W tę środę w „Love is Blind: Polska” opadną maski! Uczestnicy pokażą swoje prawdziwe oblicza. Będzie gorąco!
Druga część polskiej edycji „Love is Blind” już za chwilę trafi na Netfliksa. Pary z kabin wracają do rzeczywistości, w której zamiast tropikalnej plaży czekają na nich rodziny, znajomi i pierwsze rachunki za prąd we wspólnym mieszkaniu. To właśnie tutaj zaręczone duety przekonają się, czy zakochanie po ciemku ma szansę przetrwać konfrontację z prozą życia. Premiera już 13 maja, finał tydzień później.
„Love is Blind: Polska” rozgrzało media społecznościowe szybciej, niż większość polskich produkcji Netfliksa. Pierwsza partia odcinków, która weszła na platformę na początku maja, zatrzymała widzów przy ekranach na długie wieczory. Teraz nadchodzi to, na co czekali fani od momentu pierwszych zaręczyn w kabinach. Druga część programu pokaże, co dzieje się z parami po powrocie do rzeczywistości, której nie da się złagodzić bezgranicznym all inclusive. „Love is Blind: Polska” - o której nowe odcinki na Netfliksie? Nowa partia odcinków polskiej edycji „Love is Blind” pojawi się na platformie w środę, 13 maja. Subskrybenci dostaną w sumie cztery epizody, które dołączą do biblioteki Netfliksa o godzinie 9:00 rano. To standardowy slot, w którym serwis udostępnia większość swoich premier, zarówno polskich, jak i zagranicznych. Plan na środowy poranek można więc już dziś modyfikować pod kątem maratonu odcinków. Co zobaczymy w drugiej części „Love is Blind: Polska”? W nowych odcinkach pary opuszczają wakacyjny raj i wracają do polskiej codzienności. Po raz pierwszy zamieszkają razem, zaczną dzielić obowiązki domowe i mierzyć się z drobnymi nawykami partnera, których nie sposób było zauważyć w komfortowych warunkach tropikalnego kurortu. W planie są też wizyty u rodziców, spotkania z przyjaciółmi i niewygodne rozmowy o przyszłości. Zaręczone duety będą musiały zdecydować, czy uczucie z kabin udźwignie ciężar wspólnego mieszkania. Kabiny, plaża, mieszkanie. Tak działa „Love is Blind” Format ma za sobą kilkanaście zagranicznych edycji i autorską koncepcję Chrisa Coelena. Zasada jest prosta. Uczestnicy randkują w pojedynczych kabinach, oddzieleni od siebie ścianą, i wybierają drugą połówkę wyłącznie na podstawie rozmów. Wygląd partnera poznają dopiero po zaręczynach. Następnie wyjeżdżają na wspólne wakacje, a po nich wracają do swojej codzienności. Polska edycja idzie tym samym torem, który przetestowano już w wersjach amerykańskiej, brytyjskiej, brazylijskiej czy japońskiej. Najtrudniejsza próba dopiero przed parami Druga część programu to moment, który w innych edycjach „Love is Blind” niejednej parze postawił krzyżyk na związku. Wyjście z bańki kabin i wakacji oznacza powrót do pracy, opłat za mieszkanie, rodzinnych zjazdów i drobnych nawyków, których nie da się ukryć na rajskiej plaży. Z punktu widzenia widza to najciekawsza część programu, w której emocje przechodzą z fazy zauroczenia w prawdziwe testowanie relacji. To tutaj okazuje się, czy zaręczyny ze sceny w kabinie były impulsem, czy autentyczną decyzją. Kiedy finał „Love is Blind: Polska”? Polska edycja została podzielona na trzy odsłony. Pierwsza partia odcinków pojawiła się na początku maja, druga zadebiutuje 13 maja, a finał zaplanowano na 20 maja. To wtedy widzowie zobaczą ostateczne decyzje par. Każdy z bohaterów stanie przed kamerą i odpowie, czy chce powiedzieć sakramentalne „tak”. Do tego momentu fanom programu pozostaje śledzić rozwój relacji w nadchodzących odcinkach i obstawiać, które duety dotrwają do ślubnego kobierca. Dla kogo jest „Love is Blind: Polska”? Polska wersja „Love is Blind” trafi w gusta widzów, którzy lubią obserwować ludzi w sytuacjach skrajnych. Sprawdza się na weekendowy wieczór, kiedy nie chce się skupiać na fabularnym serialu z kilkoma wątkami. Jeśli sięgasz po reality show głównie po to, żeby zobaczyć, jak emocje przekuwają się w konkretne decyzje, druga część programu trafi w twoje gusta. To również dobra propozycja dla tych, którzy nie znali wcześniej zagranicznych edycji, a chcą sprawdzić, dlaczego format trzyma się tak długo na szczycie list popularności Netfliksa. Premiera nowych odcinków 13 maja, finał 20 maja. View oEmbed on the source website
Cameron Diaz w roli, która zmieniła jej karierę! Wielki powrót kultowego hitu lat 2000. na Netflix!
Kino o rodzinie trafia w te miejsca, których nie da się zagłuszyć. W „In Her Shoes” w centrum stoją dwie siostry, które nie potrafią siedzieć obok siebie przez pięć minut. Cameron Diaz i Toni Collette grają tu duet, jakiego nikt się po obu aktorkach nie spodziewał. Już 19 maja film wraca do polskich widzów w katalogu Netflixa.
Filmy o rodzinie potrafią uderzyć mocniej niż niejeden thriller, bo dotykają emocji, które każdy z nas zna z własnego domu. Cameron Diaz i Toni Collette w „In Her Shoes” grają siostry, które łączy krew, a dzieli właściwie wszystko poza nią. Reżyser Curtis Hanson zamiast typowej komedii romantycznej zbudował z tej różnicy ponad dwugodzinną opowieść o dojrzewaniu, lojalności i sekretach, które rodziny pielęgnują przez pokolenia. 19 maja film wraca do polskich widzów w katalogu Netflixa. O czym jest „In Her Shoes”? Historia, która szybko wymyka się spod kontroli Maggie Feller żyje krótkimi zrywami. Jest spontaniczna, atrakcyjna, łatwo przekonuje innych do swoich pomysłów, równie łatwo wpada w kolejne kłopoty. Rosie wybrała przeciwny biegun. Pracuje jako prawniczka, prowadzi uporządkowane życie i ma poczucie, że za każdym razem to ona musi zbierać konsekwencje pomysłów młodszej siostry. Ich relacja przez lata trzyma się na cienkim lodzie, aż w końcu jedno wydarzenie rozsadza dotychczasowy układ. Wtedy do gry wchodzi Ella Hirsch, babcia mieszkająca na Florydzie, której obie kobiety nawet nie znały. Spotkanie z nią odkrywa rodzinną tajemnicę i zmusza Maggie oraz Rosie do uczciwej rozmowy o tym, kim są poza wzajemnymi pretensjami. Kto gra w „In Her Shoes”? Obsada, w której każde nazwisko niesie wagę Maggie zagrała Cameron Diaz, która do tej roli przyszła prosto z planów komedii pokroju „Sposobu na blondynkę”, „Aniołków Charliego” i „Holiday”. „In Her Shoes” było dla niej wyraźnym wyjściem ze schematu. Bohaterka nie jest tu sympatyczna na zawołanie, bywa egoistyczna, czasem rani najbliższych, a jednocześnie potrafi rozbroić jednym spojrzeniem. Toni Collette wcieliła się w Rosie i poprowadziła ją z australijskim wyczuciem detalu. Aktorka, którą widzowie Netfliksa kojarzą z serialu „Unbelievable”, a kinomani z „Małej Miss” czy „Dziedzictwa. Hereditary”, kilkukrotnie ocierała się o Oscara i Złote Globy. W tym filmie buduje portret kobiety, która powoli przestaje żyć cudzymi oczekiwaniami. Trzecim filarem obsady jest Shirley MacLaine w roli babci Elli. Laureatka Oscara za „Czułe słówka” wnosi do historii zupełnie inny rejestr, łączący ciepło, ironię i pamięć starszego pokolenia. Za kamerą stanął Curtis Hanson, znany z nagrodzonych „Tajemnic Los Angeles”, autor scenariusza, który zdobył statuetkę Akademii. Jego decyzja, by sięgnąć po historię obyczajową, dla wielu widzów była zaskoczeniem. Dlaczego „In Her Shoes” wciąż działa po latach? Film nie udaje, że relacje rodzinne da się rozwiązać w pięknym monologu. Hanson stawia na długie sceny rozmów, ciszę między bohaterkami i drobne gesty, które więcej znaczą niż całe dialogi. Scena, w której Maggie czyta na głos wiersz „One Art” Elizabeth Bishop pacjentowi domu opieki, należy do najbardziej zapamiętanych momentów w karierze Cameron Diaz. To dwie minuty, w których aktorka pokazuje, że potrafi zagrać znacznie więcej niż roztrzepane blondynki. Drugim mocnym punktem są retrospekcje dotyczące matki sióstr, które Hanson dawkuje powoli, bez taniego dramatyzmu. Historia dorastania w cieniu choroby psychicznej rodzica wybrzmiewa w filmie bez zbędnej dosłowności. Widz dostaje też konkretny obraz Florydy, w której Rosie po raz pierwszy zaczyna oddychać poza schematem swojego dotychczasowego życia.W warstwie wizualnej film stawia na bliskie kadry twarzy, naturalne światło i kostiumy, które oddają różnice między siostrami. Maggie w odważnych zestawieniach, Rosie w stonowanych marynarkach i prostych sukienkach. Ten kontrast wybrzmiewa za każdym razem, kiedy obie kobiety stają obok siebie w kadrze. Czy warto wrócić do „In Her Shoes”? To film dla widzów, którzy lubią kino obyczajowe z mocnym fundamentem aktorskim. „Marriage Story”, „The Fundamentals of Caring”, „Mała Miss”, jeśli twoje wieczory z platformami streamingowymi wyglądają właśnie tak, „In Her Shoes” trafi w ten sam ton. Druga połowa filmu lekko zwalnia, kilka rozwiązań fabularnych jest do przewidzenia, ale emocjonalna szczerość historii nadrabia te nierówności. Nie jest to produkcja, która wywróci twoje wyobrażenia o kinie rodzinnym. Z pewnością jednak warto sięgnąć po nią w spokojny wieczór, kiedy potrzebujesz filmu, który nie udaje czegoś więcej, niż jest, a jednocześnie zostaje w głowie na dłużej. Premiera „In Her Shoes” na Netflix już 19 maja.
Zapomnij o „Kac Vegas”. Ta nowa holenderska komedia o kryzysie męskości to jazda bez trzymanki!
Mike, Ivo, Daan i Greg wracają na Netfliksa z mocnym postanowieniem, że tym razem będzie inaczej. Po zderzeniu z rzeczywistością w pierwszym sezonie czwórka kumpli próbuje funkcjonować z większą wrażliwością i z mniejszym przekonaniem, że świat kręci się wokół ich potrzeb. Plan idealny, tylko otoczenie czterech bohaterów wcale nie kupuje tej przemiany od ręki. „Koguciki 2” pojawiają się w katalogu Netfliksa 13 maja w odsłonie dłuższej o dwa odcinki.
Pierwszy sezon „Kogucików” w Holandii oglądano w gronie znajomych, komentowano przy rodzinnych stołach i rozkładano na czynniki pierwsze w mediach. Twórcy bez pruderii pokazali, jak czterech dorosłych facetów próbuje odnaleźć się w świecie, w którym dawne reguły gry przestały działać. Wyszło zabawnie, czasami niewygodnie, a w paru momentach zaskakująco czule. Netfliks zamówił kontynuację już po dwóch tygodniach od premiery. W drugim sezonie Mike, Ivo, Daan i Greg deklarują wewnętrzną przemianę. Mają być bardziej obecni emocjonalnie, mniej skupieni na sobie i bardziej świadomi schematów, które przez lata kierowały ich zachowaniem wobec partnerek, kolegów i podwładnych. Plan świetny w teorii. W praktyce świat dookoła nie zauważył, że czwórka właśnie postanowiła stać się lepszą wersją siebie. O czym opowiadają „Koguciki 2”? Kryzys męskości w wersji holenderskiej Bohaterowie wciąż mierzą się z tymi samymi tematami, które rozsadzały ich w pierwszym sezonie. Rozsypujące się związki, zawodowe zakręty, ciche rywalizacje w grupie kumpli i ogólne wrażenie, że scenariusz codziennego życia został napisany przez kogoś innego. Różnica polega na tym, że teraz starają się reagować inaczej. Mają używać innego języka, częściej pytać niż oceniać i wstrzymywać refleks, który zwykle prowadził ich do problemów. Kłopot zaczyna się tam, gdzie ich „nowa wersja” zderza się z ludźmi spoza najbliższego kręgu. Partnerki nie wierzą w trwałość zmian, koledzy z pracy wciąż grają według starych reguł, a stare schematy potrafią wrócić podczas najzwyklejszego wieczoru z piwem. Twórcy konsekwentnie pokazują, że deklaracja zmiany to jedno, a jej utrzymanie w codziennym życiu to zupełnie inna historia. Obsada „Koguciki 2”. Holenderskie nazwiska, które warto zapamiętać W głównych rolach wracają Jeroen Spitzenberger jako Mike, Waldemar Torenstra jako Ivo, André Dongelmans jako Daan i Benja Bruijning jako Greg. Czwórka, która w pierwszej odsłonie pokazała, że potrafi udźwignąć zarówno komediowy timing, jak i bardziej kameralne sceny, ma w drugim sezonie więcej materiału do gry, bo Netfliks zwiększył liczbę odcinków z sześciu do ośmiu. Powracają także Jennifer Hoffman jako Pam, Jelka van Houten jako Merel, Fockeline Ouwerkerk jako Desirée, Eva Laurenssen jako Stevie oraz Frouke Verheijde jako Tess. Do obsady dołącza spora grupa nowych nazwisk, m.in. Freek Bartels, Peter Blok, Tanja Jess, Sarah Chronis, Bo Maerten, Kendrick Etmon, Bas Hoeflaak i Claire Bender. Każde z nich wnosi do historii świeży kontekst i podsuwa głównej czwórce kolejny powód do utraty równowagi. Serial wyreżyserowały Anna van der Heide oraz Anna van Keimpema, a za scenariuszem stoją Richard Kemper i Luuk van Bemmelen. „Haantjes", bo tak brzmi oryginalny tytuł, to holenderska adaptacja głośnej hiszpańskiej produkcji „Alpha Males”. Dlaczego o „Kogucikach 2” zrobiło się tak głośno jeszcze przed premierą? Pierwsza część zostawiła widzów z mieszanką śmiechu i nieprzyjemnego rozpoznania we własnym otoczeniu. Niektóre sceny wyglądały jak wyjęte z prawdziwych kolacji, podczas których nikt nie chce powiedzieć tego, co naprawdę myśli. Druga odsłona idzie dalej. Bohaterowie nie tylko obnażają samych siebie, lecz wystawiają na próbę otoczenie, które dotąd uchodziło za w pełni „świadome i nowoczesne”. W holenderskiej prasie pojawiły się już głosy, że twórcy nie zatrzymali się na łatwym żartowaniu z mężczyzn po czterdziestce. Druga odsłona pyta także o granice tej całej deklarowanej zmiany. Czy nowa wrażliwość czterech kumpli jest autentyczna, czy może to kolejna fasada, którą założyli, żeby przetrwać w nowej rzeczywistości. Odpowiedzi padają w sposób bardzo holenderski, czyli wprost, bez owijania w bawełnę i bez taniego rozczulania się nad bohaterami. Kiedy premiera „Koguciki 2” na Netfliksie i dla kogo to serial? Drugi sezon „Kogucików” trafia do biblioteki Netfliksa 13 maja w pakiecie ośmiu odcinków. To pozycja przede wszystkim dla widzów, którzy lubią komedie obyczajowe operujące prawdziwymi emocjami, a nie wyłącznie tanim żartem. Sprawdzi się także w gronie osób, które chcą zobaczyć temat zmieniających się ról płciowych w wykonaniu europejskim, bez amerykańskiego patosu i bez taniej moralistyki. „Koguciki 2” oglądasz z poczuciem, że ta historia mogłaby się rozegrać w twoim biurze, w twoim domu albo podczas kolacji u znajomych. View oEmbed on the source website
Ten nowy turecki serial to najbardziej wzruszająca historia roku... Przygotujcie chusteczki!
Po sukcesie tureckich produkcji w Polsce, serwis Player.pl sięgnął po kolejny tytuł: „Drugie serce”, które w oryginale nosi nazwę „Çarpıntı”. Na ekranie spotykają się Kerem Bürsin i Lizge Cömert. Fabuła rozpoczyna się od śmierci jednej z bohaterek, kobiety, która oddała komuś swoje serce. Dalsza część historii rozgrywa się już w cieniu tego tragicznego wydarzenia i pogrzebu!
„Drugie serce” to nowa propozycja Player.pl w kategorii tureckich dramatów. Polska premiera odbyła się 27 kwietnia, a kolejne odcinki dodawane są sukcesywnie. W oryginale serial nosi tytuł „Çarpıntı” i powstał dla Star TV w 2025 roku. Głównymi twarzami produkcji są Kerem Bürsin i Lizge Cömert. Punktem wyjścia jest przeszczep, który łączy dwie rodziny z różnych światów. O czym jest „Drugie serce”? Historia, która zaczyna się... od pogrzebu Aslı Güneş ma kilka lat doświadczenia w życiu „z dnia na dzień”. Wrodzona niewydolność serca, sztuczne urządzenie wspomagające pracę narządu, kawiarnia, w której pracuje, matka, z którą mieszka w skromnym mieszkaniu. Jej zdrowie pogarsza się szybciej, niż wszyscy się spodziewali. W tym samym czasie po drugiej stronie miasta, w domu rodziny Alkanów, ginie w wypadku samochodowym Melike. Młoda kobieta, jedyna córka, jedna z najbardziej znanych twarzy zamożnego środowiska. Rodzicom Melike pęka serce, a samo serce, dosłownie, trafia do Aslı. Po przeszczepie zaczyna się druga, najtrudniejsza część historii. Reyhan, matka Melike, dowiaduje się, kto jest biorczynią. Zamiast zachować dystans, zbliża się do Aslı i zaczyna traktować ją jak żywą pamiątkę po córce. Aras, jeden z mężczyzn z rodziny Alkanów, reaguje odwrotnie. Widzi w Aslı zagrożenie, podejrzenie, intruza, który wszedł w sferę żałoby. Z czasem ten wstręt zamienia się w coś, czego żadne z nich się nie spodziewało. W tle przewija się drugi wątek, czyli okoliczności śmierci Melike. Im głębiej bohaterowie wchodzą w przeszłość, tym więcej znajdują w niej rys i niedopowiedzeń. Obsada „Drugiego serca”. Kerem Bürsin i Lizge Cömert w głównych rolach Główną rolę Aslı Güneş gra Lizge Cömert, młoda aktorka, którą turecka publiczność zna z teatru i mniejszych ról serialowych. W „Drugim sercu” dostała pierwszą dużą produkcję na takim poziomie. Naprzeciwko niej staje Kerem Bürsin w roli Arasa Alkana, znany szerszej widowni przede wszystkim z hitu „Sen Çal Kapımı”. Po kilku latach przerwy od romantycznych ról wraca do gatunku, który zbudował jego markę. W roli Reyhan Alkan, matki zmarłej Melike, występuje Sibel Taşçıoğlu. Matkę Aslı, Hülyę Güneş, gra Deniz Çakır. W obsadzie znaleźli się też Şerif Sezer jako Figen, İlker Aksum jako Halit, Ogün Kaptanoğlu jako Metin, Helin Elveren jako Sezin, Mehmet Fatih Obuz jako Murat, Şevval Kaya w roli Melike i Asya Kasap jako Biricik. Za reżyserię odpowiada Burcu Alptekin, scenariusz napisała trójka autorów: Deniz Dargı, Cem Görgeç i Mevsim Yenice. Producentem jest OGM Pictures, jedna z najbardziej rozpoznawalnych tureckich firm produkcyjnych odpowiedzialnych za tytuły rozprowadzane potem do kilkudziesięciu krajów. Dlaczego o „Drugim sercu” było tak głośno? Po pierwsze, powrót Kerema Bürsina. Aktor nie pojawiał się w nowej produkcji telewizyjnej od „Ya Çok Seversen” z 2023 roku, a fani czekali na kolejny tytuł z jego nazwiskiem w czołówce. Po drugie, debiut Lizge Cömert w głównej roli w produkcji Star TV, która od razu została zestawiona z największymi tureckimi premierami sezonu. Po trzecie, „Drugie serce” nie ma typowej dla tureckich dramatów długości po dwieście odcinków. Pierwsza seria zamknęła się w trzynastu epizodach, co w przypadku rynku tureckiego jest formatem skondensowanym. Punkt wyjścia, czyli przeszczep serca i wejście biorczyni w życie rodziny dawczyni, sprawił, że produkcję porównywano w mediach społecznościowych do innych tureckich melodramatów z ostatnich lat. Z tą różnicą, że tutaj wątek medyczny jest przedstawiony tu konkretnie, a nie zbywany jednym zdaniem. Aslı od początku porusza się z mechanicznym urządzeniem wspomagającym serce, a temat oczekiwania na przeszczep i powikłań po nim wraca w kilku odcinkach. W Turcji „Çarpıntı” miało premierę 7 września 2025 roku. Emisja zakończyła się 7 grudnia tego samego roku. W Polsce kolejne odcinki pojawiają się w Player.pl od 27 kwietnia. Czy warto włączyć „Drugie serce” w Player.pl? To produkcja dla widzów, którzy lubią klasyczne tureckie melodramaty z mocno zarysowanym konfliktem rodzinnym i wątkiem romansowym, ale szukają tytułu o bardziej zamkniętej formie. Trzynaście odcinków pierwszej serii to mniej niż wymaga większość propozycji ze Star TV czy Show TV. Jeśli oglądałaś wcześniej „Sen Çal Kapımı”, znajdziesz w „Drugim sercu” podobny rytm i znaną twarz Kerema Bürsina. Jeśli wolisz seriale, w których historia ma mocno zarysowane medyczne tło, fabuła z przeszczepem daje materiał na wiele odcinków bez sięgania po sztuczne zwroty akcji. Dla widzów szukających lekkiej produkcji do oglądania wieczorem, „Drugie serce” może być właśnie tym formatem, do którego łatwo wraca się po ciężkim dniu.
