Magda i Tomek mają HIV i żyją pełnią życia. „Przyjmuję dwa zastrzyki raz na dwa miesiące. Na co dzień nie pamiętam nawet, że mam HIV”
Magda założyła rodzinę i ma dwójkę zdrowych dzieci. Tomek jest spełnionym projektantem graficznym. Żyją z HIV i żyją pełnią życia. Ale społeczeństwo wciąż chce widzieć ich przez pryzmat stereotypów.
W Polsce według oficjalnych danych z HIV żyje około 30 tysięcy osób. Ale na 40 milionów obywateli, tylko 10 proc. jest przetestowana. „Ludzie przez cały czas wolą nie wiedzieć, że są zakażeni. Myślą, że to się rozejdzie po kościach, a to wejdzie w te kości i zje ich od środka” - mówi Tomek, który od ponad dwudziestu lat żyje z HIV. Tomek jest wkurzony. Denerwuje się, gdy mówi, jak bardzo edukacja na temat HIV i zdrowia seksualnego jest bagatelizowana w Polsce. - Temat jest traktowany ideologicznie, używany jako amunicja i ludzie umierają, a my siedzimy na bombie. HIV jest cichym, demokratycznym wirusem - nieważna jest orientacja, klasa społeczna i płeć. Ludzie podróżują, uprawiają seks, stosują dożylnie substancje psychoaktywne, więc regularne badania powinny być normą. Efekt braku edukacji jest taki, że nie mamy zielonego pojęcia, ile proc. osób jest zakażonych wirusem HIV - mówi. Podkreśla, że z HIV da się normalnie żyć, na co jest najlepszym dowodem. Przytakuje mu Magda, która już kilka lat temu wyoutowała się jako osoba zarażona. Przyjmuję dwa zastrzyki raz na dwa miesiące. Na co dzień nie pamiętam nawet, że mam HIV. Osoba, która ma wiremię (poziom wirusa we krwi - przyp.red.) na niewykrywalnym poziomie, nie zaraża. Zagrożeniem są osoby, które mają HIV, ale o tym nie wiedzą - tłumaczy. „Żyję w związku poliamorycznym. Aktualnie mam trzech partnerów”. Tak wygląda życie w stylu poli - „puszczalskie z zasadami” Monogamia to jedyny moralny i naturalny model związku? A może te przekonania wpoiła nam kultura i społeczeństwo? Te kobiety podążyły za swoimi pragnieniami i otworzyły relacje. Jak wygląda miłość w stylu poli? „Medyk powiedział mi, że mam sześć miesięcy życia” Magda dostała HIV „w spadku” po matce narkomance. Pierwszy rok życia spędziła w szpitalu w Poznaniu, później została przeniesiona do Domu Małego Dziecka w Gdańsku, który jako jedyny w regionie przyjmował dzieci zakażone HIV. O tym, że jest zakażona, dowiedziała się od matki zastępczej, gdy miała jedenaście lat. - Była taka praktyka, żeby informować dzieci, które wchodzą w wieku dojrzewania, więc ona pewnego ranka po prostu wytłumaczyła mi, na co są leki, które codziennie przyjmuję. Powiedziałam „ok” i wzruszyłam ramionami. To niczego nie zmieniało w moim życiu - wspomina. Tomek w 2002 r. dowiedział się, że jego partner go zdradzał. Równolegle zaczęły się problemy ze zdrowiem: nawracające infekcje ucha, zapalenia płuc i gardła. Postanowił się przebadać. Wybrał punkt anonimowego testowania w centrum Wrocławia. Gdy przyszedł po wyniki, przywitał go medyk, od którego czuć było alkohol. Wziął ode mnie numerek i sprawdził wynik: „Jest pan zakażony, ma pan sześć miesięcy życia. Nie jesteśmy panu w stanie w żaden sposób pomóc. Do widzenia”. Przeżyłem szok. Do tej pory pamiętam ten gabinet, czuję nawet zapach alkoholu, ale nie jestem w stanie sobie przypomnieć jego twarzy. Teraz wiem, że to była ekstremalna homofobia i serofobia, ale wtedy po prostu kupiłem kalendarz ścienny i skreślałem na nim kolejne dni do deadlinu. Przez dwa tygodnie żyłem jak porażony prądem. Aż w końcu coś mnie tknęło” - mówi. - Zostałem potraktowany podmiotowo, z życzliwością. Skierowano mnie do szpitala zakaźnego. Lekarze, do których trafiłem, i którzy mnie leczą do dziś, wprowadzali oddolnie opiekę holistyczną. Tu nie trzeba wielkiej psychologii, wystarczy zwykła empatia i konsekwentne, szczere zainteresowanie pacjentem. Nasze relacje są wręcz kumpelskie, bo oni zredukowali poczucie wyższości. I to uczyniło cuda. Dzięki nim dwa lata po diagnozie byłem już totalnie ok, z tym, że żyję z HIV - twierdzi. Miłość kontra HIV Tomek i Magda nie mieli problemu, że żyją z HIV. Ale musieli jeszcze tę wiedzę skonfrontować z otoczeniem. Spotykałam się z pewnym chłopakiem, byliśmy przyjaciółmi, ale miałam nadzieję na coś więcej. Gdy dowiedział się, że żyję z HIV, zerwał ze mną kontakt. To była jedyna taka sytuacja w moim życiu. Rówieśnicy, a potem koledzy z pracy, wiedzieli i nie mieli z tym problemu - przyznaje. Tomek przez kilka lat z nikim się nie spotykał. Zakopał się w pracy, izolował, musiał przepracować na terapii wiele tematów. Gdy w końcu postanowił wrócić do randkowania, poznał Adama. Podczas jednego z pierwszych spotkań wyznał, że żyje z HIV. Nie został odrzucony. Na początku miałem schizę, że mogę mu przekazać wirusa. Skrupulatnie trzymałem się zabezpieczeń, wysyłałem go na badania kontrolne. W 2014 r. skończyła się pierwsza tura badań „Partner”. Badano zakażenia wirusem w parach, gdzie jedna osoba była zdrowa, a druga miała HIV, ale była leczona i miała wiremię na poziomie niewykrywalnym. Badaniem objęto 2138 par. Nie było ani jednej transmisji wirusa. Któregoś razu Adam się nie zabezpieczył i powiedział mi o tym po fakcie. Od tamtej pory napięcie zniknęło - wspomina. Para postanowiła wystartować z kampanią społeczną „Niewykrywalnie” - szerzą wiedzę na temat badań „Partner”, namawiają do testowania się, walczą ze stygmą. Tomek postanowił się publicznie wyoutować, czuł, że tylko osobiste świadectwo może przynieść zmianę. Miał też w sobie silną potrzebę misji, uważał, że ma dług do spłacenia. - Ja swoim lekarzom: dr.Jackowi Gąsiorowskiemu, a potem Bartkowi Szeteli, zawdzięczam życie. Wiem, że nie wszyscy zakażeni mieli tylko szczęścia. Dlatego wychodzę do ludzi, tłumaczę, że z HIV można żyć normalnie, godnie i szczęśliwie - podkreśla. “Czuję się z tych pierwszych momentów z dzieckiem okradziona” Pierwsza ciąża Magdy przebiegała prawidłowo. Gorzej za to wyglądała współpraca z ginekologiem. - Nie miał wiedzy na temat ciąż kobiet żyjących z HIV. Wszystko zwalał na lekarza zakaźnika. To generowało stres - twierdzi. Magda rodziła w szpitalu, który miał rekomendację do przyjmowania porodów kobiet żyjących z HIV. Musi to być oddział izolacyjny, bo w trakcie rozwiązania jest duża utrata krwi, spada odporność i kobieta jest narażona na różne infekcje. Rodząca musi mieć podaną kroplówkę z lekiem antyretrowirusowym, a dziecko, jeśli akcja porodowa trwa ponad cztery godziny, nawet trzy różne leki. - Mój poród trwał 21 godzin, był wywoływany oksytocyną, więc ból był nie do wytrzymania - nikt nawet nie wspomniał nie o znieczuleniu. Nie dostałam córki po porodzie, nie mogłam jej przytulić, nakarmić. Rekomendacje były wtedy takie, że matka żyjąca z HIV nie może karmić piersią. Dodatkowo moją córkę zabrano na miesiąc na oddział zakaźny. Tam była badana i dostawała leki. Czuję się przez ówczesne przepisy okradziona z tych pierwszych momentów z dzieckiem. Teraz w odpowiednich warunkach, z niewykrywalną wiremią i pod opieką doradcy laktacyjnego, można karmić piersią. Ale mnie tej możliwości pozbawiono - wspomina. Córka była trzykrotnie badana na obecność wirusa HIV we krwi, wynik był negatywny. Magda nie stresowała się badaniami. Wiedziała, że szansę na zakażenie, przy zachowaniu środków ostrożności przy porodzie, i przy jej niewykrywalnym poziomie wirusa, są niemal zerowe. Teraz Magda jest mamą jedenastolatki i ośmiolatka. Dzieci nie wiedza, że żyje z HIV. Uważa, że są jeszcze za małe. Chce, żeby jak najdłużej miały beztroskie dzieciństwo, żeby nie musiały przejmować się, że mama jest chora. Życie po zdradzie nie musi być pasmem nieszczęść. Oto, co możesz zrobić, aby nie zwariować Życie po zdradzie - jak wygląda i jak można sobie pomóc? Odpowiadamy, co zrobić, by nie zwariować i wrócić na właściwie tory. „To nie wirus nas uwiera. To brak edukacji” Wirus wymaga od nich, by regularnie brali leki i się badali. I tyle. Najdotkliwsze są dla nich skutki braków edukacji społeczeństwa, w tym przedstawiciel służby zdrowia. Gdy miałam wycinany wyrostek, lekarz się pytał trzy razy, czy na pewno informacja o tym, że żyje z HIV, ma być w dokumentacji medycznej. W końcu zapytałam „A czemu miałaby nie być?”. Odpowiedział, że inni lekarze mogą mieć z tym problem. Dodam, że to jest to szpital, który kształci studentów medycyny. Innym razem, na sorze, pielęgniarka na informację, że żyję z HIV, zareagowała popłochem. Założyła podwójną parę rękawiczek i na nic się zdały moje zapewnienia, że nic jej z mojej strony nie grozi - mówi Magda. - Czyli mężczyzny homoseksualnego umierającego na „gejowskiego raka”. Ten stereotyp nie został nigdy skontrowany za pomocą edukacji. Według wyobrażeń jestem dewiantem mającym skłonności autodestrukcyjne, grzesznym pedałem, który się non stop puszcza - i sam sobie jestem winien. Obraz czegoś buduje się na podstawie emocji, i najczęściej są to emocje negatywne, bo one są najsilniejsze - twierdzi Tomasz. Uważa, że winni są politycy, którzy nie dojrzeli emocjonalnie do tego, by zdrowie seksualne traktować, jak każde “inne” zdrowie. Merytorycznie i z szacunkiem do osiągnięć medycyny Tu mamy też paradoks, bo HIV jest najlepiej poznanym i opisanym wirusem w historii medycyny, a komunikację społeczną na jego temat mamy na poziomie zerowym - podkreśla. Ciężar edukacji i wsparcia spada na barki NGOsow, niepokornych lekarzy i aktywistów - podsumowuje Tomasz. Tomasz na pytanie, czy gdyby mógł cofnąć czas, uniknąłby zakażenia, mówi, że „nie”. Wirus stał się pretekstem do skonfrontowania z głębiej zakopanymi traumami. Teraz zna się na wylot: potrafi kochać i być kochanym. Magda świetnie odnajduje się w macierzyństwie, dzieci są dla niej całym światem, po cichu marzy o kolejnym dziecku, będzie je mogła karmić piersią. Wiedzą, że mają szczęście, na swojej drodze trafili na osoby, które dały im wiedzę i akceptację. Ale mają świadomość, jak wiele osób siedzi w szafie, boryka się ze stygmą, nie ma dostępu do wykwalifikowanej opieki. - Apelujemy, by porzucić swoje wyobrażenia na temat HIV, wyjść poza swoją strefę komfortu, poszukać aktualnych informacji, poczytać, jak naprawdę wygląda życie z HIV. I przede wszystkim regularnie się badać - mówią.
Jak rozmawiać z nastolatkiem tak, żeby go zrozumieć? Przydatne rady i wskazówki
W tym artykule: Jak rozmawiać z nastolatkiem? Praktyczne wskazówki Jak rozmawiać z nastolatkiem? Stwórz warunki do rozmowy Jak rozmawiać z nastolatkiem? Słuchaj Jak rozmawiać z nastolatkiem? Zadawaj pytania Jak rozmawiać z nastolatkiem? Trzymaj emocje na wodzy Jak rozmawiać z nastolatkiem? Nie oceniaj Jak rozmawiać z nastolatkiem? Bądź szczery i otwarty Jak rozmawiać z nastolatkiem? Nie unikaj trudnych tematów Jak nie rozmawiać z nastolatkiem? Prowadzenie konwersacji z osobą w okresie dojrzewania może być niezwykle trudne. Często wydaje nam się, że bez względu na to, jak bardzo się staramy, nie jesteśmy w stanie skończyć rozmowy bez kłótni i zgrzytów. Niestety, często wina leży po naszej stronie, nawet wtedy, kiedy mamy dobre chęci. Jak rozmawiać z nastolatkiem? W jaki sposób stworzyć idealne warunki do konwersacji? Których tematów lepiej nie poruszać? Czytaj dalej! Jak rozmawiać z nastolatkiem? Praktyczne wskazówki Relacje opiekunów z nastolatkami są często trudne, złożone, pełne napięć i kłótni. Nic dziwnego, ponieważ okres dorastania jest momentem, w którym dziecko zaczyna budować swoją tożsamość i autonomię. W tym czasie zachodzi też duża ilość zmian hormonalnych w jego organizmie, co może powodować występowanie huśtawek nastroju i wzmożonej emocjonalności. To wszystko znowu może prowadzić do przeciwstawiania się dorosłym i niechęci do prowadzenia z nimi szczerych rozmów. Jak wiemy, komunikacja z podopiecznym jest niezwykle ważna, szczególnie w burzliwym okresie dorastania. Jak stworzyć bezpieczne i komfortowe warunki do rozmowy, w których nastolatek poczuje się pewnie? To oczywiście w pewnym stopniu zależy od cech charakteru i stanu emocjonalnego konkretnej osoby. Jest jednak kilka uniwersalnych zasad, które pomogą nam w prowadzeniu produktywnych i szczerych konwersacji. Jak rozmawiać z nastolatkiem? Staraj trzymać się poniższych zasad: Stwórz warunki do rozmowy. Ustal jej termin oraz zasady, zorganizuj odpowiednią przestrzeń. Bądź zaangażowany w konwersację - aktywnie słuchaj i zadawaj pytania. Nie oceniaj. Pamiętaj, że każdy ma prawo do własnych zainteresowań i przekonań. Trzymaj emocje na wodzy. Bądź szczery i otwarta. Pokaż podopiecznemu, że darzysz go zaufaniem. Nie unikaj trudnych tematów, nawet, jeśli boisz się o nich rozmawiać. Jak rozmawiać z nastolatkiem? Stwórz warunki do rozmowy Każda poważna, długa rozmowa z nastolatkiem (na przykład na temat jego zachowania i rzeczy, które cię w nim niepokoją) powinna zostać dokładnie zaplanowana. Zamiast „atakować” swojego podopiecznego w biegu i nerwach, stwórz dobre warunki do konwersacji. Spokojne, przemyślane spotkanie, do którego oboje się przygotujecie, ma o wiele większe szanse na powodzenie. Jak stworzyć idealne warunki do rozmowy z nastolatkiem? Umów się na rozmowę Często zdarza się, że temat, który chcemy poruszyć z nastolatkiem pojawia się nagle. To naturalne, że naszym pierwszym instynktem jest konfrontacja z podopiecznym i rozpoczęcie dłuższej rozmowy. Musisz jednak pamiętać, że nastolatek, nawet jeśli nie jest jeszcze pełnoletni, ma prawo do samodzielnego rozporządzania własnym czasem. To, że ty chcesz rozpocząć konwersację w danym momencie nie oznacza, że druga osoba będzie czuła się z nią komfortowo. Może boli ją głowa, jest umówiona na telefon z koleżanką, albo ma bardzo ważny projekt do szkoły, z którym się nie wyrabia? Jeśli chcesz poruszyć dłuższy lub ważny temat z nastolatkiem, pamiętaj, żeby wcześniej umówić się z nim na rozmowę. Daj mu czas na przygotowanie, znajdźcie termin, który będzie odpowiadał każdemu z was. Kiedy nastolatek poczuje, że traktujesz go na zasadach partnerstwa, o wiele prościej będzie mu się przed tobą otworzyć. Ustal wspólnie z nastolatkiem zasady rozmowy Przed rozpoczęciem rozmowy poinformuj nastolatka, na jakie tematy chcesz z nim porozmawiać. Nie musisz wchodzić w szczegóły, jednak bardzo ważnym jest, aby twój rozmówca dowiedział się, z jakiego powodu zaplanowaliście rozmowę. Zapytaj nastolatka, czy on też chciałby przy okazji poruszyć z tobą jakieś konkretne kwestie. Zapiszcie zasady, które będą obowiązywać w czasie rozmowy. Czy jest jakiś temat, którego twój podopieczny bardzo nie chce dzisiaj poruszać? Czy są konkretne zwroty lub sformułowania, które wyprowadzają któreś z was z równowagi? Doprecyzowanie tego typu kwestii niezwykle ułatwi wam późniejszą komunikację. Wybierz dobre miejsce na rozmowę Planując rozmowę z nastolatkiem znajdź miejsce, w którym nikt wam nie będzie przeszkadzał. Jeśli chcecie zahaczać o wrażliwe i poważne tematy bardzo ważnym jest, aby twój rozmówca poczuł się komfortowo i bezpiecznie. Tylko wtedy będzie w stanie się przed tobą otworzyć. Unikaj sytuacji, w których wasza rozmowa jest słyszalna przez innych domowników, albo są oni w stanie wejść do pomieszczenia w trakcie konwersacji. Wybierz ciche, przytulne miejsce, najlepiej z opcją zamknięcia drzwi od środka. W innym wypadku poinformuj resztę domowników, że ty i podopieczny potrzebuje chwili czasu tylko dla siebie i będziecie wdzięczni, jeśli nikt nie będzie wam przeszkadzał. Pozbądź się rozpraszaczy Jak rozmawiać z nastolatkiem podczas zaplanowanej wcześniej konwersacji? Przede wszystkim postaraj się być w stu procentach skupionym na swoim rozmówcy. Zrezygnuj z wszelkich „rozpraszaczy”. Wyłącz telewizor czy radio, nie przeglądaj telefonu, nie wykonuj w tym czasie obowiązków domowych. Najważniejsze, aby nastolatek poczuł, że cała twoja uwaga jest skoncentrowana wokół rozmowy. Jak rozmawiać z nastolatkiem? Słuchaj Jednym z najważniejszych punktów prowadzenia produktywnej rozmowy z nastolatkiem jest aktywne słuchanie. Podkreślamy tutaj słowo aktywne, ponieważ często wydaje nam się, że jesteśmy zaangażowani w rozmowę, a tak naprawdę nasze myśli uciekają w siną dal, koncentrując się na kompletnie innych tematach. Niestety, nasz rozmówca zazwyczaj jest w stanie wyczuć, że nie jesteśmy w stu procentach skupieni na tym, co próbuje nam przekazać. To znowu może wywołać w nim frustrację oraz niechęć do kontynuacji rozmowy. Jak rozmawiać z nastolatkiem tak, żeby poczuł się wysłuchany? Postaraj się skupić na każdej części jego wypowiedzi, a nie tylko tej, która zahacza