Twój dekolt może wyglądać jeszcze apetyczniej. 6 rzeczy, które musisz zrobić, by zachwycał i przyciągał uwagę
Zmysłowy dekolt lubi odsłonięte topy, bluzki bez ramiączek i bursztynową opaleniznę. Poświęć mu odrobinę uwagi podczas wieczornej beauty routine. Na to nigdy nie jest za wcześnie.
W tym artykule: Jak dbać o skórę dekoltu? Pielęgnacja, makijaż, zabiegi Co najczęściej myślimy o swoim dekolcie? Oprócz tego, że zastanawiamy się jak to się pisze - „dekolt” czy „dekold” (to pierwsze ;-) Dekolt i jego okolice (czyli szyja i ramiona) to skóra super delikatna i narażona na wiele czynników zewnętrznych. Cienka, rozciągliwa, łatwo ulegająca poparzeniu słonecznemu. Do tego dochodzi dużo słońca, sporo ruchu, opuszczona szyja, napięty kark. To wszystko niezbyt korzystnie wpływa na delikatne naskórek i powięź (bo mięśni tam nie uświadczysz). Codzienna pielęgnacja tej strefy nie tylko poprawi jej wygląd, ale także zapobiegnie przedwczesnym oznakom starzenia. Jak dbać o skórę dekoltu, by zachować jej piękno i zdrowie? Jak dbać o skórę dekoltu? Pielęgnacja, makijaż, zabiegi Czy wiesz, że dzięki prostym trikom możesz optycznie modelować swoje krągłości i sprawiać, by wyglądały jeszcze apetyczniej? Jeśli nałożysz ciemniejszy bronzer (np. w sztyfcie) pod obojczykami i w linii między piersiami, a na wypukłe części ciała opalizujący jasny połysk, uczynisz swój dekolt pełniejszym i piękniejszym. Wspaniale jest też użyć opalizującego olejku na szyję, dekolt i ramiona. Wszystkie „shimmery”, czyli kosmetyki rozświetlające w kamieniu lub pudrze nakładaj szerokim pędzlem i „omiatającymi” ruchami. Jeśli chciałbyś użyć samoopalacza – niech będzie to samoopalacz w mgiełce. Mniejsze ryzyko smug i zacieków. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Nawilżanie dekoltu (to nie fanaberia) Pierwszym krokiem w pielęgnacji skóry dekoltu jest jej odpowiednie nawilżenie. Używaj nawilżających balsamów i kremów, które zawierają składniki takie jak kwas hialuronowy, witaminy E i C i naturalne oleje. Kremy te pomagają zatrzymać wilgoć w skórze, poprawiając jej elastyczność i jędrność. Przy nakładaniu wykonaj szybki automasaż polegający na rozcieraniu skóry na boki i „szczypaniu’ jej. {przed nałożeniem kosmetyku możesz też użyć szorstkiej szczotki do masażu). Filtr UV na dekolt (matka wszystkich nauk) Pamiętaj o ochronie przeciwsłonecznej – skóra dekoltu jest wyjątkowo podatna na działanie promieni UV, które przyspieszają procesy starzenia i mogą powodować przebarwienia. Dlatego codziennie aplikuj krem z filtrem SPF. Przyda się wysoki filtr, Dekolt i ramiona, podobnie jak dłonie często nasłoneczniamy bez umiaru. Delikatne oczyszczanie i peeling dekoltu Regularne, delikatne oczyszczanie jest niezbędne, aby skóra mogła pięknie i prawidłowo się regenerować. Wybieraj łagodne preparaty myjące, które nie wysuszają skóry. Najlepiej będzie jeśli użyjesz tego samego produktu, jaki stosujesz do twarzy i łagodnej myjki. Możesz też sięgnąć po silikonową szczoteczkę. Co jakiś czas wykonuj peeling – najlepiej raz w tygodniu – aby usunąć martwe komórki naskórka. Dzięki temu składniki aktywne z kremów będą lepiej się wchłaniać. View Burdaffi on the source website Masaż dekoltu Masaż dekoltu to doskonały sposób na poprawę krążenia i dotlenienie skóry. Możesz użyć do tego celu olejku arganowego lub migdałowego, który dodatkowo ją odżywi. Wykonuj delikatne ruchy okrężne, zaczynając od środka klatki piersiowej i kierując się na zewnątrz. Gimnastyka mięśni szyi i dekoltu również przyczynia się do poprawy ich wyglądu – proste ćwiczenia, jak unoszenie i opuszczanie głowy, można wykonywać codziennie. Pisałam już o nich tekście o smartfonowym podbródku. Gabinetowe zabiegi na dekolt Jeszcze przed 30. warto zapoznać się z menu zabiegów – mogą w znaczący sposób poprawić kondycję skóry i sprawić, że będziemy mieć piękny dekolt. Sięgnij po: mezoterapię, mikronakłuwanie, zabiegi z użyciem fal radiowych. To tylko niektóre z opcji dostępnych w salonach kosmetycznych i klinikach medycyny estetycznej. Lekarz doradzi Ci, jaki zabieg będzie dla Ciebie najlepszy i czy w ogóle go potrzebujesz. Najlepsze peelingi do ciała. Dzięki nim nie muszę używać balsamu (i za to je uwielbiam) Oto moje ulubione peelingi do ciała, które najlepiej troszczą się o moją skórę. Sprawiają, że po ich zastosowaniu nie muszę używać balsamu, dzięki czemu mam 2 w 1.
Miałam 13 lat, gdy jedno zdanie nauczycielki zrujnowało moją samoocenę. Niestety... dziewczynki nadal je słyszą
Gdy słyszę, że na świecie panuje kult szczupłego ciała, zastanawiam się, co w takim razie w moim przypadku poszło nie tak. Czy w mediach bardziej przebił się bodyshaming w kierunku nadwagi, a ten odnoszący się do niedowagi to marginalny problem, a dla niektórych wymysł? Kto by przecież nie chciał być szczupły? Otóż ja, choć wiele wskazuje na to, że nie jest to moja własna wewnętrzna potrzeba.
W tym artykule: Bodyshaming fundujemy już nawet dzieciom Robimy postępy, ale na polu fatshamingu Panuje kult „komentowania ciała” A wszystko zaczęło się tak, jak u wielu innych kobiet, w okresie późnodziecięcym, kiedy dojrzewanie pukało już nieśmiało do mojego pokoju wypełnionego marzeniami o życiu w świecie Harry’ego Pottera i Ani z Zielonego Wzgórza. Perspektywa dojrzewania wcale nie wydawała mi się kusząca – bardzo dobrze było mi w dziecięcym ciałku, a zmiany dostrzegane u koleżanek kompletnie odstraszały od przepoczwarzania się w kobietę. 20 lat temu o dojrzewaniu nie mówiło się zbyt wiele, szczególnie na małej lubelskiej prowincji. Matki raczej nie wdrażały swoich córek w arkana tego wymagającego procesu, ale nic w tym dziwnego, ich matki również unikały takich rozmów. Zmiany w ciele po prostu się wydarzały i należało je przyjąć z łagodną akceptacją. Nie sądziłam, że poszukiwanie idealnej sukni ślubnej może okazać się tak nieprzyjemnym doświadczeniem [felieton] Wyobrażałam sobie poszukiwania idealnej sukni ślubnej, jako coś absolutnie wyjątkowego. Jednak moje oczekiwania boleśnie zderzyły się z rzeczywistością. Niestety w tym salonie sukien ślubnych wcale nie było miło. Bodyshaming fundujemy już nawet dzieciom Początek dojrzewania to dla wielu nastolatków bardzo wymagający okres. Nie każdy przeistacza się w zgrabnego łabędzia i ja zdecydowanie taka nie byłam. Nieproporcjonalna, dziwnie wydłużona, blada i rozedrgana od buzujących hormonów, z kończynami jak patyczki, które wcześniej, przy niższym wzroście, wcale nie rzucały się tak bardzo w oczy. I w tym newralgicznym momencie, w wieku 13 lat, stanęła na mojej drodze osoba, która głośno wyartykułowała wszystkie te niewypowiedziane obawy i kompleksy, w otoczeniu całej klasy. Aż trudno uwierzyć, jak jedno krótkie zdanie może odcisnąć piętno na długie lata. Mamy rok 2002 i pierwszą lekcję WF-u szóstoklasistki w nowej szkole. Wrzesień był naprawdę upalny, zatem podczas lekcji na zewnątrz wymagano krótkich spodenek i nie była to uprzejma prośba. Niezależnie od tego, ile każda dziewczynka ważyła i mierzyła, miała przebiec duże boisko na czas. Czy dało się porównać możliwości dziecka trenującego siatkówkę i dziecka dosyć wątłego? Jak się okazuje, dało się i owa skala porównawcza była zupełnie normalna i powszechnie akceptowalna. Oprócz koszmarnych kompleksów spowodowanych niskimi stopniami z WF-u pojawiło się coś nowego, gorszego. Jedno pamiętne zdanie nauczycielki, niczym nasionko trującego chwastu, które wpadło na podatny grunt: „Matko, jakie ty masz chude i krzywe nogi”. Ściana łez na 13-letniej buzi z nieproporcjonalnie wielkim nosem i usianej trądzikiem, przysłoniła wszystko inne. Czas się zatrzymał, ale mimo tego, zmysł wyłapywania min koleżanek wyostrzył się. Prawdopodobnie nie widziały we mnie tego, co wuefistka, ale po tych głośno