Najbardziej kontrowersyjne rodzinne reality powraca z 8. sezonem. „Welcome to Plathville” już na HBO Max
Rodzina, którą jedni widzowie pokochali, a inni oskarżają o sekciarskie wychowanie, wraca na ekrany. „Welcome to Plathville” to amerykańskie reality o Plathach, którzy wychowali jedenaścioro dzieci w niemal całkowitej izolacji od świata. 8. sezon trafił na HBO Max 23 czerwca.
Najpierw surowe, religijne wychowanie i zakaz oglądania telewizji, potem rozwód rodziców i bunt dorosłych dzieci. „Welcome to Plathville” śledzi rodzinę Plathów, o której internet kłóci się od pierwszego odcinka. W ósmym sezonie Barry szuka nowej miłości, a Lydia broni swojego małżeństwa. Wszystkie dziesięć odcinków czeka na HBO Max od 23 czerwca. Jedenaścioro dzieci, zero telewizji i mnóstwo tajemnic. O czym jest „Welcome to Plathville”? „Welcome to Plathville” to reality o rodzinie Plathów z wiejskiej Georgii, która wychowała jedenaścioro dzieci w bardzo surowych, religijnych zasadach. Przez lata dzieci nie oglądały telewizji, nie jadły słodyczy, nie piły napojów gazowanych i były uczone w domu, niemal odcięte od popkultury i rówieśników. Serial śledzi moment, w którym dorastające dzieci zaczynają odkrywać świat poza farmą i kwestionować wszystko, w czym je wychowano. Z każdym sezonem napięcia rosną, bo część rodzeństwa chce ułożyć sobie relacje z rodzicami, a część odcina się od domu. W tle ciągle wraca pytanie, gdzie kończy się troska rodziców, a zaczyna kontrola. To właśnie ta mieszanka rodzinnego dramatu i podglądania nietypowego stylu życia sprawia, że widzowie wracają. Rozwód, bunt i nowi partnerzy. Kto występuje w 8. sezonie „Welcome to Plathville”? W centrum są rodzice, Kim i Barry Plath, którzy po ponad dwóch dekadach małżeństwa rozstali się, a ich rozwód odbił się szerokim echem wśród fanów. Wokół nich kręci się życie dorosłych dzieci, między innymi Ethana, Micah, Moriah, Isaaca i Lydii, z których każde idzie własną drogą. W ósmym sezonie Barry po rozwodzie wraca na randki i ogłasza, że jest singlem gotowym poznawać nowe osoby, a Lydia broni swojego małżeństwa z Zakiem Wyse przed plotkami w rodzinie. Moriah mierzy się z alopecją i decyzją o goleniu głowy, co pokazuje serial bez upiększania. W obsadzie zabrakło Olivii, dotąd jednej z najczęściej komentowanych bohaterek, która pożegnała się z programem po siódmym sezonie. Reality powstaje dla amerykańskiej stacji TLC, a w Polsce pokazuje je HBO Max. To reality jednych wzrusza, drugich oburza. Dlaczego „Welcome to Plathville” wciąż budzi takie emocje? Najwięcej kontrowersji budzi sposób, w jaki Kim i Barry wychowywali dzieci, bo część widzów od początku zarzuca im nadmierną kontrolę i manipulację. Dorosłe już dzieci wielokrotnie mówiły, że surowe zasady zostawiły je nieprzygotowane na normalne życie, co wywołuje gorące dyskusje w sieci. Głośno było też o tym, jak rodzice traktowali synową Olivię, którą uznali za zły wpływ, bo pokazała Ethanowi filmy i pozwoliła mu napić się coli. Druga sprawa to format, w którym na pierwszym planie są kobiety i ich wybory, co przyciąga przed ekran przede wszystkim widzki. Do tego dochodzi rozwód rodziców i kolejne rodzinne pęknięcia, które napędzają emocje ósmego sezonu. HBO Max udostępnia wszystkie dziesięć odcinków od razu, więc widzowie mogą obejrzeć cały sezon w weekend. Rodzinne dramaty na cały weekend. Po ten sezon sięgniesz, jeśli lubisz reality o silnych emocjach To propozycja dla widzów, którzy lubią reality o prawdziwych rodzinach i nie boją się skomplikowanych emocji. Jeśli wciągały cię programy w stylu „Siostry Kardashian” albo „19 dzieci i liczymy dalej”, prawdopodobnie poczujesz się tu jak u siebie. „Welcome to Plathville” łączy podglądanie nietypowego stylu życia z rodzinnym dramatem o dorastaniu, buncie i próbie ułożenia relacji na nowo. Cały 8. sezon, czyli dziesięć odcinków, znajdziesz na HBO Max od 23 czerwca.
Jeden z najgłośniejszych seriali HBO wróci dopiero w 2027 roku. Fani nie mogą się doczekać
Fani „The Last of Us” muszą uzbroić się w cierpliwość. Trzeci sezon serialu HBO trafi na ekrany dopiero w 2027 roku, a zdjęcia, które ruszyły wiosną w Vancouver, zostały na miesiąc wstrzymane. Tym razem opowieść skupi się na Abby, granej przez Kaitlyn Dever, czyli postaci, która w drugim sezonie podzieliła widzów. Bella Ramsey jako Ellie zejdzie na dalszy plan.
HBO potwierdziło, że trzeci sezon „The Last of Us” powstaje, a zdjęcia ruszyły na początku marca w Vancouver. Jest jednak haczyk. Produkcję wstrzymano na prawie miesiąc, a premiery nie zobaczymy wcześniej niż w 2027 roku. Wiadomo już, czyją historię opowie nowy sezon i dlaczego to taka duża zmiana dla całej serii. O czym będzie 3. sezon „The Last of Us”? Historię przejmuje Abby Trzeci sezon przenosi punkt ciężkości na Abby, żołnierkę z Seattle, którą w drugim sezonie zagrała Kaitlyn Dever. Akcja obejmie te same trzy dni w Seattle, które poznaliśmy z perspektywy Ellie, tym razem jednak oglądane oczami Abby. Scenariusz opiera się na drugiej połowie gry „The Last of Us Part II”, więc widzowie zobaczą, co robiła Abby w czasie, gdy losy obu bohaterek się splatały. To opowieść o zemście i jej konsekwencjach, prowadzona od strony postaci, która do tej pory była przede wszystkim przeciwniczką Ellie. W nowych odcinkach wrócą też Yara i Lev, znani z drugiego sezonu. Obsada 3. sezonu „The Last of Us”. Kaitlyn Dever na pierwszym planie Główną bohaterką sezonu jest Abby, w którą wciela się Kaitlyn Dever, znana z „Dopóki nie zgrzeszysz” i „Booksmart”. Bella Ramsey wraca jako Ellie, choć w mniejszym wymiarze, bo to nie jej perspektywa prowadzi opowieść. Za serię wciąż odpowiadają Craig Mazin i Neil Druckmann, współtwórca gry. Pełnej obsady HBO jeszcze nie ujawniło, a nazwiska nowych postaci mają być odsłaniane stopniowo. Zdjęcia powstają w Vancouver pod roboczym tytułem „Calm Current". Dlaczego na 3. sezon „The Last of Us” trzeba czekać aż do 2027 roku? Tu fanów czeka rozczarowanie. Premiera została zaplanowana na 2027 rok, bez konkretnej daty dziennej. Zdjęcia ruszyły 2 marca 2026 roku i pierwotnie miały zakończyć się pod koniec listopada. W czerwcu produkcja musiała jednak zrobić przerwę, ponieważ ekipa zwolniła plany zdjęciowe w Vancouver i Toronto na czas mistrzostw świata w piłce nożnej. Między 11 czerwca a 19 lipca 2026 roku w obu miastach mają odbyć się mecze, co wymusiło miesięczny postój od 1 do 28 czerwca. Dla widzów oznacza to jedno, na nowe odcinki poczekają dłużej niż przy poprzednich sezonach. Co wyróżnia 3. sezon i dlaczego jest o nim tak głośno? Najważniejsza zmiana to odwrócenie perspektywy. Po raz pierwszy opowieści nie prowadzi Ellie, lecz Abby, czyli postać, którą część widzów obwinia o wydarzenia z drugiego sezonu. Sam drugi sezon przyjęto chłodniej niż pierwszy, a mimo to HBO szybko dało zielone światło na kontynuację, niespełna rok po finale. Oparcie całego sezonu na bohaterce budzącej skrajne emocje to wyraźny ukłon w stronę konstrukcji gry, która stosowała dokładnie ten sam zabieg. Do tego dochodzi nieobecność Pedra Pascala w roli Joela, który zginął w drugim sezonie, co zmienia układ sił w całej historii. Kiedy premiera 3. sezonu „The Last of Us” i gdzie obejrzeć w Polsce? W Polsce serial jest dostępny na HBO Max i tam też trafi trzeci sezon. Dokładnej daty premiery na razie nie ma, mówi się o 2027 roku, najpewniej w pierwszej połowie. Oficjalnego zwiastuna również jeszcze nie pokazano i raczej szybko to się nie zmieni, bo zdjęcia wciąż trwają. Wszelkie „zwiastuny 3. sezonu” krążące w sieci to na ten moment montaże fanów, więc lepiej podchodzić do nich z dystansem. Dla kogo jest 3. sezon „The Last of Us”"? Nowy sezon najbardziej zainteresuje tych, którzy obejrzeli dwa poprzednie i znają konflikt między Ellie a Abby. Osoby, które grały w „The Last of Us Part II”, będą mogły porównać, jak twórcy przenoszą drugą połowę gry na ekran. Ci, którzy dopiero zaczynają przygodę z serią, powinni najpierw nadrobić pierwsze dwa sezony, bo bez nich nowy rozdział będzie trudny do zrozumienia. Na konkretną ocenę trzeba poczekać do premiery, bo HBO nie pokazało jeszcze żadnych materiałów z planu zdjęciowego.
Cichy włoski dramat podbija HBO Max. Opowiada o przyjaźni, za którą w 1940 roku płaciło się wysoką cenę
Kalabria, rok 1940. Marta sama wychowuje synka, a ojciec właśnie obiecał jej rękę starszemu wdowcowi, którego dziewczyna nie kocha. Wszystko zmienia spotkanie z Lorenzem, mężczyzną, którego cała wieś traktuje z pogardą. „Moje miejsce jest tutaj” to włoski dramat, który właśnie trafił do TOP 10 na HBO Max.
Ludovica Martino i Marco Leonardi tworzą duet, który niesie cały ten film. „Moje miejsce jest tutaj” to historia kobiety i mężczyzny, których łączy to, że oboje nie mieszczą się w sztywnych regułach swojej wsi. Włoski dramat z 1940 roku w tle właśnie podbija HBO Max. Dla wielu widzów to jedno z ciekawszych odkryć ostatnich tygodni na platformie. O czym jest „Moje miejsce jest tutaj”? Historia Marty zaczyna się od ślubu, którego nie chciała Akcja rozgrywa się w Kalabrii w 1940 roku. Marta jest młodą kobietą, która sama wychowuje małego synka. Ojciec dziecka, Michele, poszedł na wojnę i nie wrócił. Żeby ratować honor rodziny, ojciec Marty obiecuje jej rękę Ginowi, dużo starszemu wdowcowi. W trakcie przygotowań do ślubu Marta poznaje Lorenza, pomocnika w miejscowym kościele, który zajmuje się organizacją wesel. Lorenzo jest jawnie homoseksualny, przez co większość mieszkańców traktuje go z pogardą i drwiną. Mimo początkowej rezerwy między tych dwojgiem rodzi się szczera przyjaźń. To właśnie dzięki niej Marta zaczyna wyobrażać sobie inne życie, w którym sama decyduje o swoim losie. Film pokazuje codzienność małej wsi, w której obyczaje są ważniejsze od ludzkich uczuć, a kobieta ma niewiele do powiedzenia w sprawie własnej przyszłości. View oEmbed on the source website Kto gra w „Moje miejsce jest tutaj”? Ludovica Martino i Marco Leonardi w rolach głównych W rolę Marty wcieliła się Ludovica Martino, jedna z popularniejszych włoskich aktorek młodego pokolenia. Lorenza gra Marco Leonardi, którego widzowie kojarzą między innymi z „Cinema Paradiso” i „Jak woda dla czekolady”. To właśnie ich relacja stanowi oś całego filmu. W obsadzie znalazł się też Antonino Sgrò jako Gino, starszy wdowiec, któremu Marta zostaje obiecana. Za reżyserię i scenariusz odpowiadają Cristiano Bortone i Daniela Porto. Film powstał na podstawie powieści Danieli Porto pod tym samym tytułem. Zdjęcia kręcono w Kalabrii, w malowniczym miasteczku Gerace. Dlaczego „Moje miejsce jest tutaj” tak chwyta za serce? Najmocniejsza w tym filmie jest relacja Marty i Lorenza. Łączy ich to, że oboje są na marginesie wiejskiej społeczności. Ona jako samotna matka bez męża, on jako mężczyzna, który nie ukrywa, kim jest. Z tej wspólnoty losu rodzi się przyjaźń, która daje obojgu siłę. Reżyserzy stawiają na spokojne tempo i drobne gesty zamiast wielkich scen. Dużo dzieje się w spojrzeniach, w chwilach ciszy, w tym, czego bohaterowie nie mogą powiedzieć wprost. Kalabryjskie krajobrazy i kostiumy z epoki dopełniają obrazu świata, w którym kobieta dopiero zaczyna walczyć o prawo do własnych decyzji. Nagrody i festiwale. Co „Moje miejsce jest tutaj” ma już na koncie? Film miał premierę na festiwalu w Bari w marcu 2024 roku i od razu zwrócił na siebie uwagę. Cristiano Bortone i Daniela Porto odebrali tam nagrodę za reżyserię, a Ludovica Martino została doceniona jako najlepsza aktorka. Duet głównych aktorów, Martino i Leonardi, otrzymał także wyróżnienie podczas włoskich nagród Nastro d'Argento. We Włoszech film trafił do kin w maju 2024 roku, a teraz dociera do kolejnych widzów dzięki platformom streamingowym. Gdzie obejrzeć „Moje miejsce jest tutaj”? Film jest w TOP 10 HBO Max „Moje miejsce jest tutaj” obejrzysz na HBO Max, gdzie film znalazł się w zestawieniu najczęściej oglądanych tytułów. Dostępny jest w oryginalnej, włoskiej wersji językowej z polskimi napisami. Cały seans trwa około 110 minut. To dobra propozycja na wieczór, kiedy masz ochotę na spokojniejsze, kameralne kino z mocną historią w tle. To pozycja przede wszystkim dla fanów włoskiego kina i kameralnych dramatów obyczajowych. Spodoba się też osobom, które lubią historie o kobietach walczących o niezależność oraz o przyjaźni rodzącej się tam, gdzie nikt jej nie oczekuje.
Polacy pokochali nowy film z Madsem Mikkelsenem. „Ostatni wiking” wskoczył na pierwsze miejsce HBO Max w jeden weekend
Brutalny Anker wychodzi z więzienia po czternastu latach z jednym celem, czyli odzyskaniem fortuny z dawnego napadu. Kłopot w tym, że łup zakopał jego brat Manfred, który od tamtej pory żyje we własnym świecie i jest przekonany, że jest Johnem Lennonem. „Ostatni wiking” właśnie wskoczył na pierwsze miejsce najpopularniejszych tytułów HBO Max w Polsce. To czarna komedia, po której śmiech miesza się ze wzruszeniem.
