HBO Max ujawnia zaskakujące premiery na drugą połowę marca! Nie zabraknie nowości i kultowych produkcji!
Nowości HBO Max na marzec 2026 zapowiadają się wyjątkowo mocno. W drugiej połowie miesiąca do serwisu trafią m.in. wszystkie sezony „Fargo”, dokument „Ja, Rosiński”, film „Wielka, odważna, piękna podróż” oraz thriller „Zaginiona dziewczyna”. Platforma ujawniła już dokładny harmonogram premier, a wśród najważniejszych dat znalazły się 19, 20, 25 i 27 marca.
Premiery HBO Max na drugą połowę marca! Druga połowa marca na HBO Max zapowiada się jak dobrze rozpisany kalendarz seansów. Serwis odsłania kolejne premiery dzień po dniu – od głośnych tytułów jak „Zaginiona dziewczyna”, przez dokumenty, aż po pełne sezony kultowego „Fargo”. Jeśli planujesz, co oglądać w najbliższych tygodniach, ta rozpiska pozwoli złapać najważniejsze daty i nie przegapić najmocniejszych premier. 19 marca: „Zaginiona dziewczyna” wraca do HBO Max Wśród premier na 19 marca znajduje się „Zaginiona dziewczyna” Davida Finchera. To thriller o mężczyźnie, który zgłasza zaginięcie swojej żony, a kolejne tropy zaczynają obciążać... jego samego. W obsadzie są Ben Affleck i Rosamund Pike. Tego samego dnia do serwisu mają trafić także: „Colosio: Zabójstwo polityczne”, „Apollo 13”, „Siła naszych marzeń” oraz „Człowiek z bieguna”. Jeśli chcesz zacząć drugą połowę marca od mocnego tytułu, ten dzień wygląda jak pewniak. 20 marca: „Ja, Rosiński” i historia drogi artysty Na 20 marca zaplanowano premierę dokumentu „Ja, Rosiński” w reżyserii Piotra Kielara. Film skupia się na sylwetce Grzegorza Rosińskiego, polskiego twórcy związanego z serią „Thorgal”. Punktem wyjścia jest przejście Rosińskiego na emeryturę, ale ciężar opowieści przesuwa się na drogę artysty i to, jak ta droga układała się przez lata. Tego samego dnia na liście nowości są również „Okiem Oscara” oraz „Ognie”, więc 20 marca zapowiada się intensywnie także dla tych, którzy lubią dokumenty. 25 marca: wszystkie sezony „Fargo” na HBO Jednym z najgłośniejszych punktów marcowej rozpiski HBO Max jest dodanie wszystkich sezonów serialu „Fargo”, które trafią do serwisu 25 marca. To ruch, na który wielu widzów czekało, bo produkcja od lat uchodzi za jedną z najbardziej charakterystycznych serii kryminalnych ostatnich lat. Serial, zrealizowany na zlecenie stacji FX, inspiruje się kultowym filmem braci Coen o tym samym tytule. Każdy sezon opowiada odrębną historię, utrzymaną w klimacie, w którym czarny humor spotyka się z napięciem i nieoczywistymi bohaterami. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/kirsten-dunst-i-jesse-plemons-poznali-sie-na-planie-serialu-fargo-2-grali-tam-malzenstwo-766afb8.jpeg" width="1500" height="1002" alt="Description: Season 2. Original Film Title: FARGO. English Title: FARGO. Film Director: ADAM BERNSTEIN; SCOTT WINANT; COLIN BUCKSEY. Year: 2014. Stars: KIRSTEN DUNST; JESSE PLEMONS." title="album - arch8" /> 27 marca: „Wielka, odważna, piękna podróż” i kolejne nowości 27 marca wśród premier wyróżnia się „Wielka, odważna, piękna podróż”. Historia zaczyna się od przypadkowego spotkania dwojga nieznajomych na ślubie wspólnego przyjaciela, które szybko przeradza się we wspólną wyprawę prowadzącą ich przez ważne momenty życia i podjęte decyzje. Tego samego dnia do HBO Max trafią także „Przywileje, odc. 1”, „Czarne bractwo”, „Ostatnia batalia Ellen Cole” oraz „W ogniu pasji”. To jeden z tych dni, kiedy oferta serwisu wyraźnie się zagęszcza i trudno narzekać na brak wyboru. View oEmbed on the source website Co jeszcze i kiedy obejrzeć na HBO Max? W harmonogramie HBO Max znalazło się także sporo mniejszych, ale wciąż istotnych premier. 16 marca zadebiutuje „The Floor VI, odc. 1”, a dwa dni później, 18 marca, pojawią się „Lady, odc. 1” oraz „Delikatne liście”. 21 marca do oferty dołączą „Leonardo. Odkrywca”, „Pysznie”, „Miesiąc miodowy” i „The Order: Ciche braterstwo”. Kolejnego dnia, 22 marca, widzowie zobaczą „Ostre cięcie XII, odc. 1” oraz „Prawko na świecie. Jazda bez zasad, odc. 1”, a 23 marca „Wielki powrót III, odc. 1”. Nie zabraknie również nowości. 26 marca pojawi się „Letnia szkoła, 2001”, 28 marca do serwisu trafią „Holland”, „Dzielna banda i tajemnica zaginionego wujka” oraz „Teoria koloru według Julio Torresa”. Na koniec miesiąca, 30 marca, zaplanowano premierę „The Curious Case of... II, odc. 1–8”.
Największy triumf gali Oscarów 2026. Film Andersona zdobył aż 6 statuetek
Ten film nie próbuje się podobać. Zamiast tego stawia pytania, które dla wielu okazują się niewygodne. Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio zebrała niemal jednogłośne pochwały krytyków, wywołała ostrą dyskusję wśród widzów i ostatecznie triumfowała na gali Oscarów, zdobywając aż sześć statuetek, w tym za najlepszy film. Teraz głośny tytuł można obejrzeć także w streamingu.
Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio w roli głównej weszła do kin z rozmachem, zebrała niemal jednogłośne uznanie krytyków i jednocześnie rozpaliła emocjonalną dyskusję wśród widzów. Jedni wychodzili z sali poruszeni, inni zirytowani. Produkcja została doceniona podczas tegorocznej gali Oscarów (otrzymała aż 6 statuetek!). Teraz dostępna jest w streamingu. Kino autorskie w wersji szerokiego rażenia Paul Thomas Anderson po raz kolejny udowadnia, że nie interesuje go bezpieczne kino środka. „Jedna bitwa po drugiej” to film, który świadomie porusza się między gatunkami, tonami i emocjami. Z jednej strony przypomina thriller akcji, z drugiej momentami skręca w groteskę, satyrę i kino politycznego niepokoju. To opowieść o byłym rewolucjoniście Bobie, który próbuje żyć z dala od dawnych ideałów, wychowując córkę i udając, że przeszłość da się zamknąć na klucz. Oczywiście nie jest to możliwe. DiCaprio gra bohatera nieheroicznego, zmęczonego, często zagubionego. Nie próbuje go wybielać ani uczynić symbolem. To człowiek pełen sprzeczności, który sam nie wie, czy bardziej ucieka przed światem, czy przed sobą. Aktorskie starcie gigantów Obok DiCaprio na ekranie pojawiają się m.in. Sean Penn i Benicio del Toro, a ich obecność wyraźnie zmienia ciężar poszczególnych scen. Szczególnie Penn przyciąga uwagę widzów i krytyków. W jednej z opinii czytamy wprost: „Sean Penn przyćmił DiCaprio swoją kreacją. To najlepszy od «Aż poleje się krew» film PTA”. Ten głos nie jest odosobniony. Penn gra postać niepokojącą, charyzmatyczną i trudną do jednoznacznej oceny, co idealnie wpisuje się w filozofię całego filmu. Film, który prowokuje i nie tłumaczy się widzowi „Jedna bitwa po drugiej” nie prowadzi za rękę. Nie upraszcza tematów, nie łagodzi konfliktów i nie zamyka ich w wygodnych pointach. Dla jednych to ogromna zaleta, dla innych bariera nie do przeskoczenia. Jeden z widzów trafnie podsumował: „Film o tym, że wojny ideowe to zawsze wojny międzypokoleniowe, czyli nieskończony bezsens, który nie sposób przerwać”. Anderson pokazuje Amerykę rozdwojoną, zmęczoną własnymi mitami, w której rewolucja i konserwatyzm są równie groteskowe. Robi to z empatią, ale bez taryfy ulgowej. Stąd tak skrajne reakcje. Wśród komentarzy pojawiają się również głosy skrajnie krytyczne, jak ten: „Najgorszy, najbardziej kretyński film, na jakim byłam. Wyszliśmy po 25 minutach”. Krytycy mówią jednym głosem O ile widzowie są podzieleni, o tyle krytycy pozostają niemal jednomyślni. Film osiągnął 96% pozytywnych recenzji w zagranicznych agregatorach opinii i ocenę 8.0 na polskim Filmwebie. Recenzenci podkreślają odwagę reżysera, precyzję formalną i aktorską intensywność. Pojawiają się także głosy interpretujące film jako satyryczny portret współczesnego chaosu ideologicznego. Jak zauważa jeden z nich: „Satyra na aktualne przesiąknięte chaosem czasy, beka z nihilizmu i samej idei rewolucji.” Gdzie obejrzeć „Jedną bitwę po drugiej”? Film trafił do szerokiej dystrybucji kinowej, ale jest również dostępny w streamingu. „Jedna bitwa po drugiej” można już obejrzeć na HBO Max, co daje szansę na spokojny, domowy seans bez presji i oczekiwań. To dobra opcja zwłaszcza dla tych, którzy wolą kino wymagające oglądać w skupieniu, z możliwością powrotu do scen i dialogów, które nie zawsze od razu się odsłaniają. Oscarowy triumf „Jednej bitwy po drugiej” Film Paula Thomasa Andersona okazał się największym zwycięzcą 98. gali Oscarów. Produkcja zdobyła aż sześć statuetek, w tym w najważniejszych kategoriach: najlepszy film, najlepsza reżyseria dla Paula Thomasa Andersona oraz najlepszy scenariusz adaptowany. Nagrodę aktorską otrzymał również Sean Penn za rolę drugoplanową, a kolejne statuetki trafiły do twórców odpowiedzialnych za montaż (Andy Jurgensen) oraz casting. Ten zestaw nagród potwierdził dominację filmu w sezonie nagród i umocnił jego pozycję jako jednego z najważniejszych tytułów roku.
Głośny serial true crime z Elizabeth Olsen wjechał na Netfliksa! Romans na przedmieściach, który kończy się zbrodnią
„Miłość i śmierć” na Netfliksie to głośny miniserial true crime, znany wcześniej z HBO Max, z Elizabeth Olsen w roli głównej. Historia przenosi widzów na pozornie spokojne przedmieścia Dallas, gdzie romans Candy i Allana prowadzi do tragedii. Produkcja nawiązuje do sprawy z 1980 roku.
Historia Candy Montgomery przez lata elektryzowała opinię publiczną w Stanach Zjednoczonych. Romans, przyjaźń i brutalna konfrontacja z 1980 roku doprowadziły do procesu, który do dziś wywołuje dyskusje. Serial „Miłość i śmierć” przypomina tę sprawę, pokazując, jak cienka bywa granica między zwyczajnym życiem a tragedią. „Miłość i śmierć”: spokojne przedmieścia Dallas pękają od napięcia „Miłość i śmierć” na Netflix przywraca na pierwszy plan historię, która zaczyna się jak wiele innych opowieści o uporządkowanym życiu. Na pozornie spokojnych przedmieściach Dallas dwie zaprzyjaźnione rodziny funkcjonują według przewidywalnego rytmu: Candy i Pat Montgomery oraz Betty i Allan Gore są częścią lokalnej społeczności, uczestniczą w życiu kościoła i z zewnątrz wyglądają na ucieleśnienie stabilności. Ten obraz szybko traci spójność, gdy pojawia się sekret, którego nikt nie planował. Punktem zapalnym jest relacja Candy i Allana. Romans, który miał pozostać schowany za fasadą codzienności, zaczyna wpływać na decyzje, emocje i relacje w najbliższym otoczeniu. Miniserial nie zatrzymuje się na samym wątku zdrady — pokazuje, jak w zamkniętym środowisku drobne przesunięcia granic potrafią przerodzić się w sytuację, której nie da się już odwrócić. Z czasem to, co było „sprawą prywatną”, wciąga kolejne osoby i staje się realnym zagrożeniem dla całej społeczności. „Miłość i śmierć”: głośna sprawa z 1980 roku powraca Produkcja opiera się na historii Candy Montgomery, oskarżonej o zabójstwo swojej przyjaciółki Betty Gore. Do dramatycznej konfrontacji doszło w 1980 roku. Według relacji Candy zabiła Betty, zadając jej 41 ciosów siekierą. Podczas procesu Candy utrzymywała, że działała w obronie własnej, a ława przysięgłych ostatecznie ją uniewinniła. To właśnie ta sekwencja wydarzeń sprawiła, że sprawa na lata zyskała status jednej z najgłośniejszych historii kryminalnych w USA. „Miłość i śmierć”: znane nazwiska za kamerą i mocna obsada W roli głównej występuje Elizabeth Olsen, a partnerują jej Jesse Plemons, Lily Rabe, Patrick Fugit, Krysten Ritter i Tom Pelphrey. Scenariusz napisał David E. Kelley, a wśród reżyserek i reżyserów znaleźli się Lesli Linka Glatter oraz Clark Johnson. „Miłość i śmierć” bazuje na książce „Evidence of Love: A True Story of Passion and Death in the Suburbs” autorstwa Johna Blooma i Jima Atkinsona oraz na artykułach opublikowanych w „Texas Monthly”. „Miłość i śmierć” na Netfliksie już dostępna! Serial „Miłość i śmierć” jest dostępny na Netfliksie od 14 marca 2026 roku. To tytuł, który łączy dramat psychologiczny z kryminałem. Warto też odnotować, że nie jest to pierwsza ekranizacja tych wydarzeń — w 2022 roku powstał serial „Candy” dla Hulu, opowiadający o tej samej sprawie.
Lekki, zabawny i inteligentny serial HBO, który pozwala widzowi na chwilę oddechu od codzienności. Bawi i zaskakuje!
HBO Max dorzuca do swojej oferty komedię, która zaskakuje lekkością i błyskotliwym humorem. „Rooster” to serial pełen dynamicznych dialogów i ironicznego spojrzenia na współczesny świat akademicki. W roli głównej pojawia się Steve Carell jako pisarz, który niespodziewanie zostaje wciągnięty w uczelniane intrygi.
