Mroczna baśń o potężnym bólu po stracie i Benedict Cumberbatch w przejmującej roli. To nie jest film dla każdego...
Benedict Cumberbatch powraca w roli, która odsłania wszystkie pęknięcia po stracie. „Czas kruka” to intensywna opowieść o żałobie, odpowiedzialności i rodzicielstwie, w której realizm miesza się z mroczną fantazją.
Benedict Cumberbatch od lat przyciąga widzów rolami, które wymagają emocjonalnej precyzji. W najnowszym filmie „Czas kruka” ponownie udowadnia, że potrafi wziąć na siebie ciężar bohatera stojącego na granicy załamania, odpowiedzialności i nieprzepracowanej żałoby. To jedna z najbardziej oczekiwanych premier końcówki 2025 roku. Film wyreżyserował Dylan Southern, twórca znany przede wszystkim z kultowych teledysków dla Oasis, Blur i Björk. Tym razem łączy dramat psychologiczny z mroczną baśnią i subtelnym horrorem, tworząc opowieść o ojcu próbującym poskładać życie po nagłej stracie żony. Do tego w jego domu pojawia się… kruk. To postać jakby żywcem wyjęta z komiksów, które kiedyś rysował dla swoich synów. Niezależnie od tego, czy jest wytworem wyobraźni, czy czymś znacznie bardziej namacalnym, jego obecność zmienia codzienność wszystkich bohaterów. „Czas kruka”: film o żałobie, która przestaje być abstrakcją Southern z ogromnym szacunkiem podchodzi do literackiego pierwowzoru Maxa Portera. Jego film opowiada o żałobie, która nie przebiega liniowo, ale stale powraca w zaskakujących reakcjach i w chwilach bezradności. Kruk staje się figurą tego, co niewypowiedziane: bólu, straty, gniewu, ale też dojrzewania do nowego etapu życia. Film celowo balansuje na styku gatunków pomiędzy dramatem, horrorem i wizualną poezją. To seans dla widzów, którzy potrafią czytać emocje zapisane między słowami i obrazami. Nieprzypadkowo wielu krytyków zwraca uwagę, że „Czas kruka” przypomina moment po dużym życiowym wstrząsie, kiedy świat pozornie wraca do normy, ale człowiek jeszcze nie. Benedict Cumberbatch świetnie odnajduje się w tej przestrzeni. Jego bohater w jednej scenie dusi w sobie gniew, w kolejnej sprawia wrażenie, jakby całkowicie odłączył się od otoczenia. To rola pozbawiona efektów specjalnych, oparta wyłącznie na subtelnych reakcjach i drobnych gestach. W rozmowie z Reuters Cumberbatch wyznał, że sceny związane z porządkowaniem rzeczy po zmarłej żonie „uderzyły w niego głęboko” i że emocje „wyłaniały się naturalnie”. Polscy widzowie mogą już oglądać film „Czas kruka”, który trafił do kin 28 listopada. Historia zaczyna się od tragicznego wypadku, w którym ginie młoda matka. Jej mąż i dwóch kilkuletnich synów próbują odnaleźć się w nowej, zupełnie obcej rzeczywistości. Kiedy emocje zaczynają ich przytłaczać, w ich domu pojawia się kruk. Southern nie idzie w stronę strachu budowanego na jump scare’ach. Bardziej interesuje go to, co dzieje się w psychice bohaterów. Kruk jest tyleż intruzem, co przewodnikiem. Towarzyszy im w momentach prawdziwej bezradności. Film korzysta z muzyki m.in. The Cure, Meredith Monk czy Screamin’ Jay Hawkinsa, która nadaje mu specyficzny, niemal transowy charakter. Od kultowego Sherlocka Holmesa po filmowe uniwersa Cumberbatch konsekwentnie wybiera role wymagające, psychologicznie wymagające i często balansujące na granicy komfortu widza. Sam mówił w rozmowie z „Variety”: To aktor, który nie ucieka od postaci trudnych ani niejednoznacznych. Z każdej roli, czy to Hawkinga, Turinga, Vincenta van Gogha, Assange’a, Sherlocka czy Patricka Melrose’a, wydobywa coś, co pozwala widzowi spojrzeć na bohatera z innej perspektywy. Znany jest również z radykalnego przygotowania do pracy: potrafi zrezygnować z wygód, nauczyć się nowych umiejętności, a nawet wejść w stan całkowitego odcięcia od świata zewnętrznego, jeśli wymaga tego rola. Największą popularność przyniosła mu rola Sherlocka Holmesa w serialu BBC, która stała się globalnym fenomenem. Z czasem dołączył do Hollywood, grając w „Star Trek: W ciemność”, „Grze tajemnic”, „Piątej władzy”, a potem, jako Doktor Strange, do Marvel Cinematic Universe. Co ciekawe Cumberbatch stara się zachować balans między blockbusterami a kinem artystycznym. W jednym z wywiadów wspominał, że bracia Russo radzili mu, aby po dużym filmie Marvela zawsze wybierać projekt niezależny. Tak właśnie trafił m.in. do serialu „Patrick Melrose” czy mrocznego thrillera „Eric”. Cumberbatch prywatnie: blisko ludzi, daleko od celebryckiego życia Mimo światowej rozpoznawalności aktor unika sztucznego blasku. Jest weganinem, praktykuje buddyzm, angażuje się w działania na rzecz uchodźców. W „Variety” powiedział: W życiu prywatnym najważniejszą rolę odgrywa jego rodzina: żona Sophie Hunter i trzech synów. W rozmowie z „City A.M.” przyznał, że to właśnie ojcostwo uświadomiło mu, jak szybko mija czas.
Pierwszy polski film w IMAX! Maciej Kawulski przenosi widza w sam środek XVII-wiecznych Karpat
„Dziki” to nie tylko nowe widowisko Macieja Kawulskiego, ale też przełom w polskiej kinematografii. Film jako pierwszy zrealizowano w IMAX, dzięki czemu Karpaty i bohaterowie mają być bliżej widza niż kiedykolwiek.
„Dziki” Macieja Kawulskiego wchodzi na ekrany jako pierwszy polski film zrealizowany w technologii IMAX. Surowe Karpaty XVII wieku i historia niemego wojownika mają teraz wybrzmieć z pełną mocą na gigantycznym ekranie i z dźwiękiem, który otacza widza z każdej strony. Nowy film w reżyserii Macieja Kawulskiego Maciej Kawulski po „Jak zostałem gangsterem” i przygodzie z Akademią Pana Kleksa wraca z widowiskiem, które przenosi polskie kino w zupełnie inną przestrzeń. „Dziki” to opowieść zanurzona w XVII-wiecznych Karpatach, gdzie mit i historia splatają się w surowy, niemal baśniowy krajobraz. Reżyser przedstawia historię półdzikiego, niemego wojownika wychowanego przez zwierzęta i ludzi gór. Jego droga krzyżuje się z brutalną misją cesarskiego inkwizytora, który pod pretekstem odzyskania skradzionych papieskich insygniów rozpętuje krwawą krucjatę. W tle monumentalne góry, a na pierwszym planie starcie różnych światów instynktu i fanatyzmu, natury i cywilizacji, wolności i władzy. Kawulski obsadza bohaterów w świecie, w którym każdy detal, od kostiumów po ruch kamery ma ogromne znaczenie. Silna obsada i bohater z krwi i kości W głównej roli występuje Tomasz Włosok, aktor znany z produkcji „Jak pokochałam gangstera” czy „Jak zostałem gangsterem”. Towarzyszą mu m.in. Leszek Lichota, Agata Buzek, Zofia Jastrzębska oraz debiutująca Angelika Włoch. Co ciekawe, postać ostatniego europejskiego inkwizytora, owianego legendą Łowcy z Carcassonne, ożywi na ekranie Sebastian Fabijański! Imponująca charakteryzacja nadaje mu aurę znaną z najmroczniejszych hollywoodzkich filmów. W takiej roli jeszcze go nie widzieliście! „Dziki”, czyli pierwszy polski film w formacie IMAX Najważniejsza nowość? „Dziki” jest pierwszym polskim pełnometrażowym filmem fabularnym prezentowanym w technologii IMAX. To milowy krok dla rodzimej kinematografii, która po raz pierwszy wchodzi do ligi największych światowych widowisk pod względem realizacji obrazu. IMAX to przede wszystkim gigantyczny ekran, wyższa rozdzielczość i wyjątkowa głębia obrazu. Krystalicznie czyste detale, nasycone kolory, perfekcyjna czerń i dźwięk, który otacza widza, to wszystko sprawia, że film jest odbierany bardziej intensywnie, niemal fizycznie. Kawulski o IMAX: „To doświadczenie osiąga swój zenit” Maciej Kawulski w rozmowach o filmie podkreśla, że technologia była kluczowa. Jak czytamy na portalu polskieradio.pl: „Filmowanie na ARRI ALEXA 65 było dla nas naturalnym wyborem, by uchwycić majestat Karpat i surowość historii 'Dzikiego' w pełnej skali. Ale to w salach IMAX doświadczenie osiąga swój zenit. To właśnie tam widz może w pełni zanurzyć się w ten świat, poczuć każdy detal, każdą emocję, otoczony obrazem i dźwiękiem, które przenoszą go w sam środek akcji. To właśnie dla takiego kinowego przeżycia tworzyliśmy ten film”. Zdjęcia Bartek Cierlicy — IMAX zmienia wszystko Autor zdjęć, Bartek Cierlica, zwraca uwagę, że praca w formacie IMAX nadała filmowi zupełnie nową skalę. To właśnie dzięki tej technologii surowe krajobrazy Karpat mają robić na widzu oszałamiające wrażenie, a „Dziki” ma być filmem nie tylko oglądanym, ale doświadczanym: Kiedy premiera? Przedsprzedaż biletów na pokazy przedpremierowe IMAX rusza 28 listopada, a seanse zaplanowano na 12–18 grudnia. Oficjalna premiera kinowa „Dzikiego” odbędzie się 1 stycznia 2026 roku. View oEmbed on the source website
Pierwszy zwiastun „Diabeł ubiera się u Prady 2” rozpalił internet! Miranda Priestly wraca w wielkim stylu
Miranda Priestly znów wkracza do „Runway” i to w wielkim stylu. W pierwszym zwiastunie „Diabeł ubiera się u Prady 2” Meryl Streep i Anne Hathaway po latach ponownie wcielają się w ikoniczne role, wywołując euforię fanów na całym świecie.
Miłośnicy kultowej historii o modzie, ambicjach i bezwzględnej redaktorce naczelnej czekali na tę chwilę prawie dwie dekady. W sieci pojawił się pierwszy zwiastun filmu „Diabeł ubiera się u Prady 2”. Krótki teaser wystarczył, by wywołać euforię wśród fanów. Na ekranie ponownie widzimy Meryl Streep jako Mirandę Priestly, przechadzającą się po korytarzach „Runway” w rytm stukotu kultowych czerwonych szpilek. W windzie dołącza do niej Anne Hathaway jako Andy Sachs. Sequel po 20 latach. Miranda musi zmierzyć się z nową rzeczywistością Nowa odsłona serii to kontynuacja hitu z 2006 roku – filmu, który stał się jednym z najważniejszych popkulturowych tytułów lat 2000. Tym razem fabuła koncentruje się na Mirandzie Priestly, która stoi przed największym zawodowym wyzwaniem w swojej karierze. Świat mediów drukowanych chwieje się w posadach, a „Runway” musi walczyć o przetrwanie, by utrzymać prestiż i wpływy. Priestly szczególnie zależy na ogromnym budżecie reklamowym należącym do luksusowej korporacji, którą obecnie współzarządza… Emily Charlton – grana przez Emily Blunt – dawna asystentka, a dziś jedna z najbardziej wpływowych kobiet w branży. Królowa branży modowej i jej była podwładna znajdą się więc po przeciwnych stronach barykady. Gwiazdy wracają: Obsada sequelu robi wrażenie W drugiej części „Diabeł ubiera się u Prady” ponownie zobaczymy takich aktorów jak: Meryl Streep (Miranda Priestly), Anne Hathaway (Andy Sachs), Emily Blunt (Emily Charlton), Stanley Tucci (Nigel), Tracie Thoms i Tibor Feldman. Do obsady dołączyły również nowe nazwiska: Kenneth Branagh jako mąż Mirandy oraz Simone Ashley w tajemniczej, nieujawnionej jeszcze roli. Według informacji przekazanych m.in. przez „Variety”, obsadę zasilą również: B.J. Novak, Lucy Liu, Justin Theroux, Pauline Chalamet, a Patrick Brammall wcieli się w nową miłość Andy Sachs. Nie wróci natomiast Adrian Grenier, czyli filmowy Nate. Czy kontynuacja powtórzy sukces? Oryginał opowiadał historię młodziutkiej Andy Sachs, która trafiła do świata wielkiej mody jako asystentka Mirandy Priestly. Z czasem musi zdecydować, czy na pewno chce poświęcić życie dla kariery... Film zarobił 326 mln dolarów, a Meryl Streep zgarnęła za swoją rolę Złoty Glob i nominację do Oscara. O sequelu przez lata mówiło się jako projekcie, który raczej nie ma przyszłości. Anne Hathaway sama przyznała kiedyś: „Nie sądzę, żeby kontynuacja tej historii kiedykolwiek się wydarzyła, ale jak widać, czasami cuda się zdarzają”. A jednak. Disney potwierdził, że projekt jest w realizacji, a premiera zaplanowana jest na 1 maja 2026 roku. Druga część przyniesie nowe konflikty i wielką zmianę w układzie sił Świat mody to dziś zupełnie inna gra niż ta, którą rządziła Miranda 20 lat temu. Cyfryzacja, social media, upadki magazynów drukowanych i agresywna walka o reklamodawców sprawiają, że bohaterowie staną przed poważniejszymi dylematami niż dobór odpowiedniej torebki na Fashion Week. Co zapowiadają twórcy? Powrót dobrze znanych motywów, ostre starcie Mirandy i Emily, nowe konflikty oraz współczesne realia branży, które nie oszczędzają nawet legend. Za scenariusz ponownie odpowiada Aline Brosh McKenna, współtwórczyni pierwszej części. Dlaczego na sequel czekaliśmy tak długo? Pierwszy film powstał jeszcze zanim książka Lauren Weisberger trafiła do księgarń – wystarczyło sto stron i zarys historii, by studio 20th Century Studios zdecydowało o produkcji. Sukces przeszedł najśmielsze oczekiwania twórców. Jednak przez lata obsada i producenci twierdzili, że kontynuacja nie ma sensu, bo Andy „jest teraz gdzieś w Paryżu i wiedzie świetne życie”. A jednak dziś powraca i wygląda na to, że będzie miała dużo do powiedzenia. Pierwszy zwiastun „Diabeł ubiera się u Prady 2” pokazuje, że Miranda Priestly wraca nie po to, by przypominać o swojej legendzie, ale by wygrać jeszcze jedną bitwę w świecie, który bardzo się zmienił. Widzowie już teraz odliczają dni do premiery. View oEmbed on the source website
Dawno nie czekałam tak na żadną premierę! 3. część hitu powraca w nowej odsłonie. Będzie ogień!
Magia, intryga i spektakularne efekty znów połączą się w jedno. W sieci głośno jest już na temat „Iluzji 3”, trzeciej odsłony kasowej serii o grupie genialnych iluzjonistów. Oto wszystko, co wiemy na temat kontynuacji filmu.
