Jedna z najważniejszych polskich premier tej wiosny! Przedwojenny thriller z Agatą Turkot i Borysem Szycem wstrząśnie widzami
„Piekło kobiet” przenosi widzów do Warszawy lat 30. i pokazuje świat, w którym kobiety musiały walczyć o swoje prawa, godność i możliwość decydowania o własnym losie. W sieci pojawił się właśnie zwiastun nowego polskiego serialu od HBO Max!
Nowa produkcja HBO Max już na etapie zapowiedzi wywołuje poruszenie. „Piekło kobiet” zabiera widzów do Warszawy lat 30. i bez znieczulenia pokazuje rzeczywistość, w której kobiece życie bywało podporządkowane społecznym pozorom, milczeniu i systemowej niesprawiedliwości. W sieci pojawił się już zwiastun, który zdradza atmosferę tej opowieści. Jest gęsto, mrocznie i emocjonalnie. O czym opowiada nowy serial HBO „Piekło kobiet”? W centrum historii stoi Helena Wróblewska, redaktorka pisma matrymonialnego „Fortuna Amandi”. Jej codzienność zostaje wywrócona do góry nogami, gdy w redakcji pojawia się list pozostawiony przez młodą tancerkę rewiową, która zmarła po nielegalnym zabiegu. Ta wiadomość staje się początkiem prywatnego śledztwa. Helena, wspólnie z Emilem Heckmannem, bratem zmarłej dziewczyny, zaczyna docierać do faktów, które prowadzą ich w coraz ciemniejsze rejony przedwojennej Warszawy. Miasta pełnego kontrastów, pozorów moralności i brutalnych mechanizmów władzy. Każdy krok w tej sprawie odsłania kolejne warstwy hipokryzji, przemocy i społecznego przyzwolenia na krzywdę. Serial dotyka tematów, które w międzywojniu były przemilczane lub zamiatane pod dywan. Nielegalna aborcja, brak realnej ochrony kobiet, przemoc i podwójne standardy stają się osią tej historii. „Piekło kobiet”: gwiazdorska obsada z Turkot i Damięckim na czele W roli Heleny zobaczymy Agatę Turkot, znaną m.in. z ostatniego hitu „Dom dobry”. Jej męża Maksymiliana zagra Mateusz Damięcki, a Emila Heckmanna portretuje Hubert Miłkowski. W serialu pojawiają się również m.in. Borys Szyc, Katarzyna Herman, Piotr Trojan i Ireneusz Czop. Za projektem stoi silny kobiecy zespół twórczy. Producentką jest Ewa Puszczyńska, twórczyni oscarowych hitów „Ida” i „Strefa interesów”! Reżyserię powierzono Annie Maliszewskiej, a scenariusz napisały Magdalena Franczuk i Ewa Popiołek. Kiedy premiera polskiego serialu „Piekło kobiet”? „Piekło kobiet” zadebiutuje na HBO Max 6 marca. Serial liczy sześć odcinków, które będą udostępniane co tydzień. Zwiastun dostępny jest poniżej: View oEmbed on the source website
Ten serial HBO to połączenie „Euforii” i „Sukcesji”. Nowy sezon mnie stresuje, ale nie mogę przestać oglądać!
Hipnotyzujący, odważny, przewrotny serial o świecie londyńskich finansów, w którym prawie wszyscy bohaterowie są absolutnie okropnymi ludźmi. To jak obserwowanie kraksy w zwolnionym tempie – wiesz, że to nie skończy się dobrze, ale nie możesz oderwać wzroku. O 4. Sezonie „Branży” rozmawiamy z Kiernan Shipką („The Chilling Adventures of Sabrina”), która dołączyła do obsady wraz z Charliem Heatonem („Stranger Things”) czy Maxem Minghellą („Babilon”). Pierwszy odcinek zadebiutował 12 stycznia na HBO Max, a kolejne będą ukazywać się co tydzień.
„Branża”: hipnotyzująca gra o władzę „Branża” oferuje spojrzenie na świat międzynarodowych finansów oczami ambitnych 20-latków, którzy walczą o etaty (i władzę) w londyńskim banku Pierporpoint. A nie jest to wyrównana walka, bo choć Pierpoint stara się sprawiać wrażenie progresywnego, to w gruncie rzezy obowiązuje tam dość skostniała hierarchia. Poznajcie naszych bohaterów: Yasmin to klasyczne nepo baby, Robert jest prostym, lecz przystojnym blondynem, który nadużywa narkotyków, Harper uosabia hasło „fake it till you make it”, a Gus ukrywa, że jest gejem. Już pierwszy odcinek niesie ze sobą szokujący plot twist, który w dość brutalny sposób uświadamia widzom, z czym właściwie mamy do czynienia. Produkcja zadebiutowała w środku pandemii i choć zebrała dobre recenzje, to przeszła bez większego echa. Z upływem czasu – oraz kolejnymi odcinkami – świat jednak nadgonił. „Serial tak stresujący, jak wypicie 10 espresso i później przemawianie nago w miejscu publicznym” – pisał „The Guardian” o sezonie drugim. Jedną z sił napędowych serialu jest toksyczna przyjaźń Harper i Yasmin, które najlepiej określa zwrot „frenemies” (cytując klasyka: „Are they lovers? Worse”). Peak przypadł na sezon trzeci, do którego dołączył Kitt Harrington („Gra o Tron”) we własnej osobie. Z kolei sposób poprowadzenia postaci Yasmin wywołał spekulację, że jest ona mocno inspirowana Ghislaine Maxwell. Twórcy nigdy tego oficjalnie nie potwierdzili, natomiast wstrząsający i zapierający dech finał sezonu trzeciego potwierdził, że mamy do czynienia z jednym najlepszych współczesnych seriali. „Branża” sezon 4: wszystkie chwyty dozwolone Twórcy serialu, Mikey Down i Konrad Kay, są byłymi bankierami - „Branżę” stworzyli na podstawie własnych doświadczeń w świecie finansów. Czwarty sezon otwiera wspaniała klubowa sekwencja z udziałem nowych bohaterów, w których wcielają się Kiernan Shipka oraz Charlie Heaton. To także początek długiej gry w kotkę i myszkę, ciągnącej się w kolejnych odcinkach. Kontynuacja zabiera nas poza mury Pierpoint i wrzuca w sam środek wydarzeń. Uchwalona w Wielkiej Brytanii ustawa Online Safety Ac zmusza systemy internetowych płatności do pilnowania, z kim właściwie współpracują. Dotyka to również firmę Tender, czyli nowego gracza na londyńskim rynku, który aspiruje do stania się bankiem. Na czele Tender stoi czarujący Whitney Halberstram (Max Minghella), wspierany przez asystentkę Haley (Kiernan Shipka). To właśnie on i Tender sprawiają, że ścieżki zawodowe Harper i Yasmin przecinają się. Niestety – ich interesy stoją w sprzeczności. Kiedy ponownie spotykamy nasze bohaterki, Yasmin (Marisa Abela) jest świeżo upieczoną żoną sir Henry’ego Mucka (Kit Harrington), który zmaga się z własnymi demonami. Harper (Myha'la Herrold) z kolei ciężko pracuje na sukces swojej firmy, w czym wspierają ją znajome twarze. Kto postawi na swoim? A kto ugnie się pod presją? Nowe odcinki serialu „Branża” są dostępne na platformie HBO MAX co poniedziałek. View oEmbed on the source website
„Euforia” wraca na HBO Max. Zwiastun 3. sezonu zapowiada najbardziej bolesną odsłonę serialu
Fani czekali na to latami. Właśnie zadebiutował pierwszy pełnoprawny zwiastun trzeciego sezonu serialu, który stał się jednym z największych hitów HBO ostatnich lat. Nowe odcinki zapowiadają wyraźny zwrot – bohaterowie są starsi, a historia wchodzi w znacznie mroczniejszy etap.
Na to fani „Euforii” czekali naprawdę długo. Trzeci sezon serialu zaliczył spore opóźnienie, ale wreszcie zaczyna być coraz bliżej. Do sieci właśnie trafił pierwszy pełnoprawny zwiastun nowych odcinków i wszystko wskazuje na to, że przed widzami najbardziej intensywna, emocjonalnie wyczerpująca odsłona tej historii. „Euforia” powraca! „Euforia” zadebiutowała w 2019 roku i bardzo szybko stała się jednym z największych hitów HBO. Mroczna, bezkompromisowa opowieść o nastolatce zmagającej się z uzależnieniem oraz o świecie młodych ludzi zagubionych między pragnieniami a autodestrukcją trafiła zarówno do krytyków, jak i do widzów. Drugi sezon pojawił się trzy lata później. Na trzeci przyszło czekać jeszcze dłużej. I choć do premiery wciąż pozostało kilka miesięcy, nowy zwiastun daje pierwsze wyraźne sygnały, w jakim kierunku pójdzie serial. Opóźnienia nie były przypadkowe. Sam Levinson zdecydował się zmienić pierwotną koncepcję i przenieść bohaterów kilka lat do przodu już po liceum. To oznaczało spore roszady w scenariuszu, nowe wątki i inne przygotowanie aktorów. Efekt? Trzeci sezon pojawia się aż cztery lata po poprzednim. Bohaterowie starsi, ale ich problemy wcale nie mniejsze Choć realia się zmieniają, los postaci bynajmniej nie staje się lżejszy. Wręcz przeciwnie. Już w pierwszych sekundach zwiastuna Rue zadaje sobie pytanie, czy żyje życiem, którego naprawdę chce. U pozostałych bohaterów również daleko od spokoju. Pojawiają się nowe konflikty, ryzykowne decyzje i sprawa, która szybko przeradza się w poważną aferę. Twórcy wyraźnie sugerują, że trzeci sezon skupi się na konsekwencjach dorosłych wyborów. Mniej szkolnych korytarzy, więcej świata, który nie daje taryfy ulgowej. Nowe twarze w obsadzie Obok dobrze znanych postaci w nowych odcinkach zobaczymy także sporą grupę debiutantów. Do obsady dołączyli m.in. Sharon Stone, ROSALÍA, Danielle Deadwyler, Eli Roth i Natasha Lyonne. Jak wypadną u boku Zendayi, Sydney Sweeney czy Colmana Domingo? Na odpowiedź trzeba jeszcze poczekać. Kiedy premiera 3. sezonu „Euforii”? Trzeci sezon „Euforii” zadebiutuje jeszcze w tym roku. Nowe odcinki pojawią się na HBO Max 13 kwietnia. To właśnie tę datę powinni zaznaczyć w kalendarzu wszyscy fani serialu. View oEmbed on the source website
Ten film jest już numerem 2 na HBO! Brytyjsko-francuska komedia z Johnem Malkovichem zachwyciła widzów
„Do usług szanownej pani” to opowieść o zmianie ról, ludzkich przyzwyczajeniach, zderzeniu temperamentów i kociej niezależności. Dla właścicieli kotów to seans obowiązkowy, a dla pozostałych – lekka, inteligentna rozrywka z nutą refleksji.
Francuski dwór z charakterem, brytyjski biznesmen udający lokaja i kot o imieniu Mefisto, który chodzi własnymi ścieżkami. „Do usług szanownej pani” to ciepła, przewrotna komedia, która trafia w poczucie humoru nie tylko miłośników kotów. Choć od premiery minęły dwa lata, produkcja właśnie teraz przeżywa drugą młodość i wspięła się na drugie miejsce w rankingu najchętniej oglądanych tytułów na HBO Max. Fabuła filmu „Do usług szanownej pani” Bohaterem tej francuskiej komedii jest Andrew Blake. To sześćdziesięcioletni Brytyjczyk, którego gra John Malkovich. Po śmierci żony i oddaleniu od córki mężczyzna czuje, że dotychczasowe życie przestało mu wystarczać. Impuls popycha go do zmiany otoczenia. Trafia do francuskiej posiadłości, gdzie przez serię nieporozumień zostaje uznany za… lokaja. Zamiast wyprowadzać wszystkich z błędu, Andrew wchodzi w nową rolę. To, co miało być chwilową ucieczką, szybko przeradza się w osobistą podróż pełną nieoczekiwanych relacji, drobnych absurdów i emocjonalnych przełomów. Właścicielka dworku Nathalie Beauvillier, kucharka Odile, pokojówka Manon, dozorca Philippe oraz kot Mefisto. Każdy z nich dokłada własną cegiełkę do tej nietypowej historii. Mefisto, czyli kot, który gra według własnych zasad Wśród bohaterów trudno przeoczyć Mefisto. To kot, który nie jest jedynie tłem wydarzeń. To dumny, uparty i całkowicie niezależny zwierzak należący do kucharki Odile. A właściwie: formalnie należący, bo jak każdy kociarz wie, w takich relacjach to kot ustala zasady. Mefisto decyduje, kiedy ma ochotę na bliskość, a kiedy znika bez słowa. Dla widzów mających w domu mruczącego towarzysza wiele scen brzmi boleśnie znajomo. Choćby momenty, gdy kot domaga się otwarcia drzwi, by po chwili… zmienić zdanie. To właśnie te drobne obserwacje sprawiają, że film trafia do kocich serc z zaskakującą precyzją. Mefisto to pełnoprawny bohater, który wnosi do historii inteligentny humor i element nieprzewidywalności. Obsada i bohaterowie francuskiego dworku John Malkovich buduje postać Andrew Blake’a z charakterystyczną dla siebie powściągliwością. Jego bohater balansuje między brytyjską rezerwą, suchym humorem a emocjami, które długo pozostają pod powierzchnią. U jego boku pojawia się Fanny Ardant jako Nathalie Beauvillier – kobieta zamknięta w świecie wspomnień i samotności, pełna sprzeczności i niedopowiedzeń. Na dalszym planie pojawia się wyrazista galeria postaci: Emilie Dequenne jako stanowcza kucharka Odile, Philippe Bas w roli wycofanego Philippe’a Magniera oraz Eugénie Anselin jako zagubiona Manon. Wspólnym mianownikiem jest dwór, który staje się nie tylko tłem wydarzeń, ale też lustrem ich emocji i życiowych doświadczeń. Od bestsellerowej książki do filmowej adaptacji Film powstał na podstawie powieści Gillesa Legardiniera, która ukazała się w 22 krajach i zdobyła status bestsellera. Autor nie tylko napisał książkę, ale również wyreżyserował jej ekranową wersję. Jak podkreślał, zależało mu na historii o ludziach z różnych światów, zmuszonych do współistnienia mimo barier kulturowych, społecznych i osobistych. Wspólnie ze współscenarzystką Christel Henon przeniósł na ekran emocje znane z kart powieści: nieporozumienia, zderzenia temperamentów i walkę z własnymi ograniczeniami. Czy warto obejrzeć „Do usług szanownej pani”? To film, który nie każdemu przypadnie do gustu. Ma specyficzne tempo, osobliwy humor i bohaterów, którzy wymykają się prostym schematom. Serwis Booklips.pl ocenił produkcję na 4/10, wskazując na cięższe dialogi i momentami zbyt sztywną reżyserię. Mimo to wielu widzów, w tym subskrybenci HBO Max, daje tej historii kredyt zaufania. Film nadrabia klimatem i obserwacją relacji międzyludzkich. To opowieść o szukaniu sensu, drugich szansach i kocie, który zdaje się wiedzieć więcej, niż mówi.
