Jedna z najpopularniejszych serii grozy ostatnich lat doczekała się finału! 4. część „Obecności” dostępna teraz na HBO
„Obecność 4: Ostatnie namaszczenie” miała być emocjonalnym domknięciem historii Eda i Lorraine Warrenów. Finał serii sięga po sprawdzone motywy i wraca do demonologicznych korzeni.
Czwarta odsłona „Obecności” zamyka główną historię jednej z najpopularniejszych serii grozy ostatnich lat. Film jest już dostępny na HBO Max. Seria, która miała domknąć swoją historię Czwarta odsłona „Obecności” była zapowiadana jako definitywne pożegnanie z Edem i Lorraine Warrenami, bohaterami, którzy od 2013 roku stanowili trzon jednego z najbardziej rozpoznawalnych uniwersów grozy. Twórcy obiecywali emocjonalne zamknięcie i powrót do demonologicznego rdzenia serii. W praktyce „Ostatnie namaszczenie” okazuje się filmem ostrożnym, wyraźnie unikającym ryzyka, jakie mogłoby nadać temu finałowi wyrazistość. Michael Chaves po raz kolejny oddaje ciężar narracji duetowi Very Farmigi i Patricka Wilsona. Ich ekranowa relacja wciąż pozostaje najmocniejszym elementem serii. Oparta jest na zmęczeniu, zaufaniu i świadomości ceny, jaką płaci się za wieloletnią walkę ze złem. Najlepsze sceny filmu to te pozbawione efektów: rozmowy, spojrzenia, chwile zawahania. Twórcy wyraźnie starają się nadać historii ton pożegnania. Retrospekcje i subtelne nawiązania do wcześniejszych części pojawiają się z umiarem i bez fanserwisowej przesady, co działa na korzyść całości. Demoniczne wizje, lustrzane odbicia i jump scare’y Fabuła opiera się na głośnym przypadku rodziny Smurlów z Pensylwanii – jednym z najbardziej komentowanych epizodów w historii Warrenów. To materiał o dużym potencjale narracyjnym, jednak w filmie zostaje potraktowany powierzchownie. Bohaterowie drugoplanowi funkcjonują głównie jako tło, a ich historie nie mają realnego wpływu na rozwój wydarzeń. Dodatkowo, Warrenowie wchodzą do głównej akcji stosunkowo późno. Pierwsza część filmu sprawia wrażenie przedłużonego wstępu, co spowalnia tempo i utrudnia budowanie napięcia. Warstwa horrorowa nie wychodzi poza schematy znane z wcześniejszych odsłon serii. Demoniczne wizje, lustrzane odbicia i jump scare’y pojawiają się zgodnie z oczekiwaniami, ale rzadko zaskakują. Częste użycie efektów CGI osłabia realizm i odbiera scenom ciężar, który w pierwszych „Obecnościach” budowano ciszą i niedopowiedzeniem. Film nie próbuje redefiniować strachu, ani zaproponować nowego języka grozy. Zamiast eskalacji napięcia dostajemy serię punktowych momentów, które szybko tracą impet. Gdzie obejrzeć „Obecność 4”? „Ostatnie namaszczenie” nie jest filmem nieudanym. To produkcja poprawna, z solidnym aktorstwem i kilkoma dobrze poprowadzonymi scenami emocjonalnymi. Jako zamknięcie serii jednak rozczarowuje zachowawczością. Zamiast wyraźnego i odważnego finału, otrzymujemy bezpieczne wygaszenie historii. Dla wiernych fanów Warrenów będzie to akceptowalne pożegnanie. Dla widzów oczekujących świeżości lub mocnego akcentu końcowego to seans przeciętny, który nie zostawia po sobie silnego śladu. „Obecność 4: Ostatnie namaszczenie” jest dostępna na platformie HBO Max i można ją obejrzeć w ramach standardowego abonamentu.
Pierwszy sezon był hitem w ponad 80 krajach! Meksykański thriller powrócił z 2. sezonem i ponownie podbił serca widzów!
Gdy pierwszy sezon „Wypadku” pojawił się na Netflixie, niewielu spodziewało się, że produkcja z Meksyku wywoła aż tak silne emocje. Serial błyskawicznie trafił na listy najchętniej oglądanych tytułów na całym świecie. Teraz wraca z nowymi odcinkami.
Drugi sezon serialu „Wypadek” („Accidente”) ponownie przenosi widzów do dusznego, naznaczonego traumą miasteczka Santa Cruz. To miejsce, w którym tragedia sprzed lat wciąż rzuca długi cień na życie bohaterów, a żadne z nich nie potrafi naprawdę ruszyć dalej. Meksykański thriller dramatyczny po raz kolejny splata wątki żałoby, poczucia winy i pragnienia zemsty, które uczyniły pierwszy sezon jednym z najbardziej zaskakujących hitów Netflixa. Tragedia, od której wszystko się zaczęło Punktem wyjścia całej historii był dramatyczny wypadek podczas dziecięcego przyjęcia urodzinowego. Dmuchany zamek, porwany przez podmuch wiatru, doprowadził do śmierci trojga dzieci, a czwarte zniknęło bez śladu. Splot zaniedbania, przypadku i złych decyzji uruchomiły spiralę wzajemnych oskarżeń, konfliktów i narastającej wrogości między rodzinami. Pierwszy sezon wyraźnie pokazał, że żałoba nie zawsze zbliża ludzi. W Santa Cruz dawni przyjaciele szybko stali się przeciwnikami, a granica między poczuciem sprawiedliwości a chęcią odwetu zaczęła się zacierać. Bogatsi bohaterowie podejrzewali własnych pracowników, a emocje stopniowo przejmowały kontrolę nad rozsądkiem. Finał sezonu tylko pogłębił napięcie. Emiliano Lobo (Sebastián Martínez), prawnik, którego nieuwaga przyczyniła się do tragedii, postanowił sam oddać się w ręce policji, traktując karę jako formę zadośćuczynienia. Trafiając do więzienia, odkrywa jednak, że przebywa tam również Charro (Alberto Guerra). To ojciec jednej z ofiar, od początku napędzany żądzą zemsty. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że to własna żona Charro wrobiła go w korupcję i morderstwo. Ich spotkanie za kratami stało się jednym z najbardziej zapamiętanych cliffhangerów meksykańskich seriali Netflixa. Drugi sezon: jeszcze więcej napięcia i psychologicznej gry Twórca serialu, Leonardo Padrón, zapowiada, że kontynuacja idzie o krok dalej zarówno pod względem emocji, jak i moralnych dylematów bohaterów. Jak podkreśla: Jednym z kluczowych wątków staje się relacja Emiliano i Charro w realiach więziennych. Choć obaj trafiają za te same mury, ich pozycja jest skrajnie różna. Charro, związany ze światem przestępczym, ma wpływy i sojuszników. Emiliano, były prawnik, musi odnaleźć się w brutalnej rzeczywistości, w której prawo znaczy niewiele. Drugi sezon coraz wyraźniej odchodzi od thrillera prawniczego, skręcając w stronę opowieści o przetrwaniu. Równie istotne są losy kobiet pozostawionych na zewnątrz. Daniela (Ana Claudia Talancón), policjantka i żona Emiliano, aresztowała własnego męża, pozostając wierna zasadom. Teraz mierzy się z samotnością, gniewem otoczenia i rozpadem życia rodzinnego. Krytycy zapowiadają, że to jedna z najmocniejszych ról w jej karierze. Z kolei Lupita (Eréndira Ibarra), która przyczyniła się do upadku Charro, próbując wyrwać się z toksycznego związku, żyje z ciężarem sekretu, który w każdej chwili może wyjść na jaw, a jego konsekwencje mogą sięgnąć daleko poza więzienne mury. Nowy sezon rozwija również wątek korupcji, wcześniej jedynie zarysowany przy okazji kontrowersyjnej inwestycji w park rozrywki. Chaos w rodzinach Lobo, Pereira i Mejía otwiera drzwi dla nowych przeciwników: polityków, biznesowych partnerów i skorumpowanych urzędników, którzy zaczynają odgrywać coraz większą rolę w tej historii. Dlaczego „Wypadek” stał się globalnym fenomenem? Mimo mieszanych opinii części krytyków „Wypadek” zdobył ogromną międzynarodową publiczność, trafiając do Top 10 Netflixa w ponad 80 krajach. Leonardo Padrón stworzył format, który recenzenci określili mianem „prestiżowej telenoweli” łączącej emocjonalność latynoskich dramatów z jakością wizualną znaną z produkcji premium. Serial przyciąga nie tylko dynamicznym tempem i mocnymi cliffhangerami, ale też bezkompromisowym spojrzeniem na winę, odpowiedzialność i decyzje podejmowane w chwili impulsu. To opowieść o błędach, które nie chcą się przedawnić, i o konsekwencjach, z którymi bohaterowie muszą żyć latami. „Wypadek” pokazuje również Meksyk z dwóch perspektyw: zamożnych rodzin próbujących wykupić spokój sumienia oraz ludzi takich jak Moncho (Silverio Palacios), który stracił wszystko i stał się symbolem tych, którzy płacą najwyższą cenę za cudze zaniedbania. W więziennych realiach różnice społeczne tracą znaczenie. Pozostają tylko siła, strach i lojalność. View oEmbed on the source website
Najbardziej zaskakujący serial kryminalny dostępny w ofercie HBO! Każdy odcinek to nowa wciągająca historia!
Na HBO Max pojawił się serial, który zrywa z klasycznym opowiadaniem historii kryminalnych. „Oskarżeni” to antologia, w której każdy odcinek stawia widza przed moralnym dylematem.
W ofercie HBO Max pojawił się serial, który wymyka się klasycznym telewizyjnym schematom. „Oskarżeni” („Accused”) to dramat kryminalny w formie antologii, inspirowany brytyjską produkcją BBC, w którym każdy odcinek opowiada zamkniętą historię zawsze z perspektywy osoby zasiadającej na ławie oskarżonych. Punktem wyjścia każdej opowieści jest sala sądowa. Widz od pierwszych minut wie, że bohater znalazł się w centrum sprawy karnej, ale nie zna powodów, które do tego doprowadziły. Dopiero kolejne retrospekcje odsłaniają ciąg zdarzeń, decyzji i emocji, które stopniowo prowadzą do dramatycznego finału. Twórcy nie skupiają się na proceduralnych niuansach procesu. Znacznie ważniejsze jest to, co dzieje się w psychice bohaterów. Dramat, który stawia niewygodne pytania „Oskarżeni” konsekwentnie unikają prostych ocen. To serial, w którym granice między winą a niewinnością często się zacierają, a moralne wybory nie mają jednoznacznych konsekwencji. Historie bohaterów prowokują do zadawania pytań: jak zachowalibyśmy się w podobnej sytuacji? Gdzie kończy się odpowiedzialność, a zaczyna desperacja? Czy każdą decyzję da się ocenić z bezpiecznej perspektywy widza? Każdy odcinek działa jak osobny dramat psychologiczny, ale razem tworzą spójną opowieść o współczesnym społeczeństwie — jego lękach, uprzedzeniach i mechanizmach wykluczenia. Serial porusza m.in. tematy uzależnień, przemocy, tożsamości, nierówności społecznych czy odpowiedzialności rodzicielskiej. Antologia zamiast „rozciągniętego” sezonu Jedną z największych zalet „Oskarżonych” jest forma. Zamiast wielowątkowych, przeciąganych sezonów otrzymujemy samodzielne historie zamknięte w jednym odcinku. Dzięki temu serial można oglądać w dowolnej kolejności, bez konieczności śledzenia jednego głównego wątku przez wiele godzin. Twórcą amerykańskiej wersji jest Howard Gordon. To producent znany z takich tytułów jak „24 godziny” czy „Homeland”. Jego doświadczenie w budowaniu napięcia jest tu wyraźnie widoczne, choć „Oskarżeni” rezygnują z sensacyjnego tempa na rzecz emocjonalnej intensywności i refleksji. Znane twarze i mocne role Każdy odcinek przynosi nową obsadę i nową historię. W serialu pojawiają się m.in. Michael Chiklis, Ian Anthony Dale, Megan Boone czy Aisha Dee. Dzięki formule antologii aktorzy dostają przestrzeń na pełnowymiarowe, często niejednoznaczne role bez konieczności podporządkowywania się długofalowej narracji. To produkcja, która działa zarówno jako dramat sądowy, thriller psychologiczny, jak i społecznie zaangażowany komentarz. „Oskarżeni” nie oferują łatwego katharsis, ale zostawiają widza z pytaniami, które wybrzmiewają jeszcze długo po seansie. Serial „Oskarżeni” jest już dostępny w ofercie HBO Max.
„Powiedz mi po cichu” nr. 1 na Prime Video! Młodzieżowy dramat przyciąga widzów, porównują go do „Trylogii Winnych”
„Powiedz mi po cichu” zadebiutowało w serwisie Prime Video w piątek 12 grudnia i niemal od razu znalazło się na samym szczycie listy najpopularniejszych tytułów w Polsce. Tempo, w jakim film zdobył uwagę użytkowników, nie jest przypadkowe. Już sam opis historii zdradza elementy, które od dawna świetnie sprawdzają się wśród fanów gatunku young adult.
