To oni stoją za Tęczowym Piątkiem! Julia uciekła, musiała zmienić szkołę. Milenie dyrektor mówił o "ideologii"
– W poprzednich latach z organizacją Tęczowego Piątku nie było problemu. Teraz nowy dyrektor na rozmowie z nami kilkukrotnie powiedział o "ideologii". My jednak i tak zrobimy swoje – opowiada 17-letnia Milena, która przygotowuje akcję w swoim liceum. Dlaczego Tęczowy Piątek to lekcja, którą powinien odrobić każdy dorosły?
W tym artykule: Julia uciekła przed homofobią. "Pluto na mnie" Milenie dyrektor mówił o "ideologii". "My i tak działamy" Błażej tworzy "safe space" w sieci Tęczowy Piątek – każdy może się przyłączyć! Organizowany jest od 2016 roku w jeden piątek w roku – tyle dzieci i młodzież LGBT+ chcą dla siebie. Jeden dzień – wydawać się może, że to niewiele. Ale w 2018 roku, po fali ataków ze strony prawicowych środowisk, liceum w Tarnowskich Górach musiało wycofać się z akcji. Rok później Tęczowy Piątek chciała monitorować diecezja zielonogórsko-gorzowska, która rozesłała maile do katechetów w tej sprawie. Podobny monitoring prowadziła też organizacja Ordo Iuris. Tęczowy Piątek odbywał się również w cieniu ustawy lex Czarnek, zakładającej kontrolę dodatkowych zajęć dla uczniów i uczennic. Nauczyciele ze strachu przed ministrem Przemysławem Czarnkiem, bali się angażować w akcję. Pomimo tych przeciwności, Tęczowy Piątek odbywał się co roku. A to dzięki osobom, które wiedzą, jak duże ma znaczenie dla ich rówieśników. Wiedzą dobrze o tym Milena, Julia i Błażej, zaangażowani w tegoroczny Tęczowy Piątek. O tym, czym jest dyskryminacja, przekonali się na własnej skórze. Znamy wyniki Rankingu Szkół Przyjaznych LGBTQ+ 2022. W których polskich szkołach młodzież czuje się najbezpieczniej? W dniu rozpoczęcia rekrutacji do szkół średnich ujawniono wyniki kolejnej edycji Ogólnopolskiego Rankingu Szkół Przyjaznych LGBTQ+. Twórcom badania udało się w tym roku dotrzeć do 2 tysięcy placówek na terenie całego kraju. Czego się dowiedzieliśmy? Julia uciekła przed homofobią. "Pluto na mnie" 18-letnia Julia zaangażowała się w organizację Tęczowego Piątku po raz pierwszy. Nie robi jednak tego w szkole w swojej rodzinnej miejscowości. Dojeżdża do placówki w większym mieście, oddalonej o kilkadziesiąt kilometrów. Żeby dojechać na lekcje, wstaję przed szóstą. Wybrałam tę szkołę po tym, jak moja była już przyjaciółka wyoutowała mnie w moim rodzinnym mieście – opowiada. To znaczy, że ujawniła orientację Julii, określającej się jako osoba queerowa. "Grożono mi później pobiciem, pluto na mnie. Do dzisiaj są osoby, które nie chcą na mnie spojrzeć, czy usiąść obok mnie w autobusie. Dlatego wybrałam liceum w innym mieście" – podkreśla. Na szczęście w nowej szkole znalazła swoją bezpieczną przestrzeń i w tym roku organizuje wspólnie z koleżanką Tęczowy Piątek. Dziewczyny robią to przy wsparciu wychowawczyni jednej z nich. Planują stoisko z naklejkami i słodyczami, a także spotkanie dla osób LGBT+, jak również ich sojuszników i sojuszniczek. Dlaczego te gesty są tak ważne? Chcemy, żeby każdy poczuł się tego dnia chciany i nieoceniany. Takie przesłanie dla innych, że są okej, jest naprawdę ważne – zaznacza Julia. Milenie dyrektor mówił o "ideologii". "My i tak działamy" Milena jest rok młodsza od Julii i również przygotowuje Tęczowy Piątek po raz pierwszy w swoim liceum. Plany na akcję były ambitne, tym bardziej że w poprzednich latach dyrekcja szkoły nie miała nic przeciwko Tęczowemu Piątkowi. Teraz jednak placówka ma nowego dyrektora. Dyrektor powiedział, że kojarzy mu się to ideologicznie, wspominał także o obecnym rządzie. Nie chce, żebyśmy robili coś oficjalnie, ewentualnie możemy pomyśleć o czymś na godzinie wychowawczej. My jednak i tak zrobimy swoje - mówi. Licealistka wyrzucona ze szkoły za udział w demonstracji Strajku Kobiet Polskim uczennicom i uczniom wciąż próbuje się wybić z głowy manifestowanie swoich politycznych poglądów. Od czasu wybuchu jesienią zeszłego roku protestów przeciwko zaostrzeniu prawa antyaborcyjnego kolejne młode osoby są na celowniku prokuratury czy władz szkolnych. Tym razem 17-latka z Białegostoku została usunięta z liceum za udział w marcowej manifestacji. Czyli co? Milena i inne osoby ze społeczności LGBT+ zamierzają rozdać tęczowe naklejki, powiesić plakaty. "Planujemy też zrobić na długiej przerwie malowanie twarzy. W radiowęźle mają być puszczane pozytywne piosenki. Ubierzemy się na tęczowo, będziemy rozdawać balony" – wymienia Milena. 17-latka pomimo tej negatywnej reakcji dyrektora, pozytywnie patrzy na całą akcję. Zależy mi, aby pokazać innym, że szkoła to miejsce, w którym mogą być sobą. W domu nie każdy z nas ma taką możliwość, a moja szkoła zawsze była otwarta i tolerancyjna. I chcę, żeby taka została. Błażej tworzy "safe space" w sieci Błażej jest w wieku Mileny, ale w przeciwieństwie do niej nie chodzi do szkoły stacjonarnej. Jest uczniem Szkoły w Chmurze, która jest formą edukacji domowej. Jej uczniowie i uczennice otrzymują materiały edukacyjne, a raz w roku zdają egzaminy z poszczególnych przedmiotów. 17-latek wybrał taką formę edukacji nie bez powodu. Nie czułem się dobrze w zwykłej szkole. Jestem osobą biseksualną i byłem przez to dyskryminowany – przyznaje. Dlatego wie, jak ważne są takie akcje jak Tęczowy Piątek. "Mamy XXI wiek i nie zgadzam się na wykluczanie osób ze względu na ich orientację czy poglądy. Chcę, żeby każdy czuł się bezpieczny, równy innym, nigdy gorszy" – mówi Błażej. Tęczowy Piątek w chmurze to przede wszystkim różne materiały promocyjne i informujące o głównym temacie tegorocznej akcji. Skupia się ona na tzw. bezpiecznym miejscu, które w swoim szkołach twarzą już Julia i Milena. Błażej chce, aby jak najwięcej osób poznało to hasło i poczuło, że społeczność uczniowska Szkoły w Chmurze również jest takim miejscem dla osób LGBT+. "Są nauczyciele, którzy to wspierają, chociaż nie każdemu podoba się ta inicjatywa. Ale robimy swoje" – zaznacza. Minister edukacji uważa, że młode kobiety mają większy problem z otyłością. Badania mówią zupełnie coś innego Minister MEiN po raz kolejny dał przykład swojej niekompetencji. Przemysław Czarnek chce walczyć z otyłością wśród młodych ludzi, a szczególnie dziewczynek, bo jego zdaniem „tu jest większy problem”. Statystyki pokazują jednak zupełnie coś innego. Tęczowy Piątek – każdy może się przyłączyć! Tegoroczny Tęczowy Piątek zainicjowała Fundacja GrowSPACE, która zachęca osoby uczniowskie do tworzenia bezpiecznej przestrzeni dla osób LGBT+ w szkolnych społecznościach. Do akcji włączyło się blisko 100 placówek, wiele z mniejszych miejscowości. Jestem z Podkarpacia i nigdy nie miałem Tęczowego Piątku, dlatego chcę go dać całej Polsce. Stąd moja determinacja, by planując tegoroczne święto polskich tęczowych osób uczniowskich uwzględnić w nim wszystkich bez wyjątku. Już wiem, że to się nam uda – mówi Mateusz Trzaska z Fundacji GrowSPACE, jeden z organizatorów. Tęczowy Piątek wypada 27 października. Każda osoba może się do niego przyłączyć, bez względu na wiek. Młode osoby LGBT+ można wesprzeć m.in. publikując tęczowe zdjęcie w mediach społecznościowych. Dla nich to ważne, aby usłyszeć, że są okej...
„Wiedźmin”: sezon 3. coraz bliżej. Mamy zwiastun, znamy datę premiery i inne szczegóły kolejnej odsłony hitu Netfliksa
W końcu zaprezentowano zwiastun 3. sezonu „Wiedźmina”. I ujawniono szczegóły. Fanki i fani Geralta z Rivii czekają na nowe odcinki z wypiekami na twarzy. Nic dziwnego – zgodnie z zapowiedziami ważną rolę odgrywać będą w nich relacje i miłość, dotychczas tylko marginalnie potraktowane w serialu. Czego dokładnie możemy się spodziewać? Poznajcie szczegóły.
W tym artykule: Relacje i miłość w 3. sezonie „Wiedźmina” Sprawy miłosne Ciri w 3. sezonie „Wiedźmina” 3. sezon „Wiedźmina”: co nas czeka 3. sezon „Wiedźmina”: obsada. Pojawią się nowi aktorzy i aktorki! „Wiedźmin”: 3 sezon – zwiastun 3. sezon „Wiedźmina”: premiera Na jaw wychodzi coraz więcej szczegółów na temat 3. sezonu „Wiedźmina”, nad którym prace już się rozpoczęły. Pewnie jest choćby to, że w osadzie ponownie zobaczymy Henry'go Cavilla w roli Geralta z Rivii, a także Freyę Allan, Anyę Chalotrę czy Joey Batey, którzy wcielą się odpowiednio w Ciri, Yennefer i Jaskiera. Wiadomo także, że w kolejnych odcinkach poruszone zostaną wątki z „Krwi elfów” Sapkowskiego, które tym razem musiały zostać pominięte – mimo że 3. sezon produkcji bazować będzie już na kolejnej części słynnej sagi, czyli „Czasie pogardy”. Relacje i miłość w 3. sezonie „Wiedźmina” Zgodnie z zapowiedzią showrunnerki serialu Lauren S. Hissrich w 3. sezonie „Wiedźmina” więcej miejsca zajmą także relacje między bohaterami – związki i miłość. Więcej dowiemy się choćby o orientacji Ciri. Pojawić się mają także wątki LGBTQ+. „To sezon, który zaczyna bardziej zagłębiać się w relacje i tak jakby mówi o tym, jak różne mogą być związki. Mamy Filippę, która jest najbardziej znana... Powiedziałabym, że jest queerową ikoną dla czytelników książek. Zagłębiamy się w jej postać. To nie jest coś, przed czym się wzbraniamy” – Lauren S Hissrich w rozmowie z serwisem Digital Spy, uważając jednak by nie zdradzić za dużo. Jeśli jednak dobrze znacie książki Sapkowskiego lub grę, która powstała na ich bazie, zapewne doskonale wiecie, że Filippa to czarodziejka znana ze swych romansów z kobietami. Teraz także zresztą pojawiła się w serialu – tyle że pod postacią sowy. W 3. części produkcji ma się to jednak zmienić (w tej roli zobaczymy Cassie Clare). Niewykluczone jednak, że takich wątków będzie jednak więcej, bo od dawna się do tego przymierzano. Michalina Olszańska wystąpi w 3. sezonie „Wiedźmina”! Kogo zagra w hicie Netfliksa? Według nieoficjalnych informacji 30-letnia Michalina Olszańska wystąpi u boku Henry’ego Cavilla w jednej z najpopularniejszych produkcji Netfliksa. Jak podał serwis Redanian Intelligence, polska aktorka dołączyła do obsady 3. sezonu serialu „Wiedźmin” i swoje 30. urodziny świętowała na planie produkcji. Sprawy miłosne Ciri w 3. sezonie „Wiedźmina” W 3. sezonie „Wiedźmina” więcej uwagi poświęcone zostanie także Ciri – w tym także jej spraw miłosnych, które dotychczas były pomijane (pojawiły się jedynie nawiązania do menstruacji i trudnych warunków, które nie sprzyjają odpowiedniej pielęgnacji w tym czasie). „Zaczynamy zagłębiać się w to bardziej” – wyznała showrunnerka produkcji. I zapewniła, że nowe odcinki będą próbą odejścia od zmaskulinizowanej fantastyki. „Historycznie rzecz biorąc, fantasy było często pisane przez mężczyzn, dla mężczyzn. To było naprawdę interesujące, wejść w ten świat jako kobieta i powiedzieć: okej, mamy te niesamowite książki, które mają naprawdę silne postacie kobiece lub queerowe”. A więc, czekamy na więcej. 3. sezon „Wiedźmina”: co nas czeka Kilka miesięcy temu Netflix podzielił się zarysem fabuły 3. sezonu „Wiedźmina”. Dzięki temu dowiedziałyśmy się, co nas czeka. Podczas gdy władcy, czarodzieje i potwory Kontynentu usiłują schwytać Ciri, Geralt wywozi ją z Cintry, by chronić swoją na nowo zjednoczoną rodzinę przed tymi, którzy jej zagrażają. Yennefer, której powierzono szkolenie Ciri, prowadzi ich do chronionej twierdzy w Aretuzie, gdzie ma nadzieję dowiedzieć się czegoś więcej o niezwykłych mocach drzemiących w dziewczynie. Okazuje się jednak, że trafiają w sam środek konfliktu pełnego skorumpowanej polityki, czarnej magii i nikczemności. Muszą walczyć i postawić wszystko na jedną kartę – lub ryzykować, że stracą siebie na zawsze. 3. sezon „Wiedźmina”: obsada. Pojawią się nowi aktorzy i aktorki! Wiemy już, że w 3. sezonie do obsady dołączy przynajmniej czwórka nowych aktorek i aktorów znanych z innych hitowych produkcji. Choćby Hugh Skinner, aktor znany m.in. z hitu „Mamma Mia Here We Go Again!” czy uwielbianego przez wiele osób „Fleabag”, który grał tam Harry'ego, byłego chłopaka tytułowej bohaterki. W „Wiedźminie” zagra młodszego brata króla Vizimira, czyli Radowida, który niespodziewanie znajdzie się się w strukturach redańskiego wywiadu. Może sporo namieszać, bo choć uchodzi za hulakę i bawidamka, to jest dobrym obserwatorem i potrafi się wtrącić, kiedy trzeba, zaznaczając swoją pozycję. Oprócz Hugh na ekranie pojawią się: Robbie Amell jako Gallantin, urodzony wojownik, który dowodzi armią buntowników Scoia'tael walczących po stronie Nilfgaardu. Nie boi się mówić prawdy, ale lojalność wobec swojego ludu prowadzi go do konfliktu z Francescą o władzę. Meng’er Zhang („Shang-Chi i legenda dziesięciu pierścieni”) jako Milva, adoptowana przez driady z Brokilonu, jest zaciekłą i utalentowaną łowczynią. Doskonałe umiejętności łucznicze w połączeniu z wyjątkową zdolnością przetrwania czynią z niej groźnego przeciwnika na bezlitosnym Kontynencie – kto się z nią zetknie, robi to na własne ryzyko. Christelle Elwin jako Mistle, członkini Szczurów, bandy młodocianych wyrzutków, którzy zabierają bogatym, by dać sobie - a czasem biednym. Jest twardą dziewczyną z ulicy, podejrzliwą wobec wszystkich i żądną zemsty, aż do czasu przypadkowego spotkania, które zmieni wszystko. View oEmbed on the source website „Wiedźmin”: 3 sezon – zwiastun Na początku czerwca, czyli kilka tygodni przed premierą nowego sezonu „Wiedźmina”, do sieci trafił oficjalny zwiastun. Po obejrzeniu niespełna trzy minutowego wideo jeszcze bardziej nie możemy doczekać się premiery. Zobaczcie same i sami: View oEmbed on the source website 3. sezon „Wiedźmina”: premiera 24 września 2022 roku, podczas globalnego eventu Netfliksa TUDUM, podano, że nowe odcinki hitu z Henrym Cavillem zadebiutują na platformie latem 2023. Natomiast w kwietniu tego roku ogłoszono dokładną datę premiery. A właściwie daty, ponieważ trzecia seria zostanie podzielona na dwie części. Pierwsza, która składa się z pięciu odcinków, ujrzy światło dzienne 29 czerwca (zapowiada się naprawdę emocjonujący początek lata). Jeśli chodzi o drugą część seansu, musimy uzbroić się w cierpliwość. Odcinki od 6 do 10 będą dostępne dla subskrybentek oraz subskrybentów platformy streamingowej Netflix (dopiero) od 27 lipca. Czy brwi Ciri i Geralta też zwróciły waszą uwagę w 2. sezonie „Wiedźmina”?! Fanki i fani komentują: „Drastyczna zmiana”. Co się stało? „Kiedy Ciri poszła sobie zrobić rzęsy i brwi?” – mem z takim opisem możemy znaleźć na Twitterze. Okazuje się, że podczas oglądania 2. sezonu „Wiedźmina” już od pierwszych chwil naszą uwagę najbardziej przyciągają a nawet ją rozpraszają brwi Ciri, czyli jednej z głównych bohaterek!
Kolekcje Pride: marki wypuszczają tęczowe ciuchy, żeby uczcić społeczność LGBTQ+. Na ile pomagają one zmarginalizowanym grupom społecznym?
Czerwiec to Miesiąc Dumy. Z tego, że możemy być, kim chcemy, i że nie musimy się z tym przed nikim ukrywać. Aby to uczcić, marki od Michaela Korsa po Levi's czy H&M wypuszczają specjalne tęczowe linie. Na ile kolekcje pride pomagają zmarginalizowanym grupom społecznym?
W tym artykule: Akcja reprezentacja Tęczowe złotówki Powody do dumy Miesiąc Dumy to czas, w którym społeczność LGBTQ+ wychodzi z ukrycia. Odbywają się parady, festiwale i liczne oświadczenia. Zwracają naszą uwagę na to, co udało się osiągnąć, ale i przypominają o zmianach, o które wciąż należy walczyć. Od paru lat do celebracji przyłączają się marki ze wszystkich branż, wypuszczając produkty opatrzone tęczą czy wspierającymi hasłami. Przodują w tym te modowe. W 2018 roku kolekcje Pride w Polsce promowali m.in.: Levi’s, H&M, Converse, Adidas, Nike, Under Armour czy Calvin Klein. W 2019 roku do ich grona dołączył Michael Kors. Pride to celebracja mojego prawdziwego «ja» – powiedział projektant. – Moja kolekcja to radosne ubrania na wspólne świętowanie. Tęczowe kolekcje normalizują temat – tęczę, queerowość. Dzięki temu znacznie łatwiej o bezpieczeństwo – Julia Maciocha, prezeska Fundacji "Wolontariat Równości Akcja reprezentacja Mowa-trawa, która usprawiedliwia marketingowy pragmatyzm? Być może. Społeczność LGBTQ+ wydaje rocznie 3,5 bln zł na usługi, jedzenie, elektronikę – i oczywiście ubrania. Z ekonomicznego punktu widzenia wsparcie się opłaca. Tylko co ma z tego sama społeczność? Julia Maciocha, prezeska Fundacji „Wolontariat Równości” (organizatora Parady Równości), uważa, że całkiem sporo. „Tęczowe kolekcje normalizują temat – tęczę, queerowość. Dzięki temu znacznie łatwiej o bezpieczeństwo”. Spacer po ulicy w tęczowych skarpetkach wywoła mniej agresji, jeśli miasto przez cały czerwiec będzie obwieszone tęczowymi billboardami. Co jeszcze? Poczucie reprezentacji. Kolekcje powinny projektować osoby LGBTQ+, a ich produkcja powinna odbywać się w krajach, w których nie łamie się praw LGBTQ+. Julia zaznacza, że do kampanii należy faktycznie angażować osoby LGBTQ+, a same zdjęcia powinny zawierać akcenty nieheteronormatywne – takie jak pary jednopłciowe i osoby niebinarne. Warto też wspomnieć o różnorodności. Jeśli kolekcja powstała na cześć tolerancji, musi być pokazana na ludziach o różnych rozmiarach, kolorach skóry i stopniach sprawności. W końcu tęcza ma wiele kolorów. Tęczowe złotówki Niestety, to raczej pobożne życzenia. Tak jak w przypadku polityków, którzy pojawiają się na Paradzie Równości celem zdobycia tęczowego elektoratu, niektóre z marek wykorzystują tęczowe kolekcje, żeby zatrzeć złe wrażenie po seksistowskich, homofobicznych czy transfobicznych działaniach ich przedstawicieli. Zdarza się, że marki traktują je jako łatwy sposób na zysk i pochlebne publikacje w prasie – ale nie towarzyszą im żadne działania za kulisami. Jak sytuacja wygląda w Polsce? Do tej pory Parady nie wspierała żadna marka odzieżowa – mówi Julia. To spore rozczarowanie. szczególnie że tęczowe kolekcje wypuściła cała masa zagranicznych brandów dostępnych nad Wisłą. W końcu sukces najlepszych linii Pride nie leży w samych produktach. Na przykład Levi’s od 1982 roku oddał 270 mln zł organizacjom LGBTQ+, a 100% wpływów z tegorocznej kolekcji Pride przekaże na cele charytatywne. Czasami zwykła nakładka na Facebook czy zdjęcie na Instagramie wystarczą, żeby zwiększyć świadomość i dać sygnał swoim nieheteronormatywnym znajomym – jestem tu, akceptuję was. Ale przede wszystkim wsparcie chociaż drobną kwotą lokalnego wydarzenia – one są tworzone wolontariacko przez osoby, które wierzą, że nasz kraj może być lepszy i bardziej otwarty – Julia Maciocha, prezeska Fundacji "Wolontariat Równości Powody do dumy Takie działania powinny stać się regułą wśród brandów liczących na tęczowe złotówki. Zakup T-shirtu czy sneakersów z tęczowej kolekcji to fajna sprawa – ale niestety, to nie zawsze realnie wspomaga społeczność. Zamiast tego Julia proponuje małe kroki. Czasami zwykła nakładka na Facebook czy zdjęcie na Instagramie wystarczą, żeby zwiększyć świadomość i dać sygnał swoim nieheteronormatywnym znajomym – jestem tu, akceptuję was. Ale przede wszystkim wsparcie chociaż drobną kwotą lokalnego wydarzenia – one są tworzone wolontariacko przez osoby, które wierzą, że nasz kraj może być lepszy i bardziej otwarty. Pierwsza Parada Równości była nie imprezą, tylko protestem. A nierówności i niesprawiedliwości, które wówczas dotykały społeczność LGBTQ+, wciąż istnieją na całym świecie, również w Polsce. Zamiast pozwalać, żeby szybka moda serwowała nam po prostu tęczowe ciuchy na imprezę, zacznijmy wymagać od marek realnych działań. Pierwszy zwiastun zmiany już jest – Julia zdradziła, że w tym roku Parada nawiązała współpracę z Levi’sem. I to jest prawdziwy powód do dumy. Od momentu publikacji powyższego tekstu w magazynie Glamour 06/2019, w warszawskiej Paradzie Równości udział bierze, jako jedyna z sektora mody, marka Levi's.