wypowiedzianych słowach, zakodowały wizję tego, jakiego ciała lepiej nie pokazywać: takie nogi są chude, takie nogi lepiej zasłaniać, takie nogi można wyśmiać. Wiele zdań i opinii dzieci czerpie właśnie od dorosłych. Możliwe, że w ich głowach wtedy również zasiano ziarenko, z którego wyrosło przyzwolenie na krytykę ciał innych kobiet. Robimy postępy, ale na polu fatshamingu Krótkich spódnic i sukienek nie założyłam aż do trzeciego roku studiów, co wydaje się absurdalne. Cały czas z tyłu głowy miałam przekonanie, które potwierdzały telewizyjne stylistki typu Trinny i Suzannah, że mniej piękne części ciała lepiej zasłaniać. Wszak nie powinnam narażać innych na nieestetyczny widok chudych nóg, które na pewno odwrócą ich uwagę od rozmowy ze mną albo, co gorsza, przyciągną oceniający wzrok obcych. Moda na spodnie rurki zdecydowanie nie pomagała. W ostatnich latach w końcu zaczęto mówić, jak fatalnym zjawiskiem jest body-shaming. Coraz więcej dowiadujemy się na temat ciałoakceptacji, różnorodności, piękna w każdym rozmiarze. Jednak z moich, oczywiście zupełnie subiektywnych, obserwacji wynika, że robimy postępy, ale raczej na polu fatshamingu. Chudość niejako wciąż skazana jest na bezrefleksyjne komentarze, które objęte są parasolem ochronnym rzekomej troski o zdrowie. „A ty coś jesz w ogóle?”, „No, przydałoby się troszkę więcej ciałka”, „Facet nie pies…”, „Ale ty masz chude ręce”, „Po prostu jedz więcej”. Każdy dodatkowy kilogram był osiągnięciem, ale niestety genetycznie ciężko było to przeskoczyć. Jadłam normalnie, ale wizualnie nie mogłam tego udowodnić. Doszło do tego, że cieszyłam się na wieść, że leki, które musiałam brać, powodują tak zwane „puchnięcie”. Wszelkie komentarze na temat mojej chudości przyjmowałam z pokornym uśmiechem, tym samym dając przyzwolenie na ocenianie. Spuszczenie wzroku, po kolejnym dobrotliwym przytyku, było wyrazem przepraszania za istnienie w takim, a nie innym rozmiarze. Ważna była waga, a nie zdrowie. WF był dla mnie koszmarem, zatem jakiekolwiek ćwiczenia były zmuszaniem się, bo mój organizm nie zakodował, że będzie to dla niego dobre i że aktywność fizyczna to droga do zdrowego ciała. Prawdziwe błędne koło. Co jakiś czas Facebook podsyła mi wspomnienia z przeszłości i patrząc na zdjęcia ze studiów, wciąż zastanawiam się, jakim cudem myślałam, że wyglądam źle. Dopiero przyjaciółki uświadomiły mi absurd tej sytuacji, ale niestety stałam się też głucha na komplementy i wciąż nie do końca umiem je przyjmować. Terapia to najlepsze, co dla siebie zrobiłam. Poczułam ulgę, zaczęłam żyć w zgodzie ze sobą [FELIETON] Terapia pozwoliła mi poradzić sobie z lękiem i niepewnością, przyniosła mi ulgę. Dzięki niej zaczęłam żyć w zgodzie ze sobą. To zdecydowanie najlepsze, co zrobiłam dla siebie w (dotychczasowym) dorosłym życiu. I, co ciekawe, nie tylko ja tak uważam. Panuje kult „komentowania ciała” Powiedziałabym, że panuje kult komentowania ciała. Bezlitośnie, bezrefleksyjnie i nieempatycznie, w odniesieniu do własnych subiektywnych standardów piękna, które dla każdego mogą być inne. Media społecznościowe dały pozorne poczucie bezkarności poprzez anonimowość, dlatego komentowanie cudzego ciała, jeszcze nigdy nie było tak proste. Wypowiedź wf-istki zastąpi 10 zjadliwych komentarzy pod postem od przypadkowych osób bez twarzy. Jedyne, co jest ważne w ciele człowieka, to jego zdrowie. Bardzo życzyłabym sobie zlikwidowania body-shamingu w każdej wersji i świata, w którym małe dziewczynki na starcie wyposażone są w świadomość, że liczy się przede wszystkim dbałość o ciało w kontekście zdrowotnym. Ważne jest podchodzenie do niego z uczuciem, robienie tego, co dla niego najlepsze, ale z tolerancją na problemy zdrowotne. Ciało to nasz dom, jedyny, unikalny, zasługujący na najlepsze traktowanie. Naszym zadaniem jest w miarę możliwości dbać o te domy, by były solidne i wytrzymałe, zamiast poddawać je nieustannemu remontowi, by spełniały cudze oczekiwania estetyczne. W świecie, gdzie body-shaming jest jak żywioł, bezlitośnie niszczący delikatne elementy naszej konstrukcji, musimy nauczyć się być dla siebie zarówno budowniczymi, jak i opiekunami, zapewniając sobie bezpieczne miejsce, w którym możemy żyć w harmonii ze sobą.
Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało”: „Jestem dumna z tego, kim jestem”
Selena Gomez opublikowała na Instagram Stories zdjęcia obrazujące, jak zmieniło się jej ciało na przestrzeni lat. Takiej lekcji samoakceptacji potrzebowałyśmy i potrzebowaliśmy wszyscy.
W tym artykule: Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało” „Nowy” wygląd Seleny Gomez – krytyczne komentarze internautów i internautek i reakcja artystki Selena Gomez w poniedziałkowy wieczór udostępniła na swoim Instagram Stories zdjęcia obrazujące, jak zmieniło się jej ciało na przestrzeni lat. Podpis fotografii to ważna lekcja dla każdej i każdego z nas. Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało” Selena Gomez w przypływie szczerości podzieliła się swoją refleksją na temat tego, jak czuje się z tym, że jej wygląd na przestrzeni lat widocznie się zmienił. Artystka opublikowała dwa zdjęcia, na których ma na sobie kostium kąpielowy – jedno sprzed kilku lat, natomiast drugie aktualne. Pod pierwszym napisała: Dzisiaj uświadomiłam sobie, że już nigdy nie będę tak wyglądać…, pod drugim: Nie jestem idealna, ale jestem dumna z tego, kim jestem… Czasami zapominam, że dobrze jest być sobą. Artystka odpowiedziała w ten sposób na liczne negatywne komentarze na temat tego, jak bardzo, zdaniem internautów i internautek, „się zapuściła”. „Nowy” wygląd Seleny Gomez – krytyczne komentarze internautów i internautek i reakcja artystki Od pewnego czasu Selena Gomez „walczy” z osobami krytykującymi jej wygląd. Po raz pierwszy z hejterami zmierzyła się podczas instagramowego live'a, który zrobiła tuż po ceremonii Złotych Globów 2023. Odniosła się wówczas do komentarzy na temat jej wagi i tego, że suknia podkreśliła jej „niedoskonałości”. Gwiazda udowodniła, że ma do siebie ogromny dystans, a słowa hejterów nie sprawią, że nagle zacznie się odchudzać. Podkreśliła również, że zamierza walczyć o bardziej przyjazny świat – pozbawiony ocen i hejtu i będzie robić to m.in. dla swojej młodszej siostry. Jestem teraz trochę duża, bo świetnie bawiłam się na wakacjach. Racja? – zwróciła się do 9-letniej siostry, która natychmiast przyznała jej rację. W lutym 2023 roku Selena potwierdziła, że zmaga się z chorobą, która wpływa na to, jak wygląda. Wyjaśniła, że za jej aktualną wagę odpowiadają silne leki, które przyjmuje ze względu na toczeń rumieniowaty układowy: Gdy biorę leki, zazwyczaj przybieram sporo na wadzę, ponieważ zatrzymuje mi się woda w organizmie. Gdy na chwilę odstawiam tabletki, zazwyczaj zrzucam kilogramy bardzo szybko. Chciałabym powiedzieć, że rozumiem każdą osobę, która czuje wstyd z powodu tego, z czym się zmaga i jest oceniana, choć nikt nie zna prawdziwej historii. Chcę, żebyście wiedzieli, że jesteście cudowni i piękni. Mam dni, kiedy czuję się okropnie, ale wolę skupić się na swoim zdrowiu. Moje leki są dla mnie ważne i wierzę, że bardzo mi pomagają. Nie jestem modelką i nigdy nią nie będę – przyznała podczas tiktokowego live'a. Metamorfoza Seleny Gomez i jej reakcja na to, jak postrzegają ją internauci i internautki to doskonała lekcja samoakceptacji. Pamiętajcie – nikt nie ma prawa komentować waszego wyglądu i w ten sposób wpędzać was w kompleksy. Selena Gomez pokazała się w różowym bikini i naturalnym wydaniu. Gwiazda promienieje Selena Gomez podzieliła się z fankami i fanami zdjęciami z wakacji. Możemy zobaczyć na nich wokalistkę w naturalnym wydaniu. Ma na sobie różowy kostium kąpielowy, który idealnie wpisuje się w trend barbiecore. Zobaczcie.