Czasem najlepsze kino rodzi się z zupełnie absurdalnego pomysłu. Mężczyzna, który zakopał skradzioną fortunę, wmawia sobie, że jest Johnem Lennonem, a jego brat musi go jakoś sprowadzić na ziemię, zanim pieniądze przepadną. „Ostatni wiking” to czarna komedia z Madsem Mikkelsenem, która właśnie została numerem 1 na HBO Max w Polsce. Pod warstwą humoru kryje się znacznie poważniejsza historia. O czym jest „Ostatni wiking”? Zakopana fortuna i brat, który myśli, że jest Lennonem Anker po czternastu latach odsiadki za napad na bank wychodzi na wolność. Ma jeden plan, czyli odkopać pieniądze z dawnego skoku i wreszcie ułożyć sobie życie. Problem polega na tym, że łup ukrył jego brat Manfred, a ten od lat zmaga się z zaburzeniem tożsamości i jest przekonany, że jest Johnem Lennonem. Manfred nie pamięta, gdzie zakopał fortunę, a momentami nie pamięta nawet, kim naprawdę jest. Bracia ruszają w podróż, której prawdziwą stawką nie są tylko pieniądze. Pomysł na odzyskanie wspomnień jest tak absurdalny, że mógł narodzić się tylko w głowie skandynawskiego scenarzysty, bo psychiatra proponuje, by Manfred wystąpił w zespole grającym piosenki The Beatles razem z innymi pacjentami. Im dalej, tym bardziej historia o pieniądzach zamienia się w opowieść o rodzinie, dzieciństwie i ranach, które ludzie noszą w sobie latami. To czarna komedia, ale nie taka, która trzyma się jednego tonu. Jensen przechodzi tu od groteski do scen naprawdę poruszających, a śmiech kilka razy więźnie w gardle. Pod warstwą absurdu jest film o traumie i o tym, jak rodzeństwo próbuje się odnaleźć po latach milczenia. Kto gra w „Ostatnim wikingu”? Mads Mikkelsen i obsada skandynawskiego hitu W roli Manfreda, czyli mężczyzny przekonanego, że jest Johnem Lennonem, występuje Mads Mikkelsen. Aktor znany z „Polowania”, „Na rauszu” i hollywoodzkich produkcji tym razem gra postać kruchą, rozkojarzoną i daleką od jego zwykłego chłodnego wizerunku. Jego brata Ankera gra Nikolaj Lie Kaas, a chemia między obydwoma aktorami jest jednym z najczęściej wymienianych atutów filmu. W obsadzie znaleźli się też Sofie Gråbøl, Søren Malling, Bodil Jørgensen, Lars Brygmann i Nicolas Bro. Za scenariusz i reżyserię odpowiada Anders Thomas Jensen, twórca „Jeźdźców sprawiedliwości” i „Jabłek Adama”, nagradzany duński filmowiec. „Ostatni wiking” to już jego szósta wspólna praca z Mikkelsenem, po takich tytułach jak „Jeźdźcy sprawiedliwości” czy „Mężczyźni i kurczaki”. Dlaczego „Ostatni wiking” podbił HBO Max w Polsce? Najpierw był ogromny sukces w Danii. Film sprzedał ponad 700 tysięcy biletów i stał się najpopularniejszą produkcją Jensena w jego ojczyźnie. Premiera odbyła się na festiwalu w Wenecji w sierpniu 2025 roku, a recenzenci przyjęli film bardzo dobrze, bo na Rotten Tomatoes utrzymuje wynik powyżej dziewięćdziesięciu procent. Po wejściu na HBO Max tytuł szybko wskoczył na pierwsze miejsce najczęściej oglądanych pozycji w Polsce. Powodów jest kilka. Pierwszym jest sam Mikkelsen w nietypowej dla siebie roli, w peruce i okularach, daleki od mrocznych bohaterów, z którymi najczęściej się go kojarzy. Drugim jest połączenie gatunków, bo „Ostatni wiking” działa jednocześnie jako czarna komedia, dramat psychologiczny i historia rodzinna. Trzecim jest specyficzny, skandynawski humor, który balansuje na granicy absurdu i powagi. To film, który łatwo polecić dalej, bo widzowie chętnie opowiadają o nim znajomym. Opinie widzów o filmie „Ostatni wiking” Reakcje są mocne i w większości entuzjastyczne: „Superprodukcja, ze wspaniałą obsadą. Kolejny raz Anders Jensen nie zawiódł”, „Trzeba iść, zobaczyć, śmiać się, płakać, podziwiać, zachwycać, smucić”. Sporo osób zwraca uwagę na podwójną naturę tej historii: „Moja najwyższa ocena od dawien dawna, film z podwójnym dnem”, „Śmieszny i smutny! Niestety, to, jakie mamy dzieciństwo, wpływa na nasze dorosłe życie”. Wracają też głosy o tym, że taka mieszanka tonów to znak rozpoznawczy kina z północy, jak choćby komentarz: „Taki film mógł powstać jedynie w Skandynawii”. Nie brakuje jednak ostrzeżeń, bo zdaniem części widzów: „Groteska, film akcji, komedia — miłośnik każdego gatunku będzie trochę rozczarowany, jeśli liczy wyłącznie na jeden z tych elementów”. Czy warto obejrzeć „Ostatniego wikinga”? „Ostatni wiking” spodoba się tym, którzy lubią kino łączące humor z emocjami i nie boją się historii, które potrafią zmienić ton z minuty na minutę. Jeśli odpowiadał ci styl wcześniejszych filmów Jensena albo skandynawskie produkcje, w których absurd idzie w parze z powagą, ten tytuł trafi w gusta. Widzowie szukający czystej komedii albo klasycznego kina akcji mogą poczuć się zaskoczeni, bo film nie trzyma się jednej konwencji. To produkcja o rodzinie, traumie i drugiej szansie, opowiedziana w sposób, który równie często bawi, co wzrusza. Mads Mikkelsen dostaje tu rolę inną niż wszystko, z czym był dotąd kojarzony, a duet z Nikolajem Lie Kaasem napędza całą historię. „Ostatniego wikinga” obejrzysz na HBO Max, gdzie film zajmuje obecnie pierwsze miejsce wśród najpopularniejszych tytułów w Polsce. Zwiastun: View oEmbed on the source website
Nowy serial kryminalny HBO spodoba się fanom „Boscha” i „Prawnika z Lincolna”. To adaptacja prozy Michaela Connelly’ego
Detektyw, który podpadł przełożonym, trafia na spokojną wyspę i zajmuje się drobnymi awanturami. Spokój kończy się w chwili, gdy z dna portu zostaje wyłowione ciało. Tak wygląda punkt wyjścia „Welcome to Catalina”, nowego serialu kryminalnego HBO Max. Za projektem stoją David E. Kelley i Michael Connelly.
Zwłoki na dnie portu, jeden charakterystyczny kosmyk i detektyw, który miał już mieć z głowy poważne sprawy. Z tych elementów HBO Max chce zbudować nowy serial kryminalny „Welcome to Catalina”. To kolejna adaptacja prozy Michaela Connelly’ego, tym razem w rękach Davida E. Kelleya. O czym będzie serial „Welcome to Catalina”? Głównym bohaterem jest detektyw Stilwell z biura szeryfa hrabstwa Los Angeles. Po konflikcie w wydziale zabójstw trafia na wyspę Catalina, popularny kurort u wybrzeży miasta. Zamiast prowadzić poważne sprawy, zajmuje się tam pijackimi awanturami i drobnymi kradzieżami. Z perspektywy byłego śledczego z wielkiego miasta to wyraźna degradacja. Wszystko zmienia się, gdy w porcie zostaje znalezione obciążone ciało. Ofiarę da się rozpoznać po jednym szczególe, kosmyku włosów z fioletowym pasmem w odcieniu wilczej jagody, czyli nightshade. To właśnie ten detal nadaje tytuł powieści, na której oparto serial, i pcha bohatera w stronę śledztwa, jakiego na spokojnej wyspie nikt się nie spodziewał. Kto stoi za serialem „Welcome to Catalina”? Scenariusz pisze David E. Kelley, jeden z najbardziej rozpoznawalnych twórców telewizyjnych w Stanach. Na koncie ma między innymi „Wielkie kłamstewka” oraz adaptację „Prawnika z Lincolna”, którą przygotował dla Netfliksa i która doczekała się pięciu sezonów. Kelley pełni przy „Welcome to Catalina” funkcję scenarzysty i producenta wykonawczego. Drugim kluczowym nazwiskiem jest Michael Connelly, autor powieści i twórca postaci Harry’ego Boscha. Connelly również wchodzi do projektu jako producent wykonawczy. Gronie producentów towarzyszą Matt Tinker z David E. Kelley Productions, Barry Jossen i Tana Jamieson z A+E Studios oraz Ross Fineman. Obsada serialu nie została jeszcze ogłoszona, więc na razie nie wiadomo, kto wcieli się w detektywa Stilwella. Skąd HBO Max wziął pomysł na serial? Podstawą scenariusza jest „Nightshade” Podstawą scenariusza jest „Nightshade”, powieść Michaela Connelly’ego z 2024 roku. To początek nowej serii kryminalnej autora, z nowym bohaterem osadzonym na Catalinie, z dala od znanych wcześniej Harry’ego Boscha i Mickeya Hallera. Dla Connelly’ego oznacza to świeży punkt wyjścia, a dla platformy gotowy materiał na wieloletni serial. Co ciekawe, Kelley próbował już wcześniej osadzić historię na tej samej wyspie. Rozwijał projekt „Avalon”, również dziejący się na Catalinie, tyle że z bohaterką w centrum fabuły. Tamten pomysł nie wszedł do produkcji. Tym razem, z konkretną powieścią i wsparciem HBO Max, szanse na realizację są większe. Serial ma działać według modelu, który HBO Max sprawdził przy „The Pitt”. Oznacza to sezony liczące po 15 odcinków, wypuszczane co roku. To więcej, niż przyjęło się w przypadku platformowych dram, gdzie częściej spotyka się sezony ośmio- czy dziesięcioodcinkowe. Taki układ ma swoje konsekwencje. Dłuższe sezony dają miejsce na wątki proceduralne, czyli kolejne sprawy rozwiązywane przez bohatera, i jednocześnie na rozwijaną przez cały rok główną intrygę. Regularność premier ma z kolei budować przyzwyczajenie widzów i utrzymywać serial w obiegu na dłużej. Dlaczego o serialu „Welcome to Catalina” zrobiło się głośno? Proza Michaela Connelly’ego ma już na ekranie sporą historię. Powstały na jej podstawie „Bosch” i „Bosch: Legacy”, a także „Prawnik z Lincolna” dla Netfliksa. „Welcome to Catalina” byłby trzecią platformą streamingową, która sięga po twórczość pisarza, i pierwszym jego serialem powstającym dla HBO Max. Uwagę przyciąga też samo zestawienie nazwisk. Kelley i Connelly to twórcy z różnych światów, jeden kojarzony z obyczajowymi dramatami i sądowymi potyczkami, drugi z twardym kryminałem policyjnym. Połączenie tych perspektyw przy jednym tytule jest jednym z głównych powodów, dla których o projekcie zrobiło się głośno zaraz po ogłoszeniu. Kiedy premiera „Welcome to Catalina”? Tu trzeba ostudzić emocje. „Welcome to Catalina” znajduje się na wczesnym etapie prac, czyli w fazie developmentu. HBO Max nie podał daty premiery, nie ujawnił obsady ani nie pokazał zwiastuna. Na ten moment pewne są przede wszystkim założenia fabularne, nazwiska twórców i planowany format z 15 odcinkami na sezon. Oznacza to, że na konkretne terminy trzeba będzie poczekać. Tytuł „Welcome to Catalina” również może się jeszcze zmienić, bo na tak wczesnym etapie nazwy robocze bywają korygowane przed wejściem do produkcji. Czy warto czekać na „Welcome to Catalina” i dla kogo będzie ten serial? Najbardziej w swoim żywiole poczują się widzowie, którzy lubią kryminały proceduralne i seriale o policyjnych śledztwach. Jeśli oglądałeś „Boscha” albo „Prawnika z Lincolna” i szukasz czegoś w podobnym klimacie, ten projekt warto mieć na uwadze. Czytelnicy powieści Connelly’ego dostaną z kolei szansę zobaczyć na ekranie nowego bohatera z jego książek. Trzeba jednak pamiętać, że to dopiero zapowiedź. Serial może jeszcze przejść zmiany albo, jak wcześniejszy pomysł Kelleya z tej samej wyspy, w ogóle nie trafić do produkcji. Na razie „Welcome to Catalina” jest jednym z ciekawiej zapowiadających się projektów kryminalnych HBO Max, a kolejne szczegóły, w tym data premiery i obsada, powinny pojawić się wraz z postępem prac.
To serial, którego nie obejrzysz tylko jeden raz. Filadelfia, kryzys opioidowy i policjantka, która szuka swojej siostry
Są seriale, które po roku w katalogu wciąż wracają w polskich rankingach kryminałów, choć nikt ich na nowo nie reklamuje. „Rzeka odchodzących dusz” z Amandą Seyfried to jeden z nich. Osiem odcinków o policjantce z Filadelfii i jej zaginionej siostrze, w tle dzielnica, której nazwa w Stanach budzi konkretne skojarzenia.
O czym jest serial „Rzeka odchodzących dusz”? Mickey Fitzpatrick patroluje Kensington, dzielnicę Filadelfii, którą w lokalnych mediach od lat nazywa się jednym z epicentrów kryzysu opioidowego w Stanach. W tle codziennej służby próbuje wychowywać siedmioletniego syna, jest samotną matką, mieszka skromnie i przede wszystkim szuka. Szuka młodszej siostry Kacey, która znika z kolejnych melin, a Mickey od lat nie potrafi przestać sprawdzać, czy jeszcze żyje. Spokojny rytm patrolu burzą trzy morderstwa, w których ofiary łączy konkretny profil. Wszystkie to kobiety w kryzysie bezdomności, wszystkie znikają w okolicy, w której ostatnio widywano Kacey. Mickey zaczyna prowadzić własne, równoległe śledztwo, a fabuła krok po kroku zsuwa się w stronę rodzinnej tajemnicy, której nikt w domu Fitzpatricków nigdy głośno nie nazwał. Kto gra w „Rzece odchodzących dusz”? Mickey zagrała Amanda Seyfried, którą widzowie pamiętają z „Mamma Mia!”, „Listów do Julii”, „Czerwonego kapturka”, a w ostatnich latach z głośnego serialu „The Dropout”, za który dostała nagrodę Emmy. W „Rzece odchodzących dusz” schodzi z poziomu hollywoodzkiej gwiazdy do bardzo cichego, oszczędnego aktorstwa. Mickey nie krzyczy, nie eksploduje, nosi ze sobą cały ciężar dzieciństwa w jednym spojrzeniu. W roli Kacey, młodszej siostry, pojawia się australijska aktorka Ashleigh Cummings, znana między innymi z miniserialu „NOS4A2” i „Pann z Cable Beach”. Wspólne sceny obu kobiet to najmocniejszy element całej produkcji. Truman, partner Mickey ze służby, to Nicholas Pinnock („Dla całej ludzkości”, „Top Boy”). Za rolę dziadka odpowiada John Doman, w Stanach znany przede wszystkim z „Prawa ulicy”. Twórczynią serialu jest Nikki Toscano, scenarzystka „Hatfields and McCoys” i „Revenge”. Liz Moore, autorka powieści, jest współtwórczynią i jedną z sześciu osób w pokoju scenarzystów. Sama mieszka w Filadelfii i wielokrotnie podkreślała w wywiadach, że historia Mickey i Kacey wyrosła z lat reporterskiej pracy w Kensington oraz z osobistego doświadczenia uzależnień w jej własnej rodzinie. Dlaczego o „Rzece odchodzących dusz” mówi się nawet rok po premierze? Po pierwsze tło. Kensington w serialu nie jest scenografią. Ekipa kręciła w realnych lokalizacjach Filadelfii, autorka książki konsultowała każdy odcinek, a w pierwszym sezonie pojawiają się postacie zbudowane na historiach realnych mieszkanek dzielnicy, z którymi Moore rozmawiała przy okazji projektu „Kensington Blues”. Po drugie sposób prowadzenia historii. „Rzeka odchodzących dusz” nie zaczyna się od mocnej sceny pościgu, a od cichego patrolu i pierwszego krótkiego spotkania Mickey z Kacey, które trwa kilkanaście sekund. Wątek kryminalny rozkręca się powoli, retrospekcje dawkowane są oszczędnie, najwięcej dzieje się w rozmowach, w mieszkaniu Mickey i w samochodzie radiowozu. Widzowie szukający szybkiej akcji bywają zniecierpliwieni, widzowie szukający historii o klasie, traumie i lojalności zostają do końca. Po trzecie odbiór. Amerykańska prasa od premiery porównuje serial do „Mare z Easttown”, choć Liz Moore w wywiadzie dla „Today” wprost odcięła się od tego skrótu i poprosiła, żeby traktować jej historię jako osobną opowieść o konkretnej dzielnicy. Pochwały dla Seyfried są zgodne, krytyka dotyczy najczęściej tempa pierwszych odcinków i dosyć szybko czytelnej tożsamości sprawcy. Polskie portale, w tym Interia i Serialowa, opisywały produkcję jako jeden z mocniejszych miniseriali zeszłorocznego sezonu. Czy „Rzeka odchodzących dusz” to thriller dla każdego? Nie. To miniserial dla widzów, którzy lubią kryminały bez gwiazdorskiego efektu i nie odrzucają trudnych tematów. Uzależnienie, bezdomność, przemoc wobec kobiet, dziecięca trauma pojawiają się tu w sposób bezpośredni, ale bez taniej manipulacji. Jeśli twoje listy „do nadrobienia” w streamingu obejmują „Mare z Easttown”, „Ostry przedmiot” czy „Mroczne materie”, „Rzeka odchodzących dusz” trafi w podobny gust. Nie jest to produkcja, która zmieni twoje wyobrażenie o gatunku. Jest natomiast jednym z lepszych miniseriali, jakie w ostatnim roku trafiły na HBO Max, a sceny z Amandą Seyfried i Ashleigh Cummings warte są obejrzenia same w sobie.
Kameralny dramat HBO Max z mocną rolą Allison Janney! Za zdjęcia do filmu odpowiada Daniel Moder, mąż Julii Roberts!
Diane Patterson właśnie owdowiała, ale zamiast wsparcia od syna dostaje jego asystenta. To punkt wyjścia „Miss You, Love You”, dramatu, który w maju dołączył do katalogu HBO Max. W rolach głównych Allison Janney i Andrew Rannells.
