Czy w dużym biznesie jest miejsce na siostrzeństwo? [Podcast]
Mary Kay od początku istnienia wspiera kobiety w biznesie. Jak wygląda typowy dzień pracy w marce kosmetycznej i czy każda z nas może dołączyć do zespołu? W kolejnym odcinku Glamour Academy rozmawiamy z jej przedstawicielkami: Martyną Maliszewską i Izabelą Zagórską-Gracjasz.
Historia marki Mary Kay sięga lat 60. ubiegłego wieku. To właśnie wtedy Mary Kay Ash stworzyła biznes, żeby dać kobietom (które głównie zajmowały się dziećmi i domem), pracę i niezależność finansową. Ale nawet dzisiaj, w zupełnie innej rzeczywistości, wiele z nas może mieć obawy przed wejściem na ścieżkę kobiecego biznesu. Nasze gościnie przekonują, że warto spróbować. Pracuj tak, jak lubisz „Kobiety wciąż wykonują wiele ról. Jesteśmy mamami, żonami, prowadzimy dom. Nie jest łatwo to wszystko pogodzić. Biznes Mary Kay daje mi dużo elastyczności, bo to ja decyduję o tym, kiedy pracuję” – podkreśla starsza dyrektorka sprzedaży marki, Izabela Zagórska-Gracjasz, a starsza dyrektorka sprzedaży Martyna Maliszewska, dodaje: Czy jest tam miejsce na kobiece wsparcie? Nasze rozmówczynie nie mają żadnych wątpliwości. „Z Izą mamy siostrzaną relację. Wraz z rodzimy jeździmy nawet razem na wakacje. Niezależnie od działu, w którym pracujemy, wszystkie kobiety w firmie szczerze sobie pomagają. Zależy nam na dobrej energii i poczuciu, że każda z nas jest zaopiekowana” – mówi Martyna Maliszewska. Jak dodaje Izabela Zagórska-Gracjasz, w Mary Kay dużą wagę przykłada się też do rozwoju osobistego. „Dzięki temu rozwijamy się nie tylko biznesowo, ale również jako ludzie”. Jak jeszcze zachęcają nas, by dołączyć do kobiecego biznesu? Czy każda z nas może to zrobić? Według Martyny Maliszewskiej liczy się przede wszystkim gotowość i zaangażowanie. Jakie są ich ulubione rytuały pielęgnacyjne i kosmetyki (tu kolejny mały spojler: Martyna Maliszewska poleca m.in. paletkę do konturowania, dzięki której robi codzienny makijaż w pięć minut!). I czy to prawda, że wszystkie przedstawicielki marki jeżdżą różowymi samochodami? Tego wszystkiego (i jeszcze więcej) dowiecie się z naszego podcastu. Marka, która dba o kobiety na co dzień Mary Kay to marka kosmetyczna, która od dekad inspiruje kobiety na całym świecie. Uczy, jak dbać o urodę i być pewną siebie. To nie tylko produkty (od luksusowych kremów pielęgnacyjnych po zmysłowe perfumy i profesjonalne kosmetyki do makijażu), ale styl życia. Marka wspiera kobiety, nie tylko oferując im najlepsze kosmetyki, ale również szansę na rozwój osobisty i zawodowy, tworząc globalną społeczność silnych, ambitnych kobiet. Materiał promocyjny Mary Kay
Piękno, które inspiruje. Jak jedna kobieta zmieniła świat beauty i stworzyła przestrzeń dla innych
Każda z nas zasługuje, by się rozwijać zawodowo, spełniać swoje marzenia, realizować cele i… czuć się pięknie w swojej skórze. Dzisiaj te słowa nie brzmią szczególnie odkrywczo, ale w latach 60. były nadal odległą fantazją. Mary Kay Ash postanowiła jednak wziąć sprawy we własne ręce i stworzyła markę, która nie tylko pomaga kobietom dbać o siebie, ale przede wszystkim daje im szansę na niezależność. Teraz również ty możesz stać się jej częścią!
„Możesz być tym, kim tylko zapragniesz. Możesz wejść na każdą górę, na którą zechcesz. Możesz osiągnąć każdy cel, jaki tylko chcesz osiągnąć”. Brzmi naiwnie? Tylko wtedy, gdy nie idą za tym fakty. W przypadku Mary Kay Ash, autorki powyższych słów, to recepta na sukces. Historia założonej przez nią firmy – słynnej marki kosmetycznej Mary Kay – nie jest tylko opowieścią o spełnionych marzeniach, niesamowitej determinacji i chęci samodoskonalenia, ale przede wszystkim o wspieraniu kobiecej niezależności i czymś, co dzisiaj nazwałybyśmy siostrzeństwem. Mary Kay – wizja, która stała się rzeczywistością Wszystko zaczęło się w 1963 roku, gdy Mary Kay Ash, po wielu latach pracy w branży kosmetycznej, otworzyła w Dallas własny salon „Beauty by Mary Kay”. Zmęczona brakiem wsparcia i perspektyw dla kobiet, postanowiła stworzyć im przestrzeń i dać narzędzia do samorealizacji i zdobywania niezależności, zarówno osobistej, jak i finansowej. Chciała, aby mogły działać na własnych zasadach i w pełni wykorzystywały swój potencjał. Ta wizja kobiecego sukcesu stała się fundamentem dla marki, która szybko zdobyła popularność i zbudowała silną pozycję na rynku kosmetycznym. Mary Kay do dzisiaj pozostaje jednym z liderów tej branży, tworząc produkty, które słyną ze świetnej jakości, innowacyjności i dbałości o środowisko. Jej portfolio obejmuje kosmetyki do pielęgnacji skóry, do makijażu oraz perfumy. Produkty Mary Kay odpowiadają na rzeczywiste potrzeby kobiet i podkreślają piękno drzemiące w każdej z nas. Mary Kay – jakość, bezpieczeństwo i innowacje Każdy kosmetyk marki jest efektem żmudnej pracy zespołów badawczych, które dbają o to, żeby wszystkie formuły były dopracowane do perfekcji. Firma korzysta też z doświadczenia niezależnych ekspertów m.in. w dziedzinie kosmetologii, dermatologii i chemii kosmetycznej. Efekt? Skuteczność i bezpieczeństwo, które są dla Mary Kay absolutnymi priorytetami. Drugim imieniem marki jest innowacyjność. Dzięki wykorzystywaniu nowoczesnych technologii produkty działają lepiej, szybciej i zaspokajają wszystkie potrzeby naszej skóry. Mary Kay, czyli etyczność, ekologia i odpowiedzialność społeczna Marce nie zależy tylko na jakości swoich produktów, lecz także na ich etycznym pochodzeniu. Nie testuje więc kosmetyków ani składników aktywnych na zwierzętach i walczy o wyeliminowanie takich działań. Bazuje na alternatywnych metodach badań, które zapewniają bezpieczeństwo stosowania produktów. Dla wielu osób jest to jeden z kluczowych elementów przy wyborze kosmetyków. W dzisiejszych czasach dbanie o środowisko to absolutna konieczność. Wie o tym Mary Kay i stawia na zrównoważoną produkcję, starając się wykorzystywać surowce w sposób odpowiedzialny i minimalizować ilość odpadów. To jednak nie wszystko – marka angażuje się też w inicjatywy mające na celu zmniejszenie swojego wpływu na środowisko (m.in. „Pink Doing Green”). Ważnym aspektem działalności marki są też działania społeczne i współpraca z organizacjami charytatywnymi, które zajmują się pomocą kobietom i dzieciom w trudnych sytuacjach życiowych. Nie chodzi tylko o wsparcie finansowe, ale także o edukację społeczną w zakresie walki z przemocą wobec kobiet. Marka angażuje się w projekty (np. „Pink Changing Lives”), które pozwalają kobietom na nowy początek i dają im narzędzia do odbudowy swojego życia. Mary Kay Ash sama również założyła fundację wspierającą kobiety. Od początku swojego istnienia, czyli od 1996 r., zebrała ponad 60 mln dolarów, które przeznaczono na walkę z przemocą domową i wsparcie leczenia nowotworów. Mary Kay – więcej niż marka kosmetyczna Każdy sukces marki jest wynikiem wartości, które ją kształtują. Dla Mary Kay najważniejsze są szacunek, uczciwość, odpowiedzialność i dbanie o innych. Te zasady są fundamentem, na której marka buduje relacje z klientkami, Konsultantkami oraz społecznością. To dzięki nim stała się przestrzenią, w której każda kobieta może realizować swoje marzenia i nawiązywać wartościowe kontakty. A o tym właśnie marzyła Mary Kay Ash, gdy zakładała swoją firmę. Marka stawia więc na rozwój swoich Konsultantek, oferując im możliwość tworzenia własnego biznesu na solidnych podstawach. Kariera w Mary Kay – zostań Konsultantką! Marzysz o pracy, która daje ci wolność wyboru, stabilny dochód i możliwość realizacji własnych celów? Niezależna Konsultantka Kosmetyczna to nie tylko stanowisko – to styl życia, w którym to ty decydujesz o swoim czasie pracy, kierunku rozwoju i sukcesach. W Mary Kay sama ustalasz swój grafik, dopasowując go do swojego życia – rodziny, hobby czy wyjazdów. To ty jesteś swoją szefową. Nie musisz znać się na kosmetykach. Wszystkiego się nauczysz na profesjonalnych szkoleniach i warsztatach. Zdobędziesz nie tylko wiedzę na temat produktów, ale także umiejętności sprzedażowe i liderskie. System sprzedaży Mary Kay opiera się na budowaniu relacji z klientkami oraz rozwijaniu własnego zespołu. Im większe zaangażowanie i systematyczność, tym większe zyski. Jeśli będziesz miała apetyt na więcej, możesz awansować na stanowisko Liderki, a następnie Dyrektor Sprzedaży i korzystać z atrakcyjnych, comiesięcznych wynagrodzeń. Mary Kay docenia zaangażowanie swoich Konsultantek. Przy odrobinie szczęścia czekają na ciebie luksusowe wycieczki (np. na Jamajkę), różowe samochody firmowe i ekskluzywna biżuteria. Mary Kay to marka, która zaczęła się od marzenia jednej kobiety, a dziś inspiruje miliony na całym świecie. Jest przestrzenią, w której każda kobieta może czuć się piękna, pewna siebie i niezależna. Jeśli szukasz sposobu na realizację swoich marzeń zawodowych i osobistych, Mary Kay jest najlepszym adresem. Materiał promocyjny marki Mary Kay
Codzienna dawka młodzieńczego blasku i nawilżenia. Oto zestaw pielęgnacyjny do zadań specjalnych
Marzycie o skórze, która wygląda na młodszą i bardziej promienną? Przy połączeniu pielęgnacji, zdrowego stylu życia i odrobiny cierpliwości to marzenie może stać się rzeczywistością. My sięgamy po dużo warzyw, zdrowych tłuszczów, wodę oraz Cudowny Zestaw TimeWise®, który kompleksowo dba o cerę normalną i suchą.