5 stylizacji na upalne dni, które wyglądają dobrze na każdej sylwetce (niezależnie od rozmiaru). Te rozwiązania są zawsze classy
Te stylizacje na wiosnę i lato wyglądają dobrze w wersji XS, M i XL. Wybrałyśmy 5 propozycji na cieplejsze miesiące, które sprawdzą się u każdej z nas.
W tym artykule: Jasny total look, który wygląda dobrze na każdej sylwetce Duża marynarka w stylu oversize i luźne spodnie Klasyczny trencz i ponadczasowe jeansy Cichy luksus, który króluje w świecie mody Dzianinowa sukienka, czyli elegancja i wygoda w jednym Za nami już czasy, gdy dawałyśmy i dawaliśmy sobie wmówić, że piękno zaczyna się od rozmiaru XS, przerwy między udami czy wystających obojczyków, żeber lub kości biodrowych. Zmianę postrzegania kobiecej (oraz męskiej – np. w postaci Skinny Boy Era) sylwetki, obserwujemy m.in. na wybiegach topowych projektantów, którzy coraz częściej zapraszają do swoich projektów modelki plus size. Dziewczyny, które noszą najpopularniejsze rozmiary, gościły już na wybiegach takich domów mody jak: Chanel, Dolce & Gabbana, Michel Kors czy Versace. I dobrze, w końcu to ubrania powinny być dla nas, a nie my dla nich. Powinny łączyć, a nie dzielić na rozmiary oraz to, co wypada lub nie wypada posiadaczkom konkretnych typów sylwetek. Z tego względu wybrałyśmy 5 stylizacji, które wyglądają dobrze na każdym, niezależnie od rozmiaru. Te propozycje nie znają się na wadze, więc sprawdzą się wszystkim – od XS po XXL. Jasny total look, który wygląda dobrze na każdej sylwetce Po wielu miesiącach ponurej pogody, niskich temperatur, krótkich spowitych mrokiem dni, dość mamy ciemnych stylizacji. Wiosna, budząca się do życia natura oraz coraz częstsze promienie słoneczne, pozwalają zapomnieć o czarnym płaszczu, swetrze z golfem czy grubym i wysokogatunkowym szalu. Zamiast nich, chętnie wyciągamy z dna szafy ubrania oraz dodatki, które poza pięknym fasonem, zachwycą nas również kolorem oraz funkcjonalnością. W okresie wiosenno-letnim, zestawem, który wygrywa tę konkurencję, jest jasny total look, czyli stylizacja składająca się z białych lub beżowych elementów garderoby. Dlaczego, to połączenie dopasuje się do każdej sylwetki, niezależnie od rozmiaru? Ponieważ możliwości skompletowania jasnego outfitu, jest nieskończenie wiele. Można postawić na białe spodnie oraz klasyczny T-shirt lub komplet garniturowy w tym samym kolorze. Fenomenalnie sprawdzi się również romantyczna biała sukienka maxi, w połączeniu z białymi balerinami i jasną torebką lub zestaw denim on denim w kremowym odcieniu. Stawiając na wygodę, skompletować można również zestaw dresowy, który podbiją białe sneakersy. View Burdaffi on the source website Wiosną nosimy biel. Te 5 jasnych ubrań i dodatków warto mieć w swojej szafie, by zawsze wyglądać classy Zimą stawiamy na ciemne kolory, by wiosną na nowo pogodzić się z jasnymi odcieniami, które nie tylko dobrze wyglądają, ale i chłodzą w ciepłe dni. Wybrałyśmy więc 5 ubrań i dodatków, które warto mieć w swojej szafie, by zawsze wyglądać classy. Duża marynarka w stylu oversize i luźne spodnie Duża marynarka w stylu oversize i luźne spodnie, to eleganckie połączenie, które nie wychodzi z mody. Pasujący garnitur to istny gotowiec, który warto mieć w swojej szafie o każdej porze roku, niezależnie od rozmiaru, jaki nosimy. Kilka miesięcy temu to właśnie garniturowe spodnie zawładnęły światem mody, zarówno na wybiegu, jak i w stylizacjach naszych ulubionych zagranicznych it girls. Modny model lansuje m.in. Kendall Jenner, Dakota Johnson, Kaia Gerber czy Emily Ratajkowski. To klasyczne rozwiązanie nie jest jednak zarezerwowane jedynie na oficjalne spotkania, czy eleganckie wyjścia. Gwiazdy zza oceanu udowadniają, że garnitur lubi się nie tylko z obcasami, ale i sneakersami, kowbojkami, butami Mary Jane czy powracającymi w tym sezonie do łask balerinami. Niektóre entuzjastki mody i stylowe dziewczyny z sieci, łączą ponadczasowy zestaw z bluzą z kapturem (idąc zapewne w ślad za Hailey Bieber, która takie zestawienie postanowiła założyć na zakupy). Jak widać, każdy i każda z nas bez wątpienia znajdzie swój sposób na stylizację tego ubraniowego kameleona z brakiem daty przydatności. View Burdaffi on the source website Klasyczny trencz i ponadczasowe jeansy Klasyczny trencz i ponadczasowe jeansy to duet, który nie ma sobie równych. Beżowy płaszcz, rozsławiony przez Burberry, z pagonami na ramionach i charakterystycznym paskiem w talii, to okrycie, które fenomenalnie wygląda na każdym typie sylwetki. Co więcej, trencz z brytyjskim rodowodem lubi towarzystwo innych nieśmiertelnych elementów garderoby. Z tego względu łączymy go z jeansami z prostą nogawką, które za sprawą swojego kroju idealnie dopasowują się do każdego ciała, a do tego pozwalają stworzyć stylizację bez daty przydatności. Zestawienie easy + chic jeszcze nigdy nie było tak proste. View Burdaffi on the source website Klasyczne jeansy i biały T-shirt to duet, który nie ma sobie równych. 5 stylizacji które sprawią, że zestaw nigdy nie będzie nudny Ponadczasowe elementy garderoby lubią towarzystwo innych ubrań, które także nie mają zwyczaju wychodzić z mody. Z tego względu klasyczne jeansy świetnie sprawdzają się w połączeniu z białym T-shirtem. Jak nosić ten nieśmiertelny duet, by stylizacja nie była nudna? Cichy luksus, który króluje w świecie mody Cichy luksus dominuje obecnie w świecie mody. Trend spopularyzowany w mediach społecznościowych to nowe wydanie minimalizmu, skupiające się na świadomym konsumpcjonizmie i inwestowaniu w ponadczasowe, wysokogatunkowe ubrania, które zagoszczą w naszych szafach nie tylko na lata, ale i dekady. A klasyka przecież nie wybrzydza, jeśli chodzi o sylwetkę i rozmiar, prawda? Nieśmiertelne elementy garderoby i połączenia, które od lat nie wychodzą z obiegu to zestaw, który sprawdzi się u każdego i każdej. Z tego względu stawiamy na wysokogatunkowy sweter, spod którego wystawać będzie śnieżnobiała lub błękitna koszula, spodnie garniturowe i obowiązkowo loafersy. Nie zapominajcie również o biżuterii, która podbije każdą, nawet najbardziej prostą stylizację i sprawi, że będzie wyglądać na droższą, niż jest w rzeczywistości. View Burdaffi on the source website Cichy luksus to trend, który zdominował wybiegi czołowych projektantów. „Mniej znaczy więcej” nabiera nowego znaczenia Cichy luksus to minimalizm w nowym wydaniu. Ubrania kupione zgodnie z ideą quiet luxury będą cieszyć oko nie tylko przez lata, ale i dekady. Dzianinowa sukienka, czyli elegancja i wygoda w jednym Jak wiosną łączyć elegancję i wygodę? Sposobów jest nieskończenie wiele, jednak rozwiązaniem, które bez wątpienia sprawdzi się w przypadku każdej sylwetki i rozmiaru, jest dzianinowa sukienka. Otulający materiał nie opina się, nie przylega do ciała, jest przyjemny w dotyku i nie zostawia nieestetycznych, odznaczonych śladów po całym dniu noszenia (co zdarza się często w przypadku przylegających do ciała elementów garderoby, które niejednokrotnie skutecznie ograniczają ruchy). Z tego względu dzianinowa sukienka fenomenalnie wyglądać będzie na każdej sylwetce, a mnogie propozycje fasonów pozwalają dopasować model idealnie do figury. Jedni chętniej sięgną po styl bodycon, inni po krój w stylu oversize, która przypomina nieco wyciągnięty w praniu sweter. Do wyboru, od koloru. View Burdaffi on the source website
Koniec z dotychczasowym wizerunkiem księżniczek Disneya. Żyć długo i szczęśliwie można bez rozmiaru XS
Zamiast zmieniać myślenie po latach, lepiej od razu nie dostawać wzorców, które w przyszłości odbijają się na naszym zdrowiu fizycznym i psychicznym. Warto zacząć od bajek, na których się wychowujemy.
