Nowy nietypowy familijny kryminał z Hugh Jackmanem zaskoczył nawet krytyków! Już jest dostępny w polskich kinach!
Hugh Jackman wraca do polskich kin, w roli jakiej widzowie się po nim nie spodziewali. „Sprawiedliwość owiec” to nietypowy familijny kryminał, w którym pierwsze skrzypce gra stado wełnistych zwierząt prowadzących własne śledztwo. Pierwsze recenzje są na tyle dobre, że film budził sensację jeszcze przed oficjalną premierą.
Mało który film majowej ramówki zapowiada się tak intrygująco, jak „Sprawiedliwość owiec”. W projekcie połączono Hugh Jackmana w roli pasterza, Nicholasa Brauna w roli niedoświadczonego policjanta i scenariusz spod pióra Craiga Mazina, twórcy „Czarnobyla". Premiera w polskich kinach odbyła się 8 maja, a noty na Rotten Tomatoes robią wrażenie. „Sprawiedliwość owiec" to jedna z tych premier, które rozkręcają się nie marketingowym hukiem, ale opiniami pierwszych widzów i krytyków. Familijny kryminał z Hugh Jackmanem w roli głównej, w którym śledztwo prowadzi stado owiec, zebrał bardzo wysokie noty jeszcze przed pokazami w Polsce. Co krytycy mówią o „Sprawiedliwości owiec”? Wynik na Rotten Tomatoes przebił prognozy Aktualna nota filmu na Rotten Tomatoes wynosi 94 procent, co stawia go w gronie najlepiej przyjętych familijnych premier tego roku. Recenzenci najczęściej zwracają uwagę na warstwę emocjonalną produkcji, która zdaniem wielu jest ważniejsza niż sama kryminalna zagadka. Pojawiają się też zdania, że film przemyca poważny temat tego, jak działa przemysł mięsny, ale robi to bez moralizatorskiego tonu. Mocną stroną mają być również charakterystyczne postacie i wyważony humor, który nie psuje familijnego klimatu. W praktyce oznacza to film, do którego można usiąść z dziećmi, a po seansie zostać z kilkoma wątkami w głowie. O czym jest „Sprawiedliwość owiec”? Pasterz, stado i sprawa do rozwiązania W centrum opowieści jest George Hardy, pasterz, który od lat hoduje swoje owce wyłącznie dla wełny. Co wieczór czyta zwierzętom kryminały, traktując to jako rytuał. Nie wie, że owce nie tylko wszystko rozumieją, ale po jego powrocie do domu prowadzą między sobą długie rozmowy o tym, kto stoi za zbrodniami z czytanych fragmentów. Pewnego dnia George zostaje znaleziony martwy w niejasnych okolicznościach. Stado nabiera przekonania, że to morderstwo i że tylko ono potrafi je rozwiązać. Lokalny policjant Tim Derry nie ma doświadczenia z poważnymi sprawami, więc owce postanawiają wziąć śledztwo we własne kopyta. Po raz pierwszy w życiu opuszczają łąkę i muszą zmierzyć się ze światem, w którym kryminalna logika z książek nie zawsze ma zastosowanie. Hugh Jackman, Nicholas Braun i Craig Mazin. Kto stoi za „Sprawiedliwością owiec”? W rolę pasterza George'a Hardy'ego wciela się Hugh Jackman, znany z „Logana”, „Króla rozrywki”, „Więźniów” i „Deadpoola i Wolverine'a”. Na ekranie partneruje mu Nicholas Braun, którego polscy widzowie kojarzą głównie jako Kuzyna Grega z „Sukcesji”. Tym razem Braun gra Tima Derry'ego, niedoświadczonego policjanta, który zostaje wciągnięty w sprawę zdecydowanie powyżej swojej dotychczasowej praktyki. Reżyserię powierzono Kyle'owi Baldzie, znanemu z „Minionków" i „Lorax”. Scenariusz napisał Craig Mazin, twórca głośnego serialu „Czarnobyl” dla HBO i współautor scenariusza do „The Last of Us”. W obsadzie głosowej, użyczającej głosu poszczególnym owcom, znaleźli się też Emma Thompson, Patrick Stewart, Bryan Cranston, Julia Louis-Dreyfus, Hong Chau, Chris O'Dowd, Regina Hall, Nicholas Galitzine i Molly Gordon. Dlaczego o „Sprawiedliwości owiec” zrobiło się tak głośno przed premierą? Połączenie nazwisk Jackman, Braun, Mazin i Balda samo w sobie zwróciło uwagę branży. Kiedy doszły do tego pierwsze pokazy oraz 94 procent na Rotten Tomatoes, film z dnia na dzień przestał być traktowany jak lekka familijna ciekawostka. Recenzentom imponuje, że produkcja porusza temat przemysłu mięsnego, ale robi to z perspektywy zwierząt, które mają konkretne charaktery i własne dialogi. Materiał wyjściowy też nie jest przypadkowy. Film bazuje na powieści Leonie Swann „Glennkill”, która w wielu krajach Europy doczekała się statusu bestsellera, więc historia była już zweryfikowana przez czytelników. Premiera „Sprawiedliwości owiec”. Kiedy film wchodzi do polskich kin i dla kogo jest? Premiera kinowa „Sprawiedliwości owiec” w Polsce odbyła się 8 maja. To propozycja na majowe wieczory dla rodzin, które szukają filmu działającego na dwóch poziomach, dla dzieci i dorosłych. Polscy widzowie dostają coś, czego w kinach od dawna nie było, czyli familijny kryminał z gwiazdorską obsadą i wyraźnym podtekstem. To nie jest typowa rodzinna komedia, więc warto przygotować się na seans z postaciami, które prowadzą realne dialogi i opowieść, która stawia więcej pytań, niż zazwyczaj robią to filmy z tej półki.
Anne Hathaway i Dakota Johnson w jednym filmie. Ten thriller psychologiczny zapowiada się na hit 2026 roku
Pierwsze sekundy zwiastuna „Verity” wystarczą, żeby poczuć, że za eleganckim, chłodnym kadrem czeka coś bardzo niepokojącego. Amazon MGM Studios pokazało zaledwie kilka ujęć, a w sieci już zawrzało. W rolach głównych Anne Hathaway, Dakota Johnson i Josh Hartnett, a reżyseruje Michael Showalter. Premiera 2 października 2026 roku.
Niepublikowany rękopis, milcząca pisarka po wypadku i jej mąż, który podejmuje decyzję otwierającą drzwi do prywatnej tajemnicy. Tak w skrócie wygląda punkt wyjścia „Verity”, najnowszej adaptacji prozy Colleen Hoover. Po pierwszym teaserze film zapowiada się jako jeden z najbardziej wyczekiwanych thrillerów psychologicznych roku. Premiera 2 października. O czym jest „Verity”? Fabuła, która robi się niepokojąca z każdą minutą Punkt wyjścia w „Verity” brzmi jak zawodowa szansa, która zdarza się raz w życiu. Lowen Ashleigh, początkująca pisarka, dostaje propozycję dokończenia bestsellerowej serii książek po Verity Crawford, autorce thrillerów, która po wypadku nie może już pracować. Decyzję podejmuje Jeremy, mąż Verity. To on zaprasza Lowen do domu Crawfordów, gdzie znajdują się notatki, materiały i niedokończone wątki potrzebne do napisania kolejnego tomu. Już po pierwszych dniach pracy Lowen orientuje się, że dom Crawfordów nie jest neutralnym miejscem. Każde pomieszczenie wydaje się mieć drugie dno, a obecność Verity, choć ta nie kontaktuje się z otoczeniem, jest bardzo wyraźnie odczuwalna. Kiedy Lowen znajduje rękopis, którego nie miała znaleźć, wszystko zaczyna się komplikować. Niepublikowane wcześniej zapiski Verity podważają jej obraz w oczach męża i czytelników, a Lowen staje przed pytaniem, co właściwie z tą wiedzą zrobić. Równolegle rozwija się napięcie między nią a Jeremym. Twórcy nie ukrywają, że to nie jest tylko thriller o sekretach pisarki. „Verity” opowiada o tym, jak rodzi się zależność między ludźmi w sytuacji ekstremalnej i jak cienka bywa granica między bliskością, fascynacją i manipulacją. Kto gra w „Verity”? Obsada, która sama w sobie jest wydarzeniem W rolach głównych „Verity” zobaczysz trzy nazwiska, które od razu robią z tej produkcji medialne wydarzenie. Dakota Johnson wciela się w Lowen Ashleigh, początkującą pisarkę. Anne Hathaway gra Verity Crawford, autorkę thrillerów po wypadku. Josh Hartnett w roli Jeremy’ego, męża Verity, jest postacią, wokół której rozkręca się większość emocjonalnych konfliktów filmu. Obsadę uzupełniają Ismael Cruz Córdova, Brady Wagner, Irina Dvorovenko, K. K. Moggie oraz Michael Abbott Jr. Reżyserii podjął się Michael Showalter, znany z kilku precyzyjnie poprowadzonych filmów obyczajowych i thrillerów. Scenariusz napisał Nick Antosca, jeden z bardziej cenionych autorów współczesnego horroru psychologicznego w amerykańskiej telewizji. Za dystrybucję w Stanach Zjednoczonych odpowiada Amazon MGM Studios, a poza USA filmem zajmuje się Sony Pictures Releasing International. Dlaczego o „Verity” mówi cały Hollywood jeszcze przed premierą? „Verity” nie jest pierwszą ekranizacją prozy Colleen Hoover, ale ma być najbardziej drapieżną. Po wcześniejszych adaptacjach, w tym „It Ends with Us”, ta historia uchodzi za najmroczniejszą książkę autorki. Zamiast romantycznej osi w centrum stoi pytanie o prawdę, manipulację i o to, kim naprawdę jest osoba, którą znamy tylko z jej książek. To ten typ thrillera psychologicznego, w którym napięcie nie wybucha jednym zwrotem akcji, tylko narasta z każdą sceną. Dla fanów Colleen Hoover „Verity” jest też testem. Adaptacja powieści, która już na papierze rozbiła czytelników, w wersji filmowej musi udźwignąć więcej niż wierne odwzorowanie fabuły. Producenci nie ukrywają, że robili film z myślą o widzu, który dobrze zna gatunek. Stąd budżet 40 milionów dolarów, gęsty kalendarz festiwalowy i nazwiska, które same w sobie wystarczą, żeby zainteresowanie utrzymywało się długo przed premierą. Kobieca perspektywa odgrywa tu rolę pierwszoplanową. Lowen, Verity i ich relacje z Jeremym to nie dekoracja dla męskiej akcji, tylko silnik całej historii. Twórcy „Verity” trzymają się prostej zasady: napięcie powstaje wtedy, kiedy przestajesz wiedzieć, której z bohaterek możesz zaufać. Czy warto obejrzeć „Verity”? „Verity” jest filmem dla widzów, którzy lubią thrillery z dyskomfortem zaszytym w detalach. Jeśli wciągnęły cię „Gone Girl”, „Sharp Objects” albo wcześniejsze ekranizacje Colleen Hoover, jest duża szansa, że ten tytuł trafi w twoje oczekiwania. Tu nie ma tanich efektów ani pościgów. Wszystko rozgrywa się w jednym domu i głównie w napięciu między trzema osobami. To produkcja dla widza, który nie boi się powolnego budowania historii i woli, żeby thriller pracował na nerwach przez cały seans, a nie tylko w finale. Jeśli oczekujesz akcji rozłożonej na duże sceny, kino superbohaterskie albo szybkiego horroru, „Verity” raczej cię nie kupi. Ale jeśli szukasz filmu, do którego można wrócić w pamięci jeszcze długo po seansie i przyłapać się na rozkminianiu, kto w tej historii naprawdę mówił prawdę, premiera 2 października warta jest zarezerwowania w kalendarzu. View oEmbed on the source website
Nowy film z Sydney Sweeney ominął kina, ale trafił do streamingu. To jeden z najciekawszych dreszczowców roku
Niektóre filmy mają szczęście od pierwszego dnia premiery. „Americana" do nich nie należy. Dreszczowiec z Sydney Sweeney w roli głównej zadebiutował na festiwalu SXSW jeszcze w 2023 roku, a potem utknął w dystrybucyjnej czasoprzestrzeni na ponad dwa lata. Teraz wreszcie trafił na polskie platformy VOD.
Sydney Sweeney jako nieśmiała kelnerka z Dakoty Południowej, Halsey w roli kobiety uciekającej przed przeszłością i Eric Dane jako bezwzględny przestępca. Brzmi jak przepis na solidne kino gatunkowe? Bo tym właśnie jest „Americana", dreszczowiec, który łączy klimat westernu z kryminalną intrygą i sporą dawką czarnego humoru. Film właśnie pojawił się w streamingu. O czym jest „Americana"? Akcja rozgrywa się w niewielkim miasteczku w Dakocie Południowej. Na lokalnym czarnym rynku pojawia się Koszula Ducha, cenny artefakt plemienia Lakota, i natychmiast przyciąga uwagę ludzi, którzy normalnie nie mieliby ze sobą nic wspólnego. Penny Jo Poplin (Sydney Sweeney) to kelnerka, która marzy o wyrwaniu się z prowincji. Lefty Ledbetter (Paul Walter Hauser) to samotny weteran wojskowy szukający celu w życiu. Oboje łączą siły, żeby zdobyć artefakt, ale szybko okazuje się, że nie są jedynymi zainteresowanymi. Na ich drodze staje Dillon MacIntosh (Eric Dane), bezwzględny przestępca działający na zlecenie handlarza antykami (Simon Rex). Do walki o Koszulę Ducha włącza się też Mandy Starr (Halsey), kobieta desperacko uciekająca przed swoją przeszłością, oraz Ghost Eye (Zahn McClarnon), przywódca rdzennej społeczności, dla którego artefakt ma zupełnie inne, głęboko osobiste znaczenie. Im więcej osób angażuje się w sprawę, tym bardziej sytuacja wymyka się spod kontroli. Kto gra w „Americanie"? Gwiazdorska obsada Sydney Sweeney, znana przede wszystkim z „Euforii", „Białego Lotosu" i „Pomocy domowej"wciela się w Penny Jo Poplin. To rola odległa od tego, co widzowie kojarzą z aktorką, prostsza, bardziej przyziemna, ale wymagająca sporej wiarygodności. Paul Walter Hauser, laureat Oscara za „Czarną skrzynkę", gra Lefty'ego Ledbettera. Halsey, piosenkarka i artystka, debiutuje w dużej roli filmowej jako Mandy Starr. Eric Dane, znany z „Chirurgów" i „Ostatniego okrętu", gra antagonistę Dillona MacIntosha. Zahn McClarnon, ceniony aktor indiańskiego pochodzenia, którego widzowie mogą kojarzyć z „Fargo" i „Rezerwowych psów", wciela się w Ghost Eye. Simon Rex, dawna gwiazda komedii, uzupełnia obsadę jako handlarz antykami. Za kamerą stoi Tony Tost, do tej pory znany jako scenarzysta serialu „Longmire". „Americana" to jego reżyserski debiut pełnometrażowy. Western, kryminał, komedia? „Americana" nie daje się zaszufladkować To właśnie mieszanka gatunków wyróżnia ten film spośród typowych dreszczowców. Tony Tost nie ogranicza się do jednej konwencji. Fundament stanowi thriller, ale reżyser dorzuca elementy westernu, kryminału, komedii i kina akcji. Kadrowanie i tempo przywodzą na myśl filmy braci Coen, a jednocześnie całość ma zupełnie własny charakter. Akcja rozgrywa się w scenerii Dakoty Południowej, co automatycznie nadaje filmowi klimat otwartych przestrzeni i prowincjonalnej izolacji. Bohaterowie nie są jednowymiarowi. Kelnerka okazuje się sprytniejsza, niż się wydaje. Weteran ma więcej odwagi, niż sam podejrzewa. Antagoniści mają własne motywacje, które nie sprowadzają się do prostego „zły kontra dobry". Tost pozwala każdej postaci zabłysnąć i daje aktorom przestrzeń do budowania postaci. Film zebrał 65% pozytywnych recenzji na Rotten Tomatoes. Nie jest to wynik, który robi wrażenie samą liczbą, ale warto zauważyć, że w recenzjach chwali się przede wszystkim energię, obsadę i umiejętność łączenia tonów, od napięcia po humor. Pechowa droga „Americany" na ekrany. Dlaczego tak długo czekaliśmy? Historia dystrybucji „Americany" jest prawie tak interesująca jak sam film. Produkcja miała premierę jeszcze w marcu 2023 roku na festiwalu SXSW w Austin. Wkrótce potem Bron Studios, które sfinansowało film, ogłosiło upadłość. „Americana" utknęła bez dystrybutora. Dopiero rok później prawa do filmu przejęło Lionsgate. W sierpniu 2025 roku dreszczowiec trafił do amerykańskich kin, ale w ograniczonej dystrybucji. Efekt? W weekend otwarcia zarobił zaledwie pół miliona dolarów. Niewiele osób w ogóle wiedziało o premierze. Dopiero po przejściu na platformy streamingowe film zaczął znajdować swoją publiczność. W Polsce „Americana" nigdy nie trafiła do kin. Dopiero teraz, w kwietniu 2026, dreszczowiec pojawił się na polskich platformach VOD. Można go obejrzeć na CANAL+ i Rakuten TV za dodatkową opłatą, ceny zaczynają się od kilkunastu złotych. Czy warto obejrzeć „Americanę"? Jeśli lubisz kino gatunkowe, które nie traktuje się śmiertelnie poważnie, „Americana" powinna ci się spodobać. Film sprawdzi się u osób, które cenią dynamiczną akcję, ale jednocześnie lubią, kiedy postacie mają głębię i motywację wykraczającą poza schemat. To propozycja dla fanów klimatów w stylu braci Coen albo Tarantino, ale bez naśladownictwa. Tony Tost buduje własny świat i robi to z wyczuciem. Jeśli szukacie czegoś na wieczór, co łączy napięcie z humorem i nie nudzi ani przez minutę, „Americana" jest dobrym wyborem. Jest to jeden z tych tytułów, które ogląda się z przyjemnością od pierwszej do ostatniej minuty, a po seansie ma się ochotę opowiedzieć o nim komuś znajomemu. View oEmbed on the source website
Jude Law jako Władimir Putin jest nie do poznania! Rola życia, która pachnie Oscarem...
