Glamour EcoTalk: Instrukcja obsługi przyszłości
Gościnią najnowszego odcinka Glamour Eco Talk jest ekoaktywistka Areta Szpura.
Właśnie ukazała się nowa książka Arety Szpury „Instrukcja obsługi przyszłości”. To niezwykle interesujące rozmowy z ekspertkami i ekspertami, którzy wiedzą, co trzeba zrobić, by nasza przyszłość była lepsza i piękniejsza. Areta porusza ważne tematy związane bezpośrednio z ekologią, ale też psychologią, edukacją i technologią. W najnowszym odcinku podcastu Glamour EcoTalk Areta opowiada o emocjach, jakie towarzyszyły jej podczas pracy nad książką. Zdradza, że dopadło ją wypalenie i że nawet najbardziej zagorzała aktywistka potrzebuje czasami odpoczynku. Powiedziała także, o jakiej przyszłości marzy dla siebie i świata, a także o swoim nowym projekcie Dzielnia. Z Aretą rozmawia redaktorka naczelna Glamour Katarzyna Dąbrowska. Zapraszamy do słuchania. Posłuchaj podcastu Glamour EcoTalk z Aretą Szpurą! Podcastu Glamour EcoTalk posłuchasz także na Spotify. -- W Glamour.pl na co dzień informujemy was o trendach, stylu życia, rozrywce. Jednak w tym trudnym czasie część redakcji pracuje nad treściami skupionymi wokół sytuacji w Ukrainie. TUTAJ dowiecie się, jak pomagać, sprawdzicie, gdzie trwają zbiórki i przeczytacie, co zrobić, żeby zachować równowagę psychiczną w tych trudnych okolicznościach.
Wybierasz się na wybory 13 października i zastanawiasz się na kogo głosować? Jest jedna rzecz, o której MUSISZ pamiętać
Nie wiesz, na kogo głosować w zbliżających się wyborach? Jest jest kwestia kwestia warta Twojego głosu i Twojej uwagi. 13 października zagłosuj na miłość.
W najbliższą niedzielę staniemy przed wyborem, w jakiej Polsce chcemy obudzić się po 13-tym października. I dobrze by było, gdyby wtedy nie rządziło nami jedynie przekonanie, że powinno się postawić na mniejsze zło. To moment, w którym doskonale powinniśmy wiedzieć, komu oddajemy swój cenny głos, a wybór nie może być podyktowany jedynie zasłyszanymi opiniami opartymi na rozszalałej medialnej gorączce. To moment, kiedy powinniśmy wybrać tych, którzy wyznają podobne wartości. Jednymi z absolutnie nadrzędnych, jakie – wydawać by się mogło – przyświecają nam wszystkim, są miłość i wolność. I to właśnie na nich skupia się kampania Głosuję na miłość, której organizatorem jest Kampania Przeciw Homofobii. W tych wyborach zagłosuj na miłość Nie ma drugiej takiej kampanii w Polsce, może dlatego, że jest daleka od wielkiej polityki z wielu powodów. Po pierwsze – brak w niej nienawiści, osądzania drugiej strony, wytykania błędów, punktowania niepowodzeń, bazowania na negatywnych emocjach, które dziś w publicznej dyskusji są na porządku dziennym. Ona z założenia opiera się wyłącznie na tych pozytywnych. Jej przekaz jest prosty – stań po stronie miłości. Żadna inna nie ma pozytywniejszego wydźwięku, choć ta akurat mówi o sprawach trudnych, jak poczucie bezpieczeństwa, prawo do kochania. Po drugie daleka jest od wielkiej polityki, bo w dzisiejszych realiach nie miałaby możliwości się w niej znaleźć. Działa więc niejako obok, a przecież mówi o wyborach 13 października, które dotyczą nas wszystkich. I o uniwersalnej sile miłości, która powinna być ponad partiami, ponad podziałami. Kampania ta przekonuje, że „elektorat LGBT wraz z sojusznikami i sojuszniczkami to siła, która ma szansę zadecydować o wynikach tegorocznych wyborów”. Ale nikt nie mówi Ci, na kogo masz głosować, i tu jest trzecia, znacząca różnica. Zagłosuj na tych, którzy również wybierają i popierają miłość, wolność, równość, prezentują swoją postawą szacunek i tolerancję, a także wyrażają chęć do tworzenia świata (i kraju) przyjaznego dla wszystkich, niewykluczającego mniejszości, na osoby, które wspierają prawa osób LGBT. Sekspozytywny alfabet by G’rls ROOM – L jak LGBT. Co to znaczy? Skąd wiedzieć kim są te osoby, jeżeli nie mówi się o tym głośno publicznie? Wystarczy wejść na www.glosujenamilosc.pl, za pomocą której możecie nie tylko zadać pytania politykom swojego okręgu wyborczego (czy są za małżeństwami dla par jednopłciowych, związkami partnerskimi i jakie szczególne cechy należy chronić przed znieważeniem, np. niepełnosprawność), oraz sprawdzić, co odpowiedzieli na wysłane przez innych formularze (o ile odpowiedzieli, a to też coś oznacza). Dzięki temu czarno na białym widać, która z osób kandydujących wyznaje podobne wartości (lub nie), a Twój głos może trafić w odpowiednie ręce. Na tej samej stronie podpiszesz również Deklarację Równości, która pokaże, że w nadchodzących wyborach zagłosujesz na polityków i polityczki wspierające walkę o prawa osób LGBT. Do tego na plakatach stylizowanych na wyborcze, zachęcają: aktywistka i nasza felietonistka Areta Szpura, tancerz i gospodarz Top Model Michał Piróg, pisarz Marcin Szczygielski, dziennikarz i influencer Piotr Grabarczyk, blogerka Sylwia Ryba, paraolimpijka Karolina Hamer i dziennikarz Anton Ambroziak. W tym roku społeczność LGBT wraz z sojusznikami i sojuszniczkami już kilkakrotnie zdała test z solidarności. Po wydarzeniach w Białymstoku, kiedy w całej Polsce organizowano demonstracje sprzeciwu wobec nienawiści, razem pokazaliśmy, że mamy moc zmieniania polskiej rzeczywistości. Czas zmobilizować się raz jeszcze! – mówi Mirosława Makuchowska, kierowniczka Pionu Politycznego z Kampanii Przeciw Homofobii.„Głosuję na miłość”. Na nas mogą liczyć, a na Ciebie? Zobacz także: Karta LGBT+, standardy WHO i homofobiczna nagonka ze strony rządu. O co w tym wszystkim chodzi?
Eko piątek: Jak uratować świat? Rozmawiamy z Aretą Szpurą, autorką pierwszego polskiego poradnika o ekologii
Ta książka krok po kroku tłumaczy świat eko i prowadzi nas po jego najważniejszych zagadnieniach. Areta Szpura w tej niezwykle potrzebnej wędrówce pełni rolę przewodnika i przekonuje, że każdy z nas w jakimś stopniu może uratować naszą planetę.