„Powiedz mi po cichu”: najchętniej oglądany film Prime Video Nie bez powodu ten tytuł błyskawicznie wskoczył na pierwsze miejsce Prime Video w Polsce. „Powiedz mi po cichu” w krótkim czasie stał się najchętniej oglądanym filmem na platformie Prime Video, wyraźnie zostawiając konkurencję w tyle. Młodzieżowy dramat trafił w gusta widzów niemal natychmiast — a wszystko wskazuje na to, że stoi za tym dobrze znany i sprawdzony schemat. Fabuła filmu skupia się na Kamili, dziewczynie, która na pierwszy rzut oka ma swoje życie poukładane. Dobrze radzi sobie w szkole, dba o relacje i wizerunek, a chaos wydaje się trzymać z dala. Ten pozorny spokój zostaje jednak zachwiany wraz z powrotem sąsiadów, braci Di Bianco. Jeden z nich, Thiago, był jej pierwszą miłością, drugi zaś przez lata pełnił funkcję najbliższego przyjaciela. Dawne emocje szybko wracają, a wraz z nimi pytania o to, czy bohaterom uda się zmierzyć z przeszłością, czy też historia ponownie się powtórzy. To właśnie tę odpowiedź próbują znaleźć widzowie Prime Video, masowo sięgając po film. „Powiedz mi po cichu”: schemat, który widzowie już pokochali Młoda bohaterka, dwaj bracia i napięcie emocjonalne między nimi. Ten układ brzmi znajomo nie bez powodu. Podobny motyw przyciągnął wcześniej miliony widzów serialu „Tego lata stałam się piękna”, który przez wiele tygodni dominował w zestawieniach najchętniej oglądanych produkcji Prime Video. Letnia opowieść o Belly i braciach walczących o jej uczucia okazała się największym hitem wakacji, a jej trzeci, finałowy sezon tylko umocnił tę pozycję. „Powiedz mi po cichu”: mroczniejszy ton i sprawdzona autorka Choć „Powiedz mi po cichu” korzysta z podobnych fundamentów fabularnych, jego klimat jest wyraźnie cięższy i mniej idealistyczny. Bliżej mu do innych popularnych romansów young adult dostępnych na Prime Video, zwłaszcza do ekranizacji tzw. Trylogii Winnych. Nie jest to przypadek, bo za literacki pierwowzór filmu odpowiada Ron Mercedes, autorka „Mojej winy”, „Twojej winy” i „Naszej winy”. Wszystkie te historie doczekały się adaptacji Amazona i każda z nich notowała imponujące wyniki oglądalności. Ostatnia część trylogii zadebiutowała zaledwie w październiku i również szybko wspięła się na szczyt rankingu platformy. Choć na ostateczne podsumowania jest jeszcze za wcześnie, wiele wskazuje na to, że „Powiedz mi po cichu” może pójść tą samą drogą. Jeśli zainteresowanie widzów utrzyma się przez kolejne tygodnie, Amazon może zdecydować się na kontynuację historii. Materiału źródłowego nie brakuje. Ron Mercedes już dawno napisała dalsze losy bohaterów. Teraz wszystko zależy od tego, jak długo film utrzyma się na szczycie Prime Video. View oEmbed on the source website
Ten thriller obyczajowy porównywany do „Gotowych na wszystko” wreszcie trafił na polskiego Netflixa! Widzowie zachwyceni
Po miesiącach oczekiwań „The Hunting Wives” wreszcie trafiło do polskiej oferty Netflixa. Thriller obyczajowy porównywany do „Gotowych na wszystko” zebrał bardzo dobre opinie widzów i krytyków.
Nowy serial Netflixa od miesięcy budził ogromne zainteresowanie za granicą, a teraz w końcu mogą obejrzeć go także polscy widzowie. „The Hunting Wives” to thriller obyczajowy, który jeszcze przed lokalną premierą dorobił się opinii jednej z najmocniejszych nowości platformy. Widzowie i krytycy zgodnie zwracają uwagę na skojarzenia z kultowymi „Gotowymi na wszystko”. Z tą różnicą, że tu napięcie szybko wchodzi na znacznie mroczniejsze tony. Serial, który długo czekał na polską premierę Choć dziś „The Hunting Wives” widnieje w katalogu Netflixa, droga serialu na platformę była dość zawiła. Produkcja została pierwotnie zamówiona przez stację Starz, a dopiero później przejęta przez streamingowego giganta. W Stanach Zjednoczonych serial zadebiutował już w lipcu i od tamtej pory dostępny był również w kilku innych regionach świata. W Polsce przez długi czas pozostawał jedynie tytułem, o którym czytano w zagranicznych recenzjach. Serial powstał na podstawie bestsellerowej powieści May Cobb i opowiada historię kobiety, która wraz z rodziną przeprowadza się z Bostonu do wschodniego Teksasu. Na miejscu nawiązuje bliską relację z jedną z lokalnych bywalczyń elitarnych kręgów. Z czasem niewinna fascynacja przeradza się w sieć obsesji, manipulacji i sekretów, które prowadzą do wydarzeń o znacznie poważniejszych konsekwencjach. Widzowie i krytycy mówią jednym głosem Nieprzypadkowo w recenzjach tak często pojawiają się porównania do „Gotowych na wszystko”. Ten sam miks pozornej sielanki i narastającego napięcia sprawił, że serial zebrał sporo pozytywnych ocen. Entuzjazm widać także wśród widzów, którzy sięgnęli po produkcję tuż po amerykańskiej premierze. Jeden z komentarzy opublikowanych na platformie X podsumowuje to krótko: „The Hunting Wives jest tak dobre, że zbindżowałem całość w jeden dzień”. Polscy widzowie mogą wreszcie sprawdzić ten tytuł na własnej skórze. „The Hunting Wives” zadebiutowało w krajowej ofercie Netflixa 15 grudnia. Co istotne, historia nie kończy się na jednym sezonie. Platforma już we wrześniu zamówiła kontynuację, choć data premiery drugiej odsłony nie została jeszcze ujawniona.
„Polowanie” trzyma w napięciu od pierwszej minuty i wciąga aż do finału. Polski thriller od dwóch lat hitem Netflixa
Każda okolica skrywa tajemnice, które potrafią zmrozić krew w żyłach. Michał Król, lokalny przedsiębiorca, staje do walki o stanowisko burmistrza, by odmienić losy swojego miasta. Jednak wkracza w świat, w którym korupcja, manipulacje i polityczne układy są codziennością. Co gorsza, jego przeciwnicy nie przebierają w środkach, aby go zniszczyć. Film „Polowanie”, bo właśnie o jego fabule mowa, wciągnie cię od pierwszej minuty.
W tym artykule: „Polowanie” – fabuła „Polowanie” – obsada i twórcy „Polowanie” – zwiastun „Polowanie” to thriller polityczny, który był już grany na dużym ekranie, ale wtedy nie przyciągnął tłumów. Gdy zasilił bibliotekę Netflixa, stał się niezwykle popularny. Nadal cieszy się dużym zainteresowaniem – nie tylko widzów z Polski. Jeśli jeszcze go nie widzieliście – czas nadrobić zaległości! „Polowanie” – fabuła Film opowiada historię Michała Króla, przedsiębiorcy, który postanawia kandydować na burmistrza swojego rodzinnego miasteczka. Jego celem jest przywrócenie porządku i zakończenie układów, które niszczą lokalną społeczność. Jednak wejście w świat polityki okazuje się znacznie bardziej niebezpieczne, niż przypuszczał. Wrogowie nie cofną się przed niczym, aby go zdyskredytować, a tajemnice, które wychodzą na jaw, mogą zagrozić nie tylko jego kampanii, ale i życiu. W filmie pojawiają się również wątki miłosne, które dodają smaczku fabule. „Polowanie” – obsada i twórcy „Polowanie”, w reżyserii Pawła Chmielewskiego, to produkcja inspirowana losami Adama Pawlickiego, burmistrza Jarocina w latach 2002-2011, który opisał swoje doświadczenia w książce „Skazany za sukces Jarocina”. Jednym z prawdziwych wydarzeń, które zostało odwzorowane w filmie, jest polowanie z 2009 roku. Wtedy to Pawlicki został celowo postrzelony z broni myśliwskiej. Jednak, jak zaznacza burmistrz, nie zgłosił tego zdarzenia na policję, obawiając się dalszych reperkusji. Scenariusz do filmu stworzyli Michał Pruski i Mirosław Piepka (scenarzyści „Układu zamkniętego”). W roli głównej występuje Michał Czernecki, który wciela się w postać Michała Króla, ambitnego młodego burmistrza. W obsadzie znaleźli się m.in. Artur Barciś, Kamila Kamińska, Andrzej Andrzejewski, Ewa Kasprzyk, Piotr Cyrwus i Magdalena Walach. W filmie pojawił się także Robert Ziółkowski, wiceburmistrz Jarocina, który wystąpił w roli funkcjonariusza CBŚ i konsultanta ds. policyjnych. Zdjęcia do „Polowania” rozpoczęły się w 2018 roku w Jarocinie. Kolejne etapy nagrań miały miejsce w 2022 roku w Warszawie oraz w Gniewie. „Polowanie” – zwiastun Jeżeli jeszcze nie czujecie się zachęceni do obejrzenia „Polowania”, to na pewno zwiastun filmu wciągnie was w jego tajemniczy świat. Już od pierwszych sekund widać, jak reżyser buduje napięcie. Mroczna atmosfera małego miasteczka, w którym nic nie jest takie, jakie się wydaje, pochłania widza bez reszty. Film Pawła Chmielewskiego dostępny jest na Netflixie od 2023 roku. View oEmbed on the source website
Mads Mikkelsen w surowym i hipnotyzującym duńskim dramacie. Wleciał właśnie na HBO Max i już skradł serca krytyków!
W ofercie serwisów streamingowych regularnie pojawiają się nowości, ale tylko nieliczne z nich naprawdę zatrzymują uwagę. Do tej kategorii bez wątpienia należy „Bękart”, duńska produkcja, która właśnie zasiliła bibliotekę HBO Max. To kino surowe, intensywne i skupione na bohaterze, którego nie sposób zignorować. Zwłaszcza gdy na ekranie pojawia się Mads Mikkelsen.
Do katalogu HBO Max trafił właśnie film, który trudno zignorować. „Bękart”, duńska produkcja z 2023 roku, to kino surowe, intensywne i oparte na aktorskiej sile jednego nazwiska. Mads Mikkelsen wraca tu w roli, która idealnie wpisuje się w jego ekranowy wizerunek: mężczyzny milczącego, twardego, noszącego w sobie więcej, niż zdradzają słowa. To propozycja dla widzów, którzy cenią kino z charakterem i bohaterów, których się nie zapomina. Aktor, który nie musi niczego udowadniać Pozycja Madsa Mikkelsena w europejskim i światowym kinie jest niepodważalna. Widzowie pamiętają go zarówno z „Casino Royale”, „Polowania”, jak i z oscarowego „Na rauszu”, a dla wielu na zawsze pozostanie jednym z najbardziej niepokojących Hannibalów Lecterów w historii telewizji. Ostatnie lata tylko potwierdziły jego wszechstronność, od blockbustera o Indianie Jonesie po animowaną rolę w „Mufasie: Królu Lwie”. „Bękart” idealnie wpisuje się w ten dojrzały, świadomy etap jego kariery. Jego Kahlen jest oszczędny w gestach, zamknięty, a jednocześnie pełen wewnętrznego napięcia. Aktor z niezwykłą precyzją oddaje zmęczenie życiem, determinację i cichą wściekłość bohatera. Na ekranie znakomicie partneruje mu Simon Bennebjerg jako de Schinkel Surowa opowieść o ambicji i konflikcie Akcja filmu w reżyserii Nikolaja Arcela przenosi widzów na XVIII-wieczne jutlandzkie wrzosowiska. Mikkelsen wciela się w kapitana Ludviga Kahlena, weterana wojennego, który podejmuje się niemal niemożliwego zadania. Chce zagospodarować nieurodzajne tereny w zamian za obiecany tytuł szlachecki. Zgoda monarchy nie oznacza jednak spokoju. Lokalny właściciel ziemski, Frederik de Schinkel, widzi w nim zagrożenie dla własnej pozycji i rozpoczyna brutalną grę o władzę i wpływy. „Bękart” opiera się na wyraźnie zarysowanym konflikcie dwóch światów i dwóch postaw. Z jednej strony stoi człowiek zahartowany przez wojnę i biedę, wierzący, że ciężka praca może odmienić jego los. Z drugiej uprzywilejowany arystokrata, przyzwyczajony do kontroli i dominacji. Film nie udaje moralnej szarości, ale świadomie konstruuje historię w duchu klasycznego starcia jednostki z systemem. To opowieść o ambicji, godności i cenie, jaką trzeba zapłacić za niezależność. Gdzie obejrzeć „Bękarta”? „Bękart” to film daleki od łatwych emocji. Surowe zdjęcia, powolne tempo i gęsty klimat przywodzą na myśl europejskie kino historyczne z wyraźnymi westernowymi inspiracjami. Produkcja była duńskim kandydatem do Oscara w kategorii filmu międzynarodowego i choć ostatecznie nie znalazła się w finałowej piątce, pozostaje jednym z mocniejszych tytułów ostatnich lat w swoim gatunku. „Bękart” jest dostępny w serwisie HBO Max.
To jedna z najbardziej wyczekiwanych premier roku! Trzecia odsłona kultowej serii Jamesa Camerona już w piątek w kinach
Już w tym tygodniu do polskich kin trafi jedna z najbardziej wyczekiwanych produkcji ostatnich lat. „Avatar: Ogień i popiół”, czyli trzecia odsłona kultowej serii Jamesa Camerona, zabierze widzów w nieznane dotąd rejony Pandory.