„Rooster” to jedna z tych komedii, które z pozoru wydają się lekkie, a w rzeczywistości kryją znacznie więcej. Serial z platformy HBO Max łączy inteligentny humor z bardzo ciepłą opowieścią o rodzinie, ambicjach i świecie akademickim. Największą siłą produkcji są błyskotliwe dialogi oraz dystans do uniwersyteckiej rzeczywistości, która w ostatnich latach stała się symbolem ideologicznych sporów. Efekt? Serial, który potrafi jednocześnie rozbawić, lekko sprowokować i opowiedzieć historię z dużą dozą subtelności. „Rooster” okazuje się zaskakująco udaną mieszanką – taką, w której komedia spotyka się z obserwacją współczesnych obyczajów. „Rooster” – o czym jest serial HBO Max? Tytuł „Rooster” odnosi się nie tylko do serialu, lecz także do popularnej serii powieści pisanych przez Grega Russo. W tej roli występuje Steve Carell, który wciela się w autora bestsellerów, przechodzącego właśnie trudniejszy moment w życiu. Greg trafia na uczelnię, na której pracuje jego córka. To również miejsce szczególne z innego powodu – jego była żona jest tam jedną z najbardziej cenionych absolwentek, i symbolem spektakularnego sukcesu. Choć Greg także ma na koncie literackie osiągnięcia, jego twórczość nie do końca wpisuje się w akademickie ambicje i intelektualne zadęcie środowiska. Początkowo bohater planuje jedynie wygłosić gościnny wykład i jak najszybciej opuścić kampus. Sytuacja komplikuje się, gdy zostaje wciągnięty w uczelniane intrygi przez rektora, granego przez John C. McGinley. Z pozoru krótka wizyta zaczyna się nieoczekiwanie przedłużać. „Rooster” – komedia, która żyje dialogami Tempo serialu jest bardzo dynamiczne. Wydarzenia rozwijają się błyskawicznie, a każda scena prowadzi historię dalej. Największą rolę odgrywają jednak dialogi – szybkie, błyskotliwe i pełne humoru. Wiele żartów opiera się na niezręcznych sytuacjach, w które wpada główny bohater. Steve Carell doskonale odnajduje się w tej formule, a scenariusz wykorzystuje jego komediowy talent do maksimum. Żarty pojawiają się niemal bez przerwy, przypominając tempo dobrego stand-upu, gdzie każda riposta wywołuje kolejną reakcję. „Rooster” – twórcy serialu w najwyższej formie Za serial odpowiadają Bill Lawrence oraz Matt Tarses. Lawrence ma na koncie jeden z najbardziej kultowych seriali komediowych początku XXI wieku, czyli Scrubs. Od tamtego czasu stworzył wiele projektów, jedne bardziej udane, inne mniej, ale widać, że przez lata konsekwentnie rozwijał swój styl. Jego scenariusze zawsze wyróżniały się szybkim tempem dialogów i wyrazistymi relacjami między bohaterami. W „Roosterze” te elementy działają wyjątkowo dobrze. Rozmowy często przypominają słowne pojedynki – starcia charakterów, poglądów i ironicznych komentarzy. „Rooster” – komedia o świecie akademickim Akcja serialu rozgrywa się na amerykańskim uniwersytecie i to właśnie środowisko akademickie staje się źródłem wielu żartów. Twórcy przyglądają się z dystansem współczesnym sporom dotyczącym poprawności politycznej i akademickiej wrażliwości. Uczelnia w serialu jest miejscem pełnym kontrastów. Obok idealistów pojawiają się postaci zupełnie nieprzystające do tego świata, a bohaterowie co chwilę wpadają w sytuacje, które kończą się wizytą przed komisją etyki. Humor wynika z absurdów i napięć, które narosły wokół akademickiej rzeczywistości. „Rooster” nie próbuje jednak wygłaszać wielkich manifestów ani politycznych deklaracji. Zamiast tego proponuje coś znacznie prostszego – lekką, inteligentną komedię, która z dystansem patrzy na współczesny świat i pozwala widzom na chwilę oddechu. View oEmbed on the source website
Ten mroczny miniserial oparty na faktach wkrótce trafi na Netflix. W roli głównej nagrodzony Oscarem Colin Firth!
„Schody” to serial true crime inspirowany jedną z najbardziej kontrowersyjnych spraw kryminalnych w Stanach Zjednoczonych. Produkcja z Colinem Firthem pokazuje historię śmierci Kathleen Peterson i śledztwo, które przez lata dzieliło opinię publiczną.
Miłośnicy historii inspirowanych prawdziwymi wydarzeniami mają powód do zainteresowania. Do katalogu Netfliksa już wkrótce trafi serial „Schody”, produkcja kryminalna opowiadająca o jednej z najbardziej zagadkowych spraw w historii amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości. W centrum historii znajduje się śmierć Kathleen Peterson i proces jej męża, który przez lata dzielił opinię publiczną. Serial, w którym główną rolę gra Colin Firth, powstał dla HBO i szybko wzbudził ogromne emocje wśród widzów. Produkcja nie tylko rekonstruuje wydarzenia z grudnia 2001 roku, ale także zagłębia się w skomplikowane relacje rodzinne oraz różne wersje tragicznej nocy. „Schody” – tajemnicza śmierć i kontrowersyjne śledztwo Akcja serialu rozgrywa się w Durham w Karolinie Północnej. W grudniu 2001 roku pisarz Michael Peterson znalazł swoją żonę Kathleen nieprzytomną u podnóża schodów w ich domu. Pomimo szybkiej reakcji i wezwania pomocy kobieta zmarła. Śmierć Kathleen szybko stała się początkiem jednego z najbardziej kontrowersyjnych śledztw w Stanach Zjednoczonych. Michael Peterson został oskarżony o morderstwo, a sprawa natychmiast przyciągnęła uwagę mediów oraz opinii publicznej. Różne wersje wydarzeń Serial nie przedstawia jednej, ostatecznej odpowiedzi na pytanie, co naprawdę wydarzyło się tamtej nocy. Twórcy pokazują kilka możliwych scenariuszy – od tragicznego wypadku po zbrodnię. „Schody” skupiają się nie tylko na samym śledztwie, lecz także na napiętych relacjach w rodzinie Petersonów. W produkcji pojawiają się retrospekcje, które pokazują wydarzenia poprzedzające tragedię oraz konflikty między członkami rodziny. W rolach głównych występują Colin Firth jako Michael Peterson oraz Toni Collette jako Kathleen Peterson. W obsadzie znaleźli się również Michael Stuhlbarg, Sophie Turner oraz Patrick Schwarzenegger. Opinie widzów o serialu Serial wzbudza bardzo różne reakcje wśród widzów. W serwisach z ocenami osiąga średnią 6,6/10 przy ponad 11 tysiącach ocen, a wielu komentujących podkreśla przede wszystkim poziom aktorstwa. Jedna z opinii zwraca uwagę na szczegółowość produkcji: „Wiernie i w szczegółach przedstawia całą sprawę i odtwarza słynny dokument, ale w drugiej połowie tempo trochę siada. Rewelacyjne aktorstwo całej obsady”. Widzowie doceniają również grę Colina Firtha. W komentarzach pojawiają się głosy: „Pierwsze odcinki naprawdę dobre, potem narracja siada, ale gra aktorska Colina Firtha wynosi ten serial poziom wyżej. Oscarowa, wielka rola! Aż żal, że to serial”. Inni podkreślają, że produkcja dobrze oddaje skomplikowaną historię rodziny Petersonów. Jak napisał jeden z użytkowników: „Złożony i niewygodny portret rodziny Peterson, pooranej tragedią, która zmieniła wszystkich”. Nie brakuje jednak także bardziej krytycznych opinii. Część widzów uważa, że tempo opowieści momentami jest zbyt wolne. „TRACI Z CZASEM ROZPĘD” – napisał jeden z komentujących, a inny dodał: „Dotrwałem do 5 odcinka, ciągnie się niemiłosiernie”. Serial wkrótce na Netflix „Schody” to nie tylko historia kryminalna, ale również psychologiczny portret rodziny, która musi zmierzyć się z tragedią i podejrzeniami. Serial stawia pytania o granice prawdy, manipulację faktami oraz wpływ medialnego rozgłosu na przebieg śledztwa. Produkcja wkrótce pojawi się w katalogu Netflix Polska, dzięki czemu widzowie będą mogli ponownie przyjrzeć się jednej z najbardziej tajemniczych spraw kryminalnych ostatnich lat.
Ten nowy polski thriller z Agatą Turkot i Borysem Szycem powinna obejrzeć każda kobieta. Premiera już dziś na HBO Max!
„Piekło kobiet” przenosi widzów do Warszawy lat 30. i pokazuje świat, w którym kobiety musiały walczyć o swoje prawa, godność i możliwość decydowania o własnym losie.
Nowa produkcja HBO Max już na etapie zapowiedzi wywołała poruszenie. „Piekło kobiet” zabiera widzów do Warszawy lat 30. i bez znieczulenia pokazuje rzeczywistość, w której kobiece życie bywało podporządkowane społecznym pozorom, milczeniu i systemowej niesprawiedliwości. O czym opowiada nowy serial HBO „Piekło kobiet”? W centrum historii stoi Helena Wróblewska, redaktorka pisma matrymonialnego „Fortuna Amandi”. Jej codzienność zostaje wywrócona do góry nogami, gdy w redakcji pojawia się list pozostawiony przez młodą tancerkę rewiową, która zmarła po nielegalnym zabiegu. Ta wiadomość staje się początkiem prywatnego śledztwa. Helena, wspólnie z Emilem Heckmannem, bratem zmarłej dziewczyny, zaczyna docierać do faktów, które prowadzą ich w coraz ciemniejsze rejony przedwojennej Warszawy. Miasta pełnego kontrastów, pozorów moralności i brutalnych mechanizmów władzy. Każdy krok w tej sprawie odsłania kolejne warstwy hipokryzji, przemocy i społecznego przyzwolenia na krzywdę. Serial dotyka tematów, które w międzywojniu były przemilczane lub zamiatane pod dywan. Nielegalna aborcja, brak realnej ochrony kobiet, przemoc i podwójne standardy stają się osią tej historii. „Piekło kobiet”: gwiazdorska obsada z Turkot i Damięckim na czele W roli Heleny zobaczymy Agatę Turkot, znaną m.in. z ostatniego hitu „Dom dobry”. Jej męża Maksymiliana zagra Mateusz Damięcki, a Emila Heckmanna portretuje Hubert Miłkowski. W serialu pojawiają się również m.in. Borys Szyc, Katarzyna Herman, Piotr Trojan i Ireneusz Czop. Za projektem stoi silny kobiecy zespół twórczy. Producentką jest Ewa Puszczyńska, twórczyni oscarowych hitów „Ida” i „Strefa interesów”! Reżyserię powierzono Annie Maliszewskiej, a scenariusz napisały Magdalena Franczuk i Ewa Popiołek. Kiedy premiera polskiego serialu „Piekło kobiet”? „Piekło kobiet” zadebiutowało na HBO Max 6 marca 2026 roku. Serial liczy sześć odcinków, które będą udostępniane co tydzień. Zwiastun dostępny jest poniżej: View oEmbed on the source website
Polski serial wśród najlepszych na świecie. Taki sukces zdarza się raz na 10 lat!
Polski serial „Proud” został zakwalifikowany do głównego konkursu podczas festiwalu Series Mania w Lille. To pierwsza polska produkcja od około dziesięciu lat, która znalazła się w tym prestiżowym zestawieniu.
Polska produkcja ponownie znalazła się w centrum zainteresowania międzynarodowego środowiska serialowego. Nowy tytuł przygotowany dla platformy HBO Max został zakwalifikowany do jednego z najważniejszych konkursów serialowych w Europie. To pierwszy taki przypadek od około dekady. Chodzi o serial „Proud”, który trafił do International Competition podczas festiwalu Series Mania. Wydarzenie odbywające się co roku we francuskim Lille uchodzi za największy europejski festiwal poświęcony serialom telewizyjnym i jest miejscem premier wielu głośnych produkcji z całego świata. O czym opowiada serial „Proud”? Fabuła koncentruje się na Filipie, który prowadzi beztroskie życie i jest przekonany, że nic nie jest w stanie zachwiać jego światem. Bohater jest impulsywny, pewny siebie i przyzwyczajony do zainteresowania innych. Pracuje jako model i funkcjonuje w środowisku, w którym liczy się wizerunek oraz powierzchowny sukces. Pod tą warstwą kryje się jednak sporo niepewności, którą Filip maskuje arogancją i pozorną pewnością siebie. Punktem zwrotnym w jego życiu staje się rodzinna tragedia, która nagle zmusza go do konfrontacji z odpowiedzialnością. Bohater musi zmierzyć się z zupełnie nową rolą, opieką nad małym dzieckiem, a jednocześnie spróbować zachować dotychczasową niezależność. Twórcy zapowiadają historię o dojrzewaniu, odpowiedzialności i zderzeniu młodzieńczej wolności z realnymi konsekwencjami życiowych decyzji. Serial porusza również temat uprzedzeń społecznych, poczucia winy i prób odnalezienia własnej tożsamości. Kto stoi za produkcją? W głównej roli występuje Ignacy Liss, znany m.in. z filmów „Światłoczuła” i „Idź pod prąd”. Serial będzie liczył osiem odcinków. Za reżyserię odpowiada Karol Klementewicz, który wcześniej pracował przy takich produkcjach jak „Mój agent” czy „Rodzinka.pl”. Scenariusz powstał we współpracy Klementewicza z Moniką Pęcikiewicz, a za zdjęcia odpowiada Weronika Bilska. Kiedy premiera serialu „Proud”? Serial ma zadebiutować na platformie HBO Max jeszcze w 2026 roku. Dokładna data premiery nie została na razie ogłoszona, jednak udział produkcji w prestiżowym konkursie podczas festiwalu Series Mania już teraz przyciąga uwagę międzynarodowej branży serialowej.
Miłosny trójkąt, tajemnicza śmierć i aplikacja dla znudzonych małżonków. HBO znów igra z oczekiwaniami widzów
Na pierwszy rzut oka to historia romansu i zbrodni na amerykańskich przedmieściach. Nowy serial HBO szybko pokazuje jednak, że pod prowokacyjnym tytułem kryje się coś znacznie bardziej złożonego.