W tym artykule: Kobiece ideały Disneya odchodzą w zapomnienie Disneyowskie księżniczki natural size Niedorzeczne ciała disneyowskich bohaterek Kobiece ideały Disneya odchodzą w zapomnienie Osoby, które wychowały się na „Śpiącej Królewnie”, „Małej Syrence”, „Herkulesie” czy „Kopciuszku” mogą doskonale zdawać sobie sprawę z tego, że bajki pozostawiły w nich zdecydowanie więcej, niż tylko piękne wspomnienia. Obrazy, przy których się wychowywaliśmy i wychowałyśmy, wpłynęły także na sposób postrzegania ciała. Księżniczki i inne bohaterki, z talią węższą niż u lalki Barbie, dały jasny przekaz tego, jak wyglądają osoby, które żyją długo i szczęśliwie. Okazuje się jednak, że istnieją osoby, które chcą odczarować ten przekaz i pokazują, że nawet znane i lubiane z dzieciństwa bohaterki bajek mogą prezentować się zupełnie inaczej, niż zostało nam to wpojone lata temu i jest powielane także w nowych tytułach. Ciałopozytywne profile na Instagramie, które warto obserwować. Dzięki nim zrozumiesz, czym jest body positive i zaakceptujesz siebie Ruch body positive staje się coraz popularniejszy w mediach społecznościowych i nie tylko. Wskazujemy ciałopozytywne profile na Instagramie, które pokazują prawdziwe ciała, a także pomagają w procesie samoakceptacji. Problem dostrzegał także sam Disney, który stworzył pierwszą kobiecą protagonistkę plus size w „Reflect”, krótkometrażowym filmie o tancerce baletowej, która walczy z własnym odbiciem, przezwyciężając wątpliwości i strach, poprzez wykorzystanie swojej wewnętrznej siły, wdzięku i mocy. Historia Bianki, bo tak ma na imię główna bohaterka, to dopiero początek. Powstała cała seria eksperymentalnych filmów, skupiających się na kwestii wizerunku ciała i znaczeniu kierowania własną tożsamością, jednocześnie rozwijając i chroniąc poczucie własnej wartości. Pora na odczarowanie Roszpunki, Megary, Anastazji, Dżasminy, Aurory, Śnieżki i innych gwiazd disneyowskich produkcji. Disneyowskie księżniczki natural size Film Disneya nie wydaje się przypadkową produkcją, a raczej odpowiedzią na rozchodzący się lawinowo w mediach społecznościowych trend. Swój udział w podjęciu takich kroków, miała Wyethe Smallish. Ilustratorka, która edytuje ciała księżniczek i innych bohaterek Disneya, stała się autorką wiralowych treści, które pokazują, jak ważny i potrzebny jest to temat. Popularność jej przeróbek jest liczona w milionach serduszek. To właśnie jej prace uświadomiły wielu osobom, że sposób, w jaki postrzegają własne ciała, został w nich zakorzeniony już w dzieciństwie. Z pozoru niewinny zabieg, polegający na ujednoliceniu figur kolejnych bohaterek bajek, na zawsze odcisnął w nich konkretny przekaz, wobec którego, często czują się bezradne. Stamtąd płynęło przesłanie, że długo i szczęśliwie żyją posiadaczki ciała w rozmiarze XS, a często nawet mniejszego i nierealnego, bo talia węższa niż u lalki Barbie, to niedościgniony i niezdrowy wzorzec. Filmy w duchu body positive, które warto obejrzeć Te filmy to dowód na to, że ciało to nie wszystko. A ludzie nie kochają nas za to, jak wyglądamy, ale kim jesteśmy. Dlatego uznaliśmy je za pozycje obowiązkowe, które powinien zobaczyć każdy. View oEmbed on the source website Nigdy nie narysuję drugiej osoby tak samo. To całkowicie zmieniło moją perspektywę. Szkoda, że nie powiedziano mi tego podczas dorastania, bo wiem, że to zmieniłoby moje życie. Proszę, kontynuuj pracę nad kwestiami społecznymi za pomocą swojej sztuki. Masz potężny głos i zdolność do tego, żeby był nie tylko słyszalny, ale wysłuchiwany. Dziękuję bardzo – możemy przeczytać w jednym z komentarzy zamieszczonych pod pracami ilustratorki. Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało”: „Jestem dumna z tego, kim jestem” Selena Gomez opublikowała na Instagram Stories zdjęcia obrazujące, jak zmieniło się jej ciało na przestrzeni lat. Takiej lekcji samoakceptacji potrzebowałyśmy i potrzebowaliśmy wszyscy. Niedorzeczne ciała disneyowskich bohaterek Jako ktoś, kto zawsze zmagał się ze swoim ciałem, nigdy tak naprawdę nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak niedorzeczne są ciała disneyowskich księżniczek i jak to mnie ukształtowało w okresie dorastania (myślę, że oglądałam Małą Syrenkę milion razy, lol!). To ciekawe, bo studiowałam projektowanie mody i przy tworzeniu moich ilustracji byłam zachęcana przez wielu ludzi, żeby nie robić kobiet realistycznie. Dla mnie to było naprawdę trudne, ponieważ wiedziałam, że nikt nie wygląda w ten sposób, ale chodziło o projekcję tej fantazji, która, jak myślę, nieodłącznie wiąże się z tymi nierealistycznymi obrazami zakodowanymi już w dzieciństwie – pisze jedna z internautek. Dziękuję bardzo za twoją pracę, zarówno za ten projekt, jak i za inne. Masz wyjątkowe oko i życzę ci wielu sukcesów w dalszej pracy! – podsumowała obserwatorka, która sama mierzyła się z toksycznymi standardami wyglądu narzucanymi przez społeczeństwo. View oEmbed on the source website Nowe wersje ciał znanych bohaterek, które tworzy Wyethe Smallish, pokazują, że nie chodzi o popadanie w skrajności. Jej bohaterki nie są przesadnie szczupłe, ani grube. Reprezentują po prostu różnorodne podejście do tego, jak możemy wyglądać. Rozmiar M lub jakikolwiek inny, nie jest powodem do tego, żeby czuć się źle ze swoim ciałem i w żadnym razie, nie świadczy o naszej wartości lub prawie do szczęścia. Jeżeli z bajek ma płynąć jakiś morał, to nie widzimy lepszego. „Ona jest czarna jak ja!” – wzruszające reakcje dziewczynek na nową „Małą Syrenkę” zamykają usta hejterom czarnej Arielki Czarna Arielka nadal wywołuje niemałe poruszenie i dzieli fanów kultowej baśni Hansa Christiana Andersena pt. „Mała Syrenka” . Dyskusje na temat koloru skóry głównej bohaterki powinny zakończyć poruszające reakcje czarnych dziewczynek na pierwszy zwiastun filmowej adaptacji.
Strach przed szortami. Jak zamiast cieszyć się latem, borykamy się ze wstydem z powodu ciała
Lato przychodzi i odchodzi. Nie wiadomo nawet kiedy. Jednak ten czas bywa wyjątkowo trudny dla ogromnej grupy ludzi, którzy czują się „niewystarczająco” atrakcyjni/ładni/szczupli. Męczą się i ukrywają swoje ciała w długich spodniach, ciężkich sukienkach czy bluzach. Gdybyśmy tylko dali sobie spokój z ocenianiem siebie i innych, czerpalibyśmy o wiele więcej radość z upalnych dni i nocy. Bez tego niepotrzebnego skrępowania, wstydu i dyskomfortu.
