Mroczna baśń o potężnym bólu po stracie i Benedict Cumberbatch w przejmującej roli. To nie jest film dla każdego...
Benedict Cumberbatch powraca w roli, która odsłania wszystkie pęknięcia po stracie. „Czas kruka” to intensywna opowieść o żałobie, odpowiedzialności i rodzicielstwie, w której realizm miesza się z mroczną fantazją.
Benedict Cumberbatch od lat przyciąga widzów rolami, które wymagają emocjonalnej precyzji. W najnowszym filmie „Czas kruka” ponownie udowadnia, że potrafi wziąć na siebie ciężar bohatera stojącego na granicy załamania, odpowiedzialności i nieprzepracowanej żałoby. To jedna z najbardziej oczekiwanych premier końcówki 2025 roku. Film wyreżyserował Dylan Southern, twórca znany przede wszystkim z kultowych teledysków dla Oasis, Blur i Björk. Tym razem łączy dramat psychologiczny z mroczną baśnią i subtelnym horrorem, tworząc opowieść o ojcu próbującym poskładać życie po nagłej stracie żony. Do tego w jego domu pojawia się… kruk. To postać jakby żywcem wyjęta z komiksów, które kiedyś rysował dla swoich synów. Niezależnie od tego, czy jest wytworem wyobraźni, czy czymś znacznie bardziej namacalnym, jego obecność zmienia codzienność wszystkich bohaterów. „Czas kruka”: film o żałobie, która przestaje być abstrakcją Southern z ogromnym szacunkiem podchodzi do literackiego pierwowzoru Maxa Portera. Jego film opowiada o żałobie, która nie przebiega liniowo, ale stale powraca w zaskakujących reakcjach i w chwilach bezradności. Kruk staje się figurą tego, co niewypowiedziane: bólu, straty, gniewu, ale też dojrzewania do nowego etapu życia. Film celowo balansuje na styku gatunków pomiędzy dramatem, horrorem i wizualną poezją. To seans dla widzów, którzy potrafią czytać emocje zapisane między słowami i obrazami. Nieprzypadkowo wielu krytyków zwraca uwagę, że „Czas kruka” przypomina moment po dużym życiowym wstrząsie, kiedy świat pozornie wraca do normy, ale człowiek jeszcze nie. Benedict Cumberbatch świetnie odnajduje się w tej przestrzeni. Jego bohater w jednej scenie dusi w sobie gniew, w kolejnej sprawia wrażenie, jakby całkowicie odłączył się od otoczenia. To rola pozbawiona efektów specjalnych, oparta wyłącznie na subtelnych reakcjach i drobnych gestach. W rozmowie z Reuters Cumberbatch wyznał, że sceny związane z porządkowaniem rzeczy po zmarłej żonie „uderzyły w niego głęboko” i że emocje „wyłaniały się naturalnie”. Polscy widzowie mogą już oglądać film „Czas kruka”, który trafił do kin 28 listopada. Historia zaczyna się od tragicznego wypadku, w którym ginie młoda matka. Jej mąż i dwóch kilkuletnich synów próbują odnaleźć się w nowej, zupełnie obcej rzeczywistości. Kiedy emocje zaczynają ich przytłaczać, w ich domu pojawia się kruk. Southern nie idzie w stronę strachu budowanego na jump scare’ach. Bardziej interesuje go to, co dzieje się w psychice bohaterów. Kruk jest tyleż intruzem, co przewodnikiem. Towarzyszy im w momentach prawdziwej bezradności. Film korzysta z muzyki m.in. The Cure, Meredith Monk czy Screamin’ Jay Hawkinsa, która nadaje mu specyficzny, niemal transowy charakter. Od kultowego Sherlocka Holmesa po filmowe uniwersa Cumberbatch konsekwentnie wybiera role wymagające, psychologicznie wymagające i często balansujące na granicy komfortu widza. Sam mówił w rozmowie z „Variety”: To aktor, który nie ucieka od postaci trudnych ani niejednoznacznych. Z każdej roli, czy to Hawkinga, Turinga, Vincenta van Gogha, Assange’a, Sherlocka czy Patricka Melrose’a, wydobywa coś, co pozwala widzowi spojrzeć na bohatera z innej perspektywy. Znany jest również z radykalnego przygotowania do pracy: potrafi zrezygnować z wygód, nauczyć się nowych umiejętności, a nawet wejść w stan całkowitego odcięcia od świata zewnętrznego, jeśli wymaga tego rola. Największą popularność przyniosła mu rola Sherlocka Holmesa w serialu BBC, która stała się globalnym fenomenem. Z czasem dołączył do Hollywood, grając w „Star Trek: W ciemność”, „Grze tajemnic”, „Piątej władzy”, a potem, jako Doktor Strange, do Marvel Cinematic Universe. Co ciekawe Cumberbatch stara się zachować balans między blockbusterami a kinem artystycznym. W jednym z wywiadów wspominał, że bracia Russo radzili mu, aby po dużym filmie Marvela zawsze wybierać projekt niezależny. Tak właśnie trafił m.in. do serialu „Patrick Melrose” czy mrocznego thrillera „Eric”. Cumberbatch prywatnie: blisko ludzi, daleko od celebryckiego życia Mimo światowej rozpoznawalności aktor unika sztucznego blasku. Jest weganinem, praktykuje buddyzm, angażuje się w działania na rzecz uchodźców. W „Variety” powiedział: W życiu prywatnym najważniejszą rolę odgrywa jego rodzina: żona Sophie Hunter i trzech synów. W rozmowie z „City A.M.” przyznał, że to właśnie ojcostwo uświadomiło mu, jak szybko mija czas.
Nie miał być hitem, a poruszył miliony widzów. Jeden z najgłośniejszych filmów dekady dostępny na Netflixie
„Nomadland” to historia kobiety, która po utracie pracy i domu wyrusza w samotną podróż po Ameryce. Jej trasa szybko staje się nie tylko sposobem na przetrwanie, lecz także próbą odnalezienia nowego sensu. Film nagrodzony trzema Oscarami wraca na platformę Netflix.
Są historie, które odzierają widza z poczucia komfortu i zmuszają do spojrzenia na świat z perspektywy tych, których łatwo przeoczyć. Jedną z nich jest „Nomadland”. To poruszający film nagrodzony trzema Oscarami, opowiadający o kobiecie, którą dramatyczne okoliczności zmusiły do życia w drodze. To opowieść o utracie wszystkiego, o przetrwaniu i o wolności, która nie zawsze wygląda tak, jak sobie ją wyobrażamy. „Nomadland” śledzi losy Fern, kobiety po sześćdziesiątce, która z dnia na dzień traci pracę, dom i poczucie bezpieczeństwa. Gdy jej rodzinne Empire, niewielkie miasteczko zależne od jednej fabryki, znika z mapy, Fern zostaje sama z traumą i pustką, której nie potrafi zagłuszyć. Wsiada więc do vana i rusza w podróż przez Amerykę, w poszukiwaniu pracy, ludzi i nowej definicji domu. Decyzja, która przestawia całe życie na inne tory W chwili, gdy Fern traci ostatnie oparcie, podejmuje decyzję, która zmienia wszystko: pakuje najpotrzebniejsze rzeczy i zamienia vana w tymczasowe schronienie. Nie wie, dokąd dojedzie ani co ją czeka. Wie tylko, że jej dawne życie przestało istnieć. Podczas wędrówki dołącza do społeczności współczesnych nomadów, czyli ludzi, którzy z wyboru lub konieczności żyją poza systemem. Pracują sezonowo, przemieszczają się w rytmie tymczasowych zleceń, świętują małe zwycięstwa i uczą się radzić sobie w świecie, który nie oferuje im żadnych gwarancji. Film pokazuje ich codzienność bez upiększeń, ale też bez ocen. Nomadzi: wolność czy konieczność? W „Nomadland” prawdziwi nomadzi grają… samych siebie. Linda May, Swankie czy Bob Wells wnoszą do historii autentyczność, której nie da się wykreować na planie filmowym. Ich doświadczenia pokazują Amerykę w momentach, gdy system zawodzi najsłabszych, a starość i brak zabezpieczenia finansowego stają się dramatem rozgrywanym w ciszy. Dla jednych nomadyzm to forma wolności — życie bez kredytu, bez sztywnych granic i bez przymusu. Dla innych to jedyne wyjście po ekonomicznym upadku. Film wybrzmiewa dzięki temu wielogłosowi: zamiast tezy, pokazuje ludzi, a zamiast manifestu codzienność. Kto stoi za filmem „Nomadland”? Za kamerą stanęła Chloé Zhao, która wyreżyserowała film i napisała scenariusz na podstawie reportażu Jessiki Bruder „Nomadland. W drodze za pracą”. Reżyserka połączyła dokumentalne spojrzenie z intymną perspektywą Fern, tworząc coś pomiędzy filmem fabularnym a poetyckim studium samotności. W roli Fern występuje Frances McDormand, której nie trzeba przedstawiać. Jej kreacja jest surowa, szczera i pełna czułości dla bohaterki, którą gra. Towarzyszą jej David Strathairn oraz prawdziwi nomadzi, nadający filmowi wyjątkowego, niemal reporterskiego, charakteru. Lawina nagród i zasłużone wyróżnienia „Nomadland” szybko stał się jednym z najgłośniejszych filmów roku. Zdobył: Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji, dwa Złote Globy (za najlepszy film dramatyczny i reżyserię), trzy Oscary (za najlepszy film, najlepszą reżyserię i najlepszą aktorkę pierwszoplanową dla Frances McDormand). Gdzie obejrzeć film „Nomadland”? Produkcja jest dostępna w Polsce na platformie Netflix.
Doda obnaża prawdę o swoim życiu w nowym dokumencie Prime Video. Zobaczymy ją bez cenzury
„DODA” to serial dokumentalny, który odsłoni kulisy życia Doroty Rabczewskiej. Ujawni jej walki, spory, porażki, relacje z rodziną i samotność. To zdecydowanie najbardziej szczery obraz artystki, jaki kiedykolwiek powstał.
Doda w nowym serialu Prime Video Prime Video zapowiada serial dokumentalny „DODA”, który ma ukazać nieznane dotąd oblicze jednej z najbardziej kontrowersyjnych postaci polskiego show-biznesu, Doroty Rabczewskiej. Produkcja, określana jako bezprecedensowy wgląd w życie i karierę artystki, ma być szczerym portretem ukazującym dwie dekady kariery naznaczonej sukcesami, skandalami i medialnymi konfliktami. Dokument pokaże prawdziwą twarz artystki – od chwil triumfu po osobiste tragedie. Dzięki dostępowi do niepublikowanych materiałów, prywatnych archiwów i rozmów z bliskimi oraz postaciami ze świata mediów, widzowie mają zobaczyć Rabczewską, jakiej jeszcze nie znają. Produkcja zagłębia się w życie osobiste Dody, prezentując jej drogę na szczyt, ale też cenę, jaką zapłaciła za życie w świetle reflektorów. Możemy spodziewać się momentów pełnych siły i sukcesów, ale także tych przepełnionych samotnością, kruchością i walką z oczekiwaniami. To zdecydowanie będzie rollercoaster emocji. Serial nie uniknie trudnych tematów. To właśnie w nim Dorota Rabczewska po raz pierwszy opowie szczerze o najbardziej bolesnych momentach swojego życia. Kto pojawi się w dokumencie „DODA”? W serialu „DODA” pojawią się osoby, które odegrały ważną rolę w życiu i karierze Rabczewskiej. Wśród nich znaleźli się m.in. jej rodzice, były partner Damian Pikus, Michał Wiśniewski, Justyna Steczkowska, Janusz Józefowicz oraz Elżbieta Zapendowska. Ich relacje, wspomnienia i komentarze dadzą poznać wokalistkę z wielu perspektyw. Za reżyserię odpowiada Eliza Kubarska, która pracowała przy takich filmach jak „Wanda Rutkiewicz. Ostatnia wyprawa”, „Badjao. Duchy z morza” czy „K2. Dotknąć nieba”. Jej doświadczenie i wrażliwość dokumentalistki miały kluczowe znaczenie w stworzeniu autentycznego obrazu Dody. Za produkcję serialu odpowiada Papaya Films, a funkcję producenta kreatywnego pełni Kacper Sawicki. To nie pierwsza współpraca tej ekipy z Prime Video – wcześniej przygotowali między innymi dokumenty o Wojciechu Szczęsnym, Kubie Błaszczykowskim i Robercie Lewandowskim. Kiedy premiera serialu dokumentalnego „DODA”? Choć serial budzi ogromne zainteresowanie, na chwilę obecną Prime Video nie podało dokładnej daty premiery „DODY”. Wiadomo jedynie, że będzie to „wkrótce”. Czy możemy nastawiać się na początek 2026 roku? Mamy taką nadzieję. Zapowiada się naprawdę ciekawy seans. A oczekiwanie umilą wam najnowsze zdjęcia, które właśnie zostały udostępnione przez wspomnianą platformę streamingową.
Chaotyczna komedia świąteczna Prime Video z gwiazdorską obsadą wzruszyła i rozbawiła mnie do łez. To błyskawiczny klasyk!
Wspólne gotowanie, spędzanie czasu z dawno niewidzianymi bliskimi, wybieranie idealnych prezentów, długie pogawędki przy pięknie urządzonym stole… Niestety czasem oczekiwania mijają się z rzeczywistością, o czym przekonują się bohaterowie nowej świątecznej komedii Prime Video pt. „Co. Za. Radość”. Gdy czara goryczy przelewa się, sfrustrowana Claire Clauster (Michelle Pfeifer) wyrusza na spontaniczną przygodę. Chloë Grace Moretz i Dominic Sessa, którzy wcielają się w dzieci Claire, w wywiadzie dla Glamour opowiedzieli o szczegółach tej produkcji.