Elliot Page opublikował zdjęcie bez koszulki i pokazał, jak wygląda jego ciało po operacji korekty płci. „Nigdy nie sądziłem, że mogę doświadczyć takiej radości, którą czuję w moim ciele”
Elliot Page udostępnił zdjęcie bez koszulki, na którym widać, jak wygląda jego ciało po operacji korekty płci. W opisie posta aktor napisał, jak bardzo jest szczęśliwy z tej decyzji i że w końcu czuje się dobrze.
W tym artykule: Elliot Page pokazał się bez koszulki. Jak wygląda jego ciało po operacji korekty płci? Obserwatorzy i obserwatorki reagują na selfie Elliota Page’a Elliot Page jest aktorem, który otwarcie mówi o swojej tożsamości płciowej. W 2014 roku dokonał coming outu i wyznał (jeszcze jako Ellen Grace Philpotts-Page), że jest lesbijką. W 2020 roku oznajmił światu, że jest osobą transpłciową. Teraz gwiazdor udostępnił na Instagramie zdjęcie, które pokazuje, jak wygląda jego ciało po operacji mastektomii i otworzył się na temat tego, co czuje. Zobaczcie! Elliot Page i Mae Martin debiutują razem na czerwonym dywanie jako para! Podzielili się też wspólnymi słodkimi zdjęciami Kolejna para potwierdziła swój związek na czerwonym dywanie! Tym razem to Elliot Page i Mae Martin, którzy pojawili się razem na LACMA Art + Film Gala w Los Angeles. Na ich Instagramach możemy także zobaczyć urocze zdjęcia! Elliot Page pokazał się bez koszulki. Jak wygląda jego ciało po operacji korekty płci? Na instagramowym profilu 36-latka pojawiło się selfie, na którym widzimy go bez koszulki. Ma tylko czapkę z daszkiem i łańcuszek. Z racji tego, że aktor przeszedł proces korekty płci pod jego sutkami widoczne są dwie blizny, które dumnie eksponuje. Co więcej, w poście Page napisał, jak się czuje teraz w swoim ciele. Źle czułem się szczególnie latem – zaczął gwiazdor. – Żadnych warstw, tylko T-shirt. Byłem tak spocony, ciągle patrzyłem w dół i poprawiałem moją za dużą koszulkę. Czuję się teraz tak dobrze, wygrzewając się na słońcu. Nigdy nie sądziłem, że mogę doświadczyć takiej radości, która kipi w moim ciele. Jestem bardzo wdzięczny za to, co zrobiła dla mnie opieka zdrowotna osób transpłciowych. Nie mogę się doczekać, aby podzielić się z wami moją podróżą. Już wkrótce opowiem więcej – napisał we wzruszającym poście i dodał hashtag #transjoy. Elliot Page boleśnie wspomina premierę filmu „Juno”: „Zmusili mnie, żebym włożył sukienkę” W jednym z ostatnich wywiadów Elliot Page opowiedział o bardzo niekomfortowej sytuacji, do której doszło przed premierą jego głośnego filmu z 2007 roku. „To było naprawdę, naprawdę popieprzone” – wyznał aktor. Obserwatorzy i obserwatorki reagują na selfie Elliota Page’a Zdjęcie, które wrzucił aktor zebrało już prawie 900 tysięcy polubień. Znajdziemy też pod nim masę pozytywnych komentarzy. Fanki i fani wspierają swojego idola, dodają mu otuchy i między innymi piszą, że jest super hot. Jesteś najbardziej hot na świecie – brzmi dokładnie jeden z komentarzy. Jaki przystojny – czytamy dalej. Jesteś sobą! Yay – napisała jedna z fanek. Omggg wyglądasz tak dobrze – dodała inna. Oprócz pozytywnych komentarzy pojawiło się także wiele emotikon w kształcie serca i płomieni. Obserwatorki i obserwatorzy Elliota wydają się być z niego bardzo dumni i cieszą się jego szczęściem. Aktor znany z „The Umbrella Academy” da swoim fanom i fankom jeszcze więcej powodów do dumy i radości, ponieważ już niedługo światło dzienne ujrzy jego pierwsza książka „Pageboy”. Dowiemy się z niej prawdopodobnie o jego doświadczeniach z korektą płci. Czekamy!
Pedro Pascal wystąpi w queerowym westernie! Razem z nim Ethan Hawke. Mamy zwiastun gorącej produkcji „Strange Way of Life”!
Pedro Almodóvar wraca z kolejnym filmem. W rolach głównych obsadził dwójkę topowych aktorów – gwiazdora lat 90., który jest jednym z popularniejszych aktorów w Hollywood, Ethana Hawke’a i najgłośniejsze teraz nazwisko w show-biznesie, Pedro Pascala. Ten duet zwiastuje coś naprawdę dobrego. I jest HOT!
W tym artykule: „Strange Way of Life” – fabuła „Strange Way of Life” – reżyseria, scenariusz, produkcja, muzyka, kostiumy „Strange Way of Life” – obsada „Strange Way of Life” – zwiastun „Strange Way of Life” – premiera „Strange Way of Life” – oficjalny plakat „Strange Way of Life” – zdjęcia z planu Ethan Hawke i Pedro Pascal połączą siły w najnowszym filmie Pedro Almodóvara pod tytułem „Strange Way of Life”. Będzie on pierwszą anglojęzyczną produkcją reżysera od czasu „Ludzkiego głosu” z 2020 roku. Możemy spodziewać się prawdziwego hitu, ponieważ Hiszpan do ról głównych wybrał sobie topowe nazwiska Hollywood. Zobaczcie, co wiemy o westernie, którego premiera już niedługo. Pedro Pascal: kim jest aktor, uznany „daddym internetu”? Oto wszystko, co wiemy na temat gwiazdora „The Last of Us”. [WIEK, ROLE, ZWIĄZKI, POPULARNOŚĆ] Jeśli tak jak my oszaleliście i oszalałyście na punkcie Pedro Pascala, to czytajcie dalej. W tym artykule zebrałyśmy wszystkie informacje na temat gwiazdora, który podbił internet. Oto, co warto wiedzieć na jego temat. „Strange Way of Life” – fabuła Przede wszystkim „Strange Way of Life” jest filmem krótkometrażowym i trwać będzie tylko pół godziny. Ten queerowy western opowiada o dwóch mężczyznach (rewolwerowcu Silvie, w którego wciela się Pascal i szeryfie Jake’u – Hawke), którzy się kochają. Historia skupia się na relacji między nimi. Silva i Jake poznali się dawno temu przy wspólnym zleceniu i teraz spotykają się znowu po 25 latach. Ich więź jest intensywniejsza, niż może im się to wydawać. Reżyser opisał film jako queerowy western. W tym sensie, że jest dwóch mężczyzn, którzy się kochają – powiedział Almodóvar. Produkcja porównywana jest już do „Tajemnicy Brokeback Mountain”. To, co mogę wam powiedzieć, to to, że w tym filmie dużo jest elementów z westernu – mamy rewolwerowca, ranczo, szeryfa. Od większości westernów odróżniają go jednak dialogi – kontynuował w rozmowie z „Variety”. – Nie sądzę, żeby jakikolwiek western uchwycił kiedyś takie dialogi między dwoma mężczyznami. I teraz myślę, że powiedziałem wam już za dużo – dodał słynny reżyser. „Strange Way of Life” – reżyseria, scenariusz, produkcja, muzyka, kostiumy Za reżyserię odpowiedzialny jest oczywiście fenomenalny Pedro Almodóvar. Zajął się on również scenariuszem. Producentem filmu został Agustín Almodóvar, a muzykę skomponował Alberto Iglesias. Co ciekawe, za kostiumy odpowiedzialny jest dom mody Saint Laurent by Anthony Vaccarello. „Strange Way of Life” – obsada Oprócz głównych bohaterów granych przez Pedro i Ethana na ekranie obaczymy również Pedro Casablancę, Manua Ríosa, George'a Steanea, José Condessę, Jasona Fernándeza, Sarę Sálamo, Ohianę Cueto i Danielę Medinę. „Strange Way of Life” – zwiastun Oficjalny profil Yves Saint Laurent na Instagramie opublikował właśnie pełen emocji zwiastun produkcji. Zobaczcie, czego możecie się spodziewać! Spoiler alert: Jest naprawdę hot! „Strange Way of Life” – premiera Premiera westernu z Pascalem i Hawkiem odbędzie się podczas 76. edycji Festiwalu Filmowego w Cannes, który rozpoczyna się już 16 maja. Premiery kinowe – co obejrzeć w kinie w kwietniu 2023? TOP 5 filmów Jeśli zastanawiacie się, co warto obejrzeć w kinie w maju 2023, nie mogłyście i nie mogliście lepiej trafić. Oto najbardziej interesujące premiery kinowe nadchodzących tygodni. Wśród nich „Mała syrenka”, czyli jedna z najbardziej wyczekiwanych produkcji nie tylko tego miesiąca, ale również całego roku. „Strange Way of Life” – oficjalny plakat W internecine pojawił się właśnie oficjalny plakat produkcji. Zobaczcie, jak wygląda. My uważamy, że jest świetny i idealnie wprowadza nas w klimat dzikiego zachodu. „Strange Way of Life” – zdjęcia z planu Zarówno Pascal, jak i Hawke podzielili się ze swoimi fankami i fanami zdjęciami z planu. Aktor znany z filmu „Przed wschodem słońca” udostępnił selfie z rozpościerającym się za nim i Pedro zachodem słońca. Golden hour w Hiszpanii jest niesamowite. Kończymy z Pedro Pascalem kręcić #ExtrañaFormadeVida (#AStrangeWayOfLife). Cudownie było pracować z Pedro Almodóvarem i jego wspaniałą ekipą. Przepraszam za mój hiszpański – napisał pod zdjęciem Hawke. Gwiazdor „The Last of Us” opublikował natomiast zdjęcie razem z Ethanem i Pedro Almodóvarem. Zapowiada się naprawdę ciekawie. Czekacie?
Chris Appleton i Lukas Gage pojawili się razem na czerwonym dywanie. Narzeczeni wyglądali obłędnie w stylizacjach black & white
Chris Appleton i Lukas Gage zaliczyli wspólne wystąpienie na czerwonym dywanie. Zobaczcie urocze zdjęcia narzeczonych z Daily Front Row Fashion Awards.
W tym artykule: Chris Appleton i Lukas Gage razem na czerwonym dywanie Chris Appleton i Lukas Gage – zaręczyny Wczoraj odbyła się gala Daily Front Row Fashion Awards. Pośród wielu gwiazd takich jak Meghann Fahy, Keanu Reeves, Gwyneth Paltrow czy Alessandra Ambrosio, pojawiła się również jedna z nowych par w show-biznesie, która budzi masę pozytywnych emocji – Chris Appleton i Lukas Gage. Niedawno dowiedziałyśmy i dowiedzieliśmy się, że aktor i fryzjer zaręczyli się! Ich miłość kwitnie. Zobaczcie, jak prezentowali się na ściance. Chris Appleton i Lukas Gage razem na czerwonym dywanie 39-latek i 27-latek zachwycili na modowej gali. Razem wyglądali naprawdę przepięknie. Ubrani byli niezwykle elegancko i stylowo. Dodatkowo ich stylizacje kontrastowały ze sobą, bo były utrzymane w klimacie black & white. Lukas był tą ciemniejszą połową duetu. Na sobie miał czarną marynarkę i spodnie do kompletu. Postawił też na eleganckie buty. Jego ukochany natomiast ubrany był cały na biało. Jego super cool stylizacja składała się z marynarki i luźnych spodni. W przeciwieństwie do swojego narzeczonego stylista fryzur postawił na ciężkie, wiązane buty. Zobaczcie! fot. Monica Schipper / Getty Images Musimy przyznać, że jesteśmy wielkimi fankami tej pary. Uważamy, że razem wyglądają przeuroczo. W naszej galerii na dole artykułu znajdziecie jeszcze jedno słodkie zdjęcie ukochanych! Widać, że się kochają. Chris Appleton i Lukas Gage – zaręczyny Na początku kwietnia media doniosły, że Lukas i Chris zaręczyli się! Sami zainteresowani nie potwierdzili tych informacji. Wypowiedziały się za to źródła z ich bliskiego otoczenia. Lukas Gage z „Białego Lotosu" i Chris Appleton są zaręczeni! Aktor i fryzjer Kim Kardashian odnaleźli razem szczęście Media donoszą, że Chris Appleton i Lukas Gage są już po zaręczynach. Główni zainteresowani całą sprawą nie potwierdzili jeszcze spekulacji, jednak zrobiły to już źródła. Do grupy narzeczeństw w show-biznesie dołączyli właśnie aktor i fryzjer gwiazd! Nie ogłosili tego jeszcze oficjalnie, ale powiedzieli swoim przyjaciołom, że zaręczyli się – zdradził informator portalowi Us Weekly – Ich zaręczyny nastąpiły zanim jeszcze mieli pierścionki. Dopiero później poszli je razem wybrać - dodał. Czekamy na oficjalne potwierdzenie tej cudownej wiadomości. Być może już niedługo gwiazdor „Białego Lotosu” i „You” oraz stylista fryzur Kim Kardashian staną na ślubnym kobiercu! Trzymamy kciuki, żeby im się układało.
Neil Patrick Harris pojawił się na premierze swojej broadwayowskiej sztuki z rodziną. Wspierali go mąż i ich dwójka dzieci
Neil Patrick Harris pojawił się na premierze broadwayowskiej sztuki, w której występuje. Podczas wydarzenia towarzyszyła mu jego rodzina – mąż, syn oraz córka. Zobaczcie słodkie zdjęcie ze ścianki.
W tym artykule: Neil Patrick Harris z rodziną na broadwayowskiej premierze Neil Patrick Harris o swojej sztuce Neil Patrick Harris po raz kolejny miał okazję wykazać się aktorsko w teatrze. 19 kwietnia premierę miała sztuka „Peter Pan Goes Wrong", w której wystąpił 49-latek. Na uroczystym wydarzeniu nie zabrakło jego największego wsparcia – rodziny. Towarzyszył mu mąż David Burtka (są razem już prawie 20 lat!) i bliźniaki, Gideon Scott i Harper Grace. Neil Patrick Harris z rodziną na broadwayowskiej premierze Wszyscy uwielbiamy urocze rodzinne obrazki gwiazd. I taki właśnie dostarczył nam aktor znany z serialu „Jak poznałem waszą matkę”. W Ethel Barrymore Theatre w Nowym Jorku odbyła się premiera sztuki „Peter Pan Goes Wrong”. Jedną z ról gra tam właśnie Harris. Na ściance pojawił się z całą, wspierającą go, rodziną. Wyglądali przeuroczo. Neil Patrick Harris i David Burtka - historia związku. „Najlepsi ojcowie Hollywood” są razem prawie 20 lat. Jaki jest sekret ich miłości? Neil Patrick Harris i David Burtka uchodzą za najlepiej dobraną jednopłciową parę Hollywood. Choć są ze sobą prawie 20 lat, ojcowie dwójki nastolatków - Gideona Scotta i Harper Grace, wciąż sprawiają wrażenie szaleńczo w sobie zakochanych. Jaki jest sekret ich udanego związku? Gwiazdor pozował na czerwonym dywanie ze swoim mężem Davidem Burtką. Pomiędzy nimi stały ich dzieci – 12-letnie bliźniaki. Gwiazdor miał na sobie szarą koszulę, granatową marynarkę i eleganckie buty wybrane przez stylistę Sama Spectora. Burtka postawił na klasyczny garnitur i loafersy. Pięknie prezentowały się również dzieci. Gideon pozował w czarnej marynarce, pod którą miał t-shirt, a jego siostra Harper w żółtej sukience z falbanami i butach na niskim obcasie. Cała czwórka wyglądała promiennie i stylowo. Zobaczcie same i sami. fot. Bruce Glikas / Getty Images Neil Patrick Harris o swojej sztuce „Peter Pan Goes Wrong” to pierwsza broadwayowska sztuka, w której możemy zobaczyć 49-latka od 2014 roku. Aktor nie krył podekscytowania. 12 kwietnia opublikował na Instagramie post ze swoimi krótkimi przemyśleniami na ten temat. Pierwsza sztuka dzisiaj! „Peter Pan Goes Wrong” na Broadwayu! Trzymajcie za mnie kciuki! Ta obsada jest tak cudowna, tak utalentowana, tak mądra. Mam nadzieję, że będziecie mieli szansę przyjść i nas zobaczyć – świat potrzebuje teraz porządnego śmiechu – napisał gwiazdor.
Penélope Cruz w filmie „Bezmiar”: tańczy, jakby jutra miało nie być i tęskni za lepszym życiem
Penélope Cruz znów zagrała matkę. Co więcej, po raz kolejny wyszło jej to znakomicie. Film „Bezmiar” jest pięknym pokłonem przed talentem i magnetyzmem hiszpańskiej aktorki.