o ważne dla ciebie tematy. Oczywiście, jeśli rozmowa dotyczy jego słabych ocen albo niegrzecznego zachowania, w końcu będziecie musieli przejść do meritum. Pamiętaj jednak o daniu swojemu rozmówcy przestrzeni do wypowiedzi i dokładnego przedstawienia swojego punktu widzenia. Uważnie wysłuchaj tego, co nastolatek chce ci przekazać, nawet jeśli do końca się z nim nie zgadzasz. Nie próbuj mu przerywać ani wchodzić w słowo. Prowadź dyskusję, ale nie próbuj komentować, oceniać czy krytykować jego wypowiedzi. Jeśli dane zachowanie lub sytuacja tego wymagają, udziel swojemu podopiecznemu reprymendy. Nie zapominaj jednak, że ma prawo do bycia wysłuchanym i przedstawienia swojego punktu widzenia. Jak rozmawiać z nastolatkiem? Zadawaj pytania Jak rozmawiać z nastolatkiem tak, żeby jak najbardziej zaangażować go w konwersację? Nie zapomnij o częstym zadawaniu pytań. Twój rozmówca musi poczuć, że realnie interesujesz się tym, co ma do powiedzenia. Jeśli widzisz, że skupia się na konkretnym wątku lub wydarzeniu, zadaj kilka pytań, które ułatwią mu rozwinięcie myśli. Mogą być to zdania takie jak: „Jak tamto wydarzenie wyglądało z twojej perspektywy?” „Jak czułeś/aś się w tamtym momencie?” „Jak skończyła się ta historia?” „Co teraz myślisz o tym, co się wydarzyło?” „Czy żałujesz tego, jak w tamtym momencie zareagowałeś?” Daj nastolatkowi przestrzeń do wypowiedzi na temat, który go interesuje. Bądź aktywnie zaangażowany w rozmowę. Pamiętaj jednak, żeby nie zadawać pytań zbyt natarczywie. Granica między szczerym zainteresowaniem, a sprawieniem, że druga osoba poczuje się „jak na przesłuchaniu”, może być bardzo cienka, szczególnie podczas rozmów na drażliwe tematy. Twój rozmówca powinien czuć się komfortowo, dlatego jeśli widzisz, że bardzo nie chce dzielić się z tobą którąś z informacji, najlepiej odpuść. Do każdego tematu możesz wrócić przecież później, na przykład przy okazji następnej rozmowy. Jak rozmawiać z nastolatkiem? Trzymaj emocje na wodzy Spokój jest jednym z kluczowych elementów produktywnej rozmowy z nastolatkiem. Niestety, czasami jest nam bardzo trudno go utrzymać, szczególnie, jeśli poruszane są trudne i drażliwe tematy. Czasami wystarczy jedno złe słowo lub stwierdzenie, które wyprowadzi któregoś z rozmówców z równowagi. Jak skutecznie trzymać nerwy na wodzy podczas rozmów z nastolatkiem? Pamiętaj, że to ty jesteś osobą dorosłą. Twój podopieczny dopiero wchodzi w okres dojrzewania, a w jego organizmie zachodzi wiele zmian. W przeciwieństwie do ciebie nastolatek ma prawo się unosić. Ty nie powinieneś reagować emocjonalnie. Jeśli widzisz, że rozmowa wkroczyła na „niebezpieczne” tory, a nastolatek mówi podniesionym głosem, krzyczy lub używa niestosownych zwrotów, zakończ rozmowę. Zrób to samo w sytuacji, w której poczujesz, że sam jesteś zbyt zdenerwowany lub emocjonalny do kontynuowania konwersacji. Pamiętaj, że do rozmowy możecie zawsze wrócić w późniejszym terminie. Jak rozmawiać z nastolatkiem? Nie oceniaj Jeśli chcemy zbudować szczerą i obustronną więź emocjonalną z nastolatkiem musimy mu pokazać, że akceptujemy go takim, jaki jest. Dlatego tak ważnym jest, aby podczas rozmów nie oceniać swojego podopiecznego. Najczęstszym błędem, który popełniamy, jest bagatelizowanie jego uczuć oraz problemów, ponieważ nie wydają nam się „wystarczająco ważne”. Nie możemy jednak zapominać, że emocje, które nastolatek odczuwa, są prawdziwe. To, że my nie jesteśmy w stanie ich zrozumieć nie znaczy, że powinny być zamiatane pod dywan. Nigdy też nie powinniśmy podchodzić do rozmowy z nastolatkiem stereotypowo i dewaluować jego pomysłów lub poglądów. Pamiętaj, że każdy z nas ma prawo do własnych przekonań i zainteresowań. Jeśli twój rozmówca z pasją i zaangażowaniem opowiada o rzeczy, która wydaje ci się błaha i nieważna, nie dawaj tego po sobie poznać. Nawet delikatny wyraz braku zainteresowania może sprawić, że twój podopieczny poczuje się zignorowany i w konsekwencji straci chęć do rozpoczynania z tobą kolejnych rozmów. Jak rozmawiać z nastolatkiem? Bądź szczery i otwarty Jak rozmawiać z nastolatkiem, który ma problem z okazywaniem emocji? Przede wszystkim nie wstydź się przed nim swoich własnych uczuć. Jeśli któryś z tematów sprawia, że robi ci się przykro, smutno albo zbiera ci się na łzy, powiedz o tym otwarcie swojemu rozmówcy. Jeśli twój podopieczny zobaczy, że czujesz się przy nim bezpiecznie, również w kwestii okazywania uczuć, o wiele prościej będzie mu się przed tobą emocjonalnie otworzyć. Nie zatajaj przed podopiecznym swoich myśli oraz uczuć. Nie unikaj trudnych pytań, a jeśli są tematy, na które bardzo nie chcesz rozmawiać, postaraj się dokładnie wytłumaczyć dlaczego jest tak a nie inaczej. Pamiętaj, że jeśli wymagasz od drugiej osoby szczerości podczas rozmowy, musisz najpierw zdobyć jej zaufanie, a co za tym idzie, samemu być stuprocentowo szczerym. Jak rozmawiać z nastolatkiem? Nie unikaj trudnych tematów Prawdopodobnie każdy z nas ma tematy, które trudno mu poruszać z innymi osobami. Sprawa może wyglądać jeszcze ciężej, kiedy czujemy, że powinniśmy podjąć je z naszym podopiecznym, szczególnie, jeśli jest w burzliwym okresie dorastania. Niestety, odkładanie trudnych tematów „na potem” zazwyczaj przynosi nam więcej szkody niż korzyści. Wiele problemów będzie nam o wiele łatwiej rozwiązać, jeżeli zareagujemy szybko i stanowczo. Poza tym, spuszczanie kurtyny milczenia na stresujące dla nas tematy może sprawić, że staną się rodzinnym tabu i konsekwencji jeszcze trudniej będzie nam się zebrać do rozmowy. Jak rozmawiać z nastolatkiem o seksualności? Najlepiej szczerze i otwarcie, bez oceniania i tworzenia tematów tabu. Jeśli podopieczny zapyta nas o kwestie związane z seksem, powinniśmy odpowiadać w sposób odpowiedni do jego wieku. Możemy wspomóc się artykułami i książkami dotyczącymi poruszania tego typu wątków z nastolatkami. Pamiętaj jednak, żeby zawsze zahaczać o temat nietykalności cielesnej nastolatka i przypominać mu, że nikt nie powinien przekraczać jego granic. Jak rozmawiać z nastolatkiem, u którego podejrzewamy depresję? W takiej sytuacji opiekun powinien powiedzieć podopiecznemu, że zauważył u niego niepokojące objawy i zapytać, czy mógłby w jakikolwiek sposób mu pomóc. Warto też jak najszybciej umówić wizytę u specjalisty. Tylko psychiatra lub psychoterapeuta będzie w stanie odpowiednio zdiagnozować problem, a następnie wdrożyć odpowiednie leczenie. Podcast Sekspertki: Iza Jąderek o dojrzewaniu, edukacji seksualnej i książce „Zmieniam się” Seksuolożka Iza Jąderek napisała książkę dla wchodzących w okres dojrzewania dzieciaków. „Zmieniam się” bez wahania można nazwać lekturą przełomową, która w przyjazny i rzetelny sposób wyjaśnia procesy zachodzące w ciele, kwestię stawiania granic i pomaga w zaprzyjaźnieniu się z własną seksualnością, wypełniając brak edukacji seksualnej w naszym kraju. Dlaczego to książka dobra nie tylko, dla dzieci w wieku 10-12 lat, ale i trzydziestolatków? Posłuchajcie podcastu! <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/sekspertki-sekspertki-iza-jaderek-o-dojrzewaniu-edukacji-seksualnej-i-ksiazce-zmieniam-sie-c4a2d0f.jpeg" width="700" height="700" alt="Sekspertki: Sekspertki: Iza Jąderek o dojrzewaniu, edukacji seksualnej i książce „Zmieniam się”" title="Sekspertki: Sekspertki: Iza Jąderek o dojrzewaniu, edukacji seksualnej i książce „Zmieniam się”" /> Jak nie rozmawiać z nastolatkiem? Niestety, nawet jeśli podejdziemy do rozmowy z podopiecznym z jak najlepszymi chęciami i starannym przygotowaniem, może zdarzyć się, że nie pójdzie ona zgodnie z planem. Z czego lepiej zrezygnować podczas rozmowy z nastolatkiem? Wypytywanie o znajomych/partnera Jako opiekun dziecka masz prawo wiedzieć co dzieje się w jego życiu. Nie oznacza to jednak, że nastolatek musi dzielić się z tobą każdą swoją myślą. Bardzo ważne, aby miał przestrzeń tylko dla siebie - przecież to oddzielny byt. Młodzi mogą być szczególnie wrażliwi na tematy związane z bliskimi znajomymi lub potencjalną sympatią. Jeśli nastolatek nie chce podzielić się z tobą tym obszarem życia od razu, nie naciskaj i nie wypytuj. Jeśli będziesz zbyt natarczywie wyciągać z niego informacje, prawdopodobnie jeszcze bardziej zamknie się w sobie. Ocenianie jego zainteresowań Wspomnieliśmy o tym już we wcześniejszym akapicie, ale to powtórzymy: nikt nie lubi być oceniany, każdy ma prawo do własnych przekonań i zainteresowań. Nie próbuj wywierać na swoim podopiecznym nacisku względem tego, co powinno mu się podobać. Jeśli chce rozmawiać z tobą o swoich zainteresowaniach, spróbuj dawać mu do zrozumienia, że je akceptujesz i chętnie o nich posłuchasz. Pamiętaj, aby w żaden sposób nie podcinać swojemu rozmówcy skrzydeł.
Krwawienie (plamienie) z pochwy po stosunku – przyczyny. O czym mogą świadczyć plamy na bieliźnie?
Krwawienie z pochwy po stosunku zazwyczaj budzi niepokój. Przyczyn występowania krwawień jest mnóstwo. Ale czy zawsze jest się, czym niepokoić? Wyjaśniamy.
Plamienie po seksie może mieć wiele przyczyn. Krwawienie z pochwy po stosunku może być zależne od naszego stanu zdrowia, od tego, czy jesteśmy w ciąży, bądź też czy jest to pierwszy stosunek płciowy, czy kolejny. Warto zwrócić uwagę na to, czy krwawienie występuje po każdym stosunku oraz czy występowały przy tym inne dolegliwości. Niewątpliwie każde krwawienie powinno obudzić naszą uważność, choć nie musi oznaczać najgorszego. Warto jednak udać się do lekarza w celu sprawdzenia swojego stanu zdrowia oraz określenia przyczyny plamienia i wyeliminowania jej. Krwawienie z pochwy po stosunku – przyczyny Krwawienie z pochwy po stosunku zazwyczaj nie jest rzeczą przyjemną. W zależności od jego obfitości może budzić większy lub mniejszy niepokój. Można je oczywiście mylnie wziąć za okres, ale jeśli akurat nie wypada jego pora, to krwawienie plamienie po seksie oznacza raczej coś innego. Warto również uściślić, że krew może pojawić się nie tylko po stosunku lecz także w jego trakcie. Przyczyn występowania krwawienia, jak już wiemy, jest dużo, warto więc zacząć od tych najczęściej spotykanych. Krwawienie z pochwy po stosunku – seksualny debiut Krwawienie może wystąpić podczas pierwszego seksu waginalnego w wyniku penetracji tej części ciała. W zależności od indywidualnej budowy anatomicznej wejście do pochwy może zamykać fałd błony śluzowej nazywany koroną pochwy (Kiedyś krzywdząco: błona dziewicza. Więcej o tym piszemy tutaj: Sekspozytywny alfabet - W jak wieniec pochwy. Co to takiego?). W wyniku jego przerwania (które następuje niekoniecznie przy pierwszym stosunku waginalnym) może wystąpić (ale nie musi) krwawienie. Czasem jest to delikatne plamienie, u innych będzie ono bardziej obfite. Może być i tak, że kilka kolejnych stosunków waginalnych również będzie wiązało się z plamieniem. Nie jest to jednak zwykle powód do zmartwień, ponieważ wynika to z fizjologii i budowy naszego ciała. Jeśli jednak krwawienie jest obfite, niepokoi nas w jakikolwiek sposób, absolutnie nie ma co tego lekceważyć i żyć w strachu, najlepiej jak najszybciej udać się do lekarza. Krwawienie z pochwy po stosunku – ciąża Kolejną rzeczą, która jest niezwykle ważna, jest to, czy krwawienie po stosunku występuje w momencie gdy kobieta jest ciężarna, czy też nie. U kobiet w ciąży krwawienie jest często spotykaną rzeczą. Nie wolno tego bagatelizować, ale też nie musi oznaczać nic złego. W ciele kobiety podczas ciąży zmienia się stężenie poszczególnych hormonów. Organy stają się bardziej ukrwione i tkliwe. Macica jest narządem, który powiększa się parokrotnie. Nie ma więc co się dziwić, że niekiedy po stosunku płciowym u kobiet występuje krwawienie, które może objawiać się również brązowym plamieniem. Krwawienie z pochwy powinno być skonsultowane z lekarzem prowadzącym ciążę. To on po przeprowadzeniu wywiadu i zbadaniu pacjentki określi, czy jest to powód do zmartwień, czy zwykły przypadek. Krwawienie z pochwy po stosunku – otarcia, mikrourazy Jeśli kobieta nie jest w ciąży, ani nie jest to jej pierwszy stosunek, przyczyny krwawienia mogą mieć inne podłoże. Bardzo często plamienie po stosunku pojawia się z powodu mikrourazów wynikających ze zbyt intensywnego stosunku bądź niedostatecznego nawilżenia. Delikatne tkanki kobiecej pochwy podczas stosunku mogą ulec uszkodzeniu, otarciom, co powoduje naruszenie naskórka. Rany te mogą krwawić, a także sprawiać ból. Jeśli suchość pochwy utrzymuje się przy każdym stosunku, warto udać się do lekarza, ponieważ ich przyczyną może być infekcja intymna, a także zaburzenia hormonalne. Generalnie jednak warto mieć pod ręką lubrykant, ponieważ naturalne nawilżenie może nie wystarczyć. A czasem, z różnych przyczyn, mimo podniecenia, lubrykacja może się nie pojawić, może być niewystarczająca. Wtedy pojawia się dyskomfort, zwiększa ryzyko otarć, a te mogą skutkować plamieniem z pochwy w trakcie lub po stosunku. Jednak na tym nie koniec. Chociaż wagina szybko się sama goi, to jej mikrourazy zwiększają ryzyko zakażenia infekcjami przenoszonymi drogą płciową (zwłaszcza jeśli nasz seks nie jest zabezpieczony prezerwatywą). Lubrykant to must have w sypialni! Jak się go stosuje i który warto kupić? Lubrykant to środek nawilżający, który ułatwia (i uprzyjemnia!) uprawianie seksu. Nawilża śluzówkę pochwy, czy inne miejsca intymne, dzięki czemu penetracja i w ogóle jakakolwiek stymulacja nie wiąże się z dyskomfortem i obtarciami. Jest także nieodzowny podczas zbliżeń analnych. Sprawdź, jak wybrać odpowiedni lubrykant, których unikać, jaki naturalny lubrykant sprawdzi się najlepiej, a także jak żel intymny może urozmaicić seks. Krwawienie z pochwy po stosunku – nadżerki, polipy... Innymi przyczynami krwawień po stosunku mogą być rzeczy mniej błahe. Mogą je powodować anatomiczne wady pochwy, utrudniające współżycie, np. poprzeczne bądź podłużne przegrody pochwy. Nadżerki powstałe na skutek otarć, mikrourazów, czy też po porodzie także mają duży wpływ na krwawienie. Polipy, czyli łagodne zmiany nowotworowe, oraz te najbardziej niebezpieczne przyczyny, czyli zmiany nowotworowe pochwy oraz szyjki macicy. Krwawienie po stosunku z pochwy – czy to zdarza się często? Przyczyny Krwawienie z pochwy po stosunku zdarza się stosunkowo często, ponieważ może na to wpływać wiele różnorodnych czynników. Warto pamiętać, że krwawienie kilka dni po stosunku może zwiastować zagnieżdżenie się zarodka, czyli oznaczać, że doszło do zapłodnienia. Należy więc obserwować swoje ciało i gdy dojdzie do krwawienia, zapamiętać, czy nie wystąpiły dodatkowe objawy. Często krwawienie z pochwy jest spowodowane przyjmowaniem nieodpowiednich leków. Warto więc przed wizytą u lekarza zapisać sobie dokładne nazwy leków oraz ich dawki. Ważne jest przygotowanie się do wizyty, by zawęzić przyczyny i zwiększyć możliwość na całkowite wyeliminowanie krwawienia z pochwy po stosunku. W dzisiejszych czasach jest to coraz częściej spotykana przypadłość, ale możliwa do całkowitego wyleczenia. Jak pachnie wagina? Czy nieprzyjemny zapach z pochwy powinien nas niepokoić? Krwawienie po stosunku z pochwy – jak temu zapobiegać? Aby zapobiec krwawieniu z pochwy, należy przede wszystkim poznać jego przyczynę. Warto udać się do lekarki czy lekarza, który szczegółowo nas zbada i przedstawi prawdopodobną jego przyczynę. Na podstawie ustalonych przyczyn możliwe jest wprowadzenie odpowiedniego leczenia, które często przynosi całkowite wykluczenie problemu. Jeśli powodem jest suchość pochwy, warto zadbać o dodatkowe nawilżenie, które pozwoli cieszyć się z intymnych chwil spędzonych z partnerem czy partnerką podczas stosunku. Oczywiście krwawienie może mieć miejsce także po seksie solo. Wtedy, zwłaszcza gdy używamy gadżetów erotycznych warto mieć pod ręką odpowiedni lubrykant, który uprzyjemni samomiłość i pozwoli bezpiecznie oddawać się przyjemności. Jeśli natomiast przyczyna jest poważniejsza, warto zadbać o całkowite wyleczenie strefy intymnej. Chodzi o to, by nie pogłębiać i nie bagatelizować problemu z krwawieniem po stosunku, który z czasem może przerodzić się w coś poważniejszego i znacznie trudniejszego do opanowania. Ta jedna rzecz sprawi, że wasz seks będzie o wiele przyjemniejszy! „Coś cudownego!” – piszą dziewczyny w sieci Co może wam zdecydowanie pomóc w osiąganiu jak największej satysfakcji w sypialni? Jeden polski produkt o naturalnym składzie. Użytkowniczki i użytkownicy są zgodni: to GAME CHANGER! A my potwierdzamy!