Niestety to nie będzie żaden nowy temat i nadal to, co poniżej napiszę, może dla wielu wydać się bezsensownym gadaniem, które nic przecież nie zmieni. Przyjmuję to z pełną świadomością, ale jeżeli zdarzy się tak, że chociaż jedna osoba po przeczytaniu tego tekstu założy wciśnięte na dno szafy szorty – było warto. W moim krótkim, acz intensywnym życiu nauczyłam się jednego – tylko ciągłe mówienie na ważne dla nas tematy, tłumaczenie i edukowanie innych może coś zmienić. Tym razem biorę na warsztat poczucie wstydu, oceniające spojrzenia, a często i niepotrzebne, idiotyczne komentarze na temat krótkich spodenek czy letnich sukienek. Co prawda ostatnio można w to zwątpić, ale nieubłaganie zbliża się lato. Mając na względzie zmiany klimatu i kolejne anomalie pogodowe, jestem przekonana, że przed nami wiele upalnych dni i nocy, które będą wręcz nie do zniesienia. Jednocześnie jesteśmy bombardowani przekazami w mediach o tym: co ubierać na lato, jak szybko schudnąć na wakacje, jaki kostium nas wyszczupli i ukryje to co „niegotowe” na plaże, jakie długości ubrań są odpowiednie do wieku, figury etc. A więc z jednej strony mamy kwestię tego, że doprowadziliśmy do sytuacji, w której klimat diametralnie się zmienia i nasza planeta umiera, a z drugiej strony problemem pierwszego świata jest twoja pupa w kostiumie kąpielowym, czy „odpowiednia” długość sukienki. I z całym moim zamiłowaniem do ładnych ubrań, kwestia tego co wypada, a czego nie BO MASZ „NIE TAKIE” CIAŁO na lato, jest absurdem. Szczerze mówiąc, to w ogóle uważam, że temat komentowania stroju w kontekście, jak się w nim wygląda i czy jest się wystarczająco „atrakcyjnym” do poszczególnych elementów garderoby, w ogóle nie powinien istnieć. Rozumiem, że dla wielu osób to kolejna nieistotna sprawa i bicie piany o nic, jednak ostatnia sytuacja, która (pośrednio) mi się przydarzyła, a która idealnie odzwierciedla nasz problem (mówię tu o ogóle społeczeństwa), nie daje mi spokoju i zwyczajnie mnie wku***ła. Izzie Rodgers walczy o przestrzeń w mediach społecznościowych dla osób z trądzikiem. Zdjęcia modelki udostępnił ASOS. W sieci lawina komentarzy Media społecznościowe to nie tylko perfekcja i doskonali ludzie - mówi Izzie Rodgers, która dodaje otuchy wszystkim tym osobom, które mają problemy skórne, pokazując się bez filtra. Udowadnia też, że wyrazisty makijaż nie jest zarezerwowany tylko dla osób o nieskazitelnej cerze czy też idealnie pokrytej podkładem. Aktywistkę doceniła ostatnio marka ASOS. Czekamy, aby więcej marek dbało o różnorodność nie tylko pod względem różnych typów sylwetki, lecz także skóry! Oczywiście to zupełnie normalne, że coś się nam nie podoba, możemy czegoś nie lubić i tego nie nosić. Możemy też mieć wyrobione zdanie na temat poszczególnych trendów, a może nas to też w ogóle nie interesować. Mnie samą niektóre modowe nowinki przyprawiają o gęsią skórkę, ale muszę z tym żyć (biodrówki i mini umarły 20 lat temu i powinny zostać uśmiercone na dobre!). To, co natomiast nie powinno mieć w ogóle miejsca, to blokujące nas poczucie wstydu, w którym zostaliśmy wszyscy wychowani oraz strach przed oceną otoczenia. Wiem oczywiście, że łatwo mówić o teorii, a zdecydowanie gorzej idzie z praktyką. Long story short. Kilka dni temu napisała do mnie przyjaciółka, chcąc podzielić się swoim spostrzeżeniem dotyczącym tego, jak nasze postrzeganie siebie i „odwaga” w byciu sobą zależy od tego, gdzie żyjemy. Otóż miała ona w planach miły dzień w ogrodzie u swoich przyjaciół i rozważała założenie szortów. Koniec końców oczywiście ubrała długie spodnie, no bo wiadomo – nie ma nóg Anji Rubik. Co istotne, moja przyjaciółka dopiero co wróciła do Warszawy po miesiącu życia w słonecznej Italii, gdzie absolutnie nosiła wszystko to, na co miała ochotę, pokazywała (piękne!) nogi i po prostu cieszyła się życiem. A mnie kilka dni temu jasny szlag trafił. Nie będzie to tak naprawdę nic odkrywczego. Sama się zastanawiam, czy mam siłę jeszcze wałkować temat cielesności, granic i samooceny po raz kolejny. Ale naprawdę, jakim cudem w ogóle nasze ubranie, a tym bardziej jego długość ma jakiekolwiek znaczenie? Mamy XXI wiek, człowiek był już w kosmosie, rozszczepiliśmy atom, w kilka godzin możemy znaleźć się na drugim końcu Europy, czy nawet innym kontynencie. Wiem, że może dla niektórych w kontekście tego, co dzieje się aktualnie na świecie, problem szortów jest marginalny. Wydaje mi się jednak, że jest to wypadkowa czegoś dużo większego i bardzo przykrego, na co cierpimy jako społeczeństwo. I piszę to z pełnym przekonaniem – to problem całego naszego społeczeństwa. Mieszkając za granicą i dużo podróżując, nigdy nie spotkałam się z takim ocenianiem, jak w moim rodzinnym kraju. Każdy z nas (tak, każdy) ma nieznośne przekonanie o tym, że: 1. nasze zdanie o innych jest super istotne, 2. kogoś powinno ono obchodzić, 3. to jest okej, żeby kogoś innego krytykować za to, jak wygląda, oraz że 4. „niewinne” i „troskliwe” komentarze są ważne i warte wypowiedzenia. Jak pięknie, by się nam wszystkim żyło, jakbyśmy się od innych, ale też od siebie samych po prostu odczepili. Niestety, wciąż jesteśmy tak wychowywane i wychowywani, że na każdym kroku poddajemy siebie oraz innych krytyce. Każda niemal osoba jest przekonana o swojej nieomylności i to w dowolnej dziedzinie. Wiemy najlepiej, jak inni powinni żyć, jak wyglądać, co myśleć, czuć, kogo kochać. Niestety konsekwencje takiego myślenia widać na każdym kroku, a jako społeczeństwo lubujemy się w cudzej krzywdzie i krytykanctwie. Dlaczego dajemy sobie tak łatwo prawo do oceny drugiego człowieka? Jakie w ogóle ma znacznie dla nas to, jak druga osoba wygląda i jak się ubiera? Kto nam dał prawo do zawstydzania i decydowania o tym, jak drugi człowiek ma się ubierać? Justyna Lis o samoakceptacji w erze mediów społecznościowych: „Trudno czuć się wystarczającą w świecie, który ciągle każe nam być najlepszymi wersjami samych siebie” Influencerka Justyna Lis opowiedziała o (momentami wyboistej) drodze do samoakceptacji, a także o tym, jak okazuje sobie czułość na co dzień. Dlaczego zdecydowała się mówić o miłości do siebie i własnego ciała na Instagramie czy TikToku? Czy to jej misja? Mamy tak głęboko zakorzenione poczucie wstydu – mówię tu o kobietach, bo mnie samej to dotyczy, ale zdaję sobie sprawę z tego, że mężczyźni mają podobnie – że sami siebie nieustannie strofujemy, nie dając sobie żadnej bezpiecznej i czułej przestrzeni na bycie sobą, na luz i cieszenie się życiem. O ile byłoby nam wszystkim lepiej, gdybyśmy po prostu odpuścili? Jak wielką krzywdą jest to, że sami siebie nie lubimy, nie szanujemy i nie kochamy. W konsekwencji nie dajemy również prawa innym do tego, aby żyli w zgodzie ze sobą i byli szczęśliwi we własnej skórze. Popatrzmy z czułością na siebie i innych, bo czy już nie wystarczająco dużo krzywdy, stresu i kłopotów mamy dokoła, żeby jeszcze przejmować się odpowiednią długością szortów i wielkością uda? PS. Warto w tym miejscu podkreślić, że jedna sprawa to wstyd, że nie powinniśmy i nie powinnyśmy niby odsłaniać „nieidealnego” ciała. Druga, równie poważna sprawa, to strach, że z powodu długości spodenek czy odkrytych ramion spotka nas slut-shaming, seksualizacja naszego ciała... Pamiętajmy jednak, że mamy prawo do stroju odpowiedniego do pogody, naszego gustu itp. A to, że ktoś ocenia nasz strój jako nieodpowiedni, kuszący i tak dalej, mówi przede wszystkim o nim i jego problemie z seksualnością.
Ciałopozytywne profile na Instagramie, które warto obserwować. Dzięki nim zrozumiesz, czym jest body positive i zaakceptujesz siebie
Ruch body positive staje się coraz popularniejszy w mediach społecznościowych i nie tylko. Wskazujemy ciałopozytywne profile na Instagramie, które pokazują prawdziwe ciała, a także pomagają w procesie samoakceptacji.