Drugi sezon „Berlina” to najbardziej nieprzewidywalna premiera roku! Nowe odcinki już za kilka dni!
Pedro Alonso wraca jako Berlin, a ekipa pakuje walizki do Sewilli. „Berlin i Dama z gronostajem” trafia na Netfliksa 15 maja 2026 roku i robi z drugiego sezonu coś zupełnie innego niż powtórkę pierwszego skoku. Oficjalnym celem jest słynny obraz, ale prawdziwa rozgrywka toczy się wokół księcia Malagi i jego żony, którzy próbują szantażować bohatera. Álex Pina i Esther Martínez Lobato znów odpowiadają za scenariusz i znów dostarczają intrygę z drugim dnem.
Drugi sezon spin-offu „Domu z papieru” już za tydzień na Netfliksie. „Berlin i Dama z gronostajem” zabiera widzów do Sewilli, Madrytu, San Sebastián i Peñíscoli, a fabuła sięga znacznie dalej niż klasyczna kradzież dzieła sztuki. W obsadzie wracają Pedro Alonso jako tytułowy bohater i Tristán Ulloa jako profesor Damián, do gry wchodzą też nowe nazwiska, w tym Inma Cuesta. Premiera 15 maja 2026 roku. O czym jest „Berlin i Dama z gronostajem” 2? Skok, który ma drugie dno Drugi sezon przenosi widzów do Sewilli, gdzie Berlin i profesor Damián kompletują nowy zespół. Na papierze chodzi o kradzież „Damy z gronostajem", obrazu o ogromnej wartości symbolicznej i finansowej. W praktyce dzieło sztuki to tylko przykrywka. Prawdziwym celem akcji są książę Malagi i jego żona, którzy próbują szantażować tytułowego bohatera. Berlin reaguje w jedyny znany sobie sposób, czyli zamienia szantaż w precyzyjnie zaplanowaną zemstę. Akcja toczy się w wysokim tempie, między hiszpańskimi plenerami, a żaden z bohaterów nie odsłania wszystkich kart. Twórcy zapowiadają, że fabuła sięgnie głębiej w mroczniejszą stronę Berlina niż za pierwszym razem. Kto gra w „Berlin i Dama z gronostajem” 2? Pedro Alonso, Tristán Ulloa i nowe nazwiska Pedro Alonso powraca jako Berlin, antybohater, którego po „Domu z papieru” pokochali widzowie na całym świecie. Tristán Ulloa znów wciela się w profesora Damiána, intelektualnego partnera tytułowego bohatera. Na ekran wracają też Begoña Vargas, znana z „Nowego Edenu", Julio Peña Fernández z „The Captive” oraz Joel Sánchez z „La favorita 1922”. W drugim sezonie pojawiają się również nowe twarze. Inma Cuesta, którą widzowie kojarzą z „Bałaganu, jaki zostawiasz”, gra Candelę, postać, która namiesza w głowie Berlina. José Luis García-Pérez i Marta Nieto wystąpią w rolach księcia i księżnej Malagi, czyli przeciwników, z którymi tytułowy bohater zagra o wysoką stawkę. Sporym zaskoczeniem dla fanów jest też zapowiedź gościnnego występu Profesora znanego z „Domu z papieru", o czym Netflix poinformował na kilka miesięcy przed premierą. Álex Pina i Esther Martínez Lobato znów za sterami. Kto reżyserował drugi sezon? Za drugim sezonem stoi duet odpowiedzialny za sukces „Domu z papieru” oraz „Sky Rojo”, czyli Álex Pina i Esther Martínez Lobato. Oboje pełnią funkcje showrunnerów i współtworzyli scenariusz, w pracach wsparli ich David Barrocal, Lorena G. Maldonado, Itziar Sanjuán, Humberto Ortega i Luis Garrido Julve. Reżyserię ośmiu odcinków rozdzielono pomiędzy trzech twórców. Albert Pintó pracował już przy pierwszym sezonie „Berlina” i przy „Domu z papieru”. David Barrocal ma na koncie „Sky Rojo" i „Bunkier miliarderów”. José Manuel Cravioto reżyserował „Bunkier miliarderów” i „Diablero”. Sewilla, Madryt, Peñíscola. Drugi sezon kręcono w pełnym słońcu Zdjęcia realizowano w Sewilli, Madrycie, San Sebastián oraz Peñíscoli. Hiszpańskie media po pierwszych materiałach zza kulis pisały o „sezonie bardziej intensywnym niż poprzedni”. Południowe słońce, andaluzyjska architektura i nadmorskie kadry mają nadać serialowi zupełnie inny ton niż w pierwszej odsłonie. W informacji prasowej Netflix podkreśla, że produkcja od początku była planowana jako większa i bardziej ryzykowna, zarówno logistycznie, jak i emocjonalnie. To z założenia ma być sezon, w którym scenografia gra na równi z fabułą. Kiedy premiera „Berlin i Dama z gronostajem” 2 na Netfliksie? Drugi sezon trafia na Netfliksa 15 maja 2026 roku. Całość liczy osiem odcinków. Jeśli pierwsza odsłona spin-offu wam umknęła, jest jeszcze tydzień, żeby nadrobić materiał i wejść w nowe odcinki bez luk fabularnych. Zwiastun drugiego sezonu już krąży w sieci, a fani spekulują, w którym momencie pojawi się Profesor. View oEmbed on the source website
Szykuje się wielki powrót do Hogwartu! Serial naszego dzieciństwa wraca z niespodzianką od HBO!
HBO nie czeka na premierę 1. sezonu „Harry'ego Pottera", żeby ruszyć dalej. Platforma oficjalnie zatwierdziła 2. sezon, a ekipa ma wrócić na plan jeszcze tej jesieni. To oznacza, że zdjęcia do kontynuacji rozpoczną się przed bożonarodzeniową premierą 1. odsłony serialu. Fani serii dostają więc kolejny powód, żeby liczyć dni do końca roku.
Choć 1. sezon serialu „Harry Potter” widzowie zobaczą dopiero w Boże Narodzenie, HBO już ma plan na to, co będzie dalej. Platforma potwierdziła realizację 2. sezonu opartego o „Komnatę Tajemnic”. Ujawniono również, kto dołączy do ekipy producentów. Wszystko wskazuje na to, że tempo pracy nad serialem nie zwolni przez najbliższą dekadę. Czego spodziewać się po 2. sezonie „Harry'ego Pottera”? Wiadomo, na której powieści oprze się fabuła Kontynuacja będzie oparta na drugiej powieści z serii autorstwa J.K. Rowling, czyli „Komnatę Tajemnic”. Decyzja HBO formalnie potwierdza zapowiedzi, które krążyły od miesięcy. Platforma od początku planowała siedem sezonów odpowiadających kolejnym tomom, więc oficjalna zgoda na 2. sezon to przede wszystkim ruch organizacyjny. Pozwala on rozkręcić produkcję bez zbędnej zwłoki i utrzymać tempo, które HBO sobie narzuciło. Kiedy ruszają zdjęcia do 2. sezonu „Harry'ego Pottera”? Z doniesień zagranicznych mediów wynika, że ekipa wróci na plan jeszcze tej jesieni. To bardzo szybki manewr, biorąc pod uwagę fakt, że 1. sezon dopiero kończy postprodukcję i jego premiera zaplanowana jest na Boże Narodzenie. HBO ma w tym jasny cel. Nie chce, żeby dziecięcy aktorzy zdążyli wyrosnąć ze swoich ról. Dominic McLaughlin, Arabella Stanton i Alastair Stout muszą wyglądać jak uczniowie 2. roku w Hogwarcie, więc każdy miesiąc opóźnienia ma tu znaczenie. Kto stoi za 2. sezonem serialu „Harry Potter”? Producentka HBO ujawnia szczegóły Jako współproducent wykonawczy 2. sezonu na pokład dołącza Jon Brown, scenarzysta serialowego „Kamienia Filozoficznego”. Awans nie jest przypadkowy. Brown dołączy do Franceski Gardiner, dotychczasowej producentki wykonawczej całego projektu, a ich współpraca zaczęła się jeszcze przy „Sukcesji”. Producentka tak skomentowała tę decyzję: 7 sezonów w 10 lat. Plan HBO na całą serię „Harry Potter” Według wcześniejszych zapowiedzi HBO chce zrealizować siedem pełnych sezonów, czyli adaptację każdej z siedmiu książek J.K. Rowling. Cały plan ma się zmieścić w przeciągu około dziesięciu lat. To projekt wymagający logistycznie, bo wiąże się nie tylko z presją czasu, ale i z koniecznością prowadzenia długofalowej pracy z młodymi aktorami. Każdy kolejny sezon będzie oparty o kolejny tom serii, więc widzowie mogą śledzić Harry'ego, Hermionę i Rona przez całe lata szkolne w Hogwarcie. Co już wiemy o 1. sezonie „Harry'ego Pottera”? Obsada i fabuła w skrócie 1. sezon serialu „Harry Potter” zadebiutuje w Boże Narodzenie tego roku i będzie liczył osiem odcinków. Pokryje wątki znane z „Kamienia Filozoficznego”. Główny bohater, jedenastoletni Harry Potter (Dominic McLaughlin), do tej pory wychowywał się u swoich nieprzyjemnych krewnych. Wszystko zmienia się, kiedy dowiaduje się, że jest czarodziejem i może rozpocząć naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Tam poznaje swoich pierwszych przyjaciół, Hermionę Granger (Arabella Stanton) i Rona Weasleya (Alastair Stout). Showrunnerką projektu jest Francesca Gardiner, znana między innymi z „Sukcesji” i „Mrocznych materii”, a za reżyserię odpowiada Mark Mylod. Dlaczego ogłoszenie 2. sezonu nie jest zaskoczeniem? Z perspektywy fanów decyzja HBO to przede wszystkim formalność. Już wcześniej platforma jasno komunikowała, że stawia na cały siedmioksiąg, więc nikt nie wątpił w kontynuację. Niespodzianką jest raczej tempo. Zatwierdzenie 2. sezonu na kilka miesięcy przed premierą 1. odsłony pokazuje, że HBO traktuje cały projekt jako jeden duży, długoletni plan. To również sygnał dla widzów, że ekipa nie zamierza eksperymentować z formatem ani robić długich przerw między kolejnymi tomami. Dla fanów serii to dobry znak, choć dla samej produkcji oznacza wiele lat pracy w napiętym harmonogramie.
W miłości i na wojnie wszystko dozwolone. Na ten serial czekają miliony widzów
HBO Max ujawniło datę premiery 3. sezonu „Rodu smoka”. Razem z nią do sieci trafił pierwszy zwiastun nowych odcinków, w którym widać sceny bitwy nad Gulletem i pierwsze starcia smoków w powietrzu. Wojna nadchodzi, a Targaryenowie nie zamierzają odpuszczać. To jeden z najbardziej wyczekiwanych powrotów na HBO Max w 2026 roku.
Wielki powrót „Rodu smoka”. Co wiemy? Pod koniec lutego HBO Max potwierdziło, że 3. sezon „Rodu smoka” pojawi się w czerwcu 2026 roku. Wówczas brakowało konkretów, fani musieli zadowolić się zaledwie informacją o miesiącu premiery. Teraz wiadomo już, w którym dokładnie dniu rozpocznie się wielki powrót Targaryenów. Produkcja powstała na bazie powieści George'a R.R. Martina i jest prequelem „Gry o tron”. Pierwszy sezon zadebiutował w 2022 roku, a nadchodzący ma być przedostatnim w całej serii. Showrunner Ryan Condal nadal stoi za sterem produkcji, choć ostatnie miesiące przyniosły doniesienia o napięciach między nim a autorem powieści. O czym jest 3. sezon „Rodu smoka”? Wojna w sercu Westeros Akcja 3. sezonu rozpoczyna się dokładnie tam, gdzie skończył się poprzedni. Widzowie wracają do samego środka Tańca Smoków, czyli wojny domowej, która rozdarła ród Targaryenów na dwie frakcje. Po jednej stronie stoi Rhaenyra Targaryen, po drugiej jej przyrodni brat Aegon II wsparty przez ród Hightowerów. Na pierwszym planie znajdzie się również bitwa nad Gulletem, jedno z najkrwawszych starć w historii Westeros. Walki nie ograniczą się do pól bitew, kluczowe znaczenie mają też sojusze, zdrady i prywatne konflikty bohaterów. Relacje, które przez dwa pierwsze sezony budowały podstawy serii, w nadchodzących odcinkach mają zacząć się sypać. Twórcy zapowiadają, że nowy sezon postawi widzów przed kilkoma trudnymi wyborami moralnymi. Bohaterowie, którym do tej pory można było kibicować, zaczną podejmować decyzje rzucające cień na ich postacie. To efekt świadomej decyzji Condala, który chce uniknąć prostego podziału na „dobrych” i „złych” Targaryenów. Obsada „Rodu smoka”. Kto wraca w 3. sezonie? Do swoich ról wracają wszyscy najważniejsi aktorzy, którzy przeżyli wydarzenia poprzedniej odsłony. Emma D'Arcy ponownie wciela się w Rhaenyrę Targaryen, a Olivia Cooke powraca jako Alicent Hightower. Tom Glynn-Carney kontynuuje rolę Aegona II Targaryena, a Ewan Mitchell znów zagra Aemonda. Na ekranie zobaczymy też Matta Smitha jako Daemona Targaryena, Rhysa Ifansa w roli Otto Hightowera i Stevego Toussainta jako Lorda Corlysa Velaryona. Wracają również Phia Saban (Helaena Targaryen), Fabien Frankel (Ser Criston Cole) i Harry Collett (Jacaerys Velaryon). Do obsady dołączyło kilku nowych aktorów, których nazwiska HBO ujawniało stopniowo w ostatnich miesiącach. Czy warto wracać do „Rodu smoka”? Trzeci sezon to dla widzów moment, w którym serial ma szansę odzyskać impet. Druga odsłona spotkała się z mieszanymi reakcjami, część fanów narzekała na powolne tempo i nadmiar scen rozmów kosztem akcji. W zwiastunie widać więcej dynamicznych ujęć, smoków w powietrzu i bitew, na które fani czekali od dwóch lat. „Ród smoka” pozostaje serialem o władzy, lojalności i rodzinnych intrygach, więc znajdzie się tu coś zarówno dla fanów politycznych gier, jak i dla widzów, którzy chcą zobaczyć, jak smoki ścierają się w powietrzu. Jeśli pierwsze dwa sezony przypadły ci do gustu, czerwcowa premiera będzie dla ciebie dobrym powodem, żeby odświeżyć subskrypcję HBO Max. Jeśli odpadłeś po 2. sezonie, zwiastun może być sygnałem, żeby dać produkcji jeszcze jedną szansę. „Ród smoka”: sezon 3. Kiedy premiera na HBO Max? Premierowy odcinek 3. sezonu „Rodu smoka” trafi na HBO Max 21 czerwca 2026 roku. Sezon będzie liczyć osiem odcinków, a kolejne pojawią się w cotygodniowych odstępach. To oznacza, że finałową odsłonę zobaczymy na początku sierpnia 2026 roku. View oEmbed on the source website
Ta prawdziwa historia warszawskiego zoo wciąż robi wrażenie! Dramat z Jessicą Chastain w roli głównej obejrzysz teraz online!
Niki Caro zekranizowała książkę Diane Ackerman „The Zookeeper’s Wife” i włączyła do scenariusza fragmenty dzienników Antoniny Żabińskiej. Dzięki temu wiele scen, które wyglądają jak fikcja, ma pokrycie w faktach. Film znajduje się w ofercie CANAL+ oraz Amazon Prime Video.