Film „Co. Za. Radość” to hołd dla niewidzialnych świątecznych bohaterek „Co. Za. Radość” to adaptacja zabawnego i przenikliwego opowiadania Chandler Baker opublikowanego w 2021 roku w ramach Amazon Original Stories. Książkę zainspirowała sonda, jaką Baker przeprowadziła wśród swoich znajomych. Pisarka doszła do dołującego wniosku, że dla większości kobiet Święta Bożego Narodzenia są zwyczajnie… stresujące. Za kamerą stanął Michael Showalter, czyli reżyser wielkiego przeboju Prime Video „Na samą myśl o Tobie” z Anne Hathaway i Nicholasem Galitzine. Pierwsze skrzypce gra Michelle Pfeifer, według której jej bohaterka Claire Clauster „uosabia matki, będące cichymi bohaterkami w swoich rodzinach”. Choć może się wydawać, że Claire wszystko przychodzi łatwo, to w głębi duszy marzy, by zostać dostrzeżoną i docenioną. „Co. Za. Radość” to nie kolejny świąteczny film, lecz słodko-gorzka opowieść o poszukiwaniu siebie i odnajdywaniu własnego głosu. Jak to jednak zazwyczaj bywa, droga jest długa i wyboista… View oEmbed on the source website Claire Clauster (Michelle Pfeiffer) jest spoiwem, które co roku w czasie świąt trzyma w ryzach swoją chaotyczną, ale kochającą się rodzinę. Od perfekcyjnie udekorowanych pierniczków po starannie zapakowane prezenty. Jednak w tym roku, po zaplanowaniu dla rodziny wyjątkowej wycieczki, bliscy popełniają fatalny błąd… Przez pomyłkę zostawiają ją samą w domu. Zmęczona, sfrustrowana i niedoceniona Claire wyrusza w spontaniczną przygodę. Podczas gdy rodzina gorączkowo próbuje ją odnaleźć, Claire odkrywa nieoczekiwany urok świąt, które wymknęły się spod kontroli. Michelle Pfeiffer partneruje na ekranie równie imponująca obsada. W rolę dzieci wcielają się m.in. Felicity Jones, Chloë Grace Moretz i Dominic Sessa. Michelle Pfeiffer i Chloë Grace Moretz ponownie jako matka i córka Ten projekt jest wyjątkowy z wielu względów. W „Co. Za. Radość” Michelle Pfeiffer i Chloë Grace Moretz ponownie grają matkę i córkę – taka sama sytuacja miała miejsce w filmie „Mroczne cienie” z 2012 roku. W przypadku Dominica Sessy, którego ostatnio mogliśmy oglądać w trzeciej części przebojowej „Iluzji”, również jest to powrót do korzeni. Sessa bowiem debiutował w świątecznym filmie „Przesilenie zimowe” z 2023 roku, który otrzymał aż 5 (!) nominacji do Oscara. Oprócz Jones, Moretz i Sessy w obsadzie „Co. Za. Radość” znajdują się m.in. Jasona Schwartzman, Eva Longoria czy Maude Apatow. Ta mieszanka to obietnica wyjątkowego seansu. I jest to obietnica, która zostaje dotrzymana. „Co. Za. Radość” składa hołd wielkim świątecznym klasykom, ale również chętnie eksperymentuje, serwując widzom eksplozywną mieszankę uczuć. To słodko-gorzka historia, z którą wielu widzów na pewno się utożsami, ponieważ na koniec dnia każdy z nas marzy, by być dostrzeganym i docenianym. „Co. Za. Radość” wzrusza, bawi i inspiruje do tego, aby zrobić własny rachunek sumienia. Film jest dostępny na platformie Prime Video od środy 3 grudnia.
To jedna z najbardziej wyczekiwanych premier teatralnych 2025 roku. O czym jest „Wegetarianka”?
Już 4 grudnia premiera teatralnej adaptacji „Wegetarianki”. Spektakl na podstawie głośnej powieści Han Kang, która w 2024 roku dostała literackiego Nobla, w reżyserii Pawła Miśkiewicza, będzie można zobaczyć w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie.
Jedna z najbardziej wyczekiwanych premier teatralnych 2025 roku To najgłośniejsza książka autorstwa Han Kang, która w 2024 roku dostała literacką Nagrodę Nobla. Za tę powieść południowokoreańska pisarka otrzymała też nagrodę Bookera w 2016 roku i przyniosła jej ona międzynarodowe uznanie. Bohaterka „Wegetarianki” Yeong-hye podejmuje decyzję o niejedzeniu mięsa. Jej wybór spotyka się z różnymi, nieraz brutalnymi reakcjami. Ostatecznie trafia do kliniki psychiatrycznej. Jak mówiła w wywiadzie dla Glamour aktorka Alina Szczegielniak: „Bohaterka, odmawiając jedzenia mięsa, odmawia udziału w kulturze przemocy, to jest bunt wobec społecznej opresji. Stanisław Lem powiedział kiedyś, że nasza mięsożerność to fundament agresywnej natury człowieka. Dla mnie tytuł powieści Han Kang jest wręcz ironiczny, bo bohaterka staje się wegetarianką, a naprawdę chce przestać być człowiekiem”. O czym jest „Wegetarianka”? Grająca w teatralnej adaptacji „Wegetarianki” aktorka z krakowskiego teatru im. Słowackiego o swojej bohaterce mówiła też, że rezygnując z jedzenia mięsa, wypisuje się z kultury, która oczekuje od niej agresji. Wykonuje mały gest, mówi: „Nie jem mięsa”, a świat wokół niej zaczyna się walić. Niesamowicie inspirujące jest, że ona na agresję ludzi, którzy próbują ją zmusić, by jadła mięso, nie odpowiada agresją. Wycofuje się. I dodaje, że w naszej kulturze jesteśmy przyzwyczajeni do innych form buntu. W wywiadzie, jakiego udzieliła Angelice Kucińskiej, Alina Szczegielniak powiedziała też: „Yong-hye nie idzie na barykady, a zwyczajnie odrzuca tkwienie w roli społecznej, którą jej narzucono. Nie robi tego przeciwko komukolwiek. Chce być wierna sobie i temu, co do niej przyszło, i to świat wokół zaczyna się rozwalać. Jej opór i konsekwencja rozsadzają system społeczny, w którym funkcjonuje, od środka”. „Wegetarianka”: prapremiera w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie Na pytanie, czy „Wegetarianka” to wdzięczny materiał do przełożenia na spektakl, odpowiedziała: „Wydawało mi się, że teatr nie udźwignie tego ogromu ciszy, która wypełnia książkę, ale z każdą kolejną próbą widziałam, jak powieść Han Kang nabiera pełni na scenie. Główną bohaterkę grają trzy aktorki. Ja gram Yong-hye, która już podejmuje decyzję o niejedzeniu mięsa, ale jest w niej jeszcze jakaś przestrzeń na negocjacje. Sprawdza, czy dokonuje właściwego wyboru. Dominika Bednarczyk gra Yong-hye, która już podjęła ostateczną decyzję, trwa w niej jak skała, jest jej pewna. O przemianie w niewinną roślinę opowiada z kolei tancerka Agata Jędrzejczak”. Spektakl „Wegetarianka” w reżyserii Pawła Miśkiewicza będzie miał swoją prapremierę w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie podczas 18. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia. Więcej o spektaklu przeczytacie w nowym grudniowo-styczniowym wydaniu magazynu Glamour.
Mocny dramat psychologiczny z Marcinem Dorocińskim. Opowieść, która zostawia widza w pełnym emocji milczeniu...
Relacja ojca i syna rzadko bywa tak obnażona, jak w tym filmie. „Lęk wysokości” pokazuje, jak przeszłość potrafi wracać w najmniej spodziewanych momentach, a Dorociński i Stroiński budują na ekranie duet, który trudno zapomnieć.
To kino, które zagląda w emocjonalne zakamarki, od których odwracamy wzrok. „Lęk wysokości” Bartosza Konopki to dramat o odpowiedzialności, strachu i potrzebie bliskości, opowiedziany z niezwykłą wrażliwością i mistrzostwem aktorskim. Osobista historia, która zamieniła się w przejmujący film Bartosz Konopka, nominowany do Oscara za „Królika po berlińsku”, w swoim pełnometrażowym debiucie sięgnął po temat wyjątkowo bliski. „Lęk wysokości”, powstały pod opieką artystyczną Agnieszki Holland w Studiu Munka, został zadedykowany jego choremu ojcu. Ta intymność jest wyczuwalna w każdym kadrze: to kino, które nie udaje, nie gra na skróty i nie boi się konfrontacji z trudną prawdą o rodzinnych relacjach. Relacja, która wymyka się łatwym definicjom Tomek Janicki, grany przez Marcina Dorocińskiego, to telewizyjny reporter, który dawno odciął się od rodzinnego domu. Kiedy dowiaduje się o pogarszającym stanie psychicznym ojca (Krzysztof Stroiński), wraca do miejsca, z którego próbował uciec nie tylko fizycznie, ale i emocjonalnie. Pierwsze spotkanie po latach jest chłodne, napięte, pełne niewypowiedzianych pretensji. A jednak, krok po kroku, między bohaterami zaczyna powstawać krucha nić porozumienia. Tomek zabiera ojca ze szpitala psychiatrycznego i próbuje stworzyć dla niego bezpieczną przestrzeń, nawet jeśli balansuje przy tym między obowiązkami zawodowymi a prywatnymi, ryzykując utratę kontroli nad własnym życiem. Film dotyka tematów, o których w polskim kinie wciąż mówi się za mało: odpowiedzialności, wstydu, cyklicznie powracających traum i lęku przed bliskością. Dorociński i Stroiński: duet, którego nie da się zastąpić Krzysztof Stroiński stworzył jedną z najważniejszych kreacji w swojej karierze. Krytycy określali tę rolę mianem „wybitnej”, a widzowie wciąż wracają do niej w swoich opiniach. Marcin Dorociński jest jego idealnym partnerem ekranowym pełnym wewnętrznych pęknięć, zawieszonym między gniewem a czułością, próbującym udźwignąć ciężar, na który nikt nie przygotowuje synów chorych ojców. Aktor przyznawał, że praca na planie była wyjątkowo wymagająca, również emocjonalnie. Na ekranie towarzyszą im Magdalena Popławska, Dorota Kolak i Anna Dymna, tworząc galerię postaci, które wzmacniają dramatyczny wymiar filmu. Głośny festiwalowy sukces i jeszcze głośniejsza reakcja widzów Film zdobył nagrodę za najlepszy debiut na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, wyróżnienie w Mannheim–Heidelberg oraz Złotą Rybkę na Ińskim Lecie Filmowym. Krytycy chwalili go za autentyczność, emocjonalną precyzję i niezwykłą wrażliwość reżysera. Jeszcze mocniej wybrzmiewają jednak głosy widzów. Ktoś napisał, że to „nastrojowy i bogaty emocjonalnie obraz samotności, cierpienia, rodzinnych relacji, poświęcenia i choroby psychicznej”. Inny zwrócił uwagę na „mega dbałość o szczegóły jak na debiutanta”. Pojawiały się opinie, że Konopka „pozwala filmowi się otworzyć, bez nachalności i tanich chwytów”. Widzowie podkreślali „genialnego Stroińskiego”, „doskonałego Dorocińskiego” i fakt, że to „jedno z lepszych polskich kin ostatnich lat”. Były też komentarze bardziej krytyczne — niektórzy uznali film za „przytłaczający”, inni szukali w nim większej lekkości. Ale jedno jest pewne: ten seans nikogo nie zostawia obojętnym. Dlaczego warto do niego wrócić albo obejrzeć po raz pierwszy? Bo to opowieść, która wchodzi pod skórę, ale nie po to, by ranić, ale raczej po to, by odsłonić miejsca, o których zwykle nie mówimy nawet najbliższym. To historia o więzi, która mimo wszystkich pęknięć próbuje się odrodzić. O synu, który musi zmierzyć się z odpowiedzialnością większą, niż kiedykolwiek zakładał. O ojcu, który potrzebuje obecności, choć nie potrafi już jej nazwać. Film „Lęk wysokości” jest obecnie dostępny online m.in. w serwisie Player.pl, a także w ofercie CANAL+ Premiery, gdzie można wypożyczyć lub zakupić go w wersji cyfrowej. Warto sprawdzić obie platformy, ponieważ katalogi regularnie się zmieniają.
„Klangor” wraca w zaskakującej formie. Takiej kontynuacji jednego z najważniejszych polskich seriali ostatnich lat nikt się nie spodziewał
„Klangor” uznawany za jeden z najważniejszych polskich kryminałów ostatnich lat doczekał się nieoczekiwanej kontynuacji. Zanim pojawi się nowa seria, do słuchaczy trafiło słuchowisko, które rozwija świat bohaterów i otwiera zupełnie nowe ścieżki fabularne.
Fani „Klangora” od miesięcy czekali na wieści o 2. sezonie, który już w styczniu pojawi się na Canal+. Tymczasem twórcy zrobili coś, czego niewielu się spodziewało: zanim zobaczymy dalszy ciąg serialu, opublikowali nową odsłonę tej historii w formie słuchowiska. I wygląda na to, że to nie jest poboczny projekt, tylko pełnoprawna kontynuacja, która otwiera zupełnie nowe wątki. „Klangor” — jeden z najważniejszych polskich seriali ostatnich lat Kiedy w 2021 roku Canal+ pokazał „Klangor”, niewiele osób spodziewało się, że ta historia o rodzinie Wejmanów okaże się jednym z najbardziej poruszających polskich kryminałów XXI wieku. Zaginięcie nastoletniej córki i dramat rozpadającej się rodziny, a w centrum ojciec, psycholog więzienny Rafał Wejman, w którego Arkadiusz Jakubik wlał cały ciężar bezsilności i gniewu. „Klangor” był mroczny, emocjonalny, gęsty od napięcia. I dlatego wieść o kontynuacji wywołała tak ogromne poruszenie. Zanim pojawi się 2. sezon, jest… słuchowisko. I to pełnoprawne Zanim nowa seria trafi na Canal+, twórcy serwują coś wyjątkowego. Chodzi o „Klangor. Słuchowisko” dostępne już w Storytel. To nie jest streszczenie serialu ani poboczna miniopowieść. To pełna, dopracowana kontynuacja stworzona przez Marcina Kardacha na podstawie pomysłu Kacpra Wysockiego, Kirka Kjeldsena i Macieja Prykowskiego. W rolach narratorów pojawiają się m.in.: Arkadiusz Jakubik, Magdalena Czerwińska i Mariusz Ostrowski. Co ważne: słuchowiska nie trzeba znać pierwszego sezonu, by je zrozumieć, ale dla fanów serialu to prawdziwy smaczek, który rozwija świat znanych bohaterów. Nowa zagadka na styku więzienia, fundacji i mrocznej przeszłości Fabuła słuchowiska zaczyna się mocnym akcentem: pod molo w Świnoujściu znalezione zostają zwłoki byłego więźnia. Sprawę prowadzi policjantka Danka Schulze, a trop szybko prowadzi do fundacji Trap, czyli organizacji, która pomaga byłym osadzonym wrócić do życia poza murami więzienia. Jednym z jej pracowników jest Rafał Wejman, który po wydarzeniach sprzed lat sam skończył za kratami, odsiedział wyrok i próbuje zbudować życie na nowo. W tym samym czasie w pobliskim zakładzie karnym dochodzi do kolejnego morderstwa. Szef straży, Artur Zawisza, próbuje wszystko zatuszować, lecz na jego drodze staje szczególnie niebezpieczny więzień, który nie uznaje żadnych zasad. Atmosfera jest duszna, brutalna i bardzo „klangorowa”. Co dalej z serialem? 2. sezon już za moment Choć słuchowisko działa jako osobna opowieść, dla fanów „Klangora” stanowi ważny element układanki. Wyjaśnia część nieopowiedzianych w serialu wątków i otwiera nowe ścieżki fabularne. A to dopiero początek. Canal+ potwierdził, że 2. sezon zadebiutuje w styczniu 2026 roku, a oczekiwania po sukcesie pierwszej odsłony są ogromne. Twórcy, Tomasz Kamiński, Kacper Wysocki i Łukasz Kośmicki, po raz kolejny szykują historię mroczną, emocjonalną i pełną trudnych moralnych wyborów. Gdzie posłuchać „Klangora”? Słuchowisko „Klangor” jest już dostępne w Storytel. To idealna propozycja dla wszystkich, którzy chcą wrócić do świata Wejmanów, zanim pojawi się nowy sezon.