Seks? Tylko z głową! Mery Spolsky i Kuba Karaś zachęcają do podejmowania odpowiedzialnych decyzji i używania prezerwatyw
Muzyka to niezwykle ważny element życia. Do niej się tańczy i przy niej się bawi, ale to też sposób na jednoczenie ludzi i trafianie do nich z ważnymi przekazami. Wychodząc z tego założenia, stworzono utwór pt. „Bez Wymówek”. To kawałek, który powstał we współpracy z marką Durex, a jego twórcami są Mery Spolsky i Kuba Karaś.
W tym artykule: „Bez Wymówek” by Mery Spolsky i Kuba Karaś W wakacje też bezpiecznie! Podkręć atmosferę! „Bez Wymówek” by Mery Spolsky i Kuba Karaś „W gumce nic nie czuję”, „nic złego się nie stanie”, „wyjmę na czas” – to popularne wymówki, powstrzymujące przed korzystaniem z prezerwatywy, które pomimo tego, że nie znajdują odzwierciedlania w rzeczywistości, wciąż są stosowane. Dlaczego? Bo brakuje odpowiedniej wiedzy i świadomości odnośnie konsekwencji uprawiania seksu bez zabezpieczeń, ale też dlatego, że otwarte rozmowy o seksie to wciąż rzadkość. Ta ostatnia kwestia, czyli komunikacja, jest kluczem i pierwszym krokiem do tego, by zadbać o zdrowie obydwu stron. I właśnie do niej inspiruje najnowszy utwór stworzony we współpracy z Durex przez Mery Spolsky i Kubę Karasia. - Wszyscy wiemy, na jakim poziomie jest edukacja seksualna w Polsce, dlatego myślę, że bardzo ważne są kampanie budujące świadomość w tym zakresie i bardzo cieszę się, że mogę brać w takiej udział – komentuje Kuba Karaś, współtwórca piosenki „Bez Wymówek”. Chciałbym, żeby stworzona przeze mnie i Mery piosenka zdjęła niepotrzebne tabu towarzyszące tematom związanym z seksem i żeby ludzie zaczęli o nich otwarcie rozmawiać, a co za tym idzie – żeby zaczęli bawić się odpowiedzialnie – dodaje muzyk. - Praca nad kawałkiem „Bez Wymówek” sprawiła mi ogrom satysfakcji – głownie dlatego, że jest to kawałek, który niesie ze sobą ważny przekaz i naprawdę ma szanse zaprowadzić jakąś zmianę. Mam nadzieje, że utwór spotka się z pozytywnym odbiorem ze strony moich słuchaczy i że poza tym, że będą się przy nim dobrze bawić, uświadomią sobie, jak ważny jest bezpieczny seks – dodaje Mery Spolsky, współtwórczyni piosenki „Bez Wymówek”. View oEmbed on the source website Kluczowe w utworze jest śpiewane przez Mery Spolsky zdanie: „Chcę miłości romantiko, ale nie na dziko”. Bo w seksie chodzi o przyjemność i komfort, a tych nie da się odczuwać bez poczucia bezpieczeństwa każdej ze stron. Gumki są cool, bo wspierają ochronę nie tylko przed nieplanowaną ciążą, ale też przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Dzięki temu można totalnie oddać się chwili i po prostu super się bawić. - Temat seksu jest dziś często poruszany w kulturze w sposób szkodliwy, powielający stereotypy. W filmach, serialach czy tekstach piosenek, seks z prezerwatywą jest pokazywany jako ten niemodny i niefajny. To modeluje niebezpieczne schematy postępowania, szczególnie wśród młodych ludzi oraz rysuje przekłamany obraz przyjemnego seksu – sądzi Inga Songin, regionalna dyrektor marketingu w Reckitt Benckiser. Bo seks udany to seks bezpieczny, taki w którym każdy odnajduje siebie, w którym nie ma ryzyka i strachu. To seks, który nie zagraża zdrowiu. A to prezerwatywa jest jedyną skuteczną metodą zapobiegania chorobom przenoszonym drogą płciową. Najnowsza kampania Durex „Bez wymówek” rozpoczyna długofalowe działania, których celem jest to, by stały się one częścią popkultury. By młodzi ludzie, używając prezerwatyw, czuli się dumni, że dbają o swojego partnera i siebie, nie czuli zakłopotania, z jakim mierzą się dziś. To ruch, do którego zapraszamy artystów, influencerów oraz cały świat kultury i rozrywki. Tych, którzy chcą działać na rzecz udanego i bezpiecznego seksu. Mamy nadzieję, że ta kampania oraz współpraca ze wspaniałymi artystami, jakimi są Mery Spolsky i Kuba Karaś, staną się tu przełomem – mówi Songin. W wakacje też bezpiecznie! „Bez Wymówek” to zapewne kawałek, przy którym wiele młodych osób będzie bawić się w tegoroczne wakacje. Ten energetyzujący kawałek może pojawić się na playlistach letnich imprez, domówek i spotkań. Ale poza nimi są też festiwale, których klimat jeszcze bardziej stymuluje do podejmowania spontanicznych decyzji. Warto dać się ponieść chwili, ale w bezpieczny sposób. O tym, jak być odpowiedzialnym w takich okolicznościach, przypominała postawiona na jednym z tegorocznych festiwali strefa Ponton x Durex. Obecni w niej edukatorki i edukatorzy seksualni dzielili się z festiwalowiczami wiedzą o seksualności i antykoncepcji. - Dostępne w naszej strefie atrakcje pozwoliły w przystępny i odpowiedni dla festiwalu sposób przekazać wiedzę odnośnie różnych kwestii związanych z bezpiecznym seksem. Na specjalnie przygotowanym dildo pokazywaliśmy, jak zakładać prezerwatywę, a poprzez gry, różne przedmioty, eksponaty i pluszaki, sprawdzaliśmy wiedzę festiwalowiczów odnośnie chorób przenoszonych drogą płciową i w razie potrzeby – uzupełnialiśmy ją. Naszą strefę odwiedziło wiele różnych osób – zarówno nastolatków, jak i dwudziesto- czy trzydziestolatków. Niezmiernie nas to cieszy i mamy nadzieje, że zdobyta wiedza pozostanie z nimi na długo i będą się nią dzielić z innymi – mówi Katarzyna Banasiak-Marszałek, koordynatorka Grupy Ponton. Podkręć atmosferę! Gumki są cool nie tylko dlatego, że zapewniają bezpieczeństwo i są jedną ze skuteczniejszych metod antykoncepcji. Według badań przeprowadzonych przez WHO aż w 95% chronią przed infekcjami i chorobami przenoszonymi drogą płciową1. Za ich stosowaniem przemawia też fakt, że mogą zapewnić dodatkową stymulację. Przykładem są prezerwatywy Durex Intense, które dzięki prążkom, wypustkom i stymulującemu żelowi, odpowiedzą na potrzeby poszukujących intensywnych doznań. Albo prezerwatywy Durex Mutual Pleasure, które oprócz dostarczania dodatkowej stymulacji, pomagają również przedłużyć stosunek dzięki zawartości miejscowo znieczulającej benzokainy (5%). W końcu coś dla tych, którzy poszukują długotrwałego poślizgu – Durex Perfect Gliss, czyli prezerwatywy, które w portfolio marki wyróżniają się największą ilością lubrykantu. A ten jest szczególnie istotny przy seksie analnym. Seks jest super, ale żeby przynosił same dobre wspomnienia i radość, należy uprawiać go z głową. By zawsze dbać o swoje zdrowie i komfort, używajmy gumek! Zabezpieczając się, zapewniamy sobie nie tylko bezpieczeństwo, ale i intensywniejsze doznania. Dlatego pamiętajmy: „mokry wieczór albo do widzenia, bo wymówki to kolejna ściema”! ¹ World Health Organization, Global health sector strategies on, respectively, HIV, viral hepatitis and sexually transmitted infections for the period 2022-2030, 2022.
Niechciany dotyk – co to jest i czy można się przed nim bronić? Pytamy ekspertkę
Niechciany dotyk to problem, który dotyczy wielu osób. Na czym polega i jak można się przed nim bronić? O tego rodzaju formie przemocy rozmawiamy z ekspertką – Basią Baran, czyli psycholożką i seksuolożką związaną z Fundacją SEXED.PL.
W tym artykule: Niechciany dotyk – co to jest? Niechciany dotyk to przemoc. Jak wpływa na osoby, które go doświadczyły? Niechciany dotyk – jak można się bronić przed taką formą przemocy? To może się wydarzyć wszędzie – na imprezie, na spotkaniu rodzinnym, w komunikacji miejskiej. Dotyczyć każdego – niezależnie od płci czy wieku, choć do grona najbardziej narażonych należą młode kobiety. Niestety w naszym społeczeństwie nadal panuje przyzwolenie na niechciany dotyk. Niektórzy nie zauważają tego problemu albo go bagatelizują. Nie zdają sobie sprawy z tego, jak może wpłynąć na osoby, które go doświadczyły. I że jest tych osób zdecydowanie (za) dużo. Ostatnio influencerka Agnieszka Stachurska (@agastachurska) opublikowała post na Instagramie, w którym poruszyła temat niechcianego dotyku. Od jakiegoś czasu częściej wychodzę na imprezy i nie było ANI JEDNEJ, podczas której ja albo któraś z moich koleżanek nie została ofiarą niechcianego dotyku. Nie rozumiem dlaczego jest o tym tak cicho i panuje na to jakieś nieoficjalne przyzwolenie – napisała. Liczne komentarze, które pojawiły się pod zdjęciem, dowodzą, że takie zachowania są… powszechne. Sama też mogłabym przytoczyć kilka takich sytuacji – z własnego doświadczenia albo usłyszanych od bliskich mi kobiet. Aż trudno w to uwierzyć, że w 2022 roku wciąż musimy mierzyć się z czymś takim jak niechciany dotyk, że ktoś uzurpuje sobie prawo do dotykania innej osoby (często nieznajomej) bez uprzedniej prośby o zgodę. Naprawdę czas z tym skończyć. Co możemy zrobić? Jak się bronić? O niechcianym dotyku porozmawiałam z Basią Baran - psycholożką, seksuolożką oraz członkinią zarządu Fundacji SEXED.PL. Niechciany dotyk – co to jest? Czym właściwie jest niechciany dotyk? Przede wszystkim trzeba podkreślić, że jest to forma przemocy. Może do niej dochodzić w bliskich relacjach (np. w związku), a także – trochę rzadziej – w przypadku obcych sobie osób. Jak tłumaczy Basia Baran, niechciany dotyk należy definiować jako sytuacje, w których ktoś narusza granice fizyczne, jak również psychiczne drugiej osoby. Jest to po prostu dotyk, którego nie chcemy, czyli sytuacja, w której ktoś naruszane granice cielesne, ale również psychiczne drugiej osoby, zatem jest to rodzaj przemocy. Najczęściej do takiej przemocy dochodzi w bliskich, intymnych związkach, ale niechciany dotyk może dotyczyć obcych sobie osób, przykładowo gdy ktoś ociera się o nas w autobusie – tłumaczy Basia Baran. Niechciany dotyk to przemoc. Jak wpływa na osoby, które go doświadczyły? Podobnie jak inne formy przemocy, niechciany dotyk może wpłynąć negatywnie na osobę, która go doświadczyła. Według ekspertki, tego rodzaju zachowania mogą prowadzić do problemów ze snem, traum, stanów lękowych, jak również do trudności w odczuwaniu przyjemności z dotyku w przyszłości (w tym z seksu i bliskości). Takie zachowanie to przemoc, a przemoc krzywdzi. Każdy i każda z nas ma prawo do stanowienia o sobie i nikt nie może nas traktować jak przedmioty. Dotykanie bez zgody, obmacywanie, gwałt to przestępstwa. Są to doświadczenia traumatyczne, których skutki można odczuwać przez bardzo długi czas, lata, dekady. Potrafią wpływać na wiele aspektów życia, od powodowania problemów ze snem, po stany lękowe, aż po trudności z czerpania przyjemności z seksu i bliskości. Muszę jednak dodać, że nie wszystkie osoby po takim doświadczeniu mierzą się z takimi skutkami. Brak większych trudności nie oznacza, że przemocy nie było – mówi Basia Baran. Reakcja na tego rodzaju przemoc jest bardzo indywidualna. Nie powinno się jej komentować albo porównywać do tego, co przeszły albo jak zachowały się inne osoby – będące w podobnej sytuacji. Dodatkowo należy się wystrzegać opinii, według których ofiara niechcianego dotyku „przesadza”. Niechciany dotyk – jak można się bronić przed taką formą przemocy? Wiemy już, czym jest niechciany dotyk i jaki może mieć wpływ na osobę, która go doświadczyła. Natomiast teraz warto dowiedzieć się, jak można się przed nim bronić. Basia Baran przypomina, że zawsze można powiedzieć „nie”, a jeśli to nie wystarcza, to zareagować silniej bądź poprosić o pomoc osoby trzecie. Pamiętajmy, że każda osoba ma prawo do tego, by prosić o pomoc. Nie ma w tym nic złego. Zawsze gdy ktoś robi nam coś, czego nie chcemy, mamy prawo się bronić np. mówiąc stanowcze „stop” lub „nie” lub reagując znacznie mocniej, jeśli czujemy się na siłach. Nie jest konieczne trwanie w konfrontacji z osobą używającą przemocy, jak najszybsze wyjście z tej sytuacji też jest dobrą opcją i nie trzeba się z tego tłumaczyć. Możemy poprosić o pomoc osoby trzecie. Później może się pojawić w nas uczucie szoku, gniewu, zawstydzenia. To zrozumiałe i każda z tych emocji jest w porządku. Trzeba pamiętać, że przemoc nigdy nie jest winą osoby, która jej doświadczyła – wyjaśnia Basia Baran z Fundacji SEXED.PL. To nie wszystko. Basia Baran zauważa, że o sytuacjach, w których doświadczyło się niechcianego dotyku, można poinformować policję. Co więcej, ekspertka przypomina o Linii Pomocy SEXED.PL. Została ona uruchomiona z myślą o osobach doświadczających przemocy, jak również będących jej sprawcami. Można tam uzyskać potrzebne wsparcie, a jednocześnie czuć się bezpiecznie. Numer telefonu oraz informacje związane z godzinami funkcjonowania linii znajdziesz poniżej. Jeśli tego potrzebujesz, zapisz sobie ten numer. Każde zdarzenie tego typu można zgłosić na policję. Jest też wiele organizacji, które w tej sytuacji pomogą. Polecam kontakt z naszym zespołem. Od poniedziałku do piątku między godz. 16 a 20 pod numerem 720 720 020 działa Linia Pomocy SEXED.PL stworzona właśnie do wspierania osób uwikłanych w przemoc – dodaje psycholożka, seksuolożka i członkini zarządu Fundacji SEXED.PL. Ruszyła Linia Pomocy SEXED.PL dla osób doświadczających przemocy lub stosujących ją! W kampanii Julia Wieniawa, Tomasz Włosok i Kamil Nożyński Fundacja SEXED.PL uruchomiła dziś specjalny numer telefonu dla osób uwikłanych w przemoc w intymnej relacji i wypuściła pierwszy z filmów w ramach kampanii związanej z Międzynarodowym Dniem Eliminacji Przemocy wobec Kobiet, który obchodzimy 25 listopada. To także data startu obchodów 16 Dni Przeciwko Przemocy ze względu na Płeć. Oczywiście tego rodzaju zdarzeniom mogą towarzyszyć różne emocje oraz szok. Dlatego osoba, która doświadczyła niechcianego dotyku, może nie mieć siły, by zareagować. Jeśli natomiast jesteśmy świadkami czy świadkiniami przemocy, nie powinniśmy i nie powinnyśmy przechodzić obojętnie. Co można zrobić w takiej sytuacji? Jak reagować? Basia Baran odpowiada: Przede wszystkim na pewno w ogóle reagować, jakakolwiek reakcja jest lepsza niż jej brak, bo ignorowanie przemocy pozwala jej trwać i rosnąć. Możemy zwrócić się bezpośrednio do strony atakującej. Warto też zapytać osoby, którą chcemy wesprzeć, czy wszystko jest w porządku, czy czegoś potrzebuje. Możemy proponować np. spędzenie z tą osobą czasu, pomoc w znalezieniu telefonu do antyprzemocowej organizacji, pójście razem na policję, jeśli naprawdę możemy to zrobić. Wspieranie bywa trudne i w tej roli również warto znać własne limity. Osoba, która z boku obserwuje przemoc, szczególnie wobec bliskich, sama może potrzebować pomocy. Takie osoby również mogą zgłosić się po wsparcie np. na naszą Linię Pomocy. Basia Baran – psycholożka, seksuolożka, członkini zarządu Fundacji SEXED.PL Jest związana z ruchem SEXED.PL od początku jego istnienia. Nadzoruje merytorycznie wszystkie treści i projekty tworzone przez Fundację. Opiekunka merytoryczna książki „Rozmowy Anji Rubik o dojrzewaniu, miłości i seksie". Bezpośrednio wspiera i pomaga tysiącom osób zgłaszających się do Fundacji po pomoc. Pigułka gwałtu w słomce do napoju. Kolektyw Chemia edukuje: jak rozpoznać, że w twoim drinku wylądowały środki odurzające? Mówimy o niej pigułka gwałtu, ale tak naprawdę z pigułką nie musi mieć wiele wspólnego. Wystarczy słomka albo plaster, by podać komuś środki odurzające, a pomysłowość przestępców jest nieskończona. Jak więc rozpoznać, że ktoś ci dosypał czegoś do drinka? Co robić, gdy to się stanie? Na co uważać na mieście? M.in. tego uczy Kolektyw Chemia, założony przez Marię i Magdę.