Jude Law w roli Władimira Putina. Brzmi jak żart, ale po obejrzeniu zwiastuna „Maga z Kremla" trudno się nie przekonać do tej wizji. Reżyser Olivier Assayas stworzył polityczny dramat, w którym brytyjski aktor przechodzi fizyczną metamorfozę i wciela się w rosyjskiego przywódcę z precyzją, która zaskoczyła widzów na festiwalu w Wenecji. Film opowiada o mechanizmach władzy, ale robi to przez pryzmat człowieka, który tę władzę pomagał budować od zaplecza.
Na festiwalu w Wenecji publiczność nagrodziła film dziesięciominutową owacją na stojąco. „Mag z Kremla" to historia o tym, jak Władimir Putin zbudował swoją pozycję, ale opowiedziana z perspektywy fikcyjnego spin doktora granego przez Paula Dano. Jude Law jako Putin, Alicia Vikander w jednej z kluczowych ról i kontrowersyjna fabuła oparta na bestsellerowej książce. Wszystko wskazuje na to, że to będzie jeden z najgłośniejszych filmów tego roku. O czym jest „Mag z Kremla"? Droga do władzy opowiedziana z nieoczywistej perspektywy Film przenosi widzów do postsowieckiej Rosji lat 90. i prowadzi aż do połowy lat 2010. W centrum historii stoi Wadim Baranow, fikcyjna postać grana przez Paula Dano, inspirowana prawdziwym kremlowskim ideologiem Władisławem Surkowem. Baranow to producent telewizyjny i specjalista od PR, który staje się architektem wizerunku Władimira Putina. Fabuła nie skupia się wyłącznie na samym Putinie, ale na mechanizmach, które pozwoliły mu zbudować pozycję lidera na światową skalę. Baranow obserwuje upadek starego porządku, chaos transformacji ustrojowej i wykorzystuje nadarzające się okazje, żeby ukształtować nową rzeczywistość polityczną. Film pokazuje, jak propaganda i medialna manipulacja krok po kroku tworzyły obraz silnego przywódcy, którego znamy dziś z pierwszych stron gazet. Scenariusz oparty jest na bestsellerowej powieści „Mag z Kremla" autorstwa Giuliana da Empoli, wydanej po francusku w 2022 roku. Nad adaptacją pracowali reżyser Olivier Assayas wspólnie z Emmanuelem Carrère'em. Kto gra w „Magu z Kremla"? Obsada, która robi wrażenie Jude Law wciela się w Władimira Putina. Po ogłoszeniu castingu wielu komentujących miało wątpliwości, czy brytyjski aktor poradzi sobie z tak specyficzną rolą. Po premierze weneckiej większość tych obaw ucichła. Law przeszedł wyraźną fizyczną metamorfozę, a recenzenci zwracają uwagę na to, jak precyzyjnie odtworzył charakterystyczną mimikę i mowę ciała rosyjskiego prezydenta. Paul Dano gra Wadima Baranowa, głównego bohatera filmu. To on prowadzi narrację i to jego oczami widzowie obserwują kulisy kremlowskiej polityki. W obsadzie znaleźli się także Alicia Vikander, Tom Sturridge, Zach Galifianakis, Jeffrey Wright oraz Will Keen. Za kamerą stoi Olivier Assayas, francuski reżyser znany z filmów takich jak „Personal Shopper" czy „Irma Vep". Co wyróżnia „Maga z Kremla" i dlaczego jest o nim tak głośno? Po pierwsze, sam temat. Fabularny film o Putinie z hollywoodzkimi gwiazdami to coś, czego jeszcze nie było. Dotychczasowe produkcje poruszające ten temat miały charakter dokumentalny lub telewizyjny. Tutaj mamy pełnometrażowy dramat polityczny z budżetem i obsadą odpowiadającą najambitniejszym produkcjom. Po drugie, kontrowersje. Film kręcono w Rydze na Łotwie, co wywołało ostrą reakcję łotewskich polityków i publicystów. Część z nich zarzuciła produkcji promowanie kremlowskiej narracji. Dyskusja na ten temat trwała przez kilka tygodni i przyciągnęła uwagę mediów na całym świecie. Po trzecie, podejście do tematu. Zamiast klasycznej biografii film wybiera perspektywę „szarej eminencji", człowieka, który pozostaje w cieniu, ale to on pociąga za sznurki. Taki zabieg sprawia, że „Mag z Kremla" przypomina bardziej thriller polityczny niż film historyczny. Film miał premierę na festiwalu w Wenecji w 2025 roku, gdzie publiczność nagrodziła go dziesięciominutową owacją na stojąco. Recenzje krytyków są natomiast podzielone. Na portalu Rotten Tomatoes zebrał 51% pozytywnych opinii na podstawie 46 recenzji, co oznacza, że film wzbudza równie silne emocje na plus, co na minus. Kiedy premiera „Maga z Kremla" w kinach? Prawa do dystrybucji w Ameryce Północnej wykupiła firma Vertical, która zaplanowała premierę na maj 2026 roku. Na razie nie ma oficjalnej informacji o dacie polskiej premiery. Biorąc pod uwagę tematykę i kontrowersje wokół filmu, jest bardzo prawdopodobne, że trafi do polskich kin, choć dokładny termin pozostaje nieznany. Czy warto obejrzeć „Maga z Kremla"? Film jest skierowany przede wszystkim do widzów, którzy interesują się polityką, historią najnowszą i mechanizmami władzy. Jeśli lubisz dramaty polityczne w stylu „Vice" czy „Wielkie oszustwo", „Mag z Kremla" powinien trafić w Twoje gusta. Gwiazdorska obsada i nieoczywiste podejście do tematu robią swoje. Warto mieć na uwadze, że to nie film akcji ani klasyczna biografia. Tempo jest raczej spokojne, narracja rozbudowana, a fabuła wymaga uwagi. Dla osób, które wolą kino rozrywkowe, może okazać się zbyt wymagający. Niezależnie od ostatecznej oceny, „Mag z Kremla" to produkcja, o której będzie się mówić. Już teraz generuje dyskusje wykraczające daleko poza kino, a to zawsze oznacza, że twórcy trafili w czuły punkt. View oEmbed on the source website
Gwiazda „Pięćdziesięciu twarzy Greya” w kostiumowym romansie. Takiej Jane Austen jeszcze nie było
Anne Elliot popełniła błąd, który zmienił całe jej życie. Osiem lat temu pozwoliła, żeby ktoś inny podjął za nią najważniejszą decyzję. Teraz mężczyzna, którego odrzuciła, wraca odmieniony, pewny siebie i wyraźnie obojętny. „Perswazja” na Netfliksie to adaptacja Jane Austen, która celowo odchodzi od utartych schematów i właśnie dlatego wywołała tyle emocji.
Dakota Johnson w sukniach z epoki regencji, z kieliszkiem wina w dłoni, komentuje własne życie uczuciowe wprost do kamery. Brzmi jak opis parodii? To „Perswazja”, jeden z najgłośniejszych romansów kostiumowych ostatnich lat na Netfliksie. Film, który jednych zachwycił świeżością, a drugich zniechęcił już po pierwszych minutach. O czym jest „Perswazja”? Historia drugiej szansy, która przychodzi w najgorszym momencie Anne Elliot ma 27 lat i oficjalnie jest tą z rodziny Elliotów, na którą nikt nie stawia. Jej ojciec, próżny Sir Walter, woli podziwiać własne odbicie w lustrze niż interesować się córkami. Starsza siostra Elizabeth kopiuje jego snobizm, młodsza Mary nieustannie dramatyzuje. Anne jest jedyną rozsądną osobą w tym domu, co paradoksalnie oznacza, że nikt jej nie słucha. Osiem lat przed wydarzeniami z filmu Anne była zakochana w Fredericku Wentworthie, młodym oficerze marynarki bez majątku i perspektyw. Lady Russell, przyjaciółka rodziny i jedyna bliska jej osoba, przekonała ją, że to nieodpowiedni kandydat. Anne posłuchała i zerwała zaręczyny. Teraz Wentworth wraca jako kapitan z fortuną zdobytą podczas wojen napoleońskich. Jest pewny siebie, towarzyski i zdecydowanie nie zamierza ułatwiać Anne życia. Fabuła toczy się w posiadłościach angielskiej arystokracji i nadmorskim miasteczku Bath. Spotkania Anne i Fredericka są pełne napięcia, niedopowiedzeń i znaczących spojrzeń. Pojawia się też William Elliot, kuzyn Anne, który niespodziewanie zaczyna okazywać jej zainteresowanie. Film trwa niecałe dwie godziny i utrzymuje dość dynamiczne tempo, co odróżnia go od klasycznych, powolnych adaptacji Austen. Kto gra w „Perswazji”? Dakota Johnson i Cosmo Jarvis Dakota Johnson kojarzona głównie z trylogią „Pięćdziesiąt twarzy Greya” nieraz udowadniała, że potrafi znacznie więcej. W „The Lost Daughter” zagrała u boku Olivii Colman, a krytycy docenili jej subtelność. W „Perswazji” Johnson gra Anne, która patrzy prosto w kamerę, komentuje sytuacje z dystansem i nie ukrywa emocji za kurtuazyjnym uśmiechem. To zupełnie inna Anne niż ta, którą znamy z wcześniejszych ekranizacji. Cosmo Jarvis wciela się w kapitana Fredericka Wentwortha. Jarvis, znany z niezależnego kina brytyjskiego (m.in. „Lady Macbeth”), gra powściągliwie. Jego Wentworth niewiele mówi, ale każde spojrzenie i gest mają swoją wagę. Henry Golding, rozpoznawalny po roli w „Bajecznie bogatych Azjatach”, pojawia się jako William Elliot, czarujący kuzyn, którego intencje nie są do końca jasne. Richard E. Grant, nominowany do Oscara za „Czy mi kiedyś wybaczysz?”, gra Sir Waltera Elliota z wyraźną przyjemnością, nadając postaci karykaturalną próżność. W obsadzie wyróżnia się też Nikki Amuka-Bird jako Lady Russell, kobieta, której rada zmieniła bieg życia Anne. Reżyseria stoi po stronie Carrie Cracknell, dla której „Perswazja” była filmowym debiutem. Cracknell pochodzi ze świata teatru londyńskiego i widać to w sposobie, w jaki prowadzi aktorów. Co wyróżnia „Perswazję” na Netfliksie? Największym wyróżnikiem filmu jest narracja, w której Anne zwraca się bezpośrednio do widza. Komentuje zachowanie innych postaci, dzieli się swoimi przemyśleniami, momentami wręcz robi miny do kamery. To zabieg znany z „Fleabag” Phoebe Waller-Bridge i twórcy „Perswazji” wyraźnie się nim inspirowali. Język dialogów też odbiega od tego, czego można się spodziewać po filmie kostiumowym. Pojawiają się współczesne zwroty i humor, który bardziej pasuje do komedii romantycznej z XXI wieku niż do adaptacji powieści z 1817 roku. W jednej ze scen Anne określa się jako osobę, która jest „na etapie akceptacji” po rozstaniu. W innej opowiada o byłym partnerze tonem, który mógłby się znaleźć w podcaście o związkach. Zdjęcia i kostiumy pozostają wierne epoce regencji, co tworzy ciekawy kontrast z nowoczesnym tonem narracji. Angielskie posiadłości, zielone wzgórza i nadmorskie plenery Bath wyglądają na ekranie zjawiskowo. Ta mieszanka podzieliła widzów. Jedni chwalą odwagę i świeżość, inni uważają, że współczesne wstawki niszczą klimat Austen. Trudno jednak odmówić filmowi jednego: „Perswazja” na Netfliksie nie jest kolejną typową adaptacją klasyki, którą zapomina się po seansie. Czy warto obejrzeć „Perswazję”? „Perswazja” to dobry wybór dla osób, które lubią kino kostiumowe, ale mają dość powtarzalnych schematów. Jeśli „Duma i uprzedzenie” z 2005 roku to wasz ulubiony film, ale szukacie czegoś o innej energii, warto dać „Perswazji” szansę. Film sprawdzi się u widzów, którzy cenią lekki ton, szybkie tempo i aktorów z charyzmą. Dakota Johnson prowadzi ekranizację na swoich barkach i nawet w słabszych momentach scenariusza utrzymuje zainteresowanie. Fanów Austen, którzy podchodzą do oryginału z pietyzmem, film może irytować. Współczesne wstawki i skróty fabularne to nie jest coś, co spodoba się każdemu. Ale jeśli „Bridgertonowie” od Netfliksa przypadli wam do gustu albo lubicie podejście, jakie Autumn de Wilde zastosowała w „Emmie” z 2020 roku, „Perswazja” wpisuje się w ten nurt. Film jest dostępny na Netfliksie z polskimi napisami i lektorem. To romans kostiumowy na jedno popołudnie, który zostawia po sobie więcej pytań i emocji, niż mogłoby się wydawać po pierwszych minutach.
Anne Hathaway zagra w ekranizacji światowego bestsellera. Tę książkę powinna przeczytać każda fanka „Opowieści podręcznej”
Świat literatury i kina znów się przenika. Anne Hathaway sięga po jedną z najgłośniejszych książek ostatnich miesięcy i przenosi ją na ekran. „Yesteryear” to historia, która zachwyci fanki mrocznych opowieści o kobiecej tożsamości i społecznych rolach.
Anne Hathaway zagra w ekranizacji bestselleru „Yesteryear” Anne Hathaway nie zwalnia tempa i coraz częściej stawia na ambitne projekty. Aktorka nie tylko zagra główną rolę w ekranizacji powieści „Yesteryear”, ale również zajmie się jej produkcją. To jasny znak, że historia ma potencjał na coś więcej niż tylko 5-minutowy rozgłos. Książka autorstwa Caro Claire Burke stała się viralem w mediach społecznościowych, szczególnie na BookToku. Czytelniczki doceniły ją za odważne podejście do tematu tradycyjnej kobiecości oraz za nieoczywiste połączenie thrillera psychologicznego z elementami historii alternatywnej. Wybór Hathaway nie jest przypadkowy. Aktorka ma doświadczenie w rolach wymagających emocjonalnej głębi i potrafi nadać bohaterkom wielowymiarowość. Natalie Heller Mills, główna postać „Yesteryear”, to bohaterka, która z jednej strony fascynuje, a z drugiej budzi niepokój. To idealny materiał na rolę, która może przyciągnąć zarówno widzów, jak i krytyków. O czym jest książka „Yesteryear” Caro Claire Burke? „Yesteryear” opowiada historię Natalie, influencerki i matki sześciorga dzieci, która kreuje w sieci perfekcyjny obraz życia w stylu tradwife. Jej codzienność wygląda jak spełnienie marzeń o spokojnym życiu na farmie. Piękne wnętrza, uśmiechnięta rodzina i estetyka rodem z dawnych czasów. Problem zaczyna się wtedy, gdy ta wizja przestaje być kontrolowana. Pewnego dnia Natalie budzi się w rzeczywistości XIX wieku. Nagle okazuje się, że życie, które dotąd było stylizacją, staje się brutalną codziennością. Ciężka praca fizyczna, brak wygód i ograniczona wolność zmieniają wszystko. Autorka wykorzystuje popularny trend tradwife i zadaje ważne pytanie. Czy naprawdę tęsknimy za dawnymi czasami, czy tylko za ich estetyką? W powieści to, co w internecie wydaje się romantyczne, okazuje się trudne i często przerażające. To historia o iluzji, wpływie mediów społecznościowych i o tym, jak łatwo można pomylić wybór z przymusem. Właśnie ten motyw sprawia, że książka tak mocno rezonuje ze współczesnymi czytelniczkami. Kiedy premiera filmu „Yesteryear”? Na ten moment dokładna data premiery ekranizacji „Yesteryear” nie została jeszcze ogłoszona. Projekt znajduje się na wczesnym etapie produkcji, ale zainteresowanie nim jest ogromne. Już sam fakt zaangażowania Anne Hathaway sprawia, że film trafia na listy najbardziej wyczekiwanych adaptacji. Jeśli produkcja będzie rozwijać się zgodnie z planem, premiery można spodziewać się najwcześniej w ciągu najbliższych dwóch lat. Wiele zależy od harmonogramu aktorki oraz prac nad scenariuszem. Książki podobne do „Opowieści podręcznej” i „Yesteryear” Jeśli zainteresowała cię historia Natalie, warto sięgnąć po inne książki o podobnym klimacie. Podobne emocje znajdziesz w powieści „The Power” autorstwa Naomi Alderman. To historia o odwróceniu ról płciowych i władzy, która zmusza do refleksji nad strukturami społecznymi. Warto też zwrócić uwagę na „Vox” Christiny Dalcher, gdzie kobiety zostają ograniczone do wypowiadania zaledwie stu słów dziennie. To kolejny przykład literatury, która pokazuje, jak kruche mogą być prawa i wolności. „Yesteryear” wpisuje się w ten nurt, ale dodaje coś nowego. Łączy temat kobiecej tożsamości z kulturą influencerów i współczesną obsesją na punkcie idealnego życia. Dzięki temu historia wydaje się wyjątkowo aktualna.