Kiedy książka trafiła do sprzedaży, świat zalała tęcza. Uspokajając – tym razem nie miała ona nic wspólnego z religią. Szturmem jednak wzięła polski Internet i Instagram wywołując dyskusję o ekologii. I choć kolorowa okładka Jak uratować świat? niesie pozytywny przekaz, zachęca do zainteresowania się tematem, o tyle wydźwięk samej książki nie nastraja nas wyłącznie w jasnych barwach. Bo czasu zostało nam niewiele. Już w pierwszych zdaniach wstępu autorka Areta Szpura cytuje sekretarza generalnego ONZ Antonio Guteressa, który publicznie ogłosił, że został nam rok. Rok, by wprowadzić radykalne zmiany ograniczające globalne ocieplenie. Tak, bo ono istnieje i prędzej czy poźniej przekona się o tym każdy i każda z nas, jeżeli jeszcze do tej pory nie zauważyliście jego oznak. Ale ta książka jest też po to, by uświadomić nas, że dokonując codziennych prostych wyborów wpływamy na ogólną sytuację planety – pomagając jej lub szkodząc. Przez lata działania mające chronić nas chociażby przed zmianą klimatu były przekładane, zawsze istniało „później”. Areta wraz z ekspertami, którym oddała głos w swojej pierwszej (mamy nadzieję, że nie ostatniej!) bardzo potrzebnej książce, podkreśla, że to „później” właśnie nadeszło i nazywa się „teraz”. Już cztery lata temu Barack Obama zapowiadając działania mające powstrzymać zmiany klimatyczne powiedział: „Jesteśmy pierwszym pokoleniem, które jest świadome zmian klimatycznych, i ostatnim, które może coś zmienić.” I tu nie chodzi o ratowanie świata w pojedynkę, ale o postawienie pierwszego kroku, zaprowadzenie pierwszej, potem kolejnej zmiany w swoim życiu. Nie musi być wielka, nie musi być spektakularna. W końcu rezygnacja z foliowych siatek czy plastikowych słomek nie wymaga od nas nie wiadomo jakiego wysiłku. Ten każdy krok, każdy wykonany w tym kierunku ruch jednej osoby ma szasnę przerodzić się w grupowe, wspólne wprowadzanie zmian, które wtedy mogą zyskać prawdziwą siłę rażenia. Być może z czasem te kroki zaczną nabierać tempa i albo staną się sprintem, albo pokoleniową sztafetą. Bo dziś wydaje się, że tylko taka współpraca (zbudowana na indywidualnych decyzjach) ma szansę na zwycięstwo. fot. Michaela Metesová Patrząc na entuzjastyczne reakcje na publikację Jak uratować świat? można mieć nadzieję, że dzisiejsze pokolenie młodych ludzi, którzy uczą się w liceum, studiują, wchodzą właśnie na rynek pracy lub robią już na nim karierę, jest bardziej świadome zmian zachodzących na naszych oczach, niż ich rodzice i dziadkowie. Czytam komentarze, że ta książka była potrzebna, jest rzetelna, mądra, że zainspirowała kogoś do zmiany nawyków. To wiedza w pigułce, podana w sposób przyjazny, prosty, przyswajalny dla każdego. Jej niezaprzeczalnym plusem jest układ tematów i działów, bo nie zmusza do czytania od deski do deski, pozwala sięgnąć w każdej chwili po fragment, który nas najbardziej interesuje. Eko piątek: Areta Szpura odpowiada dosadnie na pytanie „Jak kupować?”. DOBRZE. To książka dla każdego, bez względu na wiek, miejsce zamieszkania, zaawansowanie wiedzy. W dodatku w pełni odzwierciedla podejście autorki do tematu. Wraz z wydawnictwem W.A.B. Areta zdecydowała, że książka będzie pozbawiona grzbietu, zostanie zszyta, nie będzie klejona. Docenili to jej fani, choć wielokrotnie musiała się tłumaczyć, że... to nie błąd w produkcji. Podobno w niektórych sklepach przez to nie chciano jej sprzedawać i odesłano całą partię jako wadliwą z powrotem. Ale dzięki takiemu zabiegowi nie tylko Jak uratować świat? jest bardziej eko, jest wygodniejsza w czytaniu (nie zamyka się, gdy odłożymy ją na moment!), a przy tym rzuca się w oczy i jest kolejnym dowodem na to, że Areta nie potrafi robić rzeczy zwyczajnych. Zresztą, ratowanie świata na pewno do nich nie należy. O książce, eko wyborach, co dobrego możemy zrobić dla planety i o tym, dlaczego zdecydowała się na papierową książkę (przecież to takie nieekologiczne?!) rozmawiałam z nią dzień przed premierą. To jak uratować ten świat? Przeczytać książkę! (śmiech) A tak naprawdę... to nie ma na to pytanie jednej dobrej odpowiedzi, dlatego ta książka finalnie wyszła całkiem gruba. Każdy z nas jest inny, żyje w zupełnie inny sposób, przez co nie ma uniwersalnej odpowiedzi dla każdego. Ja dopiero patrząc na siebie z perspektywy czasu zobaczyłam i zrozumiałam, ile rzeczy zrobiłam źle, ze szkodą dla planety. To wynika też z ogólnego braku edukacji w tym temacie. Już nie mówiąc o tym, że rozwiązania, które wymyślimy dziś, za rok dwa mogą być bezużyteczne. Dzisiejsza sytuacja świata zmienia się błyskawicznie. Zegar tyka, jak zaznaczyłaś we wstępie do książki. Bo tak jest! Zanim włączyłam dyktafon powiedziałaś mi, że ta książka jest taką, jaką ją sobie wymarzyłaś i że najbardziej jesteś ciekawa reakcji ludzi, czy im się przyda, spodoba, czy czegoś się z niej dowiedzą. Przed chwilą wspomniałaś o braku eko edukacji. Skąd więc powinniśmy taką wiedzę wynosić? Ze szkoły? Od rodziców? Zewsząd! Wiadomo, że pokutuje teraz to, że praktycznie nie mamy żadnej edukacji w temacie ekologii w szkołach. Ale można usiąść i narzekać, jak mamy źle. Ale można też ruszyć tyłek i zacząć robić ekstra rzeczy. Nawet w takiej szkole mamy godziny wychowawcze czy grupy szkolne, klasowe i można to wykorzystać, zacząć w tym czasie edukować. Mamy strony, blogi, książki i mądrych ludzi. Najłatwiej jest usiąść i zwalać winę na innych i na system. Okej, jest tu dużo do poprawy i nikt nie jest idealny, ale wolę zawsze skupić się na tym, co jest dobre i co jest do zrobienia wokół, w obrębie mojej działalności. Choć dziś wiem, że nie zbawię całego świata, nie uratuję go. Wyleczyłam się z tego, bo wcześniej miałam takie pomysły. Co okazało się lekarstwem? Świadomość, że jest to niemożliwe do zrobienia w pojedynkę. Ale na przykład jeżeli będę mieć wokół siebie grupę ludzi, społeczność, która będzie wyznawać te same wartości i będzie chciała działać, to „never say never”. Ale wracając do tego, co powiedziałam Ci na początku, że ta książka jest taką, jaką ją sobie wymarzyłam. To prawda, ale miałam jeden podstawowy problem pracując nad nią. Podobno to kwestia dotycząca każdego autora, osoby publikującej książki, że kiedy już masz jakiś deadline, musisz oddać finalną wersję, dzień po nim budzisz się i nagle masz milion nowych pomysłów, co byś chciała jeszcze zrobić, co ulepszyć. Ja mogłabym ciągle coś dokładać. Więc jest coś jeszcze, co chciałabyś dorzucić do tej książki? Ja już mam tyle nowych rzeczy w głowie, że mogłabym dwie kolejne książki napisać (śmiech), bo tyle tego jest. Jak już raz wejdziesz na tę ścieżkę to ciągle docierają do ciebie nowe informacje, poznajesz nowe osoby, nowe tematy. Dzisiaj to jest żywy organizm, gorący temat, codziennie coś nowego pojawia się na świecie, co jest nowe, fajne i o czym wcześniej nie słyszałam. Ta książka to jednak takie kompendium podstawowej wiedzy o ekologii: jak być bardziej eko w domu, w kuchni, w pracy i w życiu codziennym. Nie ma tu zaawansowanych informacji o zmianach klimatycznych, to celowe? Tak, bo nie jestem naukowcem, ani żadnym specjalistą żeby pisać pogłębioną analizę sytuacji na świecie, a poza tym tego typu książki są już na