Aplikacja do dyskretnych przygód, kryzys w małżeństwie i przyjaźń, która wymyka się prostym definicjom. Najnowsza produkcja HBO zaczyna się jak sensacyjny melodramat, ale z czasem okazuje się opowieścią o samotności i potrzebie bliskości. Oto najodważniejszy serial na HBO w 2026 roku! Produkcja HBO, znana w oryginale jako „DTF St. Louis”, rozgrywa się w podmiejskim Missouri. Punktem wyjścia jest znajomość dwóch mężczyzn. Clark, prezenter pogody w lokalnej telewizji, zaprzyjaźnia się z Floydem, tłumaczem języka migowego. Ich relacja szybko wykracza poza zawodowe ramy. Wkrótce poznajemy także żonę Floyda, Carol. Między bohaterami rodzi się napięcie, które prowadzi do nieoczywistego układu. Równolegle serial sygnalizuje, że w tle wydarzeń znajduje się tajemnicza śmierć. Kryminalny wątek stanowi istotną część fabuły, ale nie jest jej jedynym ciężarem. Kluczowym elementem historii staje się aplikacja randkowa przeznaczona dla osób szukających pozamałżeńskich relacji. To ona uruchamia ciąg zdarzeń, który stopniowo komplikuje życie bohaterów. Między kryminałem a dramatem obyczajowym Serial korzysta z konstrukcji klasycznego whodunnit. Widz śledzi postępy śledztwa prowadzonego przez doświadczonego detektywa oraz jego partnerkę z lokalnej jednostki. Z czasem okazuje się jednak, że sama zagadka morderstwa jest tylko jednym z poziomów opowieści. Twórca produkcji, Steven Conrad, buduje historię cierpliwie. Zamiast skupiać się wyłącznie na sensacyjnym potencjale trójkąta i zdrady, przygląda się emocjom postaci. Interesuje go nie tyle to, kto zawinił, ile dlaczego bohaterowie podejmują określone decyzje. Początkowo serial może sprawiać wrażenie satyry na znudzone amerykańskie przedmieścia. Z czasem jednak ton staje się bardziej empatyczny. Relacje między Clarkiem, Floydem i Carol okazują się mniej jednoznaczne, niż sugerowałby wyjściowy koncept. Bohaterowie poza stereotypem Największą siłą serialu jest sposób, w jaki portretuje postaci. Każda z nich otrzymuje przestrzeń do pokazania sprzeczności i słabości. Twórcy unikają łatwego ośmieszania bohaterów. Nawet gdy scenariusz zbliża się do groteski, nie przekracza granicy karykatury. Szczególnie wyrazista okazuje się postać Floyda. Pod zewnętrzną powściągliwością kryje się wrażliwość, która nadaje historii emocjonalny ciężar. Widz szybko przestaje patrzeć na bohaterów wyłącznie przez pryzmat ich decyzji erotycznych. Ważniejsze stają się motywacje i poczucie niespełnienia. Intymność bez epatowania Choć serial nie stroni od wątków związanych z życiem intymnym bohaterów, nie sprowadza się do prowokacji. Sceny o bardziej dosadnym charakterze są obecne, ale podporządkowane opowieści. Znacznie ciekawsze okazują się momenty pozornie zwyczajne: rozmowy przy kolacji, wspólna terapia czy konfrontacje, w których emocje wychodzą na pierwszy plan. To właśnie w takich scenach produkcja pokazuje swoją dojrzałość. Pod warstwą sensacji kryje się opowieść o potrzebie bliskości i lęku przed samotnością. Czy warto oglądać? Nowy serial HBO nie jest propozycją oczywistą. Wymaga od widza cierpliwości i gotowości na zmianę tonu. Zaczyna się jak kryminał z erotycznym podtekstem, a kończy jako studium relacji i moralnych niejednoznaczności. Nie wszystkie rozwiązania fabularne są równie przekonujące. Momentami tempo mogłoby być bardziej zdyscyplinowane. Jednak dzięki wyrazistym bohaterom i umiejętnemu balansowaniu między ironią a empatią serial wyróżnia się na tle innych produkcji poruszających podobne tematy. Odcinki emitowane są w poniedziałki na antenie HBO oraz w serwisie HBO Max.
Jeden z najbardziej niepokojących thrillerów na HBO Max! „Jak niewiele czasem trzeba, żeby zrobić dobry film”
„Do granic” pokazuje, jak niewiele potrzeba, by stworzyć intensywny thriller. Jedno lotnisko, kilka pomieszczeń i para bohaterów poddanych presji systemu – tyle wystarczy, by widz przez ponad godzinę nie mógł oderwać wzroku od ekranu.
Ten thriller z HBO Max trwa niewiele ponad godzinę. W praktyce to 77 minut, które mijają bez chwili oddechu. „Do granic” udowadnia, że napięcie nie wymaga rozbudowanego metrażu – wystarczą precyzja i konsekwencja. Diego, Wenezuelczyk, oraz Elena, Hiszpanka, lecą do Stanów Zjednoczonych z kompletem dokumentów i planem na nowe życie. Na lotnisku przechodzą standardową kontrolę przesiadkową. Szybko okazuje się jednak, że rutyna zamienia się w serię przesłuchań. Para zostaje odseparowana i poddana szczegółowej weryfikacji, która zaczyna wykraczać poza standardowe formalności. „Do granic”: Lotniskowy thriller w czystej postaci Reżyserzy Alejandro Rojas i Juan Sebastian Vasquez budują historię niemal w czasie rzeczywistym. Ograniczona przestrzeń (pokoje przesłuchań, korytarze, lotniskowa infrastruktura) wzmacnia poczucie osaczenia. Nie ma tutaj pościgów ani gwałtownych zwrotów akcji. Napięcie rodzi się z rozmów, z niedopowiedzeń i z rosnącej niepewności. Kluczowe pytanie pozostaje otwarte do samego końca: czy mamy do czynienia ze zwykłą, choć drobiazgową kontrolą, czy z sytuacją, w której urzędnicy przekraczają granicę swoich uprawnień? Twórcy nie prowadzą widza za rękę. Pozostawiają przestrzeń na wątpliwość zarówno wobec działań funkcjonariuszy, jak i wobec samej pary. „Do granic”: Moralna szarość zamiast prostych podziałów „Do granic” nie operuje czarno-białą konstrukcją postaci. Diego i Elena nie są jednoznacznie niewinnymi ofiarami, a strażnicy graniczni nie są wyłącznie bezdusznymi antagonistami. Każda ze stron ma swoje racje, lęki i ograniczenia. W relacji bohaterów pojawiają się rysy, drobne nieścisłości, nerwowe reakcje, półsłówka. Czy to efekt presji? A może sygnał, że nie wszystko jest takie, jak się wydaje? „Do granic”: Aktorstwo pod presją Diego w interpretacji Ammanna sprawia wrażenie ugodowego i ostrożnego, ale pod tą powierzchnią kryje się napięcie. Elena jest bardziej impulsywna, mniej skłonna do podporządkowania się sytuacji. Razem tworzą wiarygodny portret pary wystawionej na próbę zarówno przez system, jak i przez własne tajemnice. Ich relacja jest jednym z najmocniejszych elementów filmu. Z każdą kolejną sceną przesłuchania zmienia się dynamika między nimi: od solidarności po narastającą nieufność. Opinie widzów o thrillerze HBO Max „Do granic” O sile „Do granic” najlepiej świadczą reakcje widzów, którzy zwracają uwagę na to, jak niewiele potrzeba, by zbudować pełnokrwisty thriller: „Taki »mały« film, a tyle w nim emocji, napięcia i zaskoczeń. I dla nas widzów i dla bohaterów filmu. Miłe zaskoczenie”, „Jak niewiele czasem trzeba, żeby zrobić dobry film”. Część komentujących podkreśla klaustrofobiczną atmosferę i biurokratyczny wymiar historii: „Doskonale wyreżyserowana kafkowska opowieść o parze migrantów uwięzionej w sieci amerykańskiej biurokracji. Trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej minuty”, „Przypominająca schowek na miotły kanciapa potęguje niemożność wywinięcia się spod ostrzału pytań, które rutynową kontrole przemieniły w gruntowną wiwisekcję”. Widzowie doceniają też oszczędną formę: „Halo Polska! Do udanego thrillera z przesłaniem nie trzeba setek milionów — wystarczy dobry scenariusz, jeden pokój i czwórka aktorów”. Nie brakuje jednak głosów bardziej wyważonych: „Mocne 7,5. Przykład jak można z bardzo dobrym scenariuszem zrobić film z kilkoma aktorami, praktycznie w trzech miejscach i trzymać napięcie. Końcówka taka se”, „Niezły dreszczowiec o problemach imigracyjnych w USA. Przypomina formą Reality, jednak z o wiele gorszym zakończeniem. Świetne aktorstwo, dialogi i napięcie”. Gdzie obejrzeć thriller „Do granic”? „Do granic” mogłoby funkcjonować jako spektakl teatralny – niewiele lokacji, ograniczona liczba postaci, dialog jako główne narzędzie budowania napięcia. To klaustrofobiczny thriller, który nie potrzebuje widowiskowości. Siła filmu tkwi w gęstej atmosferze i w politycznym kontekście, tj. w pytaniu o władzę instytucji nad jednostką i o to, jak łatwo system może podważyć czyjąś tożsamość. To seans krótki, ale skonstruowany z chirurgiczną precyzją. Film nie rozwleka się i nie szuka efektownych ozdobników. Skupia się na jednym zdarzeniu i konsekwentnie wyciska z niego maksimum napięcia. „Do granic” jest dostępne na HBO Max. View oEmbed on the source website
Cały świat oszalał na punkcie hitu HBO. Gorący romans wyrównał historyczny rekord „Breaking Bad”
„Heated Rivalry” to serial, który w krótkim czasie stał się globalnym fenomenem. Produkcja wyprodukowana przez kanadyjską platformę Crave, ale dystrybuowana przez HBO MAX, zachwyciła widzów i krytyków, zdobywając jedne z najwyższych ocen ostatnich lat. Opowieść o rywalizacji, emocjach i zakazanej relacji przyciąga uwagę także dlatego, że łamie schematy znane z seriali sportowych.
„Heated Rivalry” to niepozorna, kanadyjska produkcja, która w krótkim czasie przeszła drogę od niszowego tytułu do jednego z najlepiej ocenianych seriali ostatnich lat. Adaptacja powieści Rachel Reid przyciąga uwagę nie tylko odważnym tematem, ale też niezwykle emocjonalną opowieścią o rywalizacji, ambicji i uczuciach, których nie da się kontrolować. Rywale na lodzie, kochankowie poza nim W centrum historii znajdują się Shane Hollander i Ilya Rozanov. To dwaj zawodowi hokeiści reprezentujący konkurujące ze sobą drużyny. Na lodzie są zaciekłymi przeciwnikami, poza nim łączy ich relacja, którą obaj próbują ukryć przed światem. Sport, presja środowiska i oczekiwania kibiców nie pozostawiają miejsca na słabość ani emocje. Serial bardzo sprawnie pokazuje napięcie pomiędzy tym, kim bohaterowie są publicznie, a tym, kim są naprawdę. To właśnie ten kontrast sprawia, że „Heated Rivalry” wyróżnia się na tle innych produkcji sportowych. Choć punkt wyjścia może sugerować historię miłosną, serial szybko pokazuje, że jest czymś znacznie więcej. Twórcy skupiają się na mechanizmach rządzących zawodowym sportem: presji sukcesu, medialnych oczekiwaniach, samotności i braku przestrzeni na autentyczność. W tle pojawia się również temat tożsamości, odwagi i ceny, jaką trzeba zapłacić za bycie sobą w świecie, który nie zawsze jest na to gotowy. Rekordowe oceny i zachwyt krytyków „Heated Rivalry” może pochwalić się imponującymi wynikami – 96% pozytywnych recenzji krytyków i 94% od widzów w serwisie Rotten Tomatoes. Szczególne uznanie zdobył piąty odcinek, który otrzymał maksymalną ocenę 10/10 na IMDb, trafiając do elitarnego grona najwyżej ocenianych epizodów w historii telewizji. Taką samą ocenę ma odcinek „Ozymandias” z kultowego serialu „Breaking Bad”. To właśnie ten odcinek sprawił, że o serialu zaczęto mówić jako o jednym z najważniejszych tytułów sezonu. Polskie opinie też to potwierdzają: „Heated Rivalry” już jest hitem Choć „Heated Rivalry” miał premierę dopiero w lutym 2026, to polscy widzowie już zdążyli go pokochać. W serwisach filmowych serial zbiera bardzo wysokie noty (średnio 8,5/10), a komentarze są zaskakująco zgodne: to produkcja, która wciąga mocniej, niż sugeruje punkt wyjścia. „Aż mi wstyd, że tak bardzo mi się podoba”, „Coś pięknego” – piszą użytkownicy, a jeden z nich podsumowuje emocje wprost: „Oglądam na bieżąco i szósty odcinek dopiero za tydzień, ale kocham ten serial i wszystkich bohaterów”. W wielu opiniach powtarza się też zachwyt jakością realizacji i obsadą: „Serial jest (na razie) zaskakująco BARDZO wierną adaptacją książki. Główne role są świetnie obsadzone, a całość wygląda, jakby serial zrobiło HBO, nie tylko kupiło”. Są również reakcje pokazujące, jak mocno historia działa emocjonalnie: „Połowę ostatniego odcinka przeryczałem. To jest niemożliwie realnie pokazane – jaka jest siła miłości” oraz „będę do tego wracać, i wracać, i wracać, i wracać”. Sukces, który wyprzedził premierę Co ciekawe, „Heated Rivalry” został przedłużony na drugi sezon jeszcze przed zakończeniem emisji pierwszego. To rzadkość, która najlepiej pokazuje skalę zainteresowania produkcją. Serial szybko zyskał oddaną społeczność fanów i status tytułu kultowego, mimo że w wielu krajach nadal nie jest dostępny. W Polsce miał premierę 6 lutego 2026 roku. Odcinki pojawiają się na platformie HBO Max co tydzień w każdy piątek. View oEmbed on the source website
HBO szykuje najmroczniejszy powrót w 2026! Ten kultowy serial detektywistyczny pokochały miliony widzów!
HBO rozwija kolejną odsłonę „Detektywa”. Po sukcesie „Night Country” platforma potwierdziła, że trwają prace nad nowym sezonem kultowej antologii kryminalnej. Na szczegóły fabuły trzeba jeszcze poczekać, ale kierunek jest jasny. Marka wciąż ma dla widzów dużo do zaoferowania.
HBO nie zamyka jednego ze swoich najmocniejszych tytułów. Po bardzo dobrym odbiorze czwartego sezonu antologii „Detektyw” platforma potwierdziła prace nad kolejną odsłoną serii. Marka, która od ponad dekady przyciąga fanów mrocznych kryminałów, ma być dalej rozwijana. Na tym etapie szczegóły fabularne pozostają tajemnicą. Wiadomo jednak, że HBO chce kontynuować model antologii, czyli nową historię, nowych bohaterów i świeże śledztwo osadzone w charakterystycznym, gęstym klimacie. O czym jest serial HBO „Detektyw”? Produkcja zadebiutowała w 2014 roku i szybko zyskała status jednej z najważniejszych serii kryminalnych ostatnich lat. Każdy sezon opowiada odrębną historię śledztwa, rozpisaną na tle lokalnych społeczności, instytucji i prywatnych dramatów bohaterów. Pierwsza odsłona z Matthew McConaugheyem i Woodym Harrelsonem do dziś pozostaje punktem odniesienia dla wielu współczesnych thrillerów telewizyjnych. Kolejne sezony rozwijały formułę, eksperymentując z obsadą, strukturą narracji i skalą opowieści. Czwarty sezon, znany jako „Night Country”, ponownie przyciągnął szeroką widownię i przypomniał, że marka wciąż ma duży potencjał. Co wiemy o nowym sezonie „Detektywa”? HBO oficjalnie potwierdziło rozwój kolejnej odsłony. Za kierunek kreatywny ponownie odpowiada Issa López, która była showrunnerką „Night Country”. To sygnał, że stacja jest zadowolona z obranej drogi i chce ją kontynuować. Na razie: nie ujawniono tytułu sezonu, nie ogłoszono obsady, nie podano daty premiery. Można jednak zakładać, że nowa historia, zgodnie z tradycją serii, przedstawi osobne śledztwo z nowym duetem (lub zespołem) śledczych oraz wyraźnie zarysowanym tłem społecznym. Dlaczego HBO nie rezygnuje z „Detektywa”? Decyzja o kontynuacji nie jest zaskoczeniem. „Detektyw” pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek kryminalnych HBO. Każdy sezon, mimo różnic w odbiorze, utrzymuje duże zainteresowanie widzów i generuje silną dyskusję wokół premiery. Sukces „Night Country”, zarówno frekwencyjny, jak i medialny, pokazał, że formuła antologii wciąż działa, jeśli dostaje świeże spojrzenie i mocną tożsamość wizualną. Kiedy premiera nowego sezonu „Detektywa”? Na oficjalną datę premiery trzeba jeszcze poczekać. HBO jest obecnie na etapie rozwoju projektu, co oznacza, że zdjęcia najpewniej jeszcze nie ruszyły. Biorąc pod uwagę standardowy cykl produkcyjny serii, nowy sezon prawdopodobnie pojawi się najwcześniej w 2026 lub 2027 roku, choć stacja nie potwierdziła jeszcze żadnego terminu.
