Glamour
type: channel
link: https://www.glamour.pl
date: 2024-10-06T22:54:31.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pomysł na Dzień Kobiet 2023. Jak świętować 8 marca?
items: Natalia Nykiel o relacji ze swoim ciałem: „Nie chcę się zastanawiać nad tym, czy mój brzuch jest prawie idealny czy tylko trochę idealny. Jest normalny” [Czule o ciele]
items: Toksyczna pozytywność – czym jest? I jak nie wspierać, by nie pogorszyć sytuacji?
items: Malwina Buss o presji idealnego wyglądu i akceptacji siebie: „Dowiedziałam się, że jestem za gruba, żeby zagrać główną rolę w serialu” [Czule o ciele]
items: W domach z betonu nie ma czułości?
items: Daj sobie pomóc, czyli kiedy i po co iść na terapię
items: #TAKEITSLOW: Jak zwolnić i czule zadbać o siebie?
items: Z czułością o kobietach: przyjaźń, siostrzeństwo, macierzyństwo
items: Powiedz mi, co czujesz, a powiem ci, skąd jesteś
items: Czuły zmysł: dotyk
items: Przyjemności można i warto się nauczyć. Pozwala zbudować bezpieczną przestrzeń
items: Ciałopozytywność to mit?
items: Rosalie. uczy się czułości
items: Narasta w nas globalny głód skóry. Dotyczy każdego, bez wyjątku

Pomysł na Dzień Kobiet 2023. Jak świętować 8 marca?
type: item
date: 2023-03-08T12:50:15.000Z
creator: Paulina Klepacz
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: dzień kobiet
subject: girlpower
subject: samomiłość
subject: Zdrowie
description: Choć Dzień Kobiet nie ma najlepszej sławy – można usłyszeć, że to komunistyczne święto czy też kolejny powód do wydawania pieniędzy – to warto jednak pomyśleć o tym dniu jako chwili wytchnienia dla siebie. Spróbujmy zadbać o siebie czy spędzić ten dzień z bliskimi kobietami, sprawić sobie po prostu przyjemność, na którą zwykle nie mamy czasu. Oczywiście Dzień Kobiet powinien być codziennie, a my powinnyśmy być dla siebie najważniejsze, ale wiadomo jak to bywa.
encoded: W tym artykule: Pomyśl o prawach kobiet i zrób coś w tym kierunku Świętuj Dzień Kobiet z przyjaciółkami Podaruj sobie czułość na Dzień Kobiet Idź na badania profilaktyczne! Międzynarodowy Dzień Kobiet obchodzimy 8 marca. Wiąże się on z protestami robotnic w Stanach Zjednoczonych w roku 1908 i 1909, które domagały się miedzy innymi poprawy bezpieczeństwa pracy czy praw politycznych i ekonomicznych. Prawdopodobnie właśnie na fali tych wydarzeń w 1910 roku Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze ustanowiła obchodzony na całym świecie Dzień Kobiet (odbyło się to na drodze anonimowego głosowania), co miało służyć między innymi budowaniu społecznego poparcia dla praw wyborczych dla kobiet, jak i w ogóle walce o prawa kobiet. Tymczasem my dziś mamy w głowach głównie PRL-owskie czerwone goździki i rajstopy, które kobiety dostawały wtedy w zakładach pracy. FacebookTwitter Tymczasem właśnie sama idea stojąca za tym świętem wiąże się raczej z walką o równe prawa. Jak zatem obecnie można obchodzić Dzień Kobiet? Co robić 8 marca? Pomyśl o prawach kobiet i zrób coś w tym kierunku Jak zwykle przypominamy o tym, że w Polsce można co roku wziąć na przykład udział w Manifach (nazwa wywodzi się od skróconego słowa manifestacja), które organizowane są w kilku polskich miastach i zwracają uwagę na ważne kwestie dotyczące kobiet. Warszawska Manifa odbywa się od 2000 roku, kiedy to marsz pod hasłem „Demokracja bez kobiet to pół demokracji” przeszedł ulicami stolicy. Za organizację wydarzenia odpowiada nieformalna grupa Porozumienie Kobiet 8 Marca. Manify to wydarzenia, podczas których można poczuć siłę siostrzeństwa i solidarności, naładować się dobrą energią, ale też przypomnieć sobie o istniejących wciąż nierównościach i zastanowić, co można zrobić, jakie działania podjąć, by coś zmienić. Inną opcją jest wsparcie organizacji, które niosą na co dzień pomoc kobietom, takim jak np. Feminoteka, Federa czy Centrum Praw Kobiet. Warto też w Dniu Kobiet, lecz nie tylko wtedy, sięgnąć po her…

