Polka wyreżyseruje nowy serial twórców „Stranger Things”. Netflix zapowiada mroczny hit!
„Tu zdarzy się coś strasznego” to nowy serial Netflixa od twórców „Stranger Things”, przy którym pracowała polska reżyserka Weronika Tofilska. Psychologiczny horror rozgrywa się w odizolowanej posiadłości tuż po ślubie młodej pary.
Netflix szykuje nowy serial, o którym już teraz mówi się bardzo głośno. Za produkcję „Tu zdarzy się coś strasznego” odpowiadają twórcy Stranger Things, ale klimat tej historii ma być zupełnie inny. Zamiast nostalgii i sci-fi dostaniemy psychologiczny horror rozgrywający się w przestrzeni, która z pozoru wydaje się bezpieczna. Co szczególnie interesujące dla polskich widzów, za kamerą aż czterech odcinków stanęła Weronika Tofilska. Reżyserka znana m.in. z pracy przy serialu Reniferek nie tylko wyreżyserowała część sezonu, ale pełni też funkcję producentki wykonawczej. Horror zaczyna się po ślubie Serial nosi tytuł Something Very Bad Is Going To Happen i już sama nazwa sugeruje, że atmosfera będzie gęsta od napięcia. Fabuła skupia się na młodej parze, która tuż po ślubie trafia do odizolowanej rodzinnej posiadłości należącej do rodziny pana młodego. To właśnie tam, w ciągu siedmiu dni po ceremonii, zaczynają dziać się rzeczy, które stopniowo odsłaniają mroczne tajemnice tej rodziny. Każdy z ośmiu odcinków przedstawia jeden dzień z życia bohaterów. Z czasem napięcie rośnie, a przestrzeń zamkniętej rezydencji zaczyna działać na widza niemal klaustrofobicznie. Historia ma opowiadać nie tylko o strachu, ale też o wątpliwościach, które pojawiają się wtedy, gdy zaczynamy zastanawiać się, czy poślubiliśmy właściwą osobę. Twórcy „Stranger Things” w zupełnie nowym klimacie Za produkcję odpowiada studio Upside Down Pictures, a nadzór producencki sprawują Matt Duffer i Ross Duffer. To ich pierwsza serialowa produkcja po zakończeniu „Stranger Things”, dlatego oczekiwania wobec projektu są wyjątkowo wysokie. Obecność Weroniki Tofilskiej w zespole twórczym to kolejny dowód na to, że polscy twórcy coraz częściej pracują przy największych międzynarodowych produkcjach platform streamingowych. Kiedy premiera? Premiera serialu zaplanowana jest na 26 marca 2026 roku. Wszystkie osiem odcinków trafi jednocześnie na Netflix. Jeśli zapowiedzi się sprawdzą, „Something Very Bad Is Going To Happen” ma szansę stać się jednym z najgłośniejszych serialowych horrorów tego roku.
Evan Peters zachwyca się filmem Polaków nominowanym do Oscara 2026! „Genialnie zagrany i wyreżyserowany. Fantastyczny”
Evan Peters, znany z takich seriali jak „American Horror Story” i „Dahmer”, zdradził w wywiadzie dla Glamour, że obejrzał ostatnio film „Brzydka siostra”. To polska koprodukcja, która była kręcona m.in. w Klasztorze Cystersów w Lubiążu i na Zamku w Gołuchowku i która w tym tygodniu otrzymała nominację do Oscarów 2026 w kategorii najlepsza charakteryzacja. „Bardzo mi się podobał” – przyznał aktor.
Evan Peters chwali „Brzydką siostrę” Z Evanem Petersem porozmawialiśmy przy okazji premiery nowego serialu Ryana Murphy’ego „The Beauty”, który jest dostępny na Disney+ od czwartku 22 stycznia. W „The Beauty” mroczne oblicze świata wielkiej mody wychodzi na jaw, gdy supermodelki giną w tajemniczych i makabrycznych okolicznościach. Podczas śledztwa agenci Cooper (Peters) i Jordan (Rebecca Hall) natrafiają na ślad wirusa przenoszonego drogą płciową, który przemienia zwykłych ludzi w uosobienie fizycznej perfekcji. W obsadzie oprócz Petersa i Hall znajdują się m.in. Bella Hadid, Ashton Kutcher, Ben Platt oraz Meghan Trainor. Podczas wywiadu Evan Peters zdradził „Glamour”, że ostatnio zachwycił go film „Brzydka siostra”, który również, podobnie jak „The Beauty”, opowiada o destrukcyjnej pogoni za pięknem. View oEmbed on the source website „Brzydka siostra”: film Polaków podbija świat Przewrotny i pomysłowy horror Emilie Blichfeldt był przebojem Sundance Film Festival i Berlinale, teraz natomiast walczy o Oscara w kategorii Najlepsza Charakteryzacja. To koprodukcja Polski z Norwegią, Szwecją i Danią. Jak podaje Polski Instytut Filmowy, zdjęcia realizowano w całości w naszym kraju w takich lokalizacjach jak Zamek w Gołuchowie Akademia Muzyczna w Łodzi oraz Klasztor Cystersów w Lubiążu. Natomiast w rolach drugoplanowych występują polskie aktorki: Katarzyna Herman oraz Agnieszka Żulewska. „Brzydka siostra” jest pełną brawurowej odwagi reinterpretacją klasycznej baśni braci Grimm o Kopciuszku. Główna bohaterka, Elwira, żyje w cieniu swojej bajecznie pięknej przyrodniej siostry. W świecie, gdzie uroda to waluta, a królewski bal przypomina bezwzględne igrzyska, Elwira postanawia za wszelką cenę poślubić księcia. Największą przeszkodą, aby podbić serce wymarzonego mężczyzny i rozpocząć nowe lepsze życie, jest Kopciuszek. Sporą przeszkodą jest również wygląd samej Elwiry, ale przecież można sobie z tym jakoś poradzić. Zwłaszcza że Elwa jest gotów zagryźć zęby i cierpieć w milczeniu. A tak jej się przynajmniej wydaje… Film „Brzydka siostra” jest do obejrzenia na platformie Prime Video. View oEmbed on the source website
Reżyser Mike Flanagan zapowiada najbardziej przerażający film w swojej karierze! Nowy „Egzorcysta” ma już datę premiery!
Mike Flanagan, jeden z najbardziej charakterystycznych twórców współczesnego horroru, bierze na warsztat legendę kina grozy. Nowy „Egzorcysta” właśnie dostał oficjalną datę premiery, a sam reżyser zapowiada film, który ma być najbardziej przerażającym w jego dotychczasowej karierze.
Widzowie, którzy znają twórczość Mike’a Flanagana, wiedzą jedno: on potrafi straszyć inaczej. Jego horrory nie kończą się na jump scare’ach, a raczej wchodzą pod skórę i długo nie wychodzą z głowy. Teraz reżyser wraca do jednej z najsłynniejszych marek w historii kina grozy. Nowy „Egzorcysta” oficjalnie dostał datę premiery, a Flanagan nie ukrywa, że to projekt wyjątkowy nawet jak na jego standardy. Nowego „Egzorcystę” wyreżyseruje Mike Flanagan W 2023 roku do kin trafił film „Egzorcysta: Wyznawca”, który miała rozpocząć nową trylogię inspirowaną klasykiem Williama Friedkina z 1973 roku. Widzowie zobaczyli wtedy powrót Ellen Burstyn jako Chris MacNeil, matki opętanej Regan, co było mocnym ukłonem w stronę oryginału. Plany studia Universal okazały się jednak krótkotrwałe. Chłodne przyjęcie filmu i słabe recenzje sprawiły, że mimo ogromnej inwestycji w prawa do marki, studio wycofało się z kontynuacji. To jednak nie był koniec „Egzorcysty”. Wręcz przeciwnie – wtedy do gry wkroczył twórca, którego fani horroru znają bardzo dobrze. Nową odsłoną „Egzorcysty” zajmuje się Mike Flanagan odpowiedzialny m.in. za „Nawiedzony dom na wzgórzu”, „Nawiedzony dwór w Bly” i „Zagładę domu Usherów”. Jego nazwisko od lat kojarzy się z horrorem psychologicznym, gęstą atmosferą i emocjonalną głębią. Flanagan nie kontynuuje jednak drogi obranej przez poprzedni film. Nowy „Egzorcysta” ma rozgrywać się w tym samym uniwersum co klasyk z 1973 roku, ale nie będzie bezpośrednią kontynuacją „Wyznawcy”. To raczej nowy punkt wyjścia niż kolejny rozdział tej samej historii. Data premiery „Egzorcysty” i obsada, która budzi ciekawość Studio Universal potwierdziło, że film trafi do kin 12 marca 2027 roku. Początkowo planowano wcześniejszą premierę, jednak harmonogram przesunęły prace Flanagana nad adaptacją „Carrie”. Wiadomo już także, kto pojawi się na ekranie. W głównych rolach zobaczymy Scarlett Johansson oraz Jacobiego Jupe’a, młodego aktora, który zwrócił na siebie uwagę nagradzaną rolą w „Hamnecie”. To obsada, która wyraźnie sugeruje, że nowy „Egzorcysta” będzie stawiał nie tylko na grozę, ale też na mocne aktorstwo. We wrześniu ubiegłego roku Flanagan zdradził w rozmowie z „The Hollywood Reporter”, że ten projekt jest dla niego wyjątkowy. Reżyser przyznał, że nowy „Egzorcysta” może okazać się „najbardziej przerażającym filmem” w całej jego karierze. Podkreślał też, że zależy mu na wniesieniu do tej historii czegoś świeżego, czego jeszcze w tej franczyzie nie było. Na efekty tej ambicji przyjdzie nam jeszcze chwilę poczekać. Jedno jest pewne: powrót „Egzorcysty” w rękach Flanagana zapowiada się jako jedna z najgłośniejszych premier grozy nadchodzących lat.
Jedna z najpopularniejszych serii grozy ostatnich lat doczekała się finału! 4. część „Obecności” dostępna teraz na HBO
„Obecność 4: Ostatnie namaszczenie” miała być emocjonalnym domknięciem historii Eda i Lorraine Warrenów. Finał serii sięga po sprawdzone motywy i wraca do demonologicznych korzeni.
Czwarta odsłona „Obecności” zamyka główną historię jednej z najpopularniejszych serii grozy ostatnich lat. Film jest już dostępny na HBO Max. Seria, która miała domknąć swoją historię Czwarta odsłona „Obecności” była zapowiadana jako definitywne pożegnanie z Edem i Lorraine Warrenami, bohaterami, którzy od 2013 roku stanowili trzon jednego z najbardziej rozpoznawalnych uniwersów grozy. Twórcy obiecywali emocjonalne zamknięcie i powrót do demonologicznego rdzenia serii. W praktyce „Ostatnie namaszczenie” okazuje się filmem ostrożnym, wyraźnie unikającym ryzyka, jakie mogłoby nadać temu finałowi wyrazistość. Michael Chaves po raz kolejny oddaje ciężar narracji duetowi Very Farmigi i Patricka Wilsona. Ich ekranowa relacja wciąż pozostaje najmocniejszym elementem serii. Oparta jest na zmęczeniu, zaufaniu i świadomości ceny, jaką płaci się za wieloletnią walkę ze złem. Najlepsze sceny filmu to te pozbawione efektów: rozmowy, spojrzenia, chwile zawahania. Twórcy wyraźnie starają się nadać historii ton pożegnania. Retrospekcje i subtelne nawiązania do wcześniejszych części pojawiają się z umiarem i bez fanserwisowej przesady, co działa na korzyść całości. Demoniczne wizje, lustrzane odbicia i jump scare’y Fabuła opiera się na głośnym przypadku rodziny Smurlów z Pensylwanii – jednym z najbardziej komentowanych epizodów w historii Warrenów. To materiał o dużym potencjale narracyjnym, jednak w filmie zostaje potraktowany powierzchownie. Bohaterowie drugoplanowi funkcjonują głównie jako tło, a ich historie nie mają realnego wpływu na rozwój wydarzeń. Dodatkowo, Warrenowie wchodzą do głównej akcji stosunkowo późno. Pierwsza część filmu sprawia wrażenie przedłużonego wstępu, co spowalnia tempo i utrudnia budowanie napięcia. Warstwa horrorowa nie wychodzi poza schematy znane z wcześniejszych odsłon serii. Demoniczne wizje, lustrzane odbicia i jump scare’y pojawiają się zgodnie z oczekiwaniami, ale rzadko zaskakują. Częste użycie efektów CGI osłabia realizm i odbiera scenom ciężar, który w pierwszych „Obecnościach” budowano ciszą i niedopowiedzeniem. Film nie próbuje redefiniować strachu, ani zaproponować nowego języka grozy. Zamiast eskalacji napięcia dostajemy serię punktowych momentów, które szybko tracą impet. Gdzie obejrzeć „Obecność 4”? „Ostatnie namaszczenie” nie jest filmem nieudanym. To produkcja poprawna, z solidnym aktorstwem i kilkoma dobrze poprowadzonymi scenami emocjonalnymi. Jako zamknięcie serii jednak rozczarowuje zachowawczością. Zamiast wyraźnego i odważnego finału, otrzymujemy bezpieczne wygaszenie historii. Dla wiernych fanów Warrenów będzie to akceptowalne pożegnanie. Dla widzów oczekujących świeżości lub mocnego akcentu końcowego to seans przeciętny, który nie zostawia po sobie silnego śladu. „Obecność 4: Ostatnie namaszczenie” jest dostępna na platformie HBO Max i można ją obejrzeć w ramach standardowego abonamentu.
Widzowie HBO Max masowo odpalają ten horror! Odniósł absolutny sukces... choć nie do końca zasłużony
„Until Dawn” dopiero co pojawiło się na HBO, a już znajduje się wśród najchętniej oglądanych tytułów. Adaptacja kultowej gry rozpala emocje na nowo, choć nie wszystkie decyzje twórców zachwycają. Czy horror faktycznie zasługuje na taki boom?
Filmowa wersja „Until Dawn” dopiero co trafiła do streamingu, a już podbiła ranking najchętniej oglądanych tytułów HBO Max. Dla wielu fanów to powrót do jednej z najbardziej kultowych gier ery PlayStation. Czy jednak ekranizacja dorasta do legendy oryginału? Tu sprawa robi się bardziej skomplikowana. „Until Dawn” błyskawicznie stało się hitem na HBO Jako gra „Until Dawn” było zjawiskiem. Interaktywny horror, który budował napięcie na relacjach bohaterów, wyborach moralnych i przemyślanym straszeniu. Wielu graczy spędziło godziny, próbując doprowadzić całą ekipę do poranka na zaśnieżonej górze Blackwood. Fabuła gry była klasycznym survival horrorem z twistem, wzbogaconym o motyw wendigo, mroczne tajemnice i… młodego Ramiego Maleka, któremu później Oscar otworzył drzwi do wielkiej kariery. Film podchodzi do materiału źródłowego inaczej. Twórcy nie zdecydowali się na wierną ekranizację, tylko na wariację inspirowaną grą z nowymi bohaterami i świeżym punktem wyjścia. W filmie poznajemy Maxa (Michael Cimino), Megan (Ji-young Yoo), Ninę (Odessa A'zion) i Abe’a (Belmont Cameli), którzy towarzyszą Clover (Ella Rubin) w poszukiwaniu jej zaginionej siostry Melanie. Trop prowadzi do odciętej od świata posiadłości w górach. To, co miało być chwilową kryjówką przed burzą, szybko zamienia się w koszmar. Kiedy bohaterowie zaczynają ginąć… natychmiast wracają do życia. Pętla śmierci i odradzania się staje się osią fabuły, a grupa próbuje zrozumieć, kto lub co ich tam uwięziło, zanim zostaną w tej spirali na zawsze. Sandberg miał pomysł, ale nie wykorzystał go do końca Trzeba przyznać reżyserowi jedno: odważył się pójść w zupełnie inną stronę niż twórcy gry. Zostawił rozpoznawalne elementy, ale nie próbował kopiować fabuły 1:1. I to doceniam. Ale… Film nie zawsze potrafi wyjaśnić zasady własnego świata. Niektóre sceny sklejone są zbyt szybko, bez czasu na zbudowanie logiki wydarzeń. Trudno śledzić ciąg przyczynowo-skutkowy, gdy wiele rozwiązań pojawia się „bo tak”. Dodatkowo pojawiają się wątki znane z gry takie jak np. szpital psychiatryczny, wendigo, tragedia górników, tajemniczy oprawca. Często są jedynie migawkami, symbolami wciśniętymi na siłę, zamiast częścią spójnej narracji. Wygląda to raczej jak ukłon do fanów niż organiczna część historii. Peter Stormare, wcielający się w Alana Hilla, tak, tego samego z gry, jest absolutnie bezbłędny. Jego hipnotyczna, niepokojąca obecność działa tak samo dobrze jak wcześniej. Każda scena z jego udziałem natychmiast podnosi poziom grozy. Stormare nie potrzebuje jump scare’ów. On straszy jednym spojrzeniem. Czy „Until Dawn” jako film działa? Tak… i nie Nie da się odmówić produkcji klimatu. Momentami horror rzeczywiście potrafi wciągnąć, a pętla czasowa to ciekawy zabieg. Ale jako całość to raczej przyjemny, lekko chaotyczny thriller dla fanów gatunku niż nowe objawienie. Dla widzów szukających szybkiego dreszczyku – idealny wybór. Dla fanów oryginalnej gry – może być różnie. „Until Dawn” obejrzysz już teraz na HBO.
Dynamiczny horror z motywem klątwy już w TOP10 Netflixa! To idealny wybór na Andrzejkowy wieczór z wróżbami!
Nowy horror Netflixa łączy mrok, okultyzm i młodzieżowy thriller. „Tarot: Karta Śmierci” to tytuł, który błyskawicznie przyciąga widzów i nie wypuszcza do końca seansu.
