Glamour
type: channel
link: https://www.glamour.pl
date: 2024-10-06T23:27:19.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Świadomy sen – co to jest i jak go wywołać? 3 techniki pomagające śnić świadomie
items: Toksyczna pozytywność – czym jest? I jak nie wspierać, by nie pogorszyć sytuacji?
items: Rozmowa z Adwoą Aboah, nową ambasadorką-aktywistką Rimmel London
items: Muzyczny świat fotografii według lokalnych ambasadorek PUMA Mayze. Rozmowa z Dagmarą Szewczuk i Kasią Mikołowicz
items: Głębokie relacje w czasach Instagrama – czy są możliwe?
items: Niewidzialna praca kobiet
items: Pokolenie covidowe – co ze zdrowiem psychicznym młodych osób?
items: Narasta w nas globalny głód skóry. Dotyczy każdego, bez wyjątku

Świadomy sen – co to jest i jak go wywołać? 3 techniki pomagające śnić świadomie
type: item
date: 2022-12-16T07:24:53.000Z
creator: Kama Wojtkiewicz
subject: Lifestyle
subject: News
subject: sen
subject: Zdrowie
description: Świadomy sen to nienowe pojęcie. Ludzkość od dawien dawna szuka sposobów na to, jak kontrolować marzenia senne, by lepiej wypoczywać, rozwiązywać problemy i poznawać siebie. Jak mieć świadomy sen i czy można go wywołać za pierwszym razem? Istnieją techniki, które pomagają to osiągnąć. Jaki jest najłatwiejszy sposób na świadomy sen? I czy to w ogóle jest bezpieczne?
encoded: W tym artykule: Świadomy sen – czym jest? Fazy snu a świadomy sen Jak wywołać świadomy sen? Techniki Jak kontrolować sny? Technika MILD Jak śnić świadomie? Metoda WBTB Jak mieć świadomy sen? Prosty sposób WILD Czy świadomy sen jest bezpieczny? Świadomy sen – czym jest? Świadomy sen (ang. Lucid Dream, LD), nazywany również też snem jasnym, to inaczej marzenia senne (czy senna projekcja), które możemy kontrolować. Pozwala kreować własne scenariusze, których jedynym ograniczeniem jest nasza wyobraźnia. Zjawisko to zostało po raz pierwszy opisane w 1913 roku przez holenderskiego psychiatrę, Frederika van Eedena, w artykule „A Study of Dreams”. Nauka potwierdziła istnienie świadomego śnienia w latach 70. XX wieku, kiedy Alan Worsley i Keith Hearne przeprowadzili przełomowy eksperyment, badający ruch gałek ocznych osób śniących. Fazy snu a świadomy sen Według ekspertów i ekspertem świadome sny najczęściej pojawiają się w fazie snu REM (z ang. rapid eye movement), inaczej snu paradoksalnego, czyli w fazie, w której występują szybkie ruchy gałek ocznych. Na tym etapie obserwowana jest wysoka aktywność mózgu, oddech nie jest regularny nieregularny, wzrasta częstość skurczów serca, pojawiają się marzenia senne. Stadium REM pojawia się okresowo, w epizodach, powtarzając się zazwyczaj co 90 minut, trwając 5-30 minut, u młodych osób zajmując ok. 25 procent snu. Marzenia senne: czym są i jak je objaśniać? Co oznacza ich brak? Marzenia senne są fascynujące. Właśnie dlatego wyjaśniamy, czym są, jak długo trwają oraz w jaki sposób można je interpretować. Co więcej, podajemy przykłady popularnych snów, a także tłumaczymy, o czym świadczy brak marzeń sennych. Jest się czym martwić? Jak wywołać świadomy sen? Techniki Zdarzyło ci się przebudzić w środku snu i wrócić do przerwanego marzenia, niekiedy wpływając na jego dalszy przebieg? A może kładłaś/kładłeś się do łóżka z określoną intencją, która zmaterializowała się w sennej projekcji? Osoby doświadczone w temacie twierdzą, że spisując…

