Ostatnia kwadra Księżyca – wpływ na zdrowie i samopoczucie
Ostatnia kwadra Księżyca to idealny czas na wyciszenie, zwolnienie tempa i odpoczynek. Ten okres w miesiącu sprzyja tworzeniu planów na przyszłość, lepiej jednak zrezygnować w nim z podejmowania impulsywnych decyzji. W jaki sposób druga faza Księżyca wpływa na nasze zdrowie i samopoczucie? Kiedy możemy spodziewać się jej w tym roku? Podpowiadamy.
W tym artykule: Ostatnia kwadra Księżyca Ostatnia kwadra Księżyca – wpływ na samopoczucie Ostatnia kwadra Księżyca – wpływ na zdrowie Ostatnia kwadra Księżyca 2022 – daty Ostatnia kwadra Księżyca Na pewno zdarzało wam się słyszeć od znajomych lub członków rodziny, że podczas pełni Księżyca gorzej im się śpi, a w czasie nowiu mają większe problemy z porannym podniesieniem się z łóżka. Wiele osób wierzy, że nasz naturalny satelita ma bezpośredni wpływ na samopoczucie i funkcjonowanie organizmu, a naukowcy od lat prowadzą badania w celu potwierdzenia i wytłumaczenia tego typu teorii. Życie „zgodne z Księżycem” często wyznają osoby, które mają duży kontakt z medycyną ludową i naturalną. Według jej zasad, aby osiągnąć homeostazę w organizmie, trzeba jak najbardziej dostosować się do cyklu naturalnego ziemskiego satelity. Wyróżniamy cztery fazy Księżyca: pierwsza kwadra (występuje kilka dni po nowiu, kiedy na niebie widzimy pierwszą połowę tarczy Księżyca), pełnia (nasz naturalny satelita jest dokładnie oświetlony, widzimy całą jego tarczę) , trzecia kwadra, nazywana także ostatnią kwadrą (na niebie widać drugą połowę tarczy Księżyca). nów (satelita jest niewidoczny, ponieważ znajduje się między Słońcem a Ziemią). Ostatnia kwadra Księżyca – wpływ na samopoczucie Księżyc w drugiej kwadrze może spowodować pogorszenie naszego samopoczucia, przede wszystkim ze względu na zwiększoną senność i zmęczenie organizmu. Jest to okres regeneracji, w którym warto skupić się na odpoczynku i wyciszeniu, znaleźć czas tylko dla siebie. W ostatniej kwadrze humor mogą poprawić nam aktywności takie jak gotowanie, wyjazd do SPA, długie spacery czy wieczór z filmem. Ostatnia kwadra Księżyca sprzyja zrzuceniu nadprogramowych kilogramów, dlatego jej występowanie na niebie jest świetnym momentem na rozpoczęcie diety, jeżeli ze względów zdrowotnych jest nam potrzebna. Nasz metabolizm działa wtedy o wiele szybciej, a dodatkowo nie powinniśmy odczuwać potrzeby podjadania. Musimy oczywiście pamiętać, że dieta nie powinna być głodowa ani zbyt obciążająca dla organizmu, a w pierwszych dniach obniżenia ilości spożywanych kalorii musimy skupić się na regeneracji i odpoczynku. Pierwsza kwadra Księżyca – jej znaczenie i wpływ na człowieka. Co warto o niej wiedzieć? Pierwsza kwadra Księżyca to czas wyzwań i aktywności. W okresie tej fazy naszego naturalnego satelity powinniśmy zauważyć wzrost siły i energii do działania, jednak może pogorszyć nam się nastrój. Jak najlepiej wykorzystać czas pierwszej kwadry Księżyca? W jakich datach wypada w 2023 roku? Podpowiadamy. Występowanie na niebie Księżyca ubywającego to dobry czas na ścinanie włosów, a także wszelkie zabiegi wellness i beauty. Podczas tej kwadry nasza skóra jest delikatnie mniej ukrwiona, dzięki czemu ból może być mniej odczuwalny. To dobry czas na depilację woskiem, zabiegi z użyciem lasera czy oczyszczanie twarzy. Sprzyja też walce z cellulitem, a także oczyszczaniu organizmu z toksyn. W tym okresie polecamy wszelkie detoksykujące zabiegi i kąpiele, które poprawią nasze samopoczucie na kolejny miesiąc. Ostatnia kwadra Księżyca – wpływ na zdrowie Istnieją teorie, że oprócz poprawy albo obniżania naszego samopoczucia, fazy Księżyca mogą mieć też wpływ na nasze zdrowie. Naukowcy i naukowczynie z całego świata od lat prowadzą badania na temat powiązania niektórych schorzeń z kwadrą naszego naturalnego satelity. Przykładowo: jakiś czas temu odkryto, że podczas pełni mamy większe predyspozycje do wystąpienia kolki nerkowej. Jak ostatnia kwadra Księżyca wpływa na zdrowie? Część specjalistów i specjalistek jest zdania, że fazy Księżyca przyczyniają się do zakłóceń w gospodarce hormonalnej człowieka. Chodzi tutaj przede wszystkim o wydzielanie serotoniny, czyli hormonu szczęścia, i melatoniny, odpowiedzialnej za jakość naszego snu. Podczas występowania ostatniej kwadry możemy odczuwać większe zmęczenie i potrzebę regeneracji, niż w innych okresach tego samego miesiąca. Czy księżyc może wpływać na organizm? Zdradzamy, jak natura rządzi naszym życiem, o czym nie miałyśmy pojęcia! Co jej się stało? – pyta ojciec Larę Jean w przeboju Netflixa „Do wszystkich chłopców, których kochałam”. – „Dzień księżycowy” – odpowiada mu siostra bohaterki. „Bogini uczy nas, że to święty rytm będący największą celebracją kobiecości” – dodaje. Urocza odpowiedź małej Kitty wcale nie mija się daleko z prawdą. Zobaczcie same. Ostatnia kwadra Księżyca może powodować zmęczenie i obniżenie odporności, zwiększa podatność na przeziębienia i wszelkiego rodzaju choroby zakaźne. Warto wtedy jeszcze staranniej dbać o swoje zdrowie i samopoczucie, a także nie dopuszczać do zbytniego przemęczenia organizmu. Księżyc ubywający na niebie to świetny czas na wszelkiego rodzaju zabiegi stomatologiczne. Będą one mniej odczuwalne, a dodatkowo ewentualne plomby i wypełnienia zębów założone w tym okresie powinny lepiej się trzymać i posłużyć nam na dłużej. Ostatnia kwadra Księżyca 2022 – daty Jak już zostało powiedziane według medycyny ludowej życie w zgodzie z fazami Księżyca może przyczynić się do polepszenia naszego zdrowia i samopoczucia. W jakich datach będziemy mieli do czynienia z pierwszą kwadrą Księżyca w 2022 roku? Przedstawiamy dokładną listę: 25 stycznia 2022 23 lutego 2022 25 marca 2022 23 kwietnia 2022 22 maja 2022 21 czerwca 2022 20 lipca 2022 19 sierpnia 2022 17 września 2022 17 października 2022 16 listopada 2022 16 grudnia 2022. Księżycowy kalendarz urody – pic na wodę, czy coś w tym jest? ( i czym do cholery jest w takim razie antropozofia?!)
Pierwsza kwadra Księżyca – jej znaczenie i wpływ na człowieka. Co warto o niej wiedzieć?
Pierwsza kwadra Księżyca to czas wyzwań i aktywności. W okresie tej fazy naszego naturalnego satelity powinniśmy zauważyć wzrost siły i energii do działania, jednak może pogorszyć nam się nastrój. Jak najlepiej wykorzystać czas pierwszej kwadry Księżyca? W jakich datach wypada w 2023 roku? Podpowiadamy.