Ten polski true crime właśnie trafił na HBO Max. Opowiada historię, od której miałam ciarki na całym ciele!
Makabryczne odkrycie w Wiśle w 1999 roku zapoczątkowało jedno z najtrudniejszych śledztw w historii polskiej kryminalistyki. Dziś HBO Max wraca do tej historii w serialu „Morderca szyty na miarę”, przyglądając się zarówno zbrodni, jak i kontrowersjom wokół skazania oraz późniejszego uniewinnienia Roberta Janczewskiego.
„Morderca szyty na miarę” to trzyodcinkowy serial dokumentalny, który wraca do jednej z najbardziej wstrząsających spraw kryminalnych w Polsce. Produkcja HBO Max przygląda się śledztwu sprzed lat i pokazuje, jak wiele pytań do dziś pozostaje bez odpowiedzi. To nie jest klasyczna sensacyjna opowieść. Twórcy stawiają raczej na chłodną analizę faktów, dokumenty i relacje osób zaangażowanych w sprawę Katarzyny Zowady. Serial jest już dostępny na HBO Max. „Morderca szyty na miarę” – sprawa, która wstrząsnęła Polską Początek historii sięga 1999 roku. W Wiśle odnaleziono fragment garderoby wykonany z ludzkiej skóry. Makabryczne odkrycie natychmiast uruchomiło jedno z najbardziej skomplikowanych śledztw w historii polskiej kryminalistyki. Badania DNA wykazały, że ofiarą była młoda studentka z Krakowa, Katarzyna Zowada. Sprawa od początku budziła ogromne emocje, a presja opinii publicznej rosła z miesiąca na miesiąc. Śledczy sprawdzali kolejne tropy i podejrzanych, jednak przez długi czas nie udało się jednoznacznie wskazać sprawcy. Robert Janczewski i kontrowersje wokół śledztwa Przełom nastąpił wiele lat później, gdy w kręgu podejrzanych znalazł się Robert Janczewski, mieszkaniec krakowskiego Kazimierza. Według profilu psychologicznego miał odpowiadać charakterystyce sprawcy. Mężczyzna został aresztowany, a po latach postępowania skazany na dożywocie. Od początku pojawiały się jednak wątpliwości dotyczące materiału dowodowego i sposobu prowadzenia śledztwa. W 2024 roku Sąd Apelacyjny uniewinnił Janczewskiego. Po latach spędzonych za kratami opuścił więzienie jako wolny człowiek, a sprawa zabójstwa Katarzyny Zowady ponownie wróciła do punktu wyjścia. Serial HBO Max zagląda za kulisy „Morderca szyty na miarę” nie skupia się wyłącznie na rekonstrukcji zbrodni. Twórcy, Rafał Skalski, Marta Fujak i Tomasz Karpiński, oddają głos śledczym, ekspertom oraz osobom związanym ze sprawą. Serial stawia niewygodne pytania o granice interpretacji dowodów, presję mediów oraz konsekwencje pomyłek wymiaru sprawiedliwości. To raczej analiza mechanizmów śledczych niż klasyczna opowieść o polowaniu na sprawcę. „Morderca szyty na miarę” – gdzie obejrzeć? Serial dokumentalny „Morderca szyty na miarę” jest już dostępny na HBO Max. Produkcja liczy trzy odcinki publikowane w tygodniowych odstępach. To propozycja dla widzów true crime, którzy szukają historii opartych na faktach i nieoczywistych śledztw, w których więcej jest pytań niż prostych odpowiedzi. View oEmbed on the source website
Zapomniana polska teen drama z Heleną Englert dostępna na HBO Max . Fani „Plotkary” muszą ją zobaczyć!
„#BringBackAlice” to polski serial HBO Max, który wygląda jak amerykańska teen drama przeniesiona nad Bałtyk. Stylowy, przerysowany i pełen tajemnicy. Dziś mało kto o nim pamięta, a wciąż jest dostępny w katalogu platformy.
W katalogu HBO Max wciąż dostępny jest serial, który w momencie premiery wywołał sporo szumu, a dziś jakby zupełnie zniknął z radarów widzów. Mowa o #BringBackAlice. To polska produkcja pomiędzy kryminałem a młodzieżową dramą, z wyraźnie „zagranicznym” sznytem i bardzo charakterystyczną estetyką. To serial, który wygląda jak amerykańska teen drama, tylko że bohaterowie mówią po polsku, a akcja dzieje się nad Bałtykiem. O czym jest „#BringBackAlice”? W centrum historii znajduje się Alicja Stec, nastolatka z zamożnego domu, influencerka, dziewczyna z pozornie idealnym życiem. Podczas jednej imprezy znika bez śladu. Wraca dopiero po roku. Problem w tym, że nic nie pamięta. Jej powrót nie przynosi ulgi. Wśród znajomych zaczyna narastać napięcie, pojawiają się niedopowiedzenia, a pytanie „co wydarzyło się tamtej nocy?” wisi nad wszystkimi jak ciężka chmura. Szybko okazuje się, że nie każdy cieszy się z jej powrotu, a prawda może być dużo bardziej niewygodna, niż ktokolwiek przypuszczał... Polska młodzieżówka w ciekawej estetyce Serial wyraźnie czerpie z estetyki takich tytułów jak Gossip Girl, Pretty Little Liars, Elite czy Euphoria. Mamy tu bogatą młodzież, szkolne podziały, imprezy, narkotyki, miłosne napięcia i tajemnicę większą niż życie. Trójmiasto pokazane jest w sposób niemal nierealny, piękne, stylowe, przerysowane. Neonowe światła, muzyka, kostiumy, zdjęcia i montaż tworzą bardzo spójny, atrakcyjny wizualnie świat. To jeden z tych seriali, które ogląda się momentami bardziej „oczami” niż fabułą. Helena Englert przyciąga uwagę Najmocniejszym punktem serialu jest Helena Englert w roli Alicji. Aktorka potrafi utrzymać uwagę widza nawet wtedy, gdy scenariusz zaczyna się plątać. W jej grze widać napięcie, zagubienie i niejednoznaczność, które są kluczowe dla tej historii. Dobrze wypada też młoda obsada. Relacje między bohaterami są wiarygodne, a w scenach grupowych czuć naturalną energię młodości. Dlaczego ten serial mógł umknąć? „#BringBackAlice” powstało w momencie, gdy HBO Max w Polsce testowało bardziej młodzieżowy, „netflixowy” kierunek produkcji. Niedługo później strategia platformy się zmieniła, część projektów skasowano, inne przeniesiono, a ten tytuł… po prostu został w katalogu bez kontynuacji i bez dalszego hype’u. Czy warto dziś do niego wrócić? Jeśli lubisz młodzieżowe dramaty z tajemnicą w tle, stylową realizację i klimat, który bardziej przypomina seriale z USA czy Hiszpanii niż typową polską produkcję, to może być zaskakująco ciekawy seans. To nie jest serial realistyczny, a „przestylizowany”, momentami odklejony od rzeczywistości, ale właśnie w tym tkwi jego charakter. I może dlatego, mimo upływu czasu, wciąż dobrze się go ogląda na HBO Max.
Ten serial HBO to połączenie „Euforii” i „Sukcesji”. Nowy sezon mnie stresuje, ale nie mogę przestać oglądać!
Hipnotyzujący, odważny, przewrotny serial o świecie londyńskich finansów, w którym prawie wszyscy bohaterowie są absolutnie okropnymi ludźmi. To jak obserwowanie kraksy w zwolnionym tempie – wiesz, że to nie skończy się dobrze, ale nie możesz oderwać wzroku. O 4. Sezonie „Branży” rozmawiamy z Kiernan Shipką („The Chilling Adventures of Sabrina”), która dołączyła do obsady wraz z Charliem Heatonem („Stranger Things”) czy Maxem Minghellą („Babilon”). Pierwszy odcinek zadebiutował 12 stycznia na HBO Max, a kolejne będą ukazywać się co tydzień.
„Branża”: hipnotyzująca gra o władzę „Branża” oferuje spojrzenie na świat międzynarodowych finansów oczami ambitnych 20-latków, którzy walczą o etaty (i władzę) w londyńskim banku Pierporpoint. A nie jest to wyrównana walka, bo choć Pierpoint stara się sprawiać wrażenie progresywnego, to w gruncie rzezy obowiązuje tam dość skostniała hierarchia. Poznajcie naszych bohaterów: Yasmin to klasyczne nepo baby, Robert jest prostym, lecz przystojnym blondynem, który nadużywa narkotyków, Harper uosabia hasło „fake it till you make it”, a Gus ukrywa, że jest gejem. Już pierwszy odcinek niesie ze sobą szokujący plot twist, który w dość brutalny sposób uświadamia widzom, z czym właściwie mamy do czynienia. Produkcja zadebiutowała w środku pandemii i choć zebrała dobre recenzje, to przeszła bez większego echa. Z upływem czasu – oraz kolejnymi odcinkami – świat jednak nadgonił. „Serial tak stresujący, jak wypicie 10 espresso i później przemawianie nago w miejscu publicznym” – pisał „The Guardian” o sezonie drugim. Jedną z sił napędowych serialu jest toksyczna przyjaźń Harper i Yasmin, które najlepiej określa zwrot „frenemies” (cytując klasyka: „Are they lovers? Worse”). Peak przypadł na sezon trzeci, do którego dołączył Kitt Harrington („Gra o Tron”) we własnej osobie. Z kolei sposób poprowadzenia postaci Yasmin wywołał spekulację, że jest ona mocno inspirowana Ghislaine Maxwell. Twórcy nigdy tego oficjalnie nie potwierdzili, natomiast wstrząsający i zapierający dech finał sezonu trzeciego potwierdził, że mamy do czynienia z jednym najlepszych współczesnych seriali. „Branża” sezon 4: wszystkie chwyty dozwolone Twórcy serialu, Mikey Down i Konrad Kay, są byłymi bankierami - „Branżę” stworzyli na podstawie własnych doświadczeń w świecie finansów. Czwarty sezon otwiera wspaniała klubowa sekwencja z udziałem nowych bohaterów, w których wcielają się Kiernan Shipka oraz Charlie Heaton. To także początek długiej gry w kotkę i myszkę, ciągnącej się w kolejnych odcinkach. Kontynuacja zabiera nas poza mury Pierpoint i wrzuca w sam środek wydarzeń. Uchwalona w Wielkiej Brytanii ustawa Online Safety Ac zmusza systemy internetowych płatności do pilnowania, z kim właściwie współpracują. Dotyka to również firmę Tender, czyli nowego gracza na londyńskim rynku, który aspiruje do stania się bankiem. Na czele Tender stoi czarujący Whitney Halberstram (Max Minghella), wspierany przez asystentkę Haley (Kiernan Shipka). To właśnie on i Tender sprawiają, że ścieżki zawodowe Harper i Yasmin przecinają się. Niestety – ich interesy stoją w sprzeczności. Kiedy ponownie spotykamy nasze bohaterki, Yasmin (Marisa Abela) jest świeżo upieczoną żoną sir Henry’ego Mucka (Kit Harrington), który zmaga się z własnymi demonami. Harper (Myha'la Herrold) z kolei ciężko pracuje na sukces swojej firmy, w czym wspierają ją znajome twarze. Kto postawi na swoim? A kto ugnie się pod presją? Nowe odcinki serialu „Branża” są dostępne na platformie HBO MAX co poniedziałek. View oEmbed on the source website
„Euforia” wraca na HBO Max. Zwiastun 3. sezonu zapowiada najbardziej bolesną odsłonę serialu
Fani czekali na to latami. Właśnie zadebiutował pierwszy pełnoprawny zwiastun trzeciego sezonu serialu, który stał się jednym z największych hitów HBO ostatnich lat. Nowe odcinki zapowiadają wyraźny zwrot – bohaterowie są starsi, a historia wchodzi w znacznie mroczniejszy etap.
Na to fani „Euforii” czekali naprawdę długo. Trzeci sezon serialu zaliczył spore opóźnienie, ale wreszcie zaczyna być coraz bliżej. Do sieci właśnie trafił pierwszy pełnoprawny zwiastun nowych odcinków i wszystko wskazuje na to, że przed widzami najbardziej intensywna, emocjonalnie wyczerpująca odsłona tej historii. „Euforia” powraca! „Euforia” zadebiutowała w 2019 roku i bardzo szybko stała się jednym z największych hitów HBO. Mroczna, bezkompromisowa opowieść o nastolatce zmagającej się z uzależnieniem oraz o świecie młodych ludzi zagubionych między pragnieniami a autodestrukcją trafiła zarówno do krytyków, jak i do widzów. Drugi sezon pojawił się trzy lata później. Na trzeci przyszło czekać jeszcze dłużej. I choć do premiery wciąż pozostało kilka miesięcy, nowy zwiastun daje pierwsze wyraźne sygnały, w jakim kierunku pójdzie serial. Opóźnienia nie były przypadkowe. Sam Levinson zdecydował się zmienić pierwotną koncepcję i przenieść bohaterów kilka lat do przodu już po liceum. To oznaczało spore roszady w scenariuszu, nowe wątki i inne przygotowanie aktorów. Efekt? Trzeci sezon pojawia się aż cztery lata po poprzednim. Bohaterowie starsi, ale ich problemy wcale nie mniejsze Choć realia się zmieniają, los postaci bynajmniej nie staje się lżejszy. Wręcz przeciwnie. Już w pierwszych sekundach zwiastuna Rue zadaje sobie pytanie, czy żyje życiem, którego naprawdę chce. U pozostałych bohaterów również daleko od spokoju. Pojawiają się nowe konflikty, ryzykowne decyzje i sprawa, która szybko przeradza się w poważną aferę. Twórcy wyraźnie sugerują, że trzeci sezon skupi się na konsekwencjach dorosłych wyborów. Mniej szkolnych korytarzy, więcej świata, który nie daje taryfy ulgowej. Nowe twarze w obsadzie Obok dobrze znanych postaci w nowych odcinkach zobaczymy także sporą grupę debiutantów. Do obsady dołączyli m.in. Sharon Stone, ROSALÍA, Danielle Deadwyler, Eli Roth i Natasha Lyonne. Jak wypadną u boku Zendayi, Sydney Sweeney czy Colmana Domingo? Na odpowiedź trzeba jeszcze poczekać. Kiedy premiera 3. sezonu „Euforii”? Trzeci sezon „Euforii” zadebiutuje jeszcze w tym roku. Nowe odcinki pojawią się na HBO Max 13 kwietnia. To właśnie tę datę powinni zaznaczyć w kalendarzu wszyscy fani serialu. View oEmbed on the source website
Ten film jest już numerem 2 na HBO! Brytyjsko-francuska komedia z Johnem Malkovichem zachwyciła widzów
„Do usług szanownej pani” to opowieść o zmianie ról, ludzkich przyzwyczajeniach, zderzeniu temperamentów i kociej niezależności. Dla właścicieli kotów to seans obowiązkowy, a dla pozostałych – lekka, inteligentna rozrywka z nutą refleksji.