Choć Penélope Cruz w filmie „Bezmiar” gra matkę, łatwo zobaczyć w niej dziecko – tę dziecięcą radość życia, ciekawość świata, głód przygody. Tańczy, jakby jutra miało nie być, śpiewa na cały głos, a czasem, w ramach żartu, chowa się pod stołem. Bohaterka „Bezmiaru”, którą widowiskowo zagrała Penélope Cruz, jest matką trójki dzieci, opiekuńczą i czułą, ale też przebojową i wyluzowaną, spotyka się ze swoimi dziećmi w ich świecie, kolorowym i teoretycznie beztroskim. Wchodzi w rolę czwartego dziecka nie bez powodu. Musi stać się jedną z nich, by przetrwać – mówiła w rozmowie z internetowym Fred Film Radio. Dzieci widzą, że mnóstwo rzeczy nie działa, czują zagrożenie i brak stabilności. Wszystko wiedzą, ale nie o wszystkim można z nimi porozmawiać. Dlatego Clara staje się czwartym dzieckiem, by kreować sytuacje, w których dzieci mogłyby choć przez chwilę pożyć innym życiem. Pewnie żaden z reżyserów nie zrozumie i nie doceni Penélope Cruz tak, jak widzi i wielbi ją Pedro Almodóvar, ale Emanuele Crialese, autor „Bezmiaru”, dostrzega i z powodzeniem podkreśla kontrasty, które budują potęgę aktorki na ekranie: światło i mrok, smutek i witalność, opanowanie i temperament, wrażliwość i siłę. Cruz najlepiej wychodzą kobiety wielowymiarowe, zbudowane na teoretycznie przeciwstawnych wartościach, takie, które dużo i głęboko czują. Jak Clara w „Bezmiarze”. Wszystko dla mojej matki Rzym, lata 70. Rodzina wprowadza się na nowe osiedle. Mieszkanie jest symbolem statusu. Są zamożni, szanowani, mają przyjaciół, wyjeżdżają na wakacje. On pracuje, ona zajmuje się trójką dzieci. Na papierze to wszystko układa się w miłe, wygodne życie klasy średniej, ale gdy zajrzysz głębiej, dostrzeżesz, że w tym fotogenicznym apartamencie rozgrywa się dramat. Najstarsze dziecko, 11-letnia Adriana, dusi się we własnym ciele – prosi, by nazywać ją Andreą, imieniem, które nadaje się zarówno chłopcom, jak i dziewczynkom. Matka dusi się w swoim małżeństwie. Zdradzana i poniewierana przez męża coraz bardziej traci grunt pod nogami, stopniowo osuwa się w obłęd, wreszcie przeżywa załamanie nerwowe. Emanuele Crialese nie nakręcił filmu, który można w dość prosty sposób zaszufladkować jako kino zaangażowane społecznie, choć faktycznie „Bezmiar” dotyka niezwykle ważnych tematów – tożsamości płciowej i widoczności osób transpłciowych, przemocy wobec kobiet, kryzysów psychicznych. Crialese nie daje się jednak przytłoczyć ciężarowi podejmowanych wątków, wplata je w historię tradycyjnej włoskiej rodziny i typowego dobrego domu, który okazuje się domem złym – dla zdecydowanej większości osób, które w nim mieszkają. To film o tytułowych bezmiarach. Bezmiarze bólu, ale i bezmiarze szczęścia – chociażby w tych krótkich momentach zabawy, gdy Clara i jej trójka dzieci tańczą w salonie do ulubionych piosenek. O bezmiernej tęsknocie za lepszym życiem i wolnością, ale też o bezmiarze pragnienia, by ktoś cię zobaczył, usłyszał, zaakceptował, docenił. Wreszcie o miłości do matki, której też nie da się zmierzyć. Emanuele Crialese mówi, że tym filmem wystawia pomnik matkom, bo niezależnie od tego, jakie masz relacje z własną, hołd się należy. Adri kocha matkę, broni jej przed przemocą ojca, jest jej największym sprzymierzeńcem, fantazjuje, że występują razem w telewizyjnej rewii, którą lubią oglądać. „Bezmiar” miał światową premierę na zeszłorocznym festiwalu filmowym w Wenecji. To tam Emanuele Crialese po raz pierwszy wyznał publicznie, że nakręcił film inspirowany własnym dzieciństwem. Adri to on, bo Crialese też urodził się kobietą i przeszedł tranzycję. Świadomość, że „Bezmiar” jest po części autobiografią, na pewno jeszcze wzmacnia emocjonalny odbiór filmu, ale i tak to historia sama w sobie wystarczająco poruszająca. Penélope Cruz jest świetna w roli matki, która kocha, choć nie wszystko rozumie, i próbuje chronić, choć nie zawsze wystarcza jej sił. Bo generalnie Penélope Cruz w roli matki jest świetna, prawda? Ojciec sukcesu Ta najważniejsza matka w dorobku hiszpańskiej aktorki przyniosła jej nominację do Oscara. Mówię oczywiście o filmie „Volver” z 2006 roku w reżyserii Pedra Almodóvara. Cruz zagrała Raimundę, matkę nastoletniej dziewczyny, która by uchronić się przed gwałtem, zabija męża Raimundy. Trudno streścić fabułę „Volver” w dwóch zdaniach, bo Almodóvar dał się tu cudownie ponieść wyobraźni i nakręcił buzujący od emocji miks farsy i dramatu. Film z jednej strony traktuje o traumie przemocy seksualnej, zwłaszcza tej doświadczanej we wczesnej młodości, a z drugiej – o śmierci, bo reżyser chciał pokazać, jak z tym tematem mierzą się kobiety wychowane w hiszpańskim regionie La Mancha. Tyle że śmierć pojawia się tu także w tonie absurdalnym, np. w postaci domagającego się uwagi ducha zmarłej matki Raimundy. To dość znana anegdota, że Penélope Cruz na prośbę reżysera nosiła na planie protezę pupy, bo jej pośladki nie wyglądały na tyłek matki, nie miały wystarczającego rozmiaru. W wywiadach mówiła, że rola Raimundy to najlepszy prezent, jaki mogłaby wymarzyć sobie aktorka, a scena, w której śpiewa (a dokładniej: gra, że śpiewa) przejmujący utwór w towarzystwie muzyków flamenco, uchodzi za jedną z bardziej wyrazistych zarówno w portfolio Cruz, jak i Almodóvara. Można powiedzieć, że Penélope świetnie odnajduje się w ekscentrycznych światach Almodóvara, ale to nie będzie sprawiedliwe, bo aktorka te światy współtworzy. Nie bez powodu słynny reżyser współpracuje z nią regularnie. W zeszłym roku do kina wszedł już siódmy film Almodóvara z udziałem Cruz, „Matki równoległe”, w którym znów zagrała matkę, choć inną niż Raimunda z „Volver” czy Clara z „Bezmiaru”. Jak wyglądają te regularne powroty na plan Almodóvara? To zabawne, ale mimo że jesteśmy bliskimi przyjaciółmi, przez kilka pierwszych dni zdjęciowych bardzo się go boję. A co będzie, jak mnie zwolni? To wynika z szacunku do niego – mówiła w rozmowie z brytyjskim „Vogue”. To Almodóvar odkrył Penélope Cruz, jako pierwszy dostrzegł w niej potencjał wielkiej aktorki i dalej nie przestaje go widzieć. Kariery równoległe Czy możesz przestać być taka piękna? – mówi Adri do Clary w filmie „Bezmiar”. To pytanie mogłoby spokojnie zadać Penélope Cruz całe Hollywood. Amerykańscy reżyserzy długo nie wiedzieli – i wciąż się gubią – co zrobić z aktorką. Widzą jej bezdyskusyjne fizyczne piękno, ale rzadko dostrzegają talent, charyzmę, wrażliwość – możliwości, by grać kobiety nieoczywiste, skomplikowane, a nie tylko obdarzone wyjątkową urodą obiekty westchnień. Cruz grywa w Stanach, ale tam kręci zazwyczaj filmy komercyjne, a w Europie angażuje się w projekty artystyczne, wymagające, z ambicjami i o czymś. Jest tak samo wdzięczna za wszystkie. Nigdy nie traktowałam pracy w Hollywood i pracy w Europie jako dwóch osobnych karier – tłumaczyła w wywiadzie dla „The New York Times”. – Od samego początku miałam szczęście do propozycji. Niektóre były lepsze, niektóre gorsze, ale nie mogę rozliczać ich teraz na podstawie nagród, które zdobyły, i recenzji. Każdy krok jest ważny. Co ciekawe, branża ją doceniła, gdy te dwa wątki, hollywoodzki i europejski, połączyły się w realizowanym w Hiszpanii filmie amerykańskiego reżysera. Za rolę seksownej, temperamentnej, niemożliwej do ujarzmienia artystki w „Vicky Cristina Barcelona” Woody’ego Allena dostała Oscara. Był taki czas, gdy często podróżowała między Madrytem a Los Angeles, kręcąc cztery filmy rocznie. Dziś pracuje mniej, ale wciąż z taką samą pasją. Gdy będę miała 80 lat i dostanę nową rolę, też będę czuć ten zdrowy dreszcz niepokoju – mówiła kilka lat temu na łamach „Interview”. Ten cytat to jednocześnie miła prognoza, że przed nami jeszcze przynajmniej 30 lat z rolami Penélope Cruz. View oEmbed on the source website Film „Bezmiar” w kinach od 14 kwietnia 2023 roku. Artykuł ukazał się pierwotnie w magazynie „Glamour” (04/2023).
Powstaje pierwszy w Polsce reality show z udziałem par LGBT. „Walka o miłość i wielkie pieniądze, na rajskiej wyspie”
Wygląda na to, że randkowy program „Prince Charming Polska” z Jackiem Jelonkiem przetarł szlaki kolejnym produkcjom telewizyjnym o tematyce LGBT. Oto wszystko, co wiemy o pierwszym w Polsce reality show, w którym wezmą pary o różnej orientacji seksualnej.
W tym artykule: Pary jednopłciowe debiutują w polskiej telewizji Trwa nabór do reality show z udziałem par LGBT Pary jednopłciowe debiutują w polskiej telewizji Jeszcze kilka lat temu trudno byłoby sobie wyobrazić, że w polskiej wersji „Tańca z Gwiazdami” wystąpi para składająca się z dwóch mężczyzn. A jednak! Jacek Jelonek, zdeklarowany gej, dotarł do wielkiego finału show występując w parze z profesjonalnym tancerzem, Michałem Danilczukiem. Przystojny model nie znalazł się jednak w ostatniej edycji polsatowskiego „Dancing with the Stars” przez przypadek. Przypomnijmy, że o Jacku Jelonku zrobiło się głośno w mediach już jesienią 2021 roku za sprawą emitowanego w TTV programu „Prince Charming Polska”, czyli pierwszego w historii polskiej telewizji randkowego show dla nieheteronormatywnych mężczyzn. Pierwszy sezon programu „Prince Charming” przyjął się bardzo dobrze. Jesteśmy zadowoleni zarówno z odbioru jak i wyników oglądalności. Kontynuacja serii to pewnie kwestia czasu – informowało w czerwcu biuro prasowe Grupy TVN. Format okazał się nie tylko sukcesem komercyjnym, ale przede wszystkim spełnił swoją podstawową rolę. Jacek Jelonek znalazł w programie partnera, z którym do dziś jest w szczęśliwym związku. Wiemy, kto wygrał w finale „Prince Charming Polska”! Sprawdź, kogo wybrał Jacek Jelonek Premierowa edycja programu „Prince Charming Polska” za nami. Wiemy już, kto został zwycięzcą pierwszego w historii polskiej telewizji randkowego show dla nieheternormatywnych mężczyzn. Decyzja „księcia” może was zaskoczyć! Trwa nabór do reality show z udziałem par LGBT Szczegóły dotyczące wyczekiwanego przez wielu widzów nowego sezonu „Prince Charming” w TTV na razie nie są znane. Udało nam się za to dotrzeć do informacji, że pełną parą trwają już przygotowania do zupełnie nowego formatu, w którym wystąpią osoby ze społeczności LGBT. Castingiem do programu o nieznanej jeszcze nazwie, zajmują się osoby, które w przeszłości zajmowały się doborem uczestników m.in. do „Big Brothera” czy „Hotelu Paradise”. Wasz związek to huragan emocji? Ciągłe rozstania i powroty? Kłótnie i kłamstwa? Dajcie sobie ostatnią szansę i sprawdźcie siłę waszej miłości! Słońce, palmy, duża kasa i kąpiel w oceanie czekają na was! – czytamy w ogłoszeniu krążącym po mediach społecznościowych. Wato dodać, że do wspomnianego programu poszukiwane są nie tylko pary jednopłciowe. Warunkiem jest jednak to, aby nie miały ślubu i dzieci. Zawalczcie o miłość i wielkie pieniądze, na rajskiej wyspie – zachęca organizator castingu, agencja Casting Busters. Macie zamiar oglądać nowy reality show z „tęczowymi” bohaterami? Andrzej Piaseczny o życiu z partnerem na wsi: „Chodzimy na zakupy, jesteśmy widoczni, mojego partnera się rozpoznaje i to nie wywołuje emocji” Wokalista Andrzej Piaseczny w ostatnim wywiadzie otworzył się na temat swojej relacji i stosunku do ślubów par jednopłciowych.
Elliot Page i Mae Martin debiutują razem na czerwonym dywanie jako para! Podzielili się też wspólnymi słodkimi zdjęciami
Kolejna para potwierdziła swój związek na czerwonym dywanie! Tym razem to Elliot Page i Mae Martin, którzy pojawili się razem na LACMA Art + Film Gala w Los Angeles. Na ich Instagramach możemy także zobaczyć urocze zdjęcia!
W tym artykule: Elliot Page i Mae Martin potwierdzili swój związek na czerwonym dywanie Elliot Page i Mae Martin – relacja Wygląda na to, że Elliot Page i Mae Martin (niebinarna osoba używająca zaimków they/them oraz she/her) są kimś więcej niż tylko przyjaciółmi! Idąc w ślady Billie Eilish i Jesse'go Rutherforda, aktorska para pojawiła się razem na czerwonym dywanie, zachwycając fanki i fanów. Po gali zakochani wrzucili na swoje media społecznościowe dużo wspólnych zdjęć, tak na wszelki wypadek, jakby komuś było mało tego duetu. Wspaniale widzieć ich szczęśliwych! Elliot Page i Mae Martin potwierdzili swój związek na czerwonym dywanie 5 listopada gwiazdor „The Umbrella Academy” i Mae Martin (stojące za produkcją Netfliksa „Feel Good”) pojawili się na LACMA Art + Film Gala. Para pozowała wspólnie na ściance, nie ukrywając już swojego związku. Wyglądali niezwykle elegancko. Page miał na sobie dwurzędowy garnitur i muszkę, Martin zaprezentowało się w granatowo-czarnym garniturze i rozpiętej pod szyją białej koszuli. Aparaty fotoreporterów skupione były głównie na zakochanych. Elliot Page jest teraz nie do poznania! „Jestem w pełni sobą” – mówi aktor w rozmowie z magazynem „Time” Aktor Elliot Page po raz pierwszy zaprezentował się w nowej odsłonie od czasu, gdy ogłosił się jako osoba transpłciowa. Na okładce magazynu „Time” jest nie do poznania, a w środku zdradza szczegóły swojej przemiany. Elliot i Mae po gali nie pozwolili opaść emocjom. Gdy wydarzenie dobiegło końca na ich Instagramach pojawiły się wspólne zdjęcia, ale nie tylko. Mae w opisie swojego posta nazwała Elliota „swoim królem”. Podziękowała też marce Gucci za garnitur i LACM’ie za wieczór. Wpis zwieńczył hashtag #t4t. Ten skrót po rozwinięciu brzmi „trans for trans”. Oznacza to, że osoba, która go używa jest osobą trans i preferuje relacje romantyczne z osobami, które również są transpłciowe. Przypomnijmy, że w 2020 roku, Elliot Page ogłosił publicznie, że jest osobą transpłciową. Jego osoba partnerska identyfikuje się jako niebinarna – Mae zrobiło coming out w 2021 roku. Ellen Page ogłosiła, że jest osobą transpłciową i zmieniła imię na Elliot Od dziś Ellen Page to Elliot Page. W poruszającym wpisie opublikowanym w mediach społecznościowych aktorka, a raczej aktor ogłosił, że jest osobą transpłciową. Na Instagramie Mae możemy zobaczyć zdjęcie w łazienkowym lustrze z Elliotem. Kolejne fotografie przedstawiają już parę na wspomnianym wyżej wydarzeniu, pozujących na ściance. Wczoraj natomiast, aktor znany z filmów „Juno” czy „Incepcja” opublikował swój własny post. Dziękuję Gucci za zaproszenie mnie i Mae Martin na galę – podpisał zdjęcia z eventu. Mae zostawiła pod postem serce jako komentarz. Elliot Page i Mae Martin – relacja Chociaż Elliot Page i Mae Martin dopiero teraz zdecydowali się upublicznić swój związek, to w przeszłości mogłyśmy i mogliśmy widzieć ich razem. Page udostępnił zdjęcie z Mae już w 2021 roku, podpisując je: Chilling with this heartthrob. W styczniu 2021 roku Elliot rozwiódł się z Emmą Portner, z którą byli małżeństwem przez 3 lata. Być może już wtedy jego relacja z Mae miała swoje początki. Teraz, gdy para potwierdziła już swój związek, czekamy na więcej uroczych zdjęć tej dwójki! Elliot Page rozwodzi się z żoną po 3 latach małżeństwa. „Pozostajemy bliskimi przyjaciółmi” – deklaruje para Elliot Page, a jeszcze do niedawna Ellen Page, rozwodzi się ze swoją żoną Emmą Portner po 3 latach małżeństwa. I to on złożył pozew. Co się stało i w jakich stosunkach rozstaje się z partnerką?
Julia Sobczyńska, Katarzyna Zillmann, Anu Czerwiński i wiele innych osób w kolejnej odsłonie Tęczowego Piątku, czyli akcji wspierającej młodzież LGBT+
Kampania Przeciw Homofobii kontynuuje swoją akcję z Tęczowymi Piątkami! Rozszerza ją poza szkoły i oddaje w ręce młodych osób. Za tegoroczny spot odpowiada Natasza Parzymies.
W tym artykule: Tęczowy Piątek – o co chodzi w akcji Tęczowy Piątek 2022 – hasło przewodnie Tęczowy Piątek 2022 – spot w reżyserii Nataszy Parzymies Tęczowy Piątek – strona akcji Tęczowy Piątek – o co chodzi w akcji Tęczowy Piątek to święto, które w centrum stawia młodzież LGBT+. Jej potrzeby, emocje, marzenia. Chcemy, żeby każda młoda osoba LGBT+ w Polsce usłyszała tego dnia, że jest okej – mówi Cecylia Jakubczak z KPH. Zależy nam na tym, aby młode osoby ze społeczności LGBT+ wiedziały, że mają wsparcie i nie są same – że jest mnóstwo ludzi zarówno wśród dorosłych jak i rówieśników, którzy stoją za nimi murem – dodaje Joanna Skonieczna z KPH, które zainicjowało akcję w 2016 roku. Tęczowy Piątek 2022 – hasło przewodnie Święto młodzieży LGBT+ jest ruchome i przypada na ostatni piątek października. W tym roku celebracja Tęczowego Piątku odbywa się 28 października. W ramach tegorocznej akcji na terenie całej Polski pojawiły się billboardy i plakaty z hasłami „Jesteś okej” i „Będzie dobrze!” (3 000 plakatów i billboardów zawisło m.in. w Gdańsku, Lublinie, Katowicach, Krakowie czy Łodzi), a na telebimie w centrum Warszawy (przy Rondzie Praw Kobiet) przez cały dzień jest emitowany spot z udziałem młodych osób LGBT+. Tęczowy Piątek 2022 – spot w reżyserii Nataszy Parzymies W ramach Tęczowego Piątku 2022 powstał również spot, którego reżyserię powierzono Nataszy Parzymies, młodej twórczyni, autorce rewelacyjnego i bijącego rekordy popularności na całym świecie serialu „Kontrola”. Zależy nam na tym, żeby pokazać młodzieży szkolnej, że nie jest sama. I jeśli nie może dostać wsparcia z najbliższego otoczenia, to chcemy, żeby nasz spot dawał jej siłę – podkreśla Natasza Parzymies. Do współpracy przy produkcji wideo zaproszone zostały popularne osoby ze społeczności LGBT+:lesbijki, geje, osoby biseksualne, transpłciowe, queerowe, aseksualne, panseksualne i niebinarne. Wszystkie te osoby działają na rzecz osób LGBT+, ale też znane są ze swoich pasji i innych działań, mogą być wzmacniającą inspiracją. W spocie w reżyserii Nataszy Parzymies zobaczymy: znaną z programu „Top Model” Julię Sobczyńską, tiktokerkę obserwowaną przez ponad 2 mln osób Izabelę Zabielską, złotą medalistkę olimpijską Katarzynę Zillmann. Kto jeszcze pojawia sie w wideo: Anu Czerwiński, Maciej Łączyński, Arkadiusz Studziński i Helena Urbańska, stand-uperka Ola Petrus, rysowniczka Aleksandra Herzyk, fotograf Mateusz Jaskot czy działający w sieci Kacper Potępski, Dominika - Stewunia - Olejnik, Arloh Wat, Tomek Gregorczyk i Karolina Jasińska, czyli Kimiko Hime. View oEmbed on the source website Tęczowy Piątek – strona akcji Pamiętajmy, że taki Tęczowy Piątek powinien być codziennie! Wspierajmy osoby LGBT+, zwłaszcza te młode, ale też nie postrzegajmy ich tylko i wyłącznie przez pryzmat orientacji, tożsamości. Więcej informacji o Tęczowym Piątku i tym, jak wspierać, znajdziecie na stronie teczowypiatek.pl.
Madonna dokonała coming outu na TikToku! Jest zdeklarowaną lesbijką?
Madonna opublikowała na swoim TikToku wideo, które jasno sugeruje, że piosenkarka utożsamia się z członkami i członkiniami społeczności LGBTQ+. Zobaczcie w jaki sposób podzieliła się z obserwatorkami i obserwatorami tą wiadomością.
W tym artykule: Madonna dokonała coming outu na TikToku Madonna – pocałunki z kobietami, związki z mężczyznami Fanki i fani Madonny uważają, że ich idolka właśnie dokonała coming outu. Chociaż seksualność księżniczki pop-u od zawsze nie była w pełni jasno określona, to na przestrzeni lat w mediach pojawiały się filmy, na których całuje się z innymi popularnymi kobietami. Pocałunki te mogły być oczywiście obliczone na wywołanie kontrowersji i przełamywanie tabu, co Madonna uwielbia. Jednak teraz wygląda to zupełnie inaczej. Madonna dokonała bowiem coming outu za pośrednictwem TikToka. Madonna dokonała coming outu na TikToku W niedzielę piosenkarka opublikowała krótkie wideo w popularnej aplikacji, w którym zasugerowała, a może dała wszystkim do zrozumienia, że identyfikuje się jako osoba homoseksualna. We wspomnianym TikToku gwiazda próbuje wrzucić swoją bieliznę do kosza na śmieci. Filmik ten podpisała: Jeśli nie trafię, jestem homoseksualna. Oczywiście nie trafiła (nawet niespecjalnie próbowała), co oznacza, że deklaruje, że jest homoseksualna. View oEmbed on the source website Wideo od razu stało się viralem – ma już ponad 13,5 miliona wyświetleń i zebrało już prawie milion polubień. Fanki i fani zadają sobie pytanie, czy Madonna faktycznie zdeklarowała się jako lesbijka, czy jedynie jako osoba biseksualna. W końcu przez całe życie umawiała się z mężczyznami i teraz też. jest w związku heteroseksualnym. W komentarzach obserwatorki i obserwatorzy zastanawiają się też, czy są świadkami „historycznego momentu”. Jednak niektórzy sprowadzają ich na ziemię, pisząc, że „Madonna od dekad jest wyoutowaną biseksualistką” lub że „kiedyś w wywiadzie powiedziała, że uważa, że każdy ma biseksualną naturę". Teraz pytanie brzmi – czy autorka hitu „Like a Virgin” posunęła się o krok dalej i faktycznie, dzięki TikTokowi, wyjawiła, że jest lesbijką. Na to wygląda. Piosenkarka nie jest jedyną gwiazdą, która dokonała coming outu za pośrednictwem tej aplikacji. Ostatnio Shay Mitchell wyjawiła swoim fankom i fanom, że jest osobą biseksualną. Wiadomość przekazała właśnie na TikToku. Shay Mitchell dokonała coming outu! W oryginalny sposób poinformowała, że jest biseksualna Shay Mitchell dokonała coming outu za pośrednictwem TikToka. Nagrała film do jednego z trendów w popularnej aplikacji, a tym samym ujawniła, że jest biseksualna. Madonna – pocałunki z kobietami, związki z mężczyznami Chyba wiele i wielu z nas pamięta, bo zapisał się w historii popkultury i show-biznesu, sławny już pocałunek legendy popu z Britney Spears i Christiną Aguilerą, podczas rozdania nagród VMA w 2003 roku. Tak samo, w 2012 roku, pocałowała się z Nicki Minaj, co potem obie gwiazdy powtórzyły w 2018 roku. View oEmbed on the source website Mimo czułych gestów, publicznie wymienianych z kobietami (z racji tego, że wszystkie były publiczne, warto popatrzeć na nie z dystansem), Madonna umawiała się i umawia nadal z mężczyznami. Piosenkarka brała ślub trzy razy. Z reżyserem Guyem Ritchiem, aktorem Seanem Pennem i trenerem Carlosem Leonem, z którym ma córkę Lourdes Leon. Madonna spotykała się też z wieloma gwiazdami, takimi jak Michael Jackson, Tupac czy Dennis Rodman. Aktualnie artystka jest w związku z modelem Andrew Darnellem. Sama zainteresowana nie odniosła się do całej sprawy, ale wydaje nam się, że jej TikTok mówi sam za siebie.
