Wrażliwa cera bez tajemnic. Sprawdź, czy ją masz i jak o nią dbać, by czuć się i wyglądać zdrowo i promiennie
Kiedyś lubiłyśmy mówić, że mamy wrażliwą skórę, bo to nieźle brzmiało. Dzisiaj większość z nas taką wysoko wrażliwą cerę ma. I okazuje się, że to wcale nie jest takie fajne...
W tym artykule: Skąd się bierze cera wrażliwa? Co możesz zrobić dla swojej wrażliwej skóry? 5 uniwersalnych wskazówek dla ultrawrażliwej skóry Według raportu firmy Aveeno, która prowadzi badania i ankiety dotyczące zdrowia i kondycji skóry, aż 71% dorosłych cierpi na nadwrażliwość cery. To znaczny wzrost w porównaniu do 55% jeszcze dwie dekady temu. Jeśli przyjrzeć się temu na chłodno, jest to wręcz przerażające – prawie 3/4 ludzi deklaruje, że ich cera jest nadwrażliwa. Gdzie podziała się „normalna”, pozbawiona problemów skóra? I czy nie dziwi was, że problemy z cerą postępują w równym tempie z rozwojem cywilizacji oraz – co trudno nie zauważyć – z używaniem coraz „lepszych” kosmetyków? Skąd się bierze cera wrażliwa? Czy to przez kosmetyki? Dermatolodzy mówią: w pewnym sensie tak. To przez nadmiar. Codzienne, wieloetapowe oczyszczanie, peelingi, karmienie skóry peptydami, retinolem i witaminami na okrągło – to wszystko wywołuje przesyt i wypalenie skóry. Skóra jest zaprogramowana przez ewolucję, by sama produkować ochronne lipidy, ale my je nieustannie zmywamy i zastępujemy „lepszymi” produktami. Cywilizacja też nie pomaga – światło niebieskie z ekranów, zmiany klimatyczne, smog i mikroplastik. Do tego dochodzą problemy hormonalne, brak snu, niezdrowa dieta i coraz częstsze alergie. W rodzinach, gdzie jedno z rodziców ma alergię, dziecko ma 50% szans na jej odziedziczenie. Jeśli oboje – ryzyko wzrasta do 80%. Co możesz zrobić dla swojej wrażliwej skóry? Zacznij od detoksu Przez dwa tygodnie myj skórę najdelikatniejszym kosmetykiem dla niemowląt i stosuj podstawowy krem nawilżający oraz filtr przeciwsłoneczny. Następnie zrób rewizję pielęgnacji i dodawaj aktywne składniki stopniowo – maksymalnie 1-2 razy w tygodniu. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Zachowaj równowagę Nie przesadzaj z oczyszczaniem skóry. Używaj delikatnych pianek i płynów micelarnych, które nie naruszają naturalnej bariery lipidowej skóry. View Burdaffi on the source website Skonsultuj swoją pielęgnację z ekspertem Nie wprowadzaj wszystkich popularnych składników naraz. Zamiast tego, omów z dermatologiem lub skin coachem czego Twoja skóra potrzebuje tu i teraz. Daj skórze odpocząć Podczas weekendu lub wakacji zrezygnuj z większości kosmetyków. Myj skórę tylko letnią wodą i używaj jednego delikatnego kremu z filtrem. Po takim „urlopie” Twoja cera z pewnością będzie Ci wdzięczna. View Burdaffi on the source website 5 uniwersalnych wskazówek dla ultrawrażliwej skóry Minimalistyczna pielęgnacja. Stosuj jak najmniej produktów. Wybieraj delikatne, bezzapachowe kosmetyki o prostych formułach, najlepiej przeznaczone dla skóry wrażliwej lub atopowej. Unikaj nadmiernego oczyszczania. Myj twarz tylko dwa razy dziennie delikatnym żelem lub pianką. Staraj się nie naruszać naturalnej bariery lipidowej skóry – po umyciu cera powinna być lekko śliska, a nie „tępa” w dotyku. Testuj nowe produkty. Przed użyciem nowego kosmetyku zawsze wykonaj test na małym fragmencie skóry, np. za uchem lub na nadgarstku, aby sprawdzić, czy nie wywoła podrażnień. Chroń skórę przed czynnikami zewnętrznymi. Zawsze używaj kremu z filtrem UV, nawet zimą, aby minimalizować wpływ promieniowania na skórę. Zabezpieczaj twarz przed wiatrem, mrozem i smogiem. Nawilżaj i regeneruj. Sięgaj po kremy nawilżające zawierające ceramidy, pantenol lub masło shea, które wspierają odbudowę bariery ochronnej skóry. Regularne nawilżanie to klucz do złagodzenia objawów nadwrażliwości.
Wszyscy wpadamy w „pułapki mindfulness”. Czyli o emocjach, które najczęściej „przyprowadzają” nas na terapię
Milena Wojnarowska (@przystanekmindfullness) zna je bardzo dobrze. I opowiada, jak się z nimi w gabinecie terapeutycznym pracuje. Oraz o tym, czy wielka wrażliwość to naprawdę zaleta?
Które emocje najczęściej prowadzą nas prosto go gabinetu terapeuty? Najczęściej są to te, które najsilniej wpływają na codzienne funkcjonowanie, czyli lęk oraz smutek – w szczególności wtedy, gdy ich nasilenie pozwala już na postawienie diagnozy zaburzeń lękowych lub depresji. Obydwie te emocje mogą nam utrudniać wykonywanie obowiązków i wywiązywanie się z zadań, więc częściej motywują ludzi do poszukiwania pomocy psychoterapeutów. Doświadczanie nadmiernego lęku jest trudne z wielu powodów. Tym, co zwykle jest najbardziej zauważalne przez osoby zmagające się z nim, to negatywne, katastroficzne myśli i obrazy oraz ciągłe zamartwianie się tym, co może pójść nie tak. W pakiecie z myślami jest też cała paleta nieprzyjemnych objawów fizjologicznych, takich jak napięcie mięśni, problemy żołądkowe czy bóle głowy. Negatywne myśli mają także wpływ na zachowanie - ludzie borykający się z nimi często unikają sytuacji, które postrzegają jako zagrażające. Smutek i przygnębienie natomiast, częściej wiążą się z negatywnymi myślami na temat swój oraz swojego życia, które także skutecznie prowadzą do unikania podejmowania aktywności. Ludzie doświadczający objawów depresji mogą nie widzieć sensu z tym, aby wstawać rano z łóżka, ich życie może wydawać się im bezcelowe. W konsekwencji, często zaniedbują relacje oraz obowiązki. I nawet jeśli poczucie braku sensu nie jest dominującym objawem, zazwyczaj trudno jest im za cokolwiek się zabrać, ponieważ nic ich nie cieszy, mogą być ciągle zmęczeni, nie mieć energii i motywacji. Co jest pierwsze – sygnał „z ciała” czy „z głowy”? To zależy. Ciało może wpływać na głowę, a głowa na ciało. W przypadku uwarunkowanych reakcji lękowych często pierwsze, co zauważymy, to doznania z ciała. Na przykład, osoba która w przeszłości została ugryziona przez psa, może w pierwszej kolejności zareagować na stojące przed sobą zwierzę napięciem w ciele, a dopiero potem ocenić, na ile stanowi ono zagrożenie. Ważne jest też aby pamiętać, że to, co jest w naszej głowie, nie zawsze jest spójne z tym, jak reaguje nasze ciało. Mogę myśleć, że pies koleżanki jest mały i przyjazny, a mimo wszystko czuć lęk. Dlaczego ludzie różnie przeżywają te same emocje? Dużą rolę odgrywa biologia i nasz temperament, z którym się rodzimy. Każdy z nas z pewnością zauważył, że niektóre dzieci od początku są bardziej impulsywne, szybciej się frustrują, silniej reagują na nieprzyjemne sytuacje i dłużej je przeżywają, a inne są z natury spokojne, ich reakcje są łagodniejsze i trwają krócej. Choć temperament jest uznawany za względnie stały przez całe życie, z wiekiem mogą zachodzić w nas pewne zmiany. Reaktywność emocjonalna często z wiekiem maleje, podobnie jak i impulsywność - zwykle im jesteśmy starsi, tym nasza zdolność do hamowania impulsywnych reakcji wzrasta, ponieważ nasza kora przedczołowa dojrzewa. Wiele z tych zmian może się też zadziać w toku psychoterapii. Osoby skłonne do mielenia przeszłych zdarzeń i dzielenia włosa na cztery, mogą nauczyć się lepiej radzić ze swoimi myślami. Kolejnym czynnikiem, który znacząco wpływa na przeżywanie emocji, są nasze przekonania na ich temat. Może to być, na przykład, założenie, że emocje są słabością, są irracjonalne, niebezpieczne, złe i nigdy się nie kończą. Problem polega na tym, że są one częścią życia i będziemy ich doświadczać, a przekonania te tylko dorzucają do pieca. Weźmy za przykład mężczyznę, który stresuje się wystąpieniem w pracy. Jeśli wierzy, że lęk jest oznaką słabości, może dodatkowo złościć się na siebie, że go doświadcza oraz podejmować próby jego stłumienia. Gdy jego wysiłki okazują się nieskuteczne, może zacząć doświadczać coraz więcej objawów lęku i czuć się coraz gorzej. I ostatecznie, istotne są także nasze doświadczenia z okresu dorastania. Nietrudno się zapewne domyślić, że znaczący wpływ na przeżywanie uczuć mogą mieć traumy, wychowanie w domach pełnych przemocy, zaniedbanie. Trauma często prowadzi do rozregulowania układu nerwowego, co znacząco wpływa na zdolność radzenia sobie z emocjami. Taki układ staje się nadreaktywny, co oznacza, że nawet niewielkie bodźce mogą wywoływać intensywne emocje, jak lęk czy złość. Osoby z rozregulowanym układem nerwowym mają trudności w powracaniu do równowagi – ich ciało dłużej pozostaje w stanie pobudzenia lub zamrożenia. O tym wszystkim piszę w mojej książce "Dogadaj sie z emocjami" <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2025/01/2025-01-13-144454-Dogadaj-sie-z-emocjami.