II wojna światowa wraca w polskim i amerykańskim kinie regularnie, „Azyl” odsuwa się jednak od konwencji większości produkcji o Holokauście. Akcja prawie nie schodzi z terenu warszawskiego ogrodu zoologicznego i willi dyrektora, w której Jan i Antonina Żabińscy naprawdę ukrywali ludzi uciekających z getta. Film miał polską premierę 24 marca 2017 roku i dziś dostępny jest głównie na platformach VOD. Poniżej wyjaśniamy, o czym jest „Azyl”, kto w nim zagrał, na czym opiera się scenariusz i czy warto poświęcić mu wieczór. O czym jest „Azyl”? Warszawskie ZOO i decyzja małżeństwa Żabińskich Akcja zaczyna się latem 1939 roku. Jan Żabiński prowadzi warszawski ogród zoologiczny, jeden z najnowocześniejszych w międzywojennej Europie. Jego żona Antonina mieszka z synem Ryszardem w willi na terenie ZOO i pomaga w opiece nad zwierzętami. Wybuch wojny rozbija ten porządek. We wrześniu Niemcy bombardują ogród, część zwierząt ginie pod gruzami, a okupant decyduje o likwidacji większości placówki. Żabińscy przyjmują pierwsze osoby uciekające z warszawskiego getta. Z czasem przez piwnice willi i puste klatki po lwach przechodzi około 300 osób. Antonina umawia się z gośćmi na system sygnałów, który ostrzega ich przed wizytami Niemców. Kiedy w domu pojawia się oficer, gra na fortepianie melodię „Pojedźmy na Krym” z operetki Offenbacha „Piękna Helena”. Dla domowników jest to znak, żeby zniknąć z widoku. Drugą warstwę napięcia wprowadza Lutz Heck, naczelny zoolog Rzeszy. Wykorzystuje warszawskie ZOO do prób nad odtworzeniem wymarłych turów i jednocześnie zbliża się do Antoniny, co stwarza dla niej dodatkowe ryzyko. Heck w filmie ma cechy postaci historycznej, choć scenarzystka rozbudowała wątek osobisty mocniej, niż wynikałoby to ze źródeł. Obsada „Azylu”. Jessica Chastain, Daniel Brühl i Johan Heldenbergh W roli Antoniny Żabińskiej wystąpiła Jessica Chastain, znana z „Pomocy domowej”, „Wroga numer jeden” oraz „Oczu Tammy Faye”, za które kilka lat po „Azylu” odebrała Oscara dla najlepszej aktorki. Do roli przygotowywała się z lektorem polskiego akcentu i konsekwentnie utrzymuje go w całym filmie. W roli Jana Żabińskiego pojawia się belgijski aktor Johan Heldenbergh, którego polski widz może kojarzyć z „Alabama Monroe” (oryginalnie „The Broken Circle Breakdown”). Lutza Hecka zagrał Daniel Brühl, znany z „Bękartów wojny”, „Wyścigu” i serialu „Falcon i Zimowy Żołnierz”. W obsadzie są także Shira Haas jako Urszula, Iddo Goldberg jako Maurycy Fraenkel, Efrat Dor jako Magda Gross oraz Michael McElhatton. Syna Żabińskich zagrał Val Maloku. Za reżyserię odpowiada Niki Caro, autorka „Jeźdźca wieloryba”, „Dalekiej Północy” i „Mulan” z 2020 roku. Scenariusz napisała Angela Workman na podstawie książki Diane Ackerman „The Zookeeper’s Wife”. Książka opiera się na dziennikach Antoniny Żabińskiej, jej zapiskach z czasu wojny oraz wspomnieniach rodzinnych. Film trwa 126 minut. Co wyróżnia „Azyl”? Reżyseria Niki Caro i fakty z dziennika Antoniny Niki Caro zrezygnowała z konwencji typowej dla amerykańskiego kina o Holokauście. „Azyl” nie zawiera scen masowych egzekucji ani spektakularnych batalii, kamera nie wchodzi też w detale przemocy. Sceny z palącym się gettem rozegrane są bez ognia w kadrze. Najczęściej wracającym ujęciem w dyskusjach o filmie jest moment, w którym ukrywający się w piwnicy chłopiec patrzy przez okno i bierze opadający popiół za pierwszy śnieg. Reżyserka utrzymuje ten kod przez cały seans i tak prowadzi widza przez wojnę. Drugą rzeczą, która działa w „Azylu”, jest wierność faktom. Wiele detali pochodzi wprost z dzienników Antoniny. Kod muzyczny grany na fortepianie istniał naprawdę. Hodowla świń, którą Żabińscy uruchomili na terenie ZOO za zgodą Niemców, w praktyce posłużyła do przemycania jedzenia do getta. W willi naprawdę mieszkały oswojone zwierzęta, między innymi królik Wicek i borsuk, które goście z piwnicy traktowali jak jedyny kontakt ze światem zewnętrznym. W 1965 roku Yad Vashem przyznał Janowi i Antoninie Żabińskim tytuł Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Trzecia rzecz to perspektywa. Film prowadzony jest oczami Antoniny, kobiety, która nie była zawodową konspiratorką ani działaczką podziemia. Większość scen rozgrywa się w czterech miejscach: w kuchni, w sypialni, na klatce schodowej i przy fortepianie. Niki Caro pilnuje tej skali do końca i w ten sposób oddaje codzienność, w której każda decyzja waży tyle, ile życie kilkudziesięciu osób w piwnicy. „Azyl” gdzie obejrzeć i czy warto? Film „Azyl” znajdziecie aktualnie w katalogu CANAL+ oraz na Amazon Prime Video. Jest mniej dynamiczny niż klasyczny film wojenny, ale wciąga konkretnymi szczegółami codzienności w okupowanej Warszawie. Najlepiej rezerwować na niego całkowitą uwagę, scenariusz pracuje rozmowami i drobnymi gestami, część kluczowych informacji przekazują pojedyncze ujęcia. „Azyl” sprawdza się szczególnie wtedy, kiedy szukacie filmu o II wojnie światowej opowiedzianego z perspektywy domu, a nie frontu. Może też być punktem wyjścia do rozmowy z młodszym widzem o tym, co działo się w okupowanej Warszawie poza polem walki. Po seansie warto zaplanować wizytę w willi Żabińskich, którą do dziś można odwiedzić na terenie warszawskiego ogrodu zoologicznego. W piwnicy, w której ukrywały się rodziny żydowskie, do dziś widać zachowane rysunki i napisy zostawione przez ukrywających się ludzi. View oEmbed on the source website
60 godzin w samolocie i 12 lądowań. Ten thriller Netfliksa pokazuje najbardziej niewiarygodne porwanie w historii!
30 maja 1973 roku dwóch pasażerów kolumbijskiego samolotu rejsowego wstało z fotela i wyciągnęło broń. Nikt na pokładzie nie wiedział, że właśnie zaczyna się najdłuższe porwanie w historii Ameryki Łacińskiej. Po 60 godzinach, dwunastu lądowaniach i przelocie ponad 24 tysięcy kilometrów ten epizod zniknął z międzynarodowych nagłówków. „Porwanie lotu 601” przywraca go w sześciu odcinkach.
„Porwanie lotu 601” wraca do wydarzenia, którego skala długo nie mieściła się ludziom w głowie. 84 zakładników, dwa i pół dnia w powietrzu, lądowania w trzech krajach i porywacze, którzy nie byli tymi, za kogo się podawali. Kolumbijska produkcja Netfliksa zbudowała z tego mocny thriller. O czym jest „Porwanie lotu 601”. Kolumbijski miniserial Netfliksa oparty na faktach Punkt wyjścia jest prosty. Lot HK-1274 linii SAM startuje z Pereiry, ma międzylądowanie w Medellín i dwóch pasażerów, którzy w pewnym momencie wyciągają broń, strzelają w podłogę i zaczynają wydawać polecenia załodze. Żądania są dwa: 200 tysięcy dolarów w gotówce i uwolnienie 50 więźniów politycznych z więzień rządu kolumbijskiego. Jeśli warunki nie zostaną spełnione, samolot ma zostać wysadzony w powietrze. To, co zaczyna się jako porwanie z podłożem politycznym, bardzo szybko zaczyna pokazywać inny obraz. Porywacze nie są tymi, za kogo się podają. Ta sprzeczność jest jednym z głównych nerwów dramatycznych całego serialu. Akcja rozkłada się na dwa równoległe plany. W samolocie stewardessy Edie i Bárbara improwizują strategie, żeby zyskać na czasie i chronić pasażerów. Na ziemi szefowie linii lotniczej i urzędnicy rządu prowadzą negocjacje w atmosferze rosnącej presji, nie mogąc dojść do porozumienia. Akcja obejmuje pełne 60 godzin, z lądowaniami na Arubie, w Limie i Mendozie. Kto gra w serialu „Porwanie lotu 601”? Edilmę „Edie” Pérez gra Mónica Lopera, jedna z najbardziej rozpoznawalnych aktorek kolumbijskiego kina i telewizji. Jej bohaterka z czasem staje się kluczową postacią negocjacji prowadzonych na pokładzie, nawet jeżeli niesie ze sobą prywatny kryzys, którego nie umie odłożyć na bok. W rolę Bárbary Gallo, drugiej stewardesy i przeciwwagi dla Edie, wciela się Ángela Cano. Christian Tappan, znany z „Griseldy” i „Sorelle Guerra”, zagrał kapitana Wilchesa, uwięzionego w kokpicie przez cały czas trwania kryzysu. Enrique Carriazo wciela się w Aristidesa, menedżera linii operującego z ziemi i balansującego między korporacyjną logiką a presją instytucji. Dwóch porywaczy odgrywają Valentín Villafañe i Alián Devetac, a ich prawdziwa tożsamość należy do najmocniej trzymanych w tajemnicy elementów scenariusza. Za reżyserię odpowiadają Pablo González i C. S. Prince (Camilo Prince), produkcję realizuje Miracol Media dla Netfliksa. Serial liczy sześć odcinków po około 44 do 59 minut. Prawdziwa historia za serialem. Najdłuższe porwanie samolotu w Ameryce Łacińskiej W latach 1967-1973, w okresie, który kolumbijski dziennikarz Massimo Di Ricco określił złotą erą piractwa lotniczego, w Ameryce Łacińskiej porwano około 90 samolotów. Około trzydziestu z nich w samej Kolumbii. Lot HK-1274 był ostatnim i najdłuższym epizodem tej fali. Za porwaniem stali dwaj młodzi Paragwajczycy, Francisco Solano López i Eusebio Borja. Swoje żądania prezentowali jako akt polityczny ELN. W rzeczywistości żadnej rzeczywistej więzi z tą organizacją nie mieli. Byli sportowcami bez kariery, którzy szukali pieniędzy na sfinansowanie własnego projektu. Po 60 godzinach, dwunastu międzylądowaniach i sytuacji, w której na pokładzie zostawała już tylko załoga, porywaczom udało się zbiec gdzieś na granicy Argentyny i Paragwaju. Solano López został schwytany kilka lat później i ekstradowany do Kolumbii, gdzie odbył karę. O Borji ślad się urwał. Książka „Los condenados del aire” Di Ricco z 2020 roku odtworzyła tę historię z dokumentacji, akt sprawy i relacji świadków. Stała się też punktem odniesienia dla scenariusza miniserialu. Twórcy pozwolili sobie na kilka odstępstw, zmniejszyli liczbę pasażerów, zmienili część nazwisk i połączyli niektóre postacie. Najważniejsze fakty zostały jednak zachowane, w tym 60 godzin, międzylądowania, profil porywaczy i decydująca rola stewardes. Dlaczego warto obejrzeć „Porwanie lotu 601” na Netfliksie? Jeżeli zrobiło na tobie wrażenie „Narcos”, głównie dzięki rekonstrukcji kolumbijskich realiów, „Porwanie lotu 601” sięga po podobnie zweryfikowany materiał, ale schodzi z poziomu wielkiej polityki do konkretnej sprawy z dnia, który da się policzyć w godzinach. Ten epizod nie zdobył wtedy światowych nagłówków. Dziś wraca do obiegu w wersji opracowanej źródłowo, bez fabularnego zmyślania. Tym, co odróżnia tę produkcję od innych thrillerów rozgrywających się w samolocie, jest perspektywa od środka, utrzymana przez całe sześć odcinków, oraz powolne odsłanianie prawdziwej tożsamości porywaczy. Polityczna opowieść stopniowo zmienia się w coś bardziej niejednoznacznego, w którym pieniądze i prywatne ambicje wypierają deklaracje ideowe. Jeśli lubisz thrillery oparte na faktach, w których wszystko, co ważne, dzieje się w zamkniętej przestrzeni, „Porwanie lotu 601” jest mocną pozycją na weekend. View oEmbed on the source website
Najgłośniejsza seria fantasy ostatnich lat trafiła w ręce Prime Video. Czy „Ród smoka” zostanie zdetronizowany?
„Fourth Wing” Rebekki Yarros to fenomen, który przez 18 tygodni okupował pierwsze miejsce listy bestsellerów „New York Timesa”. Prawa do ekranizacji powieści wykupił Amazon Prime Video, a producentem został Michael B. Jordan. Skala oczekiwań rośnie z miesiąca na miesiąc, bo poprzeczkę wysoko wyznaczył „Ród smoka”. Pytanie tylko, czy platforma w końcu znajdzie swoją odpowiedź na sukces HBO.
Akademia wojskowa, smoki, polityczne intrygi i bohaterka, która walczy o własne życie. „Fourth Wing” ma składniki, których szuka każdy fan fantasy po obejrzeniu „Rodu smoka”. Prime Video kupił prawa do całego cyklu Rebekki Yarros, a fani książek już teraz odliczają miesiące do premiery. Do startu zostało jednak więcej czasu, niż początkowo zakładano. O czym jest „Fourth Wing”? Akademia wojskowa, smoki i walka o przetrwanie „Fourth Wing” to pierwsza część cyklu „The Empyrean” autorstwa Rebekki Yarros. Główną bohaterką jest dwudziestoletnia Violet Sorrengail. Dziewczyna marzy o spokojnej pracy w bibliotece, jednak jej matka, generał armii, zmusza ją do wstąpienia do Akademii Wojennej Basgiath. To miejsce, w którym kadeci szkolą się na jeźdźców smoków. Egzamin wstępny przeżywa zaledwie część rocznika. Violet jest fizycznie słabsza od pozostałych adeptów. Musi nauczyć się walczyć, nawiązać więź z własnym smokiem i przechytrzyć rywali, którzy nie zawahają się jej zabić. W tle rozgrywa się polityczny konflikt, który wykracza daleko poza mury akademii. Powieść łączy intensywny romans, brutalne sceny treningu i fantastykę z mocno zarysowanym światem przedstawionym. Książka była 18 tygodni na pierwszym miejscu listy „New York Timesa” i stała się jednym z największych zjawisk BookToka. Kto stoi za ekranizacją „Fourth Wing”? Michael B. Jordan, Meredith Averill i pierwsze informacje o obsadzie Producentem serialu jest Michael B. Jordan, który prowadzi projekt przez swoją firmę Outlier Society. Showrunnerką została Meredith Averill, mająca w dorobku „Wednesday”, „Locke & Key” i „The Haunting of Hill House”. Averill przejęła stanowisko od Moiry Walley-Beckett („Anne with an E”, „Breaking Bad”), która latem 2025 roku odeszła z produkcji. Oficjalnej obsady na razie nie ogłoszono, ale w sieci nie brakuje spekulacji. Jako kandydata do roli Xadena lub Bodhiego wymienia się Josha Heustona, australijskiego aktora znanego z drugiego sezonu „The Last of Us”. Fani podejrzewają też udział Danny’ego Griffina z „Fate: The Winx Saga”. Aktor opublikował zdjęcie, na którym czyta „Iron Flame”, drugi tom cyklu Yarros, co rozpaliło dyskusję na portalach branżowych. Dlaczego „Fourth Wing” może zagrozić „Rodowi smoka” na ekranach? Książki George’a R.R. Martina opierają się na politycznych intrygach. Smoki, choć spektakularne, są w nich tłem dla rozgrywek między rodami. „Fourth Wing” odwraca tę proporcję. Smoki Rebekki Yarros to indywidualne postacie z wyrazistymi cechami i własną hierarchią. Każdy nawiązuje więź z konkretnym jeźdźcem, a relacje między nimi mają realny wpływ na fabułę. Drugim atutem „Fourth Wing” jest tempo. Powieść nie zwalnia ani na chwilę. Sceny walki przeplatają się z romansem, a każdy rozdział kończy się zwrotem akcji, który zmusza do sięgnięcia po kolejny. Jeśli Prime Video chce oddać sprawiedliwość książce, scenariusz musi być utrzymany w podobnym, bardzo szybkim rytmie. Cała stawka opiera się na tym, czy ekipa zdoła wyważyć akcję, romans i polityczny ciężar świata. Kiedy premiera „Fourth Wing” na Prime Video i co już wiadomo o produkcji? Serial wciąż znajduje się na etapie preprodukcji. W styczniu 2026 roku Michael B. Jordan przyznał w rozmowie z dziennikarzami, że scenariusze nie są jeszcze gotowe, a ekipa potrzebuje czasu na dopracowanie wizji świata. Według doniesień branżowych premiera jest mało prawdopodobna przed 2028 rokiem. Prime Video chce zacząć od mocnego, dobrze przygotowanego sezonu, a nie od pośpiesznego startu.Wcześniejsze inwestycje Amazona w fantasy nie zawsze trafiały w oczekiwania widzów. „Carnival Row” zakończono po dwóch sezonach, „Koło czasu” zebrało mieszane opinie, a „Pierścienie Władzy” mimo gigantycznego budżetu nie zdołały dorównać sukcesowi „Gry o tron”. „Fourth Wing” ma być dla platformy szansą na przełamanie tej tendencji i rozpoczęcie nowego rozdziału. Czy warto czekać na „Fourth Wing”? Fani BookToka, czytelnicy romansów fantasy i widzowie, dla których „Ród smoka” był za mało dynamiczny, znajdą w „Fourth Wing” coś dla siebie. Powieść Yarros oferuje wyrazistych bohaterów, romans, akcję i smoki, które są pełnoprawnymi postaciami. Jeśli scenariusz utrzyma poziom książkowego pierwowzoru, ekranizacja może okazać się największym otwarciem fantasy od czasu „Gry o tron”. Do premiery zostało jeszcze sporo czasu, ale rozmach przygotowań pokazuje, że Prime Video traktuje materiał poważnie. Casting, decyzje obsadowe i pierwsze kadry z planu w nadchodzących miesiącach zdradzą, czy ekipa rzeczywiście jest w stanie zmierzyć się z oczekiwaniami fanów książki. View oEmbed on the source website
Salvador Dali w gronie malarzy podejrzanych o morderstwo. Uwielbiany serial w końcu w Polsce
CANAL+ otworzył majówkę serialem, który wyróżnia się na tle ramówki. Akcja „To nie jest zagadka kryminalna” rozgrywa się w 1936 roku, a bohaterami jest... śmietanka surrelstów. Wystarczy jedna zakrapiana noc w rezydencji lorda Jamesa, by znaleźli się oni na liście podejrzanych o morderstwo. Pierwszy odcinek pojawił się na platformie 1 maja.
„To nie jest zagadka kryminalna”: fabuła Akcja rozgrywa się w 1936 roku, w posiadłości lorda Jamesa, mecenasa sztuki. Gospodarz zaprasza pod swój dach grupę surrealistów, by stworzyli wystawę malarstwa. W rezydencji pojawiają się Rene Magritte, Salvador Dali z żoną Galą, Lee Miller, Man Ray i Max Ernst. Wśród zaproszonych jest też Sheila Legge, siostrzenica lorda i performerka. Część gości nie kryje, że woleliby uniknąć jej towarzystwa, ale Magritte daje jej do zrozumienia, że jest nią zainteresowany. Po zakrapianej imprezie malarz znika z Sheilą na piętrze. Następnego ranka okazuje się, że kobieta nie żyje, a sposób, w jaki ułożone zostało ciało to nawiązanie do... „Kochanków”, jednego z najsłynniejszych obrazów Magritte'a. Przedstawia on parę, która próbuje się pocałować, choć ich głowy owinięte są szalami. A to nie jedyne mrugnięcie, jakie pojawia się w pierwszym odcinku! Kolejne wskazówki są ukryte w dziełach sztuki i zapewniam, niejednokretnie sięgniesz po telefon, żeby sprawdzić, jak naprawdę wygląda dane płótno. Obsada „To nie jest zagadka kryminalna”. Magritte, Dali i Lee Miller na jednym ekranie W roli Rene Magritte'a występuje Pierre Gervais. Salvadora Dalego gra Inaki Mur, a Galę zobaczysz w wykonaniu Reginy Bikkininy. Florence Hall wciela się w Lee Miller, Frank Bourke gra Man Raya, a Mike Hoffmann pojawia się jako Max Ernst. Po stronie śledczych na ekran wchodzą Stephen Tompkinson jako inspektor Thistlethwaite oraz Donna Banya, która gra detektywkę Mary Quant. Twórcy zadbali o to, by historyczne nazwiska splotły się z fikcyjną intrygą bez tarcia. Dzięki temu obecność Dalego i Lee Miller w jednej scenie nie sprawia wrażenia gabinetu figur woskowych, tylko spójnego towarzystwa, które naprawdę mogło spędzić ze sobą długi weekend. „To nie jest zagadka kryminalna”. Dlaczego wszyscy mówią o tym serialu? Schemat zamkniętej rezydencji z grupą podejrzanych nie jest niczym nowym, ale CANAL+ stawia tu na nietypowy materiał wyjściowy. Mieszanie prawdziwych biografii z wymyślonymi wątkami daje wręcz spektakularny efekt. Zamiast suchego śledztwa dostajesz spacer po historii surrealizmu, w którym obraz na ścianie potrafi powiedzieć w fabule więcej niż całe przesłuchanie inspektora. Drugie morderstwo ostatecznie przekonuje policję, że Rene Magritte nie jest sprawcą, tylko kimś, kto rzeczywiście chce pomóc w rozwiązniu sprawy. Razem z inspektorem Thistlethwaite'em i detektywką Mary Quant malarz zaczyna tłumaczyć śledczym, czym żyją surrealiści i jak czytać ich gesty. Ten układ trzymają twórcy za serce serialu, bo bez Magritte'a inspektor zatrzymałby się na pierwszej zaskakującej rzeźbie. Czy warto obejrzeć „To nie jest zagadka kryminalna”? Już po pierwszym odcinku widać, że ta produkcja sprawdza się jako kryminał z dużą dawką stylu. Trafi do każdego, kto lubi filmy w stylu „Na noże”, ale szuka czegoś o lżejszym, bardziej eleganckim klimacie. Jeśli „Na noże” obejrzałaś już kilka razy, a w weekend potrzebujesz czegoś, co nie wymaga od ciebie nadmiernej koncentracji i jednocześnie nie męczy banalnym scenariuszem, „To nie jest zagadka kryminalna” sprawdzi się jako majówkowa propozycja CANAL+. View oEmbed on the source website
Nowy nietypowy familijny kryminał z Hugh Jackmanem zaskoczył nawet krytyków! Już jest dostępny w polskich kinach!