W trosce o piękną cerę każdego dnia od wewnątrz i od zewnątrz Zgadujemy w ciemno, że choć raz szukałyście odpowiedzi na pytanie: „Jak spowolnić procesy starzenia się skóry?”. Mamy dla was złą i dobra wiadomość. Zła jest taka, że nie ma szybkich, gotowych rozwiązań. Dobra, że przy odrobinie konsekwencji i cierpliwości nasza cera może wyglądać zdrowo, jędrnie i promiennie przez długie lata. Nasz plan zakłada dietę bogatą w warzywa, owoce, zdrowe tłuszcze, białko i dużo wody, większą aktywność fizyczną na świeżym powietrzu i osiem godzin snu (skóra regeneruje się w nocy). Nie zapominamy też oczywiście o codziennej pielęgnacji bogatej w składniki aktywne i ochronie przeciwsłonecznej. To, co robimy każdego dnia ma dużo większe znaczenie niż nawet najbardziej kosztowne zabiegi, na które chodzimy jedynie raz czy dwa razy w roku. Jakość podparta badaniami Wybieramy Cudowny Zestaw TimeWise® marki Mary Kay, który odpowiada na wszystkie nasze potrzeby. Innowacyjny Kompleks 3D TimeWise sprawia, że produkty działają trzytorowo: opóźniają procesy starzenia, minimalizują widoczne oznaki starzenia i intensywnie nawilżają skórę. Zestaw wzbogacono o zaawansowane składniki, które wspomagają walkę z oznakami starzenia. Niezależne badania kliniczne i konsumenckie wykazały, że kapsułkowy resweratol pomaga m.in. zmniejszyć widoczność drobnych linii i zmarszczek czy wyrównać kolory skóry. Dodatkową ochronę antyoksydacyjną, a także jaśniejszy i bardziej promienny wygląd skóry zapewnia zawarta w kosmetykach witamina B3. Również peptydy pomagają zachować jędrność i elastyczność skóry. W zestawie znajdziemy: Perfekcyjnie Oczyszczające Mleczko/Żel 4-w-1 TimeWise®, które delikatnie oczyszcza, złuszcza, odświeża i rozjaśnia skórę, pozostawiając ją miękką i świeżą. Ekskluzywny Krem Przedłużający Młodość TimeWise®, który silnie nawilża i odżywia skórę, przywracając jej elastyczność i młodzieńczy blask. Codzienny Strażnik Młodości SPF 30, który chroni przed promieniowaniem UV, a jednocześnie nawilża i wygładza skórę. Regenerujący Eliksir na Dobranoc, który intensywnie regeneruje skórę podczas snu, przywracając jej elastyczność i jędrność. Każdego ranka nakładamy niewielką ilość produktu oczyszczającego na wilgotną skórę twarzy i delikatnie wmasowujemy kolistymi ruchami. Spłukujemy kosmetyk letnią wodą. Następnie sięgamy po krem nawilżający, który aplikujemy na całą twarz, szyję i dekolt, delikatnie wmasowując całkowitego wchłonięcia. Na koniec nakładamy na twarz, szyję i dekolt krem SPF 30 (nawet, gdy nie planujemy przebywać na słońcu, również zimą). Żeby usunąć zanieczyszczenia i przygotować skórę pod nocną pielęgnację, wieczorem ponownie sięgamy po produkt oczyszczający. Myjemy nim delikatnie cerę, a następnie nakładamy eliksir na twarz, szyję i dekolt (delikatnie wklepując aż do wchłonięcia). Pielęgnację kończymy Kremem Przedłużającym Młodość, który wspomoże regenerację podczas snu. Dla nas i dla planety Marka Mary Kay doskonale zdaje sobie sprawę, czego chcemy najbardziej: by kosmetyki, których używamy były bezpieczne i przynosiły widoczne efekty. Filozofia marki jest prosta – z każdym produktem składa obietnicę, której musi dotrzymać. Nad jakością czuwa więc zespół naukowców. Każdy kosmetyk jest poddany wielu testom z użyciem zaawansowanych technologii. Marka nie testuje produktów lub składników aktywnych na zwierzętach. Od lat dba również o bezpieczeństwo środowiska naturalnego. Cieszcie się zdrową, młodzieńczą skórą niezależnie od wieku. Kilka szybkich kroków rano i wieczorem wystarczy, by zaspokoić jej potrzeby w ciągu dnia i wesprzeć ją w nocy. Więcej informacji o Cudownym Zestawie znajdziecie TUTAJ. Materiał promocyjny marki Mary Kay
Te kobiety mają moc! Miały też odwagę, by żyć i pracować na własnych zasadach
Dobra praca to nie tylko stabilność finansowa. To sposób, by lepiej poznać siebie, odkryć swoje mocne strony i zyskać poczucie wpływu.
Taka właśnie jest droga wielu kobiet w Mary Kay – pełna rozwoju, relacji i odwagi, by żyć na własnych zasadach. Iwona Kutnik Iwona Kutnik ma 48 lat. Mieszka w niewielkiej wiosce Smolarzyny, niedaleko Łańcuta. Swoją zawodową drogę w Mary Kay rozpoczęła w momencie, gdy jej dzieci opuściły dom rodzinny. Dziś prowadzi własny Beauty Room, inspiruje kobiety do działania i buduje silny, lojalny zespół. Czym zajmowałaś się, zanim trafiłaś do Mary Kay? Przez wiele lat byłam przede wszystkim mamą. Karolinę urodziłam jako osiemnastolatka, a trzy lata później na świecie pojawił się Wiktor. Studia robiłam równolegle z wychowywaniem dzieci, ale zawodowe plany odłożyłam na później – w pełni skupiłam się na rodzinie. Nie żałuję tej decyzji, bo bycie przy dzieciach w ich najważniejszych momentach było dla mnie bezcenne. Oboje trenowali zawodniczo pływanie, co wiązało się z dużym zaangażowaniem i intensywnym trybem życia. W pewnym momencie poczułam jednak, że chcę się rozwijać, pracować, być niezależna finansowo. Skończyłam ekonomię, ale szybko zrozumiałam, że to nie moja droga. Fotografia była zawsze moją pasją – dlatego zdecydowałam się aplikować na studia podyplomowe w Europejskiej Akademii Fotografii w Warszawie. To były dwa inspirujące lata, które dały mi wiatru w żagle. Po ich ukończeniu otworzyłam studio fotograficzne w Łańcucie. Niestety, prowadzenie biznesu w pojedynkę okazało się trudniejsze, niż się spodziewałam. I właśnie wtedy pojawiła się Kinga Dudzińska z Mary Kay – i świat, który całkowicie odmienił moje życie. Tak po prostu? Spotkałyśmy się na warsztatach pielęgnacyjnych u mojej siostry. Kinga od razu zrobiła na mnie ogromne wrażenie – była ciepła, pewna siebie, z klasą. Pamiętam jej różowy samochód i pasję, z jaką opowiadała o kosmetykach. Zapytała, czy nie chciałabym zorganizować takich warsztatów u siebie, z moimi przyjaciółkami. Odpowiedziałam: „Dlaczego nie?” Poznałyśmy się bliżej, a po kilku tygodniach Kinga powiedziała mi coś, co mocno zapadło mi w pamięć: „Potrzebuję ambitnych i pracowitych kobiet. Masz wokół siebie świetne przyjaciółki – może spróbujesz?” Pomyślałam wtedy: sprawdzę, czy naprawdę jestem ambitna i gotowa na coś więcej. Jak wypadł sprawdzian? Zdałam! (śmiech). Przyjęłam propozycję Kingi. Po pół roku zamknęłam studio fotograficzne, zdecydowałam się na program dyrektorski i właśnie mija 14 lat, odkąd współpracuję z Mary Kay. Okazało się, że to biznes dla mnie. Uwielbiam kontakt z ludźmi, nie znoszę rutyny. A tutaj każdego dnia coś się dzieje. Wracam do domu uśmiechnięta – i jeszcze dobrze przy tym zarabiam. Mary Kay pojawiło się w moim życiu w idealnym momencie. Moje dzieci były już samodzielne – Karolina poszła do liceum, Wiktor do gimnazjum. Mąż rozwijał swój biznes, a mnie został niedomagający biznes fotograficzny i... psy z kotem. I wtedy właśnie poznałam Kingę. Czego dowiedziałaś się o sobie, odkąd zaczęłaś pracować? Że jestem odpowiedzialna i dotrzymuję słowa. Mam w sobie dużo obowiązkowości i ludzie mi ufają. To cenne. Zrozumiałam też, że pewność siebie można zbudować – krok po kroku, dzień po dniu. W moim przypadku ogromną rolę odegrały kobiety, które we mnie uwierzyły, zanim sama do końca w siebie uwierzyłam. Dzięki nim odważyłam się sięgać po więcej i dziś mogę być tym wsparciem dla innych kobiet. Czy praca Cię zmieniła? Zdecydowanie. Przede wszystkim nauczyła mnie odwagi – tej cichej, codziennej, która pozwala podejmować decyzje i iść swoją drogą, nawet jeśli nie wszystko jest pewne. Odkryłam w sobie liderkę – nie kogoś, kto musi dominować, ale osobę, która potrafi słuchać, inspirować i być obok. Zmieniło się też moje spojrzenie na kobiecość i sukces. Dziś wiem, że największy sukces to życie w zgodzie ze sobą – ze swoimi wartościami, stylem, wrażliwością. Mary Kay dało mi przestrzeń, by to odkrywać i rozwijać. Teraz tworzę miejsce, w którym inne kobiety mogą rozkwitać – i to jest prawdziwa zmiana. Co oznacza dla Ciebie kariera? Kariera to dla mnie nie wyścig ani tytuł. To droga dojrzewania do siebie – z odwagą, pokorą i autentycznością. To proces, w którym uczę się siebie, swoich możliwości i granic. Dziś wiem, że największe sukcesy to często te, których nie widać – kiedy ktoś mówi: „Dzięki Tobie spróbowałam.” Kariera ma sens wtedy, gdy nie jesteś w niej sama. Gdy możesz iść ramię w ramię z innymi kobietami, wspierać je, inspirować, dzielić się doświadczeniem. I wiedzieć, że to, co robisz, zostawia ślad – w sercach i w relacjach. Warto o siebie dbać? Tak, bo troska o siebie to nie luksus – to czułość, którą tak często omijamy. Latami łatwo było mi dbać o wszystkich wokół – dzieci, rodzinę, bliskich. Najtrudniej było zatroszczyć się o siebie... bez poczucia winy. Dbanie o siebie to codzienne akty odwagi: że się zatrzymam, że powiem „potrzebuję”, że spojrzę w lustro i zobaczę kobietę, która daje z siebie wszystko. Czasem to chwila z kremem, czasem spokojna herbata. To sposób, by nie zgubić siebie w pędzie. To nie egoizm – to wybór. By być dla siebie przyjaciółką. Bo kobieta blisko siebie jest silna, piękna i prawdziwa. A świat tego właśnie potrzebuje. Codziennie przed wyjściem z domu mówisz do siebie: “jesteś fajna”? Może nie zawsze na głos – ale każdego dnia staram się spojrzeć na siebie z czułością. To mój wewnętrzny rytuał: spojrzeć w lustro i zobaczyć kobietę, która wiele przeszła, która daje z siebie dużo, która się boi – ale mimo to idzie dalej. Tego nauczyły mnie kobiety, które spotkałam w Mary Kay i w życiu. Dziś przekazuję to dalej – moim klientkom, moim dzieciom oraz kobietom, z którymi pracuję: że nie musimy być idealne, by być wartościowe. Że możemy być z siebie dumne, nawet jeśli nikt akurat nie patrzy. Bo to, co mówimy sobie w ciszy, buduje nas najgłębiej. Karolina Mianowska Kobieta z misją, mama czwórki dzieci, mentorka, liderka i niezależna Dyrektor Mary Kay z 10-letnim doświadczeniem. Z wykształcenia pedagog, z serca wizjonerka. Zanim odkryła świat Mary Kay, pracowała m.in. w