Efekt Czarnka: dziewczynki mają „nie zachęcać” chłopaków ubiorem. Feministka odpowiada: #ŻyjęNieKuszę
Jak donoszą lokalne media, niektóre podstawówki na Pomorzu już zaczęły uczyć „cnót niewieścich”. Dziewczynki w szkołach muszą zakrywać ręce i nogi, by nie „kusić chłopców”. „Trudno mi wyrazić w pełni obrzydliwość tego pomysłu” - zauważa Martyna Jałoszyńska, autorka bloga „Feminizm Daily”.
W tym artykule: „Ugruntowanie cnót niewieścich” w polskich szkołach #ŻyjęNieKuszę - odpowiedź na nowe zasady ubioru dla dziewczynek „Ugruntowanie cnót niewieścich” w polskich szkołach Minister edukacji i nauki Przemysław Czarnek i jego doradcy pragną, by w polskich szkołach uczono „cnót niewieścich”. Jak podała „Wyborcza Trójmiasto”, w niektórych podstawówkach na Pomorzu już się to robi. Dziewczynki muszą zasłaniać ręce i nogi, by nie „zachęcać chłopaków”. Lokalni dziennikarze donoszą, że uczennice Szkoły Podstawowej nr 16 im. Władysława Broniewskiego w Gdańsku nawet na wuefie mają mieć długie spodnie. Podobna sytuacja jest w Szkole Podstawowej im. Bohaterów Ziemi Gdańskiej w Pszczółkach (powiat gdański), gdzie „w trosce o dziewczynki” wprowadzono zakaz noszenia przez nie krótkich spodenek i koszulek na ramiączkach. Ręce muszą być zasłonięte do dłoni, nogi do kostek, by chłopcy „nie czuli się nieswojo”. Tę nadgorliwość w realizacji założeń ministerstwa edukacji rodzice określają jasno - to „efekt Czarnka”. I wytykają hipokryzję tej polityki: z jednej strony trzeba unikać seksualizacji dzieci, ograniczając ich edukację seksualną. Z drugiej strony należy komunikować dziewczynkom: jesteście obiektami seksualnymi dla swoich kolegów. Skandaliczne słowa posła PiS. Jego zdaniem przed trzydziestką kobiety powinny rodzić dzieci, a nie skupiać się na karierze zawodowej Nowy poseł Prawa i Sprawiedliwości i wojewoda lubelski Przemysław Czarnek podczas konferencji w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim mówił o tym, że to feminizm i "późne" macierzyństwo są przyczyną zapaści demograficznej. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/ff84462712c5e40880f9b4083b6d3d3fef58f85c-24c9bae.jpeg" width="531" height="700" alt="Skandaliczne słowa posła PiS. Jego zdaniem przed trzydziestką kobiety powinny rodzić dzieci, a nie skupiać się na karierze zawodowej" title="Skandaliczne słowa posła PiS. Jego zdaniem przed trzydziestką kobiety powinny rodzić dzieci, a nie skupiać się na karierze zawodowej" /> #ŻyjęNieKuszę - odpowiedź na nowe zasady ubioru dla dziewczynek Problem ten porusza na swoim Instagramie Martyna Jałoszyńska, autorka bloga „Feminizm Daily”, którą oburzyły doniesienia z pomorskich podstawówek. Trudno mi wyrazić w pełni obrzydliwość tego pomysłu – pisze aktywistka. - Przerzucanie na ofiarę odpowiedzialności za naruszanie jej granic, molestowanie czy też gwałt to oczywiście nic nowego. Ale robienie tego przez instytucję publiczną, przez SZKOŁĘ - to jakiś novy level.shareFacebookTwitter „Nie potrzebujemy takich chorych zakazów w polskich szkołach” – kontynuuje Jałoszyszyńska. I zwraca uwagę, że w miejsce tego typu narracji dzieciom i młodzieży przydałaby się rzetelna edukacja seksualna i antyprzemocowa. Krótka spódnica nie jest zachętą do seksu. Głęboki dekolt nie jest zgodą na molestowanie. Bluzka na ramiączkach nie jest wabikiem. „Potrzebujemy, by decydenci zdali sobie w końcu sprawę z tego, że kobiety mają prawo ubierać się, jak chcą - a jeśli jakiś mężczyzna nie jest w stanie utrzymać przy nich swoich popędów na wodzy, to raczej to on stanowi zagrożenie, a nie kobieta” – zwraca uwagę autorka wpisu. Jałoszyńska zachęca użytkowniczki Instagrama do udostępniania na platformie swoich zdjęć w „zakazanych” strojach i opatrywania ich hasztagiem #ŻyjęNieKuszę. „Bo noszenie bluzek na ramiączkach i spodenek to nie zaproszenie do molestowania ani 'kuszenie'” – podsumowuje autorka wpisu.
Stosunek przerywany a ciąża: czy można go uznać za metodę antykoncepcji? Czas obalić mity!
Choć żyjemy w XXI wieku i mamy do wyboru coraz bardziej skuteczne środki antykoncepcyjne, wiele osób wciąż decyduje się na seks bez zabezpieczenia, uznając, że stosunek przerywany chroni przed ciążą. Zwolennicy twierdzą, że to bezpieczna i darmowa „metoda”. Eksperci i ekspertki nie mają jednak wątpliwości – skuteczność stosunku przerywanego pozostawia wiele do życzenia. Plus odziera nasz seks z przyjemności i może być źródłem stresu!
Zacznijmy od tego, że stosunek przerywany nie został uznany przez WHO (Światową Organizację Zdrowia) za naturalną metodę antykoncepcji. Wynika to z faktu, że skuteczność tego środka jest bardzo niska, a jego stosowanie, wbrew powszechnej opinii, może przyczynić się do wystąpienia szeregu zaburzeń. Mimo wszystko ta „metoda” wciąż cieszy się popularnością. Co nie znaczy, że przy okazji nie budzi wielu wątpliwości. Zwłaszcza młode osoby, choć nie tylko one, pytają Google'a o stosunek przerywany z niepokojem. Na przykład: Czy można zajść w ciążę bez wytrysku? Jakie mogą być skutki stosunku przerywanego w dniu owulacji, czyli wtedy, kiedy mamy dni płodne? Czy stosunek przerywany jest bezpieczny? Stosunek przerywany – co to znaczy? Na czym polega stosunek przerywany Stosunek przerywany (pull out) to technika stosowane głównie przez heteroseksualne pary przede wszystkim podczas penetracji waginalnej.Stosunek przerywany polega na celowym przerwaniu zbliżenia w odpowiednim momencie – mężczyzna wycofuje członek z pochwy zanim dojdzie do wytrysku. W rezultacie, ejakulacja następuje poza ciałem kobiety, co w teorii ma wykluczyć ryzyko zapłodnienia. Aby móc stosować tę technikę, mężczyzna musi wykazać się doskonałą znajomością swoich reakcji – musi wiedzieć, w którym momencie nastąpi wytrysk, a jednocześnie powinien być na tyle skupiony i opanowany, żeby mógł wycofać członek na czas. Warto podkreślić, że epitet „opanowany” nie został użyty na wyrost. W chwili odczuwania maksymalnie silnego podniecenia, które poprzedza wytrysk, łatwo o chwilę zapomnienia. Antykoncepcja – rodzaje i skuteczność. Wszystko, co powinniście wiedzieć Stosunek przerywany może doprowadzić do ciąży? Jak najbardziej! Stosunek przerywany przewiduje wytrysk poza pochwą, zatem teoretycznie, jeżeli mężczyzna zdąży wycofać członek na czas, ryzyko zapłodnienia nie występuje. Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć, że ta teoria daleka jest od tego, jak nasz seks wygląda w praktyce. W momencie pobudzenia seksualnego, ciało mężczyzny zaczyna wydzielać preejakulat. Jest to bezbarwna ciecz, której zadaniem jest nawilżenie narządów rozrodczych i neutralizacja kwaśnego odczynu cewki moczowej (co ma służyć przedłużeniu żywotności plemników). Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że choć preejakulat nie jest nasieniem, to zawiera pewną ilość plemników i mimo że stężenie komórek rozrodczych jest w tym przypadku znacznie mniejsze niż w spermie, to wystarczy do zapłodnienia. Największe ryzyko zajścia w nieplanowaną ciążę stwarza stosunek przerywany w dni płodne, nie oznacza to jednak, że w dni niepłodne takie prawdopodobieństwo nie występuje. Wpływ na to ma wiele czynników, a wśród najważniejszych należy wskazać na fakt, że nawet kobiety, które doskonale znają swój organizm, nie mogą ze 100-procentową pewnością określić aktualnej fazy cyklu, momentu owulacji. Wiele czynników, w tym stres, schorzenia czy przyjmowane leki, może doprowadzić do przyspieszenia lub opóźnienia jajeczkowania. Kolejna rzecz, o ile doświadczony mężczyzna jest w stanie przewidzieć moment wytrysku, to nad wydzielaniem preejakulatu nie ma żadnej kontroli i odbywa się to poza jego świadomością. Mimo że podczas dni niepłodnych, środowisko pochwy nie sprzyja żywotności plemników, to silne komórki mogą w nim przetrwać nawet kilka dni, a gdy śluz szyjkowy zmieni swoją konsystencję i odczyn – może dojść do zapłodnienia. Skuteczność stosunku przerywanego, jako metody zapobiegania ciąży, najlepiej obrazuje wskaźnik Pearla, który określa liczbę nieplanowanych ciąż u stu par stosujących daną metodą antykoncepcji, u których w ciągu roku występuje regularne pożycie seksualne. Im wskaźnik jest wyższy, tym bardziej zawodny jest dany środek. Przykładowo, wskaźnik Pearla dla jednofazowych pigułek antykoncepcyjnych wynosi 0,2-0,5. W przypadku stosunku przerywanego, indeks zamyka się w przedziale 15-28. Taka wartość doskonale obrazuje zależność na linii stosunek przerywany a ciąża. Seks a praca. Jak życie seksualne wpływa na twoją wydajność Choć wydaje się, że to, co dzieje się w naszych sypialniach, może mieć mało wspólnego z naszą pracą, to jednak badania mówią coś zupełnie innego. Okazuje się, że seks wpływa na naprawdę wiele sfer naszego życia! Stosunek przerywany jest bezpieczny? Stosunek przerywany nie może być uznany za skuteczną metodę zapobiegania niechcianej ciąży, jednak nie jest to jedyny minus tej techniki. Należy bowiem podkreślić, że nie jest też środkiem zapobiegającym zakażeniom infekcjami przenoszonymi drogą płciową. Warto zaznaczyć, że na infekcję nie jest narażony tylko mężczyzna. Pozornie może się wydawać, że skoro nie dochodzi do wytrysku w pochwie, ryzyko zarażenia kobiety nie występuje. Badania naukowe dowodzą jednak, że preejakulat może zawierać makrofagi i limfocyty CD4, może zatem przenosić wirusa HIV. Dlatego stosowanie prezerwatyw czy lateksowych chusteczek jest zalecane podczas naszych seksualnych stosunków! Sekspozytywny alfabet by G’rls ROOM – H jak HIV Kolejna rzecz warta podkreślenia: wiele par wierzy, że stosunek przerywany nie stwarza żadnych skutków ubocznych. Tymczasem praktyka pokazuje, że jest inaczej. Seksuolodzy i seksuolożki są zdania, że środek ten nie tylko znacząco obniża zadowolenie z pożycia seksualnego, ale może też doprowadzić do wystąpienia szeregu poważnych zaburzeń. Zagrożenia, które stwarza stosunek przerywany, to: nerwice na tle seksualnym (partnerzy skupiają się nie na przyjemności, a na przerwaniu zbliżenia we właściwym momencie), oziębłość seksualna (z czasem, zachowania nerwicowe mogą przekształcić się w oziębłość), zaburzenia erekcji (kolejna konsekwencja nerwic seksualnych), brak orgazmu czy też trudność w jego przeżyciu, niepokój, napięcia, dolegliwości bólowe w obszarze miednicy mniejszej, przerost prostaty (czyli gruczołu krokowego), depresja. Skutki uboczne stosunku przerywanego są na tyle poważne, że ich konsekwencją może być nie tylko zachwianie pożycia, ale w niektórych przypadkach – nawet rozpad związku. Stosunek przerywany oznacza brak orgazmu? Stosunek przerywany nie jest równoznaczny brakowi orgazmu, bo jest to tylko albo aż wycofanie członka z pochwy we właściwym momencie, Zaburzenia szczytowania mogą być jednak konsekwencją tej „metody”. Inaczej wygląda to w przypadku karezzy, która jest uznawana za jeden z wariantów tej metody antykoncepcji. Mowa tu o tantrycznej technice, która zakłada maksymalne przedłużenie fazy plateau, która stanowi „przedsionek orgazmu”. W tym momencie, mężczyzna odczuwa niezwykle silne podniecenie, bodźce są intensywne, wzrasta tętno, oddech przyspiesza, ale nie dochodzi do ejakulacji. Podobnie jak klasyczny stosunek przerywany, karezza nie chroni przed niechcianą ciążą, a opanowanie tej techniki wymaga dużego doświadczenia i sporej praktyki. Zobacz także: Orgazm? „Wiele kobiet mówi, że dalej już nic nie ma”, czyli jak to jest u nas z przyjemnością, jakie są rodzaje orgazmów i co zrobić z ich brakiem tłumaczy seksuolożka Agata Loewe Stosunek przerywany wiąże się więc jak najbardziej nie tylko z wysokim ryzykiem ciąży, ale też może obniżać naszą seksualną satysfakcję. Warto szczerze rozmawiać na temat metod zabezpieczenia, w razie potrzeby można skorzystać ze wsparcia specjalistek czy specjalistów, by dobrać najlepszą dla siebie metodę antykoncepcji.
Tabletka dzień po – jak działa, kiedy ją stosować, ile kosztuje oraz jakie są skutki uboczne?
Tabletka dzień to antykoncepcja awaryjna, czyli metoda zapobiegania ciąży po niezabezpieczonym stosunku. Hamuje ona proces owulacji i uniemożliwia zapłodnienie. Niestety w Polsce od 2017 roku znów dostępna jest wyłącznie na receptę. Tymczasem kluczowe jest, aby taką tabletkę przyjąć jak najszybciej. Gdzie bez problemu można ją zdobyć? Ile kosztuje? Z jakimi skutkami ubocznymi trzeba się liczyć przyjmując pigułkę dzień po? Oto wszystko, co powinnyście widzieć!
