Glamour
type: channel
link: https://www.glamour.pl
date: 2025-11-02T06:30:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Nieustanne porównywanie się w social mediach rujnuje związki i przyjaźnie. To „comparison trap”
items: Dlaczego nie potrafisz odejść, mimo, że w twoim związku jest burzliwie? Tak działa mechanizm trauma bond
items: Gdy partner nie słucha, tylko analizuje. Dlaczego intelektualiści bywają najtrudniejszymi partnerami emocjonalnie?
items: To nie związek, ale też nie przyjaźń. „Prawie miłość”potrafi ranić bardziej niż jej brak
items: Brzmi niepokojąco, ale jeszcze nie pora na panikę. Co naprawdę oznacza, gdy partner mówi: „potrzebuję przestrzeni”?
items: Jak wygląda „emocjonalny hangover” po relacji? I dlaczego często mylimy go z tęsknotą
items: „On nie krzyczy, nie zdradza, ale coś jest nie tak”. To najtrudniejszy do rozpoznania typ toksycznego faceta
items: Nie każdy „zimny partner” jest toksyczny. Czasem po prostu inaczej okazuje uczucia
items: Prowadzący „Love is blind” szczerzy jak nigdy! Zosia Zborowska i Andrzej Wrona zdradzili, na co przymykają oko w swoim związku
items: Jeśli partner odpowiada w ten sposób na twoje pytania, to znak, że ukrywa coś ważnego
items: Stonewalling w związku – cichy niszczyciel. Jak go poznać i jak się przed nim chronić?
items: Jesteś zmęczona po rozmowie z partnerem? Wcale nie przesadzasz – twój mózg wysyła sygnał ostrzegawczy
items: Miłość w czasach online. Zawróci ci w głowie, a potem cię zniszczy – uważaj na ten nowy trend!
items: Oto najgorszy typ partnera. Dobrze się maskuje, ale zdradzamy, po czym go poznać
items: Związek kończy się nie wtedy, gdy brakuje miłości, ale gdy brakuje tej jednej rzeczy
items: Kiedy w związku pada to zdanie, nic już nie będzie takie samo. Zwiastuje katastrofę
items: Dlaczego niektórzy „zakochują się” dopiero po rozstaniu? Naukowcy mają zaskakujące wytłumaczenie
items: Toksyczny partner nie zabiera ci wolności od razu. Najpierw prosi o tę jedną rzecz
items: „Orbiting” – gdy eks nie znika, tylko krąży wokół ciebie w social mediach
items: Partner chowa cię przed światem? To nie przypadek. To „pocketing”
items: Nie kłócisz się ze swoim partnerem i myślisz, że jesteście związkiem idealnym? Nic bardziej mylnego! To może być niebezpieczne
items: Najgroźniejsze kłamstwa w związku to te, które powtarzasz każdego dnia
items: Jesienny horoskop dla tych dwóch znaków zodiaku jest wyjątkowy. Nagłe uczucie, niespodziewana miłość i wielkie pieniądze
items: Fani „Substancji” pokochają ten nowy film o obsesyjnej miłości. „Nie wiedziałem, gdzie kończę się ja, a gdzie zaczyna się ona”
items: Dominika Dąbrowska rozstała się z mężem tuż przed ślubem! „Nie umieliśmy zaakceptować tego, jacy jesteśmy”
items: „Nie mogę przestać myśleć o moim byłym!”. Ekspertka radzi, co zrobić po rozstaniu! | Kącik miłosny Glamour
items: Czterej „jeźdźcy” rozpadu związku. Kiedy kłótnia to już nie tylko emocje, ale sygnał, że dzieje się coś poważnego
items: Miliony ludzi kasują aplikacje randkowe na rzecz tej jednej „magicznej” metody „meet cute”! Tak poznasz miłość swojego życia
items: On proponuje otwarcie małżeństwa, ona mówi OK. Potem wszystko sypie się jak domek z kart
items: „Chłopak przyjaciółki mnie podrywa. Ja też zaczynam się wkręcać” – psycholożka Magdalena Chorzewska radzi, co robić w takiej sytuacji [Kącik miłosny Glamour]

Nieustanne porównywanie się w social mediach rujnuje związki i przyjaźnie. To „comparison trap”
type: item
date: 2025-11-02T06:29:51.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: News
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Codziennie scrollujesz – niby z nudów, niby z ciekawości. Między przepisem na śniadanie a filmikiem z treningu znajomej wpada zdjęcie jej z partnerem na Santorini. Idealne kadry, uśmiechy, caption „#couplegoals”. W jednej chwili czujesz ukłucie: może mój związek nie jest wystarczająco romantyczny? Może powinnam robić więcej, wyglądać lepiej, mieć ciekawsze życie?
encoded: Ten mechanizm ma swoją nazwę: comparison trap, czyli pułapka porównań. To zjawisko, w którym przestajemy patrzeć na siebie przez pryzmat realnych doświadczeń, a zaczynamy oceniać własną wartość przez filtry cudzych zdjęć. W efekcie nawet bliskie relacje zaczynają tracić równowagę – bo trudno być szczęśliwym obok kogoś, gdy wciąż czujesz, że inni mają lepiej. Dlaczego porównujemy się – nawet jeśli to boli Porównywanie się z innymi to naturalny mechanizm – pomaga nam określać swoje miejsce w świecie. Problem zaczyna się wtedy, gdy mierzymy się nie z rzeczywistością, ale z jej wyretuszowaną wersją. Social media stały się nieustającym katalogiem cudzych osiągnięć: idealnych ciał, udanych związków, bajkowych wakacji. Badania opublikowane w „Computers in Human Behavior” pokazują, że osoby aktywnie korzystające z Instagrama częściej doświadczają spadków samooceny i niezadowolenia ze swojego życia. Każdy idealny post staje się punktem odniesienia – a każda różnica rodzi frustrację. To dlatego, jak zauważają psychologowie, media społecznościowe często zamiast inspirować, potęgują w nas poczucie, że „nie jesteśmy wystarczający”. Kiedy porównanie zamienia się w wyścig relacji Zaczyna się niewinnie: patrzysz na wspólne zdjęcia znajomej z partnerem i myślisz, że ich relacja wygląda lepiej niż twoja. Z czasem te myśli zamieniają się w pytania: czemu mój partner nie wrzuca takich postów, dlaczego nie planujemy takich podróży, czy naprawdę się staramy? Porównania przenikają do codzienności, a związek staje się rywalizacją o „lepszy obrazek”. Podobnie w przyjaźniach – sukcesy znajomych zaczynają wywoływać napięcie, a nie radość. W badaniu Pew Research Center z 2023 roku niemal połowa badanych młodych dorosłych przyznała, że media społecznościowe pogarszają ich relacje, bo trudno im cieszyć się cudzym szczęściem, gdy czują, że sami „nie nadążają”. Skutki w relacjach: od dystansu do rozczarowania Pułapka porównań sprawia, że coraz trudniej być autentycznym. Kiedy stale oceniasz siebie…

GettyImages-2161958268-c697d81.jpg
width: 5175
height: 3450

Dlaczego nie potrafisz odejść, mimo, że w twoim związku jest burzliwie? Tak działa mechanizm trauma bond
type: item
date: 2025-11-02T04:38:48.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Niektóre relacje nie kończą się w momencie rozstania. Choć jedno z partnerów mówi „to koniec”, emocje nadal nie pozwalają odejść. Wracamy, mimo że boli, tłumacząc to miłością, tęsknotą albo nadzieją, że „tym razem się uda”. Jednak często to nie uczucie, lecz przywiązanie do emocji — nawet tych bolesnych — sprawia, że trudno przerwać ten cykl. To właśnie dlatego niektóre powroty potrafią ranić bardziej niż samo odejście.
encoded: W psychologii taki wzorzec nazywany jest trauma bond – czyli więzią, która powstaje wtedy, gdy miłość splata się z bólem i lękiem. Osoba uwikłana w taki związek doświadcza nieustannej huśtawki między czułością a odrzuceniem, nadzieją a rozczarowaniem. Z zewnątrz wygląda to jak namiętna relacja pełna pasji, ale w rzeczywistości to emocjonalne uzależnienie, które trzyma mocniej niż prawdziwe uczucie. Miłość czy uzależnienie emocjonalne? Trauma bond nie rodzi się z dnia na dzień. Zaczyna się od intensywnej więzi, w której wszystko wydaje się wyjątkowe — partner rozumie bez słów, relacja rozwija się błyskawicznie, emocje są skrajne, ale fascynujące. Potem pojawiają się pierwsze zranienia: chłód, krytyka, odrzucenie. Wkrótce po nich – przeprosiny, gesty bliskości, słowa, które gaszą ból i dają poczucie, że „to jednak miłość”. Ten cykl – cierpienie, pojednanie, ulga – działa jak emocjonalny narkotyk. Po każdym bólu przychodzi moment przyjemności, który wzmacnia więź jeszcze bardziej. Z czasem człowiek nie potrafi już odróżnić miłości od uzależnienia, a potrzeba intensywnych emocji staje się silniejsza niż potrzeba spokoju. Dlaczego wracamy, choć wiemy, że to nas niszczy? Ludzie uwikłani w trauma bond zwykle zdają sobie sprawę, że ta relacja im szkodzi. Wiedzą, że nie czują się w niej bezpiecznie, że zaufanie zostało nadwyrężone, a mimo to wracają. Psychoterapeuci tłumaczą, że to nie brak rozsądku, lecz efekt działania chemii mózgu. Wzloty i upadki emocjonalne powodują gwałtowne wyrzuty dopaminy i kortyzolu – hormonów odpowiedzialnych za przyjemność i stres. Po rozstaniu poziom tych hormonów spada, a ciało dosłownie domaga się „kolejnej dawki” emocji. Wtedy tęsknimy nie za osobą, lecz za reakcją, którą w nas wywoływała. To dlatego toksyczna relacja potrafi uzależniać tak samo jak substancje chemiczne – daje krótkotrwałe ukojenie i długofalowe zniszczenie. Mechanizm zranienia i nagrody Trauma bond działa jak mechanizm warunkowania: po bólu zawsze przychodzi nagroda. Wystarc…

GettyImages-1160998184-5979bf9.jpg
width: 5472
height: 3648

Gdy partner nie słucha, tylko analizuje. Dlaczego intelektualiści bywają najtrudniejszymi partnerami emocjonalnie?
type: item
date: 2025-11-01T12:03:39.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Bycie z kimś inteligentnym może być ekscytujące – rozmowy do późna, wspólne analizy świata, inspirujące dyskusje. Ale bywa też frustrujące. Zwłaszcza wtedy, gdy zamiast wsparcia słyszysz: „a co dokładnie masz na myśli?” albo „czy to nie jest tylko projekcja twoich emocji?”. Kiedy prosisz o bliskość, a dostajesz… wykład.
encoded: Intelektualiści potrafią rozłożyć wszystko na czynniki pierwsze – także emocje. Ale tam, gdzie druga osoba potrzebuje bliskości, oni często sięgają po logikę, dystans i racjonalizację. Dlaczego tak się dzieje? I jak kochać kogoś, kto nie umie poczuć, tylko zrozumieć? Kiedy rozmowa zamienia się w wykład Bycie z kimś inteligentnym to pragnienie wielu osób. Rozmowy trwają godzinami, wspólne refleksje prowadzą do nowych odkryć, a każde spotkanie przypomina mały intelektualny spektakl. Ale z czasem może przyjść moment, gdy zamiast wsparcia usłyszysz analizę, a zamiast przytulenia – logiczne wyjaśnienie twoich emocji. Bo dla niektórych umysł to tarcza – a emocje to terytorium, na które boją się wejść. Myślą, żeby nie czuć Intelektualiści mają skłonność do intelektualizacji – czyli zamieniania emocji w myśli. Kiedy czują lęk, rozkładają go na czynniki pierwsze. Gdy są smutni – próbują zrozumieć, dlaczego. Zamiast pozwolić sobie przeżyć, wolą przeanalizować. To nie zła wola – to sposób na przetrwanie. Dla wielu z nich emocje w dzieciństwie nie były bezpieczne. Słyszeli: „nie przesadzaj”, „weź się w garść”, „trzeba myśleć, nie czuć”. Dorośli, którzy tłumili uczucia, dziś nie potrafią dawać ich innym. Kiedy logika oddala zamiast łączyć W związku wygląda to tak: opowiadasz o trudnym dniu, a partner odpowiada, że może przesadzasz. Mówisz o bólu, a on – zamiast objąć – proponuje analizę twojego stresu. Dla niego to forma pomocy. Dla ciebie – emocjonalna ściana. Z czasem zaczynasz się wycofywać, bo rozmowa z kimś, kto wszystko rozkłada na czynniki pierwsze, przestaje być rozmową – staje się debatą. Nie znaczy to jednak, że taki związek jest skazany na chłód. Wiele zależy od tego, czy obie strony potrafią zauważyć różnicę między „rozumiem” a „czuję”. Jeśli intelektualista nauczy się zatrzymać analizę i po prostu wysłuchać – a jego partnerka przestanie oczekiwać spontaniczności tam, gdzie jej nie ma – można znaleźć równowagę. On wnosi stabilność i logikę, a ona – empatię i ciepło. …