„Odwilż” wraca z 3. sezonem i robi furorę w Europie. Mało kto spodziewał się takiego sukcesu polskiego „scandi noir”
Trzeci sezon „Odwilży” właśnie wylądował na HBO Max i błyskawicznie zachwycił widzów w całej Europie. Polski kryminał w klimacie „scandi noir” wskoczył do pierwszej piątki najchętniej oglądanych tytułów platformy, udowadniając, że mroczne historie znad Odry mogą konkurować z najlepszymi zagranicznymi produkcjami.
Trzeci sezon „Odwilży” już jest dostępny na HBO Max i błyskawicznie zdobywa coraz większą publiczność. Finałowy, szósty odcinek zadebiutował 21 listopada, a cały sezon niemal natychmiast wskoczył do pierwszej piątki najchętniej oglądanych tytułów platformy w Europie. To jeden z nielicznych polskich seriali, który tak pewnie przebił się poza granice kraju. „Odwilż” i Szczecin jak z kryminału „scandi noir” „Odwilż” po raz kolejny udowadnia, że lokalizacja potrafi być jednym z bohaterów. Surowy, deszczowy Szczecin uchwycony przez operatora Tomasza Naumiuka tworzy klimat, który natychmiast przywodzi na myśl najgłośniejsze skandynawskie thrillery. Kadry pełne mgły, chłodnych barw i przygaszonego światła wprowadzają atmosferę niepokoju, a miasto staje się przestrzenią, gdzie każdy zaułek kryje historię. Komisarz Zawieja mimo zakazów wraca do gry Trzeci sezon kontynuuje historię komisarz Katarzyny Zawiei, granej przez Katarzynę Wajdę. Po dramatycznych wydarzeniach z wcześniejszych odsłon bohaterka zostaje zdegradowana i formalnie odsunięta od prowadzenia poważnych spraw. Jednak gdy w mieście pojawia się fala zatruć fentanylem wśród młodzieży, Zawieja nie potrafi pozostać na uboczu. Mimo zakazu angażuje się w śledztwo, którego stawka rośnie z każdą sceną. Trop prowadzi do lokalnego przedsiębiorcy Dawida Nowaka, a w tle powraca Marek Lański, którego powiązania z przestępczym światem mogą odmienić bieg sprawy. Zawieja pracuje nieformalnie, w tajemnicy, z pomocą Tomasza Woźniaka oraz zespołu szczecińskiej komendy. To praca na granicy ryzyka i rozsądku, ale bohaterka nie zna innego sposobu działania. „Odwilż” pozostaje jednym z najgłębszych portretów psychologicznych w polskim serialowym kryminale. Trzeci sezon mocno zagląda w życie prywatne Zawiei: jej opiekę nad schorowanym teściem, próbę odbudowania stabilizacji po stracie męża oraz skrywany związek z kolegą z pracy, Trepą. Powraca również temat rodziny Molskiego. Zawieja obiecała jego żonie pomóc odnaleźć córkę, która przebywa w ośrodku dla uchodźców. Ta niedokończona, bolesna sprawa nadal ciąży nad bohaterką jak niewypowiedziany wyrzut sumienia. Sukces „Odwilży”, którego nikt nie przewidział Trzeci sezon „Odwilży” to triumf twórców: scenarzystów Kevina Rundle’a i Bartosza Janiszewskiego, reżysera Xawerego Żuławskiego oraz autorki koncepcji Marty Szymanek. Serial wyprodukowany przez Magnolia Films zachwycił krytyków minimalizmem, rytmem i chłodnym klimatem. Teraz oczarowuje widzów od Portugalii po Norwegię. Produkcja znalazła się w ścisłej czołówce najchętniej oglądanych tytułów HBO Max w Europie. „Odwilż” udowadnia, że polski thriller może wyglądać i brzmieć światowo, a jednocześnie pozostać zanurzony w lokalnym krajobrazie i emocjach. Gdzie obejrzeć „Odwilż”? Cały trzeci sezon, wraz z poprzednimi odsłonami, jest już dostępny wyłącznie na platformie HBO Max. Jeśli kochasz mroczne kryminały, niepokojący klimat i seriale, które trzymają za gardło aż do finału, „Odwilż” to pozycja obowiązkowa.
5. sezon „Stranger Things” wykręcił wynik, którego nikt nie przewidział! Właśnie pobił historyczny rekord Netflixa!
Piąty sezon „Stranger Things” wjechał na Netflixa z ogromnym rozmachem! Pierwsze cztery odcinki od razu przyniosły rekordowy wynik. W ciągu 5 dni serial osiągnął 59,6 miliona wyświetleń i został najchętniej oglądaną anglojęzyczną produkcją w historii Netflixa.
Piąty sezon „Stranger Things” bije historyczne rekordy Dotychczas na szczycie zestawienia Netflixa znajdowała się „Wednesday”, której debiut przyciągnął 56 milionów widzów. „Stranger Things” przebiło ten wynik bez wysiłku, wyraźnie pokazując, że jego popularność wciąż jest ogromna. Serial od lat nie traci fanów, a jego kolejne części wciąż potrafią przyciągnąć globalną publiczność na skalę, o jakiej wiele tytułów może tylko marzyć. Warto zaznaczyć, że czwarta odsłona „Stranger Things” również była hitem, ale zaczynała znacznie spokojniej, notując nieco ponad 20 milionów wyświetleń. Fenomen serialu „Stranger Things” „Stranger Things” od początku wyróżniało się klimatem lat 80, dobrze napisanymi bohaterami i połączeniem młodzieżowej przygody z horrorem. To fabuła, którą trudno podrobić. Serial nie zmienił swojej tożsamości, a widzowie wciąż czują z nim więź. Nie zaszkodziła mu nawet długa przerwa między sezonami. Wręcz przeciwnie! Fani dorastali razem z bohaterami i po latach chcą zobaczyć, jak potoczą się ich losy. „Stranger Things” najpopularniejszym serialem ostatniej dekady Netflix udostępnił na razie tylko pierwszą część sezonu. Najważniejsze wydarzenia są jeszcze przed nami, a kolejne odcinki prawdopodobnie ponownie wywołają duży ruch na platformie. Serial zmierza do zamknięcia wszystkich wątków, które budowano od 2016 roku, więc oczekiwania są ogromne. Fani już analizują każdy szczegół i tworzą własne teorie. To znak, że historia Hawkins wciąż budzi emocje. „Stranger Things” przyciąga miliony widzów na całym świecie, a rekord piątego sezonu to potwierdzenie, że produkcja braci Dufferów to najpopularniejszy serial ostatniej dekady! Jak nowy sezon „Stranger Things” oceniają widzowie? Widzowie piszą, że nowy sezon „Stranger Things” ponownie zachwycił ich klimatem lat 80., mocnymi efektami specjalnymi i dobrze zbudowaną fabułą. Często pojawiają się komentarze, w których przyznają, że wciągnął ich od pierwszych minut i nie mogą doczekać się kolejnych odcinków: „Odcinek 4 kosmos. Jestem pod wrażeniem i ta końcówka. To jest zaskoczenie, którego fani Stranger Things potrzebowali. Nie mogę doczekać się pozostałych odcinków! I smutek, że to już ostatnie. Ale mam nadzieje, że utrzymają poziom i za 20 lat będę mogła z łezką w oku wspominać, jaki to kiedyś dobry serial widziałam”. Podkreślają również, że podczas oglądania czuli napięcie, którego nie da się opisać: „Twórcy używają elementów horroru w sposób, który nie powinien działać, a działa. Czułem kolosalne napięcie i przerażenie. Tutaj wszystko się zgrywa w idealne miejsce”. View oEmbed on the source website
Ten mocny thriller ominął kina i trafił od razu na Prime Video! Trudno wrócić po nim do rzeczywistości, a łzy same lecą po policzkach
Jeśli szukasz thrillera, który nie jest pustą gonitwą, to „Ona jedzie z przodu” może ci się spodobać! Film łączy napięcie z emocjonalną historią ojca i córki.
Filmy, które nie trafiają do szerokiej dystrybucji kinowej, często przechodzą bez większego echa. Ten jednak miał szczęście. Po premierze „Ona jedzie z przodu” przejął Prime Video i dał mu drugie życie. To thriller, który nie tylko trzyma w napięciu, zaskakuje emocjonalnym ciężarem. Rzadko zdarza się, by produkcja z gatunku akcji i kryminału kończyła się łzami widowni. Tutaj to absolutnie możliwe. O czym jest „Ona jedzie z przodu”? Film otwiera scena pozornie zwykłego popołudnia: 10-letnia Polly czeka przed szkołą, aż odbierze ją mama. Zamiast niej pojawia się Nate. To jej ojciec, który właśnie wyszedł z więzienia. Mężczyzna zabiera córkę do motelu i zaczyna przygotowywać ją do czegoś, czego dziewczynka jeszcze nie rozumie: zmienia jej wygląd, farbuje włosy na blond i uczy, jak się bronić kijem bejsbolowym. Coś jest nie tak, ale Polly wciąż chce wierzyć, że ojciec wie, co robi. Prawda dociera do niej przypadkiem. W telewizyjnym serwisie informacyjnym widzi własne zdjęcie i dowiaduje się, że jej mama i ojczym zostali zamordowani. Policja szuka jej jako zaginionej dziewczynki podejrzewanej o porwanie przez ojca. Zdezorientowana i przerażona Polly zgłasza się na policję. Jej telefon odbiera funkcjonariusz John Park. Chwilę później odnajduje ją Nate. Wyjaśnia, że stoi przeciwko nim gang oznaczony tatuażami błyskawic, który mści się za przeszłe porachunki. Tylko jedno jest pewne: dziewczynka również stała się celem. Intensywna relacja, która „niesie” cały film To nie jest kolejny film o uciekającym ojcu i dziecku. Siłą tej produkcji jest niezwykły duet Tarona Egertona i Any Sophii Heger. Ich relacja jest pełna sprzeczności: bliskości, strachu, czułości, nieporozumień. Heger, mimo młodego wieku, tworzy jedną z najciekawszych dziecięcych ról ostatnich lat. Egerton z kolei świetnie pokazuje wewnętrzne pęknięcie człowieka, który dopiero uczy się być ojcem, kiedy świat wali mu się na głowę. To właśnie ta dwójka sprawia, że thriller staje się nie tylko emocjonujący, lecz także głęboko poruszający. Thriller, który potrafi zaskoczyć Nick Rowland reżyseruje tę historię z równowagą między adrenaliną a ciszą. Sceny napięcia są dobrze dawkowane, a momenty emocjonalne są prawdziwe i pozbawione patosu. Mimo że motywy gangów i ucieczki pojawiały się w kinie wielokrotnie, tutaj udało się znaleźć świeży sposób opowiadania. Bez schematów, za to z dobrym wyczuciem psychologii bohaterów. „Ona jedzie z przodu” to film, który łatwo byłoby przegapić, a absolutnie nie warto. Produkcja jest dostępna wyłącznie na Prime Video. View oEmbed on the source website
Nowy mroczny thriller Harlana Cobena niebawem na Netflix! Już teraz zapowiada się na jedną z najmocniejszych premier 2026!
Netflix ujawnia zwiastun „O krok za daleko” – nowego thrillera Harlana Cobena. Dramatyczna historia ojca, który próbuje uratować swoją córkę, trafi na platformę już niedługo. W sieci właśnie pojawił się zwiastun, który działa na emocje.
„O krok za daleko”: nowy thriller Harlana Cobena niebawem na Netflix! Netflix nie zwalnia tempa i zapowiada kolejną adaptację Harlana Cobena. Tym razem będzie to serial „O krok za daleko”, oparty na bestsellerowej powieści. Jest to kolejny thriller, który powstał we współpracy pisarza ze wspomnianą platformą. W centrum historii znajduje się Simon. Gdy jego córka Paige ucieka z domu, wszystko zaczyna się rozpadać. Mężczyzna odnajduje ją w końcu w miejskim parku. Jest wyniszczona przez narkotyki, a próba sprowadzenia jej do domu kończy się brutalną konfrontacją. Sytuacja eskaluje i Paige znika ponownie. Zmuszony do desperackiego działania, Simon rozpoczyna niebezpieczne poszukiwania córki, które prowadzą go do półświatka pełnego niebezpieczeństwa i przemocy. Odkrywa przy tym sekrety, które mogą rozbić jego rodzinę. Serial, który niedługo trafi na Netflixa, już teraz zapowiada się jako jedna z najmocniejszych produkcji przyszłego roku. Thriller „O krok za daleko” to historia przepełniona dramatem i tajemnicą. To opowieść o granicach, jakie jest w stanie przekroczyć rodzic, by ocalić dziecko. Brutalność, emocje i ciemne strony ludzkiej psychiki zostaną przedstawione w przejmujący sposób. Przedsmak możemy zobaczyć w nowym zwiastunie, który właśnie ujrzał światło dzienne. View oEmbed on the source website „O krok za daleko”: plejada gwiazd w nowej produkcji Netflixa W rolę główną wciela się James Nesbitt, znany m.in. z serialu „The Missing”. W obsadzie znaleźli się również inne znane nazwiska: Minnie Driver, Ruth Jones oraz Alfred Enoch. Na ekranie zobaczymy też: Luciana Msamatiego, Jona Pointinga, Tracy-Ann Oberman, Annette Badland, Maeve Courtier-Lilley, Ellie de Lange, Adriana Greensmitha i innych. Za scenariusz odpowiedzialny jest Danny Brocklehurst, który od lat współpracuje z Cobenem. „O krok za daleko”: kiedy premiera? Zgodnie z tradycją nowy thriller Harlana Cobena „O krok za daleko” trafi na Netflixa 1 stycznia 2026 roku. Jeśli więc waszym jedynym planem na posylwestrową zabawę jest odpoczynek, wiecie już, co robić. Tego dnia pojawi się wszystkie 6 odcinków. Thriller bez wątpienia przyciągnie uwagę miłośników mocnych i emocjonalnych historii. Zamierzacie zrobić sobie seans?