Prawie 30 lat czekaliśmy na ten sequel z Sandrą Bullock i Nicole Kidman! Zwiastun właśnie podbija internet!
Fani „Totalnej magii” czekali na sequel prawie trzydzieści lat. Dopiero w 2024 roku potwierdzono, że prace nad kontynuacją ruszyły pełną parą. Teraz w sieci wylądował długo wyczekiwany zwiastun. Sandra Bullock i Nicole Kidman ponownie wcielają się w siostry Owens, a widzowie nie kryją entuzjazmu.
Sandra Bullock i Nicole Kidman razem na jednym planie, po 28 latach przerwy. Dla fanów komedii fantasy z końcówki lat 90. to wiadomość, na którą czekali od dawna. Zwiastun „Totalnej magii 2” właśnie zadebiutował w sieci i błyskawicznie stał się hitem. Liczniki wyświetleń biją rekordy. O czym jest „Totalna magia 2”? Siostry Owens wracają do walki o rodzinę Pierwsza część przedstawiła Sally i Gillian Owens, dwie siostry, które po śmierci rodziców trafiły pod skrzydła ekscentrycznych ciotek. To one wtajemniczyły je w sekrety rodzinnej magii. Sally próbowała ułożyć sobie zwyczajne życie, dopóki nie musiała ratować Gillian z kłopotów wywołanych przez nadprzyrodzone zdolności i kolejnego mężczyznę na jej drodze. Nowa odsłona wraca do tego samego świata, ale zagęszcza atmosferę. Zgodnie z oficjalnym opisem fabuły siostry Owens muszą stawić czoła mrocznej klątwie zagrażającej całej rodzinie. W tle mają pojawić się księżycowe psoty, rytuały i potężna, rodowa magia znana z jedynki. Kto gra w „Totalnej magii 2”? Obsada i najważniejsze nazwiska W rolach głównych ponownie zobaczymy Sandrę Bullock i Nicole Kidman. Obie wracają do postaci, które zagrały po raz pierwszy w 1998 roku. Sandra Bullock gra Sally, Nicole Kidman wciela się w Gillian. Pełny skład obsady nie został jeszcze podany do publicznej wiadomości, ale według zapowiedzi studia w produkcji mają pojawić się także nowe twarze, a część bohaterów z oryginału wróci na ekran. Projekt prowadzony jest w Warner Bros. z dużym zaangażowaniem, co widać w rozmachu całej kampanii promocyjnej. Dlaczego o „Totalnej magii 2” jest tak głośno? Pierwsza „Totalna magia” w kinach nie była sukcesem finansowym. Przy budżecie 75 milionów dolarów zarobiła na całym świecie nieco poniżej 70 milionów. Status kultowy zdobywała powoli, przez lata, dzięki wydaniom DVD i Blu-ray, powtórkom w telewizji i obecności w serwisach streamingowych. Kolejne pokolenia odkrywały ten film na własną rękę, budując wokół niego lojalną bazę fanów. To właśnie ona od lat domagała się kontynuacji. Ogłoszenie sequela w 2024 roku było więc dla wielu widzów spełnieniem oczekiwań. Pokazanie trailera na CinemaCon i zaplanowana na wrzesień premiera kinowa dodatkowo napędzają medialny szum wokół tytułu. Opinie widzów o zwiastunie „Totalnej magii 2” W niecałą godzinę od publikacji trailer zebrał blisko 40 tysięcy wyświetleń. W sekcji komentarzy zdecydowanie dominują entuzjastyczne reakcje: „Reżyser tego teasera powinien dostać nagrodę. Natychmiast!”. Inny zwrócił uwagę przede wszystkim na obsadę: „Dwie ikoniczne aktorki w sequelu ikonicznego filmu. Jestem na TAK”. Pojawiają się także krótkie, emocjonalne wpisy, takie jak: „To będzie wspaniały film”. Widać, że kontynuacja trafia w gusta fanów oryginału, którzy kibicowali projektowi od samego ogłoszenia. Czy warto czekać na „Totalną magię 2”? Premiera kinowa została wyznaczona na 11 września 2026 roku. Film powinien zainteresować przede wszystkim widzów z sentymentem do oryginału, ale też fanów komedii romantycznych z elementami fantasy. Jeśli lubicie klimaty małomiasteczkowej magii, kobiece historie i duet Bullock z Kidman, nowa odsłona ma szansę spełnić oczekiwania. Zwiastun sugeruje, że sequel idzie w stronę nieco mroczniejszego tonu, zachowuje jednak lekkość i humor znane z pierwszej części. Jesienne wieczory w kinie zapowiadają się więc magicznie. View oEmbed on the source website
Film Macieja Musiała może wstrząsnąć Cannes! Aktor przeszedł na drugą stronę kamery i powalczy o Złotą Palmę!
Maciej Musiał wydał wszystkie oszczędności na prawa do „Dekalogu" Kieślowskiego i przez siedem lat tworzył projekt, o którym nikt nie wiedział. Pierwszy film aktora reżyseruje dwukrotny laureat Oscara, a w obsadzie znaleźli się Huppert, Deneuve i Cassel. Jak do tego doszło, kto jeszcze jest zaangażowany i dlaczego ta produkcja może wstrząsnąć Cannes?
Polski aktor przeszedł na drugą stronę kamery i postawił na projekt, który może zmienić postrzeganie polskiego kina za granicą. Maciej Musiał kupił prawa do „Dekalogu", ściągnął do współpracy Asghara Farhadiego i największe nazwiska francuskiego kina. Opowiadamy, jak powstał ten projekt i co z niego może wyniknąć! Jak Maciej Musiał przejął prawa do „Dekalogu" Kieślowskiego? Historia, która zaczęła się na studiach Wszystko zaczęło się od pracy dyplomowej. Maciej Musiał, aktor znany polskim widzom przede wszystkim z serialu „Rodzinka.pl" i międzynarodowej produkcji „1899", jeszcze na studiach napisał pracę poświęconą twórczości Krzysztofa Kieślowskiego. To wtedy narodził się pomysł, który pochłonął kolejne siedem lat jego życia. Musiał postanowił odwiedzić Krzysztofa Piesiewicza, wieloletniego współautora scenariuszy Kieślowskiego, i zaproponował mu współpracę przy współczesnej reinterpretacji „Dekalogu". Reakcja scenarzysty była jednoznaczna: prawa są sprzedane, nic się nie da zrobić. Historia mogła się na tym zakończyć, ale los (albo raczej zaniedbanie dotychczasowego właściciela praw) rozstrzygnął inaczej. Poprzedni nabywca nie dotrzymał terminu płatności, co pozwoliło Piesiewiczowi odzyskać prawa na mocy umowy. Musiał nie wahał się ani chwili. Jak sam przyznał w wywiadzie dla GQ Poland: „Wydałem wtedy wszystko, co miałem". Nie szukał zewnętrznych inwestorów i nie czekał na granty. Kupił prawa osobiście i zaczął budować projekt od podstaw. „Parallel Tales", czyli nowa wersja „Dekalogu VI". Kto reżyseruje i kto gra? Pierwszym filmem powstałym w ramach nowego cyklu jest „Parallel Tales" w reżyserii Asghara Farhadiego. Irański reżyser, dwukrotny laureat Oscara (za „Rozstanie" i „Klienta"), od kilku lat deklarował, że nie będzie już kręcił filmów w Iranie, traktując to jako formę protestu przeciwko represyjnej polityce władz. „Parallel Tales" oznacza jego powrót do międzynarodowego kina. Film stanowi luźną reinterpretację szóstej części „Dekalogu", znanej również jako „Krótki film o miłości". Oryginał opowiadał o młodym mężczyźnie obsesyjnie zafascynowanym starszą kobietą. Farhadi przeniósł akcję do współczesnego Paryża i obsadził produkcję gwiazdami francuskiego kina. Na ekranie zobaczymy Isabelle Huppert, Catherine Deneuve, Vincenta Cassela, Virginie Efirę, Pierre'a Niney'a i Adama Bessę. Zdjęcia rozpoczęły się 8 września 2025 roku w Paryżu i trwały trzy miesiące. Jako pierwsze przed kamerą stanęły Huppert i Deneuve. Producentem filmu jest Krzysztof Piesiewicz, a producentem wykonawczym sam Maciej Musiał. Dziesięć filmów, dziesięciu reżyserów. Jak wygląda cały projekt? Plan Musiała jest ambitny: dziesięć filmów inspirowanych dziesięcioma częściami „Dekalogu", każdy w reżyserii innego twórcy z różnych zakątków świata. „Parallel Tales" to dopiero początek. Oprócz filmu Farhadiego w postprodukcji znajdują się już dwa kolejne tytuły. Jeden z nich, „Possible Love", reżyseruje Lee Chang-dong, koreański twórca nagradzany w Cannes, który wraca do reżyserii po ośmioletniej przerwie. Łącznie Musiał planuje zaangażować dziewięciu różnych reżyserów do interpretacji pozostałych części cyklu. To projekt bezprecedensowy w polskiej kinematografii. Młody aktor, który jeszcze kilka lat temu kojarzył się głównie z rolami w polskich serialach, zbudował produkcję o międzynarodowej skali, z budżetem i obsadą, o których większość polskich producentów może tylko marzyć. Dlaczego „Dekalog" Kieślowskiego to tak ważne dzieło? Krzysztof Kieślowski nakręcił oryginalny „Dekalog" w latach 1989-1990. Cykl składa się z dziesięciu godzinnych filmów telewizyjnych, z których każdy nawiązuje do jednego z dziesięciu przykazań biblijnych. Bohaterowie mieszkają w tym samym bloku na warszawskim osiedlu i mierzą się z dylematami moralnymi, które nie mają prostych rozwiązań. Stanley Kubrick, twórca „Lśnienia" i „2001: Odysei kosmicznej", określił „Dekalog" jako „jedyne filmowe arcydzieło, jakie przyszło mu do głowy" w kontekście lat 90. Kubrick napisał jedyną w swojej karierze przedmowę właśnie do książki ze scenariuszami Kieślowskiego i Piesiewicza. Wpływ „Dekalogu" i szerzej twórczości Kieślowskiego na światowe kino jest trudny do przecenienia. „Biegnij, Lola, biegnij" Toma Tykwera uznaje się za wariację „Przypadku". „Amelia" Jean-Pierre'a Jeuneta bywa nazywana spadkobierczynią „Podwójnego życia Weroniki". Wśród reżyserów inspirujących się polskim twórcą wymienia się też Cristiana Mungiu, braci Dardenne czy Nuri Bilge Ceylana. Na festiwalach filmowych Kieślowski zbierał najważniejsze nagrody: „Krótki film o zabijaniu" otrzymał Nagrodę Jury w Cannes, „Trzy kolory: Niebieski" zdobył Złotego Lwa w Wenecji. Cannes 2026. „Parallel Tales" trafił do Konkursu Głównego! Program 79. Festiwalu Filmowego w Cannes został ogłoszony 9 kwietnia 2026 roku. Film„Parallel Tales" znalazł się w Konkursie Głównym i będzie walczył o Złotą Palmę! Połączenie nazwiska Farhadiego, obsady złożonej z ikon francuskiego kina i nawiązania do Kieślowskiego tworzy kombinację, którą selekcjonerom festiwalu trudno byłoby zignorować. Dla Musiała premiera w Cannes oznaczała potwierdzenie, że jego siedmioletni plan się powiódł. Dla polskiego kina to moment, w którym dziedzictwo Kieślowskiego wraca na światową scenę w zupełnie nowej formie. Czy warto śledzić ten projekt? Niezależnie od tego, jak wypadnie „Parallel Tales", sam fakt istnienia tego projektu zmienia perspektywę na to, czego można dokonać w polskiej branży filmowej bez wsparcia dużych studiów czy funduszy publicznych. Musiał pokazał, że prywatna inicjatywa, determinacja i gotowość do zaryzykowania wszystkiego mogą otworzyć drzwi, które dla większości pozostają zamknięte. Projekt zainteresuje przede wszystkim widzów ceniących kino autorskie i europejskie tradycje filmowe. Fanów Kieślowskiego czeka konfrontacja z tym, jak współcześni twórcy odczytują jego dzieło po ponad trzech dekadach. Miłośników francuskiego kina przyciągnie obsada, a osoby śledzące kariery młodych polskich twórców znajdą w tej historii coś na kształt inspiracji. Jedna rzecz jest pewna: o Macieju Musiale jako producencie będzie się mówić coraz głośniej.
Ten film poruszy rodziców do łez... Wkrótce trafi do polskich kin!
„Dyrygent” w reżyserii Ondřeja Provazníka to jeden z tych filmów, które nie opierają się na spektakularnych scenach, lecz na napięciu budowanym między słowami. Historia trzynastoletniej bohaterki pokazuje, jak łatwo milczenie może stać się mechanizmem obronnym. To opowieść o granicach, których nikt nie nazywa wprost oraz o konsekwencjach, które trudno cofnąć.
„Dyrygent” to czesko-słowacki dramat, który od 10 kwietnia będzie można zobaczyć w polskich kinach. Reżyser Ondřej Provazník bierze na cel szczególnie trudny temat. Sytuacje, w których młode osoby czują, że coś jest nie w porządku, ale mimo to nie potrafią lub nie mają warunków, by to nazwać. Film prowadzi przez świat ambicji i obietnic, gdzie sukces bywa zasłoną dla sygnałów ostrzegawczych. Historia o prestiżu, który z czasem zaczyna ciążyć Karolina ma 13 lat i trafia do elitarnego żeńskiego chóru. Z zewnątrz wszystko wygląda jak wielka szansa. Wymagająca dyscyplina, uznanie, elegancja sceny i poczucie, że jest się częścią czegoś wyjątkowego. Im dłużej jednak bohaterka funkcjonuje w tej przestrzeni, tym bardziej rośnie napięcie, a to, co na początku wydawało się jasne i bezpieczne, zaczyna budzić niepokój. Relacje między dorosłymi a nastolatkami pokazane bez upiększeń Film uważnie przygląda się zależnościom, które łatwo powstają w miejscach opartych na hierarchii i ocenie. W relacji nastolatków z dorosłymi ujawnia się nierównowaga sił, a granice, zamiast być stałe, potrafią przesuwać się krok po kroku. To nie jest opowieść zbudowana na jednym głośnym momencie, tylko na narastaniu wątpliwości i presji, która z pozoru bywa „normalną ceną” za rozwój. Obsada „Dyrygenta” i perspektywa młodej bohaterki W roli Karoliny występuje Kateřina Falbrová, a Juraj Loj gra tytułowego dyrygenta. Dzięki temu, że historia jest prowadzona blisko emocji nastolatki, dojrzewanie nie staje się tu romantyczną kliszą. To raczej sprawdzian. Pytanie, czy młoda osoba potrafi zaufać własnym sygnałom ostrzegawczym, gdy otoczenie wciąż powtarza, że to „przywilej”, „szansa” i wejście do lepszego świata... Niejasne zasady jako źródło presji i milczenia Jednym z najmocniejszych elementów opowieści jest brak przejrzystości. Gdy reguły są rozmyte, a decyzje zapadają w wąskim gronie, pojawia się niepewność i właśnie ona często podcina głos. W takiej sytuacji łatwiej wycofać się i „przeczekać”, niż ryzykować utratę miejsca, na które pracowało się miesiącami. Film pokazuje, jak prosto pomylić lojalność z posłuszeństwem, a ambicję z przymusem. Skąd ten rozgłos: nagrody i festiwalowe wyróżnienia „Dyrygent” przyjeżdża do Polski z imponującą listą laurów. Zdobył trzy Czeskie Lwy: za najlepszą rolę kobiecą dla Kateřiny Falbrové, a także za muzykę (Jonatan Pastirčák i Ondřej Mikula) oraz dźwięk (Juraj Mravec i Piotr Čechák). Czescy krytycy uznali go za najlepszy film 2025 roku. Podczas festiwalu w Karlowych Warach Falbrová otrzymała indywidualne wyróżnienie specjalne, a produkcja została uhonorowana nagrodą Label Europa Cinemas. W Sofii film sięgnął po główną nagrodę i wyróżnienie FIPRESCI. Inspiracja prawdziwymi wydarzeniami i szeroka dystrybucja w Polsce Nagrody przyciągają uwagę, ale siła filmu leży w tym, jak wiarygodnie buduje codzienność: próby, krótkie rozmowy, spojrzenia i przerwy, w których młode osoby szybko uczą się, że o pewnych sprawach „lepiej” nie mówić. „Dyrygent” jest inspirowany głośną sprawą chóru Bambini di Praga, dlatego działa jak mocne otrzeźwienie dla dorosłych przekonanych, że „dziecko na pewno powiedziałoby od razu”. W Polsce zaplanowano co najmniej 200 pokazów w całym kraju. Dlaczego to seans ważny także dla rodziców? To nie jest film, który idzie na skróty i opowiada o utracie niewinności w przewidywalnym schemacie. Ondřej Provazník skupia się na mechanizmach milczenia, presji i zależności, które dorośli zbyt łatwo potrafią bagatelizować. Napięcie buduje się tu nie poprzez spektakularne zwroty akcji, ale przez to, co niedopowiedziane, kruche i coraz bardziej niepokojące. View oEmbed on the source website mat. prasowe
Jeden układ i osiemnaście róż... Ten filipiński romans może stać się twoją nową obsesją!