Wbrew pozorom body positive nie jest niczym nowym. Ruch ten powstał w latach 60. ubiegłego wieku w Stanach Zjednoczonych. Jego głównym celem było oswajanie z tematem otyłości, a także okazywanie wsparcia osobom, które borykały się z tym problemem. Przez lata ewaluował. Teraz polega przede wszystkim na promowaniu cielesnej różnorodności. Propagatorki oraz propagatorzy ruchu body positive przypominają, że wszystkie ciała zasługują na szacunek, że każda / każdy z nas jest wyjątkowa / wyjątkowy i może czuć się piękną / pięknym. I to niezależnie od wagi, koloru skóry, poziomu jej jędrności czy gładkości, włosów na nogach albo ich braku. Osoby, które wspierają ruch body positive, są obecne w mediach społecznościowych, na czele z Instagramem, gdzie przez lata promowano wyidealizowany, a co za tym idzie: nierealny obraz ciała. Gdzie ich szukać? Wskazujemy ciałopozytywne profile, które uwielbiamy i (naszym zdaniem) warto obserwować. Body positive na Instagramie. Gdzie szukać treści na ten temat? Wiele użytkowniczek i użytkowników Instagramu (oraz innych aplikacji) często nie zdaje sobie sprawy z tego, że zdjęcia czy filmy, które tam oglądamy, mogą mieć niewiele wspólnego z rzeczywistością. A to za sprawą odpowiedniej pozy, ustawienia aparatu, światła i / lub retuszu, które mają sprawić, że wygląda się lepiej (pamiętajmy, że dla każdego oznacza to coś innego). Promowanie jednego – ściśle określonego, a zarazem niemożliwego do osiągnięcia wizerunku może być krzywdzące, jak również niebezpieczne. Może prowadzić do zaburzeń odżywiania i innych problemów. Nie wiesz, czym jest ciałopozytywność? Mery Spolsky ci to wytłumaczy! Mery Spolsky opublikowała na Instagramie post, w którym zdradza, kiedy zaczęła akceptować swoje ciało. I radzi, jak reagować na komentarze tych, którzy próbują nam wmówić, że powinno być inaczej. Na szczęście coraz większą popularność konta na Instagramie, które pokazują prawdziwe ciała. Nie wstydzą się tego, jak wyglądają – nawet, jeśli nie wpisują się w tak zwany kanon urody. Przypominają, że różnorodność jest piękna, a zarazem bardzo potrzebna, że warto budować relację z własnym ciałem i doceniać to, co dzięki niemu jesteśmy w stanie osiągać każdego dnia. Jednocześnie nie mówią innym, jak powinni wyglądać albo w jaki sposób dbać o siebie. Co więcej, pozwalają zrozumieć, czym właściwie jest body positive. To dobrze, bo, jak się okazuje, wiele osób wciąż mylnie definiuje to zjawisko. W naszej galerii (na górze strony) znajdziesz ciałopozytywne profile na Instagramie, które naszym zdaniem warto obserwować. Wśród nich treści od propagatorek ruchu body positive z Polski, a także z innych państw. Warto również wspomnieć, że treści związane z pozytywnym podejściem do własnego ciała oraz promowaniem cielesności czekają na ciebie również na oficjalnym profilu @glamourpoland na Instagramie.
Nicola Coughlan odpowiedziała dziennikarce, która nazwała ją „grubą dziewczyną z Bridgertonów”. Internauci aż się zagotowali
Nicola Coughlan, czyli Penelope z serialu „Bridgertonowie”, od lat zmaga się z niekomfortowymi komentarzami, związanymi z jej wyglądem. Skonfrontowała się z jednym z nich, kiedy po gali Złotych Globów, dziennikarka i podcasterka, Amanda Richards postanowiła ocenić jej stylizację.
W tym artykule: Nicola Coughlan nazwana „grubą dziewczyną z Bridgertonów” Nicola Coughlan od lat walczy z komentarzami dotyczącymi jej wagi Nicola Coughlan nazwana „grubą dziewczyną z Bridgertonów” Nicolę Coughlan możemy aktualnie podziwiać w serialu Netflixa Bridgertonowie, w którym wciela się w Penelope Featherington. Aktorka od lat szczerze mówi o tym, jak praca w przemyśle filmowym, wpływa na jej zdrowie psychiczne. Jedna z najgłośniejszych afer, dotyczących 37-latki (o której rozpisywały się światowe media), wydarzyła się po 78. gali rozdania Złotych Globów. Nicola nie pojawiła się na ceremonii i została w domu. Na Instagramie opublikowała jednak zdjęcia, na których zaprezentowała się w kreacji, którą przygotowała na tę okazję – w dodatku totalnie w stylu jej serialowej bohaterki. Żółtą tiulową suknię (od Molly Goddard) zestawiła z czarnym krótkim sweterkiem a la bolerko (marki Ply-Knits) oraz biżuterią z diamentami. Ten szczegół z „Bridgertonów” na pewno umknął waszej uwadze. Ujawniła go Lady Whistledown Uważni fani „Bridgertonów” już na samym początku serialu mogli domyślić się, kim jest Lady Whistledown. A wszystko to za sprawą Easter egg ukrytego w produkcji. Zauważyliście? Nicola Coughlan właśnie zwróciła na to naszą uwagę! Jej look nie spodobał się dziennikarce i podcasterce, Amandzie Richards, która napisała na Twitterze, że „gruba dziewczyna z Bridgertonów” założyła czarny kardigan. Dodała, że bez względu na to, jak hot i stylowo się czujesz, jeśli jesteś gruba, to i tak powinnaś założyć czarny kardigan. Nicola Coughlan odpowiedziała na tego Tweeta, wyjaśniając, że pomysł na taki look zaczerpnęła z pokazu projektantki. Dodała również, że „gruba dziewczyna z Bridgertonów” ma imię. Moim zdaniem kardigan wyglądał super. Molly Goddard połączyła go ze swoimi sukienkami podczas pokazu, z którego czerpałam inspirację. I jeszcze jedno: ja mam imię. Nicola Coughlan od lat walczy z komentarzami dotyczącymi jej wagi Słowa dziennikarki, która w swojej pracy dużo miejsca poświęca tematyce body positive, nie spodobały się też innym komentującym. Dlatego Richards postanowiła ponownie zabrać głos i wyjaśniła, że głupio jej, że nie zamieściła w swoim poście imienia aktorki, która wydaje się interesującą kobietą i ma świetny styl. Aczkolwiek, nie zamierza przepraszać za słowo „gruba”, ponieważ miała pełne prawo, by wyrazić swoją opinię. Gwiazda Bridgertonów wykorzystała tę sytuację i odniosła się do problemu, z którym boryka się od lat. Bardzo często mierzy się z pytaniami dotyczącymi wyglądu, a przede wszystkim wagi. Poświęciła temu nawet artykuł, który napisała dwa lata temu dla The Guardian, w reakcji na recenzję, w której autor skomentował nie jej grę, a tuszę. „Czy możemy oceniać aktorów za ich pracę, a nie wygląd?” – zaapelowała aktorka i przyznała, że za każdym razem opinie dotyczące jej wagi, wprawiały ją w zakłopotanie i sprawiały, że czuła się po prostu źle, bo to ile waży, było ważniejsze od pracy, którą wykonała. Coughlan dodała również, że nie uważa się za aktywistkę i propagatorkę ruchu body positive. Jest przede wszystkim aktorką, która stara się dobrze realizować w swoim zawodzie. A jeśli rola, której się podejmie, będzie od niej wymagała zrzucenia kilogramów, wówczas się na to zdecyduje. „Bridgertonowie” ponownie na Netflixie. Tylko u nas rozmowa z głównymi bohaterami serialu i jego twórcą Serial „Bridgertonowie” ma szansę stać się nowym hitem Netflixa. Skąd pomysł na jego realizację? Co o swoich bohaterach mówią aktorzy? Rozmawialiśmy o tym z obsadą oraz twórcą!
Modelka Victoria’s Secret nagrała wideo i pokazała, jak naprawdę wygląda jej ciało. Każdy powinien je zobaczyć!
„Bądźcie mili dla ludzi i dla siebie. Proszę, przestańcie komentować zmieniające się ciała innych osób” – napisała Sara Sampaio na Instagramie. Modelka Victoria’s Secret opublikowała wideo, na którym pokazała, jak w rzeczywistości wygląda jej ciało. Tym samym udowodniła, że każda i każdy z nas jest piękna, piękny.
Sara Sampaio wzięła udział w challenge’u na TikToku i pokazała, jak wygląda jej ciało, gdy pozuje i gdy nie ustawia się przed obiektywem aparatu. Tym samym udowodniła swoim obserwatorkom oraz obserwatorom w mediach społecznościowych, że nikt z nas nie jest idealny, nasze ciała się zmieniają i to jest okej – nie należy tego oceniać, czy komentować. Wideo, które opublikowała, stało się viralem. Każda i każdy z nas, powinien je obejrzeć. Sara Sampaio pokazała, jak naprawdę wygląda jej ciało Ruch body positive staje się coraz popularniejszy na całym świecie. Dzięki temu kolejne osoby uświadamiają sobie, że nie wszystko, co widzimy w mediach społecznościowych, na czele z Instagramem, jest takie samo w prawdziwym życiu. Sara Sampaio należy do grona osób, które głośno mówią o wyidealizowanych, a tym samym nierealnych, niemożliwych do osiągnięcia, standardach czy kanonach piękna. Ostatnio modelka Victoria’s Secret opublikowała wideo na TikToku oraz na Instagramie, na którym pokazała, jak w rzeczywistości wygląda jej ciało – bez pozowania czy wciągania brzucha. Plus size czy nie plus size? Oto jest pytanie. Postanowiłyśmy poszukać odpowiedzi Czy modelki powinno się dzielić zależnie od rozmiaru, jaki noszą? Czy plus size to dobre określenie? I czy ciało w ogóle ma „normalny” rozmiar? Sara Sampaio przypomniała, że nasze ciała nie są idealne, że wciąż się zmieniają i to jest w porządku, należy to akceptować. Zachęciła również, by być miłym nie tylko dla innych, ale również dla siebie. Małe piątkowe PSA dla wszystkich. Bądźcie mili dla ludzi i dla siebie i, proszę, przestańcie komentować zmieniające się ciała innych osób. Kocham was, Sara – napisała Sampaio pod postem na Instagramie. Wideo opublikowane przez Sarę Sampaio, szybko stało się viralem. Nie mamy wątpliwości, że każda i każdy z nas powinien obejrzeć kilkunastu sekundowy filmik jej autorstwa.
