Ten australijski dramat Netfliksa to opowieść o kulisach telewizji i emocjach, które rzadko trafiają na wizję
Netflix właśnie wzbogacił swoją ofertę o serial, który przez lata pozostawał w cieniu, mimo świetnych ocen i licznych nagród. „The Newsreader” to opowieść o kulisach telewizji, ambicji i emocjach, które rzadko trafiają na wizję.
W katalogu Netflixa pojawił się serial, który przez lata pozostawał nieco poza głównym nurtem, mimo że zdobył uznanie krytyków i liczne nagrody. „The Newsreader”, australijski dramat rozgrywający się w świecie telewizji lat 80., to propozycja dla widzów, którzy cenią historie o mediach, władzy, ambicji i emocjach skrywanych za idealnie wygładzonym ekranowym wizerunkiem. Akcja serialu przenosi nas do 1986 roku, do redakcji komercyjnej stacji telewizyjnej. To czas gwałtownych zmian, globalnych kryzysów i medialnych przełomów — od katastrofy Challengera, przez powrót Komety Halleya, po narastający kryzys związany z AIDS. W samym centrum tych wydarzeń znajduje się newsroom programu informacyjnego, w którym codzienność zderza się z presją oglądalności i polityką stacji. Świat, który nie wybacza słabości Głównymi postaciami „The Newsreader” są Dale Jennings i Helen Norville. Dale to młody, ambitny reporter, który marzy o tym, by zostać pełnoprawnym dziennikarzem, a nie jedynie trybikiem w medialnej machinie. Helen z kolei jest prezenterką wiadomości o opinii osoby „trudnej” tj. emocjonalnej, nieprzewidywalnej, ale zdeterminowanej, by udowodnić swoją wiarygodność w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Ich zawodowa współpraca szybko przeradza się w relację znacznie bardziej złożoną. Na tle wielkich wydarzeń historycznych rodzi się więź, która wpływa nie tylko na ich prywatne życie, ale też na funkcjonowanie całego wieczornego serwisu informacyjnego. „The Newsreader” opowiada o relacji, która wymyka się prostym definicjom. Jest jednocześnie zawodowym sojuszem, emocjonalnym wsparciem i źródłem konfliktów. Media, które informują i... manipulują Serial nie idealizuje świata dziennikarstwa. Wręcz przeciwnie pokazuje go jako przestrzeń pełną kompromisów, niedopowiedzeń i napięć między misją informacyjną a pogoń za sensacją. W redakcji „News at Six” widać wyraźny konflikt pokoleń: z jednej strony doświadczeni prezenterzy będący symbolem „starej szkoły”, z drugiej młodsze twarze, które mają stać się przyszłością stacji. „The Newsreader” stawia pytania, które mimo historycznego kontekstu pozostają zaskakująco aktualne. Gdzie kończy się rzetelna informacja, a zaczyna rozrywka? Jaką odpowiedzialność ponoszą media wobec widzów? I czy neutralność w przekazie w ogóle jest możliwa? . Nie ma tu prostych ocen ani jednoznacznych odpowiedzi. Spojrzenie na społeczeństwo lat 80. Choć serial skupia się na pracy redakcji, jego ambicje sięgają znacznie dalej. „The Newsreader” pokazuje Australię lat 80. jako kraj pełen napięć społecznych i tematów zamiatanych pod dywan. Widzimy, jak marginalizowano Aborygenów w przekazie medialnym, jak przedstawiano mniejszości seksualne w czasie epidemii AIDS i jak trudno było kobietom przebić się w świecie, który traktował je bardziej jako ozdobę ekranu niż pełnoprawne dziennikarki. Szczególnie wyraźnie wybrzmiewa wątek młodej reporterki Noelene — utalentowanej, pracowitej i konsekwentnie pomijanej. Jej historia staje się jednym z najbardziej gorzkich komentarzy na temat „szklanego sufitu” i mechanizmów wykluczenia. Dlaczego warto obejrzeć „The Newsreader”? „The Newsreader” to jeden z tych seriali, które zaskakują spokojem narracji i głębią tematów. Nie epatuje sensacją, ale konsekwentnie buduje napięcie emocjonalne i intelektualne. Choć jego akcja rozgrywa się ponad 35 lat temu, poruszane w nim problemy brzmią dziś wyjątkowo znajomo. Na uwagę zasługuje również warstwa wizualna. Sscenografia i kostiumy z niezwykłą precyzją oddają ducha lat 80., bez popadania w karykaturę czy estetyczną przesadę. To serial dopracowany w szczegółach, który nie wygląda jak telewizyjna rekonstrukcja, lecz pełnoprawne, nowoczesne kino serialowe. Jeśli interesują cię historie o kulisach mediów, władzy informacji i ludziach próbujących zachować integralność w świecie kompromisów, ten serial zdecydowanie warto nadrobić. Teraz, gdy „The Newsreader” trafił na Netfliksa, jest ku temu idealna okazja.
Szalony kryminał Netfliksa przyciąga widzów jak magnes. Ta (prawdziwa!) historia nie daje spokoju
Wystarczy kilka minut seansu, by zrozumieć, dlaczego widzowie nie potrafią się oderwać. Nowy dokument true crime Netfliksa wraca do jednej z najbardziej zagadkowych śmierci końca lat 90. i pokazuje, że pieniądze oraz władza nie chronią przed tajemnicą.
Netflix od lat udowadnia, że potrafi zamieniać prawdziwe historie kryminalne w globalne obsesje. Kolejne produkcje true crime regularnie trafiają do rankingów oglądalności, a widzowie na całym świecie z zapartym tchem śledzą sprawy, które kiedyś elektryzowały media. Teraz podobny los spotkał „Morderstwo w Monako”. Dokument w kilka dni po premierze wspiął się wysoko w zestawieniach popularności i wywołał falę emocjonalnych reakcji. Śmierć miliardera i pytania, które wracają po latach „Morderstwo w Monako” wraca do głośnej sprawy z 1999 roku, tj. śmierci Edmonda Safry, jednego z najbogatszych ludzi świata. Miliarder zginął w pożarze swojej willi w Monako, a okoliczności tragedii od początku budziły kontrowersje. Dokument prowadzi widza przez kolejne wersje wydarzeń, rekonstruując fakty, zeznania i medialne narracje, które przez lata narastały wokół tej sprawy. Twórcy nie serwują prostych odpowiedzi ani jednoznacznych osądów. Zamiast tego stawiają na stopniowe odsłanianie szczegółów, pozwalając widzowi samodzielnie konfrontować się z pytaniami o winę, motyw i prawdę ukrytą pod warstwą luksusu oraz politycznych wpływów. Widzowie reagują natychmiast. Opinie z platformy X Choć dokument nie zdążył jeszcze zebrać obszernego pakietu profesjonalnych recenzji, jego odbiór w mediach społecznościowych mówi wiele. Na platformie X (dawniej Twitter) pojawiają się komentarze osób, które przyznają, że historia wciąga szybciej, niż się spodziewali. Jedna z opinii krąży w sieci w wyjątkowo krótkiej, ale wymownej formie: „Dokument Morderstwo w Monako jest szalony”. Inny użytkownik podkreśla, jak błyskawicznie seans potrafi wciągnąć: „Poranek z Morderstwem w Monako na Netfliksie. Obejrzałem dopiero 4 minuty, a już mam obsesję na punkcie Colin Campbell, choć myślę, że w tej sadze to nie ona jest główną bohaterką”. True crime, które nie daje łatwej ulgi „Morderstwo w Monako” wpisuje się w trend dokumentów true crime, które zamiast prostego sensacyjnego efektu stawiają na niepokój i niedopowiedzenia. Historia sprzed lat wraca w nowym świetle i przypomina, że nawet najbardziej spektakularne śledztwa mogą pozostawić po sobie więcej pytań niż odpowiedzi. Jeśli końcówkę roku rezerwujesz na nadrabianie najmocniejszych premier dokumentalnych, ten tytuł trudno pominąć. Netflix znów sięga po sprawę, która, mimo upływu czasu, wciąż potrafi przyciągnąć uwagę i rozpalić wyobraźnię widzów na całym świecie. View oEmbed on the source website
Co stało się z Gileadem po „Opowieści podręcznej”? Kontynuacja hitowego serialu zapowiada się jeszcze bardziej mrocznie
Nie pamiętają świata sprzed zakazów, czerwonych płaszczy i strachu. „The Testaments”, kontynuacja „Opowieści podręcznej”, opowiada historię dziewcząt wychowanych już w pełni przez reżim Gileadu. Pierwsze kadry zapowiadają serial mroczny, bezkompromisowy i boleśnie aktualny.
Podczas festiwalu CCXP25 w São Paulo zaprezentowano pierwsze oficjalne kadry z serialu „The Testaments”, czyli długo wyczekiwanej kontynuacji „Opowieści podręcznej”. Produkcja, oparta na powieści Margaret Atwood z 2019 roku, zadebiutuje w 2026 roku i przeniesie widzów do świata Gileadu wiele lat po wydarzeniach znanych z oryginalnej serii. Tym razem historia koncentruje się na dziewczętach, które dorastały już całkowicie w realiach totalitarnego systemu. Nie znają innej rzeczywistości niż ta narzucona przez reżim: wychowanie podporządkowane ideologii, jasno wyznaczone role społeczne i przyszłość zaplanowaną przez państwo. Ich codzienność to posłuszeństwo, kontrola i brak wyboru. „The Testaments” opowiada jednak nie tylko o opresji, ale przede wszystkim o dojrzewaniu, rodzącym się sprzeciwie i powolnym odkrywaniu, że nawet w najbardziej zamkniętym systemie istnieje przestrzeń na bunt. Nowe twarze, powrót ikony i znajoma estetyka Na pierwszych udostępnionych zdjęciach widzimy bohaterki grane przez Chase Infiniti, Lucy Halliday, Rowan Blanchard, Matteę Conforti, Isolde Ardies, Shechinah Mpumlwanę oraz Birvę Pandyę. Do obsady wraca także Ann Dowd, ponownie wcielająca się w postać ciotki Lydii – jednej z najbardziej złożonych i niejednoznacznych figur świata Gileadu. Kadry sugerują, że serial zachowa charakterystyczny wizualny język znany z „Opowieści podręcznej”: surową, niemal hipnotyczną estetykę, w której piękno kadrów kontrastuje z brutalnością systemu. Jednocześnie perspektywa młodszych bohaterek zapowiada zmianę tonu tj. mniej wspomnień utraconego świata, więcej prób zrozumienia rzeczywistości, w której przyszło im żyć, i pytań o możliwość jej podważenia. Ten sam twórca, nowy rozdział historii Za sterami projektu ponownie stoi Bruce Miller, twórca „Opowieści podręcznej”, pełniący funkcję showrunnera i producenta wykonawczego. Wśród producentów znaleźli się również Elisabeth Moss, Warren Littlefield oraz Mike Barker, który odpowiada za reżyserię trzech pierwszych odcinków. Serial powstaje dla MGM Television. „Opowieść podręcznej”, oparta na kultowej powieści Atwood z 1985 roku, zakończyła się po sześciu sezonach na początku tego roku. „The Testaments” nie jest więc prostą kontynuacją, lecz nowym spojrzeniem na Gilead – opowiedzianym z perspektywy pokolenia, które nie pamięta świata sprzed teokracji. To historia o dorastaniu w cieniu przemocy systemowej, o próbach wyrwania się z narzuconych ról i o cenie, jaką trzeba zapłacić za wolność. Premiera serialu zaplanowana jest na kwiecień 2026 roku. „The Testaments” będzie dostępne na platformach Hulu oraz Disney+.
Nowy film Paula Thomasa Andersona dzieli widzów i zachwyca krytyków. DiCaprio w roli, o której będzie się mówić latami
Ten film nie próbuje się podobać. Zamiast tego stawia pytania, które dla wielu okazują się niewygodne. Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio zebrała niemal jednogłośne pochwały krytyków i jednocześnie wywołała ostrą dyskusję wśród widzów. Teraz można ją obejrzeć także na HBO Max.