-Przewodnik-po-uczuciach-jak-lepiej-je-rozpoznawac-i-nau-75d6793.png" width="391" height="569" alt="Milena Wojnarowska "Dogadaj się z emocjami. Przewodnik po uczuciach. Jak lepiej je rozpoznawać i nauczyć się je regulować."" title="2025-01-13 14_44_54-Dogadaj się z emocjami. Przewodnik po uczuciach_ jak lepiej je rozpoznawać i nau" /> Kiedy emocje stają się problemem? Warto pamiętać, że emocje same w sobie zwykle nie są problemem. Częściej stają się nim nasze reakcje na nie oraz zachowania, które podejmujemy pod ich wpływem. Są one naturalną częścią życia i pełnią ważną funkcję – informują nas o naszych potrzebach, zagrożeniach czy tym, co dla nas ważne, motywują do działania. Problem pojawia się, gdy reagujemy na nie w sposób, który zamiast pomagać, generuje dodatkowe trudności. Pod wpływem silnych emocji często podejmujemy działania, które są mają na celu uzyskanie szybkiej ulgi czy są impulsywne, ale długofalowo mogą być destrukcyjne. Na przykład, gdy odczuwamy złość, możemy wybuchnąć krzykiem, powiedzieć coś raniącego bliskiej osobie lub wycofać się z relacji, zamiast rozwiązać problem. Z kolei osoby doświadczające smutku mogą izolować się od otoczenia, co w dłuższej perspektywie tylko pogłębia poczucie samotności i bezradności. Lęk natomiast często prowadzi do unikania sytuacji, które wydają się zagrażające – na przykład zrezygnowania z korzystania z komunikacji miejskiej, co w konsekwencji zawęża nasze życie i prowadzi do poczucia niekompetencji, pogarsza samoocenę, uniemożliwia funkcjonowanie. Innym przykładem są próby tłumienia emocji. Osoby, które uważają, że nie powinny odczuwać np. złości czy lęku, mogą angażować się w zachowania takie jak objadanie się, nadmierne korzystanie z używek czy pracoholizm, byle tylko nie dopuścić emocji do głosu. Choć takie strategie przynoszą chwilową ulgę, długofalowo prowadzą do kumulacji napięcia i mogą skutkować zarówno problemami emocjonalnymi, jak i fizycznymi. Czy możemy je niewłaściwie/ błędnie odczytywać? Zdecydowanie. Niektóre osoby mają trudności w rozpoznawaniu swoich emocji, co często wynika z braku odpowiedniej edukacji w dzieciństwie. Mogą odczuwać napięcie, drażliwość czy przygnębienie, ale nie potrafią zidentyfikować, że to np. lęk lub smutek. Zdarza się tak, że osoba zauważa jedynie, że jest zmęczona i drażliwa, ale nie ma świadomości, że odczuwa lęk związany z nadchodzącą, trudną rozmową w pracy. Ja w swojej praktyce psychoterapeutycznej często spotykam się z trudnością w rozróżnianiu wstydu i lęku, dosyć powszechne jest też maskowanie smutku złością (najczęściej u mężczyzn). W przypadku zaburzeń lękowych, dosyć częste jest też mylenie lęku z ekscytacją - osoba interpretuje pobudzenie organizmu jako niepokój. I to stanowi spory problem, bo jeśli chcemy skutecznie regulować swoje emocje, to aby sobie z nimi poradzić musimy się zająć się tym, co jest u źródła. Trudno będzie nam opanować złość na wiecznie wracającego późno do domu partnera, jeśli nie dostrzeżemy, że pod spodem może się czaić się lęk, że wycofuje się z relacji. Co więcej, wyrażenie złości utrudni nam zaspokojenie swojej potrzeby więzi i większej ilości czasu razem i ostatecznie doprowadzić do tego, czego najbardziej się obawiamy – partner faktycznie zacznie się odsuwać, jeśli będzie ciągle słyszał pretensje. Kiedy i jak „uczymy się” języka emocji? Zapewne nikogo tutaj nie zaskoczę - uczymy się go w dzieciństwie w interakcjach z dorosłymi, szczególnie z naszymi opiekunami. Jak dokładnie może wyglądać taka nauka? Wyobraźmy sobie sytuację, w której dziecko wraca z przedszkola smutne. Uważny rodzic zauważa jego emocje i podejmuje próbę zrozumienia, co się dzieje. Może powiedzieć: “Widzę, że jesteś smutny. Czy coś się stało?”. Dziecko może nie umieć jeszcze wyrazić swoich emocji, ale samo zauważenie i nazwanie uczucia przez rodzica daje mu sygnał: „to, co czuję, ma nazwę i jest ważne”. Może to być smutek, lęk, złość, czy rozczarowanie – kluczowe jest, by opiekun pomógł dziecku w odkrywaniu, co się kryje za tym stanem i co go spowodowało. Kiedy opiekun mówi też: „rozumiem, że jesteś smutny, bo kolega zabrał Ci zabawkę. To normalne, że czujesz złość. Możemy porozmawiać, co z tym zrobić?”, dziecko dostaje nie tylko język, ale też narzędzia do regulacji emocji. To jest rzecz jasna scenariusz idealny. W praktyce, dzieci uczą się języka emocji od otoczenia, słuchając rozmów i obserwując reakcje innych ludzi, czytając książki czy oglądając bajki. Ważne jednak aby pamiętać, że nawet jeśli w okresie dorastania opanowaliśmy jedynie jego podstawy, to możemy to nadrobić. Czy istnieją pułapki mindfulnessu? (jeśli tak to jakie)? Zdecydowanie. Spiritual bypassing. Ta, którą zauważam najczęściej w środowisku osób medytujących czy na moich kursach, to wykorzystywanie uważności jako formę ucieczki od trudnych emocji, czyli tak zwany spiritual bypassing. Wiele osób praktykujących mindfulness wychodzi z błędnego założenia, że chodzi przede wszystkim o zrelaksowanie się, poprawę samopoczucia i kultywowanie przyjemnych emocji. Zamiast skonfrontować się z bólem, lękiem czy złością, uciekają w pseudo duchowość, w nadziei, że to pozwoli im uniknąć konfrontacji z problemami. Z ich ust często pobrzmiewają puste słowa takie jak “pozwalaj”, “równowaga” czy “ześrodkowanie”. A to co przykre, wymaga przetworzenia i zaopiekowania, jest ignorowane lub pomniejszane - w myśl “wszystko dzieje się po coś”, “to była cenna lekcja”. Nadmierna reaktywność. Miałam niestety też okazję widzieć, jak uważność jest wykorzystywana aby unieważniać czyjeś emocje i usprawiedliwiać swoje złe zachowanie “nadmierną reaktywnością” i brakiem uważności drugiej strony. Uznaję to za pułapkę mindfulness, bo może być pochodną spiritual bypassing, ale tutaj w grę wchodzi też zwykła manipulacja. Kompulsywne naprawianie siebie. Na drugim biegunie jest kompulsyjne wykorzystywanie uważności do “zrozumienia siebie” i naprawiania. Mindfulness oczywiście pomaga nam poznać siebie lepiej, ale nie jest narzędziem do „naprawiania” ani eliminowania tego, co w nas niewygodne. Takie podejście może prowadzić do nadmiernej introspekcji i obsesyjnego analizowania swoich myśli, uczuć i zachowań. Zamiast przynosić ulgę, zostawia nas w poczuciu, że „ciągle coś jest nie tak”. Nierealne oczekiwanie. I ostatnia pułapka, to oczekiwanie, że uważność zmieni nasze życie o 180 stopni i będziemy już zawsze zrelaksowani, tryskali radością i żadna trudna sytuacja nas już nigdy nie zmiecie z planszy. Gdy osoby praktykujące usilnie do tego dążą, de facto zawiązują sobie pętlę na szyi i uzyskują efekt odwrotny do spodziewanego. Należy jednak pamiętać, że pułapki kryją się w wielu oddziaływaniach (samo)pomocowych, praktyka uważności nie jest w tym odosobniona. W indywidualnej też może mieć to miejsce, jeśli terapeuta nie jest wystarczająco uważny. Wielu pacjentów zaczyna nadmiernie polegać wsparciu emocjonalnym specjalisty i nie uczą się, jak radzić sobie samemu. Nawet sport może stać się pułapką, jeśli używamy go jako ucieczki od uczuć. Każdy kij ma dwa końce. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2025/01/2025-01-13-144828-Dowiedz-sie-kim-jestem--Przystanek-mindfulness-d8d3619.png" width="303" height="381" alt="Milena Wojnarowska — psycholożka, certyfikowana nauczycielka mindfulness (MBCT-L) i psychoterapeutka poznawczo-behawioralna w trakcie specjalizacji (przystanekmindfulness.pl, @przystanekmindfulness)" title="2025-01-13 14_48_28-Dowiedz się kim jestem _) - Przystanek mindfulness" />
Wrażliwy mężczyzna to idealny partner, z którym zbudujesz szczęśliwy związek
Kult mężczyzny, który jest twardzielem nieokazującym emocji, mija. I bardzo dobrze! Teraz wiemy, że faceci też płaczą i niczego im to ujmuje, a wprost przeciwnie. Idealny partner powinien umieć okazywać uczucia i posiadać jeszcze jedną bardzo ważną cechę.