Nowa świąteczna komedia romantyczna Netflixa podnosi poziom endorfin już od pierwszej sceny! Urocza, lekka i pokrzepiająca
„Miłość w prezencie” otwiera świąteczny sezon Netflixa i już zapowiada się na jedną z najprzyjemniejszych premier grudnia. To romantyczna, pełna ciepła historia o mamie, która pod przykrywką Mikołaja trafia w sam środek nieoczekiwanego uczucia.
Netflix oficjalnie otworzył sezon świątecznych premier, a „Miłość w prezencie” szybko wyrasta na tytuł, który idealnie wypełni grudniowe wieczory. To klasyczna, ciepła komedia romantyczna z wyczuwalnym „Christmas vibe”, w której nie brakuje humoru, wzruszeń i tej charakterystycznej magii, za którą widzowie tak kochają świąteczne filmy. W rolach głównych występują Alexandra Breckenridge i Ryan Eggold, znani z popularnych seriali. O czym opowiada „Miłość w prezencie”? Premiera „Miłość w prezencie” została zaplanowana na 3 grudnia i wszystko wskazuje na to, że Netflix ma kolejny grudniowy hit. Historia skupia się na Taylor, samotnej mamie, która marzy o tym, by spełnić życzenie swojej córki, czyli wyjazd na obóz snowboardowy. Kiedy traci pracę, jedyną szansą na zdobycie dodatkowych pieniędzy okazuje się sezonowe zatrudnienie w luksusowym zimowym kurorcie Sun Peaks. Okazuje się jednak, że jedyna wolna posada to... funkcja Świętego Mikołaja. Z pomocą przyjaciół Taylor tworzy więc męską charakteryzację i przekonujący wizerunek słynnej postaci. Plan działa. Dostaje pracę, choć szybko okazuje się, że utrzymanie tej mistyfikacji wymaga znacznie więcej kreatywności, niż przypuszczała. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy Taylor poznaje swojego szefa. Matthew to przystojny, zasadniczy i bardzo charyzmatyczny kierownik ośrodka. Między nimi rodzi się naturalna sympatia, a później coś więcej. Matthew jednak nie ma pojęcia, że nowy Mikołaj wcale nie jest „nowym panem Mikołajem”… tylko Taylor. Obsada, którą widzowie pokochają od pierwszego wejrzenia W głównej roli występuje Alexandra Breckenridge, znana jako Mel z „Virgin River”. Idealnie odnajduje się w świątecznym klimacie. Tutaj także jest ciepła, a przy tym zdeterminowana i bardzo autentyczna. Partneruje jej Ryan Eggold, czyli niezapomniany doktor Max Goodwin ze „Szpitala New Amsterdam”. Jako Matthew tworzy pełną uroku, klasyczną postać filmowego „love interest” — z mieszanką sztywności, wdzięku i ukrytej wrażliwości. Na ekranie pojawiają się również: Tia Mowry jako najlepsza przyjaciółka Natashy, Madison MacIsaac, Diana Maria Riva i Dominic Fox. Film wyreżyserował Michael Rohl, specjalista od bożonarodzeniowych hitów („Zamiana z księżniczką”). Scenariusz napisali Ron Oliver i Carley Smale. Dlaczego warto dodać „Miłość w prezencie” do świątecznej listy? „Miłość w prezencie” to połączenie romantycznej historii, pełnej uroku tajemnicy i klasycznego klimatu świątecznych komedii lat 2000., które do dziś ogląda się z sentymentem. Są bałwany, jest śnieg, jest kurort z migoczącymi światełkami, jest trochę chaosu, trochę śmiechu i dużo ciepła. Twórcy obiecują kino, które nie udaje niczego więcej niż to, czym jest: uroczą, lekką, pokrzepiającą historią na zimowy wieczór. I właśnie dlatego działa. Co jeszcze obejrzeć na Netflixie w świątecznym klimacie? W tym roku oferta bożonarodzeniowych tytułów jest wyjątkowo szeroka. Na platformę wróciło „Holiday”, klasyk pełen zimowej nostalgii. Wśród nowości znajdziemy m.in.: „Świąteczny skok” — komediowo-kryminalną historię o napadzie, który wymyka się spod kontroli w najbardziej świąteczny sposób; „Święta z eks” z Alicią Silverstone — jeden z największych hitów sezonu; „Szampańskie święta” — lekką, romantyczną opowieść w paryskim klimacie; „Śnieżną siostrę” — norweską ekranizację bestselleru, która wzrusza nawet najbardziej odpornych widzów; „Randki od święta” — klasyczny i zabawny rom-com, który co roku wraca do topki. „Miłość w prezencie” niebawem na Netflixie! Kiedy premiera? Film będzie dostępny od 3 grudnia na platformie Netflix. To dokładnie ten moment sezonu, kiedy warto przygotować koc, gorącą czekoladę i dać się porwać świątecznej atmosferze. Miłego seansu! View oEmbed on the source website
Ostatnie sceny filmu zostawiają widza w ciszy. Ten wstrząsający thriller z Russellem Crowe powinien zobaczyć każdy z nas!
To thriller o rozmowie, która wydarzyła się naprawdę... „Norymberga” pokazuje, co działo się za kulisami procesu nazistowskich zbrodniarzy i jak trudno było oddzielić prawdę od manipulacji, nawet w czterech ścianach gabinetu psychiatrycznego.
„Norymberga” to thriller, który nie próbuje rekonstruować historii przez wielkie symbole, lecz przez intymne starcie dwóch ludzi zamkniętych w pokoju przesłuchań. James Vanderbilt, autor scenariuszy do „Zodiaka” i „Krzyku”, sięga po wydarzenia, które ukształtowały fundamenty współczesnego prawa międzynarodowego. Filtruje je przez pojedynek psychologa z jednym z najpotężniejszych ludzi III Rzeszy. Procesy norymberskie: świat musiał spojrzeć prawdzie w oczy W listopadzie 1945 roku w sali 600 norymberskiego Pałacu Sprawiedliwości stanęli przed sądem ludzie odpowiedzialni za największe zbrodnie XX wieku: od architektów Holokaustu, przez twórców polityki eksterminacji, po czołowych propagandystów III Rzeszy. Wybrano Norymbergę nie tylko ze względów symbolicznych. To tu odbywały się nazistowskie zjazdy, tu formułowano ustawy rasowe, tu kształtowano aparat terroru. To właśnie tam, w procesie trwającym od listopada 1945 do października 1946 roku, po raz pierwszy w historii powołano trybunał zdolny sądzić zbrodnie przeciw ludzkości. Spośród oskarżonych, wśród których znaleźli się Hans Frank, Joachim von Ribbentrop, Alfred Rosenberg czy Wilhelm Keitel, dwunastu skazano na śmierć. Hermann Goering, druga osoba w nazistowskiej hierarchii, uniknął wykonania wyroku, popełniając samobójstwo. Po głównym procesie odbyło się jeszcze 12 kolejnych, dotyczących funkcjonariuszy obozów koncentracyjnych, niższych rangą oficerów SS, urzędników i tych, którzy podtrzymywali propagandowy aparat reżimu. „Norymberga”: najbardziej poruszający film 2025 roku? Film Vanderbilta nie odtwarza przebiegu procesu dzień po dniu. Zamiast tego wprowadza widza za kulisy, tam, gdzie decydowały się kwestie niewidoczne na sali sądowej: w gabinety, szpitale, pokoje przesłuchań. W centrum opowieści znajduje się relacja młodego wojskowego psychiatry, Douglasa Kelleya, z Hermannem Goeringiem. To starcie dwóch umysłów – błyskotliwego manipulatora, który potrafił porwać za sobą miliony, oraz lekarza próbującego zrozumieć, co kryje się za charyzmą człowieka odpowiedzialnego za systemową machinę śmierci. W rolach głównych zobaczymy Russella Crowe’a i Ramiego Maleka. To zestawienie budzi ogromne oczekiwania. Nic dziwnego, że już po premierze na festiwalu w Toronto film zebrał jedne z najdłuższych owacji w historii imprezy. Russell Crowe tworzy kreację gęstą, mroczną, pełną intelektualnej przewrotności. Jego Goering to człowiek, który rozumie mechanizmy władzy, wie, jak działa manipulacja i do ostatniej chwili próbuje zachować kontrolę. Rami Malek jako Kelley stanowi jego przeciwieństwo: skupiony, wyciszony, rozdarty między zawodowym obowiązkiem a moralnym lękiem przed tym, jak blisko musi podejść do człowieka, którego zbrodnie przekraczają wszelkie granice wyobraźni. Za obraz odpowiada Dariusz Wolski, operator znany z zamiłowania do światłocienia i klaustrofobicznej dynamiki kadrów. Zamiast batalistycznych panoram dostajemy trzask lamp, spojrzenia, drżenie dłoni i światło przypominające o tym, że prawda rzadko bywa czarno-biała. Psychologia zła: sedno filmu, którego nie da się rozbroić milczeniem „Norymberga” nie wzbudza wątpliwości co do winy. Ta została już przecież udowodniona. Film pyta o źródła: jak powstaje system, który pozwala na ludobójstwo? Dlaczego tak wielu ludzi poszło za retoryką Goeringa? Jak działa urok przywódcy, który łączył inteligencję, ego i brutalność w jedno? To miejsca, w których kino styka się z książką „22 Cells in Nuremberg” Douglasa Kelleya – zapisem rozmów prowadzących do wniosków, które tuż po wojnie uznano za zbyt niebezpieczne, by mówić o nich głośno. Kelley zauważał, że zło nie zawsze rodzą „potwory”, ale ludzie, którzy potrafią opakować swoje idee w język charyzmy i obietnicy. Ostatnie sceny filmu zostawiają widza w ciszy. Nie tylko dlatego, że znamy historyczne wyroki, lecz dlatego, że „Norymberga” może pogłębiać współczesne lęki. Mechanizmy, które doprowadziły do katastrofy XX wieku, nie zniknęły, tylko jedynie zmieniły formę. Film trafił do polskich kin 28 listopada 2025 roku. View oEmbed on the source website
George Clooney i Adam Sandler stworzyli duet, jakiego nikt się nie spodziewał! Genialny film Netflixa ma szansę na Oscara 2026?
Netflix kończy rok tytułem, o którym mówi całe środowisko filmowe. „Jay Kelly”, najnowszy film Noah Baumbacha, jeszcze przed premierą został zauważony na amerykańskich festiwalach i szybko zyskał opinię produkcji, która ma szansę włączyć się do oscarowej gry. Najczęściej powtarzający się komentarz? George Clooney i Adam Sandler stworzyli duet, jakiego nikt się nie spodziewał.
„Jay Kelly” to film, którym Netflix otwiera sezon poważnych premier. Noah Baumbach wraca z historią, o której mówi się nie tylko ze względu na fabułę, ale przede wszystkim na duet George’a Clooneya i Adama Sandlera, uznawany już za jedno z największych aktorskich zaskoczeń roku. Netflix zmienia tempo. Teraz stawia na kino festiwalowe Koniec roku to moment, w którym Netflix odkłada na bok lekkie premiery i zaczyna prezentować filmy przygotowane z myślą o sezonie nagród. „Jay Kelly” idzie dokładnie tą samą ścieżką, co wcześniejsze prestiżowe produkcje platformy. Najpierw był pokaz w wybranych kinach w Stanach Zjednoczonych, później pierwsze recenzje i rosnące zainteresowanie w mediach społecznościowych. Teraz czas na globalną premierę na Netflixie. O czym jest „Jay Kelly”? Film opowiada historię znanego aktora, granego przez George’a Clooneya, który na pewnym etapie życia zaczyna tracić kontrolę nad własną karierą i wizerunkiem. Razem ze swoim menadżerem, w którego wciela się Adam Sandler, rusza w podróż pełną zawodowych i osobistych rozliczeń. To wyprawa, która ma pomóc im zrozumieć, co w życiu poszło nie tak, co warto naprawić, a co trzeba zwyczajnie zaakceptować. Baumbach łączy tu humor, melancholię i obserwację charakterów, tworząc film o dojrzewaniu w momencie, w którym wydawałoby się, że człowiek ma już wszystko poukładane. Clooney i Sandler zaskakują na ekranie Właśnie ta dwójka robi największe wrażenie. George Clooney, który od lat kojarzony jest z eleganckimi, pewnymi siebie bohaterami, pokazuje w „Jay Kelly” dużo bardziej kruchą, nieoczywistą stronę. Clooney pokazuje bohatera rozdartego między potrzebą sukcesu a zmęczeniem, które odbiera mu kontrolę nad własną karierą. Chodzą pogłoski, że to jedna z jego najlepszych ról w karierze. Adam Sandler, znany głównie z komedii, ponownie udowadnia, że w dramacie potrafi błyszczeć. Jego menadżer to postać lojalna, ironiczna, ale także pełna czułości. Sandler świetnie odnajduje się w tonie filmu, a jego obecność równoważy bardziej emocjonalną kreację Clooneya. W komentarzach po festiwalowych seansach powtarza się opinia, że obaj aktorzy mogą liczyć na nominacje do Oscara. Co mówią widzowie? Reakcje są intensywne i mocno zróżnicowane. Jedna osoba nazwała film „medytacją o życiu” i zachwycała się każdą decyzją artystyczną Baumbacha. Inny widz zauważył podobieństwo niektórych scen do „Pociągu” Kawalerowicza. Nie brakuje również opinii krytycznych. Część odbiorców twierdzi, że film bywa przewidywalny lub nadmiernie skupiony na Clooneyu. Niektórzy porównują go do późnych filmów Woody’ego Allena i odbierają jako historię o problemach uprzywilejowanych ludzi. Mimo tego większość komentarzy podkreśla, że Clooney i Sandler tworzą duet, który naprawdę ogląda się z przyjemnością. Kiedy i gdzie obejrzeć „Jay Kelly”? „Jay Kelly” pojawi się na Netflixie 5 grudnia 2025 roku. To jedna z tych premier, które warto zaplanować w grudniowym natłoku tytułów, szczególnie jeśli lubisz dobre, aktorskie kino i historie, które potrafią wzruszyć bez stosowania tanich trików.