To nie jest film, który próbuje się wszystkim podobać. I właśnie dlatego stał się jednym z najgłośniejszych tytułów roku. Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio w roli głównej weszła do kin z rozmachem, zebrała niemal jednogłośne uznanie krytyków i jednocześnie rozpaliła emocjonalną dyskusję wśród widzów. Jedni wychodzili z sali poruszeni, inni zirytowani. Teraz produkcja dostępna jest w streamingu. Kino autorskie w wersji szerokiego rażenia Paul Thomas Anderson po raz kolejny udowadnia, że nie interesuje go bezpieczne kino środka. „Jedna bitwa po drugiej” to film, który świadomie porusza się między gatunkami, tonami i emocjami. Z jednej strony przypomina thriller akcji, z drugiej momentami skręca w groteskę, satyrę i kino politycznego niepokoju. To opowieść o byłym rewolucjoniście Bobie, który próbuje żyć z dala od dawnych ideałów, wychowując córkę i udając, że przeszłość da się zamknąć na klucz. Oczywiście nie jest to możliwe. DiCaprio gra bohatera nieheroicznego, zmęczonego, często zagubionego. Nie próbuje go wybielać ani uczynić symbolem. To człowiek pełen sprzeczności, który sam nie wie, czy bardziej ucieka przed światem, czy przed sobą. Aktorskie starcie gigantów Obok DiCaprio na ekranie pojawiają się m.in. Sean Penn i Benicio del Toro, a ich obecność wyraźnie zmienia ciężar poszczególnych scen. Szczególnie Penn przyciąga uwagę widzów i krytyków. W jednej z opinii czytamy wprost: „Sean Penn przyćmił DiCaprio swoją kreacją. To najlepszy od «Aż poleje się krew» film PTA.” Ten głos nie jest odosobniony. Penn gra postać niepokojącą, charyzmatyczną i trudną do jednoznacznej oceny, co idealnie wpisuje się w filozofię całego filmu. Film, który prowokuje i nie tłumaczy się widzowi „Jedna bitwa po drugiej” nie prowadzi za rękę. Nie upraszcza tematów, nie łagodzi konfliktów i nie zamyka ich w wygodnych pointach. Dla jednych to ogromna zaleta, dla innych bariera nie do przeskoczenia. Jeden z widzów trafnie podsumował: „Film o tym, że wojny ideowe to zawsze wojny międzypokoleniowe, czyli nieskończony bezsens, który nie sposób przerwać”. Anderson pokazuje Amerykę rozdwojoną, zmęczoną własnymi mitami, w której rewolucja i konserwatyzm są równie groteskowe. Robi to z empatią, ale bez taryfy ulgowej. Stąd tak skrajne reakcje. Wśród komentarzy pojawiają się również głosy skrajnie krytyczne, jak ten: „Najgorszy, najbardziej kretyński film na jakim byłam. Wyszliśmy po 25 minutach”. Krytycy mówią jednym głosem O ile widzowie są podzieleni, o tyle krytycy pozostają niemal jednomyślni. Film osiągnął 96% pozytywnych recenzji w zagranicznych agregatorach opinii i ocenę 8.0 na polskim Filmwebie. Recenzenci podkreślają odwagę reżysera, precyzję formalną i aktorską intensywność. Pojawiają się także głosy interpretujące film jako satyryczny portret współczesnego chaosu ideologicznego. Jak zauważa jeden z nich: „Satyra na aktualne przesiąknięte chaosem czasy, beka z nihilizmu i samej idei rewolucji.” Gdzie obejrzeć „Jedną bitwę po drugiej”? Film trafił do szerokiej dystrybucji kinowej, ale jest również dostępny w streamingu. „Jedna bitwa po drugiej” można już obejrzeć na HBO Max, co daje szansę na spokojny, domowy seans bez presji i oczekiwań. To dobra opcja zwłaszcza dla tych, którzy wolą kino wymagające oglądać w skupieniu, z możliwością powrotu do scen i dialogów, które nie zawsze od razu się odsłaniają.
Jeśli lubisz prawdziwe historie, ten miniserial HBO o najgłośniejszym rozwodzie brytyjskich elit wciągnie cię bez reszty
„Skandal w brytyjskim stylu” opowiada historię, która wyprzedziła swoje czasy i kosztowała jedną kobietę wszystko.
Miłość, pieniądze i władza rzadko idą w parze z empatią. Brytyjskie historie z najwyższych sfer od lat fascynują widzów, bo pod warstwą etykiety kryją się konflikty, które potrafią być bezwzględne. Miniserial „Skandal w brytyjskim stylu” sięga po jedną z najbardziej szokujących spraw XX wieku i pokazuje, jak prywatne życie kobiety stało się publicznym widowiskiem, a sądowa sala areną moralnego linczu. „Skandal w brytyjskim stylu” – arystokracja w świetle reflektorów Produkcja BBC, dostępna na HBO Max, opowiada historię rozwodu księcia i księżnej Argyll — jednego z najbardziej komentowanych procesów w powojennej Wielkiej Brytanii. Trzy godzinne odcinki prowadzą widza przez relację, która od początku była skazana na porażkę: pełną ambicji, namiętności, uzależnień i wzajemnych oskarżeń. W centrum opowieści znajdują się Margaret Campbell i jej mąż Ian Campbell. Claire Foy tworzy postać kobiety, która nie mieści się w ciasnych ramach epoki, a Paul Bettany pokazuje mężczyznę rozdartego między tytułem, ego i własnymi słabościami. Serial odsłania mechanizmy władzy, płci i reputacji, które decydowały o tym, komu wolno było grzeszyć, a komu nie. Od „debiutantki roku” do bohaterki skandalu Zanim Margaret Campbell stała się bohaterką sądowych nagłówków, była jedną z najbardziej pożądanych młodych kobiet londyńskich salonów. Jako nastolatka przyciągała uwagę arystokracji i mediów, a jej nazwisko szybko zaczęło funkcjonować jako synonim stylu i towarzyskiego sukcesu. Wychowana w zamożnym domu, od początku była przygotowywana do życia w świecie elit. Jej pierwsze małżeństwo z amerykańskim biznesmenem Charlesem Sweeneyem miało bajkową oprawę i równie spektakularny rozpad. Gdy później poślubiła Iana Campbella, wkroczyła do arystokratycznego świata, który z zewnątrz wyglądał na stabilny i uprzywilejowany, lecz w rzeczywistości okazał się przestrzenią pełną napięć, kontroli i przemocy. Proces, który zniszczył reputację Rozwód Margaret i Iana Campbella w 1963 roku przeszedł do historii nie ze względu na sam fakt rozpadu małżeństwa, lecz skalę publicznego upokorzenia, jakiej doświadczyła kobieta. W trakcie procesu książę oskarżył żonę o liczne romanse, przedstawiając prywatne materiały jako dowody jej „niemoralności”. Media podchwyciły narrację, zamieniając Margaret w obiekt społecznego potępienia. To właśnie wtedy po raz pierwszy na taką skalę zastosowano wobec kobiety mechanizm, który dziś nazwalibyśmy slut-shamingiem. Jej życie uczuciowe stało się narzędziem walki, a opinia publiczna nie miała wątpliwości, po czyjej stronie należy stanąć. Paradoksalnie mężczyzna, którego własne życie prywatne było dalekie od ideału, wyszedł z całej sprawy niemal nietknięty. Cena skandalu Po medialnym procesie życie Margaret Campbell zmieniło się diametralnie. Dawne salony zamieniły się w anonimowe hotele, luksus w niepewność jutra. Ostatnie lata spędziła z dala od blasku fleszy, zależna od pomocy dzieci i nielicznych przyjaciół. Skandal, który zapewnił jej nieśmiertelność w historii prasy, odebrał jej wszystko inne. Miniserial HBO pokazuje kobietę silną, niepokorną i świadomą swojewartości, nawet wtedy, gdy świat postanowił ją ukarać za życie na własnych zasadach. „Skandal w brytyjskim stylu” to nie tylko opowieść o arystokracji. To historia o tym, jak łatwo społeczeństwo feruje wyroki i jak długo potrafią one ciążyć na życiu jednej osoby. Jeśli „The Crown” było opowieścią o władzy w białych rękawiczkach, ten serial pokazuje, co dzieje się, gdy rękawiczki zostają zdjęte. View oEmbed on the source website
Ten koreański thriller nie miał głośnej premiery, a dziś jest w TOP 10 Netfliksa. „Akcja wikła się z odcinka na odcinek”
Nie każdy hit Netfliksa zaczyna się od głośnej premiery. „Cena zeznania” potrzebowała kilku dni, by przyciągnąć uwagę widzów i wskoczyć do TOP 10. To thriller, który rozwija się powoli, ale zostaje w głowie na długo po seansie.
Nie było wokół niego głośnej kampanii ani masowego hype’u. „Cena zeznania” pojawiła się na Netfliksie na początku grudnia i przez pierwsze dni funkcjonowała raczej w tle świątecznych nowości. Aż nagle zaczęła piąć się w rankingach. Dziś to jeden z najczęściej oglądanych koreańskich seriali w Polsce i jeden z najmocniejszych nieanglojęzycznych tytułów ostatnich dni. O czym jest serial „Cena zeznania”? Punktem wyjścia jest sprawa Yun-su, kobiety oskarżonej o zamordowanie męża. Gdy wszystko wskazuje na to, że system już wydał na nią wyrok, na jej drodze pojawia się tajemnicza Eun Mo. Składa propozycję, która z pozoru brzmi jak ratunek, ale szybko okazuje się testem granic moralnych. Warunek jest prosty i jednocześnie przerażający: ktoś inny przyjmie na siebie winę, jeśli Yun-su zabije osobę wskazaną przez Eun Mo. Od tej chwili serial przestaje być klasycznym dramatem sądowym, a zaczyna analizować mechanizmy manipulacji, strachu i odpowiedzialności. Każda kolejna decyzja bohaterki pociąga za sobą następne konsekwencje, a historia rozwija się w sposób, który trudno przewidzieć. Psychologiczna konstrukcja zamiast efektownych skrótów „Cena zeznania” nie opiera się na jednym mocnym zwrocie akcji. Scenariusz jest rozpisany na długą drogę, w której napięcie wynika z relacji między postaciami i z tego, jak stopniowo zmieniają się ich role. To serial, który wymaga uwagi i cierpliwości, bo kluczowe informacje pojawiają się między dialogami, a nie w finałowych monologach. Widzowie szybko zauważyli ten styl narracji. Jeden z nich pisze wprost: „Całkiem solidne, chociaż w pewnym momencie niemal już przekombinowane, ale dobrze się ogląda, akcja wikła się z odcinka na odcinek”. Inni doceniają psychologiczną stronę opowieści. „Lubię gierki psychologiczne” – komentuje jedna z użytkowniczek, trafnie podsumowując ton całej produkcji. W roli głównej występuje Do-yeon Jeon, znana z „Protokołu bezpieczeństwa”, która prowadzi swoją postać bez nadmiaru emocjonalnych skrótów. Yun-su nie jest jednoznaczna ani łatwa do polubienia, co działa na korzyść serialu. Jej relacja z Eun Mo, graną przez Go-eun Kim, staje się osią całej historii. Opinie widzów: między uznaniem a rezerwą Po kilkunastu dniach od premiery „Cena zeznania” zebrała już solidną liczbę ocen, a średnia na IMDb utrzymuje się na poziomie 7,7. W komentarzach dominuje przekonanie, że to produkcja sprawnie zrealizowana, choć niepozbawiona wad. Jeden z użytkowników zauważa: „Zaczęło się ciekawie, wciągająco później lekka zadyszka dalej zwroty akcji jak w amerykańskich bajkach, absurd gonił absurd. Pod koniec powiało trochę czarną komedią. Mimo to dobrze się oglądało, ciekawa fabuła, dobrze dobrani aktorzy”. Pojawiają się też bardziej krytyczne głosy: „Zdecydowanie za długi. Pod koniec leciały plot twisty na poziomie Klanu”. Jednocześnie wielu widzów podkreśla, że trudno oderwać się od ekranu: „Napięcie rośnie z odcinka na odcinek...”. Czy warto dać mu szansę? „Cena zeznania” to propozycja dla widzów, którzy cenią thrillery psychologiczne i koreańskie kino skupione na moralnych wyborach, a nie tylko na tempie akcji. Nie jest to serial idealny, ale zdecydowanie wyróżnia się na tle grudniowych premier Netfliksa spójnością i pomysłem na historię. Jeśli szukasz produkcji, która nie próbuje przypodobać się wszystkim i wymaga zaangażowania, ten tytuł może okazać się jednym z ciekawszych odkryć końcówki roku. View oEmbed on the source website
Jeśli tęsknicie za „Sukcesją” i „Euforią” obejrzyjcie ten serial. Jedna z najgłośniejszych produkcji HBO
„Branża”, jeden z najgłośniejszych seriali HBO Max, powraca z czwartym sezonem. Harper i Yasmin staną w centrum brutalnej gry o wpływy, władzę i pieniądze. Pojawią się nowe postacie i nieoczekiwane sojusze. Będzie się działo!
Czwarty sezon „Branży” nadchodzi. Walka o wpływy i jeszcze więcej intryg Serial „Branża”, który od początku emisji nie schodzi z rankingu najgłośniejszych produkcji HBO Max, wraca z czwartym sezonem. Czego możemy się spodziewać? Główne bohaterki, Harper i Yasmin, osiągnęły zawodowy szczyt, realizując swoje marzenia związane z pracą w Pierpoint. Jednak sytuacja gwałtownie się komplikuje. Na londyńskim rynku finansowym pojawia się nowy gracz z branży fintech. Harper trafi pod wpływ tajemniczego dyrektora Whitneya Halberstrama, a Yasmin uwikła się w relację z wpływowym Sir Henrym Muckiem, założycielem technologicznego imperium. Wyzwania w świecie pełnym bezwzględnej walki o wpływy stawiają przyjaźń kobiet pod znakiem zapytania. Konflikty narastają, a napięcie między nimi osiąga punkt kulminacyjny. Brzmi ciekawie? Nie bez powodu ten serial nazywany jest połączeniem „Sukcesji” i „Euforii”. Balansuje między dramatem obyczajowym a opowieścią o dojrzewaniu. Ukazuje brutalność i emocjonalne napięcia towarzyszące młodym ludziom, którzy próbują odnaleźć się w świecie rządzonym przez pieniądze i wpływy. Prezentuje nie tylko bezwzględne realia londyńskiego rynku finansowego, ale również osobiste rozterki bohaterów, ich ambicje, zdrady i walkę o zachowanie własnej tożsamości. Warto wspomnieć, że trzeci sezon „Branży” zdobył nominację do Critics Choice Awards 2025 w kategorii najlepszy serial dramatyczny. Produkcja została również doceniona przez magazyn „The New Yorker”, który uznał ją za najlepszy serial telewizyjny 2024 roku. Obecność w prestiżowych rankingach takich magazynów jak „TIME”, „GQ”, „The New York Times” i „Vanity Fair” tylko umacnia pozycję dramatu wśród najważniejszych tytułów HBO Max. „Branża” - 4. sezon. Kto pojawi się w obsadzie? W czwartym sezonie zobaczymy dobrze znane postacie — powracają m.in. Myha'la, Marisa Adela, Ken Leung, Miriam Petche, Sagar Radia i Toheeb Jimoh. Jednak największą uwagę przykuwają nowe twarze. W serialu zadebiutują: Charlie Heaton, Amy James-Kelly, Roger Barclay, Andrew Havill, Kiernan Shipka, Kal Penn, Jack Farthing, Stephen Campbell Moore, Claire Forlani i Edward Holcroft. Warto zaznaczyć, że na ekranie nie zobaczymy już Harry'ego Lawtey'a, odtwórcy roli Roberta Spearinga. Aktor opuścił produkcję w lutym 2025 roku ze względu na zobowiązania wynikające z innych projektów zawodowych. Kiedy premiera 4. sezonu „Branży”? Czwarty sezon „Branży” zadebiutuje na platformie HBO Max już 11 stycznia. Nie ma co ukrywać, że oczekiwania fanów (zarówno po poprzednich trzech częściach, ale i po zapowiedziach) są ogromne. Produkcja zapowiada intensywną akcję, mocne emocje i kolejne zawikłane wątki. Zobaczcie oficjalny teaser poniżej. Już nie możemy doczekać się premiery! View oEmbed on the source website
Potrzebował tylko jednego dnia, żeby trafić do „topki”. Od tego mrocznego thrillera bije niepokój i napięcie
Ten thriller potrzebował zaledwie jednego dnia, by trafić do zestawienia TOP 5 najpopularniejszych seriali SkyShowtime. I nic dziwnego. Historia trzyma w napięciu i powoduje ciarki. Widzowie dosłownie oszaleli na jego punkcie.