swiadomy-sen-co-to-jest-i-jak-go-wywolac-8e731de.jpg
width: 1439
height: 960

Toksyczna pozytywność – czym jest? I jak nie wspierać, by nie pogorszyć sytuacji?
type: item
date: 2022-03-08T14:50:26.000Z
creator: Kama Wojtkiewicz
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: psychologia
subject: Zdrowie
subject: zdrowie psychiczne
description: Czym jest toksyczna pozytywność? Jak ją rozpoznać? Co tej pozytywności takiego niepozytywnego? „Głowa do góry”, „myśl pozytywnie” czy „mogło być gorzej” to jedne z wielu komunikatów, których powinniśmy unikać, jeśli chcemy okazać komuś wsparcie. Jakie jeszcze słowa mogą okazać się toksyczne? Wywoływać presję?
encoded: W tym artykule: Dlaczego używamy toksycznie pozytywnych komunikatów? Skutki toksycznej pozytywności Jak mądrze wspierać i pocieszać? Toksyczna pozytywność to przekonanie, że niezależnie od tego, w jak trudnej sytuacji się znaleźliśmy, powinniśmy zachować pozytywne nastawienie. I nie ma to zbyt wiele wspólnego z psychologią pozytywną. Taka postawa prowadzi do całkowitego zamrożenia i unieważnienia trudnych emocji na rzecz przyklejonego do twarzy uśmiechu. Hasła, po których możemy rozpoznać toksyczną pozytywność, to m.in. „radość to wybór”, „positive vibes only”, „wszystko będzie dobrze” czy „głowa do góry”. Wymuszony optymizm prowadzi do tego, że demonizujemy trudne odczucia. Zamiast świadomie przeżywać emocje podstawowe, takie jak smutek czy złość, zaczynamy unikać ich jak ognia albo szukać natychmiastowych rozwiązań. A to z kolei rodzi poważne konsekwencje dla naszego zdrowia psychicznego. Dlaczego używamy toksycznie pozytywnych komunikatów? Jednym z powodów może być kultura, która zaszczepia w nas sztucznie pozytywne nastawienie. – Skoro wszyscy wokół nas twierdzą, że pozytywne myślenie pozwala rozwiązać wszystkie problemy, to nabieramy przekonania, że jest to rzeczywiście skuteczna metoda regulacji emocjonalnej. Dodatkowo media społecznościowe przyspieszają tempo rozwoju tego zjawiska. W efekcie, kiedy 1500 naszych wirtualnych znajomych stosuje takie komunikaty, trudno jest nam nie uwierzyć, że może mają rację – opowiada Joanna Gutral, psycholożka, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna i współtwórczyni portalu psychoedukacyjnego Zdrowa Głowa. Nie bez znaczenia jest ludzka potrzeba znajdowania rozwiązań. Kiedy bliska osoba zwraca się do nas z problemem, automatycznie wyszukujemy odpowiedzi. Używamy czasem bezużytecznych powiedzeń takich jak: „Do wesela się zagoi”. – To wynika z poczucia bezradności. Jesteśmy w trybie działania i chcemy coś natychmiast zrobić. A przecież emocje trzeba czuć, a nie coś z nimi robić. Jeżeli czuję smutek lub przygnębienie, to adaptac…

toksyczna-pozytywnosc-e587653.jpeg
width: 1920
height: 1280

Rozmowa z Adwoą Aboah, nową ambasadorką-aktywistką Rimmel London
type: item
date: 2021-12-23T04:05:47.000Z
subject: Lifestyle
subject: News
subject: Współpraca reklamowa
description: Światowej sławy brytyjska modelka i działaczka społeczna dołączyła do Rimmel London, aby wspólnie promować swobodne wyrażanie siebie i indywidualizm. Z tej okazji porozmawiałyśmy o sile kobiet, pewności siebie, uważnym słuchaniu i życiu w zgodzie ze sobą.
encoded: Kama Wojtkiewicz: Gratuluję Twojej nowej współpracy z Rimmel London jako globalna ambasadorka-aktywistka marki. Jak się czujesz i co wspólnie szykujecie? Adwoa Aboah: – Dziękuję. Jestem bardzo szczęśliwa i dumna ze współpracy z Rimmel. Przed nami naprawdę świetne projekty. Nie mogę sobie wyobrazić lepszej i bardziej ikonicznej marki. Rimmel funkcjonuje na rynku od lat, dzięki czemu ma niezwykle lojalną społeczność. Wierzę, że mogę wnieść coś nowego od siebie. Jestem podekscytowana, że mogę być częścią marki, która stale się zmienia i rozwija. Ważną częścią tożsamości Rimmel jest oryginalność i wyrazisty indywidualizm. Zauważyłam, że te wartości przejawiają się także w Twoich działaniach. Jesteś w pełni sobą i nie podążasz ślepo za rozkazami czy oczekiwaniami innych. – Dla mnie najważniejsza jest możliwość swobodnego wyrażania siebie i bycia w zgodzie ze sobą, a także podejmowania decyzji po swojemu. Jeśli ktoś ma potrzebę dopasowania się, to też jest jak najbardziej w porządku. Przecież nie istnieją sztywne zasady mówiące nam, jak powinnyśmy się wyrażać, zarówno kreatywnie, jak i prywatnie. Dlatego postanowiłam dołączyć do Rimmel, bo chcę być częścią marki, która odpowiada na współczesne problemy, słucha innych z uważnością, okazuje współczucie i myśli innowacyjnie. Zależy mi na tym, aby być sobą również w kontekście podejścia do urody i pielęgnacji. W rozmowach na Twojej platformie Gurls Talk kierujesz się współczuciem i otwartością na drugiego człowieka. Dlaczego oddajesz głos osobom, które zazwyczaj nie zostały odpowiednio wysłuchane? – Opowiadanie swoich unikatowych historii odgrywa niezwykle istotną rolę w tym, jak postrzegamy siebie, naszą życiową drogę i napotkane lekcje. Potrzebujemy empatii, aby stać się w pełni ludźmi. Świat stawia nam wiele wyzwań, szczególnie młodym kobietom. I nie mamy na to często wpływu. Możemy jednak sprawić, że ta podróż przez życie będzie bardziej czuła i życzliwa, jeśli zrobimy przestrzeń na rozmowę o tym, co się u nas dzieje, co …