To najbardziej brutalny serial HBO MAX. Trzyma za gardło i nie daje ani chwili oddechu
Ten serial poraża intensywnością, brutalnością i tempem. W główną rolę wciela się Antony Starr, który wciąga widza w świat mroku, przemocy i niekończącego się napięcia. To trzeba zobaczyć.
„Banshee” - serial, który dostarcza nieprawdopodobnych emocji Akcja serialu „Banshee”, bo o nim mowa, rozgrywa się w fikcyjnym miasteczku o tej samej nazwie w stanie Pensylwania. To miejsce pełne mrocznych tajemnic i przemocy, gdzie nikt nie jest tym, za kogo się podaje. Mieszkańcy żyją w cieniu przestępczych powiązań i zmagają się z osobistymi demonami. Władzę dzierży Kai Proctor, bezwzględny lokalny boss, który nie cofnie się przed niczym, by utrzymać swoją pozycję. Atmosfera w miasteczku jest napięta, a każda decyzja może być kwestią życia i śmierci. Lucas Hood to były więzień, który po wyjściu na wolność przyjmuje tożsamość zamordowanego szeryfa miasteczka Banshee. Bohater grany przez Antony’ego Starra to postać pełna sprzeczności. Z jednej strony jest brutalny i bezwzględny, z drugiej - walczy o przetrwanie w świecie pełnym przemocy i fałszu. Lucas nie czeka na pomoc, działa sam - często impulsywnie, ale zawsze z celem. Wraz z rozwojem historii poznajemy jego przeszłość i przekonujemy się, jak skomplikowaną jest postacią.Jego złożoność sprawia, że widz nie potrafi jednoznacznie ocenić, czy powinien go podziwiać, bać się go, czy mu współczuć. „Banshee” - bohaterowie, których trudno zapomnieć Poza Lucasem Hoodem, serial przedstawia szereg wyrazistych i pamiętnych postaci. Anastasia, czyli była partnerka Lucasa, grana przez Ivana Miličević, teraz prowadzi zupełnie inne życie, lecz przeszłość wciąż ją prześladuje. Kai Proctor, grany przez Ulricha Thomsena, to bezwzględny przywódca lokalnego podziemia, którego nie sposób polubić, ale trudno też oderwać od niego wzrok. Sugar Bates, były bokser oraz właściciel lokalnego baru, począkotkowo może wydawać się drugoplanową postacią, ale szybko staje się jednym z najwierniejszych sprzymierzeńców Hooda. Każdy z bohaterów ma własny bagaż emocjonalny i skomplikowaną historię, co jeszcze bardziej pogłębia dramaturgię fabuły. Dlaczego warto obejrzeć „Banshee”? „Banshee” nie boi się pokazywać przemocy, seksu, moralnych dylematów i intensywnych emocji w sposób bezkompromisowy. Brutalne walki trwają długo i są przedstawione z realizmem, który sprawia, że widz wręcz odczuwa ból bohaterów. Serial cechuje się wysokim tempem, nieprzewidywalnymi zwrotami akcji i brakiem miejsca na chwilę oddechu. Każdy odcinek to emocjonalny rollercoaster, który wywołuje dreszcze i nie pozwala oderwać się od ekranu. Nie sposób przewidzieć, co stanie się dalej, a jednocześnie trudno przestać oglądać. To jeden z najlepszych seriali akcji dostępnych na HBO Max. Oferuje znacznie więcej aniżeli przewidywalną i schematyczną opowiastkę, którą oglądaliśmy już milion razy - to głęboka opowieść o tożsamości, zemście i desperackiej walce o przetrwanie. Gdzie obejrzeć „Banshee”? Serial „Banshee” dostępny jest na platformie HBO Max. To idealna propozycja dla widzów poszukujących mocnych wrażeń i intensywnej akcji. Ze względu na zawarte treści - brutalność, przemoc i napięcie emocjonalne - jest to produkcja 18+. Zyskała uznanie zarówno wśród widzów, jak i krytyków. Określana jako jedna z najbardziej emocjonujących serii dostępnych na HBO Max, stanowi obowiązkową pozycję dla każdego fana gatunku. View oEmbed on the source website
Cały świat oszalał na punkcie hitu HBO MAX. Gorący romans wyrównał historyczny rekord „Breaking Bad”
„Heated Rivalry” to serial, który w krótkim czasie stał się globalnym fenomenem. Produkcja wyprodukowana przez kanadyyjską platformę Crave, ale dystrybyowana przez HBO MAX, zachwyciła widzów i krytyków, zdobywając jedne z najwyższych ocen ostatnich lat. Opowieść o rywalizacji, emocjach i zakazanej relacji przyciąga uwagę także dlatego, że łamie schematy znane z seriali sportowych.
„Heated Rivalry” to niepozorna, kanadyjska produkcja, która w krótkim czasie przeszła drogę od niszowego tytułu do jednego z najlepiej ocenianych seriali ostatnich lat. Adaptacja powieści Rachel Reid przyciąga uwagę nie tylko odważnym tematem, ale też niezwykle emocjonalną opowieścią o rywalizacji, ambicji i uczuciach, których nie da się kontrolować. Rywale na lodzie, kochankowie poza nim W centrum historii znajdują się Shane Hollander i Ilya Rozanov. To dwaj zawodowi hokeiści reprezentujący konkurujące ze sobą drużyny. Na lodzie są zaciekłymi przeciwnikami, poza nim łączy ich relacja, którą obaj próbują ukryć przed światem. Sport, presja środowiska i oczekiwania kibiców nie pozostawiają miejsca na słabość ani emocje. Serial bardzo sprawnie pokazuje napięcie pomiędzy tym, kim bohaterowie są publicznie, a tym, kim są naprawdę. To właśnie ten kontrast sprawia, że „Heated Rivalry” wyróżnia się na tle innych produkcji sportowych. Choć punkt wyjścia może sugerować historię miłosną, serial szybko pokazuje, że jest czymś znacznie więcej. Twórcy skupiają się na mechanizmach rządzących zawodowym sportem: presji sukcesu, medialnych oczekiwaniach, samotności i braku przestrzeni na autentyczność. W tle pojawia się również temat tożsamości, odwagi i ceny, jaką trzeba zapłacić za bycie sobą w świecie, który nie zawsze jest na to gotowy. Rekordowe oceny i zachwyt krytyków „Heated Rivalry” może pochwalić się imponującymi wynikami – 96% pozytywnych recenzji krytyków i 94% od widzów w serwisie Rotten Tomatoes. Szczególne uznanie zdobył piąty odcinek, który otrzymał maksymalną ocenę 10/10 na IMDb, trafiając do elitarnego grona najwyżej ocenianych epizodów w historii telewizji. Taką samą ocenę ma odcinek „Ozymandias” z kultowego serialu „Breaking Bad”. To właśnie ten odcinek sprawił, że o serialu zaczęto mówić jako o jednym z najważniejszych tytułów sezonu. Polskie opinie też to potwierdzają: „Heated Rivalry” już jest hitem Choć „Heated Rivalry” nie ma jeszcze oficjalnej premiery w Polsce, polscy widzowie już zdążyli go obejrzeć (za granicą) i pokochać. W serwisach filmowych serial zbiera bardzo wysokie noty (średnio 8,5/10), a komentarze są zaskakująco zgodne: to produkcja, która wciąga mocniej, niż sugeruje punkt wyjścia. „Aż mi wstyd, że tak bardzo mi się podoba”, „Coś pięknego” – piszą użytkownicy, a jeden z nich podsumowuje emocje wprost: „JA PIER... – oglądam na bieżąco i szósty odcinek dopiero za tydzień, ale kocham ten serial i wszystkich bohaterów całym sobą”. W wielu opiniach powtarza się też zachwyt jakością realizacji i obsadą: „Serial jest (póki co) zaskakująco BARDZO wierną adaptacją książki. Główne role są świetnie obsadzone, a całość wygląda jakby serial zrobiło HBO, nie tylko kupiło”. Są również reakcje pokazujące, jak mocno historia działa emocjonalnie: „Połowę ostatniego odcinka przeryczałem. To jest niemożliwie realnie pokazane – jaka jest siła miłości” oraz „będę do tego wracać i i wracać i wracać i wracać”. Sukces, który wyprzedził premierę Co ciekawe, „Heated Rivalry” został przedłużony na drugi sezon jeszcze przed zakończeniem emisji pierwszego. To rzadkość, która najlepiej pokazuje skalę zainteresowania produkcją. Serial szybko zyskał oddaną społeczność fanów i status tytułu kultowego,mimo że w wielu krajach nadal nie jest oficjalnie dostępny. View oEmbed on the source website
Ten polski serial o branży dla dorosłych wywołuje zachwyty, ale i oburzenie. To jedna z najchętniej oglądanych produkcji tego roku!
Serial „Lady Love” to jedna z najgłośniejszych polskich premier platformy Max. Osadzona w latach 80. opowieść o kobiecie, która próbuje wyrwać się z ograniczeń i zbudować własne życie, przyciąga widzów odważną tematyką, wyrazistą bohaterką i klimatem epoki. Co sprawia, że ta produkcja budzi tak duże emocje?
Serial „Lady Love” to jedna z najgłośniejszych polskich premier ostatnich miesięcy na platformie Max. Sześć odcinków opowiada historię kobiety, która w realiach przełomu lat 70. i 80. próbuje wyrwać się z ograniczeń narzuconych przez rzeczywistość i zbudować własne życie, nawet jeśli cena okazuje się wysoka. Produkcja Bartosza Konopki przyciąga uwagę nie tylko odważną tematyką, ale też sposobem, w jaki pokazuje transformację bohaterki na tle społecznych i kulturowych przemian. Od prowincji do świata wielkich pieniędzy Główną bohaterką serialu jest Lucyna Lis. To dziewczyna z niewielkiego miasteczka, wychowana w świecie zasad, które nie dają jej zbyt wielu możliwości wyboru. Początkowo marzy o spokojnym życiu, próbuje odnaleźć się w religii i codzienności, jednak szybko przekonuje się, że to nie jest droga, która przyniesie jej spełnienie. Kolejne decyzje popychają ją w stronę emigracji i radykalnej zmiany tożsamości. Wyjazd do Niemiec staje się momentem przełomowym. To tam Lucyna stopniowo buduje swoją pozycję w świecie filmów dla dorosłych pełnym blichtru, pieniędzy, ale też przemocy, manipulacji i samotności. Bohaterka, która nie mieści się w schematach Siłą „Lady Love” jest postać głównej bohaterki, zagranej przez Annę Szymańczyk. Aktorka tworzy postać niejednoznaczną – z jednej strony zdeterminowaną, ambitną i świadomą swojej wartości, z drugiej zagubioną i emocjonalnie kruchą. Lucyna nie jest ani ofiarą, ani jednoznaczną zwyciężczynią. To kobieta, która nieustannie negocjuje własne granice, próbując przetrwać w świecie rządzonym przez mężczyzn. Serial pokazuje cenę, jaką płaci za niezależność, zerwane relacje, samotność i brak akceptacji ze strony bliskich. To właśnie ten element sprawia, że historia nabiera uniwersalnego wymiaru i przestaje być jedynie opowieścią o branży erotycznej. Czy warto obejrzeć „Lady Love”? „Lady Love” nie jest serialem o pornografii, lecz o władzy, ambicji i cenie niezależności. Twórcy zadbali o wiarygodne oddanie realiów lat 70., 80. i 90. Kostiumy, scenografia i muzyka budują klimat epoki bez popadania w karykaturę. Widoczna jest dbałość o detale – od wystroju mieszkań, przez sposób filmowania, aż po kolorystykę kadrów, która zmienia się wraz z etapami życia bohaterki. Nie jest to serial idealny, ale zdecydowanie jeden z bardziej odważnych i wyrazistych projektów ostatnich lat w polskiej telewizji streamingowej. Przyciąga mocną rolą główną, ciekawą estetyką i tematami, które rzadko trafiają na pierwszy plan. Jak wynika z najnowszego rankingu, serial „Lady Love” był ósmym najchętniej oglądanym serialem wśró,d polskich widzów platformy Max. View oEmbed on the source website 📺 Serial „Lady Love” dostępny jest na platformie Max.
Ten oparty na faktach kryminał z Elizabeth Olsen to cichy hit HBO Max. „Zbindżowałam go w ten weekend”
Ten serial był dostępny od dawna, ale dopiero teraz widzowie naprawdę go docenili. „Miłość i śmierć” zbiera entuzjastyczne opinie i noty.
Kryminał „Miłość i śmierć” od dawna był dostępny w streamingu, ale dopiero teraz wzbudził naprawdę duże zainteresowanie wśród widzów. W mediach społecznościowych nie brakuje zachwytów, a jedno słowo w recenzjach powtarza się wyjątkowo często: „wow!”. Skąd ten nagły renesans serialu, który zadebiutował już w 2023 roku? Spokojne przedmieścia i historia, która wymknęła się spod kontroli „Miłość i śmierć” to kryminał oparty na faktach, osadzony w niewielkim miasteczku w Teksasie na przełomie lat 70. i 80. W centrum historii znajduje się Candy Montgomery. To kobieta, która z zewnątrz wydaje się idealnym wcieleniem amerykańskiego snu: żona, matka, aktywna członkini lokalnej społeczności. Ten uporządkowany świat szybko zaczyna jednak pękać, a skrywany sekret prowadzi do wydarzeń, których nikt nie był w stanie przewidzieć. Serial konsekwentnie rozbija iluzję sielanki, pokazując, jak cienka bywa granica między codziennością a tragedią. Elizabeth Olsen w roli, o której wciąż się mówi Jednym z najczęściej powtarzanych argumentów, dla których widzowie dziś odkrywają „Miłość i śmierć”, jest kreacja Elizabeth Olsen. Choć w momencie premiery opinie krytyków były umiarkowane, jej rola od początku uznawana była za najmocniejszy punkt serialu. Widzowie podkreślają, że to właśnie ona nadaje tej historii ciężar i niejednoznaczność. Wśród komentarzy pojawiają się głosy, że to „najlepsza rola Olsen od lat”, a inni piszą wprost: „Elizabeth Olsen najwspanialsza!”. Nawet osoby bardziej krytyczne wobec całości przyznają, że jej obecność przyciąga uwagę i nadaje opowieści hipnotyzujący rytm. „Zbindżowałam go w ten weekend” – serial, który wciąga bez ostrzeżenia W ostatnich tygodniach media społecznościowe zapełniły się entuzjastycznymi wpisami widzów, którzy dopiero teraz trafili na ten tytuł. „Ten serial! Wow! Widzieliście? (...) Zbindżowałam go w ten weekend. (...) Daję 10/10 i gorąco polecam, szczególnie jeśli szukacie naprawdę dobrego serialu, do obejrzenia za jednym zamachem” – to tylko jeden z wielu podobnych głosów. Inni dodają krótko: „Jeden z lepszych seriali, które jakiś czas odkryłem :) Polecam!” albo po prostu: „Oglądajcie ‘Miłość i śmierć’ 10/10”. Dlaczego właśnie teraz wszyscy o nim mówią? Powód renesansu jest dość prosty. „Miłość i śmierć” trafiła na Netflixa na niektórych rynkach, dzięki czemu zupełnie nowa grupa odbiorców miała okazję ją odkryć. Choć w Polsce serial wciąż dostępny jest wyłącznie na HBO Max, fala zagranicznych rekomendacji dotarła także do naszych widzów. Efekt? Serial, który nigdy nie zniknął, nagle wrócił do rozmów, rankingów i poleceń „co obejrzeć”. Opinie widzów: zachwyt, niejednoznaczność i psychologia Odbiór „Miłości i śmierci” pozostaje złożony, co tylko podsyca dyskusję. Jedni piszą, że to „nie jest oryginalne, ale prowokujące i hipnotyzujące”, inni zwracają uwagę na „Coenowski klimat” i dobrze napisany scenariusz. Pojawiają się też bardziej krytyczne głosy, wskazujące na schematyczność czy nierówne tempo. Wspólnym mianownikiem większości opinii pozostaje jednak jedno: to historia, która zostaje w głowie i zmusza do interpretacji. Gdzie obejrzeć „Miłość i śmierć”? W Polsce „Miłość i śmierć” wciąż dostępna jest na HBO Max. Jeśli ominęła was w czasie premiery, być może to idealny moment, by sprawdzić, dlaczego po dwóch latach widzowie na nowo się nią zachwycają. Bo są seriale, które potrzebują czasu, by naprawdę wybrzmieć i wszystko wskazuje na to, że ten kryminał właśnie przeżywa swój drugi, bardzo głośny rozdział.