„To jej wina” bije rekordy popularności. O czym opowiada thriller? Nowy thriller SkyShowtime, „To jej wina”, zadebiutował na platformie 15 grudnia 2025 roku i już następnego dnia znalazł się w TOP 10 najchętniej oglądanych produkcji. Obecnie serial zajmuje piąte miejsce w rankingu popularności, co czyni go jednym z najszybciej wspinających się tytułów ostatnich miesięcy na tej platformie. Widzowie dosłownie rzucili się na tę nowość. O czym opowiada? Na początku poznajemy Marissę Irvine, która przyjeżdża odebrać swojego syna Mila po jego pierwszych odwiedzinach u nowego kolegi. Drzwi otwiera jednak nieznajoma kobieta, która twierdzi, że nie zna chłopca. Właśnie tak rozpoczyna się największy koszmar kobiety. Rusza w przerażającą podróż przez tajemnice, sekrety i traumy, które prowadzą do zaskakujących odkryć. Czy Marissie uda się odnaleźć syna? W serialu nie brakuje emocji i dramatycznych zwrotów akcji, dzięki czemu produkcja trzyma widza w nieustannym napięciu. To prawdziwa gratka dla fanów mrocznych thrillerów. „To jej wina” - gwiazdorska obsada i twórcy Gwiazdorska obsada z najwyższej półki to jeden z powodów, dla których „To jej wina” przyciąga uwagę widzów. Znajdują się w niej same znane nazwiska. W głównych rolach występują Sarah Snook (znana z serialu „Sukcesja”), Dakota Fanning („Ripley”), Jake Lacy („Biały Lotos”) oraz Michael Pena („Niepowstrzymany”). Twórczynią serialu jest Megan Gallagher, a scenariusz oparty został na bestsellerowej powieści Andrei Mary. Produkcja liczy osiem odcinków i oferuje widzom emocjonującą opowieść, która łączy elementy thrillera psychologicznego i dramatu. „To jej wina” to jeden z lepszych thrillerów ostatnich miesięcy? Produkcja spotkała się z bardzo pozytywnym odbiorem zarówno wśród widzów, jak i krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes serial został pozytywnie oceniony przez 78% recenzentów oraz 73% widzów. Na portalu Filmweb dostała ocenę 6,8/10. Recenzenci chwalą ją za gęstą atmosferę, tajemnice, świetne kreacje aktorskie oraz wciągającą fabułę, która nie pozwala oderwać się od ekranu. Widzowie doceniają także realizację techniczną serialu — dopracowane zdjęcia, montaż oraz muzykę, która wzmacnia napięcie w kluczowych momentach. Wszystkie te elementy razem tworzą spójną, emocjonującą całość, która przyciąga kolejne rzesze fanów thrillerów. Gdzie i kiedy oglądać kolejne odcinki serialu „To jej wina”? „To jej wina” składa się z ośmiu odcinków. Pojawiają się one co tydzień, w każdy poniedziałek, a więc emocje są dawkowane. Serial obejrzycie oczywiście na SkyShowtime. To doskonała okazja dla widzów, którzy szukają trzymającej w napięciu historii z psychologicznym tłem i nieoczywistymi zwrotami akcji. Świetna obsada, wciągająca historia i atmosfera, która nie pozwala na chwilę wytchnienia gwarantowane! Zobaczcie zwiastun poniżej. View oEmbed on the source website
Ten serial jest idealny na przedświąteczną gorączkę. Lekki, zabawny, ale też poruszający ważne ponadczasowe tematy
Jest idealny na przedświąteczną gorączkę — lekki, zabawny, ale i poruszający ważne i ponadczasowe tematy. „A Man on the Inside”, czyli „Tajny informator” to ukryta perełka Netflixa. Już można oglądać drugi sezon.
Do seriali komediowych zwykle podchodzę z rezerwą, bo za często ich oglądanie kończy się co najwyżej lekkim uśmiechem (albo w większości przypadków poczuciem straty czasu i ciarkami żenady). „Tajnego informatora” włączyłam z czystej ciekawości (Ted Danson ma u mnie dożywotni kredyt zaufania za moje ukochane filmy z dzieciństwa z serii „Trzech mężczyzn i dziecko”) i… totalnie mnie zaskoczył. „Tajny informator” – fabuła Głównym bohaterem jest emerytowany profesor Charles, który trochę z nudy, trochę z potrzeby bycia jeszcze komuś potrzebnym po śmierci żony, zgadza się na bardzo nietypowe zadanie. Podejmuje współpracę z prywatną agencją detektywistyczną i na jej zlecenie zostaje „wtyką” w miejscu, gdzie nikt nie spodziewa się tajnych misji ani śledztw. Chodzi bowiem o... luksusowy dom spokojnej starości, gdzie dochodzi do kolejnych kradzieży. Charles zbliża się do pensjonariuszy, aby rozwiązać zagadkę, ale jednocześnie nawiązuje tam bliskie relacje. I jak się okazuje, to nie sama intryga jest tu najważniejsza, tylko właśnie ludzie. Z tego właśnie powodu serial doczekał się drugiego sezonu, w którym akcja przenosi się na uniwersytet Wheeler College. Borykająca się z problemami finansowymi uczelnia stara się o pozyskanie darczyńcy w postaci milionera przedsiębiorcy Brada Vinnicka. Ten jednak pod płaszczykiem filantropii kryje dość niecne zamiary, a pomaga mu ktoś z kadry profesorskiej. Charles znów musi wkroczyć do gry. Tym razem działa pod przykrywką jako gościnny wykładowca inżynierii. Wśród podejrzanych jest m.in. urocza profesorka muzykologii Mona (w tej roli żona Teda Dansona, Mary Steeburgen), która od razu wpada Charlesowi w oko. A to dopiero początek zawirowań. „Tajny informator”: obsada Siłą tego serialu jest świetny casting. W roli głównej absolutnie wspaniały Ted Danson – ciepły, ironiczny, uroczo niezręczny w sytuacjach damsko-męskich. To rola, która udowadnia, że dojrzałość w serialach to nie wada, tylko ogromna siła. Ale również drugoplanowa obsada kradnie serce i każda postać ma tu sens, nawet jeśli pojawia się na chwilę. „Tajny informator”: recenzja To nie jest serial, który znajdziecie w „topkach” Netflixa. Łatwo go przeoczyć w zalewie nowości, ale naprawdę warto zwrócić na niego uwagę, bo oprócz tego, że jest zabawny, jest też mądry i czuły. Zwłaszcza jeśli lubicie połączenie humoru i wzruszenia jak np. w „After Life” (tylko bez cynizmu Ricky'ego Gervaisa). W zalewie teenage drama rzadko kiedy w popularnych produkcjach z platform streamingowych można zobaczyć tak silną reprezentację seniorów. A ten serial dodatkowo ani nie infantylizuje starszych bohaterów, ani nie robi z nich karykatur. Zamiast tego pokazuje, że życie, nawet po 70., wciąż potrafi zaskakiwać i można z niego czerpać pełnymi garściami. I że nigdy nie jest za późno na naprawienie relacji czy nawiązanie nowych więzi. To też opowieść o byciu potrzebnym i sensie życia, podana z humorem i sercem. Bohaterowie przeżywają tu małe dramaty i wielkie emocje. I nawet postaci, które na początku trudno polubić, bo wydają się oschłe i zamknięte, z czasem otwierają się i zyskują sympatię. Bo w końcu wszyscy potrzebujemy dobrego słowa, pomocnej dłoni, drugiego człowieka. Tylko tyle i aż tyle. I o tym też jest ten serial. „Tajny informator”: gdzie obejrzeć? Oba sezony serialu „Tajny informator” (oryginalny tytuł „A Man on the Inside”) są dostępne na Netflixie. Choć nie ma w nim świątecznych wątków, jest jak miękki pluszowy kocyk i idealnie sprawdzi się na poświąteczne i okołonoworoczne chillowanie na kanapie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2025/12/2025-12-19-123105-Tajny-informator-2024-Zdjecia-Galeria--Filmweb-i-jeszcze-10-stron--Sluzb-73ce987.png" width="830" height="558" alt="2025-12-19 12_31_05-Tajny informator (2024) - Zdjęcia (Galeria) _ Filmweb i jeszcze 10 stron — Służb" title="2025-12-19 12_31_05-Tajny informator (2024) - Zdjęcia (Galeria) _ Filmweb i jeszcze 10 stron — Służb" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2025/12/2025-12-19-123127-Tajny-informator-2024-Zdjecia-Galeria--Filmweb-i-jeszcze-10-stron--Sluzb-e08ad90.png" width="1431" height="907" alt="2025-12-19 12_31_27-Tajny informator (2024) - Zdjęcia (Galeria) _ Filmweb i jeszcze 10 stron — Służb" title="2025-12-19 12_31_27-Tajny informator (2024) - Zdjęcia (Galeria) _ Filmweb i jeszcze 10 stron — Służb" />
Mocna filmowa premiera TVP, która może przyciągnąć miliony widzów. W roli głównej genialny Eryk Kulm
TVP zaplanowało na święta mocną filmową premierę, która może przyciągnąć przed ekrany miliony widzów. „Chopin, Chopin!” zadebiutuje w streamingu w najbardziej symboliczny dzień roku.
To jedna z tych premier, które zmieniają świąteczną ramówkę w coś więcej niż tło do kolacji. Już w Wigilię 24 grudnia 2025 r. film „Chopin, Chopin!”, jeszcze niedawno wyświetlany na kinowych ekranach, pojawi się w ofercie TVP VOD. Produkcja, w którą zainwestowano ogromne środki, po raz pierwszy będzie dostępna dla szerokiej publiczności bez wychodzenia z domu. Filmowy prezent od TVP na Wigilię Telewizja Polska zaplanowała premierę „Chopin, Chopin!” dokładnie na 24 grudnia 2025 roku, czyniąc z niej jeden z najmocniejszych punktów świątecznej oferty VOD. To biograficzna opowieść o Fryderyku Chopinie, osadzona w realiach XIX-wiecznej Europy, ale opowiedziana językiem współczesnego kina z rozmachem, dbałością o detale i wyraźnym naciskiem na emocje. Film prowadzi widza przez kluczowe momenty życia kompozytora, pokazując nie tylko artystę tworzącego ponadczasową muzykę, ale też człowieka uwikłanego w relacje, napięcia i własne sprzeczności. To nie muzealna laurka, lecz próba spojrzenia na Chopina w sposób bardziej ludzki i bliższy dzisiejszej wrażliwości. Spektakularna produkcja i rola, która przyciągnęła uwagę Za reżyserię odpowiada Michał Kwieciński, a w roli Fryderyka Chopina występuje Eryk Kulm. To właśnie jego kreacja od początku budziła największe zainteresowanie. Aktor nie tylko wciela się w postać kompozytora, ale również samodzielnie wykonuje partie fortepianowe, co dla wielu widzów stało się jednym z najmocniejszych argumentów przemawiających za autentycznością filmu. Kulm nie ukrywał, że praca nad rolą miała dla niego wymiar osobisty. W rozmowie z ELLE Polska mówił: „Odkąd pamiętam, gdy go słucham, płaczę”, podkreślając, jak silnie muzyka Chopina rezonuje z jego własną emocjonalnością. Ten osobisty stosunek do materiału wyraźnie wybrzmiewa na ekranie. Chopin bez pomnika Twórcy filmu od początku zapowiadali, że nie interesuje ich budowanie kolejnego pomnikowego wizerunku narodowego geniusza. „Chopin, Chopin!” próbuje zdjąć kompozytora z piedestału i pokazać go jako postać pełną napięć, namiętności i nieoczywistych wyborów. Krytycy zwracali uwagę na zmysłowość obrazu, intensywną warstwę wizualną i muzyczną oraz próbę przełamania utartych schematów opowiadania o wielkich artystach. To kino, które chce działać na emocje, a nie tylko edukować. Nawet widzowie, którzy znają biografię Chopina, mogą odnaleźć tu nowe akcenty i interpretacje. Gdzie obejrzeć film „Chopin, Chopin!”? Film „Chopin, Chopin!” będzie dostępny od 24 grudnia 2025 roku na platformie TVP VOD. Premiera w Wigilię sprawia, że to jedna z najbardziej symbolicznych i jednocześnie dostępnych propozycji filmowych tego sezonu zarówno dla miłośników muzyki klasycznej, jak i widzów szukających ambitniejszego świątecznego seansu. View oEmbed on the source website
Ta francuska komedia jest jedną z najprzyjemniejszych grudniowych perełek TVP VOD. Lekka i ze smakiem
Bez śniegu, bez prezentów i bez cukru. „Wakacyjna terapia” rozgrywa się w tropikach, ale dotyka emocji dobrze znanych każdemu, kto próbował zacząć od nowa po rozczarowaniu.