rozmowa-z-adwoa-aboah-nowa-ambasadorka-aktywistka-rimmel-london-aa0e8d3.jpeg
width: 2500
height: 3750

Muzyczny świat fotografii według lokalnych ambasadorek PUMA Mayze. Rozmowa z Dagmarą Szewczuk i Kasią Mikołowicz
type: item
date: 2021-09-24T07:37:20.000Z
subject: Lifestyle
subject: News
subject: Współpraca reklamowa
subject: fotografia
subject: girlpower
subject: PUMA
description: Fotografują artystów młodej fali, najpopularniejszych raperów i raperki. Każda z nich ma swój unikatowy styl, który doprowadził do współprac z Quebonafide, Matą, Darią Zawiałow czy Pezetem. Z okazji premiery modelu butów PUMA Mayze porozmawiałam z fotografkami Dagmarą Szewczuk i Kasią Mikołowicz o fotografii koncertowej, wyrażaniu emocji w kadrach i wolności. Zajrzyjcie także do tanecznych playlist, które dziewczyny stworzyły specjalnie na tę okazję!
encoded: Kama Wojtkiewicz: Czym różni się praca z muzykami od pracy z modelkami? Jest łatwiejsza, czy wręcz przeciwnie? Kasia Mikołowicz: Praca z artystami charakteryzuje się tym, że podczas sesji to oni są najważniejsi i dyktują charakter zdjęć. Staram się pamiętać o zachowaniu ich stylu i muzyce, którą tworzą. Praca z modelkami jest luźniejsza. Mogę stworzyć całą koncepcję kreatywną pod siebie, od zera. Dagmara Szewczuk: Mam szczęście, że pracuję z artystami, z którymi dość szybko nawiązuję kontakt i łapiemy wspólne flow. Łatwo nam poczuć się nawzajem. Wszyscy ludzie, którzy stają przed moim obiektywem, są na swój sposób wyjątkowi. Mają swój indywidualny charakter i charyzmę. Właśnie to próbuję wychwycić na zdjęciach. W większości przypadków słucham muzyki tych artystów na co dzień. Obcuję z tym, jak wyrażają siebie w piosenkach, co też jest pomocne w pracy. A skoro ich słucham, to w jakiś sposób ich twórczość do mnie przemawia, utożsamiam się z nią, więc też i z samym artystą. A czego szukacie w swoich kadrach? Jaki element musi się pojawić, żebyście były zadowolone ze zdjęcia? D.S.: Najważniejsze są dla mnie emocje. Uwielbiam bawić się też światłem. Jeżeli jest to możliwe, lubię szukać symetrii w swoich zdjęciach. Czuję się wtedy wyjątkowo usatysfakcjonowana (śmiech). K.M.: Szukam prawdy, oryginalności i czegoś ekstra, co sprawi, że zdjęcie stanie się wyjątkowe. Obie fotografujecie artystów zarówno podczas koncertów, jak i realizując koncepcje kreatywne do okładek albumów czy singli. Co Was najbardziej fascynuje w tego typu zleceniach? Czym różnią się od zwykłej fotografii portretowej? K.M.: Praca nad okładką do albumu muzycznego to bardzo złożony proces, który najbardziej mnie jara i nad którym pracuje najwięcej osób. Sam proces wymyślania pomysłów i tworzenia niezwykle rozwija kreatywność. Myślę jednak, że zwykły portret też może być super okładką! D.S.: Każdy rodzaj zlecenia jest inny i kręci mnie na swój sposób. Przy zdjęciach koncertowych mam ułamek sekundy, by złap…