Fani sprytnej magii, spektakularnych trików i filmowych twistów mogą zacierać ręce – „Iluzja” wraca na wielki ekran. W sieci wrze, bo premiera w kinach już lada moment! Obejrzyjcie zwiastun trzeciej części hitu i zobaczcie, czego się spodziewać. „Iluzja 3” – zwiastun zapowiada wielki powrót Nowy rozdział historii Czterech Jeźdźców łączy klasycznych bohaterów z nowym pokoleniem utalentowanych iluzjonistów. Wspólnie podejmują się śmiałego napadu na diament o bezcennej wartości, a ich celem jest rozbicie międzynarodowej organizacji przestępczej. W zwiastunie nie brakuje tego, co widzowie pokochali najbardziej: szybkiego tempa, efektów specjalnych i złudzeń, które igrają z percepcją. Zobaczcie trailer poniżej: View oEmbed on the source website „Iluzja 3” – obsada i nowi bohaterowie Do swoich ról powracają ulubieńcy publiczności: Jesse Eisenberg, Woody Harrelson, Isla Fisher, Dave Franco i Morgan Freeman. Tym razem towarzyszyć im będą nowe twarze – Rosamund Pike, Justice Smith, Dominic Sessa i Ariana Greenblatt. To zapowiada odświeżenie fabuły i nowe emocje w świecie filmowych magików. „Iluzja” – od fenomenu do filmowej legendy Pierwsza część serii z 2013 roku stała się nieoczekiwanym światowym przebojem, zarabiając ponad 350 milionów dolarów. Opowiadała o grupie błyskotliwych iluzjonistów, którzy, działając pod szyldem tajemniczej organizacji OKO, dokonali spektakularnego skoku, przelewając fortunę skorumpowanych biznesmenów prosto na konta publiczności swojego pokazu. Sukces filmu sprawił, że wkrótce powstała kontynuacja, również przyciągająca miliony widzów na całym świecie. Za kamerą pierwszej części stanął Louis Leterrier („Transporter”), drugą wyreżyserował Jon M. Chu („Bajecznie bogaci Azjaci”, „Wicked”), a teraz pałeczkę przejął Ruben Fleischer, znany z takich hitów jak „Venom” czy „Zombieland”. Co ciekawe, to właśnie Fleischer ma poprowadzić również planowaną czwartą część cyklu. „Iluzja 3” dostępna będzie w kinach od 14 listopada. Czekacie?
Ten nowy norweski film to terapeutyczne kino dla zagubionych. Intymna opowieść o codziennych kryzysach
Norweski debiut Lilji Ingolfsdottir trafił w ubiegłym roku na festiwale i szybko zwrócił uwagę krytyków. W listopadzie „Być kochaną” weszło do polskich kin i zbiera pochlebne opinie, choć nie jest filmem, który przemówi do każdego widza. To kino kameralne, wymagające, opowiadające o doświadczeniach, które wielu z nas zna aż nazbyt dobrze.
Norweski film „Być kochaną”, który właśnie zadebiutował w Polsce, trafia w sedno współczesnych lęków związanych z relacjami. To opowieść o kobiecie, która musi zmierzyć się z własnym zagubieniem, zanim spróbuje uratować cokolwiek innego. O czym opowiada „Być kochaną”? To historia o codzienności — takiej, o której często słyszymy od znajomych, rodzeństwa albo koleżanki z pracy podczas zbyt szczerej rozmowy przy kawie. Maria (Helga Guren) po rozpadzie swojego pierwszego związku próbuje ułożyć przyszłość u boku Sigmunta (Oddgeir Thune). Ich relacja zaczęła się niepozornie, ale kiedy już weszli w nią na dobre, stworzyli rodzinę patchworkową i doczekali się dwójki dzieci. Ten pozorny porządek zaczął jednak pękać. Maria, która poświęciła karierę dla domu, zaczęła czuć się coraz bardziej przeźroczysta. Sigmunt, muzyk, wiecznie w trasie, funkcjonuje obok rodziny, przypominając bardziej gościa niż partnera. Ona nie potrafi nazwać własnych potrzeb, a on nie potrafi usłyszeć jej emocji. Wszystko to, co latami było spychane do środka, zaczyna domagać się uwagi. „Być kochaną”: kryzys, którego wielu z nas się wstydzi Bohaterka zostaje nagle zepchnięta do roli, której nigdy nie planowała – kobiety zmęczonej, pogubionej, rozczarowanej. Nie rozpoznaje samej siebie, a jednocześnie traci kontakt z tymi, którzy są jej najbliżsi. Jej instynkt podpowiada, że warto ratować małżeństwo, ale szybko okazuje się, że pierwszym krokiem jest próba ocalenia siebie. Czy „Być kochaną” to film wart obejrzenia? Zdecydowanie tak. To kino o emocjach tych prawdziwych, niewygodnych i często przemilczanych. Opowieść przypomina wiele życiowych historii: początkowy zachwyt, który z czasem ustępuje frustracji, nieporozumieniom i kumulacji niewypowiedzianych pretensji. Znamy je z własnych doświadczeń albo opowieści bliskich. Nie o finał tu jednak chodzi, ale o proces – długi, wymagający i pełen bólu. O naukę mówienia o emocjach, o próbę zrozumienia siebie i o to, jak łatwo zgubić się w codzienności. „Być kochaną” to film dla widzów, którzy lubią czuć „Być kochaną” opiera się głównie na dialogach i wewnętrznych napięciach. Nie ma tu dynamicznych zwrotów akcji. Jest za to miejsce na refleksję i spojrzenie na relacje z bardzo bliska. To propozycja przede wszystkim dla widzów, którzy lubią kino psychologiczne i potrafią zanurzyć się w niuansach emocji. Największą siłą produkcji jest to, że Ingolfsdottir nie ocenia swoich bohaterów. Każde z nich ma własną rację, własną prawdę i własne ograniczenia. To rzadki typ opowieści, w której obie strony konfliktu są przedstawione z empatią i zrozumieniem. Dokładnie tak, jak bywa w życiu – nie ma jednej „właściwej” wersji wydarzeń. Atmosfera skandynawskiego kina, świetnie zarysowane tło i znakomita rola Helgi Guren nadają tej historii autentyczności. Aktorka dźwiga na sobie całą opowieść, tworząc portret kobiety, która balansuje między odpowiedzialnością a utratą siebie. „Być kochaną”: opinie polskich widzów Polscy widzowie, którzy zobaczyli „Być kochaną” na festiwalach i pokazach przedpremierowych, reagują wyjątkowo emocjonalnie. W komentarzach powtarza się zachwyt nad autentycznością historii oraz psychologiczną wiarygodnością bohaterów. Jedna z użytkowniczek napisała: „Wspaniały, mądry, autentyczny, wnikliwy, bolesny. Jeżeli tak wygląda debiut reżyserski…”, inna dodawała, że to historia, w której „można przeglądać się jak w lustrze”. Wielu widzów zwraca uwagę na terapeutyczny charakter seansu. Jak zauważył jeden z użytkowników: „Niewiarygodne, że to jest pełnometrażowy debiut reżyserski. Mnóstwo mądrości…”, a ktoś inny określił film krótką frazą: „To be loved is to be seen”. Pojawia się też refleksja nad współczesnym kinem skandynawskim: Widzowie często chwalą rolę Helgi Guren: „Za kreację głównej bohaterki chapeau bas”, a jedna z nich przyznaje, że film „wzruszył oraz poruszył do głębi”. W komentarzach pojawia się też głos krytyczny: „Nie zaprzeczam, że ważny, ale co z tego skoro nie za dobry”. Mimo to przeważa przekonanie, że „Być kochaną” prowokuje do refleksji nad własnymi emocjami. „Być kochaną” działa trochę jak seans terapeutyczny. To film trudny, miejscami obciążający emocjonalnie, ale jednocześnie potrzebny szczególnie dla tych, którzy w powolnym kinie szukają prawdy i przestrzeni do autorefleksji. W polskich kinach od 7 listopada. View oEmbed on the source website
Ten film rozbiera macierzyństwo z mitów... Bolesna opowieść o kobiecie, która już dawno przekroczyła granice wytrzymałości
Na ekrany polskich kin trafi dopiero w lutym 2026 roku, ale już dziś „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” uchodzi za jeden z najbardziej bezkompromisowych filmów sezonu. Mary Bronstein wraca za kamerę po latach i od razu zgarnia Srebrnego Niedźwiedzia, a widzów wrzuca w świat Lindy – kobiety, którą życie dosłownie przygniata stropem.
„Kopnęłabym cię, gdybym mogła”, czarna komedia Mary Bronstein, nagrodzona Srebrnym Niedźwiedziem. Zadebiutowała na świecie 24 stycznia 2025 roku. Polska premiera kinowa została wyznaczona na 20 lutego 2026. Już teraz wiemy, że jest na co czekać! „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” – fabuła. Gdy sufit dosłownie spada na głowę Linda, terapeutka, matka i żona, próbuje poradzić sobie z tajemniczą chorobą dziecka, nieobecnym mężem, zaginioną osobą i coraz bardziej wrogimi relacjami ze swoim terapeutą. A to dopiero początek... Jej mąż jest obecny jedynie w słuchawce telefonu, córka wymaga stałej opieki i dojelitowego karmienia, a terapeuta, zamiast pomóc, traci cierpliwość szybciej niż ona sama. Kiedy pęka rura, a sufit wali się do środka, Linda traci nie tylko dach nad głową, ale i resztki stabilności. Przeprowadzka do motelu, przynajmniej w teorii, ma być tymczasowa. W praktyce uruchamia ciąg zdarzeń, które zdają się podważać sens wszystkiego, co Linda uważała za pewne. Macierzyństwo bez filtrów Bronstein wpisuje film w nurt współczesnych opowieści demitologizujących macierzyństwo. Tutaj nie mamy zdrobnionych uniesień ani instagramowych idealizacji. Mamy za to zmęczenie, kompulsywne jedzenie, alkohol, trawka i próby przetrwania kolejnych pięciu minut. Jednocześnie autorka nie ocenia Lindy: pokazuje bohaterkę, która próbuje chronić dziecko, ale sama nie ma już czym oddychać. Obsada i twórcy. Rose Byrne w jednej z najmocniejszych ról w karierze Największą siłą filmu jest kreacja Rose Byrne – intensywna, wielowarstwowa, jednocześnie twarda i krucha. Nic dziwnego, że aktorka wróciła z Berlina ze Srebrnym Niedźwiedziem. W filmie występują m.in.: Rose Byrne jako Linda, Delaney Quinn jako córka, Christian Slater jako nieobecny mąż, Conan O’Brien jako terapeuta, Danielle Macdonald, Ivy Wolk, Daniel Zolghadri, Ella Beatty. Za scenariusz i reżyserię odpowiada wspomniana Mary Bronstein. To jej pierwszy film od 17 lat, ale powrót można śmiało nazwać niezwykle mocnym. „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” – opinie i nagrody Film zdobył Srebrnego Niedźwiedzia i 8 dodatkowych nominacji, a krytycy chwalą go za: odważną formę, portret macierzyństwa pozbawiony złudzeń, energię czarnej komedii podszytej grozą, intensywność zdjęć, które nie pozwalają Lindzie uciec ani na sekundę. Widzowie na świecie oceniają film wysoko (średnio 7.3), a recenzje podkreślają rangę występu Byrne. „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” – czy warto obejrzeć? Tak, jeśli szukasz filmu, który potrafi jednocześnie rozśmieszyć i przerazić. To nielekka opowieść o kobiecie, która żyje na krawędzi. Z pewnością będzie to jednak doświadczenie filmowe intensywne i oryginalne, które zostaje z widzem długo po seansie. • Światowa premiera: 24 stycznia 2025 • Polska premiera kinowa: 20 lutego 2026 View oEmbed on the source website
Tak mocnego polskiego filmu dawno nie było. Widzowie relacjonują: po seansie zapada cisza, nikt nie opuszcza sali
Sala kinowa zamilkła, a sekcja komentarzy – eksplodowała. Po premierze „Domu dobrego” Wojciecha Smarzowskiego pod postem Glamour.pl na Facebooku pojawiły się setki reakcji. Ton? Mieszanka wstrząsu, wdzięczności i gniewu.
Niektórzy stwierdzili, że nie są gotowi na ten film. Inni udali albo udadzą się do kina ze ściśniętym gardłem. „Dom dobry” miał swoją premierę 7 listopada i od razu stał się punktem zapalnym debaty o przemocy domowej. Na Facebooku Glamour.pl, pod postem zapowiadającym nowe dzieło Wojciecha Smarzowskiego, internauci zostawili wiele komentarzy. To nie tylko recenzje i emocje tuż po seansie, ale też relacje z życia. „Dom dobry”: recenzje nowego filmu Smarzowskiego Nowy film Wojciecha Smarzowskiego („Wołyń”, „Kler”, „Wesele”) opowiada historię Gośki (Agata Turkot) i jej relacji z Grześkiem (Tomasz Schuchardt) – związku, który z pozornej czułości przeistacza się w spirale kontroli i przemocy. Reżyser rezygnuje z upiększeń: zamiast „filmowych skrótów” dostajemy codzienność przemocy, a obok niej otoczenie, które często milczy. Już przed premierą było wiadomo, że obraz ten uruchomi emocje, ale chyba nikt nie przewidział, że tak mocno. Pod postem Glamour.pl na Facebooku pojawiły się setki poruszających komentarzy na temat „Dom dobry”. Jedna z internautek napisała, że wszędzie widzi opinie kobiet, które boją się, że reżyser „pojechał do bandzie”, a dla wielu z nich, problem ukazany w filmie, to niestety codzienność. Wyjaśnia, że oprócz strachu, że zobaczą to, czego same doświadczyły, jeszcze większy lęk i ból wywołuje w nich myśl, że pozwalały na to, że nie odeszły i że nikt im nie pomógł, mimo że wolały o tę pomoc. I dodaje, że ten film powinien obejrzeć każdy z nas, by następnym razem, gdy usłyszymy zza ściany krzyk, zadzwonić na policję, a nie jak większość ludzi machnąć ręką. „I ten film powinna obejrzeć każda kobieta, która przeszła przez to piekło i powinna być z siebie dumna, że udało jej się uwolnić, że była na tyle silna, że teraz nic i nikt jej już nie złamie. I mam również nadzieję, że każda mama syna, zrobi wszystko, aby wpoić mu szacunek do drugiego człowieka, a tym bardziej do przyszłej wybranki, i powtarzać jak mantrę, że bicie, znęcanie się jest po prostu nieludzkie i nikt, kto posiada empatię, nie wyrządzi drugiemu takich potworności”. Pierwsze reakcje widzów po obejrzeniu „Dom dobry” Kolejne osoby piszą o trudnych emocjach pojawiających się podczas oglądania filmu i nazywają „Dom dobry” ciężkim oraz brutalnie prawdziwym. „Po seansie nie wiedziałam, gdzie podziać myśli. Nigdy przedtem nie miałam uczucia, żeby wyjść z seansu, bo nie dawałam rady”. Pojawiły się też relacje bezpośrednio po seansie w kinie. Wielu widzów nie było w stanie opuścić sali, siedzieli w ciszy i zadumie przez całe napisy końcowe. „Po seansie na sali cisza. U mnie wewnętrzny ścisk przepony podczas oglądania. Niestety historia dotyczy kogoś mi bliskiego. Po rozwodzie trauma się nie kończy, oprawca atakuje dalej za przyzwoleniem sądu. Jak masz pieniądze to i policja gubi dowody, funkcjonariusze tracą pamięć, a jedyne, co pamiętają, że wtedy był wietrzny dzień”. Wyraźnie też powraca wątek odpowiedzialności społecznej i instytucjonalnej: „Film powinna obejrzeć cała policja przymusowo i wszystkie sądy w całej Polsce przymusowo”. Wiele widzek obawia się seansu, szczególnie te, które doświadczyły przemocy. Jedna z nich zaapelowała: „Nie dam rady obejrzeć i nie muszę. Swoje przeżyłam. Film na pewno robi wrażenie, ale to, co przemoc domowa robi z człowiekiem, jest jeszcze gorsze. Proszę, reagujcie. Nie mówcie, że nie chcecie się wtrącać. Wasza pomoc i wsparcie są nieocenione. Ratują życie. Błagam, nie bądźcie obojętni”. Kolejna dodaje: „Myślę, że film trzeba obejrzeć, bo przede wszystkim poszerza świadomość. Mnóstwo kobiet, które przeszło przez takie związki, jest wyobcowana, zastanawia się, czy nie wyolbrzymiła, a świat często im mówi, że przesadzają, bo przecież ich mąż dla otoczenia jest często spełnieniem marzeń. Temat trzeba podejmować i o nim mówić. To daje też swoiste wsparcie osobom, które przez to przeszły”. W dyskusji wybrzmiewa również perspektywa mężczyzn i zwrócenie uwagi na szerszy kontekst: „Ludzie tak przeżywają ten film, jakby życia nie znali. Obejrzeć to pikuś. Gorzej jakby przyszło to przeżyć”. W wielu opiniach pojawia się uznanie dla tonu filmu, braku uproszczeń i upiększeń: „Poruszający temat i wreszcie film, który nie udaje, że wszystko jest czarno-białe. W relacjach często to, co złe, zaczyna się od rzeczy drobnych i właśnie dlatego tak ważne jest, by o tym mówić. Mam nadzieję, że ten film wywoła potrzebną dyskusję, a nie tylko szok”. „Dom dobry” już pierwszego dnia po premierze stał się czymś więcej, niż tytułem z afisza — zapalnikiem rozmowy o przemocy domowej, reakcji otoczenia i odpowiedzialności instytucji. View oEmbed on the source website
Keanu Reeves w nowej komedii, która bawi i wzrusza do łez. Dawno nie miałam takich zakwasów ze śmiechu
Ten film bawi do łez, ale ma też wzruszające momenty. „Anioł stróż” to ciepła komedia i idealna propozycja kinowa na chłodne jesienne wieczory.