Miłośnicy świata Pandory mogą zacząć odliczanie. Już w tym tygodniu na wielki ekran wraca kultowa saga Jamesa Camerona, która od lat przyciąga do kin widzów na całym świecie. Trzecia część serii, zatytułowana „Avatar: Ogień i popiół”, zapowiada się jako kolejny spektakularny rozdział tej filmowej opowieści. Kiedy premiera „Avatar: Ogień i popiół” w Polsce? Polska premiera filmu została zaplanowana na piątek, 19 grudnia. To właśnie wtedy najnowsza odsłona „Avatara” pojawi się w repertuarach kin w całym kraju. James Cameron tym razem zabiera widzów w rejony Pandory, które do tej pory pozostawały poza kadrem. W „Avatarze: Ogień i popiół” poznamy ogniste plemię Na’vi, tajemniczy klan zamieszkujący surowe, niebezpieczne tereny. Ich obecność stanowi nowe zagrożenie dla znanych już bohaterów serii, Jake’a Sully’ego i Neytiri. Jak zapowiada reżyser, ta część ma zerwać z idealizowanym obrazem Na’vi i pokazać, że mieszkańcy Pandory nie zawsze kierują się pokojem czy szlachetnością. Znane twarze i polski dubbing W obsadzie filmu ponownie zobaczymy gwiazdy znane z poprzednich części. Na ekranie pojawią się m.in. Sam Worthington, Zoe Saldaña, Sigourney Weaver, Stephen Lang, Oona Chaplin, Cliff Curtis, Kate Winslet oraz Britain Dalton. Widzowie w Polsce będą mogli obejrzeć film także w wersji z dubbingiem. Głosu Jake’owi Sully’emu użyczy Piotr Witkowski, a Neytiri przemówi głosem Marii Dębskiej. Ogromna produkcja i stawka liczona w miliardach James Cameron nie ukrywał, że realizacja trzeciego „Avatara” była przedsięwzięciem na gigantyczną skalę. Jak podaje „Filmweb”, powołując się na „Variety”, budżet produkcji sięgnął około 400 milionów dolarów (bez uwzględnienia kosztów promocji). Reżyser podkreślał, że powodzenie tej części ma kluczowe znaczenie dla przyszłości całego cyklu. Do tej pory dwie pierwsze odsłony serii zarobiły łącznie 5,2 miliarda dolarów, co plasuje „Avatary” w ścisłej czołówce najbardziej dochodowych filmów w historii kina. Jeśli „Ogień i popiół” odniesie sukces, łączny box office całej serii może zbliżyć się do imponującej kwoty 7 miliardów dolarów. View oEmbed on the source website
Ona i dwóch braci. Ten gorący, hiszpański romans wypełni pustkę po „Maxton Hall” i „Tego lata stałam się piękna”
Jeśli tęsknisz za „Maxton Hall”, „Tego lata stałam się piękna” lub Trylogią Winnych, to mam coś dla ciebie! W tym hiszpańskim romansie główna bohaterka jest rozdarta pomiędzy dwójką przystojnych braci… To obecnie najchętniej oglądany tytuł na Prime Video w Polsce! Tymczasem zobaczcie co o produkcji opowiedzieli nam Fernando Lindez oraz Diego Vidales, którzy wcielają się w role braci Di Bianco.
„Powiedz mi po cichu”: fabuła „Powiedz mi po cichu” to adaptacja książki Mercedes Ron, czyli autorki Trylogii Winnych, zrealizowana w ramach The House of Ron – współpracy Ron z serwisem Prime Video. O czym opowiada? Kamila Hamilton miała wszystko pod kontrolą... a przynajmniej tak jej się wydawało. Nie przewidziała jednak powrotu braci Di Bianco, którzy znów wywrócą jej świat do góry nogami. Siedem lat temu pierwszy pocałunek z Thiago i bezwarunkowa opiekuńczość Taylora na zawsze odmieniły jej życie. Teraz ich powrót zagraża starannie zbudowanej fasadzie Kami. Nie jest już tą samą niewinną dziewczyną, którą kiedyś znali – odkąd odeszli, nikt nie potrafił się do niej naprawdę zbliżyć. Nikt oprócz nich. Czy Kami zdoła oprzeć się samej obecności Thiago? Co się stanie, gdy Taylor zacznie patrzeć na nią inaczej? Czy wszystko znów rozpadnie się na tysiąc kawałków? „Powiedz mi po cichu”: obsada W rolach głównych występują: Alicia Falcó („Bunkier miliarderów”), Diego Vidales („Nudes”) oraz model i aktor Fernando Lindez („Szkoła dla elity”). Z Diego i Fernando mieliśmy okazję porozmawiać na Ibizie, na długo przed premierą filmu. Już wtedy zdradzili nam, że rozpoczęli pracę nad kontynuacją! „Powiedz mi po cichu” jest dostępny na platformie Prime Video od piątku 12 grudnia. Jest obecnie najchętniej oglądanym tytułem na Prime Video w naszym kraju. View oEmbed on the source website
Najdziwniejszy serial Netflixa powróci, ale nie tak szybko, jak wszyscy liczyli. Znamy datę!
Adaptacja arcydzieła Gabriela Garcíi Márqueza okazała się dla Netfliksa zarówno artystycznym sukcesem, jak i globalnym hitem. Teraz platforma ujawnia, kiedy zobaczymy jej finał.
Przez długie miesiące wokół tej produkcji panowała cisza, która tylko podsycała frustrację widzów. Adaptacja jednej z najsłynniejszych powieści XX wieku od początku budziła skrajne emocje, zachwycała rozmachem i dezorientowała formą. Teraz Netflix wreszcie przerwał milczenie i potwierdził, kiedy na platformę trafi druga część „Stu lat samotności”. Serial, oparty na kultowej książce Gabriela Garcíi Márqueza, zadebiutował na Netfliksie 11 grudnia 2024 roku. Od początku było jasne, że historia nie zostanie opowiedziana w całości w jednym sezonie. Produkcja została podzielona na 16 odcinków, z czego widzowie otrzymali jedynie pierwsze osiem. Druga połowa, choć zrealizowana znacznie wcześniej, przez długi czas pozostawała bez daty premiery. Fani mieli powody do obaw, ponieważ w przeszłości często zdarzało się, że Netflix kasował lubiane i dobrze seriale zaledwie po jednym czy dwóch sezonach. Macondo, ród Buendíów i realizm magiczny na ekranie „Sto lat samotności” opowiada historię Macondo – miasteczka założonego przez kuzynostwo, które wbrew rodzinie decyduje się na wspólne życie i wyrusza w nieznane. Tak rozpoczyna się saga rodu Buendíów, rozpisana na kolejne pokolenia i naznaczona obsesjami, nieszczęśliwymi miłościami, przemocą, wojną i lękiem przed dziedziczoną klątwą. Przeniesienie tej historii na ekran od lat uchodziło za zadanie niemal niemożliwe. Powieść Márqueza, sprzedana w ponad 50 milionach egzemplarzy i przetłumaczona na kilkadziesiąt języków, jest jednym z najważniejszych dzieł realizmu magicznego. Netflix, realizując serial w Kolumbii, postawił na rozmach, wierność literackiemu duchowi i narrację, która nie upraszcza tej opowieści dla masowego odbiorcy. Efekt? Produkcja zebrała bardzo dobre recenzje, osiągając 84 proc. pozytywnych ocen na Rotten Tomatoes, a jednocześnie okazała się jednym z najgłośniejszych serialowych debiutów platformy. Drugi sezon gotowy, ale premiera dopiero w 2026 roku Choć ekipa serialu wróciła na plan już w lutym i szybko zrealizowała brakujące odcinki, Netflix długo nie ujawniał, kiedy widzowie zobaczą finał tej historii. Przez wiele miesięcy panowało przekonanie, że przerwa między częściami potrwa około roku. Tak się jednak nie stanie. Platforma potwierdziła, że drugi sezon „Stu lat samotności” zadebiutuje dopiero w sierpniu 2026 roku. Oznacza to niemal dwuletnią przerwę między pierwszą a drugą częścią adaptacji. Dla fanów to informacja słodko-gorzka. Z jednej strony wreszcie wiadomo, że historia zostanie domknięta i że Netflix nie porzucił projektu. Z drugiej – cierpliwość widzów zostanie wystawiona na wyjątkowo długą próbę. Serial, który nie ma odpowiednika „Sto lat samotności” pozostaje jedną z najbardziej nietypowych propozycji Netfliksa. To serial, który nie podąża za klasycznymi zasadami narracji, nie tłumaczy wszystkiego wprost i wymaga pełnego skupienia. Dla jednych jest arcydziełem, dla innych produkcją zbyt hermetyczną. Jedno jest jednak pewne: druga część tej historii będzie wydarzeniem. Finał losów rodu Buendíów zamknie jedną z najbardziej ambitnych adaptacji literackich w historii platformy. I choć na powrót do Macondo trzeba będzie jeszcze długo poczekać, Netflix właśnie potwierdził, że ta opowieść zmierza do końca, czyli dokładnie tak, jak zaplanowano od początku. View oEmbed on the source website
Przez lata mówiono im, że ich dzieci nie żyją. Ten serial opowiada historię, która wstrząsnęła Europą
Przez dekady biologicznym matkom wmawiano, że ich dzieci zmarły tuż po porodzie. W rzeczywistości noworodki trafiały do nielegalnych adopcji, a dokumenty były niszczone. Dokument HBO Original „Skradzione dzieci” ujawnia skalę procederu, który dotknął nawet 100 tysięcy rodzin w Gruzji.
Są historie, które brzmią jak scenariusz thrillera, a jednak wydarzyły się naprawdę. I jakby tego było mało, przez dekady pozostawały zamiatane pod dywan. Nowy dokument HBO Original „Skradzione dzieci” odsłania dramat tysięcy rodzin, którym odebrano coś najcenniejszego: prawdę o losie własnych dzieci. To opowieść o systemowym kłamstwie, handlu noworodkami i traumie, która nie zna granic ani przedawnienia. Bliźniaczki, które połączył przypadek i internet W 2024 roku Europa usłyszała historię bliźniaczek z Gruzji — Amy i Ano. Rozdzielone tuż po narodzinach, przez 19 lat nie wiedziały o swoim istnieniu. Spotkały się przypadkiem, dzięki mediom społecznościowym. Ich odnalezienie stało się symbolem tragedii o niewyobrażalnej skali. Śledztwo dziennikarskie ujawniło, że od czasów sowieckich w Gruzji mogło zostać nielegalnie sprzedanych nawet 100 tysięcy dzieci. A warto pamiętać, że mówimy o kraju liczącym zaledwie 3,5 miliona mieszkańców. Porażająca liczba. Dziennikarka kontra system, który działał dekadami Dokument „Skradzione dzieci” skupia się na pracy dziennikarki, Tamuny Museridze, która w 2016 roku odkryła, że sama została nielegalnie adoptowana. To stało się punktem wyjścia do jednego z najbardziej wstrząsających śledztw w historii współczesnej Europy. Od lat 50. XX wieku w gruzińskich szpitalach biologicznym matkom wmawiano, że ich noworodki zmarły tuż po porodzie. W rzeczywistości dzieci trafiały do adopcji, często za granicę. Rodzice adopcyjni byli przekonani, że przyjmują porzucone niemowlęta i płacą jedynie za przyspieszenie formalności. Oryginalne dokumenty niszczono, a ślady skrupulatnie zacierano. Dziś tysiące kobiet w całej Gruzji wykonuje testy DNA, próbując odnaleźć dzieci, które uznano za martwe. Spotkanie Amy i Ano stało się dla nich symbolem nadziei. Film HBO śledzi losy bohaterów walczących o sprawiedliwość, tożsamość i odpowiedzi, których odmawiano im przez całe życie. To dokument o systemowej przemocy, ale też o determinacji ludzi, którzy nie godzą się na zapomnienie. Kulisy powstania dokumentu HBO Original Autorkami scenariusza filmu są Martyna Wojciechowska oraz Jowita Baraniecka, które pełniły również funkcje reżyserskie. Za zdjęcia odpowiadają Olgierd Michalak, Robert Halastra, Jan Klima oraz Marcin Rostkowski. Montażem zajęła się Elżbieta Karnacewicz. Producentką dokumentu jest Ewa Marcinowska, a ze strony HBO Max projekt nadzorowała Magda Szczawińska. Kierowniczką produkcji była Anna Jacykiewicz. Premiera, która nie przechodzi bez echa „Skradzione dzieci” zadebiutowały w piątek 12 grudnia na platformie HBO Max. Wcześniej, 5 grudnia, dokument miał swoją premierę podczas 25. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego WATCH DOCS, który od lat prezentuje kino dokumentalne łączące artystyczną formę z zaangażowaniem społecznym. Jubileuszowa edycja festiwalu trwa do 14 grudnia 2025 roku. Dodatkowo na platformie Player, do 31 grudnia, dostępna jest specjalna kolekcja zawierająca najgłośniejsze tytuły ostatnich edycji WATCH DOCS. View oEmbed on the source website
Rowan Atkinson, dziecko i świąteczny chaos. Ten serial komediowy to numer jeden na Netflixie!
Samotny bohater, święta i sytuacja, która szybko wymyka się spod kontroli. Netflix ponownie stawia na sprawdzony format z Rowanem Atkinsonem w roli głównej. To obecnie numer jeden na polskim Netflixie!