Francuski dwór z charakterem, brytyjski biznesmen udający lokaja i kot o imieniu Mefisto, który chodzi własnymi ścieżkami. „Do usług szanownej pani” to ciepła, przewrotna komedia, która trafia w poczucie humoru nie tylko miłośników kotów. Choć od premiery minęły dwa lata, produkcja właśnie teraz przeżywa drugą młodość i wspięła się na drugie miejsce w rankingu najchętniej oglądanych tytułów na HBO Max. Fabuła filmu „Do usług szanownej pani” Bohaterem tej francuskiej komedii jest Andrew Blake. To sześćdziesięcioletni Brytyjczyk, którego gra John Malkovich. Po śmierci żony i oddaleniu od córki mężczyzna czuje, że dotychczasowe życie przestało mu wystarczać. Impuls popycha go do zmiany otoczenia. Trafia do francuskiej posiadłości, gdzie przez serię nieporozumień zostaje uznany za… lokaja. Zamiast wyprowadzać wszystkich z błędu, Andrew wchodzi w nową rolę. To, co miało być chwilową ucieczką, szybko przeradza się w osobistą podróż pełną nieoczekiwanych relacji, drobnych absurdów i emocjonalnych przełomów. Właścicielka dworku Nathalie Beauvillier, kucharka Odile, pokojówka Manon, dozorca Philippe oraz kot Mefisto. Każdy z nich dokłada własną cegiełkę do tej nietypowej historii. Mefisto, czyli kot, który gra według własnych zasad Wśród bohaterów trudno przeoczyć Mefisto. To kot, który nie jest jedynie tłem wydarzeń. To dumny, uparty i całkowicie niezależny zwierzak należący do kucharki Odile. A właściwie: formalnie należący, bo jak każdy kociarz wie, w takich relacjach to kot ustala zasady. Mefisto decyduje, kiedy ma ochotę na bliskość, a kiedy znika bez słowa. Dla widzów mających w domu mruczącego towarzysza wiele scen brzmi boleśnie znajomo. Choćby momenty, gdy kot domaga się otwarcia drzwi, by po chwili… zmienić zdanie. To właśnie te drobne obserwacje sprawiają, że film trafia do kocich serc z zaskakującą precyzją. Mefisto to pełnoprawny bohater, który wnosi do historii inteligentny humor i element nieprzewidywalności. Obsada i bohaterowie francuskiego dworku John Malkovich buduje postać Andrew Blake’a z charakterystyczną dla siebie powściągliwością. Jego bohater balansuje między brytyjską rezerwą, suchym humorem a emocjami, które długo pozostają pod powierzchnią. U jego boku pojawia się Fanny Ardant jako Nathalie Beauvillier – kobieta zamknięta w świecie wspomnień i samotności, pełna sprzeczności i niedopowiedzeń. Na dalszym planie pojawia się wyrazista galeria postaci: Emilie Dequenne jako stanowcza kucharka Odile, Philippe Bas w roli wycofanego Philippe’a Magniera oraz Eugénie Anselin jako zagubiona Manon. Wspólnym mianownikiem jest dwór, który staje się nie tylko tłem wydarzeń, ale też lustrem ich emocji i życiowych doświadczeń. Od bestsellerowej książki do filmowej adaptacji Film powstał na podstawie powieści Gillesa Legardiniera, która ukazała się w 22 krajach i zdobyła status bestsellera. Autor nie tylko napisał książkę, ale również wyreżyserował jej ekranową wersję. Jak podkreślał, zależało mu na historii o ludziach z różnych światów, zmuszonych do współistnienia mimo barier kulturowych, społecznych i osobistych. Wspólnie ze współscenarzystką Christel Henon przeniósł na ekran emocje znane z kart powieści: nieporozumienia, zderzenia temperamentów i walkę z własnymi ograniczeniami. Czy warto obejrzeć „Do usług szanownej pani”? To film, który nie każdemu przypadnie do gustu. Ma specyficzne tempo, osobliwy humor i bohaterów, którzy wymykają się prostym schematom. Serwis Booklips.pl ocenił produkcję na 4/10, wskazując na cięższe dialogi i momentami zbyt sztywną reżyserię. Mimo to wielu widzów, w tym subskrybenci HBO Max, daje tej historii kredyt zaufania. Film nadrabia klimatem i obserwacją relacji międzyludzkich. To opowieść o szukaniu sensu, drugich szansach i kocie, który zdaje się wiedzieć więcej, niż mówi.
To najbardziej brutalny serial HBO MAX. Trzyma za gardło i nie daje ani chwili oddechu
Ten serial poraża intensywnością, brutalnością i tempem. W główną rolę wciela się Antony Starr, który wciąga widza w świat mroku, przemocy i niekończącego się napięcia. To trzeba zobaczyć.
„Banshee” - serial, który dostarcza nieprawdopodobnych emocji Akcja serialu „Banshee”, bo o nim mowa, rozgrywa się w fikcyjnym miasteczku o tej samej nazwie w stanie Pensylwania. To miejsce pełne mrocznych tajemnic i przemocy, gdzie nikt nie jest tym, za kogo się podaje. Mieszkańcy żyją w cieniu przestępczych powiązań i zmagają się z osobistymi demonami. Władzę dzierży Kai Proctor, bezwzględny lokalny boss, który nie cofnie się przed niczym, by utrzymać swoją pozycję. Atmosfera w miasteczku jest napięta, a każda decyzja może być kwestią życia i śmierci. Lucas Hood to były więzień, który po wyjściu na wolność przyjmuje tożsamość zamordowanego szeryfa miasteczka Banshee. Bohater grany przez Antony’ego Starra to postać pełna sprzeczności. Z jednej strony jest brutalny i bezwzględny, z drugiej - walczy o przetrwanie w świecie pełnym przemocy i fałszu. Lucas nie czeka na pomoc, działa sam - często impulsywnie, ale zawsze z celem. Wraz z rozwojem historii poznajemy jego przeszłość i przekonujemy się, jak skomplikowaną jest postacią.Jego złożoność sprawia, że widz nie potrafi jednoznacznie ocenić, czy powinien go podziwiać, bać się go, czy mu współczuć. „Banshee” - bohaterowie, których trudno zapomnieć Poza Lucasem Hoodem, serial przedstawia szereg wyrazistych i pamiętnych postaci. Anastasia, czyli była partnerka Lucasa, grana przez Ivana Miličević, teraz prowadzi zupełnie inne życie, lecz przeszłość wciąż ją prześladuje. Kai Proctor, grany przez Ulricha Thomsena, to bezwzględny przywódca lokalnego podziemia, którego nie sposób polubić, ale trudno też oderwać od niego wzrok. Sugar Bates, były bokser oraz właściciel lokalnego baru, począkotkowo może wydawać się drugoplanową postacią, ale szybko staje się jednym z najwierniejszych sprzymierzeńców Hooda. Każdy z bohaterów ma własny bagaż emocjonalny i skomplikowaną historię, co jeszcze bardziej pogłębia dramaturgię fabuły. Dlaczego warto obejrzeć „Banshee”? „Banshee” nie boi się pokazywać przemocy, seksu, moralnych dylematów i intensywnych emocji w sposób bezkompromisowy. Brutalne walki trwają długo i są przedstawione z realizmem, który sprawia, że widz wręcz odczuwa ból bohaterów. Serial cechuje się wysokim tempem, nieprzewidywalnymi zwrotami akcji i brakiem miejsca na chwilę oddechu. Każdy odcinek to emocjonalny rollercoaster, który wywołuje dreszcze i nie pozwala oderwać się od ekranu. Nie sposób przewidzieć, co stanie się dalej, a jednocześnie trudno przestać oglądać. To jeden z najlepszych seriali akcji dostępnych na HBO Max. Oferuje znacznie więcej aniżeli przewidywalną i schematyczną opowiastkę, którą oglądaliśmy już milion razy - to głęboka opowieść o tożsamości, zemście i desperackiej walce o przetrwanie. Gdzie obejrzeć „Banshee”? Serial „Banshee” dostępny jest na platformie HBO Max. To idealna propozycja dla widzów poszukujących mocnych wrażeń i intensywnej akcji. Ze względu na zawarte treści - brutalność, przemoc i napięcie emocjonalne - jest to produkcja 18+. Zyskała uznanie zarówno wśród widzów, jak i krytyków. Określana jako jedna z najbardziej emocjonujących serii dostępnych na HBO Max, stanowi obowiązkową pozycję dla każdego fana gatunku. View oEmbed on the source website
Ten polski serial o branży dla dorosłych wywołuje zachwyty, ale i oburzenie. To jedna z najchętniej oglądanych produkcji tego roku!
Serial „Lady Love” to jedna z najgłośniejszych polskich premier platformy Max. Osadzona w latach 80. opowieść o kobiecie, która próbuje wyrwać się z ograniczeń i zbudować własne życie, przyciąga widzów odważną tematyką, wyrazistą bohaterką i klimatem epoki. Co sprawia, że ta produkcja budzi tak duże emocje?
Serial „Lady Love” to jedna z najgłośniejszych polskich premier ostatnich miesięcy na platformie Max. Sześć odcinków opowiada historię kobiety, która w realiach przełomu lat 70. i 80. próbuje wyrwać się z ograniczeń narzuconych przez rzeczywistość i zbudować własne życie, nawet jeśli cena okazuje się wysoka. Produkcja Bartosza Konopki przyciąga uwagę nie tylko odważną tematyką, ale też sposobem, w jaki pokazuje transformację bohaterki na tle społecznych i kulturowych przemian. Od prowincji do świata wielkich pieniędzy Główną bohaterką serialu jest Lucyna Lis. To dziewczyna z niewielkiego miasteczka, wychowana w świecie zasad, które nie dają jej zbyt wielu możliwości wyboru. Początkowo marzy o spokojnym życiu, próbuje odnaleźć się w religii i codzienności, jednak szybko przekonuje się, że to nie jest droga, która przyniesie jej spełnienie. Kolejne decyzje popychają ją w stronę emigracji i radykalnej zmiany tożsamości. Wyjazd do Niemiec staje się momentem przełomowym. To tam Lucyna stopniowo buduje swoją pozycję w świecie filmów dla dorosłych pełnym blichtru, pieniędzy, ale też przemocy, manipulacji i samotności. Bohaterka, która nie mieści się w schematach Siłą „Lady Love” jest postać głównej bohaterki, zagranej przez Annę Szymańczyk. Aktorka tworzy postać niejednoznaczną – z jednej strony zdeterminowaną, ambitną i świadomą swojej wartości, z drugiej zagubioną i emocjonalnie kruchą. Lucyna nie jest ani ofiarą, ani jednoznaczną zwyciężczynią. To kobieta, która nieustannie negocjuje własne granice, próbując przetrwać w świecie rządzonym przez mężczyzn. Serial pokazuje cenę, jaką płaci za niezależność, zerwane relacje, samotność i brak akceptacji ze strony bliskich. To właśnie ten element sprawia, że historia nabiera uniwersalnego wymiaru i przestaje być jedynie opowieścią o branży erotycznej. Czy warto obejrzeć „Lady Love”? „Lady Love” nie jest serialem o pornografii, lecz o władzy, ambicji i cenie niezależności. Twórcy zadbali o wiarygodne oddanie realiów lat 70., 80. i 90. Kostiumy, scenografia i muzyka budują klimat epoki bez popadania w karykaturę. Widoczna jest dbałość o detale – od wystroju mieszkań, przez sposób filmowania, aż po kolorystykę kadrów, która zmienia się wraz z etapami życia bohaterki. Nie jest to serial idealny, ale zdecydowanie jeden z bardziej odważnych i wyrazistych projektów ostatnich lat w polskiej telewizji streamingowej. Przyciąga mocną rolą główną, ciekawą estetyką i tematami, które rzadko trafiają na pierwszy plan. Jak wynika z najnowszego rankingu, serial „Lady Love” był ósmym najchętniej oglądanym serialem wśró,d polskich widzów platformy Max. View oEmbed on the source website 📺 Serial „Lady Love” dostępny jest na platformie Max.
Ten oparty na faktach kryminał z Elizabeth Olsen to cichy hit HBO Max. „Zbindżowałam go w ten weekend”
Ten serial był dostępny od dawna, ale dopiero teraz widzowie naprawdę go docenili. „Miłość i śmierć” zbiera entuzjastyczne opinie i noty.
