Glamour
type: channel
link: https://www.glamour.pl
date: 2025-11-28T13:06:23.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Przez lata słyszały, że są zdolne, ale leniwe, że im się nie chce. Tak wygląda życie kobiet z ADHD
items: Dlaczego nie potrafisz odejść, mimo, że w twoim związku jest burzliwie? Tak działa mechanizm trauma bond
items: To nie związek, ale też nie przyjaźń. „Prawie miłość”potrafi ranić bardziej niż jej brak
items: Gdy partner wypowie to jedno zdanie, możesz być pewna, że to koniec. Niepozorne słowa, które niszczą miłość
items: „Nie mogę przestać myśleć o moim byłym!”. Ekspertka radzi, co zrobić po rozstaniu! | Kącik miłosny Glamour
items: „Mam 29 lat i nigdy nie uprawiałam s*ksu”. Ekspertka odpowiada! | Kącik miłosny Glamour
items: Złamane serce też się goi i to bolesny proces. Jak naprawdę wygląda żałoba po relacji?
items: Zniknął bez słowa, a ty wciąż nie wiesz dlaczego? Zapewne padłaś ofiarą ghostingu, orbitingu lub breadcrumbingu
items: Te 2 cechy partnera zwiastują katastrofę. Nigdy ich nie ignoruj, bo z upływem czasu mogą cię zniszczyć
items: Może to nie oni, tylko ty? 5 toksycznych zachowań, które niszczą związki i zaczynają się w twojej głowie
items: To nie miłość cię trzyma, tylko strach przebrany za przywiązanie. Dlaczego tak trudno odejść z relacji, która rani?
items: Tak zachowuje się facet, który przestał walczyć o związek. 6 znaków, że jego miłość do ciebie wygasła
items: Toksyczna miłość bywa cicha. Tak ją rozpoznasz, zanim się w niej zatracisz
items: Każdy z nas ma swój „wewnętrzny model przywiązania”. Wpływa na związki i czasem bywa toksyczny (dla ciebie lub partnera)
items: Czterej „jeźdźcy” rozpadu związku. Kiedy kłótnia to już nie tylko emocje, ale sygnał, że dzieje się coś poważnego
items: Brak miłości w dzieciństwie odciska piętno na całe życie. Konsekwencje są przerażające
items: To najpiękniejszy trend 2025 na TikToku. Mężczyźni wypowiadają to jedno słowo i dzieją się niezwykłe rzeczy
items: „Chłopak przyjaciółki mnie podrywa. Ja też zaczynam się wkręcać” – psycholożka Magdalena Chorzewska radzi, co robić w takiej sytuacji [Kącik miłosny Glamour]
items: Jestem redaktorką beauty i mam ADHD, a te perfumy są dla mnie jak „dopaminowy shot”. Dają sensoryczną ulgę i natychmiastową przyjemność
items: Układ, który niszczy psychikę. Wiele stałych związków funkcjonuje tak latami
items: Wszyscy wpadamy w „pułapki mindfulness”. Czyli o emocjach, które najczęściej „przyprowadzają” nas na terapię
items: Ta nowa psychoterapia przypomina, że jesteśmy częścią większej całości. Jej popularność wystrzeliła w kosmos
items: Tak wygląda związek z despotą. Osacza, miesza w głowie i ciągle chce za ciebie decydować
items: Tak uśmiecha się facet, gdy jest tobą zauroczony. Ukryte znaczenie chwyta za serce
items: Fruity boy to obiekt westchnień milionów współczesnych kobiet. Co ma w sobie facet w typie Harry'ego Stylesa?
items: Niezwykle rzadka cecha, która sprawia, że ludzie są najszczęśliwsi w związkach. Gwarantuje spełnienie
items: Szczodry związek to najlepsze, co może nas spotkać (I nie chodzi o pieniądze!). Odpowiedz na te 4 pytania, a dowiesz się czy twój taki jest
items: 4 pozornie miłe zdania, które w rzeczywistości są osądzające. Jeśli twój partner je stosuje, to może być toksykiem
items: 3 sposoby na stworzenie szczęśliwej relacji z kimś, kto jest niepewny siebie. To może się udać!
items: Zespół Quasimodo rujnuje im życie. Szczególnie często dotyczy kobiet, które śledzą media społecznościowe

Przez lata słyszały, że są zdolne, ale leniwe, że im się nie chce. Tak wygląda życie kobiet z ADHD
type: item
date: 2025-11-15T13:05:54.000Z
creator: Marta Krupińska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: zdrowie psychiczne
description: Neuroróżnorodność to nie jest problem, który trzeba rozwiązać, tylko sposób, w jaki funkcjonujemy – czasem trudniejszy albo zaskakujący, ale też pełen zasobów. I trzeba się nauczyć z nich mądrze korzystać - mówi Olimpia Jenczek, autorka książki „Życie z ADHD”.
encoded: ADHD to nie tylko problemy z koncentracją. Ale ile osób, tyle historii. I jeszcze więcej niewiadomych, mitów, stereotypów. Olimpia Jenczek rozbraja je w swojej książce. Wszystko po to, by tworzyć lepszy świat, w którym jest miejsce na (neuro)różnorodność. Marta Krupińska: Podtytuł Twojej książki brzmi „Brakująca instrukcja obsługi”. O swoim ADHD piszesz z kolei jako o brakującym puzzlu. Diagnoza, a potem podzielenie się tymi doświadczeniami w książce pomogły Ci lepiej zrozumieć siebie? Olimpia Jenczek: Na temat ADHD przeczytałam chyba wszystko, co jest dostępne na rynku. Nigdzie jednak nie znalazłam wiedzy w pigułce, poruszającej różne obszary, niekoniecznie kojarzone z ADHD, ale ściśle z nim związane. Jest więc rozdział o finansach, jedzeniu, stosunku do ciała, bliskości i seksie. Nie jestem psycholożką ani psychoterapeutką, korzystałam ze wsparcia ekspertów. Chciałam, żeby ta książka była różnorodna, więc są w niej praktyczne porady, np. jak ogarnąć przestrzeń, lista przedmiotów wspierających życie i doświadczenia różnych osób, w tym moje własne. Myślę, że to dobre podsumowanie drogi, jaką przeszłam. W social mediach ADHD jest nieraz przedstawiane jako atrybut ludzi kreatywnych czy wręcz supermoc. Ty piszesz jednak, że gdybyś mogła, wybrałabyś życie bez ADHD. Dlaczego to romantyzowanie ADHD może być szkodliwe? Z jednej strony osoby z ADHD przez lata słyszały, że są zdolne, ale leniwe, że im się nie chce. Nic dziwnego, że wiele z nich chce teraz pokazać światu: „Mam ADHD, a mimo to świetnie ogarniam swoje życie, jestem kreatywna, odnoszę sukcesy”. To bywa próbą odzyskania poczucia własnej wartości i sprawczości. Z drugiej strony ADHD to zaburzenie neurorozwojowe, które realnie wpływa na funkcjonowanie w sferze uwagi, ale też emocji, relacji, finansów, zdrowia psychicznego. Na spotkaniach autorskich czasem pytam uczestników, kto – mając wybór – zdecydowałby się zachować ADHD, i zwykle podnosi się tylko połowa sali. Myślę, że łatwiej polubić ADHD albo się z nim pogod…