jak-swietowac-dzien-kobiet-e5f3077.jpg
width: 1920
height: 1281

Natalia Nykiel o relacji ze swoim ciałem: „Nie chcę się zastanawiać nad tym, czy mój brzuch jest prawie idealny czy tylko trochę idealny. Jest normalny” [Czule o ciele]
type: item
date: 2022-10-24T08:29:39.000Z
creator: Joanna Twaróg
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: Natalia Nykiel
subject: wywiady
description: W ramach cyklu „Czule o ciele” Natalia Nykiel, czyli jedna z najpopularniejszych wokalistek w Polsce, otworzyła się na tematy związane z presją idealnego wyglądu, relacji ze swoim ciałem i regularnymi badaniami. Przeczytaj wywiad z artystką.
encoded: Natalia Nykiel należy do grona najpopularniejszych wokalistek w Polsce. Utwory jej autorstwa podbijają listy przebojów, a koncerty przyciągają tłumy fanek i fanów. Gwiazda ma również imponujące grono odbiorców w mediach społecznościowych. Uwielbia to, co robi na co dzień. Jednak dotyka ją to, że bardzo często oceniane są nie tylko jej występy, ale również (a czasem nawet „przede wszystkim”) wygląd. W cyklu „Czule o ciele” Natalia Nykiel opowiedziała o towarzyszącej jej presji i relacji ze swoim ciałem, a także przypomina o regularnych badaniach. Czule o ciele: Natalia Nykiel opowiedziała o relacji ze swoim ciałem i nie tylko Asia Twaróg: Domyślam się, że w związku z popularnością Twój wygląd jest często oceniany przez różne, czasem zupełnie obce osoby. Czy czujesz na sobie presję z tym związaną? Natalia Nykiel: Zdecydowanie czuję na sobie tę presję. Wraz z większą aktywnością w mediach społecznościowych mamy poczucie, że jesteśmy bliżej osób, których nie znamy osobiście. Moim zdaniem to budzi poczucie przyzwolenia, że możemy temu komuś doradzać, komentować jego decyzje i oczywiście wygląd. Do tego dochodzą zdjęcia, filmiki idealnego życia, idealnych wakacji i idealnego ciała, którymi karmimy się na każdym kroku. Jednych może i to nakręca do życiowych zmian, skupienia się na sobie, ale w większości moim zdaniem prowadzi to do wyostrzenia jakichś naszych ukrytych kompleksów, które potem wylewamy właśnie m.in. w komentarzach... Jestem kobietą, wokalistką, scena jest moim naturalnym środowiskiem i lubię się tym bawić. Niestety wciąż po koncertach telewizyjnych, pierwsze co jest komentowane na portalach i w social mediach, to nie mój występ, a strój i wygląd. Natalia Nykiel wyznaje: „Pierwszy raz w życiu czuję się dorosłą, dojrzałą kobietą” [Glamour Sound On] Natalia Nykiel to kolejna artystka, która odwiedziła studio naszego muzycznego podcastu Glamour Sound On. Piosenkarka opowiedziała nam o swoim nowym, przełomowym albumie „Regnum”, zmianach, jakie zaszły w jej życiu …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/d290f31c9f69af2a48ffe496a2974fa24d32035c-c5fd75f.jpg
width: 480
height: 600

Toksyczna pozytywność – czym jest? I jak nie wspierać, by nie pogorszyć sytuacji?
type: item
date: 2022-03-08T14:50:26.000Z
creator: Kama Wojtkiewicz
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: psychologia
subject: Zdrowie
subject: zdrowie psychiczne
description: Czym jest toksyczna pozytywność? Jak ją rozpoznać? Co tej pozytywności takiego niepozytywnego? „Głowa do góry”, „myśl pozytywnie” czy „mogło być gorzej” to jedne z wielu komunikatów, których powinniśmy unikać, jeśli chcemy okazać komuś wsparcie. Jakie jeszcze słowa mogą okazać się toksyczne? Wywoływać presję?
encoded: W tym artykule: Dlaczego używamy toksycznie pozytywnych komunikatów? Skutki toksycznej pozytywności Jak mądrze wspierać i pocieszać? Toksyczna pozytywność to przekonanie, że niezależnie od tego, w jak trudnej sytuacji się znaleźliśmy, powinniśmy zachować pozytywne nastawienie. I nie ma to zbyt wiele wspólnego z psychologią pozytywną. Taka postawa prowadzi do całkowitego zamrożenia i unieważnienia trudnych emocji na rzecz przyklejonego do twarzy uśmiechu. Hasła, po których możemy rozpoznać toksyczną pozytywność, to m.in. „radość to wybór”, „positive vibes only”, „wszystko będzie dobrze” czy „głowa do góry”. Wymuszony optymizm prowadzi do tego, że demonizujemy trudne odczucia. Zamiast świadomie przeżywać emocje podstawowe, takie jak smutek czy złość, zaczynamy unikać ich jak ognia albo szukać natychmiastowych rozwiązań. A to z kolei rodzi poważne konsekwencje dla naszego zdrowia psychicznego. Dlaczego używamy toksycznie pozytywnych komunikatów? Jednym z powodów może być kultura, która zaszczepia w nas sztucznie pozytywne nastawienie. – Skoro wszyscy wokół nas twierdzą, że pozytywne myślenie pozwala rozwiązać wszystkie problemy, to nabieramy przekonania, że jest to rzeczywiście skuteczna metoda regulacji emocjonalnej. Dodatkowo media społecznościowe przyspieszają tempo rozwoju tego zjawiska. W efekcie, kiedy 1500 naszych wirtualnych znajomych stosuje takie komunikaty, trudno jest nam nie uwierzyć, że może mają rację – opowiada Joanna Gutral, psycholożka, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna i współtwórczyni portalu psychoedukacyjnego Zdrowa Głowa. Nie bez znaczenia jest ludzka potrzeba znajdowania rozwiązań. Kiedy bliska osoba zwraca się do nas z problemem, automatycznie wyszukujemy odpowiedzi. Używamy czasem bezużytecznych powiedzeń takich jak: „Do wesela się zagoi”. – To wynika z poczucia bezradności. Jesteśmy w trybie działania i chcemy coś natychmiast zrobić. A przecież emocje trzeba czuć, a nie coś z nimi robić. Jeżeli czuję smutek lub przygnębienie, to adaptac…