Nowość Netflixa znów budzi emocje! „Tarot: Karta Śmierci”, lekki, dynamiczny horror z motywem klątwy, wpadł do katalogu w ostatnich dniach i już znalazł się w TOP 10 najchętniej oglądanych produkcji. To film, który nie udaje głębokiego dramatu psychologicznego. Ma straszyć, bawić konwencją i podkręcać klimat Andrzejek. I właśnie to robi. „Tarot: Karta Śmierci” to idealny horror na wieczór z przyjaciółmi Punktem wyjścia jest pozornie niewinna zabawa. Grupa znajomych wybiera się na weekend do domku w lesie. Wśród zakurzonych bibelotów trafiają na starą talię kart tarota i z ciekawości zaczynają „przepowiadać” sobie przyszłość. Od tego momentu atmosfera widocznie gęstnieje. Każda karta okazuje się niepokojąco trafna, a kolejne „wróżby” zaczynają przekładać się na realne zagrożenia. Horror nie traci czasu na długie wstępy. Bardzo szybko wprowadza motyw ożywających kart, które materializują zawarte w nich zło. Z pozoru symboliczne archetypy tarota zamieniają się w autentyczną, fizyczną grozę, śledząc bohaterów i atakując ich w najmniej spodziewanych momentach. Twórcy bawią się klasyczną konwencją teen-thrillera, dorzucając jump-scary, atmosferę klątwy i mroczne sekwencje rodem z kina okultystycznego. To lekki w odbiorze, ale pełen energii horror, który świetnie sprawdza się jako tytuł „na wieczór”. A przy okazji wręcz idealnie wpisuje się w tradycję Andrzejek, kiedy karty, przepowiednie i wróżby nabierają wyjątkowego znaczenia. „Tarot: Karta Śmierci”: świetny wybór na Andrzejki 2025 „Tarot: Karta Śmierci” to film, który aż prosi się o seans w grupie. Motyw tajemniczej talii, mroczne wizje i narastająca atmosfera niepokoju tworzą klimat, który znakomicie rezonuje z Andrzejkami, kiedy zabawa w przewidywanie przyszłości nagle zaczyna wyglądać mniej niewinnie. Można go oglądać w towarzystwie albo solo, jeśli lubisz lekkie, szybkie, pełne akcji horrory z elementem zabawy. „Tarot: Karta Śmierci” od razu po premierze wskoczył do TOP 10 Netfliksa, co pokazuje, jak chętnie widzowie sięgają po produkcje z halloweenowo-andrzejkową estetyką. View oEmbed on the source website
Scarlett Johansson w kontynuacji kultowego horroru, na który czeka całe Hollywood. To jedna z jej najtrudniejszych ról od lat!
Scarlett Johansson wchodzi do świata horroru. Aktorka zagra główną rolę w nowej odsłonie kultowego „Egzorcysty”, którym zajmuje się Mike Flanagan, twórca odpowiedzialny za jedne z najciekawszych współczesnych produkcji grozy.
Scarlett Johansson znów na pierwszych stronach branżowych portali. Tym razem nie za sprawą blockbusterów czy artystycznych dramatów, lecz wejścia w świat horroru. Aktorka zagra główną rolę w nowej odsłonie legendarnej serii „Egzorcysta”, którą przejmuje mistrz współczesnej grozy, Mike Flanagan. Po ostatniej nieudanej próbie wskrzeszenia marki oczekiwania są ogromne. Tym razem, jak twierdzą specjaliści, na pewno się uda. Nowy rozdział kultowego horroru Hollywood od kilku lat chętnie korzysta z potencjału znanych twarzy w kinie grozy. W projektach horrorowych pojawiali się już Russell Crowe, Dan Stevens, Jenna Ortega czy Al Pacino. Jedni zdobywali zachwyt widowni, inni mierzyli się z chłodnym odbiorem. Jednak jedno pozostaje pewne: gwiazdy przyciągają tłumy, a nazwisko Johansson w czołówce horroru to wyraźny sygnał, że seria ma wrócić z rozmachem. W 2023 roku marka „Egzorcysty” została reaktywowana filmem „Egzorcysta: Wyznawca”, który miał być początkiem nowej trylogii. W teorii wszystko wyglądało obiecująco: doświadczony reżyser kina grozy, solidna obsada, wieloletnia legenda. W praktyce produkcja okazała się jakościowym rozczarowaniem, a David Gordon Green po premierze wycofał się z projektu. Mike Flanagan przejmuje stery, a w obsadzie Scarlett Johansson Po nieudanym „Wyznawcy” wytwórnie Blumhouse i Atomic Monster sięgnęły po twórcę, który w świecie grozy ma status absolutnego pewniaka. Mike Flanagan, autor „Nawiedzonego domu na wzgórzu”, „Zagłady domu Usherów” czy „Oculusa”, oficjalnie obejmuje kierownictwo nowego filmu. Jak ustaliło Deadline, to właśnie on powierzył Scarlett Johansson główną rolę. Reżyser nie kryje zachwytu: „Scarlett jest genialną aktorką, której porywające występy zawsze wydają się trafne i prawdziwe, zarówno w filmach gatunkowych, jak i letnich hitach. Nie mógłbym być bardziej szczęśliwy, że dołączyła do tego filmu”. Johansson, która ma na koncie role w kinowych hitach („Czarna Wdowa”, „Jurassic World: Odrodzenie”) i uznanie krytyków za emocjonalne kreacje („Historia małżeńska”, „Jojo Rabbit”), wydaje się wyborem idealnym. Co dalej z nową odsłoną „Egzorcysty”? Na razie niewiele wiadomo o fabule ani o terminie rozpoczęcia zdjęć. Pewne jest jedno — film nie będzie kontynuacją „Wyznawcy”, lecz zupełnie nową historią stworzoną od podstaw przez Flanagana. Biorąc pod uwagę jego dotychczasowe produkcje, można spodziewać się mrocznej, klaustrofobicznej atmosfery, łączenia horroru z dramatem psychologicznym oraz intensywnego aktorstwa. Sama Scarlett Johansson szykuje się obecnie również do premiery swojego reżyserskiego debiutu. Już wkrótce do kin trafi „Eleanor Wspaniała”, więc aktorka stoi u progu wyjątkowego momentu w karierze, jednocześnie pracując przed kamerą i za nią. Czy Johansson uratuje kultową serię? Fani „Egzorcysty” od lat czekają na film, który odda siłę oryginału i nie będzie jedynie próbą wykorzystania znanej marki. Teraz jest na to szansa. Nowy reżyser, świeże podejście i aktorka z ogromnym potencjałem sprawiają, że cały projekt zapowiada się jak prawdziwy restart. Po niezbyt udanym powrocie sprzed dwóch lat Hollywood stawia wszystko na jedną kartę. Nowe rozdanie, nowa gwiazda, nowy rozdział. I pierwszy raz od dawna — realna nadzieja na udany powrót legendy. View oEmbed on the source website
Jeśli lubicie Stephena Kinga to ten serial was nie zawiedzie! Już po pierwszej scenie będziecie zbierać szczękę z podłogi
Niemal każdy zna potwornego klowna, który pochodzi z powieści „To”, najsłynniejszego i wielokrotnie przenoszonego na ekran dzieła Stephena Kinga, ale to właśnie jego filmowy wizerunek zapewnił mu aż taką rozpoznawalność. Najbardziej przyczyniły się do tego najnowsze ekranizacje stworzone przez Andy’ego Muschietti, Barbarę Muschietti i Jasona Fuchsa, czyli „To” z 2017 roku i „To. Rozdział 2” z 2019 roku. Ci sami ludzie odpowiadają teraz za zrobiony dla HBO serial „Witajcie w Derry”, można więc było podejrzewać, że będzie ciekawie, ale wszystko wskazuje na to, że – przynajmniej na razie – jest lepiej, niż przypuszczałem!
„Witajcie w Derry”: nowość HBO bije rekordy oglądalności Serial „Witajcie w Derry” to bezpośredni prequel wspomnianego „To” z 2017 roku, udanej ekranizacji pierwszej połowy powieści Kinga, w której jednak zmieniono chronologię zdarzeń. Akcja „To” toczy się w Derry, fikcyjnym mieście w stanie Maine, w którym co 27 lat budzi się potwór żywiący się strachem, ale w filmowej wersji nastoletni bohaterowie po raz pierwszy stawiają mu czoła w 1989 roku, a nie tak jak u Kinga w roku 1958. Poza tym fabuła zasadniczo jest taka sama. Dzieciaki walczą więc z przerażającym monstrum, od tysiącleci kryjącym się pod ziemią, na której z czasem powstało Derry, i mogącym się zmienić we wszystko, czego boją się ludzie, ale najchętniej ukazującym się jako złowrogi tańczący klown Pennywise. I jak się okazuje, nie jest to nierówna walka. W końcu znajdują na niego sposób. Lecz po kolejnych 27 latach będą się musieli z nim zmierzyć ponownie, tym razem jako dorośli. O tym z kolei opowiada drugi film, czyli „To. Rozdział 2”, którego akcja toczy się w 2016 roku. „Witajcie w Derry”: w tym miasteczku nikt nie może czuć się bezpiecznie Po makabrycznej sekwencji, która otwiera pierwszy odcinek i widowiskowo przechodzi w napisy początkowe, dość szybko poznajemy bohaterów tej historii, czyli młodych wyrzutków, którzy martwią się o zaginionego kolegę oraz czarnoskórego pilota – majora Hanlona – wraz z rodziną, który przybywa do bazy wojskowej w Derry. Intryga sprawnie się zagęszcza, zwraca uwagę wysoki poziom realizacji i znaczący budżet, którym dysponowali twórcy i który, warto to podkreślić, bardzo dobrze rozdysponowali. Zarówno na przekonującą rekonstrukcję realiów lat 60., jak i efekty specjalne na miarę wysokobudżetowych produkcji kinowych. Jednak finał odcinka pilotowego uzmysławia, że najlepsze jest coś innego. Drugi odcinek – który również zaczyna się pomysłową i znakomicie zrealizowaną czołówką, choć stylistycznie zupełnie inną – precyzyjnie dokłada kolejne elementy narracyjnej układanki i osacza scenami pełnymi grozy. Nie sposób przy tym nie zauważyć mnóstwa nawiązań do fabuły i postaci z powieści „To”, a także innych utworów Kinga. Dość powiedzieć, że w bazie wojskowej służy niejaki Dick Hallorann, znany z książki „Lśnienie”, znakomicie sfilmowanej przez Stanleya Kubricka w 1980 roku. Derry pojawia się przecież w wielu utworach Kinga, choćby w „Miasteczku Salem” czy „Sklepiku z marzeniami”. Twórcy serialu dobrze o tym wiedzą, budują na ekranie spójny świat łączący wiele znajomych motywów, wątków i postaci, a tym samym oddają piękny hołd mistrzowi grozy oraz budują na tym fundamencie coś swojego. Nową opowieść, która potrafi zaskoczyć. „Witajcie w Derry”: kiedy pojawią się nowe odcinki? „Witajcie w Derry” nie jest bowiem ani wtórne, ani zachowawcze, ani przewidywalne. Można nawet powiedzieć, że twórcy wręcz bawią się oczekiwaniami widzów, co jest bardzo przyjemnym zaskoczeniem, zapewnia niezłą zabawę, no i potrafi naprawdę wystraszyć, bo mamy tu do czynienia z regularnym horrorem. Już nie mogę się doczekać kolejnych odcinków. Gdzie można zobaczyć serial „Witajcie w Derry”? Serial dostępny jest na HBO. Nowe odcinki pojawiają się w każdy poniedziałek i cieszą się ogromną popularnością. View oEmbed on the source website
Ten serial Netflixa 7 lat po premierze wciąż nie ma sobie równych! I potrafi nieźle namieszać w głowie
Są takie seriale, które się nie starzeją. Mijają lata, a one wciąż poruszają, przerażają i zachwycają tak samo jak w dniu premiery. Do tego grona bez wątpienia należy „Nawiedzony dom na wzgórzu” – mroczna, emocjonalna i niezwykle dopracowana produkcja, która udowodniła, że horror może być czymś znacznie więcej, niż tylko historią o duchach.
Mike Flanagan stworzył serial, który od 7 lat pozostaje wzorem dla innych twórców. To nie tylko opowieść o zjawiskach nadprzyrodzonych, ale także o rodzinie rozbitej przez stratę, żal i wspomnienia, które nie pozwalają o sobie zapomnieć. Dla wielu widzów – „uczta dla duszy”, a nie tylko dla miłośników grozy. Rodzina, dom i duchy przeszłości „Nawiedzony dom na wzgórzu” opowiada o piątce dorosłego rodzeństwa, które w dzieciństwie dorastało w starym domu pełnym tajemnic. Po latach los ponownie łączy ich tragiczna wiadomość – najmłodsza siostra popełnia samobójstwo. Powrót do przeszłości zmusza wszystkich do zmierzenia się z tym, co pozostawił po sobie Hill House – miejscem, które nigdy ich naprawdę nie wypuściło. To horror, który zamiast straszyć efektami specjalnymi, uderza w emocje. Flanagan z niezwykłą precyzją pokazuje, że prawdziwe demony mieszkają w nas samych – w żalu, poczuciu winy i niespełnionych nadziejach. Każdy z bohaterów nosi w sobie część tej historii, a widzowie – z każdym odcinkiem – odkrywają coraz więcej z mrocznej układanki. Mike Flanagan – twórca, który redefiniował horror Reżyser Mike Flanagan (znany z „Doktora Sna” i „Gry Geralda”) połączył gatunek grozy z dramatem psychologicznym, tworząc coś, co trudno zaszufladkować. Jego styl wyróżnia subtelność, dbałość o emocje i detale – zamiast tanich strachów dostajemy metaforę żałoby i uzdrowienia. Flanagan nie opowiada o duchach – on pokazuje, jak to jest, gdy człowiek sam staje się jednym z nich. Właśnie dlatego „Nawiedzony dom na wzgórzu” jest tak wyjątkowy – to serial, który bardziej boli, niż straszy. W produkcji Netfliksa wystąpili m.in. Carla Gugino, Timothy Hutton, Elizabeth Reaser, Michiel Huisman, Oliver Jackson-Cohen i Victoria Pedretti. Co mówią widzowie? Opinie internautów są zgodne – to jeden z najlepszych seriali Netfliksa. Jeden z widzów pisze: „Tak naprawdę to osiem odcinków dramatycznych, a dwa ostatnie to dopiero typowy horror. Nie byłem do niego przekonany, a to jeden z najlepszych seriali roku”. Inny dodaje: „Niesamowicie wciągający dramat rodzinny, fabuła świetnie rozbudowana, niepokoi, straszy i wykorzystuje motywy horrorów jak najlepiej. Najlepszy horror od lat”. Wśród komentarzy nie brakuje też zachwytów nad klimatem i reżyserią: „Stylowa, świeża, mroczna, dojrzała i doskonale poprowadzona opowieść, pulsująca złowieszczym nastrojem” – pisze jeden z internautów. Inny dodaje: „Klimatyczny i bardzo dobrze rozbudowany horror ze świetną fabułą, muzyką i postaciami. Wciąga i trzyma w napięciu od początku do końca”. Widzowie podkreślają również niezwykłe połączenie grozy z dramatem: „Upiornie mroczny horror z dramatem rodzinnym w tle, potrafiący nieźle namieszać w głowie”, a także: „Cudownie klasyczne creepy ghost story z poruszającą rodzinną psychodramą. Jakby ‘Lśnienie’ połączyć z ‘Sześć stóp pod ziemią’”. Horror, który jest... dramatem „Nawiedzony dom na wzgórzu” to serial, który redefiniuje pojęcie strachu. Nie chodzi tu o potwory i krzyki w nocy – ale o utratę, samotność i to, co zostaje po traumie. Flanagan udowodnił, że horror może być piękny, melancholijny i pełen emocji. Dla jednych to najbardziej przerażający serial Netflixa, dla innych – jeden z najbardziej poruszających dramatów ostatnich lat. Obejrzysz go na Netfliksie. View oEmbed on the source website
Ten sequel robi coś, co rzadko udaje się horrorom. I robi to z rozmachem!
„Czarny telefon 2” jeszcze nie zdążył zawitać do kin, a już zbiera pierwsze, mocne pochwały zza oceanu. Kontynuacja hitu Scotta Derricksona ma utrzymać wysokie napięcie, z którego słynęła jedynka, a przy tym rozwinąć opowieść o Finnie i Gwen o nowe, niepokojące tropy.