W tym artykule: Pierwsza kwadra Księżyca – jej znaczenie i wpływ na człowieka Pierwsza kwadra Księżyca – jak ją wykorzystać? Pierwsza kwadra Księżyca – kiedy wypada w 2023 roku? <a name="Pierwsza+kwadra+Ksi%C4%99%C5%BCyca+%E2%80%93%C2%A0jej+znaczenie+i+wp%C5%82yw+na+cz%C5%82owieka+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0%C2%A0" id="Pierwsza+kwadra+Ksi%C4%99%C5%BCyca+%E2%80%93%C2%A0jej+znaczenie+i+wp%C5%82yw+na+cz%C5%82owieka+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0+%C2%A0%C2%A0">Pierwsza kwadra Księżyca – jej znaczenie i wpływ na człowieka Księżyc jest naturalnym satelitą naszej planety. Najczęściej jest dobrze widoczny z powierzchni Ziemi, dzięki temu, że odbija promienie słoneczne. Jak wszystkie i wszyscy wiemy, ze względu na swoje położenie Księżyc pokazuje nam się w całości, części lub jest prawie niewidoczny. Wyróżniamy cztery fazy naturalnego satelity Ziemi, pomiędzy którymi występują okresy przejściowe: pierwsza kwadra Księżyca (występuje kilka dni po nowiu, kiedy na niebie widzimy pierwszą połowę tarczy Księżyca), pełnia (nasz naturalny satelita jest dokładnie oświetlony, widzimy całą jego tarczę), ostatnia kwadra Księżyca, nazywana też trzecią kwadrą (na niebie widać drugą połowę tarczy Księżyca), nów (nasz naturalny satelita jest niewidoczny, ponieważ znajduje się między Słońcem i Ziemią). Według medycyny ludowej życie zgodne z cyklem Księżyca to sposób na pełniejsze wykorzystanie potencjału naszego organizmu. Naukowcy od lat prowadzą badania dotyczące wpływu naturalnego satelity Ziemi na nasze zdrowie i samopoczucie. Rozważane powiązania dotyczą przede wszystkim naszej gospodarki hormonalnej. Powstała teza, że kwadra Księżyca może wpływać na wydzielanie serotoniny (hormonu szczęścia) oraz melatoniny (hormonu odpowiedzialnego za dobry sen) w ludzkim organizmie. Inne badania mówią, że faza Księżyca może mieć wpływ na wzrost lub spadek ciśnienia krwi. Istnieje również rzekomy związek z funkcjonowaniem układu moczowego (podczas pełni występuje wzrost przypadków kolki nerkowej). Jaki wpływ ma na nas Księżyc w pierwszej kwadrze? To czas wyzwań, podejmowania decyzji i zwiększonej aktywności. Mamy wtedy wyjątkowo dużo energii, a nasz organizm jest nastawiony na odbudowę i regenerację. Niestety możemy odczuwać też ]pogorszenie humoru, przez co różne wyzwania psychiczne mogą być dla nas nieproporcjonalnym obciążeniem. Jak najlepiej wykorzystać ten okres? Czy księżyc może wpływać na organizm? Zdradzamy, jak natura rządzi naszym życiem, o czym nie miałyśmy pojęcia! Co jej się stało? – pyta ojciec Larę Jean w przeboju Netflixa „Do wszystkich chłopców, których kochałam”. – „Dzień księżycowy” – odpowiada mu siostra bohaterki. „Bogini uczy nas, że to święty rytm będący największą celebracją kobiecości” – dodaje. Urocza odpowiedź małej Kitty wcale nie mija się daleko z prawdą. Zobaczcie same. Pierwsza kwadra Księżyca – jak ją wykorzystać? Pierwsza kwadra Księżyca to czas wysokich wibracji fizycznych, jednak możemy narzekać na pogorszenie się nastroju. Najlepiej, abyśmy w tym okresie unikali sytuacji konfliktowych, skupili się na dbaniu o siebie i realizacji wszelkich planów, które zrobiliśmy we wcześniejszym okresie. To dobry czas na aktywność fizyczną o lekkiej i średniej intensywności, a także wszelkiego rodzaju zabiegi odżywiające i wzmacniające. Nie możemy zapominać o odpowiedniej ilości snu, ponieważ nadchodząca pełnia może sprawić, że będziemy mieli kłopoty z nocną regeneracją. W okresie pierwszej kwadry powinniśmy zadbać o odpowiednią dietę. Wszelkie niezbędne dla naszego organizmu związki, takie jak witaminy czy minerały, będą o wiele lepiej się wchłaniać, dlatego warto uzupełnić jadłospis o: owoce (np. jabłka, gruszki, winogrona, grejpfruty, brzoskwinie), warzywa (np. marchew, brokuły, papryka, jarmuż, brukselka, kalafior), orzechy (np. migdały, orzeszki piniowe, orzechy włoskie, fistaszki), nienasycone tłuszcze roślinne (np. olej rzepakowy, słonecznikowy czy lniany, oliwa). Woda księżycowa to magiczny sposób na młodość, duchowe oczyszczenie i dobrą energię, którego fanką jest Victoria Beckham. Jak ją zrobić samemu? Woda księżycowa jest tak prosta do zrobienia, że warto spróbować, by samemu przekonać się, czy naprawdę ma magiczną moc. Jak zrobić wodę księżycową i jakie dokładnie ma właściwości? Oto wszystko, co powinniście wiedzieć. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/7b90c66fc7805f3b03e110161a2b4babb69827c8-c569142.jpeg" width="948" height="499" alt="Woda księżycowa to magiczny sposób na młodość, duchowe oczyszczenie i dobrą energię, którego fanką jest Victoria Beckham. Jak ją zrobić samemu?" title="Woda księżycowa to magiczny sposób na młodość, duchowe oczyszczenie i dobrą energię, którego fanką jest Victoria Beckham. Jak ją zrobić samemu?" /> Nie zapominajmy jednak, że jeśli nie zależy nam na zgromadzeniu kilku kilogramów więcej, powinniśmy uważać na ilość kalorii, którą zjadamy. W pierwszej kwadrze organizm ma tendencję do gromadzenia zapasów, dlatego objadanie się może skutkować przybraniem na wadze. Ze względu na nastawienie organizmu na regenerację pierwsza kwadra Księżyca jest świetnym czasem na wszelkiego rodzaju zabiegi upiększające. To dobra pora na zarezerwowanie terminu w gabinecie kosmetycznym lub domowe SPA. Skóra będzie lepiej wchłaniać wszystkie składniki aktywne, które zostaną na nią zaaplikowane. W tej fazie nasz naturalny satelita będzie sprzyjał spłycaniu zmarszczek, walce z cellulitem i przywracaniu jędrności skóry. Jak radzić sobie z pogorszeniem nastroju podczas pierwszej kwadry Księżyca? Ważne, abyśmy każdego dnia znaleźli chociaż chwilę dla siebie, na wyciszenie i uspokojenie umysłu. Pomogą praktyki takie jak medytacja czy joga, a czasem najlepszym sposobem na poprawę humoru będzie posłuchanie ulubionej piosenki, obejrzenie uwielbianego filmu czy spotkanie z grupą znajomych. Księżycowy kalendarz urody – pic na wodę, czy coś w tym jest? ( i czym do cholery jest w takim razie antropozofia?!) Pierwsza kwadra Księżyca – kiedy wypada w 2023 roku? Tak jak wcześniej wspomnieliśmy, życie w zgodzie z cyklem Księżyca może pozytywnie wpływać na samopoczucie i funkcjonowanie naszego organizmu. Pierwsza kwadra to czas aktywności, działania i odbudowy, jednak Księżyc może wtedy wpływać niekorzystnie na nasze samopoczucie psychiczne. Warto się więc na to przygotować. Kiedy możemy spodziewać się tej fazy w 2023 roku? 28 stycznia 2023 27 lutego 2023 29 marca 2023 27 kwietnia 2023 27 maja 2023 26 czerwca 2023 26 lipca 2023 24 sierpnia 2023 22 września 2023 22 października 2023 20 listopada 2023 19 grudnia 2023. Selenit, czyli kamień księżycowy – właściwości. Czy naprawdę pozytywnie wpływa na życie seksualne? „To kamień na seks” – powiedziała moja przyjaciółka, kładąc przede mną niepozorną małą i szarą bryłkę z subtelnym połyskiem. Szeroko otworzyłam oczy. Ona niezrażona kontynuowała i zapewniała, że naprawdę działa... „Czyli niby co robi?” – zapytałam, nie podzielając jej entuzjazmu. „Zobaczysz” – zaśmiała się.
Ile czasu potrzeba, by się zakochać? Oto, co mówi nauka
Naukowcy i naukowczynie z całego świata od lat próbują odpowiedzieć na pytanie: ile czasu potrzeba, by się w kimś zakochać? Wnioski badań zadziwiają. Bo jedno mówi mózg, zupełnie co innego twierdzą zakochani.