HBO Max wprowadza do oferty dramat „Miss You, Love You” reżyserowany przez Jima Rasha. W głównych rolach Allison Janney i Andrew Rannellsa. Diane Patterson właśnie owdowiała, ale zamiast wsparcia od syna dostaje jego asystenta. Ten układ napędza całą historię, w której pojawiają się rodzinne zaszłości, niedopowiedzenia i nieoczywista więź dwojga obcych ludzi. O czym jest nowy dramat HBO „Miss You, Love You”? Diane Patterson właśnie owdowiała i zostaje sama z całą logistyką pogrzebu. Jej dorosły syn, z którym dawno nie ma dobrej relacji, nie przylatuje. W zastępstwie wysyła Jamiego, swojego asystenta. Tak zaczyna się tydzień, w którym dwoje obcych ludzi planuje wspólnie pochówek człowieka, którego jeden z nich nigdy nie poznał. Diane jest bezpośrednia, mówi to, co myśli, i nie owija w bawełnę. Jamie miał być wyłącznie „człowiekiem do zadań”, ale po kilku rozmowach... staje się kimś więcej. Na stole lądują zdjęcia z albumu rodzinnego, sekrety sprzed lat, wątek odsuniętego syna i rzeczy, których Diane nigdy nie usłyszała na głos. Komedia w tle nie służy lekkim puentom, raczej zdejmuje ciężar z trudniejszych scen. Film kręcono w Nowym Meksyku od lutego 2024 roku. Stąd te beżowe, gliniane ściany, ławka na wzgórzu, otwarte niebo nad pogrzebem. Kto gra w nowym dramacie HBO „Miss You, Love You”? Diane gra Allison Janney, oscarowa laureatka za „Jestem najlepsza. Ja, Tonya”. W wywiadach przyznała, że dawno nie przedstawiano jej takiego scenariusza i że bohaterka przechodzi w nim sporą zmianę. Jamiego gra Andrew Rannells, dwukrotnie nominowany do nagrody Tony, znany z „The New Normal”, „Girls” i „Black Monday”. Bonnie Hunt wciela się w Judith Bibbs, Suzy Nakamura w Kathy, Oscar Nuñez (publiczność kojarzy go z „The Office”) w pastora prowadzącego ceremonię, a Lisa Schurga w Nance. Scenariusz i reżyseria należą do Jima Rasha, oscarowego scenarzysty „Spadkobierców” i aktora znanego z serialu „Community”. Za zdjęcia odpowiada Daniel Moder, autor zdjęć do wielu produkcji niezależnych, prywatnie mąż Julii Roberts. Muzykę napisał Mark Orton. Wśród producentów są Kevin Walsh, Nat Faxon, Gigi Pritzker i Rachel Shane. Zanim film miał dystrybutora, trafił na tajny pokaz w Sundance 2026. Na widowni siedziała m.in. Julia Roberts, prywatnie żona Daniela Modera. Kilka dni później HBO Films kupiło prawa do dystrybucji w Stanach Zjednoczonych, a premierę ustawiło na piątek 29 maja, godzina 20:00 czasu wschodniego. Tytuł trafi tego dnia równolegle na antenę HBO i do HBO Max. Data nie jest przypadkowa. Tak ustawiona premiera kwalifikuje produkcję do kategorii „TV movie” najbliższej Emmy, a typujący nagrody już wskazują Allison Janney jako mocną kandydatkę. Film został też zaproszony do Cannes, więc przed 29 maja zrobi się o nim jeszcze głośniej. Dla kogo jest „Miss You, Love You”? Co warto wiedzieć przed premierą? To pozycja dla widzów, którzy lubią kameralne historie skupione na dwóch postaciach i sceny, w których przez minutę nikt nic nie mówi. Jeśli wzrusza was długa rozmowa przy stole bardziej niż twist fabularny, ten klimat siądzie wam idealnie. Allison Janney prezentuje w jednej scenie cały rejestr emocji, od chłodu po wybuch śmiechu i z powrotem. Andrew Rannells gra po swojemu, z wyczuciem rytmu, w którym zwalnia w odpowiednim momencie.
Najnowszy włoski thriller HBO Max to genialna klasyczna intryga w zaskakującej formie! „Kryminał na wysokim poziomie”
„Ciało” trafiło na HBO Max i widzowie już zaczęli sprawdzać, ile zwrotów akcji da się upchnąć w jednym filmie. Włoski remake hiszpańskiego „El cuerpo” Oriola Paulo trzyma się fabuły oryginału, ale rozsypuje narrację na flashbacki. Każde nowe wspomnienie zmienia obraz całości. W centrum stoi Rebecca Zuin, bizneswoman z branży farmaceutycznej, i jej znacznie młodszy mąż Bruno, ambitny profesor medycyny.
Z kostnicy nagle znika ciało zamożnej przedsiębiorczyni. Nocny stróż w panice ucieka i wpada pod auto. Inspektor Cosser jeszcze nie wie, że właśnie wszedł w sprawę, w której każda osoba ma motyw, sekret i alibi rozsypujące się przy kolejnym pytaniu. „Ciało” debiutuje na HBO Max i w pierwszej godzinie wyciska więcej niż niejeden serial w trzech sezonach. O czym jest „Ciało”? Pusta kostnica i mąż z pytaniami bez odpowiedzi Rebecca Zuin to zamożna przedsiębiorczyni z branży farmaceutycznej, znacznie starsza od męża. Bruno, jej drugi małżonek, jest ambitnym, młodym profesorem medycyny. Pewnej nocy Rebecca umiera nagle, lekarze typują zawał. Ciało trafia do kostnicy, gdzie czeka na sekcję zwłok. Wtedy w prosektorium dzieje się coś, czego dyżurujący stróż nie chce widzieć. Mężczyzna w panice ucieka z budynku i wpada pod nadjeżdżający samochód. Trafia do szpitala, w śpiączce. Policja wjeżdża do kostnicy i odkrywa, że ciało Rebekki zniknęło, ot tak, między dyżurami. Sprawę bierze inspektor Corrado Cosser. Pierwsza osoba, którą wzywa na komendę, to Bruno. Profesor medycyny ma kilka rzeczy do ukrycia: romans z młodszą studentką, ambicje zawodowe, finansowe powiązania z fortuną żony. Im więcej Cosser pyta, tym mocniej Bruno zaczyna wątpić, że jest tu jedynym podejrzanym. Bo żona, jeszcze ciepła, może wcale nie umarła. Kto gra w „Ciele”? Obsada z weteranem włoskiego kina na czele W rolę Rebekki Zuin wciela się Claudia Gerini, znana m.in. z „Pasji” Mela Gibsona, „Suburry” i „Don't Move” u boku Penélope Cruz. W Brunona wciela się Andrea Di Luigi, włoski aktor średniego pokolenia. Inspektora Cossera gra Giuseppe Battiston, weteran włoskiego kina, wielokrotnie nagradzany Nastri d'Argento i David di Donatello. W mniejszych rolach pojawiają się Amanda Campana, Anna Terio, Andrea Sartoretti i Anastassia Bianchi. Reżyseria należy do Vincenzo Alfieriego, autora „Gli uomini d'oro” i „Una vita spericolata”. Scenariusz Alfieri napisał razem z Giuseppe G. Stasim, opierając się na hiszpańskim pierwowzorze. Za zdjęcia odpowiada Andrea Reitano, za scenografię Giancarlo Curio i Erica Facchini. Włoski remake hiszpańskiego oryginału. Co Alfieri zmienił, a co zostawił? Alfieri nie kombinuje przy fabule. Mechanika kryminalna z „El cuerpo” działa, więc reżyser zostawia ją w spokoju, a zmienia za to atmosferę. Akcję przenosi do Rzymu, do szpitala w deszczową noc, do pustych korytarzy oświetlonych zimnym światłem. Druga zmiana to flashbacki. W hiszpańskim oryginale narracja biegła w miarę liniowo. Tu Alfieri rozsypuje czas, a każde wspomnienie Brunona uderza inaczej niż poprzednie. Kolejność informacji zmienia interpretację. Pierwsza wersja jego małżeństwa z Rebeccą wygląda inaczej niż piąta. Trzecia rzecz to obsada. Battiston i Gerini świetnie dają sobie radę. Inspektor Cosser w jego wykonaniu nie pyta od razu o to, co chce wiedzieć. Krąży, milczy, daje rozmówcy ułożyć kłamstwo. Rebecca Gerini istnieje w filmie głównie w retrospekcjach, ale każde jej wejście zostawia po sobie napięcie wystarczające na całą scenę. Co o „Ciele” piszą widzowie? Po włoskiej premierze kinowej i pierwszych seansach streamingowych w sieci zaroiło się od komentarzy: „Ciekawa intryga i klimat, bardzo dobre zdjęcia. Thriller kryminalny na wysokim poziomie”. Widzowie wracają do hiszpańskiego oryginału z 2012 roku i odnotowują, że włoska wersja jest „prawie tak dobra, jak hiszpański oryginał. Dobrze dobrani aktorzy. Na koniec muzyczna perełka”. Pojawiają się też głosy bardziej krytyczne: „Zerżnięte 1:1 z genialnego filmu „El Cuerpo” czyli „Trup” z 2014”. Większość docenia jednak finał: „Interesujący scenariusz, zdarzenia, które w ostateczności zostają wyjaśnione... zaskakuje na koniec”. Czy warto obejrzeć „Ciało” na HBO Max? To pozycja dla widzów, którzy lubią klasyczne kryminały: jedno pomieszczenie, jeden śledczy, jeden podejrzany z mnóstwem do ukrycia i jeszcze większą liczbą powodów, by milczeć. Jeśli zachwycił cię „Niewidzialny gość” Oriola Paulo, „Ciało” idzie tym samym tropem. Spokojne tempo na początek, gwałtowne przyspieszenie w drugiej połowie, finał, który zmusza do cofnięcia paska o kilkanaście minut, żeby sprawdzić, czy wszystko się klei. Film „Ciało” jest już dostępny w serwisie HBO Max, w polskiej wersji językowej. View oEmbed on the source website
Szykuje się wielki powrót do Hogwartu! Serial naszego dzieciństwa wraca z niespodzianką od HBO!
HBO nie czeka na premierę 1. sezonu „Harry'ego Pottera", żeby ruszyć dalej. Platforma oficjalnie zatwierdziła 2. sezon, a ekipa ma wrócić na plan jeszcze tej jesieni. To oznacza, że zdjęcia do kontynuacji rozpoczną się przed bożonarodzeniową premierą 1. odsłony serialu. Fani serii dostają więc kolejny powód, żeby liczyć dni do końca roku.
Choć 1. sezon serialu „Harry Potter” widzowie zobaczą dopiero w Boże Narodzenie, HBO już ma plan na to, co będzie dalej. Platforma potwierdziła realizację 2. sezonu opartego o „Komnatę Tajemnic”. Ujawniono również, kto dołączy do ekipy producentów. Wszystko wskazuje na to, że tempo pracy nad serialem nie zwolni przez najbliższą dekadę. Czego spodziewać się po 2. sezonie „Harry'ego Pottera”? Wiadomo, na której powieści oprze się fabuła Kontynuacja będzie oparta na drugiej powieści z serii autorstwa J.K. Rowling, czyli „Komnatę Tajemnic”. Decyzja HBO formalnie potwierdza zapowiedzi, które krążyły od miesięcy. Platforma od początku planowała siedem sezonów odpowiadających kolejnym tomom, więc oficjalna zgoda na 2. sezon to przede wszystkim ruch organizacyjny. Pozwala on rozkręcić produkcję bez zbędnej zwłoki i utrzymać tempo, które HBO sobie narzuciło. Kiedy ruszają zdjęcia do 2. sezonu „Harry'ego Pottera”? Z doniesień zagranicznych mediów wynika, że ekipa wróci na plan jeszcze tej jesieni. To bardzo szybki manewr, biorąc pod uwagę fakt, że 1. sezon dopiero kończy postprodukcję i jego premiera zaplanowana jest na Boże Narodzenie. HBO ma w tym jasny cel. Nie chce, żeby dziecięcy aktorzy zdążyli wyrosnąć ze swoich ról. Dominic McLaughlin, Arabella Stanton i Alastair Stout muszą wyglądać jak uczniowie 2. roku w Hogwarcie, więc każdy miesiąc opóźnienia ma tu znaczenie. Kto stoi za 2. sezonem serialu „Harry Potter”? Producentka HBO ujawnia szczegóły Jako współproducent wykonawczy 2. sezonu na pokład dołącza Jon Brown, scenarzysta serialowego „Kamienia Filozoficznego”. Awans nie jest przypadkowy. Brown dołączy do Franceski Gardiner, dotychczasowej producentki wykonawczej całego projektu, a ich współpraca zaczęła się jeszcze przy „Sukcesji”. Producentka tak skomentowała tę decyzję: 7 sezonów w 10 lat. Plan HBO na całą serię „Harry Potter” Według wcześniejszych zapowiedzi HBO chce zrealizować siedem pełnych sezonów, czyli adaptację każdej z siedmiu książek J.K. Rowling. Cały plan ma się zmieścić w przeciągu około dziesięciu lat. To projekt wymagający logistycznie, bo wiąże się nie tylko z presją czasu, ale i z koniecznością prowadzenia długofalowej pracy z młodymi aktorami. Każdy kolejny sezon będzie oparty o kolejny tom serii, więc widzowie mogą śledzić Harry'ego, Hermionę i Rona przez całe lata szkolne w Hogwarcie. Co już wiemy o 1. sezonie „Harry'ego Pottera”? Obsada i fabuła w skrócie 1. sezon serialu „Harry Potter” zadebiutuje w Boże Narodzenie tego roku i będzie liczył osiem odcinków. Pokryje wątki znane z „Kamienia Filozoficznego”. Główny bohater, jedenastoletni Harry Potter (Dominic McLaughlin), do tej pory wychowywał się u swoich nieprzyjemnych krewnych. Wszystko zmienia się, kiedy dowiaduje się, że jest czarodziejem i może rozpocząć naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Tam poznaje swoich pierwszych przyjaciół, Hermionę Granger (Arabella Stanton) i Rona Weasleya (Alastair Stout). Showrunnerką projektu jest Francesca Gardiner, znana między innymi z „Sukcesji” i „Mrocznych materii”, a za reżyserię odpowiada Mark Mylod. Dlaczego ogłoszenie 2. sezonu nie jest zaskoczeniem? Z perspektywy fanów decyzja HBO to przede wszystkim formalność. Już wcześniej platforma jasno komunikowała, że stawia na cały siedmioksiąg, więc nikt nie wątpił w kontynuację. Niespodzianką jest raczej tempo. Zatwierdzenie 2. sezonu na kilka miesięcy przed premierą 1. odsłony pokazuje, że HBO traktuje cały projekt jako jeden duży, długoletni plan. To również sygnał dla widzów, że ekipa nie zamierza eksperymentować z formatem ani robić długich przerw między kolejnymi tomami. Dla fanów serii to dobry znak, choć dla samej produkcji oznacza wiele lat pracy w napiętym harmonogramie.
Najgłośniejsza seria fantasy ostatnich lat trafiła w ręce Prime Video. Czy „Ród smoka” zostanie zdetronizowany?
„Fourth Wing” Rebekki Yarros to fenomen, który przez 18 tygodni okupował pierwsze miejsce listy bestsellerów „New York Timesa”. Prawa do ekranizacji powieści wykupił Amazon Prime Video, a producentem został Michael B. Jordan. Skala oczekiwań rośnie z miesiąca na miesiąc, bo poprzeczkę wysoko wyznaczył „Ród smoka”. Pytanie tylko, czy platforma w końcu znajdzie swoją odpowiedź na sukces HBO.
Akademia wojskowa, smoki, polityczne intrygi i bohaterka, która walczy o własne życie. „Fourth Wing” ma składniki, których szuka każdy fan fantasy po obejrzeniu „Rodu smoka”. Prime Video kupił prawa do całego cyklu Rebekki Yarros, a fani książek już teraz odliczają miesiące do premiery. Do startu zostało jednak więcej czasu, niż początkowo zakładano. O czym jest „Fourth Wing”? Akademia wojskowa, smoki i walka o przetrwanie „Fourth Wing” to pierwsza część cyklu „The Empyrean” autorstwa Rebekki Yarros. Główną bohaterką jest dwudziestoletnia Violet Sorrengail. Dziewczyna marzy o spokojnej pracy w bibliotece, jednak jej matka, generał armii, zmusza ją do wstąpienia do Akademii Wojennej Basgiath. To miejsce, w którym kadeci szkolą się na jeźdźców smoków. Egzamin wstępny przeżywa zaledwie część rocznika. Violet jest fizycznie słabsza od pozostałych adeptów. Musi nauczyć się walczyć, nawiązać więź z własnym smokiem i przechytrzyć rywali, którzy nie zawahają się jej zabić. W tle rozgrywa się polityczny konflikt, który wykracza daleko poza mury akademii. Powieść łączy intensywny romans, brutalne sceny treningu i fantastykę z mocno zarysowanym światem przedstawionym. Książka była 18 tygodni na pierwszym miejscu listy „New York Timesa” i stała się jednym z największych zjawisk BookToka. Kto stoi za ekranizacją „Fourth Wing”? Michael B. Jordan, Meredith Averill i pierwsze informacje o obsadzie Producentem serialu jest Michael B. Jordan, który prowadzi projekt przez swoją firmę Outlier Society. Showrunnerką została Meredith Averill, mająca w dorobku „Wednesday”, „Locke & Key” i „The Haunting of Hill House”. Averill przejęła stanowisko od Moiry Walley-Beckett („Anne with an E”, „Breaking Bad”), która latem 2025 roku odeszła z produkcji. Oficjalnej obsady na razie nie ogłoszono, ale w sieci nie brakuje spekulacji. Jako kandydata do roli Xadena lub Bodhiego wymienia się Josha Heustona, australijskiego aktora znanego z drugiego sezonu „The Last of Us”. Fani podejrzewają też udział Danny’ego Griffina z „Fate: The Winx Saga”. Aktor opublikował zdjęcie, na którym czyta „Iron Flame”, drugi tom cyklu Yarros, co rozpaliło dyskusję na portalach branżowych. Dlaczego „Fourth Wing” może zagrozić „Rodowi smoka” na ekranach? Książki George’a R.R. Martina opierają się na politycznych intrygach. Smoki, choć spektakularne, są w nich tłem dla rozgrywek między rodami. „Fourth Wing” odwraca tę proporcję. Smoki Rebekki Yarros to indywidualne postacie z wyrazistymi cechami i własną hierarchią. Każdy nawiązuje więź z konkretnym jeźdźcem, a relacje między nimi mają realny wpływ na fabułę. Drugim atutem „Fourth Wing” jest tempo. Powieść nie zwalnia ani na chwilę. Sceny walki przeplatają się z romansem, a każdy rozdział kończy się zwrotem akcji, który zmusza do sięgnięcia po kolejny. Jeśli Prime Video chce oddać sprawiedliwość książce, scenariusz musi być utrzymany w podobnym, bardzo szybkim rytmie. Cała stawka opiera się na tym, czy ekipa zdoła wyważyć akcję, romans i polityczny ciężar świata. Kiedy premiera „Fourth Wing” na Prime Video i co już wiadomo o produkcji? Serial wciąż znajduje się na etapie preprodukcji. W styczniu 2026 roku Michael B. Jordan przyznał w rozmowie z dziennikarzami, że scenariusze nie są jeszcze gotowe, a ekipa potrzebuje czasu na dopracowanie wizji świata. Według doniesień branżowych premiera jest mało prawdopodobna przed 2028 rokiem. Prime Video chce zacząć od mocnego, dobrze przygotowanego sezonu, a nie od pośpiesznego startu.Wcześniejsze inwestycje Amazona w fantasy nie zawsze trafiały w oczekiwania widzów. „Carnival Row” zakończono po dwóch sezonach, „Koło czasu” zebrało mieszane opinie, a „Pierścienie Władzy” mimo gigantycznego budżetu nie zdołały dorównać sukcesowi „Gry o tron”. „Fourth Wing” ma być dla platformy szansą na przełamanie tej tendencji i rozpoczęcie nowego rozdziału. Czy warto czekać na „Fourth Wing”? Fani BookToka, czytelnicy romansów fantasy i widzowie, dla których „Ród smoka” był za mało dynamiczny, znajdą w „Fourth Wing” coś dla siebie. Powieść Yarros oferuje wyrazistych bohaterów, romans, akcję i smoki, które są pełnoprawnymi postaciami. Jeśli scenariusz utrzyma poziom książkowego pierwowzoru, ekranizacja może okazać się największym otwarciem fantasy od czasu „Gry o tron”. Do premiery zostało jeszcze sporo czasu, ale rozmach przygotowań pokazuje, że Prime Video traktuje materiał poważnie. Casting, decyzje obsadowe i pierwsze kadry z planu w nadchodzących miesiącach zdradzą, czy ekipa rzeczywiście jest w stanie zmierzyć się z oczekiwaniami fanów książki. View oEmbed on the source website
Lepszy niż „Peaky Blinders”? Niemiecki hit kryminalny podbija polskie HBO Max!