Nowy film Paula Thomasa Andersona dzieli widzów i zachwyca krytyków. DiCaprio w roli, o której będzie się mówić latami
Ten film nie próbuje się podobać. Zamiast tego stawia pytania, które dla wielu okazują się niewygodne. Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio zebrała niemal jednogłośne pochwały krytyków i jednocześnie wywołała ostrą dyskusję wśród widzów. Teraz można ją obejrzeć także na HBO Max.
To nie jest film, który próbuje się wszystkim podobać. I właśnie dlatego stał się jednym z najgłośniejszych tytułów roku. Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio w roli głównej weszła do kin z rozmachem, zebrała niemal jednogłośne uznanie krytyków i jednocześnie rozpaliła emocjonalną dyskusję wśród widzów. Jedni wychodzili z sali poruszeni, inni zirytowani. Teraz produkcja dostępna jest w streamingu. Kino autorskie w wersji szerokiego rażenia Paul Thomas Anderson po raz kolejny udowadnia, że nie interesuje go bezpieczne kino środka. „Jedna bitwa po drugiej” to film, który świadomie porusza się między gatunkami, tonami i emocjami. Z jednej strony przypomina thriller akcji, z drugiej momentami skręca w groteskę, satyrę i kino politycznego niepokoju. To opowieść o byłym rewolucjoniście Bobie, który próbuje żyć z dala od dawnych ideałów, wychowując córkę i udając, że przeszłość da się zamknąć na klucz. Oczywiście nie jest to możliwe. DiCaprio gra bohatera nieheroicznego, zmęczonego, często zagubionego. Nie próbuje go wybielać ani uczynić symbolem. To człowiek pełen sprzeczności, który sam nie wie, czy bardziej ucieka przed światem, czy przed sobą. Aktorskie starcie gigantów Obok DiCaprio na ekranie pojawiają się m.in. Sean Penn i Benicio del Toro, a ich obecność wyraźnie zmienia ciężar poszczególnych scen. Szczególnie Penn przyciąga uwagę widzów i krytyków. W jednej z opinii czytamy wprost: „Sean Penn przyćmił DiCaprio swoją kreacją. To najlepszy od «Aż poleje się krew» film PTA.” Ten głos nie jest odosobniony. Penn gra postać niepokojącą, charyzmatyczną i trudną do jednoznacznej oceny, co idealnie wpisuje się w filozofię całego filmu. Film, który prowokuje i nie tłumaczy się widzowi „Jedna bitwa po drugiej” nie prowadzi za rękę. Nie upraszcza tematów, nie łagodzi konfliktów i nie zamyka ich w wygodnych pointach. Dla jednych to ogromna zaleta, dla innych bariera nie do przeskoczenia. Jeden z widzów trafnie podsumował: „Film o tym, że wojny ideowe to zawsze wojny międzypokoleniowe, czyli nieskończony bezsens, który nie sposób przerwać”. Anderson pokazuje Amerykę rozdwojoną, zmęczoną własnymi mitami, w której rewolucja i konserwatyzm są równie groteskowe. Robi to z empatią, ale bez taryfy ulgowej. Stąd tak skrajne reakcje. Wśród komentarzy pojawiają się również głosy skrajnie krytyczne, jak ten: „Najgorszy, najbardziej kretyński film na jakim byłam. Wyszliśmy po 25 minutach”. Krytycy mówią jednym głosem O ile widzowie są podzieleni, o tyle krytycy pozostają niemal jednomyślni. Film osiągnął 96% pozytywnych recenzji w zagranicznych agregatorach opinii i ocenę 8.0 na polskim Filmwebie. Recenzenci podkreślają odwagę reżysera, precyzję formalną i aktorską intensywność. Pojawiają się także głosy interpretujące film jako satyryczny portret współczesnego chaosu ideologicznego. Jak zauważa jeden z nich: „Satyra na aktualne przesiąknięte chaosem czasy, beka z nihilizmu i samej idei rewolucji.” Gdzie obejrzeć „Jedną bitwę po drugiej”? Film trafił do szerokiej dystrybucji kinowej, ale jest również dostępny w streamingu. „Jedna bitwa po drugiej” można już obejrzeć na HBO Max, co daje szansę na spokojny, domowy seans bez presji i oczekiwań. To dobra opcja zwłaszcza dla tych, którzy wolą kino wymagające oglądać w skupieniu, z możliwością powrotu do scen i dialogów, które nie zawsze od razu się odsłaniają.
Jeśli lubisz prawdziwe historie, ten miniserial HBO o najgłośniejszym rozwodzie brytyjskich elit wciągnie cię bez reszty
„Skandal w brytyjskim stylu” opowiada historię, która wyprzedziła swoje czasy i kosztowała jedną kobietę wszystko.
Miłość, pieniądze i władza rzadko idą w parze z empatią. Brytyjskie historie z najwyższych sfer od lat fascynują widzów, bo pod warstwą etykiety kryją się konflikty, które potrafią być bezwzględne. Miniserial „Skandal w brytyjskim stylu” sięga po jedną z najbardziej szokujących spraw XX wieku i pokazuje, jak prywatne życie kobiety stało się publicznym widowiskiem, a sądowa sala areną moralnego linczu. „Skandal w brytyjskim stylu” – arystokracja w świetle reflektorów Produkcja BBC, dostępna na HBO Max, opowiada historię rozwodu księcia i księżnej Argyll — jednego z najbardziej komentowanych procesów w powojennej Wielkiej Brytanii. Trzy godzinne odcinki prowadzą widza przez relację, która od początku była skazana na porażkę: pełną ambicji, namiętności, uzależnień i wzajemnych oskarżeń. W centrum opowieści znajdują się Margaret Campbell i jej mąż Ian Campbell. Claire Foy tworzy postać kobiety, która nie mieści się w ciasnych ramach epoki, a Paul Bettany pokazuje mężczyznę rozdartego między tytułem, ego i własnymi słabościami. Serial odsłania mechanizmy władzy, płci i reputacji, które decydowały o tym, komu wolno było grzeszyć, a komu nie. Od „debiutantki roku” do bohaterki skandalu Zanim Margaret Campbell stała się bohaterką sądowych nagłówków, była jedną z najbardziej pożądanych młodych kobiet londyńskich salonów. Jako nastolatka przyciągała uwagę arystokracji i mediów, a jej nazwisko szybko zaczęło funkcjonować jako synonim stylu i towarzyskiego sukcesu. Wychowana w zamożnym domu, od początku była przygotowywana do życia w świecie elit. Jej pierwsze małżeństwo z amerykańskim biznesmenem Charlesem Sweeneyem miało bajkową oprawę i równie spektakularny rozpad. Gdy później poślubiła Iana Campbella, wkroczyła do arystokratycznego świata, który z zewnątrz wyglądał na stabilny i uprzywilejowany, lecz w rzeczywistości okazał się przestrzenią pełną napięć, kontroli i przemocy. Proces, który zniszczył reputację Rozwód Margaret i Iana Campbella w 1963 roku przeszedł do historii nie ze względu na sam fakt rozpadu małżeństwa, lecz skalę publicznego upokorzenia, jakiej doświadczyła kobieta. W trakcie procesu książę oskarżył żonę o liczne romanse, przedstawiając prywatne materiały jako dowody jej „niemoralności”. Media podchwyciły narrację, zamieniając Margaret w obiekt społecznego potępienia. To właśnie wtedy po raz pierwszy na taką skalę zastosowano wobec kobiety mechanizm, który dziś nazwalibyśmy slut-shamingiem. Jej życie uczuciowe stało się narzędziem walki, a opinia publiczna nie miała wątpliwości, po czyjej stronie należy stanąć. Paradoksalnie mężczyzna, którego własne życie prywatne było dalekie od ideału, wyszedł z całej sprawy niemal nietknięty. Cena skandalu Po medialnym procesie życie Margaret Campbell zmieniło się diametralnie. Dawne salony zamieniły się w anonimowe hotele, luksus w niepewność jutra. Ostatnie lata spędziła z dala od blasku fleszy, zależna od pomocy dzieci i nielicznych przyjaciół. Skandal, który zapewnił jej nieśmiertelność w historii prasy, odebrał jej wszystko inne. Miniserial HBO pokazuje kobietę silną, niepokorną i świadomą swojewartości, nawet wtedy, gdy świat postanowił ją ukarać za życie na własnych zasadach. „Skandal w brytyjskim stylu” to nie tylko opowieść o arystokracji. To historia o tym, jak łatwo społeczeństwo feruje wyroki i jak długo potrafią one ciążyć na życiu jednej osoby. Jeśli „The Crown” było opowieścią o władzy w białych rękawiczkach, ten serial pokazuje, co dzieje się, gdy rękawiczki zostają zdjęte. View oEmbed on the source website
Najbardziej zaskakujący serial kryminalny dostępny w ofercie HBO! Każdy odcinek to nowa wciągająca historia!
Na HBO Max pojawił się serial, który zrywa z klasycznym opowiadaniem historii kryminalnych. „Oskarżeni” to antologia, w której każdy odcinek stawia widza przed moralnym dylematem.
W ofercie HBO Max pojawił się serial, który wymyka się klasycznym telewizyjnym schematom. „Oskarżeni” („Accused”) to dramat kryminalny w formie antologii, inspirowany brytyjską produkcją BBC, w którym każdy odcinek opowiada zamkniętą historię zawsze z perspektywy osoby zasiadającej na ławie oskarżonych. Punktem wyjścia każdej opowieści jest sala sądowa. Widz od pierwszych minut wie, że bohater znalazł się w centrum sprawy karnej, ale nie zna powodów, które do tego doprowadziły. Dopiero kolejne retrospekcje odsłaniają ciąg zdarzeń, decyzji i emocji, które stopniowo prowadzą do dramatycznego finału. Twórcy nie skupiają się na proceduralnych niuansach procesu. Znacznie ważniejsze jest to, co dzieje się w psychice bohaterów. Dramat, który stawia niewygodne pytania „Oskarżeni” konsekwentnie unikają prostych ocen. To serial, w którym granice między winą a niewinnością często się zacierają, a moralne wybory nie mają jednoznacznych konsekwencji. Historie bohaterów prowokują do zadawania pytań: jak zachowalibyśmy się w podobnej sytuacji? Gdzie kończy się odpowiedzialność, a zaczyna desperacja? Czy każdą decyzję da się ocenić z bezpiecznej perspektywy widza? Każdy odcinek działa jak osobny dramat psychologiczny, ale razem tworzą spójną opowieść o współczesnym społeczeństwie — jego lękach, uprzedzeniach i mechanizmach wykluczenia. Serial porusza m.in. tematy uzależnień, przemocy, tożsamości, nierówności społecznych czy odpowiedzialności rodzicielskiej. Antologia zamiast „rozciągniętego” sezonu Jedną z największych zalet „Oskarżonych” jest forma. Zamiast wielowątkowych, przeciąganych sezonów otrzymujemy samodzielne historie zamknięte w jednym odcinku. Dzięki temu serial można oglądać w dowolnej kolejności, bez konieczności śledzenia jednego głównego wątku przez wiele godzin. Twórcą amerykańskiej wersji jest Howard Gordon. To producent znany z takich tytułów jak „24 godziny” czy „Homeland”. Jego doświadczenie w budowaniu napięcia jest tu wyraźnie widoczne, choć „Oskarżeni” rezygnują z sensacyjnego tempa na rzecz emocjonalnej intensywności i refleksji. Znane twarze i mocne role Każdy odcinek przynosi nową obsadę i nową historię. W serialu pojawiają się m.in. Michael Chiklis, Ian Anthony Dale, Megan Boone czy Aisha Dee. Dzięki formule antologii aktorzy dostają przestrzeń na pełnowymiarowe, często niejednoznaczne role bez konieczności podporządkowywania się długofalowej narracji. To produkcja, która działa zarówno jako dramat sądowy, thriller psychologiczny, jak i społecznie zaangażowany komentarz. „Oskarżeni” nie oferują łatwego katharsis, ale zostawiają widza z pytaniami, które wybrzmiewają jeszcze długo po seansie. Serial „Oskarżeni” jest już dostępny w ofercie HBO Max.
Mads Mikkelsen w surowym i hipnotyzującym duńskim dramacie. Wleciał właśnie na HBO Max i już skradł serca krytyków!
W ofercie serwisów streamingowych regularnie pojawiają się nowości, ale tylko nieliczne z nich naprawdę zatrzymują uwagę. Do tej kategorii bez wątpienia należy „Bękart”, duńska produkcja, która właśnie zasiliła bibliotekę HBO Max. To kino surowe, intensywne i skupione na bohaterze, którego nie sposób zignorować. Zwłaszcza gdy na ekranie pojawia się Mads Mikkelsen.