Rowan Atkinson wraca na Netflixa w nowej odsłonie komedii sytuacyjnej, która szybko przyciągnęła uwagę widzów. Serial „Człowiek kontra dziecko” błyskawicznie wspiął się na szczyty oglądalności platformy, potwierdzając, że nazwisko aktora wciąż działa jak magnes. Tym razem twórcy stawiają na kameralną historię osadzoną w świątecznym klimacie, w której codzienny porządek zostaje zderzony z absolutną nieprzewidywalnością. O czym jest „Człowiek kontra dziecko”? Głównym bohaterem serialu jest Trevor Bingley, samotny mężczyzna stojący u progu zawodowej emerytury. Przed świętami przyjmuje zlecenie pilnowania luksusowego apartamentu w Londynie. Sytuacja komplikuje się, gdy pod jego opiekę trafia niemowlę, a z pozornie prostego zadania rodzi się ciąg zdarzeń, nad którymi Trevor nie ma żadnej kontroli. Każda próba zaprowadzenia ładu kończy się jeszcze większym chaosem. Serial liczy cztery odcinki, co wyraźnie odróżnia go od wcześniejszego projektu „Człowiek kontra pszczoła”. Twórcy nie próbują sztucznie rozciągać fabuły, opierając ją na powtarzalnym, ale czytelnym schemacie. Trevor reaguje na kolejne problemy z typową dla siebie nieporadnością, a napięcie budowane jest poprzez eskalację absurdalnych sytuacji. Święta w tle, ale bez przesadnego sentymentalizmu Akcja rozgrywa się w okresie świątecznym, jednak serial nie wpisuje się w klasyczną narrację o „magii Bożego Narodzenia”. Święta stanowią raczej tło dla opowieści o samotności, rodzinnych dystansach i próbie odnalezienia się w nowej rzeczywistości. Trevor mierzy się nie tylko z opieką nad dzieckiem, ale także z własnymi emocjami i poczuciem wykluczenia, co nadaje historii łagodnie melancholijny ton. Ciężar opowieści spoczywa niemal wyłącznie na Rowanie Atkinsonie. Aktor pozostaje wierny swojej charakterystycznej ekspresji i komediowej fizyczności, jednak tym razem unika skrajnej karykatury. Jego bohater jest niezdarny, ale empatyczny, zmęczony życiem, lecz wciąż wrażliwy na potrzeby innych. To rola, która nie redefiniuje jego ekranowego wizerunku, ale wpisuje się w niego w sposób bardziej stonowany. Produkcja na jeden wieczór „Człowiek kontra dziecko” nie aspiruje do miana przełomowej komedii ani serialu, który zostanie z widzem na długo. To raczej lekka, krótkodystansowa propozycja na zimowy wieczór, oparta na znanym formacie i rozpoznawalnym nazwisku. Netflix sięga po sprawdzony schemat, oferując widzom nieskomplikowaną rozrywkę, która nie wymaga zaangażowania, ale skutecznie wypełnia czas. Serial „Człowiek kontra dziecko” jest dostępny na Netflixie. View oEmbed on the source website
Sześć odcinków, jedna zbrodnia i Barcelona w cieniu tajemnicy. Ten kryminał podbija TOP10 Netflixa!
Netflix wzbogacił swoją ofertę o nowy hiszpański serial detektywistyczny. „Miasto cieni” to sześciodcinkowa opowieść o brutalnej zbrodni w Barcelonie, zawieszonym inspektorze i śledztwie, które prowadzi w najmroczniejsze zakamarki miasta.
Netflix dorzuca do swojej oferty kolejną propozycję dla widzów, którzy lubią kryminały z duszną atmosferą, wyrazistym bohaterem i miastem, które samo staje się częścią zagadki. „Miasto cieni” to hiszpański serial detektywistyczny rozgrywający się w Barcelonie, który od dnia premiery przyciąga uwagę fanów mrocznych historii o zbrodni i obsesji. Zbrodnia w sercu Barcelony Punktem wyjścia serialu jest brutalne morderstwo, które wstrząsa miastem. Na fasadzie słynnej La Pedrera – Casa Milà, jednego z najbardziej rozpoznawalnych budynków zaprojektowanych przez Antoniego Gaudíego, zostaje znalezione spalone ciało. Sprawa szybko okazuje się bardziej skomplikowana, niż początkowo zakładano, a śledztwo prowadzi w głąb mrocznych sekretów Barcelony. Do rozwiązania zagadki wraca Milo Malart – inspektor odsunięty wcześniej od służby za niesubordynację. To bohater na krawędzi: zdyskredytowany, nieufny wobec systemu i zmuszony zmierzyć się zarówno z seryjnym zabójcą, jak i własną reputacją. Towarzyszy mu Rebeca Garrido, jego zastępczyni, z którą tworzy duet oparty na napięciu, nieufności i stopniowo budowanej współpracy. Kryminał, który stawia na atmosferę „Miasto cieni” nie jest serialem opartym wyłącznie na zwrotach akcji. Dużą rolę odgrywa tu klimat miasta. Barcelona pokazana jest jako przestrzeń pełna kontrastów, gdzie monumentalna architektura sąsiaduje z ciemnymi zaułkami, a turystyczna fasada skrywa niepokojące tajemnice. Ulice, place i ikoniczne budynki stają się integralną częścią opowieści, wzmacniając poczucie zagrożenia i niepewności. Serial liczy sześć odcinków, co czyni go idealnym wyborem na intensywny weekendowy seans. Każdy epizod prowadzi widza coraz głębiej w sprawę, stopniowo odsłaniając kolejne tropy i fałszywe ślady. Za reżyserię produkcji odpowiada Jorge Torregrossa, a w obsadzie znaleźli się m.in. Isak Férriz, Verónica Echegui, Ana Wagener, Manolo Solo oraz Jordi Ballester. Aktorzy tworzą wiarygodny, surowy świat policyjnego śledztwa, w którym nie ma prostych odpowiedzi ani jednoznacznych bohaterów. Idealny serial na jeden wieczór… albo cały weekend „Miasto cieni” to propozycja dla tych, którzy szukają klasycznego kryminału detektywistycznego, ale podanego w nowoczesnej, europejskiej formie. Krótki format, wyraźnie zarysowana intryga i gęsta atmosfera sprawiają, że trudno poprzestać na jednym odcinku. Serial jest już dostępny na Netfliksie i jest obecnie drugim najchętniej oglądanym serialem Netfliksa w Polsce! View oEmbed on the source website
Daniel Craig powraca jako genialny detektyw. To najgorętsza premiera Netflixa w tym miesiącu!
To zdecydowanie jedna z najgorętszych i najgłośniejszych premier tego miesiąca. Daniel Craig wraca jako Benoit Blanc, a jego nowe śledztwo zaczyna się w… kościele.
Detektyw Benoit Blanc powraca w sprawie, która już na etapie materiałów promocyjnych nazywana jest „najbardziej mroczną i niemożliwą do rozwiązania”. Dla fanek true crime i eleganckich, filmowych łamigłówek jak znalazł. Morderstwo w kościele i klimat małomiasteczkowego thrillera W „Wake Up Dead Man: A Knives Out Mystery”, czyli w polskiej wersji „Żywy czy martwy: Film z serii »Na noże«”, Daniel Craig ponownie wciela się w kultowego detektywa. Tym razem Blanc trafia do małego, amerykańskiego miasteczka, gdzie w miejscowym kościele dochodzi do zagadkowej śmierci. Atmosfera jest ciężka, zamknięta, a mieszkańcy o krok od tego, by pęknąć pod presją sekretów, które skrywają latami. Blanc nie prowadzi dochodzenia sam. Towarzyszy mu ksiądz, grany przez Josha O’Connora, znanego z „The Crown” i „Challengers”. Ich filmowy duet już w zwiastunie miał w sobie coś magnetycznego, a w filmie jest jeszcze lepiej! Krytycy nazywają historię „genialną zagadką morderstwa” i podkreślają, że mamy tu do czynienia z jedną z najbardziej nasyconych emocjonalnie odsłon serii. Daniel Craig ma również zbierać najlepsze opinie w karierze Benoita Blanca. Gwiazdy, które podnoszą temperaturę premiery W obsadzie pojawiają się nazwiska, które same w sobie potrafią zrobić filmowy szum: Glenn Close, Josh Brolin, Mila Kunis, Jeremy Renner, Kerry Washington, Andrew Scott. Za scenariusz i reżyserię odpowiada ponownie Rian Johnson, twórca poprzednich części. Zatem znów możemy spodziewać się humoru podanego z wyczuciem, zaskakujących twistów i stylowych zdjęć, które wyglądają jak wyjęte z magazynu „Vanity Fair”. Światowa premiera filmu odbyła się 26 listopada 2025 roku w wybranych kinach. Na Netflixie film dostępny jest od piątku 12 grudnia 2025 roku – idealnie na weekend, który wiele osób spędza już z kubkiem gorącej herbaty, kocem i pierwszymi świątecznymi planami. View oEmbed on the source website
Ostatnie słowa Magdy Umer łamią serce. „Śniło mi się, że...”
Magda Umer nie żyje. Miała 76 lat. Jej ostatni wpis na Facebooku, w którym wspomniała o śnie, pokoju i ucieczce od rzeczywistości, wywołuje silne emocje.
Magda Umer nie żyje. Smutna wiadomość potwierdzona przez rodzinę W piątek 12 grudnia 2025 roku media obiegła poruszająca informacja – Magda Umer nie żyje. Wybitna artystka zmarła w wieku 76 lat. O jej odejściu poinformowali synowie, Mateusz i Franciszek, za pośrednictwem oficjalnego profilu artystki na Facebooku. Magda Umer była jedną z ikon polskiej kultury, autorką niezapomnianych interpretacji piosenek Agnieszki Osieckiej, Jeremiego Przybory i wielu innych. Jej odejście wywołało falę smutku wśród fanów, artystów i przyjaciół. Ostatni wpis Magdy Umer Choć Magda Umer w ostatnich miesiącach była mniej aktywna w mediach społecznościowych, to jej ostatni wpis z 21 września 2025 roku nabiera dziś szczególnego znaczenia. Artystka podzieliła się wówczas refleksją inspirowaną wierszem Wisławy Szymborskiej. Wspomniała o niepokoju współczesnego świata, wojnach i odejściach bliskich ludzi. Podzieliła się swoimi refleksjami na temat ucieczki w sny, w których odnajdywała spokój. Ten poetycki wpis, pełen emocji i nostalgii, zyskał nowe znaczenie w obliczu jej śmierci. Przyjaciele i fani żegnają Magdę Umer w emocjonalnych wpisach Słowa pożegnania dla Magdy Umer napłynęły z całej Polski. Krystyna Janda, jej wieloletnia przyjaciółka i współpracowniczka, opublikowała na swoich profilach w mediach społecznościowych symboliczne czarne serce. Artystki łączyła wieloletnia, silna więź. Ich znajomość rozpoczęła się w latach 70., a wspólne projekty i występy trwały do ostatnich lat. Fani, przyjaciele i inni twórcy żegnają artystkę w mediach społecznościowych, podkreślając jej wrażliwość, klasę i wyjątkowy talent. W komentarzach powtarzają się słowa: „nikt nie jest na zawsze”, „jej głos był jak oddech – delikatny i prawdziwy”, „Polska kultura straciła jeden z najczulszych głosów”. Wieść o śmierci Magdy Umer i jej ostatni wpis odbijają się szerokim echem.
Niewiarygodnie dobry thriller z Cate Blanchett w końcu trafił do streamingu! Wbija w fotel! 96% pozytywnych recenzji!
Ten thriller z Cate Blanchett w reżyserii Stevena Soderbergha trafił do streamingu i ponownie stał się hitem. To świetne, inteligentne kino. Aż 96% recenzji jest pozytywnych!
Thriller „Szpiedzy” już w streamingu! 7 grudnia do oferty SkyShowtime trafił thriller „Szpiedzy”. Produkcja zadebiutowała w polskich kinach w maju, następnie była dostępna w wypożyczalniach VOD, a obecnie dostępna jest w abonamencie wspomnianej platformy streamingowej. To film, który zachwycił widzów i krytyków nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. To połączenie inteligentnego scenariusza, wybitnej reżyserii oraz świetnych kreacji aktorskich. „Szpiedzy” zostali okrzyknięci jedną z najbardziej wciągających produkcji szpiegowskich ostatnich lat. „Szpiedzy” - o czym opowiada film i kto w nim zagrał? W główne role wcielają się Michael Fassbender i Cate Blanchett. To naprawdę dobre połączenie i główna zaleta filmu. Fabuła opowiada historię George'a Woodhouse'a - agenta wywiadu, który staje przed dramatycznym wyborem. Gdy jego żona Kathryn zostaje oskarżona o zdradę kraju, bohater musi zdecydować, czy pozostać lojalnym wobec niej, czy wobec ojczyzny. To właśnie ten dylemat staje się osią fabuły i nadaje filmowi napięcia i dramatyzmu. Historia porusza wątki wierności, zaufania oraz granic, jakie człowiek może przekroczyć w imię tych wartości. Kreacje Fassbendera i Blanchett zostały docenione przez recenzentów jako głęboko przemyślane i poruszające. Za reżyserię filmu odpowiada Steven Soderbergh, zdobywca Oscara za film „Traffic”, znany również z takich tytułów jak „Ocean's Eleven”, „Erin Brockovich” czy „Contagion – Epidemia strachu”. Scenariusz napisał David Koepp, który wcześniej pracował nad takimi hitami jak „Jurassic Park” i „Mission: Impossible”. Jest to więc duet doskonały. W gwiazdorskiej obsadzie „Szpiegów”, oprócz Cate Blanchett i Michaela Fassbendera, znaleźli się także: Regé-Jean Page, Marisa Abela, Naomie Harris, Tom Burke i Pierce Brosnan. „Szpiedzy” to jeden z najlepszych thrillerów. Recenzje mówią same za siebie Produkcja zdobyła uznanie krytyków i widzów. Na portalu Rotten Tomatoes aż 96% recenzji było pozytywnych. To imponujący wynik. Na Filmwebie natomiast zdobyła 7 gwiazdek. Użytkownicy podkreślają intelektualną jakość filmu i znakomite aktorstwo. „Inteligentne, wciągające i świetnie zagrane. Tak powinno wyglądać kino rozrywkowe dla dorosłych” - czytamy. Ktoś inny dodaje: „Kino piekielnie inteligentne i zaskakująco zabawne”. Zamierzacie zrobić sobie seans? Warto! Poniżej przedstawiamy zwiastun. View oEmbed on the source website
„Byłam w bardzo ciemnych miejscach”. Marianna Gierszewska dzieli się swoją inspirującą historią w nowym odcinku SPAringu!