Kryminał „Miłość i śmierć” od dawna był dostępny w streamingu, ale dopiero teraz wzbudził naprawdę duże zainteresowanie wśród widzów. W mediach społecznościowych nie brakuje zachwytów, a jedno słowo w recenzjach powtarza się wyjątkowo często: „wow!”. Skąd ten nagły renesans serialu, który zadebiutował już w 2023 roku? Spokojne przedmieścia i historia, która wymknęła się spod kontroli „Miłość i śmierć” to kryminał oparty na faktach, osadzony w niewielkim miasteczku w Teksasie na przełomie lat 70. i 80. W centrum historii znajduje się Candy Montgomery. To kobieta, która z zewnątrz wydaje się idealnym wcieleniem amerykańskiego snu: żona, matka, aktywna członkini lokalnej społeczności. Ten uporządkowany świat szybko zaczyna jednak pękać, a skrywany sekret prowadzi do wydarzeń, których nikt nie był w stanie przewidzieć. Serial konsekwentnie rozbija iluzję sielanki, pokazując, jak cienka bywa granica między codziennością a tragedią. Elizabeth Olsen w roli, o której wciąż się mówi Jednym z najczęściej powtarzanych argumentów, dla których widzowie dziś odkrywają „Miłość i śmierć”, jest kreacja Elizabeth Olsen. Choć w momencie premiery opinie krytyków były umiarkowane, jej rola od początku uznawana była za najmocniejszy punkt serialu. Widzowie podkreślają, że to właśnie ona nadaje tej historii ciężar i niejednoznaczność. Wśród komentarzy pojawiają się głosy, że to „najlepsza rola Olsen od lat”, a inni piszą wprost: „Elizabeth Olsen najwspanialsza!”. Nawet osoby bardziej krytyczne wobec całości przyznają, że jej obecność przyciąga uwagę i nadaje opowieści hipnotyzujący rytm. „Zbindżowałam go w ten weekend” – serial, który wciąga bez ostrzeżenia W ostatnich tygodniach media społecznościowe zapełniły się entuzjastycznymi wpisami widzów, którzy dopiero teraz trafili na ten tytuł. „Ten serial! Wow! Widzieliście? (...) Zbindżowałam go w ten weekend. (...) Daję 10/10 i gorąco polecam, szczególnie jeśli szukacie naprawdę dobrego serialu, do obejrzenia za jednym zamachem” – to tylko jeden z wielu podobnych głosów. Inni dodają krótko: „Jeden z lepszych seriali, które jakiś czas odkryłem :) Polecam!” albo po prostu: „Oglądajcie ‘Miłość i śmierć’ 10/10”. Dlaczego właśnie teraz wszyscy o nim mówią? Powód renesansu jest dość prosty. „Miłość i śmierć” trafiła na Netflixa na niektórych rynkach, dzięki czemu zupełnie nowa grupa odbiorców miała okazję ją odkryć. Choć w Polsce serial wciąż dostępny jest wyłącznie na HBO Max, fala zagranicznych rekomendacji dotarła także do naszych widzów. Efekt? Serial, który nigdy nie zniknął, nagle wrócił do rozmów, rankingów i poleceń „co obejrzeć”. Opinie widzów: zachwyt, niejednoznaczność i psychologia Odbiór „Miłości i śmierci” pozostaje złożony, co tylko podsyca dyskusję. Jedni piszą, że to „nie jest oryginalne, ale prowokujące i hipnotyzujące”, inni zwracają uwagę na „Coenowski klimat” i dobrze napisany scenariusz. Pojawiają się też bardziej krytyczne głosy, wskazujące na schematyczność czy nierówne tempo. Wspólnym mianownikiem większości opinii pozostaje jednak jedno: to historia, która zostaje w głowie i zmusza do interpretacji. Gdzie obejrzeć „Miłość i śmierć”? W Polsce „Miłość i śmierć” wciąż dostępna jest na HBO Max. Jeśli ominęła was w czasie premiery, być może to idealny moment, by sprawdzić, dlaczego po dwóch latach widzowie na nowo się nią zachwycają. Bo są seriale, które potrzebują czasu, by naprawdę wybrzmieć i wszystko wskazuje na to, że ten kryminał właśnie przeżywa swój drugi, bardzo głośny rozdział.
Jeśli lubisz prawdziwe historie, ten miniserial HBO o najgłośniejszym rozwodzie brytyjskich elit wciągnie cię bez reszty
„Skandal w brytyjskim stylu” opowiada historię, która wyprzedziła swoje czasy i kosztowała jedną kobietę wszystko.
Miłość, pieniądze i władza rzadko idą w parze z empatią. Brytyjskie historie z najwyższych sfer od lat fascynują widzów, bo pod warstwą etykiety kryją się konflikty, które potrafią być bezwzględne. Miniserial „Skandal w brytyjskim stylu” sięga po jedną z najbardziej szokujących spraw XX wieku i pokazuje, jak prywatne życie kobiety stało się publicznym widowiskiem, a sądowa sala areną moralnego linczu. „Skandal w brytyjskim stylu” – arystokracja w świetle reflektorów Produkcja BBC, dostępna na HBO Max, opowiada historię rozwodu księcia i księżnej Argyll — jednego z najbardziej komentowanych procesów w powojennej Wielkiej Brytanii. Trzy godzinne odcinki prowadzą widza przez relację, która od początku była skazana na porażkę: pełną ambicji, namiętności, uzależnień i wzajemnych oskarżeń. W centrum opowieści znajdują się Margaret Campbell i jej mąż Ian Campbell. Claire Foy tworzy postać kobiety, która nie mieści się w ciasnych ramach epoki, a Paul Bettany pokazuje mężczyznę rozdartego między tytułem, ego i własnymi słabościami. Serial odsłania mechanizmy władzy, płci i reputacji, które decydowały o tym, komu wolno było grzeszyć, a komu nie. Od „debiutantki roku” do bohaterki skandalu Zanim Margaret Campbell stała się bohaterką sądowych nagłówków, była jedną z najbardziej pożądanych młodych kobiet londyńskich salonów. Jako nastolatka przyciągała uwagę arystokracji i mediów, a jej nazwisko szybko zaczęło funkcjonować jako synonim stylu i towarzyskiego sukcesu. Wychowana w zamożnym domu, od początku była przygotowywana do życia w świecie elit. Jej pierwsze małżeństwo z amerykańskim biznesmenem Charlesem Sweeneyem miało bajkową oprawę i równie spektakularny rozpad. Gdy później poślubiła Iana Campbella, wkroczyła do arystokratycznego świata, który z zewnątrz wyglądał na stabilny i uprzywilejowany, lecz w rzeczywistości okazał się przestrzenią pełną napięć, kontroli i przemocy. Proces, który zniszczył reputację Rozwód Margaret i Iana Campbella w 1963 roku przeszedł do historii nie ze względu na sam fakt rozpadu małżeństwa, lecz skalę publicznego upokorzenia, jakiej doświadczyła kobieta. W trakcie procesu książę oskarżył żonę o liczne romanse, przedstawiając prywatne materiały jako dowody jej „niemoralności”. Media podchwyciły narrację, zamieniając Margaret w obiekt społecznego potępienia. To właśnie wtedy po raz pierwszy na taką skalę zastosowano wobec kobiety mechanizm, który dziś nazwalibyśmy slut-shamingiem. Jej życie uczuciowe stało się narzędziem walki, a opinia publiczna nie miała wątpliwości, po czyjej stronie należy stanąć. Paradoksalnie mężczyzna, którego własne życie prywatne było dalekie od ideału, wyszedł z całej sprawy niemal nietknięty. Cena skandalu Po medialnym procesie życie Margaret Campbell zmieniło się diametralnie. Dawne salony zamieniły się w anonimowe hotele, luksus w niepewność jutra. Ostatnie lata spędziła z dala od blasku fleszy, zależna od pomocy dzieci i nielicznych przyjaciół. Skandal, który zapewnił jej nieśmiertelność w historii prasy, odebrał jej wszystko inne. Miniserial HBO pokazuje kobietę silną, niepokorną i świadomą swojewartości, nawet wtedy, gdy świat postanowił ją ukarać za życie na własnych zasadach. „Skandal w brytyjskim stylu” to nie tylko opowieść o arystokracji. To historia o tym, jak łatwo społeczeństwo feruje wyroki i jak długo potrafią one ciążyć na życiu jednej osoby. Jeśli „The Crown” było opowieścią o władzy w białych rękawiczkach, ten serial pokazuje, co dzieje się, gdy rękawiczki zostają zdjęte. View oEmbed on the source website
Najbardziej zaskakujący serial kryminalny dostępny w ofercie HBO! Każdy odcinek to nowa wciągająca historia!
Na HBO Max pojawił się serial, który zrywa z klasycznym opowiadaniem historii kryminalnych. „Oskarżeni” to antologia, w której każdy odcinek stawia widza przed moralnym dylematem.
W ofercie HBO Max pojawił się serial, który wymyka się klasycznym telewizyjnym schematom. „Oskarżeni” („Accused”) to dramat kryminalny w formie antologii, inspirowany brytyjską produkcją BBC, w którym każdy odcinek opowiada zamkniętą historię zawsze z perspektywy osoby zasiadającej na ławie oskarżonych. Punktem wyjścia każdej opowieści jest sala sądowa. Widz od pierwszych minut wie, że bohater znalazł się w centrum sprawy karnej, ale nie zna powodów, które do tego doprowadziły. Dopiero kolejne retrospekcje odsłaniają ciąg zdarzeń, decyzji i emocji, które stopniowo prowadzą do dramatycznego finału. Twórcy nie skupiają się na proceduralnych niuansach procesu. Znacznie ważniejsze jest to, co dzieje się w psychice bohaterów. Dramat, który stawia niewygodne pytania „Oskarżeni” konsekwentnie unikają prostych ocen. To serial, w którym granice między winą a niewinnością często się zacierają, a moralne wybory nie mają jednoznacznych konsekwencji. Historie bohaterów prowokują do zadawania pytań: jak zachowalibyśmy się w podobnej sytuacji? Gdzie kończy się odpowiedzialność, a zaczyna desperacja? Czy każdą decyzję da się ocenić z bezpiecznej perspektywy widza? Każdy odcinek działa jak osobny dramat psychologiczny, ale razem tworzą spójną opowieść o współczesnym społeczeństwie — jego lękach, uprzedzeniach i mechanizmach wykluczenia. Serial porusza m.in. tematy uzależnień, przemocy, tożsamości, nierówności społecznych czy odpowiedzialności rodzicielskiej. Antologia zamiast „rozciągniętego” sezonu Jedną z największych zalet „Oskarżonych” jest forma. Zamiast wielowątkowych, przeciąganych sezonów otrzymujemy samodzielne historie zamknięte w jednym odcinku. Dzięki temu serial można oglądać w dowolnej kolejności, bez konieczności śledzenia jednego głównego wątku przez wiele godzin. Twórcą amerykańskiej wersji jest Howard Gordon. To producent znany z takich tytułów jak „24 godziny” czy „Homeland”. Jego doświadczenie w budowaniu napięcia jest tu wyraźnie widoczne, choć „Oskarżeni” rezygnują z sensacyjnego tempa na rzecz emocjonalnej intensywności i refleksji. Znane twarze i mocne role Każdy odcinek przynosi nową obsadę i nową historię. W serialu pojawiają się m.in. Michael Chiklis, Ian Anthony Dale, Megan Boone czy Aisha Dee. Dzięki formule antologii aktorzy dostają przestrzeń na pełnowymiarowe, często niejednoznaczne role bez konieczności podporządkowywania się długofalowej narracji. To produkcja, która działa zarówno jako dramat sądowy, thriller psychologiczny, jak i społecznie zaangażowany komentarz. „Oskarżeni” nie oferują łatwego katharsis, ale zostawiają widza z pytaniami, które wybrzmiewają jeszcze długo po seansie. Serial „Oskarżeni” jest już dostępny w ofercie HBO Max.
Mads Mikkelsen w surowym i hipnotyzującym duńskim dramacie. Wleciał właśnie na HBO Max i już skradł serca krytyków!
W ofercie serwisów streamingowych regularnie pojawiają się nowości, ale tylko nieliczne z nich naprawdę zatrzymują uwagę. Do tej kategorii bez wątpienia należy „Bękart”, duńska produkcja, która właśnie zasiliła bibliotekę HBO Max. To kino surowe, intensywne i skupione na bohaterze, którego nie sposób zignorować. Zwłaszcza gdy na ekranie pojawia się Mads Mikkelsen.
Do katalogu HBO Max trafił właśnie film, który trudno zignorować. „Bękart”, duńska produkcja z 2023 roku, to kino surowe, intensywne i oparte na aktorskiej sile jednego nazwiska. Mads Mikkelsen wraca tu w roli, która idealnie wpisuje się w jego ekranowy wizerunek: mężczyzny milczącego, twardego, noszącego w sobie więcej, niż zdradzają słowa. To propozycja dla widzów, którzy cenią kino z charakterem i bohaterów, których się nie zapomina. Aktor, który nie musi niczego udowadniać Pozycja Madsa Mikkelsena w europejskim i światowym kinie jest niepodważalna. Widzowie pamiętają go zarówno z „Casino Royale”, „Polowania”, jak i z oscarowego „Na rauszu”, a dla wielu na zawsze pozostanie jednym z najbardziej niepokojących Hannibalów Lecterów w historii telewizji. Ostatnie lata tylko potwierdziły jego wszechstronność, od blockbustera o Indianie Jonesie po animowaną rolę w „Mufasie: Królu Lwie”. „Bękart” idealnie wpisuje się w ten dojrzały, świadomy etap jego kariery. Jego Kahlen jest oszczędny w gestach, zamknięty, a jednocześnie pełen wewnętrznego napięcia. Aktor z niezwykłą precyzją oddaje zmęczenie życiem, determinację i cichą wściekłość bohatera. Na ekranie znakomicie partneruje mu Simon Bennebjerg jako de Schinkel Surowa opowieść o ambicji i konflikcie Akcja filmu w reżyserii Nikolaja Arcela przenosi widzów na XVIII-wieczne jutlandzkie wrzosowiska. Mikkelsen wciela się w kapitana Ludviga Kahlena, weterana wojennego, który podejmuje się niemal niemożliwego zadania. Chce zagospodarować nieurodzajne tereny w zamian za obiecany tytuł szlachecki. Zgoda monarchy nie oznacza jednak spokoju. Lokalny właściciel ziemski, Frederik de Schinkel, widzi w nim zagrożenie dla własnej pozycji i rozpoczyna brutalną grę o władzę i wpływy. „Bękart” opiera się na wyraźnie zarysowanym konflikcie dwóch światów i dwóch postaw. Z jednej strony stoi człowiek zahartowany przez wojnę i biedę, wierzący, że ciężka praca może odmienić jego los. Z drugiej uprzywilejowany arystokrata, przyzwyczajony do kontroli i dominacji. Film nie udaje moralnej szarości, ale świadomie konstruuje historię w duchu klasycznego starcia jednostki z systemem. To opowieść o ambicji, godności i cenie, jaką trzeba zapłacić za niezależność. Gdzie obejrzeć „Bękarta”? „Bękart” to film daleki od łatwych emocji. Surowe zdjęcia, powolne tempo i gęsty klimat przywodzą na myśl europejskie kino historyczne z wyraźnymi westernowymi inspiracjami. Produkcja była duńskim kandydatem do Oscara w kategorii filmu międzynarodowego i choć ostatecznie nie znalazła się w finałowej piątce, pozostaje jednym z mocniejszych tytułów ostatnich lat w swoim gatunku. „Bękart” jest dostępny w serwisie HBO Max.
Przez lata mówiono im, że ich dzieci nie żyją. Ten serial opowiada historię, która wstrząsnęła Europą
Przez dekady biologicznym matkom wmawiano, że ich dzieci zmarły tuż po porodzie. W rzeczywistości noworodki trafiały do nielegalnych adopcji, a dokumenty były niszczone. Dokument HBO Original „Skradzione dzieci” ujawnia skalę procederu, który dotknął nawet 100 tysięcy rodzin w Gruzji.