muzyczny-swiat-fotografii-wedlug-lokalnych-ambasadorek-puma-mayze-rozmowa-z-dagmara-szewczuk-i-kasia-mikolowicz-38c09f1.jpeg
width: 1521
height: 2281

Głębokie relacje w czasach Instagrama – czy są możliwe?
type: item
date: 2021-09-08T14:00:14.000Z
subject: Lifestyle
subject: News
subject: Instagram
subject: relacje
subject: Społeczeństwo
subject: związki
description: Szybkość i dostępność relacji online pozwala łatwo nawiązać kontakt z wieloma osobami naraz. Zapominamy jednak, że każdy z nas promuje konkretny wizerunek siebie w sieci. Taki, który generuje zachwyt, potencjalne współprace i uznanie społeczne. Czy relacje tworzone z takiego miejsca mogą być prawdziwie intymne?
encoded: W tym artykule: Interakcja perfekcyjnych awatarów Cyfrowa bliskość Samotność w sieci Dzieląc się sobą w całości Jak to się stało, że nasz mózg jest w stanie pomieścić tysiące relacji i interakcji na dobę? Przecież rzeczywiste spotkanie z drugim człowiekiem ma swoje konkretne ramy – po paru dniach bycia stale wśród ludzi, czujemy naturalną potrzebę wycofania się do jaskini ciszy i samotności. Dlaczego ten sam schemat nie działa w sieci? Po 6 godzinach przeglądania zdjęć, komentowania i wchodzenia w dialog z obcymi ludźmi, nachodzi nas znajome uczucie wyczerpania i przebodźcowania. Zamiast uszanować własne granice, wracamy do odpisywania na wiadomości. Jesteśmy chronicznie przemęczeni i wypaleni ilością informacji do przyswojenia. Bo jak długo można być dostępnym, otwartym na rozmowę i zaangażowanym, zwłaszcza w kontakcie z ludźmi, z którymi nie mamy rzeczywistej więzi na co dzień? Interakcja perfekcyjnych awatarów Według badań przeprowadzanych w 2014 roku w Pew Research Center, ⅔ użytkowników mediów społecznościowych korzysta z sieci głównie po to, aby rozmawiać z rodziną i przyjaciółmi. I tak jak intencją jest podtrzymywanie relacji, które wytworzyliśmy na żywo, tak jednak sieć naszych kontaktów online rozszerza się o przypadkowe osoby. Takie, które wchodzą z nami w interakcję poprzez uważnie wykreowane awatary, gdzie nie ma miejsca na słabość, stresujące wydarzenia życiowe, rozstania, problemy z pracą czy pieniędzmi. Jest za to spójny wizerunek osoby zazwyczaj szczęśliwej, o nienagannym poczuciu estetyki, dobrze ubranej, odwiedzającej najpiękniejsze zakątki świata i komplementowanej przez publikę. Czy możemy więc uznać taką interakcję za autentyczną, jeśli opiera się na fragmentarycznym i odciętym od słabości wizerunku? Popularność mediów społecznościowych doprowadziła do zjawiska tzw. siły słabych więzi. Zaczęliśmy nawiązywać wiele krótkotrwałych relacji z dużą ilością osób, z którymi nie utrzymujemy żadnego kontaktu na żywo. W efekcie definicja przyjaźni rozszerz…