Nie wiem jak wy, ale ja jesienią nie mam ochoty na ciężkie, dołujące, depresyjne filmy. Jeśli mam iść do kina, to na coś lekkiego, przyjemnego i niegłupiego. Łatwo powiedzieć, trudniej znaleźć. I tu niespodzianka: właśnie teraz w kinach jest taki film. Mowa o „Anioł stróż”. Jeśli potrzebujecie jakościowej rozrywki (albo nie macie planów na weekend), nie przegapcie tego tytułu. Już sam plakat obiecuje przedni ubaw. W rolach głównych zobaczymy wobec speców od rozśmieszania na ekranie: Setha Rogena i Aziza Ansariego. A jako wisienka na torcie... Keanu Reeves. Tym razem nie w czarnym skórzanym płaszczu (fani Matrixa wiedzą, o co chodzi), tylko ze skrzydłami. Które zresztą w trakcie filmu traci. Ale do tego jeszcze dojdziemy... „Anioł stróż”: fabuła Arj ma zapał do pracy, nie ma niestety szczęścia do jej szukania. Na szczęście ma jednak poczucie humoru, które ratuje go z niejednej opresji. Nie mogąc znaleźć zatrudnienia jako montażysta, ima się różnych zajęć, m.in. zatrudnia się jako stacz kolejkowy. Stojąc w kolejce, przypadkiem poznaje milionera Jeffa, który akurat poszukuje asystenta. Nie mając nic do stracenia, Arj proponuje swoją kandydaturę. Jeff o dziwo zgadza się. Początkowa współpraca układa się idyllicznie. Wydaje się, że pech wreszcie odpuścił Arjowi, który poznaje też dziewczynę. Ale jak to w życiu bywa, raz na wozie, raz pod wozem. Do tego wszystkiego, w ich życie wkracza anioł Gabriel, który ma za zadanie ratować ludzi piszących SMS-y za kierownicą. Wychodzi jednak poza swoje kompetencje, za co też spotkają go konsekwencje w postaci... zesłania na ziemię i utraty skrzydeł. Aby je odzyskać, będzie musiał posprzątać bałagan, jaki urządził na ziemi. Chcąc pomóc Arjowi, postanowił bowiem, bez zgody „z góry”, zafundować mu nieoczekiwaną zamianę miejsc. Na skutek jego nadprzyrodzonej interwencji Arj pławi się więc w luksusach, a Jeff ledwo wiąże koniec z końcem, musi spać w obskurnych tanich motelach i szukać zleceń. Niczego nie pragnie tak, jak odzyskania dawnego życia. Z kolei Arj świetnie odnajduje się w swojej nowej roli. Gabriel i Jeff wspólnie próbują go namówić, aby zgodził się na powrót do poprzedniego życia. „Anioł stróż”: obsada Za reżyserię odpowiada komik aktor i reżyser Aziz Ansari, którego możecie kojarzyć z takich tytułów, jak „To już jest koniec”, „Parks and Recreation”, „Stary, kocham cię”, „Specjalista od niczego”. Siebie też obsadził w roli Arja. Jeffa zagrał Seth Rogen, którego ostatnio mogliście oglądać w świetnym serialu „Studio”. Na swoim koncie ma też udział w takich filmach jak „Wywiad ze słońcem narodu”, „Pół na pół”, „Supersamiec”, „Donnie Darko”. No i wreszcie wchodzi on, cały na biało... Chodzi oczywiście o Keanu Reevesa , który na swoim koncie ma takie kultowe produkcje, jak „John Wick”, „Matrix”, „Speed – niebezpieczna szybkość”, „Na fali”, „Johnny Mnemonic” czy „Adwokat diabła”. Na uwagę zasługują też postaci drugoplanowe — szefowa aniołów, Marta świetnie zagrana przez Sandrę Oh („Bezdroża”, „Obsesja Eve” – serial, „Pod słońcem Toskanii”, „Chirurdzy”), czy ambitna i wrażliwa społecznie dziewczyna Arja, w którą wcieliła się Keke Palmer ( „Nie!”, „Pickup”). „Anioł stróż”: recenzja Dawno nie miałam takich zakwasów ze śmiechu. Dzień po seansie czułam mięśnie brzucha, jakbym zamiast do kina poszła na hardkorowy trening na siłowni. Nazwisko Setha Rogena to już swego rodzaju gwarancja, że będzie śmiesznie. Ale Keanu Reeves totalnie zaskoczył mnie swoim komediowym talentem. Jako trochę nieporadny anioł Gabriel, który wywraca do góry nogami życie dwóch skrajnie różnych facetów, jest totalnie uroczy. Zwłaszcza w scenie, gdy przełożona aniołów beszta go i za karę odbiera mu skrzydła. A gdy po pierwszym szoku jako śmiertelnik, zaczyna na własnej skórze doświadczać ziemskich przyjemności, ujawnia w pełni swój komiczny (i taneczny) potencjał. Bo czy wiedzieliście, że Keanu świetnie odnajduje się w latynoskich rytmach i kręci biodrami w rytm cumbii? Teraz już wiecie. Ale żeby nie było — to nie tylko zabawna komedyjka o nieoczekiwanej zamianie miejsc. Każdy z bohaterów uświadamia sobie, że nie doceniał swojego dotychczasowego życia i ma o co walczyć. I że pieniądze wcale szczęścia nie dają, a prawdziwych relacji nie da się kupić. Nie są to może zbyt odkrywcze wnioski, ale prawda jest często najprostsza i warto ją sobie uświadamiać i przypominać o tym, co ważne. A przy okazji zdrowo się pośmiać. View oEmbed on the source website
Polscy twórcy uderzają w niewygodne tematy. Zapowiada się film, o którym będzie naprawdę głośno
Polskie kino rzadko tak odważnie zagląda za zamknięte drzwi domu, pokazując to, co najczęściej zostaje w czterech ścianach. „Szwagier” to nowy projekt Szymona Jakubowskiego. Historia o rodzinie, lojalności, gniewie i konsekwencjach milczenia. Kamery już pracują, a obsada pełna gwiazd i zapowiedzi twórcy sprawiają, że film określa się mianem jednego z najbardziej intrygujących polskich tytułów nadchodzącego roku.
Twórcy obiecują bezkompromisowy ton i formę, jakiej dawno w rodzimym kinie nie było. Jedno jest pewne: „Szwagier” nie będzie wygodnym seansem — i właśnie to przyciąga uwagę widzów. Premiera w kinach planowana jest na 2026 rok. „Szwagier”: o czym będzie film? „Szwagier” przedstawia losy rodziny Gajdów, którą poznajemy w dniu ślubu Ewy i Bronisława. Start jak z rodzinnego albumu: nadzieja, wiara w „na zawsze” i uśmiechy uchwycone na zdjęciach. Z czasem jednak atmosfera kruszy się, a w relacji pojawiają się niepokojące sygnały. Bliscy, zamiast reagować, wybierają wygodne milczenie. Kiedy dochodzi do eskalacji przemocy, „wobec której wymiar sprawiedliwości jest bezsilny”, rodzina jest zmuszona działać. Tylko że na słowa i mediacje jest już za późno. Pozostaje jedna odpowiedź: „zareagować przemocą na przemoc”. „Szwagier”: w obsadzie plejada gwiazd W głównych rolach zobaczymy Paulinę Gałązkę, Aleksandrę Adamską, Aleksandrę Konieczną, Macieja Kosiackiego, Arkadiusza Detmera oraz Tomasza Sobczaka. Każde z tych nazwisk to gwarancja intensywnych, emocjonalnych ról, a temat filmu daje aktorom ogromne pole do popisu. Za produkcję odpowiada Szymon Jakubowski, twórca „Jak żyć?”. Scenariusz powstał na bazie prawdziwych doświadczeń osób, które mierzyły się z domową przemocą i bezradnością instytucji. Reżyser podkreśla, że nie serwuje ciężkiego kina społecznego, lecz opowieść o moralnym impasie i desperacji zwykłych ludzi. Jak mówi: Najbardziej ryzykowny element? Forma. Jakubowski dodaje: „Formalnie film różni się od tego, co na co dzień oglądamy w kinie. Zdecydowałem się opowiedzieć tę historię serią mastershotów, skupiając się na chwilach, ważnych momentach w życiu bohaterów jednej rodziny, po których już nic nie będzie takie samo”. „Szwagier” — kiedy premiera? Zdjęcia trwają, a premiera została zaplanowana na 2026 rok. Jeśli twórcy dowiozą wizję, o której mówią, „Szwagier” ma szansę stać się jednym z najważniejszych i najbardziej dyskutowanych polskich filmów najbliższych miesięcy.
Film z Margot Robbie i Colinem Farrellem miał być hitem, a okazał się klapą. Produkcja wzbudziła skrajne emocje
Jeszcze zanim wszedł na ekrany kin, film „Wielka, odważna, piękna podróż” zdążył podzielić krytyków i wywołać falę komentarzy w branży filmowej. Produkcja z Margot Robbie i Colinem Farrellem w rolach głównych miała być jednym z najbardziej wyczekiwanych tytułów jesieni 2025 roku, a tymczasem pierwsze recenzje i prognozy finansowe zwiastują coś zupełnie innego.
Film określany jest mianem „romantycznego fantasy z ambicjami”, ale pierwsze oceny pokazują, że nie każdemu uda się go pokochać. „Wielka, odważna, piękna podróż” wchodzi do kin w cieniu wysokiego budżetu i wielkich oczekiwań, a jednocześnie z notą 41 punktów w serwisie Metacritic i nieco lepszą, ale wciąż przeciętną oceną 52% na Rotten Tomatoes. Co poszło nie tak? „Wielka, odważna, piękna podróż” - reżyser, który lubi balansować między art-house’em a mainstreamem Za film odpowiada Kogonada – koreański reżyser znany z poetyckiego „Columbusa” i refleksyjnego „Yang”. Publiczność mogła też oglądać jego pracę w cenionym serialu Apple TV+ „Pachinko” czy w dwóch odcinkach „Gwiezdnych wojen: Akolity”. To twórca, który lubi twórczość osadzoną pomiędzy kinem niszowym a produkcjami bardziej nośnymi. „Wielka, odważna, piękna podróż” miała być jego wejściem do szerokiego mainstreamu – film romantyczny z elementami fantasy, obsadzony hollywoodzkimi gwiazdami. Fabuła opowiada o Davidzie i Sarah, którzy przypadkiem poznają się na weselu. Niespodziewanie trafiają w wir podróży przez czas, gdzie mogą cofnąć się do przeszłości i zmienić własną przyszłość. W rolach głównych Margot Robbie i Colin Farrell. Brzmi jak materiał na film marzeń – ambitny, nieszablonowy i pełen metafor o miłości. Tyle że, zdaniem wielu krytyków, efekt końcowy okazał się zbyt przerysowany. „Wielka, odważna, piękna podróż” - opinie krytyków: od „ożywionej sztuki” po „przesłodzone klisze” Pierwsze recenzje pokazują, że „Wielka, odważna, piękna podróż” wzbudza skrajne reakcje. Samuel Leggett z JVS Media chwali film jako „ożywioną sztukę broadwayowską” i podkreśla niezwykłą chemię Robbie i Farrella. Inni krytycy piszą jednak o „ckliwym tonie” i „rozmowie o miłości na poziomie akademickiego wykładu”. Allyson Johnson z ButWhyTho stwierdziła wprost, że produkcji „brakuje rozmachu, który pozwoliłby widzom się w niej zakochać”. W recenzjach przewijają się takie określenia jak „przesłodzony”, „płaski”, „zbyt sentymentalny”. Dla niektórych to kino pełne ciepła i afirmacji życia, dla innych – wydmuszka bez emocjonalnej głębi. „Wielka, odważna, piękna podróż” - finanse mówią jedno: ryzyko dla Sony Niezależnie od artystycznych dyskusji, w Hollywood zawsze liczy się kasa. A tutaj prognozy są niepokojące. Portal World of Reel przewidywał, że film w weekend otwarcia zarobi jedynie 7–8 mln dolarów. To dramatycznie mało w porównaniu do tego, ile kosztował projekt. Sony zapłaciło 50 mln dolarów za prawa do filmu i dorzuciło kolejne 60 mln na budżet – razem aż 110 mln dolarów. To oznacza, że „Wielka, odważna, piękna podróż” już teraz jest stawiana w jednym rzędzie z największymi finansowymi wpadkami ostatnich lat. To sygnał, że w świecie blockbusterów samo nazwisko aktora nie jest gwarancją sukcesu. „Wielka, odważna, piękna podróż” - obsada marzeń, która nie wystarczyła? Warto jednak podkreślić, że obsada „Wielkiej, odważnej, pięknej podróży” to prawdziwe hollywoodzkie crème de la crème. Oprócz Margot Robbie i Colina Farrella na ekranie zobaczyć można Kevina Kline’a, Phoebe Waller-Bridge, Jodie Turner-Smith, Lily Rabe, Billy’ego Magnussena, Brandona Pereę, Chloe East i Hamisha Linklatera. To nazwiska, które zwykle przyciągają uwagę i podbijają prestiż projektu. Mimo to, jak pokazują pierwsze reakcje, nawet gwiazdorska obsada nie wystarczy, jeśli historia nie rezonuje z widzami. Film Kogonady pozostaje próbą opowiedzenia czegoś świeżego w gatunku fantasy-romance, jednak efekt końcowy pozostawił publiczność podzieloną. „Wielka, odważna, piękna podróż” dostępna jest już w kinach. Zamierzacie zrobić sobie seans pomimo negatywnych opinii? Najlepiej wyrobić jest sobie swoją własną. View oEmbed on the source website
Czy film Agnieszki Holland przyniesie Polsce Oscara? Jedno jest pewne: budzi emocje
Film „Franz Kafka” Agnieszki Holland oficjalnie został polskim kandydatem do Oscara. Ta produkcja od początku budzi ogromne emocje, ale czy ma szansę przynieść nam Oscara?