banku, ale dopiero tutaj poczuła, że może łączyć wolność, rozwój osobisty i prawdziwą misję – wspierania innych kobiet w odkrywaniu ich piękna, wartości i potencjału. Uważa, że kariera to styl życia, który daje niezależność finansową, czasową i emocjonalną. Od lat inspiruje kobiety w Polsce do wiary w siebie i budowania życia na własnych zasadach. Nieustannie się rozwija, marzy odważnie i zaraża pasją. Tworzy przestrzeń, w której kobiecość, siła i czułość idą w parze z przedsiębiorczością i wartościami. Jej motto? “Niemożliwe nie istnieje. Zawsze startujemy z pozycji zwycięzcy.” Czym zajmowałaś się, zanim trafiłaś do Mary Kay? Przed Mary Kay pracowałam w różnych miejscach, moje wykształcenie jest pedagogiczne. Tuż przed rozpoczęciem pracy w Mary Kay byłam zatrudniona w banku, gdzie przepracowałam kilka lat. Wyszłam za mąż, urodziłam dwójkę dzieci i choć z zewnątrz mogło to wyglądać na spokojne, poukładane życie – czułam, że to nie jest droga, o jakiej marzyłam. Nie wyobrażałam sobie, że całe życie będę sprzedawać ludziom kredyty. Dziś z uśmiechem myślę, że zamiast kredytów sprzedaję… marzenia. Od zawsze marzyłam o dużej rodzinie – o czwórce dzieci – i to marzenie się spełniło dzięki pracy w Mary Kay. Gdy kończył mi się urlop macierzyński w banku, stanęłam przed dylematem: wracać na etat czy zostać w domu z dwójką jeszcze wtedy dzieci. Chciałam pracować, ale nie kosztem bycia mamą. Szukałam czegoś elastycznego, czegoś mojego. Miałam za sobą dwie nieudane próby prowadzenia działalności – brakowało mi odwagi, by zaryzykować. Ale w głębi duszy wiedziałam, że nie chcę wracać do pracy na etat. Chciałam robić coś wartościowego, mieć wpływ na swoje życie, być dla siebie szefem. I wtedy trafiłam na spotkanie kosmetyczne Mary Kay, które na tamten czas było dla mnie odpowiedzią na to czego szukałam, potraktowałam tą propozycję jak znak i możliwość zmiany. Czego dowiedziałaś się o sobie, odkąd zaczęłaś pracować? Odkąd zaczęłam pracę w Mary Kay, zmieniło się wszystko – przede wszystkim ja sama. Wcześniej nie znałam świata rozwoju osobistego, a dziś wiem, że mogę wszystko, w co uwierzę. Zbudowałam wiarę w siebie, pewność siebie i poczucie własnej wartości. Filozofia Mary Kay — wiara, rodzina, kariera — była dla mnie jak światło w tunelu. Zafascynowały mnie etyka, wartości i postać Mary Kay Ash. Dzięki temu odkryłam swoją niezłomność, odwagę i to, że niemożliwe… nie istnieje. Dziś uczę moje dzieci, że zawsze warto startować z pozycji zwycięzcy. Nawet jeśli nie wszystko rozumiem — ufam. I idę dalej. Co oznacza dla Ciebie kariera? Kariera to dla mnie nie tylko sukcesy czy awanse — to styl życia, stan umysłu i przede wszystkim wolność: finansowa, czasowa, emocjonalna. To droga pełna wzlotów i upadków, codziennej pracy nad sobą, nad przekonaniami, pokorą i wdzięcznością. Kariera to nie tylko scena i blask reflektorów — to także pościerane kolana i ciche zwycięstwa. To rozwój mój i mojego zespołu. To, że sama kieruję swoim życiem i że mogę inspirować innych, by też odważyli się żyć po swojemu. Warto o siebie dbać? Zdecydowanie warto o siebie dbać — bo nikt nie zadba o nas z taką troską, czułością i miłością, jak my same. To my jesteśmy najważniejszymi osobami w swoim życiu. Wierzę, że dbanie o siebie — i wewnętrznie, i zewnętrznie — to fundament szczęścia. Kiedy ja jestem spełniona i szczęśliwa, promieniuje to na moją rodzinę, moje dzieci, małżeństwo, pracę. Jak mam wierzyć w innych, jeśli nie wierzę w siebie? Uczę kobiety, że warto zacząć od siebie — bo piękno, pewność siebie i dobro, które chcemy dawać światu, rodzą się w nas. Za co najbardziej cenisz Mary Kay? Najbardziej cenię Mary Kay za wolność — tę czasową, finansową i życiową. Za to, że mogę prowadzić swój niezależny biznes, pracować z domu, być na wszystkich przedstawieniach i wydarzeniach u moich dzieci w szkole i przedszkolu i sama decydować o swoim grafiku. To miejsce ogromnego rozwoju, pełne wartości, relacji, wsparcia i wzajemnej inspiracji. Pracuję z kobietami, które nie są moimi rywalkami, tylko towarzyszkami w drodze. Cenię za szkolenia, wyróżnienia, wyjazdy, sceny, a najbardziej — za to, jak bardzo zmieniło się moje życie. Jestem za to wszystko głęboko wdzięczna. Jak widzisz swoją karierę i życie prywatne za kilka lat? Za kilka lat widzę siebie jako spełnioną kobietę – bizneswoman pełną pokoju, radości i satysfakcji. Mam apetyt na więcej, bo wierzę w siłę marzeń i wiem, że każde z nich jest w zasięgu ręki, jeśli tylko mądrze i wytrwale po nie sięgamy. Chcę dalej się rozwijać, inspirować kobiety w Polsce i na świecie, być jedną z najlepszych w Europie. Widzę swoją karierę jako pasję i misję, a życie prywatne jako źródło harmonii i szczęścia. Wierzę, że można pięknie łączyć jedno z drugim. Gdyby nie Mary Kay, to co? To pytanie wracało do mnie wiele razy, zwłaszcza w trudniejszych momentach. I zawsze wtedy uświadamiałam sobie jedno – jeśli nie Mary Kay, to… nic. Nie widzę siebie nigdzie indziej. W tej firmie mam wszystko: niezależność, rozwój, piękno, gotowy i sprawdzony system, który działa od ponad 60 lat. Nawet gdybym rozważała własny biznes, nie dawałby mi on tego, co mam tutaj – wolności bez ryzyka, możliwości bez wielkich inwestycji, a przede wszystkim sensu i misji. Mary Kay to mój gotowy rower – wsiadam i jadę, rozwijam się i pomagam innym robić to samo. Anna Kinal Przyszła Naczelna Dyrektor Sprzedaży Mary Kay. Od ponad 13 lat z pasją rozwija swój biznes w Mary Kay, inspirując setki kobiet do życia w zgodzie z własnym potencjałem. Wielokrotna laureatka wyjazdów dla Top Dyrektorów, jeździ drugim różowym samochodem Mary Kay. Charyzmatyczna liderka, która łączy autentyczność, strategię i serce w budowaniu biznesu opartego na wartościach. Prywatnie żona Macieja – wspólnie tworzą patchworkową rodzinę i wychowują pięcioro dzieci. Wierzy, że każda kobieta może rozwinąć skrzydła – wystarczy, że zaufa sobie i zrobi pierwszy krok. Czym zajmowałaś się, zanim trafiłaś do Mary Kay? Zanim dołączyłam do Mary Kay, moje życie kręciło się wokół domu i dzieci – dosłownie 24 godziny na dobę. Choć wtedy nie traktowałam tego jako „zawód”, z perspektywy czasu widzę, że było to intensywne szkolenie z organizacji, logistyki, zarządzania czasem i wytrwałości. Bycie mamą nauczyło mnie szybkiego podejmowania decyzji, elastyczności i działania mimo zmęczenia. I właśnie wtedy – nieświadomie – rozwijałam zasoby, które dziś są kluczowe w mojej pracy z kobietami. Okazało się, że dom może być najlepszym miejscem do odkrycia swojej siły Czego dowiedziałaś się o sobie, odkąd zaczęłaś pracować? Zanim zaczęłam pracować z Mary Kay, myślałam, że idealnie odnajdę się w pracy biurowej. Okazało się, że moją prawdziwą pasją jest praca z ludźmi – inspirowanie ich, wspieranie, rozwijanie potencjału. Odkryłam, że mam dar budowania i że ogromną radość sprawia mi obserwowanie transformacji innych. Największy przełom przyniosło jednak zrozumienie, że moje dzisiejsze życie jest efektem mojego wczorajszego myślenia. Od tego momentu zaczęłam świadomie kształtować swoje myśli i tym samym swoją przyszłość. Co oznacza dla Ciebie kariera? Dla mnie kariera to realizowanie wewnętrznego potencjału, który każdy z nas nosi w sobie. To droga wzrastania – nie tylko zawodowego, ale przede wszystkim osobistego. Kariera to nie stanowisko, tylko nieustanny rozwój, dzięki któremu mogę z każdym dniem być lepszą wersją siebie. To także budowanie czegoś większego niż ja sama – wpływu, przestrzeni dla innych kobiet, które również chcą sięgać po więcej. Czy warto o siebie dbać? To, jak dbamy o siebie, jest komunikatem do świata – pokazujemy, jak inni mają nas traktować. Dbanie o siebie to nie egoizm, tylko wyraz szacunku do życia i wdzięczności za to, kim jesteśmy. W Mary Kay uczymy, że nie dajemy z pustego – dzielimy się z innymi tym, co w nas najlepsze, a to wymaga troski o siebie. Gdy czuję się dobrze we własnej skórze – dosłownie i w przenośni – mogę lepiej wspierać inne kobiety. Piękno zewnętrzne zaczyna się od wewnętrznego światła. Za co najbardziej cenisz Mary Kay? Mary Kay nie pyta, skąd jesteś ani co masz – pyta, dokąd chcesz dojść. To firma, która daje kobietom narzędzia do budowania życia na własnych zasadach. Cenię ją za misję budzenia przedsiębiorczości w kobietach i tworzenia im przestrzeni do nieograniczonego rozwoju. Mary Kay to dla mnie inkubator marzeń – miejsce, w którym każda kobieta może poczuć, że jest ważna, wystarczająca i gotowa na więcej. Jak widzisz swoją karierę i życie prywatne za kilka lat? Widzę siebie jako liderkę obszaru Mary Kay, który inspiruje kobiety do życia w zgodzie z własnymi wartościami i talentami. Mój „obszar mocy” to społeczność kobiet, które odkryły, że mogą więcej – dla siebie, swoich rodzin i otoczenia. Dzięki pracy w Mary Kay nie muszę wybierać między rodziną a karierą – tu priorytety są jasne: Bóg, rodzina, a dopiero potem praca. Marzę o podróżach, o domu w ciepłym miejscu, o tym, by moje dzieci mogły wybierać swoją drogę z pełnią wolności. I wiem, że jestem na dobrej ścieżce, by to wszystko urzeczywistnić. Gdyby nie Mary Kay, to co? Na szczęście nie muszę sobie tego pytania zadawać. Mary Kay to przestrzeń, w której czuję się bezpieczna – nikt nie może mnie z niej „zwolnić”, nikt nie wybierze innej osoby na moje miejsce. To miejsce, gdzie zasady są jasne, a wartości czytelne i wspierające dla każdej kobiety. I właśnie to poczucie stabilności – w świecie, który zmienia się tak szybko – jest dla mnie bezcenne. Mary Kay to nie tylko praca, to moje miejsce na ziemi, które daje wolność, rozwój i pewność, że to, co buduję, naprawdę zależy ode mnie.
3 polskie marki kosmetyczne, które stworzyły świetne dziewczyny! Zawładną naszą wyobraźnią w 2025 roku
Złoto Inków i światło księżyca na włosach. Polskie marki kosmetyczne uchodzą za najlepsze na świecie, a te tylko potwierdzają tę odważną teorię. Zapisz i sprawdź.