W tym artykule: Zakochanie: objawy wszystkim doskonale znane... Zakochanie: hormony zalewają ciało miłosnym koktajlem Zakochanie: ile czasu potrzeba? Neurobiologia mówi jedno... Ile czasu potrzeba, by się zakochać? Psychologia ma inne zdanie Zakochanie: objawy wszystkim doskonale znane... Gdy dopada nas strzała Amora, świat staje się piękniejszym miejscem. Wyjątkowe i przez wielu upragnione uczucie zakochania działa jak narkotyk: porywa nas szalona energia, płyniemy na fali uniesień, łaskawiej patrzymy na siebie (często też innych), przez ciało niczym prąd przepływają molekuły miłości... Nauka dowodzi, że wszyscy ludzie zakochują się tak samo i zauważają u siebie podobne objawy. Odpowiadają za to neurobiologiczne mechanizmy, związane głównie z mózgowym ośrodkiem nagrody i uzależnienia. Na czym konkretnie polega zakochanie? Zakochanie: hormony zalewają ciało miłosnym koktajlem Pod wpływem wrażeń z zewnątrz mózg zalewa fenyloetyloamina (FEA), która odpowiada za początkową euforię, drżenie ciała, przyspieszone bicie serca, motyle w brzuchu.... Pojawienie w dużych ilościach fenyloetyloaminy powoduje napływ dopaminy, która poprawia samopoczucie, wzmaga samoocenę, a wyłączając ośrodek lęku społecznego, dodaje odwagi w kontaktach interpersonalnych. Dopamina wyłącza krytyczne myślenie i pozwala nam odczuwać high, jak po zażyciu kokainy. Zakochanie: jak się zakochać, a jak się nie zakochać? Zakochanie to jeden z najpiękniejszych stanów w życiu człowieka. Wydaje nam się wtedy, że możemy wszystko, świat jest piękniejszy, a ludzie milsi. Jednak czym naprawdę jest uczucie zakochania? Skąd wiemy, że właśnie dopadła nas strzała Amora? I najważniejsze – czy mamy wpływ na to czy się zakochamy? Następnie czas na noradrenalinę, bez której nasz koktajl miłości tak bardzo by nie smakował.... Noradrenalina dodaje bowiem energii, niweluje apetyt, usuwa zmęczenie, pozwala góry przenosić... Męski testosteron i kobiecy estradiol, które wzmagają pożądanie seksualne, dopełniają tej fascynującej hormonalnej mieszkanki (w tym momencie mogą pojawić się pewne różnice w odczuwaniu zakochania ze względu na płeć: chociaż obie płcie mają w swoich organizmach te same hormony, to występują one w różnych proporcjach i pełnią nieco odmienne funkcje). Zwieńczeniem całości są oksytocyna i wazopresyna, które „utrwalają” ten fantastyczny stan i chcą, żebyśmy zapragnęli i zapragnęły głębszej więzi. Powyższy mechanizm został dokładnie przebadany i w kwestii tego, jak przebiega proces zakochania z punktu widzenia biochemii, nikt nie ma większych wątpliwości. Schodki zaczynają, gdy mowa o tym, ile tak naprawdę potrzeba czasu, by miłosna mikstura zadziałała. Zakochanie: ile czasu potrzeba? Neurobiologia mówi jedno... Naukowcy i naukowczynie próbują rozwiązać tę zagadkę od dekad. Chyba najbardziej zaskakujące wnioski przyniosły badania przeprowadzone przez zespół profesor Stephanie Ortigue z Uniwersytetu w Syracuse w stanie Nowy Jork (USA). Analiza ustaleń, opublikowana w 2010 roku w „The Journal of Sexual Medicine”, wskazała, że na zakochanie się wystarcza... 1/5 sekundy. Tak, zaledwie jedna pięta sekundy wystarczy, by aż 12 obszarów mózgu zaktywowało się do wywołania w organizmie fizjologiczno-emocjonalnej kaskady znanej nam powszechnie jako stan zakochania. Oczywiście jednak, o ile ten jeden moment wystarczy do uruchomienia machiny, nie możemy zapominać o tym, że zakochanie to pewien proces... Objawy zakochania – jak je rozpoznać? Zrób nasz test! Nie tylko przyspieszone bicie serca i niepohamowane uśmiechanie się, gdy on/ona zrobi lub napisze coś uroczego. Oto objawy zakochania, których nawet możecie nie zauważać. Ile czasu potrzeba, by się zakochać? Psychologia ma inne zdanie Być może dlatego badania zakochanego mózgu dają wnioski zupełnie sprzeczne z tym, co sobie uświadamiają zakochane osoby. Badania z 2011 roku, przeprowadzone przez międzynarodowy zespół psychologów w składzie: Joshua M. Ackerman z Massachusetts Institute of Technology, Vladas Griskevicius z University of Minnesota, Norman P. Li z Singapore Management University, przyniosły rezultaty, które nie mogły być dalsze od ustaleń neurobiologów i neurobiolożek. Co wynika z opublikowanego przez American Psychological Association raportu? Zauroczenie: jak rozpoznać je u faceta? Co różni je od zakochania? Zauroczenie to ten wspaniały czas, kiedy każda myśl dotyczy tylko tej jednej osoby, a w brzuchu radośnie hasa wielotysięczne stado motyli. Czy potrafisz rozpoznać spojrzenie zauroczonego faceta? Wiesz, jak odróżnić zauroczenie od zakochania? Po pierwsze, naukowcy stwierdzili, że kobiety potrzebują więcej czasu, by się zakochać, niż mężczyźni. Eksperci zapytali 111 studentów (45 kobietom, 66 mężczyznom) o to, po jakim czasie zaczęli rozważać przyznanie się do zakochania. Jak się okazało – panowie potrzebowali na to średnio minimum 97 dni, czyli ponad trzy miesiące. By uświadomić sobie swoje uczucie i pomyśleć o ich zakomunikowaniu, panie potrzebowały prawie 139 dni, czyli ponad 4,5 miesiąca. Podobne rezultaty przyniosły ankiet przeprowadzonych przez różne serwisy randkowe. Dowodzą one jasno, że aby uświadomić sobie, iż jesteśmy zakochani, niezależnie od płci potrzeba kilku miesięcy. A jakie są wasze spostrzeżenia w temacie?
Iga Świątek szczerze o porażce z Marią Sakkari. „PMS naprawdę uderzył mnie tego dnia”
Polska tenisistka Iga Świątek starcie z Greczynką Marią Sakkari kończyła zapłakana. Po meczu przyznała, że jej obniżona kondycja wynikała z zespołu napięcia przedmiesiączkowego. „Nasze ciało może być zmęczone i nie w pełni możliwości z wielu powodów, także cyklu menstruacyjnego. To nie wymówka” - napisała na Twitterze.
W tym artykule: Iga Świątek tłumaczy PMS-em porażkę na WTA Finals PMS – co to jest i jak wpływa na organizm Iga Świątek tłumaczy PMS-em porażkę na WTA Finals Pierwszy pojedynek Igi Świątek na WTA Finals (tenisowy turniej kobiet rozgrywany corocznie na zakończenie sezonu) odbił się szerokim echem w mediach społecznościowych. Nie z powodu przegranej Świątek, ale w związku z emocjonalnymi reakcjami, które zastanowiły ekspertów, dziennikarzy, fanów. Gwiazda polskiego tenisa rywalizowała wówczas z Greczynką Marią Sakkari. Widać było wyraźnie, że na korcie nie prezentuje najlepszej formy. W ostatnim gemie odwróciła się od siatki, zapłakana podeszła do ściany i uderzyła w nią rakietą. Po zakończeniu meczu opuściła kort z ręcznikiem na głowie i łzami w oczach. Fanom mogły przypomnieć się obrazy z igrzysk w Tokio, kiedy Świątek również mocno przeżywała niepowodzenie. Iga Świątek wygrywa w finale Roland Garros i zostaje mistrzynią turnieju Wielkiego Szlema! To pierwsza Polka, której się to udało! Zapytana na konferencji prasowej o porażkę z Sakkari, polska zawodniczka powiedziała szczerze, że wpływ na jej wydolność i zachowanie miał zespół napięcia przedmiesiączkowego. „Nie chcę wymyślać wymówek czy szukać innych wytłumaczeń. Ciężko o tym mówić, bo wiem, że w sporcie nie zdarza się to często. Ale PMS naprawdę uderzył mnie tego dnia”. Poruszając ważny problem, o którym inne zawodniczki obawiają się rozmawiać, tenisistka zaapelowała jednocześnie do dziewczyn, by dawały sobie przyzwolenie na to, że zmiany hormonalne zachodzące w ich organizmie mają wpływ na ich psychosomatykę. „Mówię to każdej młodej dziewczynie, która nie wie, co się dzieje. Nie martw się, to normalne”. Po zakończeniu sezonu Iga Świątek opublikowała w social mediach wpis, w którym podsumowała ostatnie tygodnie swej gry. „Wiedziałam, że moje ciało nie jest maszyną, ale w tej kwestii mój pierwszy mecz był dużą lekcją pokory względem mojego organizmu. Nasze ciało może być zmęczone i nie w pełni możliwości z wielu powodów, także cyklu menstruacyjnego. To nie jest wymówka” - napisała. View oEmbed on the source website PMS – co to jest i jak wpływa na organizm PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego (ang. premenstrual syndrome) to zespół psychicznych, emocjonalnych i fizycznych objawów poprzedzających pojawienie się okresu. Stan, za który w znacznej mierze odpowiadają hormony, dla wielu kobiet bywa nawet bardziej dokuczliwy niż sama menstruacja. Według różnych źródeł może towarzyszyć mu nawet 300 symptomów , a do najpowszechniejszych należą: rozdrażnienie, smutek, płaczliwość, zatrzymywanie wody, problemy żołądkowe (biegunki lub zaparcia), nieprzyjemne niespodzianki skórne, bóle głowy i ogólne zmęczenie. Objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego są różne u każdej osoby, co więcej - nie ma reguły, z jakim natężeniem wystąpią w danym miesiącu. Może się to wiązać ze stylem życia (uważa się, że dużo ruchu i zdrowsze odżywianie łagodzą objawy PMS-u), stanem psychicznym (stres może nasilać symptomy), a nawet pogodą. Bleed It Out: PMS, czyli wszystko nie tak W kolejnej odsłonie projektu Bleed It Out Glamour x Your KAYA poruszamy temat PMS. W ramach przypomnienia – nasza wspólna akcja to cykl artykułów, w których dzielimy się z wami naszą wiedzą i pasją do obalania tabu związanego z miesiączką. Jeśli dolegliwości są na tyle poważne, że utrudniają życie, warto zasięgnąć porady lekarza. Może się bowiem okazać, że to PMDD, czyli przedmiesiączkowe napięcie dysforyczne (ang. premenstrual dysphoric disorder), które wymaga zindywidualizowanej terapii farmakologicznej. Cieszymy się, że gwiazdy takiego pokroju jak Iga Świątek coraz częściej poruszają temat zdrowia – zarówno fizycznego, jak psychicznego – oraz problemów związanych z fizjologią, z jakimi muszą się mierzyć także profesjonalni sportowcy. Szacuje się, że 70-90 proc. kobiet doświadcza powtarzających się dolegliwości związanych z zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Kto choć raz doświadczył PMS-u, wie, że to nie jest wymysł ani przesada.
Cała prawda o Hashimoto. Co to za choroba, jakie daje objawy i jak sobie z nimi poradzić?
Hashimoto, czyli autoimmunologiczna choroba mogąca powodować niedoczynność tarczycy, nazywana jest plagą naszych czasów. Jakie są przyczyny i objawy choroby? Co jeść, a czego nie jest przy Hashimoto i jak wygląda leczenie? Wyjaśnia dr Grzegorz Sokołowski – endokrynolog, specjalista z krakowskiej Intima Clinic.