rynku. Jeżeli ktoś będzie chciał zgłębić temat, to na końcu jest lista tytułów, które polecam. Mi chodziło o ten „Level 1”, podstawę, bo tego brakowało. Żeby najpierw zdobyć wiedzę absolutnie podstawową, a następnie sięgnąć po bardziej zaawansowane publikacje? Tak, bo ta książka jest odpowiedzią na to, że coraz więcej ludzi chce być eko, dobrym dla planety, ale nie wiedzą kompletnie od czego zacząć i ta Jak uratować świat? ma właśnie na celu dostarczenie im takiej podstawowej wiedzy. W każdym dziale są linki, odsyłacze do innych osób, książek, kont na Instagramie, filmów na Netflixie. Dla wszystkich, którzy chcą wejść dalej w temat. Po przeczytaniu tej książki z tym poradzą już sobie sami. Zauważyłam właśnie, że dużo jest w niej odnośników, jest quiz. Ta książka jakkolwiek to brzmi, jest bardzo interaktywna. O to chodziło, bo ja sama mam tak, że czytam dziesięć książek naraz i nie jestem w stanie skupić się na jednej. Więc jakbym dostała takiego klocka, a ta książka trochę tak wygląda, bo jest dosyć gruba, ale podkreślam – nie jest takim przerażającym klockiem (śmiech) – to zawiesiłabym się w połowie, gdyby była pisana „ciągiem”. Znudziłabym się. Dlatego te wszystkie linki, podziały, tematy, ilustracje, różnorodność tekstów i form ma za zadanie bawić nas, angażować, zainteresować. Do książki zaprosiłaś zarówno ekspertów, którzy całe swoje życie poświęcili zagadnieniom związanym ze środowiskiem, ale też zwykłych ludzi, którzy żyją eko. W jaki sposób dobierałaś bohaterów? Najpierw była lista tematów i do niej szukałaś odpowiednich osób? To był totalnie eksperyment. Nie miałam żadnego konkretnego planu! Na początku zrobiłam wstępną listę różnorodnych zagadnień, które wydawało mi się, że powinnam poruszyć. Zapanować na tym pomogła mi bardzo Ola Janiec, która wydała niedawno Tokyo Lifestyle Book. Znam ją od czasu mojego stażu w Glamour, ona wtedy była w magazynie Viva Moda. Książkę wydała przede mną, więc jak się tylko o tym dowiedziałam zwróciłam się do niej jako doświadczonej koleżanki. Żeby w ogóle wiedzieć od czego zacząć? Jak się w ogóle robi prezentację dla wydawnictwa?! Ja nie miałam kompletnie o tym pojęcia, więc Ola usiadła ze mną i pomogła mi wszystko złożyć. Powiedziała mi też bardzo ważną rzecz, która później okazała się przydatna: żebym traktowała tę pierwszą prezentację jako punkt odniesienia. Bo im głębiej wchodzisz w temat, tym bardziej możesz niechcący popłynąć, odejść od tego, o co tak naprawdę chodziło na początku. Więc ten szkielet, który zrobiłam na wstępie, był dla mnie bazą, sprawdzałam czy to, co robię pokrywa się z tym, co założyłam. Wiadomo, że dałam sobie przestrzeń na zmiany, na to co przyniesie mi życie, kogo poznam, mogłam być elastyczna, ale nie chciałam żeby ta książka była o czymś zupełnie innym albo tylko o jednym temacie. „Bez pasji życie nie ma sensu”, mówi Areta Szpura w cyklu #GirlsTalk Karoliny Cwaliny-Stępniak Czyli raz do głowy wpadł ci jakiś ekspert, raz temat, innym razem znalazłaś jakieś zagadnienie? Trochę miałam tak, że to działo się na bieżąco, sporo ludzi już znałam i wiedziałam, że będą idealni do książki, a część z nich wydarzyła się przypadkowo. Na przykład kiedy w grudniu byłam na COP 24 w Katowicach, na pokazie jednego z filmów poznałam Marcina Popkiewicza, bardzo znanego eksperta i działacza w temacie eko. Podeszłam do niego i zapytałam czy możemy porozmawiać, przedstawiłam mu pomysł na książkę. On sam napisał już ze trzy, tylko bardziej naukowe. Nie wiedziałam, co z tego będzie, a finalnie z tego spotkania wyszła fajna rozmowa, która okazała się świetnym zakończeniem książki. Ale muszę przyznać, że układanie tych puzzli, części książki w całość, żeby trzymały się jakoś siebie, też było fajne. Ciągle musiałam mieć otwartą głowę. fot. Michaela Metesová Dlaczego w ogóle zdecydowałaś się na napisanie książki? Na początku, kiedy dostałam tę propozycję kompletnie nie byłam przekonana do tego pomysłu. Moja pierwsza myśl? Że żadna ze mnie pisarka. Nigdy nie lubiłam wypracowań z polskiego, to nie był mój konik. Wyślesz książkę swojej polonistce? (śmiech) Zaniosę jej! (śmiech) Ale tak zupełnie na poważnie, to w ogóle nie sądziłam, że się do tego nadaję. Na pierwszym spotkaniu z wydawnictwem powiedziałam im, że pomysł fajny, ale to nie ten adres. To oni dopiero wytłumaczyli mi, że to działa zupełnie inaczej, a ja zrozumiałam, że to nie musi być dzieło mojego życia i najbardziej poetycka rzecz jaką stworzę. Dla nich najważniejsza była moja wiedza i pomysł na to, powiedzieli, że z resztą mi pomogą. Przecież jest jeszcze redaktor, korekta. To nie jest książka naukowa, a wiedza o byciu eko w pigułce, którą dzielą się z czytelnikami eksperci i pasjonaci tematu. Ale od samego początku chciałaś żeby to było przystępne, bardzo praktyczne. Zrobiłam rozeznanie rynku, sprawdziłam co już mamy, bo robienie czegoś dla samego robienia jest mało ekologiczne. I zobaczyłam, że są bardzo naukowe książki, albo tylko takie o zero waste. Nie było nic pomiędzy. Przez ostatnie lata dzieliłam się z obserwatorami różnymi wskazówkami, linkami, poradami, a przecież nie każdy wchodzi codziennie na Instagrama. W dodatku ze wszystkich stron jesteśmy bombardowani informacjami, nie jesteśmy w stanie wszystkiego zapamiętać, dlatego często zadawano mi te same pytania. Dojrzałam więc do tego żeby zebrać tę wiedzę poszerzoną o nowe rzeczy w jednym miejscu, nawet jeżeli dotrze ona tylko do osób, które mnie obserwują. Poza tym żyjemy z telefonem w ręku. Chciałam żeby ludzie mogli odpocząć od tego, w spokoju poczytać w łóżku lub wygodnym fotelu i czegoś się dowiedzieć. A przy tym mieć jeszcze fajny prezent dla kogoś, kogo chce się nawrócić (śmiech) albo komu chcemy pomóc w tej nowej ścieżce. Zależało mi żeby ta wiedza była w jakiś sposób ograniczona, bo jak wchodzisz w Internet to nie masz pewności, że pierwszy link będzie dobry. Gdzie wyrzucić soczewki kontaktowe, aby nie szkodzić środowisku? I nie masz szans dokopać się do końca. I bardzo często to ludzi zniechęca. Albo jak szukają w Google jakiegoś zagadnienia, a trafiają na zaawansowane blogi dotyczące ekologii i stwierdzają, że to nie jest dla nich. Już nie mówiąc o tym, że w języku polskim literatury o eko wciąż jest niewiele. Co ciekawe, ludzie pytają mnie, czy Jak uratować świat? będzie wydana po angielsku. (śmiech) Będzie? Miałam kiedyś taki plan, ale stwierdziłam, że powinniśmy dać innym ludziom przestrzeń. To wszystko, co się w niej znajduje jest jednak lokalne, a każdy kraj ma swoje inne podejście, własną historię, produkty. Wiadomo, że wiele rzeczy i spraw jest uniwersalnych, ale jednak dużo większe przełożenie ma taka wiedza lokalna. I tutaj między innymi pojawiło się to moje odpuszczenie, że wcale nie muszę ratować całego świata, ale mogę zacząć od swojej okolicy, dzielnicy, miasta, kraju. Wiele osób zarzucało ci, że skoro jesteś taka eko, to dlaczego wydałaś ją w wersji papierowej? To była też moja pierwsza myśl, ale jak zaczęłam zgłębiać temat i przeczytałam taką wspaniałą książkę Cradle to Cradle, czyli Od kołyski do kołyski, która opowiada o ekonomii, podejściu cyrkularnym do produkcji i projektowania rzeczy. Okazuje się, że na przykład