toksyczna-pozytywnosc-e587653.jpeg
width: 1920
height: 1280

Malwina Buss o presji idealnego wyglądu i akceptacji siebie: „Dowiedziałam się, że jestem za gruba, żeby zagrać główną rolę w serialu” [Czule o ciele]
type: item
date: 2022-02-15T13:01:22.000Z
creator: Joanna Twaróg
subject: Lifestyle
subject: News
subject: akceptacja
subject: czułość
subject: depresja
subject: samoakceptacja
subject: wywiady
description: W kolejnej odsłonie cyklu Czule o ciele rozmawiamy z Malwiną Buss. Znana aktorka opowiedziała o towarzyszącej jej presji idealnego wyglądu, (momentami wyboistej) drodze do samoakceptacji oraz o czułości na co dzień.
encoded: Malwina Buss zadebiutowała w 2007 roku – jeszcze jako nastolatka. Wystąpiła w wielu rodzimych produkcjach, w tym w „Barwach szczęścia” i „Belfrze”, a także w licznie nagradzanym filmie „Róża”. Prywatnie tworzy szczęśliwy związek z Tomaszem Włosokiem i jest mamą niespełna trzyletniej Jagody. W cyklu Czule o ciele aktorka opowiedziała o swojej drodze do samoakceptacji – o zaburzeniach odżywiania, o zmianach, jakie zaszły w jej ciele po urodzeniu dziecka, jak również o presji idealnego wyglądu, która towarzyszyła jej z racji wykonywanego zawodu. Czym jest dla niej czułość i jak okazuje ją sobie na co dzień? Malwina Buss o presji idealnego wyglądu i akceptacji siebie [WYWIAD] Asia Twaróg: Jaką masz obecnie relację ze swoim ciałem? Malwina Buss: Można powiedzieć, że jestem w takim punkcie wyjścia, jeśli chodzi o samoakceptację. Bliżej mi do tej dobrej, przyjaznej relacji ze swoim ciałem niż do tego, co złe. Niestety mam za sobą trudne momenty. Gdy byłam nastolatką, zmagałam się z zaburzeniami odżywiania. Potem zaczęłam intensywnie ćwiczyć i trzymałam się diety, liczyłam dosłownie każdą kalorię. Wpadłam w pewnego rodzaju pułapkę, bo tak naprawdę nie robiłam tego dla siebie – dla własnego dobra i komfortu. Teraz jestem na takim etapie, że nie nakręcam się. Jem to, na co mam ochotę i kiedy mam ochotę, Jeżeli ćwiczę, to też dlatego, że chcę, że sprawia mi to przyjemność. Bardzo nie lubię, gdy ktoś mi mówi, że powinnam coś robić czy nie. W takich sytuacjach zazwyczaj się buntuję. Co więcej, nie traktuje już swojego wyglądu jako wartość. Lubię siebie za to, jakim jestem człowiekiem, czym się zajmuję, a nie za to, ile ważę albo jaki rozmiar noszę. Czy te trudne momenty mogą wynikać z tego, że stałaś się rozpoznawalna w dość młodym wieku, gdy twoje ciało naturalnie się zmieniało? I że ludzie zaczęli oceniać twój wygląd? Wydaje mi się, że w tym wypadku nie chodzi o rozpoznawalność czy ocenę ze strony widzów i widzek. Dużo większy wpływ na moją relację z ciałem miało środowisko, k…

malwina-buss-2bf5602.jpeg
width: 1266
height: 1900

W domach z betonu nie ma czułości?
type: item
date: 2021-12-26T04:05:33.000Z
creator: Angelika Kucińska
subject: Lifestyle
subject: News
subject: architektura
subject: czułość
subject: mieszkanie
description: Na skórzanej kanapie o czułość będzie trudno, przy długim stole też jej raczej nie dostaniesz. Jak urządzić mieszkanie, by było czułe dla nas i sprzyjało wymianie czułości z innymi? Pytamy Joannę Jurgę, architektkę wnętrz, która zajmuje się poczuciem bezpieczeństwa w przestrzeni.
encoded: Dr Joanna Jurga z wykształcenia jest architektką wnętrz i wzorniczką przemysłową. Zawodowo zajmuje się projektowaniem przestrzeni do życia w izolacji. Bada działanie ludzkich zmysłów i tworzy rozwiązania dla przebodźcowanych umysłów oraz ciał. Zajmuje się poczuciem bezpieczeństwa w przestrzeni i projektowaniem dla przyszłości. Wykłada, pracuje nad komfortem i jakością życia. Autorka podcastu #Bezpiecznik. Angelika Kucińska: Jak mieszkają młodzi Polacy i młode Polki? Joanna Jurga: Coraz lepiej. Przestrzeń przestaje być wyłącznie wyrazem statusu, czymś, czym trzeba się pokazać. Dwudziestolatkowie wolą doświadczać, niż posiadać. Po latach odrabiania niedostatków, zbierania rzeczy na zapas wreszcie zaczynamy korzystać na co dzień z tych wszystkich serwisów do kawy i kryształów, które wcześniej były wyciągane tylko w święta. Żyjemy bardziej świadomie, a domy stały się naszymi azylami. To już nie tylko miejsca, w których śpimy. Spędzamy w domu całą dobę, więc mieszkanie stało się przestrzenią wielofunkcyjną. W Polsce bardzo wyraźnie widać różnice w potrzebach, w zależności do tego, czy masz 20, 30, 40, czy 50 lat. Pokolenie Z nie chce się zadłużać, żeby mieć mieszkanie na własność. Zetki nie wiążą się też z jednym miejscem na całe życie, co wynika z innego poczucia tożsamości narodowej. Dwudziesto- i trzydziestolatkowie, zwłaszcza ci z dużych miast, czują się bardziej obywatelami świata czy Europy. Czy też sabotujesz swój sen, próbując zrobić wreszcie coś dla siebie w środku nocy? Czym jest revenge bedtime procrastination? Dlaczego nie pozwalamy sobie zasnąć i uparcie scrollujemy telefon czy oglądamy serial, choć padamy ze zmęczenia, a przecież o świcie musimy wstać? Jest coś, czego wszyscy potrzebujemy od mieszkania tak samo, niezależnie od tego, czy mamy 20, 30, czy 50 lat? Wszyscy potrzebujemy się wyspać. Pięćdzięsiociolatków będzie stać na lepszy materac i wypasione łóżko. Oni zresztą kochają gadżety. To pokolenie, któremu imponuje technologia, więc to pięćdziesięciol…