W tym artykule: Wrażliwy mężczyzna to idealny partner Co do związku wnosi wrażliwy mężczyzna? Głębokie połączenie emocjonalne Obecnie na nowo definiujemy wzorce, odchodząc od toksycznych stereotypów, których długo nie dostrzegaliśmy. Klasyczny podział ról i przypisywanych płciom cech zmienia się. Są to zdecydowanie dobre zmiany, z korzyścią dla obu stron. Na liście cech, których poszukujemy i faceta znalazła się ta, która uchodzi już za najważniejszą. Dzięki niej możecie zbudować bardzo silny i zdrowy związek. Rzeczy, których powinnaś wymagać w dojrzałym związku. To podstawy, o których nie można zapominać Poniższe punkty powinny obowiązywać w każdym związku, jednak w tych z mniejszym stażem można jeszcze nad nimi pracować. Jeśli chodzi o dojrzałe, długotrwałe związki, to powinny to być oczywistości. Zobacz, czego absolutnie powinnaś wymagać od takiej relacji. Wrażliwy mężczyzna to idealny partner Jaką cechę powinien posiadać ideał? Wrażliwy mężczyzna to prawdziwy diament. Cecha ta dominuje nawet nad innymi, ponieważ generuje szereg innych powiązanych zachowań, które są bardzo wartościowe. Wrażliwi mężczyźni są zazwyczaj bardziej skłonni do otwartej i szczerej komunikacji. Istnieje sporo badań na temat istoty szczęścia wśród par. Pokazują, że osoby, które potrafią rozmawiać o swoich uczuciach i potrzebach, są bardziej szczęśliwe i mają trwalsze związki. Wiele sprowadza się do empatii i wrażliwości, u obu stron, ale dopiero od niedawna mężczyźni nie muszą się z tym kryć. Wrażliwość pomaga mężczyznom lepiej rozumieć i wyrażać swoje emocje, co prowadzi do głębszego i bardziej autentycznego porozumienia między partnerami. Tak na psychikę wpływają „ciche dni” w związku. Ekspertka o dramatycznych konsekwencjach karania milczeniem Chyba każdy wie, co kryje się pod określeniem ciche dni, jednak ich znaczenie może mieć kompletnie odmienne podłoże i warto je rozróżniać. Ciche dni mogą być przemocą, albo wprost przeciwnie. Ekspertka wyjaśnia, na czym polega różnica. Co do związku wnosi wrażliwy mężczyzna? Wrażliwy mężczyzna często mają wysoki poziom empatii wobec różnych spraw. Oznacza to, że zwraca uwagę na emocje u drugiej osoby, nie tylko tej, z którą są w związku. Dostrzega je u ludzi, ale i zwierząt, nie jest obojętny na krzywdę i trzyma się zasad. To prawdziwa opoka, która umie okazać wsparcie. Podchodzi produktywnie do kłótni i konfliktów, nie chodzi mu o udowodnienie swojej racji, ponieważ zależy mu uczuciach partnerki. Rozmowa nie jest przeciąganiem liny, a drogą do osiągnięcia porozumienia. To bardzo cenne w związku. Wrażliwość przekłada się na sprawiedliwy podział obowiązków, ponieważ wrażliwy facet nie chce, ażeby jego partnerka była zmęczona i sfrustrowana. Chce dla niej jak najlepiej, dlatego uczestniczy na równych prawach w życiu domowym. Wrażliwy facet dostrzega, gdy dzieje się coś niedobrego i pyta o przyczyny, ale szanuje przy tym potrzebę swojej przestrzeni, więc nie naciska na rozmowę. Jak zachowuje się zakochany dojrzały mężczyzna? Sprawdź, jak rozpoznać miłość poważnego faceta Jak zachowuje się zakochany dojrzały mężczyzna — to pytanie, które nurtuje większość kobiet. Uczucie osoby, która w ujęciu emocjonalnym twardo stąpa po ziemi, znacząco różni się od tzw. szczenięcej miłości. Możesz łatwo rozpoznać, czy twoim adoratorem jest odpowiedzialny facet, ale najpierw musisz się dowiedzieć, na co właściwie powinnaś zwrócić uwagę. Jak kocha dojrzały mężczyzna? Głębokie połączenie emocjonalne Kiedy mężczyzna jest wrażliwy, tworzenie głębokiego połączenia emocjonalnego staje się łatwiejsze do osiągnięcia. Można z nim porozmawiać o uczuciach, gdyż nie wstydzi się mówienia o nich. Przekłada się to także na życie intymne, ponieważ na tym polu również dba o satysfakcję partnerki i jest uważny na jej potrzeby. Głęboka więź emocjonalna jest podstawą trwałej i satysfakcjonującej relacji, która daje poczucie bezpieczeństwa i zrozumienia. Wrażliwi mężczyźni często wykazują większą skłonność do pracy nad związkiem, wiedzą, że miłość trzeba pielęgnować i nie można jej pozostawić samej sobie. Taka postawa sprzyja również wspólnemu rozwojowi, co pozytywnie wpływa na jakość relacji. Wrażliwość u mężczyzny jest ważne nie tylko w związku, ale i ma głębokie znaczenie społeczne, ponieważ łamie zastałe stereotypy. Pokazuje, że mężczyźni mogą być silni, jednocześnie emocjonalnie otwarci i wrażliwi. Nie wstydzą się uczuć i łez. To ważny krok w kierunku bardziej równościowych i zdrowych relacji międzyludzkich. .
To najrzadszy i najbardziej niezwykły typ osobowości. Ma go tylko 1 proc. populacji
INFJ to najrzadszy typ osobowości, który ma zaledwie 1 proc. populacji. Ze względu na cechy, jakimi się charakteryzuje, określa się go również jako: „adwokat” lub „rzecznik”. To niezwykłe osoby, które często wyróżniają się na tle innych. Jednak nie zawsze są szczęśliwe, ponieważ zdarza się, że nie potrafimy ich zrozumieć i nie akceptujemy ich „odmienności”.
W tym artykule: Zalety osobowości INFJ Wady osobowości INFJ Związek z osobą INFJ Osobowość INFJ (ang. introverted, intuitive, feeling, judging) została pierwszy raz uwzględniona przez Myers-Briggs Type Indicator – to kwestionariusz, który opisuje postrzeganie i podejmowanie decyzji przez badanego. Autorki, Isabel Briggs Myers i jej matka Katherine Cook Briggs, inspirowały się podczas tworzenia tego narzędzia koncepcją Junga, dotyczącą typów osobowości. Jednak dodały do niej coś autorskiego: wymiar opisujący nastawienie do świata zewnętrznego. Test daje nam odpowiedź, który typ osobowości jest naszym, a wybór jest spory, ponieważ kwestionariusz zawiera aż 16 możliwości. Jedną z nich jest INFJ (z ang. introverted, intuitive, feeling, judging), czyli: introwertyk, intuicyjny, uczuciowy, oceniający. Osoba taka jest bardzo kreatywna, ma umiejętność analizowania i logicznego myślenia oraz charakteryzuje się dużą emocjonalnością. Jestem osobą wysoko wrażliwą. Odbieram świat inaczej, czuję bardziej Przez lata słyszałam, że jestem przewrażliwiona, że przesadzam albo wręcz, że udaję. Gdy dowiedziałam się, że mam wysoko wrażliwą osobowość, życie stało się prostsze. Zaakceptowałam swoje emocje i uświadomiłam sobie, że WWO ma kilka zalet. Zalety osobowości INFJ Osobowość INFJ charakteryzuje duży poziom empatii, a co za tym idzie, umiejętność współodczuwania. Osoby takie są łagodne i wrażliwe na potrzeby innych. Jednak nie oznacza to, że można je wykorzystywać. Wręcz przeciwnie! Jasno stawiają granice i nie pozwalają nadużywać swojej życzliwości. Jak już wspomnieliśmy, INFJ można opisać jako introwertyka. Mimo to potrafi tworzyć silne więzi i relacje. Jest spostrzegawczy i widzi, gdy potrzebna jest pomoc. Chętnie wspiera bliskich, ale równie ważne jest dla niego własne zdrowie psychiczne. Jeśli więc poczuje, że coś zagraża jego dobrostanowi, to wycofa się. Można powiedzieć, że mierzy siły na zamiary. Syndrom Adèle to choroba miłości. Powoli pochłania cię niebezpieczny świat iluzji Miłość to jedno z najpiękniejszych uczuć, które potrafi przynieść niezapomniane chwile, ale i również nieoczekiwane trudności. Wraz z nią pojawiają się różne doświadczenia emocjonalne, a niektóre z nich mogą prowadzić do zaburzeń, takich jak „syndrom Adèle”. Co to takiego? Jak się objawia? Jak radzić sobie z tym wyjątkowym rodzajem miłosnej dolegliwości? Kreatywność to jego mocna strona. Analityczne myślenie i umiejętność rozwiązywania problemów, czasem w niestandardowy sposób, to ogromna zaleta INFJ. Wykazuje się również talentem artystycznym, który jest dla niego sposobem na wyrażanie siebie i swojej skomplikowanej natury. Ma również duszę wojownika. Chce, by świat stał się lepszym miejscem i by każdy czuł się bezpiecznie. Widzi, jakie działania mogą wspierać jego ideę i robi to, bez zbędnego gadania. Jest też emocjonalny i sentymentalny. Potrafi godzinami rozmyślać nad sensem istnienia. To dlatego nie będzie się wspinać po szczeblach kariery i unika rywalizacji w pracy. Poszukuje celu, czegoś, co będzie napędzać go do działania i realnych zmian. To ideały i marzenia są ważne, nie pieniądze. W jego życiu panuje porządek, ponieważ jest niezwykle zorganizowany. Zawsze zapisuje wszystko w kalendarzu i tworzy listy, a później punkt po punkcie realizuje postawione sobie cele. Lubi mieć kontrolę nad tym, co się dzieje wokół niego i jego bliskich. Nie odkłada rzeczy na później. Działanie i podejmowanie decyzji opiera na logice i emocjach. Chociaż z pozoru te dwie rzeczy mogą się wykluczać, to INFJ ma niezwykłą umiejętność i świetnie potrafi je połączyć, a potem wykorzystać. Kieruje się intuicją oraz bierze pod uwagę fakty - to sprawia, że patrzy na życie realistycznie. Równowaga psychiczna: jak ją osiągnąć i o nią dbać w tym stale pędzącym świecie? 5 łatwych sposobów Równowaga psychiczna to określenie słyszane coraz częściej podczas prywatnych rozmów, które dotyczą różnego rodzaju zmian w życiu. Otóż to w tym szybko zmieniającym się wokół nas świecie i okolicznościach, do których musimy się przystosowywać możemy mieć problem z zachowaniem prawidłowej równowagi psychicznej. Jak zatem troszczyć się o tę sferę swojego życia, jak osiągnąć wyżej wspominaną równowagę psychiczną, a później jeszcze o nią zadbać na tyle, by na nowo nie trzeba było pracować nad jej odzyskaniem? W artykule przytaczamy definicję i przykłady, które pozwolą ci zwrócić uwagę na to, co jest najważniejsze w życiu w kontekście trwałego zachowania równowagi psychicznej. Wady osobowości INFJ Jest wiele pozytywnych aspektów osobowości INFJ, ale należy pamiętać, że ten typ ma także swoje wady. Wymienione powyżej cechy, mogą być czasami problematyczne. INFJ jest bardzo wrażliwy na krytykę i ocenę, zwłaszcza, gdy wypowiadają ją osoby mu bliskie. Nie potrafi poradzić sobie z negatywnym komunikatem i potrzebuje więcej czasu, żeby wyciągnąć z niego wnioski. Nie jest też wylewny i nie zwierza się ze swoich trudności. Nie potrafi mówić otwarcie o problemach i często trzyma emocje w sobie, cierpiąc w samotności. To wynika częściowo z jego wrażliwej natury, przez którą nie chce obciążać innych swoimi problemami, żeby nie sprawić im przykrości. Ostatnia wada, która może mu wyjątkowo utrudniać życie - to perfekcjonizm. Ta cecha często prowadzi do wyczerpania, zarówno psychicznego jak i fizycznego. Zwłaszcza, gdy coś nie idzie po jego myśli i nie ma realnego wpływu na zmiany. Związek z osobą INFJ Cechy INFJ wpływają na to, jak osoby, które posiadają funkcjonują w związkach romantycznych. Nie da się jednoznacznie określić związku z INFJ jako trudnego, ale na pewno będzie to wyzwanie. INFJ pragną głębokich i znaczących związków. Nie interesują ich powierzchowne relacje, wolą budować silne emocjonalne więzi. Są lojalni i oddani partnerowi, często stawiając jego potrzeby i dobro na pierwszym miejscu. Dzięki swojej intuicji INFJ są w stanie dobrze odczytywać emocje i potrzeby drugiej strony. Jednocześnie, INFJ mają tendencję do idealizowania swoich partnerów i związków, co może prowadzić do rozczarowań, gdy rzeczywistość nie spełnia ich wysokich oczekiwań. Mimo że są głęboko zaangażowani w relacje, mogą mieć trudności z otwarciem się i wyrażaniem swoich najgłębszych uczuć, a to z kolei może prowadzić do poczucia, że są niedoceniani lub wykorzystywani w związku. Z kolei ich tendencja do unikania konfliktów często prowadzi do nagromadzenia się nierozwiązanych problemów, które wybuchają w najmniej odpowiednim momencie. Samiec alfa musi mieć te 8 charakterystycznych cech. Kobiety za nim szaleją, mężczyźni go podziwiają W dzisiejszych czasach kobiety szukają partnerów, którzy są pewni siebie, silni i pełni determinacji. Termin „samiec alfa” często pojawia się w kontekście opisu takich mężczyzn. Czym jest dokładnie ten mityczny „samiec alfa”? Jakie cechy go definiują i co sprawia, że jest tak atrakcyjny?