„Osiemnasta róża” to nowy film Netflixa, który bierze na warsztat moment przejścia w dorosłość i pokazuje go z bardziej emocjonalnej strony. Historia zaczyna się od niewinnego układu między dwojgiem młodych ludzi, ale szybko nabiera zupełnie innego znaczenia. W tle pojawia się ważny filipiński rytuał, który nadaje całości dodatkową głębię. To opowieść o uczuciach, które pojawiają się wtedy, gdy nikt się ich nie spodziewa.
W filipińskiej kulturze 18-te urodziny nie są zwykłą imprezą, tylko debiutem w dorosłość z tradycją wręczania solenizantce osiemnastu róż. Właśnie na tym zwyczaju opiera się romantyczno-obyczajowy dramat Netflixa z Filipin. Premiera na platformie została wyznaczona na 9 kwietnia 2026 roku. Jedna tradycja, a w tle iskra, której nie da się ugasić Co się dzieje, gdy jedna z osiemnastu róż trafia w nieodpowiednie ręce? W trakcie debiutu każda róża ma swojego „dawcę” i określone, symboliczne znaczenie, a sam rytuał bywa dla bohaterki ważniejszy niż szkolne plotki czy codzienne dramaty. W centrum tej historii znajduje się Rose, która chce, aby jej wielki wieczór był dopięty na ostatni guzik. Idealny scenariusz zaczyna się jednak kruszyć, gdy w jej planach pojawia się Jordan, nowy uczeń, zamknięty w sobie i wyraźnie trzymający innych na dystans. Układ, który miał rozwiązać konkretne problemy i zapewnić spokojny finał, szybko okazuje się początkiem sytuacji uruchamiającej emocje, nad którymi trudno zapanować. Rose i Jordan wchodzą w układ, a potem robi się za ciasno na „tylko na niby” „Osiemnasta róża” wykorzystuje dynamikę typową dla teen dramy. Pojawia się kontrakt, są jasno określone cele i przekonanie, że uczucia można odsunąć na bok. Rose i Jordan mają coś do zyskania, dlatego ich porozumienie wydaje się logiczne, przynajmniej do momentu, gdy zaczynają pojawiać się napięcia, niedopowiedzenia oraz ryzyko, że każdy kolejny krok będzie kosztował więcej, niż ktokolwiek zakładał. Istotne jest jednak to, że film nie opiera się wyłącznie na wątku romantycznym. Tłem wydarzeń pozostaje debiut jako rytuał przejścia, z całą towarzyszącą mu presją oczekiwań, symboliką gestów oraz rolą rodziny i znajomych. Pojawia się także poczucie, że jedna decyzja może wpłynąć na przebieg całego wieczoru. W tym kontekście „róża” nie jest jedynie ozdobą, lecz elementem, który może uruchomić lawinę konsekwencji. Filipiński hit w drodze, Netflix mocniej stawia na region Za reżyserię filmu odpowiada Dolly Dulu. W głównych rolach występują Xyriel Manabat jako Rose oraz Kyle Echarri jako Jordan. Netflix traktuje tę produkcję jako część większego planu rozwijania treści z Azji Południowo-Wschodniej. „Osiemnasta róża” to jedna z pięciu filipińskich premier zaplanowanych przez platformę na 2026 rok. Pokazuje to wyraźnie, że lokalne historie coraz częściej trafiają do globalnej widowni. Dla odbiorców to sygnał, że katalog Netflixa będzie się w najbliższym czasie poszerzał o kolejne produkcje z Filipin. Sam film wpisuje się w ten trend, opowiadając historię osadzoną w konkretnym zwyczaju, ale poruszającą emocje zrozumiałe dla widzów na całym świecie. Data premiery już ustalona — kiedy oglądać na platformie Jeśli ta mieszanka obyczajowego rytuału i nieplanowanych uczuć brzmi jak seans na jeden wieczór, warto zapisać datę. „Osiemnasta róża” zadebiutuje na Netflixie 9 kwietnia 2026 roku. To propozycja dla tych, którzy lubią romantyczne historie z wyraźnym konfliktem i napięciem, ale też dla widzów ciekawych tradycji, które potrafią nadać dobrze znanym schematom zupełnie inne tempo. Sprawdź film w dniu premiery i zobacz, jak jedna róża potrafi wywrócić do góry nogami cały plan na „idealną osiemnastkę”. View oEmbed on the source website
Najgorętszy romans 2026 roku trafił do streamingu! Zaledwie 45 dni po kinowej premierze!
Był jedną z najbardziej wyczekiwanych premier tego roku, a zaledwie 45 dni później już jest dostępny online. Film „Wichrowe Wzgórza”, który rozgrzał widzów w kinach w lutym 2026, właśnie trafił do streamingu. Sprawdzamy, gdzie możesz go obejrzeć i dlaczego warto dać się porwać tej historii.
Gdzie obejrzysz nowe „Wichrowe Wzgórza” online? Dobra wiadomość dla wszystkich miłośniczek romantycznych historii z pazurem. Najnowsza ekranizacja powieści „Wichrowe Wzgórza” autorstwa Emily Brontë jest już dostępna na platformie Prime Video. To właśnie tam możesz obejrzeć film w dowolnym momencie, bez wychodzenia z domu. Jedyny minus? Nie jest on dostępny w ramach podstawowej subskrypcji, a za zakup należy zapłacić 64,90 zł. Premiera online nastąpiła zaledwie kilka tygodni po debiucie kinowym, co tylko potwierdza ogromne zainteresowanie produkcją. „Wichrowe Wzgórza” szybko stały się jednym z najczęściej wyszukiwanych tytułów w serwisie, a widzowie chętnie wracają do tej historii także po pierwszym seansie. O czym są „Wichrowe Wzgórza”? Film oparty jest na klasycznej powieści „Wichrowe Wzgórza”, ale nowa adaptacja wnosi do niej świeże spojrzenie. To opowieść o namiętnej, trudnej i pełnej sprzeczności relacji między Catherine i Heathcliffem. Historia rozgrywa się na surowych, angielskich wrzosowiskach, które stają się tłem dla intensywnych emocji. Miłość bohaterów jest silna, ale jednocześnie destrukcyjna. Widzimy, jak uczucia mogą prowadzić zarówno do szczęścia, jak i do bólu. Twórcy skupili się nie tylko na wątku romantycznym, ale także na psychologii postaci. Dzięki temu film trafia też do widzów, którzy oczekują czegoś więcej niż klasycznego romansu. To historia o wyborach, konsekwencjach i potrzebie bycia sobą. „Wichrowe Wzgórza” Emerald Fennell: obsada Za reżyserię odpowiada Emerald Fennell, znana z odważnych i stylowych produkcji. Jej wizja nadała klasycznej historii nowoczesny charakter, zachowując przy tym jej emocjonalną głębię. W rolach głównych zobaczyć możemy Margot Robbie („Wilk z Wallstreet”, „Barbie”) oraz Jacoba Elordiego („Saltburn”, „Euphoria”). Ich chemia na ekranie jest wyczuwalna od pierwszych scen, co sprawia, że widz łatwo angażuje się w ich historię. Krytycy zwracają również uwagę na świetnie dobraną obsadę drugoplanową, która dopełnia opowieść i nadaje jej wiarygodności. Obok Robbie i Elordiego na ekranie pojawili się m.in. Shazad Latif, Owen Cooper czy Alison Oliver. Każda postać ma tu swoje miejsce i znaczenie. Nowe „Wichrowe Wzgórza”: recenzje Film spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem zarówno wśród krytyków, jak i widzów. Recenzenci podkreślają przede wszystkim niezwykłą atmosferę i sposób, w jaki Emerald Fennell buduje napięcie. W opiniach często pojawia się także wątek wizualny. Dopracowane kadry, krajobrazy zapadają w pamięć i doskonale przemyślane kostiumy, łączące w sobie styl epoki, ale też współczesne trendy. To jeden z tych filmów, które ogląda się nie tylko dla fabuły, ale także dla estetyki. Widzowie doceniają również aktualność przekazu. Choć historia ma swoje korzenie w XIX wieku, emocje bohaterów są bardzo współczesne. To sprawia, że łatwo się z nimi utożsamić.
W niecałe dwa miesiące po premierze, nowy film z Jasonem Stathamem dostępny jest na VOD!
Jeszcze niedawno był w kinach, a dziś można obejrzeć go bez wychodzenia z domu. „Samotnik”, najnowszy film akcji z Jasonem Stathamem, właśnie trafił na VOD. To szybka premiera online, która pokazuje, jak bardzo skróciło się okno między kinem a domowym seansem. Jeśli więc ominął cię na dużym ekranie, teraz masz idealną okazję, żeby nadrobić.
„Samotnik” zadebiutował w polskich kinach 13 lutego. Minęło zaledwie półtora miesiąca i produkcja jest już dostępna na platformach VOD — na razie w opcji wypożyczenia lub zakupu. Film można obejrzeć m.in. na CANAL+, Prime Video czy Rakuten TV. Cena różni się w zależności od serwisu, ale oscyluje wokół 40 zł. To standard przy świeżych premierach, które dopiero co zeszły z dużego ekranu. Jason Statham robi to, co potrafi najlepiej Nie ma tu większych zaskoczeń. Jason Statham ponownie wciela się w samotnego bohatera z zasadami, który zostaje wciągnięty w niebezpieczną grę. Tym razem gra byłego agenta sił specjalnych, który po uratowaniu dziewczyny podczas sztormu trafia na radar dawnych wrogów. To wystarczy, by uruchomić spiralę przemocy, pościgów i konfrontacji, które napędzają akcję od pierwszych minut. Filmy z Jasonem Stathamem od lat opierają się na podobnej konstrukcji — samotny wilk, osobisty konflikt i dynamiczna akcja. „Samotnik” nie próbuje tego zmieniać, tylko konsekwentnie rozwija znany schemat. I wygląda na to, że to wystarcza. Produkcja zebrała przyzwoite opinie, a krytycy zwracają uwagę, że choć korzysta z dobrze znanych klisz, robi to sprawnie i bez zbędnych przestojów. Sprawdzony schemat, który wciąż działa W opiniach widzów „Samotnik” najczęściej pojawia się jako dokładnie taki film, jakiego można się spodziewać po Jasonie Stathamie — bez zaskoczeń, ale też bez rozczarowań. Jak zauważa jeden z użytkowników: „Szedłem na Stathama i dostałem to co chciałem od kina ze Stathamem”. I to zdanie dobrze oddaje ogólny odbiór produkcji. Wielu widzów podkreśla, że choć schemat pozostaje znajomy, to wciąż działa. „Statham w formie”, „U Jasona stabilnie. Jak mu podpadną to ich niszczy” — takie komentarze pokazują, że siłą filmu jest przede wszystkim charyzma głównego bohatera i konsekwencja w budowaniu jego ekranowego wizerunku. Nie brakuje jednak głosów bardziej krytycznych. Część widzów zwraca uwagę na powtarzalność i przewidywalność fabuły — „To wszystko już było, ale spoko się ogląda ;)” czy „Do bólu wtórny i przewidywalny, ale trzeba pochwalić solidne rzemiosło”. Pojawiają się też opinie, że scenariusz momentami jest zbyt uproszczony, choć paradoksalnie dla niektórych działa to na korzyść całości. Finalnie „Samotnik” wpisuje się w dobrze znany model kina akcji — nie próbuje go zmieniać, ale dostarcza dokładnie to, czego oczekują fani gatunku. Czy warto obejrzeć? „Samotnik” to propozycja dla tych, którzy nie oczekują rewolucji, tylko solidnej rozrywki. Film dobrze sprawdza się jako wieczorny seans — szybki, dynamiczny i pozbawiony zbędnych komplikacji. Jeśli lubisz kino akcji w klasycznym wydaniu, z charyzmatycznym bohaterem i wyraźnym tempem, ten tytuł powinien trafić na twoją listę. View oEmbed on the source website
„Pomoc domowa” powraca! Znamy datę premiery kontynuacji głośnego thrillera z Sydney Sweeney
Znamy datę premiery kontynuacji „Pomocy domowej”. Film zadebiutuje w kinach później niż nam się wydawało. W sequelu z Sydney Sweeney bohaterka trafia do domu, w którym obowiązują zasady budzące niepokój. Poznajcie szczegóły.
„Pomoc domowa. Sekret”, bo tak brzmi tytuł drugiej części książki z trylogii, zostanie przeniesiona na ekrany. Po ogromnym sukcesie „Pomocy domowej”, ogłoszenie kolejnego filmu było tylko kwestią czasu. Teraz znamy już pierwsze szczegóły na temat produkcji, w tym datę premiery. Zobaczcie! „Pomoc domowa. Sekret” - fabuła. Nowe miejsce, które budzi niepokój Druga część opiera się na kolejnej książce z cyklu i wprowadza Millie w nowe środowisko pracy. Tym razem zostaje zatrudniona przez męża kobiety, której nie wolno jej zobaczyć. Już sama ta zasada zmienia dynamikę relacji i buduje napięcie od pierwszego momentu. Bohaterka funkcjonuje w domu, w którym dostęp do informacji jest ograniczony, a codzienność opiera się na jasno określonych regułach. Brak bezpośredniego kontaktu żoną pracodawcy sprawia, że Millie zaczyna obserwować otoczenie i szukać odpowiedzi na pytania, które pojawiają się bardzo szybko. To nie jest sytuacja, którą można zignorować - każde kolejne odkrycie prowadzi do następnego. Z czasem okazuje się, że za zamkniętymi drzwiami kryje się historia znacznie bardziej złożona. Sekrety tego domu nie tylko wpływają na teraźniejszość, ale mają też bezpośredni związek z przeszłością jego mieszkańców. Dla głównej bohaterki, która zmaga się także z wieloma prywatnymi problemami, oznacza to konieczność podejmowania decyzji, których konsekwencje mogą być opłakane. Druga część nie zmienia fundamentu tej opowieści, ale wyraźnie podnosi stawkę. Nowe miejsce, inne zasady i brak bezpośredniego kontaktu z osobą, dla której pracuje bohaterka, sprawiają, że napięcie budowane jest inaczej niż wcześniej. To kontynuacja, która rozszerza świat przedstawiony i rozwija historię bez powielania tych samych schematów. „Pomoc domowa. Sekret” - obsada i kulisy produkcji W roli głównej powraca oczywiście Sydney Sweeney, która ponownie wciela się w pomoc domową Millie. Jej obecność spina obie części i pozwala na dalsze rozwijanie postaci w nowych warunkach. U jej boku zobaczymy też Michele Morrone'a, którego w pierwszej części było widać naprawdę mało. Teraz ma się to zmienić. Do obsady dołącza również Kirsten Dunst. Nie wiemy, w kogo się wcieli, ale można przypuszczać, że będzie to tajemnicza żona pracodawcy Millie. Więcej nazwisk nie jest narazie znanych. Za reżyserię ponownie odpowiada Paul Feig. Twórca potwierdził, że scenariusz jest już gotowy, a zdjęcia mają rozpocząć się jesienią. Decyzja o stosunkowo szybkim powrocie do tej historii nie jest przypadkowa. Materiał źródłowy w postaci książek Freidy McFadden daje gotową podstawę do rozwijania kolejnych wątków, a pierwsza część wyraźnie zostawiła przestrzeń na kontynuację. Drugi film nie jest więc dodatkiem, tylko naturalnym rozwinięciem historii bohaterki. „Pomoc domowa. Sekret” - data premiery Informacja, na którą wszyscy czekają najbardziej. Kiedy obejrzymy „Pomoc domową. Sekret”? Niestety trzeba będzie uzbroić się w cierpliwość. Film trafi do (amerykańskich) kin 17 grudnia 2027 roku, czyli niespełna dwa lata po debiucie pierwszej części, która pojawiła się w grudniu 2025 roku. Oznacza to, że w Polsce będziemy mogli oglądać go najprawdopodobniej na początku 2028 roku. Czekacie?