GettyImages-916643676-222179e.jpg
width: 5760
height: 3840

Dlaczego nie potrafisz odejść, mimo, że w twoim związku jest burzliwie? Tak działa mechanizm trauma bond
type: item
date: 2025-11-02T04:38:48.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Niektóre relacje nie kończą się w momencie rozstania. Choć jedno z partnerów mówi „to koniec”, emocje nadal nie pozwalają odejść. Wracamy, mimo że boli, tłumacząc to miłością, tęsknotą albo nadzieją, że „tym razem się uda”. Jednak często to nie uczucie, lecz przywiązanie do emocji — nawet tych bolesnych — sprawia, że trudno przerwać ten cykl. To właśnie dlatego niektóre powroty potrafią ranić bardziej niż samo odejście.
encoded: W psychologii taki wzorzec nazywany jest trauma bond – czyli więzią, która powstaje wtedy, gdy miłość splata się z bólem i lękiem. Osoba uwikłana w taki związek doświadcza nieustannej huśtawki między czułością a odrzuceniem, nadzieją a rozczarowaniem. Z zewnątrz wygląda to jak namiętna relacja pełna pasji, ale w rzeczywistości to emocjonalne uzależnienie, które trzyma mocniej niż prawdziwe uczucie. Miłość czy uzależnienie emocjonalne? Trauma bond nie rodzi się z dnia na dzień. Zaczyna się od intensywnej więzi, w której wszystko wydaje się wyjątkowe — partner rozumie bez słów, relacja rozwija się błyskawicznie, emocje są skrajne, ale fascynujące. Potem pojawiają się pierwsze zranienia: chłód, krytyka, odrzucenie. Wkrótce po nich – przeprosiny, gesty bliskości, słowa, które gaszą ból i dają poczucie, że „to jednak miłość”. Ten cykl – cierpienie, pojednanie, ulga – działa jak emocjonalny narkotyk. Po każdym bólu przychodzi moment przyjemności, który wzmacnia więź jeszcze bardziej. Z czasem człowiek nie potrafi już odróżnić miłości od uzależnienia, a potrzeba intensywnych emocji staje się silniejsza niż potrzeba spokoju. Dlaczego wracamy, choć wiemy, że to nas niszczy? Ludzie uwikłani w trauma bond zwykle zdają sobie sprawę, że ta relacja im szkodzi. Wiedzą, że nie czują się w niej bezpiecznie, że zaufanie zostało nadwyrężone, a mimo to wracają. Psychoterapeuci tłumaczą, że to nie brak rozsądku, lecz efekt działania chemii mózgu. Wzloty i upadki emocjonalne powodują gwałtowne wyrzuty dopaminy i kortyzolu – hormonów odpowiedzialnych za przyjemność i stres. Po rozstaniu poziom tych hormonów spada, a ciało dosłownie domaga się „kolejnej dawki” emocji. Wtedy tęsknimy nie za osobą, lecz za reakcją, którą w nas wywoływała. To dlatego toksyczna relacja potrafi uzależniać tak samo jak substancje chemiczne – daje krótkotrwałe ukojenie i długofalowe zniszczenie. Mechanizm zranienia i nagrody Trauma bond działa jak mechanizm warunkowania: po bólu zawsze przychodzi nagroda. Wystarc…

GettyImages-1160998184-5979bf9.jpg
width: 5472
height: 3648

To nie związek, ale też nie przyjaźń. „Prawie miłość”potrafi ranić bardziej niż jej brak
type: item
date: 2025-11-01T11:44:15.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: News
subject: Relacje
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: To nie jest związek, ale też nie przyjaźń. Piszecie do siebie codziennie, dzielicie się intymnymi szczegółami życia, może nawet sypiacie ze sobą. A jednak – nie jesteście razem. „Prawie relacja” to nowy rodzaj więzi, w której bliskość istnieje bez zobowiązań, a emocje są dawkowane jak dopamina z Instagrama.
encoded: „Półintymność” to stan pomiędzy samotnością a związkiem. Daje namiastkę czułości, bez ryzyka zranienia. Tyle że im dłużej trwa, tym bardziej boli. Bo „prawie miłość” potrafi ranić bardziej niż jej brak. Co to właściwie znaczy „prawie relacja”? To nie związek, ale też nie przyjaźń. Piszecie do siebie codziennie, znacie swoje nastroje, ulubione memy i historie z dzieciństwa. Spotykacie się, przytulacie, może nawet śpicie razem – ale nikt z was nie nazywa tego „miłością”. W „prawie relacji” wszystko dzieje się „prawie”: prawie blisko, prawie razem, prawie szczęśliwie. To emocjonalna szara strefa, w której intymność istnieje bez jasnych deklaracji. Niektórzy mówią o półintymności – relacji opartej na emocjonalnym zaangażowaniu, ale pozbawionej bezpieczeństwa i zobowiązania. To więź, w której jedna osoba często chce więcej, a druga woli zostawić sobie otwartą furtkę. I choć na pierwszy rzut oka wygląda to jak wolność, z czasem okazuje się pułapką. Dlaczego się na to godzimy? Bo „prawie relacja” daje nam to, czego najbardziej pragniemy – poczucie, że jesteśmy ważni – i jednocześnie chroni przed tym, czego się boimy najbardziej – odrzuceniem. Coraz więcej osób wchodzi w półintymne układy po trudnych doświadczeniach: rozwodach, zdradach, związkach, które wymagały zbyt wiele. „Nie chcę znowu cierpieć” – myślimy, więc wybieramy coś pośrodku. To też efekt kultury emocjonalnego „fast foodu”. Przyzwyczailiśmy się, że uczucia można dawkować – wysyłać serduszka, ale nie mówić „kocham”. Spotykać się regularnie, ale nie planować wspólnego życia. W efekcie powstaje iluzja bliskości – wystarczająca, by poczuć ciepło, ale zbyt powierzchowna, by dać prawdziwe bezpieczeństwo. Jak rozpoznać, że tkwisz w półintymności? Znasz ten schemat: on pisze, gdy ma czas, a ty zawsze wtedy, gdy on pisze. Spotkania są pełne emocji, ale po nich zostaje dziwne uczucie pustki. Nie wiesz, kim jesteś w tej relacji – partnerką, przyjaciółką, „kimś od emocji”. Kiedy próbujesz rozmawiać o przyszłości, on zmien…

GettyImages-140890367-8386277-e1761149878801.jpg
width: 2940
height: 2598

Gdy partner wypowie to jedno zdanie, możesz być pewna, że to koniec. Niepozorne słowa, które niszczą miłość
type: item
date: 2025-10-21T12:16:31.000Z
creator: Agata Olejniczak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Są zdania, które wypowiedziane w związku zostają z nami na długo. Niby zwykłe, powiedziane w emocjach, a jednak coś w nich zapada głęboko. Wracają później w myślach, w chwilach ciszy, gdy próbujemy zrozumieć, co właściwie się między nami stało.
encoded: Psycholodzy zwracają uwagę na jedno z takich zdań. To moment, w którym w relacji pojawia się pogarda – cicha, trudna do uchwycenia, ale wyjątkowo destrukcyjna. Kiedy wybrzmiewa w rozmowie i nie chodzi już o złość czy rozczarowanie. Chodzi o to, że przestajemy traktować partnera z szacunkiem. Pogarda nie zaczyna się od wielkich kłótni Pogarda nie wkracza do relacji z hukiem. Zazwyczaj zaczyna się niepozornie – od westchnienia, zniecierpliwienia, przewrócenia oczami. Od ironicznego „oczywiście, bo ty wiesz lepiej” albo kąśliwego komentarza, który niby nic nie znaczy. A jednak w tych drobnych gestach kryje się coś więcej: komunikat, że druga osoba przestała być traktowana jak partner, a stała się kimś, kogo trzeba pouczyć, ocenić, skrytykować. To właśnie te drobiazgi tworzą emocjonalny dystans. Nie jedna awantura, nie jedno nieporozumienie – lecz codzienne, subtelne sygnały, że nie jesteśmy już po tej samej stronie. Zdania, które ranią bardziej niż milczenie Pogarda rzadko ma postać krzyku. Częściej brzmi jak chłodne „Z tobą nie da się rozmawiać”, „Ty zawsze przesadzasz”, „Nie rób scen”. To słowa, które nie tylko zamykają rozmowę, ale też odbierają drugiej osobie prawo do emocji. Wypowiedziane w odpowiednim tonie, potrafią zranić mocniej niż cisza po kłótni. To już nie komunikacja – to hierarchia. Jedna osoba staje się „tą rozsądną”, druga – „tą histeryczną”. Zamiast spotkania dwóch osób, mamy relację, w której ktoś chce mieć rację. A tam, gdzie zaczyna się pogarda, znika przestrzeń na zrozumienie. Co naprawdę dzieje się, gdy w związku pojawia się pogarda Psycholog John Gottman, który przez dekady badał związki, nazywa pogardę „najsilniejszym czynnikiem przewidującym rozpad relacji”. Według niego to emocja, która niesie komunikat: „Jestem lepszy od ciebie”. I to właśnie ta nierówność emocjonalna zabija bliskość. Pogarda odbiera partnerowi godność, a związkowy – bezpieczeństwo. Nie da się czuć kochanym, kiedy czujesz się oceniany. Nie da się rozmawiać szczerze, kiedy ka…