„Jestem osobą wysoko wrażliwą i związki to dla mnie droga przez mękę”. Jak możesz sobie pomóc?
Osoby wysoko wrażliwe czują bardziej i więcej, dlatego funkcjonowanie w związkach, które przecież w dużej mierze opierają się na odczuwaniu, mogą być dla nich wyzwaniem. Na szczęście istnieją strategie i narzędzia, które mogą pomóc WWO budować zdrowe i satysfakcjonujące relacje.
W tym artykule: Zrozumienie wysokiej wrażliwości Odpowiednia komunikacja z partnerem Zarządzanie wysoką wrażliwością Akceptacja siebie i swojej wrażliwości Znalezienie wspólnych rozwiązań WWO, czyli osoby wysoko wrażliwe (skrót z ang. HSP – Highly Sensitive Person) stanowią około 20% populacji i charakteryzują się dużym wyczuleniem na bodźce zewnętrzne oraz nawet subtelne zmiany w otoczeniu. Dla wielu z nich życie w związku może być wyzwaniem, ponieważ ich wyjątkowe cechy wpływają na sposób, w jaki odbierają i reagują na różne sytuacje. Jak osoba wysoko wrażliwa może lepiej zrozumieć siebie i swoje emocje, a co za tym idzie – sprawniej radzić sobie w związkach? Zrozumienie wysokiej wrażliwości Aby osoba wysoko wrażliwa mogła z powodzeniem funkcjonować w związku, najpierw musi zrozumieć swoją wyjątkowość i konsekwencje, które wiążą się z głębszym doświadczaniem rzeczywistość. Świadomość intensywności przeżywanych emocji, dużej empatii i zdolności do obserwacji detali (innymi słowy: poznanie siebie i swoich reakcji w różnych sytuacjach) może pomóc nawigować w relacjach (nie tylko tych romantycznych, ale w zasadzie we wszystkich kontaktach międzyludzkich). Jeśli jesteś WWO i masz problem ze zrozumieniem tego, co przeżywasz, warto rozważyć psychoterapię, zwłaszcza tę w nurcie poznawczo-behawioralnym. Także współczesna literatura z zakresu psychologii i rozwoju osobistego oferuje wiele narzędzi i wskazówek, które mogą pomóc osobom wysoko wrażliwym w budowaniu zdrowych i satysfakcjonujących związków. Jestem osobą wysoko wrażliwą. Odbieram świat inaczej, czuję bardziej Przez lata słyszałam, że jestem przewrażliwiona, że przesadzam albo wręcz, że udaję. Gdy dowiedziałam się, że mam wysoko wrażliwą osobowość, życie stało się prostsze. Zaakceptowałam swoje emocje i uświadomiłam sobie, że WWO ma kilka zalet. Odpowiednia komunikacja z partnerem Kluczowym elementem udanego związku jest komunikacja. Osoba wysoko wrażliwa powinna otwarcie rozmawiać ze swoim partnerem o swoich potrzebach i uczuciach. Znalezienie partnera rozumiejącego, że twoje postrzeganie świata jest darem a nie przekleństwem, jest pierwszym krokiem ku sukcesowi. W razie trudności poza terapią warto sięgnąć po książki poświęcone zagadnieniu wysokiej wrażliwości. Możemy polecić np. publikację Teda Zeffa „Być wysoko wrażliwym i przetrwać. Praktyczny poradnik” czy dzieło Katarzyny Kucewicz „Kobiety, które czują za bardzo”. Zarządzanie wysoką wrażliwością Osoba wysoko wrażliwa często doświadcza gwałtownych emocji i jest bardziej podatna na stres, co może stanowić komplikację.w zasadzie we wszystkich sferach życia. Nie tylko dla dobra związku, ale po prostu dla własnego komfortu warto zrozumieć, jak zarządzać tą wrażliwością. Przydatne mogą okazać się techniki relaksacyjne, praktyki uważności, medytacja i szeroko pojęte dbanie o siebie (odpowiednia ilość snu, właściwa dieta, niezbyt intensywna aktywność fizyczna, czas tylko dla siebie, odpoczynek). Istotne jest też ustalenie granic, zarówno dla siebie, jak i partnera, co pozwoli chronić emocje i potrzeby. Naucz się mówić „nie” i wyrażać swoje ograniczenia, kiedy czujesz, że jesteś przeciążona lub potrzebujesz czasu dla siebie.W sieci i rozlicznych poradnikach znajdziesz mnóstwo wskazówek we wszystkich wymienionych obszarach. Jestem wysoko wrażliwą osobą. Związek ze mną nie musi być piekłem – pod warunkiem, że uszanujesz te kilka zasad Związek z wysoko wrażliwą osobą może być piekłem. Ale nie musi. Wręcz przeciwnie: może być piękną przygodą pełną głębokich doznań i zrozumienia (podobno WWO to najczulsze kochanki i najczulsi kochankowie!). Aby taka relacja nie była drogą przez mękę, kluczowe jest zrozumienie i trzymanie się kilku podstawowych zasad. O co chodzi? Akceptacja siebie i swojej wrażliwości Być może jednym z najważniejszych aspektów życia w związku dla osoby wysoko wrażliwej jest akceptacja samej siebie. Często WWO odczuwają presję społeczną, aby ukrywać natężenie swoich emocji oraz wahania nastrojów i starają się być „twarde”. Warto sobie jednak uświadomić, że HSP mają naprawdę wiele do zaoferowania w związkach, bo ich intuicja, olbrzymia empatia, orientacja na dostrzeganie subtelności są potężnym zasobem w relacjach. Warto także zrozumieć swojego partnera i jego potrzeby. Często osoby wysoko wrażliwe łączą się z osobami, które są bardziej ekstrawertyczne lub mniej wyczulone na rzeczywistość, co może prowadzić do konfliktów. Pracujcie nad wzajemnym zrozumieniem i akceptacją. Znalezienie wspólnych rozwiązań Osoba wysoko wrażliwa i jej partner powinny wspólnie pracować nad rozwiązywaniem trudności, jakie pojawiają się w związku. Warto zrozumieć, że każdy związek jest inny, dlatego istotne jest, by znaleźć sposoby radzenia sobie z problemami, które odpowiadają obu stronom i konkretnym sytuacjom. W przypadku trudności warto korzystać z literatury specjalistycznej i, w razie potrzeby, skonsultować się z terapeutą par, który pomoże dostosować te wskazówki do indywidualnych potrzeb i sytuacji. Najlepsza porada miłosna, której nikt nigdy ci nie dał. Bez tego nie stworzysz szczęśliwego związku Ludzie uwielbiają dawać porady miłosne. Niestety wiele z nich można na starcie wyrzucić do kosza. Każdy z nas jest bowiem zupełnie różny, ma inne potrzeby i inaczej reaguje na określone sytuacje. Jest jednak pewna uniwersalna prawda, którą można zastosować w dosłownie każdej romantycznej relacji. Chcesz ją poznać? Czytaj dalej!
Ludzie wysoko wrażliwi. Jakie mają cechy, problemy i skąd wiedzieć, że do nich należymy?
Ludzie wysoko wrażliwi - jakie mają cechy, na czym polega ich wyjątkowość i skąd wiedzieć, że do nich należymy? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedzieć w artykule.