GettyImages-1278773498-09289a3.jpg
width: 5256
height: 3508

To nie związek, ale też nie przyjaźń. „Prawie miłość”potrafi ranić bardziej niż jej brak
type: item
date: 2025-11-01T11:44:15.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: News
subject: Relacje
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: To nie jest związek, ale też nie przyjaźń. Piszecie do siebie codziennie, dzielicie się intymnymi szczegółami życia, może nawet sypiacie ze sobą. A jednak – nie jesteście razem. „Prawie relacja” to nowy rodzaj więzi, w której bliskość istnieje bez zobowiązań, a emocje są dawkowane jak dopamina z Instagrama.
encoded: „Półintymność” to stan pomiędzy samotnością a związkiem. Daje namiastkę czułości, bez ryzyka zranienia. Tyle że im dłużej trwa, tym bardziej boli. Bo „prawie miłość” potrafi ranić bardziej niż jej brak. Co to właściwie znaczy „prawie relacja”? To nie związek, ale też nie przyjaźń. Piszecie do siebie codziennie, znacie swoje nastroje, ulubione memy i historie z dzieciństwa. Spotykacie się, przytulacie, może nawet śpicie razem – ale nikt z was nie nazywa tego „miłością”. W „prawie relacji” wszystko dzieje się „prawie”: prawie blisko, prawie razem, prawie szczęśliwie. To emocjonalna szara strefa, w której intymność istnieje bez jasnych deklaracji. Niektórzy mówią o półintymności – relacji opartej na emocjonalnym zaangażowaniu, ale pozbawionej bezpieczeństwa i zobowiązania. To więź, w której jedna osoba często chce więcej, a druga woli zostawić sobie otwartą furtkę. I choć na pierwszy rzut oka wygląda to jak wolność, z czasem okazuje się pułapką. Dlaczego się na to godzimy? Bo „prawie relacja” daje nam to, czego najbardziej pragniemy – poczucie, że jesteśmy ważni – i jednocześnie chroni przed tym, czego się boimy najbardziej – odrzuceniem. Coraz więcej osób wchodzi w półintymne układy po trudnych doświadczeniach: rozwodach, zdradach, związkach, które wymagały zbyt wiele. „Nie chcę znowu cierpieć” – myślimy, więc wybieramy coś pośrodku. To też efekt kultury emocjonalnego „fast foodu”. Przyzwyczailiśmy się, że uczucia można dawkować – wysyłać serduszka, ale nie mówić „kocham”. Spotykać się regularnie, ale nie planować wspólnego życia. W efekcie powstaje iluzja bliskości – wystarczająca, by poczuć ciepło, ale zbyt powierzchowna, by dać prawdziwe bezpieczeństwo. Jak rozpoznać, że tkwisz w półintymności? Znasz ten schemat: on pisze, gdy ma czas, a ty zawsze wtedy, gdy on pisze. Spotkania są pełne emocji, ale po nich zostaje dziwne uczucie pustki. Nie wiesz, kim jesteś w tej relacji – partnerką, przyjaciółką, „kimś od emocji”. Kiedy próbujesz rozmawiać o przyszłości, on zmien…

GettyImages-140890367-8386277-e1761149878801.jpg
width: 2940
height: 2598

Brzmi niepokojąco, ale jeszcze nie pora na panikę. Co naprawdę oznacza, gdy partner mówi: „potrzebuję przestrzeni”?
type: item
date: 2025-10-28T15:26:06.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: „Potrzebuję przestrzeni” – to jedno z tych zdań, które potrafią wstrząsnąć nawet stabilnym związkiem. Dla wielu osób brzmi jak zapowiedź końca relacji. Inni słyszą w nim raczej prośbę o chwilę wytchnienia, potrzebę pobycia sam na sam ze sobą. Jedno jest pewne – to sformułowanie nigdy nie pada bez powodu.
encoded: Choć może brzmieć niepokojąco, nie zawsze oznacza emocjonalne oddalanie się. Czasem to sposób na odzyskanie równowagi i ponowne zdefiniowanie granic w relacji. Przestrzeń może być nie ucieczką, lecz próbą powrotu do siebie – do własnych potrzeb, emocji i rytmu, który w codzienności łatwo zgubić. Co kryje się za potrzebą „przestrzeni”? Potrzeba przestrzeni pojawia się najczęściej wtedy, gdy związek staje się zbyt intensywny. Nie chodzi o brak uczuć, lecz o ich nadmiar – o sytuację, w której codzienność, oczekiwania i emocje zaczynają przytłaczać. Zdarza się, że jedna ze stron zaczyna odczuwać wewnętrzny przymus odzyskania oddechu. Taki moment w relacji może być paradoksalnie oznaką dojrzałości. Uświadomienie sobie, że bliskość nie oznacza całkowitego stapiania się z partnerem, to element zdrowego funkcjonowania w związku. Czasem „przestrzeń” to jedynie chwilowe wycofanie, które pozwala spojrzeć na relację z dystansem i lepiej zrozumieć, czego się naprawdę potrzebuje. Różne potrzeby, różne reakcje Nie każdy w ten sam sposób przeżywa bliskość. Dla jednych codzienny kontakt i intensywna obecność są naturalne, dla innych – przytłaczające. Zdarza się, że dwie osoby tworzą związek, ale każda z nich inaczej definiuje pojęcie „bycia razem”. Kiedy jedna strona potrzebuje ciszy, druga może odczytywać to jako chłód i odrzucenie. W rzeczywistości często chodzi o różne sposoby radzenia sobie z napięciem. Osoby, które potrzebują większej autonomii, nie zawsze uciekają od relacji – raczej próbują ją chronić przed nadmiarem emocji, które mogą prowadzić do konfliktów. Granica między oddechem a dystansem Nie każda prośba o przestrzeń oznacza to samo. Zdarza się, że jest to świadoma decyzja o chwilowym odpoczynku – po kłótni, po intensywnym okresie w pracy, po zmianach życiowych, które wymagają adaptacji. Ale bywa też, że słowa „potrzebuję przestrzeni” są eufemizmem dla narastającego dystansu. Różnicę widać w zachowaniu. Jeśli osoba prosząca o przestrzeń jasno komunikuje swoje emocje, …

GettyImages-1484163209-6bdbc47.jpg
width: 6000
height: 4000

Jak wygląda „emocjonalny hangover” po relacji? I dlaczego często mylimy go z tęsknotą
type: item
date: 2025-10-28T08:33:02.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: News
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Czasem nie potrzeba wielkiej miłości, by po rozstaniu czuć się jak po emocjonalnym maratonie. Głowa pęka od myśli, ciało jest ociężałe, a każda piosenka w radiu przypomina o tej jednej osobie. To nie zawsze tęsknota – często to coś zupełnie innego. Psycholodzy nazywają to emocjonalnym hangoverem, czyli kacem po relacji.
encoded: Ten stan potrafi być zaskakująco silny – zwłaszcza, gdy związek był intensywny, ale krótki. Czasem trwa kilka dni, czasem tygodniami. I choć wydaje się, że po prostu tęsknimy, w rzeczywistości organizm przechodzi przez emocjonalny detoks. Bo miłość (nawet ta, która się nie udała) to chemia – i gdy nagle jej zabraknie, ciało reaguje jak po odstawieniu. Co dzieje się w ciele podczas emocjonalnego kaca? Rozstanie, nawet krótkiej relacji, to dla organizmu stres porównywalny z odstawieniem substancji uzależniających. Kiedy kończy się kontakt z osobą, która była źródłem dopaminowych wybuchów – wiadomości, spotkań, dotyku – ciało reaguje jak po detoksie. Spada poziom serotoniny, wzrasta kortyzol, pojawia się napięcie, zmęczenie i trudności z koncentracją. Stan ten nie dotyczy wyłącznie związków romantycznych. „Emocjonalny hangover” może pojawić się również po kłótni z bliską osobą, zawodowym wypaleniu, a nawet po intensywnym romansie online. To reakcja organizmu na nagły brak bodźców, które wcześniej dawały poczucie sensu i przynależności. Dlaczego mylimy go z tęsknotą? Bo objawy są podobne: myślisz o tej osobie, szukasz kontaktu, wspominasz dobre chwile. Ale tęsknota wynika z przywiązania, a emocjonalny hangover – z zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu. Gdyby to była prawdziwa tęsknota, pojawiłaby się stopniowo i niosła ze sobą spokój. A hangover to chaos – uczucie braku, które sprawia, że sięgasz po cokolwiek, by znów poczuć intensywność. Można to porównać do emocjonalnego kaca po imprezie. Wczoraj było intensywnie, dziś jest pusto – i szukasz powodu, by znów „się napić”. Dlatego wiele osób po rozstaniu wraca do relacji, które dawno przestały być dobre. Nie z miłości – z głodu emocji. Jak przetrwać emocjonalny hangover Najważniejsze to nie reagować impulsywnie. Daj sobie czas, żeby emocje „zejrzały” – tak jak po alkoholu. Nie pisz, nie sprawdzaj jego profilu, nie szukaj znaków. Zamiast tego skup się na ciele: śpij, jedz, ruszaj się, pij wodę. Wyrównanie poziomu hormon…