Nie każda grudniowa historia potrzebuje choinki, śniegu i cudów. „Wakacyjna terapia” idzie w zupełnie innym kierunku i właśnie dlatego... ma sens. Zamiast zimowej scenerii dostajemy słońce, ocean i trzy kobiety, które próbują poskładać swoje życie po emocjonalnym trzęsieniu ziemi. Ta francuska komedia jest dostępna za darmo na TVP VOD i może być jedną z najprzyjemniejszych grudniowych ucieczek bez wychodzenia z domu. Punkt wyjścia: zdrada, która uruchamia lawinę zmian Françoise dowiaduje się, że jej wieloletnie małżeństwo właśnie się kończy. Mąż odchodzi do młodszej kobiety, a ona zostaje z pytaniami, których nie da się zignorować. Z pomocą przychodzą córki, Rose i Alice, które zamiast rozmów przy kuchennym stole proponują coś radykalniejszego. Daleki wyjazd do miejsca, gdzie codzienne role przestają obowiązywać. Tropikalna wyspa Réunion staje się przestrzenią nie tylko odpoczynku, ale też konfrontacji z tym, co niewygodne. Bo szybko okazuje się, że każda z kobiet przywiozła ze sobą własny bagaż. Trzy kobiety, trzy strategie na życie Rose funkcjonuje impulsywnie i głośno. Śmiech, taniec, flirt to jej sposób na ucieczkę przed odpowiedzialnością. Alice wybrała stabilność, rodzinę i kontrolę, choć coraz częściej czuje, że coś ją uwiera. Françoise znalazła się między nimi, zawieszona pomiędzy tym, co było, a tym, co dopiero trzeba nazwać. Relacja między bohaterkami nie jest wygładzona ani cukierkowa. Są tarcia, ironia i zmęczenie sobą nawzajem, ale jest też coś, co trzyma je razem. Właśnie to sprawia, że historia brzmi wiarygodnie. Réunion nie jest pocztówką. Jest katalizatorem Egzotyczna sceneria nie służy tu jedynie estetyce. Wyspa działa jak bezpieczna przestrzeń, w której łatwiej pozwolić sobie na szczerość. Spacer po plaży, rozmowa przy zachodzie słońca, chwile ciszy zamiast wielkich deklaracji. To w tych momentach film zyskuje najwięcej. Nie ma tu spektakularnych zwrotów akcji. Zmiana zachodzi powoli i właśnie dlatego wydaje się prawdziwa. Lekkość, z dystansem i otwartością „Wakacyjna terapia” świadomie pozostaje filmem prostym. Humor bywa nierówny, tempo momentami siada, ale całość broni się atmosferą i relacjami między bohaterkami. To kino do oglądania bez napięcia, z dystansem i otwartością. Jak piszą widzowie, dla jednych jest „lekko i ze smakiem jak to we francuskich komediach”, dla innych to raczej „film tło. Do prasowania i innych wielkich zadań tego typu”. Są też głosy bardziej entuzjastyczne: „W A K A C J E lekiem na wszystko :)) Uwielbiam takie klimaty” albo „Całkiem pozytywne zaskoczenie! Wyszła dobra komedia, również albo głównie za sprawą Miou-Miou”. Te opinie dobrze oddają charakter filmu. Nie każdemu przypadnie do gustu, ale też nie próbuje zadowolić wszystkich. „Wakacyjna terapia” dostępna jest na TVP VOD.
Ten wzruszający dramat świąteczny pojawi się w Wigilię na Netflixie. Film z Kate Winslet złamie serca widzów
Netflix wzruszy widzów do łez. Już niedługo na platformie pojawi się film, który (jeszcze przed premierą) zebrał świetne recenzje i miano najbardziej emocjonalnej produkcji sezonu. To nie jest typowy świąteczny film, jednak niezwykle potrzebny.
O czym jest „Żegnaj, June”? Nieoczywista propozycja na święta Netflix wprowadził do swojej świątecznej oferty film zatytułowany „Żegnaj, June”, który już teraz nazywany jest najbardziej wzruszającym filmem na Boże Narodzenie. Produkcja nie tylko poruszy serca widzów, ale także zapadnie w pamięć na długo po zakończeniu seansu. Jak informuje Netflix, akcja rozgrywa się tuż przed świętami, gdy nagłe pogorszenie zdrowia matki rzuca czworo dorosłego rodzeństwa i ich trudnego ojca w sam środek rodzinnego chaosu. Jednak dowcipna i nieustępliwa June postanawia przejąć kontrolę nad własnym losem — z ostrym humorem, szczerością i wielkim sercem. W świątecznym okresie wielu widzów poszukuje produkcji, które nie tylko wprowadzą ich w klimat, ale także pozwolą przeżyć coś głębszego. „Żegnaj, June” doskonale trafia w te potrzeby. Produkcja nie jest kolejną lekką komedią romantyczną, jakich wiele w grudniowej ramówce. To historia, która zmusza do refleksji i otwarcie mówi o odchodzeniu. Z pewnością trudno będzie powstrzymać łzy. „Żegnaj, June” - oscarowa obsada i twórcy Jednym z najmocniejszych punktów filmu jest jego obsada. Znajdują się mniej same gwiazdy (niektóre nawet oscarowe). W rolach głównych zobaczymy duet Kate Winslet i Helen Mirren. Kogo jeszcze zobaczymy na ekranie? Toni Collette, Johnny Flynn, Andrea Riseborough czy Timothy Spall. Za reżyserię również odpowiada... Kate Winslet. To jej debiut w tej roli. Już nie możemy się doczekać, aby to zobaczyć. Scenariuszem zajął się Joe Anders. Gdzie obejrzeć film „Żegnaj, June”? Sprawdź dostępność na Netflixie Dramat psychologiczny dostępny będzie na platformie Netflix już 24 grudnia, czyli w Wigilię. Poniżej przedstawiamy zwiastun produkcji. Zamierzacie obejrzeć? View oEmbed on the source website
Głośny koreański dramat katastroficzny już od jutra dostępny na Netflix! Ogromna powódź, wizja końca świata i walka o przetrwanie
Netflix szykuje wielkie uderzenie. Jeszcze w grudniu na platformie zadebiutuje koreański film katastroficzny, w którym świat zalewa niepowstrzymany kataklizm. Czy bohaterom uda się ocalić życie dziecka w świecie ogarniętym wodnym piekłem?
„Wielka powódź” - fabuła, która mrozi do szpiku kości „Wielka powódź” to film katastroficzny osadzony w świecie, który został całkowicie zalany. W tej dramatycznej scenerii widzowie śledzą losy grupy ludzi walczących o życie dziecka. Zdesperowani bohaterowie próbują uratować to, co niewinne i bezbronne. Przyszłość nie jest pewna, a każda sekunda może być ostatnią. Akcja rozgrywa się w ekstremalnych warunkach - w świecie pozbawionym lądu, gdzie woda stała się wszechobecnym zagrożeniem. Historia niezwykle silnie działa na emocje i trzyma w napięciu aż do końca. Produkcja idealnie wpisuje się w popularny w koreańskiej kinematografii nurt przedstawiania zwykłych ludzi w obliczu niewyobrażalnej katastrofy. Jeśli lubicie więc takie klimaty, ta również powinna wam się spodobać. Film zapowiada się na widowisko pełne napięcia i spektakularnych efektów specjalnych. Już pierwsze zapowiedzi wskazują, że wizualnie będzie naprawdę imponujący. Widzowie mogą spodziewać się wielu realistycznych scen zalanego miasta czy prób ratunkowych, które nie pozwolą oderwać się od ekranu. Szykujcie się na prawdziwą jazdę bez trzymanki. Dlaczego warto obejrzeć „Wielką powódź”? Emocje gwarantowane „Wielka powódź” to więcej niż tylko film katastroficzny. To historia o odwadze, nadziei i walce z nieuchronnością. Dzięki intrygującej fabule, imponującym efektom specjalnym i silnemu oddziaływaniu na emocje, film zapowiada się na jedną z najmocniejszych premier Netflixa w grudniu. Koreańskie kino już wielokrotnie udowodniło, że potrafi poruszać i angażować. I „Wielka powódź” wcale nie zapowiada się inaczej. Historia nie tylko trzyma w napięciu, ale też zmusza do refleksji nad ludzką siłą przetrwania. „Wielka powódź” na Netflixie: kiedy premiera filmu? „Wielka powódź” pojawi się na Netflixie już jutro, 19 grudnia. Szykuje się więc nie tylko mocne zakończenie tygodnia, ale i całego roku. Jeśli fabuła was zainteresowała, poniżej przedstawiamy zwiastun produkcji. View oEmbed on the source website
To nie jest typowy świąteczny film i właśnie dlatego warto go obejrzeć w grudniu. Hit z 2006 roku powrócił na Disney+!
„Mała miss” nie próbuje być filmem świątecznym, a mimo to od lat wraca w grudniowych repertuarach. To historia, która zamiast dekoracji proponuje uważne spojrzenie na rodzinę, ambicje i porażki, pokazując, że najważniejsze emocje rodzą się daleko od sceny i reflektorów.
Nie każdy film potrzebuje śniegu, choinki i migoczących lampek, by dobrze wybrzmieć w czasie Bożego Narodzenia. Są historie, które z duchem świąt łączy coś znacznie ważniejszego niż dekoracje, mianowicie autentyczne emocje i relacje między ludźmi. „Mała miss” idealnie wpisuje się w ten drugi nurt, oferując widzom kino rodzinne bez cukru, za to z dużą dawką szczerości. Film z 2006 roku pozostaje jedną z tych propozycji, które świetnie sprawdzają się podczas świątecznego seansu właśnie dlatego, że nie próbują na siłę udawać „klasycznego filmu bożonarodzeniowego”. Zamiast tego opowiada o rodzinie, która, jak wiele innych, mierzy się z rozczarowaniami, ambicjami i potrzebą bycia zaakceptowanym. Film o konfrontacji z własnymi słabościami Fabuła „Małej miss” skupia się na rodzinie Hooverów, która wyrusza wysłużonym, żółtym vanem przez Kalifornię, by najmłodsza z nich, Olive, mogła wziąć udział w dziecięcym konkursie piękności. Ta podróż szybko przestaje być jedynie środkiem do celu. Staje się pretekstem do konfrontacji z własnymi słabościami, niespełnionymi marzeniami i napięciami, które od dawna buzują pod powierzchnią rodzinnych relacji. Film jasno pokazuje, że prawdziwa stawka nie dotyczy sceny, korony ani wyników konkursu. Chodzi o coś znacznie bardziej uniwersalnego, mianowicie o umiejętność bycia razem mimo różnic, porażek i frustracji. To właśnie ten aspekt sprawia, że „Mała miss” tak dobrze rezonuje z atmosferą świąt, przypominając, że bliskość i wsparcie znaczą więcej niż zewnętrzne sukcesy. Humor, który nie łagodzi problemów Film często bywa zabawny, ale ten humor nie służy rozładowaniu napięcia. Wręcz przeciwnie. Śmiech pojawia się w momentach, w których sytuacja staje się niezręczna albo zbyt prawdziwa. To komizm wynikający z codziennych absurdów, a nie z potrzeby rozbawienia widza. Dzięki temu historia zachowuje lekkość formy, nie tracąc ciężaru emocjonalnego. „Mała miss” nie próbuje być wzruszająca na komendę. Pozwala widzowi samemu zdecydować, w którym momencie coś zaczyna uwierać. Co mówią widzowie: między śmiechem a dyskomfortem Odbiór „Małej miss” od lat pozostaje zaskakująco spójny, choć widzowie podkreślają różne powody, dla których ten film do nich trafia. Dla jednych to po prostu „bardzo fajny film. Warty obejrzenia”, dla innych znacznie więcej niż lekka propozycja na wieczór. W opiniach regularnie powraca motyw drogi, która zamiast prowadzić do celu, porządkuje emocje bohaterów. Jak zauważa jeden z widzów, to „bzdurna podróż [która] okazuje się działać terapeutycznie, zbliżając do siebie dysfunkcyjnych i neurotycznych oszołomów, wspólnie tworzących rodzinę. Dobre kino drogi”. Część komentarzy dotyka też niewygodnych tematów, których film nie zamiata pod dywan. „Fajna rodzinka. No ale takie konkursy piękności dla małych dziewczynek to jakieś wynaturzenie” — pisze jeden z użytkowników, trafnie wyłapując kontrast między ciepłem opowieści a jej krytycznym spojrzeniem na otoczenie. Inni zwracają uwagę na ton balansujący pomiędzy humorem a czymś znacznie bardziej gorzkim. „Śmiech przez łzy. Unika prymitywnych żartów. Na korzyść brak naciąganego szczęśliwego zakończenia” — czytamy w jednej z opinii. Wśród ocen pojawia się też refleksja nad przesłaniem filmu, które nie próbuje nikogo pouczać. „Kulturę zwycięzcy wyrzucamy do kosza, na podium stawiamy przegranych, czyli zwykłych ludzi” — pisze jeden z widzów, trafnie ujmując sens tej historii. To właśnie ta mieszanka ironii, empatii i niewygodnej prawdy sprawia, że „Mała miss” wciąż wywołuje emocje i pozostaje filmem, do którego chce się wracać. Dlaczego to dobry film na święta? Boże Narodzenie często bywa czasem konfrontacji z tym, kim jesteśmy w rodzinnych układach. „Mała miss” trafia dokładnie w ten punkt. Zamiast idealnego obrazu bliskości pokazuje relacje w ruchu, pełne tarcia i niedopasowania. To film dla tych, którzy w święta wolą autentyczność od dekoracji. I to wszystko bez lukru, bez podniosłych haseł, za to z historią, która zostaje w głowie na dłużej. Gdzie obejrzeć? Film „Mała miss” jest dostępny na platformie Disney Plus. Zaplanuj świąteczny seans, zwłaszcza jeśli szukasz czegoś spoza katalogu typowych „filmów bożonarodzeniowych”. View oEmbed on the source website
Jedna z najpopularniejszych serii grozy ostatnich lat doczekała się finału! 4. część „Obecności” dostępna teraz na HBO
„Obecność 4: Ostatnie namaszczenie” miała być emocjonalnym domknięciem historii Eda i Lorraine Warrenów. Finał serii sięga po sprawdzone motywy i wraca do demonologicznych korzeni.