Andrzej Piaseczny o życiu z partnerem na wsi: „Chodzimy na zakupy, jesteśmy widoczni, mojego partnera się rozpoznaje i to nie wywołuje emocji”
Wokalista Andrzej Piaseczny w ostatnim wywiadzie otworzył się na temat swojej relacji i stosunku do ślubów par jednopłciowych.
Ponad rok temu Andrzej Piaseczny zdecydował się zrobić coming out. Od razu przypominamy: każdy ma swój czas, kiedy może, ale absolutnie nie musi odnieść się do swojego życia prywatnego, preferencji co do swojej orientacji, tożsamości, kogo kocha, z kim sypia. I dotyczy to wszystkich. Gwiazdy nie mają obowiązku opowiadać o swoim życiu intymnym, choć oczywiście każdy taki "donośny" głos jest ważny, aby kształtować otwarte postawy w naszym społeczeństwie, wspierać walkę o równe prawa, walczyć z dyskryminacją. Andrzej Piaseczny – coming out W maju 2021 roku, przy okazji rozmowy o nowym albumie, Andrzej Piaseczny na antenie Radia Zet powiedział, że nagrał piosenkę o sobie. Chodziło o utwór pt. „Miłość”. Artysta przyznał, że śpiewa o sobie i dodał: Nasza rzeczywistość społeczno-polityczna zmusza do tego, aby się określać, jeśli masz inne preferencje. Piosenka „Miłość” jest odważnym utworem. Chociaż co to za odwaga. Na świecie to są normalne rzeczy, w Polsce jeszcze nie do końca. W tej piosence mówię o tym, że każdy rodzaj miłości jest bardzo ważny i dobry. Nie wolno nikogo wykluczać. Najważniejsza jest miłość, a nie to, kto kogo i dlaczego kocha. Niech wszyscy się kochają, jeśli tylko chcą – zaznaczył we wspomnianym wywiadzie Piasek. Andrzej Piaseczny zrobił coming out. Na antenie radia powiedział, że napisał piosenkę o sobie Wokalista przy okazji promocji swojego nowego albumu udzielił szczerego wywiadu i oficjalnie powiedział o swojej orientacji! Gratulujemy! <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/d98863330ed8733a764005800d32248bca871554-fa6e667.jpeg" width="948" height="666" alt="Andrzej Piaseczny zrobił coming out. Na antenie radia powiedział, że napisał piosenkę o sobie: „Nasza rzeczywistość społeczno-polityczna zmusza do tego, aby się określać, jeśli masz inne preferencje”" title="Andrzej Piaseczny zrobił coming out. Na antenie radia powiedział, że napisał piosenkę o sobie: „Nasza rzeczywistość społeczno-polityczna zmusza do tego, aby się określać, jeśli masz inne preferencje”" /> Andrzej Piaseczny o życiu z partnerem Na comig oucie jednak Andrzej poprzestał i nie wchodził w szczegóły swojego życia prywatnego. Okazuje się, że ostatnio zrobił jednak wyjątek. W podcaście „Wprost przeciwnie”, który prowadzi Paulina Socha-Jakubowska, Andrzej Piaseczny opowiedział o życiu z partnerem na wsi w Górach Świętokrzyskich (artysta pochodzi z tych okolic i tam mieszka na co dzień, choć oczywiście z racji pracy często stacjonuje również w Warszawie czy jeździ po Polsce z koncertami). Podkreślił, że mieszka na wsi od 20 lat, a że szczęśliwie nie jest człowiekiem samotnym, to siłą rzeczy mieszka z ukochanym. Przyznał, że związek trwa od kilku lat i określił go jako przyjemny. Od razu zaznaczył, by nie myśleć o tym stereotypowo. Mała miejscowość wcale nie oznacza nietolerancji. Okazuje się, że wraz z partnerem nie są lokalną sensacją. Mam to szczęście, że nie jestem człowiekiem samotnym, moja relacja jest przyjemnym związkiem, który trwa od kilku lat i liczę na to, że to się uchowa. Mieszkam w małej społeczności, tam nie da się postawić muru, za którym nic nie widać. Chodzimy na zakupy, jesteśmy widoczni, mojego partnera się rozpoznaje i to nie wywołuje emocji – zapewnił. Piasek został zapytany także o to, co myśli o pierwszej jednopłciowej parze w „Tańcu z Gwiazdami”. Artysta liczy, że za jakiś czas takie pary w programach rozrywkowych tego typu będą na porządku dziennym i nie będą budziły sensacji. Uważa, że zmian społecznych nie da się zatrzymać. „Kto będzie babą?” - Jacek Jelonek odpowiada Dodzie. Tak będą wyglądały jego występy w „Tańcu z Gwiazdami” Jacek Jelonek rozwiewa wątpliwości odnośnie swoich występów w „Tańcu z Gwiazdami”. „W tańcu nie chodzi o to, że ktoś jest kobietą, a ktoś jest mężczyzną” - tłumaczy celebryta, który jako pierwszy w historii polskiej wersji show pojawi się na parkiecie z osobą tej samej płci. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/jacek-jelonek-i-michal-danilczuk-zdradzaja-jak-beda-wygladaly-ich-wystepy-w-tancu-z-gwiazdami4-dcd0d8f.jpeg" width="948" height="632" alt="Jacek Jelonek i Michał Danilczuk zdradzają, jak będą wyglądały ich występy w „Tańcu z Gwiazdami”" title="Jacek Jelonek i Michał Danilczuk zdradzają, jak będą wyglądały ich występy w „Tańcu z Gwiazdami”" /> Piasek i Socha-Jakubowska poruszyli także temat małżeństw jednopłciowych, które w Polsce są nielegalne, co oczywiście jest jawną dyskryminacją. Piosenkarz wyznał, że chciałby stanąć na ślubnym kobiercu, ale zależy mu, by miało to miejsce w Polsce. Nie chciałbym się uciekać do kruczków, sposobów. Ale jeśli za mojego życia będzie to możliwe w Polsce, mogę obiecać, że będę pierwszy – powiedział.
Bez wykluczeń: Ane Piżl, Maja Heban i Anu Czerwiński
Łączy ich odwaga i wielka wrażliwość. Robią z nich użytek, działając na rzecz osób transpłciowych. Walczą o to, by ci, którzy tak jak oni sami doświadczają dyskryminacji i hejtu, mogli być sobą i by nikogo nie pomijać. Bo wszyscy potrzebujemy większej uważności na siebie nawzajem. I choć jesteśmy różni, mamy takie same emocje.
ANE PIŻL Pracuje w edukacji antydyskryminacyjnej i w ratownictwie medycznym. Na swoim instagramowym profilu @ane_ratownica promuje tolerancję i szacunek dla różnorodności. Razem z żoną mieszkają w Hiszpanii, dokąd wyprowadziły się po wydarzeniach w 2020 roku, związanych z agresją przeciwko osobom LGBT+ w Polsce. Jestem queer Mojej tożsamości nie określa transpłciowość. Owszem, jestem osobą niebinarną, więc z definicji jestem transpłciowa, ale nie jest to kluczowa kwestia w moim życiu. Tranzycja osób niebinarnych nie jest w Polsce w żaden sposób uregulowana prawnie, a możliwość uzgodnienia płci mają tylko transpłciowe kobiety i mężczyźni, więc w dokumentach wciąż mam błędnie określoną płeć. Ale nie spędza mi to snu z powiek. Płeć uważam za dość opresyjny koncept, więc interesuje mnie ona jedynie w kontekście uwolnienia się od tej kategorii. Mam przekonanie, że świat bez ramek płci jest lżejszy i szerszy. Mam swoją ekspresję seksualną, mam niebinarne imię, które zmieniłam w ramach tranzycji w 2015 roku, i mam dużo luzu do tego tematu. A ciało? Nie znam osoby, która byłaby w pełni zadowolona ze swojego wyglądu. Kultura nabiera nas na to, że istnieją obiektywne wzorce męskiego, żeńskiego i niebinarnego ciała. W efekcie odczuwamy dysforię, ale nie ma przecież obiektywnych wzorców. To zawsze kwestia interpretacji. Trzymam kciuki za wszystkie osoby, które gonią swój ideał, i też kiedyś myślałam o chirurgicznej korekcie. Dziś jednak uważam, że koncept, w którym twoje ciało ma „pasować” do tożsamości płciowej, jest tylko jedną z możliwości. To nie moje ciało wymaga korekty, tylko osoby, które patrząc na moje ciało, mają z nim problem. Jeśli nie mieści ci się w głowie, że mężczyzna może mieć piersi, to nie jest sygnał, że on ma te piersi usunąć. To raczej sygnał, żebyś ty poszerzył swój horyzont. Moje ciało jest fajne i silne. Nie będę go zmieniać. Zaimki? Whatever works Z zaimkami to ciekawy wątek, bo wiele osób myśli, że osobom transpłciowym często zależy, by używać wobec nich konkretnych zaimków. Fakty jednak są takie, że to nie dotyczy osób transpłciowych. To dotyczy wszystkich osób. Jeśli teraz zacznę mówić do ciebie w formach niezgodnych z twoją płcią, to zapewne najpierw się zdziwisz albo potraktujesz to jak żart, ale za chwilę poczujesz dyskomfort. Większość ludzi chce, by zwracać się do nich w jakiejś określonej formie. Podobnie jest zresztą z imieniem. Nie jest fanaberią osób transpłciowych, że chcą, by mówić do nich tym imieniem, którego używają. To powszechna potrzeba. Osoby transpłciowe nie mają zazwyczaj szczególnych wymagań. Chcą tego, co wszyscy. Liczę na to, że sytuacja, w której obecnie wpisuję zaimki w stopkę mejla i swój podpis na Zoomie, jest przejściowa. Wpisuję je, by mrugnąć okiem do tych, dla których zaimki są ważne. Ale osobiście wolałabym nie podawać nigdzie ani zaimków, ani płci. Bo płeć mnie nie definiuje ani nie zgadzam się na genderyzowanie wszystkiego dookoła. Wpisuję więc w miejsce zaimków „whatever works”, ale to i tak jest deklaracja, więc trochę mnie uwiera, że muszę to robić. Jeśli Polska zrobi się kiedyś bardziej tolerancyjna i osoby transpłciowe skoncentrowane na swojej płci nie będą wymagały wsparcia, usunę zaimki ze swoich podpisów. Szanuję i edukuję Myślę o sobie bardziej jako o edukatorce niż aktywistce. Wierzę w moc edukacji. Myślę, że ludzie ranią się wzajemnie, bo brakuje im wiedzy, bo nikt nie nauczył ich empatii, bo być może sami doświadczyli krzywdy. Wiem, że szkolenia, które prowadzę, nie wykorzenią całej nienawiści tego świata, ale są w stanie kształtować postawy, dzięki którym możemy się mniej ranić i zabierać głos w obronie osób opresjonowanych. Z tym, co robię w edukacji, wychodzę przede wszystkim do osób, które nie do końca wiedzą, o co chodzi w tym całym queerowym obszarze, a chciałyby być bardziej uważne. Edukuję firmy w dziedzinie tworzenia transinkluzywnej przestrzeni – przestrzeni przyjaznej wszystkim, również osobom nienormatywnym. W tej edukacji mieści się właśnie m.in. to, jak wspierać osoby wykluczone, jak być sojusznikiem lub sojuszniczką osób transpłciowych. To rozbudowany temat, ale można w tym obszarze sformułować kilka prostych rad. Daj innym żyć tak jak chcą. Jeśli coś nie ogranicza twojej wolności, to nie oceniaj, nie podważaj, nie krytykuj. Nikt z twoich bliskich, dzieci ani przyjaciół nie jest po to, by spełniać twoje oczekiwania, ani po to, by wpisywać się w twoją wizję relacji i rodziny. Warto zapewnić tych, których kochamy, że ich szczęście może mieć dowolny kształt, niekoniecznie zgodny z naszym wyobrażeniem. Jeśli będzie nami kierować ekstremalna empatia i życzliwość do innych osób – bliskich i dalekich – to damy im naszą zgodę, by żyli tak, jak chcą. Na tym polega tolerancja, żeby dać sobie wzajemną zgodę na to, że mamy różne pomysły na życie. Zanim zaczęłam szkolić, brałam udział w różnych projektach antydyskryminacyjnych – pierwszym była akcja „Niech nas zobaczą”, którą robiła fotografka Karolina Breguła. To były proste zdjęcia osób tej samej płci, które trzymają się za ręce. Pamiętam, że gdy w 2003 roku zawisły w Krakowie, pierwszej nocy zostały, w geście protestu, zalane farbą. Ze smutkiem myślę, że dziś, po 20 latach, stałoby się prawdopodobnie to samo. Polska wciąż jest homofobicznym, rasistowskim, białym, hermetycznym i nadętym miejscem. Najtrudniejsza jest świadomość, że to, co robię, to zawracanie rzeki kijem. Mimo to nie poddaję się i wierzę, że wciąż możemy to zmienić. Prowadzę szkolenia o równości, mówię o szacunku, który powinien być niezależny od wyglądu, wieku i pochodzenia. Promuję język inkluzywny – jak mówić, by nie wykluczać. Robię tyle, ile mam na to energii i chęci. Daję sobie dużo przestrzeni na pasje i życie rodzinne. Całego świata nie zmienię. Bądźmy bardziej uważni Akronim LGBT+ jest nam potrzebny, by np. rozmawiać o dyskryminacji. Ale osoby LGBT+ nie tworzą żadnej jednolitej grupy ani ogólnej społeczności. Mówienie wciąż o „osobach LGBT+” zamiast o konkretnych grupach osób wrzuconych do tego skrótowca znowu pozwala wykluczać część ludzi z dyskusji publicznej. Wolałabym mówić np. o konkretnych zdrowotnych potrzebach osób interpłciowych (czyli takich, których ciało nie pozwala ich jednoznacznie przypisać do żadnej z płci) albo o potrzebach prawnych starszych lesbijek, które nie mając ślubu, nie mają też prawa do pochówku ukochanej osoby, albo o sytuacji osób biseksualnych i aseksualnych, o których też często nikt w ogóle nie myśli, mówiąc „LGBT+”. Patrząc na sytuację klimatyczną, myślę, że nasza perspektywa nie jest zbyt daleka. Ale tym bardziej zależy mi, żeby w tym czasie, który nam pozostał, zatroszczyć się o najbardziej potrzebujących i wykluczonych. Żeby tworzyć więzi. Żeby promować życzliwość. Boli mnie, że w Polsce, gdy mówi się o osobach LGBT+, mówi się tylko o młodych. Średnia wieku w ostatnim raporcie o sytuacji osób LGBT+ w Polsce to 24 lata. Wśród osób LGBT+ nie zauważa się potrzeb osób starszych, a mówiąc o osobach transpłciowych, często pomija się osoby niebinarne i mówi się tylko o kobietach i mężczyznach. Wszystkim nam – mnie również – potrzeba jeszcze większej uważności, by nikogo nie pomijać. MAJA HEBAN Aktywistka, dziennikarka Byle się nie wyróżniać Dysonans między moją tożsamością a tym, jak widzieli mnie inni, odczuwałam, odkąd pamiętam. W dzieciństwie bawiłam się lalkami z dziewczynkami i w tych zabawach też byłam dziewczynką, czułam, że jestem jedną z nich. Rodzice próbowali mnie lekko wypychać, bym poszła pograć z chłopakami w piłkę, ale widzieli, że zupełnie mnie to nie kręciło. W szkole zaczęłam się wycofywać społecznie. Okazało się, że nie wszystkim się podoba to, że trzymam się z samymi dziewczynami, jak chodzę czy mówię. Zaczęły się wyzwiska, że łażę jak „baba” czy „pedał”. Coraz mocniej dochodziło do mnie, że różnię się od swoich rówieśników. Czułam się bardzo niekomfortowo z sobą i ze swoim ciałem. Kąpałam się w bieliźnie, bardzo nie chciałam patrzeć na siebie nago, instynktownie owijałam się ręcznikiem na wysokości klatki piersiowej. Wstydziłam się też rozbierać przy chłopakach w szatni, przychodziłam w stroju na WF pod ubraniami, unikałam basenów. Potem próbowałam sobie wmówić, że mogę być chłopakiem. Chodziłam, obsesyjnie wpatrując się w swoje stopy, pilnowałam, żeby nie dawać ich do środka i szerzej rozstawiać nogi, nie trzymać luźnego nadgarstka. Dużo było we mnie samo- kontroli, żeby uniknąć zachowań, za które mogłabym być piętnowana. Na granicy płci Przełom nastąpił, gdy w liceum na lekcji nauczycielka puściła nam dokument o osobach transpłciowych. To była dla mnie pierwsza konfrontacja z tym tematem. Uderzyło mnie wtedy poczucie niesprawiedliwości, choćby że będę musiała wydać mnóstwo pieniędzy na zmianę wyglądu, a i tak nie wszystko da się zmienić, że już zawsze będę się czuła inna od wszystkich. Bałam się, że nikt mnie nigdy nie pokocha, nie założę rodziny. Do końca liceum byłam w głębokiej depresji. Tranzycję rozpoczęłam w 2010 roku, po pierwszym roku studiów. Wybrałam Kraków, bo chciałam tam studiować, tam był też jedyny w całym województwie specjalista, który zajmował się tranzycjami. Do dziś niewielu lekarzy się tego podejmuje. Na studiach miałam wokół siebie ludzi, którzy byli wspierający, choć nie wiedzieli, że jestem trans. Mówiłam o sobie per „Marysia”, a oni traktowali mnie trochę tak, jakbym była tak przegiętym gejem, że aż pozbawionym płci. W rozmowie nie czułam się komfortowo, nie używałam wobec siebie ani rodzaju żeńskiego, ani męskiego. Na przykład mówiłam: „Nie było mi dane obejrzeć tego filmu”, cały czas stosowałam takie fikołki językowe i pilnowałam każdego słowa. Pod koniec pierwszego roku studiów dałam rodzicom sygnał, że już dłużej tak nie pociągnę. Bez ich wsparcia moja tranzycja nie byłaby możliwa, bo całkowity koszt: diagnostyka, sprawa sądowa, to kilkanaście, a z operacjami nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych. Dziś moja rodzina akceptuje mnie w całości, choć rodzice potrzebowali paru lat, żeby się z tym oswoić. Ale wciąż, wracając w moje rodzinne strony, na Podkarpacie, czuję się dość niezręcznie, gdy np. spotkam koleżankę ze szkoły. Choć gdy odwiedzałam dziadków, to sąsiadki zawsze reagowały bardzo miło, że Majeczka przyszła. Nie chodzę z rózgą Dzięki temu, że nie wyróżniam się z tłumu głosem ani wyglądem, mogłam przejść tranzycję i nie rzucać się w oczy, nie wystawiać się na hejt i transfobię, która nasiliła się po tym, jak Anna Grodzka została posłanką. Poszłam do pierwszej pracy i pierwszy raz miałam poczucie kontroli nad swoim życiem, ale potem zaczęło do mnie docierać, że się wycofuję, unikam pewnych tematów w rozmowach, bo nie wiem, czy ludzie, z którymi pracuję, nie są transfobami. W końcu poczułam, że potrzebuję o tym powiedzieć, by zrzucić z siebie ciężar ciągłego ukrywania się i trzymania się za język. To nie było łatwe, bo w jednej ręce miałam swój komfort i bezpieczeństwo, a w drugiej poczucie obowiązku, odwagi, szacunku do siebie. W Międzynarodowy Dzień Widzialności Osób Transpłciowych (obchodzonym co roku 31 marca – przyp. red.) odezwałam się do działającej w mojej firmie grupy pracowniczej LGBT+ i zrobiłam coming out wewnątrz tej sieci. Gdy zaczęła się nagonka na LGBT+ w mediach i polityce, dużo osób się outowało, by pokazać, że to nie jest jakaś ideologia za horyzontem, tylko chodzi o ludzi w każdym wieku, miejscowości, sytuacji. Zaczęłam też mocniej się udzielać w sieci, bo zawsze miałam ciągoty do pisania, komentowania rzeczywistości. Wcześniej już pisałam dużo zabawnych treści, trochę trollowałam, wrzucałam memy, byłam taką internetową „śmieszkinią”. Od 2019 roku, gdy transfobia w Polsce szczególnie się nasiliła, moje posty stały się bardziej poważne i komentatorskie. Staram się jednak odczarować ten stereotyp, że aktywiści tylko chodzą z rózgą i wszystkich strofują. Dalej dużo żartuję – to pomaga, bo aktywizm można robić nie tylko totalnie na serio, ale i obrócić coś w żart. Pisałam takie listy otwarte do polityków prawicy, którzy szkalowali aktywistów i społeczność LGBT+. Bez podważania W Polsce wciąż jest wiele do zrobienia w kwestii dostępu do tranzycji, korekty danych, ochrony przed mową nienawiści, a także zmiany mentalności. Najbardziej boli mnie, gdy ludzie uważają, że tożsamości osób transpłciowych są