kac-po-zwiazku-651bc35.jpg
width: 1920
height: 1095

„On nie krzyczy, nie zdradza, ale coś jest nie tak”. To najtrudniejszy do rozpoznania typ toksycznego faceta
type: item
date: 2025-10-27T10:17:28.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Na pierwszy rzut oka wydaje się, że trafiłaś na mężczyznę, który ma wszystko pod kontrolą – pewność siebie, spokój, dojrzałość. Potrafi tłumaczyć świat w sposób logiczny i rzeczowy. Zawsze znajdzie argument, zawsze „wie lepiej”. A jednak z czasem zaczynasz czuć, że w tym związku coraz mniej miejsca zostaje na ciebie.
encoded: Nie ma krzyków, nie ma awantur, nie ma zdrad, ale jest za to poczucie, że twoje emocje, przemyślenia czy decyzje muszą przejść przez jego filtr racjonalności. Gdy mówisz o tym, co czujesz, on nie słucha – on analizuje. A kiedy próbujesz się bronić, słyszysz: „Nie bądź taka emocjonalna”, „Źle to interpretujesz”, „Znowu przesadzasz”. Toksyczna wyższość nie wygląda jak przemoc. Ale działa podobnie Mechanizm ten możemy określić jako subtelną formę dominacji poznawczej – sytuację, w której jedna osoba uzurpuje sobie prawo do oceniania, co jest „logiczne”, „dojrzałe” czy „słuszne”. Partner w roli „mentora” często nie zdaje sobie sprawy, że jego ton czy postawa mają efekt uciszający. Związek z kimś, kto stale stawia się w roli autorytetu, sprawia, że druga strona traci poczucie równości. Z czasem przestajesz zabierać głos, bo i tak wiesz, że twoje zdanie zostanie „rozłożone na czynniki pierwsze”. Zaczynasz cenzurować siebie – by uniknąć pouczania, tłumaczenia, lekcji z „emocjonalnej dorosłości”. „Ja wiem lepiej” – niewinne zdanie, które niszczy relację od środka To właśnie pod przykrywką rozsądku i spokoju najczęściej kryje się emocjonalna kontrola. W takiej relacji jedna osoba staje się „nauczycielem”, a druga – „uczniem”, który ma się poprawić, nauczyć, „zrozumieć swoje błędy”. Nie ma miejsca na równy dialog, bo rozmowa zamienia się w wykład. Nie ma miejsca na emocje, bo są one „nielogiczne”. I nie ma miejsca na bliskość, bo ta wymaga autentycznego słuchania, a nie oceniania. Związek, w którym jedna strona nieustannie stoi wyżej – nawet jeśli tylko w sferze emocjonalnej – traci swoją podstawę: partnerstwo. A partner, który zawsze ma rację, w rzeczywistości najczęściej ucieka przed własną wrażliwością. Toksyczna wyższość ma jedno wspólne źródło: lęk przed słabością Za potrzebą kontrolowania i pouczania często kryje się coś, czego nie widać na pierwszy rzut oka – lęk. Lęk przed odrzuceniem, utratą autorytetu, bezradnością wobec emocji. Zamiast bliskości, taki partner wybie…

SABRINA-LANTOSNETFLIX--3b7eb2d.jpg
width: 3600
height: 2400

Nie każdy „zimny partner” jest toksyczny. Czasem po prostu inaczej okazuje uczucia
type: item
date: 2025-10-24T08:44:27.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Wiele kobiet przyznaje, że choć są w stabilnym związku, czują emocjonalny niedosyt. Partner nie dzwoni bez powodu, nie pisze długich wiadomości, nie zasypuje komplementami ani zapewnieniami o miłości. Dla wielu to wystarczający powód, by uznać, że coś się między nimi wypaliło. Ale nie zawsze za emocjonalnym dystansem stoi chłód.
encoded: W świecie, który idealizuje namiętność i spontaniczne wybuchy uczuć, cicha, wyważona miłość potrafi być niedoceniana. Media społecznościowe pokazują nam obraz relacji pełnych deklaracji i uniesień, a codzienność w związku z kimś, kto zamiast mówić „kocham”, po prostu jest – może wydawać się zbyt zwyczajna. A jednak to właśnie w tej zwyczajności często kryje się prawdziwe uczucie. „Zimny” nie znaczy obojętny Psychologia od lat podkreśla, że różnice w sposobie okazywania emocji wynikają ze stylu przywiązania, który kształtuje się w dzieciństwie. Osoby o stylu unikającym uczą się kontrolować emocje i zachowywać dystans, bo bliskość bywała dla nich źródłem napięcia lub niepewności. Dziś, jako dorośli, często sprawiają wrażenie chłodnych i zamkniętych, choć w rzeczywistości pragną więzi – tylko nieco inaczej niż większość. Taki partner może nie mówić codziennie o miłości, ale pamięta, że lubisz określony gatunek wina. Może nie inicjować długich rozmów, ale zawsze zadba o to, byś wróciła bezpiecznie do domu. Dla niego gesty zastępują słowa, a troska wyraża się poprzez działanie, nie deklaracje. Nie chodzi o brak uczuć, lecz o to, że słowa nie są jego naturalnym językiem emocji. Dlaczego spokój często odbieramy jako brak zaangażowania? W kulturze, która gloryfikuje silne emocje, łatwo pomylić intensywność z głębią. Filmy, seriale i media społecznościowe przyzwyczajają nas do tego, że miłość musi być widoczna, głośna, namacalna. Gdy więc trafiamy na kogoś, kto kocha ciszej – zaczynamy się niepokoić. W rzeczywistości jednak wiele stabilnych i szczęśliwych relacji opiera się właśnie na tym spokojnym rytmie. Partner, który nie reaguje impulsywnie, nie unosi się gniewem i nie zalewa słowami, często po prostu lepiej radzi sobie z emocjami niż ktoś, kto w każdej chwili je manifestuje. Jego sposób bycia może być mniej widowiskowy, ale bardziej trwały – tak jak ogień, który nie płonie gwałtownie, lecz ogrzewa długo. Miłość ma wiele języków. Czasem trzeba nauczyć się nowego Koncepcj…

GettyImages-159955152-3a28e40.jpg
width: 5760
height: 3840

Prowadzący „Love is blind” szczerzy jak nigdy! Zosia Zborowska i Andrzej Wrona zdradzili, na co przymykają oko w swoim związku
type: item
date: 2025-10-22T12:35:47.000Z
creator: Magdalena Matuszek
subject: News
subject: Andrzej Wrona
subject: Kobieta Roku Glamour 2025
subject: miłość
subject: Miłość jest ślepa
subject: Zosia Zborowska
subject: Zosia Zborowska-Wrona
subject: związki
subject: związki gwiazd
description: Z Zosią Zborowską-Wroną i Andrzejem Wroną spotkaliśmy się podczas Gali Kobieta Roku Glamour 2025. A ponieważ niedługo zobaczymy ich także w roli prowadzących „Love is blind”, postanowiliśmy zadać im kilka pytań o miłość. Tych rzeczy o swoim związku jeszcze nie mówili!
encoded: Kochamy ich! Za poczucie humoru, za miłość do zwierząt i za to, jak pięknie na siebie patrzą. Dlatego tak bardzo ucieszyliśmy się na wieść o tym, że to właśnie Zosia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona zostaną prowadzącymi polskiej edycji randkowego programu „Love is Blind”, którego premiera planowana jest na 2026 rok. Czego się spodziewać po rodzimej wersji randkowego show, który rekordy oglądalności bił na całym świecie? Tego zdradzić nie chcieli. „Nas!” – zażartowali tylko, jeszcze bardziej rozbudzając naszą ciekawość jeszcze bardziej. Zwłaszcza że dodali, że będzie działo się dużo! Otworzyli się za to w kwestii swojego związku i powiedzieli nam rzeczy, jakich nie mówili nigdy wcześniej. A wszystko to podczas gali Kobieta Roku Glamour 2025, która 21 października odbyła się w Nowym Teatrze w Warszawie. Para na naszej imprezie pojawiła się nieprzypadkowo – to właśnie Andrzej Wrona zgarnął statuetkę dla Mężczyzny Roku Glamour! Zosia Zborowska-Wrona i Andrzej Wrona szczerze o swoim związku „Love is Blind” znaczy „Miłość jest ślepa”, a skoro tak, postanowiliśmy zapytać ich, na co sami przymykają czasem oko w swoim związku? – Ja na męża – odpowiedziała natychmiast Zosia Zborowska-Wrona. – Na wiele rzeczy, ile mamy czasu? – zażartował Andrzej. – Ja mogę powiedzieć, na co Andrzej przymyka oko według mnie. Na przykład na to, że jestem zazdrosna... – przyznała aktorka i dodała, że mąż najczęściej po prostu się z tego śmieje: On cały czas ma lekko przymrużone oko, mam wrażenie. Andrzej jednak stanowczo zaprzeczył: Nie mam na to czasu, bo jak tylko przymknę oko, Zosia od razu coś ode mnie chce i muszę je otworzyć. Para, tym razem całkiem serio, opowiedziała także o tym, jak się poznali. – To była miłość od pierwszego wejrzenia. Przyjaźń dojrzewała wraz z uczuciem – przyznali zgodnie. Czyli zupełnie odwrotnie, niż w programie „Love is blind”. Ale ten model, w ich przypadku, sprawdza się świetnie!

akpa20251021glamour1en8827-cd99c38.jpg
width: 5510
height: 3673

Jeśli partner odpowiada w ten sposób na twoje pytania, to znak, że ukrywa coś ważnego
type: item
date: 2025-10-22T12:01:51.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Na początku związku rozmowy płyną same – chcecie wiedzieć o sobie wszystko, pytania i odpowiedzi są naturalne, a ciekawość napędza bliskość. Z czasem jednak może pojawić się coś niepokojącego. Partner, zamiast odpowiadać szczerze, zaczyna reagować w sposób wymijający, urywa temat albo odwraca uwagę. Psychologowie ostrzegają: taki schemat może świadczyć o tym, że ukrywa coś ważnego.
encoded: Nie chodzi od razu o dramatyczne tajemnice czy zdradę, ale o mechanizm unikania. Każdy z nas ma granice prywatności, jednak powtarzające się uniki w codziennych pytaniach mogą sygnalizować brak szczerości i lęk przed konfrontacją. Warto wiedzieć, jak wyglądają takie odpowiedzi i co mogą oznaczać. Odpowiedzi wymijające – „nie wiem”, „po co pytasz?” Jednym z najczęstszych sygnałów, że ktoś nie mówi całej prawdy, są zdawkowe, urwane odpowiedzi. Jeśli na proste pytanie o to, gdzie był, partner reaguje krótkim „nie wiem” albo zbywa cię pytaniem „po co pytasz?”, to sygnał, że coś próbuje ukryć. W psychologii takie zachowanie określane jest jako unikanie odpowiedzialności – osoba, zamiast wprost wyjaśnić sytuację, zdejmuje z siebie ciężar rozmowy i przerzuca go na ciebie. Takie odpowiedzi budują dystans. Zamiast zbliżać, sprawiają, że zaczynasz wątpić, czy możesz ufać temu, co partner mówi. To szczególnie groźne w dłuższej perspektywie, bo zaufanie jest fundamentem relacji – bez niego nawet codzienne drobiazgi urastają do rangi problemu. Zmienianie tematu i ucieczka w żarty Kolejną techniką, którą stosują osoby ukrywające coś przed partnerem, jest odwracanie uwagi. Zamiast odpowiedzieć, żartują, zmieniają temat albo kierują rozmowę na ciebie: „A ty? A co u ciebie?”. Na krótką metę może to wyglądać niewinnie – przecież humor często rozładowuje napięcie. Jednak gdy taka reakcja staje się normą, zamiast pojedynczym wyjątkiem, to znak, że partner boi się rozmów o konkretach. W wielu przypadkach to mechanizm obronny. Unikanie odpowiedzi daje chwilowe poczucie kontroli, ale równocześnie pokazuje, że w relacji brakuje otwartości. Nadmierne tłumaczenia i zbyt długie historie Ukrywanie prawdy nie zawsze przejawia się w zwięzłych odpowiedziach. Czasem sygnałem jest wręcz przeciwnie – nadmiar szczegółów. Jeśli na zwykłe pytanie partner odpowiada przydługą historią, w której gubi się w szczegółach, psychologia widzi w tym mechanizm obronny. Taka narracja ma zająć twoją uwagę i sprawić…