Do katalogu HBO Max trafił właśnie film, który trudno zignorować. „Bękart”, duńska produkcja z 2023 roku, to kino surowe, intensywne i oparte na aktorskiej sile jednego nazwiska. Mads Mikkelsen wraca tu w roli, która idealnie wpisuje się w jego ekranowy wizerunek: mężczyzny milczącego, twardego, noszącego w sobie więcej, niż zdradzają słowa. To propozycja dla widzów, którzy cenią kino z charakterem i bohaterów, których się nie zapomina. Aktor, który nie musi niczego udowadniać Pozycja Madsa Mikkelsena w europejskim i światowym kinie jest niepodważalna. Widzowie pamiętają go zarówno z „Casino Royale”, „Polowania”, jak i z oscarowego „Na rauszu”, a dla wielu na zawsze pozostanie jednym z najbardziej niepokojących Hannibalów Lecterów w historii telewizji. Ostatnie lata tylko potwierdziły jego wszechstronność, od blockbustera o Indianie Jonesie po animowaną rolę w „Mufasie: Królu Lwie”. „Bękart” idealnie wpisuje się w ten dojrzały, świadomy etap jego kariery. Jego Kahlen jest oszczędny w gestach, zamknięty, a jednocześnie pełen wewnętrznego napięcia. Aktor z niezwykłą precyzją oddaje zmęczenie życiem, determinację i cichą wściekłość bohatera. Na ekranie znakomicie partneruje mu Simon Bennebjerg jako de Schinkel Surowa opowieść o ambicji i konflikcie Akcja filmu w reżyserii Nikolaja Arcela przenosi widzów na XVIII-wieczne jutlandzkie wrzosowiska. Mikkelsen wciela się w kapitana Ludviga Kahlena, weterana wojennego, który podejmuje się niemal niemożliwego zadania. Chce zagospodarować nieurodzajne tereny w zamian za obiecany tytuł szlachecki. Zgoda monarchy nie oznacza jednak spokoju. Lokalny właściciel ziemski, Frederik de Schinkel, widzi w nim zagrożenie dla własnej pozycji i rozpoczyna brutalną grę o władzę i wpływy. „Bękart” opiera się na wyraźnie zarysowanym konflikcie dwóch światów i dwóch postaw. Z jednej strony stoi człowiek zahartowany przez wojnę i biedę, wierzący, że ciężka praca może odmienić jego los. Z drugiej uprzywilejowany arystokrata, przyzwyczajony do kontroli i dominacji. Film nie udaje moralnej szarości, ale świadomie konstruuje historię w duchu klasycznego starcia jednostki z systemem. To opowieść o ambicji, godności i cenie, jaką trzeba zapłacić za niezależność. Gdzie obejrzeć „Bękarta”? „Bękart” to film daleki od łatwych emocji. Surowe zdjęcia, powolne tempo i gęsty klimat przywodzą na myśl europejskie kino historyczne z wyraźnymi westernowymi inspiracjami. Produkcja była duńskim kandydatem do Oscara w kategorii filmu międzynarodowego i choć ostatecznie nie znalazła się w finałowej piątce, pozostaje jednym z mocniejszych tytułów ostatnich lat w swoim gatunku. „Bękart” jest dostępny w serwisie HBO Max.
Przez lata mówiono im, że ich dzieci nie żyją. Ten serial opowiada historię, która wstrząsnęła Europą
Przez dekady biologicznym matkom wmawiano, że ich dzieci zmarły tuż po porodzie. W rzeczywistości noworodki trafiały do nielegalnych adopcji, a dokumenty były niszczone. Dokument HBO Original „Skradzione dzieci” ujawnia skalę procederu, który dotknął nawet 100 tysięcy rodzin w Gruzji.
Są historie, które brzmią jak scenariusz thrillera, a jednak wydarzyły się naprawdę. I jakby tego było mało, przez dekady pozostawały zamiatane pod dywan. Nowy dokument HBO Original „Skradzione dzieci” odsłania dramat tysięcy rodzin, którym odebrano coś najcenniejszego: prawdę o losie własnych dzieci. To opowieść o systemowym kłamstwie, handlu noworodkami i traumie, która nie zna granic ani przedawnienia. Bliźniaczki, które połączył przypadek i internet W 2024 roku Europa usłyszała historię bliźniaczek z Gruzji — Amy i Ano. Rozdzielone tuż po narodzinach, przez 19 lat nie wiedziały o swoim istnieniu. Spotkały się przypadkiem, dzięki mediom społecznościowym. Ich odnalezienie stało się symbolem tragedii o niewyobrażalnej skali. Śledztwo dziennikarskie ujawniło, że od czasów sowieckich w Gruzji mogło zostać nielegalnie sprzedanych nawet 100 tysięcy dzieci. A warto pamiętać, że mówimy o kraju liczącym zaledwie 3,5 miliona mieszkańców. Porażająca liczba. Dziennikarka kontra system, który działał dekadami Dokument „Skradzione dzieci” skupia się na pracy dziennikarki, Tamuny Museridze, która w 2016 roku odkryła, że sama została nielegalnie adoptowana. To stało się punktem wyjścia do jednego z najbardziej wstrząsających śledztw w historii współczesnej Europy. Od lat 50. XX wieku w gruzińskich szpitalach biologicznym matkom wmawiano, że ich noworodki zmarły tuż po porodzie. W rzeczywistości dzieci trafiały do adopcji, często za granicę. Rodzice adopcyjni byli przekonani, że przyjmują porzucone niemowlęta i płacą jedynie za przyspieszenie formalności. Oryginalne dokumenty niszczono, a ślady skrupulatnie zacierano. Dziś tysiące kobiet w całej Gruzji wykonuje testy DNA, próbując odnaleźć dzieci, które uznano za martwe. Spotkanie Amy i Ano stało się dla nich symbolem nadziei. Film HBO śledzi losy bohaterów walczących o sprawiedliwość, tożsamość i odpowiedzi, których odmawiano im przez całe życie. To dokument o systemowej przemocy, ale też o determinacji ludzi, którzy nie godzą się na zapomnienie. Kulisy powstania dokumentu HBO Original Autorkami scenariusza filmu są Martyna Wojciechowska oraz Jowita Baraniecka, które pełniły również funkcje reżyserskie. Za zdjęcia odpowiadają Olgierd Michalak, Robert Halastra, Jan Klima oraz Marcin Rostkowski. Montażem zajęła się Elżbieta Karnacewicz. Producentką dokumentu jest Ewa Marcinowska, a ze strony HBO Max projekt nadzorowała Magda Szczawińska. Kierowniczką produkcji była Anna Jacykiewicz. Premiera, która nie przechodzi bez echa „Skradzione dzieci” zadebiutowały w piątek 12 grudnia na platformie HBO Max. Wcześniej, 5 grudnia, dokument miał swoją premierę podczas 25. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego WATCH DOCS, który od lat prezentuje kino dokumentalne łączące artystyczną formę z zaangażowaniem społecznym. Jubileuszowa edycja festiwalu trwa do 14 grudnia 2025 roku. Dodatkowo na platformie Player, do 31 grudnia, dostępna jest specjalna kolekcja zawierająca najgłośniejsze tytuły ostatnich edycji WATCH DOCS. View oEmbed on the source website
Najpiękniejsze baśnie czasem rodzą się z bólu. Ten wzruszający film ujawnia prawdę o „Kubusiu Puchatku”
Za ciepłem Stumilowego Lasu kryje się opowieść o traumie, tęsknocie i sławie, która przyszła za wcześnie. „Żegnaj Christopher Robin” powraca na streaming i ponownie porusza widzów, pokazując, że najpiękniejsze baśnie czasem rodzą się z bólu.
O czym naprawdę opowiada „Żegnaj Christopher Robin”? „Żegnaj Christopher Robin” to subtelny, emocjonalny portret rodziny, która nieświadomie stworzyła jedną z najbardziej ukochanych opowieści na świecie. Film przenosi widzów do lat 20., gdy A.A. Milne, pisarz zmagający się z wojenną traumą, szuka ukojenia na angielskiej wsi. Właśnie tam, wśród cichego rytmu codzienności, rodzi się świat Stumilowego Lasu. Wspólne zabawy i rozmowy z kilkuletnim Christopherem stają się początkiem historii, którą pokochały miliony dzieci. Jednak im bardziej książki z Kubusiem Puchatkiem zdobywają popularność, tym bardziej uwaga świata zaczyna wkraczać w życie chłopca, który stał się pierwowzorem Krzysia. Sława, która kosztuje zbyt wiele Film delikatnie, ale wyraźnie pokazuje, że sukces literacki miał swoją cenę. Christopher Robin, dziecko, na którym oparto bohatera książek, szybko traci anonimowość. To, co dla świata jest uroczą historią o misiu, dla niego staje się ciężarem. Presja, popularność i nieustanne oczekiwania wpływają na całą rodzinę Milne’ów. W życiu dorosłego Christophera pojawi się dystans do rodziców, poczucie wykorzystania i smutna świadomość, że jego dzieciństwo stało się publicznym dobrem. Film nie opowiada wszystkiego wprost, ale tworzy portret chłopca, który wyrósł w blasku sławy, choć nigdy o nią nie zabiegał. Niezwykła obsada i wrażliwa reżyseria Za atmosferę filmu odpowiada Simon Curtis, który tworzy ton pełen nostalgii i melancholii. Domhnall Gleeson w roli Alana Milne’a jest jednocześnie twardy i kruchy, portretując człowieka rozdartego między traumą a potrzebą bliskości. Margot Robbie, jako Daphne, wnosi energię, elegancję i emocjonalny dystans, który nadaje historii dodatkową głębię. Najbardziej poruszająca jest jednak Kelly Macdonald jako niania Olive, która naprawdę stawia dobro Christophera ponad wszystko. Dzięki niej widzowie czują, że za literackim sukcesem kryło się dziecko, które przede wszystkim potrzebowało uwagi i czułości. Gdzie obejrzeć „Żegnaj Christopher Robin”? Film, który wcześniej wzruszał widzów w kinach, od 4 grudnia 2025 roku jest dostępny na HBO Max. Produkcja trafiła również na Disney+, oferując widzom więcej możliwości sięgnięcia po tę poruszającą historię. To idealny wybór na wieczór, kiedy szukamy czegoś pięknego, refleksyjnego i prawdziwego. Ta opowieść pokazuje, że nawet najsłodsza bajka może mieć gorzki smak.
Widzowie HBO Max masowo odpalają ten horror! Odniósł absolutny sukces... choć nie do końca zasłużony
„Until Dawn” dopiero co pojawiło się na HBO, a już znajduje się wśród najchętniej oglądanych tytułów. Adaptacja kultowej gry rozpala emocje na nowo, choć nie wszystkie decyzje twórców zachwycają. Czy horror faktycznie zasługuje na taki boom?
Filmowa wersja „Until Dawn” dopiero co trafiła do streamingu, a już podbiła ranking najchętniej oglądanych tytułów HBO Max. Dla wielu fanów to powrót do jednej z najbardziej kultowych gier ery PlayStation. Czy jednak ekranizacja dorasta do legendy oryginału? Tu sprawa robi się bardziej skomplikowana. „Until Dawn” błyskawicznie stało się hitem na HBO Jako gra „Until Dawn” było zjawiskiem. Interaktywny horror, który budował napięcie na relacjach bohaterów, wyborach moralnych i przemyślanym straszeniu. Wielu graczy spędziło godziny, próbując doprowadzić całą ekipę do poranka na zaśnieżonej górze Blackwood. Fabuła gry była klasycznym survival horrorem z twistem, wzbogaconym o motyw wendigo, mroczne tajemnice i… młodego Ramiego Maleka, któremu później Oscar otworzył drzwi do wielkiej kariery. Film podchodzi do materiału źródłowego inaczej. Twórcy nie zdecydowali się na wierną ekranizację, tylko na wariację inspirowaną grą z nowymi bohaterami i świeżym punktem wyjścia. W filmie poznajemy Maxa (Michael Cimino), Megan (Ji-young Yoo), Ninę (Odessa A'zion) i Abe’a (Belmont Cameli), którzy towarzyszą Clover (Ella Rubin) w poszukiwaniu jej zaginionej siostry Melanie. Trop prowadzi do odciętej od świata posiadłości w górach. To, co miało być chwilową kryjówką przed burzą, szybko zamienia się w koszmar. Kiedy bohaterowie zaczynają ginąć… natychmiast wracają do życia. Pętla śmierci i odradzania się staje się osią fabuły, a grupa próbuje zrozumieć, kto lub co ich tam uwięziło, zanim zostaną w tej spirali na zawsze. Sandberg miał pomysł, ale nie wykorzystał go do końca Trzeba przyznać reżyserowi jedno: odważył się pójść w zupełnie inną stronę niż twórcy gry. Zostawił rozpoznawalne elementy, ale nie próbował kopiować fabuły 1:1. I to doceniam. Ale… Film nie zawsze potrafi wyjaśnić zasady własnego świata. Niektóre sceny sklejone są zbyt szybko, bez czasu na zbudowanie logiki wydarzeń. Trudno śledzić ciąg przyczynowo-skutkowy, gdy wiele rozwiązań pojawia się „bo tak”. Dodatkowo pojawiają się wątki znane z gry takie jak np. szpital psychiatryczny, wendigo, tragedia górników, tajemniczy oprawca. Często są jedynie migawkami, symbolami wciśniętymi na siłę, zamiast częścią spójnej narracji. Wygląda to raczej jak ukłon do fanów niż organiczna część historii. Peter Stormare, wcielający się w Alana Hilla, tak, tego samego z gry, jest absolutnie bezbłędny. Jego hipnotyczna, niepokojąca obecność działa tak samo dobrze jak wcześniej. Każda scena z jego udziałem natychmiast podnosi poziom grozy. Stormare nie potrzebuje jump scare’ów. On straszy jednym spojrzeniem. Czy „Until Dawn” jako film działa? Tak… i nie Nie da się odmówić produkcji klimatu. Momentami horror rzeczywiście potrafi wciągnąć, a pętla czasowa to ciekawy zabieg. Ale jako całość to raczej przyjemny, lekko chaotyczny thriller dla fanów gatunku niż nowe objawienie. Dla widzów szukających szybkiego dreszczyku – idealny wybór. Dla fanów oryginalnej gry – może być różnie. „Until Dawn” obejrzysz już teraz na HBO.
„Odwilż” wraca z 3. sezonem i robi furorę w Europie. Mało kto spodziewał się takiego sukcesu polskiego „scandi noir”
Trzeci sezon „Odwilży” właśnie wylądował na HBO Max i błyskawicznie zachwycił widzów w całej Europie. Polski kryminał w klimacie „scandi noir” wskoczył do pierwszej piątki najchętniej oglądanych tytułów platformy, udowadniając, że mroczne historie znad Odry mogą konkurować z najlepszymi zagranicznymi produkcjami.