w-domach-z-betonu-nie-ma-czulosci-e372448.jpeg
width: 1920
height: 1280

Daj sobie pomóc, czyli kiedy i po co iść na terapię
type: item
date: 2021-11-28T05:30:13.000Z
creator: Aleksandra Krajewska
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: Zdrowie
subject: zdrowie psychiczne
description: Jeśli chociaż jedna osoba, która przeczyta ten tekst, pomyśli o sobie z czułością i zdecyduje się na spotkanie ze specjalistą czy specjalistką, to warto go pisać. Z własnego doświadczenia wiem, że proces poznawania siebie, swoich emocji – pozytywnych, jak i tych negatywnych – oraz zrozumienia własnych potrzeb, lęków i pragnień wymaga pracy, czasu oraz morza cierpliwości. Poproszenie o pomoc to nie wstyd! To nasze prawo! To nasza siła! I trzeba to podkreślać na każdym kroku!
encoded: Ten tekst nie powstał z przypływu chwili ani też żadne konkretne wydarzenie nie skłoniło mnie do rozpoczęcia tego tematu. Chociaż może nie jest to do końca prawda, bo sama miesiąc temu rozpoczęłam spotkania z psycholożką. Ze względu jednak na jeszcze nikłe doświadczenie w tej materii nie mam zamiaru się tu wymądrzać, co mi to już daje. Chcę natomiast napisać o tym, dlaczego uważam, że to jeden z trudniejszych kroków w życiu i dlaczego o zdrowie psychiczne trzeba dbać. Jeśli chociaż jedna osoba, która przeczyta ten tekst, pomyśli o sobie z czułością i zdecyduje się na spotkanie ze specjalistą czy specjalistką, to warto go pisać. Z własnego doświadczenia wiem, że proces poznawania siebie, swoich emocji podstawowych i wtórnych – pozytywnych, jak i tych negatywnych – oraz zrozumienia własnych potrzeb, lęków i pragnień wymaga pracy, czasu oraz morza cierpliwości. Prawda jest taka, że nikt nie rodzi się z wiedzą na temat przeżywanych emocji i tego, jak wpływają one na sposoby reagowania w różnych sytuacjach. Wszystko, co wiemy o sobie, otaczającym nas świecie i o ludziach, z którymi wchodzimy w relacje, wynika ze żmudnego procesu nauki, która trwa tak naprawdę przez całe życie. Jednak jak to z nauką bywa – wymaga ona pracy i samozaparcia, a także bardzo często po prostu pomocy drugiej osoby. Z własnego doświadczenia wiem, jak ciężko jest zrobić ten pierwszy krok. Jednak nie mam tu na myśli rozpoczynającego spotkania ze specjalistą czy specjalistką. Najtrudniejszym momentem jest zrozumienie, że potrzebuje się pomocy, chce się – dla siebie oraz w dalszej kolejności dla innych – poznawać i stale rozwijać. Moment podjęcia decyzji o spotkaniu z psychologiem lub psychoterapeutą jest uwalniający, wręcz oczyszczający. Wydaje mi się, że świadczy on również już o pewnym stopniu dojrzałości, samoświadomości i bardzo cennej wewnętrznej potrzebie zadbania o własną głowę i komfort. Nareszcie coraz więcej osób zaczyna rozumieć, że zdrowie psychiczne jest ważne i trzeba z pełną świadomoś…

daj-sobie-pomoc-czyli-kiedy-i-po-co-isc-na-terapie-aae6b26.jpeg
width: 1920
height: 1408

#TAKEITSLOW: Jak zwolnić i czule zadbać o siebie?
type: item
date: 2021-06-13T04:00:04.000Z
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: dieta
description: Czym jest dla was czułość? Czy doceniacie małe rzeczy? Czy potraficie znaleźć czas i przestrzeń na przyjemność? Może warto podjąć wyzwanie i zadbać wreszcie o siebie w duchu slow? Podpowiadamy, jak możecie to zrobić.
encoded: Czułość to dla mnie oznaka miłości, akceptacja tego, kim jestem i jaka jestem. Czułe podejście do siebie jest dla mnie równoznaczne z rozczuleniem, rozpieszczaniem się i odpuszczeniem. Moim zdaniem nie ma na to idealnej, sprawdzonej recepty - trzeba siebie słuchać, słuchać swoich potrzeb i robić sobie dobrze, sprawiać, że życie smakuje lepiej. Z każdej strony napierają na nas oczekiwania, wyobrażenia, jak powinno wyglądać nasze życie – nie zapominajmy w tym wszystkim o sobie, o uważności, o wewnętrznym głosie, który nieustannie nam podpowiada czego potrzebujemy. W pędzie życia codziennego często zapominamy o sobie. Nieustannie gonimy, do tego natłok obowiązków, stres. STOP. Zwolnij. Docenianie drobnych przyjemności, to dla mnie zbawienne elementy codzienności. Zdecydowanie stawiam na poranki, na proste struktury, które dają mi spokój, chwile wyciszenia, spokój ducha. #TAKEITSLOW to hasło na przyszły tydzień (choć wierzę, że zostanie z Wami na zdecydowanie dłużej). Projekt #TAKEITSLOW to celebracja codzienności. To 7-dniowe wyzwanie, które da Wam przestrzeń na przyjemności, chwilę relaksu i otulenie się. Startujemy 14.06 w slow świecie online, zapraszam na profil Slow Living Poland, gdzie codziennie (przez 7 dni) znajdziecie małe, ale za to przyjemne zadania, które wspólnie będziemy podejmować i które sprawią, że poczujesz się lepiej, a może nawet błogo! Każdy dzień to inna aktywność, prowadzona przez różnych ekspertów. Wyzwanie jest dostępne dla każdego i przede wszystkim jest darmowe. Naszą podróż zaczniemy od tematu odżywiania, które bardzo mocno warunkuje nasze samopoczucie, a w temat ten wprowadzi Was specjalistka kuchni roślinnej Daria Rogowska – założycielka bloga ekocentryczka.pl, a kolejne dni? Sami sprawdźcie! Spodziewajcie się dużej dawki inspiracji i drogowskazów – co zrobić, żeby czuć się lepiej.