Czym tak naprawdę jest plus size? Rozprawmy się wreszcie z krzywdzącymi opiniami
W Stanach ten termin pojawił się już w latach 60. jako element walki z dyskryminacją osób otyłych. Z kolei my, pochwalający „modelkowe” rozmiary, myślimy tak o wszystkich, którzy wyróżnialiby się na wybiegu (np. o większych kobietach z pełnym biustem.) Problemem jest to, że określenie plus size dotyczy i osób z chorobliwą otyłością, i dziewczyn noszących rozmiar 42. Stąd nieporozumienia.
W tym artykule: Dlaczego szczupli nie lubią grubych (i czy to prawda?) Plus size a choroba otyłościowa i zdrowie Nie ma zdrowej otyłości Mity na temat sprawności fizycznej Healthy is new sexy Każda z nas rodzi się z własnym „pakietem wyglądu” – zaprogramowaną długości nóg, kolorem oczu, fakturą włosów, wielkością stopy. Stąd na świecie są i filigranowe Latynoski i atletyczne Skandynawki o mocnych udach i rozłożystych biodrach. Ale geny to jedno. Pytanie, co my z nimi zrobimy. I o ile nie zmienisz wzrostu, panowanie nad figurą to kwestia stylu życia, czyli z grubsza tego, jak się odżywiasz i ile ruszasz. Ale, nadal pozostaniesz w zadanych przez naturę ramach. Możesz być wyżyłowaną i z brzuchem twardym jak deska właścicielką rozmiaru 42 (czyli super size?) jak i pulchną „eską” z boczkami wystającymi nad spodnie. Tak zwaną normę podaje nam kalkulator BMI, dzięki któremu możemy wyliczyć, po której stronie standardów jesteśmy. Oczywiste. Podobnie jak to, że normalna dziewczyna w rozmiarze 44 stojąca obok równie normalnej w rozmiarze 34 zawsze wyda się... gruba? Choć taka nie jest. Ale to już zupełnie inna kwestia: kanonów piękna, zdrowia i tego, co akurat dzisiaj uważamy za atrakcyjne. A przez lata była to szczupłość przez duże SZ. Dlaczego szczupli nie lubią grubych (i czy to prawda?) To bardzo ciekawy, ale w gruncie rzeczy prosty mechanizm. Zapewne dlatego, że sami dbając o siebie, wiedzą, ile wysiłku i niekiedy wyrzeczeń kosztuje zachowanie dobrej sylwetki. Ile odmówionych słodyczy i niezjedzonej pizzy. Myślą więc o kimś z nadwagą jako o osobie leniwej, rozlazłej i pozbawionej silnej woli. To drażni ich najbardziej. Tym ciekawym mechanizmem zajmują się dziś psychologowie. Ludzie rzeczywiście dzielą się na tych, u których nadwaga, a nawet otyłość jest wynikiem zaniedbania i braku świadomości na temat skutków niewłaściwych wyborów, i tych, którym „robi” to natura. Z jednej strony dzieciaki, które jedzeniem kompensują sobie brak miłości. Brak edukacji, niskie ceny śmieciowego jedzenia i szybkie zaspokajanie przez nie potrzeb emocjonalnych (cukier i tłuszcz błyskiem docierają do ośrodka nagrody w mózgu). Nie każdy wychowywał się w rodzinie, gdzie na kolację mama robiła sałatę, a jadanie wspólnych zdrowych posiłków było normą. Dla niektórych normą była paczka chipsów i butelka coli przed komputerem, randki w McDonaldzie. Filmy w duchu body positive, które warto obejrzeć Te filmy to dowód na to, że ciało to nie wszystko. A ludzie nie kochają nas za to, jak wyglądamy, ale kim jesteśmy. Dlatego uznaliśmy je za pozycje obowiązkowe, które powinien zobaczyć każdy. Drugą grupą są kobiety, które w ciągu życia przeżywają okresy nadwagi i otyłości. Ich przyczyny mogą być skrajnie różne: od leczenia hormonalnego, przez okres ciąży, połogu, choroby, przedwczesna menopauza, depresje, a nawet – o czym mówią najnowsze badania – zaburzenia flory jelitowej. W mega skrócie – bakterie osób otyłych inaczej metabolizują składniki odżywcze z jedzenia i więcej „upychają” w magazynach rezerw tłuszczowych. Pytanie, czy jeśli widzisz, że taka osoba próbuje zwalczyć nadwagę, chodzi na zajęcia fitness, jest na diecie, jesteś dla niej równie surowa? Albo czy o koleżance, która „nabrała” ostatnio 20 kg w wyniku starań o dziecko i prób hormonalnych, pomyślisz „gruba świnia”, czy raczej „biedna, przez co ona musi przechodzić”? I taki scenariusz warto mieć w głowie za każdym razem, zanim skomentujesz w internecie fotkę dziewczyny, która jest większa od Ciebie. Plus size a choroba otyłościowa i zdrowie Plus size określa także dziewczynę, która musi sięgać po ubrania większe niż rozmiar 42. Taką, która jest aktywna, i co najważniejsze, nie ma problemów ze zdrowiem, wchodzi bez zadyszki po schodach, uprawia ulubione sporty i mimo że jest większa, nie ma na brzuchu niebezpiecznej „pływającej” oponki. Jej skóra jest jędrna i ma ładny kolor. Dla tej osoby mimo większych rozmiarów pali się zielone zdrowotne światło. Czerwone włącza się tym, którzy w wyniku nadwagi lub otyłości przestają panować nad swoim ciałem. Kiedy wymyka się ono spod kontroli i ze spodni. Zwłaszcza niebezpieczny jest tłuszcz brzuszny (tzw. trzewny, który otula narządy wewnętrzne). Dlaczego oponka to alarmujący sygnał? Trzewna tkanka tłuszczowa od niedawna uważana jest za organ czynny hormonalnie. Produkując nadmiar hormonów, może prowadzić do powstawania nowotworów. W niej aktywizują się też związki prozapalne, które sprawiają, że w ciele toczy się nieustanny stan zapalny, a jego wynikiem są coraz popularniejsze choroby z autoagresji. Osoby z poważną nadwagą mają kłopot z wykonaniem tych samych czynności – wejściem po schodach, dłuższym wysiłkiem. Najprostszym sposobem, który pozwoli nam zdiagnozować kłopot, jest... waga łazienkowa. Jeśli przytyłaś skokowo więcej niż 3 kg, powinno cię to zaniepokoić, bo może być np. oznaką... raka jajnika. Poza tym najprostsze badania – lipidogram, poziom cukru na czczo i pomiar ciśnienia. Jeśli którykolwiek z tych czynników masz powyżej normy w młodym wieku, to przestaje być śmieszne. Warto zainteresować się poważniej swoim stylem życia. Jak wygląda zdrowe podium? Miejsce 1 – ruch. Miejsce 2 – jedzenie Miejsce 3 – sen, relacje, przyjaciele, higiena głowy, samoakceptacja. Nie ma zdrowej otyłości Nie promujemy tego trendu i nie pobłażamy krzywdzeniu siebie, bo wiadomo, choroba otyłościowa nie ma sobie nic ciałopozytywnego. Jak nic, co nam szkodzi. Nadwaga jest wtedy, gdy w naszym ciele jest ok. 25% samej tkanki tłuszczowej, w otyłości jest jej jeszcze więcej. Nie ma sensu zagłaskiwanie problemu i mówienie sobie, że to ładne. Jak konstruktywnie pomóc osobie zmagającej się z chorobą otyłościową lub sporą nadwagą? Ważne, aby nie oceniać, tylko wspierać. Zwłaszcza że to niełatwa walka i bardzo często wymaga pomocy wielu specjalistów - lekarza rodzinnego, endokrynologa, psychologa, dietetyka. Odpowiedniej ilości zdrowego snu. Dopiero zmiana stylu życia może wróżyć powodzenie. A my możemy być częścią takiej zmiany – wspierać taką osobę w zdrowych nawykach, np. wspólnie przygotowując posiłki do pracy, chodzić z nią na „wuefy”, zamiast jeździć samochodem umawiać się na rower. Nie oceniać załamań. Za to zauważać sukcesy. Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało”: „Jestem dumna z tego, kim jestem” Selena Gomez opublikowała na Instagram Stories zdjęcia obrazujące, jak zmieniło się jej ciało na przestrzeni lat. Takiej lekcji samoakceptacji potrzebowałyśmy i potrzebowaliśmy wszyscy. Mity na temat sprawności fizycznej Moja znajoma ma lekką nadwagę i sporo lat, a jest przy tym o niebo bardziej wysportowana niż jej młodsze koleżanki z pracy. Na zawołanie stanie na głowie, wbiegnie na beskidzki szczyt lub przejedzie na rowerze 100 km bez narzekania i zakwasów. Druga z tej samej paczki ma piękną szczupłą talię i sylwetkę modelki, ale po przejściu z garażu do biura po 30 metrach musi stanąć i odsapnąć. Nie jest w stanie dotknąć palcami dłoni do ziemi w skłonie i ostatni raz w życiu miała na sobie strój sportowy w liceum. Tak – nasza kondycja fizyczna (a to ewidentny skrót do zdrowia) nie jest wpisana w naszą sylwetkę. Zapaśniczki, lekkoatletki, kulomiotki rzadko są szczupłymi „eskami”, ale zdrowotnie nie można im nic zarzucić. Często z kolei szczupłe osoby bywają niewysportowane, rachityczne i słabe wydolnościowo. Dlaczego? Chodzi o proporcje tkanek – tłuszczu, mięśni i wody. Nierzadko u osób szalenie szczupłych ilość tkanki tłuszczowej podskórnej jest zaskakująco duża, za to mięśnie się nierozwinięte i niedożywione. Bywa to wynikiem restrykcyjnych i wyniszczających diet. Mówi się nawet o epidemii tzw. szczupłych grubasów. Jesteś ciekawa, jaki masz procent tkanki tłuszczowej w ciele? W każdej poradni dietetycznej sprawdzisz to na profesjonalnej wadze, która analizuje skład masy ciała. Healthy is new sexy Na Instagramie, w obiektywie aparatu czy w oku kamery każdy człowiek ma na oko plus 2-3 kg. Kamera dodaje kilogramów. Powstaje więc przewrotne pytanie w drugą stronę – jak w rzeczywistości muszą wyglądać dziewczyny, które na zdjęciach są naprawdę bardzo szczupłe. Jedno możemy powiedzieć – z całą pewnością jest to porównywalnie szkodliwe jak nadwaga. Otyłość jest równie niezdrowa jak niewitalna szczupłość. Nie ulegajmy więc presji estetycznej, że tylko szczupłe jest ładne i bądźmy ostrożne zarówno w stosunku do otyłości, jak i nadmiernej chudości, bo ona wcale nie musi oznaczać zdrowia. Co jest złotym środkiem? Seksowne są energetyczne, pełen wigoru osoby o pięknej skórze, zdrowych włosach. W swoich własnych rozmiarach. Healthy is new sexy! I tego się trzymajmy.