W tym artykule: Luare — garderoba kapsułowa dla Twoich włosów Nudmuses — muzy dla Twojej skóry Tierra Natural – serce Amazońskiej Dżungli w Twojej łazience Luare — garderoba kapsułowa dla Twoich włosów To polska totalnie „świeżutka” marka luksusowych kosmetyków do pielęgnacji włosów. Jej założycielka Monika Frydrych spędziła urlop macierzyński w Portugalii. Nic, zatem dziwnego, że kosmetyki nadają włosom właśni efekt „światła księżyca”. Produkty są 3 - luksusowy szampon, odżywka i olejek. Laure oferuje też szylkretowy grzebień wykonany ręcznie w szwajcarskiej manufakturze oraz piękne akcesoria do włosów. „Całość zainspirowana jest ideą kapsułowej garderoby” – dodaje Monika. Multifunkcyjne produkty najwyższej jakości naprawdę upraszczają codzienną rutynę pielęgnacyjną. Co wyróżnia Luãre? Ręcznie wykonane akcesoria. Spinki i klamry, tworzone ręcznie w renomowanych manufakturach we Francji i Szwajcarii. Czyste i luksusowe składy. Znajdziesz w nich olej mongongo, ekstrakt z acai czy bioferment z bambusa. Filozofia kapsułowej pielęgnacji. Marka promuje podejście „mniej, ale lepiej”, oferując przemyślaną kolekcję produktów, które wzajemnie się uzupełniają. Dzięki temu upraszcza codzienną pielęgnację, eliminując nadmiar i skupiając się, na jakości oraz funkcjonalności. Nudmuses — muzy dla twojej skóry To polska marka kosmetyków łączy relaksujące rytuały SPA z nowoczesnymi terapiami skóry. Oferuje bardzo naturalną pielęgnację. Jej założycielka, Magda Kielak jest szczególnie czuła, na jakość ekologicznych składników. Nie jest to częsty składnik w kosmetykach (tutaj pisałam o kremie z melatoniną), a niesamowicie skutecznie działa na skórę. Co wyróżnia Nudmuses? Holistyczne podejście do pielęgnacji. Nudmuses łączy relaksujące rytuały SPA z nowoczesnymi terapiami skóry. Wszystko oczywiście do zastosowania w domu. Bogactwo naturalnych składników. Formuły kosmetyków są bogate w składniki pochodzenia naturalnego, takie jak botaniczne ekstrakty, roślinne oleje i masła, które odżywiają skórę. To prawdziwe clean beauty. Połączenie natury i nauki. Nudmuses wykorzystuje nowoczesną technologię, aby wyekstrahować i dobrze opracować esencję natury. Działanie składników aktywnych jest potwierdzone badaniami prowadzonymi w niezależnych laboratoriach. Tierra Natural – serce Amazońskiej Dżungli w twojej łazience Ta wyjątkowa malutka marka wprowadza na rodzimy rynek egzotyczny akcent rodem ze „Stu Lat Samotności”. Jej Tierra Natural to unikalne kosmetyki pełne egzotycznej zmysłowości. Zapach, dotyk i energia – wszystko razem po to, by w pełni cieszyć się zdrową, promienną skórą. Co wyróżnia Tierra Natural? Inspiracja kulturami Ameryki Południowej. Pierwsza linia produktów Tierra Natural czerpie z tradycji i roślinności Ameryki Południowej, zwłaszcza amazońskiej dżungli, skarbnicy roślin niespotykanych gdzie indziej. Niedostępne składniki. Produkty Tierra Natural są tworzone z wysokiej, jakości naturalnych składników, takich jak lucuma, znana, jako „Złoto Inków”, która rozświetla skórę i poprawia jej koloryt. Sensoryczna pielęgnacja. Marka kładzie nacisk na połączenie pielęgnacji ciała z dbałością o zmysły, oferując kosmetyki, które nie tylko pielęgnują skórę, ale także dostarczają przyjemnych doznań sensorycznych. Te 3 marki warto poznać bliżej, bo zobaczysz je w tym roku wszędzie. Ale to nie jedyny polskie firmy, na które warto zwrócić uwagę. W mojej top-ce od lat są też: Basic Lab — bardzo skuteczna polska marka radząca sobie z wszystkimi problemami; Tołpa — słynąca z borowinowego składnika; Your Kaya — którą bardzo lubię za wspaniałe produkty dla wrażliwej skóry; View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website
Jak uzdrowić relację z... pieniędzmi? Tylko w ten sposób uda ci się zarobić fortunę
Nie znam osoby, która w ogóle nie myślałaby o pieniądzach. Gdy masz ich dużo, chcesz je pomnożyć. Gdy masz ich mało, zastanawiasz się, co zrobić, żeby starczyło na najpotrzebniejsze rzeczy.
Czasem wydajemy więcej niż mamy lub trzymamy się tabelek w Excelu. Choć nie są najważniejsze, upieram się, że są szalenie istotne. Dają poczucie bezpieczeństwa, zapewniają komfort, podnoszą jakość życia, pozwalają spełniać marzenia i dbać o innych. Dla niektórych są narzędziem do budowania pewności siebie czy rekompensaty niedostatków z dzieciństwa. Zależy to od wielu czynników. Zarabiamy różnie, różnie też zostaliśmy wychowani. Inne podejście do pieniędzy ma pokolenie naszych dziadków, rodziców, a inne nasze. „Chodzimy na terapię, żeby przyjrzeć się relacji z bliskimi, ciałem, seksualnością czy pracą, a chciałabym, żebyśmy chętniej szli także ze względu na relację z pieniędzmi. To temat pomijany, a jest on bardziej powszechny, niż nam się wydaje”, mówi mi psycholożka i mówczyni Joanna Chmura. Cały czas nimi operujemy, są obecne w naszym życiu od rana do wieczora. Robimy zakupy, dostajemy pensje, opłacamy ZUS czy uczelnie, kupujemy prezenty, samochody, a nie przyglądamy się temu, jaki mamy do tego stosunek. Jak pisze Morgan Housel, autor książki „Psychologia pieniędzy”, decyzje dotyczące wydatków oraz związane z nimi niewłaściwe zachowania wynikają między innymi z tego, że sam temat finansów jest całkiem nowy. Pieniądze istnieją wprawdzie od dawna (uważa się, że król Alyattes z terenów obecnej Turcji stworzył pierwszą walutę w 600 r.p.n.e), ale współczesne do nich podejście, postawy, decyzje, kwestie oszczędzania i inwestowania opierają się na stosunkowo nowych i wciąż tworzących się koncepcjach. Nie uczymy się zarządzania osobistymi finansami w szkołach, nierzadko też w rodzinach niewiele o tym wiadomo. Ogromną rolę odgrywają tutaj także emocje, co według Housela pomaga wyjaśnić, dlaczego nie postępujemy tak, jak powinniśmy. Wszyscy robimy szalone rzeczy z pieniędzmi, ponieważ wszyscy jesteśmy dosyć nowi w tej grze i to, co tobie wydaje się szalone, może mieć sens dla mnie. Ale nikt nie jest szalony – wszyscy podejmujemy decyzje w oparciu o nasze własne, wyjątkowe doświadczenia, które wydają się mieć sens w danym momencie. Pytania na temat pieniędzy, które powinnaś zadać partnerowi, zanim zaczniecie planować wspólną przyszłość Rozmowy z partnerem o finansach osobistych nie należą do najłatwiejszych, ale zdecydowanie nie powinno się pomijać tego tematu. Jeśli planujecie wspólną przyszłość, te pytania na temat pieniędzy bezwzględnie musisz mu zadać. Wiele z nich nieświadomie wynosimy z domu, szkoły, religii, społeczności, w której dorastaliśmy. W dodatku w wielu związkach, rodzinach i kręgach przyjaciół pieniądze są tabu. Wynikają wokół nich spory, zbierają się kompleksy, pojawiają niedopowiedzenia. Wszystko to ma wpływ na to, jak je postrzegamy. „Warto więc zadać sobie pytanie, jak mama mówiła o pieniądzach, jak nimi zarządzała. Co tato myślał o nich, a może jak wychowali nas dziadkowie. To pozwoli nam zobaczyć, czy jesteśmy jak kalka – powtarzamy jeden do jednego to, co mówiło się w domu o pieniądzach, albo że robimy całkowicie inaczej, że jeśli brakowało pieniędzy, to robimy wszystko kosztem zdrowia, czy relacji, żeby mieć ich jak najwięcej i trzymamy się ich kurczowo. Nie chcemy powtórzyć historii z domu rodzinnego, gdzie nie było co jeść, wyśmiewano nas w szkole, bo mieliśmy stare buty, więc w dorosłości robimy wszystko, by te luki sobie zapełnić. Ale taka relacja nie jest zdrowa, bo jest odbiciem naszej lękowej części”, tłumaczy Chmura. Zdrowie jest gdzieś pośrodku – gdy powtarzamy z domu to, co nam służy jak np. rozsądne oszczędzanie, ale nie w taki sposób, że mamy miliony na koncie, a żyjemy za 5 zł miesięcznie. Jeśli mieszkaliśmy w małej miejscowości, w której wszyscy wszystko wiedzieli i gdy ktoś kupił samochód, to się o tym mówiło, może być tak, że będziemy ukrywać to, czy nam się powodzi, albo wręcz przeciwnie – będziemy to eksponować, bo tak się u nas robiło, dodaje psycholożka. Dlatego, zanim zaczniemy cokolwiek zmieniać, najpierw powinniśmy zrobić rozeznanie, zobaczyć, jak wygląda nasza aktualna sytuacja, jak ta relacja z pieniędzmi się układa, czy jest pozytywna, czy negatywna, sprawia nam więcej radości czy przykrości. Co nam służy, co ułatwia życie, a co je utrudnia i sprawia, że jest smutniej, gorzej. To jest punkt wyjścia, bo wiele osób się nad tym nie zastanawia, nie myśli o tym, że pieniądze ich spinają, albo że się ich boją lub przepuszczają przez palce z jakiegoś niewiadomego powodu. Na bazie tego zestawu odkryć możemy dopiero zobaczyć, co jest do pracy, co powinniśmy uzdrowić. Bo może trzeba będzie popracować nad zmianą konotacji, że np. bogaci to źli, albo jak ma się dużo pieniędzy, to ludzie cię zostawiają, tłumaczy Joanna Chmura. „Zachowanie jest pochodną przekonania, czyli najpierw muszę coś myśleć o pieniądzach, mieć jakąś opinię wokół nich, żeby potem zachowanie było konsekwencją. Kluczem jest dostrzec tę siatkę zależności, skąd to wszystko się bierze”, dodaje. Zwraca na to uwagę także dr Anna Smolińska, inwestorka i edukatorka finansowa. „Mamy wiele szkodliwych przekonań, że uczciwie nie można się dorobić, inwestowanie jest tylko dla bogatych, a oszczędzanie jest trudne, bo to odmawianie sobie wszystkiego albo że nie mamy z czego odkładać. W dodatku ciągle słyszymy wokół, że raz się żyje, więc trzeba wydawać. To powoduje, że walczą w nas sprzeczności, a dodatkowo brak wiedzy ekonomicznej i finansowej sprawia, że tkwimy w słabych relacjach z pieniędzmi bardzo długo”, mówi. Kto powinien płacić na pierwszej randce? Odpowiadamy raz na zawsze Kto powinien płacić na pierwszej randce? To pytanie pojawia się bardzo często, a odpowiedzi brak. Analizujemy ten problem i odpowiadamy. Raz na zawsze. Jeśli jednak będziemy chcieli coś zmienić, to może być tak, że będziemy musieli zmierzyć się z konceptem lojalności. „Jeśli chcę pozbyć się lęku związanego z pieniędzmi, a w rodzinie wszyscy się ich bali, że na przykład jak są, to ktoś nas okradnie, to zmiana może oznaczać wyłamanie się z jakiegoś rodzinnego skryptu. Tu może pojawić się lęk przed odrzuceniem i pytanie, czy ja dalej jestem częścią rodziny, skoro ja mam, a oni nigdy nie mieli? Czy będą mnie wyśmiewać, przychodzić, pożyczać? A może będę przepuszczać te pieniądze, żeby dalej czuć przynależność do rodziny, która ich nigdy nie miała”, wyjaśnia Joanna Chmura. Dr Smolińska, która edukuje kobiety z finansów osobistych i inwestowania zauważa, że często te tkwiące szczególnie w tradycyjnych związkach powierzają zarządzanie finansami partnerowi, co może prowadzić do braku kontroli nad własną sytuacją i trudności w podejmowaniu samodzielnych decyzji w przyszłości. „Powoduje to, że często zostają w relacjach, w których nie chcą być, mają obniżone poczucie własnej wartości i nie wierzą w swoją sprawczość”, pisze mi w e-mailu. Przez lata pracy z kobietami zaobserwowała też, że zwykle nie doceniamy swojej wartości na rynku pracy, co może skutkować niższymi wynagrodzeniami. Mniej chętnie też negocjujemy podwyżki. Za to często wydajemy więcej na innych kosztem, swoich własnych potrzeb i oszczędności. Relacja z pieniędzmi nigdy nie jest więc czarno-biała. Nierzadko okazuje się skomplikowana i proces jej zmiany wymaga czasu i cierpliwości. Dr Smolińska dorzuca więc kilka bardziej technicznych porad, które mogą pomóc ją uzdrowić. Warto ustalić sobie cele finansowe, czyli to, co chcemy osiągnąć w tym temacie. Mogą być zarówno krótko jak i długoterminowe, jak np. spłata długu czy zbudowanie poduszki finansowej. Ustalenie ich pomoże utrzymać motywację i skupić się na działaniach. Przydatne będzie także stworzenie budżetu i śledzenie go. Jak mówi dr Smolińska, to pozwala lepiej kontrolować wydatki i zrozumieć, gdzie idą nasze pieniądze. Ekspertka radzi również, by spróbować oszczędzać regularnie nawet małe kwoty, ustawić stałe zlecenie. W przypadku długów – opracować plan ich spłaty. „W pierwszej kolejności skup się na tych, które mają najwyższe oprocentowanie. Unikanie zbędnego zadłużania się jest kluczowe dla utrzymania zdrowej relacji z pieniędzmi”. 7 oznak, że masz toksyczną relację z pieniędzmi. Nie pozwól, by zdominowała twoje życie Czy pieniądze budzą w tobie strach, złość lub zazdrość? Jeśli tak, być może masz toksyczną relację z pieniędzmi. Porozmawialiśmy z profesjonalistą, aby zdefiniować 7 oznak, które w jasny sposób pokazują, że twoja relacja z finansami nie jest zdrowa.