Hugh Jackman wraca do polskich kin, w roli jakiej widzowie się po nim nie spodziewali. „Sprawiedliwość owiec” to nietypowy familijny kryminał, w którym pierwsze skrzypce gra stado wełnistych zwierząt prowadzących własne śledztwo. Pierwsze recenzje są na tyle dobre, że film budził sensację jeszcze przed oficjalną premierą.
Mało który film majowej ramówki zapowiada się tak intrygująco, jak „Sprawiedliwość owiec”. W projekcie połączono Hugh Jackmana w roli pasterza, Nicholasa Brauna w roli niedoświadczonego policjanta i scenariusz spod pióra Craiga Mazina, twórcy „Czarnobyla". Premiera w polskich kinach odbyła się 8 maja, a noty na Rotten Tomatoes robią wrażenie. „Sprawiedliwość owiec" to jedna z tych premier, które rozkręcają się nie marketingowym hukiem, ale opiniami pierwszych widzów i krytyków. Familijny kryminał z Hugh Jackmanem w roli głównej, w którym śledztwo prowadzi stado owiec, zebrał bardzo wysokie noty jeszcze przed pokazami w Polsce. Co krytycy mówią o „Sprawiedliwości owiec”? Wynik na Rotten Tomatoes przebił prognozy Aktualna nota filmu na Rotten Tomatoes wynosi 94 procent, co stawia go w gronie najlepiej przyjętych familijnych premier tego roku. Recenzenci najczęściej zwracają uwagę na warstwę emocjonalną produkcji, która zdaniem wielu jest ważniejsza niż sama kryminalna zagadka. Pojawiają się też zdania, że film przemyca poważny temat tego, jak działa przemysł mięsny, ale robi to bez moralizatorskiego tonu. Mocną stroną mają być również charakterystyczne postacie i wyważony humor, który nie psuje familijnego klimatu. W praktyce oznacza to film, do którego można usiąść z dziećmi, a po seansie zostać z kilkoma wątkami w głowie. O czym jest „Sprawiedliwość owiec”? Pasterz, stado i sprawa do rozwiązania W centrum opowieści jest George Hardy, pasterz, który od lat hoduje swoje owce wyłącznie dla wełny. Co wieczór czyta zwierzętom kryminały, traktując to jako rytuał. Nie wie, że owce nie tylko wszystko rozumieją, ale po jego powrocie do domu prowadzą między sobą długie rozmowy o tym, kto stoi za zbrodniami z czytanych fragmentów. Pewnego dnia George zostaje znaleziony martwy w niejasnych okolicznościach. Stado nabiera przekonania, że to morderstwo i że tylko ono potrafi je rozwiązać. Lokalny policjant Tim Derry nie ma doświadczenia z poważnymi sprawami, więc owce postanawiają wziąć śledztwo we własne kopyta. Po raz pierwszy w życiu opuszczają łąkę i muszą zmierzyć się ze światem, w którym kryminalna logika z książek nie zawsze ma zastosowanie. Hugh Jackman, Nicholas Braun i Craig Mazin. Kto stoi za „Sprawiedliwością owiec”? W rolę pasterza George'a Hardy'ego wciela się Hugh Jackman, znany z „Logana”, „Króla rozrywki”, „Więźniów” i „Deadpoola i Wolverine'a”. Na ekranie partneruje mu Nicholas Braun, którego polscy widzowie kojarzą głównie jako Kuzyna Grega z „Sukcesji”. Tym razem Braun gra Tima Derry'ego, niedoświadczonego policjanta, który zostaje wciągnięty w sprawę zdecydowanie powyżej swojej dotychczasowej praktyki. Reżyserię powierzono Kyle'owi Baldzie, znanemu z „Minionków" i „Lorax”. Scenariusz napisał Craig Mazin, twórca głośnego serialu „Czarnobyl” dla HBO i współautor scenariusza do „The Last of Us”. W obsadzie głosowej, użyczającej głosu poszczególnym owcom, znaleźli się też Emma Thompson, Patrick Stewart, Bryan Cranston, Julia Louis-Dreyfus, Hong Chau, Chris O'Dowd, Regina Hall, Nicholas Galitzine i Molly Gordon. Dlaczego o „Sprawiedliwości owiec” zrobiło się tak głośno przed premierą? Połączenie nazwisk Jackman, Braun, Mazin i Balda samo w sobie zwróciło uwagę branży. Kiedy doszły do tego pierwsze pokazy oraz 94 procent na Rotten Tomatoes, film z dnia na dzień przestał być traktowany jak lekka familijna ciekawostka. Recenzentom imponuje, że produkcja porusza temat przemysłu mięsnego, ale robi to z perspektywy zwierząt, które mają konkretne charaktery i własne dialogi. Materiał wyjściowy też nie jest przypadkowy. Film bazuje na powieści Leonie Swann „Glennkill”, która w wielu krajach Europy doczekała się statusu bestsellera, więc historia była już zweryfikowana przez czytelników. Premiera „Sprawiedliwości owiec”. Kiedy film wchodzi do polskich kin i dla kogo jest? Premiera kinowa „Sprawiedliwości owiec” w Polsce odbyła się 8 maja. To propozycja na majowe wieczory dla rodzin, które szukają filmu działającego na dwóch poziomach, dla dzieci i dorosłych. Polscy widzowie dostają coś, czego w kinach od dawna nie było, czyli familijny kryminał z gwiazdorską obsadą i wyraźnym podtekstem. To nie jest typowa rodzinna komedia, więc warto przygotować się na seans z postaciami, które prowadzą realne dialogi i opowieść, która stawia więcej pytań, niż zazwyczaj robią to filmy z tej półki.
Następca „Gry o tron”? Ten serial miał być nowym królem gatunku fantasy!
Decyzja o zakończeniu „Koła czasu” miała podłoże komercyjne, a nie artystyczne. Trzeci sezon serialu Prime Video zdobył aż 97 procent pozytywnych recenzji w serwisie Rotten Tomatoes, dlatego fani nie kryją rozczarowania brakiem kontynuacji adaptacji prozy Roberta Jordana. Tym bardziej że na platformie X regularnie podkreślają, iż ich zdaniem produkcja była lepsza nawet od „Rodu smoka”.
Amazon wszedł w wyścig o tytuł nowej „Gry o tron” z dwiema premierami, najpierw „Carnival Row”, potem „Kołem czasu”. Pierwszy serial zniknął po dwóch sezonach, drugi po trzech, choć cieszył się rosnącym uznaniem. Część fanów nie wybacza platformie tej decyzji i otwarcie pisze, że wolałaby ciąg dalszy adaptacji Jordana niż kolejne odsłony „Rodu smoka”. O czym jest „Koło czasu” i dlaczego porównuje się je z „Rodem smoka”? „Koło czasu” to ekranizacja jednej z najobszerniejszych sag fantasy w historii literatury, czyli czternastotomowego cyklu Roberta Jordana. Akcja toczy się w świecie, w którym magia Jednej Mocy przysługuje głównie kobietom skupionym w zakonie Aes Sedai. Mężczyznom korzystanie z niej grozi szaleństwem, dlatego pojawienie się Smoka Odrodzonego, czyli mężczyzny zdolnego sięgnąć po Moc, oznacza początek końca świata albo jego ratunek. Pierwszy sezon śledzi piątkę młodych ludzi z prowincjonalnej wioski Dwie Rzeki, których życie zmienia przyjazd Moiraine Damodred. Drugi rozszerza świat o Białą Wieżę, Seanchan i Aielów. Trzeci, ostatni jaki nakręcono, sięga po wątki znane czytelnikom z trzeciej części cyklu, w tym wydarzenia w Tear i na Pustkowiu Aielu. W każdym sezonie pojawiają się nowe lokacje, nowe zakony i nowi bohaterowie, co odróżnia produkcję od „Rodu smoka”, który osadzony jest właściwie w jednym dworze. Kto gra w „Kole czasu”? Obsada, która zatrzymała widzów na trzy sezony W roli Moiraine wystąpiła Rosamund Pike, brytyjska aktorka znana z „Zaginionej dziewczyny” i „Frakcji”. Daniel Henney zagrał Lana Mandragorana, milczącego strażnika Moiraine. Josha Stradowski wcielił się w Randa al’Thora, młodego pasterza, wokół którego krąży większość proroctw. Marcus Rutherford gra Perrina Aybarę, a Dónal Finn (zastępujący Barneya Harrisa po pierwszym sezonie) Mata Cauthona. W kobiecej części obsady kluczowe role grają Zoë Robins jako Nynaeve, Madeleine Madden jako Egwene oraz Ceara Coveney jako Elayne. W trzecim sezonie dołączyły Sophie Okonedo w roli Siuan Sanche, Shohreh Aghdashloo jako Cadsuane, Kate Fleetwood jako Liandrin oraz Natasha O’Keeffe jako Lanfear. Showrunnerem produkcji był Rafe Judkins, autor scenariuszy do „Agentów T.A.R.C.Z.Y.”, a muzykę skomponował Lorne Balfe. Co wyróżnia „Koło czasu” i dlaczego widzowie twierdzą, że przerasta „Ród smoka”? Najczęściej powtarzanym argumentem fanów są kobiece postaci. W „Kole czasu” jednocześnie prowadzonych jest kilka wątków, w których główne role grają Aes Sedai, młode adeptki, królowe i wojowniczki Aielu. Każda z nich ma własną motywację, własną historię i własną drogę. „Ród smoka” trzyma akcję wokół konfliktu rodu Targaryenów, co część widzów uznaje za węższą perspektywę. Drugim argumentem jest tempo. Każdy sezon serialu Prime Video rozszerza mapę świata o kolejne krainy, magiczne zakony i kultury, podczas gdy prequel „Gry o tron” kręci się głównie wokół tych samych dworów. Recenzenci zauważyli również, że trzeci sezon „Koła czasu” osiągnął 97 procent pozytywnych recenzji na Rotten Tomatoes wobec 81 procent w pierwszym. To rzadki przypadek serialu, który z każdą odsłoną ocenia się wyżej. Powodem skasowania nie była więc jakość, tylko koszty produkcji, których nie pokrywała oglądalność. Amazon nie zdecydował się na kompromis budżetowy ani redukcję plenerów, tylko zakończył współpracę po finale trzeciej odsłony. Co piszą widzowie o „Kole czasu” i decyzji Amazona? Na X komentarze fanów wciąż wracają do porównań z prequelem „Gry o tron”. W jednym z najgłośniejszych wpisów widz, który ma za sobą połowę trzeciego sezonu, pisze: «Jestem w połowie 3. sezonu i mogę z całą pewnością stwierdzić, że „Koło czasu” to najlepszy serial fantasy, jaki wyszedł od czasu „Gry o tron”. Znacznie lepszy niż „Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy” i „Ród smoka”». Inny wpis łagodzi ton porównań i stawia sprawę bardziej osobiście: «Wcąż uwielbiam „Ród smoka”, ale „Koło czasu” jest według mnie znacznie lepsze, w sensie to serial, w którym podążamy za wieloma, wieloma kobietami i każda ma interesujący wątek». Krótszy, bardziej kategoryczny wpis brzmi po prostu: «„Koło czasu” jest znacznie lepsze niż „Ród smoka”». Pod tymi komentarzami toczą się długie dyskusje. Fani porównują tempo akcji, sposób prowadzenia bohaterek, a także wierność książkowemu pierwowzorowi. Wspólnym mianownikiem pozostaje żal, że produkcji Amazona nie udało się utrzymać na antenie tak długo jak prequela HBO. What else is there on @PrimeVideo ?? Rings of power is AWFUL. Wheel of Time in 3 seasons was better than anything on game of thrones or house of dragons. Like 1000000% fuck Prime. https://t.co/SROBLRrybb — Phillip 🧚‍♂️ (@philliptrey) May 24, 2025 Czy warto teraz włączyć „Koło czasu”? Trzy sezony „Koła czasu” znajdziesz w katalogu Prime Video. Serial w dużej mierze rezygnuje z gatunkowych klisz, większość wątków prowadzi w tempie zbliżonym do rytmu książek, a finałowe odcinki trzeciego sezonu zamykają najważniejsze linie fabularne. Widz, który nie czytał Jordana, dostanie pełnoprawną opowieść z początkiem, środkiem i wyraźnym punktem kulminacyjnym. Po seans warto sięgnąć przede wszystkim wtedy, gdy zależy ci na fantasy z rozbudowanym światem i dużą liczbą kobiecych bohaterek. To również pozycja dla osób, które lubią adaptacje literatury i nie mają nic przeciwko otwartym zakończeniom, bo trzeci sezon nie domyka całej historii. Brak dalszych odcinków jest faktem, jednak dotychczasowe trzy sezony tworzą zamkniętą całość, do której wracają zarówno czytelnicy sagi, jak i widzowie szukający alternatywy dla seriali HBO. View oEmbed on the source website
Anne Hathaway i Dakota Johnson w jednym filmie. Ten thriller psychologiczny zapowiada się na hit 2026 roku
Pierwsze sekundy zwiastuna „Verity” wystarczą, żeby poczuć, że za eleganckim, chłodnym kadrem czeka coś bardzo niepokojącego. Amazon MGM Studios pokazało zaledwie kilka ujęć, a w sieci już zawrzało. W rolach głównych Anne Hathaway, Dakota Johnson i Josh Hartnett, a reżyseruje Michael Showalter. Premiera 2 października 2026 roku.
Niepublikowany rękopis, milcząca pisarka po wypadku i jej mąż, który podejmuje decyzję otwierającą drzwi do prywatnej tajemnicy. Tak w skrócie wygląda punkt wyjścia „Verity”, najnowszej adaptacji prozy Colleen Hoover. Po pierwszym teaserze film zapowiada się jako jeden z najbardziej wyczekiwanych thrillerów psychologicznych roku. Premiera 2 października. O czym jest „Verity”? Fabuła, która robi się niepokojąca z każdą minutą Punkt wyjścia w „Verity” brzmi jak zawodowa szansa, która zdarza się raz w życiu. Lowen Ashleigh, początkująca pisarka, dostaje propozycję dokończenia bestsellerowej serii książek po Verity Crawford, autorce thrillerów, która po wypadku nie może już pracować. Decyzję podejmuje Jeremy, mąż Verity. To on zaprasza Lowen do domu Crawfordów, gdzie znajdują się notatki, materiały i niedokończone wątki potrzebne do napisania kolejnego tomu. Już po pierwszych dniach pracy Lowen orientuje się, że dom Crawfordów nie jest neutralnym miejscem. Każde pomieszczenie wydaje się mieć drugie dno, a obecność Verity, choć ta nie kontaktuje się z otoczeniem, jest bardzo wyraźnie odczuwalna. Kiedy Lowen znajduje rękopis, którego nie miała znaleźć, wszystko zaczyna się komplikować. Niepublikowane wcześniej zapiski Verity podważają jej obraz w oczach męża i czytelników, a Lowen staje przed pytaniem, co właściwie z tą wiedzą zrobić. Równolegle rozwija się napięcie między nią a Jeremym. Twórcy nie ukrywają, że to nie jest tylko thriller o sekretach pisarki. „Verity” opowiada o tym, jak rodzi się zależność między ludźmi w sytuacji ekstremalnej i jak cienka bywa granica między bliskością, fascynacją i manipulacją. Kto gra w „Verity”? Obsada, która sama w sobie jest wydarzeniem W rolach głównych „Verity” zobaczysz trzy nazwiska, które od razu robią z tej produkcji medialne wydarzenie. Dakota Johnson wciela się w Lowen Ashleigh, początkującą pisarkę. Anne Hathaway gra Verity Crawford, autorkę thrillerów po wypadku. Josh Hartnett w roli Jeremy’ego, męża Verity, jest postacią, wokół której rozkręca się większość emocjonalnych konfliktów filmu. Obsadę uzupełniają Ismael Cruz Córdova, Brady Wagner, Irina Dvorovenko, K. K. Moggie oraz Michael Abbott Jr. Reżyserii podjął się Michael Showalter, znany z kilku precyzyjnie poprowadzonych filmów obyczajowych i thrillerów. Scenariusz napisał Nick Antosca, jeden z bardziej cenionych autorów współczesnego horroru psychologicznego w amerykańskiej telewizji. Za dystrybucję w Stanach Zjednoczonych odpowiada Amazon MGM Studios, a poza USA filmem zajmuje się Sony Pictures Releasing International. Dlaczego o „Verity” mówi cały Hollywood jeszcze przed premierą? „Verity” nie jest pierwszą ekranizacją prozy Colleen Hoover, ale ma być najbardziej drapieżną. Po wcześniejszych adaptacjach, w tym „It Ends with Us”, ta historia uchodzi za najmroczniejszą książkę autorki. Zamiast romantycznej osi w centrum stoi pytanie o prawdę, manipulację i o to, kim naprawdę jest osoba, którą znamy tylko z jej książek. To ten typ thrillera psychologicznego, w którym napięcie nie wybucha jednym zwrotem akcji, tylko narasta z każdą sceną. Dla fanów Colleen Hoover „Verity” jest też testem. Adaptacja powieści, która już na papierze rozbiła czytelników, w wersji filmowej musi udźwignąć więcej niż wierne odwzorowanie fabuły. Producenci nie ukrywają, że robili film z myślą o widzu, który dobrze zna gatunek. Stąd budżet 40 milionów dolarów, gęsty kalendarz festiwalowy i nazwiska, które same w sobie wystarczą, żeby zainteresowanie utrzymywało się długo przed premierą. Kobieca perspektywa odgrywa tu rolę pierwszoplanową. Lowen, Verity i ich relacje z Jeremym to nie dekoracja dla męskiej akcji, tylko silnik całej historii. Twórcy „Verity” trzymają się prostej zasady: napięcie powstaje wtedy, kiedy przestajesz wiedzieć, której z bohaterek możesz zaufać. Czy warto obejrzeć „Verity”? „Verity” jest filmem dla widzów, którzy lubią thrillery z dyskomfortem zaszytym w detalach. Jeśli wciągnęły cię „Gone Girl”, „Sharp Objects” albo wcześniejsze ekranizacje Colleen Hoover, jest duża szansa, że ten tytuł trafi w twoje oczekiwania. Tu nie ma tanich efektów ani pościgów. Wszystko rozgrywa się w jednym domu i głównie w napięciu między trzema osobami. To produkcja dla widza, który nie boi się powolnego budowania historii i woli, żeby thriller pracował na nerwach przez cały seans, a nie tylko w finale. Jeśli oczekujesz akcji rozłożonej na duże sceny, kino superbohaterskie albo szybkiego horroru, „Verity” raczej cię nie kupi. Ale jeśli szukasz filmu, do którego można wrócić w pamięci jeszcze długo po seansie i przyłapać się na rozkminianiu, kto w tej historii naprawdę mówił prawdę, premiera 2 października warta jest zarezerwowania w kalendarzu. View oEmbed on the source website
Cała Polska ogląda ten turecki romans! Bije rekordy popularności na Netflixie!