Dla fanów gatunku to ważny powrót – „Czarny telefon 2” łączy grozę z wątkiem traumy i rodzinnych sekretów, pozwalając Ethanowi Hawke’owi, Masonowi Thamesowi i Madeleine McGraw zagrać na innych rejestrach emocji niż poprzednio. Jeśli wierzyć pierwszym recenzjom, efekt jest bardziej spójny, mroczniejszy i odważniejszy formalnie. Traumatyczny powrót: koszmar, który dzwoni nawet po śmierci Derrickson nie próbuje odtwarzać schematów. W „Czarnym telefonie 2” Finn (Mason Thames) żyje z ciężarem przeżyć z poprzedniej części, a jego siostra Gwen (Madeleine McGraw) znów staje się medium – tym razem odbiera „telefony” we śnie i widzi trzech chłopców dręczonych na zimowym obozie. Trop prowadzi rodzeństwo w miejsce, gdzie prywatna historia splata się z nowym śledztwem, a widmo zabójcy nie znika wraz z jego śmiercią. Ta mieszanka snu, wspomnień i realu tworzy gęstą atmosferę grozy: nie ma tu komfortowych bezpieczników, jest za to narastające wrażenie, że przeszłość wciąż domaga się odpowiedzi. Ethan Hawke powraca jako Wyłapywacz – nie w prostym powtórzeniu roli, raczej jako widmo, które kształtuje reguły koszmaru. Na drugim planie pojawiają się Demian Bichir, Arianna Rivas i Jeremy Davies, domykając świat opowieści postaciami o niejednoznacznych intencjach. „Lepszy pod niemal każdym względem”? Pierwsze recenzje zapowiadają hit Wczesne głosy krytyków są zaskakująco zgodne. Jak stwierdziła jedna z recenzentek: „Czarny telefon 2 przewyższa poprzednika pod niemal każdym względem”. Z kolei inny krytyk chwali reżysera za to, jak zestawia sny, rzeczywistość, przeszłość i teraźniejszość, budując narrację, która „zsuwa się” w koszmar, ale trzyma widza żelazną ręką. Najcelniej podsumowuje to opinia, że „Czarny telefon 2” działa najlepiej, „gdy odwołuje się do surrealistycznej logiki koszmaru i wykorzystuje strach w kreatywny sposób”. W wielu recenzjach powraca też wątek pracy z formą: montaż, dźwięk i obraz mają tu współpracować nie po to, by straszyć głośniej, tylko sprytniej – bez tanich straszaków, za to z konsekwentnie budowaną grozą. To dokładnie ta ścieżka, na której Derrickson czuje się najpewniej od „Sinistera”. Czy to najrzadszy przypadek w horrorach: sequel, który rośnie zamiast odcinać kupony? Jeśli „jedynka” była precyzyjnym thrillerem z elementami nadnaturalnymi, „Czarny telefon 2” wydaje się pełnoprawnym horrorem o pamięci i winie – takim, w którym „telefon” to nie tylko rekwizyt, ale metafora: przeszłość dzwoni, bo nie została wysłuchana do końca. Mason Thames prowadzi film z nową pewnością, Madeleine McGraw ma więcej do zagrania niż klasyczną „wyrocznię”, a Ethan Hawke – nawet „zza zasłony” – potrafi jednym spojrzeniem wyciąć z kadru powietrze. Ważne, że kontynuacja nie zamienia mitu w atrakcję parkową. Zamiast eskalować tylko skalę, podnosi stawkę emocjonalną. To rzadkość. I właśnie dlatego oczekiwania przed premierą są tak wysokie. Na seans „Czarnego telefonu 2” nie trzeba będzie długo czekać – premiera kinowa zaplanowana jest na 17 października 2025 r. Po wyjściu z kin film najpewniej trafi na VOD/streaming (platformy nie zostały jeszcze oficjalnie ogłoszone). Jeśli polujesz na grozę, która gra na nerwach zamiast krzyczeć do ucha – ten tytuł powinien znaleźć się na twojej liście. View oEmbed on the source website
3 horrory, które są dowodem na to, że prawdziwy koszmar to... życie rodzinne
To nie wampiry i wilkołaki są tu najstraszniejsze. Paradoksalnie próbują oswoić znacznie głębsze lęki. Te 3 horrory oglądasz na własne ryzyko.
Przemoc domowa, choroby, które sprawiają, że bliscy stają się obcymi ludźmi, czy wstydliwe tajemnice, skrywane przed innymi członkami rodziny, to niewygodne tematy, o których bardzo trudno mówi się wprost. Potrzebują więc pośrednictwa metafory, dzięki której stają się łatwiejsze do wyrażenia i przyswojenia. Z pomocą przychodzą tu schematyczne, gatunkowe opowieści, zwłaszcza horrory, ponieważ odwołują się do uniwersalnych lęków, a w figurach dobrze znanych potworów (wilkołaków i wampirów) stosunkowo łatwo przemycić coś znacznie bliższego prawdziwemu życiu. Wszystko to w myśl zasady – wilkołak nie zawsze jest wilkołakiem, ale strach zawsze jest prawdziwy. „Wolf Man”, czyli choroba w rodzinie Scenarzystą i reżyserem tego filmu jest Leig Whannell, twórca „Ulepszenia” (2018) i „Niewidzialnego człowieka” (2020), w których pokazał, że ma swój charakterystyczny styl i potrafi robić kino angażujące i nieoczywiste, które śmiało pogrywa z oczekiwaniami widza. Podobnie jest w przypadku „Wolf Mana”, choć jest to jego najbardziej kameralne i najmniej skomplikowane dzieło. Już na samym początku dostajemy jasną sugestię, że chodzi tu o chorobę odzwierzęcą. Następnie, po krótkiej retrospekcji, poznajmy rodzinę mieszkającą w Nowym Yorku – Blake’a (w tej roli Christopher Abbott), Charlotte (grana przez Julię Garner) i ich córkę Ginger (w którą wcieliła się Matilda Firth). Średnio im się układa w związku, dlatego gdy Blake dowiaduje się, że jego ojciec, z którym od wielu lat nie utrzymywał kontaktów, został w końcu uznany za zmarłego, a on musi teraz pojechać do odziedziczonego domu w Oregonie, żeby go przejąć, przekonuje Charlotte i Ginger, żeby pojechały razem z nim. Chce spędzić tam z nimi trochę czasu i zbliżyć się do nich. Dziewczyny się zgadzają. Jednak tuż po przybyciu na miejsce, atakuje ich tajemnicze stworzenie, które rani mężczyznę. Rodzina znajduje schronienie w starym domu ojca Blake’a, ale ich kłopoty dopiero się zaczynają. Na zewnątrz czai się coś przerażającego, a Blake zaczyna przechodzić osobliwą przemianę, która zmienia go w potwora przypominającego wilkołaka. Nigdzie nie jest bezpiecznie. View oEmbed on the source website „Wolf Man” nie zaskakuje fabularnie. W zasadzie cała ta opowieść rozgrywa się zgodnie ze znanymi schematami narracyjnymi. Straszyć też próbuje w dość konwencjonalny sposób, ale znalazły się tu niezwykle pomysłowe sceny, które dodają całej historii niespodziewanej głębi. One są najciekawsze, mocno rzutują na ostateczny odbiór filmu i podpowiadają, jak można go interpretować. Zaczyna się od tego, że wraz z postępującą przemianą Blake’a widzimy, że przestaje rozumieć, co mówią do niego Charlotte i Ginger. Wywołuje to u niego konfuzję i lęk. Jego stan cały czas się pogarsza, a postępująca choroba, będąca jakby formą wilkołactwa, szybko odbiera mu człowieczeństwo. Mężczyzna chroni kobietę i dziecko przed drugim potworem, ale znacznie trudniej jest walczyć z własną przemianą i utratą ludzkich cech. W pewnym momencie (i są to najlepsze sceny w filmie) widzimy bliskich Blake’a jego nowym, nieludzkim wzrokiem, który sprawia, że one też wyglądają jak potwory. Wilkołacza przemiana obejmuje zarówno jego ciało, jak i umysł, tym samym stając się czytelną i przekonującą metaforą choroby członka rodziny, która niszczy bliskość i możliwości porozumienia, stając się źródłem przerażenia zarówno dla chorego, jak i ludzi, którzy go kochają. „The Beast Within”, czyli przemoc w rodzinie To pierwszy film, jak Alexander J. Farell wyreżyserował i wiele można mu zarzucić, zwłaszcza to, że jest toporny i próbuje straszyć w dość prymitywny sposób, ale z pewnością nie brakuje mu nastroju, charakteru i pomysłu, który sprawia, że mamy do czynienia z czymś nieco więcej niż folkowy horror. Ale żeby się o tym przekonać trzeba oczywiście obejrzeć do samego końca, który jest nie tylko kulminacją zdarzeń, ale przede wszystkim łączy wszystkie chyłkiem podrzucone w trakcie seansu tropy, aby pokazać coś, co straszy naprawdę. Historia w „The Beast Within” jest prosta. W dużym domostwie na pustkowiu mieszka Noah (w tej roli Kit Harington), Imogen (grana przez Ashleig Cummings), ich córka Willow (Caoilinn Springall) oraz dziadek (James Cosmo). Co jakiś czas Imogen wywozi gdzieś Noah i zostawia go tam na kilka dni. Willow bardzo to interesuje, ale nie jest to temat, na który dorośli chcą z nią rozmawiać. Bierze zatem sprawy we własne ręce, zakrada się tam, gdzie nie pozwalali jej pójść i odkrywa, że w czasie pełni księżyca jej ojciec zmienia się w wilkołaka. I niby wszyscy nauczyli się z tym żyć, wierząc, że jakoś to będzie, że przy zachowaniu odpowiednich środków ostrożności nikomu nic się nie stanie, tylko że coś tu jest nie tak. Wszystko jest nie tak. View oEmbed on the source website Willow powoli zaczyna samodzielnie łączyć kropki, żeby ostatecznie zrozumieć jakiego rodzaju bestia kryje się we wnętrzu jej ojca. Poszlaki są jasne: rozległe siniaki na ciele Imogen, napady zazdrości i gniewu Noah, strzępki rozmów, które nie chcą się złożyć w całość, bo dziewczynka nie jest w stanie przyjąć do wiadomości przerażającej prawdy, która się z nimi wiąże. Wilkołak to znacznie lepsza i mniej bolesna opcja niż możliwości, że ktoś, kogo się kocha, może tak po prostu być ludzkim potworem. „Smak krwi”, czyli rodzinne tajemnice No dobrze, wyjaśnijmy to sobie od razu, to nie jest horror. Bliżej mu do czarnej komedii i pokręconego kina obyczajowego, które tylko wykorzystuje i przetwarza motywy znane z kina grozy, ale nie straszy. Ani przez moment. Jednak sposób w jaki podbiera gatunkowe motywy ma konkretny cel i ostatecznie sprawia, że „Smak krwi” jest dość oryginalnym filmem, który trudno jednoznacznie zaszufladkować. Jego reżyser – Euros Lyn – pracował wcześniej przy serialu „Czarne lustro” i wyczuwa się tu bardzo podobny klimat. Podobny sposób metaforyzowania problemów. Radleysowie to pozornie całkowicie normalna rodzina, czyli zwykli przedstawiciele klasy średniej, mieszkający w małym miasteczku. Mąż – Daniel (w tej roli Damian Lewis), żona – Helen (grana przez Kelly Macdonald) oraz dwójka dzieci: córka Clara (Bo Bragson) i syn Rowan (Harry Baxendale). Dzieci są już starszymi nastolatkami, które mają swoje młodzieńcze problemy, głównie związane z niespełnionymi miłostkami, a ich rodzice zdają się pogrążać w kryzysie małżeńskim. Normalne sprawy. Do czasu. Gdy Clara musi się bronić przed zapędami zbyt natarczywego chłopaka, strach sprawia, że dowiaduje się o sobie czegoś nowego, o czym do tej pory nie miała pojęcia. Namolny chłopak zapłaci za to najwyższą cenę, a rodzice Clary będą musieli wreszcie wyznać dzieciom skrywaną dotąd prawdę – wszyscy są wampirami. Tylko próbują żyć jak normalni ludzie, bez picia krwi i tym podobnych prymitywnych zachowań. Czy jednak można się wyprzeć swojej prawdziwej natury? W obliczu kryzysu Daniel prosi o pomoc swojego brata, bezczelnego i pewnego siebie Willa (w tej roli również Damian Lewis), który nigdy nie wyrzekł się picia krwi i wiążących się z tym zalet aktywnego wampiryzmu. Może on na przykład manipulować świadomością zwykłych ludzi, aby pamiętali tylko to, co chce albo by dali mu spokój. Jednak jego przybycie niczego nie naprawi. W zasadzie będzie jeszcze gorzej, ponieważ największy problem polega na tym, że trzeba się w końcu zdecydować, kim się chce być. View oEmbed on the source website W tym filmie najciekawsze jest to, że jest to historia, która z jednej strony pokazuje, że kłamstwa na temat tożsamości zawsze prowadzą do rodzinnego konfliktu i że może go rozwiązać wyłącznie prawda, nawet bolesna. Ale z drugiej strony, równie interesującej, jest to również opowieść o godzeniu się z uprzywilejowaniem, które zapewnia przewagę na wielu polach. Owszem, empatia i współczucie mogą z powodzeniem karmić potrzebę wyrównania szans, co teoretycznie pozwoli ograniczyć wyrzuty sumienia, lecz nie sposób uciec od tego, kim się jest. Można to robić tylko do momentu, gdy pojawi się głód, który trzeba zaspokoić. Małżeństwo Radleysów musiało sobie o tym przypomnieć, a ich dzieci, po odkryciu prawdy o własnej naturze, zrozumiały, czego im przez całe życie brakowało. A co z resztą ludzi? Policją, matką chłopaka, który zginął i innymi ofiarami, pozbawionymi krwi? No cóż, muszą znać swoje miejsce. Jak biedni obok bogatych czy roślinożercy obok drapieżników. I to jest tu najbardziej upiorne.
Po tym filmie trudno się pozbierać. Straszy tym, czego boimy się najbardziej
„Klątwa Jenny Pen” pokazuje prawdziwe potwory i jest to widok, którego nie sposób zapomnieć.
„Klątwa Jenny Pen” to jeden z najbardziej oryginalnych i niezwykłych filmów, jakie można obecnie zobaczyć w streamingu. Jego polski tytuł wprowadza jednak w błąd, ponieważ sugeruje, że pojawiają się w nim jakieś nadnaturalne zjawiska. Nic bardziej mylnego. Nie ma tu żadnej klątwy. Nie jest to także horror, mimo że umiejętnie wykorzystuje elementy narracyjne zaczerpnięte z tego gatunku – ani przez moment nie przekracza granicy konwencji – od początku do końca jest to realistyczne dzieło. Co wcale nie znaczy, że nie jest straszne. Jest, i to bardziej niż można by podejrzewać, bo straszy tym, czego boimy się najbardziej. I nie są to duchy, demony czy wampiry. Na świecie są znacznie gorsze rzeczy, boleśnie prawdziwe, o których istnieniu wolelibyśmy nie pamiętać, ale twórcy „Klątwy Jenny Pan” brutalnie nam o nich przypominają. Fabuła „Klątwy Jenny Pen” toczy się w domu opieki [zwiastun] Surowy i pryncypialny sędzia Stephen Mortensen (w tej roli Geoffrey Rush) doznaje udaru w trakcie rozprawy i musi przejść na emeryturę. Trafia więc do domu opieki, gdzie zamierza odzyskać siły i jak najszybciej wrócić do zdrowia. Ale rzeczywistość szybko weryfikuje jego plany. Wbrew temu, co mu się wydaje, jego stan zdrowia wcale się nie poprawia, a do tego odkrywa, że rezydentów ośrodka terroryzuje Dave Crealy (grany przez Johna Lithgowa), który nigdy nie rozstaje się upiorną laleczką. Mortensen próbuje stawiać opór sadystycznemu oprawcy, bezwzględnie wykorzystującemu fizyczną i psychiczną słabość pacjentów, ale nie jest to takie proste, bo ledwo sobie radzi sam ze sobą i nie może liczyć na żadną pomoc – pozostali rezydenci są zbyt zastraszeni lub bezradni, a personel domu opieki wydaje się bagatelizować sytuację. Opór byłego sędziego sprawia jednak, że Crealy jeszcze bardziej chce go złamać, więc ich wrogość narasta i prowadzi do brutalnej konfrontacji, którą przetrwać może tylko jeden z nich. View oEmbed on the source website Dwie gwiazdy w obsadzie „Klątwy Jenny Pen” Nie da się ukryć, że atrakcyjność tego filmu bierze się nie tylko z ciekawie poprowadzonej fabuły, ale także, a może przede wszystkim, z tego, że główne role grają tu dwaj fenomenalni aktorzy, którzy natychmiast przykuwają uwagę i wirtuozersko manipulują emocjami widza. Obaj są dobrze znani. Geoffrey’a Rusha, który w „Klątwie Jenny Pen” wcielił się w emerytowanego sędziego Mortensena, widzieliśmy już w wielu wybitnych rolach, m.in. w „Blasku” (za który dostał Oscara), „Jak zostać królem”, „Zakochanym Szekspirze”, „Zatrutym piórze”, czy „Piratach z Karaibów: Klątwa Czarnej Perły”. Natomiast Johna Lithgowa, który gra tu psychopatycznego Dave’a Crealy'ego, możemy pamiętać z „Czułych słówek”, „Wybuchu”, „Strefy Mroku” (i kultowej roli przerażonego pasażera samolotu), „Interstellar”, „Czasu Krwawego Księżyca” a ostatnio „Konklawe”. Wkrótce pojawi się również jako nowe wcielenie profesora Albusa Dumbledore'a w serialu „Harry Potter” i z pewnością świetnie sobie poradzi, bo na ekranie potrafi się zmieniać jak kameleon. Może być niebywale sympatyczny i godny zaufania albo wręcz przeciwnie – skrajnie antypatyczny, złowrogi, przerażający, napędzany mrokiem, którego nie potrafimy nazwać. I właśnie taki jest w „Klątwie Jenny Pen”. „Klątwa Jenny Pen” – opinia To sprytnie zrobiony film, który zachęca, aby samemu łączyć narracyjne kropki. Jego reżyser i współscenarzysta – James Ashcroft – nie prowadzi nas oczywistą drogą, chociaż początkowo wydaje się, że opowieść podąża doskonale znanymi ścieżkami. Sędzia Mortensen trafia do ośrodka, zaczyna leczenie, a potem w nocy odwiedza go koszmarny Crealy ze swoją diaboliczną laleczką i nieprzyjemne napięcie szybko zaczyna rosnąć. Ale coś się nie zgadza i sami musimy to rozgryźć, wykorzystując podsuwane przez twórców poszlaki. Kluczem do zrozumienia tego, co naprawdę dzieje się w tym filmie jest scena, w której Mortensen dostaje od doktora zadanie, żeby narysować tarczę zegara ze wskazówkami. Były sędzia robi to szybko i z dużą pewnością siebie, ale po chwili, gdy lekarze oglądają jego rysunek, widzimy co naprawdę tam narysował. I tu zaczyna się prawdziwa groza. Wiele wskazuje bowiem na to, że poczytalność i zdolności percepcyjne byłego sędziego są mocno zaburzone i nieustannie się pogarszają. Więc jego ogląd rzeczywistości znacząco różni się od tego, co widzą i czego doświadczają inni rezydenci, a zwłaszcza personel ośrodka. Co by wyjaśniało, dlaczego wydają się oni bagatelizować protesty Mortensena. Całkiem możliwe, że spora część tego, co go przeraża, dzieje się tylko w jego głowie, ale sadystyczny Crealy i jego upiorna laleczka tak mocno oddziałują na degenerującą się świadomość sędziego, że zapada się ona jeszcze szybciej, stopniowo tracąc kontakt ze wszystkim, co zapewnia poczucie bezpieczeństwa. „Klątwa Jenny Pen” prowadzi widza na spotkanie z najstraszniejszymi, bo boleśnie prawdziwymi potworami – demencją i afazją – oraz wynikającą z nich utratą kontroli nad swoim ciałem i świadomością, co w konsekwencji prowadzi do postępującego zagubienia w rozpadającym się umyśle. Twórcy tego filmu są bezlitośni. Stworzyli opowieść, w której boleśnie doświadczamy momentu, gdy bohaterowi wydaje się, że cały czas jest nadzieja na zachowanie poczytalności i poczucia bezpieczeństwa, i walczy o nie z całych sił, ale z zewnątrz widać, że jest już po wszystkim i nie ma ucieczki przed pochłaniającą ciemnością. Trudno się po tym pozbierać. „Klątwa Jenny Pen” – gdzie obejrzeć? Film dostępny jest w serwisie Amazon Prime w ramach subskrypcji.