Czwarta odsłona „Obecności” zamyka główną historię jednej z najpopularniejszych serii grozy ostatnich lat. Film jest już dostępny na HBO Max. Seria, która miała domknąć swoją historię Czwarta odsłona „Obecności” była zapowiadana jako definitywne pożegnanie z Edem i Lorraine Warrenami, bohaterami, którzy od 2013 roku stanowili trzon jednego z najbardziej rozpoznawalnych uniwersów grozy. Twórcy obiecywali emocjonalne zamknięcie i powrót do demonologicznego rdzenia serii. W praktyce „Ostatnie namaszczenie” okazuje się filmem ostrożnym, wyraźnie unikającym ryzyka, jakie mogłoby nadać temu finałowi wyrazistość. Michael Chaves po raz kolejny oddaje ciężar narracji duetowi Very Farmigi i Patricka Wilsona. Ich ekranowa relacja wciąż pozostaje najmocniejszym elementem serii. Oparta jest na zmęczeniu, zaufaniu i świadomości ceny, jaką płaci się za wieloletnią walkę ze złem. Najlepsze sceny filmu to te pozbawione efektów: rozmowy, spojrzenia, chwile zawahania. Twórcy wyraźnie starają się nadać historii ton pożegnania. Retrospekcje i subtelne nawiązania do wcześniejszych części pojawiają się z umiarem i bez fanserwisowej przesady, co działa na korzyść całości. Demoniczne wizje, lustrzane odbicia i jump scare’y Fabuła opiera się na głośnym przypadku rodziny Smurlów z Pensylwanii – jednym z najbardziej komentowanych epizodów w historii Warrenów. To materiał o dużym potencjale narracyjnym, jednak w filmie zostaje potraktowany powierzchownie. Bohaterowie drugoplanowi funkcjonują głównie jako tło, a ich historie nie mają realnego wpływu na rozwój wydarzeń. Dodatkowo, Warrenowie wchodzą do głównej akcji stosunkowo późno. Pierwsza część filmu sprawia wrażenie przedłużonego wstępu, co spowalnia tempo i utrudnia budowanie napięcia. Warstwa horrorowa nie wychodzi poza schematy znane z wcześniejszych odsłon serii. Demoniczne wizje, lustrzane odbicia i jump scare’y pojawiają się zgodnie z oczekiwaniami, ale rzadko zaskakują. Częste użycie efektów CGI osłabia realizm i odbiera scenom ciężar, który w pierwszych „Obecnościach” budowano ciszą i niedopowiedzeniem. Film nie próbuje redefiniować strachu, ani zaproponować nowego języka grozy. Zamiast eskalacji napięcia dostajemy serię punktowych momentów, które szybko tracą impet. Gdzie obejrzeć „Obecność 4”? „Ostatnie namaszczenie” nie jest filmem nieudanym. To produkcja poprawna, z solidnym aktorstwem i kilkoma dobrze poprowadzonymi scenami emocjonalnymi. Jako zamknięcie serii jednak rozczarowuje zachowawczością. Zamiast wyraźnego i odważnego finału, otrzymujemy bezpieczne wygaszenie historii. Dla wiernych fanów Warrenów będzie to akceptowalne pożegnanie. Dla widzów oczekujących świeżości lub mocnego akcentu końcowego to seans przeciętny, który nie zostawia po sobie silnego śladu. „Obecność 4: Ostatnie namaszczenie” jest dostępna na platformie HBO Max i można ją obejrzeć w ramach standardowego abonamentu.
Pierwszy sezon był hitem w ponad 80 krajach! Meksykański thriller powrócił z 2. sezonem i ponownie podbił serca widzów!
Gdy pierwszy sezon „Wypadku” pojawił się na Netflixie, niewielu spodziewało się, że produkcja z Meksyku wywoła aż tak silne emocje. Serial błyskawicznie trafił na listy najchętniej oglądanych tytułów na całym świecie. Teraz wraca z nowymi odcinkami.
Drugi sezon serialu „Wypadek” („Accidente”) ponownie przenosi widzów do dusznego, naznaczonego traumą miasteczka Santa Cruz. To miejsce, w którym tragedia sprzed lat wciąż rzuca długi cień na życie bohaterów, a żadne z nich nie potrafi naprawdę ruszyć dalej. Meksykański thriller dramatyczny po raz kolejny splata wątki żałoby, poczucia winy i pragnienia zemsty, które uczyniły pierwszy sezon jednym z najbardziej zaskakujących hitów Netflixa. Tragedia, od której wszystko się zaczęło Punktem wyjścia całej historii był dramatyczny wypadek podczas dziecięcego przyjęcia urodzinowego. Dmuchany zamek, porwany przez podmuch wiatru, doprowadził do śmierci trojga dzieci, a czwarte zniknęło bez śladu. Splot zaniedbania, przypadku i złych decyzji uruchomiły spiralę wzajemnych oskarżeń, konfliktów i narastającej wrogości między rodzinami. Pierwszy sezon wyraźnie pokazał, że żałoba nie zawsze zbliża ludzi. W Santa Cruz dawni przyjaciele szybko stali się przeciwnikami, a granica między poczuciem sprawiedliwości a chęcią odwetu zaczęła się zacierać. Bogatsi bohaterowie podejrzewali własnych pracowników, a emocje stopniowo przejmowały kontrolę nad rozsądkiem. Finał sezonu tylko pogłębił napięcie. Emiliano Lobo (Sebastián Martínez), prawnik, którego nieuwaga przyczyniła się do tragedii, postanowił sam oddać się w ręce policji, traktując karę jako formę zadośćuczynienia. Trafiając do więzienia, odkrywa jednak, że przebywa tam również Charro (Alberto Guerra). To ojciec jednej z ofiar, od początku napędzany żądzą zemsty. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że to własna żona Charro wrobiła go w korupcję i morderstwo. Ich spotkanie za kratami stało się jednym z najbardziej zapamiętanych cliffhangerów meksykańskich seriali Netflixa. Drugi sezon: jeszcze więcej napięcia i psychologicznej gry Twórca serialu, Leonardo Padrón, zapowiada, że kontynuacja idzie o krok dalej zarówno pod względem emocji, jak i moralnych dylematów bohaterów. Jak podkreśla: Jednym z kluczowych wątków staje się relacja Emiliano i Charro w realiach więziennych. Choć obaj trafiają za te same mury, ich pozycja jest skrajnie różna. Charro, związany ze światem przestępczym, ma wpływy i sojuszników. Emiliano, były prawnik, musi odnaleźć się w brutalnej rzeczywistości, w której prawo znaczy niewiele. Drugi sezon coraz wyraźniej odchodzi od thrillera prawniczego, skręcając w stronę opowieści o przetrwaniu. Równie istotne są losy kobiet pozostawionych na zewnątrz. Daniela (Ana Claudia Talancón), policjantka i żona Emiliano, aresztowała własnego męża, pozostając wierna zasadom. Teraz mierzy się z samotnością, gniewem otoczenia i rozpadem życia rodzinnego. Krytycy zapowiadają, że to jedna z najmocniejszych ról w jej karierze. Z kolei Lupita (Eréndira Ibarra), która przyczyniła się do upadku Charro, próbując wyrwać się z toksycznego związku, żyje z ciężarem sekretu, który w każdej chwili może wyjść na jaw, a jego konsekwencje mogą sięgnąć daleko poza więzienne mury. Nowy sezon rozwija również wątek korupcji, wcześniej jedynie zarysowany przy okazji kontrowersyjnej inwestycji w park rozrywki. Chaos w rodzinach Lobo, Pereira i Mejía otwiera drzwi dla nowych przeciwników: polityków, biznesowych partnerów i skorumpowanych urzędników, którzy zaczynają odgrywać coraz większą rolę w tej historii. Dlaczego „Wypadek” stał się globalnym fenomenem? Mimo mieszanych opinii części krytyków „Wypadek” zdobył ogromną międzynarodową publiczność, trafiając do Top 10 Netflixa w ponad 80 krajach. Leonardo Padrón stworzył format, który recenzenci określili mianem „prestiżowej telenoweli” łączącej emocjonalność latynoskich dramatów z jakością wizualną znaną z produkcji premium. Serial przyciąga nie tylko dynamicznym tempem i mocnymi cliffhangerami, ale też bezkompromisowym spojrzeniem na winę, odpowiedzialność i decyzje podejmowane w chwili impulsu. To opowieść o błędach, które nie chcą się przedawnić, i o konsekwencjach, z którymi bohaterowie muszą żyć latami. „Wypadek” pokazuje również Meksyk z dwóch perspektyw: zamożnych rodzin próbujących wykupić spokój sumienia oraz ludzi takich jak Moncho (Silverio Palacios), który stracił wszystko i stał się symbolem tych, którzy płacą najwyższą cenę za cudze zaniedbania. W więziennych realiach różnice społeczne tracą znaczenie. Pozostają tylko siła, strach i lojalność. View oEmbed on the source website
Najbardziej zaskakujący serial kryminalny dostępny w ofercie HBO! Każdy odcinek to nowa wciągająca historia!
Na HBO Max pojawił się serial, który zrywa z klasycznym opowiadaniem historii kryminalnych. „Oskarżeni” to antologia, w której każdy odcinek stawia widza przed moralnym dylematem.
W ofercie HBO Max pojawił się serial, który wymyka się klasycznym telewizyjnym schematom. „Oskarżeni” („Accused”) to dramat kryminalny w formie antologii, inspirowany brytyjską produkcją BBC, w którym każdy odcinek opowiada zamkniętą historię zawsze z perspektywy osoby zasiadającej na ławie oskarżonych. Punktem wyjścia każdej opowieści jest sala sądowa. Widz od pierwszych minut wie, że bohater znalazł się w centrum sprawy karnej, ale nie zna powodów, które do tego doprowadziły. Dopiero kolejne retrospekcje odsłaniają ciąg zdarzeń, decyzji i emocji, które stopniowo prowadzą do dramatycznego finału. Twórcy nie skupiają się na proceduralnych niuansach procesu. Znacznie ważniejsze jest to, co dzieje się w psychice bohaterów. Dramat, który stawia niewygodne pytania „Oskarżeni” konsekwentnie unikają prostych ocen. To serial, w którym granice między winą a niewinnością często się zacierają, a moralne wybory nie mają jednoznacznych konsekwencji. Historie bohaterów prowokują do zadawania pytań: jak zachowalibyśmy się w podobnej sytuacji? Gdzie kończy się odpowiedzialność, a zaczyna desperacja? Czy każdą decyzję da się ocenić z bezpiecznej perspektywy widza? Każdy odcinek działa jak osobny dramat psychologiczny, ale razem tworzą spójną opowieść o współczesnym społeczeństwie — jego lękach, uprzedzeniach i mechanizmach wykluczenia. Serial porusza m.in. tematy uzależnień, przemocy, tożsamości, nierówności społecznych czy odpowiedzialności rodzicielskiej. Antologia zamiast „rozciągniętego” sezonu Jedną z największych zalet „Oskarżonych” jest forma. Zamiast wielowątkowych, przeciąganych sezonów otrzymujemy samodzielne historie zamknięte w jednym odcinku. Dzięki temu serial można oglądać w dowolnej kolejności, bez konieczności śledzenia jednego głównego wątku przez wiele godzin. Twórcą amerykańskiej wersji jest Howard Gordon. To producent znany z takich tytułów jak „24 godziny” czy „Homeland”. Jego doświadczenie w budowaniu napięcia jest tu wyraźnie widoczne, choć „Oskarżeni” rezygnują z sensacyjnego tempa na rzecz emocjonalnej intensywności i refleksji. Znane twarze i mocne role Każdy odcinek przynosi nową obsadę i nową historię. W serialu pojawiają się m.in. Michael Chiklis, Ian Anthony Dale, Megan Boone czy Aisha Dee. Dzięki formule antologii aktorzy dostają przestrzeń na pełnowymiarowe, często niejednoznaczne role bez konieczności podporządkowywania się długofalowej narracji. To produkcja, która działa zarówno jako dramat sądowy, thriller psychologiczny, jak i społecznie zaangażowany komentarz. „Oskarżeni” nie oferują łatwego katharsis, ale zostawiają widza z pytaniami, które wybrzmiewają jeszcze długo po seansie. Serial „Oskarżeni” jest już dostępny w ofercie HBO Max.
„Powiedz mi po cichu” nr. 1 na Prime Video! Młodzieżowy dramat przyciąga widzów, porównują go do „Trylogii Winnych”
„Powiedz mi po cichu” zadebiutowało w serwisie Prime Video w piątek 12 grudnia i niemal od razu znalazło się na samym szczycie listy najpopularniejszych tytułów w Polsce. Tempo, w jakim film zdobył uwagę użytkowników, nie jest przypadkowe. Już sam opis historii zdradza elementy, które od dawna świetnie sprawdzają się wśród fanów gatunku young adult.