Czasem do dobrego wieczornego seansu wystarczy turecka produkcja, w której morze, melancholijna muzyka i dwoje zagubionych ludzi spotykają się w nieoczekiwanym momencie. „Fatalna miłość" z 2022 roku trafiła na Netfliksa cicho, ale szybko znalazła swoich widzów. Główny bohater stracił firmę, pieniądze i dotychczasowe poczucie kontroli, kiedy na kursie jogi poznaje tajemniczą piosenkarkę. Reżyserka Hilal Saral robi z tego kameralny dramat o relacjach, samotności i decyzjach, które zapadają wbrew rozsądkowi.
Boran Kuzum i Pınar Deniz tworzą duet, którego chemia wybrzmiewa najmocniej w wyciszonych scenach. „Fatalna miłość” to turecka produkcja Netfliksa z 2022 roku w reżyserii Hilal Saral, znanej z emocjonalnych historii opartych na relacjach. Akcja rozpoczyna się w momencie życiowego kryzysu głównego bohatera i prowadzi widza nad morze, na kurs jogi, w stronę znajomości, która zmienia wszystko. Estetyka filmu kojarzy się raczej z magazynem mody niż z klasyczną komedią romantyczną. O czym jest „Fatalna miłość”? Bankructwo, joga i znajomość, której nikt się nie spodziewał Fırat ma za sobą lata, w których wszystko układało się po jego myśli. Prowadził agencję reklamową, zarabiał, sam decydował o kierunku swojego życia. Bankructwo firmy zmienia tę sytuację z dnia na dzień. Z długami i emocjonalnym zmęczeniem trafia na kurs jogi, gdzie poznaje Lidyę, piosenkarkę o trudnej do jednoznacznego rozszyfrowania energii. Zbliżenie między nimi nie wygląda na początek lekkiej komedii romantycznej. Reżyserka prowadzi widza spokojniej, robi z tego refleksyjną opowieść o ucieczce od dawnego życia, niedopowiedzeniach i pytaniach, na które nie ma jednej odpowiedzi. Rytm podkreślają tureckie krajobrazy, morze i muzyka, które tworzą nastrój gdzieś między letnim spokojem a niewidocznym smutkiem. Oryginalny tytuł brzmi „Aşkın Kıyameti”, w międzynarodowej dystrybucji film znany jest jako „Doom of Love”. Produkcja powstała w Turcji w 2022 roku. Kto gra w „Fatalnej miłości”? Boran Kuzum i Pınar Deniz w głównych rolach Największą siłą produkcji jest aktorska dwójka. Boran Kuzum gra Fırata uważnie i bez efekciarstwa, buduje postać, która z zewnątrz wygląda na opanowaną, a w środku nosi dużo niepokoju. Widzowie mogą go kojarzyć z serialu „The Magnificent Century: Kösem” oraz z netfliksowej produkcji „Love 101". Pınar Deniz, czyli ekranowa Lidya, gra postać tajemniczą, trudną do jednoznacznego rozszyfrowania. To ona stoi za sukcesem tureckiego hitu „Yargi”, za który zebrała bardzo dobre recenzje. W obsadzie pojawiają się także Yiğit Kirazcı, dobrze znany fanom tureckich dramatów romantycznych, oraz Seda Türkmen. Chemia między główną dwójką wybrzmiewa najmocniej w wyciszonych scenach, w których film pozwala bohaterom po prostu być obok siebie. Hilal Saral za kamerą Reżyserią zajęła się Hilal Saral, jedno z najbardziej rozpoznawalnych nazwisk tureckiej telewizji i kina. Specjalizuje się w opowieściach opartych na relacjach i emocjach, potrafi prowadzić bohaterów bez wymyślania nagłych zwrotów akcji. Tutaj idzie tym samym tropem. „Fatalna miłość” jest nakręcona bardzo estetycznie, kadry kojarzą się z reklamą perfum, kolorystyka jest stonowana, kompozycje przemyślane. Pod wizualną gładkością kryje się portret ludzi zagubionych i zmęczonych życiem. Krytycy najczęściej chwalili zdjęcia i muzykę, część recenzentów wskazywała, że scenariusz miejscami sięga po znane schematy gatunku. Czy warto włączyć „Fatalną miłość”? Produkcja sprawdzi się u widzów, którzy szukają romansu z bardziej refleksyjnym tonem. Brakuje tu dynamicznych zwrotów akcji i wielkich plot twistów, są za to powolne sceny, dialogi prowadzone bez pośpiechu i atmosfera, którą można niemal poczuć. Mocną stroną są zdjęcia, muzyka i chemia między Boran Kuzum i Pınar Deniz. Słabszą okazują się momenty, w których fabuła sięga po przewidywalne rozwiązania, a niektóre dialogi nie wybrzmiewają tak naturalnie, jak by się chciało. Jeśli spodobały się wam „Miłość dla dorosłych”, „Perswazje” albo „Love Like the Falling Petals”, ten tytuł trafi w podobny gust. To romantyczne kino, ale dalekie od lekkiej komedii, bliżej mu do intymnego dramatu o relacjach z gorzkim posmakiem. View oEmbed on the source website
Jeden z najmocniejszych skandynawskich kryminałów wrócił na Netflixa! Trudno się od niego oderwać, dosłownie wbija w fotel!
Mroczny klimat, psychologiczne napięcie i historia, która długo nie daje o sobie zapomnieć. „Kasztanowy ludzik” od lat wymieniany jest wśród najlepszych skandynawskich kryminałów Netfliksa. Teraz powrócił z drugim sezonem!
Skandynawskie kryminały od lat mają wierną, globalną publiczność. Surowy klimat, psychologiczna głębia i śledztwa, które wciągają jak dobra powieść – to ich znak rozpoznawczy. Jednym z tytułów, który szczególnie mocno zapisał się w pamięci widzów, był „Kasztanowy ludzik”. Po latach ciszy, serial doczekał się drugiego sezonu! Duńska produkcja z 2021 roku, oparta na bestsellerowej powieści Sørena Sveistrupa, bardzo szybko stała się jednym z najczęściej polecanych przykładów nordic noir. Do dziś uchodzi za jeden z najlepiej ocenianych seriali kryminalnych z północy Europy. Krytycy byli wyjątkowo zgodni, a widzowie masowo odkrywali go jako alternatywę dla amerykańskich thrillerów. Mroczna zbrodnia, która uruchamia lawinę Punktem wyjścia historii jest wstrząsające odkrycie na jednym z kopenhaskich placów zabaw. Znalezione ciało młodej kobiety i niepokojący „podpis” sprawcy, czyli małą figurkę ulepioną z kasztanów. Uruchamiają śledztwo, które szybko przybiera coraz mroczniejszy obrót. Sprawą zajmuje się doświadczona policjantka Naia Thulin (Danica Curcic), do której zespołu dołącza Mark Hess (Mikkel Følsgaard), detektyw z Europolu, tymczasowo oddelegowany do Danii. Równolegle dochodzi do zaginięcia córki znanej polityczki, a tropy zaczynają się niebezpiecznie splatać. Im dalej w śledztwo, tym więcej ofiar i tym mniej oczywistych odpowiedzi. Dlaczego ten serial tak dobrze działa? „Kasztanowy ludzik” to sześć intensywnych odcinków, które doskonale wykorzystują wszystko, za co widzowie kochają skandynawskie kryminały: ciężką atmosferę, powolne, ale konsekwentne budowanie napięcia i bohaterów, którzy niosą własne traumy. Twórcy długo prowadzą widza za rękę tylko po to, by w kluczowych momentach podcinać mu grunt pod nogami. Do samego finału trudno mieć pewność, w jakim kierunku zmierza ta historia. Dużym atutem serialu jest też relacja głównych postaci. Jest daleka od schematycznego duetu śledczych, pełna niedopowiedzeń, tarć i emocjonalnego ciężaru. Gdzie oglądać „Kasztanowego ludzika”? „Kasztanowy ludzik” powrócił z nowymi odcinkami! W obsadzie ponownie widzimy Danicę Curcic i Mikkela Boe Følsgaarda. Do zespołu dołączą również nowe twarze, w tym Katinka Lærke Petersen oraz Sofie Gråbøl znana widzom na całym świecie z kultowego „The Killing”. Już dziś obejrzysz go na Netflixie!
To jeden z najmocniejszych romansów muzycznych ostatnich lat. Ten duński hit Netfliksa wyciśnie z ciebie łzy!
Cicha duńska wioska, połów ryb od świtu i niezwykły głos, który długo czekał na swój moment. „Piękne życie” wprowadza widza do świata Elliotta, młodego rybaka, który nigdy nie sądził, że muzyka może odmienić jego los. Reżyser Mehdi Avaz, znany widzom Netfliksa z „Toscany”, po raz kolejny stawia na intymne emocje i piękne nadmorskie kadry. Produkcja dostępna jest na platformie i wciąż przyciąga nowych widzów.
Niewielka miejscowość nad morzem, młody rybak i jeden klubowy występ, który zmienił wszystko. „Piękne życie” przygląda się temu, co dzieje się z człowiekiem, gdy z dnia na dzień otwierają się przed nim wielkie sceny. Reżyser Mehdi Avaz, twórca „Toscany”, prowadzi tu kameralną opowieść o talencie, ambicjach i pierwszej dorosłej miłości. Dla fanów „A Star Is Born" i „Purple Hearts" to propozycja wręcz idealna. O czym jest „Piękne życie”? Historia rybaka, która szybko nabiera tempa W centrum opowieści stoi Elliott, młody mężczyzna z niewielkiej duńskiej miejscowości nad morzem. Przez lata pracuje przy łodzi i śpiewa głównie wieczorami, dla siebie i dla kilku najbliższych osób. Kiedy znajomy Oliver wyciąga go na występ w lokalnym klubie, na widowni siedzi Suzanne, doświadczona menedżerka muzyczna. Natychmiast słyszy, że trafiła na coś rzadkiego, i proponuje Elliottowi współpracę. Bohater wchodzi w świat profesjonalnej muzyki i szybko zderza się z presją, oczekiwaniami i nowym tempem życia. Do tego dochodzi Lilly, córka Suzanne, do której Elliott szybko się zbliża. Romans rodzi się błyskawicznie i błyskawicznie się komplikuje, bo bohater musi zdecydować, ile z siebie potrafi oddać scenie, a ile zatrzymać dla siebie i dla kobiety, która pojawiła się w jego życiu w najmniej oczywistym momencie. Kto gra w „Pięknym życiu”? Obsada z Christopherem na czele W rolę Elliotta wcielił się Christopher, jeden z najlepiej rozpoznawalnych duńskich wokalistów. Artysta jest dobrze znany na skandynawskim rynku muzycznym i coraz częściej pojawia się też w produkcjach filmowych. Wcześniej widzowie Netfliksa mogli go zobaczyć w „Toscanie”. W „Pięknym życiu” Christopher gra po raz pierwszy główną rolę i jednocześnie podpisuje się pod wszystkimi utworami wykorzystanymi na ścieżce dźwiękowej. Lilly, córkę menedżerki, zagrała Inga Ibsdotter Lilleaas. Norweska aktorka jest popularna głównie dzięki serialowi „Ragnarok”, w którym wcieliła się w jedną z głównych ról. W „Pięknym życiu" jej bohaterka łączy ambicje zawodowe z rodzinnym dramatem i romansem, który wywraca jej priorytety. Suzanne, twardą i wymagającą menedżerkę, zagrała Christine Albeck Børge. W obsadzie pojawia się także Ardalan Esmaili, którego widzowie mogą kojarzyć z wielu skandynawskich produkcji telewizyjnych. Mehdi Avaz znów dla Netfliksa. Reżyser, który czuje duńską melancholię Za kamerą stanął Mehdi Avaz, duński reżyser pochodzenia irańskiego. Dla widzów platformy nazwisko brzmi znajomo, to ten sam twórca, który wyreżyserował „Toscanę”. W obu filmach widać zbliżone podejście, kameralne, mocno emocjonalne historie, w których krajobraz odgrywa rolę niemal pełnoprawnego bohatera. Avaz dobrze czuje duńską melancholię i chętnie sięga po sceny, w których cisza pracuje równie mocno co dialog. Krytycy zwracają uwagę na jego wyczucie nastroju oraz umiejętność prowadzenia bohaterów w intymnych historiach o relacjach i marzeniach. Co przyciąga widzów do „Pięknego życia”? Muzyka, która niesie całą historię Najmocniejszą stroną „Pięknego życia” jest oprawa muzyczna. Sceny koncertowe nakręcono z dużą uwagą, mają energię prawdziwego występu. Głos Christophera niesie kolejne etapy historii Elliotta równie wyraźnie jak fabuła, a niektóre piosenki płynnie wchodzą w rolę narracji. Drugą zaletą są zdjęcia, długie ujęcia duńskiego wybrzeża, port o świcie, klub w blasku reflektorów, drobne sceny we dwoje, które nie potrzebują dużego dialogu. Schemat opowieści o drodze do sławy nie jest tu odkrywczy. Stawia na nastrój, prostotę i wiarygodne emocje, a Christopher utrzymuje to wszystko w równym tonie. Czy warto obejrzeć „Piękne życie”? Sprawdź, czy ten romans jest dla ciebie Jeśli lubisz kino o pierwszej dorosłej miłości, o wyborach między ambicją a sercem oraz o muzyce, która ratuje życie, „Piękne życie” sprawdzi się dobrze. Nie jest to historia, która wywróci twoje spojrzenie na romans muzyczny. Sprawdzi się jednak na wieczór, w którym potrzebujesz solidnej, ciepłej opowieści ze ścieżką dźwiękową, która zostaje w głowie po napisach końcowych. Najwięcej z seansu wyciągną fani „A Star Is Born”, „Purple Hearts” i wcześniejszej „Toscany”. Film jest dostępny na Netfliksie od 1 czerwca 2023 roku. View oEmbed on the source website
Borys Szyc i Cezary Pazura jako mistrzowie przekrętu! Ten polski film z lat 80. to popis aktorskiej elity!
„Sztos 2” Olafa Lubaszenki jest dostępny na Netfliksie. To kontynuacja kultowej polskiej komedii sensacyjnej z 1997 roku. Akcja drugiej części przenosi widza do 1981 roku, w pierwsze tygodnie stanu wojennego. Synek (Cezary Pazura) i Janek (Borys Szyc) jadą z Zakopanego do Sopotu. Po drodze, przez Kraków, kolega wciąga ich w transport poszukiwanego działacza Solidarności.
Cezary Pazura, Borys Szyc i Bogusław Linda w jednym filmie, w realiach stanu wojennego. „Sztos 2” Olafa Lubaszenki właśnie wszedł do polskiego katalogu Netfliksa. To kontynuacja kultowego „Sztosa” z 1997 roku, z Pazurą jako Synkiem, Szycem jako Jankiem i Lindą w roli oficera SB Mietka Królikowskiego. Tej ostatniej kreacji, mówiąc oględnie, nikt się po Lindzie nie spodziewał. O czym jest „Sztos 2”? Synek, Janek i transport, którego nikt nie planował Akcja „Sztosa 2” toczy się w 1981 roku, w pierwszych tygodniach stanu wojennego. Synek i Janek, znani widzom z pierwszej części, po zimowych przekrętach w Zakopanem ruszają do Sopotu. W Krakowie zatrzymują się u dawnego znajomego o przezwisku Markiz. Markiz wciąga ich w transport poszukiwanego działacza Solidarności. Sprawa wymyka się spod kontroli i obaj cwaniacy lądują w rękach milicji. Z opresji wyciąga ich oficer SB Mietek Królikowski, który ma wobec nich własny plan. Synek i Janek zaczynają grać na dwóch frontach jednocześnie. Pomagają działaczom podziemia i równocześnie pracują dla SB. To schemat znany z pierwszej części, ale stawki są zupełnie inne. W stanie wojennym pomyłka kończy się gorzej niż w realiach PRL-u z lat 70., znanych z pierwszego „Sztosa”. Pazura jako Synek, Szyc jako Janek, Linda jako oficer SB. Obsada „Sztosa 2” Cezary Pazura wraca do roli Synka, którą polscy widzowie znają niemal na pamięć. Doświadczony cwaniak, który w każdej sytuacji widzi przede wszystkim okazję. Pazura jest tu jednocześnie aktorem i producentem, więc trudno o większe zaangażowanie. Borys Szyc jako Janek wnosi tempo, które dla wielu krytyków było najmocniejszą stroną filmu. Bogusław Linda gra oficera SB Mietka Królikowskiego. Postać zimna, perfidna, groźna. To kompletnie inny poziom niż jego zwykłe role twardzieli i amantów polskiego kina lat 90. Jan Nowicki jako Eryk i Edward Linde-Lubaszenko jako Markiz uzupełniają obsadę. W mniejszych rolach pojawiają się Bartłomiej Topa, Janusz Józefowicz i Ewa Gawryluk. Stan wojenny jako tło. Rok 1981 i Polska, której nie było w pierwszym „Sztosie” Lubaszenko przeniósł cwaniaków z pierwszego „Sztosa” w czasy, w których kanciarstwo dostało zupełnie nowy ciężar. Schyłkowy PRL z oryginału, gdzie akcja toczyła się w latach 90., zastąpiła rzeczywistość stanu wojennego: godziny milicyjne, ZOMO na ulicach, kartki, Solidarność w podziemiu. Synek i Janek poruszają się między Zakopanem, Krakowem, Warszawą i Sopotem. Każde z tych miast w 1981 roku wyglądało inaczej niż w pierwszej części. Kostiumy, samochody, plakaty, muzyka z lat 80. Wszystko zostało zrekonstruowane z dbałością, która w polskim kinie tamtych lat nie zawsze była standardem. Reżyseria Olafa Lubaszenki, muzyka Krzesimira Dębskiego, zdjęcia Piotra Wojtowicza Za reżyserię i scenariusz odpowiadają Olaf Lubaszenko i Jerzy Kolasa. Autorem zdjęć jest Piotr Wojtowicz, jeden z najczęściej zatrudnianych polskich operatorów lat 90. i 2000., znany m.in. z „Pana Tadeusza” i „Edi”. Muzykę skomponował Krzesimir Dębski, twórca ścieżki dźwiękowej do „Ogniem i mieczem” oraz wielu polskich seriali. Producentem filmu jest Cezary Pazura. To rzadki przypadek, w którym aktor angażuje własne środki i nazwisko w sequel produkcji, która kilkanaście lat wcześniej zdobyła wierną publiczność. Dla kogo jest „Sztos 2”? To film dla widzów, którzy lubią duet Pazura–Szyc i pamiętają pierwszy „Sztos” jako jedną z najważniejszych polskich komedii lat 90. Tym razem bohaterowie wracają w nowych okolicznościach, z wyraźniejszym tłem politycznym. Bogusław Linda w roli oficera SB to jeden z najmocniejszych punktów filmu. Nawet osoby, które uważają, że sequel nie dorównuje oryginałowi, przyznają, że obsada i tempo robią swoje. View oEmbed on the source website
Niewidoma poetka i wielki pisarz! Krystyna Janda i Andrzej Hudziak w duecie, który hipnotyzuje od pierwszej minuty
Wśród polskich filmów dostępnych w sieci zupełnie za darmo znalazło się „Parę osób, mały czas”. Dramat Andrzeja Barańskiego z 2005 roku portretuje relację Mirona Białoszewskiego z niewidomą pisarką Jadwigą Stańczakową. Krystyna Janda i Andrzej Hudziak stworzyli w nim duet, który widzowie zapamiętali na lata.