Oglądaliście 2. sezon Sex Education? W jednym z odcinków serialu Netflixa pojawił się temat tabletki dzień po. I można pozazdrościć bohaterom, że mogli bez recepty kupić antykoncepcję awaryjną w aptece po stosunku, co do którego nie mieli pewności, czy był zabezpieczony. Jednak w polskim tłumaczeniu pojawił się spory błąd – emergency contraceptive pill, czyli antykoncepcja awaryjna, została przetłumaczona jako środek wczesnoporonny. Na szczęście na platformie Netflix błąd już poprawiono. Jednak to pokazuje, że wciąż panują mylne przekonania co do tego, czym jest pigułka dzień po i jak działa. Od razu warto zaznaczyć, że nie ma czegoś takiego jak środek wczesnoporonny – to określenie używane jest przez przeciwników aborcji, by mylić antykoncepcję awaryjną ze środkami do farmakologicznego przerywania ciąży, czyli środkami poronnymi. Tabletka dzień po nie ma wpływu na istniejącą już ciążę, a za zadanie ma zapobiec możliwości zapłodnienia. Nastolatka w Górowie Iławeckim przerwała ciążę. Aborcyjny Dream Team: przerwanie własnej ciąży jest legalne >>> Czy tabletki dzień po są legalne? Skoro funkcjonuje błędne przekonanie, że tabletka dzień po to środek wczesnoporonny, może też nie być do końca jasne, czy antykoncepcja awaryjna jest legalna. Otóż jest. Recepta online na tabletkę dzień po jest wydawana zgodnie z prawem przez praktykującego lekarza. To jednak nie oznacza niestety, że jest ona łatwa do zdobycia. Kto może wypisać tabletkę dzień po? Gdzie zdobyć receptę lub e-receptę? Problem stanowi to, że obecnie w naszym kraju tabletka dzień po jest na receptę. W 2015 roku wprawdzie recepty zniesiono, ponieważ Europejska Agencja Leków uznała ten środek za bezpieczny do stosowania bez kontroli lekarskiej. Jednak za rządów PiS w 2017 przywrócono recepty. Trzeba pamiętać, że w przypadku antykoncepcji awaryjnej liczy się czas – im wcześniej ją zastosujemy, tym większa jej skuteczność, dlatego receptę trzeba zdobyć jak najszybciej. Dobra wiadomość jest taka, że antykoncepcję awaryjną może przepisać każdy lekarz z aktualnym prawem wykonywania zawodu, nawet dentysta. Najlepiej oczywiście udać się do lekarki czy lekarza pierwszego kontaktu lub ginekolożki czy ginekologa. Po godzinie 18:00 w dni powszednie, w nocy lub święta możemy skorzystać z usług nocnej i świątecznej opieki w ramach NFZ. Niestety część lekarzy zasłania się klauzulą sumienia czy mnoży przeszkody, aby nie wypisać antykoncepcji awaryjnej. Oczywiście można też skorzystać z prywatnej wizyty, ale ta wiąże się z wysokimi kosztami i wcale nie daje gwarancji, że dostaniemy potrzebną receptę. Jeśli mamy kłopoty z uzyskaniem recepty na tabletkę po stosunku, możemy zwrócić się do inicjatywy Lekarze Kobietom – zrzeszeni w niej lekarze i lekarki z całego kraju udzielą pomocy w dostępie do antykoncepcji awaryjnej bezpłatnie lub za symboliczną opłatą 1 zł. Od nich można otrzymać e-receptę. Tabletka dzień po a klauzula sumienia „Jeśli nie ma szczególnych przeciwwskazań medycznych (stwierdzonych w rozmowie z pacjentką), lekarz/lekarka POZ nie może odmówić wypisania recepty” – czytamy na stronie Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny. Dlatego kiedy spotykamy się z odmową, pamiętajmy o swoich prawach, o czym również przeczytamy w poradniku FEDERY. Przede wszystkim żądajmy odmowy na piśmie jako potwierdzenia zaistniałej sytuacji, a następnie możemy prosić o interwencję przełożonych lekarki czy lekarza. Warto też złożyć skargę do wojewódzkiego oddziału NFZ – wzór skargi znajduje się tutaj. Gabinety ginekologiczne bez klauzuli sumienia W Polsce działają też gabinety ginekologiczne, gdzie nikt nam nie odmówi porady czy recepty ze względu na swój światopogląd. Pierwszym takim miejscem był gabinet w Poznaniu, czyli darmowy Punkt Profilaktyki Intymnej czynny całą dobę – działa od października 2018. W sierpniu 2019 gabinety bez klauzuli sumienia pojawiły się też na mapie Warszawy w szpitalu na Solcu i Praskim, które są także przystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Więc na pewno tam można udać się po receptę na pigułkę po stosunku. Warszawskie gabinety ginekologiczne dostosowane do potrzeb kobiet z niepełnosprawnościami. Świetna inicjatywa! >>> Tabletka dzień po – kiedy stosować antykoncepcję awaryjną? Żyjemy w XXI wieku i jeśli nie chcemy być w ciąży, to mamy do wyboru różne metody jej zapobiegania czy przerywania i nikt nie powinien oceniać naszych wyborów, nikomu nie musimy się z nich tłumaczyć. Antykoncepcja awaryjna – jak wskazuje nazwa – stosowana jest zazwyczaj w przypadku, gdy odbędziemy niezabezpieczony stosunek czy inne środki antykoncepcyjne zawiodą (np. pęknie prezerwatywa czy pominiemy dawkę doustnej antykoncepcji hormonalnej), czyli gdy istnieje ryzyko ciąży. Tabletka dzień po przysługuje też ofiarom gwałtu, podobnie jak PEP zapobiegający zakażeniu wirusem HIV. Jak działa tabletka dzień po? Antykoncepcję awaryjną stosujemy niezależnie od dnia cyklu jak najszybciej po ryzykownym stosunku. W zależności od preparatu mamy na to: 72 godziny – w przypadku środka Escapelle z levonogestrelem, 120 godzin – w przypadku preparatu ellaOne z octanem uliprystalu. Pamiętajmy jednak, że im szybciej, tym lepiej – największa skuteczność tabletki dzień po odnotowywana jest w pierwszej dobie od niezabezpieczonego seksu. Warto podkreślić raz jeszcze, że zastosowanie tej metody nie wpływa na istniejącą już ciążę. Jest to też antykoncepcja doraźna, skuteczna w przypadku jednego stosunku – kolejne stosunki należy zabezpieczyć. Działanie pigułki dzień po i jej skuteczność zależy od fazy cyklu. Tuż przed owulacją substancje czynne zawarte w tabletce opóźniają uwolnienie komórki jajowej, a w tym czasie plemniki obecne w organizmie kobiety zdążą obumrzeć i nie powinni dojść do zapłodnienia komórki jajowej. Jeśli jednak doszło już do owulacji, to pigułka powoduje zmiany w błonie śluzowej macicy, co utrudnia zagnieżdżenie się zapłodnionej komórki jajowej. Ile powinien trwać cykl menstruacyjny? Pytamy ekspertów i rozwiewamy wasze wątpliwości >>> Skutki uboczne antykoncepcji awaryjnej Tabletkę dzień po najlepiej przyjmować raz w ciągu jednego cyklu, gdyż wpływa ona na jego rozregulowanie. Trzeba się też liczyć z możliwością wystąpienia skutków ubocznych takich jak wymioty, zawroty głowy czy krwawienie śródmiesiączkowe itp. Tabletka dzień po – cena, czyli ile kosztuje antykoncepcja awaryjna? Tabletka dzień po w zależności od apteki i marki kosztuje od 120 do 160 zł. To spory wydatek, zwłaszcza jeśli musimy doliczyć do tego prywatną wizytę lekarską. Także z tego względu jest to środek, który polecany jest w wyjątkowych sytuacjach a nie jako stała forma antykoncepcji. Tabletka dzień po bez recepty – gdzie kupić? W większości państw Unii Europejskiej w aptekach można dostać tabletkę dzień po bez recepty. Może warto rozważyć, czy nie przywieźć sobie takiej pamiątki z podróży, by w razie potrzeby tabletka dzień po była pod ręką? Zawsze też można poratować nią wtedy inne osoby w potrzebie, dając wyraz siostrzeństwa i sprzeciwu wobec polskiego systemu, który wciąż próbuje ograniczyć naszą wolność w zarządzaniu własnym ciałem i jego płodnością utrudniając nam dostęp do tabletki dzień po. Jak często można stosować tabletki dzień po? Jak już wspomnieliśmy, pigułkę dzień po stosuje się w sytuacjach awaryjnych. Nie stosuje się jej regularnie, jak np. tabletek antykoncepcyjnych. A co za tym idzie, należy uważać, aby do takich sytuacji, kiedy jest ona nam niezbędna, dochodziło jak najrzadziej. Wkładka domaciczna to refundowana przez NFZ forma antykoncepcji. Co zrobić, gdy lekarz odmówi jej założenia? >>> PAULINA KLEPACZ: Po pierwsze feministka i wyznawczyni siostrzeństwa. Po drugie absolwentka filologii polskiej i dziennikarka, która uwielbia pisać o seksie – nie ma dla niej tematów tabu. Jest redaktorką naczelną feministyczno-erotycznego magazynu G'rls ROOM oraz współautorką książek: „#girlstalk. Dziewczyny, rozmowy, życie” oraz „CIPKOnotesu”.
Seks bez zabezpieczenia. TAK, możesz uchronić się przed HIV, nawet kiedy już TO zrobiłaś (#zdziwiona?)
Czy wiesz o istnieniu PeP i PrEP? To najwyższy czas się dowiedzieć. Jeśli do 4 godzin po ryzykownym seksie zażyjesz taką pigułkę, ochroni Cię ona „wstecz” przed zakażeniem HIV.
Uprawiałaś seks bez zabezpieczenia? Co z ryzykiem zakażenia się HIV? Spokojnie, istnieje jeszcze coś takiego jak PeP. Rozmawiam o tym z dr. n. med Anetą Cybulą, specjalistką chorób zakaźnych. Zakażenie HIV przestało być demonizowane. Przełomem jest stosowanie PeP i PrEP. Co to takiego? Profilaktyka ekspozycyjna i profilaktyka przedekspozycyjna. W pierwszej po ryzykownym kontakcie możesz dostać lek, który sprawi, że wirus się „nie przyjmie” (ale trzeba wziąć ją jak najszybciej, najlepiej do ok 4-6 godzin po). W drugim przypadku – PrEP – zażywasz tabletkę (z dwiema aktywnymi substancjami), które sprawiają, że nawet jeśli będziesz uprawiać seks z osobą zakażoną, nie dojdzie do zakażenia u Ciebie. To taka pigułka „przed . Oczywiście rośnie obawa, że beztroskie osoby będą wybierać takie zabezpieczenie zamiast prezerwatywy – ale chodzi o to, by używać ich jednocześnie, bo nawet z prezerwatywą (jeśli pęknie) można się HIV zakazić. Czyli można wejść z ulicy i poprosić o taką pigułkę w gabinecie? Teoretycznie tak! Tylko trzeba wiedzieć, że warunkiem jej wypisania jest wykonanie tekstu wykluczającego obecność wirusa we krwi. Musimy ustalić czy pacjent nie jest już zakażony. Jeśli tak, stosowanie PrEP nie ma sensu, pacjenta trzeba po prostu leczyć. Taki banalny test płytkowy w prywatnym gabinecie wykonujemy od ręki z kropli krwi. Na wynik trzeba poczekać ok. 15 minut (w placówkach sieciowych to koszt ok. 50 zł). Czy jest sens profilaktycznego badania u dziewczyn raz na jakiś czas, nawet jeśli nie mają za sobą ryzykownych zachowań seksualnych (np. po alkoholu, gdy niewiele pamiętają)? Jeśli zmieniają partnerów – tak. Jak wygląda ryzyko zachorowań u osób biseksualnych lub takich, które mają za sobą choć jeden kontakt z osobą tej samej płci? Największe ryzyko przeniesienia HIV niesie seks analny, niezależnie czy homo czy heteronormatywny. Nie rozpoznajemy tej choroby u lesbijek (w ogóle zarażonych kobiet jest mniej, to ok 10-15 % populacji zakażonych). Sporą grupą ryzyka są MSM (czyli men having sex with men, to pojęcie szersze niż orientacja seksualna, może chodzić o jeden przypadkowy kontakt z osobą tej samej płci u mężczyzn z założenia heteroseksualnych). Tu zawodzi edukacja seksualna i wiara w to, że jesteśmy nietykalni. To, że osoba z którą lądujemy w łóżku wygląda ekstra nie znaczy, że nie jest zakażona. Zresztą niech podniesie rękę ktoś, kto choć raz w życiu nie miał ryzykownego kontaktu bez prezerwatywy. A jeśli miał, czy jest sens robić badanie od razu po? Nie. W punktach konsultacyjno-diagnostycznych można wykonać za darmo badanie wykluczające zakażenie HIV tzw. testem IV generacji. Przyjmuje się, że może on wykryć zakażenie między 3-4 tygodniem od ryzykownego stosunku seksualnego. Taki test będzie trzeba jednak powtórzyć po 12 tygodniach, żeby mieć pewność, że się nie zakaziliśmy. A co kiedy hamuje nas wstyd i myślenie życzeniowe „na pewno tego nie złapałam”? Nie mam sensu czekać, jeśli masz na koncie seks bez zabezpieczenia. Szybkie wykrycie = szybkie wyleczenie (lub w przypadku HIV niedopuszczenie do niebezpiecznego obniżenia odporności). W Polsce testuje się tylko 9% populacji, to za mało. Uprawianie seksu nie jest wstydem, więc badanie się też nie powinno niby być. Jak nie zarazić się TYM na wakacjach? Te choroby weneryczne bywają beznadziejnymi pamiątkami z urlopu (#zdziwiona?) Niedawno świat obiegła wiadomość o przypadkach całkowitego wyleczenia AIDS. Daje nadzieję? Generalnie życie z zakażenie HIV czy nawet życie z AIDS nie jest już takim problemem jak kiedyś (choć nadal stygmatyzuje i ludzie niechętnie przyznają się do tego). Ale mamy dobre wieści. Po pierwsze, dzięki lekom antyretrowirusowym udaje się osiągnąć efekt undetectable = untransmitable (co tłumaczymy: niewykrywalny = niezakażalny). Co to oznacza? Jeśli chory bierze leki, dzięki którym obecność wirusa w testach jest niewykrywalna, jest bezpieczny dla swojego partnera/partnerów. Leki antyretrowirusowe w Polsce są bezpłatne dla pacjenta ale ich koszt dla Państwa jest duży – to ok. 2,5 tys złotych miesięcznie. Obecnie większość zakażonych przyjmuje 1 tabletkę dziennie (są w niej 3 aktywne substancje). W gabinecie Dermea,w którym pracuje dr Cybula powstała przestrzeń zdrowia intymnego, gdzie możesz wykonać od ręki wszystkie testy i rozpocząć leczenie.
Wybory prezydenckie 2020: Dlaczego nie wolno marnować głosu w dniu wyborów? Możecie słono tego żałować
Wasz kandydat na prezydenta odpadł w pierwszej turze? To nie oznacza, że straciliście ważny głos. Skorzystanie z niego 12 lipca to nie przywilej, to obowiązek.