Trzeci sezon „Odwilży” już jest dostępny na HBO Max i błyskawicznie zdobywa coraz większą publiczność. Finałowy, szósty odcinek zadebiutował 21 listopada, a cały sezon niemal natychmiast wskoczył do pierwszej piątki najchętniej oglądanych tytułów platformy w Europie. To jeden z nielicznych polskich seriali, który tak pewnie przebił się poza granice kraju. „Odwilż” i Szczecin jak z kryminału „scandi noir” „Odwilż” po raz kolejny udowadnia, że lokalizacja potrafi być jednym z bohaterów. Surowy, deszczowy Szczecin uchwycony przez operatora Tomasza Naumiuka tworzy klimat, który natychmiast przywodzi na myśl najgłośniejsze skandynawskie thrillery. Kadry pełne mgły, chłodnych barw i przygaszonego światła wprowadzają atmosferę niepokoju, a miasto staje się przestrzenią, gdzie każdy zaułek kryje historię. Komisarz Zawieja mimo zakazów wraca do gry Trzeci sezon kontynuuje historię komisarz Katarzyny Zawiei, granej przez Katarzynę Wajdę. Po dramatycznych wydarzeniach z wcześniejszych odsłon bohaterka zostaje zdegradowana i formalnie odsunięta od prowadzenia poważnych spraw. Jednak gdy w mieście pojawia się fala zatruć fentanylem wśród młodzieży, Zawieja nie potrafi pozostać na uboczu. Mimo zakazu angażuje się w śledztwo, którego stawka rośnie z każdą sceną. Trop prowadzi do lokalnego przedsiębiorcy Dawida Nowaka, a w tle powraca Marek Lański, którego powiązania z przestępczym światem mogą odmienić bieg sprawy. Zawieja pracuje nieformalnie, w tajemnicy, z pomocą Tomasza Woźniaka oraz zespołu szczecińskiej komendy. To praca na granicy ryzyka i rozsądku, ale bohaterka nie zna innego sposobu działania. „Odwilż” pozostaje jednym z najgłębszych portretów psychologicznych w polskim serialowym kryminale. Trzeci sezon mocno zagląda w życie prywatne Zawiei: jej opiekę nad schorowanym teściem, próbę odbudowania stabilizacji po stracie męża oraz skrywany związek z kolegą z pracy, Trepą. Powraca również temat rodziny Molskiego. Zawieja obiecała jego żonie pomóc odnaleźć córkę, która przebywa w ośrodku dla uchodźców. Ta niedokończona, bolesna sprawa nadal ciąży nad bohaterką jak niewypowiedziany wyrzut sumienia. Sukces „Odwilży”, którego nikt nie przewidział Trzeci sezon „Odwilży” to triumf twórców: scenarzystów Kevina Rundle’a i Bartosza Janiszewskiego, reżysera Xawerego Żuławskiego oraz autorki koncepcji Marty Szymanek. Serial wyprodukowany przez Magnolia Films zachwycił krytyków minimalizmem, rytmem i chłodnym klimatem. Teraz oczarowuje widzów od Portugalii po Norwegię. Produkcja znalazła się w ścisłej czołówce najchętniej oglądanych tytułów HBO Max w Europie. „Odwilż” udowadnia, że polski thriller może wyglądać i brzmieć światowo, a jednocześnie pozostać zanurzony w lokalnym krajobrazie i emocjach. Gdzie obejrzeć „Odwilż”? Cały trzeci sezon, wraz z poprzednimi odsłonami, jest już dostępny wyłącznie na platformie HBO Max. Jeśli kochasz mroczne kryminały, niepokojący klimat i seriale, które trzymają za gardło aż do finału, „Odwilż” to pozycja obowiązkowa.
Jeden z najpiękniejszych filmów o zakazanej miłości. Pokochasz go, nawet jeśli nie lubisz produkcji kostiumowych
To film kostiumowy, który potrafi poruszyć nawet widzów stroniących od historii. „Kochanek królowej” w HBO Max pokazuje, że dramat epoki może być jednocześnie zmysłowy, emocjonalny i do bólu współczesny.
„Kochanek królowej” to jedna z najbardziej stylowych, konsekwentnie zrealizowanych filmowych podróży do XVIII-wiecznej Europy, jakie ostatnio trafiły do streamingu. Produkcja, która pojawiła się właśnie na HBO Max, już od pierwszych minut zachwyca rozmachem, precyzją epoki i aktorską energią, która rzadko zdarza się w filmach kostiumowych. Spodoba się nawet tym, dla których filmy kostiumowe zwykle nie są pierwszym wyborem. A wszystko to dzięki obecności Madsa Mikkelsena, który... działa jak magnes. „Kochanek królowej”: Burzliwa droga na ekrany Zanim „Kochanek królowej” stał się międzynarodowym hitem i zdobywcą nagród, jego powstanie było serią prób i przeszkód. Reżyser Nikolaj Arcel i współscenarzysta Rasmus Heisterberg zaczęli pracę od lektury powieści „Wizyta lekarza królewskiego” Pera Olova Enquista. Problem polegał na tym, że prawa do anglojęzycznej adaptacji były już sprzedane i nie można było ich odkupić. Twórcy, zamiast porzucić projekt, postanowili znaleźć nowy klucz narracyjny. Podsunęła go im powieść Bodil Steensen-Leth „Prinsesse af blodet”, która opowiadała tę samą historię, ale z zupełnie innej perspektywy. Dzięki temu Arcel i Heisterberg mogli pokazać wydarzenia oczami królowej Karoliny Matyldy, a zarazem sportretować Johanna Friedricha Struensee jako idealistę i zwolennika wolności słowa. Historia królowej, która zakochała się w lekarzu „Kochanek królowej” przenosi widza do Danii roku 1766, kiedy młodziutka Karolina Matylda (Alicia Vikander), siostra króla Jerzego III, przybywa na dwór, by poślubić króla Chrystiana VII (Mikkel Boe Følsgaard). Wyobrażenia o romantycznym małżeństwie szybko zderzają się z rzeczywistością: król cierpi na chorobę psychiczną, prowadzi rozwiązłe, chaotyczne życie i coraz bardziej oddala się od swojej żony. Izolowana, pozbawiona wsparcia i możliwości choćby czytania ukochanych książek, Karolina Matylda zaczyna tracić nadzieję na jakąkolwiek bliskość, ale... do czasu. Na dworze pojawia się Johann Friedrich Struensee (Mads Mikkelsen), lekarz, który ma zająć się zdrowiem króla. Jest oczytany, rozsądny, nowoczesny, zafascynowany myślą Rousseau. Szybko zdobywa zaufanie Chrystiana, a dzięki temu wpływa na politykę państwa. Jego postępowe poglądy zaczynają zmieniać Danię. Jego relacja z królową staje się niezwykle namiętna, co będzie miało też polityczne konsekwencje. Alicia Vikander i Mads Mikkelsen w duecie, któremu trudno się oprzeć Alicia Vikander tworzy portret kobiety rozdartej między obowiązkiem a pożądaniem, a Mads Mikkelsen magnetyzuje absolutnie w każdej scenie. Razem budują emocjonalną, „zakazaną” oś filmu, która trzyma widza w napięciu do ostatniej minuty. Znakomity jest również Mikkel Boe Følsgaard, którego interpretacja króla Chrystiana jest jednocześnie intensywna, tragikomiczna i głęboko ludzka. Dlaczego warto wrócić do tego filmu? „Kochanek królowej” miał premierę ponad dekadę temu, ale wciąż ogląda się go z zachwytem. Również dlatego, że nie próbuje gonić współczesnych trendów, tylko pozostaje wierny emocjom, historii i świetnie opowiedzianej relacji. Film Arcela i Heisterberga pozostaje jednym z najciekawszych europejskich dramatów kostiumowych ostatnich lat. W HBO Max zyskuje drugie życie. To seans, który naprawdę warto odhaczyć, nawet jeśli na co dzień nie wybierasz filmów z epoki.
Wstrząsająca historia mężczyzny, który za długo tłumił emocje... Ten film wbija w fotel!
Na HBO Max pojawił się film „Nikt” i w krótkim czasie wskoczył na podium listy najpopularniejszych tytułów. Produkcja od razu przyciągnęła widzów mocnym tempem i energią.
Hutch Mansell to przykład faceta, który latami zamiata emocje pod dywan. Stara się być spokojny, przewidywalny, nie rzucać się w oczy. Do czasu...Domowe włamanie staje się momentem granicznym. Nie ma tu długiej filozofii. Ktoś przekracza granicę, a Hutch odpowiada. Tyle że jego reakcja uruchamia dużo większą spiralę przemocy, bo na jego drodze stają rosyjscy przestępcy. I nagle człowiek, którego nikt nie brał pod uwagę, staje się poważnym problemem dla ludzi, którzy zwykle nie mają z kim przegrać. To właśnie ta przemiana działa tak dobrze. Nie jest skomplikowana, ale trafia w punkt. Widz lubi patrzeć na kogoś, kto z dnia na dzień przestaje godzić się na bycie tłem. Odenkirk zaskakuje. To nie jest rola „z doskoku” Bob Odenkirk od lat ma opinię aktora z mocnym warsztatem, ale dotychczas kojarzono go raczej z emocjonalnymi rolami albo komedią. „Nikt” pokazuje go w zupełnie innej skali. I widać, że to nie jest próba na zasadzie „spróbuję i zobaczymy”. Aktor przeszedł intensywne przygotowania i na ekranie wygląda jak ktoś, kto naprawdę potrafi zrobić to, co robi jego bohater. To jedno z największych zaskoczeń filmu. Za całym projektem stoją ludzie, którzy doskonale wiedzą, jak prowadzić kino akcji. Scenariusz wyszedł spod ręki Dereka Kolstada. Reżyserię wziął na siebie Ilya Naishuller, znany z dynamicznego stylu. W obsadzie pojawiają się także Connie Nielsen, RZA, Aleksei Serebryakov i Christopher Lloyd. To zestaw, który gwarantuje, że na ekranie nie będzie ani chwili stagnacji. Dlaczego akurat ten film tak dobrze „wchodzi”? „Nikt” działa dzięki prostemu założeniu: widz ma dostać czystą energię. Bez nadęcia, bez prób udowadniania, że film akcji musi być czymś więcej. Tutaj liczy się tempo, charakter i satysfakcja z tego, że ktoś przez lata niedoceniany w końcu daje odpór. To kino, które trafia do odbiorcy zmęczonego nadmiarem powagi. Do kogoś, kto chce obejrzeć historię, w której bohater nie stoi w miejscu i nie tłumaczy, dlaczego robi to, co robi. Po prostu działa. I może właśnie dlatego tak szybko wskoczył na podium HBO Max. View oEmbed on the source website
HBO spełnia marzenie milionów widzów. Jeden z najlepszych kryminałów 2025 roku powróci!!!
HBO potwierdziło produkcję 2. sezonu hitowego serialu, który już zdobył miano najlepszego kryminału 2025 roku. Mark Ruffalo powróci jako dręczony problemami agent FBI.
„Grupa zadaniowa” powraca. HBO potwierdza 2. sezon HBO oficjalnie ogłosiło produkcję drugiego sezonu serialu „Grupa zadaniowa”, który zdobył ogromną popularność wśród widzów i krytyków w 2025 roku. Decyzja została potwierdzona przez prezesa platformy streamingowej, Caseya Bloysa, podczas konferencji prasowej w Nowym Jorku. Produkcja zyskała zielone światło dzięki znakomitej oglądalności oraz entuzjastycznemu odbiorowi pierwszego sezonu. W ciągu zaledwie trzech dni od premiery pierwszy sezon przyciągnął 3,1 mln widzów, co oznaczało wzrost o 36 proc. w porównaniu do wcześniejszego hitu HBO, „Mare z Easttown”. Serial został również znakomicie oceniony przez krytyków – na Rotten Tomatoes uzyskał aż 96% pozytywnych recenzji. Mark Ruffalo powróci jako agent FBI W drugim sezonie hitu ponownie zobaczymy Marka Ruffalo, który wciela się w główną rolę agenta FBI Toma Brandisa. Jest też byłym ksiądzem, który obecnie kieruje grupą operacyjną ścigającą sprawców brutalnych napadów rabunkowych na przedmieściach Filadelfii. Aktor, znany z ról w takich produkcjach jak „Avengers” czy „Biedne istoty”, powróci do roli bohatera nękanego nie tylko przez zawodowe wyzwania, ale i osobiste dramaty. Brandis w serialu mierzy się również z rodzinnym kryzysem – jego adoptowany syn przebywa w więzieniu, oczekując na wyrok. Złożone wątki psychologiczne i moralne czynią z „Grupy zadaniowej” nie tylko thriller kryminalny, ale też dramat o ludziach. „Grupa zadaniowa” – co wiemy o 2. sezonie? Choć szczegóły fabuły drugiego sezonu nie zostały jeszcze ujawnione, wiemy, że kontynuacja skupi się na dalszych losach Toma Brandisa i jego zespołu. W pierwszym sezonie agent FBI wraz z mniej doświadczonymi współpracownikami tropił sprawców napadów. W centrum historii znalazła się także nastolatka Maeve Prendergrast. Dziewczyna odkrywa, że jej wujek sprowadza na rodzinę śmiertelne niebezpieczeństwo, co wplątuje ją w kryminalną intrygę. Złożona narracja i przedstawienie różnych perspektyw – w tym przestępców, których motywacje nie są jednoznaczne – sprawiły, że serial spotkał się z uznaniem zarówno widzów, jak i krytyków. W drugim sezonie można spodziewać się dalszego pogłębiania relacji między postaciami oraz kolejnych zwrotów akcji. Z pewnością będzie się działo. Twórcy, pierwszym sezonem, postawili sobie poprzeczkę naprawdę wysoko. Widzowie mają nadzieję, że sprostają ich oczekiwaniom. „Grupa zadaniowa” to jeden z lepszych seriali kryminalnych 2025 roku Sukces pierwszej części pod względem oglądalności oraz ocen był kluczowym czynnikiem, który wpłynął na decyzję HBO o kontynuacji. 3,1 mln widzów w trzy dni od premiery to wynik, który przebił wcześniejsze produkcje HBO, a 96% pozytywnych opinii na Rotten Tomatoes świadczy o wyjątkowo dobrym kinie. Kryminał został nawet nazwany jednym z lepszych tego roku. Twórca, Brad Ingelsby, który jest też autorem scenariusza do „Mare z Easttown”, od początku podkreślał, że ma nadzieję na stworzenie kolejnych odcinków „Grupy zadaniowej”. Jego marzenie się spełniło, a on sam, w wywiadzie z „Variety”, przyznał, że jest niezwykle podekscytowany powrotem do pracy. Obsada i twórcy „Grupy zadaniowej” W obsadzie drugiego sezonu ponownie zobaczymy znane z pierwszej serii twarze. Oprócz Marka Ruffalo, wystąpią również Emilia Jones („CODA”), Tom Pelphrey („Ozark”), Alison Oliver („Wichrowe wzgórza”), Fabien Frankel („Ród smoka”), Thuso Mbedu („Królowa wojownik”) i Martha Plimpton („Goonies”). Za produkcję odpowiada Brad Ingelsby. Wszystko wskazuje na to, że kontynuacja „Grupy zadaniowej” ma szansę powtórzyć sukces poprzedniego sezonu i ponownie dostarczyć widzom emocji, które uczyniły z serialu jeden z największych hitów HBO 2025 roku. Czekamy! View oEmbed on the source website
Widzowie HBO Max mówią, że to film, który zostaje w człowieku jeszcze długo po napisach końcowych
„Ostatni pojedynek” znów przyciąga uwagę widzów HBO Max, wchodząc do ścisłej czołówki najchętniej oglądanych filmów. To historia pełna zdrad, ambicji i dramatycznej walki o prawdę, która porusza niezależnie od epoki.