relacje-w-czasach-instagrama-176182a.jpeg
width: 1920
height: 1232

Niewidzialna praca kobiet
type: item
date: 2021-05-01T04:00:39.000Z
creator: Kama Wojtkiewicz
subject: Lifestyle
subject: News
subject: dyskryminacja
subject: praca
subject: prawa człowieka
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
description: Według raportu „Time to care” organizacji Oxfam, kobiety na całym świecie pracują 12,5 mld godzin dziennie bez wynagrodzenia.
encoded: Współczesne kobiety znacząco poszerzyły repertuar wykonywanych obowiązków. Raporty międzynarodowej organizacji Oxfam i ONZ Kobiety są jednogłośne. Doświadczamy postępującego patriarchatu, w którym kobiety nie tylko rozwijają swoje kariery i życie osobiste, ale także zajmują się nieodpłatną pracą opiekuńczą i emocjonalną. O to, co ukształtowało zjawisko niewidzialnej pracy i kto na nim korzysta, zapytałam Nadię Oleszczuk, polityczną aktywistkę i członkinię Rady Konsultacyjnej Ogólnopolskiego Strajku Kobiet. Kama Wojtkiewicz: Zacznijmy od podstaw ‒ czym jest niewidzialna praca kobiet i w jakich obszarach życia możemy się z nią spotkać? Nadia Oleszczuk: Praca reprodukcyjna to praca, której skutkiem jest biologiczna reprodukcja pokoleń, czyli ochrona zdrowia i życia ludzi, a także działania związane ze społecznym i kulturowym funkcjonowaniem i rozwojem jednostek czy społeczeństwa. Można powiedzieć, że jest to praca niezbędna do przetrwania danej społeczności. Ma też wymiar ekonomiczny ‒ dzięki niej menedżerowie mają zdolnych do pracy pracowników, mogą pomnażać zyski i budować PKB. Wykonują ją także instytucje takie jak żłobki, przedszkola, szkoły, przychodnie czy stołówki. Zarówno instytucjonalna, jak i domowa praca reprodukcyjna jest wykonywana przede wszystkim przez kobiety. Pracujemy na ogół na dwóch etatach ‒ w domu i w pracy. Statystyki GUS z 2013 roku pokazują, że około ⅔ czasu i szacowanej rynkowej wyceny tzw. domowych obowiązków przypada na kobiety. Nierynkowa praca domowa, czyli reprodukcyjna, jest porównywalna z 30% polskiego PKB, ale nie jest wliczana do wskaźnika makroekonomicznego, w odróżnieniu od tzw. rynkowej pracy domowej, którą jest np. produkcja rolna na własny użytek czy płatna pomoc domowa. Obecny kryzys pandemiczny uwypuklił podstawowe znaczenie pracy reprodukcyjnej. Niestety większość raportów pokazuje, że w pandemii to kobiety są bardziej obarczone obowiązkami opiekuńczymi i domowymi. Używamy słowa reprodukcyjna, ale czy praca opiekuńcza wobec os…

niewidzialna-praca-kobiet-3438089.jpeg
width: 1920
height: 1280

Pokolenie covidowe – co ze zdrowiem psychicznym młodych osób?
type: item
date: 2021-04-11T04:02:41.000Z
creator: Kama Wojtkiewicz
subject: Lifestyle
subject: News
subject: Koronawirus
subject: psychologia
subject: Społeczeństwo
subject: studia
subject: Zdrowie
subject: zdrowie psychiczne
description: Z początku w rozmowach na temat pandemii dominowała kwestia zdrowia i bezpieczeństwa osób starszych. Dziś coraz częściej przyglądamy się temu, jak izolacja społeczna wpływa na kondycję psychiczną dzieci, młodzieży i młodych dorosłych.
encoded: Wielogodzinne wykłady i seminaria na Zoomie. Komunikacja ze znajomymi przez Messengera. Nauka i odpoczynek w tej samej, domowej przestrzeni. Brak dotyku, nowych bodźców zmysłowych czy możliwości podróżowania. Tak maluje się obraz pandemicznej rzeczywistości, która zmusiła nas do wytworzenia nowych mechanizmów adaptacyjnych. Z początku wizja wykładów w łóżku jawiła się jako wygodne rozwiązanie. Jednak po roku izolacji psychologowie, psychiatrzy i psychoterapeuci odnotowują znaczące pogorszenie się kondycji psychicznej młodych osób. O to, jak wspierać w kryzysie, zapytałam Joannę Gutral, psycholożkę i psychoterapeutkę poznawczo-behawioralną z Uniwersytetu SWPS w Warszawie. Kama Wojtkiewicz: Coraz częściej rozmawiamy o długofalowych konsekwencjach izolacji społecznej, szczególnie w kontekście zdrowia psychicznego. Jak z perspektywy psychologów i psychoterapeutów pandemia wpłynęła na kondycję psychiczną młodych osób? Joanna Gutral: Większość z nas psychologów czy psychoterapeutów ma obecnie zapełniony grafik. W obliczu pandemii dużo młodych osób straciło pracę w kinach, teatrach czy kawiarniach. Zgłasza się do nas mnóstwo licealistów i tzw. młodych dorosłych, czyli studentów lub osób dopiero wkraczających na rynek pracy. I choć sama pandemia nie powoduje zaburzeń psychicznych per se, tak jednak jej konsekwencje w postaci utraty pracy, pogorszenia sytuacji finansowej czy osłabienia relacji są zatrważające. Po raz pierwszy od wprowadzenia stanu wojennego nie odbyła się studniówka dla maturzystów. Osoby, które zaczęły dopiero studia, nie miały nawet okazji zobaczyć swoich rówieśników na żywo. Niektórzy zrezygnowali z wyjazdu na studia czy wyprowadzki od rodziców, co również jest ważnym etapem wkraczania w dorosłość. Przede wszystkim nastąpiła utrata regulacji emocjonalnej w postaci przerwy od nauki czy spotkań z przyjaciółmi. Do tego doszła troska o egzaminy i nadchodzące matury oraz martwienie się o naszych dziadków czy starzejących się rodziców. Wszystkie te wyzwania są …