W najbliższą niedzielę druga tura wyborów prezydenckich. Polacy na 5-letnią kadencję wybiorą jednego z dwóch kandydatów, którzy 28 lipca uzyskali największa liczbę głosów. Wśród nich jest ubiegający się o reelekcję Andrzej Duda, kandydat Prawa i Sprawiedliwości, oraz Rafał Trzaskowski, prezydent Warszawy wytypowany przez swoją partię, Platformę Obywatelską. Po tym, jak wybory nie odbyły się 10 maja, Trzaskowski zastąpił Małgorzatę Kidawę-Błońską, która pod koniec swojej kandydatury miała w sondażach tak dramatycznie słabe wyniki, że gdyby uzyskała tyle w ostatnich wyborach, mogłaby mieć wynik gorszy niż Krzysztof Bosak. Kandydat Konfederacji ze swojego wyniku jaki uzyskał 28 czerwca jest zadowolony. Uważa, że poparcie na poziomie 6,78%, czyli ponad 1,3 mln głosów, pokazało, że Konfederacja jest teraz trzecią siłą w kraju. Dało również jasny obraz tego, na kogo głos oddało wielu młodych wyborców, bo to właśnie elektorat 18-29 lat, to głównie wyborcy Bosaka. Wielu z nich oddało głos na kandydata Konfederacji, bo przekonała ich przede wszystkim gospodarcza wizja kraju, a nie tak istotne było już choćby to, że Bosak chciałby całkowitego zakazu aborcji, zmian w konstytucji pozwalających na wyjście z Unii Europejskiej i państwa, którego prawo podporządkowane jest zasadom religii chrześcijańskiej. Z kolei jego kolega z partii i jeden jej z liderów, Janusz Krowin-Mikke dorzuca do tego również pomysł odebrania kobietom czynnego prawa wyborczego, gdyż jego zdaniem to mężczyźni (którzy zdaniem Mikkego są z natury mądrzejsi) powinni decydować o przyszłości naszego kraju najlepiej o każdym innym aspekcie życia społecznego oraz rodzinnego. Choć Bosak od słów Janusza Korwina-Mikke się odcina, formalnie ciągle należą do tej samej partii hołdującej tym samym wartościom. Janusz Korwin-Mikke chciałby odebrać kobietom prawo do głosowania. Ciekawe, co na to wyborczynie Konfederacji >>> Kto wygra wybory prezydenckie 2020? O tym mogą zadecydować wyborcy Szymona Hołowni i Konfederacji To właśnie głosy wyborców Konfederacji w najbliższą niedzielą będą szczególnie ważne. Podobnie jak to, na kogo zagłosuje elektorat Szymona Hołowni. Niezależny kandydat na prezydenta, który mógł pochwalić się trzecim najlepszym wynikiem, czyli 13,87% (ponad 2,6 mln oddanych głosów), przekonał dotychczasowych, a obecnie zniechęconych wyborców PO, PiS, Lewicy oraz, co wielokrotnie powtarzał także tych, którzy pierwszy raz od wielu lat poszli do urn po to, aby oddać głos właśnie na Hołownię. Sam odmówił publicznej deklaracji, na kogo zagłosuje 12 lipca i na kogo głos oddać powinni jego wyborcy. Skorzystał za to z zaproszenia Rafała Trzaskowskiego do transmitowanej w mediach społecznościowych rozmowy o ich wizji Polski bez Andrzeja Dudy w roli prezydenta. Kto z wyborców Hołowni chciał, mógł ją obejrzeć i tym samym podjąć odpowiednią decyzję. Zarówno Szymon Hołownia, jak i Krzysztof Bosak okazali się alternatywą dla wielu młodych wyborców, bo to właśnie rozkład głosów między czterech kandydatów doprowadził do tego, że w ogóle odbędzie się druga tura. Bo dla porównania, gdyby wziąć pod uwagę głosy z 28 czerwca tylko wyborców 60+, Andrzej Duda drugą kadencję miałby w kieszeni. Trzeba też pamiętać o milionie starszych obywateli, którzy do wyborów nie poszli i których tak bardzo mobilizuje teraz Prawo i Sprawiedliwość na czele z premierem Mateuszem Morawieckim, który wchodzi w buty ministra zdrowia, epidemiologa, a może i nawet eksperta WHO mówiąc, że „koronawirus jest w odwrocie”, więc ludzie starsi, najbardziej narażeni na zakażenie COVID-19, nie powinni się go obawiać i tłumnie pójść 12 lipca do urn. Wybory prezydenckie 2020: Andrzej Duda czy Rafał Trzaskowski – któremu kandydatowi bardziej zależy na ochronie zwierząt? >>> Na pewno nie tylko seniorzy mają dylemat, czy warto zagłosować 12 lipca. I to zapewne nie z tylko z powodu wirusa. 12 lipca może nie chcieć się głosować także elektoratowi PSLu, którego kandydat Władysław Kosiniak-Kamysz zdobył zaledwie 2,36% głosów, czyli niespełna 460 tysięcy. Nieco bardziej zdecydowani mogą być wyborcy Lewicy. Chociaż ich kandydat Robert Biedroń miał równie słaby wynik co Kamysz, bo 2,22% (ponad 430 tysięcy głosów), to jego zwolenników zdecydowanie bardziej przekonują postulaty Rafała Trzaskowskiego. A zatem istnieje spore prawdopodobieństwo, że żaden z głosów oddanych 28 czerwca na Biedronia, 12 lipca nie będzie zmarnowany. Bo marnotrastwo głosu to najgorsze, co można zrobić sobie, jako obywatelowi. Prawo wyborcze to nie tylko przywilej, ale przede wszystkim obowiązek. Rozumiejąc to w ten sposób, zawieść w najbliższą niedzielę nie powinni zatem niezdecydowani wyborcy Krzysztofa Bosaka, uważający się za największych patriotów i traktujących naród za dobro nadrzędne. A prawdziwi obywatele to obywatele, którzy w pełni korzystają ze swoich praw, dlatego sam Bosak powiedział, że do wyborów pójdzie na pewno, choć ani Duda, ani Trzaskowski go nie przekonują. Idź na wybory! Nawet jeśli twój tata głosuje na kogoś innego I to jest jedyne słuszne podejście. Nawet, jeżeli 28 czerwca wasz kandydat na prezydenta odpadł, wy nadal macie szansę oddać głos. Nie widzicie żadnej alternatywy? Niezwykle ciekawy wpis popełnił na ten temat Ziemowit Gowin, doktorant w Instytucie Filozofii Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego, syn Jarosława Gowina, prezesa Porozumienia tworzącego razem z PiSem i Solidarną Polską Zjednoczoną Prawicę. Ziemowit Gowin, który jeszcze przed pierwszą turą wyborów zdradził, że ma zupełnie inne poglądy niż jego ojciec, a na dowód nagrał swoją odpowiedź na wyzwanie #Hot16Challenge2, rapując m.in.: „Państwo z dykty? Chyba z totalnego gó*na. Obywatele rząd – sprawa nierówna. Wirus za oknem, w domu, na ulicy, A politycy coraz bardziej dzicy”. Teraz na swoim profilu na Facebooku Gowin pisze, dlaczego jego znajomi i znajome powinni pójść w niedzielę do urn, a swój post kieruje „przede wszystkim do tych, którzy nie chcą PiSowskiego monopolu władzy, ale wciąż mają rozterki, bo Trzaskowski im nie odpowiada. Po drugie do tych, którzy uważają, że obie opcje są tak samo złe – i nie zagłosują lub oddadzą nieważny głos. Po trzecie – choć wątpię w szanse powodzenia – do tych nielicznych (wśród moich znajomych), którzy chcą zagłosować na Dudę”. A następnie w kilku punktach wylicza kilka argumentów, jakie mogą mieć jego znajomi i wyborcy. Na koniec dodaje: „Ja głosuję na Rafała Trzaskowskiego. Nie jest in moim kandydatem – nikt nie jest, niestety. Ale nie głosuję też na niego z bólem. Nie boli mnie, że wybieram efektywne narzędzie do zatrzymania degradacji tego państwa, jego prawa i społeczeństwa. Boleć będzie, jak owo narzędzie przegra”. Cały wpis Gowina, absolutnie godny uwagi, zamieszczamy poniżej i polecamy się z nim zapoznać. #wybory2020 #rafałtrzaskowski Drogie znajome, drodzy znajomi, W niedzielę odbędą się bardzo ważne wybory, od których... Opublikowany przez Ziemowita Gowina Środa, 8 lipca 2020 Oni na pewno zagłosują. A wy? Wyborców nie przestają mobilizować artyści, celebryci i influencerzy. Przed pierwszą turą robili to m.in. Taco Hemingway, Maciej Musiałowski czy Krzysztof Gonciarz w ramach projektu olsnienie.eu, opowiadając o swojej Polsce ze snów. Robili to także Dawid Podsiadło, Joanna Kulig, Anja Rubik, Monika Brodka i wielu innych w viralowym spocie pod hasłem #milionypowodów. W podobnym klimacie utrzymane jest wideo w ramach pozarządowej inicjatywy „30. Rok Wolności” z udziałem m.in. Urszuli Dudziak, Julii Wieniawy, Dawida Kwiatkowskiego, Magdy Beredy, Macieja Musiała, Zofii Wichłacz, Maffashion, Blowka, Olgi Fyrcz, Magdaleny Boczarskiej, Rafała Gębury, Anny Muchy, Anny Smołowik, Barona. Te osoby, znane jednym wyborcom mniej, innym bardziej, tłumaczą, że gdyby zebrać ich odbiorców, którzy nie chcą zagłosować w drugiej turze, może uzbierać się ich 6 mln, czyli 20% uprawnionych do głosowania. I wskazują, jak ważne jest przekonanie w sprawczą moc naszej decyzji w postaci krzyżyka postawionego przy jednym z kandydatów. Bo nieoddany głos, to przyzwolenie na to, aby wybrał za nas ktoś inny. W pierwszej turze zgodziło się na to ponad 10,5 mln Polaków. View oEmbed on the source website Oczywiście, możecie być jak europoseł i polityk Prawa i Sprawiedliwości Patryk Jaki, który wyśmiewa celebrytów namawiających do pójścia na wybory (jego zdaniem jest to jawne wspieranie jednego z kandydatów, w tym przypadku Rafała Trzaskowskiego, z którym Jaki przegrał wyścig o prezydenturę w Warszawie), ale jednocześnie musicie być świadomi, że w tym przypadku to oni są większymi patriotami, bardziej świadomymi swoich praw i obowiązków obywatelami, niż wy. I że to oni chcą mieć wpływ na to, jak przez kolejne 5 lat będzie wyglądał ich kraj, ich zarobki, dostęp do służby zdrowia, edukacji, prawa ich zwierząt, osób niepełnosprawnych, czy środowisko. Jeżeli okazuje się, że wam również nie jest to obojętne, wiecie co robić 12 lipca.
PiS przegłosował ustawę o zakazie edukacji seksualnej
Prawo i Sprawiedliwość popiera ustawę „Stop Pedofilii” i domaga się jej rozszerzenia, zakazując m.in. rzetelnej edukacji seksualnej w szkołach.
AKTUALIZACJA 16.10.2019 godz. 19:20 Na popołudniowym posiedzeniu Sejmu głosami posłów i posłanek Prawa i Sprawiedliwości przegłosowano penalizację ustawy „Stop Pedofilii”, zakazującej edukacji seksualnej. Projekt ustawy trafił do dalszych prac w komisji 221 głosami PiS, 6 głosami posłów Kukiz'15, 3 posłów Konfederacji i 2 posłów PSL. Projekt obywatelski zakłada 5-letnią karę pozbawienia wolności dla edukatorów seksualnych. Według autorów i zwolenników penalizacji ustawy edukacja seksualna demoralizuje dzieci . Tymczasem edukacja seksualna to rozmowa o bezpiecznym seksie, chorobach przenoszonych drogą płciową, nauka o własnym ciele, sposobach antykoncepcji, a także zdrowiu psychicznym. To także uświadamianie dzieci, że inne osoby nie mogą dotykać ich w miejscach intymnych, jak być asertywnym w trudnych sytuacjach i czym jest tożsamość płciowa. Edukacja seksualna to jedna z najskuteczniejszych metod do walki z pedofilią, ale najwyraźniej posłowie, głosujący za penalizacją ustawy, mają inne cele niż ochrona dzieci. Politycy PiS i Konfederacji propagują wartości chrześcijańskie, które nie uznają m.in. takich kwestii jak: innych czynności seksualnych (np. masturbacja), antykoncepcji i homoseksualizmu. PiS przegłosował ustawę o zakazie edukacji seksualnej. Projekt trafił do komisji. Co to oznacza? >>> W niedzielę 13 października odbyły się wybory parlamentarne, w których wybraliśmy nowy Sejm i Senat. W wyborach do Sejmu większość głosów zdobyło Prawo i Sprawiedliwość (43,59%, 235 posłów). Koalicja Obywatelska otrzymała 27,40% (do Sejmu wprowadzi 134 posłów), Polskie Stronnictwo Ludowe zdobyło 8,55% poparcia (49 posłów w Sejmie). Próg wyborczy przekroczyła również Konfederacja, partia o poglądach skrajnie prawicowych, głosząca homofobiczne i faszystowskie postulaty, zdobywając prawie 7% głosów, co oznacza, że w sejmowych ławach zasiądzie 11 posłów z tego ugrupowania. Prawo i Sprawiedliwość posiada większość głosów w nowym Sejmie. Partia popiera projekt obywatelski „Stop Pedofilii”, zawierającym penalizację edukacji seksualnej. Oznacza to, że posłowie zagłosują za wprowadzeniem kar więzienia dla edukatorów seksualnych. PiS domaga się 5-letniej kary pozbawienia wolności za szerzenie edukacji seksualnej i propagowanie antykoncepcji. Za projektem opowiada się również Konfederacja. Jak wygląda sytuacja kobiet w Polsce po wyborach parlamentarnych? Oto, co musicie wiedzieć! >>> Prawo i Sprawiedliwość chce zakazać edukacji seksualnej w Polsce Projekt obywatelski „Stop Pedofilii” powstał z inicjatywy środowisk ultrakatolickich, fundacji Pro-Prawo do Życia i organizacji pozarządowej Ordo Iuris, stojących również za projektem całkowitego zakazu aborcji. Wczoraj odbyło się pierwsze czytanie w Sejmie, natomiast głosowanie odbędzie się dzisiaj w godzinach 17.30-19.15. Wiele wskazuje na to, że projekt zostanie skierowany do prac w komisji. Penalizacja ustawy zakłada karę wiezienia dla edukatorów seksualnych, zakazując tym samym edukacji seksualnej, propagowania antykoncepcji, przekazywania wiedzy o seksualności i uświadamiania o tym, jak dbać o swoje zdrowie i komfort psychiczny, a także o swoje ciało. Prawicowi politycy uznają edukację seksualną za podżeganie małoletnich do podejmowania inicjacji seksualnej, próbując odebrać prawo do edukacji. Eksperci zwrócili uwagę na to, że sformułowanie „małoletni” zawarte w projekcie „Stop Pedofilii” jest nieprawidłowe. W świetle prawa oznacza „osobę, która nie ukończyła 18 roku życia” podczas gdy w Polsce osoby powyżej 15 roku życia mogą być aktywne seksualnie. „Jesień średniowiecza”, czyli protest przeciwko ustawie „Stop Pedofilii” W całej Polsce w największych miastach, m.in. w Warszawie, obędą się protesty „Jesień średniowiecza” przeciwko zakazaniu edukacji seksualnej. W czasie głosowania o godzinie 17.30 obywatele zgromadzą się w stolicy pod Sejmem i wyrażą swój sprzeciw przeciwko projektowi obywatelskiemu „Stop Pedofilii”, zakazującemu rozmowie o bezpiecznym seksie i orientacji seksualnej, a także uświadamianiu w kwestii chorób wenerycznych i antykoncepcji oraz tłumaczeniu dzieciom, że inne osoby nie mają prawa dotykać ich w miejscach intymnych. Dołączcie do wydarzenia na Facebooku TUTAJ >>>.
Orgazm? „Wiele kobiet mówi, że dalej już nic nie ma”, czyli jak to jest u nas z przyjemnością, jakie są rodzaje orgazmów i co zrobić z ich brakiem tłumaczy seksuolożka Agata Loewe
„Okazuje się, że tolerancję na przyjemność mamy dosyć niską”, mówi seksuolożka Agata Loewe, z którą Marta Szarejko rozmawiała o orgazmach na potrzeby książki „Seksuolożki”.
Znam osoby, które w Excelu liczą sobie orgazmy. Po co? Żeby zachować symetrię w związku, mieć porównanie. Każdy musi mieć tyle samo, dopiero wtedy można mówić o równouprawnieniu. Tylko czy naprawdę można zestawić jeden orgazm z drugim w tabelce? I czym on jest dla niej i dla niego? No właśnie czym? Definicja seksuologiczna mówi, że to szczytowy moment przeżywania przyjemności seksualnej. W różnych językach znaczy on co innego – po francusku to na przykład mała śmierć. Ostatecznie definiowanie orgazmu mija się z celem, bo tak naprawdę dla każdego oznacza co innego. Ale po czymś chyba możemy go rozpoznać? Klasyczne symptomy to rytmiczne skurcze mięśni dna miednicy, skurcze zwieraczy cewki moczowej i odbytu, połączone z napięciem mięśni całego ciała. Dla niektórych to zawroty głowy, mrowienie w dłoniach, stopach, przyspieszony oddech, na baczność postawione sutki. Do tego przejściowe poczucie bardzo intensywnej przyjemności na granicy ze zmianą stanu świadomości. Wiele kobiet mówi, że dalej już nic nie ma. To dlaczego upierasz się, że to subiektywne? Bo bywa różnie! Są kobiety, które uważają, że wystarczy trochę się postarać i można mieć serię orgazmów z rzędu – fake it until you make it! Udawaj, to wreszcie go poczujesz. I są takie, które wykonują mnóstwo zabiegów, żeby go mieć – czytają gazety, chodzą na warsztaty, kupują wibratory, zmieniają partnerów, ćwiczą jogę i oddychanie, ale ciągle nic. (Seks)lektury: książki o seksualności, które warto przeczytać Dlaczego? Niektóre dziewczyny nie znają swojego ciała – nigdy nie dotykały się z czułością. Nie lubią swojej pochwy, nigdy jej nie widziały, nie myślą o niej jak o źródle przyjemności. Inne wciąż są pod wpływem przekonań wyniesionych z domu, niekiedy religijnych. Uważają, że przyjemność im się nie należy, że seks musi budzić poczucie winy, że to grzech. Jeszcze inne drżą na wspomnienie kogoś z przeszłości, kto przekroczył w jakiś sposób ich granice. I nawet jeśli mają wiedzę i dobre doświadczenia z domu rodzinnego, to to wspomnienie blokuje je na tyle, że orgazmu nie mają. Myślę, że dopiero koło trzydziestki kobiety zaczynają się swoim orgazmom, albo ich brakowi, przyglądać. Temu, co on w ich relacji znaczy, co symbolizuje. Zauważają, że nie domagają się go wystarczająco albo że całe życie go udawały. Ewentualnie że przyzwyczaiły swojego partnera i siebie do tego, że go po prostu nie ma. Czasem uznają, że jeśli partner doszedł pierwszy, to trudno, stracone, dla nich już nic nie będzie. Niektóre kobiety raczej nie mówią o swoich potrzebach, a jeśli już powiedzą o nich partnerowi, to zdarza się, że on wypali: „Dlaczego wcześniej o tym nie mówiłaś?!” Albo: „Nie jestem w tym dobry”? To znajdź sobie kogoś innego, proszę bardzo! Na szczęście są też tacy – i z nimi częściej mam do czynienia – którzy cieszą się, że ich partnerka o tym mówi. I że chce zmiany. Seksualne statystyki: uprawiamy coraz mniej seksu. Z czego to wynika? Mam wrażenie, że mężczyźni często są w klinczu – z jednej strony nie wierzą w to, że kobiety udają, a z drugiej jak już się zdarzy, że któraś z nich nie ma orgazmu, to oni wpadają w stupor, nie wiedzą, co z tym zrobić. Nie tylko z tym, że ona nie ma orgazmu, ale też z tym, że go nie udaje! I szybko tracą poczucie własnej wartości. Dlatego wydaje im się, że natychmiast trzeba