„Byłam w bardzo ciemnych miejscach. Wiem, że gdybym nie skorzystała z profesjonalnej pomocy, byłoby ze mną źle” – wyznaje Marianna Gierszewska, autorka książki „Trigger”. W najnowszym odcinku SPAringu opowiada swoją historię.
Marianna Gierszewska – inspirująca historia Poznaliśmy ją jako aktorkę, ale od lat Marianna zajmuje się pomaganiem innym. Zaczęło się od jej choroby – wrzodziejącego zapalenia jelit. Kiedy po operacji ratującej życia wyłoniono jej stomię, Marianna powiedziała o tym głośno. Zburzyła tabu, pomogła innym. Potem zaczęła żmudną pracę nad zdrowieniem psychicznym. W końcu postanowiła profesjonalnie dzielić się swoją wiedzą i historią. Właśnie napisała swoją trzecią książkę – „Trigger. Jak odzyskać wpływ, kiedy kieruje nami przeszłość”. O nowej książce, a także własnych triggerach opowiada w najnowszym odcinku SPAringu. Glamour SPAring – rozmowy Katarzyny Dąbrowskiej Marianna Gierszewska jest gościnią kolejnego odcinka SPAringu. SPAring to cykl dziewczyńskich rozmów. Redaktorka naczelna Glamour Katarzyna Dąbrowska zaprasza swoje gościnie do spa, by tam, w bezpiecznej, intymnej przestrzeni rozmawiać z nimi o ważnych, często intymnych, dziewczyńskich sprawach – ciele, samoakceptacji, społecznych wyzwaniach stojących przed kobietami. Rozmowy można obejrzeć na kanale Glamour Polska na You Tube i na serwisie Glamour.pl.
Ten serial w kwietniu 2025 był najpopularniejszy na świecie. Wyprzedził nawet „Dojrzewanie” i „Rozdzielenie”
Ten serial skazany był na sukces. Intrygująca fabuła, świetna obsada i twórcy największych hitów sprawiły, że produkcja momentalnie stała się superhitem.
W tym artykule: „Rezydencja” – fabuła „Rezydencja” – obsada i twórcy „Rezydencja” – zwiastun „Rezydencja” – data premiery, gdzie obejrzeć? Ten serial Netflixa to adaptacja książki „The Residence: Inside the Private World of the White House” autorstwa Kate Andersen Brower. Opowiada ona o życiu w Białym Domu z perspektywy osób w nim pracujących. Na czym skupia się produkcja „Rezydencja”? Jest morderstwo, jest śledztwo i dużo czarnego humoru. Właśnie to połączenie zagwarantowało jej status najpopularniejszego serialu na świecie. Tuż po premierze, która odbyła się 20 marca, zajął on pierwsze miejsce w rankingu Netflixa. Póżniej wypadł już poza listę, jednak za granicą nadal utrzymywał silną pozycję w TOP 10. Z tygodnia na tydzień „Rezydencja” stawała się coraz bardziej popularna. W Stanach Zjednoczonych wyprzedziła nawet „Dojrzewanie”, które pobiło wszelkie rekordy serwisu streamingowego oraz hit Apple TV+, „Rozdzielenie”. To naprawdę imponujące wyniki. Poznajcie fabułę, obsadę, twórców i obejrzyjcie zwiastun. „Rezydencja” – fabuła Brzmi ekscytująco? Fabuła serialu rozgrywa się w Białym Domu. Podczas wystawnego bankietu, w którym biorą udział czołowi politycy, dochodzi do brutalnego morderstwa jednego z kluczowych członków personelu. Sprawa jest wyjątkowo skomplikowana – lista podejrzanych liczy aż 157 osób. Śledztwem zajmuje się ekscentryczna, ale wybitna detektywka Cordelia Cupp, znana z niekonwencjonalnych metod i błyskotliwości. W tropieniu sprawcy towarzyszy jej opanowany agent FBI, Edwin Park. Serial nie tylko trzyma w napięciu, ale również z humorem i wnikliwością przedstawia codzienne życie pracowników rezydencji prezydenta USA – to właśnie oni są kluczowymi postaciami tej komedii kryminalnej. „Rezydencja” łączy kryminał z komedią, płynnie poruszając się między napięciem a lekkością. Dzięki temu ogląda się go z prawdziwą przyjemnością – to idealna propozycja na wieczór. Dzięki intrygującej fabule, znakomitej obsadzie i doświadczonym twórcom, serial podbił serca widzów i odniósł niewiarygodny sukces. Kogo możecie zobaczyć na ekranie? Sprawdźcie poniżej! „Rezydencja” – obsada i twórcy W obsadzie znaleźli się Uzo Aduba, którą możecie znać z „Orange Is the New Black”. Aktorka wciela się w główną rolę detektywki. Oprócz niej na ekranie możemy zobaczyć jeszcze Giancarlo Esposito („Breaking Bad”), Edwinę Findley, Molly Griggs, Jasona Lee, Kena Marino i innych. Showrunnerem serialu i autorem scenariusza został Paul William Davies („Skandal”, „For the People”). Reżyserią zajęli się Jaffar Mahmood („Wielka”) i Liza Johnson („The Last of Us”). Natomiast producentką wykonawczą jest Shonda Rhimes, która na swoim koncie ma już takie hity, jak „Bridgertonowie” czy „Chirurdzy”. Brzmi naprawdę dobrze. „Rezydencja” – zwiastun Niedługo przed premierą do internetu trafił oficjalny zwiastun produkcji, który idealnie wprowadza w jej mroczny klimat, pełen czarnego humoru. Zobaczcie, czego się spodziewać. View oEmbed on the source website „Rezydencja” – data premiery, gdzie obejrzeć? „Rezydencję” możecie oglądać w streamingu. Premiera serialu, składającego się z ośmiu odcinków, odbyła się 20 marca 2025 roku. Produkcja dostępna jest oczywiście na Netflixie. Zamierzacie zrobić sobie seans? Ze względu na twórców (ale i nie tylko) może być naprawdę interesująco.
2 godziny w kinie przesiedziałam jak na szpilkach. Najlepszy obraz kobiecego szaleństwa od czasu „Wstrętu”
Myślałaś kiedyś, co naprawdę dzieje się w głowie młodej matki, gdy nikt nie patrzy? Jak to jest, kiedy dom na odludziu staje się więzieniem, a marzenia o pisarstwie rozpadają się jak stary tynk? Już nie musisz się nad tym zastanawiać. Po prostu to zobacz.
Film „Zgiń, kochanie” (reż. Lynne Ramsay) był sensacją tegorocznego Festiwalu w Cannes, gdzie zebrał owacje na stojąco. Na Rotten Tomatoes ma 73% pozytywnych recenzji, a krytycy są zgodni co do jednego – Jennifer Lawrence daje tu występ życia. Martin Scorsese, który jest producentem filmu, osobiście wybrał Lawrence do głównej roli po tym, jak był pod wrażeniem jej występu w „Mother!” (2017). „Zgiń, kochanie” – opis fabuły Historia z pozoru prosta. Grace (Jennifer Lawrence) i Jackson (Robert Pattinson) przeprowadzają się do odziedziczonego domu na odludziu w Montanie. Wkrótce na świat przychodzi ich syn. Niby szczęście, prawda? Ale wraz z dzieckiem przychodzi coś jeszcze – ciemność, której Grace nie potrafi nazwać. Spędzając długie dni sama z niemowlęciem, podczas gdy Jackson jest w pracy, Grace zaczyna się rozpadać. Nie chodzi o „baby blues” z kolorowych magazynów. To coś głębszego, bardziej przerażającego. Jej higiena zaczyna szwankować, obecność zwierząt nie koi, lecz drażni, dręczy obecnośc wyimaginowanych postaci. Film słusznie nie stawia diagnozy – pozwala jedynie widzowi obserwować rozpad bez etykietek. Lawrence czołga się na czworakach przez trawę z nożem kuchennym w dłoni, zbliżając się do niemowlęcia. Mastu*buje się ponuro w stanie poporodowej rozpaczy, podczas gdy mąż kończy gotować obiad na dole. To nie są sceny dla efektu, tylko surowy portret umysłu, który traci kontakt z rzeczywistością. „Zgiń, kochanie” – recenzja Kiedy oglądam takie filmy, trudno mi uwierzyć, że te doświadczenia są tak powszechne, a jednocześnie tak przemilczane. Że gdzieś tam młode matki naprawdę toną w samotności, a ich partnerzy nawet nie wiedzą, jak pomóc. Lynne Ramsay, reżyserka kultowego „Musimy porozmawiać o Kevinie”, tworzy tu coś wyjątkowego. Nieustanny gorączkowy sen z pozornie sielskiego życia na wsi. Wszystko jest jaskrawe, ale nic nie jest piękne ani kojące. Nocne sceny mają niemal srebrny połysk: jest ciemno, ale nie do końca. Światło jest niepewne, niepokojące. Ramsay sprzeciwiła się etykietowaniu filmu jako „opowieści o depresji poporodowej”, nazywając to podejście bzdurą. „Ludzie uwielbiają siedzieć i mieć swoje szufladki, żeby łatwo powiedzieć w kilku słowach: to jest o tym” – powiedziała reżyserka. I ma rację. To film o tym, jak izolacja, macierzyństwo i utrata własnej tożsamości mogą rozsadzić człowieka od środka. Jak małżeństwo, które wydawało się pełne miłości, może zamienić się w ciche piekło domowych rytuałów. Dlaczego? Nie wiemy. Przecież on ją kocha i chce jej pomóc. Jennifer Lawrence jest tu wulkanem. Jej fizyczne zaangażowanie w rolę – sposób, w jaki drapie tapetę, wpada przez szklane drzwi, uderza głową w lustro – tworzy kompletny obraz rozpadającego się poczucia tożsamości. To rola, która przywodzi na myśl Catherine Deneuve we „Wstręcie” – ten sam rodzaj kobiecego szaleństwa pokazanego bez osłon i bez przeprosin. Lawrence była w ciąży ze swoim drugim dzieckiem podczas pracy nad filmem. Reżyserka wspomina, że aktorka była gotowa na wszystko. „Nie chciała być traktowana jak jajko” – mówi Ramsay. „Powiedziałam jej: podejdź do okna – a ona podeszła i zaczęła je lizać jak dzikie zwierzę w klatce”. Robert Pattinson jako Jackson to idealny kontrapunkt – mężczyzna, który próbuje, ale nie rozumie. Który kocha, ale nie wie, jak pomóc. Aktor opowiadał, że był niesamowicie zdenerwowany sceną tańca i nie mógł przekonać Ramsay ani Lawrence do wycięcia lub choreografii tej sceny. Brał lekcje tańca specjalnie do tej roli. Kto stoi za tym mrocznym obrazem macierzyństwa bez lukru? Za kamerą stoi Lynne Ramsay – reżyserka, która po ośmiu latach przerwy od „Nigdy cię tu nie było” wraca z filmem równie bezkompromisowym. Scenariusz współtworzyły Alice Birch („Normalni ludzie”, „Lady Makbet”) i Enda Walsh („Once”). Za zdjęcia odpowiada Seamus McGarvey, który współpracował z Joe Wrightem i Samem Mendesem. Film kończy się znajomą piosenką śpiewaną przez nieznajomy głos – sama reżyserka wykonuje okrojoną wersję hitu Joy Division „Love Will Tear Us Apart”. To idealny wybór. Ian Curtis napisał tę piosenkę o rozpadzie małżeństwa, a sam nie dożył jej premiery. Ramsay zamyka nią opowieść o kobiecie, którą miłość – do dziecka, do męża, do siebie samej – rozrywa od środka. Gdybym miała określić jednym zdaniem, o czym jest ta opowieść, powiedziałabym tak: to film o tym, jak macierzyństwo i izolacja potrafią zmienić kobietę w kogoś, kogo sama nie rozpoznaje. Jak dom na odludziu staje się więzieniem bez krat. I o tym, że czasem miłość nie wystarcza, żeby uratować kogoś przed nim samym. Film „Zgiń, kochanie” pojawi się w polskich kinach 12 grudnia.
Burza po decyzji TVP. Krzysztof Zalewski wzywa do bojkotu Eurowizji 2026 i apeluje do fanów!
Decyzja TVP o pozostaniu w Eurowizji 2026 podzieliła opinię publiczną. Wśród najgłośniejszych krytyków znaleźli się Krzysztof Zalewski i Julia Kaffka, którzy otwarcie wzywają fanów do działania.