Fani „Substancji” pokochają ten nowy film o obsesyjnej miłości. „Nie wiedziałem, gdzie kończę się ja, a gdzie zaczyna się ona”
Michael Shanks nakręcił film o współzależności w związku, do którego zainspirowała go własna relacja. Żeby było jeszcze ciekawiej – głównych bohaterów zagrała prawdziwa para, czyli Dave Franco i Alison Brie. „Together” to jeden z najlepszych horrorów tego roku. Byłam w szoku, że jest aż tak hardcorowy!
Body horror „Together” – fabuła Od 22 sierpnia w polskich kinach możemy zobaczyć horror „Together”, który garściami czepie z mitu o bratnich duszach. Według niego każdy z nas jest połówką poszukującą swojej zaginionej całości. Film Michaela Shanksa zadaje pytania o współzależność w związku. W którym momencie relacja staje się niezdrowa? Na jakim etapie zaczynamy tracić własną tożsamość? Choć australijski reżyser mógł nakręcić poważny dramat, zdecydował się postawić na o wiele bardziej szaloną formę. I był to strzał w dziesiątkę, który przyczynił się do kontynuacji świetnej passy body horroru. Najpierw głośna „Substancja” z Demi Moore i Margaret Qualley, później „Brzydka siostra”, czyli pomysłowa interpretacja baśni braci Grimm o Kopciuszku, a teraz „Together”! O czym opowiada? Alison Brie i Dave Franco wcielają się w Millie i Tima – parę z bardzo długim stażem. Ona jest nauczycielką lubiącą mieć wszystko dopięte na ostatni guzik. On jest niespełnionym muzykiem. Kiedy Millie dostaje propozycję pracy w szkole, przeprowadzają się do pięknego domu w idyllicznej małej miejscowości. Przeprowadzka jest trudna dla Tima, ale to przecież normalne. Oboje są przekonani, że niedługo wszystko się unormuje. Podczas zwiedzania okolicy trafiają do okolicznej jaskini, co zapoczątkowuje serię dziwacznych incydentów. Ich ciała zaczynają się ze sobą zrastać... Michael Shanks o filmie „Together” Przed premierą „Together” mieliśmy okazję wziąć udział w wirtualnym spotkaniu reżysera z międzynarodową prasą. Opowiedział nam o inspiracji do filmu, współpracy z Davem oraz Alison, a także swojej miłości do horroru. Inspiracją do filmu był twój własny związek, w którym jesteś od 16 lat. Jak patrzysz na niego z perspektywy czasu? Pozytywnie czy negatywnie? Michael Shanks: Kiedy pisałem scenariusz, byliśmy razem od niemal 10 lat. Ja i moja partnerka mieliśmy razem zamieszkać i zaczęły dręczyć mnie różnego rodzaju lęki. Myślałem o tym, że spędziłem z nią całe moje dorosłe życie. Mieliśmy tych samych przyjaciół, jedliśmy te same rzeczy, oddychaliśmy tym samym powietrzem. Nie wiedziałem, gdzie kończę się ja, a gdzie zaczyna się ona. Zastanawiałem się, czy dalej jestem oryginalną, niezależną jednostką, czy jestem już tylko połową większej, wspanialszej całości. Ten strach i niepokój wydał mi się niezwykle interesujący. Wykorzystałem ten pomysł i rozciągnąłem go do granic możliwość. W ten sposób mogłem eksplorować takie motywy jak miłość i oddanie, ale jednocześnie mogłem wypełnić film scenami, które, mam nadzieję, zaskoczą i zachwycą widzów. Czy opowiedzenie tej historii było dla ciebie wyzwalające? Tak, ale było też sporo przewracania oczami. Kiedy kwestionowałem moją relację, martwiłem się, o to, co ludzie mówią za moimi plecami. Na tej podstawie napisałem postać Tima. To gorsza i – miejmy nadzieję – bardziej żałosna wersja mnie. Choć nie, pewnie to nieprawda. Pewnie jestem najbardziej żałosną wersją siebie (śmiech). Było zabawnie. Na przykład biuro Tima wygląda tak jak moje biuro. W jednej ze scen Tim ćwiczy na gitarze — gra riff, który napisałem z moim starym zespołem. Tim jest niedoszłym muzykiem, a ja myślę o sobie właśnie w taki sposób. Sporo tego. Jest też mniej zabawna cześć. Mojego ojca spotkało to samo, co ojca Tima. Kręcenie tych scen było dziwnym doświadczeniem. Tak samo oglądanie filmu z moją matką, którą również straumatyzowała jego śmierć. Nigdy nie sądziłem, że kiedykolwiek tak się odsłonię. Nie sądziłem też, że nakręcę coś tak ironicznego i zabawnego. Im bardziej osobisty był scenariusz, tym więcej życia nabierała historia. Dlatego uważam, że był to dobry wybór. Czy to pomogło, że Dave i Alison są parą w prawdziwym życiu? Totalnie. To było kluczowe podczas robienia tego filmu. Przede wszystkim nadało mu emocjonalnej głębi. Było także fajną ciekawostką, ponieważ ludzie znają Dave’a oraz Alison, wiedzą, że są parą. Dave i Alison są razem od ponad 10 lat. Mają chemię, historię i jest to coś, co od razu czuć. Okazało się to również bardzo przydatne w kwestiach technicznych. Nie mieliśmy czasu robić zbyt wielu powtórzeń, więc dobrze się złożyło, że mieliśmy aktorów, którzy czują się ze sobą komfortowo. Wracali do domu, powtarzali kwestie. Zawsze byli świetnie przygotowani. Byli podekscytowani tym, że mogą odgrywać emocjonalne sceny w ekstremalnych okolicznościach, w których się znaleźli. Chodziło nie tylko o intymność emocjonalną, ale również fizyczną. Musieli zagrać bardzo niekomfortowe sceny seksu, godzinami chodzić nago po planie. Przez cały dzień byli połączeni protezą, bo nie mieliśmy budżetu, aby zrobić kolejną protezę, więc musieli chodzić razem do toalety. Nie poprosiłbym o to aktorów, którzy nie są parą. Zresztą Dave i Alison byli nie tylko aktorami, ale również producentami i zgadzali się na każdy szalony pomysł. Mówili: „Pewnie, zrobimy to, nie martw się”. Bardzo łatwo nam się z nimi pracowało. Ich występy były jeszcze lepsze, dzięki temu, że zagrali w tym filmie razem. Nakręciliście ten w film ok. 20 dni. Jakie były największe wyzwania? Chciałem, aby wydawało się, że mamy o wiele większy rozmach niż w rzeczywiście. Oczywiście, bohaterowie odbywają emocjonalną podróż, ale chciałem również mieć szalone sekwencje, które zaskoczoną nawet zagorzałych fanów horroru. Nawet tych, którym wydaje się, że widzieli już wszystko. Dave i Alison musieli być w pełnej gotowości, nie było czasu na błędy. Musieli być gotowi, aby krzyczeć, płakać, odgrywać sceny seksu. Przyczepialiśmy do nich kable, wlekliśmy ich po drodze, zmuszaliśmy ich do tego, aby uderzali ciałem w szklane drzwi. To był nieustanny proces, trudny, ale wspaniały. Każdego dnia robiliśmy coś innego, ekscytującego. Na przykład kręciliśmy rutynową scenę przy obiedzie, aż tu nagle ktoś zaczynał dusić się własnymi włosami, ktoś inny musiał je wyciągnąć. Ludzie przychodzili do mnie i pytali: „Co my robimy? To szaleństwo!”. Czy „Together” to hołd dla body horroru? Jestem wielkim fanem gatunku. Ostatnio ponownie obejrzałem film „Star Treck: Pierwszy kontakt”, który widziałem wielokrotnie za dzieciaka, i pomyślałem sobie: „Oh, przecież to jest body horror!”. Igła wbijana w oko, zombie erotycznie zdzierające skórę… To zaskakująco pokręcony film. Aż trudno uwierzyć, że jest mainstreamowy. Oczywiście ogromny wpływ miały na mnie takie filmy jak „Coś” Johna Carpentera, dzieła Cronenberga czy zabawne, kiczowate filmy Stuarta Gordona i Briana Yuzna z lat osiemdziesiątych. Scena z psami jest hołdem dla horroru „Coś”. Kiedyś body horrory były bardzo mokre i błyszczące, wypełnione różnorakimi substancjami. Ja chciałem zrobić coś przeciwnego. Chciałem, aby ten film był boleśnie suchy i taką wskazówkę dałem zespołowi, który zajmował się efektami. Dlaczego ludzie często nie traktują horroru poważnie? Może dlatego, że jest to naprawdę szeroki gatunek. Weźmy np. filmy „Mucha” oraz „Towarzystwo”. Oba mierzą się z bardzo emocjonalnymi motywami, ale jeden wykorzystuje do tego humor. Kocham horror, ponieważ pozwala w oryginalny sposób eksplorować prawdziwe emocje i historie. Akcja „Together” toczy się w świecie rzeczywistym i opowiada o zwyczajnej parze, która ma zwyczajne problemy. Pewnego razu napotykają nadnaturalną siłę, odzwierciedlającą problemy, z którymi się zmagają. Równie dobrze to mógłby być dramat miłosny, ale zamiast tego testujemy granice i sypiemy sól na ich rany. Poruszeni i zestresowani bohaterowie próbują dojść do tego, co jest nie tak z ich związkiem. Zdecydowałem się na taką formę, ponieważ mogę połączyć eksplorowanie interesujących mnie motywów z dynamicznymi scenami akcji, które sprawią, że widzowie będą się wiercić albo nawet krzyczeć. Mam nadzieję, że ten film da ludziom myślenia. Jednocześnie chcę, aby czuli, że dostali to, na co zasługują – dobrą, jakościową rozrywkę. „Together” miało świetną, pomysłową i oryginalną kampanię promocyjną. Jak to wyglądało z twojej strony? Kiedy próbowaliśmy sprzedać film, miałem nadzieję, że kupi go ekipa odpowiedzialna za „Kod zła”. I tak też się stało. Nie potrzebują pomocy, bo są najlepsi, ale byli bardzo otwarci na nasze pomysły. Chcieli być pewni, że to wszystko nam odpowiada. Zrobiłem fałszywy teaser do filmu. Dałem im go i zapytałem, czy nie chcą tego wykorzystać. Odtworzyli go po swojemu i wypuścili jako teaser, co pokazuje, jak bardzo otwarci i pomysłowi są. Cudownie nam się razem pracowało. View oEmbed on the source website
To dziwaczny, szalony i najlepszy body horror o współzależności w związku. „Argument, by zostać singlem”
Dave Franco i Alison Brie są parą w prawdziwym życiu oraz w filmie „Together”, w którym ich bohaterowie... zrastają się ze sobą. Ten dziwaczny i szalony body horror w oryginalny sposób bierze na tapetę motyw współzależności w związku. „Każdego dnia przychodziliśmy coraz bardziej poranieni i posiniaczeni, ale bawiliśmy się naprawdę świetnie” – powiedzieli nam Alison i Dave. Jeśli podobała wam się „Substancja”, to na pewno pokochacie „Together”!
O czym opowiada horror „Together”? Od 22 sierpnia w polskich kinach można zobaczyć horror „Together”, który zachwycił krytyków na całym świecie. Debiut australijskiego reżysera Michaela Shanksa jest inspirowany jego własnym związkiem. Każdy z nas zna taką parę. Zawsze razem. Papużki nierozłączki. Tam, gdzie jest jedno, tam jest i drugie… Millie i Tim są razem od zawsze i nie wyobrażają sobie, aby było inaczej. Rutynę zaburza awans Millie, który sprawia, że bohaterowie wyprowadzają się do pięknego domu w idyllicznej małej miejscowości. Przeprowadzka jest trudna dla Tima, ale to przecież normalne. Oboje są przekonani, że niedługo wszystko się unormuje i zaczną swoje nowe, wspaniałe życie. Podczas zwiedzania okolicy trafiają do okolicznej jaskini, co zapoczątkowuje serię dziwacznych incydentów. Ich ciała zaczynają się ze sobą zrastać. „Together” eksploruje grecki mit o bratnich duszach. Według niego ludzie pierwotnie mieli cztery nogi, cztery ręce i dwie twarze. Zeus podzielił ich na dwie części, w efekcie czego każdy z nas poszukuje swojej drugiej połówki. Piękne lub… przerażające. Film jedzie po bandzie, zadając pytania o toksyczne związki oraz zaskakując szokującymi scenami. Wielokrotnie otwierałam usta ze zdumienia! Dave Franco i Alison Brie o filmie „Together” Przed premierą mieliśmy szansę wziąć udział w spotkaniu Dave’a Franco i Alison Brie z międzynarodową prasą. Oboje są aktorami, razem żyją, razem pracują, razem występują w filmach. W przypadku „Together” nie tylko zagrali główne role, ale również byli producentami. Plan był bardzo intensywny. Aż trudno uwierzyć, że udało im się nakręcić wszystko w zaledwie 21 dni! O wyzwaniach, miłości do gatunku oraz swoim własnym związku opowiedzieli nam w wirtualnym spotkaniu na Zoomie. Jesteście parą, która gra parę. Czy dzięki temu było wam łatwiej, czy trudniej? Alison: To okazało się bardzo przydatne, często w nieoczekiwany sposób. Nakręciliśmy ten film bardzo szybko. Nasza komunikacja niewerbalna jest bardzo dobra, co oszczędziło nam wiele czasu pomiędzy ujęciami. Mieszkamy razem, więc mogliśmy ćwiczyć kwestie w domu. Jeśli mieliśmy wątpliwości na temat emocjonalnej warstwy danej sceny, to mogliśmy je przegadać noc przed zdjęciami. Dzięki temu zawsze przychodziliśmy na plan przygotowani. Dave: Zgadzam się. W filmie jest wiele intymnych scen i nie czułbym się komfortowo, gdybym miał je kręcić z kimś innym. Alison: Przez cały dzień byliśmy ze sobą złączeni, chodziliśmy razem do toalety. Każdego dnia wracaliśmy z planu i zastanawialiśmy się, jak moglibyśmy to robić z kimkolwiek innym. Jak mógłbyś nakręcić ten film z ludźmi, którzy nie są parą? Myślę, że nasz związek, nasza historia miały duży wpływ na kształt tego filmu. To był nasz wkład. Były więc same pozytywy. W filmie jest bardzo dużo scen fizycznych. Jak często korzystaliście z pomocy kaskaderów i ile tak naprawdę zrobiliście sami? Alison: Gdy kręciliśmy scenę na podjeździe, miałam do pomocy trzech kaskaderów i każdy miał swój wkład w scenę. Czyli ja jestem ciągnięta po chodniku, a w tym samym czasie moja dublerka-akrobatka przelatuje przez ławkę. Mieliśmy asystenta, który grał moje ramię, ponieważ nie mieliśmy trzech godzin, aby zakładać mi protezę. To był wysiłek grupowy. Ja i Dave nigdy nie pracowaliśmy tak ciężko i intensywnie, jak podczas kręcenia „Together”. Kiedy trzeba było się rzucić na ziemię, to się rzucaliśmy. Dave był cały w siniakach, jego ręce krwawiły od wspinania się po linie. Każdego dnia przychodziliśmy coraz bardziej poranieni i posiniaczeni, ale bawiliśmy się naprawdę świetnie. Dave: Zrobiliśmy sami jakieś 98%. Myślę o scenie pod prysznicem, w której jestem całkowicie nagi. Mój bohater jest nieprzytomny, miotam się po kabinie prysznicowej i to naprawdę boli. Ale byliśmy tak podekscytowani tym filmem, że napędzało nas to podczas kręcenia tych wszystkich trudnych i wymagających scen. Wiedzieliśmy, że robimy coś wyjątkowego. Coś, czego ludzie prawdopodobnie jeszcze nie widzieli. Czy mieliście później koszmary? Alison: Niespecjalnie. Byliśmy tak wykończeni, że po prostu zasypialiśmy. Kręcenie horrorów sprawia mi ogromną frajdę, zwłaszcza że często się boję, kiedy je oglądam. Kocham horrory, ale często mam po nich koszmary. Kręcenie horroru to coś zupełnie innego. Jest zabawne, ponieważ przypomina podglądanie przedstawienia. To tak, jakbyś oglądał kulisy magicznej sztuczki. Nie jest strasznie, ponieważ jesteś częścią tego, jak powstaje. Jesteście szczęśliwym małżeństwem od wielu lat. Co zyskaliście w trakcie trwania waszego związku? A co straciliście? Alison: Myślę, że były same zyski. Dave uczynił moje życie lepszym, zawsze świetnie się bawiliśmy. Jesteśmy razem od ponad 13 lat, to nasz piąty wspólny projekt. Wciąż uczymy się nowych rzeczy o sobie nawzajem i podejmujemy coraz większe wyzwania na polu zawodowym, co doskonale widać na przykładzie tego filmu. Wystąpiłam w dwóch jego projektach. Cudownie jest widzieć, jak Dave się rozwija. On również bardzo pomógł mi się rozwinąć. Super, że jest to coś, co możemy robić razem. Dave: Zgadzam się. Bardzo się wspieramy, dajemy sobie dużo inspiracji. Zwłaszcza w ostatnich latach, gdy oboje pracujemy więcej za kamerą – reżyserując, pisząc, produkując. Kiedy podejmuje się nowych projektów i możemy na sobie polegać, to jest to zdecydowanie mniej przerażające. Dave, wyreżyserowałeś horror „Lokum”, w którym zagrała Alison. Choć „Lokum” i „Together” różnią się od siebie, to mają jeden wspólny motyw. W obu filmach para poddawana jest próbie. Skąd zainteresowanie tym tematem? Dave: Ciągnie mnie do historii, które w zasadzie są chaotycznymi dramatami o związkach. Nie wiem, dlaczego, ponieważ mój związek jest bardzo zdrowy. To chyba bierze się stąd, że kocham filmy, które skupiają się na rozwoju postaci oraz tym, jak bohaterowie komunikują się ze sobą. Poza tym kocham horror. To jedyny gatunek, w którym widzowie zawsze mogą spodziewać się dziwactw oraz eksperymentów. Kiedy jesteś reżyserem i kręcisz horror, to daje ci to wolną rękę do próbowania różnych ekscytujących technik. Alison: To, co jest ekscytujące w horrorze to to, że wykorzystuje powszechne motywy, jak monogamia czy skomplikowane związki, i przesuwa granice do maksimum, dochodząc do najbardziej szalonych wniosków. Na pewno jest to coś, co robimy w tym filmie. Dave, czy planujesz nakręcić kolejny film? I jeśli tak, to czy ty, Alison, jesteś skłonna w nim zagrać? Alison: To bardzo interesujące pytanie, ponieważ oboje skończyliśmy właśnie nasze scenariusze. Dave nakręci thriller, a ja wyreżyseruję horror komediowy. Napisałam scenariusz z Alice Stanley Jr. Jak więc widzisz, oboje planujemy dalej tworzyć w obrębie gatunku. Dave: To zabawne, że o to pytasz. Kochamy horror i będziemy kręcić horrory tak długo, jak ludzie nam na to pozwolą. Czy potrzeba specjalnych umiejętności, aby grać w horrorach? Dave: Chyba nie. Mam bardzo duży szacunek do aktorów, którzy grają w horrorach. W tym gatunku stawki zawsze są bardzo wysokie, poza tym ciągle odgrywasz skrajne emocje. Praca na planie tego filmu była bardzo wyczerpująca, zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Super, że mogliśmy zagrać każdą możliwą emocję, ale było to bardzo obciążające. Alison: Kiedy zachowujesz się, jakbyś była przestraszona albo ranna, to twój mózg zaczyna wierzyć, że naprawdę tak jest. To potwornie męczące. Także jeśli chodzi o specjalną umiejętność, to na pewno trzeba mieć dużo energii (śmiech). Dave: To niesamowite, że filmy takie jak „Substancja” zaczynają być doceniane przez Akademię. Demi Moore otrzymała nominację i coraz częściej aktorzy z horrorów zaczynają być traktowani poważnie. To wspaniałe. Czy postrzegacie zakończenie jako happy end? Alison: Każdy, kto ogląda ten film, wyciąga z niego zupełnie coś innego. W zależności od tego, jaki jest jego status związku, a także jakie są jego osobiste obawy związane z monogamią i współzależnością. Istnieje wiele interpretacji zakończenia. Bardzo podoba mi się, że film nie ocenia swoich bohaterów i zostawia interpretację widzom. Spotkaliśmy singli, którzy stwierdzili, że ten film jest argumentem, aby zostać singlem. Spotkaliśmy również parę, która powiedziała, że ten film pomógł im się pogodzić. Każdy ma inne przemyślenia i jest to naprawdę ekscytujące. View oEmbed on the source website
Tego horroru nie da się wymazać z pamięci. Widzowie ostrzegają: dosłownie miażdży!