partnerkę symbolicznie zdewaluować – na przykład więcej się do niej nie odezwać, bo ona przypomina o wielkiej porażce i konfrontuje ich z tą straszną rzeczywistością, z którą nie wiedzą jak się uporać. Albo zniszczyć komentarzami, że coś jest z nią nie tak. Że jest oziębła. Myślę, że cały ten kobiecy pęd ku orgazmowi wynika wyłącznie z komercji. Jest taki film Orgasm Inc., o tym, jak orgazm stał się produktem. No bo przecież od lat sprzedaje się go jako coś, co każdy powinien mieć. Kobiece pisma pełne są porad w stylu: 100 sposobów na to, jak dać mu orgazm. Albo: 15 zaskakujących efektów ubocznych orgazmu. Ewentualnie: Pozycja w seksie, która zapewni orgazm kobiecie w ciąży. Sama idea jest fajna, bo faktycznie byłoby wspaniale, gdyby każdy mógł mieć orgazm. Ale z tego zrobił się przymus: musisz, a nie możesz. A jeśli nie masz? Przychodzi do ciebie kobieta, ma 32 lata, i mówi: „Nie mam orgazmów, nigdy ich nie miałam. A chciałabym, bo czuję, że to ciekawa sfera, chcę ją poznać”. To otwiera przestrzeń do wielu rozmów – początkiem jest zwykle zdefiniowanie oczekiwań wobec relacji. I seksu, czyli też orgazmu. Ale jeśli ktoś go nie zna? To jak ma go zdefiniować? Pisała o tym Stella Resnick w książce Pleasure zone – jak wiele osób dziś wyklucza ze swojego życia przyjemność. Wydawałoby się, że jest odwrotnie – żyjemy w narcystycznych czasach, tymczasem często zwłaszcza kobiety myślą, że nie może być za dobrze, bo to jest podejrzane. Albo jeśli teraz jest dobrze, to za chwilę na pewno będzie źle. Poza tym przyjemność wiąże się z odpuszczeniem kontroli, a z tym kobiety często mają problem. Jeśli więc klientka mówi mi, że nie pamięta, kiedy ostatnio zjadła z przyjemnością jakiś posiłek albo kiedy ostatni raz zrobiła dla siebie coś miłego: bez presji czasu czytała książkę, kupiła sobie sukienkę, wyszła na wino z przyjaciółmi albo wybrała się gdzieś sama na weekend, to natychmiast jest dla mnie trop, chcę dowiedzieć się więcej. Bo jeśli nie robimy dla siebie czasem czegoś bezinteresownie przyjemnego, to jak mamy nagle odpuścić wszystko w łóżku i czuć dziką przyjemność? Zawsze mnie zaskakuje, jak niewiele kobiet robi coś tylko dla siebie. Jeśli już, to w trybie pragmatycznym: kupują lepszy kosmetyk, bo to jest do czegoś potrzebne – na przykład idą na służbową imprezę. To instrumentalne podejście, nastawione na zewnętrzną reakcję, a nie poznawanie siebie, swojego ciała. Okazuje się, że tolerancję na przyjemność mamy dosyć niską, ludzie czują się niekomfortowo, kiedy są dopieszczani. Tolerancja na przyjemność – jak to brzmi! Dlatego na początku pytam klientkę, jak ona traktuje inne przyjemności w życiu, takie pozaseksualne. I polecam trening przyjemności, związany z jedzeniem, ubieraniem się, zapachami, pójściem do kina, teatru, fajnej księgarni albo kawiarni z kimś bliskim. Proste przyjemności. A potem przekładamy to na masturbację: bo klientka musi wziąć odpowiedzialność w swoje ręce, dosłownie. Dla wielu kobiet to ogromny problem, takie zadanie z samomiłości. Mają dużo argumentów za tym, żeby się nie masturbować, bardzo dynamicznie potrafią tłumaczyć, dlaczego nie muszą tego robić. „Ja naprawdę tego nie potrzebuję! Nie lubię, nie chcę, nic tam nie czuję, nie daje mi to żadnej przyjemności”. A nawet nie próbowały. Tymczasem kiedy dotyka je partner, natychmiast coś czują! Zalecam taki trening i różne zadania dookoła niego – o różnych porach, w ciemności, w jasnym świetle, przy muzyce albo w całkowitej ciszy, zmieniając oddech, krzycząc w trakcie, próbując różnych technik i dotykając różnych części ciała. Tam jest masa niuansów, które pokazują, że nie ma jednego trybu masturbacji. W kontekście kobiet, które nie doświadczyły orgazmu, mówi się, że nie znalazły jeszcze skutecznego sposobu stymulacji, więc muszą odkryć taki, który im najbardziej pasuje – mówię o wszystkich zmysłach. Niektóre dziewczyny są przebodźcowane i działa na nie tylko delikatna stymulacja. Inne potrzebują bardzo mocnych ruchów, delikatne mizianie w niczym nie pomoże. Sekspozytywny alfabet by G’rls ROOM – S jak strefy erogenne u kobiet I one naprawdę trenują masturbację w domu? Tak. Na początku zwykle jest opór, więc rozmawiamy o relacji, w której one są. I wychodzi na przykład, że kobieta nie ma w domu miejsca na intymność, prywatność. Wszędzie dzieci, zwierzęta, po prostu nie ma gdzie się masturbować! Albo spędza 90% czasu w pracy. Zostaje jej 10%, więc wykorzysta go na spotkania z przyjaciółmi i najpotrzebniejsze rzeczy w stylu: lekarz, siłownia, zakupy, a nie na masturbację. Czasem wychodzi, że w związku jest kryzys albo przemoc. Ewentualnie nagle wyłania się mgliste wspomnienie, że partner po dwóch tygodniach związku przespał się z inną i ona co prawda deklaratywnie mu wybaczyła, ale tak naprawdę wciąż straszliwie ją to boli i nie umie się na niego otworzyć. Niektóre kobiety w trakcie terapii przyprowadzają na któreś spotkanie swoich partnerów i jeśli o nich chodzi, to mam pozytywne obserwacje. Są zmotywowani, bardzo im zależy. Pytają, co mają robić, ale nie naciskają, nie tworzą presji. Niektórzy są skruszeni, mają poczucie winy, zastanawiają się, co z nimi nie tak, że nie potrafią kobiecie dać orgazmu. Albo przychodzą i mówią, że chcą pomóc jej się otworzyć, że widzą w niej zahamowania, ale jednocześnie potencjał na rozwój. Czasami ten orgazm nie jest celem sam w sobie, tylko oni chcą, żeby ona się otworzyła, lepiej poczuła, miała więcej przyjemności, próbowała różnych rzeczy. Bo cały ambaras, żeby para była mniej więcej tak samo aktywna, żeby nie było jakiejś katastrofalnej asymetrii. Dobrze też, jeśli mają podobną kreatywność. Jeśli tylko jedno chce próbować nowych rzeczy, a drugie kręci nosem i ciągle jest na nie, to raczej nic z tego nie będzie. Oboje będą sfrustrowani, tylko z różnych powodów. Zauważyłam, że często zdarza się taki scenariusz: przez pierwsze miesiące związku robimy wszystko: ona jest dzika, on namiętny, mija pół roku, zaczynamy planować przyszłość i okazuje się, że właściwie zamiast miejsc publicznych wolę własne łóżko, i to w jednej pozycji, najlepiej pod kołdrą, raz na jakiś czas, byle nie za często. Nagle się okazuje, że partner nie wie, kim była jego partnerka przez ostatnie miesiące. No tak, jest podejrzenie, że trochę aktorzyła. Nawet nie, bo ona wcześniej naprawdę miała ochotę na eksperymenty! Tylko z czasem to się zmieniło. A potem nie wiadomo kiedy i nie wiadomo jak orientujemy się, że nie tylko nie ma orgazmów, ale nawet zwykłej przyjemności. Z drugiej strony zawsze myślę: bez przesady. Według niektórych badań 70 procent kobiet ma problemy seksualne, zależy jaką metodą je zrobisz. Wystarczy, że zadasz pytanie – czy zdarzyło ci się podczas stosunku nie mieć orgazmu? Albo: czy bywa, że podczas stosunku czujesz ból? Która kobieta na oba pytania odpowie „nie”? Kobietom ciągle się mówi, że muszą coś poprawić, że muszą w czymś być lepsze, powielany jest przymus ideału: nie dość, że masz być superefektywna w pracy, robić karierę i zadbać o dom, to dodatkowo masz pięknie wyglądać i być gotowa seksualnie. A jak już do tego seksu dochodzi, to masz mieć z niego przyjemność. Zawsze. Oczywiście fajnie, gdyby tak było. Ale to niemożliwe. Odpowiada mi takie podejście, że orgazm czasem jest, czasem nie i nie ma co się spinać i za każdym razem omawiać, dlaczego tak się stało. Bez niego też może być przyjemnie. Takie podejście możesz mieć, kiedy dobrze znasz swoje ciało i wiesz, że jeśli akurat nie ma orgazmu, to nie znaczy, że cały stosunek się nie liczy. Dlatego jeśli nie wykonasz tego wysiłku, żeby poznać swój potencjał, dowiedzieć się, co sprawia ci przyjemność, to łatwo o scenariusz zniknięcia orgazmu. I tyle. Niestety wciąż popularniejszy jest model oddawania wszystkich swoich upodobań partnerowi. Pamiętasz Uciekającą pannę młodą? Dobry jest przykład jajecznicy – główna bohaterka, którą gra Julia Roberts, sama nie wie, jakie jajka lubi, więc kopiuje upodobania kulinarne kolejnych chłopaków. Z seksem tak samo. Rozumiem, że to jest dla kobiety wygodne, bo w takiej sytuacji ona właściwie nic nie musi, ale to wyklucza przecież satysfakcję, wolność. Takie myślenie często zakorzenione jest w przekazach z domu – jeśli matka powtarza, że kobieta nie powinna się wychylać, wychodzić przed szereg czy buntować się, że cały jej los i bezpieczeństwo zależy od faceta, to w sumie nic dziwnego, że ona się do niego przykleja i z nim frunie, nie mając pojęcia jaka jest. W końcu to on podejmuje wszystkie ważne decyzje, do tego jest wychowywany. To bardzo trudna praca – zobaczyć, jak wiele obszarów w swoim życiu oddało się innym. Nie tylko partnerowi, ale też rodzicom albo własnym dzieciom. Temu zewnętrznemu Innemu, dla którego trzeba wszystko zrobić, żeby był szczęśliwy. Czyli przychodzi do mnie dorosła osoba, która nie ma osadzonego, stabilnego ja – metrykalnie jest dojrzała, ale w ogóle nie wie, jaka jest i czego chce. Więc musi zacząć poznawać siebie od podstaw. A seksualność jest tylko jednym z obszarów, bo ona nawet nie wie, co lubi robić w wolnym czasie. Kiedy one do ciebie przychodzą? Najczęściej po rozstaniu albo kiedy zaczynają nowy związek. Ewentualnie wtedy gdy partner stawia ultimatum: jeśli nie zmienimy czegoś w naszym życiu seksualnym, odchodzę. Możliwe też, że partner zaczyna zdradzać. Ona nie chce go stracić, porównuje się do innych albo fantazjuje na temat kobiet z filmów porno, które jej zdaniem on ogląda. I chce być taka jak one: ekstatyczna, podniecająca, głośna. Nie jestem pewna, czy to uczciwe podejście – stawianie takiego ultimatum. Czasami to jest jasna deklaracja, prosty komunikat – zadaję wtedy pytanie kobiecie, czy ona to robi dla siebie, czy dla niego. Bywa, że nikt nie musi stawiać ultimatum. Kobiety czują, że są nieuczciwe, udając orgazm, albo widzą, że partner się bardzo stara, a one nie mogą, albo nie chcą tego puścić, oddać kontroli, poczuć przyjemności. Kiedy właściwie odkryto kobiecy orgazm? Przed 2001 rokiem, kiedy Rosemary Basson opracowała nowy cykliczny model reakcji seksualnej kobiety, twierdzono, że orgazm kobiecy dokładnie tak, jak w schemacie męskim jest liniowy. I że jest ukoronowaniem seksu. Podniecenie narasta do szczytowego momentu, a potem następuje odprężenie. Basson pokazała, że to fatalne uproszczenie, że konsekwencją narastającego podniecenia jest satysfakcja seksualna, której nie musi wcale towarzyszyć orgazm. Czyli on wcale nie musi być warunkiem przyjemności. Ani żadnym celem, najważniejsze jest zadowolenie. Orgazm może się pojawić, ale nie jest konieczny, żeby kobieta czuła się świetnie w łóżku. Ciekawe jest też to, że orgazm u kobiet może wystąpić przed osiągnięciem maksymalnego podniecenia. Dodatkowo kobiety potrafią osiągnąć kilka orgazmów z rzędu i nie potrzebują określonego czasu na odpoczynek między nimi. Wręcz przeciwnie – po orgazmie mogą odczuwać jeszcze większe podniecenie. Znam dziewczyny, które wchodzą na pewien poziom podniecenia i potem jest już tylko bum bum bum – dochodzą wielokrotnie, nie mogą przestać! Można orgazmy jakoś podzielić i nazwać? Jakie są rodzaje orgazmu? Moje klientki opowiadają o różnych typach. Pierwszy to ten porównywany przez nie do stereotypowego orgazmu męskiego – po podnieceniu następuje rozładowanie. Drugi typ to orgazmy pogłębione – to bardzo silne doznanie fizyczne i psychiczne. Ktoś, kto je zna, wie, że aby je przeżyć, trzeba wejść w inny stan świadomości. To wymaga odprężenia – dobrze zacząć od pieszczenia łechtaczki, która warunkuje obrzmienie całego obszaru warg sromowych, okolic obszaru G wewnątrz pochwy, odbytu i zbudowania tak zwanej platformy orgazmicznej. Dzięki temu rozkosz zaczyna się rozlewać na całe ciało. Sekspozytywny alfabet by G'rls ROOM - Ł jak łechtaczka. Czyli wszystko, co powinnyście wiedzieć o clitoris Ciało staje się jedną wielką strefą erogenną. To może być doświadczenie graniczne. Brzmi lepiej niż orgazm wielokrotny. Nie ma co stawiać na ilość, to bardzo męcząca fizycznie operacja. Orgazm pogłębiony to nie jest umiejętność przechodzenia z jednego orgazmu w drugi, tylko podnoszenie i rozprowadzanie energii seksualnej. To jakby uwalnianie całej rozkoszy ukrytej w ciele. Czasem rozróżnia się orgazmy łechtaczkowe i pochwowe, ale to już lekko archaiczne kategorie, bo wiemy, że te drugie właściwie nie istnieją – za wszystko odpowiadają zakończenia nerwowe łechtaczki. Generalnie orgazmy bardziej zależą od tego, co w głowie niż od techniki stymulacji i obszaru, którego dotykamy. A punkt G, A i strefa AFE? Punkt G to cały obszar, o który ciągle trwa walka. Nie ma zgody wsród naukowców co do jego istnienia, nieustannie się go kwestionuje. W każdym razie nazywany jest strefą, bo to nie jest punkt, jakiś guzik, który można wcisnąć, tylko obszar, który nabrzmiewa, kiedy się go masuje i stymuluje. Jakby się miało lekko chropowate wybrzuszenie na przedniej ścianie pochwy, mniej więcej dwucentymetrowe. Punkt A, albo strefa AFE, to obszar za punktem G, na przedniej ścianie pochwy, ale głębiej – tuż przy szyjce macicy. Pobudza się ją przy głębokiej penetracji. Ciekawostka: dzięki celebracji obszaru G można uzyskać wytrysk. Deborah Sundahl, specjalistka od obszaru G mówi, że w starożytnych społeczeństwach naturalne było to, że kobiety ejakulowały. Tak jak mężczyźni ejakulują i potrafią oddzielić orgazm od wytrysku, tak robiły kobiety. Tylko że u mężczyzn to się połączyło, a u kobiet nie. Dlatego na nowo musimy się tego uczyć, żeby orgazm był połączony nie tylko z doznaniem całkowitego puszczenia, uwolnienia, rozprzężenia, ale też z wypuszczeniem naszych soków. Nie wiemy jednak, czy to prawda. Przyjmuje się, że istnieją dwa rodzaje wytrysków? Tak. Pierwszy wytrysk to lubrykacja na poziomie wstępnego podniecenia – przy erotycznym nastroju, flircie, sekstingu, pettingu, pocałunkach. Gdy kobieta jest pobudzona, nabłonek przy wejściu do pochwy obrzmiewa i przez setki małych przewodzików wydziela śliski, przejrzysty płyn. Wargi sromowe też posiadają gruczoły, które produkują śluz. Zadaniem lubrykacji jest ułatwienie stosunku seksualnego i ewentualnego zapłodnienia. Drugi to wytrysk z gruczołów przy cewce moczowej, który pojawia się w wyniku pobudzenia obszaru G. Ale ważniejsze od opisywania punktów i stref jest moim zdaniem to, co powiedziała Basson – że kobieca motywacja do seksu dalece wykracza poza to, co nazywamy męskim pożądaniem. Według niej o tym, czy mamy ochotę na seks, czy nie, przede wszystkim decydują emocje. A orgazm nie jest doznaniem natury fizjologicznej, bo jego przeżywanie nasila u kobiet poczucie więzi, bliskości, intymności z partnerem. Ale czy to nie jest stereotyp? Wszystkie opowieści o tym, że kobieta potrzebuje specjalnej atmosfery, klimatu? Że musi coś czuć do mężczyzny, z którym idzie do łóżka? Wydaje mi się, że niektóre dziewczyny po prostu lubią seks, i miłość czy nawet bliskość nie jest żadnym warunkiem orgazmu. Z tego, co mówią moje klientki w gabinecie, wynika, że nie dla wszystkich to jest stereotyp. Oczywiście, różnie bywa – niektóre dziewczyny czują większe pożądanie, jeśli nie ma miłości, są najbardziej dzikie podczas romansów. Inne odwrotnie: mogą mieć seks tylko z kimś, kogo kochają. Co jeszcze wpływa na orgazm? Wiek, wykształcenie, status majątkowy – wszystko może na niego wpływać. Ale nie musi. Ważne, żeby kobieta zrezygnowała z kontroli i znała swoje ciało. I była w dobrej relacji, z mądrym partnerem albo partnerką. Orgazm bierze się z pożądania, a ono wymyka się takim kategoriom jak pieniądze czy liczba skończonych fakultetów. Wymyka się nawet osobowości. Jak kobiety opisują swoje orgazmy? Kiedy tylko zaczynają o nich mówić zmienia im się twarz, pojawia się na niej blask, świecą się oczy. Są wdzięczne, jeśli zdołały się ich nauczyć, i dziękują, chociaż mój udział w tym procesie był mikroskopijny. Każdy orgazm celebrują jak sukces, bo on je zbliża do partnerów, ale też dzięki nim dowiadują się dużo o sobie. Więc w momencie, kiedy zaczyna im się to udawać, jest wielka radość. A czasem mówią: I o to było tyle zachodu? Przyjemne, fajne, ale bez przesady! Agata Loewe (na zdjęciu poniżej w obiektywie Michała Boreckiego) – psychoterapeutka, seksuolożka, założycielka Instytutu Pozytywnej Seksualności. Członkini Światowej Organizacji Zdrowia Seksualnego WAS. Od 2009 roku współpracuje z instytucjami działającymi na rzecz równości w zakresie płci i dostępu do praw seksualnych. Prowadzi prywatną praktykę, organizuje zajęcia dla osób, które chcą lepiej rozumieć swoją seksualność. Wywiad ukazał się w książce Seksuolożki autorstwa Marty Szarejko wydanej nakładem wydawnictwa Znak Horyzont.
Zapisz się już teraz (później może nie być miejsc!) na trzecie wydarzenie z cyklu Dziewczyńskie Spotkania Glamour x Grl's Room. Temat: antykoncepcja i cykl menstruacyjny
Tym razem zagłębimy się w niezwykle kobiece tematy i z ekspertkami porozmawiamy o cyklu menstruacyjnym oraz antykoncepcji. Rozwiejemy w tych kwestiach wszystkie trapiące Was wątpliwości. Rejestracja na trzecie Dziewczyńskie Spotkanie Glamour x Grl's Room właśnie ruszyła.