W tym artykule: Czym jest wysoka wrażliwość i kim są ludzie wysoko wrażliwi? Ludzie wysoko wrażliwi - cechy. Czym się wyróżniają osoby o wyjątkowej wrażliwości? Problemy osób wysoko wrażliwych. Z czym zmagają się ludzie wysoko wrażliwi? Skąd wiedzieć, że jestem osobą wysoko wrażliwą? Test na WWO Jak radzić sobie w życiu będąc osobą wysoko wrażliwą? Książki dla osób wysoko wrażliwych Czym jest wysoka wrażliwość i kim są ludzie wysoko wrażliwi? Wysoka wrażliwość jest cechą osobowości, która dotyczy około 15-20% populacji. Ludzie wysoko wrażliwi (także ang. HSP - Highly Sensitive Person, WWO) charakteryzują się intensywniejszym odbieraniem bodźców z otoczenia, zarówno emocjonalnych, jak i zmysłowych. Osoby o wysokiej wrażliwości mają skłonność do pogłębionej refleksji, ulegania silniejszym emocjom oraz subtelniejszej percepcji otaczającego ich świata. W większości przypadków są również znaczniej bardziej wrażliwi na stres, hałas, czy przebywanie w zatłoczonych pomieszczeniach, co może prowadzić do potrzeby dłużej i bardziej złożonej regeneracji po przeżyciu intensywnych w odbiorze momentów. Ludzie wysoko wrażliwi przejawiają także zwiększone poczucie empatii, zdolność do odczytywania emocji innych oraz dbałość o harmonię w relacjach. Silne i wielopłaszczyznowe przetwarzanie bodźców ma w ich przypadku i ciemne strony - może prowadzić do przeciążenia emocjonalnego, a na dalszym etapie stanów pogłębionego zagubienia i smutku. Ważne jest więc, aby zrozumieć i akceptować tę cechę osobowości i wykorzystywać ją jako atut w twórczości, relacjach czy pracy, jednocześnie zapewniając sobie odpowiednie strategie radzenia sobie z emocjami. Ludzie wysoko wrażliwi - cechy. Czym się wyróżniają osoby o wyjątkowej wrażliwości? Ludzie wysoko wrażliwi posiadają szereg unikalnych cech, które wpływają na ich sposób odbierania świata i reagowania na to, jakie wyzwania przed nimi stawia. Oto dziesięć cech charakterystycznych wykazywanych przez ludzi wysoko wrażliwych, które obrazują, jak złożone jest to typ osobowości. Intensywna emocjonalność: osoby wysoko wrażliwe doświadczają emocji w sposób bardziej intensywny niż inni. Bywają głęboko poruszone zarówno w sytuacjach radosnych, jak i smutnych. Pogłębiona empatia: WWO mają wyjątkową zdolność do wczuwania się w uczucia i doświadczenia innych. Potrafią z łatwością wychwycić niewerbalne sygnały emocjonalne i zrozumieć emocje innych ludzi. Wyostrzona percepcja: WWO wykazują większą wrażliwość na subtelne szczegóły otoczenia. Mogą zauważać detale, które innym umykają, co sprawia, że ich doświadczenie zmysłowe są bogatsze. Większa refleksyjność: osoby wysoko wrażliwe często spędzają więcej czasu na refleksji nad swoimi myślami i uczuciami. Ich życie wewnętrzne to w większości analizy i kontemplacje. Podatność na przeciążanie: z powodu intensywnego przetwarzania bodźców, WWO mogą łatwiej i szybciej ulegają przeciążeniu psychicznemu i emocjonalnemu. Potrzebują również więcej czasu na regenerację po intensywnych doświadczeniach. Unikanie konfliktów: ludzie wysoko wrażliwi często dążą do pokojowych rozwiązań - unikają konfliktów i często posiadają wyjątkową umiejętność tworzenia harmonijnych relacji. Konfrontacje emocjonalne mogą być dla nich trudne do zniesienia. Wyjątkowa wrażliwość na kulturę i sztukę: wiele spośród WWO to osoby zafascynowane sztuką, muzyką, literaturą i innymi formami ekspresji kulturalnej - dostrzegają subtelne niuanse i głębokie przesłania. Rozwinięta intuicja: dosoby wysoko wrażliwe często polegają na swojej rozwiniętej intuicji (nie tylko emocjonalnej) i wewnętrznym przewodnictwie w podejmowaniu decyzji. Wrażliwość na naturę: WOO często inaczej reagują na naturę i zmiany w otoczeniu - hałas, światło, czy zapachy. Bodźce te mogą wpływać na ich komfort i samopoczucie. Większe pokłady kreatywności: ludzie wysoko wrażliwi często posiadają szczególnie rozwiniętą kreatywność, wynikającą z ich zdolności do wnikliwego obserwowania świata i odmiennego spojrzenia na rzeczywistość. Cechy te stanowią tylko niewielką część spektrum cech charakterystycznych dla osób wysoko wrażliwych, o czym bezwględnie należy pamiętać wchodząc z nimi w relacje lub po prostu nimi będąc. Ich zrozumienie i akceptacja, zarówno przez same WWO, jak i przez otoczenie pozwala tworzyć dla nich wspierające środowisko. Problemy osób wysoko wrażliwych. Z czym zmagają się ludzie wysoko wrażliwi? Osoby wysoko wrażliwe właściwie każdego dnia napotykają na pewne wyzwania związane z ich specyficzną naturą, na które niestety nie mają wpływu. Wymieniamy ich dziesięć, jednak w rzeczywistości jest ich znacznie więcej, a dodatkowo ich częstotliwość i intensywność różni się w zależności od osoby. Przeciążenie emocjonalne: intensywne odczuwanie emocji, które może prowadzić do szybkiego przeciążenia emocjonalnego. W sytuacjach stresujących lub konfliktowych, WWO ze zwiększonym natężeniem odczuwają przytłaczające ich emocje, które trudno jest im zneutralizować. Trudności w radzeniu sobie ze stresem: ludzie wysoko wrażliwi miewają trudności w radzeniu sobie ze stresem, ponieważ ich system nerwowy silniej reaguje na bodźce stresowe. Mogą doświadczać przewlekłego zmęczenia i wypalenia (np. zawodowego). Zwiększona wrażliwość na krytykę: WWO bywają bardziej wrażliwe na krytykę i negatywne komentarze, co może wpływać na ich samoocenę i poczucie własnej wartości. Trudności w nowych sytuacjach: wchodzenie w nowe sytuacje lub spotykanie nowych osób może być niezwykle trudne dla osób wysoko wrażliwych - ich umysł i ciało mogą reagować z większym napięciem w obliczu nieznanych bodźców. Przeładowanie bodźcami: ze względu na swoją zdolność do wnikliwej percepcji, WWO mogą łatwo przeładować się bodźcami z otoczenia. To z kolei może prowadzić do znużenia i potrzeby wycofania się w celu regeneracji. Nadmierna empatia: choć empatia to cenna cecha, nadmierna wrażliwość na uczucia innych może prowadzić do braku zdystansowania się od problemów innych ludzi oraz poczucia obciążenia ich emocjami. Trudności ze stawianiem granic: ludzie wysoko wrażliwi miewają trudności w wyznaczaniu i utrzymywaniu granic osobistych, co może prowadzić do nadmiernego angażowania się w relacje, czy sytuacje, które negatywnie wpływają na ich samopoczucie. Społeczne wyzwania: w społeczeństwie skoncentrowanym na ekstrawersji, osoby wysoko wrażliwe mogą się czuć niezrozumiane lub niepasujące do ogółu. Wiele z nich może doświadczać presji i jej ulegać, by dopasować się do norm społecznych. Zmęczenie zewnętrznymi bodźcami: hałas, intensywne światło czy gwałtowne zmiany atmosferyczne - wszystko to może wywierać większy wpływ na osoby wysoko wrażliwe, co może determinować ich poczucie komfortu. Zintensyfikowane odczuwanie presji społecznej w miejscu pracy: w miejscu pracy WWO mogą odczuwać stałą presję, by dostosowywać się do szybkiego tempa i wymagań. Zadania wymagające dużego angażowania emocjonalnego mogą je również szybko i silnie przeciążać. Warto pamiętać, że wyzwania te są tylko częścią doświadczeń WWO i każda osoba posiadająca ten typ osobowości może doświadczać ich w inny sposób. Ważne jest, aby ludzie wysoko wrażliwi byli świadomi swoich cech i potrzeb oraz rozwijały strategie radzenia sobie w zrównoważony sposób. Skąd wiedzieć, że jestem osobą wysoko wrażliwą? Test na WWO Istnieje kilka testów i kwestionariuszy, które mogą pomóc w określeniu, czy jesteś osobą wysoko wrażliwą.Pamiętaj jednak, że testy te są jedynie narzędziami orientacyjnymi i niekoniecznie stanowią ostateczną diagnozę. Jeśli masz wątpliwości, zawsze warto skonsultować się z psychologiem lub specjalistą ds. zdrowia psychicznego. Mimo wszystko, jeśli podejrzewasz, że jesteś WWO, wykonaj poniższy test: Test na wysoką wrażliwość (WWO, HSP) Odpowiedz »tak« lub »nie« na poniższe pytania: Czy często odczuwasz emocje głęboko i intensywnie? Czy zauważasz u siebie zwiększoną/nadmierną empatię w stosunku do innych ludzi? Czy zauważasz subtelne detale w otoczeniu, do których inni mogą nie przywiązywać uwagi? Czy odczuwasz dyskomfort w hałaśliwych, zatłoczonych lub intensywnie oświetlonych miejscach? Czy potrzebujesz więcej czasu na regenerację po intensywnych wydarzeniach czy spotkaniach towarzyskich? Czy unikasz konfliktów i stresujących sytuacji? Czy masz skłonność do refleksji i nadmiernego analizowania swoich myśli, uczuć, emocji? Czy łatwo i szybko się przeciążasz, gdy masz zbyt wiele zadań do wykonania? Czy odczuwasz pogłębione emocje w związku z pięknem sztuki, muzyki lub natury? Czy inni ludzie czasem określają cię jako osobę wrażliwą lub zamyślona? Jeśli udzieliłeś/udzieliłaś więcej odpowiedzi twierdzących niż przeczących, istnieje duże prawdopodobieństwo, że jesteś osobą wysoko wrażliwą. Pamiętaj jednak, że to tylko wstępna ocena, a pewność uzyskasz dzięki konsultacji i wnikliwej analizie dokonanej przez z profesjonalistę, np. psychoterapeutę. Jak radzić sobie w życiu będąc osobą wysoko wrażliwą? Książki dla osób wysoko wrażliwych Nie chcemy udzielać wam rad w tym szczególnie wrażliwym temacie. Lepiej, żeby zrobili to eksperci. Jeśli możecie i chcecie, najepszym rozwiązaniem dla osób wysoko wrażliwych jest kontakt ze specjalistą i w razie potrzeby (popartej chęcią) - psychoterapia. Przed tym możecie sięgnąć po specjalistyczną wiedzę ekspertów zawartej w różnego rodzaju periodykach. Oto książki dla osób wysoko wrażliwych, które zbierają świetnie opinie wśród czytelników. Będą doskonałym źródłem wiedzy -szczegółowo podejmują temat wysokiej wrażliwości i wskazują sposoby radzenia sobie z nią. Elaine N. Aron, Wysoko wrażliwi, wyd. Feeria Książka „Wysoko wrażliwi” Elaine N. Aron jest swego rodzaju kompendium wiedzy na temat tego, kim są WWO. Autorka wskazuje, w jaki sposób można zidentyfikować tę cechę u siebie. W poradniku znajdziecie również test, który pozwoli odkryć u siebie (i innych) oznaki wysokiej wrażliwości. Jako psychoterapeutka i jednocześnie osoba wysoko wrażliwa autorka wypowiadać się na temat wysokiej wrażliwości w sposób szeroki i wielopoziomowy. W jaki sposób postrzegać swoją przeszłość pozytywnie, umacniając wiarę we własne możliwości? Jak nabierać pewności siebie będąc WWO? Na te i wiele innych pytań znajdziecie odpowiedzi w książce Elaine N. Aron. Elaine N. Aron, Wysoko wrażliwi i miłość, wyd. Feeria Książka będącą naturalną kontynuacją poradnika Wysoko wrażliwi Elaine N. Aron. Szczegółowo opisuje różne aspekty relacji tworzonych przez osoby wysoko wrażliwe. Opowiada na wiele nurtujących WWO pytań, m.in. jak układają się relacje, zależnie od tego, czy wysoko wrażliwy jest mężczyzna, czy kobieta, czy osoby wysoko wrażliwe tworzą dobre związki z innymi osobami wysoko wrażliwymi, czy jak wysoka wrażliwość wpływa na życie