„Parę osób, mały czas” należy do tych polskich produkcji, które warto mieć na liście obowiązkowych. Film Andrzeja Barańskiego, oparty na książce „Dziennik we dwoje” Jadwigi Stańczakowej, można obejrzeć w polskim streamingu bez żadnej opłaty. Wystarczy darmowa platforma TVP VOD, czyli serwis publicznego nadawcy. To dramat o przyjaźni dwojga ludzi, którzy znaleźli się w sobie nawzajem w nieoczywistym momencie życia. Krystyna Janda i Andrzej Hudziak grają tu z niezwykłym wyczuciem. Dla widzów szukających polskiego kina, w którym najwięcej dzieje się między słowami, to bardzo dobra opcja. O czym jest „Parę osób, mały czas”? Historia przyjaźni Mirona Białoszewskiego i Jadwigi Stańczakowej Akcja filmu obejmuje lata 1975 do 1983. W centrum jest niewidoma pisarka i poetka Jadwiga Stańczakowa, która poznaje Mirona Białoszewskiego, jednego z najbardziej oryginalnych polskich poetów drugiej połowy XX wieku. Ich znajomość przeradza się w bardzo bliską relację, która zmienia codzienność obojga. Jadwiga staje się sekretarką Mirona, nagrywa jego dyktowane teksty, a potem przepisuje je na maszynie. Białoszewski, gubiący się w sprawach codziennych, wydobywa z niej energię i sprawczość. To historia o tym, jak dwie osoby wymieniają się swoją niezbędnością i jak literatura wkracza wprost w prywatne życie. Wszystko dzieje się w warszawskich mieszkaniach, kawiarniach i na klatkach schodowych z lat 70. i 80. Obsada „Parę osób, mały czas”. Krystyna Janda i Andrzej Hudziak w wielkich rolach! W rolach głównych Krystyna Janda jako Jadwiga Stańczakowa oraz Andrzej Hudziak jako Miron Białoszewski. Janda zagrała tu jedną z najsubtelniejszych ról swojej kariery, a krytycy i widzowie wskazywali tę kreację jako jedną z najbardziej kompletnych w polskim kinie tamtego okresu. Hudziak natomiast oddał ekscentryczność Białoszewskiego bez przerysowań. W obsadzie pojawili się również Igor Przegrodzki jako ojciec Jadwigi, Arkadiusz Detmer jako Tadek, Monika Obara jako Anka oraz Witold Skaruch. Za reżyserię i scenariusz odpowiada Andrzej Barański, zdjęcia zrobił Dariusz Kuc, a montaż Wanda Zeman. Producentem jest Paweł Rakowski. Gdzie obejrzeć „Parę osób, mały czas” za darmo? „Parę osób, mały czas” jest dostępne w polskim streamingu zupełnie bezpłatnie. Film znajduje się w katalogu TVP VOD, czyli serwisu Telewizji Polskiej, gdzie da się go oglądnąć w całości na komputerze, telefonie i smart TV. Nie trzeba zakładać konta premium, nie ma opłat ani okresu próbnego, wystarczy darmowa platforma publicznego nadawcy. Dramat zdobył uznanie zarówno krytyków, jak i jurorów festiwalowych. Krystyna Janda otrzymała w Gdyni nagrodę za najlepszą pierwszoplanową rolę kobiecą oraz nagrodę dziennikarzy. Andrzej Hudziak dostał nagrodę aktorską na festiwalu w Karlowych Warach. Dla osób, które cenią polskie kino z lat 2000., to jeden z mocniejszych tytułów dekady. Dla kogo jest „Parę osób, mały czas”? Polskie kino w najlepszym stylu Jeżeli lubicie kameralne dramaty, w których historia opiera się na relacji dwojga ludzi, „Parę osób, mały czas” trafi Wam w sam środek. Film znajdzie odbiorców wśród fanów polskiego kina autorskiego oraz widzów, którzy interesują się literaturą Mirona Białoszewskiego i tym, w jaki sposób powstawały jego najważniejsze teksty. To pozycja bez efektownych zwrotów, ale z bardzo precyzyjnie zarysowanymi postaciami. Po napisach końcowych zostaje obraz dwojga bohaterów, którzy potrafili razem stworzyć coś, czego osobno nie udałoby się napisać. To rzadki rodzaj filmowej intymności, który warto zobaczyć choćby raz.
Wojna widziana oczami dziecka... Ten polski dramat kruszy najtwardsze serca!
„Wenecja” Jana Jakuba Kolskiego trafiła do kin 11 czerwca 2010 roku, a po piętnastu latach większość widzów nie pamięta, że taki film w ogóle powstał. To strata, bo obraz dostał w Gdyni trzy nagrody, a w obsadzie znaleźli się Marcin Walewski, Magdalena Cielecka, Agnieszka Grochowska, Grażyna Błęcka-Kolska i Julia Kijowska. Film dostępny jest za darmo w katalogu TVP VOD, bez subskrypcji i bez logowania.
Czerwiec 1939 roku, jedenastoletni Marek od kilku lat planuje z rodzicami wyjazd do Wenecji. Tym razem ma wreszcie zobaczyć miasto na żywo, ale wybuch wojny zamienia wakacje w ucieczkę z domu. „Wenecja” Jana Jakuba Kolskiego z 2010 roku pokazuje początek II wojny światowej z perspektywy dziecka, które nie zamierza pożegnać się z marzeniem. Obejrzysz na TVP VOD za darmo. O czym jest „Wenecja”? Lato 1939, dwór ciotek i piwnica zamieniona w miasto na wodzie Czerwiec 1939 roku. Jedenastoletni Marek (Marcin Walewski) zna Wenecję z opowieści rodziców i reprodukcji obrazów. Co roku rodzina obiecuje mu wyjazd i co roku wyprawa odwoływana jest w ostatniej chwili. Tym razem matka zapewnia, że plan wreszcie się uda. Ojciec dostaje jednak powołanie do wojska, a Marek razem z matką wyjeżdża z miasta do dworu ciotki Weroniki na prowincji. Do dworu zjeżdżają też dwie pozostałe siostry matki, Klaudyna i Barbara. Cztery kobiety z miejskimi kuframi i papierośnicami zostają na wsi z chłopcem, który nie zamierza zrezygnować z Wenecji. Marek zaprzyjaźnia się z dwoma rówieśnikami z okolicy. Razem zalewają wodą piwnicę dworu, znajdują blaszaną balię, robią z niej gondolę i przez kilka tygodni urządzają w piwnicy własne miasto na wodzie. Jeden z chłopców zakłada pasiastą koszulkę i czerwoną szarfę gondoliera. Wojna toczy się nad ich głowami, oni mieszkają w równoległym świecie. Magdalena Cielecka, Agnieszka Grochowska, Julia Kijowska. Obsada „Wenecji” Kolskiego Marcin Walewski, dziecięcy debiutant, dostał za rolę Marka indywidualną nagrodę aktorską na 35. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Magdalena Cielecka zagrała Joannę, matkę chłopca. Agnieszka Grochowska wcieliła się w Barbarę, najmłodszą z sióstr. Grażyna Błęcka-Kolska, prywatnie żona reżysera, zagrała Weronikę, gospodynię dworu. Julia Kijowska zagrała Klaudynę. Za scenariusz i reżyserię odpowiada Jan Jakub Kolski, znany z „Jasminum”, „Pornografii” i „Historii kina w Popielawach”. Zdjęcia robił Artur Reinhart, scenografię przygotowała Joanna Macha. Producentem jest Akson Studio, koproducentami Telewizja Polska i Studio Filmowe Tramway. Budżet wyniósł 7 milionów złotych, czas trwania to godzina i pięćdziesiąt pięć minut. Polska premiera odbyła się 11 czerwca 2010 roku. Trzy nagrody w Gdyni i zdjęcia, dla których ten film się pamięta Artur Reinhart zrealizował „Wenecję” w odcieniach brązu, beżu i miodu, bez zimnych szarości typowych dla polskiego kina o wojnie. Plenery wokół dworu są kręcone w długich, statycznych ujęciach, a zalana piwnica wygląda jednocześnie wiarygodnie i nierealnie. Joanna Macha zbudowała w niej fasady weneckich pałaców z drewna, lampiony i kanał, po którym dziecko płynie w blaszanej balii. To dwa powody, dla których film zdobył w Gdyni nagrody za zdjęcia i scenografię. Kolski adaptował opowiadanie „Sezon w Wenecji” Włodzimierza Odojewskiego, jednego z najbardziej cenionych pisarzy emigracyjnych. Reżyser nie trzymał się litery prozy, dopisał wątek piwnicy i rozbudował rodzinę o trzy ciotki. W efekcie wybuch wojny widać w filmie nie przez front, lecz przez zachowanie kobiet, które próbują udawać przed Markiem, że wszystko jest pod kontrolą. Marcin Walewski prowadzi cały film, jest w prawie każdej scenie i nie ma w jego grze fałszu ani przesadnego dziecięcego uroku. To rzadki przypadek, kiedy jury w Gdyni nagradza dziesięciolatka, a decyzja nikogo nie dziwi. Gdzie obejrzysz „Wenecję” za darmo? Film sprawdzi się, jeśli lubisz polskie kino kameralne, fabuły rodzinne i mocną pracę operatora. Akcji wojennej w stylu „Hubala” czy „Czterech pancernych” tu nie ma, dostajesz natomiast dwie godziny opowieści o dziecku, które samo organizuje sobie świat, bo dorośli wokół niego sobie nie radzą. „Wenecja” znajduje się w katalogu TVP VOD pod adresem vod.tvp.pl. Dostęp jest bezpłatny i nie wymaga subskrypcji.
Ten niemiecki serial zdetronizował „Dark”! Skrywa tajemnicę, której nie odkryjesz do finału...
Nowy niemiecki serial Netflixa już przyciąga uwagę widzów i ma wszystko, by powtórzyć sukces kultowego „Dark”. „Zdemaskowani” to historia o tajemnicach, które nie pozwalają o sobie zapomnieć. Jeśli lubisz napięcie, emocje i silne kobiece postacie, ten tytuł warto mieć na radarze.
Niemieckie produkcje od kilku lat cieszą się ogromnym zainteresowaniem widzów na całym świecie. Po sukcesie serialu Dark platforma regularnie dostarcza kolejne tytuły, które przyciągają widzów mrocznym klimatem i dopracowaną fabułą. Wśród nich znalazły się między innymi Barbarzyńcy, Kleo czy Cesarzowa Sisi. Teraz do tego grona dołącza nowy thriller szpiegowski, który już budzi spore emocje. Serial „Zdemaskowani” to jedna z najgłośniejszych premier początku 2026 roku. Produkcja ma szansę szybko trafić na listę najchętniej oglądanych tytułów, a wszystko dzięki wciągającej historii i intensywnej atmosferze. O czym jest serial „Zdemaskowani” Akcja serialu rozgrywa się w Berlinie, który pokazany jest jako miejsce pełne napięć, kontroli i ukrytych powiązań. To właśnie tam poznajemy Simona i Meret, małżeństwo, które przez lata pracowało jako agenci niemieckiego wywiadu. Po zakończeniu służby bohaterowie próbują rozpocząć nowe życie. Chcą spokoju, stabilizacji i codzienności bez strachu. Szybko okazuje się jednak, że przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Na ich trop wpadają dawni wrogowie, a także osoby, którym kiedyś ufali. „Zdemaskowani” to nie tylko klasyczny thriller szpiegowski. Serial skupia się na emocjach i relacjach między bohaterami. Pokazuje, jak trudno odciąć się od życia pełnego tajemnic i manipulacji. Stawką jest nie tylko ich bezpieczeństwo, ale także przyszłość ich córki. Twórcy stawiają na napięcie budowane stopniowo. Każdy odcinek odsłania nowe fakty i zmusza widza do zadawania pytań. To historia o winie, odpowiedzialności i konsekwencjach decyzji, które zostają z nami na zawsze. Niemiecki serial „Zdemaskowani” - obsada Jednym z największych atutów produkcji jest dobrze dobrana obsada. W głównych rolach występują Susanne Wolff oraz Felix Kramer. Ich ekranowa chemia sprawia, że historia staje się jeszcze bardziej wiarygodna i angażująca. W serialu pojawia się także Andreas Pietschmann, którego widzowie doskonale pamiętają z serialu Dark. Jego obecność to dodatkowy powód, by sięgnąć po tę produkcję. Na ekranie zobaczymy również Henry Hübchen, który dodaje historii doświadczenia i charakteru. Za reżyserię odpowiadają Lennart Ruff oraz Philipp Leinemann. Twórcą i scenarzystą serialu jest Paul Coates. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że produkcja powstała przy współpracy ze studiem odpowiedzialnym za takie hity jak Lupin czy Narcos. To wyraźny sygnał, że mamy do czynienia z projektem na wysokim poziomie. Gdzie obejrzeć thriller „Zdemaskowani”? Serial „Zdemaskowani” jest dostępny na platformie Netflix. Produkcja składa się z sześciu odcinków, co sprawia, że idealnie nadaje się na intensywny seans w jeden lub dwa wieczory. To propozycja dla osób, które lubią historie pełne napięcia, ale jednocześnie cenią dobrze napisane postacie i emocjonalną głębię. Jeśli podobał ci się klimat Dark i szukasz kolejnego serialu, który wciągnie od pierwszych minut, Zdemaskowani mogą okazać się strzałem w dziesiątkę.
Przeżyła związek z seryjnym mordercą! Dziś jej historia to najchętniej oglądany serial w Polsce!
Pielęgniarka z londyńskiego szpitala poznała Johna Sweeneya w pubie, poszła na drinka i przez kolejne lata żyła w cieniu mężczyzny, który okazał się seryjnym mordercą. „W końcu cię zabiję” to brytyjski miniserial z 2024 roku, który po sukcesie na ITV wchodzi właśnie na polską antenę. Cztery odcinki opowiadają prawdziwą historię Delii Balmer. Anna Maxwell Martin gra Delię tak, jakby chciała przewrócić cały gatunek true crime do góry nogami.
Pierwsza randka, intensywne uczucie, wspólne mieszkanie. A potem strach, kontrola i moment, w którym mężczyzna obok wyznaje, że już raz zabił. „W końcu cię zabiję” to oparta na faktach historia Delii Balmer, londyńskiej pielęgniarki, która próbowała wyrwać się z relacji z Johnem Sweeneyem, kiedy policja i sąd uznały, że nie pasuje do roli „wiarygodnej ofiary”. Cztery odcinki i jedno z najmocniejszych ról Anny Maxwell Martin w karierze. Pielęgniarka, mężczyzna z pubu i trzy lata pod jednym dachem. O czym jest miniserial „W końcu cię zabiję”? Punktem wyjścia jest historia Delii Balmer, pielęgniarki z londyńskiego szpitala Royal Free, która poznaje Johna Sweeneya na zwyczajnym wyjściu do pubu. Z początku wydaje się charyzmatyczny, ciekawy, inny od typowych mężczyzn, których spotykała wcześniej. Ta intensywność dość szybko zaczyna mieć drugie dno. Sweeney bywa zazdrosny, agresywny, kontrolujący. W pewnym momencie wyznaje Delii, że zabił swoją wcześniejszą partnerkę. Ona, zamiast natychmiast uciec, zostaje. Bo nie ma dokąd pójść, bo nikt jej nie wierzy, bo on potrafi być na zmianę bezpieczny i przerażający, czasem w odstępie kilku godzin. „W końcu cię zabiję” idzie za tym napięciem, dzień po dniu, miesiąc po miesiącu. Bohaterka próbuje ratować siebie, zwraca się do policji, prosi o pomoc otoczenie. Większość drzwi pozostaje zamknięta. Kto gra w miniserialu „W końcu cię zabiję”? W roli Delii Balmer występuje Anna Maxwell Martin, znana z „Line of Duty”, „Motherland” i „Bleak House”. Johna Sweeneya gra Shaun Evans, którego brytyjska widownia kojarzy przede wszystkim z młodego inspektora Morse’a w serialu „Endeavour”. Drugoplanowe role obsadzili Kevin Doyle, Jack Franklin, Simon Harrison, Clare Foster, Stephanie Street i Renu Brindle. Scenariusz napisał Nick Stevens, znany m.in. z „The Pembrokeshire Murders” i „Four Lives”. Reżyseria należy do Julii Ford, nagrodzonej za pracę przy serialu podczas RTS Craft & Design Awards. Producentem jest Ken Horn, a za produkcję odpowiada World Productions, czyli ekipa stojąca m.in. za „Line of Duty” i „Bodyguard”. Materiałem źródłowym jest autobiograficzna książka Delii Balmer „Living with a Serial Killer” z 2017 roku. Dlaczego o serialu „W końcu cię zabiję” mówi cała Wielka Brytania? W brytyjskiej telewizji miniserial wystartował 3 listopada 2024 roku na ITV1 i ITVX, ale wcześniej obejrzeli go już widzowie w Nowej Zelandii i Kanadzie. Lucy Mangan w „Guardianie” dała produkcji najwyższą notę. Na filmowym portalu Rotten Tomatoes serial ma 100 procent pozytywnych recenzji. Powodów takiego odbioru jest kilka. Po pierwsze, twórcy konsekwentnie unikają fascynacji sprawcą. John Sweeney nie jest tu efektowną figurą zła, którą widz ma rozpracowywać razem z policją. Sweeney bywa raczej obecnym, ciężkim, niejednoznacznym mężczyzną, którego siła wynika z codziennego strachu, jaki budzi w Delii. Po drugie, scenariusz Nicka Stevensa stawia na perspektywę ofiary, a nie reportera czy detektywa. Po trzecie, decyzje reżyserki Julii Ford. „Chcieliśmy, żeby było przerażająco, ale nie strasznie”, mówiła reżyserka w rozmowie z „Televisual”, podkreślając, że nie chodziło jej o horrorowe efekty, lecz o emocjonalną prawdę głównej bohaterki. Kamera często zostaje przy twarzy Anny Maxwell Martin dłużej, niż podpowiadałyby klasyczne reguły telewizyjnego thrillera. Liczą się milczenie, drobne drgnięcie ust, spojrzenie. To rzadkość w gatunku, w którym zwykle dominują kostiumy policyjne i sale przesłuchań. Kiedy i gdzie obejrzeć „W końcu cię zabiję”? Polska premiera odbyła się w poniedziałek 28 kwietnia o godzinie 21:00 na kanale Epic Drama. Teraz dostępny jest w serwisie Gonet TV. Cały miniserial liczy cztery odcinki, więc widz dostaje krótką, gęstą i precyzyjnie poprowadzoną historię, bez sztucznie rozciągniętych wątków pobocznych. Napięcie nie wynika tu z efektownych zwrotów akcji, lecz z rosnącego poczucia osaczenia bohaterki. Krótka forma działa na korzyść opowieści, bo każdy odcinek mocno przesuwa Delię do przodu w jej historii. Czy warto obejrzeć „W końcu cię zabiję”? Po „W końcu cię zabiję” warto sięgnąć, jeśli lubisz seriale oparte na faktach, w których temat przemocy nie jest tłem dla efektownej intrygi, tylko centrum opowieści. To produkcja dla widza, który ceni psychologiczne dramaty z mocną kreacją kobiecą i potrafi docenić serial, który nie podaje gotowej odpowiedzi „jak zachowuje się ofiara”. Sięgnij po niego, jeśli oglądasz „Mare of Easttown”, „Unbelievable” czy „A Killing in a Small Town”. Cztery odcinki wystarczą, by historia Delii Balmer zostawiła cię z konkretnymi pytaniami o to, kogo system rzeczywiście chroni. I to chyba najsilniejszy argument za tym, żeby włączyć ten serial. View oEmbed on the source website
Jennifer Lopez w biurowym romansie... Nowa komedia romantyczna od twórców „Ted Lasso”!
Jennifer Lopez i Brett Goldstein, czyli ulubieniec widzów po „Tedzie Lasso” i „Terapii bez trzymanki”, łączą siły w nowej komedii romantycznej Netfliksa. „Biurowy romans” opowiada o sekretnym związku dwojga pracoholików, który wymyka się spod kontroli. Reżyseruje Ol Parker, autor „Mamma Mia! Here We Go Again”, a za scenariusz odpowiada duet odpowiedzialny za „Teda Lasso”. Premiera 5 czerwca.