czymś, co podlega dyskusji, bo to kwestia umowy społecznej, rozwiązań prawnych itd., a nie czegoś, co po prostu jest. Krzywdzące są dywagacje o tym, gdzie jest miejsce kobiet trans w toaletach, tak jakbyśmy były jakimiś intruzami, szkodnikami. Zawsze muszę zdawać sobie sprawę, że nie ma takiej rzeczy, która nie mogłaby zostać zakwestionowana, jeśli chodzi o takie osoby jak ja. Już teraz w Alabamie zdelegalizowano afirmacyjną opiekę medyczną dla nastolatków. Nigdy nie wiadomo, w którą stronę u nas pójdzie dyskusja na temat LGBT+. Jako osoby nieheteronormatywne nigdy nie wiemy, czy jakieś prawo, które sobie wywalczyliśmy, nie zostanie nam zabrane, czy my na nie zasługujemy. Boli mnie też, gdy ludzie, którzy nie są nami, nie mają naszych doświadczeń, chcą decydować, czy należą nam się dane prawa. Albo gdy ktoś w ramach kurtuazji będzie się do mnie zwracał tak, jak sobie tego życzę, ale nie ma oporów, by mi powiedzieć, że jestem biologicznym mężczyzną i żebym nie wymazywała rzeczywistości. Jestem na to bardzo wyczulona. Nie mam problemu z tym, że płeć przypisana mi przy urodzeniu była męska. Ale poziom hormonów jest u mnie taki jak u ciskobiety. Co pół roku badam piersi, bo mam w nich jakieś guzki. Płeć jest bardziej skomplikowana niż to, że jest mężczyzna, który ma chromosomy XY, i kobieta z chromosomami XX. My nie wymazujemy rzeczywistości, chcemy tylko, by stosować słownictwo, które nikogo nie piętnuje. Nie pierwszy raz w historii stwierdzamy, że pewne słowa nie są OK, mówimy „Romowie”, nie „Cyganie”, „czarny”, a nie „Murzyn”. Każda mniejszość przeżywa te same dyskusje. Nie mówcie nam, że wiecie lepiej od nas, czego potrzebujemy. My to wiemy najlepiej, bo to nas dotyczy. ANU CZERWIŃSKI Reżyser filmów dokumentalnych i twórca wideo, autor wideoeseju do spektaklu „Mieszkanie na Uranie” w Nowym Teatrze. Od niedawna próbuje też swoich sił jako aktor, gra w serialu „Kontrola” i w teatrze, m.in. w spektaklu Agnieszki Błońskiej „Orlando” w Teatrze Powszechnym (premiera 25 czerwca). Droga do siebie Jestem skrytą osobą. Film to środek wyrazu, w którym odnajduję i opowiadam siebie. Najbliższa jest mi reżyseria dokumentalna. Odkryłem, że jestem osobą transpłciową właśnie przez film dokumentalny, tak jak wcześniej odkryłem, że jestem lesbijką przez film „Gia” z Angeliną Jolie. Na początku studiowałem we Francji historię literatury, i to w książkach szukałem swoich historii. Ale gdy trafiłem na warsztaty z reportażu wideo, tak mi się to spodobało, że zacząłem chodzić na festiwale dokumentalne w Paryżu, tam widziałem własne historie. Postanowiłem też zdawać na reżyserię dokumentalną, gdzie zrobiłem swój pierwszy dokument, który był jednocześnie moim coming outem. Przez całe studia funkcjonowałem bowiem jako dziewczyna. Miałem silny lęk przed odrzuceniem i mówieniem o sobie choćby dlatego, że mój pierwszy, lesbijski coming out w wieku nastoletnim był dla mnie bolesny i trudny. Doświadczyłem też wewnętrznej transfobii. Teraz się tego wstydzę, ale gdy odkryłem, że jestem trans, wzbraniałem się przed tym. Miałem transpłciowych znajomych, ale bałem się, że ta łatka tożsamości przylgnie do mnie na zawsze i że nie będę mógł stać się nikim więcej – np. filmowcem. Wszystkie moje strachy Po studiach w Paryżu wróciłem do Warszawy, bo chciałem nauczyć się filmowego rzemiosła, czegoś, co zapewni mi byt. Dla osób trans to jest kolejny ogromny lęk, czy uda im się utrzymać, chcą się szybko usamodzielnić, żeby chociaż w tej jednej strefie poczuć się bezpiecznie. W teatrach nauczyłem się montażu, robiąc trailery do spektakli, a potem zacząłem już robić własne prace wideo. Kręcę też materiały dokumentalne dla NGO-sów, a teraz pracuję nad filmem o młodzieży trans i niebinarnej w Polsce. Raz ktoś ze środowiska filmowego zapytał mnie, czy muszę robić prace na ten sam temat. Wiem, że ta osoba nie miała złych intencji, to wynikało z troski, bo temat tożsamości płciowej był wtedy niszowy. Ale reżyserom poruszającym temat swojego pochodzenia etnicznego nikt takich pytań nie zadaje. Chcę robić sztukę i opowiadać ludzkie historie, które wywołują emocje – wierzę, że w ten sposób można zmieniać świat. Największe spełnienie mam, gdy ktoś zobaczy na ekranie odbicie własnych doświadczeń. Nie wierzę w to, że jako ludzie radykalnie się od siebie różnimy, emocje mamy te same. Każdy i każda z nas boi się odrzucenia, zarówno osoby LGBT+, jak i hetero. O tym opowiada też moja praca wideo do spektaklu „Mieszkanie na Uranie”. Jest tam scena coming outu, w której aktorzy wcielają się w rodzinę osoby trans. Ludzie – niekoniecznie „tęczowi” – po spektaklu dziękują mi, że ta historia jest też o nich, przeżyli podobne, trudne przeprawy rodzinne. Odsłaniając się, pomogłem im zobaczyć siebie, dałem na talerzu wszystkie swoje lęki, łzy, wachlarz emocji. Wierzę, że sztuka może przemówić do ludzi z łagodnego poziomu, który namawia do empatii. Ale doceniam też pracę aktywistów. Gdyby nie Anna Grodzka, która pokazała ludzką twarz w polityce i przygotowała nam wszystkim terytorium, nie wyoutowałbym się przed znajomymi. Choć większość z nich i tak się domyślała, kim jestem. Przez długi czas funkcjonowałem we Francji jako on, a w Polsce jako ona. W obcym języku, który jest nabyty, było to dla mnie łatwiejsze i bezpieczniejsze. Zdjąć gorset Dzięki tranzycji zyskałem spokój i luz i zaakceptowałem swoje ciało. Mogłem zacząć normalnie żyć, a nie ciągle się spinać, czy ktoś nie powie do mnie złym zaimkiem. Zanim zacząłem przyjmować hormony, moja tożsamość wymagała ode mnie i otoczenia dużo wysiłku, bo ciało wysyłało sprzeczny sygnał. Tranzycja otworzyła mi też drzwi do aktorstwa. W kontaktach międzyludzkich jestem teraz bardziej ekspresyjny, częściej okazuję radość, więcej żartuję, wygłupiam się. Czuję się tak, jakbym ze sztywnego gorsetu wskoczył w wygodne dresy. Ale tranzycja uświadomiła mi też, że płeć to społeczny konstrukt, który warunkuje relacje między ludźmi. Wystarczyło, by mój głos obniżył się o pół tonu, a już ludzie zaczęli mnie inaczej postrzegać. Szczególnie w pracy – gdy zaczynam rozstawiać sprzęt przed zdjęciami, jestem traktowany poważniej. Mając doświadczenie obu płci, zauważam, że jako chłopak jestem pewniejszy siebie, bo wiem, że jest mniejsza szansa, że spotka mnie coś złego. A przecież jestem tą samą osobą, wciąż mam w sobie kobietę, którą się urodziłem.
„Królowa”: jak powstawała choreografia do serialu? „Andrzej Seweryn był zachwycony błyszczącymi w świetle i wirującymi w tańcu sukniami” [WIDEO]
Zobaczcie ekskluzywny materiał wideo zza kulis o powstawaniu serialu „Królowa”, w którym Andrzej Seweryn wcielił się w rolę drag queen Loretty.
W Dzień Ojca, 23 czerwca, na Netfliksie pojawiła się produkcja „Królowa”, czyli długo wyczekiwany, 4-odcinkowy miniserial o krawcu z Polski, który wyjechał do Paryża i zrobił tam karierę. Jednak szycie garniturów na miarę to nie jedyna pasja Sylwestra. Otóż wieczorami w jednym z paryskich klubów wciela się on w diwę Lorettę, której znakami rozpoznawczymi są powłóczyste, błyszczące suknie wysadzane kamieniami czy ozdobione cekinami. Do tego mocny wieczorowy makijaż, długie satynowe rękawiczki, biżuteria w stylu glamour, pióra... Jednak Sylwester postanawia udać się na zasłużoną emeryturę, kupić dom na francuskim wybrzeżu, porzucić Paryż. Plany krzyżuje mu list z ojczyzny. Od wnuczki Izy... Andrzej Seweryn w produkcji Netflixa „Królowa” wcieli się w drag queen Lorettę Jak powstawała choreografia do serialu Netfliksa „Królowa”? Jak Andrzej Seweryn wchodził w rolę Loretty? Ekscytującym elementem serialu „Królowa” jest to, jak Sylwester z dystyngowanego, eleganckiego mieszkańca francuskiej metropolii przemienia się w zjawiskową, uwodzicielską, kochającą scenę i występy przed publicznością drag queen Lorettę. Za choreograficzne przygotowanie Andrzeja Seweryna do tej roli odpowiadał Konrad Bikowski. Uczyli się razem poruszania w kreacjach, chodzenia na obcasach i perfekcyjnego odtwarzania choreografii. Zresztą najlepiej posłuchajcie i zobaczcie same oraz sami, jak wyglądała praca na planie! View Ediplayer on the source website Na naszej stronie znajdziecie też wywiady wideo z Andrzejem Sewerynem, w którym opowiada Robertowi Choińskiemu o przemianie w drag queen, jak i z Marią Peszek, która w serialu wcieliła się w Wiolę, córkę Seweryna. A w najnowszym, wakacyjnym wydaniu magazynu GLAMOUR przeczytacie rozmowę Angeliki Kucińskiej z odtwórcą tytułowej roli i jego serialową wnuczką! Andrzej Seweryn i Julia Chętnicka dla GLAMOUR: wolność, odpowiedzialność, nadzieja „O demokrację trzeba walczyć codziennie, i to nawet w kraju demokratycznym” – mówi Andrzej Seweryn, zachwycający podwójną rolą w serialu „Królowa”, w którym gra marnotrawnego ojca i dziadka oraz drag queen. „Nie lubię upraszczania, że kiedyś było źle, a teraz jest lepiej” – dodaje Julia Chętnicka, jego serialowa wnuczka. Co dwa pokolenia mówią o wolności i tolerancji?
Andrzej Seweryn i Julia Chętnicka dla GLAMOUR: wolność, odpowiedzialność, nadzieja
„O demokrację trzeba walczyć codziennie, i to nawet w kraju demokratycznym” – mówi Andrzej Seweryn, zachwycający podwójną rolą w serialu „Królowa”, w którym gra marnotrawnego ojca i dziadka oraz drag queen. „Nie lubię upraszczania, że kiedyś było źle, a teraz jest lepiej” – dodaje Julia Chętnicka, jego serialowa wnuczka. Co dwa pokolenia mówią o wolności i tolerancji?
Angelika Kucińska: Jest mnóstwo ciepła w relacji, którą gracie w serialu „Królowa”. To tak świetnie zagrane, a może trzeba czegoś więcej niż umiejętności aktorskie, żeby zbudować taką relację pełną czułości? Julia Chętnicka: Mnie się wręcz wydaje, że to w ogóle nie jest kwestia warsztatu, lecz charakteru człowieka. Oczywiście, że trzeba być świetnie przygotowanym do roli, niezależnie od relacji z osobą, z którą grasz, ale to nie umiejętności aktorskie decydują o tym, czy się z kimś dogadasz, ale chemia. My bardzo szybko złapaliśmy świetny kontakt. Andrzej Seweryn: To jest ciekawe pytanie. Można by je nawet trochę inaczej sformułować. Mogłaby mnie pani zapytać, czy potrafię zagrać, że jestem rozdrażniony. A Julię, czy potrafi zagrać, że zachwyca się kwiatkiem. Chciałbym wierzyć, że to ciepło wyczuwalne na ekranie nie zależy od naszych prywatnych relacji. Chcę wierzyć, że aktor potrafi takie ciepło zagrać, ale może to złudzenie? Odpowiem więc podobnie jak Julia. Dobrze rozumieliśmy się od początku, już od zdjęć próbnych. Cały ten serial był zresztą braterską przygodą. Uczucia między nami rodziły się spontanicznie podczas pracy na planie. Od początku zdjęć w powietrzu unosiło się coś więcej. Myślę, że stała za tym świadomość, jaki serial robimy. Towarzyszyło Wam poczucie, że robicie ważny serial? J.Ch.: Zdecydowanie tak. Mnie, po pierwsze, towarzyszyła ekscytacja, bo to moja pierwsza tak duża rola, i to jeszcze w serialu, w którym spotkałam się ze świetnymi artystami. A po drugie, miałam świadomość, że podejmujemy tym serialem ważny temat. Do tego wszystkiego wiedziałam, że robimy coś zupełnie nowego, czego w Polsce jeszcze nie było. Już po pierwszym czytaniu scenariusza byłam zachwycona tą historią. Robiłam wszystko, co mogłam, żeby dostać rolę. Panie Andrzeju, a Pan czuł wagę „Królowej” podczas pracy na planie? A.S.: Wiedziałem, że podejmujemy ważny temat wolności i tolerancji. „Królowa” to również opowieść o rodzinie i jej odbudowie, o drugiej szansie. Uniwersalne sprawy. Dotyczą każdego z nas. J.Ch.: Oczywiście byłoby fantastycznie, gdyby nasz serial otwierał ludzi, zmieniał ich podejście czy uczył tolerancji, ale na co dzień po prostu staraliśmy się dobrze wykonać swoją pracę i cieszyć się spotkaniami na planie. Nie wstawaliśmy każdego dnia z poczuciem misji, ale jeśli dzięki naszej pracy „Królowa” będzie łączyć ludzi i wniesie do ich codzienności nadzieję, to dla mnie jest to powód do ogromnej radości. A.S.: Trzeba być przekonanym, że nasza praca może mieć wpływ na ludzi. Może, ale przecież nie musi. To nie są proste procesy. Czy film wychowuje? A książka? Czy pani profesor w szkole wychowuje? Ksiądz? Rodzice? Oczywiście, że tak, ale wciąż są ludzie, którzy wychodzą z tych procesów edukacyjnych zupełnie inni, niż zakładali wychowawcy. Jestem jednak przekonany, że nasz serial dokłada jakąś cegiełkę, wchodzi w dialog z widzem. „Królowa” nie jest agresywna. To ciepła opowieść o dobrych ludziach. A dla mnie właśnie takie pozbawione agresji opowiadanie o dobrych ludziach jest świetną formą rozmowy z osobami, które nie akceptują, że ktoś żyje inaczej. Rozmowa przyjacielska, bez piętnowania. Andrzej Seweryn o przemianie w drag queen w serialu „Królowa”: „Gram kobiety od wielu lat. Rola Loretty jest zwieńczeniem tych prób” Julia już powiedziała, że bardzo zależało jej na roli. Doniesiono mi również, że i Pan uważa swój udział w „Królowej” za bardzo ważną rolę. Rola życia? A.S.: Wie pani, zagrałem wiele, wiele różnych ról w teatrze i w filmie. Niemniej dostać takie wyzwanie w moim wieku! To trudna rola, również fizycznie. Próby makijażu czy tańca w okresie przygotowań zabrały nam kilka tygodni. Nie chcę nadużywać wyrażenia „rola życia”. Po prostu udział w „Królowej” jest dla mnie piekielnie ważny. Dlaczego? A.S.: Ze względu na to, jak się tą rolą prezentuję społeczeństwu. Mam nadzieję, że będę wspierał dialog, do którego jestem gotów. To ogromna rola, spoczywała na mnie wielka odpowiedzialność. I choć nie mam już 20 lat, przyjąłem ją z entuzjazmem. Julia, Twojemu pokoleniu zabierają wolność? J.Ch.: Żyjemy w bardzo trudnych czasach. Pandemia, wojna w Ukrainie. Rozwój technologii miał być super, a czy na pewno jest? Czy technologia jest dla nas dobra? Według mnie nie jest to jednoznaczne. Wśród ludzi, których znam, są osoby uzależnione od telefonu i obserwuję, jak to się odbija na relacjach czy zdrowiu psychicznym. Nie jestem fanką takiego upraszczania, że kiedyś było źle, a teraz jest dobrze i na odwrót. Moje pokolenie też ma swoje problemy. „Królowa” podejmuje też ważny temat tolerancji. Julia, Ty reprezentujesz pokolenie, dla którego tolerancja jest oczywistym, naturalnym odruchem, prawda? J.Ch.: Dla mnie na pewno zawsze była. Tylko że ja od dziecka miałam kontakt z różnorodnością. W ognisku aktorskim każdy był trochę ekscentryczny, jakiś. Dla mnie w tolerancji nie chodzi wyłącznie o akceptację czyjegoś koloru skóry, wyznania czy tego, z kim jest w związku. Tolerancja dotyczy też stylu życia i tego, jaki ktoś po prostu jest. Dla mnie najważniejsze w drugim człowieku jest dobro. A.S.: Rozumiem intencje i sens słowa „tolerancja”, choć ostatnio zacząłem podejrzewać je o niedobrą dwuznaczność. „Ja cię toleruję” może przecież brzmieć jak „Jestem lepszy”. Podobnie jak „Od dziś będę cię akceptował”. Wolę mówić o współistnieniu, o przyjęciu kogoś. Kogoś, kto nosi zielone włosy. Kto nie jest ani mężczyzną, ani kobietą. Kto jest Chińczykiem. Kto jest garbaty, kulawy albo śmierdzący. To takie znaczenie ma dla mnie tolerancja. Myślę, że moje pokolenie – oczywiście uogólniam – nie zawsze było tolerancyjne, nie zawsze akceptowało i nie zawsze było gotowe przyjąć innego. To jest robota, którą trzeba wykonać i może nie ma co się dziwić, że nowy świat bywa niełatwy do przyjęcia dla kogoś, kto nigdy tego świata nie dotykał. Jednak na pewno nie można patrzeć ze spokojem, gdy problem z przyjęciem kogoś, kto jest inny od nas, staje się powodem gwałtu, agresji. Przyznam się Wam, że przed obejrzeniem serialu wymyśliłam sobie, że porozmawiamy o życiu z perspektywy dwóch różnych pokoleń. Po obejrzeniu serialu stwierdziłam, że konflikt pokoleń to bzdura... A.S.: To nie bzdura, bo taki konflikt istnieje, ale ja nigdy nie doświadczyłem go w pracy. Za każdym razem, gdy pracuję z młodymi osobami, staram się jak najwięcej skorzystać. Dowiedzieć się, jak żyją, co myślą, jak widzą świat i swoją rolę w nim. Zresztą jaki sens byłby w tym, gdybym wchodził na plan z założeniem, że z osobą, z którą będę pracował, nie dogadam się, bo jest młoda. Sensem naszej pracy jest również spotkanie pokoleń. J.Ch.: To prawda, choć mnie czasem stresuje obecność osób starszych ode mnie. Boję się odezwać. A.S.: Ale przecież nikt nie oczekuje od ciebie, że będziesz siedzieć cicho! Wy świetnie się z sobą dogadujecie, więc może podpowiecie, jak porozumieć się kimś, kto wydaje się obcy, inny, kto się od nas różni wszystkim? J.Ch.: Ważne jest, by być otwartym na drugiego człowieka i widzieć w nim dobro. O tym jest przecież „Królowa”. To serial, który ciągnie w górę, skupia się na tym, co dobre. A.S.: Warto interesować się ludźmi. Przecież człowiek to jest niezwykle ciekawa istota. Od każdego można się czegoś dowiedzieć. Trzeba też być przekonanym, że rozmowa ma sens. Potem skoncentrować się na osobie, z którą rozmawiam, bez patrzenia na nią przez pryzmat własnych przekonań. I wreszcie warto mieć świadomość, czego się nie wie. Świadomość, czego się nie wie, wymaga akceptacji, że czegoś się nie wie. To nie jest proste. A.S.: Ale ja nie mówiłem, że to proste. Tylko jeśli chce się przeżyć życie serio, to trzeba się narobić. Cały wywiad Angeliki Kucińskiej z Andrzejem Sewerynem i Julią Chętnicką możecie przeczytać w wakacyjnym numerze GLAMOUR, który trafił do sprzedaży 23 czerwca. Andrzej Seweryn w produkcji Netflixa „Królowa” wciela się w drag queen Lorettę
Tęczowa rewolucja: Tej zmiany nie da się zatrzymać
„Polacy są bardziej otwarci, niż nam się wydaje. Zwłaszcza młodsze osoby, które nie dadzą się zamknąć w szafie” – mówi Mateusz Sulwiński, aktywista z poznańskiej Grupy Stonewall. Z drugiej strony rzeczywistość polityczna nie sprzyja walce o równość małżeńską czy przeciwdziałaniu homofobicznej przemocy. Czego potrzebują osoby LGBT+, by wreszcie dobrze żyło im się w Polsce?