Franz Kafka – bohater, którego nie sposób uchwycić To kolejny raz, kiedy Agnieszka Holland wchodzi do oscarowej gry. Tym razem punktem wyjścia stała się postać Franza Kafki, jednego z najbardziej zagadkowych pisarzy XX wieku, którego życie i twórczość od lat fascynują badaczy, twórców filmowych i czytelników na całym świecie. „Franz Kafka” nie jest klasyczną biografią. Holland nie próbuje stworzyć linearnej opowieści od dzieciństwa do śmierci pisarza. Zamiast tego konstruuje film jako mozaikę – pełną luźnych wątków, wspomnień, fragmentów twórczości i scen, które mają oddać atmosferę jego literackiego świata. Kamera nieustannie zmienia perspektywę: raz śledzimy samego Kafkę, raz słyszymy głosy innych postaci, które mówią o nim wprost do kamery. W efekcie bohater wymyka się jednoznacznym kategoriom, podobnie jak jego dzieła. Nie brakuje w filmie odważnych zabiegów formalnych – od animowanych wstawek, przez cytaty z opowiadań, aż po sceny balansujące na granicy jawy i snu. Widz ma poczucie, że historia nieustannie rozpada się i układa na nowo, co odpowiada specyfice twórczości Kafki. To kino eksperymentalne, które bardziej stawia pytania, niż daje gotowe odpowiedzi. Oscary i festiwale – droga polskiego filmu Wybór „Franza Kafki” na polskiego kandydata do Oscara oznacza, że film stanie w szranki o nominację w kategorii najlepszy film międzynarodowy. To prestiżowe wyróżnienie już na starcie otwiera mu drogę do światowej promocji. Holland ma w tym zakresie spore doświadczenie – jej wcześniejsze filmy, jak „Europa, Europa” czy „W ciemności”, były nagradzane i doceniane na arenie międzynarodowej. Zanim jednak widzowie w Stanach Zjednoczonych zobaczą dzieło Holland, „Franz Kafka” zostanie zaprezentowany na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (22–27 września). Polska premiera kinowa zaplanowana jest na 24 października, co oznacza, że film trafi na ekrany w idealnym momencie, czyli tuż przed rozpoczęciem intensywnego sezonu nagród. Kafka, autor „Procesu”, „Zamku” czy „Kolonii karnej”, od ponad wieku stanowi inspirację dla kolejnych pokoleń. Jego proza, pełna niepokoju, metafor i egzystencjalnych pytań, stała się punktem odniesienia nie tylko w literaturze, lecz także w sztuce, filozofii i kulturze popularnej. Holland snuje historię uniwersalną, poruszając takie wątki jak samotność, relacje z rodzicami czy niemożność pogodzenia się ze światem i samym sobą. Film „Franz Kafka” to więc nie tylko próba sportretowania pisarza, ale także refleksja nad tym, jak dzisiaj odczytujemy jego spuściznę. Obraz wpisuje się w dyskusję o miejscu literatury w świecie przeładowanym informacjami i o tym, jak wielcy twórcy stają się częścią zbiorowej wyobraźni. Jedno jest pewne: nominacja „Franza Kafki” do Oscara sprawiła, że o polskim kinie znów będzie głośno. Czy film Holland powalczy o złotą statuetkę? Na odpowiedź trzeba poczekać do ogłoszenia listy nominacji, ale już teraz polska produkcja wzbudza zainteresowanie krytyków i kinomanów na całym świecie. View oEmbed on the source website
Cezary Łukaszewicz w mrocznej opowieści o tajemniczym zniknięciu. „Prześwit” to polski film o kobiecości, powinnościach matek i granicach ludzkiej wytrzymałości
Co dzieje się w głowie kobiety, która porzuca własne dziecko? „Prześwit” w reżyserii Magdaleny Ewy Pięty to film, który od pierwszych minut wciąga w historię pełną niedopowiedzeń, tajemnicy i emocjonalnego napięcia. W rolach głównych występują Cezary Łukaszewicz i Daria Polunina, a całość osadzona jest w scenerii góry Ślęży – miejsca, które od wieków budzi niepokój i fascynację.
Premiera kinowa „Prześwitu” odbędzie się 10 października 2025 roku. Film miał już swoją światową premierę na Warszawskim Festiwalu Filmowym i był prezentowany na Festiwalu Młodzi i Film, Przeglądzie Kino na Granicy oraz Tofifest. Międzynarodowa publiczność zobaczyła go w Tiranie podczas European Youth Film Festival, gdzie spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem. „Prześwit” – film, który zaczyna się jak kryminał, a zamienia w psychologiczną podróż Podczas spaceru na górze Ślęża znika młoda matka, zostawiając wózek z niemowlęciem. Policjant, mąż i emerytowany jasnowidz próbują rozwikłać tajemnicę jej ostatnich chwil, a pojawienie się tajemniczej Pozorantki sprawia, że poszukiwania nabierają nowego znaczenia. Film opowiada nie tylko o zaginięciu, ale przede wszystkim o świecie, z którego bohaterka odeszła i o ludziach, którzy muszą skonfrontować się z własnymi stratami i żałobą. „Prześwit” to kino o kobiecości, powinnościach matek i granicach ludzkiej wytrzymałości, osadzone u stóp Ślęży – góry, która od wieków otoczona jest pogańskim kultem. W głównych rolach występują Cezary Łukaszewicz, Daria Polunina, Mateusz Górski, Piotr Pilitowski i Ewa Domańska. Za reżyserię odpowiada Magdalena Ewa Pięta, która wspólnie z Marzeną Matuszak napisała scenariusz. Zdjęcia nakręcili Mateusz Czuchnowski i Szymon Kluz, a muzykę skomponowali Bart Putkiewicz i Aleksandra Chmielewska. Producentką jest Maria Wachowiak-Czuchnowska z No Prob Production House, a współfinansowanie zapewnił Polski Instytut Sztuki Filmowej. To kameralne kino, w którym każdy szczegół – od zdjęć, przez kostiumy, po scenografię – buduje duszną i intensywną atmosferę. „Prześwit” nikogo nie pozostawia obojętnym Światowa premiera „Prześwitu” odbyła się na Warszawskim Festiwalu Filmowym, a później film prezentowano na najważniejszych imprezach w Polsce i za granicą. Recenzenci pisali, że to debiut, jakiego dawno nie było w polskim kinie. Paulina Gandor z Interii zwróciła uwagę, że „Prześwit hipnotyzuje od pierwszej minuty”, a Małgorzata Szymikowska z naekranie.pl podkreślała, że produkcja wciąga nie tylko obrazem, ale także emocjonalną głębią bohaterów. Z kolei Łukasz Maciejewski zauważył, że choć film zaczyna się jak kryminał, szybko przeobraża się w poruszającą opowieść o pamięci i jej konsekwencjach. Dlaczego warto obejrzeć „Prześwit” w kinie? To opowieść, która stawia niewygodne pytania. Czy każda kobieta naprawdę musi chcieć być matką? Czy ucieczka zawsze oznacza egoizm? Jak człowiek radzi sobie z traumą, stratą i poczuciem winy? Film balansuje na granicy między thrillerem psychologicznym a poetycką metaforą, a jego moc tkwi w niedopowiedzeniach i w atmosferze, która zmusza widza do konfrontacji z własnymi lękami. Kiedy premiera „Prześwitu” i gdzie obejrzeć film? Film „Prześwit” w reżyserii Magdaleny Ewy Pięty trafi do kin w całej Polsce 10 października 2025 roku. Produkcja miała już swoją światową premierę na Warszawskim Festiwalu Filmowym, a teraz wchodzi do szerokiej dystrybucji. To jedna z najważniejszych polskich premier tej jesieni – kameralna, odważna i pełna emocji. View oEmbed on the source website
Ledwie trafił do kin, a już jest hitem! Ten horror zachwyci fanów Stephena Kinga (i nie tylko)
Nowy film Zacha Creggera ledwie tydzień temu trafił na ekrany, a już stał się prawdziwym hitem. „Zniknięcia” w ciągu premierowego weekendu zarobiły w Stanach Zjednoczonych 42,5 mln dolarów, a łącznie na całym świecie przyniosły twórcom 70 mln dolarów. Historia tajemniczych wydarzeń w sennej amerykańskiej miejscowości porwała tłumy widzów, zapewniając Warner Bros. kolejny kinowy sukces.
W tym artykule: 1. „Zniknięcia” – fabuła 2. „Zniknięcia” – obsada i twórcy 3. „Zniknięcia” – sukces w box office Produkcja zadebiutowała 6 sierpnia na rynku międzynarodowym, a polscy widzowie mogli zobaczyć ją dwa dni później. Szybko okazało się, że to jedna z najgorętszych premier lata – recenzenci chwalą film za gęsty klimat, wielowarstwową narrację i mistrzowskie budowanie napięcia. „Zniknięcia” – fabuła Maybrook to małe, spokojne miasteczko w USA, w którym pewnej nocy wydarza się coś niewyobrażalnego. Punktualnie o 2:17 siedemnaścioro dzieci z tej samej klasy znika w tajemniczych okolicznościach. Kamery monitoringu uchwyciły jedynie, jak każde z nich, w nienaturalny sposób, opuszcza dom i znika w mroku. Rankiem w szkolnej klasie pojawia się tylko jeden uczeń – Alex. Szybko pojawiają się podejrzenia wobec nowej wychowawczyni Justine (Julia Garner), ponieważ to właśnie z jej klasy zniknęły wszystkie dzieci. Ojciec jednego z nich, Archer (Josh Brolin), postanawia rozpocząć prywatne śledztwo. Historia opowiadana jest z punktu widzenia kilku postaci – nauczycielki, zdesperowanego ojca, miejscowego policjanta (Alden Ehrenreich), drobnego złodziejaszka (Austin Abrams), dyrektora szkoły (Benedict Wong) oraz jedynego ocalałego ucznia (Cary Christopher). Film zręcznie łączy różne oblicza horroru – od opowieści o nawiedzonych domach, przez nagłe „jump scare’y”, po mroczne legendy z lasu – przywodząc na myśl najlepsze adaptacje prozy Stephena Kinga. Nowy mroczny thriller Netflixa przyprawia o dreszcze! Toni Collette w jednej z najmocniejszych ról ostatnich lat Zamknięte miasteczko, elitarna akademia i system, którego lepiej nie podważać. Nowy serial Netflixa wciąga od pierwszych minut i nie daje o sobie zapomnieć. „Na marginesie” to thriller z duszną atmosferą i tematem, który przyprawia o dreszcze – bo naprawdę może dziać się tuż obok. „Zniknięcia” – obsada i twórcy Za kamerą stanął Zach Cregger, autor świetnie przyjętych „Barbarzyńców” z 2022 roku. Reżyser po raz kolejny udowodnił, że potrafi równocześnie straszyć i tworzyć wciągające portrety bohaterów. W głównych rolach wystąpili: Josh Brolin jako Archer, ojciec jednego z zaginionych dzieci, Julia Garner jako Justine, nowa wychowawczyni, Alden Ehrenreich jako policjant, Austin Abrams jako złodziejaszek, Benedict Wong jako dyrektor szkoły, Cary Christopher jako Alex. „Zniknięcia” – sukces w box office Film miał budżet 38 mln dolarów, a już po kilku dniach od premiery zaczął przynosić spore zyski. W samych Stanach Zjednoczonych „Zniknięcia” w pierwszy weekend zdobyły pozycję lidera box office z wynikiem 42,5 mln dolarów. Po dodaniu przychodów z innych krajów (27,5 mln dolarów) globalny wynik to imponujące 70 mln dolarów. To najlepszy start w karierze Creggera – jego poprzedni film „Barbarzyńcy” zarobił w sumie 40,8 mln dolarów.
Najlepszy horror 2025 wleciał na HBO! Ta odważna historia przeraża i wzrusza. „To pierwszy kandydat do Oscara w tym roku!”
Kiedy zaczynałam seans, nie miałam pojęcia, co mnie czeka. Nowy film reżysera „Czarnej pantery” okazał się oryginalnym połączeniem horroru, westernu i musicalu, podlanym społeczno-politycznym sosem. A zakończenie złamie serce nawet największemu twardzielowi.
Od lipca na HBO Max dostępny jest film „Grzesznicy” Ryana Cooglera będący czarnym koniem tego roku. Akcja toczy się w latach 30. XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych. „Grzesznicy”: ponadczasowa historia i szokujący plot twist Film „Grzesznicy” opowiada historię braci bliźniaków, którzy wracają do rodzinnego miasta, żeby zacząć życie od nowa. To nie tylko powrót do korzeni, ale przede wszystkim do ludzi, których zostawili. Za skradzione pieniądze Smoke i Stack kupują tartak i otwierają w nim klub muzyczny. Podczas hucznej imprezy wizytę składają im niespodziewani goście… Ponadczasowa historia, przepiękne zdjęcia, charyzmatyczni bohaterowie i szokujący plot twist – to tylko niektóre powody, dla których warto obejrzeć ten film na platformie HBO Max. Ryan Coogler serwuje nam spektakularne widowisko, eksplorując takie wątki jak wolność, dziedzictwo, poczucie przynależności czy pogodzenie się z przeszłością. Jednak przede wszystkim jest to świeże i przenikliwe spojrzenie na sytuację osób czarnoskórych w latach 30. XX wieku w Ameryce. Kogo zobaczymy na ekranie? Michael B. Jordan brawurowo wciela się w podwójną rolę Smoke’a i Stacka. Miłość jego życia gra piosenkarka i aktorka — Hailee Steinfield (znana z „Dickinson”, „Hawkeye”, „Bumblebee”, „Pitch Perfect”). Z kolei główny antagonista nosi twarz Jacka O’Connella („Kumple”, „Niezłomny”). „Grzesznicy”: największe zaskoczenie roku 2025 Film „Grzesznicy” trafił do kin w kwietniu 2025 roku. Recenzje były świetne. „Najlepszy film Ryana Cooglera to krwawa, bluesowa i zabójczo zabawa historia o wampirach” – zachwycał się portal „Indie Wire”. „To pierwszy kandydat do Oscara w 2025 roku” – wtórowało „Variety”. Tymczasem „The Guardian” zwrócił uwagę na społeczno-polityczny wymiar historii. Recenzje jednak nie zawsze przekładają się na komercyjny sukces danej produkcji. W tym przypadku zszokowani byli wszyscy. Kto by się spodziewał, że tak dziwaczny i oryginalny film podbije serca odbiorców? „Grzesznicy” zarobili ponad 300 mln dolarów, a także stali się absolutną sensacją na TikToku. A jakby tego było mało, portale branżowe informowały, że dzieło Ryana Cooglera zapoczątkowało w Hollywood rozmowę na temat oryginalnych produkcji. W końcu nie od dziś wiadomo, że wielkie studia lubią stawiać na bezpieczne opcje i np. odświeżać starą franczyzę, nakręcić remake lub stworzyć kontynuację hitu sprzed 20 lat. Jednak „Grzesznicy” udowadniają, że widzowie chcą oglądać oryginalne historie. View oEmbed on the source website
W 5 dni od premiery zarobił 318 milionów dolarów! Scarlett Johansson w najgorętszym filmie dla dorosłych w 2025 roku
Choć seria „Jurassic” ma już ponad 30 lat, najnowsza część zaskakuje rozmachem, nową fabułą i gwiazdorską obsadą. „Jurassic World: Odrodzenie” pokazuje, że cyfrowe dinozaury wciąż potrafią zawładnąć wyobraźnią widzów.