GettyImages-722210671-5c5ab00.jpg
width: 5100
height: 3400

„Nie mogę przestać myśleć o moim byłym!”. Ekspertka radzi, co zrobić po rozstaniu! | Kącik miłosny Glamour
type: item
date: 2025-07-18T18:00:28.000Z
subject: Lifestyle
subject: News
subject: kącik miłosny glamour
subject: miłość
subject: psychologia
subject: seks
description: „Nie mogę przestać myśleć o moim byłym” - napisała jedna z was. Zobacz trzeci odcinek Kącika miłosnego Glamour, w którym ekspertka odpowiada na wiadomości naszych czytelniczek.
encoded: Pamiętacie czasy, w których czytelniczki wysyłały listy do redakcji? W Kąciku miłosnym Glamour psycholożki odpowiadają na nadesłane przez was wiadomości, a tym samym pomagają znaleźć rozwiązania waszych problemów dotyczących miłości, relacji i nie tylko. Czwarty odcinek z Sylwią Miller w roli ekspertki już dostępny na Glamour.pl (na górze strony) i kanale Glamour Polska na YT. List do redakcji: „Nie mogę przestać myśleć o moim byłym” Nie mogę przestać myśleć o moim byłym. Rozstaliśmy się prawie rok temu. Karol (imię zmienione) jest w nowym związku. Jest szczęśliwy. Ja kompletnie nie potrafię sobie z tym poradzić. Próbowałam utrzymać z nim kontakt, ale on nie chciał. Ciągle sprawdzam jego profile w mediach społecznościowych, chcę wiedzieć, co u niego. Porównuję innych mężczyzn do niego. Chciałabym ruszyć dalej, ale nie wiem, jak to zrobić. Kącik miłosny Glamour Chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami z ekspertką? Napisz wiadomość na Instagramie (@glamourpoland). Opisz swój problem związany z uczuciami lub relacjami, a my postaramy się odpowiedzieć na nią w jednym z odcinków Kącika miłosnego Glamour. Ważne numery telefonów: 800 70 22 22: Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym 116 123: Bezpłatny kryzysowy telefon zaufania dla dorosłych 116 111: Bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży

Glamour-9-65e051f-e1752913392297.png
width: 595
height: 517

„Mam 29 lat i nigdy nie uprawiałam s*ksu”. Ekspertka odpowiada! | Kącik miłosny Glamour
type: item
date: 2025-07-04T18:00:48.000Z
creator: Łucja Jelonek
subject: Lifestyle
subject: News
subject: kącik miłosny glamour
subject: psychologia
subject: seks
description: „Mam 29 lat i nigdy nie uprawiałam seksu” - napisała jedna z was. Zobacz trzeci odcinek Kącika miłosnego Glamour, w którym ekspertka odpowiada na wiadomości naszych czytelniczek.
encoded: Pamiętacie czasy, w których czytelniczki wysyłały listy do redakcji? W Kąciku miłosnym Glamour psycholożki odpowiadają na nadesłane przez was wiadomości, a tym samym pomagają znaleźć rozwiązania waszych problemów dotyczących miłości, relacji i nie tylko. Drugi odcinek z Magdaleną Chorzewską w roli ekspertki już dostępny na Glamour.pl (na górze strony) i kanale Glamour Polska na YT. List do redakcji: „Mam 29 lat i nigdy nie uprawiałam seksu” Mam 29 lat i nigdy nie uprawiałam seksu. Przez to coraz trudniej nawiązywać mi relacje z facetami. Chciałabym mieć to już za sobą, wstydzę się tego, ale jednocześnie nie chce iść do łóżka z przypadkową osobą. Kącik miłosny Glamour Chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami z ekspertką? Napisz wiadomość na Instagramie (@glamourpoland). Opisz swój problem związany z uczuciami lub relacjami, a my postaramy się odpowiedzieć na nią w jednym z odcinków Kącika miłosnego Glamour. Kącik miłosny Glamour to format o charakterze poradnikowym i nie zastąpi terapii. Jesteśmy w stanie odpowiedzieć tylko na wybrane listy. Dlatego jeśli jesteś w trudniej sytuacji, nie czekaj i poproś o pomoc. Ważne numery telefonów: 800 70 22 22: Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym 116 123: Bezpłatny kryzysowy telefon zaufania dla dorosłych 116 111: Bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży

MINIATURAKACIKMILOSNY3-e0f52c2.jpg
width: 1920
height: 1080

Złamane serce też się goi i to bolesny proces. Jak naprawdę wygląda żałoba po relacji?
type: item
date: 2025-06-30T17:17:28.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: związki
description: Rozstanie potrafi złamać nie tylko serce, ale też codzienność, poczucie sensu życia, obraz samej siebie. I choć wydaje się, że już nigdy nie będzie lepiej, to wcale nie jest koniec. To początek. Czasem bardzo bolesny, ale ważny. Bo żeby odzyskać siebie, trzeba czasem pozwolić sobie upaść.
encoded: Prawie każde rozstanie zostawia ślad – w sercu, umyśle, a nawet ciele. Emocje mogą przytłaczać, wspomnienia bolą, a pustka wydaje się nie do zniesienia, ale proces gojenia trwa i czasem wygląda jak chaos. Nieważne, kto je zainicjował. Nieważne, ile czasu trwała relacja. To, co zostaje po drugiej stronie, to często mieszanina bólu, ulgi, złości, tęsknoty i pytania: „Czy to kiedykolwiek przestanie boleć?”. Odpowiedź brzmi: tak, ale nie od razu. Ten proces przypomina żałobę. Tylko że rzadko mówimy sobie: „Mam prawo czuć to, co czuję”. Dlatego dziś chcemy wyjaśnić ci, co dzieje się z psychiką po zakończeniu związku — nie jak w podręczniku, tylko tak naprawdę, po ludzku. Przejdziesz żałobę, nawet jeśli nikt nie umarł Rozstanie to utrata — osoby, planów, wspólnej przyszłości. Dlatego często w głowie pojawiają się emocje znane z klasycznego modelu żałoby Elisabeth Kübler-Ross: Zaprzeczenie: „To się przecież nie skończyło”; Złość: „Dlaczego mnie to spotkało?”; Targowanie: „Jeśli się zmienię, może wróci”; Smutek: „Już nigdy nie będzie dobrze”. Aż w końcu – krok po kroku – dochodzisz do momentu, w którym czujesz ulgę. To nie jest prosty proces. Możesz skakać między etapami, wracać, gubić się. I to zupełnie normalne. Mózg myśli, że to ból fizyczny Kiedy boli cię serce, to nie jest metafora, tylko neurologiczny fakt. Badania wykazały, że emocjonalny ból aktywuje te same obszary mózgu, co ból fizyczny. Dlatego to, co czujesz, potrafi być tak intensywne. I nie, nie przesadzasz. To twoje ciało mówi: „Zostałam zraniona”. Emocje i ciało reagują cały czas Stres związany z zerwaniem podnosi poziom kortyzolu – hormonu odpowiedzialnego za napięcie. Zaczynasz mieć problemy ze snem, apetytem, odpornością. Możesz nawet doświadczać czegoś, co nazywa się „zespołem złamanego serca” – realnego zaburzenia pracy serca wywołanego intensywnym stresem. To proces, a nie jeden „trudny tydzień” Zerwanie nie boli przez chwilę. Ale też nie boli wiecznie. Proces gojenia bywa zaskakujący — jednego dnia pł…

GettyImages-159955152-1fb4528.jpg
width: 5760
height: 3840

Zniknął bez słowa, a ty wciąż nie wiesz dlaczego? Zapewne padłaś ofiarą ghostingu, orbitingu lub breadcrumbingu
type: item
date: 2025-06-30T16:56:41.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: związki
description: To nie zawsze złamane serce boli najbardziej. Czasem rani to, co niedopowiedziane. Niewysłane wiadomości. Oczy, które widzą, ale nie odpowiadają. Emocje bez zakończenia. Ghosting, orbiting, breadcrumbing i inne nowe formy odrzucenia zostawiają po sobie chaos. Bo jak uleczyć stratę, która nigdy nie została wypowiedziana na głos?
encoded: Kiedyś rozstania były prostsze: łzy, rozmowy, może nawet ostatni spacer z niewygodną ciszą. A dziś? Coraz częściej znikamy bez słowa z życia drugiej osoby. Przestajemy odpisywać. Oglądamy story, ale nie dzwonimy. Dajemy komuś „okruszki” uwagi, ale nie planujemy z nią przyszłości. Niby nic się nie dzieje, a jednak boli. Te nowe formy odrzucenia — ghosting, orbiting, breadcrumbing, benching, cushioning – są jak mikrourazy psychiczne. Niewidoczne, ale realne. A ich skutki? Poczucie bycia niewystarczającą. Lęk przed bliskością. Zatracenie w analizowaniu własnej wartości... Przejdźmy przez to razem, żeby lepiej zrozumień mechanizmy, których doświadczamy. Ghosting – kiedy znikasz jak duch To chyba najbardziej znana z „nowych ran”. Ghosting polega na nagłym urwaniu kontaktu – bez wyjaśnień, bez ostrzeżenia, bez słowa. Były rozmowy, plany, nadzieje… a potem pustka. A ty zostajesz z pytaniami bez odpowiedzi: „co zrobiłam źle?”, „czy to moja wina?”, „czy kiedykolwiek mnie lubił?”. Ghosting wywołuje reakcję podobną do traumy porzucenia, bo mózg nie lubi niedokończonych historii. Nie może ich zamknąć. I dlatego tak długo tkwimy w miejscu, w którym od dawna nie powinniśmy już być. Orbiting – widzi cię, ale nie dotyka Orbiting to ghosting 2.0. Ktoś znika z twojego życia, ale nie do końca. Ogląda twoje relacje na Instagramie. Czasem kliknie „serduszko”. Ale nie odzywa się. To gra na emocjach – nie jest z tobą, ale też nie pozwala ci iść dalej. Psychologowie porównują to do „emocjonalnego uwięzienia”. Masz wrażenie, że jesteście w jakimś dziwnym kontakcie, a jednocześnie... jesteś zupełnie sama. Breadcrumbing – karmienie okruszkami To te wiadomości bez znaczenia: „hej, co tam?”, „widziałem coś, co mnie rozbawiło i pomyślałem o tobie”. Żadnych planów, żadnej głębi. Tylko tyle, żeby nie zniknąć całkiem. A ty czekasz. Bo przecież napisał, może jeszcze coś z tego będzie? Breadcrumbing uzależnia, ponieważ bazuje na nieregularnych „nagrodach”. To jak emocjonalny hazard: nie wiesz, kiedy …