Praca to relacja obustronna. Jak sprawdzić przyszłego szefa lub szefową podczas rekrutacji?
Idąc na rozmowę o pracę, zazwyczaj to ty starasz się pokazać z jak najlepszej strony. A my namawiamy cię, byś sprawdziła swojego przyszłego szefa lub szefową.
W tym artykule: Etap 1. Posłuchaj, czy to, co mówi twój potencjalny przełożony, zwyczajnie ci się podoba. Na co powinnaś szczególnie zwrócić uwagę? Etap 2. Jeśli spodoba ci się to, co usłyszysz, upewnij się, że jest to osoba, której możesz powierzyć kawałek swojego życia zawodowego. O co warto ją/jego zapytać/poprosić? Na rozmowie o pracę zwykle większość firm testuje kandydatów, zapominając, że praca to relacja obustronna. I dwie strony muszą być z niej zadowolone. Bo jeśli nie są, zawsze ktoś zrezygnuje. Jak odróżnić szefa, któremu warto poświęcić kawałek swojego życia zawodowego, od takiego, który pociągnie cię w dół, a w najlepszym wypadku straci twój czas? Pamiętam, jak w jednej z firm, do których aplikowałam, rozmowa z przyszłym przełożonym trwała siedem godzin! W tym czasie wypiliśmy wino, zjedliśmy obiad i kolację, opowiedzieliśmy sobie o całym życiu, znaleźliśmy mnóstwo podobieństw – zwiedzonych krajów, wspólnych znajomych, mieliśmy nawet te same wartości. I mimo to zrezygnowałam z tej pracy po okresie próbnym. Bo szef – oprócz tego, że był superciekawym człowiekiem – okazał się alkoholikiem, który nie dawał mi wsparcia. A bez tego ani ja, ani zespół, którym miałam zarządzać, nie byliśmy w stanie dobrze obsługiwać klientów. Po tej ewidentnej wtopie rekrutacyjnej zrozumiałam, że dobra weryfikacja przyszłego przełożonego powinna przebiegać dwuetapowo. W etapie pierwszym słuchasz i analizujesz, co do ciebie mówi. W etapie drugim zadajesz pytania, które dadzą ci jasność. „Odmówię, zanim się zbłaźnię”, czyli syndrom oszusta, z którym mierzy się 70% z nas. Ekspertka wyjaśnia, jak sobie z nim radzić Syndrom oszusta to zjawisko, z którym mierzy się (aż) 70% populacji. Sprawia, że czujemy się niewystarczająco dobre i dobrzy, nie doceniamy siebie. Oto, jak sobie radzić z trudnymi doświadczeniami (nie tylko) w pracy. Etap 1. Posłuchaj, czy to, co mówi twój potencjalny przełożony, zwyczajnie ci się podoba. Na co powinnaś szczególnie zwrócić uwagę? Przede wszystkim na to, czy mówi dobrze o swoim zespole. Dobrzy szefowie ekscytują się sukcesami i rozwojem członków swojego zespołu. Jeśli o nim nie mówią albo podkreślają tylko swoją rolę, nie nadają się na szefów. A ty z taką osobą nie chcesz pracować. Czy twój przyszły przełożony interesuje się tym, co ciebie motywuje? Jeśli myśli tylko o tym, co ty możesz wnieść do zespołu, z dużym prawdopodobieństwem będzie to relacja nastawiona wyłącznie na branie. Czy opisując ludzi i sytuacje, podaje konkretne przykłady? Historie, które jasno przedstawiają sposób, w jaki ktoś się zachował (uczciwy, wspierający), są dużo bardziej wiarygodne niż powoływanie się na własny autorytet jako szefa. Etap 2. Jeśli spodoba ci się to, co usłyszysz, upewnij się, że jest to osoba, której możesz powierzyć kawałek swojego życia zawodowego. O co warto ją/jego zapytać/poprosić? Co oznacza dla ciebie sukces? W ten sposób dajesz swojemu potencjalnemu szefowi szansę, żeby się wykazał i pokazał, czy ma jasną definicję tego, czym jest dla niego sukces własny i zespołu. Jeśli nie potrafi na to pytanie odpowiedzieć, a ty zdecydujesz się na pracę z nim, nie będziesz miała się z czego cieszyć. Wciąż będzie ci towarzyszyć poczucie, że podnosi ci poprzeczkę, do której nigdy nie doskoczysz. Skąd będę wiedzieć, że nasza relacja zawodowa jest zdrowa? Zadając to pytanie, możesz się dowiedzieć, czego się od ciebie oczekuje, czy będziesz miała (i jak często) spotkania, które pozwolą ci na dostawanie regularnej informacji zwrotnej. Opowiedz mi o osobie, która wpłynęła na zmianę twojego zdania na jakiś temat. Odpowiedź pozwoli ci sprawdzić, jak twój przyszły szef radzi sobie z negatywną informacją zwrotną. I co bardzo ważne – czy umie ją przyjąć na klatę. Opowiedz mi o sytuacji, kiedy ktoś narzekał na pracę osoby z twojego zespołu. Odpowiedź pokaże, jak ktoś radzi sobie z odmienną opinią i jak zachowuje się w sytuacji konfliktu (w zespole albo między zespołami). Czy opowiada się po jednej ze stron, czy raczej stara się łączyć ludzi? Kiedy ostatnio nie zgodziłeś się ze swoim szefem? Zadając to pytanie, możesz sprawdzić, czy twój potencjalny szef zgadza się zawsze ze zdaniem przełożonego i boi się mu sprzeciwić. Czy jesteś pewna, że taka osoba zawalczy o ciebie, kiedy będzie trzeba? Jeśli poprowadzisz rozmowę zgodnie z powyższymi wskazówkami, pokażesz, że masz jasne kryteria i wartości, którymi się kierujesz.
7 oznak, że masz toksyczną relację z pieniędzmi. Nie pozwól, by zdominowała twoje życie
Czy pieniądze budzą w tobie strach, złość lub zazdrość? Jeśli tak, być może masz toksyczną relację z pieniędzmi. Porozmawialiśmy z profesjonalistą, aby zdefiniować 7 oznak, które w jasny sposób pokazują, że twoja relacja z finansami nie jest zdrowa.
W tym artykule: 1. W ogóle nie myślisz o pieniądzach 2. Nie masz przeglądu swoich finansów 3. Myślisz sobie: „Pieniądze psują charakter” 4. Masz obsesję na punkcie pieniędzy 5. Myślisz sobie: „Nie umiem matematyki” 6. Umniejszasz sobie 7. Nie zarabiasz, by zająć się domem Rozmowa o pieniądzach jest ważna, ale może też być dość niewygodna. Czy uporałeś/aś się już ze swoimi finansami? Czy wiesz w ogóle, ile pieniędzy masz na koncie i jak dbać o oszczędności emerytalne? Jeśli odpowiedź na powyższe pytanie brzmi „nie” – nie martw się, wiele osób tak ma. Nowe badanie przeprowadzone przez Mastercard potwierdza, że ​​co piąty rodzic jest przytłoczony edukacją finansową i nie potrafi przekazać w odpowiedni sposób wiedzy finansowej swoim dzieciom. Zauważyłeś/aś, że myśl o pieniądzach sprawia, że ​​czujesz się naprawdę nieswojo? Don't worry! Ważne jest, abyś najpierw zdał/a sobie sprawę, że masz skomplikowaną relację z pieniędzmi. Podobnie jak w związku, pierwszym krokiem jest rozpoznanie czerwonych flag – oznak, że masz toksyczną relację z pieniędzmi. Na każdą z czerwonych flag istnieją mniej lub bardziej proste rozwiązania – więc nie rozpaczaj! 1. W ogóle nie myślisz o pieniądzach Jeśli ktoś podchodzi do Ciebie i mówi: „Powinniśmy porozmawiać o pieniądzach” – czy to w związku, w rodzinie, czy w pracy – a Ty nie masz pojęcia, od czego zacząć, jest to wyraźny sygnał, że twoja relacja z finansami nie należy do najlepszych. Wszystko, co ma związek z pieniędzmi, przeraża cię, a w najgorszym przypadku nigdy nie rozmawiałeś/aś z nikim na temat wiedzy finansowej? To pierwszy red flag. 2. Nie masz przeglądu swoich finansów Jeśli myślisz o budowaniu majątku i ewentualnych inwestycjach, najpierw musisz zrozumieć swoją obecną sytuację finansową: ile pieniędzy wpływa na twoje konto co miesiąc, ile wydajesz i jakie są twoje koszty stałe? Zastanów się dobrze, czy wiesz, ile aktualnie znajduje się na twoim koncie i dlaczego. Nie wiesz, jaki jest stan twojego konta i ile pieniędzy potrzebujesz miesięcznie – albo dlatego, że się budzi to lęk, albo dlatego, że oddałeś/aś je na przykład swojemu partnerowi lub rodzicom? W takim razie powinieneś/aś zastanowić się, dlaczego finanse budzą w tobie takie emocje. 3. Myślisz sobie: „Pieniądze psują charakter” Zwłaszcza jeśli dorastałeś/aś w biedniejszym domu, często reagujesz emocjonalnie na ludzi, którzy mają więcej pieniędzy. Nie potrafisz w zdrowy sposób gospodarować finansami, bo boisz się, że staniesz się złym człowiekiem? A może masz świadomość, jak wiele jest niesprawiedliwości finansowej na świecie i po prostu nie chcesz być jej częścią? To wszystko jest zrozumiałe – jesteśmy uwięzieni w systemie, w którym pieniądze są dużym problemem, ale niestety są też rozwiązaniem. 4. Masz obsesję na punkcie pieniędzy Kolejną oznaką toksycznej relacji z pieniędzmi są niezdrowe zachowania konsumenckie. Cały czas oszczędzasz i nie możesz sobie na nic pozwolić, co sprawia, że czujesz się źle? A może wydajesz wszystkie pieniądze naraz, a potem masz wyrzuty sumienia? Jeśli często po zakupach odczuwasz wyrzuty sumienia, czujesz się sfrustrowany/a i masz wyrzuty sumienia, jest to wyraźna oznaka niezdrowego podejścia do finansów. 5. Myślisz sobie: „Nie umiem matematyki” Nie chcesz zajmować się swoimi finansami, bo zawsze byłaś kiepski z matematyki? Pieniądze nie mają nic wspólnego z arytmetyką! Ani obliczenia wektorowe, ani stochastyczne nie są szczególnie ważne do uzyskania niezależności finansowej. Często to społeczeństwo wmawia dziewczynom, że nie potrafią liczyć – a jeśli usłyszysz to wystarczająco dużo razy, sama zaczniesz w to wierzyć. Kiedy masz do czynienia z liczbami, nawet nie próbujesz już sobie z nimi radzić. Ta taktyka wyklucza kobiety z dużej części życia. Kobiety pozostające w związkach po prostu oddają swoje finanse i tym samym stają się zależne od partnera. Uświadom sobie, co dokładnie masz na myśli, mówiąc „oblicz” – i udowodnij sobie, że potrafisz sobie poradzić z finansami. Wskazówka od profesjonalistów: drobne niepowodzenia są normalne, gdy po raz pierwszy uczysz się o finansach. Te problemy nie oznaczają, że jesteś „głupia” lub że powinnaś przestać się kształcić. 6. Umniejszasz sobie Czy boisz się odnieść sukces finansowy, ponieważ obawiasz się, że otaczający cię ludzie będą patrzeć na ciebie inaczej? Nie masz odwagi realizować swoich marzeń ze strachu, że sukces osobisty i finansowy odsunie cię od otaczających cię osób? Kiedy zmieniasz się finansowo, zmieniają się także Twoje możliwości. Zaczynasz się pocić na samą myśl o rozmowach, które będziesz musiał/a odbyć, gdy nagle zarobisz dużo pieniędzy. Kobiety, które odnoszą sukces, często muszą radzić sobie z podwójnymi standardami – co czasami wiąże się z okropnymi komentarzami. Jest to oczywiście niepokojące. Jednak ważne jest, aby oddzielić to zewnętrzne zachowanie od osobistego nastawienia, aby móc nadal zajmować się pieniędzmi. 7. Nie zarabiasz, by zająć się domem Może właśnie zostałaś mamą i teraz masz inne rzeczy do załatwienia: zmienianie pieluch, karmienie, zabawa i sprzątanie są na porządku dziennym. Podoba ci się to i chciałabyś zostać mamą na pełen etat. Od tej chwili o pieniądze zadba twój partner. Tu pojawia się problem: jeśli istnieje podział zadań, zdecydowanie nie powinnaś być stay at home mom za darmo. Osoba w związku zarabiająca powinna zadbać także o zabezpieczenie emerytalne partnera, który wykonuje pracę opiekuńczą, a nie zarabia. Czas pracy opiekuńczej, której państwo nie wspiera, musi wówczas zostać przez partnera zniwelowany – tak, aby jedna osoba nie straciła finansowo w partnerstwie na równie ważną pracę.