W tym artykule: 1. „Jurassic World: Odrodzenie” – fabuła 2. „Jurassic World: Odrodzenie” – sukces w Polsce i za granicą 3. „Jurassic World: Odrodzenie” – kiedy i gdzie obejrzeć? Film w zaledwie pięć dni zarobił setki milionów dolarów i wyprzedził konkurencję. To największy nieanimowany hit roku – i wszystko wskazuje na to, że nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. „Jurassic World: Odrodzenie” – fabuła Akcja filmu toczy się pięć lat po wydarzeniach z „Dominion”. Tym razem poznajemy Zorę – specjalistkę od misji specjalnych, która zostaje wysłana do strefy opanowanej przez prehistoryczne stworzenia. Jej zadaniem jest zdobycie materiału genetycznego dinozaurów, który może posłużyć do opracowania przełomowego leku dla ludzi. Nowa historia to połączenie kina akcji, science fiction i widowiskowego thrillera z ekologiczno-biologicznym twistem. W roli głównej występuje Scarlett Johansson, a reżyserią zajął się Gareth Edwards, znany z „Łotra 1”. Za scenariusz odpowiada David Koepp, który pracował także przy pierwszych filmach z serii. Nad całością nadal czuwa Steven Spielberg – tym razem jako producent wykonawczy. Nowa obsada, świeże spojrzenie twórców i odniesienia do oryginalnej trylogii – wszystko to sprawia, że fani odnajdą tu zarówno nostalgię, jak i nowoczesne kino przygodowe. „Jurassic World: Odrodzenie” – sukces w Polsce i za granicą W ciągu pierwszych pięciu dni od premiery film zarobił 318 mln dolarów na całym świecie. To wynik, który czyni go największym otwarciem 2025 roku w kategorii filmów dla dorosłych. W Polsce również nie zabrakło zainteresowania – jak informuje Deadline, „Jurassic World: Odrodzenie” wygenerował już ponad 400 tys. dolarów przychodu, stając się jednym z najmocniejszych kinowych debiutów sezonu. Jeśli lubisz kino przygodowe z rozmachem, efektami specjalnymi i fabułą, która wciąga od pierwszej minuty – ten film jest dla Ciebie. „Odrodzenie” to połączenie nowoczesnej realizacji z duchem oryginalnych „Jurassic Parków”. Dodatkowym atutem jest obecność Scarlett Johansson, która świetnie odnajduje się w roli głównej bohaterki – silnej, zdeterminowanej i niepokornej. „Jurassic World: Odrodzenie” – kiedy i gdzie obejrzeć? Film trafił do polskich kin na początku lipca 2025. Można go oglądać we wszystkich największych sieciach kinowych oraz w wybranych kinach studyjnych. Nie jest jeszcze dostępny na platformach VOD, ale ze względu na sukces kasowy, jego premiera online zapewne nie nastąpi zbyt szybko. Jeśli chcesz przeżyć tę przygodę w pełni – obejrzyj go na dużym ekranie. View oEmbed on the source website
To jedna z moich ulubionych komedii. Już nie mogę doczekać się remake'u
Po ponad trzech dekadach od premiery ostatniej części kultowej serii, „Naga broń” wraca na ekrany w zupełnie nowej odsłonie. Tym razem to nie Leslie Nielsen, a Liam Neeson wcieli się w niezdarnego stróża prawa – syna legendarnego Franka Drebina. Sprawdźcie, co jeszcze wiadomo o „Nagiej broni”!
„Naga broń” – fabuła Nowa „Naga broń” to reboot legendarnej komediowej serii, która zdobyła serca widzów slapstickowym humorem, absurdalnymi zwrotami akcji i charyzmatyczną postacią porucznika Franka Drebina. Nowa odsłona skupi się na jego synu – Franku Drebinie Juniorze, który staje do walki z przestępczością… i własną niezdarnością. Fabuła ma czerpać z najlepszych tradycji serii, ale zyska też nowoczesny twist. Akcja skupia się na świecie mediów, fake newsów i absurdów współczesnej polityki, które stają się idealnym tłem dla komediowych żartów i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Szykuje się prawdziwa jazda bez trzymanki. Reboot „Nagiej broni” zapowiada się jako film pełen niespodzianek – od obsadowych zaskoczeń, przez odważne zabiegi reżyserskie, aż po świeże spojrzenie na klasyczne komediowe motywy. Liam Neeson w roli komicznego detektywa to eksperyment, który może się udać. Czy nowa wersja powtórzy sukces oryginału? Odpowiedź poznamy już niedługo. „Naga broń” - obsada i twórcy Liam Neeson, który wciela się w główną rolę, znany był dotąd z kina akcji. Teraz, zaskakuje w nowej roli, pokazując nieznane dotąd komediowe oblicze. U jego boku zobaczymy Pamelę Anderson, powracającą do komedii jako nowa wersja bohaterki granej niegdyś przez Priscillę Presley. Na ekranie zobaczymy również Kevina Duranda czy Paula Waltera Hausera. Za kamerą stanął Akiva Schaffer – członek grupy The Lonely Island, twórca „Popstar: Never Stop Never Stopping” oraz licznych skeczy „Saturday Night Live”. Scenariusz to dzieło Dana Gregora i Douga Manda. To duet odpowiedzialny za inteligentne, błyskotliwe komedie z przymrużeniem oka. Największym zaskoczeniem dla fanów okazał się Liam Neeson. Jego rola nie będzie jednak kopią Lesliego Nielsena – zamiast tego aktor stworzy nową, równie nieporadną, lecz bardziej aktualną wersję Drebina. Neeson, z właściwą sobie powagą, rozbraja widza komizmem sytuacyjnym i autoironią. Pamela Anderson natomiast udowadnia, że nie zapomniała, jak bawić się konwencją. Jej rola to lekka, ale wyrazista przeciwwaga dla komediowego chaosu wokół. „Naga broń” - zwiastun Jeśli jesteście zaciekawieni, jak wyglądać będzie ta produkcja, poniżej przedstawiamy jej zwiastun. Zobaczcie, czego się spodziewać. View oEmbed on the source website „Naga broń” – data premiery, gdzie obejrzeć? „Naga broń” zadebiutuje 1 sierpnia 2025 roku. Będziecie mogli obejrzeć ją w kinach. Dystrybutorem filmu jest Paramount Pictures. Po premierze kinowej planowana jest również premiera na platformach streamingowych – najprawdopodobniej na Paramount+, choć oficjalne potwierdzenie jeszcze nie padło.
Podsłuch w konfesjonale i kara za grzechy. Nowy film Domalewskiego szokuje pod każdym względem
Podsłuch w konfesjonale, zamaskowani nastolatkowie wymierzający sprawiedliwość, a w tle blokowisko i Biblia. Brzmi jak komiks? To nie fikcja, to fabuła nowego filmu Piotra Domalewskiego. Zobaczcie.
W tym artykule: 1. O czym jest film „Ministranci”? Szokująca historia z osiedla 2. Obsada filmu „Ministranci” – młode talenty i znani aktorzy 3. Kiedy premiera filmu „Ministranci”? Gdzie obejrzeć nowy film Domalewskiego? „Ministranci” jeszcze nie mieli swojej premiery, ale już zapowiadają się na jeden z najbardziej kontrowersyjnych i dyskutowanych tytułów sezonu. Dlaczego? Poznajcie fabułę i inne szczegóły. O czym jest film „Ministranci”? Szokująca historia z osiedla Akcja filmu rozgrywa się na typowym polskim blokowisku. Grupa nastoletnich ministrantów postanawia założyć podsłuch w konfesjonale, by poznać sekrety parafian. Uzbrojeni w Pismo Święte i własne zasady moralne, zaczynają wymierzać „sprawiedliwość” tym, którzy – ich zdaniem – na nią zasłużyli. Z pozoru szlachetna misja przeradza się w niebezpieczną grę, w której łatwo zgubić granicę między dobrem a złem. Reżyser - Piotr Domalewski, znany z filmów „Cicha noc” i „Sexify”, przedstawia „Ministrantów” jako metaforę problemów współczesnej młodzieży. W wywiadach podkreśla, że zależało mu na połączeniu absurdu, humoru i trudnych tematów: dojrzewania, wiary, samotności i potrzeby sprawczości. Film w nieoczywisty sposób łączy elementy kina superbohaterskiego z polską rzeczywistością społeczną. Obsada filmu „Ministranci” – młode talenty i znani aktorzy W głównych rolach występują: Tobiasz Wajda, Bruno Błach-Baar oraz bracia Mikołaj i Filip Juszczyk. Towarzyszą im doświadczeni aktorzy: Kamila Urzędowska, Tomasz Schuchardt, Sławomir Orzechowski i Artur Paczesny. Za reżyserię, jak już wspomniałyśmy, odpowiada Piotr Domalewski. Zajął się on też scenariuszem. Autorem zdjęć jest Piotr Sobociński Jr., a produkcję zrealizowało Aurum Film – studio znane m.in. z „Bożego Ciała” i „Kosa”. Zapowiada się naprawdę dobrze. Kiedy premiera filmu „Ministranci”? Gdzie obejrzeć nowy film Domalewskiego? Oficjalna premiera filmu „Ministranci” planowana jest na listopad 2025 roku. Na ten moment nie podano jeszcze, czy tytuł pojawi się na platformach streamingowych, ale wszystko wskazuje na to, że pierwsze seanse odbędą się w kinach. Film z pewnością wzbudzi gorącą dyskusję – zarówno wśród widzów, jak i krytyków. Poniżej przedstawiamy zwiastun. View oEmbed on the source website
Od premiery minęło... ćwierć wieku! 4. część kultowej komedii Robertem De Niro i Benem Stillerem na bank będzie hitem!
Minęło ćwierć wieku od premiery jednej z najzabawniejszych rodzinnych komedii początku XXI wieku. „Poznaj mojego tatę” z Robertem De Niro i Benem Stillerem rozbawiło miliony widzów, a teraz – ku uciesze fanów – twórcy oficjalnie zapowiadają kontynuację.
Wielki powrót serii ogłoszono podczas jubileuszowego spotkania ekipy filmowej na festiwalu Tribeca. Co ciekawe, oprócz znanych twarzy, do obsady ma dołączyć… Ariana Grande. Co tym razem czeka rodzinę Fockerów i Byrnesów? „Poznaj mojego tatę” 25 lat później Robert De Niro, Ben Stiller, Teri Polo oraz reżyser Jay Roach pojawili się wspólnie na jubileuszowej projekcji pierwszego filmu w serii. Wydarzenie odbyło się w trakcie Tribeca Festival – imprezy współtworzonej przez De Niro od 2002 roku. Seans zakończyła sesja pytań i odpowiedzi z udziałem widzów. Ludzie do dziś krzyczą na ulicy ‘Focker!’, ale nie jestem pewien, czy to zawsze wyraz sympatii – wspominał Ben Stiller Podczas rozmowy z fanami reżyser Jay Roach ujawnił, że pierwotnie to Jim Carrey miał zagrać główną rolę – a film miał reżyserować sam Steven Spielberg. Obaj ostatecznie wycofali się z projektu, co otworzyło drzwi Benowi Stillerowi. Zapomniałem, że Jim miał być mną! To byłby zupełnie inny film – przyznał z uśmiechem aktor. Pierwsza część serii okazała się finansowym hitem – przy budżecie 55 mln dolarów zarobiła ponad 330 mln. Popularność filmu zaowocowała sequelami: „Poznaj moich rodziców” (2004) i „Poznaj naszą rodzinkę” (2010). W drugiej części do obsady dołączyli m.in. Barbra Streisand i Dustin Hoffman. Choć trzecia odsłona spotkała się z mieszanym przyjęciem ze strony krytyków, również odniosła sukces finansowy – na całym świecie zarobiła 310 mln dolarów. Przez lata spekulowano o możliwości kontynuacji, ale konkretne deklaracje pojawiły się dopiero teraz. Powstaje „Poznaj mojego tatę 4”. Ariana Grande nową gwiazdą obsady Nowa część serii jest już oficjalnie w przygotowaniu. Jak zdradził Ben Stiller, inspiracją do stworzenia kontynuacji były jego własne doświadczenia rodzicielskie: Zdałem sobie sprawę, że jestem dziś w wieku, w jakim był Bob, gdy kręciliśmy pierwszą część – powiedział. Wśród nowych twarzy na ekranie pojawi się Ariana Grande – artystka potwierdziła już swój udział w produkcji. Na razie nie wiadomo, jaką dokładnie postać zagra. Robert De Niro nie krył entuzjazmu wobec czwartej odsłony. Jak ujawnił, scenariusz nowego filmu jest już gotowy: To naprawdę zabawne. Nie mogę się doczekać, aż wejdziemy na plan – podkreślił. Wszystko, co wiemy o „Poznaj mojego tatę 4” Choć twórcy nie zdradzają jeszcze szczegółów, wiadomo, że motywem przewodnim będzie zmiana pokoleniowa – i prawdopodobnie nowy „Focker”, który będzie musiał zmierzyć się z legendarnym Jackiem Byrnesem. Fani mogą spodziewać się dobrze znanej mieszanki: rodzinnych napięć, niewygodnych pytań i solidnej dawki niezręcznego humoru. Premiera czwartej części nie ma jeszcze oficjalnej daty, ale jedno jest pewne – powrót tej komediowej serii to wydarzenie, na które czekali zarówno dawni fani, jak i nowe pokolenie widzów. Gdzie obejrzeć „Poznaj mojego tatę”? Ten kultowy film z 2000 roku można obecnie obejrzeć na kilku platformach VOD. Dostępny jest m.in. na Disney+ oraz SkyShowtime. W opcji kupna/wypożyczenia znajdziecie go także na Canal+ Premiery oraz Apple TV+ i Amazon Prime Video.
Meryl Streep wraca jako Miranda Priestly! „Diabeł ubiera się u Prady 2” ma datę premiery!
Kinomaniacy mogą już zacierać ręce – 2026 rok zapowiada się wspaniale! Kultowe postacie wracają na ekrany, a wielcy reżyserzy szykują nowe hity. Wśród nich: kontynuacja „Diabeł ubiera się u Prady” i postapokaliptyczne widowisko Ridleya Scotta.
W tym artykule: 1. „Diabeł ubiera się u Prady 2” – co wiemy o kontynuacji? 2. Ridley Scott powraca z nowym filmem – „The Dog Stars” 3. „Avatar 2” wraca do kin. Powtórka przed wielką premierą 20th Century Studios ujawniło dokładne daty premier. Jest na co czekać – emocji nie zabraknie ani fanom mody, ani wielbicielom science fiction. „Diabeł ubiera się u Prady 2” – co wiemy o kontynuacji? Po niemal dwóch dekadach Miranda Priestly znów pojawi się na wielkim ekranie w kontynuacji hitu sprzed lat „Diabeł ubiera się u Prady”. W rolach głównych powracają Meryl Streep i Emily Blunt. Tym razem akcja skupi się na walce o przetrwanie w świecie upadających magazynów drukowanych. Miranda, legenda branży, będzie musiała zmierzyć się z nową rzeczywistością – i z dawną podopieczną, która stała się jej zawodową rywalką. Premiera zaplanowana jest na 1 maja 2026 roku, a produkcja już teraz budzi ogromne emocje. Fani zastanawiają się, czy pojawi się również Anne Hathaway – na razie studio nie potwierdziło jej udziału. Ridley Scott powraca z nowym filmem – „The Dog Stars” 27 marca 2026 roku zobaczymy nową produkcję Ridleya Scotta pt. „The Dog Stars” opartą na powieści Petera Hellera. Historia osadzona jest w świecie po globalnej katastrofie – tajemniczy wirus zdziesiątkował ludzkość, a główny bohater, pilot Higgs, próbuje odnaleźć sens w rzeczywistości pozbawionej nadziei. W obsadzie znaleźli się Jacob Elordi, Josh Brolin i Margaret Qualley. Zapowiada się poruszający i wizualnie imponujący dramat, który może przyciągnąć fanów takich produkcji jak „Droga” czy „I Am Legend”. „Avatar 2” wraca do kin. Powtórka przed wielką premierą Zanim w kinach pojawi się trzecia część „Avatara” – zatytułowana „Avatar: Ogień i popiół” – fani ponownie będą mogli obejrzeć drugą odsłonę serii. Już 3 października 2026 „Avatar: Istota wody” trafi na duży ekran, jako wprowadzenie do kolejnej przygody Jake’a Sully’ego i jego rodziny. To nie pierwszy raz, gdy studio stawia na re-premiery – podobna strategia sprawdziła się przed premierą drugiej części. Wszystko wskazuje na to, że i tym razem frekwencja dopisze.