Mocny melodramat z Alexandrem Skarsgårdem, który testuje granice intymności. Takiej roli nikt się nie spodziewał!
„Pillion” po pokazie w Cannes rozpalił rozmowy o odwadze w kinie i o tym, gdzie kończy się prowokacja, a zaczyna czułość. To zmysłowa, niepokojąca historia z Alexandrem Skarsgårdem w roli, o której trudno przestać myśleć – zwłaszcza gdy relacja bohaterów zaczyna wymykać się prostym ocenom. Ten film naprawdę robi wrażenie, jest intensywny i momentami zawstydzająco intymny, ale przy tym zaskakująco uważny na emocje bohaterów. Czy odpowiada na pytanie, jak daleko może posunąć się kino, żeby opowiedzieć o pragnieniu, wstydzie i potrzebie wolności?
„Pillion” to pełnometrażowy debiut reżyserski Harry’ego Lightona, który przeniósł na ekran własną adaptację powieści „Box Hill” Adama Mars-Jonesa. Produkcja powstała przy wsparciu BBC Film, BFI oraz Element Pictures. Warstwa formalna ma tu znaczenie: precyzyjne zdjęcia, oszczędna narracja i pulsująca muzyka Olivera Coatesa budują rytm, który działa niemal hipnotycznie. Na pierwszym planie są dwie mocne, kontrastujące kreacje. Harry Melling gra Colina – młodego, wycofanego mężczyznę mieszkającego z rodzicami. Alexander Skarsgård wciela się w Raya, charyzmatycznego lidera motocyklowej subkultury: spokojnego, dominującego, magnetycznego. To właśnie ich relacja staje się osią filmu i źródłem emocji, które balansują między fascynacją a lękiem. Postaci drugoplanowe, w tym rodzice Colina, domykają portret świata, z którego bohater próbuje się wyrwać. O czym jest fabuła i dlaczego robi takie wrażenie? Punktem zapalnym jest spotkanie, które z pozoru mogłoby pozostać epizodem, a jednak uruchamia serię zmian w życiu Colina. Kiedy wchodzi w relację z Rayem, odkrywa układ oparty na podporządkowaniu i władzy, ale przede wszystkim zaczyna konfrontować się z własnymi pragnieniami. „Pillion” nie opiera się na taniej sensacji – bliżej mu do opowieści o dojrzewaniu do samoświadomości i o odwadze, jakiej wymaga życie w zgodzie ze sobą. Film podkreśla konsekwentnie tę przemianę. Surowe, brytyjskie krajobrazy i chłodne wnętrza zderzają się z intymnością scen rozgrywanych w zamkniętych przestrzeniach. Kamera często zostaje blisko twarzy, wyłapując mikroreakcje: drżenie spojrzenia, pauzy, niedopowiedziane emocje. Lighton nie podbija napięcia skandalem – cielesność traktuje jak język, którym opowiada o władzy, wstydzie i o wyzwoleniu, które bywa trudniejsze niż sama prowokacja. „Pillion” do obejrzenia w kinach Światowa premiera „Pillion” odbyła się 18 maja 2025 roku w sekcji Un Certain Regard na Festiwalu Filmowym w Cannes. Już wtedy reakcje były skrajne: część widzów doceniała formalną dyscyplinę i emocjonalną szczerość, inni czuli dyskomfort wobec odwagi scen i ciężaru tematu. Cannes stało się jednak wyraźnym punktem zwrotnym – film szybko zaczął żyć własnym życiem w międzynarodowej dyskusji o granicach intymności w kinie. Po festiwalowym debiucie produkcja trafiła do kin w Wielkiej Brytanii 28 listopada 2025 roku. W Stanach Zjednoczonych film miał premierę 6 lutego 2026 roku, dystrybuowany przez studio A24. W Polsce grany jest obecnie od 20 lutego. Komentatorzy najczęściej wskazują na elektryzującą chemię między Mellingiem a Skarsgårdem oraz dojrzałość reżyserską Lightona. „Pillion” zostaje w pamięci nie dlatego, że chce szokować, tylko dlatego, że z precyzją pokazuje intymność jako teren negocjacji, ryzyka i prawdy.
Ich miłość była jedną z najbardziej burzliwych w Hollywood. Teraz trafi na ekrany!
Serial „Love Story” szturmem zdobył serca widzów na całym świecie i wszystko wskazuje na to, że to dopiero początek. Twórcy planują kolejną historię, która ma jeszcze większy ładunek emocji. Tym razem na ekranie zobaczymy jedną z najbardziej burzliwych relacji w historii Hollywood.
Historia miłości Elizabeth Taylor i Richarda Burtona Relacja Elizabeth Taylor i Richard Burton od lat fascynuje kolejne pokolenia. Poznali się na planie filmu „Kleopatra” w 1961 roku i niemal od razu między nimi pojawiła się chemia, której nie dało się zignorować. Problem polegał na tym, że oboje byli wtedy w innych związkach, a ich romans szybko stał się medialną sensacją. Aktorzy rozwiedli się ze swoimi partnerami i w 1964 roku wzięli ślub. Ich relacja była pełna namiętności, ale też konfliktów. Po dziesięciu latach zdecydowali się na rozstanie, by kilka lat później znów do siebie wrócić i ponownie powiedzieć sobie „tak”. Ich drugie małżeństwo również nie przetrwało próby czasu i para ponownie rozwiodła się w 1976 roku. Mimo burzliwej historii pozostali sobie bliscy. Taylor wielokrotnie podkreślała, że Burton był miłością jej życia. Ich związek był intensywny, niejednoznaczny i pełen emocji, czyli dokładnie taki, jaki widzowie pokochali w pierwszym sezonie serialu „Love Story”. O czym będzie drugi sezon „Love Story” na Disney+? Twórca serialu Connor Hines zdradził, że historia Taylor i Burtona idealnie wpisuje się w koncepcję jego produkcji. „Love Story” ma opowiadać o wielkich uczuciach między dwójką najsłynniejszych gwiazd swojego pokolenia, które kształtowały popkulturę i pozostawiły po sobie trwały ślad. Drugi sezon, jeśli powstanie, skupi się na kulisach związku Burtona i Taylor. Co zobaczymy na ekranie? Możemy spodziewać się zarówno momentów pełnych romantyzmu, jak i tych trudniejszych, które pokazywały, jak skomplikowana potrafi być miłość w świecie sławy i presji. To opowieść o pasji, ambicji i emocjach, które wymykają się kontroli. „Love Story” o Elizabeth Taylor i Richardzie Burtonie — kiedy premiera? Na razie nie ma oficjalnej informacji o dacie premiery drugiego sezonu „Love Story”. Produkcja nie została jeszcze formalnie potwierdzona, jednak sukces pierwszej odsłony sprawia, że jej kontynuacja wydaje się bardzo prawdopodobna. Wiadomo na pewno, że trafi ona na platformę streamingową Disney+. Twórcy podchodzą do projektu z dużą starannością, dlatego możemy przypuszczać, że jeśli serial wróci, będzie dopracowany w każdym detalu. Wciąż nie wiadomo także, kto wcieli się w główne role, co tylko podsyca ciekawość fanów. O czym był pierwszy sezon „Love Story”? Historia Kennedy’ego i Basset Pierwszy sezon „Love Story” opowiadał historię związku Johna F. Kennedy’ego Jr. oraz Carolyn Bessette, czyli jednej z najbardziej medialnych w latach 90’. Poznali się, zakochali w sobie i pobrali, budząc ogromne emocje i kontrowersje nie tylko w swoim najbliższym otoczeniu, ale też na całym świecie. Ich historia zakończyła się tragicznie w 1999 roku w katastrofie lotniczej, w której oboje zginęli. Serial powstał na podstawie książki „Once Upon a Time: The Captivating Life of Carolyn Bessette-Kennedy” autorstwa Elizabeth Beller oraz licznych materiałów archiwalnych. Twórcy postawili na rzetelny research i wielowymiarowe przedstawienie bohaterów, pokazując różne perspektywy tej samej historii. Efekt okazał się imponujący. Produkcja zdobyła świetne wyniki oglądalności i uznanie widzów, którzy docenili emocjonalną głębię oraz estetykę serialu. Jeśli drugi sezon rzeczywiście opowie historię Taylor i Burtona w podobnym rytmie, możemy spodziewać się jeszcze większych emocji. To opowieść, która ma wszystko, czego oczekujemy od dobrego serialu. Pasję, dramat i bohaterów, o których trudno zapomnieć.
Hemsworth, Ruffalo i napady bez kropli krwi! Kinowy hit wpadnie na Prime Video szybciej, niż myślisz
Jeszcze w połowie lutego „Crime 101” był tytułem typowo kinowym, ale ten etap szybko się kończy. Amazon potwierdził, że film trafi do Prime Video 1 kwietnia. Dla wielu widzów to realna szansa, by nadrobić seans bez polowania na pojedyncze pokazy w repertuarach. Co ważne: produkcja ma być dostępna w ramach abonamentu, bez dodatkowych opłat, a dotąd nie pojawiła się ani w żadnym serwisie, ani w opcji wypożyczenia, ani kupna. W obsadzie Chris Hemsworth i Mark Ruffalo!
Akcja „Crime 101” przenosi do Los Angeles i od początku stawia na napięcie zamiast fajerwerków. W centrum jest Mike Davis: nieuchwytny, zdyscyplinowany złodziej klejnotów, który stawia na precyzyjne, bezkrwawe napady. Po każdej akcji znika, uciekając drogą krajową nr 101. Kiedy planuje „ostateczny skok”, w którym w grę wchodzą wiele milionów dolarów, jego plan zaczyna się komplikować przez nieoczekiwane spotkanie z Sharon, agentką ubezpieczeniową. Wspólniczka pojawia się nagle, a stawka natychmiast rośnie Relacja Davisa i Sharon nie jest klasycznym układem „przypadek i szybka zgoda”. To raczej nagłe zderzenie dwóch światów, które wymusza decyzje pod presją czasu. Sharon nieoczekiwanie staje się jego wspólniczką, a to zmienia tempo całej historii: pojawiają się nowe ryzyka, nowe powody do nerwów i nowy poziom czujności. Dla widza to sygnał, że w tej opowieści liczy się nie tylko sam skok, ale też to, kto i w którym momencie zaczyna kontrolować sytuację. Równolegle po drugiej stronie barykady działa bystry detektyw z LAPD, który zaczyna "łączyć kropki "związane z serią niewyjaśnionych napadów. W praktyce oznacza to coraz ciaśniejszą pętlę wokół osób, które dotąd działały w cieniu. Film buduje emocje na rosnącej bliskości pościgu: z jednej strony konsekwencja i rutyna śledczego, z drugiej chłodna kalkulacja człowieka, który nie chce zostawiać po sobie niczego poza pustym miejscem. Gwiazdorska obsada i skojarzenia z „Gorączką” W rolach głównych pojawiają się Chris Hemsworth i Mark Ruffalo, a obok nich także Halle Berry oraz Barry Keoghan. Ten zestaw nazwisk to jeden z powodów, dla których „Crime 101” może dostać w streamingu drugie życie. Produkcję często zestawiano z „Gorączką”, kryminalnym eposem Michaela Manna, wskazując na stylową realizację i wciągającą dynamikę między złodziejem a ścigającym go detektywem. Jeśli lubisz kino, w którym napięcie rośnie z minuty na minutę, ten seans powinien trafić na listę wieczornych planów. View oEmbed on the source website
„Diuna 3” robi wrażenie jeszcze przed premierą. Czeka nas spektakularne widowisko!
To ma być finał, który nie tylko domknie historię, ale też podniesie ją na jeszcze wyższy poziom. „Diuna 3” doczekała się pierwszego zwiastuna i już teraz widać, że czeka nas spektakularne widowisko.
Zwiastun „Diuny 3” właśnie pojawił się w sieci i natychmiast przyciągnął uwagę fanów. Epicki finał trylogii zapowiada większą skalę, nowe konflikty i wyraźną zmianę tonu historii. „Diuna 3”: finał trylogii zapowiada się monumentalnie Pierwsze materiały z „Diuny 3” właśnie trafiły do sieci i już na tym etapie widać, że Denis Villeneuve nie zamierza schodzić z wysokiego poziomu, który wyznaczyły poprzednie części. Skala, klimat i napięcie – wszystko wskazuje na to, że finał tej historii będzie jednym z najważniejszych wydarzeń filmowych 2026 roku. Nowy zwiastun nie tylko podkręca oczekiwania, ale też sugeruje wyraźną zmianę tonu. To już nie jest opowieść o drodze do władzy, a historia o jej konsekwencjach. „Diuna 3”: zwiastun podnosi stawkę Zapowiedź skupia się na przemianie Paula Atrydy, który nie jest już młodym dziedzicem walczącym o przetrwanie. Widzimy bohatera, który w pełni wszedł w rolę przywódcy i musi zmierzyć się z ciężarem decyzji, które wpływają na całe galaktyki. Zwiastun nie zdradza zbyt wiele fabularnie, ale wyraźnie buduje atmosferę niepokoju. Pojawia się nowy przeciwnik, Scytale, a sama historia nabiera bardziej mrocznego i refleksyjnego charakteru. To sygnał, że finał może być bardziej emocjonalny i złożony niż poprzednie części. „Diuna 3”: o czym będzie finał trylogii? Trzecia część ma bazować na powieści „Mesjasz Diuny” Franka Herberta. Akcja przenosi się o kilkanaście lat do przodu, pokazując świat, który zdążył już odczuć skutki rządów Paula. Twórcy zapowiadają, że historia wyjdzie poza znane dotąd ramy Arrakis i pokaże nowe miejsca oraz nowe układy sił. W centrum pozostanie jednak pytanie o władzę – jej cenę, granice i konsekwencje dla jednostki oraz całych społeczeństw. „Diuna 3”: obsada, twórcy i powrót wielkich nazwisk W obsadzie ponownie zobaczymy Timothée Chalameta jako Paula Atrydę oraz Zendayę w roli Chani. Do świata „Diuny” wracają również Florence Pugh, Rebecca Ferguson i Jason Momoa. Nowym, ważnym elementem jest postać Scytale’a, w którą wciela się Robert Pattinson. To właśnie jego bohater ma odegrać kluczową rolę w konflikcie, który napędzi finał tej historii. Za reżyserię ponownie odpowiada Denis Villeneuve, a za muzykę Hans Zimmer, którego kompozycje stały się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów całej serii. Kiedy premiera „Diuny 3”? Premiera filmu została zaplanowana na 18 grudnia 2026 roku. To termin, który jasno pokazuje ambicje twórców – „Diuna 3” ma być nie tylko zamknięciem trylogii, ale też jednym z największych kinowych wydarzeń sezonu. Po sukcesie dwóch poprzednich części oczekiwania są ogromne. Jeśli jednak zwiastun jest jakąkolwiek zapowiedzią tego, co zobaczymy na ekranie, finał może nie tylko spełnić te oczekiwania, ale nawet je przebić. View oEmbed on the source website
Steven Spielberg powrócił z nowym niepokojącym filmem science fiction! Już po zwiastunie widać, że to megahit 2026!
Steven Spielberg wraca do science fiction i robi to w wielkim stylu. „Disclosure Day” zapowiada historię, która stawia jedno pytanie: co by się stało, gdybyśmy naprawdę dostali dowód na istnienie obcych?