takeitslow-abe8fe5.jpeg
width: 1920
height: 1280

Z czułością o kobietach: przyjaźń, siostrzeństwo, macierzyństwo
type: item
date: 2021-06-05T12:59:23.000Z
creator: Angelika Kucińska
subject: News
subject: Relacje
subject: czułość
subject: Lifestyle
subject: macierzyństwo
subject: relacje
description: Żadna relacja nie zapewni ci tego, co da ci relacja z inną kobietą. To potwierdzone naukowo. O mocy kobiecych przyjaźni, wzmacniających relacjach matek z córkami i siostrzeństwie opowiada Kamila Raczyńska-Chomyn, edukatorka, doula, trenerka pracy z ciałem i przyjaciółka wszystkich kobiet
encoded: Nie ma takiej kobiecej przyjaźni, której nie mógłby zniszczyć spór o faceta. Kobiety nie powinny zakładać razem biznesów, bo jeśli zsynchronizuje im się PMS, położą biznes, zanim zdążą go rozkręcić. Takie obiegowe opinie wymyśla się ze strachu przed siłą kobiecych relacji? Oczywiście, że ze strachu. Każdą podzieloną i skłóconą wewnętrznie grupą ludzi łatwiej jest zarządzać. To jest metoda, którą stosują na przykład politycy. Polaryzują społeczeństwo, wprowadzają podziały na „my” i „oni”, na „swoi” i „obcy”. Jestem pewna, że dokładnie taki sam mechanizm stoi za negatywnymi przekonaniami na temat kobiecych relacji. Za tymi opiniami, że nie potrafimy ze sobą współpracować, że jesteśmy nielojalne, plotkujemy, jesteśmy fałszywe. W ten sposób patriarchat – który tworzą też kobiety – może próbować nami sterować. Jeśli będziemy skłócone, nie będziemy się solidaryzować. A patriarchat nie chce solidarności kobiet, bo solidarność to siła, to stawanie za sobą murem, to bycie dla siebie wsparciem i tworzenie zżytych społeczności, których nie skłócisz i nie zmanipulujesz. Żeby przedstawicieli jakiejś społeczności tak na siebie szczuć, trzeba się tej społeczności albo bać, albo jej nie lubić. To szczucie niestety działa. Według raportu „Kobiety w Polsce 2018” Polki widzą w innych kobietach zagrożenie. Zarazem wydarzenia ostatniego roku pokazują, że potrafimy się solidaryzować w walce o wspólne sprawy. To jak jest? Rośnie w nas czułość do innych kobiet? Dowody kobiecej solidarności było świetnie widać przy okazji ruchu MeToo. Zaczęłyśmy stawać po swojej stronie. Ostatni rok, który nas bardzo przeczołgał, pokazał, że jest w nas jeszcze więcej czułości dla siebie nawzajem. „Harvard Business Review” opublikował niedawno badania, które pokazują, że kobiety znaczniej lepiej poradziły sobie z kryzysem wywołanym pandemią koronawirusa niż mężczyźni. Mężczyzn wychowuje się na samotnych wilków, na samców alfa, a taka postawa nie sprawdza się w sytuacjach kryzysowych. Wyjście z kryzysu wymaga…

z-czuloscia-o-kobietach-72073a1.jpeg
width: 1920
height: 1280

Powiedz mi, co czujesz, a powiem ci, skąd jesteś
type: item
date: 2021-05-19T14:05:58.000Z
creator: Aleksandra Krajewska
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: uczucia
description: Czy zdarza się wam złapać czasami na tym, że zaczynacie czuć przypływ emocji, których nie jesteście w stanie nazwać i wyrazić? Jak często brakuje wam odpowiedniego słowa na określenie tego, co dzieje się z waszym układem nerwowym? Co ciekawe, jest na świecie taki słownik, w którym zbierane są słowa w różnych językach – te opisujące emocje – które do tej pory były „nieprzetłumaczalne”.
encoded: Kiedy zamieszkałam w Kopenhadze, prędko spotkałam się z moją dawną znajomą, która jeszcze w dzieciństwie przeprowadziła się z rodzicami do Danii. Po kilku konkretnych wskazówkach i radach „jak żyć”, nasz temat zszedł na związki damsko-męskie w kontekście różnic kulturowych. Jadąc tam na studia, śmiałam się, że oprócz dyplomu z przyjemnością przywiozłabym do Polski również męża Duńczyka – nie od dziś wiadomo, że Skandynawowie należą do grupy tych pięknych, stylowych i lubiących się bawić Europejczyków. Ja w dodatku kocham ich modę oraz design, więc w głowie miałam idealnie ułożony scenariusz z mieszkaniem we Frederiksberg, czyli dzielnicy-mieście w Kopenhadze, blondynem u mojego boku, jamnikiem i weekendowymi wypadami na Bornholm. Wspomniana koleżanka uzmysłowiła mi jednak, jak bardzo byłam w błędzie i jak w 99% moja fantazja nie ma prawa się urzeczywistnić. No i tu wracamy do … języka w kontekście przeżywanych emocji. Podczas tamtego spotkania dowiedziałam się bardzo ciekawej rzeczy, a mianowicie tego, że jeśli chodzi np. o emocje związane z pozytywnymi uczuciami czy miłością to język duński jest bardzo mocno ograniczony. Zuzia, bo tak na imię ma moja znajoma, mówi biegle po duńsku – co istotne, jest tam już tak długo, że poziom znajomości duńskiego ma wręcz lepszy od polskiego. I to ona już wtedy zwróciła mi uwagę na bardzo ciekawe zjawisko, jakim jest niemożność nazwania uczuć w kontekście języka, jakim się posługujemy. Uczucia nienazwane Skandynawski dystans i oszczędność w okazywaniu, a przede wszystkim mówieniu o emocjach może wyjaśnić lingwistyczna hipoteza Sapira-Whorfa, która głosi, że używany język w większym lub mniejszym stopniu wpływa na sposób myślenia, a więc również na postrzeganie oraz wyrażanie uczuć. Z tego względu często osoby pochodzące z różnych kultur i posługujące się innymi językami nie są w stanie w pełni odnaleźć wspólnej płaszczyzny do wyrażania swoich emocji i potrzeb, co stanowi ogromną barierę w budowaniu trwałych związków i relacji (ni…