Kultura toksycznej produktywności: dlaczego romantyzujemy wieczną zajętość?
Codziennie pracujesz minimum osiem godzin i żonglujesz czasem, próbując wcisnąć między obowiązki telefon do przyjaciółki, trening, książkę, sen. Lista rzeczy do zrobienia jednak wcale się nie zmniejsza, a ty, zamiast po prostu żyć, masz wrażenie, że walczysz o przetrwanie. Według tiktoka i tak wciąż robisz za mało.
W tym artykule: Toksyczna produktywność: co to takiego Toksyczna produktywność: w pogoni za perfekcją Toksyczna produktywność: ucieczka z pułapki robienia Żyjemy w kulturze, która romantyzuje zajętość. Wmawia się nam, że powinniśmy pracować ciężko, a jednocześnie nie docenia się naszej pracy ani wysiłku. Brak czasu uważamy za oznakę sukcesu, odpoczynek za przejaw słabości, a produktywnością mierzymy naszą wartość. To wręcz coś, czym lubimy się chwalić. Z podziwem spoglądamy na CEO wielkich firm, którzy zaczynają dzień o piątej rano, albo na superproduktywne girlbosses. Hustle culture, w wolnym tłumaczeniu: kultura zajętości, wiecznego zapracowania lub bieganiny, przyjęła niedawno jeszcze jedną, zupełnie nową formę. Trend #5to9 (hasztag ma 99,8 miliona wyświetleń na TikToku) jest już o krok dalej i sugeruje, że do naszego planu dnia powinniśmy dorzucić m.in. ćwiczenia, zdrowe śniadanie, czytanie, prowadzenie dziennika. Wszystko to, zanim rozpoczniemy codzienną pracę, przed dziewiątą rano. W tej z pozoru nieszkodliwej i inspirującej modzie nie ma czasu na odpuszczanie. Żadna minuta nie może być zmarnowana. Toksyczna produktywność: co to takiego Koncept produktywności nie jest niczym nowym. Pierwsza to-do list powstała w 1791 roku. Od tamtej pory zdążyliśmy jednak popaść w obłęd robienia i gonienia za perfekcją, a produktywność osiągnęła poziom niebezpiecznej autoagresji. Wkładając nasze życie w aplikacje, kalendarze, tabelki (np. habit trackery), czytając książki motywacyjne i kończąc kursy zarządzania czasem, dostajemy obietnicę optymalizacji, kontroli i poukładania – że jeśli kupimy nowy planner, nasze życie stanie się doskonalsze, że produktywność zagłuszy smutek czy poczucie niskiej wartości. Robienie czegokolwiek myli nam się z pojęciem dobrze spędzonego i spożytkowanego dnia, któremu działanie nadaje sens i znaczenie. Dlatego że wywołuje poczucie spełnienia, skuteczności i nastraja nas pozytywnie, gdy nam się uda i będziemy mogli skreślić coś z naszej listy zadań. Dla wielu takie narzędzia będą przydatne, bo motywują i pomagają w osiągnięciu celu. Często jednak to tymczasowe poczucie zadowolenia i dobrze wykorzystanego czasu odwraca naszą uwagę od faktu, że wpadamy w pułapkę toksycznej produktywności, kreujemy nierealne oczekiwania co do tego, jak powinien wyglądać nasz dzień. Przymus robienia zaczyna oplatać nas coraz ciaśniej. Habit trackery czy aplikacje śledzące naszą aktywność pokazują nam bowiem nie tylko nasz postęp, ale też przypominają, że nie robimy wystarczająco dużo. Samo bycie produktywnym nie jest złe. Szkodliwe są presja, która temu towarzyszy, oraz obsesja na punkcie samodoskonalenia się, która niezależnie od tego, jak dużo zrobimy, i tak sprawi, że będziemy czuć się winni, że nie zrobiliśmy jeszcze więcej. Jeśli coś pójdzie niezgodnie z planem, oznaczać to będzie naszą porażkę. Przytłaczająca toksyczna produktywność (hasztag #toxicproductivity na TikToku ma już 9 miliardów wyświetleń) jest bowiem niezwykle szkodliwa dla naszego zdrowia psychicznego. Jak ostrzegają eksperci, może prowadzić do wypalenia zawodowego, zmęczenia, bezsenności, jest prostą drogą do depresji czy zaburzeń lękowych. Pozbawia nas elastyczności, bo nie ma w niej miejsca na odstępstwa. Produktywność jest sekwencyjna, każe poruszać się w sztywno określonych ramach. Nie bierze pod uwagę, że życie jest zaskakujące i niepoukładane. Dlatego gdy rośnie przed nami góra rzeczy do zrobienia, często zwiększa się również nasze przerażenie. Kiedy nie spełniamy swoich wyśrubowanych standardów, czujemy się po prostu źle. Porównujemy się z innymi, podważamy własne decyzje i działania. Jesteśmy więźniami nawyków, którzy na koniec dnia skupiają się tylko na tym, czego nie udało im się zrobić. Jeśli nie wykorzystujemy czasu efektywnie, pojawiają się wstyd, wyrzuty sumienia, poczucie winy, bycia niewystarczającym. Nawet kwestie dbania o siebie, rytuały self-care zaczynamy traktować jako przykry obowiązek. Jeden dzień bez jogi równa się porażka. Zapominamy jednak, że od samego początku poprzeczka była zawieszona za wysoko, poza naszym zasięgiem. Jak możemy wymagać od siebie codziennych ćwiczeń, jeśli do tej pory ledwie mogliśmy zebrać się na spacer raz w tygodniu? Albo zdrowego odżywiania, kiedy próbujemy przerobić stratę lub mamy obecnie trudny czas? W imię produktywności ignorujemy własne potrzeby. Forsujemy się, gdy ciało mówi „nie”. A przecież nasze siły są skończone, nasza energia ma limit, nie jesteśmy omnipotentni. Dzień ma ograniczoną liczbę godzin, a my – zasoby. Hiperproduktywność promują najczęściej ci, którzy mają pieniądze, pomoc, udogodnienia i którym wystarczy kilka godzin snu. Nie muszą dojeżdżać do pracy, pracować na dwie zmiany, samotnie wychowywać dziecka. Toksyczna produktywność: w pogoni za perfekcją Nie tylko wymagamy od siebie nieustającej produktywności, ale i perfekcji. Jeśli coś się nie udaje, winimy się za to, że nie jesteśmy tacy, jacy chcielibyśmy być. Leah Weiss w swojej książce „How We Work: Live Your Purpose, Reclaim Your Sanity, and Embrace the Daily Grind” powołuje się na badania, które dowiodły, że ciągła samokrytyka może prowadzić do depresji, toksycznego perfekcjonizmu i utraty poczucia własnej wartości. A przecież wszyscy potykamy się, błądzimy i mamy gorsze dni. Takie, kiedy zrobimy wszystko, co zaplanowaliśmy, lub zupełnie nic. Dni, które zwyczajnie nie są „naszymi dniami”, gdy będziemy chcieli zacząć od jutra, poniedziałku, nowego miesiąca. Według badania przeprowadzonego w London School of Economics perfekcjonizm zabija produktywność, ciągła presja robienia paraliżuje nas i w efekcie nie jesteśmy w stanie zrobić nic. To zjawisko wiąże się z pojęciem paradoksu produktywności. Badanie opublikowane przez „Kansas Journal of Medicine” w 2021 roku dowiodło, że nieustający stres wywołany niezrobieniem czegoś w połączeniu z nierealnymi wymaganiami i poczuciem, że jesteśmy niewystarczająco wydajni, prowadzą do spadku produktywności. W skrócie: kiedy zaczynamy się przejmować, że „marnujemy czas”, finalnie tracimy go na zamartwianie się. Toksyczna produktywność: ucieczka z pułapki robienia Kiedy w czasie pandemii braliśmy udział w wyścigu produktywności, Chris Bailey, autor książki „Hyperfocus: How to Manage Your Attention in a World of Distraction”, podkreślał w rozmowie z „The New York Times”, że nawet w lepszych czasach bycie produktywnym wymagało dużego wysiłku, a co dopiero w erze globalnego kryzysu. Trzy lata później jego słowa są aktualne, z wojną i kryzysem ekonomicznym w tle. Dlatego, zamiast poświęcać swój czas na wypełnianie luk w kalendarzu, warto przeznaczyć go na ładowanie baterii. Na odpuszczenie. Kiedyś moja terapeutka powiedziała mi, że habit trackery to forma autoagresji. Wyrzuć je wszystkie, wykasuj aplikacje dające ci łaskawie przerwę, a jeśli masz coś do zrobienia w tym tygodniu, nie zapisuj wszystkiego na poniedziałek – zrób ogólną listę i wykonaj z niej tyle, ile możesz. Skup się na małych krokach zamiast na celach, które już na starcie są nie do osiągnięcia. „Poważnie – zjedz ciastko, obejrzyj film, przeczytaj książkę. Nie wszystko, co robisz, musi mieć na celu udoskonalenie zdrowia, wiedzy, pracy czy ciała. Samo bycie też jest OK” – pisze Whitney Goodman w „Toxic Positivity: Keeping It Real in a World Obsessed with Being Happy”. Na linii mety nie czeka na ciebie żadna nagroda za bycie mistrzynią samodoskonalenia się i produktywności. Zresztą w pewnym momencie zorientujesz się, że jeśli zajmiesz się jedną rzeczą, świat podrzuci ci zaraz kolejną i praca rozpocznie się od nowa. Jeśli na tym oprzesz swoją wartość, nigdy nie będziesz wystarczająca. Zawsze bowiem będzie coś do zrobienia. Na szczęście życie (i ty) to coś więcej niż wykreślanie pozycji z listy. Czas więc ściągnąć z barków poczucie winy, oceny i zacząć mierzyć jakość życia niewymiernymi rzeczami, takimi jak czas spędzony z rodziną i przyjaciółmi, pasje i codzienne małe radości. Tylko proszę, nie wpisuj tego na żadną listę!
TOP 9 pomysłów na biznes dla młodych, które nie wymagają dużej inwestycji na start
Jesteś młodą osobą i marzysz o własnej działalności, która nie wymaga dużych nakładów finansowych? Przychodzimy z pomocą! Przedstawiamy pomysły na biznes dla młodych, które pozwolą w łatwy sposób nauczyć się przedsiębiorczości.