GettyImages-544663695-0781652.jpg
width: 5616
height: 3744

Stonewalling w związku – cichy niszczyciel. Jak go poznać i jak się przed nim chronić?
type: item
date: 2025-10-19T12:24:54.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Cisza między dwojgiem ludzi często wydaje się bezpieczniejsza niż kolejne słowa, które mogą zranić. Po kłótni przychodzi chwilowe ukojenie, a emocje wreszcie opadają. Ale nie każda cisza jest znakiem spokoju. Czasami staje się murem, który powoli oddziela partnerów od siebie. Brak rozmowy nie rozwiązuje problemów – jedynie je przykrywa, aż w końcu zostaje już tylko obojętność.
encoded: Zjawisko, w którym jedna ze stron wycofuje się z komunikacji, przestaje reagować i milczy w obliczu konfliktu, psychologowie nazywają stonewallingiem. To emocjonalne odcięcie, które bywa bardziej bolesne niż krzyk, bo odbiera drugiej osobie prawo do wyrażenia emocji. Choć często udaje spokój i dojrzałość, w rzeczywistości jest formą ucieczki – i jednym z najczęstszych powodów, dla których związki tracą bliskość. Kiedy cisza staje się bronią Na początku stonewalling może wydawać się niewinny. Ktoś po prostu potrzebuje ochłonąć po kłótni, unika dalszych spięć, nie chce dolewać oliwy do ognia. Problem pojawia się wtedy, gdy ta cisza zaczyna trwać zbyt długo i staje się strategią unikania. Z czasem milczenie nie jest już chwilową przerwą, ale sposobem reagowania na wszystko, co trudne. Dla osoby, która próbuje rozmawiać, to doświadczenie bywa wyjątkowo bolesne. Próbuje dotrzeć do partnera, tłumaczy, szuka kontaktu – a w odpowiedzi słyszy tylko ciszę. To brak, który z czasem zaczyna boleć bardziej niż jakiekolwiek słowa. W końcu pojawia się poczucie winy, frustracja i samotność, mimo że obok wciąż jest druga osoba. Milczenie często wydaje się łatwiejsze niż szczerość. Nie trzeba się tłumaczyć, konfrontować, ryzykować kolejnego spięcia. Dla wielu osób stonewalling to nie zła wola, lecz sposób radzenia sobie ze stresem i emocjami, których nie potrafią nazwać. Cisza daje im złudne poczucie kontroli. Niestety, to kontrola okupiona dystansem. Bywa też, że milczenie staje się formą władzy. Niektórzy używają go jako narzędzia kary – by wzbudzić poczucie winy, wymusić przeprosiny, zyskać przewagę. To wtedy stonewalling przestaje być mechanizmem obronnym, a staje się formą przemocy emocjonalnej. Nie widać jej na pierwszy rzut oka, ale z czasem zostawia głębokie rany. Przerwa a odcięcie – cienka granica Nie każde milczenie jest oznaką problemu. Czasem naprawdę potrzebujemy chwili ciszy, by ochłonąć i wrócić do rozmowy w spokojniejszym tonie. Kluczowa jest jednak intencja. Zdrowa p…

GettyImages-1171714253-57af27c.jpg
width: 6720
height: 4480

Jesteś zmęczona po rozmowie z partnerem? Wcale nie przesadzasz – twój mózg wysyła sygnał ostrzegawczy
type: item
date: 2025-10-19T12:01:10.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Są rozmowy, po których czujesz się spokojna, zrozumiana i bliższa drugiej osobie. I są takie, które zostawiają w tobie zmęczenie, napięcie i poczucie, że znowu coś poszło nie tak. Jeśli coraz częściej wychodzisz z rozmowy z partnerem z poczuciem wyczerpania, to nie oznaka nadwrażliwości, ale sygnał, że twój mózg uruchamia mechanizmy obronne.
encoded: Zmęczenie emocjonalne po rozmowie to nie „wymysł”. To naturalna reakcja organizmu na komunikację, w której brakuje poczucia bezpieczeństwa. Nie muszą paść krzyki ani obraźliwe słowa — wystarczy, że czujesz, iż partner cię nie słucha, lekceważy twoje emocje lub sprowadza każdą rozmowę do argumentacji, w której to on ma rację. Twój układ nerwowy reaguje szybciej, niż zdążysz to nazwać Badania neurobiolożki dr Stephanii Cacioppo z University of Chicago pokazują, że nasz układ nerwowy błyskawicznie reaguje na emocjonalny ton rozmowy. Jeśli partner mówi podniesionym głosem, przerywa lub dewaluuje twoje uczucia, ciało automatycznie przechodzi w tryb obronny — aktywując oś stresu HPA (podwzgórze–przysadka–nadnercza). W praktyce oznacza to, że twoje serce bije szybciej, mięśnie napinają się, a ciało przygotowuje się do „ucieczki” z sytuacji, którą odbiera jako niebezpieczną. To nie kwestia charakteru, lecz biologii. Gdy emocjonalne napięcie w relacji utrzymuje się zbyt długo, mózg zaczyna reagować na partnera tak samo, jak na źródło stresu w pracy. Zmęczenie rozmową to nie brak cierpliwości Wiele osób myli emocjonalne przeciążenie z brakiem cierpliwości. Tymczasem chodzi o coś znacznie głębszego — o chroniczny stan napięcia, w którym rozmowa jedynie was od siebie odddala. Niektórzy psychoterapeuci – nawiązując do pojęć takich jak emotional burnout — mówią potocznie o czymś w rodzaju „relacyjnego wypalenia emocjonalnego”. Kiedy stale musisz tłumaczyć swoje uczucia, uspokajać emocje drugiej osoby lub unikać tematów, by nie prowokować konfliktu, twój mózg zaczyna się bronić. Odłącza emocje, by cię chronić. Wtedy pojawiają się obojętność, zmęczenie i potrzeba ciszy — nie dlatego, że nie kochasz, ale dlatego, że już nie masz siły. Niektóre rozmowy są jak nieustanna walka o uwagę Zmęczenie komunikacją często pojawia się w związkach, w których jedna osoba nie dopuszcza drugiej do głosu. Z pozoru rozmowa trwa, ale tak naprawdę jedna strona dominuje — analizuje, tłumaczy, ocenia. Br…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2025/10/AAAAQSnhxXNSaJ5qEXgX99JpfBzzlBNIr8t1ej9cGKlwLXoD3ky77WSMN3Ra0ynZatPTOE0AUuQw-oQ1fdEOAWrbGNQgSHFteP7PvWUnIgFyuQhwbotTaumzLL1WhZ7b4kvz…
width: 1200
height: 800

Miłość w czasach online. Zawróci ci w głowie, a potem cię zniszczy – uważaj na ten nowy trend!
type: item
date: 2025-10-19T11:47:18.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Pierwsze wiadomości brzmią jak marzenie: ktoś w końcu widzi w tobie wszystko to, co najlepsze. Zasypuje cię komplementami, dzwoni codziennie, planuje wspólną przyszłość, zanim zdążysz zapytać o ulubiony film. Pozornie wygląda to jak spełnienie romantycznego scenariusza – dopóki nie zorientujesz się, że grasz w cudzej historii, a twoja rola kończy się szybciej, niż trwa viral na TikToku.
encoded: Love bombing nie jest nowym zjawiskiem. Ale dziś – w epoce krótkich form i natychmiastowych emocji – przechodzi cyfrową metamorfozę. Algorytmy podpowiadają, jak okazywać „wielkie uczucia” w pięć sekund, a użytkownicy uczą się, że miłość to wyreżyserowany kontent. Tak rodzi się love bombing 2.0 – toksyczny, błyskawiczny i zaprojektowany pod lajki. Zakochanie w trybie ekspresowym W świecie, w którym wszystko dzieje się „tu i teraz”, także relacje muszą być natychmiastowe. Zamiast powolnego poznawania się – błyskawiczne przywiązanie. Zamiast rozmów o wartościach – szybkie deklaracje o „wielkiej więzi”. Taki związek wydaje się intensywny, ale w rzeczywistości opiera się na chemii dopaminowej: każde powiadomienie, każda wiadomość to mini-nagroda, która sprawia, że chcemy więcej. Psychologowie zwracają uwagę, że ten mechanizm przypomina uzależnienie. Love bomber daje ci emocjonalny haj – a potem go odbiera. W efekcie zaczynasz tęsknić nie za osobą, lecz za uczuciem euforii, które z nią kojarzysz. TikTok, ze swoim szybkim montażem i błyskawicznym przekazem emocji, wzmacnia ten efekt. Wystarczy kilka sekund nagrania, by rozbudzić wyobraźnię i uruchomić cały łańcuch hormonalnych reakcji. Dlaczego mówimy o wersji 2.0? Dawniej love bombing wymagał wysiłku: kwiatów, spotkań, listów. Dziś wystarczy analiza twoich social mediów. Osoba, która chce cię „złowić”, wie, jakich piosenek słuchasz, co lubisz oglądać i jakie zdjęcia wrzucasz. To pozwala jej zbudować wersję siebie, która idealnie trafia w twoje emocje. Wersja 2.0 to związek zbudowany na danych. Love bomber odgrywa rolę dopasowanego partnera, wykorzystując wiedzę o twoich potrzebach – nie po to, by się zbliżyć, ale by zyskać kontrolę. A gdy już to osiągnie, znika, pozostawiając cię w chaosie. W epoce cyfrowej toksyczność stała się bardziej wyrafinowana, bo ma dostęp do twojej prywatności 24/7. Jak rozpoznać, że to manipulacja? Nie chodzi o to, by przestać wierzyć w romantyzm, lecz by rozpoznać jego imitację. Charakterystycz…

FotoJet-24-e7d0a24-e1760874421240.jpg
width: 2790
height: 1880

Oto najgorszy typ partnera. Dobrze się maskuje, ale zdradzamy, po czym go poznać
type: item
date: 2025-10-18T14:42:58.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Z pozoru to relacja bez zarzutu. Zero kłótni, żadnych dramatów, wszystko wygląda spokojnie i dojrzale. Partner nigdy nie podnosi głosu, nie mówi nic przykrego, nie reaguje impulsywnie. Tyle że po pewnym czasie w tym idealnym spokoju zaczyna brakować… życia. I choć trudno to dostrzec na początku, właśnie wtedy związek zaczyna się sypać – po cichu, ale nieodwracalnie.
encoded: To paradoks, o którym mówi się coraz częściej: im mniej emocji w relacji, tym większe ryzyko, że coś w niej umiera. Nie chodzi o krzyki ani o awantury, ale o coś znacznie głębszego – o brak prawdziwego kontaktu. Miłość nie kończy się wtedy, gdy pojawia się złość, a kończy się wtedy, gdy przestajemy ją w ogóle czuć. Kiedy spokój staje się ucieczką Wiele osób myli brak konfliktów z harmonią. W praktyce często oznacza to unikanie szczerych rozmów i tłumienie emocji. To, że partner się nie złości wcale nie oznacza, że zawsze jest spokojny – czasem po prostu się wycofuje. Milczy, bo nie chce się konfrontować, a z czasem uczy się nie mówić już nic. To właśnie wtedy między dwojgiem ludzi pojawia się niewidzialna ściana, której nie da się przebić słowami. Psychoterapeuci zauważają, że taki „pozorny spokój” bywa mechanizmem obronnym. W dzieciństwie mógł chronić przed odrzuceniem, w dorosłości – przed emocjonalnym ryzykiem. Ale w relacji prowadzi do jednego: do obojętności. A ta jest gorsza niż złość, bo nie daje szansy na zmianę. Cisza często boli bardziej niż kłótnia Nie wszystkie rany zostawiają ślady po słowach. Czasem najbardziej boli to, czego nie można usłyszeć – brak reakcji, unikanie rozmowy, odwrócony wzrok. Ten rodzaj emocjonalnego dystansu psychologia określa mianem stonewallingu, czyli odgradzania się od partnera murami milczenia. Kiedy jedna osoba próbuje rozmawiać, a druga konsekwentnie się zamyka, w relacji rodzi się napięcie. Z czasem frustracja przeradza się w poczucie winy, a potem w zobojętnienie. Tak właśnie powstaje cisza, która nie koi, lecz niszczy, bo przestajemy czuć, że jesteśmy razem. Związek bez emocji nie istnieje Spokój w związku jest wartością, ale tylko wtedy, gdy towarzyszy mu szczerość. Emocje, nawet trudne, świadczą o tym, że nam zależy. Gdy znikają, związek staje się pusty – uprzejmy, poprawny i całkowicie pozbawiony bliskości. Nie każda kłótnia oznacza kryzys. Czasem to właśnie ona przypomina, że między dwojgiem ludzi wciąż płonie ogień. …