Brutalne morderstwa, tajemnicze znaki i mrok, który zdaje się nie mieć końca. To nie jest kolejny zwyczajny kryminał – to podróż do samego jądra zła.
W tym artykule: 1. „Zbaw nas ode złego” – fabuła, obsada i twórcy 2. „Zbaw nas ode złego” – recenzja 3. „Zbaw nas ode złego” – gdzie obejrzeć? Reżyser „Egzorcyzmów Emily Rose” powraca z filmem, który łączy policyjne śledztwo z opowieścią o demonach. „Zbaw nas ode złego” trzyma w napięciu od pierwszej minuty i zostawia widza z uczuciem niepokoju, którego trudno się pozbyć. „Zbaw nas ode złego” – fabuła, obsada i twórcy Głównym bohaterem jest Ralph Sarchie, nowojorski policjant, który myślał, że widział już wszystko. Jednak nowa sprawa – seria brutalnych i niewytłumaczalnych zbrodni – burzy jego przekonania. Choć sam podchodzi sceptycznie do kwestii nadprzyrodzonych, decyduje się współpracować z księdzem Mendozą. Duchowny przekonuje go, że za morderstwami nie stoją zwykli przestępcy, ale demony. Ponura sceneria Nowego Jorku, ciasne korytarze, piwnice i ciemne zaułki budują atmosferę, w której granica między światem realnym a metafizycznym coraz bardziej się zaciera. To właśnie tutaj rozgrywa się dramatyczna walka dobra ze złem. Za reżyserię odpowiada Scott Derrickson, twórca m.in. „Egzorcyzmów Emily Rose”. W roli głównej wystąpił Eric Bana. Na ekranie towarzyszą mu: Edgar Ramirez („American Crime Story: Zabójstwo Versace”), Olivia Munn („Znajomi i sąsiedzi”), Sean Harris („Rodzina Borgiów”) oraz Chris Coy („Chrzest ogniem”). Całość inspirowana jest książką byłego policjanta Ralpha Sarchiego. „Zbaw nas ode złego” – recenzja „Zbaw nas ode złego” to film, który na pierwszy rzut oka wydaje się klasycznym horrorem z elementami opętania, ale w rzeczywistości łączy w sobie kryminał i thriller psychologiczny. Eric Bana wciela się w nowojorskiego policjanta Ralpha Sarchie, który w trakcie prowadzenia spraw natrafia na serię niepokojących, niewytłumaczalnych zjawisk. Reżyser Scott Derrickson, znany z zamiłowania do mrocznej tematyki, zestawia brutalną codzienność policyjnej pracy z grozą nadprzyrodzonego, dzięki czemu fabuła balansuje pomiędzy realizmem a atmosferą rodem z klasycznych opowieści grozy. Mocną stroną filmu jest klimat – mroczny, ciężki, momentami przytłaczający. Derrickson doskonale operuje światłem i dźwiękiem, tworząc napięcie już w pierwszych scenach. Zamiast tanich jump scare’ów, dostajemy niepokojące poczucie, że granica między światem realnym a demonicznym powoli się zaciera. Eric Bana w roli sceptycznego, zmęczonego życiem policjanta wypada przekonująco. Choć film nie jest pozbawiony schematów gatunkowych, to jednak potrafi utrzymać uwagę widza dzięki połączeniu surowego kryminału z horrorem. Nie przeraża w sposób skrajny, ale skutecznie buduje atmosferę narastającej grozy i niepokoju. To produkcja, która spodoba się zarówno fanom opowieści o siłach nadprzyrodzonych, jak i widzom szukającym mrocznego thrillera. „Zbaw nas ode złego” – gdzie obejrzeć? Film dostępny jest na platformie Netflix. Można go także wypożyczyć lub kupić na Amazon Prime Video oraz Apple TV+. View oEmbed on the source website
Ledwie trafił do kin, a już jest hitem! Ten horror zachwyci fanów Stephena Kinga (i nie tylko)
Nowy film Zacha Creggera ledwie tydzień temu trafił na ekrany, a już stał się prawdziwym hitem. „Zniknięcia” w ciągu premierowego weekendu zarobiły w Stanach Zjednoczonych 42,5 mln dolarów, a łącznie na całym świecie przyniosły twórcom 70 mln dolarów. Historia tajemniczych wydarzeń w sennej amerykańskiej miejscowości porwała tłumy widzów, zapewniając Warner Bros. kolejny kinowy sukces.
W tym artykule: 1. „Zniknięcia” – fabuła 2. „Zniknięcia” – obsada i twórcy 3. „Zniknięcia” – sukces w box office Produkcja zadebiutowała 6 sierpnia na rynku międzynarodowym, a polscy widzowie mogli zobaczyć ją dwa dni później. Szybko okazało się, że to jedna z najgorętszych premier lata – recenzenci chwalą film za gęsty klimat, wielowarstwową narrację i mistrzowskie budowanie napięcia. „Zniknięcia” – fabuła Maybrook to małe, spokojne miasteczko w USA, w którym pewnej nocy wydarza się coś niewyobrażalnego. Punktualnie o 2:17 siedemnaścioro dzieci z tej samej klasy znika w tajemniczych okolicznościach. Kamery monitoringu uchwyciły jedynie, jak każde z nich, w nienaturalny sposób, opuszcza dom i znika w mroku. Rankiem w szkolnej klasie pojawia się tylko jeden uczeń – Alex. Szybko pojawiają się podejrzenia wobec nowej wychowawczyni Justine (Julia Garner), ponieważ to właśnie z jej klasy zniknęły wszystkie dzieci. Ojciec jednego z nich, Archer (Josh Brolin), postanawia rozpocząć prywatne śledztwo. Historia opowiadana jest z punktu widzenia kilku postaci – nauczycielki, zdesperowanego ojca, miejscowego policjanta (Alden Ehrenreich), drobnego złodziejaszka (Austin Abrams), dyrektora szkoły (Benedict Wong) oraz jedynego ocalałego ucznia (Cary Christopher). Film zręcznie łączy różne oblicza horroru – od opowieści o nawiedzonych domach, przez nagłe „jump scare’y”, po mroczne legendy z lasu – przywodząc na myśl najlepsze adaptacje prozy Stephena Kinga. Nowy mroczny thriller Netflixa przyprawia o dreszcze! Toni Collette w jednej z najmocniejszych ról ostatnich lat Zamknięte miasteczko, elitarna akademia i system, którego lepiej nie podważać. Nowy serial Netflixa wciąga od pierwszych minut i nie daje o sobie zapomnieć. „Na marginesie” to thriller z duszną atmosferą i tematem, który przyprawia o dreszcze – bo naprawdę może dziać się tuż obok. „Zniknięcia” – obsada i twórcy Za kamerą stanął Zach Cregger, autor świetnie przyjętych „Barbarzyńców” z 2022 roku. Reżyser po raz kolejny udowodnił, że potrafi równocześnie straszyć i tworzyć wciągające portrety bohaterów. W głównych rolach wystąpili: Josh Brolin jako Archer, ojciec jednego z zaginionych dzieci, Julia Garner jako Justine, nowa wychowawczyni, Alden Ehrenreich jako policjant, Austin Abrams jako złodziejaszek, Benedict Wong jako dyrektor szkoły, Cary Christopher jako Alex. „Zniknięcia” – sukces w box office Film miał budżet 38 mln dolarów, a już po kilku dniach od premiery zaczął przynosić spore zyski. W samych Stanach Zjednoczonych „Zniknięcia” w pierwszy weekend zdobyły pozycję lidera box office z wynikiem 42,5 mln dolarów. Po dodaniu przychodów z innych krajów (27,5 mln dolarów) globalny wynik to imponujące 70 mln dolarów. To najlepszy start w karierze Creggera – jego poprzedni film „Barbarzyńcy” zarobił w sumie 40,8 mln dolarów.
Horror „Amityville” powraca zza światów! Szykuje się najodważniejsza (i najmroczniejsza!) wersja w historii
Dom przy 112 Ocean Avenue w Amityville znów otwiera drzwi. Twórcy horroru „Urbex” przygotowują nową, radykalnie odświeżoną wersję jednej z najsłynniejszych historii grozy XX wieku.
W tym artykule: 1. „Amityville” – fabuła, obsada i twórcy 2. „Amityville” – opinie i oczekiwania 4. „Amityville” – czy warto czekać? 5. „Amityville” – gdzie obejrzeć? Choć tytuł brzmi znajomo, nie będzie to kolejny remake kultowego „Horroru Amityville” z lat 70. Nowy film ma być niezależnym podejściem do historii, która zainspirowała całą serię – i ma nie mieć nic wspólnego z dotychczasowymi ekranizacjami. „Amityville” – fabuła Szczegóły fabuły nowej wersji „Amityville” są trzymane w tajemnicy. Wiadomo jedynie, że twórcy chcą wrócić do źródła – do wydarzeń z 1974 roku, kiedy Ronald DeFeo Jr. zamordował całą swoją rodzinę w domu przy 112 Ocean Avenue. Film ma nie opowiadać o rodzinie Lutzów, której historia z 1975 roku zainspirowała książkę Jaya Ansona i słynny film z 1979 roku. Zamiast tego zobaczymy zupełnie nową interpretację motywu nawiedzonego domu – z zupełnie inną narracją i bohaterami. Twórcy obiecują „radykalne podejście” i świeżą formułę. Za projekt odpowiadają Joseph i Vanessa Winterowie, duet stojący za found-footage’owym horrorem „Urbex” (2022). Ich poprzedni film zdobył uznanie za pomysłowość, autentyczność i nietypowe podejście do klasycznych straszaków. Tym razem mają zamiar połączyć estetykę niezależnego horroru z klimatem klasycznego kina grozy. Produkcję realizuje studio BoulderLight Pictures, które stoi m.in. za głośnym filmem „Barbarzyńcy” Zacha Creggera. Wszystko wskazuje na to, że nowa odsłona „Amityville” będzie mocna, surowa i wyraźnie odcięta od hollywoodzkich remake’ów. „Amityville” – opinie i oczekiwania Choć premiera dopiero przed nami, już teraz w mediach branżowych mówi się o filmie jako o jednym z najbardziej intrygujących horrorów w produkcji. Powrót do „korzeni zbrodni” i rezygnacja z ogranych schematów to ruch, który może przynieść tej historii nowy oddech. Fanki i fani grozy z niecierpliwością czekają na pierwsze materiały – zwiastun, zdjęcia z planu czy szczegóły obsady. Jedno jest pewne: historia Amityville wciąż wzbudza emocje, a ta wersja może okazać się najodważniejsza z dotychczasowych. Nowa wersja „Amityville” to idealna propozycja dla miłośników i miłośniczek horrorów opartych na faktach, niebanalnych narracji i surowej estetyki – ten film zdecydowanie warto mieć na radarze. Powrót do mrocznego domu z Amityville w wykonaniu Winterów może przynieść coś znacznie więcej niż tylko kolejną historię o duchach. „Amityville” – gdzie obejrzeć? Na ten moment nie ujawniono jeszcze daty premiery ani platformy dystrybucji. Biorąc pod uwagę wcześniejsze produkcje BoulderLight Pictures, istnieje duża szansa, że film trafi na jedną z popularnych platform streamingowych – być może Amazon Prime Video, Hulu lub Netflix.
Stephen King ten horror Netflixa uznał za „niemal arcydzieło”, a dla mnie po prostu nim jest! Bezbłędny!
Znakomita realizacja, świetna obsada i klimat, który ścina krew w żyłach – nic dziwnego, że ten horror zachwycił samego Stephena Kinga. A to nie zdarza się często. Sprawdźcie, o jakiej produkcji mowa.