papier z recyklingu a nowy papier z dobrych źródeł – żaden nie jest lepszy od drugiego. Żeby poddać papier recyklingowi musisz zużyć ogromne ilości wody i chemikaliów. Ostatecznie nie do wszystkiego się on nadaje. Gdybym zdecydowała się wydać na nim książkę musiałabym zrezygnować z kolorowych ilustracji, nie byłaby taka przyjemna, a nie chciałam żeby była szarą breją. (śmiech) Na pewno są już takie technologie, które pozwalają nam lepiej pozyskiwać ten surowiec, ale wciąż się tego uczymy. Mogłam czekać na ogólnodostępne rozwiązania, ale wtedy ta książka mogłaby wyjść dopiero za dwa lata i kosztowałaby nie wiadomo ile. Musiałam pójść na kompromis. Osoby zarzucające mi, że nie wydałam tylko e-booka nie mają być może wiedzy, w jaki sposób są one produkowane, z czego my pozyskujemy energię w naszym kraju, ile jej potrzeba by utrzymać serwery i ile wody żeby je chłodzić. To wszystko jest tak złożonym procesem, że nie ma jednego dobrego rozwiązania. Czyli kompromisem było zrezygnowanie chociażby z klejonego grzbietu? Tak, zdecydowałam się na takie małe „baby steps”, bo mimo wszystko chciałam żeby ta książka była przyjemna, zachęcała ludzi do spędzania czasu poza ekranem, żeby mogli po przeczytaniu podać ją dalej. Żeby krążyła, mogła być pożyczona mamie, siostrze, babci, cioci, sąsiadce czy sąsiadowi. Żeby maksymalnie dobrze ją wykorzystać. Dużo osób śledzi Cię w social mediach, uważa za guru, słucha, oznacza. Czułaś tę odpowiedzialność przygotowując książkę? Że jednak masz duży wpływ? Przyznam, że nie myślałam o tym za dużo. Najczęściej jest tak, że ludzie piszą do mnie, że tutaj coś jest źle, że ta restauracja ma plastikowe sztućce. Kiedyś bardzo się w to wkręcałam, walczyłam, reagowałam. Teraz odpisuję, że jeżeli jest problem, to napisz im to, zrób coś. A nie zostawiaj wszystkiego mi. Dla wielu osób łatwiej było napisać, czy Ty możesz pomóc, niż pójść i zacząć działać? Ale to nie jest ich wina. Trochę żyjemy w takim przeświadczeniu, że co ja jeden mały szary człowieczek mogę zrobić, więc to nie było na zasadzie, że dorzucimy coś Arecie, na pewno nie ma nic do roboty. Ludzie zwyczajnie czują, że mam większe przełożenie. Im w życiu nie przeszłoby przez głowę, że oni bez 30 tysięcy followersów mogą coś zrobić, że ktoś ich posłucha. Okazuje się, że w większości przypadków te małe historie mają takie samo przełożenie. Jeżeli ktoś pisze 30 razy i oznacza na Facebooku daną firmę lub miejsce, a to nic nie daje – to wtedy oczywiście pomogę. Ale też zachęcam do własnego działania. To poczucie sprawczości, które może się dzięki temu wytworzyć jest bezcenne. Chcesz, żeby ludzie po przeczytaniu tej książki właśnie w ten sposób wzięli sprawy w swoje ręce? Co chciałabyś żeby się wydarzyło? Żeby zrobili jakąkolwiek rzecz w tym kierunku, żeby zaczęli, żeby nie czekali aż nie wiadomo co się zmieni: ustrój, sklepy, bo to nie wiadomo kiedy nastąpi. Jasne, trzeba naciskać na władzę, ale jest tyle rzeczy, które my możemy zrobić w codziennym życiu, które nie powodują utraty naszego codziennego komfortu ani nie robią szkody, nie są wymagające. W takim razie przychodzi do Ciebie osoba, która mówi, że chce zacząć być eko, ale nie wie od czego. Co najprostszego może w pierwszej kolejności zrobić? Nie ma jednej uniwersalnej rzeczy, wszystko zależy od tego, gdzie ten człowiek mieszka, gdzie pracuje, jak spędza każdy dzień. Dlatego pierwszą rzeczą, którą polecam każdemu, kto chce wprowadzić jakieś zmiany, jest zrobienie audytu swojego życia. Można zacząć nawet od swoich śmieci, to taka najprostsza rzecz. Zobaczyć, jakie mamy tam opakowania, ile tego jest i co jest niezbędne, bo nie mamy zamiennika, a kiedy używamy czegoś zupełnie bezsensownie. Warto też zorientować się, czy zamiast chodzić na zakupy do supermarketu, mam na przykład w okolicy warzywniak, gdzie kupuje się produkty bez plastiku. Albo idąc codziennie do pracy zamiast brać kawę na wynos w kubku z kawiarni mogę przychodzić ze swoim wielorazowego użytku. Mogę też spróbować jeździć nie taksówkami, ale tramwajem jak się da, albo zacząć eliminować ilość mięsa w swojej diecie, czy w ogóle ilość rzeczy, które kupuję, a które są na raz i później je wyrzucam. Jest milion takich kroków, które wydają się banalne, ale chodzi o to żeby wybrać jakąś jedną czynność, coś dla siebie, coś co naturalnie stanie się integralną częścią naszego życia. Na sam początek fajnie jest wybrać coś, co będzie w miarę łatwe. Tak żebyśmy poczuli też satysfakcję, że powiedzmy po miesiącu tego nowego nawyku widzimy te efekty, ilość zaoszczędzonego czasu, kasy, środowiska i to nas motywuje do kolejnych zmian. Książki kucharskie dla wegan i wegetarian, czyli pierwsze kroki w kuchni roślinnej, bez mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego A Ty pamiętasz od czego zaczęłaś? Wydaje mi się, że od butelki na wodę, ale kompletnie przypadkowo. Nie myślałam o tym z perspektywy eko, ale z perspektywy praktycznej. Byłam wtedy w Kalifornii i plastikowe butelki gotowały się w aucie. Koleżanka na plaży wyciągnęła wodę z lodem w wielorazowej butelce i dla mnie to była nowa jakość życia. Pamiętam, że pierwsze co zrobiłam to zamówiłam sobie taką butelkę i zaczęłam z nią chodzić. A później przyszło przerażenie, w jak bardzo tragicznej sytuacji jesteśmy jako społeczeństwo, planeta, jak wszystko wokół jest złe. Następnie zaczęło się o tym dużo mówić w mediach, skala problemu okazała się ogromna, a później do codziennego obiegu weszła opcja zero waste, słomki, kubki... i tak się to wszystko potoczyło. Kilkakrotnie w czasie naszej rozmowy przewijał się temat mody. Tam początek ma Twoja kariera. Co więc świat mody może dziś zrobić? Ma przed sobą nie lada wyzwanie. To już nie jest kwestia utylizacji tego, co już powstało, recyklingu. To dziś kwestia niewytwarzania takiej ilości towarów. Przerzucanie się nagle na kupowanie rzeczy zrobionych z butelek też nie ma sensu, bo gdybym miała teraz wyrzucić to, co posiadam i zacząć kupować wszystko z zielonymi etykietami i certyfikatami, to byłoby to absurdalne. Problem z ciuchami jest taki, że doprowadziliśmy do takiego momentu, kiedy nie kupujemy czegoś, bo potrzebujemy – majtek czy skarpetek, co rozumiem – ale dlatego, że po prostu chcemy. Na przykład widzimy bluzkę za 20-30 złotych, która w sumie jest fajna, pokazywała ją blogerka, w dodatku mamy gorszy dzień, kupimy sobie na pocieszenie i nawet jej nie mierzymy. Potem w domu rzucamy ją w kąt, zapominamy o niej albo zakładamy raz i okazuje się, że średnio wygląda, ale nie chce nam się jej zwrócić, albo po jednym założeniu wygląda jak szmata, bo okazuje, że jest najgorszej jakości, ale w sumie czemu się dziwić, skoro tyle kosztowała. Nie myślimy. Co z tego, że coś jest tanie, ale nie myślimy o tym w szerszej perspektywie. Skoro jeden ciuch średnio musi przejść ponad 100 par rąk żeby do nas dotrzeć, od ludzi, którzy uprawiają bawełnę, tkają, farbują, transportują, projektują, produkują itd., to to są jakieś ułamki centów i raczej to nie są dobre warunki pracy ani dobra jakość. W ubiegłym roku wyprodukowano 100 miliardów sztuk odzieży. Na świecie żyje 7 miliardów ludzi, co oznacza, że na jedną osobę przypada 14 sztuk. Tu