„Powiedz mi po cichu”: najchętniej oglądany film Prime Video Nie bez powodu ten tytuł błyskawicznie wskoczył na pierwsze miejsce Prime Video w Polsce. „Powiedz mi po cichu” w krótkim czasie stał się najchętniej oglądanym filmem na platformie Prime Video, wyraźnie zostawiając konkurencję w tyle. Młodzieżowy dramat trafił w gusta widzów niemal natychmiast — a wszystko wskazuje na to, że stoi za tym dobrze znany i sprawdzony schemat. Fabuła filmu skupia się na Kamili, dziewczynie, która na pierwszy rzut oka ma swoje życie poukładane. Dobrze radzi sobie w szkole, dba o relacje i wizerunek, a chaos wydaje się trzymać z dala. Ten pozorny spokój zostaje jednak zachwiany wraz z powrotem sąsiadów, braci Di Bianco. Jeden z nich, Thiago, był jej pierwszą miłością, drugi zaś przez lata pełnił funkcję najbliższego przyjaciela. Dawne emocje szybko wracają, a wraz z nimi pytania o to, czy bohaterom uda się zmierzyć z przeszłością, czy też historia ponownie się powtórzy. To właśnie tę odpowiedź próbują znaleźć widzowie Prime Video, masowo sięgając po film. „Powiedz mi po cichu”: schemat, który widzowie już pokochali Młoda bohaterka, dwaj bracia i napięcie emocjonalne między nimi. Ten układ brzmi znajomo nie bez powodu. Podobny motyw przyciągnął wcześniej miliony widzów serialu „Tego lata stałam się piękna”, który przez wiele tygodni dominował w zestawieniach najchętniej oglądanych produkcji Prime Video. Letnia opowieść o Belly i braciach walczących o jej uczucia okazała się największym hitem wakacji, a jej trzeci, finałowy sezon tylko umocnił tę pozycję. „Powiedz mi po cichu”: mroczniejszy ton i sprawdzona autorka Choć „Powiedz mi po cichu” korzysta z podobnych fundamentów fabularnych, jego klimat jest wyraźnie cięższy i mniej idealistyczny. Bliżej mu do innych popularnych romansów young adult dostępnych na Prime Video, zwłaszcza do ekranizacji tzw. Trylogii Winnych. Nie jest to przypadek, bo za literacki pierwowzór filmu odpowiada Ron Mercedes, autorka „Mojej winy”, „Twojej winy” i „Naszej winy”. Wszystkie te historie doczekały się adaptacji Amazona i każda z nich notowała imponujące wyniki oglądalności. Ostatnia część trylogii zadebiutowała zaledwie w październiku i również szybko wspięła się na szczyt rankingu platformy. Choć na ostateczne podsumowania jest jeszcze za wcześnie, wiele wskazuje na to, że „Powiedz mi po cichu” może pójść tą samą drogą. Jeśli zainteresowanie widzów utrzyma się przez kolejne tygodnie, Amazon może zdecydować się na kontynuację historii. Materiału źródłowego nie brakuje. Ron Mercedes już dawno napisała dalsze losy bohaterów. Teraz wszystko zależy od tego, jak długo film utrzyma się na szczycie Prime Video. View oEmbed on the source website
Ten thriller obyczajowy porównywany do „Gotowych na wszystko” wreszcie trafił na polskiego Netflixa! Widzowie zachwyceni
Po miesiącach oczekiwań „The Hunting Wives” wreszcie trafiło do polskiej oferty Netflixa. Thriller obyczajowy porównywany do „Gotowych na wszystko” zebrał bardzo dobre opinie widzów i krytyków.
Nowy serial Netflixa od miesięcy budził ogromne zainteresowanie za granicą, a teraz w końcu mogą obejrzeć go także polscy widzowie. „The Hunting Wives” to thriller obyczajowy, który jeszcze przed lokalną premierą dorobił się opinii jednej z najmocniejszych nowości platformy. Widzowie i krytycy zgodnie zwracają uwagę na skojarzenia z kultowymi „Gotowymi na wszystko”. Z tą różnicą, że tu napięcie szybko wchodzi na znacznie mroczniejsze tony. Serial, który długo czekał na polską premierę Choć dziś „The Hunting Wives” widnieje w katalogu Netflixa, droga serialu na platformę była dość zawiła. Produkcja została pierwotnie zamówiona przez stację Starz, a dopiero później przejęta przez streamingowego giganta. W Stanach Zjednoczonych serial zadebiutował już w lipcu i od tamtej pory dostępny był również w kilku innych regionach świata. W Polsce przez długi czas pozostawał jedynie tytułem, o którym czytano w zagranicznych recenzjach. Serial powstał na podstawie bestsellerowej powieści May Cobb i opowiada historię kobiety, która wraz z rodziną przeprowadza się z Bostonu do wschodniego Teksasu. Na miejscu nawiązuje bliską relację z jedną z lokalnych bywalczyń elitarnych kręgów. Z czasem niewinna fascynacja przeradza się w sieć obsesji, manipulacji i sekretów, które prowadzą do wydarzeń o znacznie poważniejszych konsekwencjach. Widzowie i krytycy mówią jednym głosem Nieprzypadkowo w recenzjach tak często pojawiają się porównania do „Gotowych na wszystko”. Ten sam miks pozornej sielanki i narastającego napięcia sprawił, że serial zebrał sporo pozytywnych ocen. Entuzjazm widać także wśród widzów, którzy sięgnęli po produkcję tuż po amerykańskiej premierze. Jeden z komentarzy opublikowanych na platformie X podsumowuje to krótko: „The Hunting Wives jest tak dobre, że zbindżowałem całość w jeden dzień”. Polscy widzowie mogą wreszcie sprawdzić ten tytuł na własnej skórze. „The Hunting Wives” zadebiutowało w krajowej ofercie Netflixa 15 grudnia. Co istotne, historia nie kończy się na jednym sezonie. Platforma już we wrześniu zamówiła kontynuację, choć data premiery drugiej odsłony nie została jeszcze ujawniona.
„Polowanie” trzyma w napięciu od pierwszej minuty i wciąga aż do finału. Polski thriller od dwóch lat hitem Netflixa
Każda okolica skrywa tajemnice, które potrafią zmrozić krew w żyłach. Michał Król, lokalny przedsiębiorca, staje do walki o stanowisko burmistrza, by odmienić losy swojego miasta. Jednak wkracza w świat, w którym korupcja, manipulacje i polityczne układy są codziennością. Co gorsza, jego przeciwnicy nie przebierają w środkach, aby go zniszczyć. Film „Polowanie”, bo właśnie o jego fabule mowa, wciągnie cię od pierwszej minuty.
W tym artykule: „Polowanie” – fabuła „Polowanie” – obsada i twórcy „Polowanie” – zwiastun „Polowanie” to thriller polityczny, który był już grany na dużym ekranie, ale wtedy nie przyciągnął tłumów. Gdy zasilił bibliotekę Netflixa, stał się niezwykle popularny. Nadal cieszy się dużym zainteresowaniem – nie tylko widzów z Polski. Jeśli jeszcze go nie widzieliście – czas nadrobić zaległości! „Polowanie” – fabuła Film opowiada historię Michała Króla, przedsiębiorcy, który postanawia kandydować na burmistrza swojego rodzinnego miasteczka. Jego celem jest przywrócenie porządku i zakończenie układów, które niszczą lokalną społeczność. Jednak wejście w świat polityki okazuje się znacznie bardziej niebezpieczne, niż przypuszczał. Wrogowie nie cofną się przed niczym, aby go zdyskredytować, a tajemnice, które wychodzą na jaw, mogą zagrozić nie tylko jego kampanii, ale i życiu. W filmie pojawiają się również wątki miłosne, które dodają smaczku fabule. „Polowanie” – obsada i twórcy „Polowanie”, w reżyserii Pawła Chmielewskiego, to produkcja inspirowana losami Adama Pawlickiego, burmistrza Jarocina w latach 2002-2011, który opisał swoje doświadczenia w książce „Skazany za sukces Jarocina”. Jednym z prawdziwych wydarzeń, które zostało odwzorowane w filmie, jest polowanie z 2009 roku. Wtedy to Pawlicki został celowo postrzelony z broni myśliwskiej. Jednak, jak zaznacza burmistrz, nie zgłosił tego zdarzenia na policję, obawiając się dalszych reperkusji. Scenariusz do filmu stworzyli Michał Pruski i Mirosław Piepka (scenarzyści „Układu zamkniętego”). W roli głównej występuje Michał Czernecki, który wciela się w postać Michała Króla, ambitnego młodego burmistrza. W obsadzie znaleźli się m.in. Artur Barciś, Kamila Kamińska, Andrzej Andrzejewski, Ewa Kasprzyk, Piotr Cyrwus i Magdalena Walach. W filmie pojawił się także Robert Ziółkowski, wiceburmistrz Jarocina, który wystąpił w roli funkcjonariusza CBŚ i konsultanta ds. policyjnych. Zdjęcia do „Polowania” rozpoczęły się w 2018 roku w Jarocinie. Kolejne etapy nagrań miały miejsce w 2022 roku w Warszawie oraz w Gniewie. „Polowanie” – zwiastun Jeżeli jeszcze nie czujecie się zachęceni do obejrzenia „Polowania”, to na pewno zwiastun filmu wciągnie was w jego tajemniczy świat. Już od pierwszych sekund widać, jak reżyser buduje napięcie. Mroczna atmosfera małego miasteczka, w którym nic nie jest takie, jakie się wydaje, pochłania widza bez reszty. Film Pawła Chmielewskiego dostępny jest na Netflixie od 2023 roku. View oEmbed on the source website
Mads Mikkelsen w surowym i hipnotyzującym duńskim dramacie. Wleciał właśnie na HBO Max i już skradł serca krytyków!
W ofercie serwisów streamingowych regularnie pojawiają się nowości, ale tylko nieliczne z nich naprawdę zatrzymują uwagę. Do tej kategorii bez wątpienia należy „Bękart”, duńska produkcja, która właśnie zasiliła bibliotekę HBO Max. To kino surowe, intensywne i skupione na bohaterze, którego nie sposób zignorować. Zwłaszcza gdy na ekranie pojawia się Mads Mikkelsen.
Do katalogu HBO Max trafił właśnie film, który trudno zignorować. „Bękart”, duńska produkcja z 2023 roku, to kino surowe, intensywne i oparte na aktorskiej sile jednego nazwiska. Mads Mikkelsen wraca tu w roli, która idealnie wpisuje się w jego ekranowy wizerunek: mężczyzny milczącego, twardego, noszącego w sobie więcej, niż zdradzają słowa. To propozycja dla widzów, którzy cenią kino z charakterem i bohaterów, których się nie zapomina. Aktor, który nie musi niczego udowadniać Pozycja Madsa Mikkelsena w europejskim i światowym kinie jest niepodważalna. Widzowie pamiętają go zarówno z „Casino Royale”, „Polowania”, jak i z oscarowego „Na rauszu”, a dla wielu na zawsze pozostanie jednym z najbardziej niepokojących Hannibalów Lecterów w historii telewizji. Ostatnie lata tylko potwierdziły jego wszechstronność, od blockbustera o Indianie Jonesie po animowaną rolę w „Mufasie: Królu Lwie”. „Bękart” idealnie wpisuje się w ten dojrzały, świadomy etap jego kariery. Jego Kahlen jest oszczędny w gestach, zamknięty, a jednocześnie pełen wewnętrznego napięcia. Aktor z niezwykłą precyzją oddaje zmęczenie życiem, determinację i cichą wściekłość bohatera. Na ekranie znakomicie partneruje mu Simon Bennebjerg jako de Schinkel Surowa opowieść o ambicji i konflikcie Akcja filmu w reżyserii Nikolaja Arcela przenosi widzów na XVIII-wieczne jutlandzkie wrzosowiska. Mikkelsen wciela się w kapitana Ludviga Kahlena, weterana wojennego, który podejmuje się niemal niemożliwego zadania. Chce zagospodarować nieurodzajne tereny w zamian za obiecany tytuł szlachecki. Zgoda monarchy nie oznacza jednak spokoju. Lokalny właściciel ziemski, Frederik de Schinkel, widzi w nim zagrożenie dla własnej pozycji i rozpoczyna brutalną grę o władzę i wpływy. „Bękart” opiera się na wyraźnie zarysowanym konflikcie dwóch światów i dwóch postaw. Z jednej strony stoi człowiek zahartowany przez wojnę i biedę, wierzący, że ciężka praca może odmienić jego los. Z drugiej uprzywilejowany arystokrata, przyzwyczajony do kontroli i dominacji. Film nie udaje moralnej szarości, ale świadomie konstruuje historię w duchu klasycznego starcia jednostki z systemem. To opowieść o ambicji, godności i cenie, jaką trzeba zapłacić za niezależność. Gdzie obejrzeć „Bękarta”? „Bękart” to film daleki od łatwych emocji. Surowe zdjęcia, powolne tempo i gęsty klimat przywodzą na myśl europejskie kino historyczne z wyraźnymi westernowymi inspiracjami. Produkcja była duńskim kandydatem do Oscara w kategorii filmu międzynarodowego i choć ostatecznie nie znalazła się w finałowej piątce, pozostaje jednym z mocniejszych tytułów ostatnich lat w swoim gatunku. „Bękart” jest dostępny w serwisie HBO Max.
To jedna z najbardziej wyczekiwanych premier roku! Trzecia odsłona kultowej serii Jamesa Camerona już w piątek w kinach
Już w tym tygodniu do polskich kin trafi jedna z najbardziej wyczekiwanych produkcji ostatnich lat. „Avatar: Ogień i popiół”, czyli trzecia odsłona kultowej serii Jamesa Camerona, zabierze widzów w nieznane dotąd rejony Pandory.