powiedz-mi-co-czujesz-a-powiem-ci-skad-jestes-edff621.jpeg
width: 1920
height: 1281

Czuły zmysł: dotyk
type: item
date: 2021-05-09T13:32:58.000Z
creator: Angelika Kucińska
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: Zdrowie
description: Przytulanie, głaskanie, masowanie, poklepywanie. Naukowcy policzyli, z jaką prędkością najlepiej dotykać i ile razy dziennie trzeba być dotykanym, by żyć w zdrowiu i szczęśliwie. Bo bez dobrego dotyku nie ma życia
encoded: W tym artykule: Dwadzieścia głasków dziennie Wielka czwórka dotykania Zablokowani na dotyk Jest taka piosenka rockandrollowego zespołu Mudhoney „Touch Me I’m Sick”. Dotknij mnie, jestem chory. To stara piosenka, nagrana wiele lat przed epidemią wirusa, która wymusiła społeczny dystans, ale jej tytuł mocno wybrzmiewa właśnie w pandemii. Czas koniecznej izolacji wyjątkowo brutalnie obchodzi się z osobami, które mieszkają same, są daleko od rodziny, nie mają możliwości regularnych spotkań z przyjaciółmi, a nawet jeśli od czasu do czasu pozwalają sobie na takie spotkania, to wiadomo, wszystko odbywa się bezdotykowo, bo strach. I ten strach jest jak najbardziej zrozumiały, powinniśmy chronić siebie i innych przed zarażeniem koronawirusem, ale jednocześnie nie zapominać, że całkowity brak dotyku może zrujnować nasze zdrowie fizyczne i psychiczne. Dotyk jest narzędziem okazywania i przyjmowania czułości, daje poczucie bezpieczeństwa, akceptacji i przynależności. Uspokaja i poprawia samopoczucie. Brak dotyku? Zabija. Dwadzieścia głasków dziennie Czym jest dobry dotyk? Mówiąc najogólniej – to dotyk wykonywany z pozytywną intencją, a dobre dotykanie nie może się odbywać wbrew woli dotykanego. Jego wzmacniająca rola w życiu została udowodniona naukowo, nie ma z czym dyskutować. Korzyści są obopólne. Kontakt „skóra do skóry” przekłada się na produkcję tych wszystkich dobrych hormonów, jak oksytocyna, dopamina i endorfiny, zarówno u dotykanego, jak i u dotykającego. Dotyk obniża poziom kortyzolu w organizmie, potocznie nazywanego hormonem stresu. Kilka lat temu głośno było o nieistniejącej już aplikacji Cuddlr, która – podobnie jak Tinder – służyła do matchowania osób w pary, tyle że w tym przypadku te pary spotykały się na sesje platonicznego, nieseksualnego przytulania. To, że Cuddlr już nie istnieje, nie jest wcale dowodem, że przytulanie nie było wystarczająco chodliwym, atrakcyjnym towarem. To raczej historia o tym, jak bardzo nie zdajemy sobie sprawy z uzdrawiającej mocy d…