Decyzja Telewizji Polskiej o pozostaniu w tegorocznej Eurowizji rozpaliła emocje wśród artystów i widzów. Najgłośniej sprzeciw wyraził Krzysztof Zalewski, który nie tylko próbował skontaktować się bezpośrednio z TVP, ale również publicznie zachęca fanów do wejścia w otwarty protest. Decyzja TVP w sprawie Eurowizji 2026 szokuje. Widzowie oburzeni! TVP potwierdziła, że Polska weźmie udział w 70. Konkursie Piosenki Eurowizji. Decyzja zapadła mimo rosnącego sprzeciwu związanego z dopuszczeniem Izraela do jubileuszowej edycji, który doprowadził do rezygnacji kilku krajów tj. Holandii, Hiszpanii, Islandii, Irlandii i Słowenii. W wydanym oświadczeniu Telewizja Polska podkreśla: „Jesteśmy świadomi skali napięć, które towarzyszą najbliższej edycji. Rozumiemy emocje i niepokoje. Wierzymy jednak, że Eurowizja ma jeszcze szansę na to, by ponownie stać się przestrzenią, którą wypełnia muzyka. I tylko muzyka. My tę szansę dajemy, tak jak przeważająca większość członków EBU”. Odpowiedź opinii publicznej była natychmiastowa, wielu widzów i artystów uznało zachowanie stacji za nieadekwatne do sytuacji. Zalewski i Kaffka apelują: „Dołączajcie do oddolnego bojkotu” Krzysztof Zalewski i Julia Kaffka znaleźli się wśród najbardziej stanowczych krytyków działań TVP. W mediach społecznościowych zaapelowali o wycofanie się Polski z tegorocznego konkursu, wskazując na decyzje innych państw oraz napięcia polityczne wokół wydarzenia. Kaffka napisała: „TVP ogłosiło dziś, że choć jest świadome skali napięć, to Polska wystartuje w Eurowizji, do której dopuszczono Izrael. Tymczasem bojkot konkursu ogłosiły już Hiszpania, Islandia, Holandia, Irlandia i Słowenia. Telewizja Polska, może ogarniecie się teraz, a nie będziemy tego ciągnąć?”. W kolejnym wpisie dodała: W swoich postach artystka zamieściła również numery telefonów do Telewizji Polskiej, zachęcając obserwatorów do bezpośredniego wyrażania sprzeciwu. Tegoroczna Eurowizja już od miesięcy budzi kontrowersje, a decyzja TVP tylko dolała oliwy do ognia. Internet natychmiast zareagował emocjonalną falą komentarzy — od krytyki, przez rozczarowanie, po otwarte nawoływania do bojkotu. Dyskusja wokół konkursu daleko wykracza poza świat muzyki. To rozmowa o odpowiedzialności, etyce i miejscu sztuki w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości polityczno-społecznej. Eurowizja 2026 zaplanowana jest na 12, 14 i 16 maja i odbędzie się w Wiedniu. Z kolei nazwisko osoby, która będzie reprezentować Polskę, poznamy 14 lutego, gdy TVP ogłosi wyniki krajowych preselekcji.
Ta grudniowa włoska komedia ma wszystko: odrobinę magii, lekkość i emocje. Wystarczy jeden odcinek, by poczuć magię świąt!
Nowy włoski miniserial rozkochał w sobie widzów w mniej niż dobę. Teraz „Sycylijski ekspres” trafił do polskiego Netflixa i zapowiada się na najcieplejszą premierę tej zimy.
Zimowa szarość? Zamień ją na sycylijskie światła i włoską lekkość. „Sycylijski ekspres” to świąteczna opowieść, która bawi, wzrusza i przywraca wiarę w grudniową magię. Sycylia w świątecznym wydaniu i magia południa Są takie produkcje, dzięki którym zimowy chłód znika na chwilę, a widz przenosi się tam, gdzie grudzień pachnie pomarańczami, świeżym pieczywem i świątecznymi lampkami odbijającymi się w wodzie portów. „Sycylijski ekspres” jest właśnie taką opowieścią. Miniserial, który już 22 grudnia zadebiutuje na polskim Netfliksie, błyskawicznie podbił włoską platformę, a zajęło mu to niespełna dobę. To historia zanurzona w południowym uroku, pełna humoru, ciepła i tych drobnych momentów, które składają się na magię świąt. Magiczny portal między światem fantazji a codziennością Twórcy stawiają na zaskakujący, fantastyczny koncept. Kontener na śmieci staje się portalem łączącym Mediolan z Sycylią. To dzięki niemu bohaterowie, grani przez niezawodny duet Ficarra i Picone, trafiają w sam środek świątecznych perypetii, w których codzienność miesza się z baśnią. Każdy odcinek trwa około trzydziestu minut, a mimo to niesie znacznie więcej niż tylko rozrywkę: opowiada o przyjaźni, emocjach i pragnieniu ucieczki choćby na chwilę w świat, w którym można odetchnąć pełną piersią. Ficarra i Picone — włoscy mistrzowie komedii w najlepszej formie Duet komików po raz kolejny udowadnia, że włoski humor to ich żywioł, choć tym razem zyskuje on delikatniejszy, bardziej emocjonalny ton. Towarzyszy im świetnie dobrana obsada: Katia Follesa, Barbara Tabita, Max Tortora, Jerry Calà i Sergio Vastano. Ich obecność nadaje produkcji energii, temperamentu i tego nieuchwytnego włoskiego światła, które rozjaśnia nawet najbardziej melancholijne sceny. „Sycylijski ekspres” imponuje wizualnie. Zadbano tu o każdy detal: brukowane uliczki, pastelowe kamienice, portowe nabrzeża ozdobione girlandami lampek. Oglądając serial, niemal czuje się pod palcami fakturę sycylijskich murów, słyszy echo kroków odbijające się od wąskich przejść i widzi blask świątecznych dekoracji migoczących w zimowym słońcu. Komedia z refleksją w tle — śmiech, który otula i zostaje na dłużej Choć „Sycylijski ekspres” jest świąteczną komedią, pod jej powierzchnią kryje się znacznie więcej. To subtelne opowieści o bliskości, tęsknocie, o międzyludzkich różnicach i o tym, jak bardzo potrzebujemy siebie nawzajem, szczególnie w czasie świąt. Humor nigdy nie jest tu celem samym w sobie. Służy przede wszystkim temu, by rozbroić widza i otworzyć go na czułość. Serial, który rozgrzewa serce, nawet jeśli ogląda się go zawiniętym w koc, z kubkiem gorącej herbaty pod ręką. Ma w sobie wszystko, czego szukamy w grudniowych opowieściach: odrobinę magii, włoską lekkość i emocje, które wybrzmiewają jeszcze długo po seansie. Wystarczy jeden odcinek, by poczuć, że święta są już naprawdę blisko. Sprawdź produkcję na Netfliksie.
Ten thriller to ukryty skarb Prime Video. Klimat Cohenów, ale z kobiecą siłą, której długo nie zapomnicie
Mroczne miasteczko, siostry z tajemnicą i społeczność, która wie zdecydowanie za dużo. Ten film ma wszystko: klimat, napięcie i bohaterki, które łamią konwencję klasycznego kryminału. A mimo to wciąż pozostaje ukrytym skarbem Prime Video.
Choć na festiwalu Tribeca zachwycił jury i zgarnął nagrodę za najlepszy scenariusz, w szerszej dystrybucji przeszedł niemal niezauważony. „Blow the Man Down”, debiut reżyserski Bridget Savage Cole i Danielle Krudy, to jeden z tych filmów, o których widzowie dowiadują się przypadkiem, a potem zastanawiają, jak to możliwe, że tak wybitna produkcja przeszła bokiem. Prime Video skrywa w swoich zasobach thriller, który mógłby spokojnie stać obok kina braci Coen, tyle że przepuszczony przez feministyczny filtr i podszyty mrokiem nadmorskiej społeczności. „Blow the Man Down” – historia sióstr uwikłanych w zbrodnię Fabuła rozgrywa się w Easter Cove, małym, wietrznym miasteczku na wybrzeżu Maine, takim, które z pozoru wydaje się spokojne jak w pocztówkach. Kamera jednak szybko obnaża jego drugą twarz. Tuż po pogrzebie matki Priscilla i Mary Beth Connolly trafiają w sam środek koszmaru: jedno niebezpieczne spotkanie, jeden gwałtowny impuls i ciało, które nie powinno było paść na ich drogę. Kiedy siostry próbują zatrzeć ślady, krok po kroku zaczynają odkrywać, że miejscowa społeczność od dawna funkcjonuje dzięki układom, o których nikt nie mówi na głos. A ich matka, szanowana w Easter Cove, skrywała historie, które dziś wracają jak fale na zimnym wybrzeżu. Miasteczko, które zna wszystkie twoje sekrety Easter Cove ma w sobie coś hipnotyzującego: rybackie kutry, drewniane domy, lokalne legendy powtarzane szeptem. Wszystko wygląda jak klasyczna kartka z Maine, dopóki nie zdamy sobie sprawy, że właśnie tutaj przemoc i grzech mają dużo dłuższą historię niż same bohaterki. Reżyserki, które dorastały w nadmorskich miasteczkach, wykorzystują tę przestrzeń jak kolejnego bohatera filmu. Klaustrofobiczne uliczki, niekończący się wiatr, spojrzenia sąsiadek, które wiedzą więcej, niż mówią. To wszystko sprawia, że thriller nabiera wymiaru społecznego portretu. Mary Beth marzy o wyrwaniu się stąd, Priscilla z kolei chce zostać i prowadzić rodzinny biznes. Ich konflikt staje się metaforą kobiecego dojrzewania, wyborów i prób odnalezienia wolności w miejscu, które często tę wolność tłumi. Coenowski klimat, ale z kobiecą ręką i nową perspektywą Choć w filmie pobrzmiewają echa „Fargo”, „To nie jest kraj dla starych ludzi” czy czarnego humoru znanego z kina braci Coen, „Blow the Man Down” idzie własną ścieżką. Jest bardziej intymny, bardziej skupiony na kobiecych doświadczeniach i pełen moralnych niuansów. Drobne gesty, spojrzenia, niedopowiedzenia — to wszystko składa się na thriller, który nie tyle straszy, ile konsekwentnie zaciska pętlę wokół bohaterek. To kino, które jest jednocześnie kryminałem, studium lojalności i portretem społeczności, w której kobiety od pokoleń musiały radzić sobie same. Gdzie oglądać „Blow the Man Down”? Film jest już dostępny na Amazon Prime Video. W zalewie głośnych premier łatwo go przeoczyć, a szkoda. To starannie utkany thriller, który zachwyca atmosferą, trzyma w napięciu i pokazuje, jak można odświeżyć konwencję kryminału, nie tracąc przy tym subtelności ani emocjonalnego tonu. Dla fanów Coenów, miłośników mrocznych miasteczek i widzów spragnionych inteligentnego, a jednocześnie zaskakująco czułego podejścia do gatunku to pozycja obowiązkowa. View oEmbed on the source website
Francuski thriller podbija TOP 10 Netflixa. Widzowie mówią wprost: „Rasowe kino gangsterskie”
Netflix ma nową perełkę w klimacie „gangster noir”. „Krwawe wybrzeże” zachwyca atmosferą Marsylii, świetną obsadą i brutalnym tempem akcji, które nie pozwala oderwać wzroku choćby na chwilę.
„Krwawe wybrzeże” pojawiło się na Netflixie ledwie na chwilę, a już zdążyło namieszać w zestawieniach oglądalności. Francuski thriller kryminalny rozgrywający się w pełnej napięcia Marsylii błyskawicznie wskoczył do TOP10, przyciągając uwagę widzów klimatem „gangster noir”, surową energią ulicy i obsadą, która prowadzi ten świat z zadziorną pewnością siebie. Brutalny świat Marsylii i policjanci, którzy działają na granicy prawa Punktem wyjścia opowieści jest starcie dwóch sił: gangów gotowych rozpętać wojnę o wpływy oraz grupy policjantów, którzy niekoniecznie stosują metody, jakich oczekiwałaby od nich prokuratura. Serial zanurza nas w świecie, w którym adrenalinę czuć w każdym kadrze, a pytanie „kto naprawdę trzyma władzę?” powraca jak echo. W tej mrocznej układance świetnie odnajdują się Olivier Barthélemy, Tewfik Jallab, Idir Azougli, Jeanne Goursaud i Lani Sogoyou. Tworzą pełnokrwisty portret miasta, w którym lojalność jest krucha, a moralność zbyt często schodzi na drugi plan. Widzowie entuzjastycznie reagują na „Krwawe wybrzeże” Odbiór serialu na Netflixie jest żywiołowy, a opinie, choć różnorodne, pełne są emocji i jednoznacznych deklaracji. Widzowie podkreślają klasyczny, rasowy ton produkcji, mówiąc, że to „rasowe francuskie kino kryminalne w dobrze znanym stylu, czyli = Paparuchy kontra brutalna Policja”. Serial zbiera pochwały za brutalny realizm, wyraziste postaci i tempo akcji, które nie pozwala się nudzić. Niektórzy porównują go do amerykańskich ikon kina policyjnego: w jednej z opinii pojawia się określenie, że to „Prawo ulicy egzekwowane przez francuskiego Brudnego Harrego metodami V. Mackeya”. Entuzjazm jest widoczny do tego stopnia, że wiele osób nazywa produkcję „dobrym kinem sensacyjnym. Konkretnym, brutalnym, z ciekawymi bohaterami. Marsylia wisienka na torcie”. Inni chwalą jej wciągający charakter: to „wciągający serial, pełen zwrotów akcji”, który „obejrzałam jednym tchem”. Pojawiają się też głosy doceniające francuską filmową kondycję: „Francuska kinematografia jest obecnie najbardziej żywotną na kontynencie. Ten serial to przecież tylko akcyjniak, jednak w prostocie i autentyczności tkwi jego siła”. Oczywiście wśród zachwytów pojawiają się także odmienne opinie. Kilku widzów uznało serial za „nudny”, „nudnawe niestety” lub „zbyt brutalny i niesmaczny”. Zestawienie tych sprzecznych reakcji tylko potwierdza, jak intensywne emocje potrafi wywołać „Krwawe wybrzeże”. Drugi sezon już na Netflixie i to bez zapowiedzi Choć pierwszy sezon zadebiutował w 2023 roku, Netflix bez fanfar i zapowiedzi udostępnił właśnie kontynuację. I tu doszło do natychmiastowego efektu domina. Drugi sezon w kilka godzin wskoczył do najchętniej oglądanych tytułów platformy. To rzadki przypadek serialu, który po cichu wraca w tak mocnej formie i natychmiast znajduje wierną publiczność. „Krwawe wybrzeże” pokazuje, że francuskie thrillery wciąż potrafią być ostre, bezkompromisowe i pełne charakteru. To produkcja, która nie udaje niczego, czym nie jest. Brudne, intensywne, świetnie zrealizowane kino akcji, które można pochłonąć jednym ciągiem. Fani „gangster noir” mają nowy powód, by zarwać noc.