Widzimy się po zakończeniu tegorocznego Kongresu LGBT+. O czym rozmawialiście? Na kongresie była obecna zdecydowana większość organizacji LGBT+ działających w Polsce. Spotykamy się, żeby przeanalizować wyzwania, które stoją przed nami. Pierwszy Kongres LGBT+ odbył się w 2019 roku. Wtedy została podpisana deklaracja – wspólna lista postulatów społeczności LGBT+. A na drugim kongresie, który odbył się w kwietniu 2022 roku, skupiliśmy się na bliskiej przyszłości. Za rok odbędą się w Polsce wybory parlamentarne. Niewykluczone, że znów ktoś na potrzeby kampanii będzie szukał nowego wroga i że tym wrogiem po raz kolejny zostaną osoby LGBT+. Rozmawialiśmy więc, jak przygotować się na taki scenariusz, walczyć z dezinformacją i zapobiegać wypaleniu aktywistycznemu. Żyjemy w rzeczywistości politycznej, w której można z góry założyć, że postulatów z pierwszego kongresu z równością małżeńską na czele nie da się szybko zrealizować. To dlatego przesuwacie ciężar działań organizacji LGBT+ na np. walkę z dezinformacją? Niestety, trochę tak jest. Do każdego z tamtych postulatów został przygotowany projekt konkretnej ustawy. Są gotowe, napisane, czekają na wprowadzenie. Ale w tym momencie nie spodziewamy się, że to się wydarzy. Organizacje LGBT+ dziś skupiają się przede wszystkim na minimalizowaniu szkód wyrządzanych przez obecną władzę. W tym roku ukazał się raport „Sytuacja społeczna osób LGBTA w Polsce”, który obejmuje lata 2019 i 2020, czyli czas rozkręconej nagonki na osoby nieheteronormatywne. To bardzo smutny raport, bo pokazuje, że wzrosły wskaźniki dotyczące zdrowia psychicznego, występowania myśli samobójczych, zagrożenia przemocą. Przysłużyły się temu media publiczne, bo w tym czasie ukazało się mnóstwo ohydnych, szkalujących materiałów. Nie ulegamy złudzeniu, że już teraz uda się nam coś wskórać na poziomie politycznym, ale jeśli tylko dojdzie do wymiany władzy, to jesteśmy przygotowani, żeby szybko wypracować pozytywną zmianę. Jak reagujesz na komentarze, że ta nagonka partii rządzącej była tematem zastępczym? Wymyślonym, żeby ludzie nie zajmowali się czymś innym? Bardzo możliwe, że tak było. PiS wymyślił wroga, wskazał swoim wyborcom nieistniejące zagrożenie, żeby odwrócić ich uwagę od tego, co partia rządząca robiła z gospodarką i demokracją. Ale takie wywoływanie tematów zastępczych też jest szkodliwe. Zresztą jak można nazwać zastępczym coś, co dotyczy dwóch milionów osób żyjących w tym kraju? A jeśli doliczymy do tego ich rodziców, rodzeństwo, przyjaciół, to zaraz okaże się, że to temat, który dotyczy jednej trzeciej, a może nawet połowy społeczeństwa. Ta nagonka, nawet jeśli uruchomiona, żeby odwracać uwagę od innych działań rządu, przekładała się przecież na realną przemoc wobec osób LGBT+. Pewnie występującą częściej niż kilka lat wcześniej? Wskaźnikiem, który do mnie najbardziej przemawia, jest wskaźnik występowania myśli samobójczych wśród młodzieży LGBT+. W latach 2019 i 2020 ten wskaźnik wzrósł do 74 proc. – taki odsetek młodzieży LGBT+ miewa myśli samobójcze. Wyobraź sobie, że jesteś młodą, nieheteronormatywną osobą. Mieszkasz z rodzicami, jesteś od nich zależna. Tak się składa, że jedynym źródłem, z którego twoi rodzice czerpią informacje o świecie, jest telewizja publiczna. Codziennie wieczorem twoi rodzice włączają „Wiadomości”, w których Danuta Holecka mówi różne okropne rzeczy. Że wszyscy wiedzą, że są tylko dwie płcie, a jak ktoś chce dokonać korekty płci, to jest z nim coś nie tak. Że organizacje LGBT+ dążą do tego, żeby zniszczyć tradycyjną polską rodziną. Że wielu gejów ma skłonności pedofilskie i chce wychowywać dzieci, żeby je gwałcić. Nie wyolbrzymiam, to wszystko mówiła o nas telewizja publiczna. I jak ta młoda osoba ma się czuć? Jak ma zrobić coming out przed rodzicami, którzy wierzą w to, co słyszą w telewizji? Ty też doświadczałeś w ostatnich latach większej liczby homofobicznych ataków? Tak, były wiadomości, listy, groźby. Ale ja jestem w szczególnej sytuacji. Pracuję w Grupie Stonewall. Mam akceptujących rodziców i przyjaciół, którzy wspierają i rozumieją. Jestem w tej mniejszości osób LGBT+, które funkcjonują w bezpiecznej bańce. Porozmawiajmy o projektach, które realizuje Grupa Stonewall. Niedawno otworzyliście przychodnię. Poznańskie Centrum PrEP, które zajmowało się profilaktyką HIV, a także diagnostyką i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową, działało do tej pory raz w tygodniu. Wspólnie udało nam się stworzyć nowe miejsce, ale oprócz tego – mówiąc brzydko – użyczamy centrum naszej marki i zasięgów, by promować przychodnię i zwiększać świadomość zdrowia seksualnego. Chcieliśmy też, by część usług była dostępna za darmo. Pierwszego dnia udało nam się przeprowadzić 80 bezpłatnych testów na HIV/AIDS, HCV i kiłę. Takie miejsce jest potrzebne. Liczba zakażeń HIV czy zachorowań na kiłę wciąż jest wysoka. A z drugiej strony nie ma publicznego finansowania profilaktyki zdrowia seksualnego, bo dla obozu rządzącego to temat ideologiczny. Cały wywiad z Mateuszem Sulwińskim możecie przeczytać w czerwcowym numerze GLAMOUR, który trafił do sprzedaży 24 maja. Magazyn możecie kupić online. Marcjanna Lelek dla GLAMOUR o coming oucie: zrobiłam to też dla innych, bo wiem, że dzieciaki LGBT+ w Polsce tego potrzebują Kilka tygodni temu napisała na Instagramie, że ma dziewczynę. Bo wie, że dzieciaki LGBT+ żyjące w naszym kraju potrzebują publicznych coming outów znanych osób. Rozmawiamy z aktorką Marcjanną Lelek.
Marcjanna Lelek dla GLAMOUR o coming oucie: zrobiłam to też dla innych, bo wiem, że dzieciaki LGBT+ w Polsce tego potrzebują
Kilka tygodni temu napisała na Instagramie, że ma dziewczynę. Bo wie, że dzieciaki LGBT+ żyjące w naszym kraju potrzebują publicznych coming outów znanych osób. Rozmawiamy z aktorką Marcjanną Lelek.
Marcjanna Lelek opowiada nam o miłości, odkrywaniu siebie, pracy i planach zawodowych. Przeczytajcie fragment szczerej rozmowy z aktorką! Emocje po coming oucie już opadły? Coming out był dla mnie dość łatwy. Z rodziną i przyjaciółmi rozmawiałam wcześniej. Ujawniałam się stopniowo i w bliskim otoczeniu nie spotkałam się z negatywną reakcją. Zakładałam więc, że nawet jeśli pojawi się negatywna reakcja wśród ludzi z internetu, których przecież nie znam, to mnie ten komentarz nie dotknie. Bo dlaczego miałby mnie dotknąć, skoro mam tak duże wsparcie bliskich? Czułaś się bezpiecznie? Jasne, tak jest przecież ze wszystkim. Z twórczością też. Jeśli mam wsparcie najbliższych osób, to niczego się nie boję. Nie boję się tworzyć ani mówić tego, co myślę, bo wiem, że mam solidne plecy, ludzi, którzy stoją za mną i we mnie wierzą. Zrobiłaś swój publiczny coming out na Instagramie. Domyślam się, że spora część osób, które Cię obserwują w mediach społecznościowych, zna Cię z „M jak miłość”. A zakładam, że ten serial ogląda raczej konserwatywna publiczność... Pewnie tak. I faktycznie bardzo dużo spośród moich followersów to ludzie, którzy przyszli na mój profil na Instagramie za serialem. Ale bywa też tak, że przychodzą, bo znają mnie z serialu, a potem odchodzą, gdy widzą, że nie publikuję żadnych celebryckich treści. Moje konto to zdjęcia, które robię, podróże i projekty filmowe, w które jestem zaangażowana. Nie każdego fana „M jak miłość” to interesuje. A dla mnie to jest akurat fajne, bo czuję, że mogę wypowiadać się jako ja, pokazać, kim naprawdę jestem, zwłaszcza teraz, gdy mam przerwę od grania w serialu. Zrobiłaś ten coming out nie tylko z myślą o sobie, prawda? Mnie nie spotyka nic złego w związku z tym, że jestem z kobietą, ale wiem, że są w naszym kraju ludzie, którzy padają ofiarami homofobicznych ataków. Takie coming outy robione przez osoby medialne, rozpoznawalne są naprawdę potrzebne. Czułam odpowiedzialność. Skoro mam wsparcie bliskich i jest mi tak dobrze w życiu, to mogę pomóc komuś, kto takiego wsparcia nie ma. Ale – jak się okazało – sobie też pomogłam, bo ludzie wreszcie mnie zobaczyli. Dla wielu osób przestałam być tylko Natalką z „M jak miłość”. Widzą, że robię też inne rzeczy w życiu. O tych innych rzeczach za chwilę porozmawiamy, ale jeszcze chciałabym Cię zapytać o ten comingoutowy post. Napisałaś w nim: „W sumie zawsze czułam, że to może mi się przydarzyć”. Co to znaczy? To znaczy, że zawsze podobały mi się dziewczyny, tylko wcześniej nie spotkałam takiej, w której bym się zakochała. Po prostu. Zastanawiałam się czasem, czy dziewczyna mogłaby wywołać we mnie takie uczucia, jakie wywoływali chłopcy. Miałam taki dzień zeszłego lata – chodziłam po mieście i zastanawiałam się, jak wyglądałoby moje życie, gdybym związała się z dziewczyną. A potem wieczorem dostałam SMS-a od chłopaka, który mi się podobał, poczułam motylki w brzuchu i stwierdziłam, że dziewczyna nigdy nie sprawi, że poczuję motylki. Minęły jakieś trzy miesiące i poznałam taką, która sprawiła. W kilku publikacjach po coming oucie określono Cię jako osobę biseksualną. Jesteś biseksualna? Jestem panseksualna. Mogłabym się zakochać w każdym pięknym człowieku, z którym chciałabym być. Jaka jest historia twojego zakochania się w dziewczynie? Możesz powiedzieć coś więcej? Poznałyśmy się w szkole. To nie było zakochanie od pierwszego wejrzenia, bo znałyśmy się już rok. Zaczęło się od przyjaźni. Któregoś dnia jechałyśmy do szkoły samochodem, który pożyczyłam od brata. Brat zostawił auto pod drzewem, czyli na pewno domyślasz się, jak wyglądało. Jechałyśmy więc tym totalnie brudnym, obsranym przez ptaki samochodem, a ona podłączyła telefon do radia i śpiewała piosenki – wtedy coś we mnie zadrżało i pomyślałam, że to jest chyba to uczucie. Filmowa scena! Wspomniałaś szkołę. Może nie wszyscy wiedzą, że chwilowo nie grasz w serialu, bo studiujesz reżyserię. Zawsze chciałam zajmować się reżyserią. Chociaż gdy byłam małą dziewczynką, mówiłam mamie, że zostanę aktorką, ale będę miała męża reżysera, żeby mnie obsadzał w swoich filmach. Śmieszne. Na szczęście dorosłam i zrozumiałam, że jestem silną, niezależną kobietą i sama mogę zostać reżyserką. Wychowałam się na planie filmowym. Widziałam, że to reżyser mówi, co ma się dziać. Nie chodzi o władzę. Chodzi o realizowanie swoich pomysłów, o prowadzenie ludzi do wspólnego celu. Tylko że nie byłam gotowa na zdawanie na reżyserię zaraz po liceum. Bo co można mieć do powiedzenia w wieku 19 lat? Wolałam zaczekać. W międzyczasie brałam udział w weekendowym kursie reżyserii w Warszawskiej Szkole Filmowej. Tam zaczęłam kręcić swój pierwszy krótkometrażowy film „Ja tu jestem”, który był pokazywany na festiwalu Młodzi i Film w Koszalinie. A na reżyserię w Łodzi dostałam się, mając 25 lat. Cały wywiad z Marcjanną Lelek możecie przeczytać w czerwcowym numerze GLAMOUR, który trafił do sprzedaży 24 maja. Magazyn możecie kupić online. Rodzina bez nudy i lukru. Czyli Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona we wspólnym wywiadzie dla GLAMOUR Zosia Zborowska-Wrona, aktorka i influencerka. Andrzej Wrona, siatkarz, mistrz świata. Ich 10-miesięczna córka Nadzieja i suczka Wiesia, najpopularniejsza psinfluencerka w Polsce. Historia ich relacji jest totalnie filmowa. Słodkie wątki mieszają się z gorzkimi, ale w meczu Wronowie kontra reszta świata wygrana jest po ich stronie. Oto rodzina AD 2022. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/rodzina-bez-nudy-i-lukru-czyli-zofia-zborowska-wrona-i-andrzej-wrona-we-wspolnym-wywiadzie-dla-glamour-64a1f2c.jpeg" width="948" height="533" alt="Rodzina bez nudy i lukru. Czyli Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona we wspólnym wywiadzie dla GLAMOUR" title="Rodzina bez nudy i lukru. Czyli Zofia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona we wspólnym wywiadzie dla GLAMOUR" />
„Heartstopper”: serial Netfliksa o tematyce LGBT oparty na bestsellerowym komiksie roztopi wasze serca
Bez sztampy. Z niezwykłą dozą uczuciowości. Z doskonałą obsadą (Olivia Colman!). Nowy romantyczny serial Netfliksa o miłości dwóch nastoletnich chłopców powinna obejrzeć absolutnie każda osoba.
W tym artykule: „Heartstopper” na Netfliksie – recenzja. Dlaczego warto obejrzeć ten serial z wątkiem LGBT „Heartstopper” sezon 1. – zwiastun „Heartstopper” sezon 1. – obsada „Heartstopper” – czy powstanie 2. sezon produkcji o zakochanych nastolatkach Jest w tym coś magicznego, gdy postaci z młodzieżowego komiksu ożywają w serialu, zaczynają istnieć bardziej. Przy czym rysunkowy rodowód oglądanego świata nie daje o sobie zapomnieć, wdzierając się w ekran, znajdując otwartą szczelinę w tzw. „iconic moments”. Serduszka wybuchną więc w kadrze podczas pocałunku, a gdy zrobi się naprawdę bardzo smutno – opadną liście... „Heartstopper” na Netfliksie – recenzja. Dlaczego warto obejrzeć ten serial z wątkiem LGBT „Heartstopper” – nowy serial Netflixa oparty na powieści graficznej Alice Oseman jest uroczy. To słowo idealnie oddaje temperaturę opowieści o dwóch zakochujących się w sobie chłopakach. Młodsi widzowie – jak się zdaje – adresaci naszej opowieści użyją tu zapewne bardziej trafnych i mniej boomerskich określeń typu sweety lub cutie. Charlie jest szczęśliwie wyautowanym nastoletnim gejem. Pewnego dnia nauczyciel sadza go w jednej ławce z o rok starszym Nickiem – gwiazdą szkolnej drużyny rugby. Czy można banalniej, prościej i piękniej? Dalej jest już tylko lepiej. Do tego stopnia, że osiem półgodzinnych odcinków oglądamy z uśmiechem na ustach i ciągłym wzruszeniem. W świecie Charliego i Nicka nauczyciele są w każdej chwili gotowi rozwiązać każdy nasz problem, mądre mamy przytulają nas, gdy tego chcemy lub nie wiemy, że tego potrzebujemy, a ojcowie odbierają nas z imprez i ocierają nam młodzieńcze łzy pierwszych miłosnych rozczarowań. Nieporozumienia z chłopakami kończą się lekką popychanką w kinie. Nikt nie sięgnie po broń, nikt nikogo nie pobije ponieważ w tym świecie patologię uznano za niepotrzebną. W przeciwieństwie do kolegów ze „Szkoły dla elit”, „Sex Education” czy „Euforii” nikt tu nie wie, czym są narkotyki, nikt nie epatuje nagością i nie jest opętany seksem. Czy taki świat ma prawo istnieć? Zignorujmy to pytanie, aby zadać trafniejsze: Dlaczego jest dla nas tak ważny i potrzebny? Otóż, oglądając „Heartstopper”, czujemy się jakbyśmy znaleźli swoje „safe place”. Choćby na chwilę. Zarówno książkę, jak i serial można z powodzeniem polecić dorastającym dzieciakom w oryginale, ponieważ nasi bohaterowie mówią do siebie bardzo ładnym i prostym angielskim. W wydaniu nefliksowym jesteśmy dodatkowo raczeni pięknym brytyjskim akcentem, którego nie powstydziłaby się sama królowa angielska, która zresztą – proszę wybaczyć ten ryzykowny skrót myślowy – pojawia się na ekranie w roli cudownej mamy Nicka (Olivia Colman). „Heartstopper” sezon 1. – zwiastun View oEmbed on the source website „Heartstopper” sezon 1. – obsada Oprócz Olivii Colman w netfliksowej produkcji „Heartstopper” możemy oglądać młode aktorki i młodych aktorów. Na ekranie pojawiają się: Kit Connor (Nick), Joe Locke (Charlie), Sebastian Croft, William Gao, Cormac Hyde-Corrin, Fisayo Akinade, Joseph Balderrama, Alan Turkington, Chetna Pandya. Zarówno sama seria, jak i gra młodych aktorów zbiera niemal same pochwały ze strony widzów oraz krytyków. „Heartstopper” – czy powstanie 2. sezon produkcji o zakochanych nastolatkach Okazuje się także, że 2. sezon serialu powstanie. A także trzeci! Już teraz 1. sezon serialu „Heartstopper” cieszy się ogromną popularnością. Tuż po premierze znalazł się w światowym top 10 Netfliksa. Poza tym historia napisana przez Alice Oseman składa się z kilku tomów. W dodatku Oseman jest też twórczynią serialu i ma pomysły na kolejne sezony. Czekamy zatem na więcej! Wszystko, co wiemy o 2. i 3.sezonie serialu „Heartstopper” Fanki i fani „Heartstoppera” mogą się już cieszyć. Netflix potwierdził, że serial będzie miał jeszcze dwa sezony! Co wiemy o kontynuacji produkcji -- W Glamour.pl na co dzień informujemy was o trendach, stylu życia, rozrywce. Jednak w tym trudnym czasie część redakcji pracuje nad treściami skupionymi wokół sytuacji w Ukrainie. TUTAJ dowiecie się, jak pomagać, sprawdzicie, gdzie trwają zbiórki i przeczytacie, co zrobić, żeby zachować równowagę psychiczną w tych trudnych okolicznościach.
Uwaga na lesbijki! Sylwia Chutnik, Greta Burzyńska, Agata Kubis i inne dziewczyny w spocie KPH
W Dniu Widoczności Lesbijek przypadającym 26 kwietnia Kampania Przeciw Homofobii prezentuje spot „Co dziś powiedziałabyś młodszej sobie?”, a my z dumą patronujemy! Sprawdźcie, o co chodzi!
1 pytanie i 12 odpowiedzi, których udzieliły dziewczyny – wyoutowane lesbijki, bardzo różne dziewczyny, kobiety – fotografka, aktorka, specjalistka IT, pisarka, dziennikarka, tatuatorka, mama czy singielka. Co mają do powiedzenia bohaterki kampanii KPH? Czego wszystkie i wszyscy możemy się od nich nauczyć? Kim są bohaterki spotu KPH To, że są lesbijkami, to tylko jedna składowa ich całego jestestwa. Są naprawdę różnymi osobami, mają różne marzenia i potrzeby. Każda inaczej odpowiada na pytanie „Co dziś powiedziałabyś młodszej sobie?” zadane w kampanii. To, co je łączy bez wątpienia, to to, że chcą być widzialne. Ale nie tylko, bo choć ich wspomniane odpowiedzi są odmienne, to jednak z każdej wypowiedzi bije czułość i wyrozumiałość, którą byłyby skłonne dziś obdarować młodsze siebie, gdyby mogły cofnąć czas. To, że jestem inna niż większość osób, to mój atut, nie wada – mówi pisarka Sylwia Chutnik. Poradziłabym, aby się odwalić od siebie – odpowiada DJ Praktyczna Pani, czyli Marta Kondziej. Spełnisz się, pozostając sobą, kiedyś będziesz czyjąś największą miłością i ukochaną mamą – mówi z kolei do młodszej siebie Ola Kaź, tuląc w ramionach córeczkę. Szybkie wyoutowanie i chodzenie na randki – to rada fotografki Agaty Kubis. Nie bój się być sobą i odkrywaj to, kim jesteś – to powiedziałaby młodszej sobie aktorka Greta Burzyńska. Zaufaj sobie – zachęca fotografka Karolina Jackowska. Nigdy nie jest za wcześnie, ani nigdy nie jesteś za późno. Wszystko zrobisz w tym momencie, w którym będziesz czuła, że jesteś na to gotowa – zapewnia tatuatorka Karolina Skrzyniarz. W spocie pojawiają się również: modelka Coco, pracowniczka IT Kacha Żukowska, współprowadząca kanał YT i konto na IG @les.be.together, drag queen Roma Riots i dziennikarka Marta Ciastoch. Przeczytaj: Jak się żyje homoseksualnym dziewczynom w Polsce 26 kwietnia obchodzimy Dzień Widoczności Lesbijek 26 kwietnia to Dzień Widoczności Lesbijek, a celem jego obchodów jest zwiększenie widoczności lesbijek w przestrzeni publicznej, postawienie ich w centrum uwagi i celebracja dumy z przynależności do społeczności lesbijek. Międzynarodowy Dzień Widoczności Lesbijek obchodzony jest od 2008 roku. Na tym jednak nie koniec. Dzień Widoczności Lesbijek to integralna część Tygodnia Widoczności Lesbijek. W tym roku trwa on od 25 kwietnia do 1 maja. Dlatego KPH nie tylko wypuściło specjalny spot, lecz także zachęca wszystkie lesbijki, aby na 7 dni przejęły media społecznościowe. Zobacz spot Kampanii Przeciw Homofobii na Dzień Widoczności Lesbijek Do udziału w spocie „Co dziś powiedziałabyś młodszej sobie?” zaprosiłyśmy 12 lesbijek - silnych, pewnych siebie, spełnionych. Chciałyśmy, żeby swoimi wypowiedziami wzmocniły te dziewczyny i kobiety, które dalej chowają się w szafie - podzieliły się swoją siłą i dodały odwagi innym lesbijkom, żeby żyły w zgodzie ze sobą – mówi Cecylia Jakubczak z KPH. View oEmbed on the source website -- W Glamour.pl na co dzień informujemy was o trendach, stylu życia, rozrywce. Jednak w tym trudnym czasie część redakcji pracuje nad treściami skupionymi wokół sytuacji w Ukrainie. TUTAJ dowiecie się, jak pomagać, sprawdzicie, gdzie trwają zbiórki i przeczytacie, co zrobić, żeby zachować równowagę psychiczną w tych trudnych okolicznościach.