Pracoholiczka, która zakochuje się we własnym pracowniku, biuro pełne tajemnic i ekipa odpowiedzialna za „Teda Lasso” w roli scenarzystów. „Biurowy romans” trafi na Netfliksa 5 czerwca i już teraz wzbudza emocje. Główne role grają Jennifer Lopez i Brett Goldstein, a pierwszy zwiastun zdążył obiec sieć. O czym jest nowa komedia Netfliksa „Biurowy romans”? Akcja toczy się w biurze dużej firmy, w której Jackie Cruz, prezeska zaangażowana w pracę bez reszty, zaczyna sekretny związek z nowo zatrudnionym pracownikiem Danielem Blanchflowerem. Im dłużej trwa ich romans, tym trudniej im trzymać się służbowych zasad. Twórcy zapowiadają pikantną komedię romantyczną o tym, co dzieje się z karierą i prywatnym życiem, gdy dwoje ludzi zaczyna, zamiast rozumem, kierować się sercem. Widzowie powinni nastawić się na bardziej dorosłą wersję gatunku, niż tę, do których przyzwyczaiła ich Jennifer Lopez w poprzednich rolach. Gwiazdorska obsada „Biurowego romansu”! Główne role grają Jennifer Lopez jako Jackie Cruz oraz Brett Goldstein jako Daniel Blanchflower. Goldstein od kilku lat jest jednym z największych zaskoczeń komediowych w branży, a jego role w „Tedzie Lasso” oraz „Terapii bez trzymanki” przyniosły mu Emmy i status ulubieńca widzów na całym świecie. W obsadzie znalazły się również Betty Gilpin, Amy Sedaris, Tony Hale, Bradley Whitford oraz Edward James Olmos, który ponownie spotyka się z Jennifer Lopez przed kamerą. Olmos zagrał jej ojca w kultowej „Selenie” z 1997 roku i wraca do podobnej roli w nowym projekcie. Reżyserię powierzono Olowi Parkerowi, znanemu z „Mamma Mia! Here We Go Again”, „Bilet do raju” oraz „Gier weselnych”. Co wyróżnia „Biurowy romans” na tle innych komedii Netfliksa? Scenariusz od ekipy „Teda Lasso” Najciekawszą informacją wokół projektu jest skład duetu odpowiedzialnego za scenariusz. Brett Goldstein, oprócz roli głównej, napisał historię razem z Joe Kellym, czyli współtwórcą „Teda Lasso”. Obaj panowie pracowali wcześniej przy serialu o trenerze piłkarskim, który zdobył miłość widzów na całym świecie i kilka nagród Emmy. Połączenie ich pisarskiego doświadczenia z reżyserskim wyczuciem Ol Parkera może dać komedii romantycznej trochę świeżości, na którą gatunek od dawna czeka. Jennifer Lopez i komedie romantyczne Dla Jennifer Lopez to kolejna odsłona gatunku, w którym aktorka zbiera największe komercyjne sukcesy. Wystarczy przypomnieć „Pokojówkę na Manhattanie”, „Wystrzałowe wesele”, „Powiedz tak”, „Sposób na teściową”, „Wyjdź za mnie” oraz „Plan B”. Jej obecność na ekranie obok Brett Goldsteina ma dać widzom mieszankę znanej energii J.Lo i nowej, bardziej brytyjskiej pikanterii, którą Goldstein wniósł choćby do „Teda Lasso”. Czy warto obejrzeć „Biurowy romans” na Netfliksie? Film celuje w widzów, którzy szukają lekkiej komedii romantycznej na wieczór, ale nie mają ochoty na grzeczną wersję gatunku znaną z poprzednich produkcji Netfliksa. Połączenie Jennifer Lopez, Brett Goldsteina i ekipy stojącej za „Tedem Lasso” daje solidne podstawy, żeby liczyć na coś więcej niż tylko kolejny weekendowy seans. Premiera „Biurowego romansu” w Netfliksie już 5 czerwca i to właśnie wtedy widzowie sami sprawdzą, czy zwiastun nie obiecywał za dużo. View oEmbed on the source website
Lepszy niż „Peaky Blinders”? Niemiecki hit kryminalny podbija polskie HBO Max!
Fani europejskich seriali kryminalnych mają od dzisiaj nowy powód, żeby zarezerwować sobie cały weekend. HBO Max dorzucił do oferty „4 Blocks”, jeden z najgłośniejszych niemieckich tytułów ostatniej dekady. Wszystkie trzy sezony są dostępne od razu, więc nikt nie musi czekać na kolejne odcinki. Główna rola Kidy Khodra Ramadana zgarnęła nagrody w Niemczech, Francji i poza Europą. Po pierwszym odcinku trudno się zatrzymać.
„4 Blocks” zdobył w Niemczech właściwie wszystko, co tylko można zdobyć: Grimme-Preis, kilka Deutscher Fernsehpreis, Złotą Kamerę. Teraz cała seria jest dostępna dla polskich widzów na HBO Max. To opowieść o klanie, lojalności i o tym, co się dzieje, kiedy chcesz odejść ze świata, który cię ukształtował. Trzy sezony naraz oznaczają jeden, długi maraton. O czym opowiada kryminalny serial „4 Blocks”? Akcja toczy się w Berlinie, w dzielnicy Neukölln, między arabsko-libańskimi rodzinami przestępczymi. Głównym bohaterem jest Ali „Toni” Hamady, szef klanu kontrolującego fragment lokalnego biznesu narkotykowego. Toni od dawna marzy o normalnym życiu z żoną Kalilą i małą córką, chce wyjść z półświatka i zająć się legalnymi interesami. Aresztowanie szwagra i rosnąca presja policji wciągają go z powrotem w sprawy, których chciał się pozbyć. Sytuację dodatkowo komplikuje brat, Abbas, który ma własne plany na rolę w klanie. Do tego dochodzi dawny przyjaciel Vince, który pojawia się znikąd i wnosi do życia Toniego przeszłość, jaką ten dawno zostawił za sobą. Z odcinka na odcinek kolejne wybory bohatera coraz mocniej uderzają w jego najbliższych. Kto gra w niemieckim serialu „4 Blocks”? W rolę Toniego wciela się Kida Khodr Ramadan, aktor wychowany w berlińskim Wedding, który za tę kreację odebrał nagrodę dla najlepszego aktora na festiwalu Séries Mania w Paryżu. Brata Abbasa zagrał Veysel Gelin, a żonę Toniego, Kalilę, wcieliła Maryam Zaree. Postać Vince’a, dawnego kumpla Toniego, dostał Frederick Lau, jeden z najbardziej rozpoznawalnych młodych niemieckich aktorów. Obsadę uzupełniają między innymi Almila Bagriacik (Amara), Massiv (Latif), Sabrina Amali (Djamila), Ronald Zehrfeld (Ruff) oraz polska aktorka Karolina Lodyga (Ewa). Serial wymyślili Hanno Hackfort, Bob Konrad i Richard Kropf, a w drugim sezonie współreżyserował go Oliver Hirschbiegel, znany z „Upadku”. Dlaczego o „4 Blocks” jest tak głośno? Ekipa kręciła w autentycznych miejscach Neukölln: między blokami, w sklepach, klubach i shisha-barach, do których kamera w niemieckich produkcjach zwykle nie dociera. Wiarygodność wzmacnia obecność na planie aktorów wywodzących się z tych dzielnic, znających ich rytm i język. „4 Blocks” nie idealizuje świata przestępczego ani nie demonizuje go na pokaz. Pokazuje za to mechanizmy, lojalności rodzinne i bardzo konkretną cenę życia w klanie. Każdy sezon zaostrza konflikt: pierwszy to próba wyjścia, drugi otwarta wojna o ulicę, trzeci finałowe rozliczenia, których nie da się odwrócić. Na koncie produkcji jest Grimme-Preis, kilka Deutscher Fernsehpreis, Złota Kamera i nagroda festiwalu Séries Mania, czyli komplet trofeów, których próżno szukać przy większości niemieckich seriali kryminalnych. Czy warto obejrzeć „4 Blocks” na HBO Max? „4 Blocks” trafi do widzów, którzy lubią seriale prowadzone konsekwentnie, z wyrazistymi bohaterami i jasno postawioną stawką. Kto oglądał „Gomorrę”, „Top Boy” albo „Suburrę”, znajdzie tu znajomy klimat, ale opowiedziany berlińskim językiem i osadzony w realiach niemieckiej dzielnicy. Trzy sezony naraz to format, który pozwala wsiąknąć w historię na cały weekend, bez czekania na kolejne odcinki. Nie jest to serial, który zmieni wasze spojrzenie na gatunek kryminalny. Mocna, dobrze poprowadzona historia o klanie, który nie chce wypuścić swojego szefa, broni się sama.
Wielki hit Netfliksa z Millie Bobby Brown wraca w trzeciej odsłonie! Tym razem akcja toczy się na Malcie!
Wiadomość, na którą fani serii czekali od miesięcy, właśnie się potwierdziła. Trzeci film o Enoli Holmes trafi na Netfliksa, a za kamerą stanie Philip Barantini, twórca głośnego serialu „Dojrzewanie”. Millie Bobby Brown ponownie wciela się w rolę bystrej, niepokornej siostry Sherlocka. Tym razem akcja przenosi się poza wiktoriański Londyn, a fabuła zapowiada się jako najbardziej skomplikowana z dotychczasowych.
Po dwóch wielkich sukcesach na Netfliksie młodsza siostra Sherlocka Holmesa szykuje się na powrót. „Enola Holmes 3” zabierze widzów na Maltę, a w fabule pojawi się sprawa najtrudniejsza w jej dotychczasowej karierze. Reżyserię przejmuje twórca „Dojrzewania”, co wiele mówi o nowym kierunku serii. O czym jest „Enola Holmes 3”? Tym razem siostra Sherlocka wyrusza na Maltę Trzecia odsłona serii po raz pierwszy wychodzi poza wiktoriański Londyn. Akcja przenosi się na Maltę, gdzie Enola bierze na warsztat sprawę określaną jako najbardziej złożona i ryzykowna w jej dotychczasowej karierze. Bohaterka wpada w intrygę, w której prywatne tajemnice mieszają się z politycznymi spiskami i osobistymi napięciami. Stawką jest nie tylko śledztwo, ale również jej dalsze życiowe decyzje. Film odchodzi też od czysto przygodowego tonu pierwszych części. Enola w wykonaniu Millie Bobby Brown jest tu już dojrzalsza i bardziej świadoma siebie. Musi pogodzić niezależność, którą zbudowała w poprzednich filmach, z odpowiedzialnością i emocjami. Relacja z Tewkesburym przestaje być wątkiem pobocznym, a romans zostaje wyraźnie pogłębiony. Więź z Sherlockiem także wchodzi w nową fazę. Reżyser „Enoli Holmes 3” to twórca „Dojrzewania”. Co to oznacza dla serii? Najważniejsza zmiana w trzecim filmie to nazwisko za kamerą. Reżyserem został Philip Barantini, którego serial „Dojrzewanie” stał się jednym z najgłośniejszych tytułów ostatnich miesięcy. Barantini specjalizuje się w gęstym, intensywnym kinie, w którym duża waga przypada na pracę z aktorem i pojedynczymi ujęciami. Filmy o Enoli Holmes do tej pory utrzymywały lekki, ironiczny ton, jednak trzecia część zapowiada się jako bardziej wymagająca emocjonalnie. Zmiana reżysera to też sygnał, że Netflix chce serii nadać świeżości. Fabuła i bohaterka są już dobrze zadomowione, więc producenci mogą sobie pozwolić na pewne ryzyko stylistyczne. Obsada „Enoli Holmes 3”. Millie Bobby Brown, Henry Cavill i znajome twarze Do swoich ról wraca cała czołowa obsada poprzednich części: Millie Bobby Brown jako Enola Holmes Henry Cavill jako Sherlock Holmes Helena Bonham Carter jako Eudoria Holmes Louis Partridge jako Tewkesbury Himesh Patel jako doktor Watson Sharon Duncan-Brewster jako Moriarty Powrót praktycznie pełnego składu pokazuje, że twórcy stawiają na ciągłość. Postacie znane z dwóch poprzednich filmów dostaną tym razem więcej przestrzeni, a Sharon Duncan-Brewster w roli Moriarty już teraz rozgrzewa wyobraźnię fanów. Co wyróżnia nową „Enolę Holmes”? Międzynarodowa skala i dorosła bohaterka Saga oparta na powieściach Nancy Springer od początku wyróżnia się specyficznym poczuciem humoru i tym, że bohaterka łamie czwartą ścianę, zwracając się bezpośrednio do widza. Ten zabieg pozostaje, jednak trzecia część przesuwa akcenty. Pojawia się więcej politycznych intryg, większe niebezpieczeństwa i poważniejszy ton emocjonalny. Otwarcie się serii na nowe miejsca, takie jak Malta, daje twórcom większe pole do działania wizualnego. Wiktoriański sznyt zostaje, ale zyskuje świeżość. Tematy emancypacji, niezależności i pozycji kobiet w społeczeństwie, które wcześniej były tłem, w trzeciej części wybrzmiewają mocniej. Co działo się w poprzednich częściach „Enoli Holmes”? Krótkie przypomnienie Pierwsza część serii rozpoczęła się od tajemniczego zniknięcia matki bohaterki, granej przez Helenę Bonham Carter. Enola, uciekając przed kontrolą braci, czyli racjonalnego Sherlocka i bardziej surowego Mycrofta, ruszyła w samodzielne śledztwo. W trakcie podróży trafiła w sam środek politycznej intrygi i udowodniła, że ma talent godny rodzinnego nazwiska. Druga odsłona, która trafiła na Netfliksa w 2022 roku, postawiła Enolę przed jej pierwszym oficjalnym zleceniem. Bohaterka otworzyła własną agencję detektywistyczną, a fabuła została zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami historycznymi, czyli strajkiem londyńskich robotnic z fabryk zapałek. Drugi film był bardziej rozbudowany niż pierwszy, zarówno pod względem fabuły, jak i emocji. Kiedy premiera „Enoli Holmes 3” na Netfliksie? Znamy datę! Netflix oficjalnie potwierdził, że film trafi do globalnej dystrybucji 1 lipca 2026 roku. Pierwszy zwiastun nie został jeszcze opublikowany, ale platforma zapowiada, że materiały promocyjne pojawią się w kolejnych tygodniach. Warto śledzić oficjalne kanały, bo w przypadku poprzednich części Netflix pokazywał teasery na kilka tygodni przed premierą. Czy warto czekać na „Enolę Holmes 3”? Dla kogo jest ten film? Trzecia część jest skierowana przede wszystkim do tych, którzy polubili poprzednie odsłony i bohaterkę graną przez Millie Bobby Brown. Film może spodobać się też widzom szukającym lekkiej, ale dobrze zrealizowanej historii detektywistycznej z mocnym akcentem na emocje i relacje. Po zmianie reżysera można spodziewać się bardziej wyrazistego tonu, a po nowym miejscu akcji, czyli Malcie, większej skali wizualnej. Dla osób, które dopiero teraz odkrywają sagę, trzeci film może być punktem wejścia, choć wcześniejsze części znacznie pogłębiają kontekst relacji rodzinnych Enoli i Sherlocka. Obie poprzednie odsłony są dostępne na Netfliksie.
Wstrząsający serial true crime o kobiecie, która przeżyła związek z seryjnym mordercą. To nie jest klasyczna opowieść o zbrodni
Cztery odcinki, jedna wstrząsająca historia i bohaterka, której nie da się zaszufladkować. Serial „W końcu cię zabiję” opowiada o kobiecie, która przeżyła relację z seryjnym mordercą i postanowiła odzyskać swoją narrację. To produkcja, która wciąga, ale przede wszystkim zostaje z tobą na długo po seansie.
Prawdziwa historia Delii Balmer opowiedziana w serialu „W końcu cię zabiję” Serial „W końcu cię zabiję” to brytyjska produkcja true crime z 2024 roku, inspirowana autobiograficzną książką Delii Balmer. To jednak nie jest klasyczna opowieść o zbrodni. Twórcy skupiają się na doświadczeniu kobiety, która znalazła się w samym centrum przemocy i musiała nauczyć się żyć po jej zakończeniu. Delia Balmer była pielęgniarką, kiedy poznała Johna Sweeneya w pubie. Na pierwszy rzut oka wydawał się intrygujący, artystyczny i charyzmatyczny. Z czasem jego zachowanie zaczęło budzić niepokój. Relacja szybko przerodziła się w coś znacznie bardziej niebezpiecznego. Sweeney stopniowo ujawniał swoją brutalność, aż w końcu przyznał się do morderstwa byłej partnerki. To moment przełomowy, który zmienia wszystko. W serialu nie chodzi jednak o tani szok. To historia życia w ciągłym napięciu, strachu i poczuciu osaczenia. Zagrożenie nie jest tu abstrakcyjne, tylko bardzo realne i obecne każdego dnia. Twórcy świadomie odchodzą od narracji skupionej na sprawcy. Zamiast tego pytają, co dzieje się z osobą, która przeżyła. Jak wygląda codzienność po traumie i dlaczego społeczne oczekiwania wobec ofiar często są krzywdzące. Dużą siłą produkcji jest sposób pokazania Delii. Nie jest idealną ofiarą. Bywa trudna, impulsywna, nie zawsze wzbudza sympatię. I właśnie to czyni tę historię tak autentyczną. To portret kobiety, która nie pozwoliła się zamknąć w prostym schemacie. Reżyserka Julia Ford podkreślała, że zależało jej na stworzeniu historii, która będzie przerażająca, ale nie oparta na tanim strachu. Efekt widać na ekranie. Kamera często pozostaje blisko bohaterki, skupia się na emocjach, ciszy i drobnych gestach. Dzięki temu widz naprawdę wchodzi w jej świat. Serial true crime „W końcu cię zabiję” - obsada Największym atutem serialu jest bez wątpienia rola Anna Maxwell Martin, która wciela się w Delię Balmer. Aktorka tworzy postać wielowymiarową i daleką od stereotypów. Jej bohaterka nie próbuje nikomu się przypodobać. Jest szczera, momentami niewygodna, ale przez to niezwykle prawdziwa. Na ekranie pojawia się także Shaun Evans jako John Sweeney. Jego interpretacja nie jest przerysowana. To chłodny, niepokojący portret człowieka, który potrafi manipulować i kontrolować. Chemia między aktorami buduje napięcie, które nie opiera się na spektakularnych scenach, lecz na emocjach i psychologicznej grze. Dzięki temu serial ogląda się jak intymny dramat, a nie klasyczny kryminał. Warto też zwrócić uwagę na scenografię i przestrzeń. Mieszkanie Delii, surowe i niemal puste, podkreśla jej izolację. Policyjne wnętrza są chłodne i bezosobowe. To detale, które wzmacniają przekaz i sprawiają, że historia wydaje się jeszcze bardziej realna. Gdzie obejrzeć „W końcu cię zabiję”? Serial „W końcu cię zabiję” zadebiutował w polskiej telewizji 28 kwietnia na kanale Epic Drama. Produkcja składa się z czterech odcinków, co czyni ją idealną propozycją na jeden wieczór. Jeśli preferujesz oglądanie online, serial jest dostępny również na platformach takich jak CANAL+ oraz CDA. Krótka forma działa tu na korzyść. Historia jest zwarta, dynamiczna i pozbawiona zbędnych dłużyzn. To propozycja dla fanek true crime, ale też dla tych, które szukają czegoś więcej niż typowej opowieści o zbrodni. „W końcu cię zabiję” łączy elementy kryminału i dramatu psychologicznego, ale przede wszystkim opowiada o sile i złożoności kobiecego doświadczenia.
Najbardziej niewygodny polski film tej dekady z Agnieszką Grochowską. Historia, która nie daje o sobie zapomnieć...
W polskim kinie z 2012 roku ktoś wreszcie posadził obok siebie żonatego biznesmena, młodego buntownika i dziewczynę z romskiej rodziny. Wszystko zaczyna się od powrotu Tadka do siostry. To, co wydarzy się dalej, sprawia, że nikt nie wychodzi z tej historii w spokoju. „Bez wstydu” Filipa Marczewskiego znajdziesz na TVP VOD, a dostęp jest darmowy.