Superprodukcja od Apple TV+ (z Bradem Pittem w roli głównej) za 300 milionów dolarów! Film porównywany jest do „Top Guna”!
Już 27 czerwca do kin wjeżdża „F1” – superprodukcja z Bradem Pittem, którą Apple TV+ chce podbić serca fanów adrenaliny. Film kosztował fortunę i jeszcze przed premierą porównywany jest do „Top Guna”.
W tym artykule: 1. Fabuła filmu „F1” – o czym opowiada? 2. Dlaczego „F1” porównuje się do „Top Gun: Maverick”? 3. Pierwsze recenzje filmu „F1” – entuzjazm i zachwyt 4. Kiedy premiera filmu „F1” w Polsce? Pierwsze recenzje mówią wprost: to kinowa petarda. Produkcja „F1” pochłonęła imponujące 300 milionów dolarów, co czyni ją jednym z najdroższych filmów w historii platform streamingowych. Więcej kosztował jedynie projekt Netfliksa „The Electric State” z Chrisem Prattem i Millie Bobby Brown, który zamknął się w 320 milionach – i nie zdobył szczególnego uznania. Apple liczy na zupełnie inny scenariusz: kinowy sukces i globalny rozgłos przed premierą online. Fabuła filmu „F1” – o czym opowiada? W centrum historii znajduje się były mistrz Formuły 1 (w tej roli Brad Pitt), który wraca z emerytury, by wesprzeć upadający zespół i zostać mentorem młodego, utalentowanego kierowcy. Brzmi znajomo? To klasyczny motyw „weteran kontra młody gniewny”, który działał już w „Top Gunie”, „Creedzie” czy „Wyścigu” z Sylvestrem Stallone. Twórcy „F1” obiecują jednak świeże spojrzenie i widowisko na światowym poziomie. Dlaczego „F1” porównuje się do „Top Gun: Maverick”? Nie tylko ze względu na schemat fabularny. Reżyserem obu produkcji jest Joseph Kosinski, mistrz efektownego kina akcji. Podobnie jak „Top Gun: Maverick”, „F1” łączy sentymentalny powrót legendy z widowiskowymi scenami akcji, zrealizowanymi przy użyciu nowoczesnych technologii. Zamiast myśliwców – bolidy F1. Zamiast Cruise’a – Pitt. Efekt? Zdaniem pierwszych widzów: pełne emocji, dynamiczne kino z duszą. Pierwsze recenzje filmu „F1” – entuzjazm i zachwyt Krytycy nie szczędzą pochwał. „Napięcie jak na starcie Grand Prix”, „film, który oddycha adrenaliną”, „Brad Pitt w życiowej formie” – to tylko niektóre z opinii po zamkniętych pokazach. W sieci krążą porównania do „oldskulowych blockbusterów”, które nie próbują być czymś, czym nie są. „F1” to solidna rozrywka, która może rozgrzać kina tego lata. Kiedy premiera filmu „F1” w Polsce? Oficjalna data premiery kinowej w Polsce to 27 czerwca 2025 roku. To rzadki przypadek, gdy film stworzony z myślą o streamingu debiutuje najpierw na wielkim ekranie. Apple TV+ stawia na efekt „wow” i najpierw chce zdobyć serca widzów w kinach. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, „F1” może okazać się jednym z największych sukcesów platformy.
Oglądałam z wypiekami na twarzy. Nie jest to łatwy film dla widza, bo zostawia go w rozedrganiu i z wieloma pytaniami
W kinie szukam emocji, chcę przeżywać i znajdować temat do przemyśleń. I tego wszystkiego dostarczył mi przejmujący film „Próba łuku”. Nic tam nie jest oczywiste, a wszystko zaskakujące.
Zaginięcie, tragedia, w tle miłość i zdrada – to wszystko znajdziecie w filmie „Próba łuku” Łukasza Barczyka, z główną rolą Mariety Żukowskiej. To kino nieoczywiste, artystyczne, ale naprawdę świetne. Próba łuku – fabuła Marta (w tej roli świetna Marieta Żukowska) i Krzysztof spędzali wakacje na urokliwej greckiej wyspie Thassos. Do Polski wróciła już tylko Marta. Nikt nie wie, co stało się z jej mężem. Po 10 latach od tragicznych wakacji Marta prosi najbliższego przyjaciela męża – Łukasza (w tej roli reżyser filmu Łukasz Barczyk), by wrócił z nią na wyspę i spróbowali odgadnąć zagadkę zaginięcia Krzysztofa. Łukasz się zgadza, ale stawia warunek – pojedzie z kamerą i będzie nagrywał wszystko, co wydarzy się na Thassos. Chodzą śladami tamtych wakacji, odwiedzają miejsca, w których Marta i Krzysztof bywali tamtego lata. Przełomowe okazują się spotkania z jasnowidzem i Mariną. Prawda o zaginięciu Krzysztofa okazuje się brutalna i udowadnia, że każdy z nas skrywa tajemnicę. „Próbę łuku” ogląda się jak dokument – tak jest kręcony – co sprawia, że historia zostawia w nas ślad i skłania do przemyśleń. Próba łuku – recenzja Bardzo skrupulatnie wybieram filmy, które oglądam w kinie – szukam produkcji, które wbiją mnie w fotel, zmuszą do myślenia. Od rozrywki mam streamingi i oglądanie na kanapie. „Próba łuku” wydała mi się idealnym tytułem na wieczór w kinie, zwłaszcza że miałam okazję obejrzeć ten film na warszawskiej premierze w kinie Kultura, które bardzo lubię, w towarzystwie jego twórców. Reżyser Łukasz Barczyk i odtwórczyni głównej roli Marieta Żukowska opowiedzieli o produkcji i o tym, jak ważny jest to film dla nich obojga. Film ogląda się z wypiekami na twarzy, bo oprócz fabuły, która wciąga, meandruje i jest pełna zwrotów, ma wiele warstw. To intymna historia i miłości, wierności, związku, który przechodzi kryzys. To także film o kłamstwie i tajemnicy, która nie daje spokojnie żyć. Na uwagę zasługuje kreacja Mariety Żukowskiej. Jej bohaterka, Marta to na pozór eteryczna, wrażliwa kobieta, która tęskni za zaginionym mężem i chce rozwiązać tajemnicę jego zniknięcia. Marieta kunsztownie pokazała, że żaden człowiek nie jest jednowymiarowy, potrafi się zmieniać, nosi w sobie jasną i ciemną stronę. Bardzo ważna w „Próbie łuku” jest forma. Film ogląda się jak dokument, jest dużo bliskich ujęć, drgania kamery, co tylko podgrzewa atmosferę i emocję. Nie jest to łatwy film dla widza, bo zostawia go w rozedrganiu i z wieloma pytaniami. Jeśli lubicie mocne, nieoczywiste kino, koniecznie wybierzcie się na seans. „Próbę łuku” obejrzycie w wybranych kinach. View oEmbed on the source website
Piotr Adamczyk i Ilona Ostrowska w najodważniejszej komedii tej jesieni! Będzie zabawnie, pikantnie i momentami zaskakująco prawdziwie
Czy można na nowo rozpalić ogień po 25 latach wspólnego życia? Bohaterowie nowej komedii odkrywają, że wszystko zaczyna się… od szczerej rozmowy (i odrobiny szaleństwa).
W tym artykule: 1. „Seks dla opornych” – fabuła 2. „Seks dla opornych” – obsada i twórcy 3. Spektakl, który pokochały tłumy, teraz w wersji filmowej 4. „Seks dla opornych” – premiera Nowy film z Piotrem Adamczykiem i Iloną Ostrowską to bezkompromisowe spojrzenie na bliskość, rutynę i pragnienia. Będzie zabawnie, pikantnie i momentami zaskakująco prawdziwie. „Seks dla opornych” – fabuła Basia (Ilona Ostrowska) i Grzegorz (Piotr Adamczyk) to małżeństwo z wieloletnim stażem, które zamiast fajerwerków doświadcza w związku ciszy i rutyny. Gdy codzienność zaczyna przygniatać, a namiętność znika gdzieś między praniem a obiadem, Basia postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Zabiera męża do luksusowego SPA i uzbrojona w poradnik „Seks dla opornych” rusza na misję ratunkową. Na miejscu para spotyka prowokującą do zmian młodą parę – Maksa (Mikołaj Matczak) i Domi (Helena Englert) – których obecność nieoczekiwanie wstrząśnie ich relacją i zmusi do zadania sobie ważnych pytań: kim dziś jesteśmy i czego naprawdę pragniemy? „Seks dla opornych” – obsada i twórcy W rolach głównych zobaczymy duet, którego jeszcze nie było – Ilonę Ostrowską i Piotra Adamczyka jako parę próbującą odzyskać dawną bliskość. Towarzyszą im Mikołaj Matczak i Helena Englert, wcielający się w zmysłowy, bezkompromisowy kontrast do głównych bohaterów. Za reżyserię odpowiada Tomasz Konecki, znany z takich hitów jak „Testosteron” czy „Lejdis”. Spektakl, który pokochały tłumy, teraz w wersji filmowej Film „Seks dla opornych” powstał na podstawie przebojowego spektaklu Michele Riml, który od lat grany jest na scenach w Polsce i na świecie. Komediodramat, w reżyserii Piotra Wiśniewskiego, z błyskotliwymi dialogami i przewrotnym humorem, opowiadał o małżeństwie próbującym odzyskać bliskość przy pomocy hotelowego pokoju, poradnika erotycznego i... nieoczekiwanych fantazji. Teatralna wersja zyskała uznanie dzięki autentycznym emocjom, uniwersalnym pytaniom o miłość i odwadze, by rozmawiać o pragnieniach bez tabu – wszystko to przeniesiono teraz na duży ekran, z nową obsadą i kinowym rozmachem. „Seks dla opornych” – premiera Ta nietypowa opowieść o związku z długim stażem i próbach odzyskania bliskości trafi na ekrany 17 października 2025 roku. Jeśli lubisz życiowe historie z humorem i odrobiną pikanterii – zapisz tę datę w kalendarzu.
Zwiastun tego filmu zanotował rekordową liczbę wyświetleń: 113 milionów w zaledwie 24 godziny! To jeden z najlepszych wyników w historii
Zaledwie dobę po premierze zwiastun „Wicked: Na dobre” osiągnął imponujący wynik – aż 113 milionów wyświetleń. To jeden z najlepszych rezultatów w historii filmowych zapowiedzi, który potwierdza rosnącą popularność tego musicalowego fenomenu.
W tym artykule: 1. „Wicked” – film, który podbił kina 2. Szybka premiera w streamingu – strategia Universal 3. „Wicked: Na dobre” – gotowy hit kręcony równocześnie z pierwszą częścią 4. Zwiastun „Wicked: Na dobre” – jeden z najlepszych w historii musicali Sukces drugiej części nie jest przypadkowy. Pierwszy film z serii „Wicked” nie tylko podbił serca widzów, ale również wygenerował imponujące zyski. Teraz kontynuacja zapowiada się na kolejny kinowy hit. „Wicked” – film, który podbił kina Filmowa wersja „Wicked” miała swoją premierę pod koniec ubiegłego roku i szybko stała się jedną z najchętniej oglądanych produkcji sezonu. Na całym świecie zarobiła ponad 750 milionów dolarów, zajmując piątą pozycję w globalnym box office. W Stanach Zjednoczonych większe zyski osiągnęły tylko „W głowie się nie mieści 2” oraz „Deadpool & Wolverine”. Szybka premiera w streamingu – strategia Universal Choć film mógłby jeszcze dłużej gościć na dużym ekranie, to wytwórnia Universal zdecydowała się na szybkie przeniesienie go do oferty płatnych platform VOD. Dzięki temu widzowie w USA mogli zobaczyć musical już w okresie noworoczno-karnawałowym. Ten krok okazał się trafny – pierwszego dnia w streamingu „Wicked” przyniósł aż 26 milionów dolarów, co stanowi rekord w historii studia Universal. „Wicked: Na dobre” – gotowy hit kręcony równocześnie z pierwszą częścią Warto podkreślić, że sukces pierwszego „Wicked” nie wpłynął na decyzję o stworzeniu kontynuacji. Obie części kręcono jednocześnie, co pozwoliło uniknąć opóźnień i zapewniło spójność całej historii. Musicalowa adaptacja to prequel klasycznej opowieści o „Czarnoksiężniku z Krainy Oz” autorstwa L. Franka Bauma, który w nowym wydaniu zachwyca zarówno fanów musicali, jak i widzów poszukujących spektakularnych widowisk. To najlepszy i najpiękniejszy erotyk na Netflixie! Pełen zmysłowych scen, elektryzuje widzów z całego świata Netflix to platforma, która nie boi się odważnych historii – a erotyczne produkcje regularnie lądują na listach najchętniej oglądanych filmów. Portal Digitalspy przygotował zestawienie tytułów dla dorosłych, które elektryzują widzów z całego świata. Zwiastun „Wicked: Na dobre” – jeden z najlepszych w historii musicali Według danych serwisu „Variety” zwiastun drugiej części „Wicked” w ciągu pierwszych 24 godzin od premiery osiągnął 113 milionów wyświetleń. To znacząco więcej, niż w przypadku pierwszej, która zgromadziła 75 milionów. Wynik ten plasuje się na poziomie największych kinowych hitów jak np. „Barbie” i zdecydowanie przewyższa inne musicalowe produkcje oraz filmy familijne. Choć w kategorii ogólnych rekordów prowadzą widowiska superbohaterskie – z „Deadpool & Wolverine” (365 milionów wyświetleń) na czele – „Wicked: Na dobre” wygrywa w swoim gatunku. Wszystko wskazuje na to, że druga część tej musicalowej historii również zostanie jednym z największych sukcesów kinowych sezonu. View oEmbed on the source website
Przez 2 godziny siedziałam wbita w fotel. To najbardziej wystrzałowy film tego lata z Aną de Armas i Keanu Reevesem
Czy Ana de Armas to godna następczyni Johna Wicka? Takie pytanie towarzyszyło jednej z najbardziej wyczekiwanych premier tego roku. Mowa oczywiście o filmie „Ballerina”, który stanowi spin-off kultowej serii z Keanu Reevesem w roli głównej. Ana wciela się w nim w postać Eve, która rozlicza się z przeszłością. Zabija tak, jak tańczy — lekko i z gracją baletnicy.