GettyImages-104334007-d0e0071-e1760798626821.jpg
width: 1248
height: 1040

Związek kończy się nie wtedy, gdy brakuje miłości, ale gdy brakuje tej jednej rzeczy
type: item
date: 2025-10-18T09:41:53.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
description: Wiele par wierzy, że dopóki istnieje miłość, wszystko da się naprawić. Ale prawda jest bardziej złożona. Miłość może przetrwać wiele: kłótnie, rozłąkę, różnice charakterów, a nawet zdradę. Jednak jest coś, czego nie przetrwa żaden związek — braku poczucia bezpieczeństwa. Bo tam, gdzie pojawia się lęk, kontrola i niepewność, przegrywa nawet największe uczucie.
encoded: Bezpieczeństwo w relacji to coś więcej niż brak zagrożenia. To wewnętrzne przekonanie, że możesz być sobą bez obawy, że zostaniesz skrytykowana, ośmieszona czy porzucona. Kiedy tego brakuje, żyjesz w stanie emocjonalnego napięcia — analizujesz każde słowo, przewidujesz reakcje partnera, zamiast po prostu być. I właśnie wtedy miłość zaczyna gasnąć, choć wciąż jest obecna. Co zabija relację? Poczucie bezpieczeństwa nie znika nagle. Często rozpływa się powoli — z każdym „to nic takiego”, „nie przesadzaj”, z każdą sytuacją, w której czujesz, że twoje emocje nie mają znaczenia. Gdy partner reaguje gniewem na twój smutek albo zbywa Cię ironią, uczysz się milczeć. Z czasem milczenie staje się tarczą, a rozmowa – ryzykiem. Związek, który kiedyś opierał się na bliskości, zamienia się w emocjonalne pole minowe. Nie wiesz, kiedy partner wybuchnie, co go urazi, co uzna za „atak”. I choć wciąż powtarzacie słowo „kocham”, to jest ono naładowane napięciem. Bo miłość nie wystarczy, jeśli codziennie towarzyszy jej lęk. Psycholożka Esther Perel mówi, że prawdziwa intymność zaczyna się tam, gdzie kończy się strach. To zdanie doskonale oddaje istotę relacji — bez zaufania nie ma więzi, a bez spokoju nie ma prawdziwej bliskości. Bezpieczeństwo to decyzja i odpowiedzialność Miłość przychodzi naturalnie — czasem wystarczy jedno spojrzenie, rozmowa, gest. Ale bezpieczeństwo to coś, co buduje się z wyboru, dzień po dniu. To sposób, w jaki partner reaguje, gdy płaczesz. To ton głosu, którego używa w kłótni. To jego gotowość do słuchania, nawet gdy nie zgadza się z twoim zdaniem. Brak poczucia bezpieczeństwa często nie wynika z braku uczuć, ale z braku uważności. Kiedy jedna ze stron stale bagatelizuje emocje drugiej, stosuje sarkazm, kontroluje lub unika rozmów, tworzy atmosferę napięcia. I wtedy nawet największa miłość staje się źródłem bólu. Bo bezpieczeństwo nie jest romantyczne. Nie ma w nim fajerwerków ani dramatów. Ale to właśnie ono pozwala, by miłość trwała — bez ciągłego lęku, że ju…

GettyImages-2164416172-fa0ecaa.jpg
width: 8660
height: 5773

Kiedy w związku pada to zdanie, nic już nie będzie takie samo. Zwiastuje katastrofę
type: item
date: 2025-10-16T10:51:13.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: „Albo się zmienisz, albo to koniec”. To jedno zdanie, które potrafi zatrząść nawet najbardziej stabilną relacją. Z pozoru może brzmieć jak próba ratunku, ale w rzeczywistości często staje się początkiem końca. Bo w miłości nie chodzi o to, by stawiać warunki – lecz by rozumieć siebie nawzajem.
encoded: Psycholodzy podkreślają, że w chwili, gdy partnerzy zaczynają mówić do siebie językiem ultimatum, między nimi coś pęka. Nie chodzi o nagły rozpad, lecz powolny proces, w którym zaufanie ustępuje miejsca lękowi. A tam, gdzie pojawia się strach, trudno już o bliskość. Ultimatum to nie troska, lecz forma nacisku Ultimatum rzadko wynika z chłodnej kalkulacji – częściej rodzi się z bezsilności. Wypowiadają je osoby, które czują, że ich granice zostały przekroczone, ale nie potrafią inaczej zakomunikować bólu czy złości. W efekcie zamiast rozmowy pojawia się presja. „Jeśli mnie kochasz, zrobisz to” staje się komunikatem, który nie buduje mostów, lecz mury. Takie słowa mogą budzić bunt lub poczucie winy. Związek zaczyna przypominać układ, w którym jedna strona walczy o wpływ, a druga o przetrwanie. Dlaczego sięgamy po ultimatum? Potrzeba stawiania ultimatum zwykle wynika z lęku – przed odrzuceniem, utratą kontroli, przed tym, że partner nie spełni oczekiwań. To także echo relacji z dzieciństwa, w których miłość często była warunkowa: „jeśli będziesz grzeczny, dostaniesz nagrodę”. Takie wzorce, choć nieświadome, łatwo przenosimy do dorosłego życia. W wielu przypadkach ultimatum jest więc próbą odzyskania poczucia bezpieczeństwa. Problem w tym, że ten sposób działa tylko chwilowo. Odbiera drugiej osobie prawo do samodzielnej decyzji i sprawia, że każda zmiana staje się wymuszona – a więc nietrwała. Gdy warunki zastępują rozmowę Ultimatum może wydawać się skuteczne, bo często prowadzi do natychmiastowej reakcji. Partner obiecuje poprawę, ustępuje, robi to, o co prosiliśmy. Ale z czasem w relacji zaczyna narastać napięcie, które przeradza się w chłód emocjonalny. Bo nikt nie chce być w związku, w którym miłość zależy od spełniania cudzych warunków. Zaufanie – fundament każdej relacji – nie znika z dnia na dzień. Kruszy się powoli, z każdym „albo” , z każdą groźbą, że coś się skończy, jeśli druga osoba nie zachowa się tak, jak oczekujemy. Jak mówić, żeby zostać usłyszanym? Zami…

SexLifeS2E400081402RC--7b4735b.jpg
width: 3600
height: 1800

Dlaczego niektórzy „zakochują się” dopiero po rozstaniu? Naukowcy mają zaskakujące wytłumaczenie
type: item
date: 2025-10-15T10:23:05.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Czasem dopiero po rozstaniu czujemy, że naprawdę kochaliśmy naszego partnera lub partnerkę. Kiedy emocje powinny już wygasać, nagle wracają ze zdwojoną siłą: tęsknota, idealizacja, wspomnienia, które wydają się piękniejsze niż były w rzeczywistości. To zaskakujące, ale wielu ludzi „zakochuje się” dopiero wtedy, gdy związek już się zakończył.
encoded: Psychologowie i neurobiolodzy tłumaczą, że nie chodzi tu o prawdziwe odrodzenie miłości, lecz o reakcję naszego mózgu na stratę. Utrata partnera aktywuje te same obszary, które odpowiadają za głód i uzależnienie. Gdy nagle znikają bodźce, do których przywykliśmy — wiadomości, zapach, głos, rutyna — nasz organizm domaga się ich powrotu. To właśnie wtedy pojawia się uczucie, które mylimy z miłością. Sprytna iluzja, czyli jak broni się nasz mózg Badania neurobiolożki Helen Fisher z Rutgers University pokazują, że po rozstaniu w mózgu aktywują się te same obszary, które odpowiadają za uzależnienie od substancji psychoaktywnych. To dlatego nie możemy przestać sprawdzać, czy nasz on już coś wrzucił, to dlatego wciąż o nim śnimy i to dlatego piosenka przypomina tamten czas. Miłość – a właściwie jej brak – działa jak emocjonalny detoks. To, co nazywamy „ponownym zakochaniem” to w rzeczywistości reakcja na odstawienie. Gdy obiekt uczuć znika, mózg – przyzwyczajony do codziennej dawki dopaminy – próbuje odzyskać równowagę. Dlatego tak łatwo wtedy o idealizację: pamiętamy to, co dobre, a zapominamy, dlaczego relacja naprawdę się skończyła. Tęsknota to nie miłość Według badań opublikowanych w Journal of Positive Psychology wiele osób po rozstaniu przechodzi przez etap chwilowego nasilenia emocji wobec byłego partnera. To efekt tęsknoty, a nie nowego uczucia. Uczucie przypominające miłość pojawia się nie dlatego, że zrozumieliśmy, że „to ten jedyny”, ale dlatego, że nasz mózg nie znosi pustki. Psychoterapeuci podkreślają, że tęsknota może być mylona z miłością, bo daje podobne fizjologiczne sygnały: przyspieszone tętno, gonitwę myśli, emocjonalne napięcie. W rzeczywistości to nie powrót uczuć, lecz proces żałoby po relacji — próba zrozumienia, co poszło nie tak. Dlaczego niektórzy przeżywają to mocniej niż inni? Dużą rolę odgrywa styl przywiązania. Osoby o stylu lękowo-ambiwalentnym silniej reagują na rozstanie, bo ich poczucie bezpieczeństwa zależy od bliskości z partnerem. Gdy…

2025-10-15-121702-MCDFIHUFS011.jpg-1296730-i-jeszcze-16-stron--Sluzbowy--Microsoft-Edge-521fd65-e1760523818501.png
width: 1107
height: 876

Toksyczny partner nie zabiera ci wolności od razu. Najpierw prosi o tę jedną rzecz
type: item
date: 2025-10-15T09:40:40.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Toksyczne relacje rzadko zaczynają się od dramatów. Często zaczynają się od czułości, od zainteresowania, które sprawia, że czujesz się wyjątkowo. Od słów: „chcę cię chronić”, „martwię się o ciebie”, „powiedz mi, kiedy wrócisz”. Brzmi jak troska, ale z czasem ta troska zamienia się w kontrolę. Toksyczny partner nie odbiera wolności wprost — sprawia, że sama zaczynasz ją oddawać.
encoded: Na początku czujesz się jak w bajce. Dostajesz uwagę, o jakiej marzyłaś. Ktoś wreszcie słucha, dba, pamięta o detalach. Ale im bardziej wchodzisz w tę relację, tym częściej czujesz, że musisz coś tłumaczyć, usprawiedliwiać, zgłaszać. „Gdzie byłaś?”, „z kim?”, „czemu nie napisałaś?”. Toksyczność zazwyczaj kryje się w słowach, które pozornie mają nas chronić, a które w rzeczywistości nas ograniczają. Toksyczność zawsze zaczyna się od troski Kontrola w toksycznych relacjach często przyjmuje formę troski. Partner nie mówi: „Nie możesz wychodzić z przyjaciółmi”. Mówi: „Nie lubię, kiedy wychodzisz beze mnie, bo się o ciebie martwię”. To zdanie brzmi czule, ale z czasem staje się ograniczeniem. Z każdą taką „prośbą” oddajesz kawałek swojej przestrzeni. Psychologowie tłumaczą, że to klasyczny mechanizm manipulacji emocjonalnej — partner używa bliskości, by budować zależność. Chce, żebyś czuła, że robisz coś złego, kiedy po prostu żyjesz po swojemu. W efekcie zaczynasz się autocenzurować: zmieniasz plany, unikasz spotkań, nie mówisz wszystkiego, żeby nie wzbudzać jego niepokoju. „Proszę, powiedz mi wszystko” Toksyczny partner bardzo często prosi o szczerość, ale to dlatego, że chce mieć nad tobą władzę. Każdy szczegół z twojego życia staje się narzędziem, które może później wykorzystać. Zaczyna od drobiazgów. Kto do ciebie napisał? Z kim pracujesz? Jak spędzasz czas? Wkrótce już wszystko wie i wtedy pojawia się klasyczne zdanie: „Nie mam nic przeciwko, ale...”, po którym wylicza rzeczy, które masz zmienić. I robisz to, bo przecież nie chcesz kłótni. Bo łatwiej jest ustąpić, niż tłumaczyć. Bo wierzysz, że to dowód miłości. A przecież w zdrowym związku miłość nie wymaga raportów. Z czasem uczysz się mówić mniej, wychodzić rzadziej, myśleć ostrożniej. Zmieniasz się nie dlatego, że chcesz, ale dlatego, że boisz się konsekwencji. Toksyczny partner nie potrzebuje krzyczeć — wystarczy, że spojrzy w określony sposób. To spojrzenie staje się twoim strażnikiem. Paradoks polega na tym,…