Fani europejskich seriali kryminalnych mają od dzisiaj nowy powód, żeby zarezerwować sobie cały weekend. HBO Max dorzucił do oferty „4 Blocks”, jeden z najgłośniejszych niemieckich tytułów ostatniej dekady. Wszystkie trzy sezony są dostępne od razu, więc nikt nie musi czekać na kolejne odcinki. Główna rola Kidy Khodra Ramadana zgarnęła nagrody w Niemczech, Francji i poza Europą. Po pierwszym odcinku trudno się zatrzymać.
„4 Blocks” zdobył w Niemczech właściwie wszystko, co tylko można zdobyć: Grimme-Preis, kilka Deutscher Fernsehpreis, Złotą Kamerę. Teraz cała seria jest dostępna dla polskich widzów na HBO Max. To opowieść o klanie, lojalności i o tym, co się dzieje, kiedy chcesz odejść ze świata, który cię ukształtował. Trzy sezony naraz oznaczają jeden, długi maraton. O czym opowiada kryminalny serial „4 Blocks”? Akcja toczy się w Berlinie, w dzielnicy Neukölln, między arabsko-libańskimi rodzinami przestępczymi. Głównym bohaterem jest Ali „Toni” Hamady, szef klanu kontrolującego fragment lokalnego biznesu narkotykowego. Toni od dawna marzy o normalnym życiu z żoną Kalilą i małą córką, chce wyjść z półświatka i zająć się legalnymi interesami. Aresztowanie szwagra i rosnąca presja policji wciągają go z powrotem w sprawy, których chciał się pozbyć. Sytuację dodatkowo komplikuje brat, Abbas, który ma własne plany na rolę w klanie. Do tego dochodzi dawny przyjaciel Vince, który pojawia się znikąd i wnosi do życia Toniego przeszłość, jaką ten dawno zostawił za sobą. Z odcinka na odcinek kolejne wybory bohatera coraz mocniej uderzają w jego najbliższych. Kto gra w niemieckim serialu „4 Blocks”? W rolę Toniego wciela się Kida Khodr Ramadan, aktor wychowany w berlińskim Wedding, który za tę kreację odebrał nagrodę dla najlepszego aktora na festiwalu Séries Mania w Paryżu. Brata Abbasa zagrał Veysel Gelin, a żonę Toniego, Kalilę, wcieliła Maryam Zaree. Postać Vince’a, dawnego kumpla Toniego, dostał Frederick Lau, jeden z najbardziej rozpoznawalnych młodych niemieckich aktorów. Obsadę uzupełniają między innymi Almila Bagriacik (Amara), Massiv (Latif), Sabrina Amali (Djamila), Ronald Zehrfeld (Ruff) oraz polska aktorka Karolina Lodyga (Ewa). Serial wymyślili Hanno Hackfort, Bob Konrad i Richard Kropf, a w drugim sezonie współreżyserował go Oliver Hirschbiegel, znany z „Upadku”. Dlaczego o „4 Blocks” jest tak głośno? Ekipa kręciła w autentycznych miejscach Neukölln: między blokami, w sklepach, klubach i shisha-barach, do których kamera w niemieckich produkcjach zwykle nie dociera. Wiarygodność wzmacnia obecność na planie aktorów wywodzących się z tych dzielnic, znających ich rytm i język. „4 Blocks” nie idealizuje świata przestępczego ani nie demonizuje go na pokaz. Pokazuje za to mechanizmy, lojalności rodzinne i bardzo konkretną cenę życia w klanie. Każdy sezon zaostrza konflikt: pierwszy to próba wyjścia, drugi otwarta wojna o ulicę, trzeci finałowe rozliczenia, których nie da się odwrócić. Na koncie produkcji jest Grimme-Preis, kilka Deutscher Fernsehpreis, Złota Kamera i nagroda festiwalu Séries Mania, czyli komplet trofeów, których próżno szukać przy większości niemieckich seriali kryminalnych. Czy warto obejrzeć „4 Blocks” na HBO Max? „4 Blocks” trafi do widzów, którzy lubią seriale prowadzone konsekwentnie, z wyrazistymi bohaterami i jasno postawioną stawką. Kto oglądał „Gomorrę”, „Top Boy” albo „Suburrę”, znajdzie tu znajomy klimat, ale opowiedziany berlińskim językiem i osadzony w realiach niemieckiej dzielnicy. Trzy sezony naraz to format, który pozwala wsiąknąć w historię na cały weekend, bez czekania na kolejne odcinki. Nie jest to serial, który zmieni wasze spojrzenie na gatunek kryminalny. Mocna, dobrze poprowadzona historia o klanie, który nie chce wypuścić swojego szefa, broni się sama.
Nowy thriller na HBO Max wciąga od pierwszych minut. Dalej o nim myślę
„Eileen” w reżyserii Williama Oldroyda dzieli widzów już od premiery na festiwalu Sundane. Jedni mówią o najlepszym thrillerze psychologicznym ostatnich lat, inni nie potrafią pogodzić się z trzecim aktem. Teraz film trafił do polskich widzów dzięki HBO Max i znów rozpala dyskusje. W rolach głównych Anne Hathaway i Thomasin McKenzie.
Nowa Anglia, początek lat 60., zakład poprawczy dla nastoletnich chłopców i kobieta, która marzy, żeby zniknąć ze swojego życia. „Eileen” to gęsty, powolny thriller, w którym każda scena dokłada nową warstwę napięcia, a relacja dwóch bohaterek wymyka się każdej z nich spod kontroli. O czym jest „Eileen”? Historia kobiety uwięzionej w cudzym życiu Akcja rozgrywa się zimą 1964 roku w małym miasteczku w stanie Massachusetts. Eileen Dunlop pracuje jako sekretarka w zakładzie poprawczym dla nastoletnich chłopców. Po godzinach wraca do zaniedbanego domu, w którym czeka na nią ojciec, były policjant uzależniony od alkoholu. Życie kobiety toczy się między dwiema toksycznymi rzeczywistościami, pracą i domem, a sama bohaterka właściwie nie ma już siły niczego w nim zmieniać. Wszystko wywraca się, gdy w zakładzie zjawia się Rebecca Saint John, nowa psycholożka. Pewna siebie, elegancka, z manierami niedopasowanymi do prowincji, od pierwszej chwili przyciąga uwagę całego personelu. Eileen zaczyna spędzać z nią coraz więcej czasu. Ich znajomość zaciera granice między przyjaźnią, fascynacją i czymś znacznie bardziej niepokojącym. Kiedy Rebecca wyznaje koleżance swój sekret, opowieść zmienia bieg. To, co zaczęło się jako studium samotności w prowincjonalnym miasteczku, zamienia się w mroczny dramat o lojalności, manipulacji i granicach, które bohaterka jest gotowa przekroczyć, żeby choć raz zaznać innego życia. Kto gra w „Eileen”? Obsada i nazwiska, które robią największe wrażenie W tytułowej roli zobaczysz Thomasin McKenzie, znaną z „Last Night in Soho” Edgara Wrighta i „Jojo Rabbit” Taiki Waititiego. Aktorka gra Eileen wycofaną, niemal niewidoczną, a w kolejnych scenach stopniowo odsłania jej drugą twarz, pełną wyparcia, tłumionej złości i niezaspokojonych pragnień. Jej partnerką ekranową jest Anne Hathaway w roli Rebekki Saint John. To ta wersja Hathaway, której fani kina noir wyglądali od lat, magnetyczna, ironiczna, świadoma własnej idealnej fasady. Po Sundance wielu krytyków napisało, że to jedna z jej najciekawszych kreacji od czasów „Brokeback Mountain” i „Diabeł ubiera się u Prady”. Reżyserii podjął się William Oldroyd, znany z „Lady Macbeth”, filmu o podobnie chłodnym klimacie i bohaterce gotowej łamać zasady własnego świata. Scenariusz powstał na podstawie głośnej powieści Ottessy Moshfegh z 2015 roku, a sama autorka napisała go wspólnie z mężem, Lukiem Goebelem. Za surowe, oszczędne zdjęcia odpowiada Ari Wegner, operatorka znana z „Psich pazurów” Jane Campion. W obsadzie pojawiają się też Shea Whigham jako ojciec Eileen, Marin Ireland w roli matki jednego z osadzonych chłopców oraz Owen Teague i Sam Nivola. Dlaczego o „Eileen” znów jest głośno na HBO Max? Premiera „Eileen” odbyła się w styczniu 2023 roku na festiwalu Sundance, gdzie film stał się jednym z najczęściej komentowanych tytułów programu Premieres. Krótko później prawa do dystrybucji w Stanach Zjednoczonych przejęła firma Neon, a w grudniu obraz trafił do amerykańskich kin. W Polsce widzowie mogli wcześniej obejrzeć go w SkyShowtime, teraz dostępny jest dla subskrybentów HBO Max, co znów wywołało falę dyskusji w sieci. Film przyciąga uwagę z kilku powodów. Po pierwsze, atmosfera. Oldroyd oraz Ari Wegner zbudowali świat utrzymany w estetyce klasycznego noir, z mglistym, zimowym Massachusetts, w którym brakuje światła, ciepła i sensu. Po drugie, świetne kreacje aktorskie. Sceny McKenzie i Hathaway są naładowane napięciem, w którym trudno odróżnić fascynację od lęku, a flirt od manipulacji. Po trzecie, dyskusyjnym finałem. Pierwsze dwie trzecie filmu przebiegają jak drobiazgowe studium psychologiczne, wyciszone i niespieszne. Ostatnia część skręca w stronę pulpowego thrillera, co jednych zachwyca, innych irytuje. Ten ostry kontrast wciąż napędza spory w mediach społecznościowych i w komentarzach pod recenzjami. Czy warto obejrzeć „Eileen” na HBO Max? To film dla widzów, którzy lubią powolne narracje, gęstą atmosferę i bohaterki niejednoznaczne moralnie. Jeśli szukasz klasycznego thrillera z jasno zarysowanym dobrem i złem, „Eileen” cię rozczaruje. Jeśli jednak interesuje cię kino o kobiecej obsesji, tłumionych emocjach i konsekwencjach jednej decyzji, którą trudno cofnąć, znajdziesz tu wszystko, co lubisz. Film „Eileen” dostępny jest na HBO Max. View oEmbed on the source website
W tym filmie gorący romans prowadzi do odkrycia mrocznych sekretów. Napięcie trzyma aż do ostatnich minut
Szukasz filmu, który łączy emocje, napięcie i kobiecą perspektywę? „Nikt mnie nie kocha” to opowieść o uczuciu, które odsłania więcej, niż bohaterowie są gotowi przyjąć. Sprawdzamy, dlaczego ten tytuł z HBO Max warto dodać do swojej listy.
„Nikt mnie nie kocha” HBO Max - fabuła Film „Nikt mnie nie kocha” to czesko-słowacko-francuska produkcja, która zaskakuje swoją intymnością i napięciem. Reżyserzy Petr Kazda oraz Tomáš Weinreb tworzą historię, która zaczyna się jak klasyczny melodramat, ale szybko skręca w stronę psychologicznego thrillera. Główną bohaterką jest Sára, 29-letnia kobieta pracująca jako asystentka w dowództwie armii. To środowisko zdominowane przez mężczyzn, które paradoksalnie nie ułatwia jej życia uczuciowego. Presja ze strony bliskich, zwłaszcza matki i przyjaciółek, sprawia, że temat relacji staje się dla niej coraz bardziej frustrujący. Sára próbuje odnaleźć się w świecie randek, ale kolejne próby kończą się rozczarowaniem. Punktem zwrotnym jest spotkanie z Martinem. Mężczyzna wydaje się inny niż wszyscy, spokojny, uważny, tajemniczy. Między nimi rodzi się silna więź, która szybko przeradza się w gorący romans. Jednak im bliżej Sára poznaje Martina, tym więcej pojawia się pytań. Jego zachowanie nie zawsze jest spójne, a pewne fakty zaczynają budzić niepokój. To właśnie tutaj film nabiera tempa. Historia przestaje być tylko opowieścią o miłości, a zaczyna odsłaniać mroczne sekrety. Widz razem z bohaterką odkrywa kolejne warstwy prawdy. Napięcie rośnie z każdą sceną, a finał pozostawia przestrzeń do refleksji nad tym, jak dobrze można znać drugiego człowieka. Melodramat „Nikt mnie nie kocha” - obsada Jednym z największych atutów filmu jest obsada. W rolę Sáry wciela się Hana Vagnerová, która tworzy bardzo autentyczny portret kobiety rozdartej między potrzebą bliskości a intuicją ostrzegającą przed zagrożeniem. Jej gra jest subtelna, ale pełna emocji, co sprawia, że łatwo się z nią utożsamić. Na ekranie towarzyszy jej Mantas Zemleckas jako Martin. Aktor świetnie balansuje między urokiem a niepokojem. Jego postać przyciąga i jednocześnie wzbudza nieufność, co jest kluczowe dla całej historii. W filmie pojawia się także Barbora Bobuľová, która wnosi do opowieści dodatkową głębię i kontekst emocjonalny. Każda z postaci ma swoje znaczenie i wpływa na rozwój fabuły. Chemia między bohaterami jest wyczuwalna, ale nieoczywista. To nie jest idealizowany romans. Relacja Sáry i Martina jest pełna napięć, niedopowiedzeń i momentów, które budzą niepokój. Dzięki temu film wyróżnia się na tle klasycznych melodramatów. Podobne filmy w klimacie „Nikt mnie nie kocha” Jeśli historia Sáry cię wciągnęła, warto sięgnąć po inne filmy, które łączą romans z tajemnicą i psychologicznym napięciem. Jednym z nich jest „Zaginiona dziewczyna” w reżyserii Davida Finchera. To opowieść o związku, który skrywa więcej, niż widać na pierwszy rzut oka. Podobnie jak w „Nikt mnie nie kocha”, relacja bohaterów jest pełna niedomówień i zaskoczeń. Warto też zwrócić uwagę na „Closer”, gdzie emocjonalne relacje między bohaterami prowadzą do trudnych odkryć. Film pokazuje, jak skomplikowane potrafią być uczucia i jak łatwo przekroczyć granice. Dla fanek europejskiego kina ciekawą propozycją będzie „Miłość” w reżyserii Michaela Haneke. Choć to inny rodzaj historii, łączy je skupienie na emocjach i relacjach międzyludzkich. „Nikt mnie nie kocha” wpisuje się w trend filmów, które pokazują miłość w bardziej realistyczny i nieidealny sposób. To propozycja dla kobiet, które szukają czegoś więcej niż prostych historii o uczuciach. Tutaj każda scena ma znaczenie, a napięcie zostaje z tobą jeszcze długo po seansie.
Jeśli tak jak ja uwielbiasz „Midsommar”, pokochasz też thriller z gwiazdą „Stranger Things”. Uwaga! Może namieszać w głowie...
Jeśli lubisz historie o sektach, niepokojących rytuałach i psychologicznych grach, ten film powinien trafić na twoją listę. „Ofiarowanie” to thriller, który powoli wciąga i długo nie daje o sobie zapomnieć. Sprawdzamy, o czym jest i dlaczego przyciąga fanów klimatu rodem z „Midsommar”.