W tym artykule: Czym jest Hashimoto? Hashimoto: przyczyny choroby Objawy Hashimoto Styl życia a rozwój Hashimoto Dieta w Hashimoto - co jeść, czego unikać? Czym jest Hashimoto? Hashimoto, inaczej autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, to choroba z grupy chorób autoagresywnych, w których organizm źle rozpoznaje swoje tkanki, w związku z czym zaczyna je atakować. W przypadku Hashimoto organizm atakuje tarczycę: u jednych proces niszczenia gruczołu przebiega trochę wolniej, a u innych szybciej. Jest to jednak choroba przewlekła, nieleczona prowadzi do ograniczenia produkcji hormonów tarczycy oraz rozwinięcia się niedoczynności tarczycy (dopóki nie ma niedoczynności, mówimy o chorobie autoimmunologicznej tarczycy). Jak rozpoznać Hashimoto? Diagnoza choroby polega przede wszystkim na oznaczeniu poziomu TSH i wolnych hormonów tarczycowych (fT3, fT4). W razie podejrzenia autoimmunologicznej choroby tarczycy oznacza się też przeciwciała (anty-TPO, anty-Tg, czasem też przeciwciała przeciw receptorom TSH - hTRAb). Jeżeli nieprawidłowemu stężeniu TSH i wolnych hormonów tarczycowych towarzyszy podwyższone stężenie przeciwciał przeciwtarczycowych, to mamy potwierdzenie zaburzeń funkcji tarczycy w przebiegu autoimmunologicznego zapalenia tego gruczołu. Do pełnej diagnozy niezbędne jest również badanie USG tarczycy. Chce ci się ciągle płakać przed okresem i w jego trakcie? Wiemy dlaczego! I nie jest to płacz ze śmiechu. Przed i podczas miesiączkowania doświadczamy całej gamy emocji. A przynajmniej sporo z nas. Raz jesteśmy smutne, by sekundę później wybuchnąć z wściekłości. Często kończymy zalane łzami. Dlaczego tak się dzieje? Hashimoto: przyczyny choroby Skłonność do Hashimoto zapisana jest w genach. Znacznie częściej występuje u kobiet. W trakcie naszego życia musi jednak pojawić się jeden lub kilka czynników, które tę chorobę ujawnią (często mówi się o stresie jako jednym z najważniejszych czynników). Mechanizmy, które do tego prowadzą, wciąż nie są do końca poznane. Generalnie główną rolę w patogenezie Hashimoto przypisuje się aktywności cytotoksycznych limfocytów T, odpowiedzialnych za niszczenie komórek tarczycy. W związku z niszczeniem komórek tarczycowych we krwi pojawiają się przeciwciała przeciwko tyreoperoksydazie (anty-TPO) i przeciwko tyreoglobulinie (anty-Tg). Przebieg choroby jest przewlekły, wolno postępujący i zwykle dochodzi do trwałej niedoczynności tarczycy. Rzadko spotyka się zaostrzenia z nagłym powiększeniem i tkliwością tarczycy oraz ogólnymi objawami zapalenia (mogą wówczas wystąpić objawy kliniczne nadczynności tarczycy spowodowane nadmiernym uwalnianiem hormonów tarczycy z uszkodzonego gruczołu - zazwyczaj ustępują one samoistnie i rozwija się niedoczynność tarczycy). Wyjaśniając przyczyny Hashimoto, trzeba podkreślić, że oprócz skłonności genetycznej, wpływ mają również czynniki środowiskowe oraz narażenie na infekcje. Przykładem może być czynnik toksyczny, który uszkodził tarczycę, np. zbyt duża ilość jodu. Istnieje wiele hipotez, ale żadna z nich nie jest stuprocentowo potwierdzona. Wiadomo jednak, że te czynniki muszą się na siebie nałożyć i przez ich wzajemne oddziaływanie dochodzi do stopniowego rozwinięcia się niedoczynności tarczycy. Zespół policystycznych jajników (PCOS) – co to takiego i jak go leczyć? Objawy Hashimoto Hashimoto - na co warto zwrócić uwagę - to choroba narządowo–swoista, uszkadza ona tylko jeden organ (tarczycę). Przeciwciała nie powodują szkód innego typu jak np.: obfite wypadanie włosów z całego ciała, zachodzenie zmian w skórze, paznokciach lub innych tkankach i narządach, spowolnienie metabolizmu. Te zaburzenia pojawiają się w reakcji na nieprawidłowy poziom hormonów tarczycy. Hashimoto mogą także towarzyszyć inne choroby autoimmunologiczne, co zdarza się relatywnie często, dlatego wielu pacjentów łączy ze sobą niepokojące objawy z niedoczynnością tarczycy. Dodatkowe objawy, jak np. łysienie plackowate, nie są bezpośrednio spowodowane przez Hashimoto. Wypadanie pojedynczych włosów może być oczywiście objawem choroby Hashimoto, ale nieleczonej, z niewyrównaną niedoczynnością tarczycy. W momencie, gdy pacjent zacznie zażywać odpowiednio dobrane leki, symptomy powinny ustąpić. Typowe objawy, które pojawiają przy Hashimoto, to: brak koncentracji, ospałość, zaburzenia pracy mięśni, w tym mięśnia sercowego, kołatanie serca, objawy z przewodu pokarmowego, jak zaparcia czy problemy z wypróżnianiem, uporczywy kaszel czy chrypa. Do dodatkowych objawów towarzyszących niedoczynności tarczycy może należeć również zmiana profilu lipidowego, pogorszenie regulacji stężenia glukozy we krwi czy zaburzenia poziomu elektrolitów. Tak naprawdę wszystkie elementy organizmu przestają działać w sposób właściwy, zaburza się cała homeostaza ustroju. Co robią z nami hormony? Będziesz naprawę zdziwiona! Są uniwersalną wymówką na każdą okazję. Wiadomo, wszystko to „wina hormonów”. To szare eminencje organizmu, które pociągają za wszystkie sznurki. Są tak ważne, że naukowcy myślą już o zaszczepieniu sztucznej inteligencji cyfrowych hormonów, aby była jeszcze bardziej do nas podobna. Styl życia a rozwój Hashimoto Nie ma recepty na zdrowy styl życia, dzięki któremu uda się uniknąć powstania choroby Hashimoto. Zazwyczaj wygląda to tak, że skłonność do tej choroby jest już w człowieku od urodzenia i w pewnym momencie może się ona ujawnić (np. pod wpływem stresu). Jeżeli dana osoba ma już zdiagnozowaną chorobę autoimmunologiczną tarczycy, to wtedy jakiekolwiek działanie łagodzące będzie bezskuteczne. Nie da się tego procesu odwrócić. Oczywiście zdarzają się remisje w Hashimoto, ale nieczęsto i zazwyczaj nie jest to trwały proces. Niszczenia gruczołu może się zatrzymać lub znacząco spowolnić na np. 5 lat, ale zwykle znowu się wznawia. Niestety jeżeli proces regeneracji tarczycy jest wolniejszy niż proces niszczenia, to automatycznie tej tarczycy funkcjonalnej zaczyna ubywać z organizmu. W momencie, gdy pacjent chciałby uniknąć rozwinięcia się u niego choroby Hashimoto, musiałby zidentyfikować pewne czynniki towarzyszące jej rozwojowi i musiałby ich bezwzględnie unikać. Niestety nie wszystkie czynniki warunkujące powstawanie choroby są znane. Rekomendowanie pacjentowi konkretnego trybu życia mającego go uchronić przed choroba Hashimoto, jest z naukowego punktu widzenia błędem. Nie ma jednego, konkretnego a przede wszystkim potwierdzonego sposobu na uniknięcie tej choroby. Dieta hipotoksyczna i tarczyca – czego jeszcze nie wiesz o chorobie Hashimoto? Choroby tarczycy dotykają już nawet nastolatki. Najczęstszym rozpoznaniem jest słynne Hashimoto (autoimmunologiczne zapalenie), które może mieć dwa oblicza – niedoczynność lub nadczynność tarczycy. Jak je leczyć, i przede wszystkim - co jeść?! Dieta w Hashimoto - co jeść, czego unikać? Jak powinien wyglądać jadłospis przy Hashimoto? Co jeść, a czego nie jeść? To pytania, które bardzo często pojawiają się u chorej osoby. Największy problem pojawia się w przypadku glutenu. Wiele osób przekonanych jest, że to właśnie jego eliminacja z codziennej diety przyniesie znaczną poprawę. Nie ma jednoznacznego stwierdzenia, że gluten rozwija lub pogarsza przebieg choroby. Warto jednak pokreślić, że Hashimoto i celiakia często występują równocześnie. Są one kodowane na podobnej grupie genów, oznacza to, że osoba borykająca się z niedoczynnością tarczycy ma statystycznie większą szansę zachorować również na chorobę trzewną – celiakię. To bardzo ważne, aby uświadomić wszystkich chorujących na Hashimoto, że ograniczenie glutenu w diecie nie działa zapobiegawczo i absolutnie nie leczy tej choroby. Dieta bezglutenowa jest dość drastyczna i bardzo skomplikowana dla osoby, która musi ją stosować rzetelnie. Bezkrytyczne proponowanie osobie chorującej na Hashimoto przejście na dietę bezglutenową jest sporym nadużyciem, nie przynosi ono żadnej korzyści, a może tylko spowodować pogorszenie stanu zdrowia oraz niekorzystne skutki, jak np. niedożywienie. Oczywiście nie brakuje osób, które wyeliminowały gluten ze swojej diety i poczuły się znacznie lepiej, ale najczęściej były to osoby zmagające się także z celiakią (niekoniecznie wcześniej dobrze zidentyfikowaną). Wszelkie czynniki należy dokładnie zbadać i zweryfikować przed podjęciem jakichkolwiek działań związanych z zaostrzeniem diety. Informacja o ekspercie: Dr n. med. Grzegorz Sokołowski - endokrynolog, diabetolog i internista z krakowskiej Intima Clinic (www.intimaclinic.pl), zajmującej się szeroko pojętym zdrowiem intymnym kobiet. Absolwent Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum UJ w Krakowie. Wykładowca uniwersytecki w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Specjalista chorób narządów wydzielania wewnętrznego, w tym schorzenia tarczycy, przysadki oraz nadnerczy. Jest ekspertem w pełni zaangażowanym w diagnozę i leczenie swoich pacjentek, które traktuje z życzliwością i profesjonalizmem.