seksualne. Christel Petitcollin, Jak mniej myśleć. Dla analizujących bez końca i wysoko wrażliwych, wyd. Feeria Książka stworzona z myślą o osobach, którym natłok myśli nie daje zasnąć i utrudnia codzienne funkcjonowanie. Pozwala zrozumieć i poradzić sobie z sytuacją, gdy w głowie WWO kłębi się tak wiele myśli, że nie są w stanie się na niczym skupić. W Jak mniej myśleć Christel Petitcollin udziela wskazówek i rad, które mają pomóc zapanować osobom wysoko wrażliwym nad procesami myślowymi i odkryć, jak uciszyć wewnętrzny głos powodujący rozproszenie i rozedrganie. Sugerowane w książce rozwiązania mają doprowadzić do pozbycia się nadmiaru myśli, które utrudniają i uprzykrzają życie, a co za tym idzie sprawić, że jakość m.in. snu osób wysoko wrażliwych poprawi się. Joanna Kozłowska, Wysoka wrażliwość. Poradnik dla tych, którzy czują za dużo, wyd. Znak Wysoka wrażliwość. Poradnik dla tych, którzy czują za dużo autorstwa Joanny Kozłowskiej w szczegółowy sposób pokazuje w jaki sposób z wysokiej wrażliwości uczynić swoją mocną stronę, co możesz robić, by żyć w zgodzie ze sobą i na jaką pracę warto się zdecydować, by czerpać z niej pełnymi garściami. Magdalena Juchniewicz, Monika Pryśko, Wrażliwiec to ja. Jak radzić sobie w życiu, będąc wysoko wrażliwą osobą, wyd. Pascal Książka Magdaleny Juchniewicz i Moniki Pryśko to swoisty „poradnik przetrwania” dla osób wysoko wrażliwych. Ułatwiamy oswojenie wrażliwości, której być może jeszcze nie rozumiesz. Nic się nie martw, jesteś o krok od poczucia ulgi i wolności, od zgłębienia swoich naturalnych predyspozycji i zaakceptowania emocjonalnej strony samej siebie. Twoja wrażliwość to nieoszlifowany diament, który już niedługo zalśni pełnym blaskiem - piszą o swojej pozycji autorki. czytaj również: Jestem wysoko wrażliwą osobą. Związek ze mną nie musi być piekłem – pod warunkiem, że uszanujesz te kilka zasad Związek z wysoko wrażliwą osobą może być piekłem. Ale nie musi. Wręcz przeciwnie: może być piękną przygodą pełną głębokich doznań i zrozumienia (podobno WWO to najczulsze kochanki i najczulsi kochankowie!). Aby taka relacja nie była drogą przez mękę, kluczowe jest zrozumienie i trzymanie się kilku podstawowych zasad. O co chodzi? Jestem osobą wysoko wrażliwą. Odbieram świat inaczej, czuję bardziej Przez lata słyszałam, że jestem przewrażliwiona, że przesadzam albo wręcz, że udaję. Gdy dowiedziałam się, że mam wysoko wrażliwą osobowość, życie stało się prostsze. Zaakceptowałam swoje emocje i uświadomiłam sobie, że WWO ma kilka zalet.
Jestem wysoko wrażliwą kobietą. Związek ze mną nie musi być piekłem – pod warunkiem, że uszanujesz te kilka zasad
Związek z wysoko wrażliwą osobą może być piekłem. Ale nie musi. Wręcz przeciwnie: może być piękną przygodą pełną głębokich doznań i zrozumienia (podobno WWO to najczulsze kochanki i najczulsi kochankowie!). Aby taka relacja nie była drogą przez mękę, kluczowe jest zrozumienie i trzymanie się kilku podstawowych zasad. O co chodzi?
W tym artykule: Jestem wysoko wrażliwą osobą – czyli kim? Związek z wysoko wrażliwą osobą: problemy Związek z wysoko wrażliwą osobą: jak go pielęgnować? Jestem wysoko wrażliwą osobą – czyli kim? WWO, wysoko wrażliwa osoba (ang. HSP – Highly Sensitive Person) to jednostka, która charakteryzuje się bardziej intensywnym i subtelniejszym odczuwaniem bodźców zewnętrznych i wewnętrznych oraz emocji niż przeciętnie. Wysoka wrażliwość to nie choroba ani zaburzenie, lecz cecha osobowości, która występuje u około 15-20% populacji. I ma swoje blaski oraz cienie. Osoby wysoko wrażliwe czują bardziej; mają bardziej wyrafinowane zmysły i zauważają więcej szczegółów w otoczeniu. Szybciej reagują na bodźce, takie jak dźwięki, zapachy, światło czy dotyk. Mają zdolność do dostrzegania niuansów i szczegółów, co sprawia, że są bardziej wnikliwe i spostrzegawcze. Z powodu wyjątkowej wrażliwości mogą jednocześnie łatwiej się przeciążać, odczuwać zmęczenie, stres i potrzebować więcej czasu na odpoczynek, wyciszenie się i regenerację. Jestem osobą wysoko wrażliwą. Odbieram świat inaczej, czuję bardziej Przez lata słyszałam, że jestem przewrażliwiona, że przesadzam albo wręcz, że udaję. Gdy dowiedziałam się, że mam wysoko wrażliwą osobowość, życie stało się prostsze. Zaakceptowałam swoje emocje i uświadomiłam sobie, że WWO ma kilka zalet. Związek z wysoko wrażliwą osobą: problemy Związek z wysoko wrażliwą osobą może być wyjątkowy i piękny, ale również wiąże się z pewnymi wyzwaniami. Oto kilka typowych problemów, z jakimi można się spotkać w takiej relacji: Nadwrażliwość emocjonalna: Wysoko wrażliwe osoby często odczuwają emocje intensywniej niż inni, co może prowadzić zarówno do głębszego odczuwania radości, jak i smutku czy zmartwień, a co za tym idzie – częstszych konfliktów emocjonalnych. WWO są bardziej podatne na zranienie, co wymaga większej delikatności i zrozumienia ze strony drugiej osoby. Nadmierna stymulacja HSP jest bardziej podatna na przeciążenie sensoryczne, np. hałas czy zatłoczone miejsca. Zdarza się, że unika spotkań towarzyskich z powodu nadmiernego stresu społecznego, obawia się miejsc czy sytuacji, które są zbyt intensywne lub chaotyczne. Nierzadko powoduje to trudności w organizacji wspólnych aktywności czy planowaniu wyjść. Potrzeba czasu dla siebie WWO potrzebują więcej czasu i przestrzeni niż inni na ukojenie nerwów, wyciszenie się, znalezienie równowagi psychicznej. Może to wieść do konieczności oddzielnego spędzania czasu, co dla niektórych osób może być trudne do zaakceptowania. Równowaga psychiczna: jak ją osiągnąć i o nią dbać w tym stale pędzącym świecie? 5 łatwych sposobów Równowaga psychiczna to określenie słyszane coraz częściej podczas prywatnych rozmów, które dotyczą różnego rodzaju zmian w życiu. Otóż to w tym szybko zmieniającym się wokół nas świecie i okolicznościach, do których musimy się przystosowywać możemy mieć problem z zachowaniem prawidłowej równowagi psychicznej. Jak zatem troszczyć się o tę sferę swojego życia, jak osiągnąć wyżej wspominaną równowagę psychiczną, a później jeszcze o nią zadbać na tyle, by na nowo nie trzeba było pracować nad jej odzyskaniem? W artykule przytaczamy definicję i przykłady, które pozwolą ci zwrócić uwagę na to, co jest najważniejsze w życiu w kontekście trwałego zachowania równowagi psychicznej. Trudności w komunikacji Osoby wysoko wrażliwe często są bardzo empatyczne i potrafią doskonale wczuć się w uczucia innych osób. Jednocześnie same mogą mieć trudności z wyrażaniem swoich emocji i potrzeb, zwłaszcza jeśli czują się przebodźcowane. To prosta droga do nieporozumień w związku. Tym bardziej, że wysoka wrażliwość może prowadzić do unikania konfrontacji. Wrażliwość na krytykę WWW są zazwyczaj bardziej wrażliwe na krytykę i mogą ją traktować jako personalny atak. Partner(ka) musi zachować ostrożność, by wyrażać swoje uwagi w sposób delikatny i konstruktywny. Wysoko wrażliwe osoby często potrzebują większej uwagi i zrozumienia, zwłaszcza w trudnych momentach. Trudności z zarządzaniem stresem HSP łatwiej odczuwa negatywny wpływ otoczenia, np. toksycznych relacji czy wymagającej pracy, a także zwykle ma większe trudności z radzeniem sobie ze stresem, co nierzadko wpływa na jej zdrowie psychiczne i fizyczne. W partnerze/partnerce taka osoba szuka wsparcia w rozwiązywaniu problemów oraz tworzeniu pozytywnego i bezpiecznego środowiska. Jak się uspokoić na szybko, wyciszyć emocje i ukoić nerwy? Znamy najlepsze sposoby na stres Jak się uspokoić? Stres to cichy zabójca, ale z nerwowością można walczyć. Poznaj szybkie metody na ukojenie nerwów i ataków paniki. Choć mogą się wydawać banalne, mogą pomóc w stresujących sytuacjach. Związek z wysoko wrażliwą osobą: jak go pielęgnować? W związku z HSP kluczowe jest zrozumienie, że wysoka wrażliwość to zaleta, nie słabość. Utrudnieniem jest fakt, że to, co dla ciebie może wydawać się błahe, dla WWO może mieć ogromne znaczenie. Stąd w relacji z taką osobą ważne jest trzymanie się kilku zasad. Szukaj harmonii, nie dąż do konfliktów Wysoko wrażliwe osoby zazwyczaj unikają konfrontacji i konfliktów, ponieważ obawiają się zranień. Próbuj komunikować się spokojnie i szanować ich uczucia. Nie idź na starcie. Staraj się o szczerość w swoich przekazach a także odpowiadanie na potrzeby HSP z empatią i zrozumieniem. Uważaj na nadmierną stymulację Jak już kilkukrotnie zaznaczaliśmy, WWO są często bardziej wrażliwe na bodźce zewnętrzne, takie jak głośne dźwięki, jasne światło czy intensywne emocje innych ludzi. Nie wymagaj od nich tyle, ile wymagasz od siebie. Dbaj o to, by czasem zapewnić im spokój i czas na odpoczynek. Daj czas na przetworzenie emocji Wysoko wrażliwe osoby potrzebują czasu na przetworzenie swoich emocji i doświadczeń. Nie naciskaj na nie, by natychmiast rozmawiały o tym, co je trapi, ale daj im przestrzeń, by same to zrobiły w swoim tempie. Emocje, których nigdy nie powinnaś odczuwać w zdrowym związku Zarówno pozytywne, jak i negatywne emocje są naturalnym elementem każdej romantycznej relacji. Istnieje jednak pewien zakres stanów emocjonalnych, które powinny obudzić w nas czujność, gdyż mogą sygnalizować poważne problemy. Które emocje nigdy nie powinny towarzyszyć zdrowemu związkowi? Spróbuj docenić głębię emocjonalną Spróbuj zauważyć pozytywy w wysokiej wrażliwości i postaraj się zaakceptować to, że nie wszystkie reakcje WWO muszą być logiczne czy racjonalne. Często są one po prostu wynikiem ich silnych emocji. Gdy te ostatnie wybuchają, zastanów się, co można zrobić, aby pomóc przetworzyć je w spokojniejszy sposób. Czasami wystarczy dać odrobinę wsparcia. Wspieraj ich rozwój Wysoko wrażliwe osoby często są bardzo zaangażowane w swoje pasje i zainteresowania. Wspieraj je w tym, co kochają robić, i okaż zainteresowanie tym, co dla nich ważne. To dla HSP wiele znaczy. Otwarta i pełna empatii komunikacja Szczera, otwarta komunikacja jest kluczowa w każdym związku, ale w przypadku wysoko wrażliwych osób może mieć jeszcze większe znaczenie. Dzielcie się swoimi myślami i uczuciami, miejcie wzajemną uważność na swoje potrzeby. Czytaj i dowiaduje się więcej o wysokiej wrażliwości Jeśli nie masz wystarczającej wiedzy o cechach i potrzebami wysoko wrażliwych osób, warto poszukać informacji na ten temat. Zrozumienie tego, jak funkcjonują umysły i serca WWO, pomoże ci lepiej zadbać o taki związek. Szczęśliwy związek: jak stworzyć, pielęgnować oraz sprawić, że będzie na stałe? Zastanawiasz się, jak stworzyć szczęśliwy związek? To pytanie zadaje sobie wiele osób. Czy naprawdę chodzi tutaj o znalezienie drugiej połówki jabłka? Czy ktoś jest nam pisany w gwiazdach i taką osobę po prostu się spotyka? A może da się temu jakoś pomóc? I jak ten stan utrzymać? Podpowiadamy!