GettyImages-2154690418-12e3812.jpg
width: 5376
height: 3584

Te 2 cechy partnera zwiastują katastrofę. Nigdy ich nie ignoruj, bo z upływem czasu mogą cię zniszczyć
type: item
date: 2025-06-30T10:14:56.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: związki
description: Sama miłość nie wystarczy, by zbudować zdrowy i trwały związek. Są takie cechy partnera, które początkowo wydają się „do przepracowania”, ale w dłuższej perspektywie prowadzą do bólu, chaosu i samotności.
encoded: Chyba nie pomylimy się mówiąc, że raczej każda z nas zna tę historię. Na początku jest dobrze. Może nawet pięknie. On słucha, przytula, dzwoni co wieczór. Ale z czasem zaczynamy czuć się dziwnie samotne. Jakby coś w nas pękało, mimo że nie ma kłótni, zdrad, wybuchów. W końcu nie zawsze jest tak, że to zdrada rozbija związek. Zdecydowanie częściej prowadzi do tego coś znacznie cichszego – brak rozmowy, emocjonalna gra i przekonanie, że wszystko to twoja wina. Oto 2 cechy partnera, których nie warto ignorować. Nie dlatego, że są „trudne”. Ale dlatego, że z upływem czasu mogą cię po prostu złamać. Brak samorefleksji – on nigdy nie robi nic źle Zauważyłaś, że on nigdy nie mówi „masz rację”, „może przesadziłem”, „przepraszam”? Nawet po waszych kłótniach jesteś tą, która pierwsza wyciąga rękę? To nie przypadek – to brak samorefleksji. I nie, to nie minie, gdy „mu zależy”. Bo jeśli ktoś nie potrafi spojrzeć na siebie z dystansu, przyznać się do błędu, zastanowić, jak jego zachowanie wpływa na innych – związek staje się jednostronny. Ty analizujesz, próbujesz zrozumieć, rozmawiać. On… idzie spać. Albo się wycofuje. Albo śmieje. I zostawia cię z poczuciem winy, że znowu czepiasz się o drobiazgi. Ale bliskość nie rodzi się z milczenia. Tylko z autorefleksji. Jeśli go nie ma – związek nie ma na czym rosnąć. Pasywna agresja – niby nic się nie stało, ale jesteś winna Nie krzyczy. Nie trzaska drzwiami. Ale potrafi nie odzywać się cały dzień. Przewrócić oczami. Albo rzucić ironicznie: „W porządku, rób jak chcesz” i zostawić cię z domysłami. To nie jest neutralna komunikacja. To pasywna agresja, czyli jeden z najbardziej niszczących wzorców zachowań w relacji. Zamiast powiedzieć, co czuje – on karze ciszą. Zamiast rozmawiać – testuje twoją cierpliwość. Z czasem zaczynasz żyć w ciągłym napięciu i zadajesz sobie pytania, na które nie dostajesz odpowiedzi. Związek staje się emocjonalnym polem minowym. A ty – zamiast być sobą – uczysz się go unikać, przeczuwać, jakbyś chodziła po linie…

GettyImages-630909805-2074ce3.jpg
width: 4608
height: 3072

Może to nie oni, tylko ty? 5 toksycznych zachowań, które niszczą związki i zaczynają się w twojej głowie
type: item
date: 2025-06-29T13:57:22.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: związki
description: Toksyczne zachowania nie zawsze są krzykiem, manipulacją czy przemocą. Czasem zaczynają się dużo wcześniej – w twojej głowie, w sposobie, w jaki traktujesz siebie. Jeśli masz wrażenie, że coś wciąż nie działa, że przyciągasz trudnych ludzi albo sama ranisz tych, których kochasz, być może to dobry moment, by przyjrzeć się… sobie.
encoded: 5 toksycznych zachowań, którymi niszczysz związki i partnerów Wszyscy słyszeliśmy o toksycznych relacjach – z partnerem, z szefem, z rodziną. Ale znacznie rzadziej mówi się o tym, że toksyczność może zaczynać się wewnątrz nas samych. W sposobie, w jaki mówimy do siebie, jak reagujemy na kryzys, jak budujemy relacje z lęku, a nie z wyboru. To trudny temat, bo wymaga odwagi. Ale to też szansa. Bo kiedy zauważamy te schematy, możemy zacząć je zmieniać. Nie jesteś zła. Nie jesteś problemem. Ale możesz – zupełnie nieświadomie – szkodzić sobie i innym. Poniżej znajdziesz 5 subtelnych, silnie działających sygnałów, że być może warto się zatrzymać i zapytać, czy przypadkiem to nie ty... jesteś dla siebie największym wrogiem. Zawsze jesteś ofiarą Jeśli każda trudna sytuacja w relacji kończy się twoim cierpieniem – nawet wtedy, gdy to ty mogłaś zrobić coś inaczej – warto się zatrzymać. Być może nieświadomie wchodzisz w rolę ofiary, która (choć brzmi to przewrotnie) daje poczucie ulgi. Dlaczego? Bo zdejmuje z ciebie odpowiedzialność. Według psychologów z „Psychology Today” to częste wśród osób z tendencją do toksycznych zachowań: świat dzieli się na „tych złych” i „mnie, która musiała przez to przejść”. Ale problem w tym, że jeśli zawsze jesteś tą skrzywdzoną, odbierasz sobie moc sprawczą. A bliskim – możliwość prawdziwej bliskości. Nikt nie chce być w relacji z kimś, kto nie dostrzega swojego wpływu na wspólną historię. Wpadłaś w spiralę „pity party” Użalanie się nad sobą to coś, co każdej z nas się zdarza. Ale jeśli „pity party” trwa tydzień po tygodniu, staje się mechanizmem, który odcina cię od działania, a ludzi od empatii. Bo na początku każdy chce pomóc, ale później, jeśli każda rozmowa kończy się twoim dramatem, pojawia się zmęczenie. Bliscy się dystansują, ty czujesz się niezrozumiana i… jeszcze bardziej samotna. To błędne koło. Czasem więcej uzdrawia jedno „co mogę z tym zrobić?”, niż dziesięć „znowu mi się to przydarzyło”. Trujesz się… własnymi myślami „Jestem bezna…

GettyImages-2182147042-7223a76.jpg
width: 7008
height: 4672

To nie miłość cię trzyma, tylko strach przebrany za przywiązanie. Dlaczego tak trudno odejść z relacji, która rani?
type: item
date: 2025-06-28T20:44:14.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: związki
description: Zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego tak trudno było odejść z relacji, która cię raniła? Mówiłaś sobie, że to przez miłość. Ale co, jeśli to wcale nie była miłość? Tylko głęboko zakorzeniony lęk, który miał twarz znajomej bliskości?
encoded: „Przecież ja go kocham” - mówimy sobie i przyjaciółkom, próbując zrozumieć, czemu trwałyśmy w związku, który wysysał z nas radość, poczucie wartości, czasem nawet zdrowie. Wydaje się to logiczne: zostajesz, bo kochasz. Ale gdyby miłość była jedynym powodem, to dlaczego bolała tak bardzo? Odtwarzasz więc nieustannie te dobre chwile jak na taśmie. Sposób, w jaki trzymał twoją twarz, gdy płakałaś. Żarty, które rozumieliście tylko wy. Rozmowy, które sprawiały, że czułaś się wysłuchana… Prawda, choć trudna, jest inna: to, co trzymało cię w tej relacji, to nie była czysta miłość. To był wewnętrzny mechanizm, który znałaś od lat — może od dzieciństwa. I który, choć destrukcyjny, dawał poczucie czegoś znajomego. Przywiązanie a miłość Psychologia mówi wprost: to, że jesteś do kogoś przywiązana, nie znaczy, że go kochasz zdrową miłością. Styl przywiązania kształtuje się już w dzieciństwie i to on często „dyktuje” nam, kogo wybieramy i kiedy odchodzimy. Szczególnie silny wpływ ma lękowy styl przywiązania. Osoby takie uczą się, że miłość wiąże się z niepewnością, strachem i walką o uwagę. Dorosłe związki zbudowane na tym fundamencie to nie historia o prawdziwej bliskości, a o ciągłym skanowaniu: „czy on jeszcze mnie chce?”. Wewnętrzne dziecko i jego tęsknota Wiele kobiet (i mężczyzn) zostaje w raniących relacjach nie dlatego, że są słabi, ale dlatego, że w tej relacji ich wewnętrzne dziecko czuje znajomy klimat. Może to być chłód emocjonalny, ignorowanie potrzeb, przemoc słowna. Jeśli to właśnie było twoją codziennością w dzieciństwie, twoje ciało i emocje mogą interpretować to jako „normalność”. To nie jest twoja wina. To twoja adaptacja. „Tym razem się uda” Wiara, że „jeszcze się zmieni”, „to tylko etap”, albo „on potrzebuje tylko więcej miłości” – to nie romantyzm, to mechanizm z dzieciństwa, kiedy próbowałaś zasłużyć na uwagę rodzica, który był niedostępny emocjonalnie. W dorosłym życiu wracasz do tego schematu, próbując go „naprawić” z partnerem. Tylko że nie jesteś już dz…