czuly-zmysl-dotyk-04e71aa.jpeg
width: 1414
height: 1073

Przyjemności można i warto się nauczyć. Pozwala zbudować bezpieczną przestrzeń
type: item
date: 2021-05-01T17:55:17.000Z
creator: Aleksandra Krajewska
subject: Glamour Academy
subject: Lifestyle
subject: News
subject: czułość
subject: Glamour Academy Przyjemność
subject: przyjemności
subject: samomiłość
description: Przyjemność. Warto pochylić się nad tym słowem i sprawdzić, co ono w sobie kryje. Jak i nad tym, co ono dla nas znaczy. Jakiej przyjemności potrzebujemy. I pozwolić sobie na nią!
encoded: W tym artykule: Czym jest przyjemność? Przyjemność na co dzień Czym jest przyjemność? przyjemność 1. «miłe wrażenie wywołane dodatnimi bodźcami, uczucie zadowolenia» 2. «to, co wywołuje uczucie zadowolenia, sprawia miłe wrażenie, dostarcza przyjemnych doznań» (PWN) https://sjp.pwn.pl/slowniki/przyjemność.html Kiedyś w ogóle się nad tym nie zastanawiałam, samo słowo przyjemność było mi w pewien sposób obojętne. Ale bynajmniej nie dlatego, że brakowało mi miłych doznań – wręcz przeciwnie, nie mogę narzekać na brak uciech. Chodzi o to, że tak naprawdę dopiero bardzo niedawno zaczęłam rozumieć, co przyjemność znaczy i czym ona dla mnie jest. Wydawać by się mogło, że to w sumie bardzo łatwa sprawa – odpowiedzieć na pytanie: Co właściwie sprawia mi przyjemność? A jednak szczera konfrontacja z własnym potrzebami jest niesamowicie trudna, bo w jej centrum musimy postawić umiejętność słuchania i zrozumienia samej czy samego siebie. Co więcej, zaakceptowania swoich pragnień, możliwości, ale i ograniczeń. Przyjemność na co dzień Odczuwania rozkoszy w codziennym życiu trzeba się nauczyć i powinno iść to w parze z nauką samej czy samego siebie. Uważność, odpuszczenie złych emocji, uwolnienie głowy, czas oraz spokój – to wszystko razem pozwala zbudować bezpieczną przestrzeń, wolną od oceniania i krytycyzmu, tak niezwykle istotną w budowaniu samoświadomości. Czuła dla siebie, czuła na siebie Czułość. Czułości do siebie samych. „Tego się nie wygugluje, trzeba się ze sobą dogadać, meblować codzienność tak, żeby to nam smakowała, stawać po swojej stronie” – mówi Natalia de Barbaro, psycholożka, autorka bestsellerowej książki „Czuła przewodniczka” i warsztatów dla kobiet „Własny pokój”. Żyjemy w czasach przedziwnych, gdzie miarą człowieka jest liczba godzin spędzonych w pracy i grubość portfela. Życie w pędzie stało się podstawą egzystencji, bo w gonieniu króliczka przecież nie chodzi o to, żeby go złapać. Pandemia jednak zatrzymała świat, spowolniła nas i nasze działania. Modny stał …

przyjemnosci-mozna-i-warto-sie-nauczyc-6d7867c.jpeg
width: 1920
height: 1280

Ciałopozytywność to mit?
type: item
date: 2021-03-23T05:05:38.000Z
creator: Aleksandra Krajewska
subject: Lifestyle
subject: News
subject: Uroda
subject: ciałopozytywność
subject: czułość
subject: Koronawirus
subject: różnorodność
subject: samoakceptacja
description: Czy faktycznie żyjemy w ciałopozytywnych czasach i czule traktujemy siebie, jesteśmy na ścieżce samooakceptacji? Jak wygląda nasz stosunek do siebie samych w trudnych pandemicznych czasach?
encoded: Miałam napisać tekst o tym, czemu w pandemii wracamy nawet po klika razy do starych, znanych i lubianych przez nas filmów czy seriali. Podobno dzieje się tak głównie ze względu na poczucie bezpieczeństwa oraz przyjemności z powrotu do czasów sprzed COVID-19. Moje myślenie skręciło jednak w zupełnie inną stronę, chociaż może nie zupełnie, bo zaczęłam myśleć o relacji z ciałem w kontekście choroby, zmiany wyglądu i dalej zbliżającego się lata. Trzeba przyznać, że siedzenie w domu związane z pandemią, mniej aktywności na świeżym powietrzu, zamknięte obiekty sportowe, stres i obniżenie nastroju nie służą najlepiej naszej kondycji i ogólnej samoakceptacji. Ostatnio poruszyła mnie rozmowa z moją przyjaciółką – wspaniałą, mądrą, ambitną, przepiękną dziewczyną – o zmianach, jakie zaszły w naszych ciałach na przestrzeni ostatnich lat. Rozmowa zakończyła się prostą konkluzją, że niestety nie mamy już 20 lat i wszystko, co zjemy, gdzieś nam się odkłada, a jeden kieliszek wina to już i tak za dużo. Później pojawił się temat zbliżających się wakacji i oczywiście kostiumów kąpielowych. I od tego momentu mam w głowie istne gwiezdne wojny. Nie mogę przestać myśleć o tym, że z jednej strony ludzie, którymi otaczam się w codziennym moim życiu, których obserwuje na Instagramie, którzy mnie inspirują i często skłaniają do refleksji – większość z nich mówi z uznaniem o ciałopozytywności, a z drugiej strony wszyscy jesteśmy przerażeni na samą myśl o naszych ciałach i pokazaniu ich bez ubrania. To się też oczywiście przekłada na temat szeroko pojętej seksualności, ale teraz nie o tym. Żeby nie było, że jestem hipokrytką, bo te teksty czytają moi bliscy – ja sama mam problem z moim ciałem, miewam lepsze i gorsze dni, mówię głośno, że utyłam i powinnam coś z tym ciałem zrobić, ale… Zmiana myślenia o ciele i relacji z nim jest mi bardzo bliska. Wiele lat zajęło mi dostrzeżenie, że moje ciało i to jak ono wygląda mnie nie definiuje. Ogromnie dużo dał mi czas, kiedy mieszkałam w Danii. Duńczyc…