nawet nie chodzi wyłącznie o ograniczenie produkcji, ale o zmianę całego systemu biznesowego. My z jakości i z pomysłów na modę przeszliśmy na ilość i to nas zgubiło. W tym momencie każdy z nas ma szafę z której wypadają ciuchy, tworzymy ciągle nowe trendy. Mało kto w naszym otoczeniu kupuje, bo musi. Kupuje, bo ma na to ochotę. Idziesz ulicą w dużym mieście i w czasie wolnym zachodzisz do sklepu. Zresztą dziś nie musisz wychodzić nawet z domu żeby kupować, a jak odwiedzisz jakąś stronę to potem jesteś bombardowana non stop reklamami, aż czegoś w końcu nie kupisz. I w pewnym momencie ulegasz. Masz zły dzień, dostajesz wypłatę, więc czemu nie. W końcu nie po to harujesz cały miesiąc. Zobaczysz koleżankę w czymś fajnym i masz poczucie, że ty ciągle chodzisz w tym samym. To my kreujemy sobie tę potrzebę posiadania. fot. Michaela Metesová Rozmawiałyśmy o osobach, które chcą zacząć być eko, a co z tymi, które mówią „dzięki, ale to nie dla mnie”. Co im mówisz? Że okej, nie używam argumentów, że to ostatni moment żeby coś zrobić, bo siłą, taką presją nigdy nic nie zdziałasz. Każdy musi w swoim tempie dojrzeć do tego, że będzie chciał coś zmienić i dać coś od siebie. Dlatego tak lubię to w całym tym ruchu skupionym wokół ekologii, który dzieje się na naszych oczach, że cel jest jeden, ale my wszyscy wchodzimy na tę ścieżkę zupełnie inaczej, z różnych jej odnóg. Niektórych bardziej rusza ich zdrowie, innych portfel, niektórych zwierzęta, a jeszcze innych planeta. Czyli wszyscy się na niej spotkamy? Mam taką nadzieję i to mnie trzyma przy życiu. Wiadomo, że myślę o tym, że zupełnie nie wiem co będzie, co się stanie z tym wszystkim, ale mam x godzin dziennie, które mogę jakoś wykorzystać. Dziś nie wyobrażam sobie robienia innych rzeczy. Cieszę się, że nie tylko sprawiają mi przyjemność, ale są też jednocześnie przydatne innym ludziom i pomocne w jakimś sensie. Przyszłość będzie taka, jaką sami sobie stworzymy, więc jeżeli teraz każdy zacznie robić wokół siebie tyle ile może, to jutro już mielibyśmy odczuwalną zmianę. W idealnym świecie jaka czeka nas przyszłość? Taka, w której przestajemy traktować ziemię, rzeczy, zasoby jako coś co nam się należy i przestajemy brać wszystko bezkarnie. Taka, w której mamy tę świadomość, że jesteśmy częścią ekosystemu i wszystko jest ograniczone, gdzie podstawą społeczeństwa nie jest wzrost, gdzie nie robi się więcej, lepiej, nie robi się wykresów, gdzie porównuje się kraje pod względem GDP (produkt krajowy brutto – przy.red.). Ta ciągła pogoń nie prowadzi do niczego dobrego. Mimo tego całego dobrobytu, ułatwienia i tej ilości wolnego czasu, bo przecież nie musimy zbierać w lesie jedzenia i polować, prać wyłącznie ręcznie, mimo wszystko wydaje się, że jesteśmy mniej zadowoleni z naszego życia niż nasi przodkowie. Więc wymaga to totalnej zmiany w naszej głowie, powrócenia do natury, zakumplowania się z nią na nowo, bo zupełnie się od niej odcięliśmy betonem i weszliśmy w swoje tabelki w Excelu. Teraz wielkim odkryciem naukowym jest fakt, że zwierzęta mają emocje, że rośliny odczuwają, że istnieje plant intelligence, coś co nasi przodkowie wiedzieli i było dla nich oczywiste. Boję się natomiast takiego przejścia, które może wydarzyć się niebawem, że z kapitalizmu przerzucimy się na eko kapitalizm i będziemy ciągle kupować i kupować, ale rzeczy eko. Ostatnio rozmawiałam o tym ze znajomymi. To jedna z kwestii, która najbardziej mnie martwi, bo napędzamy kolejne potrzeby, kupujemy żeby być eko. Druga kwestia – że dziś to taki trend, którym wszyscy się zachłysnęli, bo fajnie mieć kawę we własnym kubku. Ludzie bez zmiany tego w głowie będą sobie tłumaczyć, że kupowanie nie jest takie złe, bo jestem przecież eko. Dlatego tak ważne jest kwestionowanie tego, żeby nie dać się nabić w butelkę. Ale swoją drogą, prawdą jest, że zainwestowanie w jedną butelkę jest tańsze, nie potrzebujesz jednej szklanej, drugiej metalowej czy dodatkowo słomki. Nie dajmy się zwariować. Butelkomaty w Warszawie: Mieszkańcy stolicy otrzymają zniżki na kawę lub bilety do kina w zamian za butelki i puszki Na samym początku powiedziałaś, że ta książka to zebrana podstawowa wiedza w temacie eko. A było coś, co ciebie samą zaskoczyło podczas pracy nad książką i pomyślałaś „super, tego nie wiedziałam?” Tipy o sprzątaniu! Non stop odkrywam, co jeszcze można zrobić z octu. (śmiech) Bardzo ciekawe były dla mnie porad Mead Ladies, jak zrobić lekarstwo z tego, co znajdziesz w lesie. To taka wiedza, którą bardzo chciabym posiadać na wypadek, gdybym znalazła się w lesie i zaczęłoby się coś dziać. Mieć tę świadomość, że dam sobie radę w najróżniejszych warunkach, żebym nie była takim totalnym mieszczuchem. Dopóki nie poznałam Marcina Tischnera, który napisał cały dział o jedzeniu i o efektywnym altruzimie, wiedziałam o temacie, ale nie wiedziałam, że istnieje już organizacja, która robi już rzeczy. Internet sprawił, że żyjemy we własnych bańkach i dopiero kontakt z drugą osobą, rozmowa z nią otwierają przed nami nowe drzwi wiedzy. Więc każda z tych osób była dla mnie odkrywcza. A sama praca nad książką, poza trzymaniem się terminów i lepszą organizacją? (śmiech) Była dla mnie nauką współpracy. Nie wyszłam z założenia, że sama wszystkiego się dowiem i to spiszę, ale stwierdziłam, że są na świecie ludzie mądrzejsi ode mnie, dlatego poprosiłam o głos specjalistów, którzy w tym siedzą. Ja byłam w tym brakującym ogniwem, czymś co to wszystko zespoiło. I to było dla mnie najfajniejsze, że żyjemy w kulturze ja ja i ja, że praca w grupie nigdy nam się dobrze nie kojarzy, a to właśnie ta współpraca jest podstawą. Jest takie powiedzenie, że jeśli chcesz iść szybko, idź sam, ale jeśli chcesz dojść daleko, idźcie razem. Zbiorowa mądrość jest nieporównywalna z niczym innym. I na tę siłę grupy liczysz też po premierze tej książki? Mam nadzieję, że będzie coraz więcej ludzi, którzy dołączą do tej grupy i będą ratować świat. Mam wrażenie, że to już się dzieje. I całe szczęście! Bo ja już nie myślę codziennie o plastikach, jestem już kilka poziomów wyżej, myślę o tym, co dalej, co robić i czym dzielić się z ludźmi. Więc co dalej? Teraz skupiam się na promocji Jak uratować świat?, ale gdzieś tam w głowie jestem już na nowych torach, tak jak mówiłam mam tematy na dwie kolejne książki. Ale miałam taki moment, że czułam, że doszłam do ściany. I nie wiedziałam, co będzie dalej. A teraz uczę się tego zachowania równowagi, że okej ratowanie świata, ale z drugiej strony dbanie o siebie. Że jak się wypalę i zaniedbam, to nie uratuję świata, nawet z pomocą innych. Chcielibyście przeczytać książkę Arety Szpury? Zajrzyjcie na naszą grupę Glamour Girls Club na Facebooku. Tam czeka na Was pytanie konkursowe i trzy egzemplarze „Jak uratować świat?” do zgarnięcia! Przy okazji przypominamy, że dziś kolejny Młodzieżowy Strajk Klimatyczny. W Warszawie start o 11:00 przy Rondzie ONZ. Sprawdźcie, co dzieje się w Waszych miastach. Warto wesprzeć tę inicjatywę i zrobić pierwsze „baby steps” dla planety. Za to w poniedziałek rusza pierwsza w Polsce Poradnia Ekologiczna! Areta Szpura, autorka książki „Jak uratować świat?” zaprasza na spotkania z ekospecjalistami.