W tym artykule: Jak znaleźć pomysł na biznes dla młodych? Pomysł na biznes dla młodych – prowadzenie social mediów Pomysł na biznes dla młodych – rękodzieło Pomysł na biznes dla młodych – korepetycje Pomysł na biznes dla młodych – copywriting Pomysł na biznes dla młodych – fotografia Pomysł na biznes dla młodych – nagrywanie podcastów Pomysł na biznes dla młodych – grafika Pomysł na biznes dla młodych – wirtualny asystent Pomysł na biznes dla młodych – opieka nad zwierzętami Mówi się, że zasad prowadzenia biznesu powinno uczyć się od najmłodszych lat. Nic dziwnego, ponieważ sprawne zarządzanie własnym czasem oraz obowiązkami to umiejętność, która najczęściej przychodzi do nas wraz z latami zdobywanych doświadczeń. W obecnych czasach coraz większa ilość młodych osób chce pracować na własnych zasadach. Założenie firmy, projektu czy zostanie freelancerem to decyzje, które mogą wydawać się skokiem na głęboką wodę. Często najtrudniejszym krokiem jest znalezienie odpowiedniego pomysłu na biznes. Na szczęście możliwości jest sporo! Jak znaleźć pomysł na biznes dla młodych? Dobry pomysł na biznes dla osoby młodej to taki, który nie będzie wymagał od niej dużych nakładów finansowych, a także zapewni jej elastyczność w kwestii godzin pracy. Powinien też zostać dobrany do indywidualnych preferencji i umiejętności, tak żeby prowadzenie jednoosobowej działalności wiązało się nie tylko z zarabianiem pieniędzy, ale też radością z wybranej ścieżki zawodowej i rozwojem. Jeśli planujesz rozpocząć działalność zawodową na własnych zasadach, musisz najpierw zdecydować, czym konkretnie chcesz się zająć. Poniżej znajdziesz 9 prostych i intratnych pomysłów na biznesy dla osób młodych, które dadzą ci możliwość pracy w elastycznych godzinach, a do tego zapewnią ci dobry dochód. Pamiętaj, że jeśli zdecydujesz się na wcielenie w życie którejś z tych propozycji, będzie to od ciebie wymagać założenia działalności gospodarczej. Polskie prawo oferuje różne ulgi i zniżki dla młodych osób, które dopiero zaczynają przygodę na rynku pracy. Poszukaj więc możliwości, z których możesz skorzystać. Cel: praca marzeń! Jak go osiągnąć? Budowanie kariery nie jest łatwą sztuką. Podobnie jak zmiana pracy czy zawodu. Towarzyszy im często niepewność, a nawet lęk. Można sobie z nimi poradzić. Wystarczy mieć plan. Pomysł na biznes dla młodych – prowadzenie social mediów Prowadzenie kont na platformach społecznościowych, takich jak Facebook, Instagram czy Twitter, to jeden z najlepszych pomysłów na biznes dla młodych. Social media możesz rozwijać zarówno dla samego/ samej siebie (jeśli myślisz o zostaniu influencerem), ale także dla innych osób, firm lub marek. Zarządzanie profilem na Facebooku, Instagramie czy Tik Toku to ciekawa i angażująca praca, która zapewnia dochód i pomaga rozwinąć kreatywność. Praca w social mediach w firmie bądź agencji będzie najprawdopodobniej wymagała od ciebie portfolio, więc najlepiej zacząć od budowania własnego profilu w sieci i/lub ukończenia jednego z dostępnych w internecie kursów. Kiedy zyskasz już trochę doświadczenia, możesz szukać klientów na grupach ogłoszeniowych na Facebooku lub na stronach internetowych z ofertami pracy dla branży kreatywnej. Pomysł na biznes dla młodych – rękodzieło Pracownia i sklep z rękodziełem to ciekawy pomysł na biznes dla młodych, który nie tylko przyniesie korzyści finansowe, ale pozwoli również na rozwój artystyczny. W czasach rosnącej świadomości konsumenckiej coraz więcej osób decyduje się na kupowanie dekoracji, biżuterii czy kosmetyków z małych, lokalnych pracowni. Tworzenie rękodzieła może być też po prostu świetną zabawą Jakie rękodzieło można tworzyć i sprzedawać? Oto kilka przykładów: ceramika, naturalne świece, na przykład z wosku sojowego i rzepakowego, kule do kąpieli, kadzidła, biżuteria z kamieniami naturalnymi, dekoracyjne zaproszenia, naturalne kosmetyki, zakładki do książek, zabawki dla zwierząt domowych, rzeźby, wazy i ozdoby do domu. Pomysł na biznes dla młodych – korepetycje Prowadzenie korepetycji to świetny pomysł na biznes dla młodych. Tego typu praca jest najczęściej wykonywana na część etatu, dzięki czemu nie wymaga rezygnacji z rozwoju w innych obszarach życia, takich jak nauka czy hobby. Co więcej, w obecnych czasach korepetycje najczęściej są prowadzone online. Dzięki temu osoba, która podejmie się tego sposobu zarobku, będzie mogła szukać klientów w całym kraju, a dodatkowo nie będzie traciła czasu na dojazdy. Prowadzenie korepetycji online jest dochodowym i elastycznym biznesem, wręcz „szytym na miarę” dla młodych. Jak rozpocząć przygodę z prowadzeniem korepetycji? Najpierw musisz wybrać obszary nauki, w których czujesz się dobrze. Mogą być to na przykład przedmioty zdawane na maturze lub języki, w których potrafisz płynnie się komunikować. Poszukiwanie klientów możesz rozpocząć od wrzucenia ogłoszenia na OLX lub jedną z grup na Facebooku. Pomysł na biznes dla młodych – copywriting Copywriting jako pomysł na biznes dla młodych to świetny sposób na przetarcie szlaków w branży kreatywnej. Praca, która skupia się na pisaniu tekstów i sloganów reklamowych, będzie idealnym (i dobrze płatnym) wyborem dla osób, które mają lekkie pióro, potrafią wyszukiwać w sieci ciekawostki oraz trendy i nie przeszkadza im spędzanie długich godzin przed komputerem. Jak rozpocząć swoją przygodę z copywritingiem? Przyda się tutaj na pewno podstawowa wiedza z SEO, czyli pozycjonowania tekstów w wyszukiwarkach internetowych, a także gotowe portfolio. Próbki prac i artykułów są zazwyczaj wymagane przez zleceniodawców, którzy na ich podstawie określają, czy dana osoba spełnia ich oczekiwania. Portfolio można stworzyć samodzielnie. Wystarczy, że znajdziemy tematy z różnych dziedzin życia, które są aktualnie na topie, i napiszemy o nich artykuły. Tego typu teksty posłużą nam później właśnie jako portfolio. Pomysł na biznes dla młodych – fotografia Okazjonalne wykonywanie sesji zdjęciowych lub fotoreportaży z eventów to niezły pomysł na biznes dla młodych, który zapewnia elastyczne godziny pracy oraz możliwość rozwoju w branży kreatywnej. Robienie i obróbka zdjęć może przynosić dobry dochód, jednak wiąże się też z potrzebą zgromadzenia środków na start, przede wszystkim na zakup odpowiedniego sprzętu. Na szczęście może być to jedyny wydatek, ponieważ fotografii jesteśmy w stanie nauczyć się samodzielnie, na przykład z pomocą darmowych kursów na YouTube. Pomysł na biznes dla młodych – nagrywanie podcastów Zainteresowanie podcastami nieustannie rośnie, coraz więcej osób włącza je zamiast radia lub muzyki. Nagranie swojej własnej internetowej audycji nie wymaga dużego wkładu finansowego ani nakładu pracy. Najważniejsze jest znalezienie dobrego pomysłu i wyćwiczenie umiejętności mówienia i opowiadania. Stworzenie serii podcastów jest świetnym pomysłem na biznes dla młodych, który może być dla nich krokiem w kierunku uzyskania internetowej rozpoznawalności. Jak znaleźć temat na podcast, który będzie chętnie słuchany przez potencjalnych odbiorców? Najważniejsze jest wybranie obszaru, w którym czujesz się pewnie i który cię interesuje. Nic tak nie zachęca do zapoznania się z materiałem, jak osoba prowadząca, która przygotowała go z duszą i sercem. Pomysł na biznes dla młodych – grafika Fajnym pomysłem na biznes dla młodych, który będzie stuprocentowo zdalny, jest świadczenie usług w zakresie grafiki komputerowej. Wiele firm i marek poszukuje freelancerów, którzy zajmą się oprawą graficzną ich sklepów stacjonarnych oraz internetowych. Musimy jednak pamiętać, że subskrypcja odpowiedniego programu graficznego (takiego jak Photoshop czy Gimp) oraz ewentualny kurs grafiki komputerowej (jeśli dana osoba nie ma jeszcze w tym temacie doświadczenia) będą wiązały się z wydatkami na start. Na szczęście usługi graficzne są w tym momencie dobrze płatne, więc tego typu inwestycja powinna nam się bardzo szybko zwrócić. Jak się zmotywować do pracy? 6 sposobów na znalezienie motywacji, życie pełnią życia i spełnianie marzeń Jak się zmotywować do pracy? Skoro motywacja odgrywa tak istotną rolę, jak możemy pobudzić się do działania? Co najskuteczniej zainspiruje nas do działania? Jak pobudzić się do realizacji dokładnie tego, czego pragniemy? Pomysł na biznes dla młodych – wirtualny asystent Jeśli jesteś osobą zorganizowaną, komunikatywną i nie masz problemu z podzielnością uwagi, możesz rozważyć podjęcie pracy jako wirtualny asystent lub wirtualna asystentka. Wiele firm, przedsiębiorstw oraz osób prywatnych szuka pracowników online, którzy zajmą się sprawami organizacyjnymi, takimi jak wykonywanie telefonów, umawianie spotkań i dbanie o kalendarz. Zawód wirtualnego asystenta kwalifikujemy do kategorii „bardzo dobre pomysły na biznes dla młodych” ze względu na jego elastyczność. Gro firm szuka osób, które będą chciały pracować w ten sposób zdalnie, w niepełnym wymiarze godzin, na przykład na ⅓ etatu. Dzięki temu praca może bez problemu zostać pogodzona ze studiami i życiem towarzyskim. Pomysł na biznes dla młodych – opieka nad zwierzętami Jeśli kochasz czworonożne istoty, możesz zastanowić się nad stworzeniem biznesu, który zajmuje się opieką nad zwierzętami domowymi. Coraz więcej osób w miastach decyduje się na przygarnięcie pupila, jednak zdarzają się sytuacje, w których opiekunowie nie są w stanie zapewnić zwierzakowi odpowiedniej opieki. Wyjazdy służbowe, dłuższe wakacje czy nadmiar pracy sprawiają, że właściciele decydują się na zatrudnienie czasowego opiekuna do psów i kotów. Rozpoczęcie tego typu działalności jest świetnym pomysłem na biznes dla młodych. Jest to elastyczna i krótkoterminowa praca, którą łatwo można pogodzić z nauką czy studiami, a jest w stanie przynieść niezłe korzyści finansowe. Zrezygnowały z życia w wielkim mieście, by być bliżej natury. Poznajcie 3 niezwykłe kobiety i 3 wyjątkowe historie Marzyły o życiu w wielkich miastach – kojarzyły je z karierą, spełnieniem. Odkryły, że najlepiej czują się, gdy są blisko natury, bliżej swoich korzeni. I właśnie tam czują się po prostu najlepiej.
Czym jest wypalenie zawodowe i dlaczego wpisano je do Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób?
WHO uznało, że wypalenie zawodowe jest na tyle istotnym zjawiskiem, że wpisano je do Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD). To ważne dla wszystkich pracujących. Dlaczego – pytamy psycholożkę biznesu Patrycję Sawicką-Sikorę.