Kiedy organizowałyśmy pierwsze wydarzenie z cyklu Dziewczyńskie Spotkania Glamour x Grl's Room żartowałyśmy i jednocześnie przekonywałyśmy siebie nawzajem, że nawet jeżeli przyjdzie jedna osoba – warto dla niej to robić. Naprawdę byłyśmy śmiertelnie przerażone, że nie pojawi się nikt, chociaż zapisy musiałyśmy zamknąć w zaledwie kilka godzin od startu rejestracji. Z drugim spotkaniem było podobnie. To nie są i nie mają być spotkania masowe. Zależy nam na intymności, na stworzeniu kameralnej i przyjaznej atmosfery, która pozwala na swobodną rozmowę również na trudne tematy. To właśnie klimat tych spotkań, poza frekwencją i zainteresowaniem, zaskoczył nas najbardziej. Po drugim, na którym poruszałyśmy temat tolerancji, zostałyście jeszcze długo po „oficjalnej” części. Nie przestawałyście rozmawiać, dzieliłyście się własnymi przeżyciami, pytałyście i słuchałyście. Pokazałyście po raz kolejny, że siostrzeństwo istnieje i ma się dobrze. Ale nieustająco trzeba o nie dbać, rozwijać je. Dlatego już w najbliższą środę widzimy się po raz trzeci! „Nie chcesz mieć dzieci? Jeszcze ci się zmieni!”, czyli czego nie mówić dziewczynom, które nie chcą mieć dzieci Dziewczyńskie spotkanie Glamour x Grl's Room: temat antykoncepcja Zapraszamy Was na trzecie wydarzenie z naszego najbardziej dziewczyńskiego cyklu. Organizowane przez dziewczyny i dla dziewczyn. Termin: 17.07.2019 (środa), godzina 19:00 Miejsce: siedziba wydawnictwa Burda Media Polska, ul. Marynarska 15, 02-674 Warszawa (budynek New City, piętro 10) OBOWIĄZUJE REJESTRACJA! Tym razem skupimy się na temacie antykoncepcji i cyklu menstruacyjnym. Porozmawiamy o tym, jak lepiej poznać swoje ciało i oswoić fizjologię. Ekspertki pomogą nam odpowiadając na najważniejsze pytania dotyczące cyklu kobiety, zmian hormonalnych z nim związanych, oraz ogólnie miesiączki – jak sobie z nią radzić, co należy wiedzieć. Będzie też o płodności, jak nią zarządzać, jak się zabezpieczać i jak wybrać dla siebie najlepszą metodę (nie kategoryzując od razu na lepszą czy gorszą). Rozprawimy się z popularnymi i krzywdzącymi mitami. By zrobić to jak najbardziej merytorycznie zaprosiłyśmy na nasze trzecie Dziewczyńskie Spotkanie Glamour x Grl's Room dwie fantastyczne ekspertki. Będą z nami: Basia Baran, edukatorka seksualna zaangażowana w projekt Anji Rubik #SEXEDPL, a także ginekolożka Milena Sęp. REJESTRACJA: Poniżej znajdziecie formularz darmowej rejestracji, która jest obowiązkowa. Po wypełnieniu otrzymacie e-maila, w którym znajdziecie link potwierdzający udział. Do zobaczenia!
Ruszają Dziewczyńskie Spotkania Glamour x G'rls Room! Zaczynamy od tematu: „Samoakceptacja”
Zapraszamy na pierwsze z comiesięcznych dziewczyńskich spotkań Glamour i G'rls Room w studiu Oh La La! To pierwszy tego typu cykl o dziewczynach, stworzony dla dziewczyn przez dziewczyny.
Kiedy narodził się ten pomysł, dopiero zaczynałyśmy naszą współpracę z dziewczynami z G'rls Room. Ale od razu czułyśmy, że zrobimy to razem. Od samego początku zależało nam na stworzeniu przestrzeni do rozmów, wolnej od uprzedzeń, otwartej, tolerancyjnej, pełnej szacunku i zrozumienia. A także wiedzy, w dodatku wiedzy eksperckiej. Bo przeglądając niektóre grupy na Facebooku wielokrotnie utwierdzałyśmy się w przekonaniu, że to nie są miejsca, w których należy szukać odpowiedzi na najtrudniejsze pytania dotyczące relacji, seksu czy zdrowia. A to właśnie tam najczęściej ważnymi sprawami (często bardzo bolesnymi), dzielą się ze sobą nastolatki, dwudziestolatki czy trzydziesto-, a nawet czterdziestolatki. I próbują sobie pomóc, doradzić, ale nie ujmując żadnej aktywnej tam dziewczynie – niektóre kwestie wiążą się z ogromną odpowiedzialnością, gdy chodzi o czyjąś psychikę lub ciało. Same pisałyście do nas w tych sprawach wielokrotnie, dając nam kolejny dowód na to, że szukacie i oczekujecie pomocy i wsparcia. Dlatego Dziewczyńskie spotkania Glamour i G'rls Room powstały z myślą o Was, choć my same jesteśmy dziewczynami i zmagamy się z podobnymi problemami. Chcemy z Wami rozmawiać o cielesności, dyskutować o tym, czym jest dziś sisterhood i poszerzyć swoją i Waszą wiedzę na temat zdrowia seksualnego. Zainspirować Was i pozwolić się rozwinąć pod okiem fantastycznych i doświadczonych terapeutek, ekspertek, aktywistek. Wiemy, jak trudno znaleźć w dzisiejszym zalewie informacji merytoryczne porady i przestrzeń, w której zwyczajnie można czuć się bezpiecznie. Dlatego tak ważne było dla nas znalezienie miejsca, które w przyjaznej, ale bardzo intymnej i ciepłej atmosferze pozwoli nam na szczere rozmowy bez tabu. Bez siadania sztywno na krzesłach, formy wykładowej, dzielenia na prelegentów i uczestniczki. Chcemy żebyście czuły się swobodnie, rozmawiały z nami, zadawały pytania ekspertom, dyskutowały, także z innymi dziewczynami. Bo budowanie dziewczyńskiej wspólnoty to kolejna idea tych spotkań. Naszym pierwszym wyborem jeżeli chodzi o lokalizację było warszawskie studio Oh La La, najbardziej dziewczęce miejsce z treningami dbającymi zarówno o ciało, jak i duszę. To tam raz w miesiącu będziemy widywać się z Wami w ramach Dziewczyńskich spotkań Glamour x G'rls Room. Jak wziąć w nich udział? (Seks)lektury: książki o seksualności, które warto przeczytać Dziewczyńskie spotkania Glamour x G'rls Room – rejestracja Pierwsze spotkanie odbędzie się już 10 maja, w piątek o godzinie 18:00, we wspomnianym studio Oh La La, przy ul. Pankiewicza 3 w Warszawie. Temat: Samoakceptacja – ciało (i życie) w dobie social mediów. Tak naprawdę to dzięki Wam zaczynamy nasz cykl właśnie takim tematem. To z tym najczęściej do nas pisałyście, dyskutowałyście o tym na naszym Instagramie. Podczas tego spotkania porozmawiamy m.in. o rozstępach, relacji z ciałem i kompleksach w ogóle. Będzie to czas dla każdej z Was – do przemyśleń i dostrzeżenia w sobie dobrych stron, podzielenia się swoimi odczuciami i rozmowy z innymi o tym, jak polubić siebie. Pomocne będą przy tym nasze cudowne ekspertki Kaya Szulczewska (@ciałopozytyw), która o życiu w zgodzie ze sobą i swoim ciałem wie prawdopodobnie wszystko, oraz Kamila Raczyńska-Chomyn (@dobreciało), której Dobre Ciało na Facebooku oraz powstała w ramach profilu grupa (jedna z naszych ulubionych!), pokazują że siostrzeństwo istnieje i ma się dobrze, a o ciało można dbać na wiele różnych sposobów. Wstęp jest całkowicie bezpłatny i w spotkaniu może wziąć udział każda dziewczyna, która chce zgłębić takie tematy jak samoakceptacja, cielesność, seksualność czy relacje w czasach social mediów (a wszystko to w holistycznym ujęciu) lub po prostu przyjść z ciekawości i dowiedzieć się czegoś o sobie. Co ważne – chcemy na nowo zdefiniować to słowo, określenie. Dziewczyną jesteś bez względu na wiek, doświadczenie życiowe. Może nią być i 17-latka i 37-latka. Wszystkie jesteście mile widziane! Śmiało też bierzcie ze sobą przyjaciółki, siostry, kuzynki, wszystkie znajome potrzebujące eksperckiej wiedzy na wszystkie tematy dotyczące dziewczyńskiego życia. Wystarczy, że wypełnicie poniższy formularz, potwierdzicie udział klikając w link, który przyjdzie w e-mailu i później przy wejściu zostaniecie „odhaczone” na liście. Ilość miejsc jest ograniczona, zależy nam na kameralnej i przyjaznej atmosferze, więc zachęcamy do zapisów już teraz, bez odkładania na potem! Dla dziewczyn, z dziewczynami, o dziewczynach. Bądźcie z nami :) AKTUALIZACJA! Dziewczyny, ze względu na OGROMNE zainteresowanie, zmuszone byłyśmy zamknąć rejestrację z uwagi na to, że wszystkie miejsca rozeszły się ekspresowo, a chcemy zachować kameralną formę spotkań. Ale już za miesiąc okazja do kolejnego spotkania i temat „tolerancja”! Stay tuned :)
Polski wątek w serialu „Sex Education”, który mogliście pominąć! A może od razu go wyłapaliście?
W jednym z odcinków pierwszego sezonu „Sex Education” można dopatrzyć się kilku polskich produktów! Też to zauważyliście?
Serial Sex Education pojawił się na platformie Netflix 11 stycznia i od razu stał się hitem. Od tamtej pory obejrzano go w ponad 40 milionach domów, w których oczywiście zastanawiano się również, czy powstanie kontynuacja najnowszej produkcji Netflixa. Mamy już pewność, że tak. Doczekamy się kolejnych ośmiu odcinków przedstawiających nie tylko seksualne perypetie Otisa (Asa Butterfield), jego przyjaciela Erica (Ncuti Gatwa), Maeve (Emma Mackey) i pozostałych uczniów Mooredale. Choć, jak w wywiadzie dla Glamour.pl przyznała Emma Mackey, czyli serialowa Maeve, to seks jest w jakimś sensie siłą napędową fabuły, w pewnych momentach schodzi on zdecydowanie na drugi plan i pozwala skupić się na innych, równie ważnych dla młodych ludzi kwestiach, jak poczucie własnej wartości, tolerancja, odnalezienie wspólnego języka z rówieśnikami, ale i z dorosłymi. I właśnie przede wszystkim za to, w jaki sposób twórcy, na czele w showrunnerką Sex Education Laure Nunn, ograli te tematy w serialu, zyskał on tak ogromną widownię i tak ogromną popularność. A polscy widzowie, oprócz tego, że w wielu momentami mogli identyfikować się z bohaterami Sex Education, mieli również okazję dopatrzyć się w serialu polskiego wątku! Jeśli nie znaleźliście się w tym gronie, już spieszymy z wytłumaczeniem. „Sex Education”: O seksie i nie tylko rozmawiamy z Gillian Anderson oraz pozostałą obsadą nowego serialu Netflixa [WIDEO] >>> Polskie produkty pojawiły się na sklepowych półkach w serialu Sex Education. Przypadek? Uwaga, spoilery! W drugim odcinku Maeve Wiley dowiaduje się, że jest ona w ciąży ze gwiazdą szkolnej drużyny pływackiej, Jacksonem. Nastolatka od razu decyduje się na aborcję, gdyż jej życiowa sytuacja nie pozwala jej na urodzenie dziecka. Jest niepełnoletnia, mieszka sama i ledwo wiąże koniec z końcem. Trafia więc do kliniki, gdzie bez problemu kwalifikuje się do zabiegu. Warto przy tej okazji przypomnieć, że w Wielkiej Brytanii, czyli w Anglii, Walii i Szkocji aborcja jest legalna (a reguluje to Abortion Act z 1967 roku) do 24. tygodnia ciąży, a w niektórych przypadkach także po upływie tego okresu. Maeve prosi o pomoc Otisa, którego oczywiście nie wtajemnicza, dlatego chłopak myśli, że dziewczyna, w której się przecież podkochuje, zaprosiła go na randkę. Wystrojony w garnitur Otis udaje się w wyznaczone miejsce, gdzie przed budynkiem protestują nastoletni działacze pro-life. Wyraźnie zakłopotany, stara się jednak poradzić jakoś z niełatwą dla niego sytuacją. Razem z protestującą przeciwko aborcji dziewczyną idzie do pobliskiego supermarketu, by kupić coś swojej koleżance poddającej się aborcji. I tak właśnie trafia do sklepu pełnego polskich produktów. Na półkach można dostrzec rodzime piwo - Żywiec, Żubr czy Lech, a także inne, niealkoholowe napoje - energetyk Tiger i soki Tymbark. Sporo polskich akcentów pojawia się również na dziale z nabiałem. Jest ser Gouda, serki z Piątnicy, mleko Łaciate z Mlekopolu czy maślanka Mrągowska. Dopatrzyliście się ich wszystkich? Aktorzy z serialu „Sex Education” są parą! >>> Mogliście równie dobrze ten fakt przeoczyć, albo stwierdzić, że to nic wielkiego. W końcu na Wyspach mieszka wielu Polaków, którzy dbają o to, żeby na pólkach w tamtejszych sklepach nie brakowało rodzimych produktów. Trzeba jednak przyznać, że akurat to, że polski wątek pojawia się akurat w odcinku mówiącym o aborcji, to dość intrygujący zbieg okoliczności. Wiadomo przecież, jaki jest stosunek do aborcji w naszym kraju, gdzie pojawił się projekty ustawy, by zabieg ten był całkowicie zakazany. A temat ten, podobnie jak wiele innych, prawie w ogóle nie jest poruszany wśród młodych osób. Nie mają one żadnej edukacji w kwestii, która może ich dotyczyć choćby jutro. „Cieszę się, że poświęcono temu cały odcinek" - przyznała w rozmowie z serwisem Refinery29 serialowa Maeve. „Bardzo łatwo zrobić z tego niepotrzebną sensację, pokazać tylko tę najbardziej dramatyczną stronę" - dodaje aktorka.
Kolekcja koszulek i bluz #SEXEDPL i Local Heroes już w sprzedaży. Ten t-shirt nosi Anja Rubik
Ogólnopolska kampania, książka o edukacji seksualnej i wspólna kolekcja stworzona z polską marką Local Heroes. Anja Rubik prezentuje kolejną odsłonę projektu #SEXEDPL. A my ją wspieramy!
Ta akcja pokazuje, że moda wciąż może być zaangażowana. W dodatku w ważne społecznie sprawy, które do tej pory były niejako przemilczane. Nie ma co ukrywać – w Polsce edukacja seksualna praktycznie nie istnieje. Jedyny dotyczący jej podręcznik w żaden sposób nie przystaje do rzeczywistości i raczej w młodych ludziach wzbudza poczucie winy, niż bezpieczeństwa. Seks jest tematem tabu i choć uwierzyliśmy w potęgę edukacji, zapominamy o tej dotyczącej właśnie naszego życia seksualnego. Anja Rubik z ogromną odwagą postanowiła podjąć ten niełatwy temat. Najpierw wystartowała z cyklem wideo, które zapoczątkowały akcję #SEXEDPL, a kilka dni temu do sprzedaży trafiła książka z osiemnastoma rozmowami przeprowadzonymi przez modelkę. O antykoncepcji, masturbacji, tożsamości płciowej, dojrzewaniu i miłości rozmawia z ekspertami, edukatorami, lekarzami i terapeutami, którzy odpowiadają na wszystkie te pytania, które czasem wstydzimy się głośno zadać. Kolejną odsłoną projektu #SEXEDPL jest także specjalna mini kolekcja ubrań unisex stworzona we współpracy z Local Heroes. To już drugi raz, kiedy polska marka wspiera inicjatywę Anji Rubik. Tym razem powstały trzy t-shirty i dwie bluzy z grafikami nawiązującymi do książki. Jedną z koszulek, tę w kolorze różowym, która głosi hasła tolerancji i miłości, możecie kupić wyłącznie na Showroom.pl. Cały zysk ze sprzedaży odzieży z kolekcji #SEXEDPL x Local Heroes zostanie przekazany na rzecz Fundacji Anji Rubik i dalszy rozwój projektu. Wszystkie produkty wraz z cenami znajdziecie w galerii powyżej. My kibicujemy, wspieramy i kupujemy. Teraz poda na Was - do dzieła! Zobacz także: #SEXEDPL Anji Rubik – dlaczego to najbardziej przełomowa akcja ostatnich lat? [WIDEO] >>>
Zaostrzenie prawa aborcyjnego to kwestia tygodni?
Marzenia o neutralnym światopoglądowo państwie dla wszystkich obywateli możemy schować między bajki.
Wszytko wskazuje na to, że właśnie przegrałyśmy tę nierówną walkę. We wczorajszym głosowaniu mniejszością 9 głosów odrzucono projekt liberalizujący aborcję Ratujmy Kobiety stworzony przez Barbarę Nowacką, nad którym sejm miał podjąć dalsze prace, a które w zamian obejmą konkurencyjny, zaostrzający ją projekt, czyli zabraniający usuwania ciąży nawet w przypadkach gwarantowanych przez konstytucję. Aborcja to zawsze zły wybór, ale – wybór. Co do jednego wszyscy są zgodni: w tej kwestii nie ma dobrych rozwiązań. Są za to takie, które pozwalają kobiecie pozostać na równi człowieczeństwa ze swoim nienarodzonym jeszcze dzieckiem. Wszystko jednak wskazuje na to, że prawo do życia (notabene pozostające u nas w sprzeczności z prawami człowieka), będzie przysługiwać jedynie tym drugim, o godności, czy decyzyjności względem własnej osoby nie wspominając. No bo co stoi za tym przesadnie pojemnym i niejasnym jak żadne inne hasłem? Czy chodzi o prawo do życia godnie? Bez bólu? Prawo do życia w imię czystego sumienia innych? Wiara nie ma tu nic do rzeczy, z definicji bowiem zakłada miłosierdzie i sprawiedliwość. Polityka? Przepisy stworzone pod dyktando kleru właśnie zaczynają nas realnie obowiązywać, a klauzula sumienia, którą zasłaniają się obrońcy życia, w praktyce pozwala im pozbawić nas prawa działania w zgodzie z własnym. Co to może dla nas oznaczać? Zmuszanie kobiet do narażania własnego życia w przypadku powikłanej ciąży, rodzenia dzieci będących ofiarami kazirodztwa czy gwałtu, a także przymus wydawania na świat tych nieuleczalnie chorych, często sztucznie podtrzymywanych przy życiu lub takich, których egzystencja wiąże się z ogromnym cierpieniem. Jeśli ktoś miał mieszane uczucia albo nie był przekonany do misji Anji Rubik pod hasłem Sexedpl, wystarczy wspomnieć, że wraz z upadkiem projektu Ratujmy Kobiety przepadła też szansa na rzetelną edukację seksualną w szkołach i refundowaną antykoncepcję. I tutaj koło się zamyka. Spodziewaliście, że walka o prawa kobiet w Polsce może mieć taki finał?