GettyImages-1283960517-c627b70.jpg
width: 6300
height: 3960

Tak zachowuje się facet, który przestał walczyć o związek. 6 znaków, że jego miłość do ciebie wygasła
type: item
date: 2025-06-28T20:17:28.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: związki
description: To nie musi być dramatyczne rozstanie, ani też jedno zdanie, które kończy wszystko. Czasem mężczyzna odchodzi powoli – najpierw emocjonalnie, po cichu. Jak to rozpoznać? Są znaki, które wyraźnie mówią: „Już cię nie kocham”, nawet jeśli on jeszcze niczego wprost nie powiedział.
encoded: Nie każdy koniec lubi hałas, bo to nie zdrada, nie wielka kłótnia i nie płacz w środku nocy zwiastują rozstanie. To brak. Brak zainteresowania, brak czułości, brak planów. Uczucia nie znikają nagle – wygasają. I choć trudno to przyznać, da się to zauważyć. Pod warunkiem że spojrzysz na relację nie tylko oczami serca, ale też uważnością. Zobacz, co według psychologów – w tym Johna Gottmana i ekspertów z Psychology Today – może świadczyć o tym, że on już nie kocha tak, jak kiedyś. Już nie pyta, jak ci minął dzień Na początku byliście ciekawi siebie – często dopytywał, co czujesz, co myślisz, z kim się dziś śmiałaś. Teraz on wraca z pracy, siada przed telefonem albo telewizorem i… tyle. Nie ma „Jak się czujesz?”, nie ma „Tęskniłem”. To znak, że emocjonalna obecność znika z relacji. Według badań (Verywell Mind, 2024), taki „quiet quitting” w związku to jedna z pierwszych oznak wygasania uczuć. Bliskość? Już nie ma na nią miejsca Nie chodzi tylko o seks. Chodzi o to, że nie przytula, nie szuka kontaktu, nie szepcze ci do ucha, że jesteś dla niego ważna. Gdy facet przestaje kochać, kontakt fizyczny często zamiera jako pierwszy. Nie dlatego, że nie ma czasu. Tylko dlatego, że bliskość przestaje mu być potrzebna. Wszystko go drażni – nawet ty Pamiętasz, jak kiedyś śmiał się z twoich żartów i cieszył się, że jesteś inna niż wszyscy? Dziś wszystko jest „nie tak”. Jesteś „za głośna”, „zbyt wrażliwa”, „zawsze masz problem”. To nie ty się zmieniłaś — to jego uczucia ostygły. Jak pisze psycholog Ronald Riggio na łamach „Psychology Today”, kiedy partner zaczyna traktować cię z irytacją lub sarkazmem, to często znak, że nie chce już budować — chce się dystansować. Już nie rozmawiacie o przyszłości Kiedyś było: „Pojedziemy razem do Włoch”, „Zróbmy remont”, „Kiedyś będziemy mieć psa”. Teraz przyszłość to temat tabu. Albo coś, co on planuje sam. Według „Psychology Today” brak wspólnych planów to sygnał, że jedna strona wycofała się z tej emocjonalnej inwestycji. I niestety, często to …

GettyImages-1332262013-1a69909.jpg
width: 6593
height: 4395

Toksyczna miłość bywa cicha. Tak ją rozpoznasz, zanim się w niej zatracisz
type: item
date: 2025-06-28T13:39:01.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: związki
description: Toksyczny związek nie musi oznaczać przemocy fizycznej. To brak szacunku, manipulacja i ciągłe poczucie winy, które niszczy miłość. Czasem najbardziej bolą te relacje, w których wszystko wygląda „normalnie”.
encoded: Uśmiechy na zdjęciach, wspólne wyjazdy, sielanka. A jednak coś się w tobie stale kurczy. Toksyczne związki są utkane z codziennych mikroagresji, emocjonalnego wycofania i braku równowagi. John Gottman – uznany psycholog – podkreśla, że to nie intensywność uczuć świadczy o toksyczności związku, lecz powtarzalność pewnych wzorców. Miłość nie boli, ale uzależnienie emocjonalne, kontrola i lekceważenie już tak. Brak poczucia bezpieczeństwa emocjonalnego W zdrowym związku możesz być sobą. Mówić to, co czujesz. Wątpić, płakać, pytać. W relacji toksycznej twoje emocje stają się problemem. Słyszysz, że „przesadzasz”, „znowu robisz dramę”, „wszystko ci nie pasuje”. Przestajesz się dzielić, żeby nie zostać wyśmiana. A to pierwszy krok do samotności w duecie. Przemoc psychiczna – nawet ta subtelna Toksyczne relacje nie muszą zaczynać się od krzyku. Częściej mają początek w drobnych uwagach: że mogłabyś się bardziej postarać, że ktoś inny zrobiłby to lepiej. Krytyka przykryta „żartem”, porównania, które mają „cię zmotywować”. To nie buduje, tylko podcina skrzydła. Z czasem zaczynasz wierzyć, że naprawdę jesteś niewystarczająca. Manipulacja i gaslighting Gdy mówisz, że coś cię rani, słyszysz, że to twoja wina. Albo, że „nic takiego się nie wydarzyło”. Klasyczny mechanizm gaslightingu sprawia, że zaczynasz kwestionować własną rzeczywistość. Tracisz grunt pod nogami i coraz częściej myślisz: może naprawdę przesadzam? Zanik granic i stabilizacji W toksycznym związku twoje potrzeby schodzą na dalszy plan. Masz się dopasować, zrezygnować z siebie dla świętego spokoju. Po czasie nie wiesz już, czego chcesz – boisz się tego, co się stanie, jeśli zaczniesz mówić „nie”. A związek przestaje być wspólnotą i staje się polem podporządkowania. Idealizowanie i odrzucenie Toksyczna relacja często przypomina huśtawkę emocjonalną. Najpierw jesteś „najlepsza na świecie”, a chwilę później ledwie tolerowana. Partner potrafi być czuły i obecny, by za moment stać się chłodny i krytyczny. Taki wzorzec …

GettyImages-2177512726-4cfbf68.jpg
width: 4896
height: 3264

Każdy z nas ma swój „wewnętrzny model przywiązania”. Wpływa na związki i czasem bywa toksyczny (dla ciebie lub partnera)
type: item
date: 2025-06-27T16:58:05.000Z
creator: Redakcja
subject: Relacje
subject: breaking news
subject: psychologia
subject: relacje
subject: zdrowie psychiczne
subject: związki
description: W relacjach z partnerami często odtwarzamy to, czego doświadczyłyśmy w dzieciństwie. Jak rozpoznać, że powielasz matczyny schemat? Sprawdzamy, co mówi na ten temat psychologia.
encoded: Wyobraź sobie taką sytuację, że znasz kogoś od kilku tygodni. Zaczyna się robić blisko. Jest ciepło, jest miło… i nagle czujesz napięcie. Odsuwasz się. Albo odwrotnie – starasz się jeszcze mocniej, żeby „zasłużyć” na uwagę. Być może sama zauważasz, że twoje relacje przypominają coś, co dobrze znasz z dzieciństwa – relację z twoją mamą. To nie przypadek. To efekt zjawiska, które psychologia nazywa wewnętrznym modelem przywiązania. Czym jest wewnętrzny model przywiązania? W psychologii mówimy o modelach przywiązania – wzorcach, które powstają we wczesnym dzieciństwie na podstawie relacji z głównym opiekunem. Zazwyczaj jest nim mama. Jak tłumaczy teoria przywiązania Johna Bowlby’ego z 1969 roku, dziecko buduje obraz siebie i świata na podstawie tego, jak reaguje opiekun: czy jest dostępny emocjonalnie, reaguje na potrzeby i jest przewidywalny. Na tej podstawie kształtują się cztery style przywiązania: Bezpieczny – relacje są dla ciebie źródłem wsparcia, czujesz się w nich swobodnie; Lękowo-ambiwalentny – boisz się odrzucenia, łatwo tracisz poczucie bezpieczeństwa; Unikowy – unikasz bliskości, emocje innych mogą cię przytłaczać; Zdezorganizowany – w relacjach czujesz chaos, raz przyciągasz, raz odpychasz; Według najnowszych badań, aż 47% dorosłych Polek wykazuje cechy stylu lękowego lub unikowego. To znaczy, że niemal co druga kobieta wchodzi w relacje z bagażem emocjonalnym wyniesionym z dzieciństwa. Syndrom matki w związku: gdy troska zamienia się w opiekę Jeśli czujesz, że w twoim związku zbyt często bierzesz na siebie emocjonalną odpowiedzialność za drugą osobę, możliwe, że przejawia się u ciebie tzw. syndrom matki. To zjawisko dotyczy kobiet, które nieświadomie przyjmują rolę opiekunki, a nie partnerki. To nic innego jak związek asymetryczny, który nie ma w dłuższej perspektywie szans powodzenia. W dzieciństwie mogłaś być „tą odpowiedzialną”, pomagającą, wspierającą emocjonalnie. W dorosłości ten wzorzec może prowadzić do relacji, w której dbasz o partnera kosztem …