Steven Spielberg ponownie sięga po gatunek, który przez lata definiował jego filmową tożsamość. „Disclosure Day” to najnowszy projekt reżysera, który już na etapie zwiastuna budzi ogromne zainteresowanie i zapowiada się jako jedno z najważniejszych science fiction nadchodzących miesięcy. Nowy materiał promocyjny został zaprezentowany podczas Super Bowl i od razu przyciągnął uwagę widzów na całym świecie. „Disclosure Day”: o czym jest nowy film Stevena Spielberga? Fabuła koncentruje się wokół momentu, który może zmienić sposób, w jaki ludzkość postrzega samą siebie. Punktem wyjścia jest kontakt z obcą cywilizacją – wydarzenie, które wywołuje globalne napięcie i stawia przed ludźmi fundamentalne pytania. Czy dowód na istnienie życia pozaziemskiego byłby powodem do ekscytacji, czy raczej do strachu? Film nie skupia się wyłącznie na spektakularnych wydarzeniach, ale także na emocjach i reakcjach ludzi, którzy zostają postawieni w obliczu czegoś, czego nie da się w pełni zrozumieć. „Disclosure Day”: w głównych rolach Emily Blunt i Colin Firth W centrum historii znajduje się bohaterka grana przez Emily Blunt – meteorolożka, której życie zmienia się w jednej chwili podczas transmisji na żywo. To właśnie wtedy dochodzi do niewytłumaczalnego zdarzenia, związanego z siłą pochodzącą z kosmosu. Josh O’Connor wciela się natomiast w postać przekonaną o istnieniu obcych, która za wszelką cenę chce ujawnić prawdę światu. Ich historie splatają się w momencie, gdy granica między teorią a rzeczywistością zaczyna się zacierać. W obsadzie znaleźli się również Colin Firth, Eve Hewson, Colman Domingo, Wyatt Russell oraz Henry Lloyd-Hughes. Steven Spielberg wraca do science fiction w wielkim stylu Dla Spielberga to powrót do gatunku, który przyniósł mu największe sukcesy. Reżyser ma na koncie takie tytuły jak „E.T.”, „Bliskie spotkania trzeciego stopnia”, „Wojna światów” czy „Raport mniejszości” – filmy, które na stałe wpisały się w historię kina science fiction. Przy „Disclosure Day” ponownie współpracuje ze scenarzystą Davidem Koeppem, z którym tworzył już m.in. „Park Jurajski” i „Wojnę światów”. To duet, który wielokrotnie udowadniał, że potrafi łączyć widowiskowość z emocjonalną historią. Kiedy premiera „Disclosure Day”? Premiera filmu została zaplanowana na 12 czerwca 2026 roku. Wszystko wskazuje na to, że będzie to jedna z najgłośniejszych premier lata. Już teraz „Disclosure Day” zapowiada się jako produkcja, która może nie tylko przyciągnąć widzów do kin, ale też wywołać dyskusję o tym, jak reagujemy na to, co nieznane. View oEmbed on the source website
Wielki powrót Russella Crowe! Porywający dramat sportowy osadzony w świecie MMA i trener, który tworzy bestię!
Sport, który nie wybacza błędów, i historia, w której stawką jest coś więcej niż zwycięstwo. Russell Crowe wraca na ekran w projekcie, który łączy intensywność walk z osobistą stawką.
Do sieci trafił zwiastun „Beast” – nowego dramatu sportowego osadzonego w świecie MMA. Russell Crowe wciela się w trenera, który przygotowuje byłego mistrza do powrotu na ring, gdy sytuacja rodzinna zmusza go do walki o coś więcej niż sportowy wynik. Ring, na którym stawką jest coś więcej niż sport i wygrana Fabuła koncentruje się na byłym mistrzu MMA, który zostaje zmuszony do powrotu do sportu. Powodem nie jest ambicja ani chęć odbudowania kariery, lecz sytuacja jego brata, która wymaga natychmiastowego działania. W tym świecie każda decyzja ma swoją cenę, a granica między walką sportową a walką o przetrwanie szybko się zaciera. Narracja prowadzi widza przez kolejne etapy przygotowań i napięć, które narastają wraz ze zbliżającą się konfrontacją. Relacja między zawodnikiem a trenerem staje się osią opowieści – to właśnie ona buduje emocjonalne zaplecze dla wydarzeń rozgrywających się na ringu. Russell Crowe nie tylko przed kamerą Projekt ma dla Russella Crowe’a szczególne znaczenie. Aktor jest współautorem scenariusza, który stworzył razem z Davidem Frigerio, co przekłada się na sposób prowadzenia postaci i ton całej historii. Na ekranie wciela się w trenera, który nie jest jedynie mentorem, ale uczestnikiem wydarzeń, mających wpływ na przebieg całej opowieści. Jego rola opiera się na relacji, napięciu i doświadczeniu, które kształtuje decyzje bohaterów. Walki, które mają zostawić ślad Za choreografię scen walk odpowiada Bren Foster – aktor i specjalista od kina akcji, który jednocześnie pojawia się w obsadzie jako przeciwnik głównego bohatera. Jego doświadczenie przekłada się na sposób realizacji pojedynków, które łączą techniczną precyzję z ekranową intensywnością. Walki nie są tu jedynie dodatkiem, lecz integralnym elementem opowieści. Kamera skupia się na detalach, rytmie i fizyczności starć, podkreślając ich znaczenie dla całej historii. Zwiastun robi wrażenie! Kiedy premiera? Opublikowana zapowiedź akcentuje zarówno warstwę sportową, jak i emocjonalną filmu. Dynamiczne fragmenty walk przeplatają się z ujęciami budującymi napięcie między bohaterami, co wyznacza kierunek całej produkcji. Zwiastun sugeruje historię, w której sport jest tylko jednym z elementów, a główny ciężar spoczywa na relacjach, decyzjach i ich konsekwencjach. Film trafi do amerykańskich kin w kwietniu 2026 roku. Na ten moment nie podano informacji dotyczących dystrybucji w innych krajach ani dostępności na platformach streamingowych. View oEmbed on the source website
Ten film oparty na biblijnej księdze opowie o rozpadzie małżeństwa. W roli głównej Walton Goggins
Film „Hiob” powstaje jako odważna reinterpretacja Księgi Hioba. Marion Cotillard i Walton Goggins mają zagrać małżeństwo przygotowujące immersyjną inscenizację biblijnej historii. Produkcja ma skakać po liniach czasowych, łącząc starożytny „zakład między Bogiem a Szatanem” ze współczesnym rozpadem związku. Czekam takiego jeszcze nie było!
Biblijna historia o wierze wystawionej na próbę wraca w nowej, zaskakującej formie. „Hiob” to zapowiadany film, który łączy klasyczną opowieść z współczesnym dramatem relacji. W centrum znajdują się bohaterowie przygotowujący inscenizację Księgi Hioba, ale szybko okazuje się, że granica między sztuką a życiem zaczyna się niebezpiecznie zacierać. „Hiob” - fabuła filmu z Marion Cotillard i Waltonem Gogginsem Film „Hiob” został zapowiedziany jako odważna reinterpretacja biblijnej Księgi Hioba. W centrum historii mają znaleźć się małżeństwo zagrane przez Marion Cotillard oraz Waltona Gogginsa. Bohaterowie podejmują się przygotowania immersyjnej inscenizacji Księgi Hioba, a praca nad spektaklem ma szybko zacząć wpływać na ich prywatną relację i podnosić temperaturę kolejnych decyzji. Punktem wyjścia pozostaje opowieść o Hiobie: mężczyźnie, którego wiara w Boga zostaje wystawiona na próbę poprzez ogromne cierpienie. W tej historii traci majątek, dzieci i zdrowie, a mimo to pozostaje wierny. Film ma jednak równolegle prowadzić współczesny wątek małżeński i pokazać, jak presja projektu oraz napięcie między twórczymi ambicjami a codziennością popychają związek w stronę rozpadu. „Hiob” - skoki w czasie i konflikt, które napędzą fabułę Twórcy zapowiadają konstrukcję opartą na przemieszczaniu się po różnych liniach czasowych. To ma pozwolić zestawić starożytny motyw zakładu między Bogiem a Szatanem ze współczesną historią pary. W miarę jak granica między próbami a życiem prywatnym zacznie się zacierać, ma dojść do konfliktu, który uruchomi kluczowy dylemat: kto w ogóle może wcielić się w Boga i co oznacza to dla całego przedsięwzięcia. Reżyserem projektu ma być Yuval Adler, znany z filmów „Betlejem” oraz „Diabelska jazda”. Produkcją mają zająć się Dan Kagan oraz Ilya Stewart. Wśród producentów wykonawczych wymieniono: Liz Siegal, Seana Patricka O'Reilly'ego, Elenę Silenok czy Elvirę Paterson. Na razie nie wiadomo, gdzie odbędą się zdjęcia ani gdzie będzie dziać się akcja. Kolejne ogłoszenia mają doprecyzować, gdzie i w jakiej przestrzeni ta historia zostanie osadzona. Zapowiada się naprawdę intrygująco.
HBO Max ujawnia zaskakujące premiery na drugą połowę marca! Nie zabraknie nowości i kultowych produkcji!
Nowości HBO Max na marzec 2026 zapowiadają się wyjątkowo mocno. W drugiej połowie miesiąca do serwisu trafią m.in. wszystkie sezony „Fargo”, dokument „Ja, Rosiński”, film „Wielka, odważna, piękna podróż” oraz thriller „Zaginiona dziewczyna”. Platforma ujawniła już dokładny harmonogram premier, a wśród najważniejszych dat znalazły się 19, 20, 25 i 27 marca.
Premiery HBO Max na drugą połowę marca! Druga połowa marca na HBO Max zapowiada się jak dobrze rozpisany kalendarz seansów. Serwis odsłania kolejne premiery dzień po dniu – od głośnych tytułów jak „Zaginiona dziewczyna”, przez dokumenty, aż po pełne sezony kultowego „Fargo”. Jeśli planujesz, co oglądać w najbliższych tygodniach, ta rozpiska pozwoli złapać najważniejsze daty i nie przegapić najmocniejszych premier. 19 marca: „Zaginiona dziewczyna” wraca do HBO Max Wśród premier na 19 marca znajduje się „Zaginiona dziewczyna” Davida Finchera. To thriller o mężczyźnie, który zgłasza zaginięcie swojej żony, a kolejne tropy zaczynają obciążać... jego samego. W obsadzie są Ben Affleck i Rosamund Pike. Tego samego dnia do serwisu mają trafić także: „Colosio: Zabójstwo polityczne”, „Apollo 13”, „Siła naszych marzeń” oraz „Człowiek z bieguna”. Jeśli chcesz zacząć drugą połowę marca od mocnego tytułu, ten dzień wygląda jak pewniak. 20 marca: „Ja, Rosiński” i historia drogi artysty Na 20 marca zaplanowano premierę dokumentu „Ja, Rosiński” w reżyserii Piotra Kielara. Film skupia się na sylwetce Grzegorza Rosińskiego, polskiego twórcy związanego z serią „Thorgal”. Punktem wyjścia jest przejście Rosińskiego na emeryturę, ale ciężar opowieści przesuwa się na drogę artysty i to, jak ta droga układała się przez lata. Tego samego dnia na liście nowości są również „Okiem Oscara” oraz „Ognie”, więc 20 marca zapowiada się intensywnie także dla tych, którzy lubią dokumenty. 25 marca: wszystkie sezony „Fargo” na HBO Jednym z najgłośniejszych punktów marcowej rozpiski HBO Max jest dodanie wszystkich sezonów serialu „Fargo”, które trafią do serwisu 25 marca. To ruch, na który wielu widzów czekało, bo produkcja od lat uchodzi za jedną z najbardziej charakterystycznych serii kryminalnych ostatnich lat. Serial, zrealizowany na zlecenie stacji FX, inspiruje się kultowym filmem braci Coen o tym samym tytule. Każdy sezon opowiada odrębną historię, utrzymaną w klimacie, w którym czarny humor spotyka się z napięciem i nieoczywistymi bohaterami. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/kirsten-dunst-i-jesse-plemons-poznali-sie-na-planie-serialu-fargo-2-grali-tam-malzenstwo-766afb8.jpeg" width="1500" height="1002" alt="Description: Season 2. Original Film Title: FARGO. English Title: FARGO. Film Director: ADAM BERNSTEIN; SCOTT WINANT; COLIN BUCKSEY. Year: 2014. Stars: KIRSTEN DUNST; JESSE PLEMONS." title="album - arch8" /> 27 marca: „Wielka, odważna, piękna podróż” i kolejne nowości 27 marca wśród premier wyróżnia się „Wielka, odważna, piękna podróż”. Historia zaczyna się od przypadkowego spotkania dwojga nieznajomych na ślubie wspólnego przyjaciela, które szybko przeradza się we wspólną wyprawę prowadzącą ich przez ważne momenty życia i podjęte decyzje. Tego samego dnia do HBO Max trafią także „Przywileje, odc. 1”, „Czarne bractwo”, „Ostatnia batalia Ellen Cole” oraz „W ogniu pasji”. To jeden z tych dni, kiedy oferta serwisu wyraźnie się zagęszcza i trudno narzekać na brak wyboru. View oEmbed on the source website Co jeszcze i kiedy obejrzeć na HBO Max? W harmonogramie HBO Max znalazło się także sporo mniejszych, ale wciąż istotnych premier. 16 marca zadebiutuje „The Floor VI, odc. 1”, a dwa dni później, 18 marca, pojawią się „Lady, odc. 1” oraz „Delikatne liście”. 21 marca do oferty dołączą „Leonardo. Odkrywca”, „Pysznie”, „Miesiąc miodowy” i „The Order: Ciche braterstwo”. Kolejnego dnia, 22 marca, widzowie zobaczą „Ostre cięcie XII, odc. 1” oraz „Prawko na świecie. Jazda bez zasad, odc. 1”, a 23 marca „Wielki powrót III, odc. 1”. Nie zabraknie również nowości. 26 marca pojawi się „Letnia szkoła, 2001”, 28 marca do serwisu trafią „Holland”, „Dzielna banda i tajemnica zaginionego wujka” oraz „Teoria koloru według Julio Torresa”. Na koniec miesiąca, 30 marca, zaplanowano premierę „The Curious Case of... II, odc. 1–8”.
Desperacka misja ratowania ludzkości i Ryan Gosling! Ten nowy film sci-fi to adaptacja powieści Andy’ego Weira!
„Projekt Hail Mary” to nowe science fiction Phila Lorda i Christophera Millera z Ryanem Goslingiem. Bohater budzi się samotnie na statku kosmicznym oddalonym o lata świetlne od Ziemi i odkrywa, że bierze udział w desperackiej misji ratowania planety.
Główny bohater filmu „Projekt Hail Mary”, w tej roli Ryan Gosling, budzi się samotnie na statku kosmicznym oddalonym o lata świetlne od Ziemi i nie pamięta, kim jest. Tak zaczyna się widowiskowe science fiction, które szybko zamienia się w historię o odpowiedzialności. Wraz z powracającymi wspomnieniami astronauta odkrywa, że jego misja to nie eksperyment, lecz ostatnia szansa na uratowanie ludzkości przed katastrofą. O czym opowiada film „Projekt Hail Mary”? Ryland Grace, biolog molekularny, otwiera oczy w miejscu, które nie daje żadnych punktów zaczepienia: jest sam na statku kosmicznym oddalonym o lata świetlne od Ziemi. Jego pamięć nie współpracuje, a każda kolejna minuta wymusza walkę o podstawy: tożsamość, sens obecności w kosmosie i cel podróży. Z urywków wspomnień składa się obraz misji, która nie jest naukową przygodą, tylko próbą zatrzymania katastrofy – Słońce zaczyna gasnąć, a ludzkości grozi powolna zagłada. Kiedy Grace orientuje się, że ma wykonać zadanie w pojedynkę, film skręca w stronę opowieści o samotności i odpowiedzialności, które nie mieszczą się w prostym schemacie bohatera-astronauty. Reżyserzy Phil Lord i Christopher Miller prowadzą tę perspektywę dynamicznie, a napięcie rośnie wraz z kolejnymi odkryciami. Misja Grace’a przestaje być historią jednego człowieka, gdy na jego drodze pojawia się przedstawiciel obcej cywilizacji. Bohater nazywa tajemniczą istotę Rocky i od tej chwili kluczowe staje się nie tylko ratowanie planety, lecz także budowanie porozumienia. Relacja rozwija się wokół wspólnego celu i rosnącego zaufania, a komunikacja staje się narzędziem równie ważnym, jak naukowe procedury. W praktyce to właśnie ta więź nadaje filmowi tempo i kierunek, bo każda decyzja ma jednocześnie wymiar osobisty i globalny. „Projekt Hail Mary”: to nie jest typowy film science fiction W „Projekcie Hail Mary” nie ma nastroju typowego dla ciężkiego patetycznego science fiction. Obok ryzyka i presji pojawia się lekkość wynikająca z charakteru głównego bohatera: z jego nieporadności, autoironii i upartego, naukowego podejścia do sytuacji, które wymykają się zdrowemu rozsądkowi. To działa jak wentyl bezpieczeństwa dla ciężkich emocji. Ryan Gosling przez długi czas pozostaje jedyną ludzką postacią na ekranie, dlatego film mocno opiera się na jego obecności i drobnych reakcjach, które budują wiarygodność sytuacji. W „Projekcie Hail Mary” pojawia się również Sandra Hüller — to pierwszy amerykański film w karierze aktorki. Rozmach widać także po stronie wizualnej: zdjęcia zrealizował Greig Fraser, a twórcy podali, że w filmie niemal w ogóle nie korzystano z green screenu. Zamiast tego powstawały fizyczne scenografie i realistyczne oświetlenie. Kiedy i gdzie obejrzeć „Projekt Hail Mary”? „Projekt Hail Mary” jest adaptacją bestsellerowej powieści Andy’ego Weira, autora Marsjanina, i łączy wątki przygodowe z historią o budowaniu zrozumienia mimo różnic. Fabuła prowadzi od izolacji na statku kosmicznym oddalonym o lata świetlne od Ziemi do relacji, która zmienia sposób patrzenia na misję ratunkową. Film wchodzi do kin od 20 marca 2026 roku. View oEmbed on the source website
Nowy polski dramat obyczajowy dla widzów, którzy lubią historie z przesłaniem. Zostaje w głowie na długo po seansie
Co, jeśli największy sukces przychodzi dopiero wtedy, gdy nie możesz go już przeżyć? „Algorytm życia” to nowa polska produkcja, która bierze na warsztat świat mediów społecznościowych i odwraca jego zasady w najbardziej przewrotny sposób. Historia młodego pisarza pokazuje, jak cienka jest granica między niewidzialnością a wiralową popularnością.