„Kontrola” - będzie 2. sezon! Co trzeba wiedzieć o polskim miniserialu, który stał się międzynarodowym hitem ? [DATA PREMIERY, OBSADA, ZWIASTUN, GDZIE OGLĄDAĆ]
Serial „Kontrola” autorstwa Nataszy Parzymies poruszył widzów na całym świecie. Opowieść o burzliwej miłości dwóch dziewczyn, która została wyświetlona na platformie YouTube ponad 66 milinów razy, będzie miała swoją kontynuację. Jeszcze w tym roku spotkamy się z Majką i Natalią. Gdzie oglądać nowe odcinki? Kiedy premiera serii i kto znajdzie się w obsadzie?
W tym artykule: „Kontrola” – międzynarodowy przebój YouTube’a z Polski „Kontrola” – o czym jest serial? „Kontrola” sezon 2. – obsada i twórcy „Kontrola” 2. sezon - gdzie oglądać online? „Kontrola” sezon 2. – kiedy premiera nowych odcinków? „Kontrola” – zwiastun 2. sezonu „Kontrola” – międzynarodowy przebój YouTube’a z Polski Serial autorstwa Nataszy Parzymies, studentki Warszawskiej Szkoły Filmowej, powstał jako etiuda szkolna. W 2018 r., kiedy pojawil się na YouTube, nikt chyba nie spodziewał się, jaką furorę opowieść o Natalii i Majce zrobi w sieci. „Kontrola” podbiła internet – wszystkie osiem odcinków zostało wyświetlonych w sumie ponad 66 milionów razy. Serial został doceniony m.in. za poruszające przedstawienie tematyki LGBTQIA i nieheteronormatywnej relacji. „Kontrola” ma fanów na całym świecie - najwięcej w Brazylii, Indii i USA. Wielokrotnie pokazywana była na polskich i zagranicznych festiwalach filmowych. „Kontrola” – o czym jest serial? „Kontrola” mówi o przypadkowym spotkaniu dwóch dziewczyn, które kiedyś łączyło wielkie uczucie. Majka i Natalia wpadają na siebie przypadkiem podczas kontroli bezpieczeństwa na lotnisku. Wracają dawne wspomnienia, znów pojawiają się silne emocje. Trudne wyznania, studenckie życie, pędząca Warszawa i nieprzespane noce – to wszystko zachwyciło miliony ludzi. „Kontrola” – o czym jest polski serial 20-letniej Nataszy Parzymies? Obejrzało go już miliony osób! Natasza Parzymies nakręciła 2-minutową etiudę szkolną „Kontrola” na zaliczenie, a następnie opublikowała ją w serwisie YouTube. Dzisiaj to miniserial, który obejrzało miliony osób z całego świata i ma świetne recenzje. „Kontrola” sezon 2. – obsada i twórcy Za scenariusz i reżyserię 2. sezonu serialu „Kontrola” odpowiada niezmiennie Natasza Parzymies. W rolach Natalii i Majki ponownie wystąpią Adrianna Chlebicka i Ewelina Pankowska. Na ekranie gościnne pojawią się m.in. Magdalena Boczarska („Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej") i Cezary Żak („Miodowe lata”). „Kontrola” 2. sezon - gdzie oglądać online? „Kontrola” to serial, który można oglądać online – od 2018 r. w serwisie YouTube, gdzie wszystkie osiem odcinków miało swoje premiery i dystrybucję. Od września 2021 r. losy Majki i Natalii można śledzić również na platformie streamingowej Player.pl. Z racji na olbrzymią popularność produkcja będzie miała swoją kontynuację – 2. sezon będzie dostępny na VOD Player. Netflix: najlepsze filmy, seriale i programy o tematyce LGBT+ w ofercie serwisu Na Netflixie nie brakuje produkcji z bohaterami, którzy reprezentują osoby o odmiennej orientacji seksualnej i tożsamości płciowej. Sprawdź, które z nich naprawdę warto obejrzeć! „Kontrola” sezon 2. – kiedy premiera nowych odcinków? Kontynuację losów Natalii i Majki zobaczymy jeszcze w tym roku. Premiera 2. sezonu miniserii zaplanowana została na 21 grudnia. Nowe odcinki będą pojawiać się na platformie Player dwa razy w tygodniu. „Kontrola” – zwiastun 2. sezonu W 2. sezonie miniserialu Parzymies drogi Natalii i Majki ponownie się skrzyżują. Majka za chwilę wyjeżdża na studia do Hiszpanii, Natalia próbuje się uporać z kłopotami w związku. Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, więc atmosfera sprzyja refleksji. Czy dziewczyny podejmą walkę o swoje uczucia i szczęście? By poznać odpowiedź na to pytanie, musimy jeszcze trochę poczekać. W międzyczasie obejrzyjmy trailer 2. sezonu serii. View oEmbed on the source website
„Nie znikniemy” – mówią osoby LGBT w reakcji na skierowanie do dalszych prac projektu ustawy „Stop LGBT”, za którym stoi Kaja Godek
W naszym kraju po raz kolejny rządzące i rządzący pokazują, że za nic mają prawa człowieka. Że zamiast bronić mniejszości, wyrównywać prawa, to je odbierają, dyskryminują.
W tym artykule: „Stop LGBT” – o co chodzi w projekcie, który firmuje Kaja Godek Polska nagminnie łamie prawa człowieka Jesteś osobą LGBT i potrzebujesz wsparcia? Tutaj możesz je znaleźć: Z jednej strony wściekłość po tym, co wydarzyło się wczoraj w Sejmie i to w Tęczowy Piątek. Z drugiej - determinacja, by walczyć o swoje prawa. Bo każdy z nas niezależnie od płci, orientacji, rasy, wyznania powinien mieć w XXI wieku, w środku Europy równe prawa. Równe prawa, by kochać, by manifestować. „Nie znikniemy” – mówią osoby LGBT+. I dodają, że „miłość zawsze zwycięża”. „Stop LGBT” – o co chodzi w projekcie, który firmuje Kaja Godek [Trigger warning: homofobia] Fundacja Życie i Rodzina, która ponoć walczy o dzieci nienarodzone, wręcz może o niepoczęte, a zupełnie gdzieś ma te, które są narodzone, a te LGBT po prostu szykanuje, przygotowała obywatelski projekt ustawy nazywany „Stop LGBT”. W zarządzie fundacji jest Kaja Godek, która od lat działa przeciwko kobietom i osobom LGBT, słynie ze swojej homofobii. Tym razem chce nowelizacji ustawy z 2015 roku o prawie do zgromadzeń. Projekt nowelizacji został złożony w sierpniu tego roku, podpisało się pod nim 140 tysięcy osób a podpisy były zbierane głównie w kościołach. Kai Godek i innym osobom z fundacji zależy, by zakazać demonstracji, podczas których według niej dochodzi do „propagowania orientacji seksualnych innych niż heteroseksualizm”, „kwestionowania małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny”, „propagowania aktywności seksualnych dzieci i młodzieży przed ukończeniem 18. roku życia”. Chodzi jej o marsze równości, które są bardzo ważną realizacją obywatelskich swobód, próbą walki z homofobią, jak i walki o równość. Szkoda, że nie mamy zakazu demonstracji propagujących faszyzm. Polska kolejny raz okazuje się być najbardziej homofobicznym krajem w Unii Europejskiej W rankingu ILGA-Europe mierzącym poziom równouprawnienia osób LGBTI w Europie nasz kraj drugi rok z rzędu zajął niechlubne miejsce. Polskie prawo jest najbardziej homo- i transfobiczne w Unii Europejskiej. Polska nagminnie łamie prawa człowieka W czwartek (28 października) wieczorem w Sejmie odbyło się pierwsze czytanie wspomnianego obywatelskiego projektu ustawy. Nie chcę przytaczać czwartkowej "dyskusji" nad projektem, bo był to festiwal homofobii, przekłamań. Włodzimierz Czarzasty podsumował: Wysłuchałem najbardziej obrzydliwego wystąpienia w Sejmie przez dwa lata, jak w tym Sejmie siedzę. Z kolei Anna Maria Żukowska z Lewicy uznała, że projekt Fundacji Życie i Rodzina to splunięcie w twarz jej oraz milionom ludzi w naszym kraju. Jestem Polką, jestem matką i osobą nieheteronormatywną. Leczymy się w tych samych szpitalach i być może na cmentarzach będziemy leżeć w sąsiednich mogiłach. Słowem: jesteśmy ludźmi - dodała Żukowska. Natomiast posłanka KO Magdalena Filiks podkreśliła, że homofobiczna propaganda rządzących i fanatycznych organizacji jak tak Godek doprowadza do tego, ze młode osoby nieheteronormatywne borykają się z nieakceptacją ze strony społeczeństwa, mają problem też z samoakceptacją, podejmują próby samobójcze. Zatem Godek i reszta mają krew tych dzieci na rękach. Tyle co do czwartku wystarczy. To naprawdę niewyobrażalne, że w polskim Sejmie przyzwala się na jawną mowę nienawiści, że są tam osoby szerzące kłamstwa, nie mające pojęcia o tym, co mówią i jak poważne konsekwencje mogą mieć ich słowa. Projekt Fundacji Życie i Rodzina powinien zostać odrzucony już na wstępie. Tymczasem, niestety, Sejm zdecydował wczoraj (29 października) o skierowaniu go do dalszych prac w komisji administracji i spraw wewnętrznych. Można mieć tylko nadzieję, że utknie tam jak wiele innych obywatelskich projektów. Tęcza nie obraża! Zapadł wyrok w sprawie aktywistek W Sądzie Rejonowym w Płocku zapadł dziś wyrok w sprawie „tęczowej” Matki Boskiej Częstochowskiej. Aktywistki posługujące się jej wizerunkiem zostały uniewinnione. Mimo wszystko nie można jednak obojętnie patrzeć na tego typu sprawy, bo to godzenie się na jawną przemoc, stawanie po stronie oprawców. Bo to przyzwalanie rządzącym na odbieranie nam swobód obywatelskich. Dziś osoby LGBT, za chwilę inna grupa, kolejne dyskryminacje, zakazy. Zresztą wystarczy wspomnieć to, co stało się z zakazem aborcji, jak głos i prawa kobiet zostały podeptane. Czy Polska w takim stanie to horror, do którego przywykamy? Ja staram się mieć w głowie osobiście może idealistyczne, ale jednak dające mimo wszystko siłę do działania, hasła w duchu „miłość zawsze zwycięża”, „miłość nie wyklucza” i trzymając się tego, nie przestawać działać. Bo wszyscy jesteśmy ludźmi, wszystkim nam należą się szacunek i równe prawa, a na mowę nienawiści nie może być więcej miejsca! Bo, jak wiemy z lekcji historii, to od niej wszystko, co najgorsze, się zaczyna... Jesteś osobą LGBT i potrzebujesz wsparcia? Tutaj możesz je znaleźć: Telefon Zaufania Lambdy Warszawa: 22 628 52 22 Całodobowy telefon zaufania dla dzieci i młodzieży fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, bezpłatna i anonimowa pomoc: tel. 116 111 Całodobowy telefon zaufania Niebieska Linia dla osób doświadczających przemocy: tel. 800 12 00 02 Młodzieżowy Telefon Zaufania Ponton: 22 635 93 92 Bezpłatne wsparcie psychologiczne Kampanii Przeciw Homofobii. Umów się na konsultacje: bezpieczniej@kph.org.pl Mailowe wsparcie psychologiczne Lambdy Warszawa: poradnictwo@lambdawarszawa.org Mailowe wsparcie dla chrześcijan LGBTQ „Wiara i tęcza”: wsparcie@wiaraitecza.pl Zdalne konsultacje psychologiczne Krakowskiego Centrum Równości Dom EQ. Zgłoszenia mailowe na adres: wsparcie@znakirownosci.org.pl
Już niebawem premiera „Prince Charming” – polskiej wersji programu „Kawaler do wzięcia” dla osób LGBT. Zobaczcie zwiastun!
TVN wyprodukuje polską wersję „Finding Prince Charming”, czyli amerykańskiego formatu telewizyjnego z 2016 roku będącego gejowską wersją „Kawalera do wzięcia”. W obecnej sytuacji w Polsce, kiedy osoby LGBT wciąż są dyskryminowane i marginalizowane program zapewne wzbudzi emocje, ale miejmy nadzieję, że również wpłynie pozytywnie na walkę z uprzedzeniami i stereotypami. Premiera już niebawem – znamy datę i mamy zwiastun. Wiemy też, kto poprowadzi program.
W tym artykule: „Finding Prince Charming” – o czym jest program „Kawaler do wzięcia” dla osób LGBT – co wiemy o nowym polskim reality show „Prince Charming” Polska – Zwiastun i data premiery „Kawaler do wzięcia” – kto poprowadzi show? Kim jest Aggie – prowadząca randkowe show „Finding Prince Charming” Jak znaleźć księcia z bajki? Wiele osób się nad tym zastanawia. I choć tytuł amerykańskiego programu stacji Logo trąci kliszą, to trzeba przyznać, że tego typu formaty oparte na poszukiwaniu przede wszystkim miłości, życiowych partnerek i partnerów obecnie w telewizji świetnie się sprawdzają i cieszą dużą popularnością. Wciąż ekscytuje nas oglądnie cudzego życia, a zwłaszcza miłosnych perypetii. „Finding Prince Charming” – o czym jest program W 2016 roku portal Queer.pl z entuzjazmem donosił o powstaniu Finding Prince Charming i ubolewał, że nie ma polskiej wersji. Bo skoro był polski Kawalera do wzięcia, gdzie 25 dziewczyn walczyło o względy jednego faceta, to dlaczego nie ma być i wersji dla osób LGBT? To coś świeżego i potrzebnego w polskiej rzeczywistości. Przypomnijmy, że Finding Prince Charming opiera się na tym, że 13 mężczyzn zabiega względy jednego kawalera czy też dokładnie mówiąc: księcia. Bohaterowie programu zamknięci są z nim w jednym domu. Książe odbywa zarówno spotkania grupowe, jak i indywidualne randki z potencjalnymi chłopakami. Finalnie musi wybrać musi zdecydować się na jedną osobę, z którą będzie próbował stworzyć związek po zakończeniu programu. „Kawaler do wzięcia” dla osób LGBT – co wiemy o nowym polskim reality show Jakiś czas temu pojawiły się plotki, że polska wersja „Prince Charming” to tylko kwestia czasu. Osoby z produkcji ujawniły, że trwają castingi, a „a rekrutacja odbywała się przede wszystkim na Instagramie”. Również o nasze uszy obiło się, że nasi znajomi dostawali propozycje udziału w programie. Pod uwagę brane były oczywiście wyoutowane osoby. Mówiło się też, że zdjęcia do polskiej wersji Prince Charming mają ruszyć już w maju. A także, że emisja ma być wyłącznie na TVN-owskim Playerze. „Prince Charming” Polska – Zwiastun i data premiery W plotkach było więcej niż ziarenko prawdy, bo TVN podał właśnie datę premiery show. I do sieci wypuścił zwiastun. „Prince Charming” w polskim wydaniu obejrzymy szybciej niż się spodziewacie. Pierwszy odcinek ukaże się we wtorek, 12 października 2021roku – zgodnie z zapowiedzią na Playerze. Czego się spodziewać? Obejrzyjcie zwiastun. Dodamy tylko, że w pierwszej edycji polskiego „Prince Charming” miłości szukać będzie 34-letni Jacek Jelonek, który wymarzonego partnera będzie szukał wśród 13 kandydatów. Wszyscy zamieszkają w przestronnej willi w słonecznej Hiszpanii. Trudno więc o lepsze warunki do randkowania. View oEmbed on the source website „Kawaler do wzięcia” – kto poprowadzi show? Prowadzącym amerykańskiej wersji jest amerykański piosenkarz Lance Bass, najlepiej chyba znany z bycia członkiem zespołu NSYNC. Jest też wyoutowanym gejem, który działa na rzecz społeczności LGBT. W Polsce według nieoficjalnych doniesień w roli gospodyni show miała pojawić się Martyna Kondratowicz, która była uczestniczką pierwszej edycji Hotelu Paradise. Niedawno jednak w programie Dzień dobry TVN ogłoszono oficjalnie, komu powierzono tę rolę. Prowadzącą polską wersję Finding Prince Charming została influencerka Aggie, czyli właściwie Agnieszka Lal. Jako osiemnastolatka wyjechała z Polski do Australii. Dziś mieszka w Los Angeles, gdzie jest najbardziej rozpoznawalna. Kim jest Aggie – prowadząca randkowe show „Finding Prince Charming” Aggie obserwowana jest na Instagramie przez 802 tys. osób i znana głównie ze swojej działalności w social mediach. Jest autorką książki #Instatravel, jak i właścicielką marki z kostiumami kąpielowymi. Co istotne, jako nastolatka zaliczyła przygodę z telewizją w kultowym programie Rower Błażeja (TVP1). To jest tak naprawdę ogromny zaszczyt, na pewno też ogromne wyzwanie - powiedziała o swoim udziale w programie Aggi na antenie DDTVN. - Jestem tylko prowadzącą, więc liczę na to, że będę tylko tłem dla pięknej historii miłości. Będzie 13 uczestników, którzy szukają prawdziwej miłości, mamy naszego głównego kawalera i liczę na to, że to oni będą gwiazdami programu, a ja będę im tylko pomagać znaleźć tę miłość – dodała. Będziecie oglądać?
Małżeństwa jednopłciowe i związki partnerskie mają być uznawane w całej UE – Parlament Europejski przyjął rezolucję
14 września Parlament Europejski ogłosił obowiązek akceptacji związków partnerskich i małżeństw jednopłciowych na terenie całej Unii Europejskiej. Komisja Europejska została zobligowana do podjęcia działań przeciwko krajom, które dyskryminują mniejszości seksualne, wśród nich znajdują się m.in. Polska, Węgry oraz Rumunia.
W tym artykule: Rezolucja Unii Europejskiej w sprawie osób LGBT+ Małżeństwa jednopłciowe i związki partnerskie według Unii Europejskiej Europosłowie i europosłanki podjęli działania mające na celu obronę praw osób LGBT+. Prawa te są zagrożone w kilku krajach europejskich: w Polsce, na Litwie, Łotwie, w Słowacji, Bułgarii i Rumunii. Związki jednopłciowe w tych państwach nie są akceptowane, co jest niezgodne z prawami człowieka. Rezolucja Unii Europejskiej w sprawie osób LGBT+ W wymienionych krajach, jak również w Grecji, Czechach, Chorwacji, na Węgrzech oraz Cyprze osoby tej samej płci nie mogą posiadać dziecka. W sytuacji, gdy nie uznaje się osób dorosłych wymienionych w akcie urodzenia dziecka za jego prawnych rodziców, a ich rodziny przenoszą się pomiędzy państwami członkowskimi, takie dzieci uznawane są za „bezpaństwowe”. Dlatego przedstawiciele Parlamentu Europejskiego chcą, by tego typu rodziny były traktowane tak samo na terenie całej Unii Europejskiej, oraz by swobodnie mogły się po niej poruszały. Polska kolejny raz okazuje się być najbardziej homofobicznym krajem w Unii Europejskiej W rankingu ILGA-Europe mierzącym poziom równouprawnienia osób LGBTI w Europie nasz kraj drugi rok z rzędu zajął niechlubne miejsce. Polskie prawo jest najbardziej homo- i transfobiczne w Unii Europejskiej. Małżeństwa jednopłciowe i związki partnerskie według Unii Europejskiej Dokument podkreśla, że małżeństwa lub związki partnerskie, które zostały zawarte w jednym państwie UE, powinny być uznawane we wszystkich państwach członkowskich tak samo. To tyczy się również małżeństw i związków osób jednej płci. Za uchwały anty-LGBT i dyskryminację tych środowisk, mają zostać wyciągnięte konsekwencje sądowe i finansowe. Europosłowie przywołali trudną sytuację osób nieheteronormatywnych w Polsce i na Węgrzech. Inna instytucja, Komisja Europejska, ma nałożyć kary na nietolerancyjne i niestosujące się do rezolucji państwa członkowski. Pod wpływem obaw o utratę środków, niektóre polskie województwa rozważają wycofanie się z poniżających dla naszego kraju uchwał anty-LGBT lub przeformułowanie ich. Dodajmy, że minął już termin, w którym samorządowcy mieli złożyć wyjaśnienia do Komisji Europejskiej w sprawie tychże uchwał. Jak się żyje homoseksualnym dziewczynom w Polsce? To dobre pytanie, zwłaszcza że w ostatnich miesiącach zaostrzyły się homofobiczne nastroje w naszym kraju. Sprawdzamy zatem, z jakimi problemami mierzą się lesbijki i o jakim świecie marzą.