Genialny psycholog kryminalny kontra przebiegły seryjniak! Ten serial chwyta widza w swoje macki, oplata i nie puszcza aż do końca!
„Cross” to ekranizacja bestsellerów Jamesa Pattersona, w której kryminalna intryga splata się z emocjonalnym portretem detektywa zmagającego się z własną przeszłością. Serial konsekwentnie buduje napięcie, prowadząc przez świat pełen śladów, pozornych tropów i intuicji, która staje się dla bohatera jedynym narzędziem w starciu z przeciwnikiem ukrywającym się za maską.
„Cross” to ekranizacja bestsellerowej serii Jamesa Pattersona, która w momencie premiery stała się jednym z najczęściej dyskutowanych tytułów Amazon Prime Video. Twórcy przenieśli na ekran bohatera o wyjątkowej intuicji, ale też głęboko poranionego człowieka, dla którego każde śledztwo staje się walką z własną historią. Serial przyciąga precyzyjnie zaplanowaną intrygą i konsekwentnie budowaną atmosferą, w której nawet pozornie niewinne szczegóły mają znaczenie. „Cross” wciąga głębiej niż inne kryminały Alex Cross, grany przez Aldisa Hodge’a, to detektyw, który doskonale wie, czym jest zło. Nie tylko z teorii, ale z doświadczenia. Jako psycholog kryminalny potrafi odczytać wzory zachowań, ale tym razem mierzy się z przeciwnikiem, którego działania mają osobliwą, niemal teatralną logikę. Śledztwo koncentruje się na seryjnym zabójcy ukrywającym się pod maską, a każdy kolejny trop odsłania kolejną warstwę skomplikowanego mechanizmu zbrodni. To nie polowanie „kto zabił?”, lecz próba zrozumienia, dlaczego zabił i... dlaczego wybrał właśnie taki sposób działania. Serial nie ogranicza się tylko do policyjnego śledztwa. Cross nosi w sobie ranę po brutalnej śmierci żony, a emocjonalny ciężar tej tragedii przenika każdy jego wybór. Twórcy nie uciekają od pokazania, jak trauma potrafi zniekształcić relacje, utrudnić bliskość i stać się jednym z najtrudniejszych przeciwników w życiu człowieka. To właśnie ta warstwa, osobista, bolesna, niejednoznaczna, sprawia, że „Cross” nie jest kolejnym proceduralem, lecz historią o człowieku próbującym utrzymać równowagę między obowiązkiem a prywatnym piekłem. Dlaczego akurat „Cross” zrobił tak duże wrażenie? Sukces serialu to efekt równowagi między materiałem literackim a nowoczesną realizacją. Książki Pattersona od lat mają wiernych fanów, ale ekranizacja nie idzie na łatwiznę. Nie jest prostym przełożeniem fabuły, tylko reinterpretacją, która wzmacnia klimat i modernizuje narrację. Aldis Hodge znakomicie oddaje złożoność Alexa Crossa: to bohater silny, ale nie niezniszczalny; inteligentny, ale pełen słabości; pewny siebie, choć wewnętrznie poszarpany. Jego kreacja trzyma serial w ryzach, a starannie poprowadzona relacja z antagonistą sprawia, że napięcie rośnie odcinek po odcinku. Dopracowana scenografia, mroczna kolorystyka i muzyka, która podkreśla narastający niepokój to detale, które łączą się w spójny świat. Twórcy zdecydowali się również zachować ducha oryginału, co doceniają długoletni czytelnicy. Wewnętrzne rany, których nie da się zamieść pod dywan Każdy odcinek kończy się mocnym akcentem, który skłania do uruchomienia prywatnych teorii. Nie jest to serial, który pozwala po prostu „puścić się na autopilocie”. Wymaga uwagi, analizy i udziału widza w grze, którą prowadzi scenariusz. Dla fanów gatunku jest to połączenie klasycznego thrillera psychologicznego z nowoczesnym storytellingiem, a potwierdzenie kolejnego sezonu tylko podgrzało emocje. Czy warto obejrzeć „Cross”? Zdecydowanie tak, jeśli szukasz historii, która stawia człowieka w centrum zbrodni, nie tylko jako ofiarę lub detektywa, ale jako kogoś, kto zmaga się z własną przeszłością. To serial precyzyjnie skonstruowany, pełen napięcia i dramatów, które rezonują długo po seansie. „Cross” nie udaje, że ma prostą odpowiedź. Raczej zadaje pytanie: co zostaje w człowieku, gdy prawda zaczyna kosztować więcej niż kłamstwo?
Jeden z najpiękniejszych filmów o zakazanej miłości. Pokochasz go, nawet jeśli nie lubisz produkcji kostiumowych
To film kostiumowy, który potrafi poruszyć nawet widzów stroniących od historii. „Kochanek królowej” w HBO Max pokazuje, że dramat epoki może być jednocześnie zmysłowy, emocjonalny i do bólu współczesny.
„Kochanek królowej” to jedna z najbardziej stylowych, konsekwentnie zrealizowanych filmowych podróży do XVIII-wiecznej Europy, jakie ostatnio trafiły do streamingu. Produkcja, która pojawiła się właśnie na HBO Max, już od pierwszych minut zachwyca rozmachem, precyzją epoki i aktorską energią, która rzadko zdarza się w filmach kostiumowych. Spodoba się nawet tym, dla których filmy kostiumowe zwykle nie są pierwszym wyborem. A wszystko to dzięki obecności Madsa Mikkelsena, który... działa jak magnes. „Kochanek królowej”: Burzliwa droga na ekrany Zanim „Kochanek królowej” stał się międzynarodowym hitem i zdobywcą nagród, jego powstanie było serią prób i przeszkód. Reżyser Nikolaj Arcel i współscenarzysta Rasmus Heisterberg zaczęli pracę od lektury powieści „Wizyta lekarza królewskiego” Pera Olova Enquista. Problem polegał na tym, że prawa do anglojęzycznej adaptacji były już sprzedane i nie można było ich odkupić. Twórcy, zamiast porzucić projekt, postanowili znaleźć nowy klucz narracyjny. Podsunęła go im powieść Bodil Steensen-Leth „Prinsesse af blodet”, która opowiadała tę samą historię, ale z zupełnie innej perspektywy. Dzięki temu Arcel i Heisterberg mogli pokazać wydarzenia oczami królowej Karoliny Matyldy, a zarazem sportretować Johanna Friedricha Struensee jako idealistę i zwolennika wolności słowa. Historia królowej, która zakochała się w lekarzu „Kochanek królowej” przenosi widza do Danii roku 1766, kiedy młodziutka Karolina Matylda (Alicia Vikander), siostra króla Jerzego III, przybywa na dwór, by poślubić króla Chrystiana VII (Mikkel Boe Følsgaard). Wyobrażenia o romantycznym małżeństwie szybko zderzają się z rzeczywistością: król cierpi na chorobę psychiczną, prowadzi rozwiązłe, chaotyczne życie i coraz bardziej oddala się od swojej żony. Izolowana, pozbawiona wsparcia i możliwości choćby czytania ukochanych książek, Karolina Matylda zaczyna tracić nadzieję na jakąkolwiek bliskość, ale... do czasu. Na dworze pojawia się Johann Friedrich Struensee (Mads Mikkelsen), lekarz, który ma zająć się zdrowiem króla. Jest oczytany, rozsądny, nowoczesny, zafascynowany myślą Rousseau. Szybko zdobywa zaufanie Chrystiana, a dzięki temu wpływa na politykę państwa. Jego postępowe poglądy zaczynają zmieniać Danię. Jego relacja z królową staje się niezwykle namiętna, co będzie miało też polityczne konsekwencje. Alicia Vikander i Mads Mikkelsen w duecie, któremu trudno się oprzeć Alicia Vikander tworzy portret kobiety rozdartej między obowiązkiem a pożądaniem, a Mads Mikkelsen magnetyzuje absolutnie w każdej scenie. Razem budują emocjonalną, „zakazaną” oś filmu, która trzyma widza w napięciu do ostatniej minuty. Znakomity jest również Mikkel Boe Følsgaard, którego interpretacja króla Chrystiana jest jednocześnie intensywna, tragikomiczna i głęboko ludzka. Dlaczego warto wrócić do tego filmu? „Kochanek królowej” miał premierę ponad dekadę temu, ale wciąż ogląda się go z zachwytem. Również dlatego, że nie próbuje gonić współczesnych trendów, tylko pozostaje wierny emocjom, historii i świetnie opowiedzianej relacji. Film Arcela i Heisterberga pozostaje jednym z najciekawszych europejskich dramatów kostiumowych ostatnich lat. W HBO Max zyskuje drugie życie. To seans, który naprawdę warto odhaczyć, nawet jeśli na co dzień nie wybierasz filmów z epoki.
Ten duński miniserial policyjny szybko stał się hitem Netflixa. Dla mnie to perełka gatunku nordic noir!
Ten duński thriller w stylu nordic noir błyskawicznie trafił do czołówki najchętniej oglądanych produkcji Netflixa. Krytycy i widzowie zgodnie przyznają: to jedna z najbardziej udanych premier ostatnich miesięcy.
Nowy nordic noir Netflixa „Inwigilacja” podbija rankingi Główna bohaterka serialu „Inwigilacja” to młoda agentka pracująca pod przykrywką. Zostaje zaangażowana do misji infiltracji brutalnej organizacji przestępczej. Jej zadaniem jest zdobycie zaufania i przyjaźni partnerki szefa gangu, co ma być kluczem do rozpracowania całej siatki. W miarę rozwoju akcji relacja między nimi staje się mocniejsza, a granice między obowiązkiem, lojalnością i emocjami coraz bardziej rozmyte. Widzowie śledzą nie tylko kryminalne wątek, ale też psychologiczne rozterki policjantki, jej moralne dylematy, wewnętrzne konflikty i wrażliwość na ludzkie cierpienie. Dlaczego miniserial „Inwigilacja” podbił serca widzów? Po pierwsze... napięcie. Fabuła rozwija się dynamicznie, bez zbędnego przeciągania, co sprawia, że od razu chcesz zobaczyć kolejny odcinek. Po drugie — klimat. Charakterystyczny dla skandynawskiego nordic noir, surowy i zimny. Po trzecie i najważniejsze, bohaterowie. Nie są to czarno-białe postacie, nawet członkowie przestępczego świata bywają pokazani przez pryzmat emocji, relacji i człowieczeństwa. To wszystko sprawia, że ten duński miniserial wyróżnia się na tle typowych produkcji kryminalnych. Od momentu premiery „Inwigilacja” błyskawicznie znalazła się w TOP 10 Netflixa i utrzymuje się tam już kilka tygodni. Przyciągnęła przed ekrany ponad 2,6 miliona widzów. Widzowie uwielbiają skandynawskie nordic noir Tak duży sukces „Inwigilacji” pokazuje, że widzowie coraz bardziej cenią produkcje, które balansują między intensywną akcją a głęboką warstwą psychologiczną. Już nie wystarcza sama sensacja, ważniejsza staje się prawdziwość emocji, konfliktów wewnętrznych, relacji między ludźmi i moralnych wyborów. W przypadku tego miniserialu nie ma wątpliwości, że to autentyczność, napięcie i dobrze skonstruowana opowieść przyciągnęły widzów Netflixa. Więc jeśli lubisz skandynawskie kryminały z surowym klimatem, mrokiem i intrygą, które łączą elementy thrillera z psychologiczną głębią postaci, to „Inwigilacja” przypadnie ci do gustu. Jest w niej dużo moralnych szarości i niejednoznacznych wyborów. To zdecydowanie propozycja, obok której trudno przejść obojętnie. View oEmbed on the source website
Naprawdę dobry serial o hiszpańskiej prowincji w latach 60. i 70. z wątkiem miłosnym i kryminalnym. Dobrze się to ogląda!
Hiszpański serial „Na obcej ziemi” szybko zyskał uznanie widzów Netflixa. To nie tylko kolejna melodramatyczna produkcja, ale też poruszający dramat o przekraczaniu granic narzuconych przez tradycję i społeczeństwo.
„Na obcej ziemi”: Hiszpańska wieś, tradycja i surowe zasady Akcja serialu przenosi widza do hiszpańskiej prowincji silnie osadzonej w tradycji, z regułami, które często tłamszą indywidualność i wolność kobiet. Twórcy „Na obcej ziemi” (hiszp. "Entre Tierras", ang. "Between Lands") zadbali o to, żeby widz poczuł klimat dawnej epoki i panujących w niej patriarchalnych podziałów. To coś więcej, niż romantyczna historia, to opowieść o tym, co dzieje się, gdy przekraczane są nasze granice. Serial zmusza do zastanowienia się, ile jesteśmy w stanie poświęcić dla bliskich i ile możemy pozwolić sobie stracić? „Na obcej ziemi”: Ile jesteś w stanie poświęcić dla bliskich? Główna bohaterka to Maria Rodriguez, młoda kobieta pochodząca z Andaluzji. Gdy jej rodzina pogrąża się w trudnej sytuacji, Maria zmuszona jest zgodzić się na aranżowane małżeństwo z mężczyzną z regionu La Mancha. W zamyśle ma to być ratunek dla jej bliskich. Jednak rzeczywistość, która ją czeka, okazuje się pełna surowych norm społecznych, patriarchalnych oczekiwań i represji charakterystycznych dla hiszpańskich wsi. Zamiast poczucia bezpieczeństwa, przytłaczająca presja. Zamiast wolności, ograniczenia. Jedna decyzja, umotywowana miłością do bliskich, staje się pułapką i zmusza Marię do rezygnacji z własnych marzeń. „Na obcej ziemi”: Genialna rola Megan Montaner W rolę Marii wciela się Megan Montaner, aktorka pochodząca z Huesca w hiszpańskiej Aragonii. Jej marzeniem od zawsze było aktorstwo, dlatego ukończyła prestiżową szkołę Cristiny Rota w Madrycie. I jak widać, wszystko poszło po jej myśli. Odniosła niezwykły sukces! Zdobyła uznanie dzięki serialom „El secreto de Puente Viejo”, „La caza: Monteperdido” i „30 monedas”. Jej kreacja w „Na obcej ziemi” to według recenzentów jedna z jej najbardziej autentycznych i poruszających ról. To właśnie dzięki niej produkcja unika taniej sensacji, a emocje nie są podkręcane na każdym kroku. Widz dostaje przestrzeń, by samodzielnie odczuć ciężar sytuacji, w której znalazła się bohaterka. Serial „Na obcej ziemi” liczy 10 odcinków i dostępny jest na Netflixie. Producenci szykują już kolejny sezon! View oEmbed on the source website
Zapomniany thriller kryminalny powrócił na Netflixa! 8 lat po premierze ten serial ponownie rozgrzał widzów!