GettyImages-1386181852-1ddb8fa.jpg
width: 7298
height: 4868

Czterej „jeźdźcy” rozpadu związku. Kiedy kłótnia to już nie tylko emocje, ale sygnał, że dzieje się coś poważnego
type: item
date: 2025-06-26T09:49:05.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Nie każda sprzeczka oznacza kryzys, ale są cztery konkretne zachowania, które — jeśli pojawiają się regularnie — mogą zwiastować coś znacznie groźniejszego. Psycholog John Gottman nazwał je „czterema jeźdźcami apokalipsy” i udowodnił, że jeśli nie zareagujemy na czas, mogą skutecznie zniszczyć nawet najbardziej obiecujący związek.
encoded: Czterech jeźdźców Apokalipsy to oczywiście metafora przedstawiająca koniec świata w Nowym Testamencie. Opisują oni odpowiednio: podbój, wojnę, głód i śmierć. W relacjach natomiast reprezentują: krytykę, pogardę, postawę obronną i mur milczenia. Bo możesz kogoś kochać, a jednocześnie nie wiedzieć, jak z nim rozmawiać. Możesz chcieć bliskości, a wciąż wpadać w te same schematy. To dlatego, że problem w związku nie zawsze zaczyna się od zdrady, oddalenia czy różnic nie do pogodzenia. Czasem zaczyna się dużo wcześniej — od słów, gestów, tonu głosu. Od pozornie „zwykłych” kłótni, które zostawiają w sercu więcej ran, niż odpowiedzi. John Gottman, amerykański psycholog i badacz relacji, po dekadach analiz doszedł do czegoś niezwykle cennego: zidentyfikował cztery konkretne zachowania, które są mocnymi predyktorami rozstania. Pierwszy jeździec: Krytyka To coś więcej niż wyrażenie niezadowolenia. To atak na osobowość drugiej osoby. Z czasem taka forma komunikacji podważa poczucie bezpieczeństwa i prowadzi do chronicznego napięcia. Krytyka rani, bo zamiast mówić o zachowaniu, ocenia. Gdy staje się wszechobecna, toruje drogę innym, o wiele bardziej śmiercionośnym jeźdźcom. Sprawia, że czujemy się zaatakowani, odrzuceni, co z biegiem czasu jeszcze bardziej eskaluje. Tym sposobem pierwszy jeździec pojawia się z coraz częściej i wpuszcza do związku kolejnego. Drugi jeździec: Pogarda To najbardziej destrukcyjny z jeźdźców, który wykracza daleko poza krytykę. Podczas gdy krytyka atakuje charakter partnera, pogarda przyjmuje pozycję moralnej wyższości nad nim: szyderczy uśmiech, przewracanie oczami, ironia, sarkazm, obelgi. A z pogardą nie ma miejsca na bliskość. To sygnał, że jedna strona czuje się „lepsza” od drugiej. Trzeci jeździec: Postawa obronna Ten jeździec jest niemal wszechobecny, gdy związek przechodzi kryzys. Gdy czujemy się atakowani, zamiast wysłuchać, tłumaczymy się, zrzucamy winę, przekierowujemy temat. Ale to tylko pogłębia konflikt – partner czuje się zlekceważony.…

GettyImages-BC3427-001-03f6793.jpg
width: 3386
height: 4909

Brak miłości w dzieciństwie odciska piętno na całe życie. Konsekwencje są przerażające
type: item
date: 2025-06-25T08:41:03.000Z
creator: Milena Majak
subject: Relacje
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Często wchodzimy do nowej relacji z historiami, które nie zostały zamknięte. Bo kiedy nie byliśmy kochani w dzieciństwie tak, jak tego potrzebowaliśmy, uczymy się miłości w dziwny sposób — przez obronę, a nie przez bliskość.
encoded: Naprawdę nie trzeba wielkich dramatów, by nosić w sobie ślady zaniedbania. Czasem wystarczy dom, w którym nie było miejsca na emocje. Rodzice, którzy dawali dach nad głową, ale nie umieli dawać czułości. Dzieciństwo, w którym trzeba było być grzecznym zamiast prawdziwym. Albo, że nikt nie zauważył naszych sukcesów. Nie świętował naszych urodzin z czułością. Że trzeba było być dzielną, a nie delikatną. Dziś te braki często wracają w relacjach: jako rozczarowanie, że partner nie zauważył nowej fryzury. Jako żal, że ktoś nie pamiętał o czymś ważnym albo nie zaprosił nas na spotkanie. Nie chodzi tylko o bieżący gest — chodzi o dawne przekonanie: „Nie jestem ważna”. W dorosłości te mechanizmy mogą przybrać różne formy: ciągłe porównywanie się do innych — czy jestem wystarczająca, atrakcyjna, kochana; uczucie pomijania w grupie lub relacji, nawet gdy obiektywnie wszystko jest w porządku; potrzeba nadmiernego tłumaczenia się lub uzasadniania własnych emocji – jakby samo czucie czegoś było czymś niewłaściwym; poczucie, że nie jesteś słyszana, nawet gdy ktoś uważnie słucha, bo echo z dzieciństwa stale szepcze coś do ucha. Miłość jako wyzwanie, nie bezpieczeństwo Czasem trudno uwierzyć, że ktoś może nas kochać tak po prostu — bez warunków, bez „zasłużenia”. Zwłaszcza jeśli w domu rodzinnym było zimno, sucho emocjonalnie, a bliskość kojarzyła się bardziej z napięciem niż z ulgą. Wtedy człowiek uczy się, że musi cały czas kontrolować sytuację. Czasem się wycofuje, bo nie ufa. A czasem kontroluje za bardzo, bo boi się, że znów coś się wymknie. To wszystko są sposoby, które pozwalają nam chronić siebie, ale niestety, często też odpychają bliskość, za którą tak bardzo tęsknimy. Dlaczego bliskość czasem boli? Może to znasz: ktoś się do ciebie zbliża, z dobrymi intencjami, z czułością… a w tobie włącza się syrena alarmowa. „Co on kombinuje?”, „Zaraz zniknie”, „To na pewno nie jest prawdziwe”. I niby wszystko gra, ale nie potrafimy się rozluźnić. Te myśli nie biorą się znikąd. To ech…