Jestem osobą wysoko wrażliwą. Odbieram świat inaczej, czuję bardziej
Przez lata słyszałam, że jestem przewrażliwiona, że przesadzam albo wręcz, że udaję. Gdy dowiedziałam się, że mam wysoko wrażliwą osobowość, życie stało się prostsze. Zaakceptowałam swoje emocje i uświadomiłam sobie, że WWO ma kilka zalet.
W tym artykule: WWO, czyli wysoko wrażliwa osobowość. Co to jest? Jak rozpoznać wysoko wrażliwą osobowość? Jak żyć z wysoką wrażliwością? Jak pomóc osobie WW? Pamiętam pierwszy koncert w moim życiu. Nie było to nic wielkiego. Impreza z okazji dnia dziecka w moim rodzinnym mieście połączona z koncertem zespołu typu Fasolki. Miałam około cztery lata. Tata wziął mnie na barana, żebym lepiej widziała artystki oraz artystów na scenie. W ręce trzymałam balon z helem. Generalnie: super. Myślę, że niejeden dzieciak chciałby tak spędzić 1 czerwca. Jednak gdy rozległa się muzyka, moje ciało całe się spięło. Poczułam się bardzo niekomfortowo i niepewnie, a do oczu zaczęły napływać mi łzy. Choć w głębi duszy wiedziałam, że nie dzieje się nic złego i nie grozi mi niebezpieczeństwo, nie potrafiłam się uspokoić. Nie chciałam, by ktokolwiek zauważył moją reakcję. Kilka lat później – podczas wakacji w popularnym nadmorskim kurorcie – wybraliśmy się z rodzicami na kolację do lokalnej restauracji. Obok trwał dancing. Jakkolwiek dziwnie to nie zabrzmi: głośna muzyka, kolorowe światła oświetlające parkiet i tańczący na nim ludzie (także głośni) wywołali u mnie ból brzucha, poza tym doprowadzili mnie do płaczu. Siedziałam na ławce i nie potrafiłam wytłumaczyć zatroskanym rodzicom, o co chodzi. Z czasem trochę przyzwyczaiłam się do tego typu bodźców. Natomiast sytuacje, w których reaguję w podobny sposób, nadal się zdarzają. Do tego dochodzą overthinking (w tym tworzenie niekiedy całkowicie odrealnionych scenariuszy w mojej głowie) czy wrażliwość na różne bodźce. Przez lata słyszałam, że jestem przewrażliwiona, że przesadzam albo wręcz, że udaję. Dopiero terapeutka uświadomiła mi, że wszystko jest ze mną OK. Po prostu trochę inaczej niż większość społeczeństwa odbieram otaczającą mnie rzeczywistość. Trochę bardziej. Powód: WWO. WWO, czyli wysoko wrażliwa osobowość. Co to jest? WWO to skrót od wysoko wrażliwej osobowości. Ten termin został użyty po raz pierwszy przez Elaine Aron – psycholożkę, która w latach 90. ubiegłego wieku rozpoczęła badania na ten temat, a następnie spopularyzowała je. Dziś mówi się o tym o wiele więcej. A wysoka wrażliwość nie brzmi już tak tajemniczo. I całe szczęście, bo Dagmara Seliga-Krawczyńska – psycholożka, którą poprosiłam o komentarz, uświadomiła mi, że osoby wysoko wrażliwe stanowią (aż!) 20% społeczeństwa. To osoby, których układ nerwowy bardzo szybko reaguje na różnorakie stymulacje. Czułość przetwarzania sensorycznego wynika przede wszystkim z funkcjonowania układu nerwowego, przede wszystkim mózgu, który przy odbieraniu bodźców aktywuje obszary powiązane z empatią, myśleniem autorefleksyjnym czy nagradzaniem – wyjaśniła Dagmara Seliga-Krawczyńska. – Bardzo często osoby wysoko wrażliwe potrzebują dużo mniejszej ilości bodźców choćby światła, dźwięków czy zapachów, nie przepadają za dużą ilością osób, tłumem oraz bywają bardzo wrażliwe na to, co się dzieje w relacjach na poziomie mikro – subtelne sygnały, mimika, zmiany tonu głosu już są wychwytywane i analizowane. Najwyższy czas, abyśmy przestały przepraszać za brak manicure i innych rzeczy, które wydają nam się kobiecą powinnością Kiedy posiadanie naturalnych, a nawet nieco niedoskonałych paznokci stało się czymś złym? I kto powiedział, jak dokładnie mają wyglądać paznokcie u kobiety?! Jak rozpoznać wysoko wrażliwą osobowość? Dla niektórych osób to wymówka, synonim wspomnianego „przewrażliwienia” albo introwertyzmu. Dla innych szansa na zrozumienie siebie i / lub kogoś bliskiego. W tym wypadku nie mamy do czynienia ani ze schorzeniem, ani z jednostką chorobową. Dlatego trudno mówić o objawach towarzyszących WWO. To raczej sposób odbierania świata, co może wiązać się z pewnymi charakteru bądź typami zachowania w różnych sytuacjach. Wysoką wrażliwość można poznać po tym, jak osoba odbiera bodźce z otoczenia i wyróżnia się cztery główne cechy charakterystyczne dla osób wysoko wrażliwych: Głębokość przetwarzania – osoby WW zauważają dużo więcej detali i szczegółów, które głęboko analizują, łączą w schematy, rozpatrują różne możliwości i scenariusze zanim zaczną działać. Szybkość przestymulowania – skłonność do szybkiego zmęczenia i utraty możliwości optymalnego funkcjonowania w środowisku przepełnionego bodźcami m.in. ostre światło, hałas, przeludnienie, nadmierne zapachy. Po dniu wypełnionym spotkaniami bardzo często osoby WW potrzebują ciszy i samotności, aby układ nerwowy mógł „odtajać” i wrócić do swojego optimum. Reaktywność emocjonalna i empatia – umiejętność bardzo sprawnego odczytywania emocji i nastrojów innych osób. Osoby WW bardzo szybko wychwytują subtelne sygnały wysyłane przez inne osoby, stąd bardzo często potrafią na bazie krótkiego spotkania podjąć decyzję czy ta relacja jest dla nich odpowiednia. Empatia zaś powoduje u osób WW przeżywanie silnych reakcji, przejmowanie odpowiedzialności za dobrostan innych czy wczuwanie się w położenie osób czy zwierząt. Wrażliwość na szczegóły, subtelności – osoby wysoko wrażliwe mają niesamowita umiejętność wychwytywania szczegółów dla innych niezauważalnych zarówno w otoczeniu jak i zachowaniu innych – wymieniła psycholożka. Równowaga psychiczna: jak ją osiągnąć i o nią dbać w tym stale pędzącym świecie? 5 łatwych sposobów Równowaga psychiczna to określenie słyszane coraz częściej podczas prywatnych rozmów, które dotyczą różnego rodzaju zmian w życiu. Otóż to w tym szybko zmieniającym się wokół nas świecie i okolicznościach, do których musimy się przystosowywać możemy mieć problem z zachowaniem prawidłowej równowagi psychicznej. Jak zatem troszczyć się o tę sferę swojego życia, jak osiągnąć wyżej wspominaną równowagę psychiczną, a później jeszcze o nią zadbać na tyle, by na nowo nie trzeba było pracować nad jej odzyskaniem? W artykule przytaczamy definicję i przykłady, które pozwolą ci zwrócić uwagę na to, co jest najważniejsze w życiu w kontekście trwałego zachowania równowagi psychicznej. Jak żyć z wysoką wrażliwością? Jak pomóc osobie WW? Pozostaje pytanie: jak radzić sobie z wysoką wrażliwością? To bardzo indywidualne. Wiele osób uważa, że terapia nie jest konieczna. Natomiast według mnie, rozmowa z profesjonalistką lub profesjonalistą może okazać się pomocna w zrozumieniu siebie. Przynajmniej tak było w moim przypadku. Kolejna kwestia to wyrozumiałość. W trudnych momentach powtarzam sobie, że mam prawo do swoich emocji. Staram się je zaakceptować. Poza tym nauczyłam się nie robić nic na siłę, żeby np. spełnić oczekiwania innych wobec mnie. Jeśli potrzebuję poleżeć w cichym i zaciemnionym pokoju, po prostu to robię i nie tłumaczę się. Polecam. Wysoka wrażliwość może być odbierana jako przeszkoda lub zasób, wszystko zależy od odpowiedniego nastawienia i przekonań na temat wrażliwości budowanych już od dziecka. Myślę, że kluczowe jest przede wszystkim zrozumienie, czym jest wysoka wrażliwość, jak u danej osoby się przejawia (bo nie jest standardowym zestawem zachowań czy odczuć) i czego dana osoba potrzebuje do optymalnego funkcjonowania w życiu prywatnym i zawodowym. Im lepiej poznajemy siebie i swój sposób funkcjonowania, tym łatwiej nam decydować, w jakie relacje i sytuacje chcemy wchodzić. Ale też, co robić, aby regulować funkcjonowanie układu nerwowego, np. po dniu pełnym spotkań, ludzi, rozmów, hałasu, być może potrzebujemy ciszy i odosobnienia. Może zamiast pracy na open space, możemy znaleźć spokojniejsze