Serial „Absentia” ponownie zyskał rozgłos, mimo że od premiery minęło już osiem lat. Produkcja, która we wrześniu 2017 roku pojawiła się na Amazon Prime Video, w ostatnich tygodniach zaliczyła niespodziewany powrót, tym razem na Netflixa! Błyskawicznie trafiła do pierwszej piątki najpopularniejszych tytułów w Polsce.
Nowy hit Netflixa to zapomniany thriller kryminalny Bohaterką „Absentii” jest Emily Byrne, agentka FBI z Bostonu, która zniknęła podczas śledztwa w sprawie seryjnego mordercy. Po sześciu latach zostaje odnaleziona. Żyje, ale nie pamięta, gdzie była, ani co ją spotkało. Jej powrót nie jest jednak początkiem nowego życia, lecz bolesnym zderzeniem z rzeczywistością, która mocno się zmieniła pod jej nieobecność. Jej mąż, Nick Durand, również agent FBI, zdążył ułożyć sobie życie z nową partnerką. Wspólny syn, Flynn wychowuje się już w zupełnie innej rodzinie. Emily musi więc zmierzyć się nie tylko z traumą i lukami w pamięci, ale także z poczuciem obcości we własnym domu. Sytuację komplikuje dodatkowo seria brutalnych zabójstw, w które w tajemniczy sposób zostaje wplątana. Z ofiary staje się osobą podejrzaną, a wokół niej zaczyna rodzić się atmosfera nieufności. Serial konsekwentnie buduje napięcie, łącząc thriller, kryminał i elementy dramatu psychologicznego. Intrygujący kryminał „Absentia” z gwiazdorską obsadą W Emily Byrne wciela się Stana Katic, znana szerokiej publiczności choćby z „Castle”, która była również współproducentką serialu. Obok niej występują Patrick Heusinger jako Nick Durand oraz Cara Theobold w roli jego nowej żony. Warto odnotować, że za kamerą stanęli również polscy reżyserzy. Kasia Adamik i Greg Zgliński współtworzyli serial, a zdjęcia realizowano między innymi w Bułgarii. Dodaje to produkcji ciekawy, europejski rys, który odróżnia ją od wielu typowych amerykańskich thrillerów. „Absentia” dostaje drugie życie dzięki Netflixowi Jeśli lubisz historie o poszukiwaniu prawdy, zmaganiu się z przeszłością i zagadkowej relacji między ofiarą a podejrzanym, to ten tytuł cię wciągnie. „Absentia” nie jest jedynie kryminałem, to również historia o rozpadzie rodziny i próbie odbudowania życia, która szybko okazuje się niemożliwa do zrealizowania. Serial otrzymał drugie życie dzięki Netflixowi. 14 listopada 2025 roku zadebiutował na platformie i znów przyciągnął szeroką publiczność. W krótkim czasie znalazł się wśród najchętniej oglądanych tytułów w Polsce. View oEmbed on the source website
Wstrząsająca historia mężczyzny, który za długo tłumił emocje... Ten film wbija w fotel!
Na HBO Max pojawił się film „Nikt” i w krótkim czasie wskoczył na podium listy najpopularniejszych tytułów. Produkcja od razu przyciągnęła widzów mocnym tempem i energią.
Hutch Mansell to przykład faceta, który latami zamiata emocje pod dywan. Stara się być spokojny, przewidywalny, nie rzucać się w oczy. Do czasu...Domowe włamanie staje się momentem granicznym. Nie ma tu długiej filozofii. Ktoś przekracza granicę, a Hutch odpowiada. Tyle że jego reakcja uruchamia dużo większą spiralę przemocy, bo na jego drodze stają rosyjscy przestępcy. I nagle człowiek, którego nikt nie brał pod uwagę, staje się poważnym problemem dla ludzi, którzy zwykle nie mają z kim przegrać. To właśnie ta przemiana działa tak dobrze. Nie jest skomplikowana, ale trafia w punkt. Widz lubi patrzeć na kogoś, kto z dnia na dzień przestaje godzić się na bycie tłem. Odenkirk zaskakuje. To nie jest rola „z doskoku” Bob Odenkirk od lat ma opinię aktora z mocnym warsztatem, ale dotychczas kojarzono go raczej z emocjonalnymi rolami albo komedią. „Nikt” pokazuje go w zupełnie innej skali. I widać, że to nie jest próba na zasadzie „spróbuję i zobaczymy”. Aktor przeszedł intensywne przygotowania i na ekranie wygląda jak ktoś, kto naprawdę potrafi zrobić to, co robi jego bohater. To jedno z największych zaskoczeń filmu. Za całym projektem stoją ludzie, którzy doskonale wiedzą, jak prowadzić kino akcji. Scenariusz wyszedł spod ręki Dereka Kolstada. Reżyserię wziął na siebie Ilya Naishuller, znany z dynamicznego stylu. W obsadzie pojawiają się także Connie Nielsen, RZA, Aleksei Serebryakov i Christopher Lloyd. To zestaw, który gwarantuje, że na ekranie nie będzie ani chwili stagnacji. Dlaczego akurat ten film tak dobrze „wchodzi”? „Nikt” działa dzięki prostemu założeniu: widz ma dostać czystą energię. Bez nadęcia, bez prób udowadniania, że film akcji musi być czymś więcej. Tutaj liczy się tempo, charakter i satysfakcja z tego, że ktoś przez lata niedoceniany w końcu daje odpór. To kino, które trafia do odbiorcy zmęczonego nadmiarem powagi. Do kogoś, kto chce obejrzeć historię, w której bohater nie stoi w miejscu i nie tłumaczy, dlaczego robi to, co robi. Po prostu działa. I może właśnie dlatego tak szybko wskoczył na podium HBO Max. View oEmbed on the source website
Skandale, walka o prawa kobiet i Rzym w latach 70. Nowość Netflixa błyskawicznie trafiła do TOP10
Na Netflixie zadebiutował miniserial, który szybko wzbudził zainteresowanie widzów. „Pani Playmen” przedstawia historię kobiety odważnie przełamującej męską dominację i redefiniującej zasady obowiązujące w jej świecie.
Co by się stało, gdyby ktoś odważył się przełamać narzucone reguły? „Pani Playmen”, najnowszy miniserial na Netflixie, przedstawia kobietę, która decyduje się na ten krok. W męskim świecie stawia wszystko na jedną kartę i na nowo pisze zasady gry. Włoski miniserial „Pani Playmen” wciąga już od pierwszej minuty Główna bohaterka serialu, Adelina Tattilo (którą gra Carolina Crescentini) jest w trudnym momencie życia: jej mąż zostaje oskarżony, ucieka i zostawia ją z długami oraz gazetą skazaną na bankructwo. Wbrew społecznym oczekiwaniom, by była spokojną żoną i matką, bohaterka podejmuje decyzję, która wymaga ogromnej odwagi. Zostaje redaktorką pierwszego we Włoszech magazynu dla dorosłych. W czasach, gdy kobiety rzadko miały decydujący głos, jej działanie to akt nonkonformizmu. Ta postać i jej historia to przełamywanie tabu, kwestionowanie norm oraz walka o to, by kobieta mogła myśleć, mówić i tworzyć bez ograniczeń. Dzięki determinacji i wizji Adeliny, wydawnictwo, które prowadzi, staje się czymś zupełnie nowym, bardziej ambitnym, nowatorskim... symbolem emancypacji kobiet. To nie typowa, przewidywalna biografia pełna patosu. „Pani Playmen” zachowuje świeżość i lekkość, jednocześnie nie boi się stawiać trudnych pytań. Bohaterowie nie są wyidealizowani, są bliscy, ludzcy, nierzadko sprzeczni. Balans między codziennością a dramatem przyciąga uwagę, sprawia, że historii naprawdę chce się zaufać. Widz, zamiast chłonąć kolejną „historię sukcesu”, zostaje wciągnięty w opowieść o szukaniu własnej drogi, przekraczaniu granic narzuconych przez społeczeństwo, o tym, co znaczy wolność wyboru. Dlaczego to nie jest kolejna serialowa kalkomania? Miniserial „Pani Playmen” wyróżnia się na tle typowych produkcji, bo nie epatuje tanim dramatyzmem, nie sili się na przesadną dekonstrukcję rzeczywistości. Zamiast tego stawia na wiarygodność i szczerość. Pokazuje, że walka o godność, głos i prawo do decydowania o sobie może przyjąć wiele form, także tę zmysłową, artystyczną, kontrowersyjną. To opowieść o tym, że emancypacja potrafi być delikatna, prowokująca i inspirująca jednocześnie. Dlaczego warto zobaczyć „Pani Playmen”? Jeśli szukasz serialu, który uchyli przed tobą drzwi do innego świata, świata, w którym kobieta nie musi wybierać między normą a wolnością, „Pani Playmen” może być trafnym wyborem. Dla tych, którzy lubią biograficzne dramaty z pazurem, dla tych, którzy szukają inspiracji, albo po prostu dla tych, którzy cenią dobrą historię z ludzkim wymiarem. „Pani Playmen” pokazuje, że czasem wystarczy jedna decyzja, by zacząć pisać nową historię... dla siebie i dla innych. View oEmbed on the source website
Pierwszy polski film w IMAX! Maciej Kawulski przenosi widza w sam środek XVII-wiecznych Karpat
„Dziki” to nie tylko nowe widowisko Macieja Kawulskiego, ale też przełom w polskiej kinematografii. Film jako pierwszy zrealizowano w IMAX, dzięki czemu Karpaty i bohaterowie mają być bliżej widza niż kiedykolwiek.
„Dziki” Macieja Kawulskiego wchodzi na ekrany jako pierwszy polski film zrealizowany w technologii IMAX. Surowe Karpaty XVII wieku i historia niemego wojownika mają teraz wybrzmieć z pełną mocą na gigantycznym ekranie i z dźwiękiem, który otacza widza z każdej strony. Nowy film w reżyserii Macieja Kawulskiego Maciej Kawulski po „Jak zostałem gangsterem” i przygodzie z Akademią Pana Kleksa wraca z widowiskiem, które przenosi polskie kino w zupełnie inną przestrzeń. „Dziki” to opowieść zanurzona w XVII-wiecznych Karpatach, gdzie mit i historia splatają się w surowy, niemal baśniowy krajobraz. Reżyser przedstawia historię półdzikiego, niemego wojownika wychowanego przez zwierzęta i ludzi gór. Jego droga krzyżuje się z brutalną misją cesarskiego inkwizytora, który pod pretekstem odzyskania skradzionych papieskich insygniów rozpętuje krwawą krucjatę. W tle monumentalne góry, a na pierwszym planie starcie różnych światów instynktu i fanatyzmu, natury i cywilizacji, wolności i władzy. Kawulski obsadza bohaterów w świecie, w którym każdy detal, od kostiumów po ruch kamery ma ogromne znaczenie. Silna obsada i bohater z krwi i kości W głównej roli występuje Tomasz Włosok, aktor znany z produkcji „Jak pokochałam gangstera” czy „Jak zostałem gangsterem”. Towarzyszą mu m.in. Leszek Lichota, Agata Buzek, Zofia Jastrzębska oraz debiutująca Angelika Włoch. Co ciekawe, postać ostatniego europejskiego inkwizytora, owianego legendą Łowcy z Carcassonne, ożywi na ekranie Sebastian Fabijański! Imponująca charakteryzacja nadaje mu aurę znaną z najmroczniejszych hollywoodzkich filmów. W takiej roli jeszcze go nie widzieliście! „Dziki”, czyli pierwszy polski film w formacie IMAX Najważniejsza nowość? „Dziki” jest pierwszym polskim pełnometrażowym filmem fabularnym prezentowanym w technologii IMAX. To milowy krok dla rodzimej kinematografii, która po raz pierwszy wchodzi do ligi największych światowych widowisk pod względem realizacji obrazu. IMAX to przede wszystkim gigantyczny ekran, wyższa rozdzielczość i wyjątkowa głębia obrazu. Krystalicznie czyste detale, nasycone kolory, perfekcyjna czerń i dźwięk, który otacza widza, to wszystko sprawia, że film jest odbierany bardziej intensywnie, niemal fizycznie. Kawulski o IMAX: „To doświadczenie osiąga swój zenit” Maciej Kawulski w rozmowach o filmie podkreśla, że technologia była kluczowa. Jak czytamy na portalu polskieradio.pl: „Filmowanie na ARRI ALEXA 65 było dla nas naturalnym wyborem, by uchwycić majestat Karpat i surowość historii 'Dzikiego' w pełnej skali. Ale to w salach IMAX doświadczenie osiąga swój zenit. To właśnie tam widz może w pełni zanurzyć się w ten świat, poczuć każdy detal, każdą emocję, otoczony obrazem i dźwiękiem, które przenoszą go w sam środek akcji. To właśnie dla takiego kinowego przeżycia tworzyliśmy ten film”. Zdjęcia Bartek Cierlicy — IMAX zmienia wszystko Autor zdjęć, Bartek Cierlica, zwraca uwagę, że praca w formacie IMAX nadała filmowi zupełnie nową skalę. To właśnie dzięki tej technologii surowe krajobrazy Karpat mają robić na widzu oszałamiające wrażenie, a „Dziki” ma być filmem nie tylko oglądanym, ale doświadczanym: Kiedy premiera? Przedsprzedaż biletów na pokazy przedpremierowe IMAX rusza 28 listopada, a seanse zaplanowano na 12–18 grudnia. Oficjalna premiera kinowa „Dzikiego” odbędzie się 1 stycznia 2026 roku. View oEmbed on the source website
Świąteczna polska komedia już w kinach! Naprawdę rozgrzewa serca i przywraca wiarę w miłość
„Piernikowe serce” właśnie trafiło do kin i robi dokładnie to, czego oczekujemy od dobrej świątecznej komedii romantycznej, tj. wzrusza, rozczula i pozwala choć na chwilę uwierzyć, że w grudniu wszystko jest możliwe.