Miłośnicy świata Pandory mogą zacząć odliczanie. Już w tym tygodniu na wielki ekran wraca kultowa saga Jamesa Camerona, która od lat przyciąga do kin widzów na całym świecie. Trzecia część serii, zatytułowana „Avatar: Ogień i popiół”, zapowiada się jako kolejny spektakularny rozdział tej filmowej opowieści. Kiedy premiera „Avatar: Ogień i popiół” w Polsce? Polska premiera filmu została zaplanowana na piątek, 19 grudnia. To właśnie wtedy najnowsza odsłona „Avatara” pojawi się w repertuarach kin w całym kraju. James Cameron tym razem zabiera widzów w rejony Pandory, które do tej pory pozostawały poza kadrem. W „Avatarze: Ogień i popiół” poznamy ogniste plemię Na’vi, tajemniczy klan zamieszkujący surowe, niebezpieczne tereny. Ich obecność stanowi nowe zagrożenie dla znanych już bohaterów serii, Jake’a Sully’ego i Neytiri. Jak zapowiada reżyser, ta część ma zerwać z idealizowanym obrazem Na’vi i pokazać, że mieszkańcy Pandory nie zawsze kierują się pokojem czy szlachetnością. Znane twarze i polski dubbing W obsadzie filmu ponownie zobaczymy gwiazdy znane z poprzednich części. Na ekranie pojawią się m.in. Sam Worthington, Zoe Saldaña, Sigourney Weaver, Stephen Lang, Oona Chaplin, Cliff Curtis, Kate Winslet oraz Britain Dalton. Widzowie w Polsce będą mogli obejrzeć film także w wersji z dubbingiem. Głosu Jake’owi Sully’emu użyczy Piotr Witkowski, a Neytiri przemówi głosem Marii Dębskiej. Ogromna produkcja i stawka liczona w miliardach James Cameron nie ukrywał, że realizacja trzeciego „Avatara” była przedsięwzięciem na gigantyczną skalę. Jak podaje „Filmweb”, powołując się na „Variety”, budżet produkcji sięgnął około 400 milionów dolarów (bez uwzględnienia kosztów promocji). Reżyser podkreślał, że powodzenie tej części ma kluczowe znaczenie dla przyszłości całego cyklu. Do tej pory dwie pierwsze odsłony serii zarobiły łącznie 5,2 miliarda dolarów, co plasuje „Avatary” w ścisłej czołówce najbardziej dochodowych filmów w historii kina. Jeśli „Ogień i popiół” odniesie sukces, łączny box office całej serii może zbliżyć się do imponującej kwoty 7 miliardów dolarów. View oEmbed on the source website
Ona i dwóch braci. Ten gorący, hiszpański romans wypełni pustkę po „Maxton Hall” i „Tego lata stałam się piękna”
Jeśli tęsknisz za „Maxton Hall”, „Tego lata stałam się piękna” lub Trylogią Winnych, to mam coś dla ciebie! W tym hiszpańskim romansie główna bohaterka jest rozdarta pomiędzy dwójką przystojnych braci… To obecnie najchętniej oglądany tytuł na Prime Video w Polsce! Tymczasem zobaczcie co o produkcji opowiedzieli nam Fernando Lindez oraz Diego Vidales, którzy wcielają się w role braci Di Bianco.
„Powiedz mi po cichu”: fabuła „Powiedz mi po cichu” to adaptacja książki Mercedes Ron, czyli autorki Trylogii Winnych, zrealizowana w ramach The House of Ron – współpracy Ron z serwisem Prime Video. O czym opowiada? Kamila Hamilton miała wszystko pod kontrolą... a przynajmniej tak jej się wydawało. Nie przewidziała jednak powrotu braci Di Bianco, którzy znów wywrócą jej świat do góry nogami. Siedem lat temu pierwszy pocałunek z Thiago i bezwarunkowa opiekuńczość Taylora na zawsze odmieniły jej życie. Teraz ich powrót zagraża starannie zbudowanej fasadzie Kami. Nie jest już tą samą niewinną dziewczyną, którą kiedyś znali – odkąd odeszli, nikt nie potrafił się do niej naprawdę zbliżyć. Nikt oprócz nich. Czy Kami zdoła oprzeć się samej obecności Thiago? Co się stanie, gdy Taylor zacznie patrzeć na nią inaczej? Czy wszystko znów rozpadnie się na tysiąc kawałków? „Powiedz mi po cichu”: obsada W rolach głównych występują: Alicia Falcó („Bunkier miliarderów”), Diego Vidales („Nudes”) oraz model i aktor Fernando Lindez („Szkoła dla elity”). Z Diego i Fernando mieliśmy okazję porozmawiać na Ibizie, na długo przed premierą filmu. Już wtedy zdradzili nam, że rozpoczęli pracę nad kontynuacją! „Powiedz mi po cichu” jest dostępny na platformie Prime Video od piątku 12 grudnia. Jest obecnie najchętniej oglądanym tytułem na Prime Video w naszym kraju. View oEmbed on the source website
Najdziwniejszy serial Netflixa powróci, ale nie tak szybko, jak wszyscy liczyli. Znamy datę!
Adaptacja arcydzieła Gabriela Garcíi Márqueza okazała się dla Netfliksa zarówno artystycznym sukcesem, jak i globalnym hitem. Teraz platforma ujawnia, kiedy zobaczymy jej finał.
Przez długie miesiące wokół tej produkcji panowała cisza, która tylko podsycała frustrację widzów. Adaptacja jednej z najsłynniejszych powieści XX wieku od początku budziła skrajne emocje, zachwycała rozmachem i dezorientowała formą. Teraz Netflix wreszcie przerwał milczenie i potwierdził, kiedy na platformę trafi druga część „Stu lat samotności”. Serial, oparty na kultowej książce Gabriela Garcíi Márqueza, zadebiutował na Netfliksie 11 grudnia 2024 roku. Od początku było jasne, że historia nie zostanie opowiedziana w całości w jednym sezonie. Produkcja została podzielona na 16 odcinków, z czego widzowie otrzymali jedynie pierwsze osiem. Druga połowa, choć zrealizowana znacznie wcześniej, przez długi czas pozostawała bez daty premiery. Fani mieli powody do obaw, ponieważ w przeszłości często zdarzało się, że Netflix kasował lubiane i dobrze seriale zaledwie po jednym czy dwóch sezonach. Macondo, ród Buendíów i realizm magiczny na ekranie „Sto lat samotności” opowiada historię Macondo – miasteczka założonego przez kuzynostwo, które wbrew rodzinie decyduje się na wspólne życie i wyrusza w nieznane. Tak rozpoczyna się saga rodu Buendíów, rozpisana na kolejne pokolenia i naznaczona obsesjami, nieszczęśliwymi miłościami, przemocą, wojną i lękiem przed dziedziczoną klątwą. Przeniesienie tej historii na ekran od lat uchodziło za zadanie niemal niemożliwe. Powieść Márqueza, sprzedana w ponad 50 milionach egzemplarzy i przetłumaczona na kilkadziesiąt języków, jest jednym z najważniejszych dzieł realizmu magicznego. Netflix, realizując serial w Kolumbii, postawił na rozmach, wierność literackiemu duchowi i narrację, która nie upraszcza tej opowieści dla masowego odbiorcy. Efekt? Produkcja zebrała bardzo dobre recenzje, osiągając 84 proc. pozytywnych ocen na Rotten Tomatoes, a jednocześnie okazała się jednym z najgłośniejszych serialowych debiutów platformy. Drugi sezon gotowy, ale premiera dopiero w 2026 roku Choć ekipa serialu wróciła na plan już w lutym i szybko zrealizowała brakujące odcinki, Netflix długo nie ujawniał, kiedy widzowie zobaczą finał tej historii. Przez wiele miesięcy panowało przekonanie, że przerwa między częściami potrwa około roku. Tak się jednak nie stanie. Platforma potwierdziła, że drugi sezon „Stu lat samotności” zadebiutuje dopiero w sierpniu 2026 roku. Oznacza to niemal dwuletnią przerwę między pierwszą a drugą częścią adaptacji. Dla fanów to informacja słodko-gorzka. Z jednej strony wreszcie wiadomo, że historia zostanie domknięta i że Netflix nie porzucił projektu. Z drugiej – cierpliwość widzów zostanie wystawiona na wyjątkowo długą próbę. Serial, który nie ma odpowiednika „Sto lat samotności” pozostaje jedną z najbardziej nietypowych propozycji Netfliksa. To serial, który nie podąża za klasycznymi zasadami narracji, nie tłumaczy wszystkiego wprost i wymaga pełnego skupienia. Dla jednych jest arcydziełem, dla innych produkcją zbyt hermetyczną. Jedno jest jednak pewne: druga część tej historii będzie wydarzeniem. Finał losów rodu Buendíów zamknie jedną z najbardziej ambitnych adaptacji literackich w historii platformy. I choć na powrót do Macondo trzeba będzie jeszcze długo poczekać, Netflix właśnie potwierdził, że ta opowieść zmierza do końca, czyli dokładnie tak, jak zaplanowano od początku. View oEmbed on the source website
Przez lata mówiono im, że ich dzieci nie żyją. Ten serial opowiada historię, która wstrząsnęła Europą
Przez dekady biologicznym matkom wmawiano, że ich dzieci zmarły tuż po porodzie. W rzeczywistości noworodki trafiały do nielegalnych adopcji, a dokumenty były niszczone. Dokument HBO Original „Skradzione dzieci” ujawnia skalę procederu, który dotknął nawet 100 tysięcy rodzin w Gruzji.
Są historie, które brzmią jak scenariusz thrillera, a jednak wydarzyły się naprawdę. I jakby tego było mało, przez dekady pozostawały zamiatane pod dywan. Nowy dokument HBO Original „Skradzione dzieci” odsłania dramat tysięcy rodzin, którym odebrano coś najcenniejszego: prawdę o losie własnych dzieci. To opowieść o systemowym kłamstwie, handlu noworodkami i traumie, która nie zna granic ani przedawnienia. Bliźniaczki, które połączył przypadek i internet W 2024 roku Europa usłyszała historię bliźniaczek z Gruzji — Amy i Ano. Rozdzielone tuż po narodzinach, przez 19 lat nie wiedziały o swoim istnieniu. Spotkały się przypadkiem, dzięki mediom społecznościowym. Ich odnalezienie stało się symbolem tragedii o niewyobrażalnej skali. Śledztwo dziennikarskie ujawniło, że od czasów sowieckich w Gruzji mogło zostać nielegalnie sprzedanych nawet 100 tysięcy dzieci. A warto pamiętać, że mówimy o kraju liczącym zaledwie 3,5 miliona mieszkańców. Porażająca liczba. Dziennikarka kontra system, który działał dekadami Dokument „Skradzione dzieci” skupia się na pracy dziennikarki, Tamuny Museridze, która w 2016 roku odkryła, że sama została nielegalnie adoptowana. To stało się punktem wyjścia do jednego z najbardziej wstrząsających śledztw w historii współczesnej Europy. Od lat 50. XX wieku w gruzińskich szpitalach biologicznym matkom wmawiano, że ich noworodki zmarły tuż po porodzie. W rzeczywistości dzieci trafiały do adopcji, często za granicę. Rodzice adopcyjni byli przekonani, że przyjmują porzucone niemowlęta i płacą jedynie za przyspieszenie formalności. Oryginalne dokumenty niszczono, a ślady skrupulatnie zacierano. Dziś tysiące kobiet w całej Gruzji wykonuje testy DNA, próbując odnaleźć dzieci, które uznano za martwe. Spotkanie Amy i Ano stało się dla nich symbolem nadziei. Film HBO śledzi losy bohaterów walczących o sprawiedliwość, tożsamość i odpowiedzi, których odmawiano im przez całe życie. To dokument o systemowej przemocy, ale też o determinacji ludzi, którzy nie godzą się na zapomnienie. Kulisy powstania dokumentu HBO Original Autorkami scenariusza filmu są Martyna Wojciechowska oraz Jowita Baraniecka, które pełniły również funkcje reżyserskie. Za zdjęcia odpowiadają Olgierd Michalak, Robert Halastra, Jan Klima oraz Marcin Rostkowski. Montażem zajęła się Elżbieta Karnacewicz. Producentką dokumentu jest Ewa Marcinowska, a ze strony HBO Max projekt nadzorowała Magda Szczawińska. Kierowniczką produkcji była Anna Jacykiewicz. Premiera, która nie przechodzi bez echa „Skradzione dzieci” zadebiutowały w piątek 12 grudnia na platformie HBO Max. Wcześniej, 5 grudnia, dokument miał swoją premierę podczas 25. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego WATCH DOCS, który od lat prezentuje kino dokumentalne łączące artystyczną formę z zaangażowaniem społecznym. Jubileuszowa edycja festiwalu trwa do 14 grudnia 2025 roku. Dodatkowo na platformie Player, do 31 grudnia, dostępna jest specjalna kolekcja zawierająca najgłośniejsze tytuły ostatnich edycji WATCH DOCS. View oEmbed on the source website
Rowan Atkinson, dziecko i świąteczny chaos. Ten serial komediowy to numer jeden na Netflixie!
Samotny bohater, święta i sytuacja, która szybko wymyka się spod kontroli. Netflix ponownie stawia na sprawdzony format z Rowanem Atkinsonem w roli głównej. To obecnie numer jeden na polskim Netflixie!