pokolenie-covidowe-co-ze-zdrowiem-psychicznym-mlodych-osob-d518d29.jpeg
width: 1920
height: 1277

Narasta w nas globalny głód skóry. Dotyczy każdego, bez wyjątku
type: item
date: 2021-02-27T05:37:49.000Z
creator: Kama Wojtkiewicz
subject: Glamour Academy
subject: News
subject: Relacje
subject: czułość
subject: Glamour Academy Przyjemność
subject: Lifestyle
subject: relacje
subject: skóra
subject: stres
subject: Zdrowie
subject: zdrowie psychiczne
description: Potrzebujemy czterech dotyków dziennie, by przeżyć, ośmiu, by zachować zdrowie i dwunastu, żeby być szczęśliwymi.
encoded: W tym artykule: Klasyfikacja zmysłów Dlaczego warto dbać o harmonię zmysłów? Szałas na hałas, czyli sposoby na dostrojenie zmysłów Zmysły kojarzą nam się z sensualnością. Mówimy o nich w kontekście afrodyzjaków, zapominając, że odgrywają kluczową rolę w naszym codziennym poczuciu bezpieczeństwa. Współczesny człowiek doświadcza przebodźcowania zmysłowego na każdej płaszczyźnie. Kakofonia zapachów, dźwięków i obrazów buduje w nas permanentne napięcie. I zamiast pochylić się nad harmonią wszystkich zmysłów, często przytłaczamy się jednym na rzecz drugiego. W efekcie znajdujemy się w okulocentrycznym punkcie, gdzie świat odbieramy głównie wzrokowo, dziwiąc się, skąd w nas globalny głód skóry. Klasyfikacja zmysłów Tradycyjnie wyróżniamy pięć zmysłów: dotyk, słuch, węch, smak i wzrok. Nauka cały czas rozpoznaje kolejne, takie jak nocycepcja (odczuwanie bólu skóry, stawów i narządów), zmysł temperatury czy równowagi, propriocepcja (zmysł ułożenia części ciała względem siebie) czy percepcja czasu. – Istnieje wiele zmysłów, które zagubiliśmy na przestrzeni wieków, takie jak magnetorecepcja, czyli rozpoznawanie pola magnetycznego ziemi. Kiedyś niektóre plemiona posługiwały się tym zmysłem podczas żeglowania. Jesteśmy także zdolni do echolokacji tak jak walenie czy nietoperze. Rozwój technologii poszedł jednak tak daleko, że w dużej mierze zapomnieliśmy o tych zmysłach, choć cały czas są obecne w naszym mózgu – opowiada Joanna Jurga, projektantka, innowatorka, specjalistka od designu synestetycznego i poczucia bezpieczeństwa w przestrzeni. Możliwość widzenia, odczuwania dotyku, temperatury, położenia ciała, słyszenia dźwięków, znajdowania się w przestrzeni czy czucia smaku to nasze fizjologiczne podstawy bytu. Pozwalają nam funkcjonować w świecie. Najstarszy jest zmysł węchu, dzięki któremu umiemy rozpoznawać, czy pożywienie jest dla nas dobre. Węch przenosi nas także w świat wspomnień i odpowiada za dobór partnerów. – W czasach, kiedy ludzie poznają się przez internet, bywa t…

GettyImages-533485473-d7578b2.jpg
width: 5760
height: 3840