Zimowy Toruń, skrzące się jarmarki i historie, które splatają się jak świąteczne lampki. „Piernikowe serce” z Olgą Bołądź i Stefanem Pawłowskim to jedna z najcieplejszych premier sezonu. „Piernikowe serce”, czyli świąteczna premiera w malowniczym Toruniu Do kin trafiła świąteczna komedia romantyczna „Piernikowe serce” w reżyserii Piotra Wereśniaka. To ciepła, wielowątkowa opowieść osadzona w zimowym Toruniu, pełna światełek, jarmarcznego klimatu i rodzinnych emocji. Choć film korzysta z klasycznych elementów bożonarodzeniowych historii, robi to w sposób, który stawia na uczucia i ludzkie dylematy, a nie wyłącznie na świąteczny lukier. Historie, które splatają się w jedno serce Centralnym wątkiem jest powrót Justyny (Olga Bołądź) i Czarka (Stefan Pawłowski) do rodzinnego miasta. Po latach muszą zmierzyć się z tym, co zostało niewypowiedziane, a ich powrót staje się okazją do nowego początku. Równolegle obserwujemy Dagmarę, która po śmierci ojca walczy o realizację jego marzenia i próbuje otworzyć własną kawiarnię, choć rzeczywistość stawia przed nią kolejne przeszkody. Humor i niespodziewane zwroty akcji wprowadzają natomiast Samanta (Barbara Kurdej-Szatan) i Paweł (Piotr Głowacki), których energiczne relacje rozjaśniają ekran. „W tym filmie jest wielowątkowość” – mówi Stefan Pawłowski W rozmowie dla radiowej Jedynki Stefan Pawłowski podkreślił, że „Piernikowe serce” łączy ze sobą różne perspektywy i tematy, charakterystyczne dla świątecznych historii: „W tym filmie jest ta wielowątkowość, która jest dosyć popularna w filmach świątecznych. Dodatkowa jego wartość tkwi również w wielotematyczności tego filmu, mianowicie mamy realne, poważne problemy u bohaterów, z którymi muszą się zmierzyć” – mówi. Zwrócił też uwagę na wizualną stronę produkcji, która podkreśla jej nastrojowość. Miłość w wielu odsłonach Choć „Piernikowe serce” to klasyczna komedia romantyczna, pytania o uczucia są w niej potraktowane z wyjątkową delikatnością. Film pokazuje zarówno pierwszą, nieśmiałą miłość, jak i tę dojrzałą, wymagającą walki i uważności. W rozmowie dla radiowej Jedynki Pawłowski podkreślał: „Myślę, że o miłość zawsze warto walczyć, czy to w przypadku młodych o tę pierwszą miłość, czy trochę starszych, u których wdarła się rutyna albo są jakieś poważne problemy. (…) Ten film jest o wielu rodzajach miłości i o próbie odbudowania miłości, zdobycia nowej i pierwszej miłości, a także odkurzenia tej starszej”. Gdzie oglądać „Piernikowe serce”? Film trafił do kin 28 listopada 2025 roku, otwierając sezon świątecznych premier. To propozycja idealna dla widzów, którzy szukają czegoś lekkiego, ciepłego, ale niepozbawionego ważnego przesłania. To opowieść o uczuciach, relacjach i odwadze, by zaczynać od nowa. View oEmbed on the source website
Ten wstrząsający serial przedstawia tragiczną historię śmierci Agnieszki Kotlarskiej! Ujawnia niepublikowane dotąd nagrania i zeznania świadków
Trzyodcinkowy dokument „Zabić Miss” przywraca historię Agnieszki Kotlarskiej – Miss Polski 1991 i pierwszej Polki nagrodzonej tytułem Miss International. Serial HBO Max, który zadebiutuje 17 grudnia, rekonstruuje jej błyskawiczną karierę i wydarzenia prowadzące do tragicznego finału w sierpniu 1996 roku.
Trzyodcinkowy dokument „Zabić Miss” przywraca jedną z najbardziej poruszających historii polskich lat 90. Chodzi o losy Agnieszki Kotlarskiej, Miss Polski 1991 i pierwszej Polki nagrodzonej tytułem Miss International. Jej kariera rozwijała się w błyskawicznym tempie, a zdjęcia z wybiegów w Tokio czy Nowym Jorku stawiały ją w jednym rzędzie z najbardziej obiecującymi modelkami tamtej dekady. Serial HBO Max, który zadebiutuje 17 grudnia, wraca do tamtego czasu z dokumentalną precyzją, ale też z wyczuciem emocji, które wciąż towarzyszą wspomnieniu tragicznej śmierci modelki w sierpniu 1996 roku. Wstrząsający dokument „Zabić Miss” przedstawia historię jednej z największych ikon lat 90. Twórcy produkcji zagłębiają się w ogromne archiwum nagrań i zdjęć, pokazując młodą kobietę stojącą na progu międzynarodowej kariery. Z domowych kaset VHS, telewizyjnych programów i backstage'owych ujęć wyłania się obraz Agnieszki jako profesjonalistki, która zachwycała nie tylko urodą, ale także pracowitością i spokojną charyzmą. W dokumencie pojawiają się osoby z branży, które pamiętają jej pierwsze kroki za granicą, sesje zdjęciowe realizowane w Nowym Jorku, niekończące się próby i planowanie dalszej drogi zawodowej. Ten fragment serialu tworzy jeden z najbardziej intensywnych portretów modelingu lat 90., zanim Instagram i szybkie kampanie odmieniły tę branżę na zawsze... Tragiczny finał i rekonstrukcja wydarzeń Dokument przeprowadza widza przez narastające zagrożenie, z którym Kotlarska mierzyła się latami. Twórcy odtwarzają kontekst, pokazując realia Polski tamtego czasu, kiedy stalking nie był jeszcze zdefiniowany, a ofiary często pozostawały bez skutecznego wsparcia. Serial krok po kroku rekonstruuje wydarzenia poprzedzające tragedię, opierając się na relacjach śledczych, rekonstruowanych materiałach oraz nagraniach policyjnych. Nie ma tu miejsca na sensację. Jest za to chłodny, uważny opis faktów, które prowadzą do dramatycznego finału na oczach męża i córki modelki. Archiwalne nagrania i świadkowie, którzy wcześniej milczeli Reżyser Maciej Bieliński podkreśla skalę pracy wykonanej przy tym projekcie. „Przejrzeliśmy setki godzin archiwalnych nagrań z lat 90. – zarówno tych osobistych, które Agnieszka i jej mąż rejestrowali domową kamerą VHS, jak i programów telewizyjnych z jej udziałem. Dotarliśmy do policjantów prowadzących śledztwo i zaprezentowaliśmy wyjątkowe zeznania samego sprawcy, a także opinie psychologów i psychiatrów. W Nowym Jorku rozmawialiśmy z ludźmi, którzy pracowali z Agnieszką, gdy zdobywała szczyty międzynarodowego modelingu” – mówi. Ten fragment produkcji odsłania mniej znaną perspektywę. Zobaczymy ludzi, którzy byli blisko, ale przez lata nie zabierali głosu. To dzięki ich opowieściom dokument zyskuje głębszy wymiar i przedstawia bardziej szczegółowe fakty. Premiera już 17 grudnia HBO Max! View oEmbed on the source website
„Mr. Mercedes” to jedna z najbardziej udanych adaptacji Kinga. Widzowie zachwyceni, aż 91% pozytywnych ocen od krytyków
To serial, o którym widzowie mówią od lat i nic dziwnego, bo „Mr. Mercedes” to jedna z najbardziej udanych adaptacji Kinga. Wrócił na Netflixa i ponownie okupuje topkę.
„Mr. Mercedes”, ekranizacja bestsellerowej trylogii Stephena Kinga, po latach wraca do łask i znów okupuje listę TOP 10 Netflixa. Nic dziwnego, bo to jedna z najmocniejszych adaptacji autora, co podkreślają zarówno krytycy, jak i widzowie. Na Rotten Tomatoes serial może pochwalić się imponującym wynikiem 91% pozytywnych recenzji, a internauci od dawna mówią o nim z entuzjazmem. Kryminał z dusznym klimatem amerykańskich przedmieść „Mr. Mercedes” od pierwszych minut zanurza widza w mroku w świecie podszytym lękiem, obsesją i nieprzepracowaną traumą. To historia Billa Hodgesa, emerytowanego detektywa, który nie potrafi pogodzić się z nierozwiązanym śledztwem sprzed lat. Sielankę jego codzienności przerywa wiadomość od sprawcy brutalnego ataku, co błyskawicznie zmienia spokojne życie w niebezpieczną grę z psychopatycznym przeciwnikiem. Brendan Gleeson tworzy tu kreację, która, jak piszą widzowie, zapada w pamięć „od pierwszej sceny”. W komentarzach pojawiają się porównania do klasycznych pojedynków detektywa z mordercą, ale z „wyraźnie inną dynamiką niż w typowych kryminałach”. Jedna z opinii trafnie to podsumowuje: „Upadły detektyw, rozkoszny złoczyńca i wyraziste postacie w tle. Wygodny Mercedes Kinga po drobnym face-liftingu”. Adaptacja, która zachwyca fanów Kinga Choć serial jest wierny literackiemu pierwowzorowi, twórcy nie bali się własnych akcentów. Internauci zgodnie podkreślają, że scenariusz oraz kreacje bohaterów to najmocniejsze elementy produkcji. „Świetny scenariusz (bohaterowie!) i zdjęcia, również – obsada i gra aktorska” – pisze jeden z użytkowników. Inny dodaje: „Świetny serial i oczywiście polecam wszystkie trzy części książek Kinga – inne niż do tej pory, ale równie wciągające”. W sieci nie brakuje też zachwytów nad wiernością adaptacji. „Jedna z lepszych adaptacji książki Kinga” – pada w kolejnej opinii. Warto jednak zaznaczyć, że widzowie dostrzegają różnice między sezonami. Pierwszą część serialu oceniono najwyżej, określając ją jako „napędzaną paliwem rakietowym”, podczas gdy drugi i trzeci sezon „jakby przygasają”, choć wciąż pozostają solidną kontynuacją. Serial, który uruchamia wyobraźnię i nie pozwala się odciąć Widzowie szczególnie doceniają gęsty klimat miasta, które, jak zauważyła jedna z komentujących osób, „dusi się po latach recesji”. Ten miejski marazm tworzy idealne tło dla opowieści o samotnym detektywie ścigającym mordercę, a scenarzyści umiejętnie łączą thriller psychologiczny z elementami kina gatunkowego. „Czuć tu posmak grozy i rzeczywistości wykrzywionej w zły sen” – czytamy w jednej z recenzji. Fani kryminałów zwracają uwagę na szczegóły: od ciętych ripost, przez analogową muzykę, po pokręcone relacje napędzające fabułę. „Fantastyczna gra aktorska, dobra analogowa muza i pokręcone relacje zapełnią niejeden wieczór” – podsumowuje internautka. Hit Kinga, który znów wrócił na top Nie ma wątpliwości, że „Mr. Mercedes” to jedna z tych adaptacji Kinga. Dziś serial znów ląduje wśród najchętniej oglądanych tytułów Netflixa, a widzowie przypominają, dlaczego kochają ten mroczny, emocjonalny i miejscami przerażająco prawdziwy świat. Jeśli chcesz zobaczyć inteligentny thriller, dopracowane kreacje aktorskie i historię, która potrafi wciągnąć od pierwszej sceny, „Mr. Mercedes” będzie idealnym wyborem.
Głośny film Pasikowskiego z Bogusławem Lindą w ekspresowym tempie trafia na Netflix! Znamy datę premiery!
„Zamach na papieża” rozgrzał kina, a teraz przenosi się do serwisu streamingowego. Netflix podał dokładny termin premiery.
Kinowy tytuł, który wywołał żywą dyskusję i wzbudził ogromne emocje, jeszcze w grudniu pojawi się na Netflixie. „Zamach na papieża”, sensacyjno-szpiegowski film Władysława Pasikowskiego, będący jednocześnie ostatnią współpracą reżysera z Bogusławem Lindą, niespodziewanie szybko przenosi się z dużego ekranu do VOD. Operacja z 1981 roku. O czym opowiada „Zamach na papieża”? Akcja filmu rozgrywa się w realiach 1981 roku, kiedy Europa żyje w cieniu zimnej wojny. Kreml wydaje polecenie, które wstrząsa elitami: zlikwidować Jana Pawła II. W centrum historii znalazł się Konstanty „Bruno” Brusicki, były snajper, agent o legendarnym życiorysie, grany przez Bogusława Lindę. Zostaje wplątany w operację, której celem jest zatuszowanie śladów po zamachu na papieża oraz „wyciszenie” Alego Agcy, domniemanego wykonawcy ataku. Wraz z rozwojem wydarzeń bohater trafia w sam środek politycznej gry, gdzie każdy ruch ma swoją cenę, a lojalność staje się luksusem. Polityczny thriller w stylu Pasikowskiego Film rekonstruuje kulisy jednej z najbardziej kontrowersyjnych spraw w historii współczesnej Europy, ale robi to z charakterystycznym dla Pasikowskiego wyczuciem: mocne tempo, hermetyczny świat służb, moralne dylematy i bohater, który musi lawirować między sumieniem a brutalną rzeczywistością. To również ostatnie spotkanie Bogusława Lindy i Władysława Pasikowskiego. Twórczy tandem zasłynął już wcześniej w takich produkcjach jak „Psy”, „Kroll”, „Demony wojny”. „Zamach na papieża” zamyka ich wieloletnią współpracę, w pewnym sensie stając się symbolicznie finałem epoki. Jak film przyjęli widzowie? Mocne emocje i podzielone oceny „Zamach na papieża” poruszył kinową publiczność, ale wywołał też sporo sporów. Krytycy znanego portalu filmowego ocenili produkcję zaledwie na 4,4/10, wskazując na luki i nielogiczności scenariusza. Widzowie jednak przyjęli film znacznie cieplej. Ich średnia ocena to 6/10, co sugeruje, że miłośnicy sensacyjnych historii potrafią w nim znaleźć znacznie więcej, niż recenzenci. Film wzbudza zainteresowanie także dlatego, że dotyka tematu, który od lat budzi emocje i wciąż nie doczekał się jednoznacznych odpowiedzi. Gdzie i kiedy obejrzeć „Zamach na papieża”? Netflix potwierdził, że film trafi do biblioteki serwisu 10 grudnia 2025 roku. To wyjątkowo szybka premiera online. Produkcja jeszcze niedawno była obecna w kinach. View oEmbed on the source website
HBO spełnia marzenie milionów widzów. Jeden z najlepszych kryminałów 2025 roku powróci!!!
HBO potwierdziło produkcję 2. sezonu hitowego serialu, który już zdobył miano najlepszego kryminału 2025 roku. Mark Ruffalo powróci jako dręczony problemami agent FBI.