Eko piątek: Areta Szpura z wizytą w lokalnym i nie takim zwyczajnym warzywniaku Owoce & Warzywa
Tym razem Areta Szpura zabiera nas na wycieczkę w poszukiwaniu lokalnych warzyw i owoców, od najlepszych dostawców i bez plastiku. Znajdziemy je w towarzystwie eko produktów w warzywniaku po sąsiedzku, niedaleko jej miejsca zamieszkania.
Nie pamiętam kiedy dokładnie ostatni raz byłam w supermarkecie, ale wiem jedno – po tamtej wizycie do dziś mam traumę. I bynajmniej nie tylko dlatego, że przez godzinę szukałam wegańskiego sera, którego i tak nie znalazłam... Na szczęście od kilku miesięcy żeby kupić najpotrzebniejsze produkty muszę przejść nie więcej niż 300 m. Croissanty kupuję w piekarni Aromat (najlepsze na świecie!), kombuchę od Brothers & Sisters, a wspomniany ser od Wege Sióstr (jeżeli jeszcze nie próbowaliście go to biegiem na ich stronę i do najbliższego sklepu!). A co z całą resztą rzeczy z listy zakupów? Sprawdźmy: 1. Warzywa. Bez plastiku, lokalne. Od najlepszych dostawców. Wersja organic i nie organic. 2. Kasze, bakalie i płatki. Kupuję tylko na wagę. 3. Mleka roślinne. Do wyboru do koloru. 4. Jogurt. Tylko w szkle! I to w takim do zwrotu (!) Do tego codziennie chleb z innej piekarni. Mój ulubiony to orkiszowo-żytni z Brodzika, który zawsze przyjeżdża we wtorki i może stać cały tydzień, nie ma szans żeby się zepsuł. No może pod koniec trzeba go delikatnie podpiec. Brzmi jak bajka? A to tylko mój lokalny warzywniak, który od sierpnia działa w niegdyś opuszczonej budce na skrzyżowaniu Kazimierzowskiej i Racławickiej! Ale sama jego historia jest w sumie dosyć niezwykła. Owoce & Warzywa, czyli nietypowy warzywniak na warszawskim Mokotowie Ile razy słyszeliście, że można zupełnie zmienić swoje życie, porzucić dotychczasowe zajęcia i spróbować swoich sił w zupełnie innej branży. Albo zacząć robić rzeczy, które są całkowicie zgodne z naszymi przekonaniami, filozofią życia, którą wyznajemy? Zosia Jüngst i Przemek Kasza, których spotykam w Owocach & Warzywach na warszawskim Mokotowie są dowodem na to, że... po prostu tak można. Oboje przez lata pracowali w agencjach reklamowych, zajmowali się marketingiem. Najprościej mówiąc – żyli w zupełnie innym świecie. Ale potrzebowali zmian i do biznesu eko stawiającego na lokalność ściągnęła ich jego prawdziwość i ogromne możliwości. Postanowili więc działać razem. Sama Zosia szukała biznesu, który byłby zgodny z jej życiową ideologią, tematami eko, które jak się okazuje – wyniosła z domu. Wszystko zaczęło się bowiem od jej taty, który od kilku lat związany jest biznesowo z działaniami proekologicznymi, zajmuje się wprowadzaniem innowacyjnych rozwiązań w tym zakresie. To on zaczął zauważać, że warzywniaki w Warszawie dzielą się na eko sklepy, które ze względu na ceny nie są dostępne dla wszystkich, albo na klasyczne warzywniaki – często niezadbane, z towarem niewiadomego pochodzenia, o nieokreślonej jakości. Jego marzeniem było otworzenie sklepu, w którym sam z przyjemnością robiłby zakupy. Takiego miejsca dla każdego, na każdą kieszeń, z misją edukowania i informowania o świadomej konsumpcji, z przyjazną i ciepłą obsługą oraz sprawdzonymi produktami. Dobre warzywa i owoce, wysokiej jakości nabiał, świetne pieczywo i dużo opcji dla wegetarian w jednym miejscu – taki był cel i tak narodziły się Owoce & Warzywa. Dziś właścicielami konceptu są dwie rodziny z Mokotowa, które oprócz punktu w swojej dzielnicy na skrzyżowaniu Kazimierzowskiej i Racławickiej, mają jeszcze jeden na Saskiej Kępie na rogu Francuskiej i Obrońców. To pozytywny odbiór ludzi był bezpośrednią zachętą do otworzenia kolejnego miejsca, dlatego w perspektywie roku Owoce & Warzywa chciałyby działać już w 10 sklepach łącznie. Każdego dnia w obu lokalach znajdziecie świeże owoce i warzywa, które są starannie wybierane przez właścicieli na giełdzie, są ekologiczne i dostarczane przez lokalnych dostawców. Oprócz nich jest także chrupiące i pyszne pieczywo na zakwasie, nabiał wegański i klasyczny, miody, pachnące zioła, wege zupy, hummusy, eko kiszonki i serki z nerkowców. A to nie wszystko! Oferta wciąż poszerza się o ciekawe nowości, na które pomysły często podrzucają sami klienci. Co ciekawe, wszystko, co trafia na półki najpierw próbują i testują właściciele, nie ma więc opcji, że kupicie coś niesprawdzonego. Eko piątek z Aretą Szpurą: jaką butelkę na wodę wybrać? Co zamiast szkodliwego plastiku? Oprócz tego, w Owocach & Warzywach znajdziecie przepisy na dania, które zostały połączone z przewodnikiem, jak być bardziej eko. Dlatego jeżeli nie macie pomysłu na obiad, obsługa z chęcią podpowie, co można przyrządzić w oparciu o sezonowość produktów. Nie tylko swoim klientom, ale także sobie sklep stawia wyzwania. W marcu planuje wyeliminować jednorazówki i plastiki (kluczowe są tu negocjacje z dostawcami, ale trzymam kciuki!), a niedawno wystartowała nowa usługa dostaw koszy pełnych owoców i warzyw do firm i domów. Ale powiedzmy sobie szczerze – dziś warzywniak może być nie tylko miejscem, w którym po prostu robimy zakupy. Może być przedłużeniem naszych idei, naszej filozofii życia eko, świadomego konsumpcjonizmu, rozsądnego podejścia do niego. To miejsce, które może aktywizować lokalne społeczności, promując lokalne dobra. Pamiętacie te momenty, kiedy przed erą Facebooka w sklepach było słychać miły gwar rozmów? Panie ekspedientki, sąsiedzi, nieznajomi, kiedy nie pędziliśmy nieustająco i nie wlepialiśmy wzroku wyłącznie w swoje telefony. Takie inicjatywy mają więc szansę zatrzymać czar czasów, które odchodzą w niepamięć. Owoce & Warzywa już na stałe wpisały się w krajobraz Mokotowa. To tu babcia zostawia wnuczkowi klucze do mieszkania, dzieci idące we wrześniu do szkoły mogły liczyć na darmowe lody na osłodę końca wakacji, a z okazji Halloween zorganizowano warsztaty wycinania dyni. Ale to, z czego jestem najbardziej dumna to to, że sąsiedzi wymieniają się ze sobą torbami! To za sprawą wspaniałej akcji Torby Bumerangi. Już po jednej rozmowie z Zosią w sklepie pojawił się worek z infografiką zachęcającą do przynoszenia wielorazowych toreb, które zalegają często nieużywane w szufladach. Teraz za każdym razem, kiedy wracam do domu mogę wstąpić na małe zakupy bez wyrzutów sumienia, jeśli akurat zapomnę ze sobą moich worków z firanek. Wiem, że czeka tam na mnie cała masa tymczasowych eko pomocników, które zwrócę przy następnej wizycie, by ktoś inny mógł z nich skorzystać. To niesamowite uczucie, kiedy widzę na ulicy ludzi z siatkami, które sama przyniosłam. Mała rzecz a tak cieszy! Keep it local! Zobacz także: Jak być eko? 8 prostych rzeczy, które wprowadziłam w życie, by mniej szkodzić środowisku >>> Autor wszystkich zdjęć: Mateusz Tyszkiewicz
Dziś ogólnoświatowy Protest Dla Ziemi. Czym jest ruch Earth Strike i jakie są jego żądania?