W czasach, w których popularność mierzy się liczbą lajków, a talent często ginie w natłoku treści, pojawia się historia, która odwraca tę logikę do góry nogami. „Algorytm życia” to nowa polska produkcja, która opowiada o sukcesie osiągniętym dopiero po śmierci. Film właśnie debiutuje i już na starcie przyciąga uwagę swoim przewrotnym punktem wyjścia. „Algorytm życia” – fabuła nowego polskiego filmu Głównym bohaterem jest Jan Pyszalski – młody, ambitny pisarz, który nie potrafi odnaleźć się w świecie zdominowanym przez media społecznościowe. W rzeczywistości, gdzie popularność buduje się szybko i powierzchownie, jego twórczość pozostaje niezauważona. Wszystko zmienia się w momencie wypadku, po którym zostaje uznany za zmarłego. Paradoksalnie to właśnie wtedy, jego książki zaczynają zdobywać ogromną popularność. Historia buduje się na mocnym kontraście – między życiem w cieniu a pośmiertnym sukcesem, który przychodzi za późno, by móc go przeżyć. Choć punkt wyjścia może brzmieć jak czarna komedia, „Algorytm życia” uderza w bardzo współczesne tony. To opowieść o samotności w świecie online, o potrzebie uznania i o tym, jak łatwo algorytmy potrafią zmienić czyjeś życie lub nadać mu wartość dopiero wtedy, gdy jest już za późno. Film wpisuje się w nurt produkcji, które przyglądają się wpływowi internetu na nasze wybory, relacje i sposób postrzegania sukcesu. Kiedy premiera filmu „Algorytm życia”? „Algorytm życia” zadebiutuje w polskich kinach 20 marca 2026 roku. Ten polski dramat obyczajowy, dystrybuowany przez Galapagos Films, trwa 65 minut. Jednak krótka forma może okazać się jego atutem – historia jest skondensowana i skupiona na jednym wyraźnym motywie. To nie jest film, który próbuje przypodobać się wszystkim. To raczej propozycja dla widzów, którzy lubią fabułę z drugim dnem, taką, która zostaje w głowie na dłużej. Motyw sukcesu osiągniętego po śmierci działa tu jak mocna metafora współczesnego świata. To jedna z tych produkcji, które mogą wywołać dyskusję, nie tylko o bohaterze, ale też o nas samych i o tym, jak dziś definiujemy sukces. View oEmbed on the source website
Największy triumf gali Oscarów 2026. Film Andersona zdobył aż 6 statuetek
Ten film nie próbuje się podobać. Zamiast tego stawia pytania, które dla wielu okazują się niewygodne. Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio zebrała niemal jednogłośne pochwały krytyków, wywołała ostrą dyskusję wśród widzów i ostatecznie triumfowała na gali Oscarów, zdobywając aż sześć statuetek, w tym za najlepszy film. Teraz głośny tytuł można obejrzeć także w streamingu.
Najnowsza produkcja Paula Thomasa Andersona z Leonardo DiCaprio w roli głównej weszła do kin z rozmachem, zebrała niemal jednogłośne uznanie krytyków i jednocześnie rozpaliła emocjonalną dyskusję wśród widzów. Jedni wychodzili z sali poruszeni, inni zirytowani. Produkcja została doceniona podczas tegorocznej gali Oscarów (otrzymała aż 6 statuetek!). Teraz dostępna jest w streamingu. Kino autorskie w wersji szerokiego rażenia Paul Thomas Anderson po raz kolejny udowadnia, że nie interesuje go bezpieczne kino środka. „Jedna bitwa po drugiej” to film, który świadomie porusza się między gatunkami, tonami i emocjami. Z jednej strony przypomina thriller akcji, z drugiej momentami skręca w groteskę, satyrę i kino politycznego niepokoju. To opowieść o byłym rewolucjoniście Bobie, który próbuje żyć z dala od dawnych ideałów, wychowując córkę i udając, że przeszłość da się zamknąć na klucz. Oczywiście nie jest to możliwe. DiCaprio gra bohatera nieheroicznego, zmęczonego, często zagubionego. Nie próbuje go wybielać ani uczynić symbolem. To człowiek pełen sprzeczności, który sam nie wie, czy bardziej ucieka przed światem, czy przed sobą. Aktorskie starcie gigantów Obok DiCaprio na ekranie pojawiają się m.in. Sean Penn i Benicio del Toro, a ich obecność wyraźnie zmienia ciężar poszczególnych scen. Szczególnie Penn przyciąga uwagę widzów i krytyków. W jednej z opinii czytamy wprost: „Sean Penn przyćmił DiCaprio swoją kreacją. To najlepszy od «Aż poleje się krew» film PTA”. Ten głos nie jest odosobniony. Penn gra postać niepokojącą, charyzmatyczną i trudną do jednoznacznej oceny, co idealnie wpisuje się w filozofię całego filmu. Film, który prowokuje i nie tłumaczy się widzowi „Jedna bitwa po drugiej” nie prowadzi za rękę. Nie upraszcza tematów, nie łagodzi konfliktów i nie zamyka ich w wygodnych pointach. Dla jednych to ogromna zaleta, dla innych bariera nie do przeskoczenia. Jeden z widzów trafnie podsumował: „Film o tym, że wojny ideowe to zawsze wojny międzypokoleniowe, czyli nieskończony bezsens, który nie sposób przerwać”. Anderson pokazuje Amerykę rozdwojoną, zmęczoną własnymi mitami, w której rewolucja i konserwatyzm są równie groteskowe. Robi to z empatią, ale bez taryfy ulgowej. Stąd tak skrajne reakcje. Wśród komentarzy pojawiają się również głosy skrajnie krytyczne, jak ten: „Najgorszy, najbardziej kretyński film, na jakim byłam. Wyszliśmy po 25 minutach”. Krytycy mówią jednym głosem O ile widzowie są podzieleni, o tyle krytycy pozostają niemal jednomyślni. Film osiągnął 96% pozytywnych recenzji w zagranicznych agregatorach opinii i ocenę 8.0 na polskim Filmwebie. Recenzenci podkreślają odwagę reżysera, precyzję formalną i aktorską intensywność. Pojawiają się także głosy interpretujące film jako satyryczny portret współczesnego chaosu ideologicznego. Jak zauważa jeden z nich: „Satyra na aktualne przesiąknięte chaosem czasy, beka z nihilizmu i samej idei rewolucji.” Gdzie obejrzeć „Jedną bitwę po drugiej”? Film trafił do szerokiej dystrybucji kinowej, ale jest również dostępny w streamingu. „Jedna bitwa po drugiej” można już obejrzeć na HBO Max, co daje szansę na spokojny, domowy seans bez presji i oczekiwań. To dobra opcja zwłaszcza dla tych, którzy wolą kino wymagające oglądać w skupieniu, z możliwością powrotu do scen i dialogów, które nie zawsze od razu się odsłaniają. Oscarowy triumf „Jednej bitwy po drugiej” Film Paula Thomasa Andersona okazał się największym zwycięzcą 98. gali Oscarów. Produkcja zdobyła aż sześć statuetek, w tym w najważniejszych kategoriach: najlepszy film, najlepsza reżyseria dla Paula Thomasa Andersona oraz najlepszy scenariusz adaptowany. Nagrodę aktorską otrzymał również Sean Penn za rolę drugoplanową, a kolejne statuetki trafiły do twórców odpowiedzialnych za montaż (Andy Jurgensen) oraz casting. Ten zestaw nagród potwierdził dominację filmu w sezonie nagród i umocnił jego pozycję jako jednego z najważniejszych tytułów roku.
Spin-off Johna Wicka błyskawicznie wskoczył na 1 miejsce TOP 10! W rolach głównych Ana de Armas i Keanu Reeves!
„Ballerina” na Prime Video to świeży spin-off „Johna Wicka”, który właśnie trafił do serwisu i błyskawicznie wskoczył na 1 miejsce w TOP 10. Film z Aną de Armas jako Eve Macarro rozgrywa się pomiędzy wydarzeniami z 3. i 4. odsłony serii.
Prime Video dorzuciło do swojej biblioteki tytuł, który natychmiast przyciągnął uwagę widzów. „Ballerina”, spin-off świata Johna Wicka z Aną de Armas w roli głównej, błyskawicznie wskoczyła na pierwsze miejsce w zestawieniu TOP 10 najchętniej oglądanych filmów w serwisie. „Ballerina” tuż po premierze numerem 1 na Prime Video „Ballerina” na Prime Video właśnie zasiliła bibliotekę serwisu Amazona i momentalnie przeskoczyła konkurencję: film wbił na 1 miejsce na liście TOP 10 najchętniej oglądanych tytułów. To spin-off świata Johna Wicka, a jego akcja została osadzona pomiędzy wydarzeniami z 3. i 4. odsłony serii. Dla widzów to sygnał, że historia nie kończy się na znanych rozdziałach — mitologia płatnych zabójców dostaje nowy, wyraźnie kobiecy punkt ciężkości, a tempo jest ustawione tak, żeby od pierwszych minut nie było miejsca na rozpraszacze. „Ballerina”: Eve Macarro wchodzi do gry i robi to po swojemu W centrum tej historii jest Eve Macarro, w którą wciela się Ana de Armas. Bohaterka została wychowana w organizacji Ruska Roma, tej samej, z którą łączy się droga Johna Wicka. Po latach treningu rusza na osobistą misję — napędza ją zemsta, a punktem zapalnym staje się odkrycie prawdy o śmierci jej ojca. Eve zaczyna polowanie na osoby odpowiedzialne za zabójstwo, a kolejne tropy wciągają ją głębiej w przestępcze podziemie. Stawka rośnie z każdym krokiem, bo na trasie pojawiają się zarówno miejsca, jak i ludzie, którzy w tym świecie rządzą zasadami. Śledztwo Eve prowadzi przez elitarne hotele dla zabójców i dalej — do mrocznych struktur organizacji podporządkowanych High Table, radzie rządzącej światem płatnych morderców. To nie jest trasa, na której da się iść na skróty: kolejne poziomy podziemia oznaczają ostrzejsze reguły i przeciwników, którzy nie zostawiają miejsca na pomyłki. W pewnym momencie jej droga krzyżuje się też z drogą Johna, co spina spin-off z główną serią i jednocześnie podbija napięcie. Całość działa jak intensywny wjazd w znaną mitologię, tylko z nową perspektywą. „Ballerina” zarobiła 137 mln dolarów w kinach. Teraz jest hitem w streamingu Produkcja trafiła do kin w 2025 r. i zarobiła 137 mln dol. na całym świecie przy 90 mln dol. budżetu. Równolegle film zebrał solidny zestaw ocen: 75 proc. oraz aż 92 proc. pozytywnych not w serwisie Rotten Tomatoes. Teraz, po wejściu do streamingu, tempo zainteresowania widać natychmiast — „Ballerina” na Prime Video błyskawicznie wskoczyła na 1 miejsce TOP 10 w serwisie Amazona. W obsadzie, obok Any de Armas, są też: Keanu Reeves, Ian McShane, Anjelica Huston, Lance Reddick, Norman Reedus, Gabriel Byrne, Catalina Sandino Moreno, Sharon Duncan-Brewster oraz David Castañeda. View oEmbed on the source website
Jeden z najbardziej kultowych horrorów wszech czasów powróci w całkiem nowej odsłonie! Rewolucja na planie sequela
„Obcy: Romulus 2” powstaje, ale Fede Alvarez, choć napisał scenariusz, nie ma wrócić jako reżyser. Według Nexus Point News trwają zaawansowane rozmowy z Michaelem Sarnoskim („Ciche miejsce: Dzień pierwszy”). Oficjalnie zapowiedziano też powrót Rain i androida Andy’ego.
Fede Alvarez napisał scenariusz do „Obcy: Romulus 2”, jednak tym razem nie ma wrócić na stanowisko reżysera. Oficjalnie twórca zdecydował, że przekaże pałeczkę komuś innemu, a powód tej zmiany nie został wyjaśniony. Wcześniej, w czerwcu ubiegłego roku, Alvarez sygnalizował, że projekt jest w fazie przygotowań i że chciał rozpocząć zdjęcia jesienią. Do wejścia ekipy na plan ostatecznie jednak nie doszło. Rozmowy o następcy nabierają tempa: w grze Michael Sarnoski Według informacji podanych przez Nexus Point News trwają zaawansowane rozmowy z Michaelem Sarnoskim, znanym z „Ciche miejsce: Dzień pierwszy”. To on miałby zastąpić Urugwajczyka na stanowisku reżysera nowej odsłony cyklu. W tle pojawiają się też sygnały, jakim kinem Sarnoski oddycha: wskazywał „Aliens” jako inspirację podczas pracy nad wspomnianym prequelem. Jednocześnie to nazwisko, które łączy różne skale projektów — od „Świnię” z Nicolasem Cage’em z 2021 r. po kończoną postprodukcję „Śmierć Robin Hooda” z Hugh Jackmanem i Jodie Comer. Kuluarowe napięcie wokół serii: pojawia się wątek Ridleya Scotta Nie ma oficjalnego wyjaśnienia, dlaczego Alvarez odszedł, ale w obiegu są sugestie dotyczące tarć na zapleczu produkcji. Dziennikarz Jeff Sneider wskazuje, że wersja wydarzeń prezentowana publicznie może być elementem PR-owej narracji, a rzeczywisty powód ma wiązać się z konfliktem z producentem i ojcem franczyzy, Ridleyem Scottem. W tym wątku pojawia się też kwestia wpływu na kreatywne decyzje oraz spór o możliwość wprowadzenia postaci Davida (Michael Fassbender). Sukces z 2024 r. rozpędził kontynuację: liczby mówią same za siebie „Obcy: Romulus 2” okazał się dla serii mocnym powrotem do korzeni i jednocześnie finansowym sygnałem, że publiczność znów chce takiej historii. Film, nawiązujący strukturą do oryginału z 1979 r., zarobił ok. 350 mln dol. przy budżecie wynoszącym 80 mln. Do tego doszło ciepłe przyjęcie widzów i krytyków, co miało przełożyć się na szybkie uruchomienie prac nad sequelem. „Obcy: Romulus 2” ma być traktowany przede wszystkim jako bezpośrednia kontynuacja obrazu z 2024 r. Powroty są już przesądzone: Rain i android Andy wracają na ekran Wśród najważniejszych informacji o obsadzie są nazwiska, które widzowie kojarzą jako siłę napędową poprzedniej części. Rain, grana przez Cailee Spaeny, ma pojawić się ponownie w nowym filmie. Potwierdzono także powrót androida Andy’ego (David Jonsson) — ten element został już oficjalnie zapowiedziany. Na razie to właśnie te postacie są wskazywane jako pewny punkt zaczepienia dla dalszej historii, a szczegóły fabuły i kolejne nazwiska nie zostały w materiale ujawnione. Gdzie to się dzieje i co dalej z „Obcy: Romulus 2”? Na tym etapie nie podano lokalizacji związanej z produkcją ani miejsca akcji w ujęciu newsowym – brak danych. Wiadomo natomiast, że projekt jest rozwijany: scenariusz Alvareza istnieje, temat nowego reżysera jest aktywny, a powrót kluczowych bohaterów został już zakomunikowany. Na kolejne konkrety, w tym decyzję w sprawie reżyserii i plan zdjęciowy, trzeba jeszcze poczekać. View oEmbed on the source website
Ten przerażający film niedługo trafi na Netflixa. Fala tsunami wyrzuciła na ulice wygłodniałe rekiny...