„Grupa zadaniowa” powraca. HBO potwierdza 2. sezon HBO oficjalnie ogłosiło produkcję drugiego sezonu serialu „Grupa zadaniowa”, który zdobył ogromną popularność wśród widzów i krytyków w 2025 roku. Decyzja została potwierdzona przez prezesa platformy streamingowej, Caseya Bloysa, podczas konferencji prasowej w Nowym Jorku. Produkcja zyskała zielone światło dzięki znakomitej oglądalności oraz entuzjastycznemu odbiorowi pierwszego sezonu. W ciągu zaledwie trzech dni od premiery pierwszy sezon przyciągnął 3,1 mln widzów, co oznaczało wzrost o 36 proc. w porównaniu do wcześniejszego hitu HBO, „Mare z Easttown”. Serial został również znakomicie oceniony przez krytyków – na Rotten Tomatoes uzyskał aż 96% pozytywnych recenzji. Mark Ruffalo powróci jako agent FBI W drugim sezonie hitu ponownie zobaczymy Marka Ruffalo, który wciela się w główną rolę agenta FBI Toma Brandisa. Jest też byłym ksiądzem, który obecnie kieruje grupą operacyjną ścigającą sprawców brutalnych napadów rabunkowych na przedmieściach Filadelfii. Aktor, znany z ról w takich produkcjach jak „Avengers” czy „Biedne istoty”, powróci do roli bohatera nękanego nie tylko przez zawodowe wyzwania, ale i osobiste dramaty. Brandis w serialu mierzy się również z rodzinnym kryzysem – jego adoptowany syn przebywa w więzieniu, oczekując na wyrok. Złożone wątki psychologiczne i moralne czynią z „Grupy zadaniowej” nie tylko thriller kryminalny, ale też dramat o ludziach. „Grupa zadaniowa” – co wiemy o 2. sezonie? Choć szczegóły fabuły drugiego sezonu nie zostały jeszcze ujawnione, wiemy, że kontynuacja skupi się na dalszych losach Toma Brandisa i jego zespołu. W pierwszym sezonie agent FBI wraz z mniej doświadczonymi współpracownikami tropił sprawców napadów. W centrum historii znalazła się także nastolatka Maeve Prendergrast. Dziewczyna odkrywa, że jej wujek sprowadza na rodzinę śmiertelne niebezpieczeństwo, co wplątuje ją w kryminalną intrygę. Złożona narracja i przedstawienie różnych perspektyw – w tym przestępców, których motywacje nie są jednoznaczne – sprawiły, że serial spotkał się z uznaniem zarówno widzów, jak i krytyków. W drugim sezonie można spodziewać się dalszego pogłębiania relacji między postaciami oraz kolejnych zwrotów akcji. Z pewnością będzie się działo. Twórcy, pierwszym sezonem, postawili sobie poprzeczkę naprawdę wysoko. Widzowie mają nadzieję, że sprostają ich oczekiwaniom. „Grupa zadaniowa” to jeden z lepszych seriali kryminalnych 2025 roku Sukces pierwszej części pod względem oglądalności oraz ocen był kluczowym czynnikiem, który wpłynął na decyzję HBO o kontynuacji. 3,1 mln widzów w trzy dni od premiery to wynik, który przebił wcześniejsze produkcje HBO, a 96% pozytywnych opinii na Rotten Tomatoes świadczy o wyjątkowo dobrym kinie. Kryminał został nawet nazwany jednym z lepszych tego roku. Twórca, Brad Ingelsby, który jest też autorem scenariusza do „Mare z Easttown”, od początku podkreślał, że ma nadzieję na stworzenie kolejnych odcinków „Grupy zadaniowej”. Jego marzenie się spełniło, a on sam, w wywiadzie z „Variety”, przyznał, że jest niezwykle podekscytowany powrotem do pracy. Obsada i twórcy „Grupy zadaniowej” W obsadzie drugiego sezonu ponownie zobaczymy znane z pierwszej serii twarze. Oprócz Marka Ruffalo, wystąpią również Emilia Jones („CODA”), Tom Pelphrey („Ozark”), Alison Oliver („Wichrowe wzgórza”), Fabien Frankel („Ród smoka”), Thuso Mbedu („Królowa wojownik”) i Martha Plimpton („Goonies”). Za produkcję odpowiada Brad Ingelsby. Wszystko wskazuje na to, że kontynuacja „Grupy zadaniowej” ma szansę powtórzyć sukces poprzedniego sezonu i ponownie dostarczyć widzom emocji, które uczyniły z serialu jeden z największych hitów HBO 2025 roku. Czekamy! View oEmbed on the source website
„Emily w Paryżu” powraca w grudniu 2025, ale tym razem... w Rzymie! Nowy kraj, nowe przygody i nowa miłość
Emily opuszcza Paryż i zaczyna nowe życie w sercu Włoch! W tle miłosne dramaty, zawodowe porażki i sekrety, które mogą zniszczyć przyjaźnie. W 5. sezonie serialu „Emily w Paryżu” będzie się działo!
Rzym i Wenecja zamiast Paryża. Czy Emily na stałe przenosi się do Włoch? Główna bohaterka „Emily w Paryżu”, po burzliwych wydarzeniach w stolicy Francji przenosi się do Rzymu, gdzie obejmuje kierownicze stanowisko w Agence Grateau. Przygoda w nowym mieście zapowiada się ekscytująco, ale nie zabraknie także trudnych momentów, które wystawią Amerykankę na poważną próbę. Choć początkowo wszystko układa się po jej myśli, jeden z projektów okazuje się kompletną porażką, co prowadzi do złamanego serca i zawodowych komplikacji. Oprócz Rzymu na naszych ekranach pojawi się także piękna Wenecja. To miasto uchodzi w końcu za jedno z najbardziej romantycznych miejsc na świecie. Możemy więc spodziewać się nowego romansu Emily. Twórcy zapewniają, że bohaterka nie przeniesie się do Włoch na stałe. Szukając równowagi, zanurzy się ponownie w swoim francuskim stylu życia. Jednak pewien sekret grozi zniszczeniem jednej z najbliższych relacji. Zmuszona do konfrontacji, Emily odkrywa nowe znaczenie jej znajomości i odnajduje siłę, by ruszyć naprzód. Kto pojawi się w obsadzie 5. sezonu „Emily w Paryżu”? Zabraknie kluczowej bohaterki W 5. sezonie ponownie zobaczymy oczywiście Lily Collins w roli Emily. Do obsady powracają także Philippine Leroy-Beaulieu jako Sylvie Grateau, Ashley Park jako Mindy Chen, Lucas Bravo jako Gabriel, Samuel Arnold jako Julien, Bruno Gouery jako Luc, William Abadie jako Antoine Lambert, Lucien Laviscount jako Alfie, Eugenio Franceschini jako Marcello, Paul Forman jako Nico, Arnaud Binard jako Laurent, Bryan Greenberg jako Jake oraz Michèle Laroque jako Yvette. Nie sposób nie zauważyć, że w najnowszym sezonie zabraknie Camille Razat, która wcielała się w Camille. Natomiast nową postacią będzie księżna Jane, grana przez Minnie Driver. Jej bohaterka to przyjaciółka Sylvie, która wyszła za mąż za członka rodziny królewskiej. Jej pojawienie się może mieć znaczący wpływ na dalszy rozwój wydarzeń. „Emily w Paryżu” sezon 5 – teaser, data premiery W internecie dostępny jest już teaser serialu, który zdradza nieco więcej. Piękne włoskie krajobrazy tylko zachęcają do oglądania. Ale czy aby na pewno będzie tak sielankowo? O tym przekonamy się już niedługo. Netflix oficjalnie ogłosił, że premiera 5. sezonu „Emily w Paryżu” odbędzie się 18 grudnia. Będzie się on składał z 10 odcinków, które pojawią się na platformie jednocześnie. To wspaniała wiadomość dla fanów binge-watchingu. View oEmbed on the source website
Dynamiczny horror z motywem klątwy już w TOP10 Netflixa! To idealny wybór na Andrzejkowy wieczór z wróżbami!
Nowy horror Netflixa łączy mrok, okultyzm i młodzieżowy thriller. „Tarot: Karta Śmierci” to tytuł, który błyskawicznie przyciąga widzów i nie wypuszcza do końca seansu.
Nowość Netflixa znów budzi emocje! „Tarot: Karta Śmierci”, lekki, dynamiczny horror z motywem klątwy, wpadł do katalogu w ostatnich dniach i już znalazł się w TOP 10 najchętniej oglądanych produkcji. To film, który nie udaje głębokiego dramatu psychologicznego. Ma straszyć, bawić konwencją i podkręcać klimat Andrzejek. I właśnie to robi. „Tarot: Karta Śmierci” to idealny horror na wieczór z przyjaciółmi Punktem wyjścia jest pozornie niewinna zabawa. Grupa znajomych wybiera się na weekend do domku w lesie. Wśród zakurzonych bibelotów trafiają na starą talię kart tarota i z ciekawości zaczynają „przepowiadać” sobie przyszłość. Od tego momentu atmosfera widocznie gęstnieje. Każda karta okazuje się niepokojąco trafna, a kolejne „wróżby” zaczynają przekładać się na realne zagrożenia. Horror nie traci czasu na długie wstępy. Bardzo szybko wprowadza motyw ożywających kart, które materializują zawarte w nich zło. Z pozoru symboliczne archetypy tarota zamieniają się w autentyczną, fizyczną grozę, śledząc bohaterów i atakując ich w najmniej spodziewanych momentach. Twórcy bawią się klasyczną konwencją teen-thrillera, dorzucając jump-scary, atmosferę klątwy i mroczne sekwencje rodem z kina okultystycznego. To lekki w odbiorze, ale pełen energii horror, który świetnie sprawdza się jako tytuł „na wieczór”. A przy okazji wręcz idealnie wpisuje się w tradycję Andrzejek, kiedy karty, przepowiednie i wróżby nabierają wyjątkowego znaczenia. „Tarot: Karta Śmierci”: świetny wybór na Andrzejki 2025 „Tarot: Karta Śmierci” to film, który aż prosi się o seans w grupie. Motyw tajemniczej talii, mroczne wizje i narastająca atmosfera niepokoju tworzą klimat, który znakomicie rezonuje z Andrzejkami, kiedy zabawa w przewidywanie przyszłości nagle zaczyna wyglądać mniej niewinnie. Można go oglądać w towarzystwie albo solo, jeśli lubisz lekkie, szybkie, pełne akcji horrory z elementem zabawy. „Tarot: Karta Śmierci” od razu po premierze wskoczył do TOP 10 Netfliksa, co pokazuje, jak chętnie widzowie sięgają po produkcje z halloweenowo-andrzejkową estetyką. View oEmbed on the source website
Mocna premiera 2026 nadchodzi! „Zapiski śmiertelnika” z Ireneuszem Czopem i Magdaleną Boczarską poruszają do głębi
Po świetnym przyjęciu na Warszawskim Festiwalu Filmowym „Zapiski śmiertelnika” trafiają do kin. To opowieść o mężczyźnie, który jedzie nad morze odebrać sobie życie. I o losie, który ma dla niego zupełnie inne plany.
Po świetnym przyjęciu na Warszawskim Festiwalu Filmowym do kin wchodzi „Zapiski śmiertelnika”. To najnowszy film Macieja Żaka z Ireneuszem Czopem, Magdaleną Boczarską, Magdaleną Popławską i Marianem Dziędzielem. Twórca „Konwoju” powraca z historią, która prowokuje do myślenia i zaskakuje swoim międzygatunkowym charakterem. „Zapiski śmiertelnika”. Samotność na końcu świata... Film otwiera się w nadmorskim kurorcie, gdzie pojawia się F.P. To pięćdziesięcioletni mężczyzna, który podjął decyzję o samobójstwie. Ma rodzinę, stabilność finansową i „mimo to narastającą niechęć do życia”. W odludnym miejscu zaczyna pisać pożegnalny list do żony, lecz w tym momencie zjawia się duch jego ojca, który również odebrał sobie życie. Od tej chwili dramat bohatera staje się historią o sięganiu do najgłębszych lęków, o dziedzictwie smutku i o nieoczywistych próbach odnalezienia sensu. Maciej Żak w rozmowach o filmie podkreśla, dlaczego chciał zmierzyć się z tym tematem: „Temat samobójstwa od dawna fascynował mnie jako jedno z najpoważniejszych i najbardziej fundamentalnych zagadnień ludzkiej egzystencji” – mówi reżyser. Zwraca uwagę na dylematy moralne, ale i społeczne. „Wystarczy spojrzeć na statystyki, które pokazują, że to właśnie mężczyźni najczęściej decydują się na ten ostateczny krok” – dodaje. Jak widzowie oceniają „Zapiski śmiertelnika”? Opinie po pierwszych pokazach „Zapisków śmiertelnika” są bardzo różnorodne. Część widzów wychodziła z seansu wyraźnie poruszona. Jedna z uczestniczek prapremiery podkreślała, że „zostawił dużo emocji i przemyśleń w głowie” i już zapowiadała, że obejrzy go ponownie. Inni zwracali uwagę na sposób prowadzenia historii: „Poruszający film o mężczyźnie stojącym na krawędzi życia, który pozostawia widza z wieloma refleksjami i niedopowiedzianymi wątkami” — napisała kolejna osoba. W komentarzach regularnie powtarzają się pochwały dla obsady i struktury filmu. Widzowie doceniają staranność, z jaką zbudowano opowieść: „Każdy wątek jest po coś, pięknie przeplatające się tworząc nieoczywistą całość”, a także klimat i aktorstwo, które określają jako „świetne kreacje”. Są jednak i głosy bardziej krytyczne. Pojawiły się opinie, że film wymagałby dodatkowego dopracowania: „Strasznie chaotyczny film, który ma problemy z utrzymaniem tonu i prowadzeniem bohaterów” albo „Bardzo dobrze zrealizowany, ale czegoś mi w nim zabrakło”. „Zapiski śmiertelnika”: Mocna obsada i autorska wizja W rolach głównych zobaczymy Ireneusza Czopa („Broad Peak”), Magdalenę Boczarską („Różyczka”), Magdalenę Popławską („Atak paniki”), Mariana Dziędziela („Wesele”), a także Agatę Turkot („Dom dobry”) i Pawła Tomaszewskiego. Za zdjęcia odpowiada Jakub Stolecki, a muzykę stworzył Tomasz Gąssowski. Producentami są Dominik Pijański i Maciej Żak. „Zapiski śmiertelnika” trafią do kin 30 stycznia 2026 roku. View oEmbed on the source website