Od jakiegoś czasu niepokoją Cię informacje o zmianach klimatu, zwiększonej emisji dwutlenku węgla i zalewającego Ziemię plastiku, ale nie wiesz co możesz z tym zrobić? Wyjdź dziś na ulicę i razem z Earth Strike pokaż, że los naszej planety nie jest Ci obojętny.
Politycy od dłuższego czasu ignorują informacje, które pojawiają się w mediach i dotyczą zmian klimatu. Niewiele w tej kwestii zmienił również Szczyt Klimatyczny ONZ, który odbył się pod koniec ubiegłego roku w Katowicach. Paradoksalnie, najgłośniejszym wydarzeniem tego spotkania było wystąpienie 15-letniej Grety Thunberg. Ta młoda Szwedka miała odwagę wygarnąć politykom, jak wielkie konsekwencje przyniesie bagatelizowanie przez nich zmian klimatycznych. Wideo z jej przemówienia obejrzało już ponad pół miliona osób. Znajdziecie je również w naszej galerii. Polska młodzież organizuje marsz. Kiedy i gdzie się odbędzie? Na szczęście coraz więcej ludzi ma świadomość tego, że to człowiek jest w dużej mierze odpowiedzialny za zmiany klimatu. Jesteśmy również dużo bardziej zorientowani w kwestiach ekologii niż kiedyś, a w mediach coraz częściej pojawiają się informacje np. o tym jak ograniczyć zużycie plastiku i innych szkodliwych dla środowiska tworzyw (my również o tym pisałyśmy - 10 eko zamienników do wprowadzenia od zaraz). Na szczęście Greta Thunberg nie jest jedyną nastolatką, dla której problemy Ziemi są istotne. Polska młodzież również coraz bardziej się mobilizuje. Już dziś, 15 stycznia z Placu Trzech Krzyży w Warszawie o 17:30 ruszy Marsz Młodzieżowego Strajku Klimatycznego na Earth Strike. W opisie wydarzenia na Facebooku możemy zobaczyć, że to właśnie odwaga nastoletniej Szwedki zainspirowała młodych Polaków do ruszenia na ulicę i przeciwstawienia się bierności polityków. Młodzież swoim przemarszem dołączy do demonstracji Earth Strike, który będzie się odbywał pod Sejmem. Pierwszy strajk w obronie ziemi już dziś – gdzie się odbędzie i jaki jest jego cel? Dziś w Warszawie odbędzie się nie tylko marsz młodzieży. O 18:00 ruszy również Pierwszy Protest Strajku dla Ziemi. Jest to inicjatywa ruchu Earth Strike, który ma na celu uchronienie naszej planety przed katastrofą. Protesty odbędą się również w innych miastach w Polsce (m.in. Białystok, Bydgoszcz, Gdańsk, Kraków, Poznań) oraz 21 innych krajach. 15 stycznia odbędzie się pierwsze z czterech wydarzeń, kolejne zaplanowane są na kwiecień, sierpień oraz wrzesień. Celem wydarzeń jest zwiększenie świadomości zbliżającej się katastrofy klimatycznej oraz wywarcie presji m.in. na politykach i korporacjach, które w dalszym ciągu ignorują tak istotne problemy. Sam Earth Strike zaznacza, że nie jest organizatorem akcji, a lokalni aktywiści, ruchy społeczne oraz sami użytkownicy Facebooka. Na Instagramie Arety Szpury możecie również zobaczyć materiały, które w zabawny, lecz wymowny sposób promują akcję. Earth Strike – czym jest ta inicjatywa i jaki jest jej cel? Oczywiście ruch Earth Strike na swojej stronie internetowej i Facebooku opublikował wszystkie swoje żądania. Wśród nich znajdziemy: · Natychmiastowe rozpoczęcie globalnej współpracy w celu odwrócenia szkód wyrządzonych klimatowi na Ziemi, poprzez jednoznaczne i wiążące prawnie umowy, zarówno przez światowych polityków, jak i podmioty korporacyjne, którzy zobowiążą się zgodnie z raportem IPCC zmniejszyć emisje dwutlenku węgla o połowę do 2030 roku i zerowej emisji netto do 2050 roku; · Międzynarodowe, jednoznaczne i wiążące zobowiązania do powstrzymania niszczenia lasów deszczowych i innych siedlisk dzikiej przyrody, · Międzynarodowe, jednoznaczne i wiążące umowy mające na celu rozliczenie korporacji z gazów cieplarnianych, które te wytwarzają. Mówi się, że jeśli tego nie zrobimy, przyniesie do opłakane skutki dla naszej planety. Earth Strike na swojej stronie publikuje również wyniki badań naukowców, którzy zajmują się klimatem. Można z nich wyczytać, że: „do 2030 r. musimy zapobiec przekroczeniu wzrostu temperatury o 1,5 stopnia Celsjusza. To nieco ponad dwanaście lat – dla całej planety to chwilka. Jeśli pozwolimy, by temperatura na świecie wzrosła o nieco ponad 2 stopnie Celsjusza, skutki będą katastrofalne – poziom mórz wzrośnie do niebywałego poziomu, fale upałów staną się o wiele bardziej powszechne, pitna woda stanie się jeszcze bardziej cenna... i nastąpi wiele innych katastrof.” Właśnie dlatego jest tak ważne, by jak najszybciej podjąć działania, które pozwolą nam ocalić naszą planetę Ziemię. Już teraz musimy zacząć bardziej dbać o środowisko, kilka zmian, które wprowadzisz do swojego życia są w stanie coś zmienić, choćby w małym stopniu. Przyłączycie się jutro do Strajku dla Ziemi organizowanego w Waszym mieście? Zobacz także: Eko piątek z Aretą Szpurą: jaką butelkę na wodę wybrać? Co zamiast szkodliwego plastiku?>>> AKTUALIZACJA 15.01 W związku z żałobą narodową ogłoszoną po śmierci prezydenta Gdańska, Pawła Adamowicza, który został zaatakowany na scenie podczas finału WOŚP, Młodzieżowy Strajk Klimatyczny i Earth Srike przeniesiono na 15 lutego. View oEmbed on the source website
Wyprzedaż szaf stylistów, influencerów i redakcji Glamour! Już niebawem specjalna edycja wydarzenia „Żyrafy wchodzą do szafy”
Dajemy ubraniom, dodatkom i butom drugie życie, a Wam niepowtarzalną okazję, by upolować coś z szaf naszych redaktorek.