W tym artykule: 1. „Nawiedzony dom na wzgórzu” – fabuła, obsada i twórcy 2. „Nawiedzony dom na wzgórzu” – recenzja 3. „Nawiedzony dom na wzgórzu” – gdzie obejrzeć? To jeden z tych seriali, które nie tylko straszą, ale zostają z widzem na długo po ostatnim odcinku. „Nawiedzony dom na wzgórzu” (org. The Haunting of Hill House) w reżyserii Mike’a Flanagana to opowieść o duchach, która równie mocno przeraża, co porusza. „Nawiedzony dom na wzgórzu” – fabuła, obsada i twórcy Serial opowiada historię pięciorga rodzeństwa, które dorastało w jednym z najbardziej przerażających domów w Ameryce. Po latach rozłąki i tragicznej śmierci najmłodszej siostry, cała piątka ponownie musi stawić czoła demonom przeszłości – zarówno tym metaforycznym, jak i całkiem realnym. Wspomnienia z dzieciństwa mieszają się z koszmarami, a granica między tym, co nadprzyrodzone, a tym, co psychiczne, zaciera się coraz bardziej. „Nawiedzony dom na wzgórzu” to nie tylko klasyczny ghost story – to także opowieść o traumie, rodzinnych sekretach, żalu i próbie zrozumienia tego, co się wydarzyło. Każdy odcinek rzuca nowe światło na przeszłość bohaterów, a ukryte szczegóły w tle budują napięcie, które eksploduje w emocjonalnym finale. W produkcji występują m.in. Michiel Huisman, Carla Gugino, Timothy Hutton oraz Oliver Jackson-Cohen. Za stworzenie serialu odpowiada Mike Flanagan, reżyser znany z takich produkcji, jak „Doktor Sen”, czy „Gra Geralda”. „Nawiedzony dom na wzgórzu” – recenzja i opinie Mike Flanagan udowodnił, że horror może być czymś więcej niż tylko strasznym filmem. „Nawiedzony dom na wzgórzu” to nie tylko opowieść o duchach – to przejmujący dramat rodzinny, który straszy nie tylko tym, co kryje się w ciemności, ale przede wszystkim tym, co rozgrywa się w duszy człowieka. Serial luźno inspirowany powieścią Shirley Jackson opowiada historię rodziny Crainów, która wprowadza się do tytułowego domu z zamiarem jego renowacji i sprzedaży. Zamiast zarobku zyskują jednak coś zupełnie innego – traumę, która na zawsze naznaczy życie wszystkich członków rodziny. Narracja serialu podzielona jest na dwie linie czasowe – dzieciństwo i dorosłość bohaterów – które splatają się w mistrzowski sposób, odkrywając powoli tajemnice przeszłości i potwory, które nie zawsze są duchami. To opowieść o żałobie, winie, uzależnieniach, depresji i trudnych więzach rodzinnych, ubrana w formę gotyckiego horroru. Strach w „Nawiedzonym domu…” wchodzi pod skórę powoli – ukryty w cieniu, kadrze, niepokojącym dźwięku czy niespodziewanym spojrzeniu zza pleców. To horror bardziej duszny niż głośny – i dzięki temu dużo bardziej skuteczny. Warto zwrócić uwagę na doskonałą reżyserię i montaż – szczególnie w odcinku 6., który niemal w całości zrealizowany został w formie długich, nieprzerwanych ujęć. To prawdziwy majstersztyk. Serial został entuzjastycznie przyjęty zarówno przez widzów, jak i krytyków. Stephen King napisał na platformach społecznościowych, że „Nawiedzony dom na wzgórzu” to horror „bliski arcydzieła”. Produkcja zdobyła też wysokie oceny w serwisach recenzenckich – na Rotten Tomatoes ma ponad 90% pozytywnych recenzji. „Nawiedzony dom na wzgórzu” – gdzie obejrzeć? Serial „Nawiedzony dom na wzgórzu” jest dostępny na platformie Netflix. View oEmbed on the source website
Najlepszy horror 2025 wleciał na HBO! Ta odważna historia przeraża i wzrusza. „To pierwszy kandydat do Oscara w tym roku!”
Kiedy zaczynałam seans, nie miałam pojęcia, co mnie czeka. Nowy film reżysera „Czarnej pantery” okazał się oryginalnym połączeniem horroru, westernu i musicalu, podlanym społeczno-politycznym sosem. A zakończenie złamie serce nawet największemu twardzielowi.
Od lipca na HBO Max dostępny jest film „Grzesznicy” Ryana Cooglera będący czarnym koniem tego roku. Akcja toczy się w latach 30. XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych. „Grzesznicy”: ponadczasowa historia i szokujący plot twist Film „Grzesznicy” opowiada historię braci bliźniaków, którzy wracają do rodzinnego miasta, żeby zacząć życie od nowa. To nie tylko powrót do korzeni, ale przede wszystkim do ludzi, których zostawili. Za skradzione pieniądze Smoke i Stack kupują tartak i otwierają w nim klub muzyczny. Podczas hucznej imprezy wizytę składają im niespodziewani goście… Ponadczasowa historia, przepiękne zdjęcia, charyzmatyczni bohaterowie i szokujący plot twist – to tylko niektóre powody, dla których warto obejrzeć ten film na platformie HBO Max. Ryan Coogler serwuje nam spektakularne widowisko, eksplorując takie wątki jak wolność, dziedzictwo, poczucie przynależności czy pogodzenie się z przeszłością. Jednak przede wszystkim jest to świeże i przenikliwe spojrzenie na sytuację osób czarnoskórych w latach 30. XX wieku w Ameryce. Kogo zobaczymy na ekranie? Michael B. Jordan brawurowo wciela się w podwójną rolę Smoke’a i Stacka. Miłość jego życia gra piosenkarka i aktorka — Hailee Steinfield (znana z „Dickinson”, „Hawkeye”, „Bumblebee”, „Pitch Perfect”). Z kolei główny antagonista nosi twarz Jacka O’Connella („Kumple”, „Niezłomny”). „Grzesznicy”: największe zaskoczenie roku 2025 Film „Grzesznicy” trafił do kin w kwietniu 2025 roku. Recenzje były świetne. „Najlepszy film Ryana Cooglera to krwawa, bluesowa i zabójczo zabawa historia o wampirach” – zachwycał się portal „Indie Wire”. „To pierwszy kandydat do Oscara w 2025 roku” – wtórowało „Variety”. Tymczasem „The Guardian” zwrócił uwagę na społeczno-polityczny wymiar historii. Recenzje jednak nie zawsze przekładają się na komercyjny sukces danej produkcji. W tym przypadku zszokowani byli wszyscy. Kto by się spodziewał, że tak dziwaczny i oryginalny film podbije serca odbiorców? „Grzesznicy” zarobili ponad 300 mln dolarów, a także stali się absolutną sensacją na TikToku. A jakby tego było mało, portale branżowe informowały, że dzieło Ryana Cooglera zapoczątkowało w Hollywood rozmowę na temat oryginalnych produkcji. W końcu nie od dziś wiadomo, że wielkie studia lubią stawiać na bezpieczne opcje i np. odświeżać starą franczyzę, nakręcić remake lub stworzyć kontynuację hitu sprzed 20 lat. Jednak „Grzesznicy” udowadniają, że widzowie chcą oglądać oryginalne historie. View oEmbed on the source website
Jeden z najlepiej ocenianych horrorów w 2025 trafił do streamingu. Wywołuje dreszcze i zbiera znakomite recenzje!
Jeszcze niedawno w kinach wywoływał dreszcze i zachwyty – teraz można go obejrzeć w domu. „Grzesznicy”, najnowszy projekt twórcy „Creeda” i „Czarnej Pantery”, to mroczna opowieść o rodzinie, muzyce i… krwi.
W tym artykule: 1. O czym jest film „Grzesznicy”? Fabuła z dreszczykiem i klimatem bluesa 2. Recenzje „Grzeszników”: Jeden z najlepiej ocenianych horrorów 2025 roku 3. Gdzie obejrzeć „Grzeszników” online? Lista platform i ceny Znakomite recenzje, imponujące wyniki box office i aktorski popis Michaela B. Jordana sprawiły, że o tym filmie mówi się jako o jednym z najważniejszych tytułów roku. Ale choć trafił już do serwisów VOD, seans nie będzie tanią przyjemnością. O czym jest film „Grzesznicy”? Fabuła z dreszczykiem i klimatem bluesa Akcja filmu koncentruje się na losach braci Smoke’a i Stacka, których obie role gra Michael B. Jordan. Po długiej nieobecności w rodzinnych stronach bohaterowie wracają do miasteczka, by otworzyć miejsce integrujące lokalną społeczność. Towarzyszy im młody muzyk, Preacher Boy (Miles Caton), niosący bluesa i nadzieję. Nowy początek szybko zmienia się w koszmar – otwarcie klubu staje się katalizatorem serii wydarzeń, które łączą horror wampiryczny z dramatem społecznym i symboliką Południa USA. To nie tylko opowieść o potworach, ale też o duchach przeszłości. Recenzje „Grzeszników”: Jeden z najlepiej ocenianych horrorów 2025 roku Film Ryana Cooglera zdobył uznanie zarówno wśród widzów, jak i krytyków. Na Rotten Tomatoes może pochwalić się imponującym wynikiem 97%, a na Metacritic – 84 na 100 punktów. Recenzenci chwalą połączenie gatunkowego napięcia z warstwą społeczną. „Jakby Jordan Peele współpracował z Colsonem Whiteheadem” – piszą krytycy, wskazując na unikalny klimat i inteligentny komentarz społeczny wpisany w horrorowe ramy. „Grzesznicy” rozbili bank w kinach. Film osiągnął wynik 268 mln dolarów przychodów w USA i dodatkowe 83 mln poza granicami, co daje łączny wynik przekraczający 351 mln dolarów. To dowód na to, że oryginalne kino grozy wciąż może przyciągać tłumy – o ile opowiada coś więcej, niż tylko o strachu. Gdzie obejrzeć „Grzeszników” online? Lista platform i ceny Choć film trafił już do polskich serwisów VOD, nie znajdziemy go w żadnym pakiecie abonamentowym. Za wypożyczenie „Grzeszników” trzeba zapłacić: Canal+ Premiery: 49,99 zł Rakuten TV: 49,99 zł (wypożyczenie) lub 69,99 zł (zakup) tv Smart GO: 44,90 zł Megogo: od 44,99 zł Czy warto obejrzeć „Grzeszników” w domu? Zdecydowanie tak. Film łączy mroczny klimat Południa USA, doskonałą muzykę i świetne aktorstwo z inteligentnym przesłaniem. To horror, który nie tylko straszy, ale też zostawia z refleksją. View oEmbed on the source website
Polka wyreżyseruje nowy horror psychologiczny Netflixa. Połączy siły z twórcami „Stranger Things”
Horror psychologiczny z prawdziwego zdarzenia? Wszystko na to wskazuje. Oto, co już wiadomo o serialu „Something Very Bad Is Going To Happen”.
W tym artykule: 1. „Something Very Bad Is Going To Happen” – nowy horror od twórców „Stranger Things” 2. Na planie padł już ostatni klaps 3. Weselny horror z mocną obsadą 4. Tofilska w centrum uwagi 5. Kiedy premiera „Something Very Bad Is Going To Happen”? Nadchodzi kolejna mroczna opowieść od duetu odpowiedzialnego za „Stranger Things”. Bracia Duffer wracają do współpracy z Netfliksem, ale tym razem stawiają na zupełnie inny klimat – psychologiczny horror, którego akcja rozgrywa się podczas... wesela. Co ciekawe w zespole reżyserskim znalazła się Polka – Weronika Tofilska, której talent został już wcześniej doceniony m.in. przy „Reniferku”. Tym razem odpowiada za (aż) cztery odcinki nowej serii. „Something Very Bad Is Going To Happen” – nowy horror od twórców „Stranger Things” Bracia Duffer nie zwalniają tempa. Po globalnym sukcesie „Stranger Things” postanowili wesprzeć nowy projekt na Netfliksie – serial grozy zatytułowany „Something Very Bad Is Going To Happen”. Producentami wykonawczymi zostali Matt i Ross Duffer wraz z Hilary Leavitt z Upside Down Pictures. Za reżyserię części epizodów odpowiada Weronika Tofilska – polska reżyserka, która zyskała uznanie dzięki produkcji „Reniferek”. Tym razem stanie również za kamerą jako producentka wykonawcza i autorka czterech odcinków nowej serii. Na planie padł już ostatni klaps Jak poinformowało studio Upside Down Pictures na Instagramie, zdjęcia do serialu zakończyły się 8 maja 2025 roku. Oznacza to, że twórczynie i twórcy są teraz na etapie postprodukcji, który – jak w przypadku większości wysokobudżetowych projektów – może potrwać nawet kilkanaście miesięcy. Ten koreański thriller psychologiczny ogląda się bez wytchnienia. Najgorsze dopiero nadchodzi Niech cię nie zwiedzie ładna buzia głównej bohaterki ani pozornie spokojny rytm pierwszych scen. „Chwała” to serial, który wbija się pod skórę powoli, ale boleśnie. I nie chodzi tylko o fabularną zemstę – choć ta rzeczywiście jest precyzyjna jak chirurgiczny skalpel – lecz o emocjonalny rollercoaster. Weselny horror z mocną obsadą Fabuła „Something Very Bad Is Going To Happen” skupia się na parze narzeczonych, którym w dniu ślubu przytrafia się coś niewyobrażalnego. Chociaż szczegóły są trzymane w tajemnicy, sam tytuł sugeruje, że widzowie mogą spodziewać się opowieści pełnej napięcia, tajemnicy i niepokojącej atmosfery. W obsadzie znaleźli się m.in.: Camila Morrone („Daisy Jones & The Six”), Adam DiMarco („Biały lotos”), Jennifer Jason Leigh („Fargo”, „Anihilacja”), Ted Levine („Milczenie owiec”, „Monk”), Gus Birney, Jeff Wilbusch, Karla Crome oraz Zlatko Burić. Tofilska w centrum uwagi Dla Weroniki Tofilskiej udział w tej produkcji to nie tylko kolejny krok w międzynarodowej karierze, ale również dowód na to, że polscy twórcy coraz częściej stają się częścią największych projektów światowych platform streamingowych. Jej obecność w kluczowym zespole reżyserskim podkreśla zaufanie, jakim darzy ją Netflix. Kiedy premiera „Something Very Bad Is Going To Happen”? Data premiery „Something Very Bad Is Going To Happen” nie została jeszcze ogłoszona. Wiadomo jednak, że w najbliższych miesiącach trwać będzie postprodukcja. Możemy się spodziewać, że serial trafi na platformę najwcześniej pod koniec 2025 roku lub na początku 2026. Źródła: Deadline / Instagram @upsidedownpictures / Antyradio
Zwiastun tego horroru bije rekordy popularności. Mrożący krew w żyłach film powraca po 14 latach i powoduje ciarki
Ten horror to już klasyka gatunku. Niedawno dowiedzieliśmy się, że powraca z nową (i ostatnią) częścią. Jesteście gotowi na kolejną fobię? Czym zaskoczą nas twórcy tym razem? Oto wszystko, co wiemy na ten temat (w tym data premiery). Światło dzienne ujrzał też przerażający zwiastun.
W tym artykule: „Oszukać przeznaczenie” wraca z kolejnym (ostatnim już) filmem „Oszukać przeznaczeni: Więzy krwi” – obsada i twórcy „Oszukać przeznaczeni: Więzy krwi” – data premiery Jeśli jesteście fanami filmów z serii „Oszukać przeznaczenie”, to z pewnością ucieszycie się, gdy powiemy wam, że po 14 latach wraca kolejna część. Już niedługo będziecie mogli obejrzeć szóstą i ostatnią produkcję z serii. Jej oficjalny polski tytuł to: „Oszukać przeznaczenie: Więzy krwi”. Poznajcie szczegóły, w tym datę premiery i zwiastun, który bije rekordy popularności. „Oszukać przeznaczenie” wraca z kolejnym (ostatnim już) filmem Czujecie, że potrzebujecie nowej fobii? Chcecie znaleźć coś nowego, czego będziecie się bać? Z pewnością zapewni wam to najnowsza część serii filmów „Oszukać przeznaczenie”. Pierwsza produkcja pojawiła się w 2000 roku, a cała seria doczekała się aż pięciu odsłon. Z każdej z nich widzowie nabyli nową fobię, na przykład solarium czy rollercoastery. Teraz, na dwudziestopięciolecie premiery, po 14 latach przerwy, obejrzymy ostatnią już część. Fabuła skupi się na kolejnych bohaterach, którzy prześladowani są przez koszmar. Co tym razem trzeba będzie zrobić, aby przerwać morderczy cykl i uratować się przed śmiercią? Zwiastun zapowiada naprawdę dużo emocji. Zobaczcie, kto znalazł się w obsadzie, poznajcie twórców, datę premiery produkcji (ta już niedługo) i obejrzyjcie wspomniany trailer. Cieszycie się? „Oszukać przeznaczenie: Więzy krwi” – obsada i twórcy Wiemy już, kto pojawił się w obsadzie. Na ekranie zobaczymy Kaitlyn Santa Juanę, Teo Brionesa, Richarda Harmona, Owena Patricka Joynera, Annę Lore, Ryę Kihlstedt i innych. Kto znalazł się pośród twórców? Każdy z nich specjalizuje się w kinie grozy i stworzył naprawdę straszne produkcje. Za reżyserię odpowiedzialny jest duet: Zach Lipovsky („Odmieńcy”, „Dead Rising: Strażnicy”, „Kim Kolwiek”) i Adam B. Stein („Odmieńcy”, „Kim Kolwiek”). Scenariuszem zajęli się Guy Busick („Krzyk”, „Zabawa w pochowanego”) i Lori Evans Taylor. „Oszukać przeznaczenie: Więzy krwi” - zwiastun Mimo że zwiastun ostatniej części „Oszukać przeznaczenie” ujrzał światło dzienne kilka dni temu, to już stał się jednym z najpopularniejszych na świecie. Jak donosi portal Deadline, od momentu premiery (25 marca), w zaledwie 24 godziny, klip obejrzało aż 179 milionów widzów, co czyni go drugim najchętniej oglądanym w historii. Pomiary WaveMetrix uwzględniają również odtworzenia z TikToka. View oEmbed on the source website „Oszukać przeznaczenie: Więzy krwi” – data premiery Znamy też datę premiery. Ostatnią część „Oszukać przeznaczenie” obejrzycie już niedługo. Dokładnie 16 maja 2025 roku. Na początku film będzie dostępny w kinach, jednak niewykluczone, że prędko trafi do streamingu. Z racji tego, że jest to produkcja Warner Bros, możemy spodziewać się, że pojawi się na platformie Max. Nic jednak nie jest jeszcze pewne. Cieszycie się na kontynuację tej traumatyzującej serii? Zamierzacie obejrzeć?
To ulubiony serial Stephena Kinga. Kiedy 4. sezon wyczekiwanej mrocznej produkcji?
Sam Stephen King poleca ten serial. Jest pełen mroku i niebezpieczeństw, czyhających na bohaterów. Trzeci sezon produkcji oczywiście okazał się hitem, a fani wyczekują kolejnego. Kiedy możemy się go spodziewać? Zobaczcie, co już wiemy na ten temat.