Jeden z najpopularniejszych seriali sci-fi wraca do polskiego streamingu! „Arcydzieło pełne zaskoczeń”
Po latach nieobecności jeden z najpopularniejszych seriali sci-fi wraca do polskiego streamingu. „The 100”, uwielbiany przez fanów mocnych zwrotów akcji, znów będzie można obejrzeć legalnie online.
Fani „The 100” mogą odetchnąć. Po kilku latach przerwy serial wraca na rynek streamingowy w Polsce. Sprawdzamy, kiedy i na jakiej platformie będzie dostępny. Dlaczego serial „The 100” był niedostępny? Od premiery pierwszego sezonu minęło ponad 10 lat, a „The 100” zdążyło w tym czasie zbudować ogromną bazę fanów. Ostatni odcinek został wyemitowany we wrześniu 2020 roku, po czym serial stopniowo znikał z platform streamingowych. W Polsce przez lata można go było oglądać na Netfliksie, jednak umowa między serwisem a amerykańskim nadawcą The CW wygasła, a Nextar Media Group, Warner Bros. Discovery i Paramount Skydance nie zdecydowały się jej przedłużyć. Efekt? Przez co najmniej dwa lata tytuł nie był dostępny nigdzie legalnie w Polsce ku rozczarowaniu widzów, którzy od dawna dopominali się o jego powrót. „The 100” wraca! Gdzie obejrzeć? Dobra wiadomość jest taka, że serial ponownie pojawi się online, ale już nie na Netfliksie. 15 grudnia cała produkcja trafi do oferty Prime Video. Fani, którzy nie chcą czekać na start serialu w abonamencie, mogą zacząć seans już teraz. Prime Video umożliwia zakup odcinków i sezonów. Jeden sezon kosztuje 49,99 zł, a pojedynczy odcinek 7,99 zł. Serial na podstawie książek Kass Morgan przenosi widzów do świata prawie sto lat po nuklearnej apokalipsie. Mieszkańcy Ziemi żyją na stacji kosmicznej Ark, jednak jej systemy podtrzymywania życia zaczynają zawodzić. Władze podejmują więc desperacką decyzję: wysyłają na Ziemię grupę stu nieletnich więźniów, by sprawdzili, czy planeta nadaje się do ponownego zasiedlenia. Z czasem fabuła poszerza się o konflikty plemienne, moralne wybory, walkę o władzę i pytania o to, czym właściwie jest ludzkość, gdy jedyne, co się liczy, to przetrwanie. W obsadzie znaleźli się m.in. Eliza Taylor, Bob Morley, Marie Avgeropoulos, Lindsey Morgan, Christopher Larkin, Paige Turco, Henry Ian Cusick i Richard Harmon. Jak widzowie wspominają „The 100”? Serial przez lata wzbudzał skrajne emocje. Wśród opinii widzów powtarzają się zachwyty dotyczące zwrotów akcji i konstrukcji świata, ale także krytyka za finałowe sezony. Jedna z internautek pisała, że w serialu „nastolatkowe dramaty toną w oceanie kreatywności, tajemnic i świetnych zwrotów akcji”. Inny widz podkreślał: „Przez kilka pierwszych sezonów to absolutna jazda bez trzymanki, choć końcówka mnie zawiodła”. Ktoś inny ocenił produkcję jako „arcydzieło pełne zaskoczeń”, a kolejny zwrócił uwagę, że „to młodzieżowe post-apo, które potrafi wciągnąć, jeśli przetrwa się pierwsze odcinki”. Były też głosy krytyczne: „dialogi bywają infantylne, a absurdy momentami aż bolą”, ale jednocześnie nawet wielu z tych sceptycznych komentatorów przyznawało, że trudno przestać oglądać. Dlaczego warto wrócić do „The 100”? Bo niewiele seriali młodzieżowych potrafiło zbudować tak intensywne, mroczne i moralnie niejednoznaczne światy. Produkcja Jasona Rothenberga zaczyna się jak klasyczne YA sci-fi, ale szybko zamienia się w twardą opowieść o konsekwencjach wyborów, lojalności, przetrwaniu i granicach człowieczeństwa. Powrót na Prime Video to świetna okazja, by obejrzeć serial pierwszy raz albo wrócić do ulubionych momentów sprzed lat. View oEmbed on the source website
Nowy emocjonujący thriller technologiczny twórcy kultowego „Luthera”. Wciągająca i intrygująca historia tajemniczej geniuszki
„The Iris Affair” miało być kolejnym mocnym tytułem w katalogu SkyShowtime, tj. ambitnym thrillerem z nazwiskiem Neila Crossa na czele. Co się okazało?
SkyShowtime wprowadził na platformę nowy tytuł Neila Crossa, twórcy kojarzonego głównie z kultowym „Lutherem”. Wydawało się, że tak mocne nazwisko w połączeniu z wysokim budżetem może przynieść kolejny hit. Po kilku odcinkach „The Iris Affair” okazuje się jednak produkcją, która zamiast wciągać, pozostawia widza w stanie zaskakującej dezorientacji. „The Iris Affair” – o czym właściwie jest ta historia? Serial otwiera brutalna scena: policjant zostaje śmiertelnie pobity, a w pobliżu stoi kobieta, która zamiast interweniować, jedynie przygląda się sytuacji. Nie wiadomo, kim są bohaterowie ani co łączy ich z nastolatką trzymaną na muszce. Twórcy celowo rzucają widza w sam środek dramatycznego chaosu, ale wyjaśnienia mają nadejść później. W kolejnym ujęciu przenosimy się na Sardynię do... dnia poprzedniego. Tam poznajemy Iris Nixon (Niamh Algar), specjalistkę od łamania kodów, która właśnie ogląda w internecie film o… samej sobie. Iris od lat pozostaje nieuchwytna, a za informację o jej miejscu pobytu można otrzymać 4 miliony euro. To niełatwy trop, bo bohaterka regularnie zmienia tożsamości i ślady. Retrospekcje prowadzą nas do Florencji, gdzie Iris rozwiązuje skomplikowaną zagadkę matematyczną w rekordowym czasie, czym zwraca uwagę Camerona Becka (Tom Hollander). Ten zaprasza ją do swojej odizolowanej siedziby w Słowenii. To tam ukrywane jest topologiczne urządzenie kwantowe znane jako Charlie Gruba Ryba. To konstrukcja składająca się z tysięcy elementów i wymagająca złamania kodu, który mógłby ją „ożywić”. To wyzwanie zostaje powierzone Iris. Ambitny pomysł, trudna realizacja Choć opis brzmi jak zapowiedź emocjonującego thrillera technologicznego, serial ma kilka poważnych problemów. Jednym z nich jest obszerny, skomplikowany żargon naukowy. Terminologia, przez którą trudno przebić się nawet widzom dobrze zaznajomionym z gatunkiem, wybija z rytmu i odbiera lekkość całej opowieści. Szybko pojawia się pokusa, by googlować kolejne pojęcia, co tylko zwiększa poczucie zagubienia. Do tego dochodzi wrażenie, że część motywów już gdzieś widzieliśmy tj. wpływ geniuszu jednostki na losy świata, matematyczne łamigłówki, tajne kryjówki, globalne zagrożenia. Dla niektórych widzów może to oznaczać zmęczenie schematem, zwłaszcza że odcinki wprowadzają coraz więcej komplikacji. Sporo emocji budzi także sama główna postać. Iris od początku pozostaje chłodna, nieprzenikniona i zdystansowana. Przez trzy pierwsze odcinki nie zmienia ani tonu, ani sposobu działania. Jest jak perfekcyjnie zaprogramowana maszyna. Brakuje jej rysów ludzkich, które budowałyby empatię widza, a bez tego trudno zaangażować się w historię. Czy warto czekać na więcej? Oceniając trzy odcinki dostępne na SkyShowtime, „The Iris Affair” jawi się jako produkcja pełna pomysłów, ale nie zawsze doprowadzonych do końca. Serial jednocześnie przyspiesza i zwalnia, miesza gatunki, mnoży tajemnice i pozostawia uczucie konsternacji. Dla jednych ten efekt może być intrygujący, dla innych męczący. View oEmbed on the source website
Najlepszy thriller ostatniej dekady znika z Netflixa! To ostatni moment, żeby zobaczyć wciągające dzieło Davida Finchera
Netflix po raz kolejny usuwa tytuł, który zapisał się w historii kina jako jedno z najmocniejszych ujęć ludzkiej natury. „Zaginiona dziewczyna”, thriller z absolutnej światowej czołówki, zniknie szybciej, niż myślisz.
Platformy streamingowe stale rotują tytuły w swoich katalogach, a widzowie nieraz budzą się z ręką w nocniku, gdy ulubiony film znika bez zapowiedzi. Tym razem pożegnać się musimy z jednym z najdoskonalszych thrillerów ostatnich dwóch dekad. „Zaginiona dziewczyna” to film, który od premiery w 2014 roku nieprzerwanie cieszy się dużą popularnością, już wkrótce opuści Netflix. A jeśli jeszcze nie mieliście okazji go zobaczyć, to czas to wreszcie zrobić. David Fincher od lat udowadnia, że potrafi konstruować napięcie w sposób, który innym twórcom może się tylko śnić. „Zodiak”, „The Social Network”, „Podziemny krąg”, „Siedem” – każde z tych dzieł trwale zapisało się w historii kina. Tak jak „Zaginiona dziewczyna”, zekranizowana na podstawie prozy Gillian Flynn, mistrzowska opowieść o małżeństwie, pozorach i manipulacji. „Zaginiona dziewczyna” schodzi z Netflixa Punkt wyjścia wydaje się prosty: w dniu piątej rocznicy ślubu znika Amy Dunne (Rosamund Pike). Jej mąż Nick (Ben Affleck) szybko staje się centrum medialnej burzy, a z czasem także głównym podejrzanym. To, co początkowo wygląda jak klasyczna historia o zaginionej kobiecie, przeradza się w genialnie skonstruowaną układankę, w której żaden element nie pozostaje przypadkowy. Fincher prowadzi narrację dwutorowo, z perspektywy Nicka oraz Amy, co sprawia, że widz wciąż balansuje między współczuciem, podejrzeniem, fascynacją i niepewnością. Kolejne odsłony tej historii działają jak perfekcyjnie odmierzane dawki trucizny. Powoli zmieniają tempo serca i wyostrzają zmysły. Obsada, która udźwignęła ciężar scenariusza Choć Ben Affleck nieraz bywa krytykowany za swoją powściągliwość aktorską, tutaj dostarcza jedną z najbardziej przekonujących ról w swojej karierze. Jego Nick to mężczyzna zagubiony, pod presją, z każdym dniem coraz bardziej uwięziony w oczach opinii publicznej. Jednak najbardziej hipnotyczna jest Rosamund Pike. Jej kreacja, zimna, wyrachowana, a jednocześnie fascynująco złożona, stała się jedną z najsłynniejszych ról kobiecych w thrillerze psychologicznym XXI wieku. Towarzyszą im m.in. Neil Patrick Harris, Tyler Perry i Carrie Coon, tworząc obsadę, która perfekcyjnie współgra z surową, precyzyjną wizją Finchera. Dlaczego warto obejrzeć ten film właśnie teraz? „Zaginiona dziewczyna” to thriller, który nie tylko bawi, ale i inteligentnie komentuje dynamikę związku, rolę mediów oraz nasze społeczne uwielbienie dla prostych narracji. Szczególnie wtedy, gdy dotyczą „idealnego” małżeństwa, które nagle pęka w szwach. To 2,5 godziny suspensu, który nie odpuszcza ani na sekundę. Film zniknie z oferty Netflixa 14 grudnia, co oznacza, że to ostatni moment, by nadrobić tę pozycję, jeśli dotąd odkładaliście seans.
Jeszcze niedawno w kinach wywoływał salwy śmiechu, teraz zobaczysz go w domu! Film z Ostrowską i Adamczykiem trafi na Netflix
Dopiero co bił rekordy w kinach, a już zmierza na Netflix. „Seks dla opornych” to komedia o długoletnim związku, która bawi, ale przede wszystkim trafia w najbardziej czułe miejsca.