GettyImages-93541255-6386cba-e1760520026903.jpg
width: 2700
height: 1560

„Orbiting” – gdy eks nie znika, tylko krąży wokół ciebie w social mediach
type: item
date: 2025-10-15T04:22:30.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: News
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: To wcale nie „ghosting”, choć efekt bywa równie bolesny. „Orbiting” to sytuacja, w której ktoś znika z twojego życia emocjonalnie, ale nie cyfrowo. Nie odpisuje na wiadomości, nie proponuje spotkania, nie kontynuuje relacji – za to wciąż ogląda twoje stories, lajkuje zdjęcia i reaguje na posty. Niby nieobecny, a jednak zawsze gdzieś obok.
encoded: To zjawisko staje się coraz bardziej powszechne, bo media społecznościowe pozwalają nam „być w kontakcie” bez realnego kontaktu. Eks może nie chcieć wracać – ale nie chce też zniknąć z twojego świata. Psychologowie tłumaczą, że orbiting to forma emocjonalnej niejednoznaczności: osoba nie rezygnuje całkiem, ale też poniekąd przeszkadza ci w tym, aby ruszyć dalej. Czym dokładnie jest orbiting i jak działa? Termin „orbiting” wprowadziła dziennikarka Anna Iovine w 2018 roku na łamach magazynu Man Repeller, opisując go jako „ghosting z funkcją obserwowania”. W praktyce oznacza to, że ktoś znika z bezpośredniego kontaktu, ale pozostaje w twojej cyfrowej orbicie – obserwuje każdy ruch, reaguje na publikacje, czasem wysyła emoji lub krótkie reakcje, które podtrzymują jego obecność. Badania nad zachowaniami post-relacyjnymi w sieci (m.in. LeFebvre, 2020, Computers in Human Behavior) pokazują, że osoby po rozstaniu często utrzymują kontakt pośredni, bo media społecznościowe utrudniają proces emocjonalnego odcięcia. Innymi słowy – nie możesz zapomnieć o kimś, kto cały czas się „przypomina” powiadomieniem. Dlaczego ludzie to robią? Powody bywają różne. Dla niektórych orbiting to sposób na zachowanie kontroli – chcą wiedzieć, jak sobie radzisz, z kim się spotykasz, czy jesteś szczęśliwa. Dla innych to forma podtrzymania własnego ego: obecność w twoim życiu, nawet pasywna, daje im poczucie znaczenia. Z psychologicznego punktu widzenia orbiting może też wynikać z lęku przed definitywnym zakończeniem. Jak tłumaczą badacze relacji, media społecznościowe stworzyły nowy typ „niezamkniętych historii” – takich, które nie kończą się rozmową, tylko cichym przesunięciem w tryb obserwowania. Dla jednej strony to ulga, dla drugiej – przedłużony stan emocjonalnego zawieszenia. Jak orbiting wpływa na emocje? Na pierwszy rzut oka to drobiazg: polubienie zdjęcia, wyświetlenie relacji. Ale w praktyce każda taka aktywność to mikrosygnał, który podtrzymuje więź. Twój mózg reaguje na nią tak samo, j…

GettyImages-2073222874-29c2a65.jpg
width: 7188
height: 4792

Partner chowa cię przed światem? To nie przypadek. To „pocketing”
type: item
date: 2025-10-14T11:56:38.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Na początku związku wszystko wydaje się iść w dobrą stronę – rozmowy płyną, spotkania są ekscytujące, a on sprawia wrażenie naprawdę zaangażowanego. Z czasem jednak zaczynasz zauważać coś dziwnego. Nie poznajesz jego przyjaciół, nigdy nie pojawia się temat rodziny, a wasze wspólne zdjęcia nie trafiają do social mediów.
encoded: Kiedy pytasz o powód, słyszysz wymówki: „nie lubię mieszać życia prywatnego i zawodowego”, „jestem bardzo skryty”, „to jeszcze nie ten moment”. Psychologowie mają na to określenie – to „pocketing”, czyli sytuacja, w której jedna osoba celowo ukrywa drugą przed światem. Dlaczego ludzie stosują pocketing? Powody są różne i często bardziej złożone, niż mogłoby się wydawać. Jedni chowają partnera, bo nie chcą rezygnować z wizerunku singla, inni – bo nie zakończyli poprzedniej relacji i wolą mieć „furtkę awaryjną”. Bywa też, że pocketing wynika ze strachu przed zobowiązaniem albo z przekonania, że to „zbyt poważny krok”. Psychologowie podkreślają, że w każdym przypadku konsekwencja jest ta sama: osoba ukrywana czuje się mniej ważna, pomijana i traktowana jak opcja, a nie priorytet. Jak rozpoznać pocketing? Nie chodzi wyłącznie o brak wspólnych zdjęć w sieci. To także unikanie okazji do poznania jego znajomych i rodziny, brak rozmów o przyszłości, a nawet konsekwentne wymówki, dlaczego „teraz to nie jest dobry moment”. Jeśli po miesiącach znajomości wciąż jesteś trzymana na uboczu jego życia, to sygnał, że nie jest to przypadek ani drobna cecha charakteru, ale świadoma strategia. Dlaczego pocketing jest groźny? Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że to tylko „detal”. W praktyce jednak konsekwencje są poważne. Osoba, która jest ukrywana, zaczyna podważać swoją wartość i czuć, że nie zasługuje na pełnoprawną obecność w życiu partnera. Brak transparentności odbiera poczucie bezpieczeństwa i bliskości, a długotrwałe ukrywanie prowadzi do emocjonalnego wyczerpania. Eksperci podkreślają: w zdrowej relacji miejsce partnera w życiu nie podlega dyskusji ani ukrywaniu. Jak reagować, gdy partner cię ukrywa? Najważniejsze to nie bagatelizować własnych uczuć. Jeśli czujesz, że jesteś „chowana do kieszeni”, warto otwarcie nazwać problem i zapytać: „Dlaczego nie mogę poznać twoich bliskich?” albo „Co sprawia, że nie pokazujesz naszej relacji światu?”. Reakcja partnera jest tu kluczow…

GettyImages-1673286513-b25f2a0.jpg
width: 6497
height: 4331

Nie kłócisz się ze swoim partnerem i myślisz, że jesteście związkiem idealnym? Nic bardziej mylnego! To może być niebezpieczne
type: item
date: 2025-10-12T11:32:45.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Na pierwszy rzut oka może brzmieć jak spełnienie marzeń: para, która nigdy się nie kłóci. Zero krzyków, żadnych trzaskających drzwi, brak bolesnych sprzeczek. Zamiast burz – cisza. Psychologowie ostrzegają jednak, że taki związek wcale nie musi być zdrowy. Często to nie znak harmonii, lecz sygnał alarmowy, że między partnerami dzieje się coś poważnego.
encoded: Eksperci nazywają to „stonewallingiem” lub „emocjonalnym wycofaniem”. To strategia unikania konfliktów, która na dłuższą metę nie rozwiązuje żadnych problemów, a jedynie je pogłębia. Relacja, w której brakuje otwartej komunikacji, może wyglądać spokojnie, ale pod powierzchnią tli się napięcie i poczucie odrzucenia. Cisza, która boli bardziej niż krzyk „Stonewalling” polega na tym, że jedna ze stron – najczęściej nieświadomie – przestaje rozmawiać o trudnych tematach. Zamiast wyrazić emocje, partner zamyka się w sobie, zmienia temat, milknie albo fizycznie oddala się. Dla drugiej osoby to jak uderzanie w mur – każda próba rozmowy kończy się frustracją, bo brakuje odpowiedzi. Takie zachowanie jest jedną z czterech głównych „toksycznych dynamik” związków opisanych przez Johna Gottmana, badacza relacji. W jego badaniach „stonewalling” często prowadził do rozpadu związku, bo odcina możliwość wypracowania kompromisu. Brak kłótni w takim przypadku to nie dowód zgody, ale brak komunikacji. Dlaczego unikamy konfliktów? Źródła tego mechanizmu często sięgają dzieciństwa. Jeśli ktoś dorastał w domu, w którym kłótnie były destrukcyjne, głośne albo kończyły się przemocą, może w dorosłości unikać sporów za wszelką cenę. Inni z kolei traktują konflikt jako zagrożenie dla stabilności związku – wierzą, że jeśli zaczną mówić o swoich emocjach, druga strona odejdzie. Paradoks polega na tym, że uciekając od trudnych rozmów, sami doprowadzają do emocjonalnego dystansu. Eksperci zaznaczają też, że „stonewalling” bywa nieświadomy. Partner może wierzyć, że „chroni” drugą stronę przed stresem, nie podejmując trudnych tematów. W praktyce jednak unikanie rozmowy nie zmniejsza napięcia – ono jedynie narasta, zamieniając się w ścianę między dwojgiem ludzi. Kiedy brak kłótni staje się problemem Zdrowa relacja nie polega na tym, by nigdy się nie sprzeczać. Różnice zdań są naturalne – ważne jest, jak para sobie z nimi radzi. Jeśli jedna lub obie osoby zaczynają unikać rozmów, ucinać tematy i udawać…

SexLifeS2E400081402RC--00d1372.jpg
width: 3600
height: 1800

Najgroźniejsze kłamstwa w związku to te, które powtarzasz każdego dnia
type: item
date: 2025-10-10T15:06:50.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Związki rzadko rozpadają się z powodu jednej, dramatycznej zdrady. Częściej rozchodzą się po cichu — z powodu małych kłamstw, które wypełniają codzienność. Nie tych wielkich, które bolą od razu, ale tych drobnych, które powtarza się dzień po dniu, aż przestają brzmieć jak kłamstwa.
encoded: „Nic mi nie jest”, „Jasne, wszystko w porządku”, „Nie, nie jestem zła”. To właśnie takie zdania często tworzą emocjonalny dystans, który z czasem staje się murem. Bo każda z tych wypowiedzi to nie tylko nieprawda — to utracona szansa na szczerość, na rozmowę, na prawdziwą bliskość. Kłamstwa codzienne – najbardziej niewinne i najbardziej niebezpieczne Wielkie kłamstwa wybuchają jak granaty. Te małe są jak kurz — osiadają powoli, niemal niezauważalnie, ale z czasem wszystko przez nie matowieje. Partnerzy przestają mówić o tym, co czują naprawdę, bo „nie chcą się kłócić”, „nie chcą psuć nastroju”, „to i tak nic nie zmieni”. Ale właśnie wtedy coś się zmienia — związek traci swoją autentyczność. Psychologowie nazywają to mikrozdradą emocjonalną. Nie chodzi o zdradę z kimś innym, lecz o zdradę samej relacji. Kiedy udajesz, że wszystko jest dobrze, w imię spokoju odbierasz związkowi autentyczności — a bez prawdy nie ma zaufania. „Wszystko okej” – czyli jak uczymy się nie mówić prawdy Najczęstsze kłamstwa w relacji nie są złośliwe. Zazwyczaj wynikają ze strachu — że partner się zdenerwuje, że nie zrozumie, że uzna cię za zbyt emocjonalną. Mówisz „jest okej”, bo nie chcesz konfliktu, ale w rzeczywistości unikasz bliskości. Bo bliskość to nie tylko wspólne śniadania i wyjazdy, ale też odwaga, by powiedzieć: „jest mi źle” albo „czuję się nieważna”. To właśnie od takich niewypowiedzianych zdań zaczyna się milczenie, które potem trudno przerwać. Partnerzy zaczynają rozmawiać o wszystkim, tylko nie o tym, co ich naprawdę boli. A im dłużej trwa to „wszystko dobrze”, tym mniej zostaje miejsca na prawdę. Kiedy chcesz chronić związek, a tak naprawdę go osłabiasz Paradoks codziennych kłamstw polega na tym, że zwykle wypowiadamy je w dobrej wierze. Nie chcemy zranić, pogłębić konfliktu, sprawić przykrości. Wydaje nam się, że chronimy relację, zachowując spokój. Ale w rzeczywistości każde przemilczenie to cegła w murze obojętności. Prawda w związku nie zawsze jest wygodna, ale jest koni…