O czym jest thriller „Ofiarowanie” i gdzie go obejrzeć? Film „Ofiarowanie” to propozycja dla tych, które zamiast klasycznych jumpscare’ów wolą napięcie budowane przez atmosferę i psychologię. Produkcja w reżyserii Jordana Scotta przenosi nas do Berlina, gdzie granica między racjonalnością a manipulacją zaczyna się zacierać. Głównym bohaterem jest psycholog społeczny Ben Monroe, który przeprowadza się do Niemiec, by kontynuować badania nad radykalnymi ideologiami. Szybko trafia na trop niepokojącej grupy o sekciarskich skłonnościach. To jednak dopiero początek. W tym samym czasie jego córka Mazzy zaczyna wchodzić w niebezpieczne środowisko młodych ludzi, gdzie imprezowa scena miesza się z czymś znacznie bardziej mrocznym. To właśnie w tym miejscu film skręca w stronę klimatu, który może kojarzyć się z „Midsommar”. Nie chodzi jednak o kopię, „Ofiarowanie” buduje napięcie inaczej. Zamiast jasnych rytuałów i folkloru dostajemy współczesną, miejską wersję sekty, która działa w cieniu i wykorzystuje emocjonalne słabości swoich członków. Film miał premierę w 2024 roku i pojawia się w ofercie platform VOD, gdzie można go wypożyczyć lub obejrzeć w ramach abonamentu. Warto sprawdzić aktualną dostępność na serwisach takich jak Prime Video czy HBO Max. Obsada filmu grozy „Ofiarowanie” Na ekranie zobaczymy nazwiska, które dobrze znają fanki współczesnego kina i seriali. W roli Mazzy pojawia się Sadie Sink, którą większość widzów kojarzy z serialu „Stranger Things”. Aktorka po raz kolejny udowadnia, że świetnie odnajduje się w mrocznych historiach. Jej bohaterka jest jednocześnie wrażliwa i zbuntowana, co sprawia, że łatwo się z nią utożsamić. Partneruje jej Eric Bana jako Ben Monroe, czyli ojciec próbujący zrozumieć nie tylko badany świat, ale też własne dziecko. W obsadzie pojawiają się również Sylvia Hoeks, Jonas Dassler oraz Sophie Rois. To zestawienie doświadczenia i młodej energii działa na korzyść filmu. Inne filmy grozy poruszające temat sekty i folkloru Jeśli „Ofiarowanie” trafi w twój gust, istnieje spora szansa, że polubisz też inne produkcje, które eksplorują podobne motywy. Pierwszym oczywistym wyborem jest wspomniane już „Midsommar” w reżyserii Ari Aster. To historia o wyjeździe do szwedzkiej wioski, który zamienia się w koszmar. Film zachwyca wizualnie, ale jednocześnie potrafi naprawdę zaniepokoić. Warto też sięgnąć po „The Wicker Man”, klasykę kina grozy o policjancie trafiającym na odizolowaną społeczność z własnymi rytuałami. To jeden z fundamentów gatunku folk horroru. Z nowszych tytułów uwagę przyciąga „The Ritual”, który łączy motyw przyjaźni z nordyckim folklorem i poczuciem zagubienia w dzikiej naturze. Wszystkie te filmy, podobnie jak „Ofiarowanie”, skupiają się na tym samym lęku. Na potrzebie przynależności, która może prowadzić do bardzo niebezpiecznych wyborów. I właśnie dlatego tak bardzo wciągają.
Sekrety Pałacu Buckingham i zbrodnia, która wstrząsnęła Anglią. Ten serial na HBO Max wciąga od pierwszej minuty
Historie z życia brytyjskich royalsów od lat rozpalają wyobraźnię. Tym razem jednak nie chodzi o romanse ani dworskie intrygi, lecz o prawdziwą zbrodnię. Miniserial „Lady” na HBO Max pokazuje kulisy jednej z najbardziej szokujących spraw w otoczeniu Pałacu Buckingham.
O czym jest serial „Lady” na HBO Max? Miniserial Lady to czteroodcinkowa produkcja inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, która przenosi widzów do świata brytyjskiej arystokracji, ale z zupełnie innej perspektywy niż dotychczas. Zamiast historii o księżnych i książętach, dostajemy opowieść o kobiecie z zewnątrz, która na chwilę znalazła się w samym centrum królewskiego życia. Bohaterką serialu jest Jane Andrews, młoda kobieta z klasy robotniczej, która dzięki przypadkowi trafia do Pałacu Buckingham. Odpowiadając na ogłoszenie w magazynie „The Lad”, rozpoczyna pracę jako garderobiana i stylistka księżnej Yorku Sarah Ferguson. To dla niej ogromny awans społeczny i szansa na nowe życie. Serial pokazuje jednak, jak krucha bywa pozycja w świecie elit. Po niemal dekadzie pracy Andrews traci stanowisko. Oficjalnie z powodu cięć budżetowych, ale dla niej oznacza to utratę tożsamości i stabilności. Twórcy skupiają się na emocjach bohaterki, jej ambicjach oraz rosnącym poczuciu wykluczenia. „Lady” nie jest typową historią o rodzinie królewskiej. To raczej psychologiczny portret kobiety, która znalazła się pomiędzy dwoma światami i nie potrafiła odnaleźć się w żadnym z nich. Prawdziwa zbrodnia Jane Andrews Najmocniejszym elementem serialu jest jego oparcie na faktach. Historia Jane Andrews wstrząsnęła Wielką Brytanią na początku lat dwutysięcznych i do dziś pozostaje jedną z najbardziej medialnych spraw związanych z osobami z otoczenia royalsów. Po odejściu z Pałacu Buckingham Andrews próbuje ułożyć sobie życie na nowo. W 1998 roku poznaje Thomasa Cressmana, który szybko staje się centrum jej świata. Relacja, początkowo pełna nadziei, z czasem zaczyna się komplikować. Różnice oczekiwań i napięcia prowadzą do dramatycznego finału. W 2000 roku dochodzi do tragedii. Według ustaleń śledczych Andrews zaatakowała Cressmana kijem do krykieta, a następnie dźgnęła go nożem. Po zdarzeniu uciekła, a kilka dni później została odnaleziona w stanie skrajnego wyczerpania po przedawkowaniu leków. Proces przyciągnął ogromną uwagę mediów. Andrews twierdziła, że była ofiarą przemocy domowej, co stało się jednym z kluczowych wątków rozprawy. Ostatecznie została skazana na dożywocie. Serial „Lady” nie próbuje jednoznacznie oceniać bohaterki. Zamiast tego pokazuje złożoność sytuacji i zachęca widza do samodzielnej refleksji. To historia o ambicji, samotności i konsekwencjach emocjonalnych decyzji. Kto gra w serialu „Lady” na HBO Max? Obsada „Lady” to bez wątpienia jeden z największych atutów produkcji. W roli głównej zobaczymy Mię McKenna-Bruce, która wciela się w Jane Andrews. Jej kreacja łączy w sobie wrażliwość i napięcie, co doskonale oddaje wewnętrzne rozdarcie bohaterki. W postać Sarah Ferguson wciela się Natalie Dormer, znana między innymi z serialu „Gra o tron”. Jej interpretacja pokazuje księżną jako postać charyzmatyczną, ale też wymagającą. Partnera Andrews, Thomasa Cressmana, gra Ed Speleers, który nadaje swojej postaci wielowymiarowości i niejednoznaczności. W obsadzie pojawiają się także Christopher Dunne oraz Tom Milligan i Dewi Wykes. Dzięki mocnej obsadzie i realistycznemu scenariuszowi serial wciąga od pierwszego odcinka. Twórcy skupiają się na detalach i emocjach, co sprawia, że historia nabiera autentyczności. „Lady” to propozycja dla wszystkich, którzy interesują się kulisami życia brytyjskiej elity, ale szukają czegoś więcej niż powierzchownych historii. To opowieść o cenie awansu społecznego i o tym, jak cienka granica dzieli sukces od upadku.
Jeden z najgłośniejszych seriali grozy HBO Max powrócił z 4. sezonem! O tej premierze mówią dzisiaj wszyscy!
Premiera 4. sezonu serialu „Stamtąd” już dziś 20 kwietnia! Finałowy odcinek poprzedniej części zostawił więcej pytań niż odpowiedzi. Dobra wiadomość? Po niemal półtorarocznej przerwie mieszkańcy tajemniczego miasteczka wrócili na ekrany, a my dowiemy się, jakie są ich dalsze losy!
Człowiek w żółci, śmierć jednego z głównych bohaterów i odkrycie, które zmieniło sens poprzednich trzech sezonów. Pierwszy odcinek 4. sezonu „Stamtąd” pojawi się właśnie w HBO Max! O czym jest serial „Stamtąd”? Akcja serialu toczy się w niewielkim miasteczku w środkowej części Stanów Zjednoczonych, z którego nie da się wyjechać. Każda próba opuszczenia okolicy kończy się powrotem tą samą drogą, którą bohaterowie chcieli stąd uciec. Po zmroku z okolicznych lasów wychodzą istoty wyglądające jak ludzie, które zabijają każdego, kogo spotkają poza chronionymi domami. Jedyną osłoną są drewniane talizmany zawieszane w oknach i noszone przez mieszkańców. Szeryfem tego miejsca jest Boyd Stevens, który próbuje utrzymać porządek wśród osób uwięzionych w miasteczku. Z każdym sezonem widzowie poznają kolejne elementy układanki, choć zamiast przybliżać do wyjścia, odsłaniają one nowe tajemnice. W trzecim sezonie fabuła weszła na jeszcze głębszy poziom, łącząc losy aktualnych mieszkańców z historią osób, które znalazły się tu dekady wcześniej. Finał trzeciej odsłony wprowadził serię zwrotów. Tabitha i Jade dowiedzieli się, że są inkarnacjami dawnych mieszkańców, co tłumaczyło ich wcześniejsze wizje z udziałem dzieci. Jim Matthews zginął z ręki Człowieka w Żółci, który w ostatnich scenach częściowo odsłonił swoją tożsamość i cele. Czwarty sezon rozpoczyna się od rozliczenia z tymi wydarzeniami. Obsada 4. sezonu serialu „Stamtąd” od HBO Max Główną rolę szeryfa Boyda Stevensa gra Harold Perrineau, znany z „Zagubionych” i „Matrix Reaktywacja”. W postać Tabithy Matthews wciela się Catalina Sandino Moreno, nominowana do Oscara za rolę w „Maryi łaski pełnej”. Jade'a gra David Alpay. Jima Matthewsa, który zginął w finale 3. sezonu, zagrał Eion Bailey. W pozostałych rolach pojawiają się Hannah Cheramy jako Julie, Simon Webster jako Ethan, Ricky He jako Kenny, Avery Konrad jako Sara, Chloe Van Landschoot jako Kristi, Pegah Ghafoori jako Fatima, Elizabeth Moy jako Donna, Scott McCord jako ojciec Khatri, Shaun Majumder jako Tian Chen oraz Corteon Moore jako Ellis. Twórcą serialu jest John Griffin, a obowiązki showrunnera pełni Jeff Pinkner, znany z pracy przy „Zagubionych” i „Alias”. W zespole reżyserskim znalazł się Jack Bender, odpowiedzialny za wiele kluczowych odcinków „Zagubionych” oraz „Gry o tron”. Fabuła 4. sezonu „Stamtąd”. Czego spodziewać się po nowych odcinkach? Nowy sezon koncentruje się na konsekwencjach wydarzeń z finału poprzedniej części. Tożsamość Człowieka w Żółci i jego cel stają się jedną z głównych osi fabularnych. Boyd Stevens, którego ciało i umysł stopniowo odmawiają posłuszeństwa, próbuje utrzymać stabilność miasteczka mimo pogłębiającego się kryzysu. Wątek Tabithy i Jade'a ma przynieść odpowiedź na pytanie, czy wiedza o ich przeszłych wcieleniach jest kluczem do wydostania się z pułapki. W miasteczku pojawia się nowy przybysz, którego rola w kolejnych wydarzeniach ma być kluczowa. Oficjalny opis 4. sezonu mówi wprost, że otworzą się drzwi, których niektórzy mieszkańcy woleliby nigdy nie otwierać. Zapowiada to konfrontację z prawdą o naturze miejsca, a nie tylko kolejną porcję ataków potworów. Dlaczego o „Stamtąd” znów jest głośno? Po zakończeniu trzeciego sezonu fora i grupy dyskusyjne pełne były teorii na temat Człowieka w Żółci, znaczenia reinkarnacji Tabithy oraz zdrowia Boyda. Każdy zwiastun rozbudzał nadzieję na częściowe odpowiedzi. Jednym z powodów popularności produkcji jest odejście od przewidywalnego schematu gatunkowego. Twórcy nie spieszą się z rozwiązaniem centralnej zagadki, zamiast tego rozbudowują świat, dokładają bohaterów i stopniowo ujawniają zasady rządzące miasteczkiem. Fani cenią także stronę wizualną serialu, zdjęcia powstają w lasach Nowej Szkocji, co nadaje całości klaustrofobicznego charakteru. Czy warto obejrzeć „Stamtąd”? Dla kogo jest serial HBO Max? Produkcja jest adresowana do osób, które lubią horrory z wyraźnie zarysowaną zagadką i wymagają od serialu cierpliwego budowania świata. Fani „Zagubionych” odnajdą tu podobną konstrukcję narracyjną, w której każdy odcinek dokłada elementy do większej układanki. Miłośnicy kina grozy docenią sceny z istotami wychodzącymi z lasu po zmroku, które od pierwszego sezonu należą do najmocniejszych momentów serialu. Osoby, które wolą gatunek zamknięty w jednej odsłonie i nie znoszą cotygodniowego dawkowania, mogą uznać tempo „Stamtąd” za zbyt powolne. Widzom przyzwyczajonym do jasnych odpowiedzi na wszystkie pytania, serial może początkowo wydawać się frustrujący. Nie jest to produkcja, która przepisze reguły telewizyjnego horroru. Z pewnością jednak chętnie będziecie wracać do niej w weekendowy wieczór, żeby obejrzeć mocny thriller grozy z rozbudowaną mitologią i bohaterami, których losy się śledzi z prawdziwym zaangażowaniem. Kiedy premiera 4. sezonu „Stamtąd”? Pierwszy odcinek 4. sezonu „Stamtąd” pojawił się w HBO Max w poniedziałek 20 kwietnia 2026 roku o godzinie 10:00 polskiego czasu. Amerykańska premiera na MGM+ odbyła się dzień wcześniej, 19 kwietnia o 21:00 czasu lokalnego. Kolejne epizody będą dodawane co tydzień, w poniedziałki o tej samej porze. View oEmbed on the source website
Zanim „Substancja” stała się hitem, był ten body horror! Ukazuje przerażające skutki eksperymentalnego środka na odchudzanie
Moda na szybkie odchudzanie może mieć mroczną stronę i właśnie to pokazuje „Thinestra”. Ten body horror zamienia kompleksy i presję wyglądu w coś naprawdę przerażającego. Jeśli interesują cię filmy z przekazem, który zostaje na długo, ten tytuł warto mieć na radarze.
O czym jest horror „Thinestra”? Film „Thinestra” to propozycja dla fanek mocnego kina grozy, ale też dla tych z nas, które interesują się tematami ciała, samoakceptacji i presji społecznej. Historia skupia się na młodej kobiecie Penny, która zmaga się z kompleksami i obsesją na punkcie wyglądu. W pewnym momencie trafia na eksperymentalny środek na odchudzanie. Brzmi znajomo, prawda? Obietnica szybkiego efektu okazuje się jednak początkiem koszmaru. Po zażyciu pigułki jej ciało zaczyna się zmieniać, a utracony tłuszcz przybiera fizyczną formę. Dosłownie. Zrzucone kilogramy zamieniają się w krwiożerczego sobowtóra o imieniu Penelope. Ten drugi byt stopniowo przejmuje kontrolę nad życiem bohaterki i zaczyna siać chaos oraz przemoc. To nie tylko horror o ciele. To także opowieść o tym, jak destrukcyjna może być presja idealnego wyglądu i jak łatwo wpaść w pułapkę diet, które obiecują szybkie efekty. Twórcy wykorzystują konwencję body horroru, by pokazać coś bardzo realnego. Wstyd, obsesję i brak akceptacji. W kontekście popularności filmów takich jak „Substancja”, „Thinestra” wpisuje się w rosnący trend kina, które nie tylko straszy, ale też komentuje współczesność. Tu strach nie bierze się tylko z krwi i brutalności, ale z bardzo znajomego punktu wyjścia. Obsada filmu grozy z gatunku „body horror” — „Thinestra” W rolach głównych zobaczymy siostry bliźniaczki, które wnoszą do filmu wyjątkową dynamikę. Michelle Macedo wciela się w Penny, a Melissa Macedo gra jej przerażające alter ego, Penelope. Fizyczne podobieństwo aktorek podkreśla rozdwojenie bohaterki i nadaje całej opowieści jeszcze bardziej niepokojący charakter. W filmie pojawiają się także Annie Ilonzeh, Brian Huskey i Norma Maldonado. Za reżyserię odpowiada Nathan Hertz, dla którego jest to pełnometrażowy debiut. Twórca postawił na połączenie horroru z czarnym humorem i wyraźnym komentarzem społecznym. Inne filmy grozy z gatunku „body horror”, które warto znać Jeśli „Thinestra” przyciąga cię swoją tematyką, warto sięgnąć też po inne produkcje z nurtu body horroru. To gatunek, który skupia się na deformacji ciała i przekraczaniu jego granic. Często w bardzo symboliczny sposób. Na liście must-see znajduje się oczywiście „Substancja”, który podobnie jak „Thinestra” dotyka obsesji młodości i perfekcyjnego wyglądu. Film zdobył ogromne zainteresowanie i pokazał, że horror może być jednocześnie mocnym komentarzem społecznym. Klasyką pozostaje także „The Fly” w reżyserii David Cronenberg. To jeden z najważniejszych tytułów w historii gatunku. Opowiada o naukowcu, którego ciało zaczyna mutować w wyniku nieudanego eksperymentu. Warto wspomnieć też o „Black Swan”, który, choć nie jest typowym horrorem, świetnie pokazuje psychiczne i fizyczne wyniszczenie związane z dążeniem do perfekcji. Body horror często balansuje na granicy obrzydzenia i fascynacji. Właśnie dlatego przyciąga widzki, które szukają w kinie czegoś więcej niż prostych strachów. To gatunek, który potrafi zmusić do refleksji.