miejsce w biurze, gdzie jest mniejsza ekspozycja na bodźce lub umówić się z szefem na większą ilość dni pracy w domu – rekomendowała ekspertka. Warto zadbać również o, nazwijmy to, bardziej przyziemne kwestie. Czyli m.in. o odpowiednią ilość snu i aktywność fizyczna na co dzień. Można popracować także nad organizacją swojego czasu (nie tylko wolnego, ale i w pracy). Rutyna i związany z nią brak niespodzianek mogą stać się naszymi sprzymierzeńcami. Warto poznać swoje potrzeby, aby móc je zaspokajać zwłaszcza w obszarze dobrostanu min. sen, aktywność fizyczna, odpowiednie planowanie rozkładu dnia, aby mieć chwile między spotkaniami, dopasowane miejsce pracy. Również stawianie i ochrona swoich granic są niezbędne, aby móc optymalnie funkcjonować, gdyż osoby wysoko wrażliwe mają tendencje do nadmiernego analizowania i przejmowania zarówno emocji jak i obowiązków innych osób, stąd bywają przytłoczone, przebodźcowane i zmęczone – wytłumaczyła Dagmara Seliga-Krawczyńska. Oczywiście taka akceptacja siebie, w tym swoich zachowań przychodzi z czasem. Do tego wymaga pracy. Choć, jak wspomniałam wyżej, dziś jestem fanką życia na własnych zasadach, to nie zawsze tak było i nadal miewam momenty zwątpienia. Ba! Nawet pracując nad tym tekstem, spytałam ekspertkę, czy można się jakoś uodpornić? Zapytałabym przewrotnie: a w jakim celu się uodparniać? – brzmiała jej odpowiedź. Mając świadomość, jak wiele wysoko wrażliwe osoby mogą wnieść do otoczenia, relacji czy miejsca pracy, uważam, że są bardzo potrzebne i to jest bardziej praca nad kulturą, w jakiej żyjemy i funkcjonujemy, aby było w niej miejsce dla neuro-różnorodności. Zamiast uodpornienia, szukałabym optymalnych warunków funkcjonowania dla siebie, aby z jednej strony dbać o swój układ nerwowy a z drugiej korzystać właśnie z tych umiejętności, które wysoka wrażliwość daje – kontynuowała psycholożka. Teraz wiem, że wysoka wrażliwość ma także swoje zalety i to właśnie na nich staram się skupiać. Zdaję sobie sprawę z tego, że jestem dobrą obserwatorką – świata, jak również ludzi, co z kolei ma przełożenie na podejmowanie (właściwych) decyzji. Natomiast moja wrażliwość na detale przydaje się w pracy, którą wykonuję na co dzień. Nastała villain era – czas postawić granice i zadbać o siebie. Na czym polega koncepcja, która jest hitem (nie tylko) na TikToku? Villain era to coś więcej niż kolejny trend z TikToka. Koncepcja, o której robi się coraz głośniej, może mieć realne przełożenie na jakość naszego życia – kondycję psychiczną i relację z innymi. Oto, na czym polega. –– Dagmara Seliga-Krawczyńska – psycholożka biznesu, coach liderów i liderek, ekspertka z 18-letnim doświadczeniem w obszarze HR. Współpracuje z fundacjami oraz organizacjami działającymi na rzecz kobiet i ich aktywności zawodowej. Prowadzi podcast „Moc liderek”.
Najbardziej wrażliwe znaki zodiaku. Te osoby są bardzo emocjonalne i łatwo je zranić
Według astrologii osoby z tymi znakami zodiaku są najbardziej wrażliwe. Sprawdź, czy jesteś wśród nich i czy masz emocjonalny charakter.
W tym artykule: Bliźnięta (23.05 – 21.06) Strzelec (22.11 – 21.12) Wodnik (20.01 – 18.02) Baran (21.03 – 19.04) Waga (22.09 – 23.10) Koziorożec (22.12 – 19.01) Lew (23.07 – 23.08) Dla wszystkich fanów astrologii przygotowaliśmyzestawienie najbardziej wrażliwych znaków zodiaku, które według gwiazd są bardzo emocjonalne, przejmują się wieloma rzeczami, na które nie mają wpływu i bardzo łatwo je zranić. Niektóre z nich biorą sobie do serca wszystko, co usłyszą i analizują to godzinami, inne duszą w sobie emocje, chociaż przeżywają ich bardzo wiele i nie potrafią przyznać się do nich nawet najbliższym osobom. Sprawdź poniżej, przy których znakach zodiaku trzeba uważać na słowa, a z którymi związek partnerski to prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Bliźnięta (23.05 – 21.06) Osoby spod znaku Bliźniąt to mistrzynie w rozpamiętywaniu – mają na koncie niezliczone nieprzespane noce, podczas których obmyślały sytuację, w jakiej właśnie się znajdują pod każdym aspektem. Bliźnięta są pomocne – wspaniali z nich przyjaciele, a także partnerzy, ponieważ można na nich liczyć w każdej sytuacji. Wspierają swoich bliskich, niestety przy okazji bardzo często biorą na siebie problemy innych, przez co nierzadko czują się przytłoczeni i nie potrafią sobie z tym poradzić. Strzelec (22.11 – 21.12) Wrażliwe dusze posiadają również osoby spod znaku Strzelca – wiele z nich swoją wrażliwość przelewa na sztukę, szukając alternatywnych form wyrazu i ekspresji. Kochają mocno i miłością romantyczną. Są bardzo sentymentalne i delikatne – widać to w każdym ich ruchu. Są wrażliwe na otaczające je piękno, uwielbiają zachwycać najmniejszymi szczegółami, których nikt poza nimi nie dostrzega. Mają nieoczywisty charakter, który czyni ich wyjątkowym. Pamiętaj jednak, że Strzelca również łatwo urazić i sprawić mu przykrość, dlatego w relacji z nim należy być łagodnym. Wodnik (20.01 – 18.02) Osoby spod znaku Wodnika są bardzo wrażliwe i emocjonalne, bardzo często targają nimi silne emocje. Wodniki szybko się przywiązują i dlatego bardzo źle znoszą rozstania. Długo analizują, co poszło nie tak, szukają problemów w sobie i ciężko wytłumaczyć im, że było inaczej – czyli że np. to nie ich wina. Wodnik to typ marzyciela, który widzi świat albo w kolorowych albo w szarych barwach, to znaczy, że lubi popadać ze skrajności w skrajność i ciężko mu zdystansować się do pewnych sytuacji i na trzeźwo je ocenić. Baran (21.03 – 19.04) Barany są bardzo wybuchowe, potrafią zapalić się pod wpływem najmniejszego impulsu – bardzo łatwo sprawić im przykrość. Co więcej, są pamiętliwe i chowają urazę dość długo, pielęgnując ją w sobie i rozpamiętując, a także wymyślając alternatywne scenariusze jednej historii, a czasem nawet rozmowy. Jeżeli nie chcesz urazić osoby spod znaku Barana, musisz bardzo uważać na słowa – wiadomo, że ciężko pilnować się cały czas, ale ostrożności nigdy nie za wiele. Związek z Baranem to emocjonalny rollercoaster – duża liczba wrażeń gwarantowana! Waga (22.09 – 23.10) Osoby spod znaku Wagi bardzo często się wzruszają – potrafią płakać z naprawdę błahych powodów, rozczula je dosłownie wszystko: od rozstania ulubionej serialowej pary po szczęśliwą rodzinę w reklamie masła. Nie potrafią wytłumaczyć, dlaczego tak się dzieje i same często nie rozumieją, z jakiego powodu płaczą, co powoduje, że łzy same płyną im po policzkach. Domyślasz się pewnie, że Wagi są bardzo uczuciowe, ciepłe i kochane – swoją miłością najchętniej obdarowałyby cały świat. Koziorożec (22.12 – 19.01) Koziorożce to wrażliwcy, którzy doświadczają całej gamy emocji. Łatwo ich nakręcić, są niestety bardzo łatwowierni, co ludzie wykorzystują – nieraz osoby spod znaku Koziorożca mają przez to niemałe kłopoty. Nie potrafią się nudzić i mają sto pomysłów na minutę – oczywiście nie realizują większości z nich, ale przejmują się tym i starają się z całych swoich sił zaspokoić potrzeby wszystkich dookoła. Często w tym całym szaleństwie zapominają o sobie. Koziorożce są oddanymi i troskliwymi partnerami, których oczywiście łatwo urazić i którzy biorą wszystko do siebie. Lew (23.07 – 23.08) Osoby spod znaku Lwa są postrzegane jako silne i niezależne – faktycznie takie są przez większość czasu. Wiele Lwów skrywa jednak swoje drugie oblicze, czyli wrażliwej, czułej i delikatnej osoby, która często jest bezbronna. Warto okazać jej wsparcie, nawet jeśli nie przyzna otwarcie, że go potrzebuje. Te znaki zodiaku tworzą najbardziej toksyczne związki. Dlaczego nie ułoży im się w miłości? Znaki zodiaku a miłość? Wskazujemy 4 pary, które tworzą najbardziej toksyczne związki i wyjaśniamy, dlaczego nie są sobie pisane lub pisani.