GettyImages-559025815-dcdc08e.jpg
width: 11811
height: 8326

To najpiękniejszy trend 2025 na TikToku. Mężczyźni wypowiadają to jedno słowo i dzieją się niezwykłe rzeczy
type: item
date: 2025-06-20T11:42:23.000Z
creator: Redakcja
subject: News
subject: Relacje
subject: breaking news
subject: psychologia
subject: relacje
subject: TikTok
subject: trendy 2025
description: Na pierwszy rzut oka wygląda jak niewinny żart: mężczyźni dzwonią do swoich przyjaciół tylko po to, by powiedzieć im „dobranoc”. Jednak, gdy przyjrzymy się bliżej, odkrywamy znacznie więcej. Nowy trend TikToka poruszył tysiące osób!
encoded: Zainicjował go DeAndre Scarborough, 24-letni twórca internetowy i koordynator badań na uniwersytecie. Leżąc wieczorem z partnerką, zdecydował się zadzwonić do kilku przyjaciół i swojego brata, by życzyć im dobrej nocy. Reakcje? Od zaskoczenia i śmiechu po autentyczne wzruszenie. To doświadczenie było na tyle poruszające, że postanowił je nagrać i udostępnić w mediach społecznościowych. Nie spodziewał się jednak, że to wideo będzie początkiem czegoś niesamowitego! Ciepły gest w czasach emocjonalnego dystansu Wspomniane wideo DeAndre Scarboroughtrenda tak mocno poruszyło użytkowników TikToka, że powstał trend o nazwie „dobranoc”, który rozpoczął coś, co w psychologii określa się jako otwarcie emocjonalne. Dlaczego tak się stało? Odpowiedź jest bardzo ludzka: brakuje nam emocjonalnej bliskości. I choć wiele kobiet rozmawia z przyjaciółkami o uczuciach regularnie, dla facetów takie kontakty są znacznie trudniejsze. Według badania Survey Center on American Life z 2021 roku mniej niż jedna trzecia mężczyzn w USA prowadziła w ostatnim tygodniu szczerą rozmowę o uczuciach z przyjacielem. Wśród pań ten odsetek wynosił niemal 50%. Męskie przyjaźnie wciąż bywają oparte na wspólnym działaniu – graniu w gry, oglądaniu wydarzeń sportowych, czy rozmowach o pracy. Jak wygląda ten trend? Reakcje, które zaskakują Kiedy mężczyzna dzwoni do przyjaciela wieczorem i mówi „dobranoc”, reakcje są niemal zawsze podobne: zdziwienie, niepokój („czy coś się stało?”), śmiech. Ale szybko przychodzi też refleksja i... wdzięczność. Jeden z przyjaciół Michaela Lavrinovicha zapytał: „Czy naprawdę zadzwoniłeś, żeby powiedzieć mi dobranoc? Bo nie pamiętam, kiedy ostatni raz ktoś to zrobił” . Właśnie to pokazuje siłę takich gestów – są rzadkie, więc tym bardziej doceniane. Kobiety jako inicjatorki zmiany Ciekawym zjawiskiem jest to, że w wielu przypadkach do wykonania takiego telefonu zachęcają partnerki. Arianna Loggia z San Diego pokazała swojemu partnerowi Carsonowi Reimerowi kilka filmików z trendem…

GettyImages-638971447-da435c5.jpg
width: 5118
height: 3416

„Chłopak przyjaciółki mnie podrywa. Ja też zaczynam się wkręcać” – psycholożka Magdalena Chorzewska radzi, co robić w takiej sytuacji [Kącik miłosny Glamour]
type: item
date: 2025-05-30T17:59:08.000Z
subject: News
subject: kącik miłosny glamour
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: „Chłopak przyjaciółki mnie podrywa (…) Ja też zaczynam się wkręcać. Co robić? Help” - napisała jedna z was. Zobacz pierwszy odcinek Kącika miłosnego Glamour, w którym ekspertka odpowiada na wiadomości naszych czytelniczek.
encoded: W tym artykule: List do redakcji: „Chłopak przyjaciółki mnie podrywa” Kącik miłosny Glamour Pamiętacie czasy, w których czytelniczki wysyłały listy do redakcji? W Kąciku miłosnym Glamour psycholożki odpowiadają na nadesłane przez was wiadomości, a tym samym pomagają znaleźć rozwiązania waszych problemów dotyczących miłości, relacji i nie tylko. Pierwszy odcinek z Magdaleną Chorzewską w roli ekspertki już dostępny na Glamour.pl (na górze strony) i kanale Glamour Polska na YT. List do redakcji: „Chłopak przyjaciółki mnie podrywa” Chłopak przyjaciółki mnie podrywa... Zaczęło się od lajkowania stories i DM-ów. Teraz piszemy ze sobą non-stop, nawet jak ona jest obok. Wysyłamy sobie zdjęcia (takie spicy również). Oni spotykają się od niedawna, oficjalnie nie mają siebie na wyłączność, ale ona jest totalnie wkręcona w tę relację. Niestety ja też zaczynam się wkręcać. Nie chcę wybierać między przyjaciółką a chłopakiem. Nie chcę niszczyć przyjaźni. Co robić? Help Kącik miłosny Glamour Chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami z ekspertką? Napisz wiadomość na Instagramie (@glamourpoland). Opisz swój problem związany z uczuciami lub relacjami, a my postaramy się odpowiedzieć na nią w jednym z odcinków Kącika miłosnego Glamour. Kącik miłosny Glamour to format o charakterze poradnikowym i nie zastąpi terapii. Jesteśmy w stanie odpowiedzieć tylko na wybrane listy. Dlatego jeśli jesteś w trudniej sytuacji, nie czekaj i poproś o pomoc. Ważne numery telefonów: 800 70 22 22: Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym 116 123: Bezpłatny kryzysowy telefon zaufania dla dorosłych 116 111: Bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży

GettyImages-143256430-0435670.jpg
width: 2121
height: 1414

Jestem redaktorką beauty i mam ADHD, a te perfumy są dla mnie jak „dopaminowy shot”. Dają sensoryczną ulgę i natychmiastową przyjemność
type: item
date: 2025-05-30T17:58:13.000Z
creator: Barbara Daszuta
subject: News
subject: perfumy
subject: psychologia
subject: zapachy
description: Dla osób z ADHD te perfumy są jak „fidget spinner” – dają sensoryczną ulgę i sprawiają natychmiastową przyjemność. Powodują wyrzut dopaminy, poprawiają koncentrację i skupienie. Działają lepiej niż filiżanka mocnego espresso.
encoded: STIM-perfumy często mają intensywny, wyrazisty i musujący skład (np. dużo molekuł, kadzidła, nut ozonowych i gourmand). Są hiperstymulujące, jak dopaminowy booster, przez co na osoby z deficytem dopaminy działają kojąco. Poniżej znajdziesz dwa dobrze znane zapachy i dwie nietypowe propozycje. Jeśli masz ADHD lub po prostu szukasz zapachów, które dają sensoryczny reset – ten artykuł jest dla ciebie! W tym artykule: La Belle Le Parfum – Jean Paul Gaultier Velvet Orchid – Tom Ford Indaco – L'Erbolario Olibanum Gardenia – BOHOBOCO La Belle Le Parfum – Jean Paul Gaultier La Belle Le Parfum, znajdujące się wysoko w rankingach perfumowych, uderzają soczystą, niemal „syropową”, słodyczą nut gruszki i wanilii. Taka kombinacja to klasyczny dopamine hit – mózg natychmiast rejestruje przyjemność i chce więcej. W kompozycji wybrzmiewa także ambra i tonka, które tworzą efekt „miękkiego koca” – zapach przyjemnie osiada na skórze, daje poczucie bezpieczeństwa. Dla osób z ADHD to często wręcz regulujący zapachowy kokon – szczególnie w stresie lub sensorycznym przeciążeniu. Trzyma się skóry godzinami – możesz co chwilę do niego wracać, robić mini sniffy breaki, bez konieczności reaplikacji. View Burdaffi on the source website Velvet Orchid – Tom Ford Tom Ford Velvet Orchid to intensywny, orientalno-kwiatowy zapach, który może być szczególnie atrakcyjny dla osób z ADHD ze względu na swoje bogate i złożone nuty zapachowe. Dla osób, które często poszukują stymulujących bodźców sensorycznych, taka ewolucja zapachu może być fascynująca i angażująca, a jednocześnie kojąca, ponieważ uzupełnia braki dopaminowe. Obecność takich składników jak rum, miód, orchidea, labdanum, mirra i zamsz w równowadze z wanilią, mandarynką, różą, magnolią, narcyzem i bergamotką sprawia, że zapach jest głęboki i wielowymiarowy. Kontrast, na jakim bazuje, daje ogromną satysfakcję. View Burdaffi on the source website Indaco – L'Erbolario L'Erbolario Indaco to woda perfumowana unisex, która swoją kompozycją przenos…