Co jesteś w stanie zrobić dla 5 minut sławy? Ten poruszający dramat zmusza do przemyśleń i nie daje o sobie zapomnieć
Czy marzenie o popularności może stać się pułapką? To pytanie zadaje film „Dziki diament”, który w szczery i momentami niewygodny sposób pokazuje współczesną obsesję na punkcie wyglądu i rozpoznawalności. To historia, która porusza i zmusza do refleksji nad tym, jaką cenę jesteśmy gotowe zapłacić za chwilę uwagi.
O czym jest film „Dziki diament” i gdzie go obejrzeć? „Dziki diament” to francuski dramat w reżyserii Agathe Riedinger, który miał swoją światową premierę w 2024 roku, a do polskich kin trafił w grudniu tego samego roku. Fabuła skupia się na 19-letniej Liane, dziewczynie z południa Francji, która marzy o wielkiej karierze i życiu pełnym luksusu. Jej największym pragnieniem jest sława, którą widzi jako drogę do lepszego życia. Gdy pojawia się szansa udziału w reality-show, bohaterka bez wahania decyduje się spróbować swoich sił. To jednak nie jest historia o spełnianiu marzeń w bajkowym stylu. Reżyserka pokazuje świat, w którym wygląd, popularność i obecność w mediach społecznościowych stają się najważniejszą walutą. Liane obsesyjnie dąży do ideału piękna, próbując dopasować się do nierealnych standardów. Film dotyka tematów bardzo aktualnych, takich jak presja społeczna, seksualizacja młodych kobiet i potrzeba bycia zauważoną. To opowieść o dorastaniu w świecie filtrów i lajków, gdzie granica między autentycznością a kreacją zaczyna się zacierać. Jeśli zastanawiasz się, gdzie obejrzeć „Dziki diament”, jest on dostępny na platformie HBO Max. Poruszający dramat „Dziki Diament” - obsada W centrum tej historii znajduje się debiutująca na dużą skalę Malou Khébizi, która wciela się w rolę Liane. Jej naturalna i bardzo autentyczna gra sprawia, że trudno oderwać wzrok od ekranu. To jedna z tych ról, które budują emocjonalną więź z widzem od pierwszych minut. Na ekranie towarzyszą jej m.in. Idir Azougli, Andréa Bescond oraz Alexis Manenti. Każda z tych postaci dopełnia obraz świata, w którym relacje międzyludzkie często przegrywają z potrzebą uznania i sukcesu. Warto zwrócić uwagę, że twórczyni filmu zdecydowała się na obsadzenie w głównej roli osoby spoza grupy rozpoznawalnych gwiazd. Dzięki temu historia zyskuje jeszcze większy realizm. Liane nie jest wykreowaną ikoną, tylko dziewczyną, którą można spotkać na ulicy lub w mediach społecznościowych. To właśnie ta autentyczność sprawia, że „Dziki diament” ogląda się momentami jak dokument. Dzięki temu widz sam musi odpowiedzieć sobie na pytanie, czy droga bohaterki prowadzi do spełnienia, czy raczej do utraty siebie. Inne poruszające filmy o cenie sławy, które warto zobaczyć Jeśli „Dziki diament” zrobi na tobie wrażenie, warto sięgnąć po inne produkcje, które poruszają temat sławy i jej ciemnych stron. Pierwszym tytułem jest „Black Swan”, który pokazuje obsesję perfekcji i presję sukcesu w świecie baletu. To intensywna historia o tym, jak ambicja może doprowadzić do utraty kontroli nad własnym życiem. Równie mocnym filmem jest „The Neon Demon”, opowiadający o młodej modelce w brutalnym świecie mody. To wizualnie hipnotyzująca, ale też niepokojąca opowieść o kulisach branży, w której wygląd znaczy wszystko. Nie można też pominąć „Ingrid Goes West”, który w bardziej współczesny sposób analizuje wpływ mediów społecznościowych na nasze życie. Film pokazuje, jak łatwo zatracić się w kreowaniu idealnego wizerunku online. Na koniec warto wspomnieć o „The Social Network”, który, choć opowiada o powstaniu Facebooka, to jednocześnie dotyka tematu popularności, władzy i samotności w cyfrowym świecie.
Już za chwilę na HBO Max! Ten serial poprowadzi nas przez niełatwą 40-letnią historię dwóch braci
„Half Man” to nowy serial Richarda Gadda, który już niedługo trafi na HBO Max. Produkcja opowie o braciach Rubenie i Niallu, który od lat nie mają ze sobą kontaktu. Nagle jeden z nich pojawia się na ślubie drugiego...
Twórca jednego z najgłośniejszych seriali ostatnich lat - „Reniferek” nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. „Half Man” już za chwilę trafi do oferty HBO Max i wszystko wskazuje na to, że będzie o nim głośno. „Half Man” - fabuła „Half Man” skupia się na Rubenie (Richard Gadd) i Niallu (Jamie Bell) - dwóch braciach, którzy od dawna nie utrzymują kontaktu. Punkt zwrotny pojawia się wtedy, gdy pierwszy przychodzi na ślub drugiego. To właśnie ta sytuacja ma stać się przełomem w ich relacji. Serial ma pokazać, jak na przestrzeni lat kształtowały się stosunki między mężczyznami, prowadząc widzów przez niemal 40 lat wspólnej, choć nie zawsze bliskiej historii. Znane nazwiska w obsadzie i duet reżyserski Obok Richarda Gadda i Jamiego Bella w obsadzie znaleźli się również m.in. Marianne McIvor, Neve McIntosh, Charlie de Melo, Tim Downie, Anjli Mohindra, Tom Andrews, Stuart Campbell i Mitchell Robertson. Za reżyserię odpowiadają Alexandra Brodski i Eshref Reybrouck. Dla wielu widzów nazwisko Gadda pozostaje mocnym punktem odniesienia po serialu „Reniferek” z 2024 roku, który zdobył Dwa Złote Globy oraz sześć nagród Emmy. Czy „Half Man” powtórzy ten sukces? Wiele na to wskazuje. „Half Man” - kiedy premiera? Platforma HBO Max pokazała w mediach społecznościowych plakat serialu „Half Man” i potwierdziła konkretny termin startu: 23 kwietnia. To zapowiedź produkcji, w której Gadd nie tylko odpowiada za scenariusz, ale też występuje na ekranie. Widzowie nie dostaną całej opowieści naraz. Według informacji podanych na IMDb, „Half Man” będzie liczył 6 odcinków. Emisja ma odbywać się w ramach cotygodniowego cyklu. To oznacza kilka tygodni regularnych powrotów do tej samej historii i stopniowe odkrywanie kolejnych etapów relacji Rubena i Nialla. W centrum emocje, napięcie i historia, która ma rozwijać się na przestrzeni niemal 40 lat. Spodziewamy się czegoś naprawdę dobrego!
„Wielki powrót” wraca po 12 latach przerwy! Lisa Kudrow znów jako kultowa Valerie Cherish!
Comeback „Wielkiego powrotu” ma w sobie pewną ironię. Każdy kolejny sezon pojawiał się po długiej przerwie, jakby sam tytuł za każdym razem nabierał nowego znaczenia. Teraz Lisa Kudrow ponownie wraca do roli Valerie Cherish, a pierwsze opinie sugerują, że była to decyzja, która zdecydowanie się opłaciła.
Serial zadebiutował ponad dwie dekady temu. Pierwszy sezon trafił na ekrany w 2005 roku i szybko zdobył uznanie, czego dowodem były nominacje do nagród Emmy. Na kolejną odsłonę widzowie musieli jednak czekać aż do 2014 roku. Choć produkcja nigdy nie stała się masowym hitem, zyskała lojalne grono fanów, a sama Kudrow postanowiła raz jeszcze spróbować przyciągnąć uwagę widzów. „Wielki powrót” – co dzieje się w 3. sezonie? W centrum historii niezmiennie znajduje się Valerie Cherish. Aktorka, która od lat próbuje odnaleźć swoje miejsce w branży rozrywkowej. W pierwszym sezonie walczyła o powrót na ekran, w drugim dokumentowała swoje życie w reality show, a teraz podejmuje kolejne wyzwanie. W nowych odcinkach bohaterka próbuje sił na Broadwayu, a fabuła wprowadza także współczesny wątek związany ze sztuczną inteligencją. Valerie angażuje się w projekt, który powstał przy udziale AI, co nadaje historii nowy kontekst i lekko satyryczny wydźwięk. Pierwsze opinie? Bardzo mocne Premiera trzeciego sezonu przypada w momencie, gdy na rynku pojawia się coraz więcej produkcji komentujących branżę filmową. Naturalne są więc porównania, ale „Wielki powrót” radzi sobie w tym zestawieniu zaskakująco dobrze. W serwisie Rotten Tomatoes nowa odsłona uzyskała około 93% pozytywnych recenzji, co jest wyraźnym sygnałem, że serial nie tylko utrzymał poziom, ale wciąż potrafi przyciągnąć uwagę krytyków. W recenzjach powtarza się jeden motyw, Lisa Kudrow pozostaje największą siłą tej produkcji. Jej kreacja Valerie Cherish nadal działa, a sama postać. Mimo upływu lat, nie traci na aktualności. Satyra, która nadal trafia w punkt Nowy sezon nie tylko bawi, ale też komentuje współczesność. Wprowadzenie wątku sztucznej inteligencji sprawia, że serial zyskuje dodatkową warstwę. Z jednej strony pozostaje lekką komedią, z drugiej staje się subtelnym komentarzem do zmian zachodzących w branży. To właśnie połączenie humoru, autoironii i aktualnych tematów sprawia, że „Wielki powrót” wciąż ma swoje miejsce wśród produkcji opowiadających o świecie show-biznesu. Gdzie obejrzeć „Wielki powrót”? Pierwszy odcinek 3. sezonu „Wielkiego powrotu” jest już dostępny na HBO Max.
HBO Max ujawnia zaskakujące premiery na drugą połowę marca! Nie zabraknie nowości i kultowych produkcji!
Nowości HBO Max na marzec 2026 zapowiadają się wyjątkowo mocno. W drugiej połowie miesiąca do serwisu trafią m.in. wszystkie sezony „Fargo”, dokument „Ja, Rosiński”, film „Wielka, odważna, piękna podróż” oraz thriller „Zaginiona dziewczyna”. Platforma ujawniła już dokładny harmonogram premier, a wśród najważniejszych dat znalazły się 19, 20, 25 i 27 marca.
Premiery HBO Max na drugą połowę marca! Druga połowa marca na HBO Max zapowiada się jak dobrze rozpisany kalendarz seansów. Serwis odsłania kolejne premiery dzień po dniu – od głośnych tytułów jak „Zaginiona dziewczyna”, przez dokumenty, aż po pełne sezony kultowego „Fargo”. Jeśli planujesz, co oglądać w najbliższych tygodniach, ta rozpiska pozwoli złapać najważniejsze daty i nie przegapić najmocniejszych premier. 19 marca: „Zaginiona dziewczyna” wraca do HBO Max Wśród premier na 19 marca znajduje się „Zaginiona dziewczyna” Davida Finchera. To thriller o mężczyźnie, który zgłasza zaginięcie swojej żony, a kolejne tropy zaczynają obciążać... jego samego. W obsadzie są Ben Affleck i Rosamund Pike. Tego samego dnia do serwisu mają trafić także: „Colosio: Zabójstwo polityczne”, „Apollo 13”, „Siła naszych marzeń” oraz „Człowiek z bieguna”. Jeśli chcesz zacząć drugą połowę marca od mocnego tytułu, ten dzień wygląda jak pewniak. 20 marca: „Ja, Rosiński” i historia drogi artysty Na 20 marca zaplanowano premierę dokumentu „Ja, Rosiński” w reżyserii Piotra Kielara. Film skupia się na sylwetce Grzegorza Rosińskiego, polskiego twórcy związanego z serią „Thorgal”. Punktem wyjścia jest przejście Rosińskiego na emeryturę, ale ciężar opowieści przesuwa się na drogę artysty i to, jak ta droga układała się przez lata. Tego samego dnia na liście nowości są również „Okiem Oscara” oraz „Ognie”, więc 20 marca zapowiada się intensywnie także dla tych, którzy lubią dokumenty. 25 marca: wszystkie sezony „Fargo” na HBO Jednym z najgłośniejszych punktów marcowej rozpiski HBO Max jest dodanie wszystkich sezonów serialu „Fargo”, które trafią do serwisu 25 marca. To ruch, na który wielu widzów czekało, bo produkcja od lat uchodzi za jedną z najbardziej charakterystycznych serii kryminalnych ostatnich lat. Serial, zrealizowany na zlecenie stacji FX, inspiruje się kultowym filmem braci Coen o tym samym tytule. Każdy sezon opowiada odrębną historię, utrzymaną w klimacie, w którym czarny humor spotyka się z napięciem i nieoczywistymi bohaterami. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/kirsten-dunst-i-jesse-plemons-poznali-sie-na-planie-serialu-fargo-2-grali-tam-malzenstwo-766afb8.jpeg" width="1500" height="1002" alt="Description: Season 2. Original Film Title: FARGO. English Title: FARGO. Film Director: ADAM BERNSTEIN; SCOTT WINANT; COLIN BUCKSEY. Year: 2014. Stars: KIRSTEN DUNST; JESSE PLEMONS." title="album - arch8" /> 27 marca: „Wielka, odważna, piękna podróż” i kolejne nowości 27 marca wśród premier wyróżnia się „Wielka, odważna, piękna podróż”. Historia zaczyna się od przypadkowego spotkania dwojga nieznajomych na ślubie wspólnego przyjaciela, które szybko przeradza się we wspólną wyprawę prowadzącą ich przez ważne momenty życia i podjęte decyzje. Tego samego dnia do HBO Max trafią także „Przywileje, odc. 1”, „Czarne bractwo”, „Ostatnia batalia Ellen Cole” oraz „W ogniu pasji”. To jeden z tych dni, kiedy oferta serwisu wyraźnie się zagęszcza i trudno narzekać na brak wyboru. View oEmbed on the source website Co jeszcze i kiedy obejrzeć na HBO Max? W harmonogramie HBO Max znalazło się także sporo mniejszych, ale wciąż istotnych premier. 16 marca zadebiutuje „The Floor VI, odc. 1”, a dwa dni później, 18 marca, pojawią się „Lady, odc. 1” oraz „Delikatne liście”. 21 marca do oferty dołączą „Leonardo. Odkrywca”, „Pysznie”, „Miesiąc miodowy” i „The Order: Ciche braterstwo”. Kolejnego dnia, 22 marca, widzowie zobaczą „Ostre cięcie XII, odc. 1” oraz „Prawko na świecie. Jazda bez zasad, odc. 1”, a 23 marca „Wielki powrót III, odc. 1”. Nie zabraknie również nowości. 26 marca pojawi się „Letnia szkoła, 2001”, 28 marca do serwisu trafią „Holland”, „Dzielna banda i tajemnica zaginionego wujka” oraz „Teoria koloru według Julio Torresa”. Na koniec miesiąca, 30 marca, zaplanowano premierę „The Curious Case of... II, odc. 1–8”.
Największy triumf gali Oscarów 2026. Film Andersona zdobył aż 6 statuetek
Ten film nie próbuje się podobać. Zamiast tego stawia pytania, które dla wielu okazują się niewygodne. Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio zebrała niemal jednogłośne pochwały krytyków, wywołała ostrą dyskusję wśród widzów i ostatecznie triumfowała na gali Oscarów, zdobywając aż sześć statuetek, w tym za najlepszy film. Teraz głośny tytuł można obejrzeć także w streamingu.
Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio w roli głównej weszła do kin z rozmachem, zebrała niemal jednogłośne uznanie krytyków i jednocześnie rozpaliła emocjonalną dyskusję wśród widzów. Jedni wychodzili z sali poruszeni, inni zirytowani. Produkcja została doceniona podczas tegorocznej gali Oscarów (otrzymała aż 6 statuetek!). Teraz dostępna jest w streamingu. Kino autorskie w wersji szerokiego rażenia Paul Thomas Anderson po raz kolejny udowadnia, że nie interesuje go bezpieczne kino środka. „Jedna bitwa po drugiej” to film, który świadomie porusza się między gatunkami, tonami i emocjami. Z jednej strony przypomina thriller akcji, z drugiej momentami skręca w groteskę, satyrę i kino politycznego niepokoju. To opowieść o byłym rewolucjoniście Bobie, który próbuje żyć z dala od dawnych ideałów, wychowując córkę i udając, że przeszłość da się zamknąć na klucz. Oczywiście nie jest to możliwe. DiCaprio gra bohatera nieheroicznego, zmęczonego, często zagubionego. Nie próbuje go wybielać ani uczynić symbolem. To człowiek pełen sprzeczności, który sam nie wie, czy bardziej ucieka przed światem, czy przed sobą. Aktorskie starcie gigantów Obok DiCaprio na ekranie pojawiają się m.in. Sean Penn i Benicio del Toro, a ich obecność wyraźnie zmienia ciężar poszczególnych scen. Szczególnie Penn przyciąga uwagę widzów i krytyków. W jednej z opinii czytamy wprost: „Sean Penn przyćmił DiCaprio swoją kreacją. To najlepszy od «Aż poleje się krew» film PTA”. Ten głos nie jest odosobniony. Penn gra postać niepokojącą, charyzmatyczną i trudną do jednoznacznej oceny, co idealnie wpisuje się w filozofię całego filmu. Film, który prowokuje i nie tłumaczy się widzowi „Jedna bitwa po drugiej” nie prowadzi za rękę. Nie upraszcza tematów, nie łagodzi konfliktów i nie zamyka ich w wygodnych pointach. Dla jednych to ogromna zaleta, dla innych bariera nie do przeskoczenia. Jeden z widzów trafnie podsumował: „Film o tym, że wojny ideowe to zawsze wojny międzypokoleniowe, czyli nieskończony bezsens, który nie sposób przerwać”. Anderson pokazuje Amerykę rozdwojoną, zmęczoną własnymi mitami, w której rewolucja i konserwatyzm są równie groteskowe. Robi to z empatią, ale bez taryfy ulgowej. Stąd tak skrajne reakcje. Wśród komentarzy pojawiają się również głosy skrajnie krytyczne, jak ten: „Najgorszy, najbardziej kretyński film, na jakim byłam. Wyszliśmy po 25 minutach”. Krytycy mówią jednym głosem O ile widzowie są podzieleni, o tyle krytycy pozostają niemal jednomyślni. Film osiągnął 96% pozytywnych recenzji w zagranicznych agregatorach opinii i ocenę 8.0 na polskim Filmwebie. Recenzenci podkreślają odwagę reżysera, precyzję formalną i aktorską intensywność. Pojawiają się także głosy interpretujące film jako satyryczny portret współczesnego chaosu ideologicznego. Jak zauważa jeden z nich: „Satyra na aktualne przesiąknięte chaosem czasy, beka z nihilizmu i samej idei rewolucji.” Gdzie obejrzeć „Jedną bitwę po drugiej”? Film trafił do szerokiej dystrybucji kinowej, ale jest również dostępny w streamingu. „Jedna bitwa po drugiej” można już obejrzeć na HBO Max, co daje szansę na spokojny, domowy seans bez presji i oczekiwań. To dobra opcja zwłaszcza dla tych, którzy wolą kino wymagające oglądać w skupieniu, z możliwością powrotu do scen i dialogów, które nie zawsze od razu się odsłaniają. Oscarowy triumf „Jednej bitwy po drugiej” Film Paula Thomasa Andersona okazał się największym zwycięzcą 98. gali Oscarów. Produkcja zdobyła aż sześć statuetek, w tym w najważniejszych kategoriach: najlepszy film, najlepsza reżyseria dla Paula Thomasa Andersona oraz najlepszy scenariusz adaptowany. Nagrodę aktorską otrzymał również Sean Penn za rolę drugoplanową, a kolejne statuetki trafiły do twórców odpowiedzialnych za montaż (Andy Jurgensen) oraz casting. Ten zestaw nagród potwierdził dominację filmu w sezonie nagród i umocnił jego pozycję jako jednego z najważniejszych tytułów roku.
Głośny serial true crime z Elizabeth Olsen wjechał na Netfliksa! Romans na przedmieściach, który kończy się zbrodnią
„Miłość i śmierć” na Netfliksie to głośny miniserial true crime, znany wcześniej z HBO Max, z Elizabeth Olsen w roli głównej. Historia przenosi widzów na pozornie spokojne przedmieścia Dallas, gdzie romans Candy i Allana prowadzi do tragedii. Produkcja nawiązuje do sprawy z 1980 roku.
Historia Candy Montgomery przez lata elektryzowała opinię publiczną w Stanach Zjednoczonych. Romans, przyjaźń i brutalna konfrontacja z 1980 roku doprowadziły do procesu, który do dziś wywołuje dyskusje. Serial „Miłość i śmierć” przypomina tę sprawę, pokazując, jak cienka bywa granica między zwyczajnym życiem a tragedią. „Miłość i śmierć”: spokojne przedmieścia Dallas pękają od napięcia „Miłość i śmierć” na Netflix przywraca na pierwszy plan historię, która zaczyna się jak wiele innych opowieści o uporządkowanym życiu. Na pozornie spokojnych przedmieściach Dallas dwie zaprzyjaźnione rodziny funkcjonują według przewidywalnego rytmu: Candy i Pat Montgomery oraz Betty i Allan Gore są częścią lokalnej społeczności, uczestniczą w życiu kościoła i z zewnątrz wyglądają na ucieleśnienie stabilności. Ten obraz szybko traci spójność, gdy pojawia się sekret, którego nikt nie planował. Punktem zapalnym jest relacja Candy i Allana. Romans, który miał pozostać schowany za fasadą codzienności, zaczyna wpływać na decyzje, emocje i relacje w najbliższym otoczeniu. Miniserial nie zatrzymuje się na samym wątku zdrady — pokazuje, jak w zamkniętym środowisku drobne przesunięcia granic potrafią przerodzić się w sytuację, której nie da się już odwrócić. Z czasem to, co było „sprawą prywatną”, wciąga kolejne osoby i staje się realnym zagrożeniem dla całej społeczności. „Miłość i śmierć”: głośna sprawa z 1980 roku powraca Produkcja opiera się na historii Candy Montgomery, oskarżonej o zabójstwo swojej przyjaciółki Betty Gore. Do dramatycznej konfrontacji doszło w 1980 roku. Według relacji Candy zabiła Betty, zadając jej 41 ciosów siekierą. Podczas procesu Candy utrzymywała, że działała w obronie własnej, a ława przysięgłych ostatecznie ją uniewinniła. To właśnie ta sekwencja wydarzeń sprawiła, że sprawa na lata zyskała status jednej z najgłośniejszych historii kryminalnych w USA. „Miłość i śmierć”: znane nazwiska za kamerą i mocna obsada W roli głównej występuje Elizabeth Olsen, a partnerują jej Jesse Plemons, Lily Rabe, Patrick Fugit, Krysten Ritter i Tom Pelphrey. Scenariusz napisał David E. Kelley, a wśród reżyserek i reżyserów znaleźli się Lesli Linka Glatter oraz Clark Johnson. „Miłość i śmierć” bazuje na książce „Evidence of Love: A True Story of Passion and Death in the Suburbs” autorstwa Johna Blooma i Jima Atkinsona oraz na artykułach opublikowanych w „Texas Monthly”. „Miłość i śmierć” na Netfliksie już dostępna! Serial „Miłość i śmierć” jest dostępny na Netfliksie od 14 marca 2026 roku. To tytuł, który łączy dramat psychologiczny z kryminałem. Warto też odnotować, że nie jest to pierwsza ekranizacja tych wydarzeń — w 2022 roku powstał serial „Candy” dla Hulu, opowiadający o tej samej sprawie.
Lekki, zabawny i inteligentny serial HBO, który pozwala widzowi na chwilę oddechu od codzienności. Bawi i zaskakuje!
HBO Max dorzuca do swojej oferty komedię, która zaskakuje lekkością i błyskotliwym humorem. „Rooster” to serial pełen dynamicznych dialogów i ironicznego spojrzenia na współczesny świat akademicki. W roli głównej pojawia się Steve Carell jako pisarz, który niespodziewanie zostaje wciągnięty w uczelniane intrygi.
„Rooster” to jedna z tych komedii, które z pozoru wydają się lekkie, a w rzeczywistości kryją znacznie więcej. Serial z platformy HBO Max łączy inteligentny humor z bardzo ciepłą opowieścią o rodzinie, ambicjach i świecie akademickim. Największą siłą produkcji są błyskotliwe dialogi oraz dystans do uniwersyteckiej rzeczywistości, która w ostatnich latach stała się symbolem ideologicznych sporów. Efekt? Serial, który potrafi jednocześnie rozbawić, lekko sprowokować i opowiedzieć historię z dużą dozą subtelności. „Rooster” okazuje się zaskakująco udaną mieszanką – taką, w której komedia spotyka się z obserwacją współczesnych obyczajów. „Rooster” – o czym jest serial HBO Max? Tytuł „Rooster” odnosi się nie tylko do serialu, lecz także do popularnej serii powieści pisanych przez Grega Russo. W tej roli występuje Steve Carell, który wciela się w autora bestsellerów, przechodzącego właśnie trudniejszy moment w życiu. Greg trafia na uczelnię, na której pracuje jego córka. To również miejsce szczególne z innego powodu – jego była żona jest tam jedną z najbardziej cenionych absolwentek, i symbolem spektakularnego sukcesu. Choć Greg także ma na koncie literackie osiągnięcia, jego twórczość nie do końca wpisuje się w akademickie ambicje i intelektualne zadęcie środowiska. Początkowo bohater planuje jedynie wygłosić gościnny wykład i jak najszybciej opuścić kampus. Sytuacja komplikuje się, gdy zostaje wciągnięty w uczelniane intrygi przez rektora, granego przez John C. McGinley. Z pozoru krótka wizyta zaczyna się nieoczekiwanie przedłużać. „Rooster” – komedia, która żyje dialogami Tempo serialu jest bardzo dynamiczne. Wydarzenia rozwijają się błyskawicznie, a każda scena prowadzi historię dalej. Największą rolę odgrywają jednak dialogi – szybkie, błyskotliwe i pełne humoru. Wiele żartów opiera się na niezręcznych sytuacjach, w które wpada główny bohater. Steve Carell doskonale odnajduje się w tej formule, a scenariusz wykorzystuje jego komediowy talent do maksimum. Żarty pojawiają się niemal bez przerwy, przypominając tempo dobrego stand-upu, gdzie każda riposta wywołuje kolejną reakcję. „Rooster” – twórcy serialu w najwyższej formie Za serial odpowiadają Bill Lawrence oraz Matt Tarses. Lawrence ma na koncie jeden z najbardziej kultowych seriali komediowych początku XXI wieku, czyli Scrubs. Od tamtego czasu stworzył wiele projektów, jedne bardziej udane, inne mniej, ale widać, że przez lata konsekwentnie rozwijał swój styl. Jego scenariusze zawsze wyróżniały się szybkim tempem dialogów i wyrazistymi relacjami między bohaterami. W „Roosterze” te elementy działają wyjątkowo dobrze. Rozmowy często przypominają słowne pojedynki – starcia charakterów, poglądów i ironicznych komentarzy. „Rooster” – komedia o świecie akademickim Akcja serialu rozgrywa się na amerykańskim uniwersytecie i to właśnie środowisko akademickie staje się źródłem wielu żartów. Twórcy przyglądają się z dystansem współczesnym sporom dotyczącym poprawności politycznej i akademickiej wrażliwości. Uczelnia w serialu jest miejscem pełnym kontrastów. Obok idealistów pojawiają się postaci zupełnie nieprzystające do tego świata, a bohaterowie co chwilę wpadają w sytuacje, które kończą się wizytą przed komisją etyki. Humor wynika z absurdów i napięć, które narosły wokół akademickiej rzeczywistości. „Rooster” nie próbuje jednak wygłaszać wielkich manifestów ani politycznych deklaracji. Zamiast tego proponuje coś znacznie prostszego – lekką, inteligentną komedię, która z dystansem patrzy na współczesny świat i pozwala widzom na chwilę oddechu. View oEmbed on the source website
Ten mroczny miniserial oparty na faktach wkrótce trafi na Netflix. W roli głównej nagrodzony Oscarem Colin Firth!
„Schody” to serial true crime inspirowany jedną z najbardziej kontrowersyjnych spraw kryminalnych w Stanach Zjednoczonych. Produkcja z Colinem Firthem pokazuje historię śmierci Kathleen Peterson i śledztwo, które przez lata dzieliło opinię publiczną.
Miłośnicy historii inspirowanych prawdziwymi wydarzeniami mają powód do zainteresowania. Do katalogu Netfliksa już wkrótce trafi serial „Schody”, produkcja kryminalna opowiadająca o jednej z najbardziej zagadkowych spraw w historii amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości. W centrum historii znajduje się śmierć Kathleen Peterson i proces jej męża, który przez lata dzielił opinię publiczną. Serial, w którym główną rolę gra Colin Firth, powstał dla HBO i szybko wzbudził ogromne emocje wśród widzów. Produkcja nie tylko rekonstruuje wydarzenia z grudnia 2001 roku, ale także zagłębia się w skomplikowane relacje rodzinne oraz różne wersje tragicznej nocy. „Schody” – tajemnicza śmierć i kontrowersyjne śledztwo Akcja serialu rozgrywa się w Durham w Karolinie Północnej. W grudniu 2001 roku pisarz Michael Peterson znalazł swoją żonę Kathleen nieprzytomną u podnóża schodów w ich domu. Pomimo szybkiej reakcji i wezwania pomocy kobieta zmarła. Śmierć Kathleen szybko stała się początkiem jednego z najbardziej kontrowersyjnych śledztw w Stanach Zjednoczonych. Michael Peterson został oskarżony o morderstwo, a sprawa natychmiast przyciągnęła uwagę mediów oraz opinii publicznej. Różne wersje wydarzeń Serial nie przedstawia jednej, ostatecznej odpowiedzi na pytanie, co naprawdę wydarzyło się tamtej nocy. Twórcy pokazują kilka możliwych scenariuszy – od tragicznego wypadku po zbrodnię. „Schody” skupiają się nie tylko na samym śledztwie, lecz także na napiętych relacjach w rodzinie Petersonów. W produkcji pojawiają się retrospekcje, które pokazują wydarzenia poprzedzające tragedię oraz konflikty między członkami rodziny. W rolach głównych występują Colin Firth jako Michael Peterson oraz Toni Collette jako Kathleen Peterson. W obsadzie znaleźli się również Michael Stuhlbarg, Sophie Turner oraz Patrick Schwarzenegger. Opinie widzów o serialu Serial wzbudza bardzo różne reakcje wśród widzów. W serwisach z ocenami osiąga średnią 6,6/10 przy ponad 11 tysiącach ocen, a wielu komentujących podkreśla przede wszystkim poziom aktorstwa. Jedna z opinii zwraca uwagę na szczegółowość produkcji: „Wiernie i w szczegółach przedstawia całą sprawę i odtwarza słynny dokument, ale w drugiej połowie tempo trochę siada. Rewelacyjne aktorstwo całej obsady”. Widzowie doceniają również grę Colina Firtha. W komentarzach pojawiają się głosy: „Pierwsze odcinki naprawdę dobre, potem narracja siada, ale gra aktorska Colina Firtha wynosi ten serial poziom wyżej. Oscarowa, wielka rola! Aż żal, że to serial”. Inni podkreślają, że produkcja dobrze oddaje skomplikowaną historię rodziny Petersonów. Jak napisał jeden z użytkowników: „Złożony i niewygodny portret rodziny Peterson, pooranej tragedią, która zmieniła wszystkich”. Nie brakuje jednak także bardziej krytycznych opinii. Część widzów uważa, że tempo opowieści momentami jest zbyt wolne. „TRACI Z CZASEM ROZPĘD” – napisał jeden z komentujących, a inny dodał: „Dotrwałem do 5 odcinka, ciągnie się niemiłosiernie”. Serial wkrótce na Netflix „Schody” to nie tylko historia kryminalna, ale również psychologiczny portret rodziny, która musi zmierzyć się z tragedią i podejrzeniami. Serial stawia pytania o granice prawdy, manipulację faktami oraz wpływ medialnego rozgłosu na przebieg śledztwa. Produkcja wkrótce pojawi się w katalogu Netflix Polska, dzięki czemu widzowie będą mogli ponownie przyjrzeć się jednej z najbardziej tajemniczych spraw kryminalnych ostatnich lat.
Ten nowy polski thriller z Agatą Turkot i Borysem Szycem powinna obejrzeć każda kobieta. Premiera już dziś na HBO Max!
„Piekło kobiet” przenosi widzów do Warszawy lat 30. i pokazuje świat, w którym kobiety musiały walczyć o swoje prawa, godność i możliwość decydowania o własnym losie.
Nowa produkcja HBO Max już na etapie zapowiedzi wywołała poruszenie. „Piekło kobiet” zabiera widzów do Warszawy lat 30. i bez znieczulenia pokazuje rzeczywistość, w której kobiece życie bywało podporządkowane społecznym pozorom, milczeniu i systemowej niesprawiedliwości. O czym opowiada nowy serial HBO „Piekło kobiet”? W centrum historii stoi Helena Wróblewska, redaktorka pisma matrymonialnego „Fortuna Amandi”. Jej codzienność zostaje wywrócona do góry nogami, gdy w redakcji pojawia się list pozostawiony przez młodą tancerkę rewiową, która zmarła po nielegalnym zabiegu. Ta wiadomość staje się początkiem prywatnego śledztwa. Helena, wspólnie z Emilem Heckmannem, bratem zmarłej dziewczyny, zaczyna docierać do faktów, które prowadzą ich w coraz ciemniejsze rejony przedwojennej Warszawy. Miasta pełnego kontrastów, pozorów moralności i brutalnych mechanizmów władzy. Każdy krok w tej sprawie odsłania kolejne warstwy hipokryzji, przemocy i społecznego przyzwolenia na krzywdę. Serial dotyka tematów, które w międzywojniu były przemilczane lub zamiatane pod dywan. Nielegalna aborcja, brak realnej ochrony kobiet, przemoc i podwójne standardy stają się osią tej historii. „Piekło kobiet”: gwiazdorska obsada z Turkot i Damięckim na czele W roli Heleny zobaczymy Agatę Turkot, znaną m.in. z ostatniego hitu „Dom dobry”. Jej męża Maksymiliana zagra Mateusz Damięcki, a Emila Heckmanna portretuje Hubert Miłkowski. W serialu pojawiają się również m.in. Borys Szyc, Katarzyna Herman, Piotr Trojan i Ireneusz Czop. Za projektem stoi silny kobiecy zespół twórczy. Producentką jest Ewa Puszczyńska, twórczyni oscarowych hitów „Ida” i „Strefa interesów”! Reżyserię powierzono Annie Maliszewskiej, a scenariusz napisały Magdalena Franczuk i Ewa Popiołek. Kiedy premiera polskiego serialu „Piekło kobiet”? „Piekło kobiet” zadebiutowało na HBO Max 6 marca 2026 roku. Serial liczy sześć odcinków, które będą udostępniane co tydzień. Zwiastun dostępny jest poniżej: View oEmbed on the source website
Polski serial wśród najlepszych na świecie. Taki sukces zdarza się raz na 10 lat!