Nie wiemy jak Wy, ale my uwielbiamy kupować w second handach. Szperaniu pośród wieszaków zawsze towarzyszy adrenalina, skupienie, ekscytacja i niejednokrotnie (niestety) rozczarowanie, że nie udało się znaleźć nic wartościowego, ale i prawdziwa euforia, gdy trafiło się na perełkę. I to właśnie wszystkie te hity za grosze sprawiają, że chodzimy tam regularnie z nadzieją na upolowanie kolejnych. Również dlatego, że kupowanie ubrań z drugiej ręki ocali je przed niepotrzebnym zniszczeniem i da im kolejne życie, nim zostaną wyrzucone i zapomniane. W czasach nadprodukcji wszystkiego, to jeden z najprostszych kroków, które możecie zrobić, by choć trochę odciążyć naszą planetę, która zmaga się z nadmiarem śmieci, i dać sygnał wielkim koncernom, że klienci nie potrzebują już 15 nowych kolekcji miesięcznie. Dlatego cieszy nas fakt, że coraz więcej mówi się o używaniu plastiku (w postaci słomek czy reklamówek), a także eko zamiennikach dla produktów codziennego użytku oraz recyklingu ubrań. Niektóre sieciówki w zamian za przyniesienie starej odzieży oferują zniżki, co przetestowałyśmy już wielokrotnie. Dzięki takim możliwościom utylizujemy ubrania, które nie nadają się już do noszenia (są zwyczajnie podniszczone). Te które jeszcze ktoś mógłby założyć oddajemy potrzebującym, część rozdajemy rodzinie czy koleżankom, albo sprzedajemy. Ale nigdy nie wyrzucamy ich bezmyślnie. Bo być może to właśnie Wy możecie dać im drugą szansę. Już 24 listopada w warszawskiej Halii Gwardii od 11:00 do 17:00 będziecie mogli kupić w super cenach ubrania, dodatki i buty prosto z szaf influencerek, blogerek i członków redakcji Glamour! Wraz z Agatą Maroń z „Żyrafy wchodzą do szafy” zapraszamy Was na specjalną edycję tego wydarzenia. Chcemy pokazać Wam, jak fajna i wartościowa może być idea wyprzedaży oraz zachęcić Was do przywiązywania większej uwagi do świadomych zakupów i – to już później – świadomego i rozsądnego dbania o swoje ciuchy. A jeżeli mówimy edukacji w tematach eko, nie mogłoby zabraknąć z nami Arety Szpury, która każdego dnia uczy nas tego, jak być bardziej przyjaznym środowisku. Wpadnijcie zobaczyć, co wystawi na swoim stoisku! Wśród osób, które znajdziecie w specjalnej strefie Glamour będzie także Ola Kowal, czyli Szindy. Jedna z naszych ulubionych modelek znana jest z dobrego gustu, więc u niej upolujecie na pewno niejedną perełkę. Swoje szafy wyprzedawać będzie także redakcja Glamour m.in. Agnieszka Zygmunt z działu urody, Ismena Dąbrowska (redaktor prowadząca Glamour.pl) czy stylistka Magda Jagnicka. Dla pierwszych 140 osób, które przyjdą na naszą strefę z aktualnym numerem magazynu czekają super prezenty o wartości prawie 200 zł każdy! W środku m.in. naturalne kosmetyki i ekskluzywna bielizna Rilke oraz zestaw do makijaż od AA Wings of Color! Co więcej, marka AA Wings of Color jest partnerem II edycji wydarzenia Żyrafy wchodzą do Szafy! W tym dniu na uczestniczki wydarzenia będzie czekać miła niespodzianka – bezpłatny makijaż wykonany przez profesjonalistów AA Wings of Colors. Każda z osób, która przejdzie mini metamorfozę otrzyma dodatkowo upominek od AA Wings of Color. Czekamy na Was w godzinach 11.00 – 16.00. Wszystkie szczegóły oraz listę blogerów i influencerów, których rzeczy będziecie mogli kupić podczas wyprzedaży Glamour x Żyrafy wchodzą do szafy znajdziecie tutaj >>>
Kobieta Roku Glamour 2018 - poznajcie laureatki naszego plebiscytu!
Po raz kolejny wybraliśmy Kobietę Roku Glamour! A dokładnie pięć wyjątkowych kobiet, które nas inspirują, motywują i są najlepszym dowodem na to, że #girlpower to nie tylko hashtag - to działania, za którym stoją marzenia, determinacja i ciężka praca.
W zeszłym roku to kapituła złożona z laureatek poprzednich edycji Kobiety Roku Glamour, czyli Gosia Baczyńska, Anna Lewandowska, Maffashion, Margaret, Red Lipstick Monster oraz Kasia Sokołowska, wybierała laureatki naszego plebiscytu. Tym razem wyboru dokonaliśmy sami. I uważamy, że lepiej wybrać nie mogliśmy! Wszystkie te wyjątkowe są kompletnie różne, ale wszystkie tak samo nas inspirują, motywują do działania i udowadniają, że chcieć, to móc - tak, po prostu! Jesteśmy przekonani, że nie tylko my tak uważamy. I że te kobiety równie mocno imponują także Wam, naszym czytelniczkom. Poznajcie je bliżej, Kobiety Roku Glamour 2018!
Areta Szpura i jej ulubione eko przedmioty w nowym cyklu na Glamour.pl!
Zastanawialiście się kiedyś, ile mówią o nas przedmioty, którymi się otaczamy?
Dla jednych będą to pamiątki rodzinne, dla innych zwyczajne rzeczy codziennego użytku. Jednak wszystkie bez wyjątku coś o nas mówią, opowiadają historie, którymi rzadko się dzielimy. Pokazują nasze podejście do życia, sentymentalną stronę, zdradzają sekrety sprzed lat i dopełniają, albo też określają to, kim jesteśmy. My chciałyśmy Wam pokazać przedmioty osób, które znamy, lubimy i podziwiamy. Dlatego do cyklu „Rzeczy ważne i ważniejsze” zaprosiłyśmy tak różne postacie, w większości doskonale je kojarzycie. W pierwszym odcinku zobaczycie Aretę Szpurę – przekornie, bo założycielka marki Local Heroes, aktywistka i najlepsza edukatorka w kwestiach eko stara się... mieć przedmiotów jak najmniej. Stawia na te wielorazowego użytku, tylko najpotrzebniejsze i przyjazne środowisku. Zachowuje te, które z jakiegoś powodu bliskie sercu. Takie zostają na lata. Zobacz także: Swoje ulubione aplikacje na telefon pokazuje nam Tycjana z Princess Rap >>>
19 najfajniejszych miejsc w Los Angeles według Arety Szpury
Areta Szpura oprowadziła nas po najlepszym mieście na świecie - zobaczcie, które miejsca trzeba zobaczyć wybierając się do Los Angeles.
Autor: Alicja Szewczyk
Ile kosztował dzień atrakcji w Warszawie z Aretą Szpurą z Local Heroes?
Wspólnie z Aretą Szpurą z Local Heroes spędziliśmy wyjątkowo intensywny dzień w Warszawie. Zobaczcie, ile kosztowały poszczególne atrakcje i posiłki, a później wybierzcie z nich coś dla siebie!
Nowa kolekcja Local Heroes inspirowana światłem i technologią
Streetwearowa marka Local Heroes prezentuje kolekcję inspirowaną światłem i technologią. Młode projektantki wspiera marka Huawei.
Warszawski team projektancki, który zasłynął koszulką z napisem „doing real stuff sucks”, którą nosi m.in. Justin Bieber, wraca z nową kolekcją. Miejskie ubrania inspirowane współczesną technologią sfotografował Łukasz Ziętek. Motywem przewodnim lookbooka kolekcji jest malowanie światłem – jedna z najciekawszych funkcji dostępnych w telefonie Huawei P8. Łukasz Ziętek uchwycił nowoczesność i unikatowość projektów Local Heroes. Dzięki wykorzystaniu możliwości, jakie daje Huawei P8, powstały elektryzujące kadry, których bohaterami są nie tylko ubrania, ale również elementy świetlne. Nowa kolekcja zostanie zaprezentowana 12 listopada br. podczas eventu „Local Heroes Prom – powered by Huawei”. Wydarzenie odbędzie się w nowej siedzibie kultowego 1500m² do wynajęcia. Klub przeniósł się z warszawskiego Powiśla do samego centrum Warszawy. Od tej pory muzyczne imprezy będą odbywać się w budynku dawnego liceum im. Klementyny Hoffmanowej, które mieści się przy ul. Emilii Plater 29. Start o 21:00. Wstęp wolny. Szczegóły tutaj >>> View oEmbed on the source website