Idąc na ten film bałam się, że usnę w kinie. Nie z nudów, bo wiedziałam, że czeka mnie sporo wrażeń. Było jednak późno, byłam zmęczona. Ale w tym przypadku tak jak o nudzie, tak i o zasypianiu nie mogło być mowy. Przez dwie godziny siedziałam wbita w fotel i zapomniałam o całym świecie dookoła. Bo „Ballerina” to prawdziwa jazda bez trzymanki. „Ballerina” – fabuła „Ballerina” to spin-off kultowej serii „John Wick”, a główną rolę gra Ana de Armas, która wciela się w postać Eve. Postanawia ona pomścić śmierć ojca, który został zamordowany, gdy miała siedem lat. Przepełniona gniewem i żądzą zemsty zwraca na siebie uwagę tajemniczej organizacji Ruska Roma, która przygarnia ją pod swój dach. Ruska Roma to miejsce jedyne w swoim rodzaju, jakby połączyć szkołę, gang i kabaret. Mieszkają w nim tacy jak Eve — sieroty, wyrzutki, odmieńcy. Wszyscy są pod czujnym okiem matrony (świetnie zagranej przez Anjęlice Houston), trenowani na zabójców doskonałych. Eve do upadłego ćwiczy więc pas de deux, a po godzinach uczy się strzelania i sztuk walki. Jest pojętną uczennicą, z gracją baletnicy równie sprawnie wywija piruety, co operuje karabinem. Ruska Roma ma jednak swoje zasady — podopieczni muszą całkowicie odciąć się i zapomnieć o przeszłości. Eve łamie je i wyrusza na poszukiwania zabójcy ojca. Z Nowego Jorku trafia do małego alpejskiego miasteczka, w którym nic nie jest takie, jak się wydaje. Na pozór nudne, spokojne i ułożone, kryje wiele mrocznych tajemnic. Tu odkrywa, kim tak naprawdę jest i dlaczego zamordowano jej rodzinę. Pomaga jej w tym... John Wick! „Ballerina” – obsada Odtwórczyni głównej roli Ana de Armas jest z pochodzenia Kubanką i należy do grona najbardziej rozchwytywanych młodych aktorek. Możecie ją kojarzyć z produkcji „Na noże” i „Nie czas umierać”. Największy rozgłos przyniósł jej jednak film Andrew Dominika - „Blondynka” - za który otrzymała nominacje do Oscara, Złotego Globu, nagrody BAFTA oraz SAG. I choć decyzja o obsadzeniu brunetki o latynoskich korzeniach w roli Marilyn Monroe wywołała sporo kontrowersji, to ostatecznie ta kreacja aktorska przyniosła jej spore uznanie krytyków. Nie byłoby jednak „Balleriny” bez „Johna Wicka”, a tego ostatniego bez Keanu Reevesa. Za reżyserię odpowiada Len Wiseman, który zaczynał jako scenograf przy „Facetach w czerni” i „Dniu niepodległości”. Największą sławę przyniosło mu „Underworld” oraz thriller science fiction pt. „Pamięć absolutna” z Colinem Farrellem, Jessicą Biel i Kate Beckinsale. Wiseman wyreżyserował również głośną „Szklaną pułapkę 4.0” (2007) z Bruce’em Willisem, która okazała się największym kasowym sukcesem całej franczyzy. W pozostałych rolach w „Ballerinie” zobaczymy m.in. Gabriela Byrne'a i Normana Reedusa. „Ballerina” – recenzja Jedno jest pewne — na tym seansie nie będziecie się nudzić. Akcja przebija tu dialogi, więc to idealny wybór dla tych, którzy lubią, gdy na ekranie dużo się dzieje, za to jest mało gadania. To film pełen wystrzałów, energetyczny, pulsujący adrenaliną. Sceny walki są dopracowane do perfekcji, jak w najlepszym kinie akcji, a warstwie dramatycznej też nie ma czego zarzucić. Na pewno docenią go wszyscy wielbiciele produkcji Quentina Tarantino, zwłaszcza „Kill Billa”. Choć to spin-off „Johna Wicka”, to wcale nie trzeba być psychofanem kultowej serii, aby połapać się w fabule. Ana de Armas jest fenomenalna jako zabójczyni z gracją baleriny. Widać, że przygotowanie do roli potraktowała bardzo poważnie, trenowała i doskonaliła się nie tylko w balecie, ale i w sztukach walki. Miło było też zobaczyć seniorkę Anjelicę Houston, czyli niezapomniana Morticię z „Rodziny Addamsów”, wcielającą się w postać matrony Ruskiej Romy i mentorki Eve. No i oczywiście wspaniały Keanu Reeves, którego zawsze dobrze się ogląda. Choć film trzyma w napięciu, ma też zabawne momenty, gdy cała sala wybuchała gromkim śmiechem. To czysta rozrywka na najwyższym poziomie, świetnie zrealizowana i dopracowana wizualnie. Absolutnie polecam wszystkim, którzy potrzebują odciąć się od codzienności i przenieść do innego świata. Bardziej krwawego, barwnego, trochę nierealnego. I naprawdę przez te dwie godziny zapomniałam o problemach i tym, co mam do zrobienia. Dałam się porwać „Ballerinie” i nie żałuję ani jednej ze 120 minut, jakie spędziłam w sali kinowej.
Współautorem tego filmowego arcydzieła jest Polak! Hit z Nicolasem Cage'em pochłania bez reszty
Jeśli szukasz kina niebanalnego, które wciąga jak oceaniczne fale, to tego filmu nie możesz przegapić!
W tym artykule: 1. „Surfer” – fabuła, obsada i twórcy 2. „Surfer” – recenzja 3. „Surfer” – gdzie obejrzeć? „Surfer” to opowieść, która łączy w sobie mroczny klimat z niepokojem i nieoczywistą historią. To kino pełne intensywności i emocji – idealne dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż tylko typowej rozrywki. W roli głównej Nicolas Cage, który przechodzi kolejne artystyczne odrodzenie, któremu warto się przyjrzeć. „Surfer” – fabuła, obsada i twórcy „Surfer” to psychologiczny thriller rozgrywający się w pełnym słońca australijskim krajobrazie, gdzie upał, piach i morskie fale stają się tłem dla niepokojącej opowieści o męskości, obsesji i pokoleniowej pustce. W roli głównej występuje Nicolas Cage, wcielający się w łysiejącego mężczyznę w średnim wieku, który postanawia zabrać swojego nastoletniego syna na plażę z czasów własnego dzieciństwa. Jego celem jest jedno: ponownie nawiązać więź z chłopcem, pokazując mu pasję, która niegdyś wypełniała całe jego życie – surfowanie. Sentymentalna podróż szybko zamienia się w piekło. Plaża, do której próbują dostać się bohaterowie, jest kontrolowana przez agresywną grupę młodocianych lokalsów – wiecznych chłopców, przypominających postacie z sennych koszmarów. Z czasem napięcie narasta, a granica między rzeczywistością a paranoją zaczyna się zacierać. Za reżyserię odpowiada Lorcan Finnegan, znany z mrocznych i nastrojowych obrazów, takich jak „Vivarium”. Autorem zdjęć jest Radosław Ładczuk, polski operator, który na koncie ma współpracę przy głośnym horrorze „Babadook” czy genialnych „Chłopach” w reżyserii Hugh i DK Welchmanów. „Surfer” – recenzja „Surfer” to film, który wciąga i odpycha jednocześnie. Z jednej strony hipnotyzuje klimatem i audiowizualnym pięknem – zdjęcia Radosława Ładczuka dosłownie zachwycają, a muzyka obezwładnia. Z drugiej – wywołuje silny dyskomfort i duszność, jakby widz sam utknął z bohaterem w rozpalonych nadmorskich krzakach, bez wody, bez wyjścia, z rosnącym poczuciem paranoi. To nie jest kolejna opowieść o surfowaniu czy nostalgicznej wyprawie ojca z synem. To gęsty, niepokojący portret dezintegracji tożsamości, męskiej dumy i brutalnego zderzenia z rzeczywistością, która nie ma litości. Nicolas Cage ponownie pokazuje, że najlepiej czuje się na granicy szaleństwa – jego bohater balansuje między heroizmem a kompletnym załamaniem psychicznym. Jednak najbardziej przeraża nie to, co dzieje się na ekranie, ale atmosfera: przepełniona toksyczną męskością, napięciem, tęsknotą za akceptacją i niemożnością odnalezienia swojego miejsca. To film, po którym widz potrzebuje dosłownie „zmyć z siebie” brud – zarówno fizyczny, jak i emocjonalny. Na uwagę zasługuje również doskonale dobrana ścieżka dźwiękowa, która wzmacnia paranoiczny nastrój i poczucie nieuchronnej katastrofy. Reżyser i operator stworzyli dzieło, które trudno sklasyfikować, ale równie trudno o nim zapomnieć. „Surfer” – gdzie obejrzeć? Film „Surfer” aktualnie grany jest w kinach. Planujecie seans? Jeśli tak, to koniecznie zobaczcie zwiastun: View oEmbed on the source website
Nadchodzi „The Hunger Games: Sunrise on the Reaping”! Młody Haymitch jest totalnie hot, a zapowiedź wyrywa z butów
Nowa ekranizacja osadzona w świecie „Igrzysk śmierci” oficjalnie nabiera kształtów. „The Hunger Games: Sunrise on the Reaping” przeniesie widzów kilkadziesiąt lat przed wydarzenia z oryginalnej trylogii, by opowiedzieć historię młodego Haymitcha Abernathy’ego – przyszłego mentora Katniss i Peety.
W tym artykule: 1. „The Hunger Games: Sunrise on the Reaping” – fabuła 2. Kto zagra w prequelu „Igrzysk śmierci”? 3. „The Hunger Games: Sunrise on the Reaping” – kiedy premiera? Film zapowiada się na jedną z najgłośniejszych premier 2026 roku. W obsadzie znalazły się nazwiska, które przyciągną nie tylko fanów serii, ale też młodsze pokolenie widzów. Sprawdźcie, kto wystąpi w wyczekiwanym prequelu i kiedy produkcja trafi do kin. „The Hunger Games: Sunrise on the Reaping” – fabuła Fabuła skupi się na młodym Haymitchu Abernathym, który zostaje wylosowany do udziału w krwawym turnieju. Niepozorny chłopak z Dwunastego Dystryktu trafia na arenę, gdzie będzie musiał walczyć nie tylko o przetrwanie, ale też o coś więcej – o pamięć, miłość i sens oporu. Choć wszystko wskazuje na to, że Haymitch nie ma szans na zwycięstwo, chłopak nie zamierza się poddać. Walka, którą stoczy, okaże się początkiem zmian, których skutki sięgną daleko poza mury areny. Fani serii mają powody do ekscytacji – wszystko wskazuje na to, że nowy film będzie pełen dramatyzmu, politycznych napięć i bohaterów z krwi i kości. Reżyserią produkcji zajmuje się ponownie Francis Lawrence, twórca trzech poprzednich części „Igrzysk”, w tym prequela „Ballada ptaków i węży”, który trafił do kin w 2023 roku. Kto zagra w prequelu „Igrzysk śmierci” („The Hunger Games: Sunrise on the Reaping”)? W rolę młodego Haymitcha wcieli się Joseph Zada – aktor, który ma szansę stać się crushem tysięcy fanów serii. Do obsady dołączyli również m.in. Maya Hawke i Jesse Plemons. W filmie zobaczymy także Bena Wanga, który zagra postać Wyatta Callowa – jednego z mieszkańców Dwunastego Dystryktu. Wang zyskał popularność dzięki serialowi „Urodzony w Ameryce” i nadchodzącej roli w nowym „Karate Kid”. Wystąpi również w ekranizacji „Wielkiego marszu” Stephena Kinga, co tylko podkreśla jego rosnącą pozycję w Hollywood. „The Hunger Games: Sunrise on the Reaping” – kiedy premiera? Nowa odsłona kultowej serii pojawi się na dużym ekranie 20 listopada 2026 roku. Film będzie ekranizacją najnowszej powieści Suzanne Collins, autorki bestsellerowych „Igrzysk śmierci”. Jeśli „Sunrise on the Reaping” zachowa klimat i jakość poprzednich odsłon, może nie tylko zadowolić fanów, ale też przyciągnąć nowe pokolenie widzów. Z pewnością warto obserwować kolejne doniesienia – będziemy je dla was śledzić! Fot. materiały prasowe
To najbardziej wyczekiwana produkcja 2025 roku. Już niedługo na Maxie
To może być najlepszy film roku. Przynajmniej tak go zapowiadano. W końcu za jego reżyserię odpowiada twórca, którego poprzednie dzieło zostało nazwane najlepszym filmem XXI wieku. Teraz powrócił z nową produkcją science-fiction. Poznajcie szczegóły.
W tym artykule: „Mickey 17” – fabuła „Mickey 17” – obsada i twórcy „Mickey 17” – zwiastun „Mickey 17” – data premiery, gdzie obejrzeć? Miłośnicy science fiction, szykujcie się na jazdę bez trzymanki. Już wkrótce w streamingu zadebiutuje film, na który czekaliśmy aż 6 lat – właśnie tyle minęło od ostatniego dzieła Joona-ho Bonga, reżysera nagradzanego „Parasite”. Teraz powrócił z produkcją „Mickey 17” – długo wyczekiwanym tytułem z imponującą obsadą, o którym mówi się, że ma szansę stać się filmem roku. Sprawdźcie, jaka jest jego fabuła i kto wystąpił w głównych rolach. Obejrzyjcie też zwiastun. „Mickey 17” – fabuła Film jest adaptacją bestsellerowej powieści Edwarda Ashtona – „Mickey7”. Opowiada on historię Mickey’ego Barnesa, który jest pracownikiem ludzkiej ekspedycji wysłanej w celu kolonizacji świata Niflheim. Misja jest na tyle niebezpieczna, że bohater ginie. Jednak za każdym razem, gdy się to dzieje, zostaje on stworzony na nowo. Jego klon ma zupełnie nowe ciało, jednak wspomnienia pozostają te same. Po sześciu zgonach Mickey w końcu zdaje sobie sprawę, na co się zdecydował. Zaczyna rozumieć warunki swojej pracy i to, jak bardzo absurdalne one są. Stał się królikiem doświadczalnym, który musi służyć swojemu pracodawcy, przez co wielokrotnie umiera. Czy ta praca była tego warta? Opis zapowiada naprawdę dobre, mocne i oryginalne kino z dużym potencjałem. Wszystko wskazywało na to, że „Mickey 17” skazany był na sukces. Pierwsze recenzje zdecydowanie to potwierdzały. Teraz, na Portalu Filmweb produkcja zdobyła ocenę 6,5/10. To także jeden z najdroższych filmów 2025 roku, z budżetem sięgającym aż 150 milionów dolarów. Czy dorówna popularnością „Parasite”? Zobaczcie, kto zagrał w filmie i sprawdźcie zwiastun. „Mickey 17” – obsada i twórcy Obsada jest zdecydowanie mocnym elementem filmu. Znajdują się w niej same znane (i uznane) nazwiska. W rolę główną wcielił się znakomity Robert Pattinson. Na ekranie towarzyszyli mu Naomi Ackie („The Enf of the F***ing World”, „Lady M.”), Steven Yeun („Awantura”, „Minari”), Toni Collette, Mark Ruffalo czy Thomas Turgoose. Zarówno za reżyserię, jak i scenariusz odpowiedzialny był wspomniany już Joon-ho Bong. Uznany koreański reżyser ma na swoim koncie produkcje, takie jak „Zagadka zbrodni”, „Snowpiercer: Arka przyszłości”, „Okja” czy „Parasite”, za którego zdobył aż 4 Oscary, 2 BAFTY i Złotą Palmę na Festiwalu w Cannes. Czy doborowa obsada i świetny reżyser zagwarantowały sukces? Wszystko wskazuje na to, że tak. „Mickey 17” – zwiastun Na początku roku w sieci pojawił się oficjalny zwiastun produkcji. Zapowiada on seans pełen emocji. Nie zabraknie także dużej dawki humoru. Robert Pattinson prezentuje się w zupełnie nowej roli – pokazuje pełnię swojego aktorskiego talentu. Trailer możecie obejrzeć poniżej. View oEmbed on the source website „Mickey 17” – data premiery, gdzie obejrzeć? „Mickey 17” miał swoją premierę w kinach 14 marca. Od tego czasu trafił już do streamingu, jednak jedynie w formie kupna/wypożyczenia. Produkcję znajdziecie między innymi na Prime Video, Playerze czy w Premierach Canal+ w cenie 50 złotych. Już niedługo, bo 23 maja, hit obejrzycie na Maxie. Całkowicie za darmo. To idealna okazja, aby zrobić sobie pierwszy (lub kolejny) seans. Polecamy!