Skąd się biorą motyle w brzuchu? Czy można umrzeć z miłości? Ekspertka od miłości odpowiada!
Na czym polega chemia miłości? Czy złamane serce jest śmiertelnie groźne? Czy miłość ma w ogóle coś wspólnego z tym, co oglądamy w komediach romantycznych czy bajkach Disneya? Czyli wszystko, co chcecie wiedzieć o jednym z najważniejszych uczuć!
W tym artykule: Skąd się biorą motyle w brzuchu? Czy można umrzeć z miłości? Jak działają hormony miłości? Czy miłość może trwać wiecznie? Skąd się biorą motyle w brzuchu? Miłość to cały łańcuch reakcji biologiczno-chemicznych. W dodatku czas zakochania to okres największych zmian w naszych hormonach, co sprawia, że w zasadzie zaczynamy szaleć na punkcie drugiej osoby. I to właśnie wtedy najczęściej czujemy motyle w brzuchu. Nie jest to wcale dowód miłości, ale efekt tego, że zależy nam na tej drugiej osobie. Ona staje się pewnego rodzaju stresorem, w związku z czym w naszym organizmie uruchamia się reakcja „walki lub ucieczki”, która w swojej pierwotnej formie miała na celu pomóc nam w przetrwaniu. Kiedy pojawia się przed nami jakieś wyzwanie (bardzo atrakcyjna dla nas osoba), nasze ciało mobilizuje się – przyśpiesza się nasz oddech, zwiększa się napięcie mięśni no i…. właśnie – spina się nam żołądek, a krew nie jest do niego doprowadzana w takim stopniu jak wtedy, kiedy jesteśmy zrelaksowani i spokojnie możemy sobie trawić. A to prowadzi do tego dziwnego uczucia, które pewnie doskonale każda osoba zna. Trochę łaskotania, trochę podekscytowania, trochę podniecenia! Czy można umrzeć z miłości? Generalnie wydaje się to być niemożliwe. Człowiek ma niezwykłą umiejętność przystosowywania się do zmian sytuacji. I choć zdarza się nam mówić: „tego nie przeżyję”, „chyba umrę” albo „dostanę zawału”, to zazwyczaj jednak udaje nam się przejść nawet przez te najtrudniejsze momenty w życiu i znieść znacznie więcej, niż myśleliśmy, ze możemy. Ale jak się okazuje, są takie okresy w życiu, w których rzeczywiście możemy powiedzieć, że umieramy z miłości. A dowiedli tego badacze z Uniwersytetu Londyńskiego, którzy zauważyli, że tuż po śmierci ukochanej osoby dwukrotnie wzrasta ryzyko ataku serca bądź udaru mózgu u jej partnera bądź partnerki. Dlatego osoby, które przechodzą przez ten trudny czas, warto otoczyć dodatkową opieką, troską oraz zastosować ochronne procedury medyczne. Jak działają hormony miłości? Miłość jest utkana z hormonów, bo to właśnie one sprawiają, że zaczynamy się czuć wyjątkowo przy drugiej osobie, nie możemy spać z ekscytacji, nie wyobrażamy sobie spędzenia nocy bez siebie nawet po dłuższym czasie w związku. W pierwszej fazie – którą określamy pożądaniem, kiedy dopiero się poznajemy i nie wiemy jeszcze dokąd nas ta znajomość zaprowadzi, dominują testosteron – hormon związany z popędem seksualnym, i kortyzol określany hormonem stresu. Kiedy już zakochujemy się w drugiej osobie, w naszym mózgu zaczyna być wydzielana dopamina – hormon, który sprawia, że będziemy dążyć do uzyskania przyjemności (na przykład spotkania się z ukochaną osobą). A kiedy już jesteśmy blisko niej, w mózgu wydziela się fenyloetyloamina, co wprowadza nas w stan euforii. Z czasem, zazwyczaj po 2-3 latach w związku, przestajemy przeżywać tak silne uniesienia i przechodzimy do bardziej stabilnego okresu relacji (czasem niestety nudnego dla nas), określanego fazą przywiązania. Wtedy za trwanie w relacji odpowiadają głównie oksytocyna i wazopresyna. Są one hormonami więzi, odgrywają istotną rolę w dążeniu do kontaktu z ukochaną osobą, i to właśnie one sprawiają, że za sobą tęsknimy, kiedy na przykład spędzamy osobno noc. Czy miłość może trwać wiecznie? Tak, ale nie jest to takie proste jak sugerują nam komedie romantyczne czy bajki Disneya. Bo utrzymanie udanej relacji na dłuższy czas wymaga od nas pracy i mierzenia się z trudnościami. Miłość nie jest dana nam raz na zawsze. Ludzie w pewnym stopniu są monogamiczni, ale coraz częściej mówi się o seryjnej monogamii. Czyli wchodzeniu w relację z jedną osobą tylko na pewien czas. Tak jest łatwiej – bo przez pierwsze lata relacji nasz mózg jest zalewany przyjemnością. Życie w długoterminowym związku wiąże się z rezygnacją z tego miłosnego haju na rzecz bardziej subtelnych doznań, takich jak poczucie bliskości, zrozumienia, czy swoistej stabilizacji. Dlatego warto mieć świadomość tego jak wyglądają poszczególne fazy miłości, z czym się będą wiązać, czego będzie dużo a czego może nam brakować. To pozwoli nam nie pomylić schyłku zakochania ze schyłkiem miłości i przetrwać kryzys, który jest wpisany w bycie w związku. Więcej wciągających informacji na temat chemii i biologii miłości oraz porad, jak budować trwały i namiętny związek znajdziecie w książce „#LOVE. Miłość w XXI wieku”. Nasz ekspert Olga Kamińska Doktor psychologii, wykładowczyni Uniwersytetu SWPS, badaczka, popularyzatorka i pasjonatka neuronauki, autorka podcastu „#LOVE. Miłość w XXI wieku” i książki o tym samym tytule. W swojej pracy łączy wyniki badań naukowych z praktyką. Prowadzi zajęcia i warsztaty z zakresu miłości, rozumienia emocji, bliskich relacji. Miłośniczka gór, dzikiej natury i spontanicznych wyjazdów. „walki lub ucieczki” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/olga-kaminska-autorka-love-jak-kochac-w-xxi-wieku-foto-adam-tuchlinski-materialy-prmocyjne2-3271e59.jpeg" width="1200" height="800" alt="olga-kaminska-autorka-love-jak-kochac-w-xxi-wieku-foto-adam-tuchlinski-materialy-prmocyjne2-3271e59" title="olga-kaminska-autorka-love-jak-kochac-w-xxi-wieku-foto-adam-tuchlinski-materialy-prmocyjne2-3271e59" />
Hormony to demony, czyli co tak naprawdę rządzi naszym ciałem
Są uniwersalną wymówką na każdą okazję. Wiadomo, wszystko to „wina hormonów”. To szare eminencje organizmu, które pociągają za wszystkie sznurki. Są tak ważne, że naukowcy myślą już o zaszczepieniu sztucznej inteligencji cyfrowych hormonów, aby była jeszcze bardziej do nas podobna.