Na HBO Max znów zrobiło się głośno. Tym razem za sprawą tytułu, który przez lata przesuwał się gdzieś na margines premier, a dziś wraca z pełną mocą. „Ostatni pojedynek”, dramat historyczny Ridleya Scotta, wspina się na listy najpopularniejszych produkcji platformy, a widzowie piszą wprost: to film, który zostaje w człowieku jeszcze długo po tym, gdy miną napisy. To jedna z tych historii, które, mimo średniowiecznego klimatu, rezonują w zaskakująco aktualny sposób. Scott opowiada o zazdrości, władzy, ambicji i prawie, które zbyt często sprzyjało silniejszym. Historia, która ciąży jak wyrok Akcja filmu przenosi nas do XIV-wiecznej Francji. Jean de Carrouges i Jacques Le Gris, dawniej przyjaciele i sojusznicy, w pewnym momencie stają po przeciwnych stronach barykady. Le Gris jest faworyzowany przez pana feudalnego, a narastający konflikt między mężczyznami wybucha, gdy Marguerite, żona Jeana, oskarża Jacquesa o gwałt. To moment, w którym film zmienia się z rycerskiego dramatu w opowieść o prawdzie, która nie może przebić się przez społeczne uprzedzenia. Kiedy sąd królewski nie potrafi ustalić winy ani niewinności, zapada ostateczna decyzja: pojedynek na śmierć i życie. Wygrany będzie miał rację, dosłownie. Jednak stawką nie jest tu wyłącznie honor. Jeśli Jean przegra, Marguerite zostanie uznana za krzywoprzysiężczynię. A to oznacza karę śmierci. Trzy wersje jednej tragedii Scott opowiada tę historię z trzech perspektyw: Jeana, Jacquesa i Marguerite. To zabieg znany, ale w jego rękach wyjątkowo skuteczny. Reżyser nie tylko prowadzi widza przez labirynt subiektywnych wspomnień, lecz także krok po kroku obnaża mechanizmy przemocy, gaslightingu i społecznego przyzwolenia. Marguerite, świetnie zagrana przez Jodie Comer, jest tu najważniejszym głosem, na początku cichym, ale w finale potężnym. To jej perspektywa budzi największe emocje. Obsada, która dźwiga cały ciężar historii Adam Driver w roli Jacquesa Le Gris i Matt Damon jako Jean de Carrouges tworzą duet, który znakomicie podkreśla kontrast między bohaterami. W obydwu widać ambicję, dumę i rany, choć nie we wszystkich odsłonach tej historii wyglądają tak samo. Comer z kolei, krucha, silna, wściekła, zrozpaczona, jest sercem tego filmu. Co mówią widzowie HBO Max? Opinie są emocjonalne, przemyślane i pełne podziwu. „Dawny Scott powrócił pięknie odmalowując Średniowiecze kamerą Wolskiego. Ciekawa, kameralna historia, ze słusznym przesłaniem” — zauważa jeden z komentujących. Inny dodaje: „Oto istota nieograniczonej władzy mężczyzn nad kobietami. Brawa dla średniowiecznej przedstawicielki ruchu #MeToo”. Chwalona jest również struktura narracyjna: „Jedna historia, trzy różne perspektywy, które nawzajem się dopełniają. Scott wrócił w wielkiej formie”. Piękne są także zdjęcia i klimat: „Dawno nie widziałem tak świetnie uchwyconego średniowiecza i demitologizację eposu rycerskiego”. To nie jest film lekki ani wygodny. To produkcja, która, jak piszą widzowie, „trafia mocno i zostawia ślad”. I nic dziwnego, że na HBO Max zaczyna zdobywać drugie życie. View oEmbed on the source website
Nowy kostiumowy romans z Diane Kruger wleciał na HBO i... podzielił widzów. Jednych irytuje, a innych wciąga i intryguje!
HBO Max wypuściło premierowy odcinek „Intrygantki”, serialu, który od miesięcy określano jako świeże spojrzenie na „Niebezpieczne związki”. Produkcja miała być feministyczną reinterpretacją klasyki, pełną emocji i prowokacji. I owszem, emocje są, chociaż nie zawsze te, o które twórcom mogło chodzić. Serial bywa chaotyczny, momentami naiwny, ale jednocześnie tak efektowny wizualnie, że trudno przestać go oglądać.
„Intrygantka” to nowa kostiumowa propozycja HBO Max, inspirowana światem z powieści „Niebezpieczne związki”. Jest piękna, zmysłowa i momentami kompletnie odrealniona. A jednak przyciąga jak magnes. „Intrygantka”: Prequel bez zahamowań, czyli młodość markizy Merteuil Twórcy nie adaptują powieści Choderlosa de Laclos wprost. Zamiast tego cofają się do momentu, w którym przyszła markiza Merteuil dopiero zaczynała odkrywać swoją pozycję w świecie zdominowanym przez męskie przywileje. Poznajemy ją jako młodą kobietę uwiedzioną przez Valmonta, a później osobę, która zderza się z brutalną konsekwencją męskiej manipulacji. Kiedy prawda wychodzi na jaw, łączące ich mosty płoną, a bohaterka trafia pod skrzydła Madame de Rosemonde. To właśnie tam uczy się wykorzystywać własną siłę i urok jako narzędzia przetrwania. Serial prowadzi ją przez kolejne etapy życia, starając się zarysować motywacje, które doprowadzą do narodzin bezwzględnej, wyrachowanej kobiety znanej z literackiego pierwowzoru. Twórcy nie próbują jej wybielać, a raczej pokazują, że w realiach XVIII wieku, aby przeżyć, trzeba było nauczyć się grać równie ostro jak mężczyźni. „Intrygantka” już na HBO. Kostiumy i zmysłowość wygrywają ze scenariuszem „Intrygantka” jest sensualna, nasycona erotycznym napięciem i pięknem scenografii. To świat wykwintnych rezydencji, jedwabnych sukni i misternych fryzur, który zrealizowano z ogromnym rozmachem. Problem w tym, że w pewnym momencie twórcy zaczną polegać na tych elementach aż za bardzo. Z każdym odcinkiem widać, jak serial wplątuje się we własne sidła. Zamiast budować wiarygodne relacje czy pogłębiać bohaterów, stawia przed nimi coraz bardziej absurdalne, erotyczne wyzwania. Choć takie sceny mogą wywołać uniesienie brwi, nie odbierają serialowi lekkiej przyjemności oglądania. To po prostu poprawny kostiumowy romans, którego główną siłą są scenografie i dobrze dobrana obsada. I choćby nie wiem jak, starał się być kontrowersyjny, to taki nie jest. Raczej osadza się bezpiecznie w trendzie „feministycznych reinterpretacji”, który zaczyna powoli tracić świeżość. Nowy serial HBO „Intrygantka”: Recenzje widzów Pod pierwszym odcinkiem szybko pojawiły się komentarze widzów i to takie, które świetnie pokazują, jak różnie odbierana jest ta produkcja. „Połączenie Emily w Paryżu z Wielką — zapowiada się ciekawie” — napisała jedna z użytkowniczek. Inna zachwyca się wiernością wobec literackiego tła: „Serial wierny oryginałowi literackiemu. Intryga zawiązuje się powoli... a mamy tu jakby prequel ‘Liaisons dangereuses’, czyli formowanie hrabiny de Morteuil. Czekam niecierpliwie na więcej”. Nie brakuje też głosów krytycznych: „Ładne stroje, porządne aktorstwo, ale emocje jak na grzybach”, „Bezpieczne związki. I potwornie nudne”. „Intrygantka” dzieli widzów. Jedni zobaczą w niej stylowy kostiumowy romans, inni zbyt łagodną, przewidywalną reinterpretację. Jeśli lubisz seriale pełne przepychu, dworskich tajemnic i narastającej gry pozorów – to ten tytuł przypadnie ci do gustu. Jednak jeśli liczysz na nowe „Niebezpieczne związki” albo odważny, bezkompromisowy feministyczny manifest, to możesz poczuć niedosyt. „Intrygantka” to przede wszystkim efektowny kostiumowiec. I choć chwilami bywa zbyt grzeczny, nadal potrafi wciągnąć na dłużej, niż można by się tego po nim spodziewać. View oEmbed on the source website
Ten mroczny kryminał to ukryta perełka HBO, o której prawie nikt nie słyszał. „Jeden z najlepszych seriali, jakie obejrzałam w tym roku”
Nie wszystkie genialne seriale trafiają na listy najgłośniejszych premier. „Powrót Millie Black” to doskonały przykład produkcji, która przeszła niemal bez echa, zwłaszcza w Polsce, a jednocześnie zgromadziła grono wiernych fanów i zdobyła entuzjastyczne recenzje krytyków. Dzieło zdobywcy Nagrody Bookera Marlona Jamesa zadebiutowało na HBO Max i od tamtej pory uchodzi za jedną z najbardziej niedocenionych pozycji platformy.
Produkcja zabiera widzów na Jamajkę, gdzie Millie Black, była funkcjonariuszka Scotland Yardu wraca po latach na rodzinną wyspę i wplątuje się w śledztwo dotyczące zaginionej nastolatki. Wydawałoby się, że to klasyczna sprawa zaginięcia, jednak trop szybko prowadzi do znacznie mroczniejszych tajemnic. Gęsty klimat Karaibów, mocny scenariusz i tylko pięć odcinków sprawiają, że to idealna propozycja na jeden intensywny wieczór. „Powrót Millie Black”: Historia, która wciąga bez reszty „Powrót Millie Black” oferuje duszną atmosferę Jamajki, dynamiczną relację detektywów i stopniowo odsłanianą intrygę. To pierwszy serial Marlona Jamesa — i od razu dowód na to, że uznany pisarz potrafi przenieść swój literacki talent na ekran. Produkcja uzyskała 100 proc. pozytywnych recenzji w zagranicznych mediach, co mówi samo za siebie. Choć polscy odbiorcy mogliby go przeoczyć, zagraniczni widzowie nie kryją entuzjazmu. W sieci pojawiają się komentarze, że to „jeden z najlepszych seriali, jakie obejrzałam w tym roku” oraz „jeden z najlepszych kryminałów, jakie widziałem od dawna”. Wielu internautów pisze, że trafili na tę produkcję przypadkowo i nie są zawiedzeni. Nie brakuje jednak różnorodnych opinii — niektórzy doceniają unikalny klimat Jamajki, nawet jeśli zagadka nie okazała się do końca spektakularna. Są też głosy zdecydowanie bardziej krytyczne, zwracające uwagę na tempo opowiadania i wybory fabularne w drugiej części sezonu, co pokazuje, że to produkcja specyficzna, ale przez to zdecydowanie warta uwagi. „Powrót Millie Black”: gdzie obejrzeć? „Powrót Millie Black” to propozycja dla widzów, którzy cenią kryminały z wyrazistym klimatem i literacką głębią. To mała klimatyczna perełka HBO, idealna dla tych, którzy chcą odkryć coś spoza mainstreamu. Serial jest dostępny w całości na platformie HBO. I jeśli wierzyć fanom: pięć odcinków mija w mgnieniu oka. View oEmbed on the source website
Najnowszy film twórcy „Barbarzyńców” wreszcie trafił do streamingu i już jest numerem 1. „Straszny, śmieszny i diabelnie inteligentny”
„Zniknięcia” to jeden z najciekawszych i najoryginalniejszych filmów mijającego roku. Zasadniczo jest to horror, ale śmiało wykracza poza gatunkowe schematy i inteligentnie bawi się z widzem. Stoi za nim Amerykanin Zach Cregger, który wyreżyserował go do własnego scenariusza i tym samym umocnił swoją pozycję artysty z własną, wyjątkową i całkowicie osobną wizją tego, jak powinien wyglądać nowoczesny film grozy.
Ten twórca nie pojawił się bowiem znikąd. Widzowie zwrócili na niego uwagę już w 2022 roku, gdy Cregger pokazał niezwykle ciekawych „Barbarzyńców”, czyli swój pierwszy autorski horror, który jasno dawał do zrozumienia, że mamy do czynienia z nowym, reżyserskim talentem i warto będzie czekać na jego kolejne dokonania. No i doczekaliśmy się. „Zniknięcia” są jeszcze lepsze. Właśnie pojawiły się na HBO i z tego, co widzę, obecnie są na pierwszym miejscu oglądalności. Wcale mnie to nie dziwi. Miasteczko, w którym kryje się tajemnica Właściwie im mniej się wie o tym filmie przed seansem, tym lepiej, ale ciekawość jest zawsze silniejsza od rozsądku, więc każdy chce się jednak dowiedzieć, co i jak. Ulegnijmy tej pokusie. Pewnej nocy o 2:17 w małym amerykańskim miasteczku Maybrook w Pensylwanii siedemnaścioro dzieci wybiega ze swoich domów i znika w ciemnościach. Nikt nie wie, co z nimi stało. Ponieważ oficjalne śledztwo się przeciąga i nie przynosi żadnych rezultatów, rodzice z coraz większą desperacją domagają się wyjaśnień i w Maybrook rośnie napięcie. Wszystkie zaginione dzieci chodziły do jednej klasy, którą zajmowała się Justine Gandy (w tej roli świetna Julia Garner), więc teraz na niej skupia się gniew rodziców, irracjonalnie przekonanych, że tak naprawdę nauczycielka dobrze wie, co się stało, ale z jakiegoś powodu nie chce tego wyjawić. Szczególnie napastliwy jest Archer Graff (grany przez jak zawsze znakomitego Josha Brolina), który nie chce dać nauczycielce spokoju i nieustannie ją śledzi, wiedziony obsesyjnym przekonaniem, że doprowadzi go to do odkrycia, co się stało z jego synem. Ona zaś – zawieszona w obowiązkach i wykluczona ze społeczności – topiąc lęki i frustracje w alkoholu, śledzi jednego ze swoich wychowanków, Alexa (w którego wciela się młodziutki, ale bardzo zdolny Cary Christopher), jedynego ucznia z jej klasy, który nie zniknął. Kiedy drogi zaciętego ojca i upartej nauczycielki w końcu się przetną sprawy zaczną się wyjaśniać. Ale w sposób, którego nikt się nie spodziewał. Strach, śmiech, totalne zaskoczenie Film Zacha Creggera jest niezwykle pomysłowy i świeży. Odważnie miesza ze sobą horror, czarną komedię, psychologiczny dramat i współczesną baśń, a do tego bardzo sprawnie podsyca ciekawość za pomocą nielinearnej narracji. Wydarzenia pokazywane są z perspektywy różnych bohaterów i z każdym kolejnym epizodem dowiadujemy się czegoś nowego. Narracja jest tak zręcznie poprowadzona, że daje widzowi sugestywne złudzenie, że łączy kropki razem z bohaterami, dlatego „Zniknięcia” intrygują, błyskawicznie przykuwają uwagę i nie puszczają jej aż do samego końca. Chociaż największe zalety tego filmu mogą się również okazać największymi wadami dla kogoś, kto oczekuje całkowicie klasycznego, gatunkowego horroru z duchami, nawiedzonym domem czy wampirami. Takiego straszenia jest tu bardzo mało. Nie ten adres. Creggera interesuje coś innego – stawia bardziej na atmosferę, podskórne napięcie, konsternację i dysonans poznawczy, który doprowadza widza do sytuacji, w której ciągle pyta samego siebie: co tu się właściwie dzieje? Dlaczego czasem podskakuję ze strachu, a innym razem zanoszę się śmiechem? Jakby na to nie patrzeć „Zniknięcia” są filmem jedynym w swoim rodzaju – zjawiskowym, pomysłowym, świeżym i nowoczesnym – który po prostu trzeba zobaczyć. Gdzie można obejrzeć „Zniknięcia”? Film dostępny jest na platformie HBO. View oEmbed on the source website
Krytycy są zgodni: najlepszy blockbuster tego roku wreszcie w streamingu!