Mateusz Kościukiewicz i Agnieszka Grochowska zagrali rodzeństwo, które łączy więcej, niż powinno. Akcja „Bez wstydu” rozgrywa się w Wałbrzychu, gdzie kochanek Anki mieszka z żoną kilka ulic dalej, a w sąsiednim bloku romska rodzina szykuje wesele Irminy. Filip Marczewski dostał za ten film nominację do Złotych Lwów w Gdyni, a Grochowska Orła dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Fabuła „Bez wstydu”. Brat wraca do siostry i nie umie wyznaczyć granicy Osiemnastoletni Tadek (Mateusz Kościukiewicz) przyjeżdża do siostry Anki (Agnieszka Grochowska) i pierwszego dnia odkrywa, że ona od miesięcy spotyka się z Andrzejem (Maciej Marczewski), miejscowym biznesmenem o politycznych ambicjach. Anka prowadzi w Wałbrzychu mały sklep, Andrzej ma żonę i kilkuletnie dziecko. Tadek, zamiast się wycofać, zaczyna kochanka siostry publicznie ośmieszać i sabotować jego kampanię. W tym samym czasie zaprzyjaźnia się z romską rodziną z sąsiedniego bloku. Zwraca tam uwagę Irminy (Anna Próchniak), nastolatki, która ma już zaaranżowane małżeństwo. W mieście działa też niewielka grupa skinów, którzy regularnie atakują Romów. Im dłużej Tadek mieszka u siostry, tym wyraźniej widać, że nie traktuje jej jak bliskiej rodziny. Zdjęcia powstały w 2010 roku w Wałbrzychu, między innymi w kamienicy przy Konopnickiej, na ulicy Wolności, na dawnym stadionie Górnika i w zamku Książ. Kto gra w „Bez wstydu”? Grochowska, Kościukiewicz i pełnometrażowy debiut Anny Próchniak Agnieszka Grochowska wciela się w Ankę i to za tę rolę odebrała w 2013 roku Orła dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Mateusz Kościukiewicz gra Tadka, jej młodszego brata. Anna Próchniak, dla której „Bez wstydu” był jednym z pierwszych dużych zawodowych zadań, wciela się w Irminę. Maciej Marczewski to żonaty Andrzej. W drugoplanowej obsadzie zobaczysz Pawła Królikowskiego. Muzykę napisał Paweł Mykietyn. Scenariusz powstał wspólnie z Grzegorzem Łoszewskim, na podstawie pomysłu Filipa Marczewskiego. Reżyser pracował nad „Bez wstydu” prawie siedem lat, odkąd jego krótki metraż „Melodramat” z 2006 roku otrzymał nominację do Studenckiego Oscara. Pełnometrażowy debiut był rozwinięciem tamtej krótszej historii. Dlaczego o „Bez wstydu” wciąż jest głośno? Berlinale, Orzeł i pochwała Wajdy Premierę „Bez wstydu” miał w 2012 roku, do polskich kin wszedł 3 sierpnia. Na 37. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni dostał nominację do Złotych Lwów. Rok później Agnieszka Grochowska odebrała Orła dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej, a film zdobył w Niemczech CIVIS Media Prize. Niemiecka kapituła nagrodziła go za przekaz o tolerancji. Andrzej Wajda powiedział po seansie, że nie pamięta polskiego filmu, który pokazałby społeczność romską aż tak realistycznie, bez folkloru i przez pryzmat stereotypów. „Bez wstydu” prowadzi dwie linie naraz. Pierwsza to relacja brata i siostry, która przekracza granicę pokrewieństwa. Druga to przemoc skinów wobec Romów i codzienność osiedla, na którym żyją obok siebie polskie i romskie rodziny. Marczewski nie tłumaczy bohaterów ani moralnie, ani psychologicznie. Część widzów uważa to za zaletę, część za wadę. Co widzowie naprawdę myślą o „Bez wstydu”? Skrajne opinie po latach „Bez wstydu” podzielił publiczność już przy premierze i ten podział trzyma się do dziś. Część komentujących uznaje, że Marczewski zaczyna mocno, a potem nie domyka wątków. „Nie szokuje tak, jak powinien. Zaczyna wątki i ich nie kończy. Brak zakończenia” - pisze jedna z widzek. Wątek romantyczny rodzeństwa też nie wszystkim się broni: „Marna psychologia postaci, nie kupuję relacji w tym filmie i głośnej sceny łóżkowej”. Po drugiej stronie są ci, którzy widzą w filmie coś więcej niż tabu: „To jest całkiem dobry film. I wcale nie o związku kazirodczym, tylko o samotności, odrzuceniu”. Pojawiają się też głosy rozczarowane samą realizacją: „Potencjał ogromny, ale realizacja to jakaś żenada”. Niektórzy sprowadzają „Bez wstydu” do trzech ironicznych haseł: „Grochowska ma długie nogi, Kościukiewicz ma 10 lat, a skini nie lubią Cyganów”. Czy warto obejrzeć „Bez wstydu”? „Bez wstydu” trwa 80 minut i jest filmem zamkniętym, kameralnym, z niewielką liczbą bohaterów. Spodoba ci się, jeśli lubisz polskie kino niezależne sprzed dekady, lokalne realia małego miasta i dobry aktorski warsztat. Warto zobaczyć Agnieszkę Grochowską w roli, za którą odebrała Orła, i Wałbrzych, który po dekadzie wygląda jak zupełnie inne miasto. „Bez wstydu” obejrzysz w archiwum TVP VOD bez logowania i bez subskrypcji.
Jeden z najmocniejszych polskich filmów wojennych ostatnich lat! W rolach głównych Damięcki, Pawlicki i Wesołowski!
Wśród polskich produkcji, które można obejrzeć w sieci całkowicie za darmo, znajduje się „Jutro idziemy do kina”. Film z 2007 roku opowiada historię trzech warszawskich maturzystów, których plany na dorosłość przerwie wybuch II wojny światowej. W obsadzie zobaczycie znane nazwiska, między innymi Mateusza Damięckiego, Antoniego Pawlickiego i Jakuba Wesołowskiego. Dla wielu widzów to jeden z mocniejszych polskich filmów wojennych ostatnich lat.
„Jutro idziemy do kina” należy do tych polskich produkcji, które warto mieć na swojej liście obowiązkowych. Film z 2007 roku w reżyserii Michała Kwiecińskiego, ze scenariuszem Jerzego Stefana Stawińskiego, da się dziś obejrzeć w polskim streamingu bez żadnej opłaty. Wystarczy darmowa platforma TVP VOD, czyli serwis publicznego nadawcy. To dramat o trzech maturzystach z 1938 roku, ich kobietach i miłościach, krótkim, lekkim lecie 1939 roku oraz wojnie, która przewartościowuje wszystko w kilka dni. Mocna obsada i klimat przedwojennej Warszawy sprawiają, że film starzeje się powoli, a po latach od premiery nadal robi wrażenie. O czym jest „Jutro idziemy do kina”? Trzech maturzystów, których życie zmienia wojna Akcja zaczyna się w maju 1938 roku, w międzywojennej Warszawie. Trójka nierozłącznych przyjaciół, Andrzej, Piotr i Jerzy, zdaje maturę i wkracza w dorosłość pełna planów. Dwóch z nich wybiera wojsko, trzeci zaczyna studia medyczne. W lecie 1939 roku, gdy w powietrzu wisi już wojna, próbują się nią nie przejmować i żyć tak, jak chcieli, młodością, miłością i codziennymi sprawami. Wybuch II wojny światowej sprawia, że ich plany rozsypują się w kilka dni. Każdy z bohaterów ląduje w innym miejscu, mierzy się z innymi wyborami, a wspólne marzenia o normalnej dorosłości muszą zostać odłożone na bok. Twórcy nie odsuwają kamery od ich relacji, kobiet, które kochają, i rodzin, które zostają w stolicy. Obsada „Jutra idziemy do kina”: młoda generacja w pełni sił W rolach trzech głównych bohaterów wystąpili Mateusz Damięcki jako Andrzej Skowroński, Antoni Pawlicki jako Piotr Dołowy oraz Jakub Wesołowski jako Jerzy Bolesławski. Towarzyszą im między innymi Anna Gzyra (Krysia Włosowska), Julia Pietrucha (Zosia Paluch), Marta Ścisłowicz oraz Maria Niklińska. To jedna z tych obsad, w której znane dziś nazwiska ogląda się w bardzo wczesnym okresie kariery. W rolach drugoplanowych pojawili się Bożena Adamek, Grażyna Szapołowska oraz Olgierd Łukaszewicz, twarze polskiego kina, które od razu wprowadzają w klimat epoki. Za reżyserię odpowiada Michał Kwieciński, a scenariusz przygotował Jerzy Stefan Stawiński, jeden z najważniejszych polskich scenarzystów drugiej połowy XX wieku. Gdzie obejrzeć „Jutro idziemy do kina” za darmo? „Jutro idziemy do kina” jest dostępne w polskim streamingu zupełnie bezpłatnie. Film znajduje się w katalogu TVP VOD, czyli serwisu Telewizji Polskiej, gdzie można go odtworzyć w całości na komputerze, telefonie i smart TV. Nie trzeba zakładać konta premium, nie ma opłat ani okresu próbnego, wystarczy darmowa platforma publicznego nadawcy. Sam film wyróżnia się klimatem przedwojennej Warszawy, kostiumami, scenografią oraz muzyką, w której pobrzmiewa swing końca lat 30. Akcja toczy się w konkretnych miejscach, mowa o domach mieszczańskich, koszarach, restauracjach i kinach, w których zaraz wszystko ma się zmienić. To kino oparte raczej na ludzkich emocjach niż na efektach. Dla kogo jest „Jutro idziemy do kina”? Polskie kino z prawdziwymi emocjami Jeżeli lubicie kameralne dramaty wojenne, w których wojna jest tłem dla osobistych wyborów, „Jutro idziemy do kina” was nie zawiedzie. Film znajdzie odbiorców wśród fanów takich produkcji jak „Czas honoru” czy seriale kostiumowe osadzone w międzywojniu. Ze względu na bardzo plastyczny obraz codzienności tamtych lat warto go pokazać również młodszym widzom. To pozycja, która nie aspiruje do rewolucji w gatunku. Sprawdza się natomiast jako solidny, wzruszający dramat o przyjaźni, miłości i decyzjach podjętych w sytuacji granicznej. Po napisach końcowych na długo zostaje ten kontrast, ostatnie spokojne lato pokolenia, które dorastało w wolnej Polsce, oraz tygodnie, w których wszystko się zmieniło. Czy „Jutro idziemy do kina” warto obejrzeć w 2026 roku? Film został doceniony również za granicą. Produkcja zdobyła Złotą Magnolię dla najlepszego filmu telewizyjnego na 14. Festiwalu Telewizyjnym w Szanghaju w Chinach. To rzadki przypadek, gdy polski tytuł, kameralny dramat o lokalnej historii, znajduje uznanie u widzów spoza naszego kraju. W 2026 roku „Jutro idziemy do kina” zachowuje swoją siłę. Po pierwsze dlatego, że dotyczy pokolenia, którego losy do dziś rezonują w polskich rodzinach. Po drugie, ponieważ za darmo trafia do widzów, którzy być może nigdy by go nie kupili w pojedynczej dystrybucji. To dobra okazja, żeby zorganizować wieczór z polskim kinem. View oEmbed on the source website
Nie mogłam oderwać się od tego serialu Netfliksa w historycznym klimacie. To adaptacja bestsellera autorki „Opowieści podręcznej”
Jeśli lubisz historie, które balansują między prawdą a manipulacją, ten serial jest dla ciebie. „Grace i Grace” to wciągający thriller psychologiczny w kostiumie, który nie daje prostych odpowiedzi. I właśnie dlatego tak trudno się od niego oderwać.
„Grace i Grace” na Netfliksie — fabuła serialu Miniserial „Grace i Grace” to opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, które wstrząsnęły Kanadą w XIX wieku. W centrum historii znajduje się Grace Marks, młoda służąca o irlandzkich korzeniach. W 1843 roku zostaje oskarżona o brutalne morderstwo swojego pracodawcy oraz jego gospodyni. Sprawa od początku budzi ogromne emocje. Razem z Grace oskarżony zostaje stajenny James McDermott. On zostaje skazany na śmierć, ona trafia do więzienia na dożywocie. Z czasem kobieta staje się jedną z najbardziej tajemniczych postaci swoich czasów. Narracja serialu prowadzona jest w nietypowy sposób. Po latach spędzonych w więzieniu Grace opowiada swoją historię lekarzowi, który ma ocenić jej stan psychiczny. W tej roli pojawia się Simon Jordan. Ich rozmowy tworzą napięcie, które nie opuszcza widza ani na chwilę. To nie jest klasyczny kryminał. Twórcy nie podają jednoznacznych odpowiedzi. Zamiast tego widz zostaje wciągnięty w grę pozorów. Czy Grace mówi prawdę, czy manipuluje? Czy jest ofiarą systemu, czy zimną morderczynią? Każdy odcinek podsuwa nowe tropy i podważa wcześniejsze przekonania. Serial zachwyca także warstwą wizualną. Klimatyczne wnętrza, dopracowane kostiumy i surowe krajobrazy budują atmosferę napięcia i niepokoju. To historia, która działa zarówno na emocje, jak i na intelekt. Serial kostiumowy „Grace i Grace” - obsada Ogromną siłą produkcji jest obsada. W roli głównej występuje Sarah Gadon, która tworzy niezwykle niejednoznaczną postać. Jej interpretacja Grace balansuje między niewinnością a chłodną kalkulacją. To właśnie dzięki niej widz przez cały czas zmienia zdanie. U jej boku pojawia się Edward Holcroft jako doktor Simon Jordan. Jego bohater stopniowo traci pewność siebie, im bardziej zagłębia się w historię Grace. Ich relacja jest jednym z najciekawszych elementów serialu. W produkcji zobaczymy także Annę Paquin, która wciela się w Nancy Montgomery, oraz Kerr Logan jako James McDermotta. Każda z tych postaci wnosi do historii dodatkową warstwę napięcia. Za scenariusz odpowiada Sarah Polley, znana z wrażliwego podejścia do trudnych tematów. Reżyserią zajęła się Mary Harron, co widać w mrocznym, momentami niepokojącym klimacie serialu. Serial „Grace i Grace” powstał na podstawie powieści Alias Grace Serial powstał na podstawie powieści Alias Grace autorstwa Margaret Atwood. To jedna z najbardziej cenionych autorek współczesnej literatury, znana przede wszystkim z „Opowieść podręcznej”. Książka, podobnie jak serial, bazuje na prawdziwej historii Grace Marks. Atwood nie skupia się jednak wyłącznie na samej zbrodni. Interesuje ją przede wszystkim to, jak społeczeństwo postrzega kobiety i jak łatwo przypisuje im określone role. To właśnie ten kontekst sprawia, że „Grace i Grace” jest czymś więcej niż kryminałem. To opowieść o władzy, klasach społecznych i ograniczeniach, jakie narzucano kobietom. Serial pokazuje, jak łatwo manipulować narracją i jak trudno dotrzeć do prawdy. Produkcja spotkała się z bardzo dobrym odbiorem krytyków i widzów. Doceniono zarówno scenariusz, jak i aktorstwo oraz klimat. To jedna z tych propozycji na Netfliksie, które nie są oczywiste, ale zostają w pamięci na długo. Jeśli szukasz serialu, który angażuje i zmusza do myślenia, „Grace i Grace” będzie idealnym wyborem. To historia, która nie daje prostych odpowiedzi, ale właśnie dlatego tak bardzo wciąga.
„The Pitt” się skończył, a ty czujesz niedosyt? Ten medyczny serial Netfliksa sprawi, że emocje znów sięgną zenitu!
Jeśli po seansie „The Pitt” masz ochotę na kolejną historię pełną adrenaliny i trudnych decyzji, Netflix ma coś dla ciebie. „Oddział urazowy: Bohaterowie w akcji” to produkcja, która pokazuje medycynę w najbardziej intensywnym wydaniu. Tu każda sekunda ma znaczenie, a bohaterowie nie mają miejsca na błędy.
O czym jest serial „Oddział urazowy: Bohaterowie w akcji” na Netfliksie Serial „Oddział urazowy: Bohaterowie w akcji”, który zadebiutował w Polsce 24 stycznia 2025 roku, to propozycja dla widzek, które lubią szybkie tempo i emocjonalne historie. Produkcja przenosi nas do świata szpitala uniwersyteckiego, gdzie codzienność oznacza walkę o ludzkie życie. W centrum wydarzeń stoi Baek Kang hyuk, genialny chirurg i były medyk wojskowy. Jego doświadczenie zdobyte w strefach konfliktu sprawia, że nie boi się podejmować ryzyka. Kiedy obejmuje dowodzenie nad oddziałem urazowym, zastaje zespół, który nie działa tak sprawnie, jak powinien. Baek szybko wprowadza zmiany. Stawia na dyscyplinę, szybkie decyzje i pełne zaangażowanie. Dzięki temu grupa lekarzy i pielęgniarek zaczyna działać jak dobrze zgrany mechanizm. Wspólnie ratują pacjentów w najbardziej krytycznych sytuacjach, często balansując na granicy możliwości medycyny. Serial nie skupia się wyłącznie na operacjach. Pokazuje też napięcia w zespole, presję ze strony szpitalnej administracji i osobiste dramaty bohaterów. To właśnie połączenie akcji i emocji sprawia, że trudno oderwać się od kolejnych odcinków. Pierwszy sezon liczy osiem epizodów, co czyni go idealnym wyborem na intensywny weekendowy maraton. Serial medyczny „Oddział urazowy: Bohaterowie w akcji” - obsada Jednym z największych atutów produkcji jest obsada. W główną rolę wciela się Ju Ji-hoon, którego możesz kojarzyć z takich tytułów jak Kingdom czy Razem z bogami: Dwa światy. Jego interpretacja charyzmatycznego, ale wymagającego chirurga dodaje serialowi autentyczności. Na ekranie towarzyszą mu m.in. Choo Young-woo oraz Ha Young. Każda z postaci wnosi do historii coś innego. Mamy ambitnego młodego chirurga, oddaną pielęgniarkę i rezydentów, którzy dopiero uczą się radzić sobie z presją zawodu. Za reżyserię odpowiada Lee Do-yun, natomiast scenariusz stworzyli Choi Tae-gang oraz So Hyun kyung. Dzięki temu serial łączy dynamiczną akcję z dobrze napisanymi relacjami między bohaterami. Inne seriale medyczne podobne do „The Pitt” i „Oddział urazowy: Bohaterowie w akcji” Jeśli lubisz historie o lekarzach i dramatycznych decyzjach, masz w czym wybierać. „The Pitt” i „Oddział urazowy: Bohaterowie w akcji” to tylko początek. Warto sięgnąć po klasykę, czyli „Chirurdzy”. Ten serial od lat pokazuje życie lekarzy od strony zawodowej i prywatnej. Jeśli zależy ci na bardziej surowym klimacie, dobrym wyborem będzie „The Good Doctor”, który skupia się na wybitnym lekarzu z autyzmem. Fanki mocniejszych emocji mogą zainteresować się „New Amsterdam”, gdzie idealizm zderza się z realiami systemu ochrony zdrowia. Z kolei, jeśli spodobał ci się koreański styl narracji, warto eksplorować kolejne produkcje z tego kraju, które coraz częściej trafiają na globalne platformy. Trend na koreańskie seriale rośnie i trudno się temu dziwić. Twórcy potrafią łączyć dynamiczną akcję z emocjonalną głębią bohaterów. „Oddział urazowy: Bohaterowie w akcji” jest świetnym przykładem tej równowagi. Jeśli więc szukasz serialu, który dostarczy ci emocji po „The Pitt”, ta produkcja z Netflixa jest strzałem w dziesiątkę. To historia o odwadze, presji i determinacji, która pokazuje, że w świecie medycyny nie ma miejsca na półśrodki.