Radne i radni podjęli decyzję: Małopolska wolna od LGBT
Małopolska dołącza do niechlubnego grona regionów „wolnych od LGBT”. Radne i radni Sejmiku Województwa Małopolskiego zagłosowali za odrzuceniem wniosku o uchylenie „deklaracji anty-LGBT”, którego domagała się Komisja Europejska. Za uchyleniem było 14 radnych, przeciw 23.
W tym artykule: Przebieg obrad Sejmiku Województwa Małopolskiego Nowa uchwała w sprawie osób LGBT w Małopolsce 19 sierpnia radne i radni podjęli decyzję w sprawie uznania Małopolski za strefę „wolną od LGBT”. Konsekwencje mogą kosztować region miliardy euro z funduszy unijnych. Zagrożone jest również rozliczenie środków z lat 2014-2020. Przebieg obrad Sejmiku Województwa Małopolskiego Trwająca cztery godziny debata Sejmiku Województwa Małopolskiego odbyła się w emocjonującej atmosferze. Uchylenie dotyczyło sprawy podniesionej 29 kwietnia 2019 r. o „sprzeciwie wobec wprowadzenia ideologii LGBT do wspólnot samorządowych”. W związku z domaganiem się przez Komisję Europejską odrzucenia wniosku, debatę zaplanowano na środę18 sierpnia 2021, jednak z powodów problemów technicznych przeniesiono ją na następny dzień – 19 sierpnia. Podczas obrad padały zdania świadczące o homofobicznych zapatrywaniach radnych, którzy jak twierdzą „nie chcą wyrzec się swoich wartości”, a społeczność LGBT+ porównują do komunizmu. Wybrzmiały również głosy pozytywne, które proponowały uchylenie uchwały, by nie wiązać Małopolski z homofobią oraz dyskryminacją. Nie były one jednak wystarczające. 23 osoby stanowiły większość i w ten sposób odrzucono wniosek. Efektem może być utrata 2,5 mld euro z funduszy unijnych. Jak podkreślają przedstawicielki i przedstawiciele Kampanii Przeciw Homofobii (KPH): tzw. uchwała anty-LGBT nadal będzie dyskryminować setki tysięcy osób LGBT, a Unia Europejska na dyskryminację się nie godzi. Głosując za uchwałą hańby radne i radni PiS odrzucili fundamentalne wartości, na których opiera się Unia Europejska, jakimi są poszanowanie godności ludzkiej i poszanowanie praw człowieka, w tym praw mniejszości. Polska kolejny raz okazuje się być najbardziej homofobicznym krajem w Unii Europejskiej W rankingu ILGA-Europe mierzącym poziom równouprawnienia osób LGBTI w Europie nasz kraj drugi rok z rzędu zajął niechlubne miejsce. Polskie prawo jest najbardziej homo- i transfobiczne w Unii Europejskiej. Nowa uchwała w sprawie osób LGBT w Małopolsce Niektórzy twierdzą, że deklaracja o „sprzeciwie wobec wprowadzenia ideologii LGBT” została źle zrozumiana. Dlatego przed zakończeniem posiedzenia padł pomysł, by przyjąć nowy wniosek zamiast uchylania poprzedniego. Nie wiadomo jednak, czy i kiedy powstanie nowa deklaracja, a także co będzie zawierać. Czy Małopolska straci fundusze z Unii? Jak na razie, szansę na to są bardzo duże. Póki co możemy mówić zdecydowanie o poważnym kryzysie praw człowieka we wspomnianym regionie i powielaniem niezwykle szkodliwej retoryki, która odczłowiecza, zamiast ludzi widzi wyimaginowaną ideologię. Tęcza nie obraża! Zapadł wyrok w sprawie aktywistek W Sądzie Rejonowym w Płocku zapadł dziś wyrok w sprawie „tęczowej” Matki Boskiej Częstochowskiej. Aktywistki posługujące się jej wizerunkiem zostały uniewinnione.
Jolanta Ogar-Hill i Esperanza Hill będą miały dziecko! Kiedy zostaną mamami?
Żeglarka i medalistka olimpijska, aktywna działaczka na rzecz praw osób LGBT, Joalnta Ogar-Hill podzieliła się radosną nowiną ze swoimi fankami i fanami! Co wiemy o płci dziecka i terminie porodu?
Jolanta Ogar-Hill to nie tylko wspaniała zawodniczka, która z Letnich Igrzysk Olimpijskich Tokio 2020 przywiozła srebrny medal wraz z partnerką Agnieszką Skrzypulec. Jola od dłuższego już czasu aktywnie wspiera osoby LGBT w Polsce, m.in. biorąc udział w akcji Kampanii Przeciw Homofobii (KPH) #SportPrzeciwHomofobii. Jola (39 l.), która pochodzi z Łysej Góry w Małopolsce, jest wyoutowaną lesbijką i od 2018 roku żoną Hiszpanki Esperanzy Chuchie Hill, z którą na co dzień żyją na należącej na słonecznej Majorce. Jolanta Ogar-Hill z żoną oczekują narodzin pierwszego dziecka! Kilka dni temu Jola udzieliła wywiadu Pawłowi Smoleńskiemu, który ukazał się na łamach Vogue.pl. Tak opowiadała o swojej miłości: Nie wolno się wstydzić miłości. Trzeba się cieszyć, bo się kocha. Ja nic innego nie robię. Choć dziennikarz sugerował jej, że to odwaga kochać dziewczynę i że daje ona otuchę innym osobom LGBT, Jola odpowiedziała: oj tam. Co więcej, przyznała, że teraz, po olimpijskiej harówce, czas poświęcić więcej czasu rodzinie, i podzieliła się radosną nowiną, że wraz z Chuchie szykują się na przyjście na świat córeczki! Jesteśmy w szóstym miesiącu ciąży. Jola i Chuchie marzą, by wychować córeczkę na szczęśliwą, będącą sobą kobietę. Jak Chuchie i ja - podkreśliła Jola, pytana o to, jak wyobraża sobie przyszłość swojego dziecka. Przyszłe mamy wybrały też imię dla dziewczynki, o czym olimpijska medalistka opowiedziała Newsweekowi. Będzie to Hunter Michelle Ogar-Hill, choć w Polsce zapewne Hanka, Hania. Imię zainspirował film Paris, Texas, który lubi żona Joli. Kim jest Esperanza Hill? Kim jest żona Joli Ogar, zwana Chuchie Esperanza Hill? To reżyserka. Poznały się z Jolą, kiedy Esperanza była w trakcie realizacji swojego filmu o żeglarstwie. Wszystko działo się na Majorce. Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020: Polki rozwalają system! Kolejne medale trafiają w ręce polskich zawodniczek!
Emma Corrin jest osobą niebinarną. Gwiazda „The Crown” ogłasza: „ruszam w podróż w dobrą stronę”
25-letnia gwiazda znana z roli księżnej Diany w hicie Netflixa opublikowała na swoim instagramowym koncie piękne zdjęcia ze specjalnymi taśmami spłaszczającymi biust. Zmieniła także swoje zaimki na they/them.
W tym artykule: Emma Corrin opublikowała wymowne zdjęcia na Instagramie co do swojej tożsamości Emma Corrin jest osobą niebinarną Zaimki neutralne płciowo Emma Corrin opublikowała wymowne zdjęcia na Instagramie co do swojej tożsamości Odtwórczyni roli młodej księżnej Diany w serialu „The Crown”, Emma Corrin, podzieliła się ze swoimi obserwatorkami i obserwatorami na Instagramie piękną czarno-białą sesją. Możemy zobaczyć gwiazdę Netflixa na zdjęciach między innymi z bokserskimi taśmami, które oplatają jej piersi. W opisie pod zdjęciem (zobaczysz je w galerii na górze strony) Emma wyjaśnia, że wraz z fotografem Davidem-Simonem Dayanem wykorzystali podczas sesji taśmy wykorzystywane przez bokserów, ponieważ było to jakiś czas temu i aktorka była dopiero przed zakupem swojego pierwszego bindera stworzonego z myślą o spłaszczaniu piersi. Jak dodała, ten pierwszy zamówiła od marki specjalizującej się w binderach dla osób transpłciowych, które w bezpieczny i wygodny sposób pozwalają na zmianę kształtu klatki piersiowej. Emma dodała w poście, że rozpoczyna nową podróż w swoim życiu, ale że jest to podróż w dobrą stronę. Przyznała, że sporo zatem u niej zmian, zwrotów akcji, ale są one dobre, akceptuje je i liczy na akceptację ze strony innych osób, z którymi zdecydowała się podzielić swoją intymną sesją i tak kluczową dla niej sprawą. Emma Corrin jest osobą niebinarną Jakiś czas temu Emma podzieliła się w swoich mediach społecznościowych zdjęciem z sesji ślubnej, pod którym nazwała się queerową panną młodą. Był to pierwszy sygnał tego, że czuje się częścią społeczności queerowej, jednak nie zdradziła nic więcej. Pamiętajmy, że to zawsze indywidualna decyzja konkretnej osoby, kiedy i czy w ogóle zechce podzielić się ze światem informacjami na temat swojej tożsamości. Gwiazda zmieniła również swoje zaimki w opisie konta na Instagramie przy okazji publikacji wspomnianej sesji z bokserskimi owijkami. Zaznaczyła, że można zwracać się do niej she/they. A więc albo w rodzaju żeńskim, albo stosując neutralny płciowo zaimek, który nie ma jeszcze odpowiedniego tłumaczenia w języku polskim (choć mamy już wersje języka neutralnego płciowo i przykłady jego użycia). Tym samym podkreśliła, że jest osobą niebinarną, a co za tym idzie nie wpisuje się w podział na kobiety i mężczyzn. W naszym kraju osoby niebinarne stosują wymiennie bez hierarchizowania i niezależnie od płci przypisanej im przy urodzeniu zaimki męskie i żeńskie lub właśnie te neutralne płciowo (neytratywy). Zatem możemy powiedzieć/napisać: Emma Corrin zmianiła swoje zaimki. Albo: Emma Corrin zmieniło zaimki. Więcej na ten temat znajdziecie na świetnym koncie na Instagramie @neutratywy. Zaimki neutralne płciowo O zaimki warto pytać. Jak to zrobić najprościej? Zapytajmy nowo poznane osoby, jak chciałyby, aby się do nich zwracać. Można tu zastosować analogię z imionami/przydomkami. Skoro respektujemy to, jak ktoś chce, by się do niego zwracać, to tym bardziej wypadałoby respektować to w kwestii zaimków. To podstawa udanych relacji społecznych pełnych szacunku, otwartości i zrozumienia. To naprawdę nic nie kosztuje. Warto wrzucić link do swoich zaimków na swoje profile na portalach społecznościowych – nawet jeśli jesteś cis (= nie trans) i używasz „on” lub „ona” – ponieważ dzięki temu pokazujesz wsparcie dla społeczności trans i normalizujesz podawanie zaimków przez osoby, których zaimki nie są oczywiste - jak czytamy na stronie zaimki.pl. Emma Corrin i Harry Styles zagrają razem w fimie! Zobacz pierwsze zdjęcia z planu „My Policeman” Emma Corrin i Harry Styles zagrają małżeństwo w filmie „My Policeman”, czyli ekranizacji bestsellerowej powieści z motywem LGBT. Do sieci trafił właśnie oficjalny zwiastun od Amazon Studios. Jak autor hitu „Watermelon Sugar” sprawdzi się w opowieści o miłosnym trójkącie? Sprawdź!
Historie są dla wszystkich. #weekenddumy w Storytel
Pride Month, czyli Miesiąc Dumy, trwa w najlepsze. Także platforma Storytel celebruje różnorodność w ramach tęczowej kampanii promującej tematykę LGBTQ+. Co zwróciło naszą uwagę? Choćby oryginalna historia „Ślepa miłość” autorstwa Michała Smyka, choć nie brakuje też „klasyki”.
Każda osoba jest wyjątkowa, wszyscy jesteśmy równi a różnorodność to nasz siła. Ale chyba można pokusić się o stwierdzenie, że tym, co nas łączy, jest miłość do dobrych historii. Na ich opowiadaniu opiera się nasze społeczeństwo. One potrafią pięknie łączyć! Storytel wiec coś na ten temat i zdecydowanie umie dobre historie rozpoznać, dbając przy tym o różnorodność. #weekenddumy w Storytel Dlatego już w ten weekend Storytel stanie się w widoczny sposób bardziej kolorowy. #weekenddumy to akcja wyróżnienia w katalogu platformy tęczowych historii. Tag #LGBTQ grupuje kilkadziesiąt tytułów, w języku polskim i angielskim - od klasyki, jak Portret Doriana Greya, przez reportaż, opowieści fantastyczne, aż do produkcji Storytel Original, Ślepa miłość. O czym opowiada „Ślepa miłość” Michała Smyka? Fabuła autorstwa Michała Smyka, czytana przez Macieja Kowalika i Filipa Kosiora, to opowieść o odnajdywaniu siebie, zarówno w kontekście własnej tożsamości, jak i bycia w związku, ale również w nowym świecie, jakim dla głównego bohatera jest rzeczywistość po utracie głosu. Bohaterami są Kornel i Mikołaj, którym los rzuca pod nogi ogromne wyzwanie, i których miłość może zostać przez nie przygnieciona, albo rozkwitnąć na nowo. Ślepa miłość to pierwsza polska oryginalna produkcja audio, która porusza tematykę LGBTQ+, przy okazji zwracając uwagę na inny problem, jakim jest wykluczenie ze względu na niepełnosprawność. Do współpracy przy oprawie wizualnej Storytel zaprosiło Angelinę Stasiak, która przygotowała graficzną interpretację do audiobooka Ślepa miłość oraz identyfikację akcji #weekenddumy. Historie mają dawać nam przyjemność i umilać nam czas, ale mają również siłę, by zainspirować nas do refleksji. Taka idea przyświeca nam w #weekenddumy. Pod #LGBTQ znajdzie się natomiast wystarczająco tytułów, by móc ich słuchać przez długie miesiące, nie tylko w czerwcu.
Converse daje powód do dumy - nowa kolekcja Pride
Każdy z nas jest wyjątkowy i każdy może czuć dumę. Z siebie, swojego serca i wyglądu. Converse po raz szósty prezentuje kolekcję Pride, która ma być opowieścią o drodze, jaka czeka nas wszystkich. Drodze do poczucia wartości i dumy.
Bądźcie z siebie dumni Ta kolekcja to piękny hołd złożony osobistek podróży każdego człowieka w poszukiwaniu radości i wolności w byciu sobą. Marka Converse po raz kolejny wzmacnia głos przedstawicieli społeczności LGBTQIA+. Do współpracy przy nowej linii poproszono pięciu członków globalnej społeczności All Star - Caleb, Rocio, Tereza, Ty i Xandro. Opierając się na ich osobistych opowieściach życia i historiach tego, jak oni odnaleźli swoją dumę firma stworzyła inspirującą i niezwykłą kolekcję Pride. Kolekcji towarzyszy kolorowa i całkiem odjechana kampania. Zobaczycie postrzępione góry, które przechodzą w swobodnie płynące szczyty i tęczę. A poczujecie radość i akceptację – dla innych i dla siebie. I o to właśnie chodzi! Ta niezwykła kolekcja łączy modele Chuck 70, Chuck Taylor All Star w wersji wysokiej, niskiej i na platformie, nowy model klapek, a także debiutujący w kolekcji Pride model Run Star Hike. Ale wsparcie to przecież nie tylko piękne ubrania i głoszona wszędzie tolerancja. To także realna pomoc. Od czasu pierwszej kolekcji Pride w 2015 roku, Converse przekazał ponad 1,3 miliona dolarów na wsparcie lokalnych i globalnych organizacji LGBTQIA+ (na bezpieczne przestrzenie dla młodzieży LGBTQIA+, edukację oraz niezbędne zasoby potrzebne podczas pandemii COVID-19. W Polsce na przestrzeni ostatnich lat Converse wspiera lokalne organizacje działające na rzecz osób LGBTQIA+ oraz queerowe media. Dziękujemy za wspieranie tych, którzy potrzebują akceptacji, miłości i dumy! Kolekcja Pride startuje pod koniec maja na stronie Converse.pl i w sklepach stacjonarnych Converse.
Gdzie po flagi? Spot Kampanii Przeciw Homofobii obnaża brak praw dla osób LGBT
Glamour.pl patronuje spotowi KPH stworzonemu na tegoroczny #MiesiącDumy. Myśl przewodnia? Z tęczowymi flagami jest w Polsce jak z równymi prawami dla osób LGBT – powinny być, a ich nie ma.
Czy jeden dzień na kupienie tęczowej flagi to nie za dużo? Takie zadanie miało przed sobą 8 osób, które możemy zobaczyć w nowym wideo Kampanii Przeciw Homofobii „Gdzie po flagi?”. I okazało się to zadaniem bardzo trudnym do wykonania! Bohaterki i bohaterowie spotu KPH Dwie przyjaciółki, młody mężczyzna z psem, rodzice z dwójką dzieci, ekscentryk, który nic nie mówi, tylko śpiewa i jedno zadanie. Czy uda im się zorganizować tęczowe flagi, by celebrować Miesiąc Dumy (Pride Month). Obchodzimy go w czerwcu na całym świecie. Jest to moment, kiedy z jednej strony afirmujemy różnorodności, a z drugiej przypominamy, że walka trwa, że społeczność LGBT wciąż w wielu miejscach na świecie, w tym w Polsce, nie ma zapewnionych równych praw. View oEmbed on the source website O czym opowiada spot KPH „Gdzie po flagi?” Bohaterki i bohaterowie spotu KPH poszukują tęczowych flag pod czujnym okiem kamery. Przeszukują szafy i pawlacze, bo przecież ta flaga gdzieś tu była. Szukają w sieci sklepów z tęczowym asortymentem i szybką dostawą. Szukają także na mieście. A przy okazji opowiadają, dlaczego chcą wywiesić flagę w swoim oknie, co dla nich znaczy Miesiąc Dumy. Dla Pawła - aktora, który coming out ma za sobą - to sposób na pokazanie światu, że osoby LGBT istnieją. Olga – współwłaścicielka salonu Nailed It - flagą chce wysłać innym sygnał, że u niej mogą czuć się bezpiecznie. Dla Ewy i Adriana tęczowa flaga to symbol walki o wolność, co w prostych słowach tłumaczą swoim córeczkom mówiąc, że „trzeba dbać o to, żeby wszyscy czuli się dobrze”. Sytuacja osób LGBT w Polsce Niestety w naszym kraju prawa osób LGBT wciąż praktycznie nie istnieją. Jak niedawno się mogliśmy i mogłyśmy przekonać, w rankingu ILGA-Europe mierzącym poziom równouprawnienia osób LGBTI w Europie nasz kraj drugi rok z rzędu zajął niechlubne miejsce. Polskie prawo okazało się być najbardziej homo- i transfobiczne w Unii Europejskiej. Mogliśmy dowiedzieć się na tej podstawie, że konsekwentnie oddalamy się od krajów UE w kierunku Rosji, Białorusi i Armenii - krajów o najbardziej homo- i transfobicznym prawodawstwie w Europie, jak alarmowało właśnie KPH. O co walczy społeczność LGBT w Polsce? Prawo do zawierania związków partnerskich i małżeńskich przez pary osób tej samej płci Wprowadzenie ustawy o uzgodnieniu płci Nowelizację Kodeksu karnego, tak by chronił osoby LGBT przed przemocą motywowaną homo- i transfobią Zakaz prowadzenia eksperymentujących na osobach LGBT pseudoterapii konwersyjnych Wprowadzenie do podstawy programowej treści związanych z równym traktowaniem i przeciwdziałaniem dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, tożsamość płciową, ekspresję płciową i cechy płciowe Respektowanie przez polskie władze przepisów unijnych chroniących osoby LGBT przed dyskryminacją Polska kolejny raz okazuje się być najbardziej homofobicznym krajem w Unii Europejskiej W rankingu ILGA-Europe mierzącym poziom równouprawnienia osób LGBTI w Europie nasz kraj drugi rok z rzędu zajął niechlubne miejsce. Polskie prawo jest najbardziej homo- i transfobiczne w Unii Europejskiej. Dlaczego warto wywiesić tęczową flagę? W Warszawie w wielu oknach czy na balkonach tęczowe flagi powiewają przez cały rok. I od razu robi się cieplej na sercu. Choć to niby tylko symbol. Ale widzimy, że dla ludzi równość i prawa człowieka to coś ważnego i chcą to pokazać. Z wideo KPH płynie też przekaz, jak ważne w walce o równość jest zaangażowanie wszystkich - zarówno osób LGBT, jak i sojuszniczek i sojuszników. Stąd padające na koniec filmu mobilizujące do działania pytanie „A Ty dlaczego wywiesisz tęczową flagę?”. Z tęczowymi flagami jest w Polsce trochę jak z równymi prawami dla osób LGBT - powinny być powszechnie dostępne dla wszystkich, a ich nie ma - mówi Cecylia Jakubczak z Kampanii Przeciw Homofobii i dodaje - Dlatego ogłaszamy w czerwcu wielką mobilizację. Niech każda osoba, która świętuje Miesiąc Dumy, wywiesi tęczową flagę, zrobi zdjęcie i umieści je w mediach społecznościowych z hasztagiem #MiesiącDumy. Wspólnie wywalczymy równość, ale musimy się angażować! Kampania Przeciw Homofobii przez cały czerwiec będzie udostępniać na swoim profilu na Instagramie zdjęcia z tęczowymi flagami, których autorzy/ki użyją hasztagu #MiesiącDumy i otagują @kph_official. Dołączycie?