Na hormony da się zrzucić praktycznie każdy problem. Otyłość, ospałość, nadmiar włosów i ich brak. Agresję, bezpłodność, bezsenność i porażki w seksie. Chorą tarczycę i cukrzycę. Prawdą jest, że te skomplikowane związki chemiczne na równi z zasiedlającymi nas bakteriami i mikrobami decydują o tym, jacy jesteśmy. Hormonalny intranet Autorzy książki „Poznaj swoje hormony” piszą: „Wyobraź sobie możliwie najbardziej skomplikowane skrzyżowanie, gdzie zbiegają się trasy pieszych, rowerów, samochodów, pociągów, a nawet statków”. To nasze ciało, jakby ktoś się jeszcze nie domyślił. Jest wyposażone w system sprawnej sygnalizacji świetlnej, dzięki której wszystko przebiega bez kolizji. To właśnie hormony są tymi światłami. A teraz wyobraźmy sobie, że się psują... Czasami wysiada jeden czy drugi sygnalizator i wtedy mamy kłopoty ze zdrowiem. Ale po kolei. Czym są hormony? Często nazywa się je posłańcami, co sugeruje, że niosą informację, które ktoś (jakaś komórka) musi odczytać. Dokładnie tak to działa – hormon to związek chemiczny, który przeniesiony z krwią w inne miejsce rozpoczyna tam określoną zmianę fizjologiczną. Powstają w wyspecjalizowanych gruczołach (trzustka, szyszynka, przysadka). Przemieszczają się w płynie międzykomórkowym i krwiobiegu i łączą tylko z określonymi receptorami. Ot i wszystko. Medycyna dziś fantastycznie radzi sobie ze wszystkimi chorobami wynikającymi z niedoboru lub nadmiaru hormonów. Niedawno odkryto nawet związek między niedoborem niektórych z nich a autyzmem, więc pojawia się szansa na inne niż do tej pory leczenie tej choroby. Pole możliwości endokrynologii dynamicznie się poszerza. Miłość robotów? Trwają też prace nad sztucznymi gruczołami, czyli sztuczną trzustką, która pomogłaby cukrzykom, czy sztuczną korą nadnerczy dla pacjentów, u których ten obszar jest nieaktywny. Trzymamy kciuki, bo to oznaczałoby zdecydowanie inną jakość życia niż codzienne podawanie insuliny. Ale to nie wszystko! Wizjonerzy z dziedziny nauk biologicznych od kilku dekad rozpracowują ideę hormonów cyfrowych. Przekazywałyby one sygnał dostarczany za pomocą obwodów elekronicznych do różnych części sieci komputerowej albo modułów robota. Mówi się, że ta strona technologii może przyczynić się do rozwoju endokrynologii człowieka. Ale naukowcy z Artificial Intelligence and Robotics Technology Laboratorium na Tajwanie chcą czegoś więcej. Aby dzięki cyfrowym hormonom roboty odczuwały to, co my. Póki co zostawmy roboty i sprawdźmy, jak hormony wpływają na kluczowe obszary naszego, ludzkiego życia. Ciąża i płodność Tu karty rozdają estrogen i progesteron – hormony „dziadkowie”, bo najstarsze ewolucyjnie (ich ślady znaleziono w materii liczącej 650 mln lat). Sam cykl menstruacyjny jest starannie zaplanowanym hormonalnie zegarem. Jeśli dojdzie do zapłodnienia, świeżo zagnieżdżony zarodek przesyła informacje o swoim sukcesie do gruczołów i przysadki. Więc nawet jeżeli nie zorientujesz się, że jesteś w ciąży, po obserwacji cyklu, odpowiedź na to pytanie da ci hormon HCG. To dzięki niemu na czułym teście ciążowym pojawiają się 2 kreski. On też każe ciałku żółtemu produkować duuużo progesteronu potrzebnego do utrzymania ciąży. W miarę upływu tygodni na scenę wkraczają różne hormony (m.in. oksytocyna, endorfiny, prolaktyna) i decydują o zmianach zachodzących w ciele mamy i rozwijającego się płodu. Podczas ciąży 10-krotnie wyższe stężenie osiąga hormon... relaksyna, który robi to, co obiecuje, czyli rozluźnia tkanki, a konkretnie więzadła miednicy i szyjkę macicy. Przy porodzie i po nim również uwalnia się w ciele osobisty koktajl hormonalny (dla niektórych wybuchowy jak koktajl Mołotowa, a jeśli coś w nim nie zagra, może zaskutkować depresją poporodową). Ciąża skraca życie kobiety o kilka lat? Naukowcy nie mają wątpliwości >>> Za brak ciąży też często odpowiadają hormony. Kobieta może sprawdzić swoje szanse na nią, oznaczając rezerwę jajnikową za pomocą hormonu antymüllerowskiego (AMH). Jeśli para stara się o dziecko bez sukcesu, też warto sprawdzić, czy przyczyna nie tkwi w hormonach, badając obecność i ilość lutropiny (LH) – hormonu, który decyduje, czy wypuścić komórkę jajową na wolność, czy nie. Oczywiście wszystko wygląda różowo, gdy zachowana jest równowaga, bo progesteron i estrogen działają w tandemie. Ale wiadomo, w życiu rzadko bywa idealnie. Kiedy masz za niski estrogen w stosunku do zbyt wysokiego progestersonu, możesz mieć problemy ginekologiczne, takie jak endometrioza, mięśniaki, napięcia przedmiesiączkowe. Dziewczyny z niedoborem progesteronu z kolei bywają płaczliwe, podenerwowane i miewają stany lękowe. Niedobór estrogenu to natomiast średnio przyjemne huśtawki nastrojów i temperatur. Waga i apetyt W trawieniu pokarmów hormony odgrywają fascynującą rolę. Gastryna i sekretyna zajmują się pracowicie trawieniem. Z kolei leptyna i grelina regulują apetyt. Te dwie pary mogą grzecznie koegzystować lub – jak w dobrej sztuce teatralnej – wejść w konflikt. Jest jeszcze stara, mądra insulina, której nikt nie podskoczy. Nie dość, że reguluje poziom cukru, to jeszcze ma wpływ na nasze nawyki żywieniowe, a nawet na pamięć i funkcje poznawcze. Odkrycie, jak ważne funkcje dla naszego systemu regulacji wagi pełnią hormony, pozwoliło zdjąć odium „beznadziejności” z osób otyłych. Słynne badania na myszach z 1995 roku pokazały, że te z nich, które nie potrafiły przestać się objadać, pozbawione były leptyny, czyli hormonu-hamulca, który mówi: „Stop, już jesteś syta”. Uznano więc, że za trudnościami z utratą wagi stoi nie tylko brak silnej woli, lecz także procesy chemiczne, na które człowiek nie ma wpływu. Cała zabawa z trawieniem odbywa się we wzajemnej zależności greliny (apetyt), leptyny („już się najadłaś”) i adiponektyny („popędza” rozpad kwasów tłuszczowych i przepływ glukozy). Wiele osób ma problemy z utrzymaniem diety właśnie z powodu leptyny. Kiedy jemy mniej niż normalnie, nasze zapasy tłuszczu się kurczą, spada jej poziom (bo „mieszka” w tłuszczyku), a to wywołuje ataki głodu. Sposób na wyregulowanie hormonów apetytu wydaje się całkiem prosty i mocno związany z piramidą żywienia. Po posiłku mózg dostaje sygnał, że czas przestać jeść, i efekt ten zostaje osiągnięty. Najszybciej po węglowodanach, nieco później po białkach, na końcu po tłuszczach. Obniżenie ilości tłuszczu w diecie pozwala utrzymać głód w ryzach. Przynajmniej w teorii. Stres „Rodzi się” w ciele pod wpływem bodźca (przestarch, uraz, kryzys) i rozpędza pod wpływem wyrzutu hormonów. Tzw. reakcja „walcz albo uciekaj” to zespół zmian w ciele w odpowiedz na sytuację zagrożenia. Jesteśmy przygotowani do podjęcia energicznego działania. Na scenę naszego organizmu wpada trójka komandosów: kortyzol, adrenalina i noradrenalina, którzy wydają dyspozycje poszczególnym organom: zwiększ poziom cukru, zmniejsz wrażliwość na ból, obniż serotoninę (nie czas na przyjemnostki), wyostrz pamięć i uwagę, podwyższ ciśnienie krwi! Niemal każda komórka naszego ciała jest wyposażona w receptory kortyzolu. Problem zaczyna się wtedy, kiedy jego stan podwyższony jest nie „wyrzutowo”, lecz permanentnie. Jak się uspokoić na szybko, wyciszyć emocje i ukoić nerwy? Znamy najlepsze sposoby na stres >>> Przewlekły stres to początek wielu problemów zdrowotnych. Dlatego tak ważne jest obniżanie jego poziomu sposobami lifestyle'owymi, nie farmakologicznymi. Spaceruj, uprawiaj jogging, śpiewaj, spędzaj czas w grupie – to wszystko uwalnia neuroprzekaźniki, takie jak dopamina i serotonina, które „wypłukują” kortyzol. Np. picie mocnej kawy z powrotem go uwalnia – warto to wiedzieć. Używamy tu zamiennie określeń „hormon” i „neuroprzekaźnik”. Czym się różnią? Neuroprzekaźniki to „pracownicy” układu nerwowego, hormony – dokrewnego. Różnica polega na tym, jak związek jest przekazywany. Te pierwsze wędrują sobie po synapsach, czyli „skrzyżowaniach” łączących komórki nerwowe w mózgu, a hormony krążą z krwią. Organizm nie jest taki jednowymiarowy i niektóre związki pracują dla dwóch szefów – np. serotonina może zachowywać się w mózgu jak neuroprzekaźnik, a w jelicie jak hormon. Sprytne? Sen W jego przypadku zwykło oddawać się palmę pierwszeństwa melatoninie, ale sen to czas produkcji także innych ważnych hormonów, choćby takich jak hormon wzrostu, wazopresyna regulująca ciśnienie i płynów ustrojowych oraz leptyna (wiemy już, czym grozi jej brak). Podczas zdrowego snu wytwarzają się we właściwych ilościach także inne „must have'y”: oksytocyna, prolaktyna, progesteron i testosteron. À propos tego ostatniego – mężczyzna permanentnie niedospany to fatalny kochanek, bo za mało testosteronu = beznadziejne libido. Jak robimy się senni? Melatonina pozostaje w odwróconym uścisku (niczym jing i jang) z kortyzolem. W idealnym świecie, w ciągu dnia poziom kortyzolu stopniowo spada. To wraz z zapadnięciem zmroku pozwala wkroczyć do akcji melatoninie, dzięki której zaczynamy odczuwać znużenie i ziewać. Po przespanej nocy nad ranem następuje ponowny wyrzut kortyzolu (budzimy się głodni i gotowi do działania), a wraz z dostaniem się do oczu światła dnia produkcja melatoniny zostaje zastopowana. Co ciekawe, to jedyny hormon, którego powstanie zależy od czynnika zewnętrznego, jakim jest światło, a nie od wewnętrznego systemu przypływu informacji w ciele. Suplementy z dodatkiem melatoniny wydają się rozwiązaniem nie tylko problemu bezsenności, lecz także sezonowych depresji. Okazuje się, że ma ona wpływ na liczne funkcje ciała – tworzenie wspomnień, pobudzanie jajników, działa też przeciwnowotworowo i przeciwzapalnie. Obiecująca bestia! Czy też sabotujesz swój sen, próbując zrobić wreszcie coś dla siebie w środku nocy? >>>
Dlaczego kobiety marzną bardziej niż mężczyźni? Te cztery powody udowodniono naukowo
Zastanawiałyście się kiedyś, dlaczego kobiety marzną o wiele szybciej niż mężczyźni? Jak się okazuje – z tego samego powodu, dla którego szybciej... tyją. Powodów jest zresztą kilka.