GettyImages-1702109098-835f40c.jpg
width: 5351
height: 3567

Jesienny horoskop dla tych dwóch znaków zodiaku jest wyjątkowy. Nagłe uczucie, niespodziewana miłość i wielkie pieniądze
type: item
date: 2025-10-09T13:31:00.000Z
creator: Łucja Jelonek
subject: Lifestyle
subject: News
subject: by glamour
subject: horoskop
subject: horoskop miłosny
subject: miłość
subject: znaki zodiaku
description: Kosmos szykuje przełom dla dwóch znaków zodiaku. Jeden trafi w dziesiątkę w miłości, drugi wejdzie na wyższy level w karierze. Czujesz zmianę w powietrzu? Sprawdź, jak wykorzystać tę energię, żeby zadziałała na twoją korzyść.
encoded: Zobacz, co zapisane mają w gwiazdach te dwa znaki zodiaku. Energia planet sprzyja im, choć każdy błyszczy w innej sferze. Jeden z nich złapie wiatr w żagle w miłości, drugi — w pracy. Jeśli czujesz, że „to” już wisi w powietrzu, masz rację. Sprawdź, na co postawić, by z następnych miesięcy wycisnąć maksimum dobra — bez spinania się i z dużą czułością do siebie. Waga — wielkie TAK dla miłości Twoje relacje dostają teraz zielone światło: flirt, odważna rozmowa, a może powrót iskry tam, gdzie myślałaś, że żar już zgasł. Najbliższe tygodnie pokażą ci, że ktoś jest tobą naprawdę zainteresowany. A może to właśnie ty wreszcie nazwiesz to, czego chcesz. Pojawi się okazja do symbolicznego „nowego startu” (pierwsza randka, ważna deklaracja, podpisanie wspólnych planów), ale… nie spiesz się z etykietami. Powiedz wprost, czego potrzebujesz — szczerość skraca dystans i eliminuje domysły. Pamiętaj, aby pielęgnować równowagę między sercem a głową — trzymaj swoje granice, jednocześnie dając przestrzeń na czułość i spontaniczność. Tak budujesz związek, który dojrzewa razem z tobą. Koziorożec — kariera wchodzi na kolejny level Przed tobą zawodowy zwrot: nowy projekt z potencjałem, propozycja awansu albo zmiana miejsca, która otworzy drzwi, do możliwości, o których myślałaś od dawna. To nie tylko prestiż, ale też realna szansa, by ustawić warunki pod siebie. Zrób szybki audyt wartości — co wnosisz, co chcesz dalej rozwijać i za co powinnaś być lepiej wynagradzana. Pojawi się decyzja „wygodnie vs. rozwojowo”. Stres jest naturalny, ale to sygnał, że wychodzisz ze strefy komfortu i dążysz do celu. Negocjuj, zanim potwierdzisz (zakres, budżet, czas). Zadbaj też o widoczność: krótkie podsumowania postępów do przełożonych to twój nowy rytuał — wzmacnia markę osobistą i wyznacza drogę do kolejnych „tak”. Horoskop na 2026 rok dla wszystkich znaków zodiaku. Gwiazdy nie obiecują łatwych rozwiązań, ale oferują coś znacznie cenniejszego Rok 2026 zapowiada emocjonalny rollercoaster. Pełen nowych p…

GettyImages-764782153-184ade0.jpg
width: 5200
height: 3468

Fani „Substancji” pokochają ten nowy film o obsesyjnej miłości. „Nie wiedziałem, gdzie kończę się ja, a gdzie zaczyna się ona”
type: item
date: 2025-08-22T08:02:10.000Z
creator: Monika Kurek
subject: Kultura
subject: News
subject: filmy
subject: filmy na wieczór
subject: filmy o miłości
subject: horrory
subject: miłość
subject: seriale
subject: związki
description: Michael Shanks nakręcił film o współzależności w związku, do którego zainspirowała go własna relacja. Żeby było jeszcze ciekawiej – głównych bohaterów zagrała prawdziwa para, czyli Dave Franco i Alison Brie. „Together” to jeden z najlepszych horrorów tego roku. Byłam w szoku, że jest aż tak hardcorowy!
encoded: Body horror „Together” – fabuła Od 22 sierpnia w polskich kinach możemy zobaczyć horror „Together”, który garściami czepie z mitu o bratnich duszach. Według niego każdy z nas jest połówką poszukującą swojej zaginionej całości. Film Michaela Shanksa zadaje pytania o współzależność w związku. W którym momencie relacja staje się niezdrowa? Na jakim etapie zaczynamy tracić własną tożsamość? Choć australijski reżyser mógł nakręcić poważny dramat, zdecydował się postawić na o wiele bardziej szaloną formę. I był to strzał w dziesiątkę, który przyczynił się do kontynuacji świetnej passy body horroru. Najpierw głośna „Substancja” z Demi Moore i Margaret Qualley, później „Brzydka siostra”, czyli pomysłowa interpretacja baśni braci Grimm o Kopciuszku, a teraz „Together”! O czym opowiada? Alison Brie i Dave Franco wcielają się w Millie i Tima – parę z bardzo długim stażem. Ona jest nauczycielką lubiącą mieć wszystko dopięte na ostatni guzik. On jest niespełnionym muzykiem. Kiedy Millie dostaje propozycję pracy w szkole, przeprowadzają się do pięknego domu w idyllicznej małej miejscowości. Przeprowadzka jest trudna dla Tima, ale to przecież normalne. Oboje są przekonani, że niedługo wszystko się unormuje. Podczas zwiedzania okolicy trafiają do okolicznej jaskini, co zapoczątkowuje serię dziwacznych incydentów. Ich ciała zaczynają się ze sobą zrastać... Michael Shanks o filmie „Together” Przed premierą „Together” mieliśmy okazję wziąć udział w wirtualnym spotkaniu reżysera z międzynarodową prasą. Opowiedział nam o inspiracji do filmu, współpracy z Davem oraz Alison, a także swojej miłości do horroru. Inspiracją do filmu był twój własny związek, w którym jesteś od 16 lat. Jak patrzysz na niego z perspektywy czasu? Pozytywnie czy negatywnie? Michael Shanks: Kiedy pisałem scenariusz, byliśmy razem od niemal 10 lat. Ja i moja partnerka mieliśmy razem zamieszkać i zaczęły dręczyć mnie różnego rodzaju lęki. Myślałem o tym, że spędziłem z nią całe moje dorosłe życie. Mieliśmy tych samyc…

Glamour-4-af3475f-e1756117795668.png
width: 844
height: 517

Dominika Dąbrowska rozstała się z mężem tuż przed ślubem! „Nie umieliśmy zaakceptować tego, jacy jesteśmy”
type: item
date: 2025-07-23T18:00:57.000Z
creator: Łucja Jelonek
subject: News
subject: influencerzy
subject: małżeństwo
subject: miłość
subject: podcasty
subject: relacje
subject: ślub
subject: wywiady glamour
subject: Z talks
subject: związki
description: Gościnią kolejnego odcinka Z talks jest Dominika Dąbrowska. Influencerka otworzyła się na temat miłości, swojego związku i podejścia do życia. Od tej strony jeszcze jej nie znacie. Obejrzyjcie całą rozmowę!
encoded: Dominika Dąbrowska o rozstaniu przed ślubem: „Był trudniejszy moment” Dominika Dąbrowska jest gościnią czwartego odcinka naszego podcastu Z talks. Gwiazda, w rozmowie z Zuzanną Zasadą, otworzyła się między innymi na temat rozstania ze swoim obecnym mężem. Para zdecydowała się na ten odważny krok tuż przed ślubem. Wraz z parterem postanowili, że zrobią sobie przerwę. Jak się okazało, wyszło im to na dobre. Teraz od kilku lat są szczęśliwym małżeństwem. Rozstanie i przemyślenie sobie kilku rzeczy, sprawiło, że wrócili do siebie silniejsi i pewniejsi siebie nawzajem. Więcej na ten temat influencenka opowiedziała w nowym odcinku Z talks. Już dostępny! Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Dominika Dąbrowska była czwartą gościnią cyklu Z talks Glamour. Nasza redaktorka Zuzanna Zasada rozmawia z gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Odcinek z influencerką (i wszystkie pozostałe) można już obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. Polecamy!

ZTALKSMINIATURAodc4v2-f72dc49.jpg
width: 1920
height: 1080

„Nie mogę przestać myśleć o moim byłym!”. Ekspertka radzi, co zrobić po rozstaniu! | Kącik miłosny Glamour
type: item
date: 2025-07-18T18:00:28.000Z
subject: Lifestyle
subject: News
subject: kącik miłosny glamour
subject: miłość
subject: psychologia
subject: seks
description: „Nie mogę przestać myśleć o moim byłym” - napisała jedna z was. Zobacz trzeci odcinek Kącika miłosnego Glamour, w którym ekspertka odpowiada na wiadomości naszych czytelniczek.
encoded: Pamiętacie czasy, w których czytelniczki wysyłały listy do redakcji? W Kąciku miłosnym Glamour psycholożki odpowiadają na nadesłane przez was wiadomości, a tym samym pomagają znaleźć rozwiązania waszych problemów dotyczących miłości, relacji i nie tylko. Czwarty odcinek z Sylwią Miller w roli ekspertki już dostępny na Glamour.pl (na górze strony) i kanale Glamour Polska na YT. List do redakcji: „Nie mogę przestać myśleć o moim byłym” Nie mogę przestać myśleć o moim byłym. Rozstaliśmy się prawie rok temu. Karol (imię zmienione) jest w nowym związku. Jest szczęśliwy. Ja kompletnie nie potrafię sobie z tym poradzić. Próbowałam utrzymać z nim kontakt, ale on nie chciał. Ciągle sprawdzam jego profile w mediach społecznościowych, chcę wiedzieć, co u niego. Porównuję innych mężczyzn do niego. Chciałabym ruszyć dalej, ale nie wiem, jak to zrobić. Kącik miłosny Glamour Chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami z ekspertką? Napisz wiadomość na Instagramie (@glamourpoland). Opisz swój problem związany z uczuciami lub relacjami, a my postaramy się odpowiedzieć na nią w jednym z odcinków Kącika miłosnego Glamour. Ważne numery telefonów: 800 70 22 22: Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym 116 123: Bezpłatny kryzysowy telefon zaufania dla dorosłych 116 111: Bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży

Glamour-9-65e051f-e1752913392297.png
width: 595
height: 517

Czterej „jeźdźcy” rozpadu związku. Kiedy kłótnia to już nie tylko emocje, ale sygnał, że dzieje się coś poważnego
type: item
date: 2025-06-26T09:49:05.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Nie każda sprzeczka oznacza kryzys, ale są cztery konkretne zachowania, które — jeśli pojawiają się regularnie — mogą zwiastować coś znacznie groźniejszego. Psycholog John Gottman nazwał je „czterema jeźdźcami apokalipsy” i udowodnił, że jeśli nie zareagujemy na czas, mogą skutecznie zniszczyć nawet najbardziej obiecujący związek.
encoded: Czterech jeźdźców Apokalipsy to oczywiście metafora przedstawiająca koniec świata w Nowym Testamencie. Opisują oni odpowiednio: podbój, wojnę, głód i śmierć. W relacjach natomiast reprezentują: krytykę, pogardę, postawę obronną i mur milczenia. Bo możesz kogoś kochać, a jednocześnie nie wiedzieć, jak z nim rozmawiać. Możesz chcieć bliskości, a wciąż wpadać w te same schematy. To dlatego, że problem w związku nie zawsze zaczyna się od zdrady, oddalenia czy różnic nie do pogodzenia. Czasem zaczyna się dużo wcześniej — od słów, gestów, tonu głosu. Od pozornie „zwykłych” kłótni, które zostawiają w sercu więcej ran, niż odpowiedzi. John Gottman, amerykański psycholog i badacz relacji, po dekadach analiz doszedł do czegoś niezwykle cennego: zidentyfikował cztery konkretne zachowania, które są mocnymi predyktorami rozstania. Pierwszy jeździec: Krytyka To coś więcej niż wyrażenie niezadowolenia. To atak na osobowość drugiej osoby. Z czasem taka forma komunikacji podważa poczucie bezpieczeństwa i prowadzi do chronicznego napięcia. Krytyka rani, bo zamiast mówić o zachowaniu, ocenia. Gdy staje się wszechobecna, toruje drogę innym, o wiele bardziej śmiercionośnym jeźdźcom. Sprawia, że czujemy się zaatakowani, odrzuceni, co z biegiem czasu jeszcze bardziej eskaluje. Tym sposobem pierwszy jeździec pojawia się z coraz częściej i wpuszcza do związku kolejnego. Drugi jeździec: Pogarda To najbardziej destrukcyjny z jeźdźców, który wykracza daleko poza krytykę. Podczas gdy krytyka atakuje charakter partnera, pogarda przyjmuje pozycję moralnej wyższości nad nim: szyderczy uśmiech, przewracanie oczami, ironia, sarkazm, obelgi. A z pogardą nie ma miejsca na bliskość. To sygnał, że jedna strona czuje się „lepsza” od drugiej. Trzeci jeździec: Postawa obronna Ten jeździec jest niemal wszechobecny, gdy związek przechodzi kryzys. Gdy czujemy się atakowani, zamiast wysłuchać, tłumaczymy się, zrzucamy winę, przekierowujemy temat. Ale to tylko pogłębia konflikt – partner czuje się zlekceważony.…

GettyImages-BC3427-001-03f6793.jpg
width: 3386
height: 4909

Miliony ludzi kasują aplikacje randkowe na rzecz tej jednej „magicznej” metody „meet cute”! Tak poznasz miłość swojego życia
type: item
date: 2025-06-24T11:16:33.000Z
creator: Redakcja
subject: News
subject: Relacje
subject: aplikacje
subject: breaking news
subject: miłość
subject: randki
subject: relacje
description: Masowo kasujemy aplikacje randkowe, a w ich miejsce wraca stare dobre poznawanie się w realnym życiu. Trend „meet cute” – znany z komedii romantycznych – rozkwita na nowo. Sprawdź, skąd ta fala zmian i jak odnaleźć miłość offline.
encoded: Pamiętasz tę scenę „To właśnie miłość”, gdy Hugh Grant zakochuje się w swojej pracownicy przy podawaniu herbaty? To właśnie „meet cute”, czyli przypadkowe urocze spotkanie w prawdziwym życiu, które może przerodzić się w coś więcej niż small talk. Brzmi jak bajka? A jednak 2025 to rok, w którym randkowanie IRL (czytaj: in real life) wraca na potęgę. Tinder? Bumble? Podziękuję! Aplikacje randkowe były przełomem. Pozwalały poznać ludzi spoza naszej bańki, zwłaszcza podczas pandemii. Ale teraz? Wiele osób jest już tym zmęczonych. Przesuwanie palcem po ekranie nie daje już im takich emocji. W samej Wielkiej Brytanii Tinder stracił 600 tys. użytkowników między majem 2023 a początkiem 2025. Bumble? Minus 368 tys. Hinge? Kolejne 131 tys. osób zrezygnowało. Powód? Niby jest wiele opcji, a wrażenie samotności także coraz większe. Algorytmy zamiast iskrzenia. Randki, które kończą się ghostingiem. A jeśli już dojdzie do spotkania, to okazuje się, że zdjęcie było z 2017 roku. OK, ale co to dokładnie jest to „meet cute”? Termin wywodzi się z komedii romantycznych. To sytuacja typu: zamawiasz kawę w kawiarni i podaje ci ją ktoś absolutnie uroczy. Albo zahaczasz torbą o cudze ramię w metrze i z tego rodzi się rozmowa. Można próbować opisać to wzorem: przypadek + emocja + autentyczność = coś wartego zapamiętania. To coś, czego nie da się zaplanować, ale można się samemu na to... zaprosić. Jak? Będąc obecnym, uważnym i... offline. Bo „meet cute” to kontratak wobec cyfrowego randkowania bez chemii. Dlaczego to działa? Bo mózg lubi niespodzianki Badania psychologii społecznej (np. Stanford, „How Couples Meet and Stay Together”) pokazują wyraźnie: naturalne, spontaniczne spotkania zostają z nami na dłużej. To dlatego historia o tym, jak rodzice poznali się przez babcię na delegacji, ma w sobie więcej magii niż 50 par na Tinderze. Podkreśla się, że to nie tylko odejście od aplikacji, to szukanie głębszego sensu w relacjach. I to widać zwłaszcza wśród pokolenia Z. Młodzi są przebodźcowani…

GettyImages-1372475414-383565d.jpg
width: 1024
height: 683

On proponuje otwarcie małżeństwa, ona mówi OK. Potem wszystko sypie się jak domek z kart
type: item
date: 2025-06-23T14:28:16.000Z
creator: Katarzyna Dąbrowska
subject: Kultura
subject: News
subject: filmy dokumentalne
subject: miłość
subject: związki
description: Ten film wzbudził we mnie skrajne emocje: od zachwytu po obrzydzenie. To nie jest fikcja – ta historia wydarzyła się naprawdę!
encoded: To jeden z najbardziej poruszających dokumentów o małżeństwie, jakie widziałam. Alicja i Sebastian opowiedzieli przed kamerami swoją intymną historię o tym, jak zdecydowali się otworzyć związek i żyć w poliamorii. Okazuje się, że ta decyzja nie była bezkosztowa. Szczególnie dla Alicji. Teraz dokument „Zaufaj mi” możecie obejrzeć w streamingu. Nie przegapcie go! „Zaufaj mi” – prawdziwa historia Alicja jest Polką mieszkającą w Niemczech, Sebastian Niemcem. Poznali się na lekcjach tańca i zakochali w sobie. Są małżeństwem, mają dwoje dzieci plus dwoje z poprzedniego małżeństwa Sebastiana. Kochają się bardzo. Coś jednak zaczyna zgrzytać. Podczas brutalnie szczerej rozmowy, w której zamiecione pod dywan sprawy ujrzały światło dzienne, oboje zgadzają się, by odrzucić monogamię i otworzyć związek. Najpierw oboje czerpią z tego radość i satysfakcję, ale sprawy zaczynają się komplikować. Szczególnie cierpi Alicja, bo Sebastian zaczyna angażować się emocjonalnie w inny związek. Alicja podejmuje heroiczną walkę o miłość, ale też o siebie. Historia Alicji i Sebastian to idealny scenariusz na film. Dlatego ich przyjaciółka, reżyserka Joanna Ratajczak, zaproponowała, że zrobi o nich dokument. Alicja i Sebastian zgodzili się. Joanna z kamerą towarzyszyła parze przez 6 lat w ich domu, dzień po dniu, w najbardziej intymnych, ale też codziennych sytuacjach! Przez ten czas rejestrowała ich pierwszą fascynację poliamorią, potem pierwsze symptomy kryzysu, w końcu załamanie Alicji. „Zaufaj mi” to jednocześnie piękna lekcja miłości i historia o cierpieniu i poświęceniu. Wielką mocą filmu Ratajczak jest to, że w każdym z nas zostawia on inny ślad. „Zaufaj mi” – gdzie obejrzeć Premiera filmu odbyła się w maju w ramach festiwalu Millenium Docs Against Gravity. Tak bardzo podobał się publiczności, że w krótkim czasie trafił do streamingu. Możecie zobaczyć go na platformie MAX. View oEmbed on the source website

Zrzut-ekranu-2025-06-23-162506-8fce413.png
width: 1200
height: 793

„Chłopak przyjaciółki mnie podrywa. Ja też zaczynam się wkręcać” – psycholożka Magdalena Chorzewska radzi, co robić w takiej sytuacji [Kącik miłosny Glamour]
type: item
date: 2025-05-30T17:59:08.000Z
subject: News
subject: kącik miłosny glamour
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: „Chłopak przyjaciółki mnie podrywa (…) Ja też zaczynam się wkręcać. Co robić? Help” - napisała jedna z was. Zobacz pierwszy odcinek Kącika miłosnego Glamour, w którym ekspertka odpowiada na wiadomości naszych czytelniczek.
encoded: W tym artykule: List do redakcji: „Chłopak przyjaciółki mnie podrywa” Kącik miłosny Glamour Pamiętacie czasy, w których czytelniczki wysyłały listy do redakcji? W Kąciku miłosnym Glamour psycholożki odpowiadają na nadesłane przez was wiadomości, a tym samym pomagają znaleźć rozwiązania waszych problemów dotyczących miłości, relacji i nie tylko. Pierwszy odcinek z Magdaleną Chorzewską w roli ekspertki już dostępny na Glamour.pl (na górze strony) i kanale Glamour Polska na YT. List do redakcji: „Chłopak przyjaciółki mnie podrywa” Chłopak przyjaciółki mnie podrywa... Zaczęło się od lajkowania stories i DM-ów. Teraz piszemy ze sobą non-stop, nawet jak ona jest obok. Wysyłamy sobie zdjęcia (takie spicy również). Oni spotykają się od niedawna, oficjalnie nie mają siebie na wyłączność, ale ona jest totalnie wkręcona w tę relację. Niestety ja też zaczynam się wkręcać. Nie chcę wybierać między przyjaciółką a chłopakiem. Nie chcę niszczyć przyjaźni. Co robić? Help Kącik miłosny Glamour Chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami z ekspertką? Napisz wiadomość na Instagramie (@glamourpoland). Opisz swój problem związany z uczuciami lub relacjami, a my postaramy się odpowiedzieć na nią w jednym z odcinków Kącika miłosnego Glamour. Kącik miłosny Glamour to format o charakterze poradnikowym i nie zastąpi terapii. Jesteśmy w stanie odpowiedzieć tylko na wybrane listy. Dlatego jeśli jesteś w trudniej sytuacji, nie czekaj i poproś o pomoc. Ważne numery telefonów: 800 70 22 22: Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym 116 123: Bezpłatny kryzysowy telefon zaufania dla dorosłych 116 111: Bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży

GettyImages-143256430-0435670.jpg
width: 2121
height: 1414