Co to właściwie jest wypalenie zawodowe? Jak odróżnić je od zwykłego zmęczenia, które przecież dotyka każdego? Rzeczywiście, czasami osoba, która mówi, że jest zmęczona, zirytowana, nie chce jej się chodzić do pracy, twierdzi, że jest wypalona. To niestety efekt zalewającej nas poppsychologii. Wypalenie to permanentne rozczarowanie pracą, z którym nie potrafimy sobie poradzić. Mówimy o nim wtedy, kiedy występują naraz trzy kluczowe objawy. Pierwszym jest wyczerpanie emocjonalne. Drugim cynizm – badania dowodzą, że jest on kluczowym wymiarem wypalenia zawodowego. Trzeci obszar to obniżone poczucie własnej skuteczności. Czym jest cynizm w pracy? Cynizm to brak empatii. Posłużmy się przykładem młodego lekarza. Przychodzi do pracy z głową i sercem pełnymi ideałów, a później zderza je z rzeczywistością. Nie udaje mu się pomóc wszystkim, nie udaje mu się leczyć tak skutecznie, jak by chciał, nie ma czasu dla każdego pacjenta. To powoduje, że powoli zaczyna go wypełniać rozczarowanie. I jeśli nie umie sobie z nim poradzić, nie umie go nazwać ani nim zarządzić, to ono go zalewa. Dystansuje się do swojej pracy, działa jak za szybą, nie odczuwa empatii. Wypalenie zawodowe koreluje także z bardzo wysokimi, często nierealnymi wymaganiami. W stosunku do swojej pracy i do siebie samego. Czyli są osoby, które z powodu swojego charakteru czy osobowości są bardziej narażone na wypalenie niż inni? Tak. Wiemy, że wypalenie dotyczy najczęściej osób ambitnych. Jest takie powiedzenie: żeby się wypalić, trzeba się palić. Często jest też tak, że osoby wypalone zawodowo odczuwają tzw. work craving. Mówiąc w uproszczeniu, coś sobie tą pracą załatwiają, kompensują negatywne emocje. Nie służy im ona do zarabiania pieniędzy, do budowania kariery, ale na niej opierają swoje poczucie wartości. Wypalenie zawodowe często współwystępuje z pracoholizmem i neurotycznym perfekcjonizmem, opierającym się na tzw. perfekcjonistycznych obawach. Obawiamy się, że wyjdzie na jaw, że nie jesteśmy zbyt mądrzy, zbyt dobrzy. Perfekcjonizm nie jest zły sam w sobie, ale ten neurotyczny już jest groźny. W określeniu, czy ktoś ma predyspozycje do wypalenia zawodowego, może pomóc też wiedza o poziomie naszej odporności psychicznej. To cecha, którą potrafimy już mierzyć. Składa się z czterech obszarów, tzw. 4 „C”: kontrola (control), wyzwania (challenge), zaangażowanie (commitment) i pewność siebie (confidence). Odporność psychiczna mówi, co w życiu może być dla nas łatwe, a co trudne i gdzie warto zainwestować swój wysiłek, które cechy warto wzmacniać, nad którymi pracować. Osoby z dużą odpornością psychiczną są mniej narażone na wypalenie zawodowe. Dobre informacje dla wszystkich są takie, że odporność psychiczna rośnie z wiekiem i możemy ją rozwijać. Czy dzięki temu, że WHO zajęło się wypaleniem zawodowym, przestaniemy je traktować jak fanaberię albo wymówkę? Mam nadzieję, że tak, bo to ważny i coraz większy problem. Przez wiele lat był problemem jednostki, przez korporacje zamiatanym pod dywan. Kojarzył się ze słabością. Chcę podkreślić bardzo ważną rzecz – za wypalenie zawodowe odpowiedzialne jest patologiczne środowisko pracy, a w nim trzy kluczowe obszary: nadmierna kontrola, brak realnego wsparcia i stale rosnące wymagania. Pracodawcy będą od teraz musieli zmierzyć się z tym problemem. Dzięki temu wypalenie zostało uznane oficjalnie za syndrom zawodowy, jest szansa, że lepiej poznamy skalę tego zjawiska, a przedsiębiorstwa będą musiały więcej uwagi poświęcić temu, jak pracownicy czują się w danej firmie, i podjąć realne działania tworzące mniej wypalające środowisko pracy. Jakie symptomy powinny nas zaniepokoić i zmusić do pójścia do lekarza? Przez wiele lat dylematem było, jak odróżnić wypalenie od depresji. Sama przeszłam wypalenie zawodowe i wiem, że niełatwo je zidentyfikować i podobnie jak w przypadku zdiagnozowanej depresji ciężko zmusić się do działania. Wypalenie jest ściśle związane z pracą. Jeśli przestaniemy pracować, np. przez dwa-cztery tygodnie, to poczujemy się lepiej, w przeciwieństwie do depresji. Osoby wypalone nie czują satysfakcji z pracy, są jakby za szybą. Często zaczynają mieć problem z relacjami, także poza pracą. Jest też cały kłopoty ze snem, problemy z układem trawiennym. Żeby potwierdzić diagnozę, warto udać się do specjalisty: psychologa, coacha. W bardziej zaawansowanych przypadkach może pojawić się potrzeba wizyty u psychiatry. Samo na pewno nie minie. Zapytam cynicznie: nie wystarczy zmienić pracę? Czasami wystarczy, ale nie zawsze. Nie każdy może sobie na to pozwolić, nie każdy jest też w stanie to zrobić gdy już jest dotknięty wypaleniem. Zmieniając pracę, warto wiedzieć, co mi w niej służyło, a co nie, i uwzględniać te informacje przy szukaniu kolejnej. W jaki sposób leczy się wypalenie zawodowe? To na pewno nie jest standardowe leczenie. Warto jest odpocząć, czasami może być potrzebne dłuższe zwolnienie. Niekiedy niezbędna jest terapia, a w niektórych przypadkach farmakoterapia. Człowiek wypalony zawodowo jest jak uschnięte drzewo. Trzeba o nie zadbać i przywrócić do funkcjonowania. Chcę też podkreślić, że wypalenie zawodowe to proces, nikt nie wypala się z dnia na dzień. I tak samo jego leczenie wymaga czasu. Co możemy zrobić, by uchronić się przed wypaleniem? Po pierwsze, być osobą samoświadomą – uwzględniać w swoim życiu to, jaką mamy naturę, gdzie pasujemy, co nam przynosi satysfakcję, a co jest dla nas zbyt dużym obciążeniem. Bardzo ważne jest też, by realizować w życiu własne cele, a nie tylko te, które stawiają nam inni, np. rodzice, firma. Jeśli realizujemy w życiu swoje dążenia, wynikające z marzeń i pasji, jest większe prawdopodobieństwo, że nie dopadnie nas wypalenie. Wtedy robimy coś, bo chcemy, czujemy sens, a nie dlatego, że musimy czy powinniśmy. Kolejną rzeczą, którą możemy zrobić, to pamiętać o tym, że gdy realizujemy te cele, np. w firmie, to żeby raczej koncentrować się na mistrzostwie, a nie na wyniku. To znaczy: chcę być mistrzem w danej dziedzinie, dla siebie, biorąc pod uwagę moje własne możliwości. Nie skupiam się na innych, tylko na sobie. I to jest źródło mojej satysfakcji. Kolejny ważny aspekt to komunikacja. Nawet jeśli już wiem, że znalazłam się w patologicznym środowisku, to nie zaciskam zębów i wytrzymuję, tylko ważne jest, żeby z kimś o tym porozmawiać. Z szefem, z kimś z HR-u, z innymi pracownikami. To niełatwe, ale może uchronić przed konsekwencjami pracy w toksycznym środowisku. Patrycja Sawicka-Sikora — psycholożka biznesu, coach, facylitatorka. Specjalizuje się w pracy w obszarze wypalenia zawodowego i job craftingu. Wykładowczyni Uniwersytetu SWPS. Więcej informacji: patrycjasikora.pl Wywiad ukazał się pierwotnie w magazynie GLAMOUR numer 2/2022.
Jak rozmawiać z szefem, żeby obie strony na tym korzystały, a praca sprawiała większą przyjemność?
Poniedziałek – na dźwięk tego słowa wiele osób dostaje drgawek, a myśl o kolejnym tygodniu pracy psuje im przyjemność z weekendowego odpoczynku. Statystyki są bezlitosne – większość ludzi zwalnia się z pracy nie ze względu na obowiązki, ale z powodu złej współpracy z przełożonymi. Jak rozmawiać z szefem, żeby obie strony na tym korzystały, a praca sprawiała większą przyjemność?
W tym artykule: Szef to nie jest twój przyjaciel Mów wprost, o co ci chodzi Przygotuj argumenty Słuchaj ze zrozumieniem Szef czy szefowa to też człowiek To, jak wyglądają stosunki z szefem, zależy w połowie od ciebie. Warto więc uzbroić się w pozytywne nastawienie, odrobinę sprytu i cierpliwości. Na każdego da się znaleźć sposób. Dobrze wiedzieć, w jakich warunkach najlepiej nam się pracuje. Osoby ugodowe lepiej współpracują z apodyktycznymi szefami, którzy jawnie wyrażają gniew lub niezadowolenie. Z kolei osoby ukierunkowane na współpracę, które cenią sobie partnerstwo, będą miały większą satysfakcję z pracy z przełożonymi trzymającymi emocje na wodzy. Szef to nie jest twój przyjaciel Relacja z szefem powinna pozostać relacją formalną. Wiele osób o tym zapomina. Choć seriale i filmy kuszą nas obietnicą przyjaźni z przełożonym, w rzeczywistości rzadko się to sprawdza. Dlatego, aby utrzymać relację na profesjonalnej stopie, warto traktować szefa jak przełożonego również po godzinach pracy, nawet na tzw. wyjazdach czy imprezach integracyjnych. Przekraczanie tej granicy może z czasem utrudnić nam relacje. Wyczucie, takt i lekki dystans będą tu więc (w większości przypadków) wskazane. Mów wprost, o co ci chodzi Podstawą satysfakcjonującej relacji jest dobra komunikacja. Dotyczy to także relacji z przełożonym. Dlatego jeśli odczuwasz potrzebę wyjaśnienia pewnych kwestii, ulepszenia pracy zespołu lub chcesz omówić inną trudną sprawę, otwarcie poproś szefa o rozmowę. Idź na spotkanie z dobrym nastawieniem. Przecież dogadanie się leży w interesie obu stron. Nie zakładaj, że twój szef ma złe intencje. Na wstępie zaznacz, dlaczego ta rozmowa jest dla ciebie ważna i jakie są jej cele. Staraj się być empatyczna i działać w ramach zasady „nie rób drugiemu, co tobie niemiłe” – nie oceniaj, nie oskarżaj, spróbuj trafnie określić problem i proponuj rozwiązania. Przygotuj argumenty W relacji z szefem trudno działać metodą kija, dlatego stosuj metodę marchewki. Zawsze staraj się pokazać korzyści, jakie przełożony może uzyskać, przychylając się do twojej prośby czy propozycji. Szukaj takich argumentów, które do niego przemówią. Mogą to być finanse – obietnica lepszych wyników czy sprawniej działających procesów. Jasno pokaż, że to wasz wspólny interes, bo twój sukces to jego sukces, twoje szczęście jest też jego szczęściem, a każdemu szefowi zależy na dobrze funkcjonującym zespole. Słuchaj ze zrozumieniem Uważnie słuchaj, nawet jeśli spotkasz się z odmową. Zdarza się, że po magicznym słowie „nie” tracimy całą resztę przekazu, skupiając się na smutku i rozczarowaniu związanym z odmową. Z pewnością są konkretne powody, dla których odpowiedź była negatywna. Być może na część argumentów da się znaleźć kontrpropozycje lub rozwiązania. Zadawaj pytania, staraj się dokładnie poznać motywacje szefa. Daj sobie też czas na przeanalizowanie sytuacji i przestrzeń na powrócenie do rozmowy w przyszłości. Szef czy szefowa to też człowiek Przygotowując się do rozmowy ze swoim szefem, wykaż się empatią, weź pod uwagę jego prawdopodobne obawy i potrzeby oraz własne pragnienia i bądź elastyczna w podejściu do rozwiązań. Pamiętaj też, że negocjacje często wymagają szukania kompromisów. Zastanów się, gdzie są twoje granice, na jakie ustępstwa jesteś w stanie się zgodzić, aby po zakończonej rozmowie odczuć poprawę sytuacji. Warto pamiętać, że sukcesem będzie już to, że sytuacja zmieni się na lepsze, Niekoniecznie od razu musi być idealnie.