Dlaczego kobiety marzną bardziej niż mężczyźni? Istnieją przynajmniej 4 powody Zastanawiałyście się kiedyś dlaczego, kiedy my jesteśmy opatulone od stóp do głów i zabezpieczone podwójną warstwą pod kurtką, nasi partnerzy czują się znakomicie w lekkiej parce? Albo czy widziałyście kiedyś, żeby w biurze wasi koledzy tak jak wy ratowali się szalikiem albo okrywali ramiona płaszczem czy majstrowali skostniałymi dłońmi przy klimatyzacji? Jak się okazuje, to wcale nie przypadek, że kobiety bardziej dotkliwie odczuwają zimno, a co więcej, ta prawidłowość ma swoje naukowe uzasadnienie. Dlaczego kobiety marzną bardziej niż mężczyźni? ZOBACZ TAKŻE: Udowodnione, że dzieci urodzone w tym miesiącu są mądrzejsze >>> Dlaczego kobiety marzną bardziej niż mężczyźni? Mają wyższą temperaturę ciała Brzmi paradoksalnie, ale tak właśnie jest. Zgodnie z badaniami prowadzonymi przez naukowców z University of Maryland School of Medicine, podczas gdy temperatura ciała ma tendencje do wahań na przestrzeni dnia i różni się nieznacznie na tle populacji (czyli u nas może być nieznacznie wyższa lub niższa niż u partnera czy przyjaciółki) kobiety z zasady odnotują na termometrze ciut wyższy wynik niż mężczyźni. Czy jest im przez to cieplej? Przeciwnie – organizm, który wyjściowo przyzwyczajony jest do takiej sytuacji, dotkliwiej odczuje ochłodzenie – ot cała zagadka! Dlaczego kobiety marzną bardziej niż mężczyźni? Przez hormony! Ich wpływu na organizm nikt chyba nie kwestionuje, choć związku hormonów z temperaturą ciała nie wszyscy są świadomi. A szkoda, bo dla zmarzluchów to ważna wiadomość – jeśli używacie hormonalnej antykoncepcji, jednym ze skutków ubocznych może być właśnie wzmożone odczuwanie zimna. To kolejny powód, dla którego kobiety marzną bardziej niż panowie. ZOBACZ TEŻ: Dlaczego urlop menstruacyjny obowiązuje tylko w niektórych krajach? >>> Marznące stopy i dłonie To chyba największa zmora kobiet. Podczas gdy naszym partnerom często udaje się się przetrwać kolejne zimy bez kupowania rękawiczek, dla nas dłonie i stopy to te miejsca, które cierpią najbardziej. Jak donosi brytyjski czasopismo medyczne The Lancet, dłonie i stopy u kobiet naturalnie mają niższą wyjściową temperaturę niż u płci przeciwnej. Co ciekawe, jest kilka czynników negatywnie wpływających na odczuwanie ciepła: np. długie pozostawanie w jednej pozycji czyli siedzenie albo stanie, stosowanie niektórych leków czy wzmożony stres – wtedy krew zasila w pierwsze kolejności organy niezbędne do podtrzymania życia, a więc do dłoni i stóp dociera na samym końcu. Temperatura ciała sprzężona jest z metabolizmem Zgodnie z badaniami mężczyźni mają szybszy metabolizm, a produktem ubocznym przemiany materii jest wytwarzanie energii – dlatego z zasady jest im cieplej. To nie jedyna niesprawiedliwość – ze względu na wolniejszy metabolizm kobiety nie tylko marzną bardziej niż mężczyźni, ale i łatwiej magazynują nadprogramowe kalorie, a więc... szybciej przybierają na wadze. ZOBACZ TAKŻE: Walczysz z bezsennością? Ten napój pomoże Ci zasnąć >>>
Walczyłam z trądzikiem ponad 10 lat. Jak go pokonałam?
Mój problem z trądzikiem nie skończył się wraz z gimnazjum. Co więcej, pogorszył się, kiedy u moich koleżanek był już tylko koszmarnym wspomnieniem. Próbowałam (prawie) wszystkiego, żeby go pokonać. W końcu się udało. Jak?
W tym artykule: Masz trądzik? Wizyta u dermatologa nie wystarczy Endokrynolog pomoże z trądzikiem, ale nie musi U osób z trądzikiem właściwa dieta do podstawa 4. Co na trądzik? Zioła! Przy trądziku ważna jest pielęgnacja. Naturalna pielęgnacja Dokładnie rok temu opublikowałam tekst o tym, że leczyłam trądzik tabletkami antykoncepcyjnymi i dlaczego już nigdy tego nie zrobię. Od tamtej pory dostałam od was wiadomości, w których pisałyście, że czytając tekst, miałyście wrażenie, że czytacie swoją historię. I prosiłyście o informację, jak teraz wygląda moja sytuacja oraz o wskazówki, co zrobić, aby uporać się z niedoskonałościami. Dlatego postanowiłam, że kolejny tekst będzie najlepszym rozwiązaniem. Mogę bowiem śmiało napisać, że po ponad 10 latach moja skóra w końcu się uspokoiła. Podskórne bolące gule na twarzy zniknęły na dobre, a jeżeli już wyskoczą mi jakieś pojedyncze krosty, to przynajmniej wiem, czym jest to spowodowane. Jak do tego doszłam? Z przyjemnością się tym podzielę. Masz trądzik? Wizyta u dermatologa nie wystarczy Jeśli mamy jakieś problemy ze skórą, to z automatu umawiamy wizytę u dermatologa. W końcu to jego działka. Z tym, że dermatolog niestety nie zawsze pomoże i przekonałam się o tym na własnej skórze. Jedynym plusem moich wizyty u kilkunastu różnych lekarzy specjalistów okazał się tekst alergii skórnych i wykrycie uczulenia na nikiel. Dzięki temu choćby uniknęłam katastrofy, którą mogłoby się zakończyć założenie aparatu ortodontycznego z niklowanymi zamkami. To wszystko. Żaden dermatolog nigdy nie pomógł mi pokonać trądziku, ale też, na całe szczęście, żaden nie zaproponował mi z marszu wyniszczającej organizm kuracji izotretynoiną. Endokrynolog pomoże z trądzikiem, ale nie musi Kiedy dermatolodzy okazali się bezsilni wobec mojego problemu z trądzikiem, zaczęłam go leczyć tabletkami antykoncepcyjnymi przepisywanymi regularnie przez ginekologa. Ale o tym pisałam w innym tekście i więcej nie zamierzam. Powracający wskutek odstawiania tabletek trądzik zniszczył moja cerę, która już nigdy nie będzie idealna. Ale cóż, człowiek naprawdę uczy się na swoich błędach. Dlatego kiedy zaczęłam szukać pomocy u endokrynologa, a po wykonaniu kilkunastu badań okazało się, że ciężko znaleźć przyczynę mojego problemu, a także zaburzonego cyklu menstruacyjnego, nie zdecydowałam się brać sterydów przepisywanych przez panią doktor. Wtedy zaczęłam zastanawiać się, gdzie jeszcze mogłabym udać się po ratunek. Cera trądzikowa - 7 rzeczy, których NIE WOLNO Wam robić, jeśli macie problem z trądzikiem U osób z trądzikiem właściwa dieta do podstawa Jeszcze zanim trafiłam do dietetyka, zaczęłam sporo czytać na temat moich zaburzeń oraz PCOS, z którym rzekomo się zmagam. Dlaczego piszę rzekomo? Bo sporo moich objawów faktycznie odpowiada temu, z czym wiąże się zespół policystycznych jajników, jednak ani ginekolog, ani endokrynolog nie był w stanie na sto procent potwierdzić, że występuje u mnie właśnie ta choroba. Pojawiały się stwierdzenia w stylu: „wszystko na to wskazuje” albo „z tym da się żyć”. Fajnie, tyle sama byłam w stanie wywnioskować. Co zatem jest kluczowe przy PCOS i ciągle powracającym trądziku? Właściwa dieta. Zaczęłam zatem działać na własną rękę. Odstawiłam cukier na tyle, ile byłam w stanie (czytaj: nie słodzę, a kiedyś nie wyobrażałam sobie kawy bez łyżeczki cukru), ograniczyłam słodycze (kiedyś potrafiłam codziennie zjadać przynajmniej jeden batonik lub nawet całą tabliczkę czekolady), napoje gazowane, produkty przetworzone, białe pieczywo, a wprowadziłam produkty, jakich do tej pory w ogóle nie jadłam. Awokado, różne kasze. Staram się nie łączyć białek i węglowodanów. Wszystko po to, aby mój organizm zaczął właściwie funkcjonować. Wiedziałam jednak, że kluczowa będzie wizyta u specjalisty. I trafiłam pod najlepszy możliwy adres. 