Polski serial „Proud” został zakwalifikowany do głównego konkursu podczas festiwalu Series Mania w Lille. To pierwsza polska produkcja od około dziesięciu lat, która znalazła się w tym prestiżowym zestawieniu.
Polska produkcja ponownie znalazła się w centrum zainteresowania międzynarodowego środowiska serialowego. Nowy tytuł przygotowany dla platformy HBO Max został zakwalifikowany do jednego z najważniejszych konkursów serialowych w Europie. To pierwszy taki przypadek od około dekady. Chodzi o serial „Proud”, który trafił do International Competition podczas festiwalu Series Mania. Wydarzenie odbywające się co roku we francuskim Lille uchodzi za największy europejski festiwal poświęcony serialom telewizyjnym i jest miejscem premier wielu głośnych produkcji z całego świata. O czym opowiada serial „Proud”? Fabuła koncentruje się na Filipie, który prowadzi beztroskie życie i jest przekonany, że nic nie jest w stanie zachwiać jego światem. Bohater jest impulsywny, pewny siebie i przyzwyczajony do zainteresowania innych. Pracuje jako model i funkcjonuje w środowisku, w którym liczy się wizerunek oraz powierzchowny sukces. Pod tą warstwą kryje się jednak sporo niepewności, którą Filip maskuje arogancją i pozorną pewnością siebie. Punktem zwrotnym w jego życiu staje się rodzinna tragedia, która nagle zmusza go do konfrontacji z odpowiedzialnością. Bohater musi zmierzyć się z zupełnie nową rolą, opieką nad małym dzieckiem, a jednocześnie spróbować zachować dotychczasową niezależność. Twórcy zapowiadają historię o dojrzewaniu, odpowiedzialności i zderzeniu młodzieńczej wolności z realnymi konsekwencjami życiowych decyzji. Serial porusza również temat uprzedzeń społecznych, poczucia winy i prób odnalezienia własnej tożsamości. Kto stoi za produkcją? W głównej roli występuje Ignacy Liss, znany m.in. z filmów „Światłoczuła” i „Idź pod prąd”. Serial będzie liczył osiem odcinków. Za reżyserię odpowiada Karol Klementewicz, który wcześniej pracował przy takich produkcjach jak „Mój agent” czy „Rodzinka.pl”. Scenariusz powstał we współpracy Klementewicza z Moniką Pęcikiewicz, a za zdjęcia odpowiada Weronika Bilska. Kiedy premiera serialu „Proud”? Serial ma zadebiutować na platformie HBO Max jeszcze w 2026 roku. Dokładna data premiery nie została na razie ogłoszona, jednak udział produkcji w prestiżowym konkursie podczas festiwalu Series Mania już teraz przyciąga uwagę międzynarodowej branży serialowej.
Miłosny trójkąt, tajemnicza śmierć i aplikacja dla znudzonych małżonków. HBO znów igra z oczekiwaniami widzów
Na pierwszy rzut oka to historia romansu i zbrodni na amerykańskich przedmieściach. Nowy serial HBO szybko pokazuje jednak, że pod prowokacyjnym tytułem kryje się coś znacznie bardziej złożonego.
Aplikacja do dyskretnych przygód, kryzys w małżeństwie i przyjaźń, która wymyka się prostym definicjom. Najnowsza produkcja HBO zaczyna się jak sensacyjny melodramat, ale z czasem okazuje się opowieścią o samotności i potrzebie bliskości. Oto najodważniejszy serial na HBO w 2026 roku! Produkcja HBO, znana w oryginale jako „DTF St. Louis”, rozgrywa się w podmiejskim Missouri. Punktem wyjścia jest znajomość dwóch mężczyzn. Clark, prezenter pogody w lokalnej telewizji, zaprzyjaźnia się z Floydem, tłumaczem języka migowego. Ich relacja szybko wykracza poza zawodowe ramy. Wkrótce poznajemy także żonę Floyda, Carol. Między bohaterami rodzi się napięcie, które prowadzi do nieoczywistego układu. Równolegle serial sygnalizuje, że w tle wydarzeń znajduje się tajemnicza śmierć. Kryminalny wątek stanowi istotną część fabuły, ale nie jest jej jedynym ciężarem. Kluczowym elementem historii staje się aplikacja randkowa przeznaczona dla osób szukających pozamałżeńskich relacji. To ona uruchamia ciąg zdarzeń, który stopniowo komplikuje życie bohaterów. Między kryminałem a dramatem obyczajowym Serial korzysta z konstrukcji klasycznego whodunnit. Widz śledzi postępy śledztwa prowadzonego przez doświadczonego detektywa oraz jego partnerkę z lokalnej jednostki. Z czasem okazuje się jednak, że sama zagadka morderstwa jest tylko jednym z poziomów opowieści. Twórca produkcji, Steven Conrad, buduje historię cierpliwie. Zamiast skupiać się wyłącznie na sensacyjnym potencjale trójkąta i zdrady, przygląda się emocjom postaci. Interesuje go nie tyle to, kto zawinił, ile dlaczego bohaterowie podejmują określone decyzje. Początkowo serial może sprawiać wrażenie satyry na znudzone amerykańskie przedmieścia. Z czasem jednak ton staje się bardziej empatyczny. Relacje między Clarkiem, Floydem i Carol okazują się mniej jednoznaczne, niż sugerowałby wyjściowy koncept. Bohaterowie poza stereotypem Największą siłą serialu jest sposób, w jaki portretuje postaci. Każda z nich otrzymuje przestrzeń do pokazania sprzeczności i słabości. Twórcy unikają łatwego ośmieszania bohaterów. Nawet gdy scenariusz zbliża się do groteski, nie przekracza granicy karykatury. Szczególnie wyrazista okazuje się postać Floyda. Pod zewnętrzną powściągliwością kryje się wrażliwość, która nadaje historii emocjonalny ciężar. Widz szybko przestaje patrzeć na bohaterów wyłącznie przez pryzmat ich decyzji erotycznych. Ważniejsze stają się motywacje i poczucie niespełnienia. Intymność bez epatowania Choć serial nie stroni od wątków związanych z życiem intymnym bohaterów, nie sprowadza się do prowokacji. Sceny o bardziej dosadnym charakterze są obecne, ale podporządkowane opowieści. Znacznie ciekawsze okazują się momenty pozornie zwyczajne: rozmowy przy kolacji, wspólna terapia czy konfrontacje, w których emocje wychodzą na pierwszy plan. To właśnie w takich scenach produkcja pokazuje swoją dojrzałość. Pod warstwą sensacji kryje się opowieść o potrzebie bliskości i lęku przed samotnością. Czy warto oglądać? Nowy serial HBO nie jest propozycją oczywistą. Wymaga od widza cierpliwości i gotowości na zmianę tonu. Zaczyna się jak kryminał z erotycznym podtekstem, a kończy jako studium relacji i moralnych niejednoznaczności. Nie wszystkie rozwiązania fabularne są równie przekonujące. Momentami tempo mogłoby być bardziej zdyscyplinowane. Jednak dzięki wyrazistym bohaterom i umiejętnemu balansowaniu między ironią a empatią serial wyróżnia się na tle innych produkcji poruszających podobne tematy. Odcinki emitowane są w poniedziałki na antenie HBO oraz w serwisie HBO Max.
Jeden z najbardziej niepokojących thrillerów na HBO Max! „Jak niewiele czasem trzeba, żeby zrobić dobry film”
„Do granic” pokazuje, jak niewiele potrzeba, by stworzyć intensywny thriller. Jedno lotnisko, kilka pomieszczeń i para bohaterów poddanych presji systemu – tyle wystarczy, by widz przez ponad godzinę nie mógł oderwać wzroku od ekranu.
Ten thriller z HBO Max trwa niewiele ponad godzinę. W praktyce to 77 minut, które mijają bez chwili oddechu. „Do granic” udowadnia, że napięcie nie wymaga rozbudowanego metrażu – wystarczą precyzja i konsekwencja. Diego, Wenezuelczyk, oraz Elena, Hiszpanka, lecą do Stanów Zjednoczonych z kompletem dokumentów i planem na nowe życie. Na lotnisku przechodzą standardową kontrolę przesiadkową. Szybko okazuje się jednak, że rutyna zamienia się w serię przesłuchań. Para zostaje odseparowana i poddana szczegółowej weryfikacji, która zaczyna wykraczać poza standardowe formalności. „Do granic”: Lotniskowy thriller w czystej postaci Reżyserzy Alejandro Rojas i Juan Sebastian Vasquez budują historię niemal w czasie rzeczywistym. Ograniczona przestrzeń (pokoje przesłuchań, korytarze, lotniskowa infrastruktura) wzmacnia poczucie osaczenia. Nie ma tutaj pościgów ani gwałtownych zwrotów akcji. Napięcie rodzi się z rozmów, z niedopowiedzeń i z rosnącej niepewności. Kluczowe pytanie pozostaje otwarte do samego końca: czy mamy do czynienia ze zwykłą, choć drobiazgową kontrolą, czy z sytuacją, w której urzędnicy przekraczają granicę swoich uprawnień? Twórcy nie prowadzą widza za rękę. Pozostawiają przestrzeń na wątpliwość zarówno wobec działań funkcjonariuszy, jak i wobec samej pary. „Do granic”: Moralna szarość zamiast prostych podziałów „Do granic” nie operuje czarno-białą konstrukcją postaci. Diego i Elena nie są jednoznacznie niewinnymi ofiarami, a strażnicy graniczni nie są wyłącznie bezdusznymi antagonistami. Każda ze stron ma swoje racje, lęki i ograniczenia. W relacji bohaterów pojawiają się rysy, drobne nieścisłości, nerwowe reakcje, półsłówka. Czy to efekt presji? A może sygnał, że nie wszystko jest takie, jak się wydaje? „Do granic”: Aktorstwo pod presją Diego w interpretacji Ammanna sprawia wrażenie ugodowego i ostrożnego, ale pod tą powierzchnią kryje się napięcie. Elena jest bardziej impulsywna, mniej skłonna do podporządkowania się sytuacji. Razem tworzą wiarygodny portret pary wystawionej na próbę zarówno przez system, jak i przez własne tajemnice. Ich relacja jest jednym z najmocniejszych elementów filmu. Z każdą kolejną sceną przesłuchania zmienia się dynamika między nimi: od solidarności po narastającą nieufność. Opinie widzów o thrillerze HBO Max „Do granic” O sile „Do granic” najlepiej świadczą reakcje widzów, którzy zwracają uwagę na to, jak niewiele potrzeba, by zbudować pełnokrwisty thriller: „Taki »mały« film, a tyle w nim emocji, napięcia i zaskoczeń. I dla nas widzów i dla bohaterów filmu. Miłe zaskoczenie”, „Jak niewiele czasem trzeba, żeby zrobić dobry film”. Część komentujących podkreśla klaustrofobiczną atmosferę i biurokratyczny wymiar historii: „Doskonale wyreżyserowana kafkowska opowieść o parze migrantów uwięzionej w sieci amerykańskiej biurokracji. Trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej minuty”, „Przypominająca schowek na miotły kanciapa potęguje niemożność wywinięcia się spod ostrzału pytań, które rutynową kontrole przemieniły w gruntowną wiwisekcję”. Widzowie doceniają też oszczędną formę: „Halo Polska! Do udanego thrillera z przesłaniem nie trzeba setek milionów — wystarczy dobry scenariusz, jeden pokój i czwórka aktorów”. Nie brakuje jednak głosów bardziej wyważonych: „Mocne 7,5. Przykład jak można z bardzo dobrym scenariuszem zrobić film z kilkoma aktorami, praktycznie w trzech miejscach i trzymać napięcie. Końcówka taka se”, „Niezły dreszczowiec o problemach imigracyjnych w USA. Przypomina formą Reality, jednak z o wiele gorszym zakończeniem. Świetne aktorstwo, dialogi i napięcie”. Gdzie obejrzeć thriller „Do granic”? „Do granic” mogłoby funkcjonować jako spektakl teatralny – niewiele lokacji, ograniczona liczba postaci, dialog jako główne narzędzie budowania napięcia. To klaustrofobiczny thriller, który nie potrzebuje widowiskowości. Siła filmu tkwi w gęstej atmosferze i w politycznym kontekście, tj. w pytaniu o władzę instytucji nad jednostką i o to, jak łatwo system może podważyć czyjąś tożsamość. To seans krótki, ale skonstruowany z chirurgiczną precyzją. Film nie rozwleka się i nie szuka efektownych ozdobników. Skupia się na jednym zdarzeniu i konsekwentnie wyciska z niego maksimum napięcia. „Do granic” jest dostępne na HBO Max. View oEmbed on the source website
Cały świat oszalał na punkcie hitu HBO. Gorący romans wyrównał historyczny rekord „Breaking Bad”
„Heated Rivalry” to serial, który w krótkim czasie stał się globalnym fenomenem. Produkcja wyprodukowana przez kanadyjską platformę Crave, ale dystrybuowana przez HBO MAX, zachwyciła widzów i krytyków, zdobywając jedne z najwyższych ocen ostatnich lat. Opowieść o rywalizacji, emocjach i zakazanej relacji przyciąga uwagę także dlatego, że łamie schematy znane z seriali sportowych.
„Heated Rivalry” to niepozorna, kanadyjska produkcja, która w krótkim czasie przeszła drogę od niszowego tytułu do jednego z najlepiej ocenianych seriali ostatnich lat. Adaptacja powieści Rachel Reid przyciąga uwagę nie tylko odważnym tematem, ale też niezwykle emocjonalną opowieścią o rywalizacji, ambicji i uczuciach, których nie da się kontrolować. Rywale na lodzie, kochankowie poza nim W centrum historii znajdują się Shane Hollander i Ilya Rozanov. To dwaj zawodowi hokeiści reprezentujący konkurujące ze sobą drużyny. Na lodzie są zaciekłymi przeciwnikami, poza nim łączy ich relacja, którą obaj próbują ukryć przed światem. Sport, presja środowiska i oczekiwania kibiców nie pozostawiają miejsca na słabość ani emocje. Serial bardzo sprawnie pokazuje napięcie pomiędzy tym, kim bohaterowie są publicznie, a tym, kim są naprawdę. To właśnie ten kontrast sprawia, że „Heated Rivalry” wyróżnia się na tle innych produkcji sportowych. Choć punkt wyjścia może sugerować historię miłosną, serial szybko pokazuje, że jest czymś znacznie więcej. Twórcy skupiają się na mechanizmach rządzących zawodowym sportem: presji sukcesu, medialnych oczekiwaniach, samotności i braku przestrzeni na autentyczność. W tle pojawia się również temat tożsamości, odwagi i ceny, jaką trzeba zapłacić za bycie sobą w świecie, który nie zawsze jest na to gotowy. Rekordowe oceny i zachwyt krytyków „Heated Rivalry” może pochwalić się imponującymi wynikami – 96% pozytywnych recenzji krytyków i 94% od widzów w serwisie Rotten Tomatoes. Szczególne uznanie zdobył piąty odcinek, który otrzymał maksymalną ocenę 10/10 na IMDb, trafiając do elitarnego grona najwyżej ocenianych epizodów w historii telewizji. Taką samą ocenę ma odcinek „Ozymandias” z kultowego serialu „Breaking Bad”. To właśnie ten odcinek sprawił, że o serialu zaczęto mówić jako o jednym z najważniejszych tytułów sezonu. Polskie opinie też to potwierdzają: „Heated Rivalry” już jest hitem „Heated Rivalry” w serwisach filmowych zbiera bardzo wysokie noty (średnio 8,5/10), a komentarze są zaskakująco zgodne: to produkcja, która wciąga mocniej, niż sugeruje punkt wyjścia. „Aż mi wstyd, że tak bardzo mi się podoba”, „Coś pięknego” – piszą użytkownicy, a jeden z nich podsumowuje emocje wprost: „Oglądam na bieżąco i szósty odcinek dopiero za tydzień, ale kocham ten serial i wszystkich bohaterów”. W wielu opiniach powtarza się też zachwyt jakością realizacji i obsadą: „Serial jest (na razie) zaskakująco BARDZO wierną adaptacją książki. Główne role są świetnie obsadzone, a całość wygląda, jakby serial zrobiło HBO, nie tylko kupiło”. Są również reakcje pokazujące, jak mocno historia działa emocjonalnie: „Połowę ostatniego odcinka przeryczałem. To jest niemożliwie realnie pokazane – jaka jest siła miłości” oraz „będę do tego wracać, i wracać, i wracać, i wracać”. Sukces, który wyprzedził premierę Co ciekawe, „Heated Rivalry” został przedłużony na drugi sezon jeszcze przed zakończeniem emisji pierwszego. To rzadkość, która najlepiej pokazuje skalę zainteresowania produkcją. Serial szybko zyskał oddaną społeczność fanów i status tytułu kultowego, mimo że w wielu krajach nadal nie jest dostępny. W Polsce miał premierę 6 lutego 2026 roku. View oEmbed on the source website