Filmy w duchu body positive, które warto obejrzeć. To dowód, że ciało to nie wszystko
Te filmy to dowód na to, że ciało to nie wszystko. A ludzie nie kochają nas za to, jak wyglądamy, ale kim jesteśmy. Dlatego uznaliśmy je za pozycje obowiązkowe, które powinien zobaczyć każdy.
W tym artykule: Kluseczka (Dumplin'), reż. Anne Fletcher Jestem taka piękna (I feel pretty), reż. Abby Kohn, Marc Silverstein Jak romantycznie! (Isn't It Romantic), reż. Todd Strauss-Schulson Sierra Burgess jest przegrywem, reż. Ian Samuels Embrace, reż. Taryn Brumfitt W kinie jest miejsce dla wszystkich. Bez względu na rozmiar. A w ostatnim czasie filmów w duchu body positive powstaje coraz więcej. Ich bohaterkami są głównie kobiety, to przecież to wokół nich głównie toczy się dyskusja na temat tego, jak widziane są dzisiaj kanony piękna. I że rozmowa o nich niekoniecznie kończy się na wymiarach 90-60-90. Takie mające nieco edukacyjne zaplecze kino jest niezwykle ważne zwłaszcza dla młodych widzów, którzy mają ogromny problem z akceptacją siebie, a co za tym idzie - często brakiem akceptacji u innych. Dlatego filmy w duchu body positive to kategoria jak najbardziej potrzebna, ale i dająca filmowcom spore pole do popisu. Mamy nadzieję, że wykorzystają je jeszcze nie raz, a póki co przypominamy Wam najlepsze obrazy, jakie do tej pory ujrzały światło dzienne i zdecydowanie warto je nadrobić. Młodzieżowe filmy podobne do „Do wszystkich chłopców, których kochałam”. Sprawdźcie, co warto obejrzeć! „Do wszystkich chłopców, których kochałam” można oglądać w nieskończoność. I my doskonale to rozumiemy! Ale są też inne filmy w podobnym klimacie, które mogą przypaść Wam do gustu. Kluseczka (Dumplin'), reż. Anne Fletcher Tytułową Kluseczką jest Willowdean Dickson (Danielle Macdonald), która dzięki swojej ciotce Lucy jest nie tylko wielką fanką legendy muzyki country, Dolly Parton, ale również pozbawioną kompleksów nastolatką. Przyzwyczaiła się już nawet do tego, że jej mama Rosie (w tej roli Jennifer Aniston), więcej uwagi poświęca organizacji konkursów piękności, niż swojej córce. Nie zmusza jej nawet, by popracowała nad swoim wyglądem. Wystarczy, że przez wymyślone Willowdean przezwisko wystawia ją na pośmiewisko praktycznie na każdym kroku. Obie dostaną jednak szansę, by poprawić swoje relacje, a pomoże im w tym właśnie konkurs piękności, w którym udział postanawia wziąć również główna bohaterka. View oEmbed on the source website Jestem taka piękna (I feel pretty), reż. Abby Kohn, Marc Silverstein W branży filmowej mało kto ma tyle dystansu do siebie, co Amy Schumer. Po raz kolejny udowodniła to w filmie Jestem taka piękna!, w którym wciela się w postać Renee, pracownicy firmy kosmetycznej, której marzy się, by biurko w piwnicy zamienić na posadę w recepcji. Wie, że to, co stoi na przeszkodzie, by doszło do takiej zmiany, jest jej wygląd. Bohaterka grana przez Amy dałaby wszystko, by być piękna. Pewnego dnia spełnia się jej marzenie. Będąc na siłowni spada z roweru treningowego, uderza się w głowę i traci przytomność. Po jej odzyskaniu, patrząc w lustro, wydaje jej się, że jest kimś zupełnie innym. Dopiero po czasie dochodzi o do tego, że wszystko, co udało jej się osiągnąć, wcale nie odbyło się dzięki wyimaginowanej zmianie. View oEmbed on the source website Jak romantycznie! (Isn't It Romantic), reż. Todd Strauss-Schulson Zaraz po Amy najbardziej "równą" laską w Hollywood jest naszym zdaniem Rebel Wilson. Pokochaliśmy ją w Pitch Perfect i to właśnie dla niej obejrzeliśmy jedną z tegorocznych nowości Netflixa. I choć fabułą jest bardzo zbliżona do produkcji z Amy Schumer w roli głównej, bo grana przez Rebel architektka Natalie też dostaje w głowę, a następnie budzi się jakby w innej rzeczywistości, co sprawia, że zmienia się całe jej życie, na końcu okazuje się, że nic nie może równać się z przeszłością. I to "stara" a nie "nowa" Natalie jest najfajniejszą Natalie pod słońcem. Oglądając Jak romantycznie! cały czas mieliśmy wrażenie, że zarówno Rebel, jak i partnerujący jej Liam Hemsworth, Priyanka Chopra i Adam Devine mieli niezły fun z pracy przy tym filmie. Nie dziwimy się! View oEmbed on the source website Komedie romantyczne 2019: nowe filmy o miłości, które musicie zobaczyć Komedie romantyczne mają tyle samo zwolenników, co przeciwników. Mamy coś i dla tych pierwszych, i dla tych drugich. Sierra Burgess jest przegrywem, reż. Ian Samuels Kolejna produkcja Netflixa hołdująca samoakceptacji, która w dodatku przywróciła do życia Barb ze Stranger Things. W roli tytułowej Sierry oglądamy bowiem Shannon Purser. A obok niej bożyszcze nastolatek, Noah Centineo. Wciela się on w chłopaka do rany przyłóż, który zaczyna sms-ować ze Sierrą, myśląc jednak, że jego rozmówczynią jest zupełnie inna dziewczyna. Szkolna piękność, a jednocześnie największa zołza. Nie po drodze jej na początku również z Sierrą, jednak dziewczyny szybko znajdują wspólny język. Sierra Burgess jest przegrywem to film nie tylko o tym, że wygląd to nie wszystko, ale również o byciu fair. Zarówno w stosunku do siebie, jak i do innych. Głównej bohaterce nie do końca to wychodzi. View oEmbed on the source website Embrace, reż. Taryn Brumfitt Kolejna produkcja w klimacie body positive to dokument, którego bohaterką jest założycielka ruchu The Body Image Movement, Taryn Brumfitt. Taryn dzieli się z widzami swoją historią i opowiada, jak od kobiety, która stojąc przed lustrem, mówiła sobie, że jest brzydka, stała się świadomą swojego ciała, pewną siebie kobietą, żoną, matką. W dążeniu do ideału, który niegdyś był jej bliski, mało nie wylądowała na stole chirurgicznym, na którym miała zyskać nowe piersi i brzuch. Osobą, która wybiła jej z głowy pomysł na nową siebie, była jej 3-letnia córeczka. To dzięki niej Taryn poczuła w sobie siłę na szerzenie świadomości także wśród innych. Czego efektem jest między innymi ten film. View oEmbed on the source website 30 filmów, które powinniście zobaczyć przed trzydziestką Te tytuły zdążyły już zapisać się w światowej kinematografii jako kultowe. Im szybciej je obejrzycie, tym lepiej. Ale przed trzydziestką, to już obowiązkowo!