Są historie, które brzmią jak scenariusz thrillera, a jednak wydarzyły się naprawdę. I jakby tego było mało, przez dekady pozostawały zamiatane pod dywan. Nowy dokument HBO Original „Skradzione dzieci” odsłania dramat tysięcy rodzin, którym odebrano coś najcenniejszego: prawdę o losie własnych dzieci. To opowieść o systemowym kłamstwie, handlu noworodkami i traumie, która nie zna granic ani przedawnienia. Bliźniaczki, które połączył przypadek i internet W 2024 roku Europa usłyszała historię bliźniaczek z Gruzji — Amy i Ano. Rozdzielone tuż po narodzinach, przez 19 lat nie wiedziały o swoim istnieniu. Spotkały się przypadkiem, dzięki mediom społecznościowym. Ich odnalezienie stało się symbolem tragedii o niewyobrażalnej skali. Śledztwo dziennikarskie ujawniło, że od czasów sowieckich w Gruzji mogło zostać nielegalnie sprzedanych nawet 100 tysięcy dzieci. A warto pamiętać, że mówimy o kraju liczącym zaledwie 3,5 miliona mieszkańców. Porażająca liczba. Dziennikarka kontra system, który działał dekadami Dokument „Skradzione dzieci” skupia się na pracy dziennikarki, Tamuny Museridze, która w 2016 roku odkryła, że sama została nielegalnie adoptowana. To stało się punktem wyjścia do jednego z najbardziej wstrząsających śledztw w historii współczesnej Europy. Od lat 50. XX wieku w gruzińskich szpitalach biologicznym matkom wmawiano, że ich noworodki zmarły tuż po porodzie. W rzeczywistości dzieci trafiały do adopcji, często za granicę. Rodzice adopcyjni byli przekonani, że przyjmują porzucone niemowlęta i płacą jedynie za przyspieszenie formalności. Oryginalne dokumenty niszczono, a ślady skrupulatnie zacierano. Dziś tysiące kobiet w całej Gruzji wykonuje testy DNA, próbując odnaleźć dzieci, które uznano za martwe. Spotkanie Amy i Ano stało się dla nich symbolem nadziei. Film HBO śledzi losy bohaterów walczących o sprawiedliwość, tożsamość i odpowiedzi, których odmawiano im przez całe życie. To dokument o systemowej przemocy, ale też o determinacji ludzi, którzy nie godzą się na zapomnienie. Kulisy powstania dokumentu HBO Original Autorkami scenariusza filmu są Martyna Wojciechowska oraz Jowita Baraniecka, które pełniły również funkcje reżyserskie. Za zdjęcia odpowiadają Olgierd Michalak, Robert Halastra, Jan Klima oraz Marcin Rostkowski. Montażem zajęła się Elżbieta Karnacewicz. Producentką dokumentu jest Ewa Marcinowska, a ze strony HBO Max projekt nadzorowała Magda Szczawińska. Kierowniczką produkcji była Anna Jacykiewicz. Premiera, która nie przechodzi bez echa „Skradzione dzieci” zadebiutowały w piątek 12 grudnia na platformie HBO Max. Wcześniej, 5 grudnia, dokument miał swoją premierę podczas 25. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego WATCH DOCS, który od lat prezentuje kino dokumentalne łączące artystyczną formę z zaangażowaniem społecznym. Jubileuszowa edycja festiwalu trwa do 14 grudnia 2025 roku. Dodatkowo na platformie Player, do 31 grudnia, dostępna jest specjalna kolekcja zawierająca najgłośniejsze tytuły ostatnich edycji WATCH DOCS. View oEmbed on the source website
Najpiękniejsze baśnie czasem rodzą się z bólu. Ten wzruszający film ujawnia prawdę o „Kubusiu Puchatku”
Za ciepłem Stumilowego Lasu kryje się opowieść o traumie, tęsknocie i sławie, która przyszła za wcześnie. „Żegnaj Christopher Robin” powraca na streaming i ponownie porusza widzów, pokazując, że najpiękniejsze baśnie czasem rodzą się z bólu.
O czym naprawdę opowiada „Żegnaj Christopher Robin”? „Żegnaj Christopher Robin” to subtelny, emocjonalny portret rodziny, która nieświadomie stworzyła jedną z najbardziej ukochanych opowieści na świecie. Film przenosi widzów do lat 20., gdy A.A. Milne, pisarz zmagający się z wojenną traumą, szuka ukojenia na angielskiej wsi. Właśnie tam, wśród cichego rytmu codzienności, rodzi się świat Stumilowego Lasu. Wspólne zabawy i rozmowy z kilkuletnim Christopherem stają się początkiem historii, którą pokochały miliony dzieci. Jednak im bardziej książki z Kubusiem Puchatkiem zdobywają popularność, tym bardziej uwaga świata zaczyna wkraczać w życie chłopca, który stał się pierwowzorem Krzysia. Sława, która kosztuje zbyt wiele Film delikatnie, ale wyraźnie pokazuje, że sukces literacki miał swoją cenę. Christopher Robin, dziecko, na którym oparto bohatera książek, szybko traci anonimowość. To, co dla świata jest uroczą historią o misiu, dla niego staje się ciężarem. Presja, popularność i nieustanne oczekiwania wpływają na całą rodzinę Milne’ów. W życiu dorosłego Christophera pojawi się dystans do rodziców, poczucie wykorzystania i smutna świadomość, że jego dzieciństwo stało się publicznym dobrem. Film nie opowiada wszystkiego wprost, ale tworzy portret chłopca, który wyrósł w blasku sławy, choć nigdy o nią nie zabiegał. Niezwykła obsada i wrażliwa reżyseria Za atmosferę filmu odpowiada Simon Curtis, który tworzy ton pełen nostalgii i melancholii. Domhnall Gleeson w roli Alana Milne’a jest jednocześnie twardy i kruchy, portretując człowieka rozdartego między traumą a potrzebą bliskości. Margot Robbie, jako Daphne, wnosi energię, elegancję i emocjonalny dystans, który nadaje historii dodatkową głębię. Najbardziej poruszająca jest jednak Kelly Macdonald jako niania Olive, która naprawdę stawia dobro Christophera ponad wszystko. Dzięki niej widzowie czują, że za literackim sukcesem kryło się dziecko, które przede wszystkim potrzebowało uwagi i czułości. Gdzie obejrzeć „Żegnaj Christopher Robin”? Film, który wcześniej wzruszał widzów w kinach, od 4 grudnia 2025 roku jest dostępny na HBO Max. Produkcja trafiła również na Disney+, oferując widzom więcej możliwości sięgnięcia po tę poruszającą historię. To idealny wybór na wieczór, kiedy szukamy czegoś pięknego, refleksyjnego i prawdziwego. Ta opowieść pokazuje, że nawet najsłodsza bajka może mieć gorzki smak.
Widzowie HBO Max masowo odpalają ten horror! Odniósł absolutny sukces... choć nie do końca zasłużony
„Until Dawn” dopiero co pojawiło się na HBO, a już znajduje się wśród najchętniej oglądanych tytułów. Adaptacja kultowej gry rozpala emocje na nowo, choć nie wszystkie decyzje twórców zachwycają. Czy horror faktycznie zasługuje na taki boom?
Filmowa wersja „Until Dawn” dopiero co trafiła do streamingu, a już podbiła ranking najchętniej oglądanych tytułów HBO Max. Dla wielu fanów to powrót do jednej z najbardziej kultowych gier ery PlayStation. Czy jednak ekranizacja dorasta do legendy oryginału? Tu sprawa robi się bardziej skomplikowana. „Until Dawn” błyskawicznie stało się hitem na HBO Jako gra „Until Dawn” było zjawiskiem. Interaktywny horror, który budował napięcie na relacjach bohaterów, wyborach moralnych i przemyślanym straszeniu. Wielu graczy spędziło godziny, próbując doprowadzić całą ekipę do poranka na zaśnieżonej górze Blackwood. Fabuła gry była klasycznym survival horrorem z twistem, wzbogaconym o motyw wendigo, mroczne tajemnice i… młodego Ramiego Maleka, któremu później Oscar otworzył drzwi do wielkiej kariery. Film podchodzi do materiału źródłowego inaczej. Twórcy nie zdecydowali się na wierną ekranizację, tylko na wariację inspirowaną grą z nowymi bohaterami i świeżym punktem wyjścia. W filmie poznajemy Maxa (Michael Cimino), Megan (Ji-young Yoo), Ninę (Odessa A'zion) i Abe’a (Belmont Cameli), którzy towarzyszą Clover (Ella Rubin) w poszukiwaniu jej zaginionej siostry Melanie. Trop prowadzi do odciętej od świata posiadłości w górach. To, co miało być chwilową kryjówką przed burzą, szybko zamienia się w koszmar. Kiedy bohaterowie zaczynają ginąć… natychmiast wracają do życia. Pętla śmierci i odradzania się staje się osią fabuły, a grupa próbuje zrozumieć, kto lub co ich tam uwięziło, zanim zostaną w tej spirali na zawsze. Sandberg miał pomysł, ale nie wykorzystał go do końca Trzeba przyznać reżyserowi jedno: odważył się pójść w zupełnie inną stronę niż twórcy gry. Zostawił rozpoznawalne elementy, ale nie próbował kopiować fabuły 1:1. I to doceniam. Ale… Film nie zawsze potrafi wyjaśnić zasady własnego świata. Niektóre sceny sklejone są zbyt szybko, bez czasu na zbudowanie logiki wydarzeń. Trudno śledzić ciąg przyczynowo-skutkowy, gdy wiele rozwiązań pojawia się „bo tak”. Dodatkowo pojawiają się wątki znane z gry takie jak np. szpital psychiatryczny, wendigo, tragedia górników, tajemniczy oprawca. Często są jedynie migawkami, symbolami wciśniętymi na siłę, zamiast częścią spójnej narracji. Wygląda to raczej jak ukłon do fanów niż organiczna część historii. Peter Stormare, wcielający się w Alana Hilla, tak, tego samego z gry, jest absolutnie bezbłędny. Jego hipnotyczna, niepokojąca obecność działa tak samo dobrze jak wcześniej. Każda scena z jego udziałem natychmiast podnosi poziom grozy. Stormare nie potrzebuje jump scare’ów. On straszy jednym spojrzeniem. Czy „Until Dawn” jako film działa? Tak… i nie Nie da się odmówić produkcji klimatu. Momentami horror rzeczywiście potrafi wciągnąć, a pętla czasowa to ciekawy zabieg. Ale jako całość to raczej przyjemny, lekko chaotyczny thriller dla fanów gatunku niż nowe objawienie. Dla widzów szukających szybkiego dreszczyku – idealny wybór. Dla fanów oryginalnej gry – może być różnie. „Until Dawn” obejrzysz już teraz na HBO.
„Odwilż” wraca z 3. sezonem i robi furorę w Europie. Mało kto spodziewał się takiego sukcesu polskiego „scandi noir”
Trzeci sezon „Odwilży” właśnie wylądował na HBO Max i błyskawicznie zachwycił widzów w całej Europie. Polski kryminał w klimacie „scandi noir” wskoczył do pierwszej piątki najchętniej oglądanych tytułów platformy, udowadniając, że mroczne historie znad Odry mogą konkurować z najlepszymi zagranicznymi produkcjami.
Trzeci sezon „Odwilży” już jest dostępny na HBO Max i błyskawicznie zdobywa coraz większą publiczność. Finałowy, szósty odcinek zadebiutował 21 listopada, a cały sezon niemal natychmiast wskoczył do pierwszej piątki najchętniej oglądanych tytułów platformy w Europie. To jeden z nielicznych polskich seriali, który tak pewnie przebił się poza granice kraju. „Odwilż” i Szczecin jak z kryminału „scandi noir” „Odwilż” po raz kolejny udowadnia, że lokalizacja potrafi być jednym z bohaterów. Surowy, deszczowy Szczecin uchwycony przez operatora Tomasza Naumiuka tworzy klimat, który natychmiast przywodzi na myśl najgłośniejsze skandynawskie thrillery. Kadry pełne mgły, chłodnych barw i przygaszonego światła wprowadzają atmosferę niepokoju, a miasto staje się przestrzenią, gdzie każdy zaułek kryje historię. Komisarz Zawieja mimo zakazów wraca do gry Trzeci sezon kontynuuje historię komisarz Katarzyny Zawiei, granej przez Katarzynę Wajdę. Po dramatycznych wydarzeniach z wcześniejszych odsłon bohaterka zostaje zdegradowana i formalnie odsunięta od prowadzenia poważnych spraw. Jednak gdy w mieście pojawia się fala zatruć fentanylem wśród młodzieży, Zawieja nie potrafi pozostać na uboczu. Mimo zakazu angażuje się w śledztwo, którego stawka rośnie z każdą sceną. Trop prowadzi do lokalnego przedsiębiorcy Dawida Nowaka, a w tle powraca Marek Lański, którego powiązania z przestępczym światem mogą odmienić bieg sprawy. Zawieja pracuje nieformalnie, w tajemnicy, z pomocą Tomasza Woźniaka oraz zespołu szczecińskiej komendy. To praca na granicy ryzyka i rozsądku, ale bohaterka nie zna innego sposobu działania. „Odwilż” pozostaje jednym z najgłębszych portretów psychologicznych w polskim serialowym kryminale. Trzeci sezon mocno zagląda w życie prywatne Zawiei: jej opiekę nad schorowanym teściem, próbę odbudowania stabilizacji po stracie męża oraz skrywany związek z kolegą z pracy, Trepą. Powraca również temat rodziny Molskiego. Zawieja obiecała jego żonie pomóc odnaleźć córkę, która przebywa w ośrodku dla uchodźców. Ta niedokończona, bolesna sprawa nadal ciąży nad bohaterką jak niewypowiedziany wyrzut sumienia. Sukces „Odwilży”, którego nikt nie przewidział Trzeci sezon „Odwilży” to triumf twórców: scenarzystów Kevina Rundle’a i Bartosza Janiszewskiego, reżysera Xawerego Żuławskiego oraz autorki koncepcji Marty Szymanek. Serial wyprodukowany przez Magnolia Films zachwycił krytyków minimalizmem, rytmem i chłodnym klimatem. Teraz oczarowuje widzów od Portugalii po Norwegię. Produkcja znalazła się w ścisłej czołówce najchętniej oglądanych tytułów HBO Max w Europie. „Odwilż” udowadnia, że polski thriller może wyglądać i brzmieć światowo, a jednocześnie pozostać zanurzony w lokalnym krajobrazie i emocjach. Gdzie obejrzeć „Odwilż”? Cały trzeci sezon, wraz z poprzednimi odsłonami, jest już dostępny wyłącznie na platformie HBO Max. Jeśli kochasz mroczne kryminały, niepokojący klimat i seriale, które trzymają za gardło aż do finału, „Odwilż” to pozycja obowiązkowa.
Jeden z najpiękniejszych filmów o zakazanej miłości. Pokochasz go, nawet jeśli nie lubisz produkcji kostiumowych
To film kostiumowy, który potrafi poruszyć nawet widzów stroniących od historii. „Kochanek królowej” w HBO Max pokazuje, że dramat epoki może być jednocześnie zmysłowy, emocjonalny i do bólu współczesny.