„Thrash”, thriller o rekinach z Phoebe Dynevor, miał wejść do kin 3 lipca, ale Netflix przejął film i wypuszcza go globalnie już niedługo! Historia rozgrywa się w nadmorskim miasteczku niszczonym przez huragan piątej kategorii, a wraz z falą sztormową na ulice trafiają głodne rekiny.
Plany były jasne: „Thrash” miał pojawić się w kinach 3 lipca. Teraz scenariusz dystrybucji zmienił się o 180 stopni - Netflix przejął film i ustalił premierę globalną na 10 kwietnia. Dla widzów oznacza to jedno: zamiast czekać do wakacji, tytuł wskakuje do domowego repertuaru niemal trzy miesiące wcześniej. Jesteśmy niemal pewne, że produkcja w jednej chwili podbije listę „do obejrzenia”. „Thrash” - huragan piątej kategorii i ulice pod wodą W centrum historii jest nadmorskie miasteczko, które dostaje wprost w serce żywiołu: huragan piątej kategorii demoluje okolicę, a fala sztormowa wdziera się na ulice. Gdy woda podnosi poziom napięcia, pojawia się zagrożenie, którego nie da się „przeczekać” za zamkniętymi drzwiami - w zalanych przestrzeniach krążą głodne rekiny. „Thrash” stawia na tempo i survivalowy nerw: tu każda decyzja ma znaczenie, a bezpieczne miejsca kończą się szybciej, niż ktokolwiek by chciał. Zdjęcia do „Thrash” powstawały w Australii - w Melbourne i okolicach. Na liście lokacji są Docklands Studios, Canterbury, Mount Macedon oraz molo w Mornington. To właśnie te miejsca mają budować wiarygodny klimat katastrofy i poczucie skali, kiedy sztorm zamienia znane przestrzenie w pułapkę. Dodatkowo Netflix dokręca zainteresowanie tytułem materiałami promocyjnymi: wczoraj na X pojawiły się pierwsze oficjalne zdjęcia, a dzisiaj udostępniono zwiastun. View oEmbed on the source website Phoebe Dynevor w głównej roli. Obok niej znane nazwiska Twarzą „Thrash” jest Phoebe Dynevor, którą doskonale możecie znać z „Bridgertonów”. W obsadzie są też Djimon Hounsou, Whitney Peak oraz Alyla Browne. To zestaw, który od razu sugeruje, że Netflix nie wypuszcza kameralnej ciekawostki, tylko film rozpisany na mocne ekranowe emocje i wyraziste role. W tym tytule nie chodzi o spokojną zagadkę do rozwiązywania w tle - stawka jest prosta, fizyczna i bezpośrednia, a napięcie ma rosnąć wraz z kolejnymi minutami walki o przetrwanie. Za reżyserię i scenariusz odpowiada Tommy Wirkola, a za produkcję Adam McKay oraz zaplecze firmy HyperObject Industries. Ciekawostką jest to, że film długo „szukał” swojej ostatecznej nazwy: po drodze funkcjonował jako „Beneath the Storm”, potem „Shiver”, by finalnie zostać „Thrash”. Ważny detal dla widzów, którzy zwracają uwagę na ton opowieści: „Thrash” ma kategorię wiekową R, co od razu ustawia oczekiwania co do intensywności i drastyczności.
Już jest cały sezon wciągającego serialu z Nicole Kidman i Jamie Lee Curtis! To thriller kryminalny z wątkami medycyny sądowej
Nicole Kidman i Jamie Lee Curtis w ekranizacji bestsellerowej serii Patricii Cornwell, którą pokochało ponad 120 milionów czytelników na całym świecie. Thriller „Scarpetta” zapowiada się na jedną z najmocniejszych premier początku 2026 roku.
O czym opowiada serial „Scarpetta”? „Scarpetta” to thriller kryminalny z wątkami medycyny sądowej oparty na bestsellerowej serii książek Patricii Cornwell. Akcja serialu skupia się na Kay Scarpetcie, cenionej lekarce medycyny sądowej, która po latach wraca do rodzinnego miasta. Okazuje się, że nie będzie to sentymentalna podróż, lecz wejście w sam środek śledztwa, które zahacza o tragiczne wydarzenia sprzed niemal trzech dekad. Dawne tropy i współczesne zagrożenia splatają się w historię, w której stawka rośnie z każdym krokiem. Twórcy prowadzą opowieść na dwóch płaszczyznach czasowych. Widzowie zobaczą początki kariery Scarpetty z lat 90. i równolegle będą śledzić jej zmagania we współczesności. Ten zabieg ma odsłonić nie tylko zawodową drogę bohaterki, lecz także jej emocjonalne pęknięcia, które z czasem stają się równie istotne, jak policyjne raporty i wyniki sekcji. „Scarpetta” to ekranizacja thrillera Patricii Cornwell „Scarpetta” nie jest tylko historią o zbrodni. Serial ma pokazać, co dzieje się z osobami, które na co dzień obcują z tragediami innych. Twórcy podkreślają wagę osobistych relacji, szczególnie tych rodzinnych, które w trudnych momentach potrafią nieść i wspierać, ale też komplikować i uwierać. To thriller, w którym napięcie narasta nie tylko w laboratorium i na miejscu zbrodni. To też pierwsza ekranizacja bestsellerowej serii autorki Patricii Cornwell. Jej powieści, wydawane od 1990 roku, sprzedały się w ponad 120 milionach egzemplarzy i z roku na rok przybywa fanów twórczości tej amerykańskiej pisarki. W końcu zobaczymy bohaterkę jej książek na ekranie i jakby tego było mało, to zagra ją nie kto inny, jak wspaniała Nicole Kidman. Nie wiem, jak wy, ale ja już mam ciarki! Nicole Kidman i Jamie Lee Curtis w nowym serialu „Scarpetta” W rolę Kay Scarpetty wciela się wspomniana już Nicole Kidman. Jej siostrę, Dorothy Farinelli, zagra Jamie Lee Curtis. Za scenariusz odpowiada Liz Sarnoff, a kilka odcinków wyreżyseruje David Gordon Green. To zestaw twórców, którzy dobrze wiedzą, jak prowadzić opowieści z napięciem i psychologiczną głębią. „Scarpetta” zadebiutuje na Prime Video 11 marca 2026 roku w ponad 240 krajach na świecie, w tym w Polsce. Serial został wyprodukowany przez Amazon MGM Studios oraz Blumhouse Television we współpracy z Blossom Films, Comet Pictures i P & S Projects. Już teraz można zakładać, że będzie o nim głośno. Nie tylko ze względu na mocne nazwiska w obsadzie, ale przede wszystkim dzięki scenariuszowi, który oparto na bestsellerowej serii Patricii Cornwell, która od lat przyciąga miliony czytelników. Cały sezon serialu „Scarpetta” jest dostępny od 11 marca 2026 na Prime Video.
Brazylijski thriller, który podbił Cannes i walczy w tym roku o Oscara! Ta historia wręcz poraża i przeraża!
„Tajny agent”, nowy film Klebera Mendonçy Filho, rozgrywa się w Recife w 1977 roku podczas brazylijskiej dyktatury wojskowej. Produkcja zdobyła cztery nominacje do Oscara, zachwyciła na Cannes Film Festiwal 2025 i już wkrótce może trafić do polskich kin.
Film „Tajny agent” przenosi widzów do Recife w 1977 roku, w sam środek czasów brazylijskiej dyktatury wojskowej. Produkcja została entuzjastycznie przyjęta na Cannes Film Festival 2025, gdzie zwróciła uwagę krytyków i publiczności. Realistyczny portret Brazylii lat 70. w „Tajnym agencie” – miasto Recife w cieniu reżimu Akcja filmu „Tajny agent” rozpoczyna się w Recife, jednym z największych miast Brazylii, w roku 1977. To czas, gdy na ulicach pulsuje muzyka i trwa karnawał, ale codzienność przesiąknięta jest strachem, przemocą i poczuciem zagrożenia. Reżyser Kleber Mendonça Filho z wielką precyzją oddaje klimat epoki – od scenografii, przez dźwięki, aż po światło i kolory. Estetyka lat 70. jest tu niemal namacalna. Brazylijskie utwory MPB mieszają się ze światowymi hitami, kadry wypełnione są detalami, a kamera skupia się na codziennych scenach, tworząc napięcie, które wisi w powietrzu. Kim jest Armando? Opowieść o znikaniu w świecie terroru politycznego Główny bohater Armando to były profesor, który musi ukrywać się przed prześladowaniami wojskowego reżimu. Wciela się w niego Wagner Moura, znany z serialu „Narcos”. Tutaj pokazuje się od zupełnie innej strony – pełen nieufności, zmęczony, ale jednocześnie posiadający niezwykłą wewnętrzną siłę. Armando żyje pod fałszywą tożsamością, próbując przetrwać w kraju, gdzie każdy może być donosicielem. Nie jest to typowy thriller o pościgu. To raczej dramat o próbie przetrwania, o pamięci i o tym, jak system polityczny potrafi wymazywać ludzi. Z każdym kolejnym fragmentem fabuły poznajemy innych bohaterów – osoby, które również uciekają przed opresją, poszukują schronienia i próbują znaleźć jakiekolwiek poczucie bezpieczeństwa. Nagrody i oscarowa ścieżka „Tajnego agenta” – sukcesy w Cannes i światowe uznanie Film „Tajny agent” po raz pierwszy został pokazany światu podczas Cannes Film Festival w maju 2025 roku. Natychmiast przyciągnął uwagę krytyków i widzów, zdobywając kilka najważniejszych nagród festiwalu, w tym dla najlepszego reżysera i najlepszego aktora. Występ Wagnera Moury został wyróżniony zarówno na festiwalu w Cannes, jak i Złotym Globem dla najlepszego aktora w dramacie. Od tej chwili droga filmu przez sezon nagród była spektakularna – produkcja zgarnęła cztery nominacje do Oscara, w tym za Najlepszy film. To olbrzymie wyróżnienie dla brazylijskiej kinematografii i jasny sygnał, że opowieść Armando porusza ludzi na całym świecie. Film, który nie daje spokoju – emocje, atmosfera i wpływ na widza Tajny agent to film, który nie prowadzi widza za rękę. Nie podaje prostych odpowiedzi, nie daje poczucia bezpieczeństwa. Jest powolny, momentami dezorientujący – i właśnie dlatego zostaje w głowie na długo po zakończeniu seansu. Atmosfera miasta, jego muzyka, gorące powietrze i ukryty niepokój tworzą opowieść o dyktaturze, ale też o sile pamięci i o tym, jak historia potrafi ukrywać prawdę pod warstwą kolorowych obrazów. Takie kino się przeżywa, a nie tylko ogląda. Właśnie ten emocjonalny ładunek sprawił, że świat docenił „Tajnego agenta” i uczynił z niego jeden z najważniejszych filmów sezonu. Czy „Tajny agent” pojawi się w polskich kinach? Kiedy premiera? Chociaż film miał swoją światową premierę już w maju 2025 roku, a do kin w Brazylii wszedł jesienią tego samego roku, polscy widzowie wciąż czekają na oficjalną datę premiery. Dystrybutor nie podał jeszcze konkretnego terminu, ale zainteresowanie wokół „Tajnego agenta” jest ogromne. Wszystko wskazuje na to, że już w najbliższych tygodniach film pojawi się na dużym ekranie również w Polsce. Jeśli chcesz poczuć klimat Ameryki Południowej i doświadczyć historii, która poruszyła cały świat, nie możesz przegapić tej premiery.
Jeden z najbardziej szalonych filmów z Cannes wreszcie trafi do polskich kin. Nowe dzieło zdobywczyni Złotej Palmy
Po kilku latach przerwy Julia Ducournau, jedna z najbardziej bezkompromisowych reżyserek współczesnego kina, powraca z nowym filmem. Jej najnowsza produkcja „Alpha”, która miała światową premierę podczas festiwalu w Cannes w 2025 roku, wkrótce pojawi się na ekranach polskich kin. Już sam zwiastun zapowiada seans daleki od komfortu – intensywny, niepokojący i pełen mocnych obrazów.
Nazwisko Ducournau od lat budzi emocje wśród miłośników kina autorskiego. Francuska reżyserka zyskała międzynarodowy rozgłos dzięki swojemu debiutowi „Mięso” („Raw”), który wywołał duże poruszenie zarówno wśród widzów, jak i krytyków. Film opowiadał historię młodej studentki weterynarii odkrywającej w sobie niepokojące instynkty. Brutalność i elementy body horroru zostały tam połączone z refleksją o dojrzewaniu i tożsamości. Produkcja zdobyła nagrodę FIPRESCI w Cannes, a kilka lat później reżyserka powróciła na festiwal z jeszcze bardziej kontrowersyjnym projektem. „Titane” z 2021 roku zdobyło najważniejsze wyróżnienie — Złotą Palmę — i bardzo szybko zyskało status filmu kultowego. W mediach pojawiały się relacje widzów, którzy podczas seansów wychodzili z kina lub reagowali na ekranowe wydarzenia bardzo emocjonalnie. Produkcja była pełna brutalnych scen i odważnych pomysłów fabularnych, które podzieliły publiczność. „Alpha” – nowy film Julii Ducournau, twórczyni kontrowersyjnych produkcji Od premiery „Titane” minęło kilka lat, dlatego powrót Ducournau z nowym projektem wzbudził duże zainteresowanie. „Alpha” po raz pierwszy została pokazana publiczności 19 maja 2025 roku podczas festiwalu w Cannes. Teraz produkcja przygotowuje się do premiery w polskich kinach. Historia skupia się na 13-letniej dziewczynie wychowywanej przez samotną matkę, która pewnego dnia wraca do domu z prowizorycznie wykonanym tatuażem. Dla jej matki, pracującej jako lekarka, to powód do ogromnego niepokoju. Kobieta obawia się, że córka mogła zarazić się niebezpiecznym wirusem, który od lat sieje spustoszenie w społeczeństwie. Plotka o możliwym zakażeniu szybko rozchodzi się wśród rówieśników Alphy. Dziewczyna zaczyna doświadczać izolacji i przemocy ze strony otoczenia, a strach przed chorobą przenika kolejne sfery życia bohaterów. Sytuację dodatkowo komplikuje obecność uzależnionego od narkotyków wujka, którego problemy jeszcze bardziej destabilizują rodzinę. Pandemia, uzależnienie i lęk przed śmiercią Ducournau ponownie sięga po tematykę cielesności i kruchości ludzkiego ciała. W „Alphie” choroba została przedstawiona w sugestywny, niemal symboliczny sposób. Zakażeni bohaterowie stopniowo zmieniają się fizycznie – ich ciała pokrywają się jasnymi plamami, a z czasem zaczynają przypominać marmurowe rzeźby. W wizualnej warstwie filmu pojawia się też charakterystyczna dla reżyserki gra kolorem, fakturą i światłem, budująca niepokojącą atmosferę. Estetyka produkcji przyciąga uwagę – z jednej strony mamy surowe, niemal laboratoryjne przestrzenie, z drugiej intensywne kolory i surrealistyczne obrazy. Reżyserka konsekwentnie wykorzystuje stylistykę body horroru, którą wcześniej rozwijała w „Mięsie” i „Titane”, tym razem łącząc ją z historią o chorobie, uzależnieniu i rodzinnych traumach. Film, który dzieli widzów Choć „Alpha” imponuje wizualną stroną i sugestywną atmosferą, część krytyków zwraca uwagę, że film nie zawsze potrafi utrzymać spójność opowieści. Historia balansuje między kilkoma wątkami tj. dojrzewaniem bohaterki, lękiem przed chorobą, uzależnieniem oraz napięciami w rodzinie. Nie zawsze jasno wskazuje, który z nich jest najważniejszy. Narracja momentami sprawia wrażenie rozproszonej, a kolejne sceny przeskakują między różnymi perspektywami i momentami w czasie. Dla niektórych widzów może to być frustrujące, dla innych – charakterystyczny element stylu Ducournau, która od lat tworzy kino balansujące między horrorem cielesnym a psychologicznym dramatem. Ekstremalne doświadczenie filmowe Jedno jest pewne – „Alpha” nie należy do filmów, które ogląda się obojętnie. Produkcja stawia na intensywne obrazy, emocjonalne napięcie i niepokojący klimat, który może przyciągnąć fanów odważnego kina autorskiego. Jeśli wcześniejsze filmy Julii Ducournau były zaproszeniem do podróży w mroczne rejony ludzkiej natury, jej najnowsza produkcja również próbuje podążyć tą drogą. „Alpha” może okazać się jednym z najbardziej dyskutowanych tytułów sezonu – filmem, który jednych zachwyci swoją bezkompromisowością, a innych pozostawi z poczuciem niedosytu. View oEmbed on the source website