Jeszcze niedawno „Superman” Jamesa Gunna przyciągał tłumy do kin, a dziś można go zobaczyć bez wychodzenia z domu. Film, który wywołał ogromne emocje wśród fanów komiksów i kina superbohaterskiego, trafił właśnie do biblioteki HBO Max.
To wyjątkowy moment dla Warner Bros. i całego uniwersum DC. „Superman” nie tylko zapowiada nowy etap w historii filmowych adaptacji komiksów, lecz także pokazuje, w jakim kierunku podąża wizja Gunna i Petera Safrana, szefów DC Studios. Widzowie mają teraz okazję sprawdzić, czy rzeczywiście jest to najlepsza produkcja superbohaterska tego roku. „Superman” z nową energią. Gunn odświeża mit bohatera W najnowszym filmie David Corenswet wciela się w tytułowego herosa, który na co dzień jest niepozornym dziennikarzem Clarkiem Kentem. Jego życie toczy się pomiędzy redakcją „Daily Planet”, relacją z Lois Lane (Rachel Brosnahan) a nieustanną walką ze złem. Najgroźniejszym przeciwnikiem jest Lex Luthor, grany przez Nicholasa Houlta – bezwzględny biznesmen, którego obsesja na punkcie Supermana staje się motorem fabuły. Gunn łączy tu klasyczne motywy z nowoczesnym podejściem, serwując dynamiczną akcję, ale i wyraźny komentarz społeczny. Nie chodzi tutaj wyłącznie o widowisko pełne efektów specjalnych. Nowy „Superman” jest o sile ideałów, a wręcz o miejscu bohaterów we współczesnym świecie. To podejście, które odświeża mit herosa. Produkcja trafia zarówno do wiernych fanów komiksów, jak i do tych, którzy szukają w kinie bardziej uniwersalnych treści. Obsada, która nie zawodzi i kreacje, które zapadają w pamięć David Corenswet udowodnił, że potrafi nadać Supermanowi nową charyzmę. Rachel Brosnahan z kolei pokazuje Lois Lane jako bohaterkę z charakterem i własną narracją, daleką od stereotypowych ról kobiecych w tego typu produkcjach. Nicholas Hoult w roli Luthora dostarcza intensywnego, niepokojącego portretu złoczyńcy, który hipnotyzuje ekranowym chłodem i wyrachowaniem. U boku głównej trójki wystąpili także m.in. Nathan Fillion, Isabela Merced i Anthony Carrigan, a każdy z nich wniósł do uniwersum DC swój wyrazisty akcent. Dzięki temu „Superman” nie jest jedynie opowieścią o jednym herosie, ale pełnym życia światem, w którym każda postać ma swoje miejsce. Reakcje widzów i krytyków – film, który porusza i bawi Już w kinach produkcja cieszyła się ogromnym zainteresowaniem, a teraz w streamingu szybko wspina się na szczyt popularności. Wielu widzów zwraca uwagę, że to jedna z najbardziej udanych adaptacji ostatnich lat. „Dawno nie widziałam tak spójnego i pełnego serca filmu superbohaterskiego” – napisała jedna z internautek. Inny widz podkreślał: „To pierwszy Superman, z którym naprawdę się utożsamiam”. Opinie krytyków są równie pozytywne. Doceniono świeżość spojrzenia Jamesa Gunna i wyczucie tempa. W połączeniu z efektami wizualnymi najwyższej klasy daje to produkcję, która może wyznaczyć nowy kierunek w kinie komiksowym. „Superman” Jamesa Gunna od 19 września 2025 roku jest dostępny online na platformie HBO Max. View oEmbed on the source website
„Ród smoka” powraca z 3. sezonem! Na tę wiadomość czekały miliony fanów
„Ród smoka” powraca. HBO potwierdziło, że 3. sezon jednego z najgłośniejszych seriali fantasy ostatnich lat zadebiutuje w przyszłym roku. To wiadomość, na którą czekały miliony fanów na całym świecie.
„Ród smoka”, który jest prequelem „Gry o tron”, od początku wzbudza ogromne emocje – zachwyca rozmachem, budzi kontrowersje i prowokuje dyskusje. Pokazuje wojnę domową w Westeros z brutalną szczerością, a smoki – choć widowiskowe – nie przyćmiewają tego, co najważniejsze: politycznych intryg i bezwzględnej walki o władzę. Oto wszystko, coś wiemy na temat 3. sezonu hitu. „Ród smoka” - sezon 3. Wielkie widowisko wraca w 2026 roku Casey Bloys, dyrektor generalny HBO i HBO Max, w rozmowie z Deadline potwierdził, że premiera 3. sezonu „Rodu smoka” zaplanowana jest na lato 2026 roku. Choć dokładnej daty jeszcze nie podano, najbardziej prawdopodobny termin to czerwiec. Twórcy pozostają wierni rytmowi premier co dwa lata – pierwszy sezon zadebiutował w 2022, drugi w 2024, a teraz czas na kontynuację. Nowa odsłona ma być kolejnym etapem Tańca Smoków – wojny domowej, która rozdzieliła rodzeństwo, przyjaciół i całe rody. Fabuła rozwija wątki Rhaenyry i Alicent, dwóch kobiet, które uosabiają nie tylko polityczne, ale i osobiste napięcia epoki. „Ród smoka” - opinie Choć część fanów przyznaje, że poziom serialu bywa nierówny, większość nie ma wątpliwości, że to właśnie on przywrócił emocje znane z pierwszych sezonów „Gry o tron”. „Jeden z najlepszych seriali ostatnich lat. Fantasy ‘Sukcesja’” – napisał jeden z oglądających. Inny dodał: „Klimat i poziom zachowany z pierwszych sezonów GoT”. Nie brakuje też głosów krytycznych. „S1 – 7, S2 – 4,5. Dużo słabszy” – ocenił inny widz, wskazując, że emocje pierwszej odsłony trudno było utrzymać. Produkcja bez wątpienia budzi skrajne emocje, ale właśnie dzięki temu wciąż przyciąga widzów i wywołuje gorące dyskusje. Czekacie na 3. sezon? „Ród smoka” - sezon 3. Westeros znów zapłonie Nowy sezon ma kontynuować wątki zdrad, politycznych spisków i zmieniających się sojuszy, które są kwintesencją świata stworzonego przez George’a R.R. Martina. Fani oczekują kolejnych dramatycznych zwrotów akcji, spektakularnych scen batalistycznych i rozwinięcia relacji między bohaterami, które od początku budują napięcie w „Rodzie smoka”. Jak ujęła to jedna z widzek: „Każdy odcinek oglądam z zapartym tchem”. A inny fan podsumował krótko: „Czuć epickość i klimat GoT. Dracarys!”. „Ród smoka” – 3. sezon zadebiutuje latem 2026 roku. Nowe odcinki będzie można oglądać w HBO i HBO Max. View oEmbed on the source website
Jeden z najmocniejszych polskich seriali wraca z nowym sezonem. Znamy szczegóły!
Serial „Odwilż” doczekał się kontynuacji. HBO Max oficjalnie ogłosiło datę premiery 3. sezonu, który już w październiku ponownie przeniesie widzów do mrocznego Szczecina, gdzie policjantka Katarzyna Zawieja stanie naprzeciw kolejnym, jeszcze bardziej niebezpiecznym przeciwnikom.
„Odwilż” to jeden z najgłośniejszych polskich kryminałów ostatnich lat – intensywny, realistyczny i pozbawiony łatwych odpowiedzi. Każdy sezon przyciągał przed ekrany nie tylko fanów gatunku, ale i widzów, którzy szukają seriali z mocnym ładunkiem emocjonalnym i społecznym komentarzem. Teraz czas na kolejną odsłonę tej opowieści. Kiedy start emisji? „Odwilż” - kryminał, który nie daje chwili wytchnienia. Czego się spodziewać? Po pierwszych zapowiedziach widać, że nowym sezonem twórcy nie zamierzają obniżać poprzeczki. Tym razem w centrum śledztwa znajdzie się nie brutalne morderstwo, ale równie niepokojący temat – fentanyl, który zaczyna krążyć po szczecińskich szkołach. Policja trafia na trop handlarzy, a za ich plecami pojawia się przedsiębiorca Dawid Nowak, podejrzewany o udział w narkotykowym procederze. Powrót do miasta Marka Lańskiego dodatkowo komplikuje sprawę, ściągając Zawieję na ścieżkę, z której trudno będzie zawrócić. W nowym sezonie komisarz Zawieja traci swoją pozycję – zostaje zdegradowana do roli mundurowej funkcjonariuszki. To efekt jej wcześniejszych decyzji, które wielokrotnie balansowały na granicy prawa. Dla bohaterki nie jest to jednak powód, by wycofać się z działań. Wręcz przeciwnie – angażuje się jeszcze mocniej, wbrew zakazom i procedurom, w sprawę handlu narkotykami. W śledztwie wspierają ją Tomasz Woźniak, Piotr Madejski i Ada Kamińska. Jej życie prywatne również nie daje spokoju – skomplikowany związek z Trepą staje się coraz trudniejszy do utrzymania w tajemnicy. „Odwilż” - obsada i twórcy, którzy wiedzą, jak budować napięcie Za reżyserię 3. sezonu odpowiada Xawery Żuławski, a scenariusz przygotowali Kevin Rundle i Bartosz Janiszewski. Obsada pozostaje jednym z najmocniejszych punktów produkcji – oprócz Katarzyny Wajdy i Bartłomieja Kotschedoffa w najnowszych odcinkach zobaczymy m.in. Piotra Trojana, Karola Dziubę, Martę Malikowską, Juliusza Chrząstowskiego, Nikodema Rozbickiego, Wojciecha Błacha, Tomasza Schuchardta, Ewę Skibińską, Andrzeja Grabowskiego, Agnieszkę Suchorę i Adam Bobika. To nazwiska, które gwarantują emocje na najwyższym poziomie. Zobaczcie, kiedy premiera wyczekiwanego sezonu. „Odwilż” - data premiery, gdzie oglądać? „Odwilż” powraca i to już bardzo niedługo. 3. sezon produkcji zadebiutuje za mniej niż miesiąc, bo 17 października. Obejrzycie go w HBO Max. Zobaczcie zapowiedź, która kilka dni temu ujrzała światło dzienne. Czekacie? View oEmbed on the source website
Poruszający i zarazem wstrząsający serial wojenny HBO Max. Do tej roli Jacob Elordi musiał przejść drastyczną metamorfozę
„Ścieżki na daleką północ” to najnowsza produkcja HBO Max, w której Jacob Elordi wciela się w lekarza zmuszonego do walki o życie towarzyszy w obozie jenieckim. To rola, dla której aktor przeszedł drastyczną metamorfozę i pokazał twarz, jakiej widzowie jeszcze nie znali.