„Kochanek królowej” to jedna z najbardziej stylowych, konsekwentnie zrealizowanych filmowych podróży do XVIII-wiecznej Europy, jakie ostatnio trafiły do streamingu. Produkcja, która pojawiła się właśnie na HBO Max, już od pierwszych minut zachwyca rozmachem, precyzją epoki i aktorską energią, która rzadko zdarza się w filmach kostiumowych. Spodoba się nawet tym, dla których filmy kostiumowe zwykle nie są pierwszym wyborem. A wszystko to dzięki obecności Madsa Mikkelsena, który... działa jak magnes. „Kochanek królowej”: Burzliwa droga na ekrany Zanim „Kochanek królowej” stał się międzynarodowym hitem i zdobywcą nagród, jego powstanie było serią prób i przeszkód. Reżyser Nikolaj Arcel i współscenarzysta Rasmus Heisterberg zaczęli pracę od lektury powieści „Wizyta lekarza królewskiego” Pera Olova Enquista. Problem polegał na tym, że prawa do anglojęzycznej adaptacji były już sprzedane i nie można było ich odkupić. Twórcy, zamiast porzucić projekt, postanowili znaleźć nowy klucz narracyjny. Podsunęła go im powieść Bodil Steensen-Leth „Prinsesse af blodet”, która opowiadała tę samą historię, ale z zupełnie innej perspektywy. Dzięki temu Arcel i Heisterberg mogli pokazać wydarzenia oczami królowej Karoliny Matyldy, a zarazem sportretować Johanna Friedricha Struensee jako idealistę i zwolennika wolności słowa. Historia królowej, która zakochała się w lekarzu „Kochanek królowej” przenosi widza do Danii roku 1766, kiedy młodziutka Karolina Matylda (Alicia Vikander), siostra króla Jerzego III, przybywa na dwór, by poślubić króla Chrystiana VII (Mikkel Boe Følsgaard). Wyobrażenia o romantycznym małżeństwie szybko zderzają się z rzeczywistością: król cierpi na chorobę psychiczną, prowadzi rozwiązłe, chaotyczne życie i coraz bardziej oddala się od swojej żony. Izolowana, pozbawiona wsparcia i możliwości choćby czytania ukochanych książek, Karolina Matylda zaczyna tracić nadzieję na jakąkolwiek bliskość, ale... do czasu. Na dworze pojawia się Johann Friedrich Struensee (Mads Mikkelsen), lekarz, który ma zająć się zdrowiem króla. Jest oczytany, rozsądny, nowoczesny, zafascynowany myślą Rousseau. Szybko zdobywa zaufanie Chrystiana, a dzięki temu wpływa na politykę państwa. Jego postępowe poglądy zaczynają zmieniać Danię. Jego relacja z królową staje się niezwykle namiętna, co będzie miało też polityczne konsekwencje. Alicia Vikander i Mads Mikkelsen w duecie, któremu trudno się oprzeć Alicia Vikander tworzy portret kobiety rozdartej między obowiązkiem a pożądaniem, a Mads Mikkelsen magnetyzuje absolutnie w każdej scenie. Razem budują emocjonalną, „zakazaną” oś filmu, która trzyma widza w napięciu do ostatniej minuty. Znakomity jest również Mikkel Boe Følsgaard, którego interpretacja króla Chrystiana jest jednocześnie intensywna, tragikomiczna i głęboko ludzka. Dlaczego warto wrócić do tego filmu? „Kochanek królowej” miał premierę ponad dekadę temu, ale wciąż ogląda się go z zachwytem. Również dlatego, że nie próbuje gonić współczesnych trendów, tylko pozostaje wierny emocjom, historii i świetnie opowiedzianej relacji. Film Arcela i Heisterberga pozostaje jednym z najciekawszych europejskich dramatów kostiumowych ostatnich lat. W HBO Max zyskuje drugie życie. To seans, który naprawdę warto odhaczyć, nawet jeśli na co dzień nie wybierasz filmów z epoki.
Wstrząsająca historia mężczyzny, który za długo tłumił emocje... Ten film wbija w fotel!
Na HBO Max pojawił się film „Nikt” i w krótkim czasie wskoczył na podium listy najpopularniejszych tytułów. Produkcja od razu przyciągnęła widzów mocnym tempem i energią.
Hutch Mansell to przykład faceta, który latami zamiata emocje pod dywan. Stara się być spokojny, przewidywalny, nie rzucać się w oczy. Do czasu...Domowe włamanie staje się momentem granicznym. Nie ma tu długiej filozofii. Ktoś przekracza granicę, a Hutch odpowiada. Tyle że jego reakcja uruchamia dużo większą spiralę przemocy, bo na jego drodze stają rosyjscy przestępcy. I nagle człowiek, którego nikt nie brał pod uwagę, staje się poważnym problemem dla ludzi, którzy zwykle nie mają z kim przegrać. To właśnie ta przemiana działa tak dobrze. Nie jest skomplikowana, ale trafia w punkt. Widz lubi patrzeć na kogoś, kto z dnia na dzień przestaje godzić się na bycie tłem. Odenkirk zaskakuje. To nie jest rola „z doskoku” Bob Odenkirk od lat ma opinię aktora z mocnym warsztatem, ale dotychczas kojarzono go raczej z emocjonalnymi rolami albo komedią. „Nikt” pokazuje go w zupełnie innej skali. I widać, że to nie jest próba na zasadzie „spróbuję i zobaczymy”. Aktor przeszedł intensywne przygotowania i na ekranie wygląda jak ktoś, kto naprawdę potrafi zrobić to, co robi jego bohater. To jedno z największych zaskoczeń filmu. Za całym projektem stoją ludzie, którzy doskonale wiedzą, jak prowadzić kino akcji. Scenariusz wyszedł spod ręki Dereka Kolstada. Reżyserię wziął na siebie Ilya Naishuller, znany z dynamicznego stylu. W obsadzie pojawiają się także Connie Nielsen, RZA, Aleksei Serebryakov i Christopher Lloyd. To zestaw, który gwarantuje, że na ekranie nie będzie ani chwili stagnacji. Dlaczego akurat ten film tak dobrze „wchodzi”? „Nikt” działa dzięki prostemu założeniu: widz ma dostać czystą energię. Bez nadęcia, bez prób udowadniania, że film akcji musi być czymś więcej. Tutaj liczy się tempo, charakter i satysfakcja z tego, że ktoś przez lata niedoceniany w końcu daje odpór. To kino, które trafia do odbiorcy zmęczonego nadmiarem powagi. Do kogoś, kto chce obejrzeć historię, w której bohater nie stoi w miejscu i nie tłumaczy, dlaczego robi to, co robi. Po prostu działa. I może właśnie dlatego tak szybko wskoczył na podium HBO Max. View oEmbed on the source website
HBO spełnia marzenie milionów widzów. Jeden z najlepszych kryminałów 2025 roku powróci!!!
HBO potwierdziło produkcję 2. sezonu hitowego serialu, który już zdobył miano najlepszego kryminału 2025 roku. Mark Ruffalo powróci jako dręczony problemami agent FBI.
„Grupa zadaniowa” powraca. HBO potwierdza 2. sezon HBO oficjalnie ogłosiło produkcję drugiego sezonu serialu „Grupa zadaniowa”, który zdobył ogromną popularność wśród widzów i krytyków w 2025 roku. Decyzja została potwierdzona przez prezesa platformy streamingowej, Caseya Bloysa, podczas konferencji prasowej w Nowym Jorku. Produkcja zyskała zielone światło dzięki znakomitej oglądalności oraz entuzjastycznemu odbiorowi pierwszego sezonu. W ciągu zaledwie trzech dni od premiery pierwszy sezon przyciągnął 3,1 mln widzów, co oznaczało wzrost o 36 proc. w porównaniu do wcześniejszego hitu HBO, „Mare z Easttown”. Serial został również znakomicie oceniony przez krytyków – na Rotten Tomatoes uzyskał aż 96% pozytywnych recenzji. Mark Ruffalo powróci jako agent FBI W drugim sezonie hitu ponownie zobaczymy Marka Ruffalo, który wciela się w główną rolę agenta FBI Toma Brandisa. Jest też byłym ksiądzem, który obecnie kieruje grupą operacyjną ścigającą sprawców brutalnych napadów rabunkowych na przedmieściach Filadelfii. Aktor, znany z ról w takich produkcjach jak „Avengers” czy „Biedne istoty”, powróci do roli bohatera nękanego nie tylko przez zawodowe wyzwania, ale i osobiste dramaty. Brandis w serialu mierzy się również z rodzinnym kryzysem – jego adoptowany syn przebywa w więzieniu, oczekując na wyrok. Złożone wątki psychologiczne i moralne czynią z „Grupy zadaniowej” nie tylko thriller kryminalny, ale też dramat o ludziach. „Grupa zadaniowa” – co wiemy o 2. sezonie? Choć szczegóły fabuły drugiego sezonu nie zostały jeszcze ujawnione, wiemy, że kontynuacja skupi się na dalszych losach Toma Brandisa i jego zespołu. W pierwszym sezonie agent FBI wraz z mniej doświadczonymi współpracownikami tropił sprawców napadów. W centrum historii znalazła się także nastolatka Maeve Prendergrast. Dziewczyna odkrywa, że jej wujek sprowadza na rodzinę śmiertelne niebezpieczeństwo, co wplątuje ją w kryminalną intrygę. Złożona narracja i przedstawienie różnych perspektyw – w tym przestępców, których motywacje nie są jednoznaczne – sprawiły, że serial spotkał się z uznaniem zarówno widzów, jak i krytyków. W drugim sezonie można spodziewać się dalszego pogłębiania relacji między postaciami oraz kolejnych zwrotów akcji. Z pewnością będzie się działo. Twórcy, pierwszym sezonem, postawili sobie poprzeczkę naprawdę wysoko. Widzowie mają nadzieję, że sprostają ich oczekiwaniom. „Grupa zadaniowa” to jeden z lepszych seriali kryminalnych 2025 roku Sukces pierwszej części pod względem oglądalności oraz ocen był kluczowym czynnikiem, który wpłynął na decyzję HBO o kontynuacji. 3,1 mln widzów w trzy dni od premiery to wynik, który przebił wcześniejsze produkcje HBO, a 96% pozytywnych opinii na Rotten Tomatoes świadczy o wyjątkowo dobrym kinie. Kryminał został nawet nazwany jednym z lepszych tego roku. Twórca, Brad Ingelsby, który jest też autorem scenariusza do „Mare z Easttown”, od początku podkreślał, że ma nadzieję na stworzenie kolejnych odcinków „Grupy zadaniowej”. Jego marzenie się spełniło, a on sam, w wywiadzie z „Variety”, przyznał, że jest niezwykle podekscytowany powrotem do pracy. Obsada i twórcy „Grupy zadaniowej” W obsadzie drugiego sezonu ponownie zobaczymy znane z pierwszej serii twarze. Oprócz Marka Ruffalo, wystąpią również Emilia Jones („CODA”), Tom Pelphrey („Ozark”), Alison Oliver („Wichrowe wzgórza”), Fabien Frankel („Ród smoka”), Thuso Mbedu („Królowa wojownik”) i Martha Plimpton („Goonies”). Za produkcję odpowiada Brad Ingelsby. Wszystko wskazuje na to, że kontynuacja „Grupy zadaniowej” ma szansę powtórzyć sukces poprzedniego sezonu i ponownie dostarczyć widzom emocji, które uczyniły z serialu jeden z największych hitów HBO 2025 roku. Czekamy! View oEmbed on the source website
Widzowie HBO Max mówią, że to film, który zostaje w człowieku jeszcze długo po napisach końcowych
„Ostatni pojedynek” znów przyciąga uwagę widzów HBO Max, wchodząc do ścisłej czołówki najchętniej oglądanych filmów. To historia pełna zdrad, ambicji i dramatycznej walki o prawdę, która porusza niezależnie od epoki.
Na HBO Max znów zrobiło się głośno. Tym razem za sprawą tytułu, który przez lata przesuwał się gdzieś na margines premier, a dziś wraca z pełną mocą. „Ostatni pojedynek”, dramat historyczny Ridleya Scotta, wspina się na listy najpopularniejszych produkcji platformy, a widzowie piszą wprost: to film, który zostaje w człowieku jeszcze długo po tym, gdy miną napisy. To jedna z tych historii, które, mimo średniowiecznego klimatu, rezonują w zaskakująco aktualny sposób. Scott opowiada o zazdrości, władzy, ambicji i prawie, które zbyt często sprzyjało silniejszym. Historia, która ciąży jak wyrok Akcja filmu przenosi nas do XIV-wiecznej Francji. Jean de Carrouges i Jacques Le Gris, dawniej przyjaciele i sojusznicy, w pewnym momencie stają po przeciwnych stronach barykady. Le Gris jest faworyzowany przez pana feudalnego, a narastający konflikt między mężczyznami wybucha, gdy Marguerite, żona Jeana, oskarża Jacquesa o gwałt. To moment, w którym film zmienia się z rycerskiego dramatu w opowieść o prawdzie, która nie może przebić się przez społeczne uprzedzenia. Kiedy sąd królewski nie potrafi ustalić winy ani niewinności, zapada ostateczna decyzja: pojedynek na śmierć i życie. Wygrany będzie miał rację, dosłownie. Jednak stawką nie jest tu wyłącznie honor. Jeśli Jean przegra, Marguerite zostanie uznana za krzywoprzysiężczynię. A to oznacza karę śmierci. Trzy wersje jednej tragedii Scott opowiada tę historię z trzech perspektyw: Jeana, Jacquesa i Marguerite. To zabieg znany, ale w jego rękach wyjątkowo skuteczny. Reżyser nie tylko prowadzi widza przez labirynt subiektywnych wspomnień, lecz także krok po kroku obnaża mechanizmy przemocy, gaslightingu i społecznego przyzwolenia. Marguerite, świetnie zagrana przez Jodie Comer, jest tu najważniejszym głosem, na początku cichym, ale w finale potężnym. To jej perspektywa budzi największe emocje. Obsada, która dźwiga cały ciężar historii Adam Driver w roli Jacquesa Le Gris i Matt Damon jako Jean de Carrouges tworzą duet, który znakomicie podkreśla kontrast między bohaterami. W obydwu widać ambicję, dumę i rany, choć nie we wszystkich odsłonach tej historii wyglądają tak samo. Comer z kolei, krucha, silna, wściekła, zrozpaczona, jest sercem tego filmu. Co mówią widzowie HBO Max? Opinie są emocjonalne, przemyślane i pełne podziwu. „Dawny Scott powrócił pięknie odmalowując Średniowiecze kamerą Wolskiego. Ciekawa, kameralna historia, ze słusznym przesłaniem” — zauważa jeden z komentujących. Inny dodaje: „Oto istota nieograniczonej władzy mężczyzn nad kobietami. Brawa dla średniowiecznej przedstawicielki ruchu #MeToo”. Chwalona jest również struktura narracyjna: „Jedna historia, trzy różne perspektywy, które nawzajem się dopełniają. Scott wrócił w wielkiej formie”. Piękne są także zdjęcia i klimat: „Dawno nie widziałem tak świetnie uchwyconego średniowiecza i demitologizację eposu rycerskiego”. To nie jest film lekki ani wygodny. To produkcja, która, jak piszą widzowie, „trafia mocno i zostawia ślad”. I nic dziwnego, że na HBO Max zaczyna zdobywać drugie życie. View oEmbed on the source website