cialopozytywnosc-to-mit-a83e039.jpeg
width: 1920
height: 1371

Rosalie. uczy się czułości
type: item
date: 2021-02-28T16:25:45.000Z
creator: Katarzyna Dąbrowska
subject: News
subject: czułość
subject: Gwiazdy
subject: Rosalie
subject: wywiady
subject: wywiady glamour
description: Żeby spełnić marzenia o śpiewaniu, musiała pokonać wiele barier – przede wszystkim tych, które były w jej głowie. Dziś Rosalie. odważnie idzie po swoje i zachęca do tego inne dziewczyny. Bierzcie z niej przykład.
encoded: Jesteś dla siebie czuła? Od pewnego czasu staram się być coraz bardziej. Gdybyś zapytała mnie o to trzy lata temu, powiedziałabym, że nie. I nie wiedziałabym w ogóle, czym jest czułość wobec swojego ciała. Odkryłam ją przy moim chłopaku. Odnalazłam przy nim spokój i zrozumienie dla swojego ciała. Dotarło do mnie wreszcie, że nie muszę się katować kolejnymi dietami. A robiłam to przez większość mojego życia. Dlaczego tak się działo? Jako dziecko miałam nadwagę i czułam ogromną presję, by mieć szczupłe ciało. Skąd się ta presja wzięła? Sama ją sobie narzuciłam. Porównywałam się do innych dziewczyn. Najpierw w szkole, na studiach, a potem przyszła praca na scenie i zauważyłam, że też porównywałam się do innych wokalistek. Od samego początku czułam zgrzyt, jeśli chodzi o moje ciało, ale na szczęście już tak nie jest. W dużej mierze dzięki Dawidowi. I tak po prostu mu uwierzyłaś? Na początku nie do końca. Ale przyzwyczajałam się do tego, co słyszę. Zaczęłam chłonąć jego słowa. Gdy się poznaliśmy, byłam na maksa wkręcona w siłownię, w podnoszenie ciężarów. Mimo że chodziłam tam cztery razy w tygodniu, to nadal byłam niezadowolona z tego, jak wyglądam. Po czasie zauważyłam, że ten rodzaj wysiłku mi w ogóle nie służy. Potrzebowałam spokoju i sportu, który mnie wyciszy i wyciągnie moje ciało, a nie będzie je pompować. Spotkałam na swojej drodze osoby, które nauczyły mnie czułości. Jedną z nich jest moja przyjaciółka, która jest stylistką i joginką. Zauważyła, że jestem zestresowana. Chociaż ja tego nie pokazuję, ani w wywiadach, ani na scenie. Raczej staram się zakładać maskę silnej kobiety, a ona zobaczyła we mnie stres i zaproponowała sesję jogi. Pokazała mi ćwiczenia, które pomagają się wyciszyć, uspokoić i sprawiają, że lepiej śpię. Joga jest też dla mnie terapeutyczna, zdarzało mi się wzruszać w trakcie sesji. Z natury jestem introwertyczką, nie przed każdym potrafię się otworzyć. Jednocześnie jestem niezwykle emocjonalna. Jak to się stało, że taki wrażliwiec jak Ty chc…

rosalie4-35d7351.jpeg
width: 1280
height: 1920

Narasta w nas globalny głód skóry. Dotyczy każdego, bez wyjątku
type: item
date: 2021-02-27T05:37:49.000Z
creator: Kama Wojtkiewicz
subject: Glamour Academy
subject: News
subject: Relacje
subject: czułość
subject: Glamour Academy Przyjemność
subject: Lifestyle
subject: relacje
subject: skóra
subject: stres
subject: Zdrowie
subject: zdrowie psychiczne
description: Potrzebujemy czterech dotyków dziennie, by przeżyć, ośmiu, by zachować zdrowie i dwunastu, żeby być szczęśliwymi.
encoded: W tym artykule: Klasyfikacja zmysłów Dlaczego warto dbać o harmonię zmysłów? Szałas na hałas, czyli sposoby na dostrojenie zmysłów Zmysły kojarzą nam się z sensualnością. Mówimy o nich w kontekście afrodyzjaków, zapominając, że odgrywają kluczową rolę w naszym codziennym poczuciu bezpieczeństwa. Współczesny człowiek doświadcza przebodźcowania zmysłowego na każdej płaszczyźnie. Kakofonia zapachów, dźwięków i obrazów buduje w nas permanentne napięcie. I zamiast pochylić się nad harmonią wszystkich zmysłów, często przytłaczamy się jednym na rzecz drugiego. W efekcie znajdujemy się w okulocentrycznym punkcie, gdzie świat odbieramy głównie wzrokowo, dziwiąc się, skąd w nas globalny głód skóry. Klasyfikacja zmysłów Tradycyjnie wyróżniamy pięć zmysłów: dotyk, słuch, węch, smak i wzrok. Nauka cały czas rozpoznaje kolejne, takie jak nocycepcja (odczuwanie bólu skóry, stawów i narządów), zmysł temperatury czy równowagi, propriocepcja (zmysł ułożenia części ciała względem siebie) czy percepcja czasu. – Istnieje wiele zmysłów, które zagubiliśmy na przestrzeni wieków, takie jak magnetorecepcja, czyli rozpoznawanie pola magnetycznego ziemi. Kiedyś niektóre plemiona posługiwały się tym zmysłem podczas żeglowania. Jesteśmy także zdolni do echolokacji tak jak walenie czy nietoperze. Rozwój technologii poszedł jednak tak daleko, że w dużej mierze zapomnieliśmy o tych zmysłach, choć cały czas są obecne w naszym mózgu – opowiada Joanna Jurga, projektantka, innowatorka, specjalistka od designu synestetycznego i poczucia bezpieczeństwa w przestrzeni. Możliwość widzenia, odczuwania dotyku, temperatury, położenia ciała, słyszenia dźwięków, znajdowania się w przestrzeni czy czucia smaku to nasze fizjologiczne podstawy bytu. Pozwalają nam funkcjonować w świecie. Najstarszy jest zmysł węchu, dzięki któremu umiemy rozpoznawać, czy pożywienie jest dla nas dobre. Węch przenosi nas także w świat wspomnień i odpowiada za dobór partnerów. – W czasach, kiedy ludzie poznają się przez internet, bywa t…

GettyImages-533485473-d7578b2.jpg
width: 5760
height: 3840