Pamela Anderson hipnotyzuje w „The Last Showgirl”. To (prawdopodobnie) najważniejsza rola w jej karierze
Najsłynniejsza blondynka lat 90. Długo czekała, aż „poważne” kino się o nią upomni. Rolą w „The Last Showgirl” Pamela Anderson zamyka usta wszystkim, którzy widzieli w niej tylko ciało. W wieku 57 lat zachwyca talentem, stylem i naturalnym dojrzałym pięknem. I przyznaje, że nigdy nie czuła się lepiej.
W tym artykule: (Nie) tylko ciało Bez maski Las Vegas, miasto migających świateł, straconych szans i niezrealizowanych marzeń, które nigdy nie śpi i gdzie fikcja miesza się z rzeczywistością. W świecie rewii, piór i cekinów nie wiadomo, co jest prawdą, a co iluzją. Zwłaszcza gdy, tak jak w przypadku bohaterki filmu „The Last Showgirl”, całe życie może runąć jak domek z kart w jednej sekundzie. Pewnego dnia Shelley dowiaduje się, że show, któremu poświęciła wszystko, znika z afisza. Światła gasną, a 57-letnia tancerka musi zupełnie przeorganizować swoje życie. Trochę tak, jak zrobiła to Pamela Anderson. Postać Shelley to pierwsza jej tak duża dramatyczna rola. Do tego świetnie oceniona przez krytyków i widzów, za którą aktorka pierwszy raz w życiu została nominowana do nagród SAG i Złotych Globów (wcześniej na swoim koncie miała tylko Złote Maliny). I pomyśleć, że niewiele brakowało, a nie zagrałaby w „The Last Showirl”, bo jej agent początkowo odrzucił ten scenariusz. Reżyserka Gia Coppola (tak, z tych Coppoli) zawzięła się jednak i dotarła do samej Anderson, której nie trzeba było długo namawiać. (Nie) tylko ciało Bo to nie przypadek, że w roli Shelley Coppola i autorka scenariusza Kate Gersten widziały właśnie Pamelę. Życiorysy bohaterki i grającej ją aktorki mają sporo podobieństw. Obie są dojrzałymi kobietami, latami ocenianymi przez pryzmat ciała. Gdy ulega ono nieuchronnemu upływowi czasu, muszą opracować plan B i wymyślić się na nowo. Shelley postanawia wykorzystać ten moment, by odnowić kontakt z córką. Ta ma jej za złe, że matka zostawiła ją dla „głupiej” rewii. Shelley broni show, uważa go za formę sztuki, przez to tym trudniej pogodzić jej się z faktem, że zostanie zastąpiona przez młodsze tancerki. Anderson też przez lata mierzyła się ze stereotypem głupiej blondynki. Filmowcy nie traktowali jej poważnie, miała wyglądać i się nie odzywać. Mimo to – a może właśnie dlatego – w latach 90. miała status supergwiazdy, dzięki roli C.J. Parker w uwielbianym serialu „Słoneczny patrol”. Zainteresowanie mediów dodatkowo podkręciły jej burzliwe małżeństwo z muzykiem Tommym Lee i epizod z nagraną przez nich sekstaśmą, która została im skradziona i upubliczniona. Aktorka niezwłocznie pozwała firmę rozprowadzającą nagranie do sądu, który przyznał jej i Lee 1,5 mln dolarów odszkodowania z tytułu zysków ze sprzedaży filmu. I choć była to jedna z precedensowych spraw o naruszenie prywatności, a Pamela przetarła szlaki późniejszym ofiarom ataków hakerskich, to w erze przed internetem odsądzano ją od czci i wiary i nazywano niemoralną skandalistką. Po latach wyznała, że afera z taśmą silnie ją straumatyzowała i w dużej mierze pogrzebała jej karierę i życie rodzinne. Ze związku z Lee aktorka ma dwóch dorosłych dziś synów: Brandona Thomasa i Dylana Jaggera, których uważa za swój największy sukces, i podkreśla, że bez nich nie przetrwałaby wielu trudnych momentów. Obaj często towarzyszą jej na czerwonym dywanie, gdzie od jakiegoś czasu Anderson prezentuje naturalny look w wydaniu sauté w kontrze do dawnego wizerunku seksbomby. Bez maski Pierwszy raz bez makijażu pokazała się publicznie podczas fashion weeku w Paryżu we wrześniu 2023. Od tego czasu na galach, w sesjach czy kampaniach występuje bez make-upu (albo z minimalną jego ilością) i z luźną fryzurą. W okładkowym wywiadzie dla brytyjskiego „Glamoura” z okazji przyznania jej tytułu Global Woman of the Year 2024 (odpowiednik naszej Kobiety Roku, tyle że na skalę światową) przyznała, że dziś czuje się bardziej pewna siebie i atrakcyjna niż przez ostatnie 30 lat. Rezygnacja z makijażu okazała się dla niej bardzo wzmacniająca i stanowi ważny element jej obecnej tożsamości. „Przez lata ukrywałam się pod toną makijażu i lakieru do włosów. Teraz wolę siebie w surowym wydaniu, ze wszystkimi niedoskonałościami, bo to jest prawdziwe. Nie chcę już nikogo udawać. I zdecydowanie czuję się szczęśliwsza niż przez ostatnich 20 lat, gdy uważałam siebie za chodzącą porażkę” – mówi w brytyjskim „Glamour”. O drodze do siebie i przezwyciężaniu własnych demonów opowiada też w dokumencie Netfliksa „Pamela: A Love Story”. To zdecydowanie jej czas. Jest twarzą m.in. biżuterii Pandora, uchodzi za ikonę mody, a jej proste, stylowe looki z fashion weeków są szeroko komentowane w sieci. Zachwyca naturalnością, dojrzałym pięknem i talentem i udowadnia, że warto o siebie walczyć. Na swoich zasadach.
Absolutnie hipnotyzujący włoski film o sile kobiet, która latami była „niewidzialna”. Powinna go obejrzeć każda z nas!
Czarno-białe zdjęcia przedstawiają zniszczone, brudne i ubogie ulice doświadczonego wojną Rzymu. Jednocześnie nie jest to wyłącznie portret nędzy, gdyż na tym gruncie rosną też marzenia, tętni życie i oczywiście jest pełno włoskiego temperamentu. „Jutro będzie nasze” to film nie tylko ujmujący klimatem, ale przede wszystkim uderzająca historia o sile kobiet. Sile, która przez wiele lat była niewidzialna.
W tym artykule: „Jutro będzie nasze” – fabuła „Jutro będzie nasze” – recenzja „Jutro będzie nasze” – gdzie obejrzeć? Po zakończeniu seansu „Jutro będzie nasze” mimowolnie złożyłam dłonie do oklasków, chociaż na sali nie było oczywiście twórców, ani specjalnie prowadzonej rozmowy ze znawcami kina. To zakończenie powoduje, że chce się klaskać bohaterkom, które nie są tylko wytworem scenariusza. A są nimi kobiety, które we Włoszech, a więc w kraju przesiąkniętym maczyzmem, nie poddały się, choć mogło się wydawać, że są zupełnie bezradne. Jestem wielką fanką twórczości Eleny Ferrante. Jej najsłynniejsze powieści „Genialna przyjaciółka” czy „Historia zaginionej dziewczynki”, w większości rozgrywają się w Neapolu od lat 50. do 90. Choć miasto zmaga się z ogromnymi problemami, takimi jak przestępczość, bieda, korupcja, to w książkach Ferrante najbardziej uderza przemoc wobec kobiet. Przemoc fizyczna, psychiczna i ekonomiczna. Przemoc tak mocno zakorzeniona, że zdaje się być naturalnym elementem w relacji. Myślałam, że wiem już zatem sporo na temat sytuacji włoskich kobiet w ubiegłym wieku, ale film „Jutro będzie nasze” uświadomił mi kolejny bardzo ważny aspekt. „Jutro będzie nasze” — fabuła Rzym, a raczej jego bardzo biedna część, rok 1946. Ludzie wciąż próbują odnaleźć się po wojnie, a na ulicach stacjonują amerykańskie wojska. Pieniędzy dorabiają się tylko, ci, którzy prowadzą niekoniecznie legalne biznesy, a przynajmniej wybudowane na wątpliwie moralnym fundamencie. Przedsiębiorczość przypisywana jest mężczyznom, co jest pewnym paradoksem, bo kobiety po wojnie już nie „tylko” zajmują się domem, dziećmi, mężem i niedołężnymi rodzicami. Pracują, gdzie tylko mogą i w naturalny sposób stają się multizadaniowe, podejmując przeróżne zawody. Taka jest nasza główna bohaterka, Dalia. Kobieta z trójką absorbujących dzieci, wymagającym opieki teściem oraz mężem, którego charakter określono już w pierwszej scenie trailera. To przemocowiec, wokół którego ona stara się jakoś funkcjonować. Jak można się domyślić, Dalia to pokoleniowy symbol sytuacji kobiet w ówczesnych Włoszech. Przesiąknięci maczyzmem Włosi uważają się za silną płeć. Żyją w przekonaniu, że niepodzielnie rządzą swoimi rodzinami i wszystko opiera się na nich, ale to miliony pozornie słabych żon utrzymują je w ryzach. „Jutro będzie nasze” — recenzja „Jutro będzie nasze” to reżyserski debiut Paoli Cortellesi, która jednocześnie gra główną rolę. Zawodowa aktorka i komiczka stworzyła coś naprawdę niezwykłego. Komedio-dramat o niewidzialnej dla mężczyzn sile kobiet. We Włoszech film ten popularnością pobił nawet „Barbie” i „Oppenheimera”. Jest mądry, zabawny, poruszający, wizualnie urzekający, a jednocześnie na wskroś włoski. Gwarne ulice nęcą energią, ale i odpychają brzydotą. Mamy tu kadry, które aż chciałoby się wydrukować i powiesić na ścianie, cudowną muzykę, a nawet choreografię. I co najważniejsze finał jest bardzo satysfakcjonujący. Poczułam głęboką potrzebę podziękowania wszystkim dzielnym kobietom, które kiedyś wywalczyły dla mojego pokolenia to, co uważamy za oczywiste. Historie takie jak te rozgrywały się nie tylko we Włoszech, ale właściwie niemal wszędzie. Także w domach naszych matek i babć. Dzięki tym wszystkim kobietom tytułowe marzenie ziściło się. Co to oznacza? Przekonajcie się sami i same. „Jutro będzie nasze” — gdzie obejrzeć? Film „Jutro będzie nasze” jest dostępny na kilku platformach streamingowych. Znajdziecie go m.in. na: TVP VOD, Canal+, Polsat Box Go oraz Player.
Marcin Dorociński zagra Stanisława Wokulskiego w nowej ekranizacji powieści „Lalka”. „Jestem zaszczycony”
„Kultowa powieść, superprodukcja z gwiazdorską obsadą” – najsłynniejszy romans polskiej literatury, „Lalka” Bolesława Prusa, powróci na ekrany po niemal 50 latach i w zupełnie nowej odsłonie. Twórcy ujawnili, że w główną rolę Stanisława Wokulskiego wcieli się Marcin Dorociński.
To będzie trzecia ekranizacja powieści „Lalka” Bolesława Prusa. Pierwszą – w postaci filmu – wyreżyserował w 1968 roku Wojciech Jerzy Has. W głównych rolach wystąpili wówczas Mariusz Dmochowski jako Stanisław Wokulski oraz Beata Tyszkiewicz Jako Izabela Łęcka. Druga, z 1977 roku była dziewięcioodcinkowym serialem, a na ekranach pojawili się Jerzy Kamas i Małgorzata Braunek w wiadomych rolach i Bronisław Pawlik jako Rzecki. Nowa ekranizacja „Lalki” zostanie wyprodukowana z rozmachem, bowiem twórcy zapowiadają zarówno film kinowy, jak i serial telewizyjny, który będzie pełną wersją produkcji. Główną rolę Stanisława Wokulskiego zagra Marcin Dorociński. Marcin Dorociński zagra Wokulskiego w nowej ekranizacji „Lalki” Radosław Drabik, producent zapowiedzianych ekranizacji powieści „Lalka”, przyznał, że decyzja o obsadzeniu Marcina Dorocińskiego w głównej roli Stanisława Wokulskiego była jednogłośna. „Już od pierwszego spotkania z reżyserem Maćkiem Kawalskim byliśmy zgodni co do odtwórcy głównej roli. Jesteśmy dumni, że Marcin Dorociński wcieli się w jedną z najsłynniejszych postaci polskiej literatury. Jestem więcej niż pewien, że to będzie najwspanialszy Wokulski w historii polskiego kina i życiowa rola Marcina” – powiedział producent. Marcin Dorociński to jeden z najbardziej cenionych polskich aktorów, znany nie tylko z ról w polskich filmach, takich jak „Rewers”, „Róża” czy „Pitbull”, ale również zagranicznych produkcji. Aktor wystąpił m.in. w serialu Netflixa „Gambit królowej” oraz filmie „Mission: Impossible – Dead Reckoning”. Teraz ma szansę stworzyć jedną z najważniejszych kreacji w swojej karierze, a sam wyraża nadzieję, że sprosta olbrzymim oczekiwaniom. Producenci o nowej ekranizacji „Lalki” z Marcinem Dorocińskim Producentami dwóch zapowiedzianych ekranizacji „Lalki” są Telewizja Polska i Gigant Films. Za kamerą stanie reżyser i scenarzysta Maciej Kawalski, a za zdjęcia odpowiada Piotr Sobociński jr., znany z takich produkcji jak „Boże Ciało”, „Wesele” i „Wołyń”. Arkadiusz Pawlik, dyrektor Agencji Kreacji Filmy i Serialu Telewizji Polskiej, uważa, że nowa ekranizacja powieści będzie ważnym momentem nie tylko dla Telewizji Polskiej, ale całej polskiej kinematografii. „Jest to ogromna szansa na pokazanie, że klasyka literatury może być opowiadana na nowo w sposób nowoczesny, atrakcyjny wizualnie i angażujący emocjonalnie. Marcin Dorociński to aktor, który swoją charyzmą i talentem potrafi przyciągnąć widzów w Polsce i na świecie, dlatego jesteśmy przekonani, że jego kreacja Wokulskiego stanie się niezapomniana. Wspólnie z Gigant Films tworzymy produkcję, która, mamy nadzieję, zapisze się na długo w historii polskiego kina” – opowiada o nowym projekcie. Kto zagra Izabelę Łęcką u boku Marcina Dorocińskiego w nowej ekranizacji „Lalki”? Wiele wskazuje na to, że rola Izabeli Łęckiej została już obsadzona. „Na razie nie zdradzamy, kto zagra Izabelę Łęcką, ale obiecujemy wspaniałą, jakościową rozrywkę” – powiedział Radosław Drabik, producent filmu i serialu Lalka. Choć imię i nazwisko aktorki pozostaje na razie owiane tajemnicą, to internauci i internauci dzielą się swoimi typami na obsadzenie roli ukochanej Stanisława Wokulskiego. W wielu komentarzach pojawia się m.in. Vanessa Aleksander, jednak są to jedynie życzenia widzek i widzów, a nie oficjalne informacje podane przez producentów. Premira nowej ekranizacji powieści „Lalka” Zdjęcia do nowej ekranizacji „Lalki” z Marcinem Dorocińskim w roli głównej mają rozpocząć się w sierpniu 2025 roku. Hasztagi pod postami na oficjalnym profilu ekranizacji na Instagramie (@lalka.film) wskazują, że premiery możemy spodziewać się w 2026 roku.