W „Ścieżkach na daleką północ” wojna pokazana jest oczami człowieka, który walczy nie tylko o życie towarzyszy, ale też o pamięć o miłości sprzed lat. To właśnie to uczucie – kruche, a zarazem potężne – staje się najważniejszym motywem całej opowieści. Sprawdź szczegóły i planuj seans jak najszybciej – nie pożałujesz. Justin Kurzel i Jacob Elordi – duet, którego nikt się nie spodziewał Za reżyserię odpowiada Justin Kurzel – twórca, który nie boi się tematów trudnych i kontrowersyjnych. Wcześniej wstrząsnął publicznością filmem „Nitram”, a jeszcze wcześniej zaproponował własną, mroczną wizję „Makbeta”. Tym razem sięgnął po powieść Richarda Flanagana i przeniósł ją na ekran z lodowatą precyzją. Jego styl narracji – powolny, chłodny, pozbawiony upiększeń – sprawia, że serial ogląda się jak dokument o ludzkim cierpieniu. Największym zaskoczeniem pozostaje jednak Jacob Elordi. Dotychczas kojarzony z „Euforią” i „Saltburn”, w „Ścieżkach na daleką północ” pokazuje pełnię aktorskiej odwagi. Znika w nim hollywoodzki blask, a pojawia się człowiek wyniszczony wojną. Elordi, podobnie jak jego ekranowi partnerzy – Odessa Young, Ciarán Hinds czy Simon Baker – nie tylko grają, ale wręcz żyją swoimi postaciami. Widać to zwłaszcza w fizycznej metamorfozie: drastycznie schudli, by oddać realia życia w obozie. „Ścieżki na daleką północ” – wojna pokazana inaczej niż kiedykolwiek. Recenzja To nie jest klasyczna produkcja wojenna. Kurzel nie zabiera widza na pole bitwy, lecz zamyka go w obozie jenieckim w tropikalnej dżungli. Rok 1943, budowa Kolei Birmańskiej – zwanej Koleją Śmierci – i grupa alianckich więźniów zmuszanych do nieludzkiej pracy. Wśród nich Dorrigo Evans, młody podporucznik i lekarz, który każdego dnia staje do nierównej walki o życie towarzyszy. „Ścieżki na daleką północ” nie unikają naturalistycznych obrazów. Tortury, głód, tropikalny skwar – to elementy, które uderzają z brutalną szczerością. Ale tym, co najmocniej chwyta za serce, jest wewnętrzny świat Evansa. Mimo traumatycznych przeżyć jego myśli wracają do Amy, żony wuja, z którą przed wojną połączył go zakazany romans. Wspomnienie tej miłości staje się dla bohatera jedyną kotwicą w świecie chaosu i cierpienia. To historia o tym, że wojna nie kończy się wraz z zawarciem pokoju. Zostaje w człowieku na lata – jako trauma, którą trudno wymazać, i jako niewidzialna rana przenoszona na kolejne pokolenia. Serial nie zapewnia widzowi komfortu, ale właśnie dlatego jest tak przejmujący. To obraz o cenie przetrwania, o sile pamięci i o tym, że nawet najpiękniejsze uczucia mogą zostać brutalnie przerwane przez historię. Odbiór serialu jest niezwykle emocjonalny – widzowie podkreślają zarówno jego siłę artystyczną, jak i uczucie „ciężaru”, jaki zostawia po seansie: „Wątki wojenne i romansu wypadły dobrze, za to współczesny wybijał mnie z rytmu, dopiero w ostatnim odcinku zrozumiałem, że był potrzebny. Ostatnie 10 minut wow!”, „Powolne, skupione na emocjach i traumie kino wojenne. Serial jakże niepasujący formą do obecnych produkcji, a zarazem lepszy od wielu z nich”. Wielu internautów docenia atmosferę i realizację. Jedna z nich nazwała go „wstrząsającym i poruszającym”, chwaląc mistrzowskie odwzorowanie realiów obozowej niewoli. Pojawiają się też porównania do literackiego pierwowzoru – większość widzów uważa „Ścieżki na daleką północ” za bardzo dobrą ekranizację wybitnej powieści. „Ścieżki na daleką północ” – czy to prawdziwa historia? Richard Flanagan w 2014 roku otrzymał Nagrodę Bookera za powieść „Ścieżki na daleką północ”, na której oparto scenariusz. Produkcja uderza w widza realizmem, ale warto pamiętać, że jej główny bohater Dorrigo Evans jest postacią fikcyjną. Natomiast opowiedziana w niej historia jest mocno zakorzeniona w faktach – pokazuje losy alianckich jeńców zmuszanych do pracy przy budowie Kolei Birmańskiej, znanej jako Kolej Śmierci. Inspirowano się też realnymi postaciami. Najczęściej wymienianym pierwowzorem Evansa, jest australijski chirurg Edward „Weary” Dunlop, który podczas wojny trafił do japońskiej niewoli i kierował grupą jeńców w obozie w Tajlandii. Podobnie jak w serialu, walczył o życie więźniów, a po wojnie wrócił do Australii i został cenionym lekarzem. „Ścieżki na daleką północ” – obraz, który zostaje w pamięci Kurzel świadomie buduje opowieść powoli, niemal hipnotycznie. Zimne barwy, niepokojące dźwięki dżungli i patetyczna muzyka sprawiają, że każda scena wywołuje w widzu dyskomfort. To celowy zabieg – widz nie ma czuć się bezpiecznie, bo w świecie bohaterów bezpieczeństwo nie istnieje. Jacob Elordi udowadnia, że potrafi przekroczyć granice, by oddać prawdę postaci. Widzowie znający go z „Euforii” zobaczą zupełnie innego aktora – bardziej dojrzałego, surowego i gotowego do poświęceń. Ta rola może okazać się punktem zwrotnym w jego karierze, bo udowadnia, że jest nie tylko gwiazdą młodego pokolenia, ale też artystą zdolnym do kreacji na najwyższym poziomie. Pięcioodcinkowy serial miał premierę 1 maja i od tego dnia jest dostępny na platformie HBO Max. To propozycja dla widzów, którzy oczekują od seriali czegoś więcej – mocnego doświadczenia, które prowokuje do refleksji. View oEmbed on the source website
Widzowie są zachwyceni tym mocnym kryminałem. Jedna z lepszych propozycji na jesień 2025
HBO Max prezentuje nową miniserię, która od pierwszych zapowiedzi budzi ogromne emocje. To mroczna historia rozgrywająca się w Filadelfii, gdzie prawo i przestępczość spotykają się w niebezpiecznym uścisku.
W tym artykule: 1. „Grupa zadaniowa” – fabuła 2. „Grupa zadaniowa” – obsada i twórcy 3. „Grupa zadaniowa” – opinie 4. „Grupa zadaniowa” – zwiastun, gdzie obejrzeć? Za produkcję „Grupy zadaniowej”, bo tak brzmi tytuł nowego serialu, odpowiada Brad Ingelsby – scenarzysta znany z „Mare z Easttown”. Tym razem pokazuje inne oblicze kryminału: zamiast zagadki „kto zabił” dostajemy opowieść o moralnych wyborach, granicach człowieczeństwa i konsekwencjach, które trudno odwrócić. Zobaczcie. „Grupa zadaniowa” – fabuła Głównym bohaterem jest agent FBI Tom Brandis – doświadczony, ale zmagający się z osobistą tragedią wdowiec. Wraca do pracy, by poprowadzić specjalny zespół zajmujący się serią brutalnych napadów na magazyny należące do narkotykowych gangów. Równolegle poznajemy Robbiego – zwyczajnego mężczyznę, ojca i pracownika firmy wywożącej śmieci. Z grupą znajomych zaczyna dokonywać skoków, które szybko wymykają się spod kontroli. To dwie historie, które stopniowo się splatają, prowadząc do starcia, w którym nie ma niewinnych. „Grupa zadaniowa” – obsada i twórcy W rolę agenta Brandisa wcielił się Mark Ruffalo, znany m.in. z „Spotlight” czy roli Hulka w MCU. Obok niego występują Tom Pelphrey („Ozark”), a także Alycia Debnam-Carey, Michael Kelly i Molly Parker. Twórcą serialu jest Brad Ingelsby, autor scenariusza do nagradzanej „Mare z Easttown”. Reżyserię powierzono Jeremiahowi Zagarowi, a zdjęcia kręcono w autentycznych lokacjach Filadelfii, co nadaje historii surowości i realizmu. Jedna noc wystarczyła, by o tym serialu zrobiło się głośno. To nowy hit Prime Video! „The Runarounds” to młodzieżowa opowieść o muzyce, przyjaźni i poszukiwaniu własnej drogi. Jeśli szukacie serialu na poprawę humoru, to dobrze trafiliście! „Grupa zadaniowa” – opinie Pierwsze recenzje podkreślają, że „Grupa zadaniowa” nie jest typowym kryminałem. Zamiast zagadki do rozwiązania otrzymujemy dramat o ludziach rozdartych między lojalnością wobec rodziny a desperacją. Krytycy zwracają uwagę na gęstą atmosferę i świetne aktorstwo – szczególnie Ruffalo, który w roli zmęczonego agenta pokazuje nowe oblicze. Widzowie chwalą też tempo narracji i to, że każda decyzja bohaterów ma realne konsekwencje. Serial nazywany jest jednym z najmocniejszych punktów tegorocznej oferty HBO. To produkcja, która nie stawia na łatwe rozwiązania ani szybkie zwroty akcji. Zamiast tego dostajemy gęstą atmosferę, skomplikowane relacje i bohaterów, których losy trudno przewidzieć. To zdecydowanie jedna z najlepszych propozycji HBO tej jesieni. „Grupa zadaniowa” – zwiastun, gdzie obejrzeć? Miniserial „Grupa zadaniowa” jest dostępny wyłącznie na HBO Max. Produkcja liczy 6 odcinków i można ją obejrzeć w całości. Jeśli jesteście zainteresowani, poniżej przedstawiamy jej zwiastun. Zamierzacie zrobić sobie seans? View oEmbed on the source website
Nicolas Cage na małym ekranie?! Laureat Oscara zagra w kultowym serialu
Nicolas Cage to aktor, który wielokrotnie udowodnił, że świetnie odnajduje się w rolach bohaterów z bagażem doświadczeń. Teraz fani zobaczą go w zupełnie nowym wydaniu – na małym ekranie, w jednej z najgłośniejszych produkcji ostatnich lat.
W tym artykule: 1. „True Detective” – o serialu 2. „True Detective” – fenomen HBO Max 3. Nicolas Cage – rola w piątym sezonie 4. Nicolas Cage w serialach – rzadkość w karierze 5. Renesans kariery Nicolasa Cage’a „True Detective” – o serialu Jak donosi World of Reel, zdobywca Oscara ma zagrać w piątym sezonie „True Detective”. Jeśli informacje się potwierdzą, będzie to raptem jego drugi serial w karierze. „True Detective” to kryminalna antologia emitowana na antenie HBO Max od 2014 roku. Każdy sezon przedstawia odrębną historię i nowych bohaterów, a także charakteryzuje się mocną obsadą oraz mrocznym klimatem. Skomplikowane śledztwo, moralnie szarzy bohaterowie i psychologiczna głębia to to, co wyróżnia „True Detective” na tle innych serial i sprawia, że jest uznawany za jeden z najlepszych w swoim gatunku. Produkcja zadebiutowała w 2014 roku i jak dotąd powstały cztery sezony. Występowali w nich m.in. Matthew McConaughey, Woody Harrelson, Colin Farrell, Vince Vaughn, Mahershala Ali, Carmen Ejogo, Jodie Foster i Kali Reis. Twórcą pierwszych trzech części był Nic Pizzolatto, natomiast za czwarty sezon odpowiadała Issa López. Widzowie dali mu drugą szansę i natychmiast stał się hitem! Kontrowersyjny thriller dosłownie was osaczy Choć minęły już trzy lata od premiery, survivalowy miniserial „Oddychaj” niespodziewanie wrócił do łask. Produkcja, która w 2022 roku przeszła bez większego echa, dziś ponownie znalazła się w TOP 10 najchętniej oglądanych tytułów na Netfliksie. Nicolas Cage: rola w piątym sezonie W nowej odsłonie serialu akcja przeniesie się do Jamaica Bay na Long Island. Nicolas Cage wcieli się w Henry’ego Logana – nowojorskiego detektywa. Prace na planie 5. sezonu „True Detective” mają rozpocząć się w 2026 roku, więc premiera nowych odcinków prawdpodobnie odbędzie się w 2027 roku. Choć Nicolas Cage ma na koncie Oscara i dziesiątki kinowych ról, dopiero teraz wchodzi do świata seriali. Jego debiut nastąpi w produkcji „Spider-Noir” przygotowywanej przez Marvela i Amazon MGM Studios, a „True Detective” będzie dopiero drugim serialem z jego udziałem. Cage przez lata uznawany był za aktora komediowego, lecz w ostatnich latach gwiazdor zwrócił się w stronę kina niezależnego. Jego ostatnie filmy takie jak „Nieznośny ciężar wielkiego talentu”, „Renfield”, „Dream Scenario” czy „Kod zła” pokazują, że Cage ma jeszcze sporo asów a rękawie. Obecnie pracuje nad produkcją „Madden” w reżyserii Davida O. Russella. View oEmbed on the source website
„Outlander: Krew z krwi” w końcu w Polsce! To długo wyczekiwany prequel hitu
Fani „Outlandera” w końcu doczekali się chwili, na którą czekali od miesięcy. Pierwszy odcinek „Outlander: Krew z krwi” – nowej produkcji, która cofnie nas do wydarzeń sprzed historii Claire i Jamiego, właśnie ujrzał światło dzienne. Poznajcie szczegóły.
W tym artykule: 1. „Outlander: Krew z krwi” – fabuła 2. „Outlander: Krew z krwi” – obsada i twórcy 3. „Outlander: Krew z krwi” – opinie 4. „Outlander: Krew z krwi” – czy warto obejrzeć? 5. „Outlander: Krew z krwi” – gdzie obejrzeć? Światowa premiera odbyła się 8 sierpnia 2025 roku, a polscy widzowie otrzymali do niej dostęp dzień później. Dla wielu zaskoczeniem jest fakt, że serial trafił na HBO Max, a nie na Netflixa, gdzie emitowano oryginalną serię. To jednak nie koniec niespodzianek – „Outlander: Krew z krwi” nie jest zwykłym dodatkiem, ale pełnoprawną, rozbudowaną opowieścią, która ma szansę dorównać sukcesowi pierwowzoru. Nowy mroczny thriller Netflixa przyprawia o dreszcze! Toni Collette w jednej z najmocniejszych ról ostatnich lat Zamknięte miasteczko, elitarna akademia i system, którego lepiej nie podważać. Nowy serial Netflixa wciąga od pierwszych minut i nie daje o sobie zapomnieć. „Na marginesie” to thriller z duszną atmosferą i tematem, który przyprawia o dreszcze – bo naprawdę może dziać się tuż obok. „Outlander: Krew z krwi” – fabuła Historia przedstawiona w prequelu to dwie równoległe opowieści miłosne rozgrywające się w różnych epokach. Pierwsza przenosi nas do XVIII-wiecznej Szkocji – czasów wielkich rodowych sporów, politycznych intryg i tradycji, które kształtowały przyszłość kolejnych pokoleń. To właśnie tutaj poznajemy Ellen MacKenzie i Briana Frasera – rodziców Jamiego, którego losy tak dobrze znamy z „Outlandera”. Druga linia fabularna przenosi nas do początków XX wieku, w realia I wojny światowej, gdzie obserwujemy historię rodziców Claire. Twórcy splatają te dwie opowieści w misterną całość, odkrywając, jak dawne wydarzenia wpłynęły na przyszłe spotkanie bohaterów znanych z głównego serialu. „Outlander: Krew z krwi” – obsada Za sukces prequela odpowiada zespół, który doskonale rozumie oczekiwania fanów. W obsadzie znaleźli się m.in. Tony Curran, Rory Alexander, Seamus McLean Ross, Sam Retford, Conor MacNeill, Brian McCardie, John Lumsden, Sara Vickers, Peter Mullan, Sally Messham, Terence Rae, Sadhbh Malin oraz Ailsa Davidson. Aktorzy o różnorodnym doświadczeniu wnoszą do produkcji świeżość, ale też intensywne emocje, które są znakiem rozpoznawczym całej sagi. Warto zwrócić uwagę także na dopracowaną scenografię i kostiumy – każdy detal został przemyślany tak, by widz miał wrażenie, że faktycznie przeniósł się w czasie. „Outlander: Krew z krwi” – opinie Choć minęło zaledwie kilka dni od premiery, w sieci pojawiły się pierwsze entuzjastyczne recenzje. Widzowie chwalą produkcję za wierne oddanie klimatu oryginalnego „Outlandera” przy jednoczesnym wprowadzeniu świeżych wątków i nowych bohaterów. Doceniają piękne plenery, które są nie tylko tłem, ale i ważnym elementem opowieści. Pozytywne komentarze dotyczą także gry aktorskiej (naturalne dialogi i emocje budowane w scenach kameralnych). „Outlander: Krew z krwi” – czy warto obejrzeć? Jeśli cenicie seriale, w których romans, dramat i historia przeplatają się w spójną, angażującą całość, „Outlander: Krew z krwi” jest propozycją dla was. To nie tylko opowieść o miłości w trudnych czasach, ale także historia o lojalności, rodzinnych więzach i decyzjach, które potrafią odmienić losy pokoleń. Produkcja ma potencjał, by przyciągnąć zarówno wiernych fanów „Outlandera”, jak i widzów, którzy wcześniej nie mieli styczności z tym uniwersum. „Outlander: Krew z krwi” – gdzie obejrzeć? Serial dostępny jest w serwisie HBO Max. Pierwszy odcinek pojawił się 9 sierpnia 2025 roku, a kolejne epizody będą udostępniane w regularnych odstępach. Zamierzacie zrobić sobie seans? Idealny na długi weekend, wieczorny maraton lub leniwy urlop.