4. Co na trądzik? Zioła! Osoba, która pomogła mi uporać się z zaburzeniami miesiączkowania oraz trądzikiem, to z wykształcenia farmaceuta, któremu jednak zawsze bliskie były naturalne metody wspierania organizmu. Dlatego, zniechęcona tradycyjnymi sposobami leczenia, zdecydowałam się na te niekonwencjonalne. Wiem, jakie niektórzy maja na ten temat zdanie. Wiem, że są osoby, które nie mając odpowiedniego zaplecza, wykorzystują ludzi, robiąc nadzieję i naciągając ich na koszty. Aby tego uniknąć, należy trafić pod naprawdę dobry i sprawdzony adres. U mnie zadziało się to trochę przez przypadek. Ale czy właśnie nie w taki sposób dzieją się w naszym życiu najlepsze rzeczy? Okazało się, że mój organizm jest w fatalnym stanie. Głównie wątroba i jelita. Stres też zrobił swoje. Trzeba było działać szybko, ale ze świadomością, że efekty nie będą błyskawiczne. W ziołolecznictwie to tak nie działa. Bo to właśnie zioła zaczęły być podstawą mojego leczenie. Od razu zaznaczam, że nie ma jednej uniwersalnej mieszanki, która pomoże wam w walce z trądzikiem czy nieregularnym okresem. Receptura musi być idealnie dopasowana do was. Ja miałam w sumie cztery różnie mieszanki, które stopniowo oczyszczały mój organizm. Piłam również dość popularne zioło przy problemach z cyklem, czyli niepokalanek. On też okazał się bardzo pomocny. Rezultat? Miesiączka powróciła bez żadnych chemicznych wspomagaczy. Nie jest jeszcze regularna, ale przy takich problemach i po tylu latach brania antykoncepcji, jeszcze sporo zajmie mi jego totalne wyregulowanie. Ale jestem cierpliwa. Nareszcie! Zgodnie z tym trendem nie musimy się już wstydzić trądziku! Przy trądziku ważna jest pielęgnacja. Naturalna pielęgnacja 2019 rok zaczęłam, chyba pierwszy raz w życiu, z postanowieniem – cała moja pielęgnacja będzie składała się z naturalnych kosmetyków. Zrobiłam w swojej szafce w łazience i kosmetyczce prawdziwą rewolucję. Kiedy zagłębiłam się w składy produktów, jakie używałam, złapałam się za głowę. Zdecydowanie nie pomagałam swojej biednej, trądzikowej cerze. Wręcz pogarszałam jej stan. Już rok moja codzienna pielęgnacja oparta jest o produkty dostosowane do mojej bardzo problematycznej skóry. Mam cerę mieszaną. Najgorszą z możliwych. Strefa T skłonna do przetłuszczania się, a policzki do hardkorowego wysuszania się. Ale znalazłam sposób, jak sobie z tym radzić. Metodą prób i błędów w końcu skompletowałam kosmetyki, które nie szkodzą, a pomagają mi w utrzymaniu mojej cery w dobrej kondycji. Właściwie dobrana pianka oczyszczająca, hydrolat i przede wszystkim krem, którego przez lata nie używałam, bo nie wiedziałam, jaki produkt będzie dla mnie odpowiedni. Tuta z pomocą przyszli mi eksperci, jakich spotkałam przez ostatni rok na swojej drodze, ale także świetnie miejsca w sieci. Pierwsze to facebookowa grupa „Składy kosmetyków przestaną być niewiadomą” czy Magda z „Krem de la krem”, gdzie teraz regularnie robię zakupy. Od kwietnia 2019 zmieniłam też kosmetyki do makijażu. Choć dzisiaj mogę już pozwolić sobie na to, aby wyjść z domu bez podkładu, nie jestem w stanie całkowicie zrezygnować z makeup’u. Robię go teraz tylko i wyłącznie kosmetykami mineralnymi. Wypróbowałam kilka marek specjalizujących się w mineralnych pokładach i wybrałam te, które najlepiej się u mnie sprawdzają. Nie wyobrażam sobie, że mogłabym wrócić do fluidów w formie płynnej, a już tym bardziej tych kupowanych w drogeriach, których składy zawierają mnóstwo wątpliwych substancji. A już na pewno dla mojej trądzikowej skóry. Podkład, który ma zaledwie cztery składniki, nie jest w stanie zaszkodzić mojej skórze. Wręcz przeciwnie – polepszyć jej stan i wspierać odpowiednią pielęgnację. Tak, mogę śmiało powiedzieć, że pokonałam trądzik. Jak wspomniałam wcześniej, przy mieszanej cerze, skłonnej do zapychania i podrażnień, liczę się z tym, że krosty będą się pojawiać i znikać. Taka już moja uroda. Wiem jednak, że ten najgorszy etap mam już za sobą. I wiem też, co robić, aby wspierać swój organizm. Zajęło mi to kawał czasu. Wy możecie zadziałać szybciej. Powodzenia! Kosmetyki, które zmieniły stan mojej cery i podejście do pielęgnacji
8 powodów, dlaczego spóźnia się okres (i nie jest to ciąża)
Nasz cykl hormonalny to delikatna sprawa i łatwo go rozregulować, czego dowodem jest ten moment gdy spóźnia się okres. Jeśli jesteś pewna, że nie jesteś w ciąży, sprawdź jakie są pozostałe możliwości.
W tym artykule: 1. Wróciłaś z urlopu i spóźnia Ci się okres 2. Dostałaś nowe leki 3. Trenujesz jak szalona 4. Spóźnia się okres, bo często się stresujesz 5. Chorujesz na zespół policystycznych jajników 6. Nie masz 40-tki, ale za to menopauzę :-( 7. Gwałtownie schudłaś, a to spowodowało, że opóźnia się okres 8. Założyłaś wkładkę 1. Wróciłaś z urlopu i spóźnia Ci się okres ...i (powtarzamy jeszcze raz) - masz absolutną pewność, że brak okresu to nie wynik gorącego flirtu. Na wszelki wypadek zacznij od testu ciążowego Co może rozregulowywać cykl? Zmiana strefy czasowej oraz jet lag są częstym powodem przesunięcia miesiączki. Rozregulowanie trybu snu Przesunięcie rytmu dobowego wpływa na produkcję melatoniny i powiązanych z nią hormonów. Takie opóźnienia mogą potrwać od 3 dni do tygodnia. 2. Dostałaś nowe leki Tabletki hormonalne, które bierzesz np. na trądzik lub choroby tarczycy mogą zaburzyć rytm owulacji. Zawsze kiedy lekarz przepisuje Ci nowe hormony zapytaj czy jest takie ryzyko, że efektem będzie opóźniona miesiączka. Po mniej więcej 3 miesiącach zażywania leków organizm się do nich adaptuje i tryb miesiączkowania powinien wrócić do normy. 3. Trenujesz jak szalona Większość kobiet, które zaczęły intensywnie biegać lub ćwiczyć (mówimy tu o takim poziomie wysiłku jak przygotowanie do maratonu czy regularnie uprawiany crossfit) zauważyło, że spóźnia im się okres. Może to trwać nawet do 4 miesięcy. Jeśli dłużej, nie zwlekaj tylko koniecznie odwiedź lekarza. Po prostu ekstremalny wysiłek sportowy zatrzymuje procesy hormonalne według zasady organizmu: „walcz albo zgiń”. Wysyła twojemu ciału komunikat „teraz nie masz siły na ciążę” i stopuje potencjalne przygotowania do niej. Dlatego tak często dziewczyny uprawiające wyczynowo sporty mają kłopoty ze spóźniającą się miesiączką. Swoją drogą ciekawe czy himalaistki miesiączkują (jeśli tak, współczujemy im logistyki). 4. Spóźnia się okres, bo często się stresujesz Kto się nie stresuje – zapytasz. Mówimy o sytuacjach ekstremalnych. Przeżywasz burzliwe rozstanie, szef mobbinguje Cię w pracy, ktoś z bliskich zachorował - tak silne przeżycia rozstrajają delikatny układ hormonalny. Twoje ciało wytwarza zbyt wiele kortyzolu, który w nadmiarze nie jest dobrym hormonem. Wręcz ma jak najgorszą sławę. Może blokować wytwarzanie tych płciowych - więc twój cykl zaczyna przypominać rollercoaster, a twarz trądzikowy armagedon. 5. Chorujesz na zespół policystycznych jajników Trudno, pech. Ale przynajmniej wiesz, że przy tym schorzeniu regularne okresy to marzenie ściętej głowy i mamy nadzieję, że już tak bardzo się tym nie przejmujesz. Podobne objawy mogą dawać rozwijające się mięśniaki. Przypominamy tak tylko dla formalności - po 25 roku życia USG raz w roku jest obowiązkowe. Ale wiesz to, prawda? 6. Nie masz 40-tki, ale za to menopauzę :-( Przykra sprawa, ale przedwczesna menopauza zaczyna dotyczyć coraz większej ilości młodych kobiet. Może rozpocząć się jeszcze przed 30-tką. Jeśli miesiączka nie pojawia się sporadycznie (raz na kilka miesięcy) i nie towarzyszą temu żadne inne objawy idź do lekarza i powiedz o swoich wątpliwościach. Zapewne zleci Ci oznaczenie poziomu kobiecych hormonów. Najlepszym sposobem aby rozwiać wszelkie wątpliwości będzie badanie tzw. hormonu anty mullerowskiego, który wskazuje na tzw. rezerwy jajnikowe (czyli realnie pokazuje jakie masz szanse na ciążę). 7. Gwałtownie schudłaś, a to spowodowało, że opóźnia się okres Kobiece hormony decydujące o naszym cyklu „mieszkają” w tkance tłuszczowej, nawet u bardzo szczupłych osób w tych rezerwach w wewnętrznej stronie ud. Jeśli bardzo drastycznie schudłaś ich ilość spada tak gwałtownie, że jajniki otrzymują sygnał „stop”. To sygnał dla organizmu, że musi przejść w tryb gromadzenia zapasów, a nie nastawiać się na prokreację. 8. Założyłaś wkładkę Z reguły oznacza to miesiączki idealne jak w zegarku. Ale u części kobiet, tych, które przed założeniem spirali miesiączkowały krótko i niezbyt silnie, założenie wkładki może sprawić, że krwawienie w ogóle ustanie lub będzie minimalne. Zobacz także: Autorka książki „Tak, mam okres. A co?” rozprawia się z mitami na temat miesiączki >>>