Jeśli lubicie produkcje pełne mroku i grozy, to ta zdecydowanie powinna się wam spodobać. Mowa o „Stamtąd” – serialu, który opowiada o ludziach uwięzionych w tajemniczym miasteczku. To naprawdę dobrze zrealizowana produkcja, którą chwalił nawet sam Stephen King. Po emocjonującym finale trzeciego sezonu, fani domagają się kontynuacji. Co prawda nie ma jeszcze oficjalnej informacji o dacie premiery, jednak w tym temacie wypowiedzieli się już twórcy hitu. Poznajcie szczegóły. „Stamtąd” – kiedy możemy spodziewać się 4. sezonu? 26 września 2024 roku w streamingu pojawił się trzeci sezon serialu „Stamtąd”. Finałowy odcinek pozostawił nie tylko niedosyt, ale i zakończył się niezłym „cliffhangerem”. Widzowie domagają się kontynuacji losów bohaterów i liczą na jak najszybszy powrót aktorów na plan. Czy możemy spodziewać się, że czwarty sezon hitowej produkcji grozy ujrzy światło dzienne jeszcze w tym roku? Raczej nie. Nie jest to wykluczone, że czwarta część „Stamtąd” pojawi się pod koniec tego roku, jednak twórcy serialu – Jeff Pinkner i Josh Griffin – w jednej z rozmów z Emmanuelem Noisettem, zdradzają, że bardziej realistyczna data to początek 2026. Producent wykonawczy przyznał, że ma nadzieję, że serial trafi do streamingu jeszcze w tym roku. Jednak twórca „Stamtąd” sprowadził go nieco na ziemię, mówiąc, że raczej nie będzie to możliwe. Pinkner zgodził się z tym i przekazał, że warto nastawić się na początek 2026 roku. Wygląda więc na to, że będziemy musieli uzbroić się w cierpliwość. Zdjęcia do czwartego sezonu jeszcze się nie rozpoczęły, a (według twórców) zakończyć się mają latem. „Stamtąd” – co wydarzyło się w 3. sezonie? Trzecia część „Stamtąd” przyniosła ogrom nieoczekiwanych zwrotów akcji. Dla bohaterów zmieniło się naprawdę dużo. Możliwość ucieczki stała się dla nich bardzo prawdopodobna. Prawdziwa natura miasteczka, w którym zostali uwięzieni, wyszła na jaw. Przeszkód na drodze mieszkańców nie było jednak wcale mniej. Musieli oni zmierzyć się z nowymi niebezpieczeństwami. Do obsady dołączyli Robert Joy i Samantha Brown. Jeśli jeszcze nie oglądaliście, nie będziemy więcej spoilerować. Koniecznie nadróbcie zaległości. Zobaczcie też zwiastun poniżej. „Stamtąd” – zwiastun, gdzie oglądać? Jeśli jesteście ciekawi serialu, przedstawiamy zwiastun trzeciego sezonu. Idealnie wprowadza w mroczny klimat produkcji. Emocji zdecydowanie nie brakuje. Wszystkie sezony „Stamtąd” obejrzycie na platformie Max. Czekacie na czwartą część? View oEmbed on the source website
To nie jest klasyczny horror! Zamiast czystej grozy dostajemy melancholijną opowieść o miłości, stracie i upiorach z zaświatów
Jeśli spodziewasz się kolejnego klasycznego horroru pełnego jumpscare’ów i krwawych scen, możesz się zdziwić. „Nawiedzony dwór w Bly” podąża inną ścieżką – zamiast czystej grozy dostajemy melancholijną opowieść o miłości, stracie i duchach, które są czymś więcej, niż tylko upiorami z zaświatów.
W tym artykule: 1. „Nawiedzony dwór w Bly” – fabuła 2. Obsada i twórcy „Nawiedzonego dworu w Bly” 3. „Nawiedzony dwór w Bly” – obsada 4. „Nawiedzony dwór w Bly” – gdzie obejrzeć i zwiastun Nawiedzony dwór w Bly to nie tylko kolejny straszak, ale wyjątkowa opowieść, która łączy w sobie elementy gotyckiego romansu i psychologicznego thrillera. W tej mrocznej historii z lat 80. XX wieku, duchy przeszłości splatają się z ludzkimi emocjami. „Nawiedzony dwór w Bly” – fabuła Akcja serialu rozgrywa się w malowniczej, ale mrocznej rezydencji Bly, gdzie młoda amerykańska niania, zatrudniona przez Henry'ego Wingrave'a, rozpoczyna opiekę nad jego osieroconymi bratankiem i bratanicą. Z pozoru idylliczne życie w dworze szybko zamienia się w koszmar, gdy kobieta zaczyna odkrywać przerażające tajemnice ukryte w murach posiadłości. Na każdym kroku towarzyszą jej zagadkowe zjawy, a dawne tragedie wciąż wpływają na życie mieszkańców. Chociaż serial korzysta z zabiegów charakterystycznych dla horroru, nie jest to typowy przedstawiciel tego gatunku. Mike Flanagan wykorzystuje ten sztafaż do opowiedzenia historii miłosnej, która staje się głównym motywem fabuły. „Nawiedzony dwór w Bly” to opowieść o potędze miłości, ale i o tym, jak wiele złych rzeczy można uczynić w jej imieniu. Widzowie są świadkami niewykorzystanych szans, zmarnowanych nadziei, tęsknoty i bólu, a także odkrywają, jak silne uczucie potrafi uskrzydlać i pomagać w pokonywaniu największych przeciwności. W miarę odkrywania kolejnych sekretów staje się jasne, że historia ta jest znacznie głębsza, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. „Nawiedzony dwór w Bly” to nie tylko opowieść o duchach – to historia o poszukiwaniu sensu w obliczu traumy, w której emocjonalna głębia przewyższa klasyczne elementy grozy. Kot zagrał tu jedną ze swoich ról życia. Prawie 20 lat po premierze to wciąż perełka wśród polskich biografii „Skazany na bluesa” to film, który nie tylko ukazuje życie jednego z najbardziej ikonicznych polskich muzyków, ale też zmusza do refleksji nad ceną, jaką płaci się za sławę i życie w świetle reflektorów. Jeśli nigdy go nie widzieliście, najwyższy czas nadrobić zaległości. Obsada i twórcy „Nawiedzonego dworu w Bly” Henry Thomas wciela się w postać Henry'ego Wingrave'a, ojca osieroconych dzieci. Jego bratanka, Milesa Wingrave'a, gra Benjamin Evan Ainsworth, a bratanicę, Florę Wingrave, Amelie Bea Smith. W rolę niani Dani Clayton wciela się Victoria Pedretti, a w postać tajemniczego Petera Quinta – Oliver Jackson-Cohen. Amelia Eve odgrywa rolę ogrodniczki Jamie, a T'Nia Miller odgrywa panią Hannah Grose, gosposię rezydencji. Rahul Kohli z kolei wciela się w rolę kucharza Owena Sharmę. Za reżyserię odpowiada kilku utalentowanych twórców, w tym Ciaran Foy, Liam Gavin, Axelle Carolyn, Ben Howling oraz Yolanda Ramke. W kwestii scenariusza współpracowali ze sobą m.in. Mike Flanagan, Michael Clarkson, Paul Clarkson, Jamie Flanagan, Leah Fong, Angela LaManna oraz Laurie Penny. „Nawiedzony dwór w Bly” – obsada Opinie widzów na temat tego serialu są podzielone. Z jednej strony czytamy wręcz o fenomenie, a z drugiej dowiadujemy się, że „Nawiedzony dwór w Bly” to tanie romansidło. „Nawiedzony dwór w Bly” – gdzie obejrzeć i zwiastun „Nawiedzony dwór w Bly” obejrzysz na Netflixie. Serial został wyprodukowany w 2020 roku i składa się z 9 odcinków. Moim zdaniem, choć nie jest to typowy straszak, to jednak daje w zamian coś więcej i warto go zobaczyć. View oEmbed on the source website
Nie tylko „Nosferatu” i „Zmierzch”. Te filmy o wampirach warto znać. Wśród nich ociekające mrokiem produkcje, od których się nie oderwiesz
O filmach o wampirach znów zrobiło się głośno. A to ze względu na premierę „Nosferatu”. Nowość od Roberta Eggersa zbiera doskonałe recenzje i sprawia, że wspomniane istoty na nowo rozbudzają naszą popkulturową ciekawość.
Choć powinny wzbudzać przede wszystkim strach, wampiry w popkulturze potrafią rozbudzić także ciekawość. Twórczynie i twórcy od dawna się nimi fascynują. Widzki oraz widzowie również. Jeśli należycie do tego grona, ten artykuł jest właśnie dla was. Wskazujemy kultowe filmy o wampirach. Wśród nich horrory, dramaty psychologiczne, a nawet romanse. Warto je obejrzeć. W kinie (jak w przypadku najnowszego „Nosferatu”) bądź w domowym zaciszu dzięki streamingowi. „Nosferatu” (wersje z 1922, 1979, 2024) Wspomniany obraz w reżyserii Roberta Eggersa to już trzecia wersja historii wampira Nosferatu. Za pierwszą z nich (z 1922 roku) odpowiada F.W. Murnau. Natomiast za drugą, która powstała 57 lat później, stoi Werner Herzog. Każda z nich jest trochę inna. Każda ma swoich fanów i fanki. Te starsze to już klasyka. Obie zapisały się na stałe w historii kina grozy. Istnieje (bardzo) duże prawdopodobieństwo, że produkcja z Billem Skarsgårdem, Nicholasem Houltem, Lily-Rose Depp i Willemem Dafoe w rolach głównych powtórzy ich sukces. „Dracula” (1992) Francis Ford Coppola. Doskonała obsada z Garym Oldmanem, Winoną Ryder, Anthonym Hopkinsem i Keanu Reevesem na czele. Trzy Oscary. Pięć Saturnów. Do tego liczne nominacje. To mówi samo za siebie. Pochodzący z Rumunii arystokrata okazuje się niebezpiecznym wampirem, prawdziwą bestią. W partnerce młodego prawnika rozpoznaje swoją dawną miłość. Dlatego postanawia uwięzić młodego mężczyznę w swojej posiadłości, a następnie wyrusza na poszukiwania ukochanej. Emocje sięgają zenitu. „Wywiad z wampirem” (1994) Gdy młody mężczyzna nie może poradzić sobie z cierpieniem po stracie ukochanej żony, zostaje przemieniony w wampira. Niestety jego los wcale się nie polepsza. Nie chce krzywdzić ludzi. Ale sam też nie potrafi odejść z tego świata. Po dwustu latach postanawia udzielić wywiadu. Opowiada o swojej egzystencji, dylematach i pragnieniach. Przy okazji „Wywiadu z wampirem” reżyser Neil Jordan zaprosił do współpracy m.in. Brada Pitta, Toma Cruise’a, Antonio Banderasa czy Kristen Dunst. Produkcja osiągnęła wielki sukces. Zyskała miano jednej z najlepszych z 1994 roku. Zdobyła nominacje do Oscarów, Złotych Globów, a także dwie nagrody Bafta oraz cztery Saturny. „Pozwól mi wejść” (2008) Choć to ten sam rok i znowu chodzi o wampiry, „Pozwól mi wejść” Tomasa Alfredsona ma zupełnie inny vibe niż „Zmierzch”. Film wręcz ocieka mrokiem. Główny bohater produkcji to 12-letni Oskar – outsider, który nie ma przyjaciół i jest nękany przez rówieśników. Gdy poznaje tajemniczą dziewczynkę, świat wokół niego zaczyna się zmieniać. Nie dość, że dochodzi do serii makabrycznych zbrodni, to chłopiec orientuje się, że jego nowa znajoma nie potrafi oprzeć się ludzkiej krwi. Różni się od innych dzieci także pod innymi względami. To wszystko dlatego, że jest... wampirem. Co dalej? Silniejszy okaże się strach, a może jednak dziecięca ciekawość i potrzeba bliskości? W jak dużym niebezpieczeństwie znalazł się chłopiec? „Zmierzch” (2008) OK, powiedzmy sobie szczerze – „Zmierzchowi” daleko do najlepszych filmów w historii kina. Jednak to, jaki produkcja wywarła wpływ na pokolenie obecnych 20-paru latków zasługuje na uznanie. Bazuje ona na bestsellerowej powieści Stephenie Meyer o tym samym tytule. To historia miłości nastoletniej dziewczyny – Belli (Kristen Stewart) oraz wampira o imieniu Edward (Robert Pattinson). „Zmierzch” to dopiero początek. Cała seria składa się bowiem z pięciu filmów. Kolejne to „Księżyc w nowiu”, „Zaćmienie”, a także dwie części „Przed świtem”. Ewentualny seans potraktujcie jako guilty pleasure. Ja tak robię. I niczego nie żałuję. „Tylko kochankowie przeżyją” (2013) Horror, ale połączony z romansem? Proszę bardzo! „Tylko kochankowie przeżyją” opowiada o zakochanych w sobie wampirach, które próbują odbudować związek sprzed lat. Niestety nie jest to takie proste ze względu na siostrę głównej bohaterki. W rolach głównych występują Tom Hiddleston, Tilda Swinton oraz Mia Wasikowska, a za scenariusz i reżyserię odpowiada Jim Jarmusch, który nie boi się eksperymentów w kinie. Daleko temu do typowego filmu o wampirach. Zdecydowanie warto dać mu szansę.
Ten przerażający horror z Hugh Grantem właśnie trafił do streamingu. Wciska w fotel i powoduje ścisk w żołądku
Ten horror zdecydowanie wywołuje niepokój. W listopadzie mogliście oglądać go w kinach, teraz jest już dostępny w streamingu. W roli głównej? Hugh Grant! Poznajcie szczegóły.
W tym artykule: „Heretic” już w streamingu. Gdzie obejrzeć horror z Hugh Grantem? „Heretic” – fabuła „Heretic” – obsada i twórcy „Heretic” – zwiastun „Heretic” – data premiery Hugh Grant kojarzy nam się głównie z rolami amanta w komediach romantycznych lat 90. i 2000. Najnowszy film z aktorem w roli głównej ani trochę nie przypomina „Czterech wesel i pogrzebu”, „Notting Hill” czy „Dziennika Bridget Jones”. „Heretic”, bo tak brzmi jego tytuł, to przerażający horror, w którym możemy zobaczyć Granta w zupełnie nowej, mrocznej odsłonie. I był w niej naprawdę świetny, ponieważ za swoją rolę w filmie otrzymał mnóstwo nominacji. Między innymi do Złotego Globa, BAFTY czy Satelity. Zobaczcie, czego się spodziewać. „Heretic” już w streamingu. Gdzie obejrzeć horror z Hugh Grantem? Dobra wiadomość dla fanów horrorów (i Hugh Granta przy okazji). „Heretic” trafił właśnie do streamingu. Kinowy hit możecie obejrzeć na dwóch platformach. Na razie jedynie w formie wypożyczenia. Jesteśmy jednak przekonane, że prędko się to zmieni. Mrożący krew w żyłach film z wątkami religijnymi dostępny jest w Premierach Canal+ za niespełna 18 złotych oraz na Playerze w tej samej cenie. Zamierzacie zrobić sobie seans? Poznajcie fabułę, obsadę oraz zobaczcie zwiastun. „Heretic” – fabuła Akcja skupia się na dwóch kobietach, które chodzą od domu do domu i pytają, czy ktoś nie chciałby porozmawiać o Bogu. Pewnego dnia trafiają do domu pana Reeda, który zgadza się je wpuścić. Z początku wydaje się niezwykle miły, gościnny, wręcz czarujący. Jednak to tylko pozory. Szybko pokazuje swoją diaboliczną naturę. W pewnym momencie kobiety orientują się, że wszystkie drzwi i wyjścia z domu zostały zamknięte. Chociaż bardzo chcą się z niego wydostać – nie mogą. Na dodatek gospodarz co chwila zadaje im kolejne zagadki, które mają testować ich wiarę. Szybko przeradza się to w niebezpieczną grę, w której stawką jest życie. Bohaterki muszą wymyślić plan, aby wydostać się z domu pana Reeda. Nie będzie to jednak łatwe. Netflix przypomniał ten przeraźliwy horror sprzed kilku lat, który znowu stał się hitem. Ta historia szokuje i wzbudza mieszane uczucia Na Netflixie właśnie pojawił się nowy horror. Prawdopodobnie już o nim słyszeliście, ale zdążyliście zapomnieć. To hitowa produkcja z 2019 roku, która na nowo zyskuje rozgłos. Jest naprawdę… dziwna. „Heretic” – obsada i twórcy Obsada zdecydowanie jest ciekawą częścią filmu, ponieważ składa się jedynie z trzech osób. Dodaje to produkcji dodatkowej tajemniczości. Hugh Grantowi na ekranie towarzyszą Sophie Thatcher („Yellowjacket”) i Chloe East („Fabelmanowie”). Za reżyserię i scenariusz odpowiedzialni są Scott Beck i Bryan Woods – duet, który specjalizuje się w kinie grozy („Ciche miejsce”, „65”). „Heretic” – zwiastun Jeśli emocji nadal wam mało, przedstawiamy zwiastun produkcji. Idealnie wprowadza w mroczny i tajemniczy klimat filmu. A im dalej w las, tym gorzej (i straszniej). Hugh Grant w tej – nowej – odsłonie jest naprawdę świetny. View oEmbed on the source website „Heretic” – data premiery Mroczny film z Hugh Grantem dostępny był w kinach od 22 listopada 2024 roku. Niecałe 3 miesiące po premierze można oglądać go już w streamingu. Widzieliście „Heretic”? A może macie zamiar obejrzeć produkcję w domu? Teraz macie ku temu okazję. Musimy przyznać, że Hugh Granta w strasznej odsłonie jeszcze nie widziałyśmy.