W kinach wywoływał salwy śmiechu, ale i długie rozmowy po seansie. „Seks dla opornych”, jedna z najgłośniejszych polskich premier sezonu, już pod koniec miesiąca zadebiutuje na Netflixie. To komedia o intymności, która zamiast uciekać w farsę, bierze pod lupę tematy, przed którymi pary często uciekają latami. Weekend, który miał wszystko naprawić i wszystko wywrócił do góry nogami Basia i Grzegorz są razem od ponad 20 lat. Ich małżeństwo przeszło przez wszystkie typowe etapy: od wielkiej miłości, przez rodzicielską bieganinę, po ciche dni, które z czasem stały się niepokojąco naturalne. Gdy orientują się, że ich relacja utknęła na mieliźnie rutyny, decydują się na radykalny krok, czyli wyjazd do SPA z podręcznikiem „Seks dla opornych” w walizce. Na pierwszy rzut oka brzmi to jak lekka komedia o nieporadnych próbach rozpalenia namiętności. Jednak film bardzo szybko pokazuje, że stawką nie jest wyłącznie „iskra”, ale cała dynamika ich związku. Pod humorem pulsuje coś znacznie ważniejszego: nieumiejętność rozmowy, skrywane poczucie samotności i ogromna potrzeba czułości, której nikt głośno nie nazywa. Scenariusz, oparty na popularnej sztuce teatralnej, dotyka tematów intymności i kryzysu w związku z wyjątkową uważnością. I robi to bez tabu, ale też bez taniej sensacji. Film, który śmieszy i mocno daje do myślenia W kinach „Seks dla opornych” okazał się jednym z największych hitów sezonu. W weekend otwarcia przyciągnął ponad 80 tysięcy widzów, a recenzje były wyjątkowo zgodne: w duetach Ostrowska–Adamczyk widać niezwykłą prawdę i wzajemne rozumienie materii, o której opowiadają. Nie grają „pod gag”, ale z empatią i subtelnością, dzięki czemu ich bohaterowie wydają się boleśnie realni. To komedia, która trafia w punkt, bo pokazuje parę, jaką każdy z nas zna – może z pracy, może z sąsiedztwa, a może… z własnego domu. To film o bliskości i o tym, że najtrudniejsze rozmowy często prowadzi się z osobą, z którą chce się spędzić życie. Opowiada również o tym, że miłość potrafi przejść różne fazy i że do każdej z nich można wrócić, jeśli znajdzie się odwagę, by powiedzieć sobie prawdę. A przy tym wszystkim film jest po prostu świetnie nakręcony: pełen lekkości, z inteligentnym humorem, pięknymi zdjęciami i dialogami, które momentami trafiają jak strzał w samo serce. To idealny seans na wieczór we dwoje albo kiedy potrzebujesz przyjrzeć się własnym emocjom. Historia zaczyna się śmiechem, ale kończy cichą refleksją. Czasem tak potrzebną. Kiedy premiera? „Seks dla opornych” pojawi się na Netflixie 31 grudnia. Idealnie na noc, w której symbolicznie zamykamy stare sprawy i otwieramy się na nowe początki. Może ten film stanie się impulsem do rozmowy, którą odkładasz od miesięcy?
Hitowy postapokaliptyczny serial wraca z 2. sezonem i robi to w wielkim stylu. Premiera już za kilka dni na Prime Video!
Świat po nuklearnej apokalipsie znowu wzywa i jak zapowiadają twórcy, ponownie robi to w wielkim stylu. Serial „Fallout”, oparty na jednej z najbardziej kultowych serii gier w historii, wraca na ekrany z drugim sezonem, który trafi do platformy Prime Video już 17 grudnia 2025 roku. Ośmioodcinkowa przygoda będzie dostępna co tydzień, aż do finału zaplanowanego na 4 lutego 2026.
Dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z uniwersum „Fallout”, jest to historia osadzona 200 lat po nuklearnej apokalipsie. Ludzie, którzy przeżyli w luksusowych kryptach, muszą powrócić na powierzchnię i zmierzyć się z chaotycznym, brutalnym, dziwacznym światem pełnym niebezpieczeństw. To miejsce, gdzie moralność jest elastyczna, a przetrwanie często zależy od szczęścia, sprytu… i od tego, by nie wpaść w łapy przerażających stworzeń. Dokąd zmierza 2 sezon „Fallout”? Drugi sezon zaczyna się tuż po epickim finale pierwszej części. Bohaterowie: Lucy, Maximus i Ghoul, wyruszają w podróż przez pustkowia Mojave w kierunku legendarnego New Vegas. Miasto, które znane jest fanom gier z hazardu i moralnych dylematów, teraz ożyje na ekranie. To nie koniec niespodzianek. Do obsady dołączył także Robert House (grany przez Justina Theroux) geniusz, wizjoner, miliarder i twórca korporacji RobCo Industries – jednej z najważniejszych firm świata sprzed Wielkiej Wojny. To człowiek, który przewidział wybuch nuklearny… i przygotował się na niego lepiej, niż ktokolwiek inny. Jego pojawienie się w fabule zwiastuje nowe napięcia i intrygi. „Najstraszniejszy potwór z gry” teraz będzie straszył na ekranie Twórcy serialu nie boją się podkręcać postapokaliptycznej temperatury: w serialu pojawi się po raz pierwszy kultowy, przerażający drapieżnik Deathclaw, dzięki któremu będziemy świadkami spektakularnych scen akcji, przyprawiających o szybsze bicie serca. Z kolei świat, który już zdążyliśmy oswoić sobie w pierwszym sezonie, stanie się jeszcze bardziej skomplikowany i niebezpieczny. Za produkcję odpowiadają najważniejsze nazwiska ze świata filmu: Jonathan Nolan, Lisa Joy i Athena Wickham, a także showrunnerzy i współscenarzyści: Geneva Robertson-Dworet i Graham Wagner. Oczywiście ponownie zobaczymy Ellę Purnell jako Lucy, Aarona Motena jako Maximusa, Waltona Gogginsa jako Ghoula. Najlepsza premiera w grudniu 2025 na Prime Video Nowy sezon to nie tylko kontynuacja fabuły dla wszystkich tych, którzy weszli „z marszu” do świata „Fallouta”. To również uczta dla fanów gier i przede wszystkim tych, którzy uwielbiają postapokaliptyczne klimaty. Wszystkich wciąga tak samo. Drugi sezon „Fallout” jest więc obowiązkową pozycją dla każdego, kto ceni sobie przygodę i postapokaliptyczne klimaty, a przy tym nie boi się czasem uśmiechnąć do absurdów końca świata. Twórcy już zapowiedzieli kontynuację produkcji. Zdjęcia do 3. sezonu mają ruszyć latem przyszłego roku. Tymczasem, kto nie może się doczekać drugiej odsłony? View oEmbed on the source website
Najpiękniejsze baśnie czasem rodzą się z bólu. Ten wzruszający film ujawnia prawdę o „Kubusiu Puchatku”
Za ciepłem Stumilowego Lasu kryje się opowieść o traumie, tęsknocie i sławie, która przyszła za wcześnie. „Żegnaj Christopher Robin” powraca na streaming i ponownie porusza widzów, pokazując, że najpiękniejsze baśnie czasem rodzą się z bólu.
O czym naprawdę opowiada „Żegnaj Christopher Robin”? „Żegnaj Christopher Robin” to subtelny, emocjonalny portret rodziny, która nieświadomie stworzyła jedną z najbardziej ukochanych opowieści na świecie. Film przenosi widzów do lat 20., gdy A.A. Milne, pisarz zmagający się z wojenną traumą, szuka ukojenia na angielskiej wsi. Właśnie tam, wśród cichego rytmu codzienności, rodzi się świat Stumilowego Lasu. Wspólne zabawy i rozmowy z kilkuletnim Christopherem stają się początkiem historii, którą pokochały miliony dzieci. Jednak im bardziej książki z Kubusiem Puchatkiem zdobywają popularność, tym bardziej uwaga świata zaczyna wkraczać w życie chłopca, który stał się pierwowzorem Krzysia. Sława, która kosztuje zbyt wiele Film delikatnie, ale wyraźnie pokazuje, że sukces literacki miał swoją cenę. Christopher Robin, dziecko, na którym oparto bohatera książek, szybko traci anonimowość. To, co dla świata jest uroczą historią o misiu, dla niego staje się ciężarem. Presja, popularność i nieustanne oczekiwania wpływają na całą rodzinę Milne’ów. W życiu dorosłego Christophera pojawi się dystans do rodziców, poczucie wykorzystania i smutna świadomość, że jego dzieciństwo stało się publicznym dobrem. Film nie opowiada wszystkiego wprost, ale tworzy portret chłopca, który wyrósł w blasku sławy, choć nigdy o nią nie zabiegał. Niezwykła obsada i wrażliwa reżyseria Za atmosferę filmu odpowiada Simon Curtis, który tworzy ton pełen nostalgii i melancholii. Domhnall Gleeson w roli Alana Milne’a jest jednocześnie twardy i kruchy, portretując człowieka rozdartego między traumą a potrzebą bliskości. Margot Robbie, jako Daphne, wnosi energię, elegancję i emocjonalny dystans, który nadaje historii dodatkową głębię. Najbardziej poruszająca jest jednak Kelly Macdonald jako niania Olive, która naprawdę stawia dobro Christophera ponad wszystko. Dzięki niej widzowie czują, że za literackim sukcesem kryło się dziecko, które przede wszystkim potrzebowało uwagi i czułości. Gdzie obejrzeć „Żegnaj Christopher Robin”? Film, który wcześniej wzruszał widzów w kinach, od 4 grudnia 2025 roku jest dostępny na HBO Max. Produkcja trafiła również na Disney+, oferując widzom więcej możliwości sięgnięcia po tę poruszającą historię. To idealny wybór na wieczór, kiedy szukamy czegoś pięknego, refleksyjnego i prawdziwego. Ta opowieść pokazuje, że nawet najsłodsza bajka może mieć gorzki smak.
Widzowie HBO Max masowo odpalają ten horror! Odniósł absolutny sukces... choć nie do końca zasłużony
„Until Dawn” dopiero co pojawiło się na HBO, a już znajduje się wśród najchętniej oglądanych tytułów. Adaptacja kultowej gry rozpala emocje na nowo, choć nie wszystkie decyzje twórców zachwycają. Czy horror faktycznie zasługuje na taki boom?
Filmowa wersja „Until Dawn” dopiero co trafiła do streamingu, a już podbiła ranking najchętniej oglądanych tytułów HBO Max. Dla wielu fanów to powrót do jednej z najbardziej kultowych gier ery PlayStation. Czy jednak ekranizacja dorasta do legendy oryginału? Tu sprawa robi się bardziej skomplikowana. „Until Dawn” błyskawicznie stało się hitem na HBO Jako gra „Until Dawn” było zjawiskiem. Interaktywny horror, który budował napięcie na relacjach bohaterów, wyborach moralnych i przemyślanym straszeniu. Wielu graczy spędziło godziny, próbując doprowadzić całą ekipę do poranka na zaśnieżonej górze Blackwood. Fabuła gry była klasycznym survival horrorem z twistem, wzbogaconym o motyw wendigo, mroczne tajemnice i… młodego Ramiego Maleka, któremu później Oscar otworzył drzwi do wielkiej kariery. Film podchodzi do materiału źródłowego inaczej. Twórcy nie zdecydowali się na wierną ekranizację, tylko na wariację inspirowaną grą z nowymi bohaterami i świeżym punktem wyjścia. W filmie poznajemy Maxa (Michael Cimino), Megan (Ji-young Yoo), Ninę (Odessa A'zion) i Abe’a (Belmont Cameli), którzy towarzyszą Clover (Ella Rubin) w poszukiwaniu jej zaginionej siostry Melanie. Trop prowadzi do odciętej od świata posiadłości w górach. To, co miało być chwilową kryjówką przed burzą, szybko zamienia się w koszmar. Kiedy bohaterowie zaczynają ginąć… natychmiast wracają do życia. Pętla śmierci i odradzania się staje się osią fabuły, a grupa próbuje zrozumieć, kto lub co ich tam uwięziło, zanim zostaną w tej spirali na zawsze. Sandberg miał pomysł, ale nie wykorzystał go do końca Trzeba przyznać reżyserowi jedno: odważył się pójść w zupełnie inną stronę niż twórcy gry. Zostawił rozpoznawalne elementy, ale nie próbował kopiować fabuły 1:1. I to doceniam. Ale… Film nie zawsze potrafi wyjaśnić zasady własnego świata. Niektóre sceny sklejone są zbyt szybko, bez czasu na zbudowanie logiki wydarzeń. Trudno śledzić ciąg przyczynowo-skutkowy, gdy wiele rozwiązań pojawia się „bo tak”. Dodatkowo pojawiają się wątki znane z gry takie jak np. szpital psychiatryczny, wendigo, tragedia górników, tajemniczy oprawca. Często są jedynie migawkami, symbolami wciśniętymi na siłę, zamiast częścią spójnej narracji. Wygląda to raczej jak ukłon do fanów niż organiczna część historii. Peter Stormare, wcielający się w Alana Hilla, tak, tego samego z gry, jest absolutnie bezbłędny. Jego hipnotyczna, niepokojąca obecność działa tak samo dobrze jak wcześniej. Każda scena z jego udziałem natychmiast podnosi poziom grozy. Stormare nie potrzebuje jump scare’ów. On straszy jednym spojrzeniem. Czy „Until Dawn” jako film działa? Tak… i nie Nie da się odmówić produkcji klimatu. Momentami horror rzeczywiście potrafi wciągnąć, a pętla czasowa to ciekawy zabieg. Ale jako całość to raczej przyjemny, lekko chaotyczny thriller dla fanów gatunku niż nowe objawienie. Dla widzów szukających szybkiego dreszczyku – idealny wybór. Dla fanów oryginalnej gry – może być różnie. „Until Dawn” obejrzysz już teraz na HBO.