Rowan Atkinson wraca na Netflixa w nowej odsłonie komedii sytuacyjnej, która szybko przyciągnęła uwagę widzów. Serial „Człowiek kontra dziecko” błyskawicznie wspiął się na szczyty oglądalności platformy, potwierdzając, że nazwisko aktora wciąż działa jak magnes. Tym razem twórcy stawiają na kameralną historię osadzoną w świątecznym klimacie, w której codzienny porządek zostaje zderzony z absolutną nieprzewidywalnością. O czym jest „Człowiek kontra dziecko”? Głównym bohaterem serialu jest Trevor Bingley, samotny mężczyzna stojący u progu zawodowej emerytury. Przed świętami przyjmuje zlecenie pilnowania luksusowego apartamentu w Londynie. Sytuacja komplikuje się, gdy pod jego opiekę trafia niemowlę, a z pozornie prostego zadania rodzi się ciąg zdarzeń, nad którymi Trevor nie ma żadnej kontroli. Każda próba zaprowadzenia ładu kończy się jeszcze większym chaosem. Serial liczy cztery odcinki, co wyraźnie odróżnia go od wcześniejszego projektu „Człowiek kontra pszczoła”. Twórcy nie próbują sztucznie rozciągać fabuły, opierając ją na powtarzalnym, ale czytelnym schemacie. Trevor reaguje na kolejne problemy z typową dla siebie nieporadnością, a napięcie budowane jest poprzez eskalację absurdalnych sytuacji. Święta w tle, ale bez przesadnego sentymentalizmu Akcja rozgrywa się w okresie świątecznym, jednak serial nie wpisuje się w klasyczną narrację o „magii Bożego Narodzenia”. Święta stanowią raczej tło dla opowieści o samotności, rodzinnych dystansach i próbie odnalezienia się w nowej rzeczywistości. Trevor mierzy się nie tylko z opieką nad dzieckiem, ale także z własnymi emocjami i poczuciem wykluczenia, co nadaje historii łagodnie melancholijny ton. Ciężar opowieści spoczywa niemal wyłącznie na Rowanie Atkinsonie. Aktor pozostaje wierny swojej charakterystycznej ekspresji i komediowej fizyczności, jednak tym razem unika skrajnej karykatury. Jego bohater jest niezdarny, ale empatyczny, zmęczony życiem, lecz wciąż wrażliwy na potrzeby innych. To rola, która nie redefiniuje jego ekranowego wizerunku, ale wpisuje się w niego w sposób bardziej stonowany. Produkcja na jeden wieczór „Człowiek kontra dziecko” nie aspiruje do miana przełomowej komedii ani serialu, który zostanie z widzem na długo. To raczej lekka, krótkodystansowa propozycja na zimowy wieczór, oparta na znanym formacie i rozpoznawalnym nazwisku. Netflix sięga po sprawdzony schemat, oferując widzom nieskomplikowaną rozrywkę, która nie wymaga zaangażowania, ale skutecznie wypełnia czas. Serial „Człowiek kontra dziecko” jest dostępny na Netflixie. View oEmbed on the source website
Sześć odcinków, jedna zbrodnia i Barcelona w cieniu tajemnicy. Ten kryminał podbija TOP10 Netflixa!
Netflix wzbogacił swoją ofertę o nowy hiszpański serial detektywistyczny. „Miasto cieni” to sześciodcinkowa opowieść o brutalnej zbrodni w Barcelonie, zawieszonym inspektorze i śledztwie, które prowadzi w najmroczniejsze zakamarki miasta.
Netflix dorzuca do swojej oferty kolejną propozycję dla widzów, którzy lubią kryminały z duszną atmosferą, wyrazistym bohaterem i miastem, które samo staje się częścią zagadki. „Miasto cieni” to hiszpański serial detektywistyczny rozgrywający się w Barcelonie, który od dnia premiery przyciąga uwagę fanów mrocznych historii o zbrodni i obsesji. Zbrodnia w sercu Barcelony Punktem wyjścia serialu jest brutalne morderstwo, które wstrząsa miastem. Na fasadzie słynnej La Pedrera – Casa Milà, jednego z najbardziej rozpoznawalnych budynków zaprojektowanych przez Antoniego Gaudíego, zostaje znalezione spalone ciało. Sprawa szybko okazuje się bardziej skomplikowana, niż początkowo zakładano, a śledztwo prowadzi w głąb mrocznych sekretów Barcelony. Do rozwiązania zagadki wraca Milo Malart – inspektor odsunięty wcześniej od służby za niesubordynację. To bohater na krawędzi: zdyskredytowany, nieufny wobec systemu i zmuszony zmierzyć się zarówno z seryjnym zabójcą, jak i własną reputacją. Towarzyszy mu Rebeca Garrido, jego zastępczyni, z którą tworzy duet oparty na napięciu, nieufności i stopniowo budowanej współpracy. Kryminał, który stawia na atmosferę „Miasto cieni” nie jest serialem opartym wyłącznie na zwrotach akcji. Dużą rolę odgrywa tu klimat miasta. Barcelona pokazana jest jako przestrzeń pełna kontrastów, gdzie monumentalna architektura sąsiaduje z ciemnymi zaułkami, a turystyczna fasada skrywa niepokojące tajemnice. Ulice, place i ikoniczne budynki stają się integralną częścią opowieści, wzmacniając poczucie zagrożenia i niepewności. Serial liczy sześć odcinków, co czyni go idealnym wyborem na intensywny weekendowy seans. Każdy epizod prowadzi widza coraz głębiej w sprawę, stopniowo odsłaniając kolejne tropy i fałszywe ślady. Za reżyserię produkcji odpowiada Jorge Torregrossa, a w obsadzie znaleźli się m.in. Isak Férriz, Verónica Echegui, Ana Wagener, Manolo Solo oraz Jordi Ballester. Aktorzy tworzą wiarygodny, surowy świat policyjnego śledztwa, w którym nie ma prostych odpowiedzi ani jednoznacznych bohaterów. Idealny serial na jeden wieczór… albo cały weekend „Miasto cieni” to propozycja dla tych, którzy szukają klasycznego kryminału detektywistycznego, ale podanego w nowoczesnej, europejskiej formie. Krótki format, wyraźnie zarysowana intryga i gęsta atmosfera sprawiają, że trudno poprzestać na jednym odcinku. Serial jest już dostępny na Netfliksie i jest obecnie drugim najchętniej oglądanym serialem Netfliksa w Polsce! View oEmbed on the source website
Daniel Craig powraca jako genialny detektyw. To najgorętsza premiera Netflixa w tym miesiącu!
To zdecydowanie jedna z najgorętszych i najgłośniejszych premier tego miesiąca. Daniel Craig wraca jako Benoit Blanc, a jego nowe śledztwo zaczyna się w… kościele.
Detektyw Benoit Blanc powraca w sprawie, która już na etapie materiałów promocyjnych nazywana jest „najbardziej mroczną i niemożliwą do rozwiązania”. Dla fanek true crime i eleganckich, filmowych łamigłówek jak znalazł. Morderstwo w kościele i klimat małomiasteczkowego thrillera W „Wake Up Dead Man: A Knives Out Mystery”, czyli w polskiej wersji „Żywy czy martwy: Film z serii »Na noże«”, Daniel Craig ponownie wciela się w kultowego detektywa. Tym razem Blanc trafia do małego, amerykańskiego miasteczka, gdzie w miejscowym kościele dochodzi do zagadkowej śmierci. Atmosfera jest ciężka, zamknięta, a mieszkańcy o krok od tego, by pęknąć pod presją sekretów, które skrywają latami. Blanc nie prowadzi dochodzenia sam. Towarzyszy mu ksiądz, grany przez Josha O’Connora, znanego z „The Crown” i „Challengers”. Ich filmowy duet już w zwiastunie miał w sobie coś magnetycznego, a w filmie jest jeszcze lepiej! Krytycy nazywają historię „genialną zagadką morderstwa” i podkreślają, że mamy tu do czynienia z jedną z najbardziej nasyconych emocjonalnie odsłon serii. Daniel Craig ma również zbierać najlepsze opinie w karierze Benoita Blanca. Gwiazdy, które podnoszą temperaturę premiery W obsadzie pojawiają się nazwiska, które same w sobie potrafią zrobić filmowy szum: Glenn Close, Josh Brolin, Mila Kunis, Jeremy Renner, Kerry Washington, Andrew Scott. Za scenariusz i reżyserię odpowiada ponownie Rian Johnson, twórca poprzednich części. Zatem znów możemy spodziewać się humoru podanego z wyczuciem, zaskakujących twistów i stylowych zdjęć, które wyglądają jak wyjęte z magazynu „Vanity Fair”. Światowa premiera filmu odbyła się 26 listopada 2025 roku w wybranych kinach. Na Netflixie film dostępny jest od piątku 12 grudnia 2025 roku – idealnie na weekend, który wiele osób spędza już z kubkiem gorącej herbaty, kocem i pierwszymi świątecznymi planami. View oEmbed on the source website
Ostatnie słowa Magdy Umer łamią serce. „Śniło mi się, że...”
Magda Umer nie żyje. Miała 76 lat. Jej ostatni wpis na Facebooku, w którym wspomniała o śnie, pokoju i ucieczce od rzeczywistości, wywołuje silne emocje.
Magda Umer nie żyje. Smutna wiadomość potwierdzona przez rodzinę W piątek 12 grudnia 2025 roku media obiegła poruszająca informacja – Magda Umer nie żyje. Wybitna artystka zmarła w wieku 76 lat. O jej odejściu poinformowali synowie, Mateusz i Franciszek, za pośrednictwem oficjalnego profilu artystki na Facebooku. Magda Umer była jedną z ikon polskiej kultury, autorką niezapomnianych interpretacji piosenek Agnieszki Osieckiej, Jeremiego Przybory i wielu innych. Jej odejście wywołało falę smutku wśród fanów, artystów i przyjaciół. Ostatni wpis Magdy Umer Choć Magda Umer w ostatnich miesiącach była mniej aktywna w mediach społecznościowych, to jej ostatni wpis z 21 września 2025 roku nabiera dziś szczególnego znaczenia. Artystka podzieliła się wówczas refleksją inspirowaną wierszem Wisławy Szymborskiej. Wspomniała o niepokoju współczesnego świata, wojnach i odejściach bliskich ludzi. Podzieliła się swoimi refleksjami na temat ucieczki w sny, w których odnajdywała spokój. Ten poetycki wpis, pełen emocji i nostalgii, zyskał nowe znaczenie w obliczu jej śmierci. Przyjaciele i fani żegnają Magdę Umer w emocjonalnych wpisach Słowa pożegnania dla Magdy Umer napłynęły z całej Polski. Krystyna Janda, jej wieloletnia przyjaciółka i współpracowniczka, opublikowała na swoich profilach w mediach społecznościowych symboliczne czarne serce. Artystki łączyła wieloletnia, silna więź. Ich znajomość rozpoczęła się w latach 70., a wspólne projekty i występy trwały do ostatnich lat. Fani, przyjaciele i inni twórcy żegnają artystkę w mediach społecznościowych, podkreślając jej wrażliwość, klasę i wyjątkowy talent. W komentarzach powtarzają się słowa: „nikt nie jest na zawsze”, „jej głos był jak oddech – delikatny i prawdziwy”, „Polska kultura straciła jeden z najczulszych głosów”. Wieść o śmierci Magdy Umer i jej ostatni wpis odbijają się szerokim echem.
Niewiarygodnie dobry thriller z Cate Blanchett w końcu trafił do streamingu! Wbija w fotel! 96% pozytywnych recenzji!
Ten thriller z Cate Blanchett w reżyserii Stevena Soderbergha trafił do streamingu i ponownie stał się hitem. To świetne, inteligentne kino. Aż 96% recenzji jest pozytywnych!
Thriller „Szpiedzy” już w streamingu! 7 grudnia do oferty SkyShowtime trafił thriller „Szpiedzy”. Produkcja zadebiutowała w polskich kinach w maju, następnie była dostępna w wypożyczalniach VOD, a obecnie dostępna jest w abonamencie wspomnianej platformy streamingowej. To film, który zachwycił widzów i krytyków nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. To połączenie inteligentnego scenariusza, wybitnej reżyserii oraz świetnych kreacji aktorskich. „Szpiedzy” zostali okrzyknięci jedną z najbardziej wciągających produkcji szpiegowskich ostatnich lat. „Szpiedzy” - o czym opowiada film i kto w nim zagrał? W główne role wcielają się Michael Fassbender i Cate Blanchett. To naprawdę dobre połączenie i główna zaleta filmu. Fabuła opowiada historię George'a Woodhouse'a - agenta wywiadu, który staje przed dramatycznym wyborem. Gdy jego żona Kathryn zostaje oskarżona o zdradę kraju, bohater musi zdecydować, czy pozostać lojalnym wobec niej, czy wobec ojczyzny. To właśnie ten dylemat staje się osią fabuły i nadaje filmowi napięcia i dramatyzmu. Historia porusza wątki wierności, zaufania oraz granic, jakie człowiek może przekroczyć w imię tych wartości. Kreacje Fassbendera i Blanchett zostały docenione przez recenzentów jako głęboko przemyślane i poruszające. Za reżyserię filmu odpowiada Steven Soderbergh, zdobywca Oscara za film „Traffic”, znany również z takich tytułów jak „Ocean's Eleven”, „Erin Brockovich” czy „Contagion – Epidemia strachu”. Scenariusz napisał David Koepp, który wcześniej pracował nad takimi hitami jak „Jurassic Park” i „Mission: Impossible”. Jest to więc duet doskonały. W gwiazdorskiej obsadzie „Szpiegów”, oprócz Cate Blanchett i Michaela Fassbendera, znaleźli się także: Regé-Jean Page, Marisa Abela, Naomie Harris, Tom Burke i Pierce Brosnan. „Szpiedzy” to jeden z najlepszych thrillerów. Recenzje mówią same za siebie Produkcja zdobyła uznanie krytyków i widzów. Na portalu Rotten Tomatoes aż 96% recenzji było pozytywnych. To imponujący wynik. Na Filmwebie natomiast zdobyła 7 gwiazdek. Użytkownicy podkreślają intelektualną jakość filmu i znakomite aktorstwo. „Inteligentne, wciągające i świetnie zagrane. Tak powinno wyglądać kino rozrywkowe dla dorosłych” - czytamy. Ktoś inny dodaje: „Kino piekielnie inteligentne i zaskakująco zabawne”. Zamierzacie zrobić sobie seans? Warto! Poniżej przedstawiamy zwiastun. View oEmbed on the source website