Ten horror na podstawie bestsellera Stephena Kinga wywołuje skrajne emocje. Oglądacie na własne ryzyko
Nowa adaptacja bestsellerowej powieści Stephena Kinga od razu stała się hitem platformy Max. I chociaż wiele osób twierdzi, że „tego nie da rady oglądać”, to fanów mrocznej produkcji nie brakuje.
W tym artykule: „Miasteczko Salem” – fabuła „Miasteczko Salem” – obsada i twórcy „Miasteczko Salem” to hit na platformie Max, jednak recenzje mówią co innego „Miasteczko Salem” – zwiastun Platforma Max niedawno powiększyła właśnie swoją ofertę o nowy horror. „Miasteczko Salem”, filmowa adaptacja kultowej powieści Stephena Kinga, długo gościła na liście TOP 10 filmów Maxa, jednak nie obyło się bez kontrowersji. Poznajcie szczegóły i opinie, które… wcale nie są dobre. Czy zatem warto obejrzeć produkcję? „Miasteczko Salem” – fabuła Fabuła filmu nie odwzorowuje idealnie tego, co dzieje się w książce, choć „Miasteczko Salem” faktycznie jest oparte na powieści Stephena Kinga. Jeśli liczyliście na „przeniesienie” książki na ekran, to niestety możecie poczuć się zawiedzeni. Jeśli jednak jej nie znacie, seans będzie dla was zdecydowanie bardziej satysfakcjonującym doświadczeniem. Historia skupia się na pisarzu, Benie Mearsie, który po wielu latach wraca do swojego rodzinnego miasteczka. To tam chce napisać powieść na temat pewnego domu w Salem, który uważany jest za przeklęty. Okazuje się, że posesja ma nowego właściciela, którego jednak nikt nigdy nie widział na oczy. Wkrótce główny bohater odkrywa, że wszyscy, których znał, są teraz wampirami... „Miasteczko Salem” – obsada i twórcy W obsadzie „Miasteczka Salem” znaleźli się Lewis Pullman, Makenzie Leigh, Bill Camp, Jordan Preston Carter, John Benjamin Hickey i inni. Za reżyserię oraz scenariusz odpowiedzialny był Gary Dauberman. Film jest oczywiście oparty na powieści Stephena Kinga o tym samym tytule. Nawet Stephen King poleca ten serial! Już dziś premiera mrocznego horroru o ludziach uwięzionych w koszmarnym mieście Już dzisiaj obejrzycie 3. sezon hitowego serialu „Stamtąd”. Poleca go sam Stephen King. Oto wszystko, co wiemy na ten temat. „Miasteczko Salem” – hit czy totalna porażka? Nie jest to pierwsza adaptacja „Miasteczka Salem”. Poprzednie ujrzały światło dzienne w 1979 i 2004 roku. W porównaniu do najnowszej, te zostały przyjęte naprawdę dobrze. W opiniach na temat „Miasteczka Salem” z 2024 roku nie brakuje głosów niezadowolenia z jakości filmu. Widzowie krytykują luki w scenariuszu i brak sensu w fabule. A wszystko przez to, że produkcja została znacznie skrócona. Pierwotnie miała trwać 3 godziny, ostatecznie trwa niespełna 2. Być może to właśnie ten brakujący materiał byłby idealny uzupełnieniem... Zbyt ponaglony i rozproszony, by uchwycić nastrój albo przynajmniej zarysować wiarygodne postacie. Tej historii nie da się opowiedzieć w mniej niż 2 godziny – brzmi jeden z komentarzy na temat filmu. Uważam, że to jedna wielka porcja niczego. I chyba tyle. To nie porażka. To pokaz braku talentu. To jedna z najważniejszych książek mojego życia, a tego nie da rady oglądać. Byłby z tego dobry serial. Zamiast tego mamy słaby film. Widziałem sporo kiepskich ekranizacji, ale ta jest wybitnie słaba. Nie znajdziemy tutaj nic. (…) Przykład, jak nie powinno się robić filmów – to tylko kilka z recenzji na temat „Miasteczka Salem”. Wśród wielu negatywnych opinii przewijają się jednak te nieco bardziej pozytywne. „A mi się podobało” – napisała użytkowniczka portalu imdb.com. „Miasteczko Salem” – zwiastun, gdzie obejrzeć Jeśli złe recenzje nie zniechęciły was do oglądania i sami chcecie przekonać się, czy naprawdę jest tak źle, przed głównym seansem obejrzyjcie zwiastun filmu. Produkcję znajdziecie na platformie MAX. View oEmbed on the source website
Kultowy horror science fiction powraca i jest jeszcze mocniejszy. Najlepszy film grozy w styczniu 2025
Fani mrocznych kosmicznych opowieści mają powód do ekscytacji. Kultowa seria „Obcy” powraca w wielkim stylu z nowym filmem „Obcy: Romulus”, który od 15 stycznia dostępny jest na platformie Disney+. To trzymający w napięciu horror science fiction, który przenosi uniwersum „Obcego” na zupełnie nowy poziom.
W tym artykule: 1. „Obcy: Romulus” – fabuła 2. „Obcy: Romulus” – obsada i twórcy 3. „Obcy: Romulus” – dostępny na Disney+ od 15 stycznia 4. Disney+ – podstawowe informacje Za kamerą stanął mistrz gatunku Fede Alvarez, który przywraca serii jej przerażające korzenie. Pełen napięcia i nieustępliwej walki o przetrwanie „Obcy: Romulus” to obowiązkowa pozycja dla miłośników kina grozy i fanów tej kultowej produkcji. „Obcy: Romulus” – fabuła Na odległej kolonii górniczej Rain marzy o ucieczce i rozpoczęciu nowego życia. Towarzyszy jej syntetyczny „brat” Andy. By zrealizować swój plan, potrzebują odzyskać sprzęt, który znajduje się na opuszczonej stacji kosmicznej. Razem z grupą przyjaciół wyruszają na niebezpieczną misję, która szybko przeradza się w koszmar. Na pokładzie czeka na nich najgroźniejszy kosmiczny drapieżnik – Ksenomorf, gotowy zniszczyć każdego, kto stanie mu na drodze. „Obcy: Romulus” to pełna napięcia opowieść o przetrwaniu, w której groza i mrok nieustannie towarzyszą bohaterom. Reżyser Fede Alvarez, z pomocą Ridleya Scotta, przywraca serii to, co w niej najlepsze – nieustępliwego przeciwnika, klaustrofobiczną atmosferę i adrenalinę, która nie pozwala oderwać wzroku od ekranu. Film, który zrewolucjonizował kino grozy. Kultowa produkcja trafiła do streamingu! „American Psycho” to film, który od momentu swojej premiery w 2000 roku budzi skrajne emocje. Reżyserka Mary Harron stworzyła dzieło balansujące między czarną komedią, thrillerem a satyrą, ukazując w nim przerysowany obraz świata blichtru, rywalizacji i powierzchownego sukcesu. Christian Bale w roli Patricka Batemana przeszedł do historii kina, wcielając się w postać, która przeraża i fascynuje jednocześnie. „Obcy: Romulus” – obsada i twórcy W „Obcy: Romulus” występują m.in. Cailee Spaeny, David Jonsson, Archie Renaux, Isabela Merced, Spike Fearn i Aileen Wu. Za kamerą Fede Alvarez, mistrz horroru znany z produkcji: „Martwe zło”, czy „Nie oddychaj”. Wspólnie z Rodo Sayaguesem, swoim stałym współpracownikiem, stworzył scenariusz, który przeraża i angażuje emocjonalnie. Produkcją zajęli się Ridley Scott – twórca kultowego „Obcego” oraz Michael Pruss i Walter Hill. Wspólnymi siłami sprawili, że film jest spójny z poprzednimi odsłonami serii, jednocześnie wyróżniając się świeżymi, zaskakującymi elementami. „Obcy: Romulus” – dostępny na Disney+ od 15 stycznia „Obcy: Romulus” jest już dostępny na Disney+, więc fani serii mogą zanurzyć się w nowym, mrożącym krew w żyłach, rozdziale kultowego cyklu. To także idealny moment, by przypomnieć sobie wszystkie wcześniejsze części, które wciąż znajdują się na platformie. W katalogu Disney+ dostępne są klasyki, takie jak: „Obcy – ósmy pasażer Nostromo”, „Obcy – decydujące starcie”, „Obcy 3”, „Obcy: Przebudzenie”, a także prequele: „Prometeusz” i „Obcy: Przymierze”. Na fanów czekają również obie części crossoverów „Obcy kontra Predator”. Sprawdź zwiastun: View oEmbed on the source website
Trzymający w napięciu psychologiczny polski horror. Wciąga w mroczny świat samotności i przemijania
Mroczne wizje, przerażająco realistyczne potwory, efekty, których nie powstydziłoby się Hollywood. Ten nowy polski horror naprawdę budzi grozę! Już niedługo pojawi się na Netflixie. Zobaczcie.
W tym artykule: „Cisza nocna” – nowy polski horror O czym jest „Cisza nocna”? „Cisza nocna” na Netflix. Kiedy będzie można obejrzeć produkcję? Najnowszy film Bartosza M. Kowalskiego – twórcy „W lesie dziś nie zaśnie nikt” oraz dramatu „Ostatnia wieczerza” – to naprawdę intrygująca produkcja. Horror „Cisza nocna”, który pod koniec zeszłego roku można było oglądać w kinach, już niedługo trafi na Netflix. O czym jest i kiedy pojawi się w streamingu? „Cisza nocna” – nowy polski horror „Cisza nocna” to film, w którym temat lęku przed starością i śmiercią miesza się z elementami horroru. W głównych rolach zobaczymy cenionych polskich aktorów, m.in. Macieja Damięckiego, dla którego rola Lucjana okazała się ostatnią w dorobku zawodowym. Pośmiertnie otrzymał za nią nagrodę w konkursie Perspektywy podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W produkcji wystąpili również Zdzisław Wardejn (Edward), Włodzimierz Press (Emil) oraz Anna Nehrebecka (Helena). Mirella Zaradkiewicz, współscenarzystka i producentka filmu, podkreśla, że „Cisza nocna” to unikalne połączenie poważnej uniwersalnej tematyki z elementami fantastyki: Sam reżyser, Bartosz M. Kowalski, przyznał natomiast, że praca nad produkcją była ogromnym wyzwaniem. „Ciszę nocną” nazwał nawet swoim najtrudniejszym filmem. Połączenie elementów fantastycznych z realistycznymi wymagało bowiem niezwykłej precyzji. Musiał stworzyć potwory przerażające i jednocześnie bardzo wiarygodne. Proces tworzenia potworów zajął kilka miesięcy. Rozpoczął się od szczegółowych opisów w scenariuszu, które następnie przełożono na szkice i miniaturowe rzeźby. Dopiero po ich zeskanowaniu, zabrano się za animację 3D. „Szukaliśmy tekstur, kolorów, sposobu poruszania się naszych potworów” – wyjaśnia reżyser. „Naszym podstawowym założeniem było to, by wszystkie te stwory wyglądały naprawdę realistycznie. To był nasz warunek: by pokazać film światu, efekty musiały być perfekcyjne”. O czym jest „Cisza nocna”? Akcja „Ciszy nocnej” skupia się na postaci Lucjana (w tej roli Maciej Damięcki), emerytowanego aktora teatralnego, który trafia do domu opieki na wsi. Miejsce z pozoru wydaje się idylliczne – piękne otoczenie, przyjazny personel, serdeczni mieszkańcy. Szybko jednak okazuje się, że rezydencja skrywa mroczną tajemnicę. Lucjan zaczyna doświadczać makabrycznych wizji. W tym samym czasie dochodzi do śmierci kilku pensjonariuszy. Bohater zmuszony jest zmierzyć się z pytaniem, czy jego wizje są wynikiem starczej demencji, czy może kryje się za nimi coś znacznie bardziej niepokojącego. „Cisza nocna” to produkcja pełna napięcia, gdzie codzienność przeplata się z elementami mrożącego krew w żyłach horroru. A jak film oceniają krytycy z filmweb.pl? „Cisza nocna” na Netflix. Kiedy będzie można obejrzeć produkcję? „Cisza nocna” trafiła do kin w Halloween 31 października 2024 roku. Równo trzy miesiące po kinowej premierze, film pojawi się na Netflixie. W streamingu obejrzycie go już 31 stycznia. Produkcja zarezerwowana jest dla widzów o mocnych nerwach. Zanim zdecydujecie się na mrożący krew w żyłach seans, obejrzyjcie przerażający zwiastun. View oEmbed on the source website Najlepszy horror ubiegłego roku debiutuje w streamingu. Ale krytycy ostrzegają: to nie jest film dla każdego Jesień to idealny czas na oglądanie horrorów. Miłośnicy kina grozy zacierają ręce, bo właśnie na platformie streamingowej zadebiutował najlepszy horror ubiegłego roku. Nie macie planów na weekend i lubicie się bać? Odpalcie: „Gdy rodzi się zło”.
Horror, który igra z twoimi nerwami i wciąga bez ostrzeżenia. Bezsenna noc gwarantowana
„Ma”, film Tate'a Taylora, przedstawia mroczną historię Sue Ann, opiekunki grupy nastolatków, którzy pragną zaszaleć. Kiedy zaprasza ich do swojego domu, szybko okazuje się, że jej gościnność ma swoją (wysoką) cenę.
W tym artykule: 1. „Ma” - fabuła 2. „Ma” - obsada i twórcy 3. „Ma” - recenzja 4. „Ma” - trailer, gdzie obejrzeć Choć film aspiruje do poruszenia ważnych tematów, takich jak trauma i wykluczenie, w praktyce sprowadza się do przewidywalnych klisz i chaotycznej narracji. Zamiast budować napięcie, serwuje chwile grozy, które pozostawiają więcej pytań niż odpowiedzi. Kontrowersyjny horror „Ma” pobija streaming. „Ma” - fabuła Film „Ma” przedstawia historię Sue Ann (w tej roli jak zwykle świetna Octavia Spencer), samotnej kobiety, która nawiązuje znajomość z grupą nastolatków. Kiedy młodzież prosi ją o zakup alkoholu, Sue Ann zgadza się, a następnie zaprasza ich do swojej piwnicy. Początkowo ich zabawy wydają się niewinne, ale z czasem przyćmiewa je mroczna strona gospodyni... Kobieta, zafascynowana nastolatkami, zaczyna ich prześladować, a jej gościnność staje się coraz bardziej obsesyjna. W pewnym momencie grupa odkrywa, że Sue Ann ma swoje powody, by chcieć zbliżyć ich do siebie. Przeszłość skrywa traumy, które potęgują jej obsesję. Beztroska zabawa w końcu staje się koszmarem, a Sue Ann nie cofnie się przed niczym, by zrealizować swoje mroczne plany. „Ma” - obsada i twórcy Film „Ma” został wyreżyserowany przez Tate'a Taylora, który wcześniej pracował m.in. nad oscarową produkcją „Służące”. Główną rolę mrocznej Sue Ann zagrała Octavia Spencer. W obsadzie znaleźli się także: Diana Silvers w roli Maggie, Juliette Lewis jako Erica, McKaley Miller jako Haley oraz Corey Fogelmanis. Scenariusz do filmu napisał Scotty Landes. Muzykę skomponował Gregory Tripi, a zdjęcia wykonała Christina Alexandra Voros. Film miał swoją premierę w 2019 roku. Elisabeth Moss jest tu lepsza niż w „Opowieści Podręcznej”. Jej wcielenie w kobietę udręczoną porusza do szpiku kości Cecilia Kass (Elisabeth Moss) żyje w toksycznym związku z Adrianem Griffinem (Oliver Jackson-Cohen), genialnym naukowcem i bezwzględnym manipulatorem. Zdesperowana kobieta planuje swoją ucieczkę z perfekcyjnie zabezpieczonego, szklanego domu Adriana. W środku nocy, z pomocą przyjaciół, udaje jej się wyrwać z piekła, które było jej codziennością. „Ma” – recenzja „Ma” to film, który zaskakuje nie tylko swoją fabułą, ale i sposobem, w jaki łączy różne gatunki. Tate Taylor stara się zrealizować psychologiczny horror, w którym centralną postacią jest Sue Ann. Jej postać, początkowo wydająca się być przyjazną i otwartą panią w średnim wieku, z czasem odkrywa swoje mroczne motywacje, co prowadzi do nieprzewidywalnych zwrotów akcji. To film dobry na zimowy wieczór, choć krytycy nie zostawili na nim suchej nikt. I właściwie im się nie dziwię. W „Ma” nie brakuje potknięć realizacyjnych. Brak równowagi między elementami horroru a tonem dramatycznym sprawia, że niektóre sceny są zbyt płytkie i niespójne. Konwencja „piwnicznej imprezowni” mogła zostać wykorzystana w nieco bardziej mroczny i tajemniczy sposób, a filmowe jump scare'y (techniki stosowane w filmach grozy, mające na celu przestraszenie widza poprzez nagłe pojawienie się czegoś przerażającego lub głośnego, często w połączeniu z gwałtowną zmianą dźwięku) nie budują odpowiedniego napięcia. Wielką siłą „Ma” jest za to rola Octavii Spencer, która nadaje swojej postaci wyrazu, mimo że scenariusz nie zawsze jej to ułatwia. To dzięki niej produkcja pozostaje ciekawą próbą reinterpretacji konwencji horroru, łączącą w sobie elementy thrillera psychologicznego z dramatem. To ona napędza akcję i sprawia, że chcemy nienajlepszy film mimo wszystko obejrzeć do końca. „Ma” - trailer i gdzie obejrzeć? Film ma znajdziecie na Netflixie. Przed seansem zobaczcie zwiastun: View oEmbed on the source website