GettyImages-1413838936-8d2657f-e1748627823815.jpg
width: 6334
height: 4160

Układ, który niszczy psychikę. Wiele stałych związków funkcjonuje tak latami
type: item
date: 2025-04-28T13:41:24.000Z
subject: Relacje
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: psychologia
subject: związki
description: To nie jest nowe zjawisko, ale dopiero teraz zyskało konkretną nazwę. O toliamorii w końcu zaczęto mówić wprost, a to bardzo ważne, bo dotyczy wielu par. Jest jednym z najbardziej toksycznych układów, jakie istnieją.
encoded: W tym artykule: Toliamoria – co to? Jakie są przyczyny toliamorii? Gdy zaczęto otwarcie mówić o zaletach poliamorii, to monogamiczne społeczeństwo nie przyjęło tego dobrze. Najczęściej szukamy tej jednej jedynej miłości na całe życie, zatem nie każdy jest gotowy dzielić nią z innymi. To zupełne przeformatowanie zasad i wymaga dużej dozy zaufania i otwartości, ale dla wielu osób jest to idealny sposób na pielęgnowanie relacji. Choć poliamoria i toliamoria brzmią podobnie, to różnica jest radykalna. Te niewerbalne sygnały oznaczają, że on chce cię zostawić. Jeden z nich to wyjątkowo zły omen Język ciała to często lekceważona narzędzie, które pomaga zrozumieć, jakie uczucia i intencje ma wobec nas druga osoba. Niewerbalne sygnały są szczere, bo płyną z naszej nieświadomości, a więc nie możemy nimi manipulować. Jeśli w twoim związku nie dzieje się najlepiej, a twój partner unika szczerej rozmowy, zwróć uwagę na te gesty. Jeden jest wyjątkowo niepokojący. Toliamoria – co to? W poliamorii bardzo ważna jest komunikacja, dzięki której obie osoby ustalają, na co mogą sobie pozwolić i jakie zasady w relacjach równoległych będą obowiązywać. Reguły są jasne, obie strony świadomie wyrażają zgodę na taki układ, zatem nie ma tu czego potępiać. W toliamorii sytuacja jest odwrotna. Skąd ta nazywa? Ukuł ją w swoim podcaście Dan Savage, amerykański pisarz, dziennikarz i działacz społeczności LGBT. To zbitka słów tolerance i poliamoria, czyli tolerancji poliamorii, co w polskim znaczeniu możemy przetłumaczyć, jako ciche przyzwolenie na zdradę. Jedno wielkie udawanie. Jedna osoba udaje, że nie wie o zdradach drugiej, nie rozmawiają o tym i udają, że są w związku monogamicznym. Druga natomiast udaje, że nic takiego nie ma miejsca. To życie w kłamstwie i braku szacunku do siebie nawzajem. Milczenie na temat niewierności drugiej osoby nie sprawia, że temat nie istnieje. Tłumienie emocji prędzej czy później będzie miało swoje przykre konsekwencje. Jeśli pragniemy związku monogamicznego, to …

3-392-fc98324.jpg
width: 1151
height: 850

Wszyscy wpadamy w „pułapki mindfulness”. Czyli o emocjach, które najczęściej „przyprowadzają” nas na terapię
type: item
date: 2025-02-13T09:42:07.000Z
creator: Joanna Winiarska
subject: Glamour Academy
subject: Lifestyle
subject: dzień emocji
subject: glamour academy
subject: Glamour Academy Wrażliwość
subject: psychologia
subject: zdrowie psychiczne
description: Milena Wojnarowska (@przystanekmindfullness) zna je bardzo dobrze. I opowiada, jak się z nimi w gabinecie terapeutycznym pracuje. Oraz o tym, czy wielka wrażliwość to naprawdę zaleta?
encoded: Które emocje najczęściej prowadzą nas prosto go gabinetu terapeuty? Najczęściej są to te, które najsilniej wpływają na codzienne funkcjonowanie, czyli lęk oraz smutek – w szczególności wtedy, gdy ich nasilenie pozwala już na postawienie diagnozy zaburzeń lękowych lub depresji. Obydwie te emocje mogą nam utrudniać wykonywanie obowiązków i wywiązywanie się z zadań, więc częściej motywują ludzi do poszukiwania pomocy psychoterapeutów. Doświadczanie nadmiernego lęku jest trudne z wielu powodów. Tym, co zwykle jest najbardziej zauważalne przez osoby zmagające się z nim, to negatywne, katastroficzne myśli i obrazy oraz ciągłe zamartwianie się tym, co może pójść nie tak. W pakiecie z myślami jest też cała paleta nieprzyjemnych objawów fizjologicznych, takich jak napięcie mięśni, problemy żołądkowe czy bóle głowy. Negatywne myśli mają także wpływ na zachowanie - ludzie borykający się z nimi często unikają sytuacji, które postrzegają jako zagrażające. Smutek i przygnębienie natomiast, częściej wiążą się z negatywnymi myślami na temat swój oraz swojego życia, które także skutecznie prowadzą do unikania podejmowania aktywności. Ludzie doświadczający objawów depresji mogą nie widzieć sensu z tym, aby wstawać rano z łóżka, ich życie może wydawać się im bezcelowe. W konsekwencji, często zaniedbują relacje oraz obowiązki. I nawet jeśli poczucie braku sensu nie jest dominującym objawem, zazwyczaj trudno jest im za cokolwiek się zabrać, ponieważ nic ich nie cieszy, mogą być ciągle zmęczeni, nie mieć energii i motywacji. Co jest pierwsze – sygnał „z ciała” czy „z głowy”? To zależy. Ciało może wpływać na głowę, a głowa na ciało. W przypadku uwarunkowanych reakcji lękowych często pierwsze, co zauważymy, to doznania z ciała. Na przykład, osoba która w przeszłości została ugryziona przez psa, może w pierwszej kolejności zareagować na stojące przed sobą zwierzę napięciem w ciele, a dopiero potem ocenić, na ile stanowi ono zagrożenie. Ważne jest też aby pamiętać, że to, co jest w naszej gł…

GettyImages-2152429412-187c32c.jpg
width: 6375
height: 4250

Ta nowa psychoterapia przypomina, że jesteśmy częścią większej całości. Jej popularność wystrzeliła w kosmos
type: item
date: 2025-01-12T19:20:40.000Z
creator: Joanna Winiarska
subject: Lifestyle
subject: News
subject: psychologia
subject: relaks
subject: wellbeing
subject: wellness
subject: Zdrowie
subject: zdrowie psychiczne
description: Choć w nazwie ma coś z ekologii, nie chodzi w niej o leczenie ziołami czy beztroskie pląsanie boso po trawie. Chodzi o zmianę perspektywy – uświadomienie sobie, że natura, klimat i otaczający nas świat mają i będą miały ogromny wpływ na nasze samopoczucie.
encoded: W tym artykule: Świat płonie, a my mamy czuć się dobrze? Czym jest ekopsychoterapia? Potrzeba wspólnoty, by odnaleźć szczęście Wśród nowoczesnych metod troski o zdrowie psychiczne coraz większe uznanie zyskuje… ekopsychoterapia. O tej koncepcji opowiedział mi Matthew Henson, irlandzki psychoterapeuta egzystencjalny, który był gościem 5. Kongresu Medycyny Integralnej. Od razu znaleźliśmy wspólny język – od dawna wierzę, że natura ma ogromny potencjał uzdrawiający, a my niepotrzebnie go ignorujemy. Matthew podkreśla, że tradycyjna psychoterapia, choć popularna, tworzy pewną bańkę. Spotkania w gabinecie to często izolacja od realnego świata, podczas których skupiamy się wyłącznie na swoich troskach. Celem jest poprawa samopoczucia osoby, która dzieli się swoimi problemami. – To podejście zbyt antropocentryczne i często dostępne tylko dla ludzi zamożniejszych – mówi Henson. – No i co, jeśli „czucie się lepiej” to za mało? Świat płonie, a my mamy czuć się dobrze? Nie jesteśmy wyłącznie sumą myśli i emocji. Jesteśmy również ciałem, somatyką, a nawet holobiomem – tworem naszych komórek i mikrobiomu. Nasze życie to sieć zależności od pogody, klimatu, czy sytuacji społeczno-ekonomicznej. W obliczu chaosu – wojen, inflacji, pożarów lasów i ekstremalnych zjawisk pogodowych – trudno oczekiwać, byśmy czuli się dobrze. Atakuje nas hałas, światło, bezsenność. Czasem nasze problemy wewnętrzne tracą na znaczeniu, bo cierpimy w zgodzie z otaczającym nas światem. Czym jest ekopsychoterapia? Ekopsychoterapia, podobnie jak ekopsychologia (Wild Therapy), stawia sobie za cel obalenie antropocentrycznego spojrzenia na nasze problemy. Chodzi o to, by nie tylko analizować swoje wnętrze, ale także poczuć głębokie połączenie z przyrodą. Terapia oparta na doświadczeniach w naturze, takich jak spacer po lesie, praca w ogrodzie czy obserwacja ptaków, pomaga dostrzec nową perspektywę. – Czasem wystarczy stanąć wśród drzew, by zdać sobie sprawę ze skali naszych problemów (że tak naprawdę nie znaczą…

GettyImages-1386412591-bd4ce96.jpg
width: 5306
height: 3537

Tak wygląda związek z despotą. Osacza, miesza w głowie i ciągle chce za ciebie decydować
type: item
date: 2024-10-16T14:08:05.000Z
creator: Aleksandra Biszczad
subject: News
subject: Relacje
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Choć despota kojarzył się głównie ze sposobem sprawowania władzy, to obecnie ma to przełożenie również na inne sfery. Dosyć łatwo można wmanewrować się w związek z despotą i początkowo nawet tego nie zauważać.
encoded: W tym artykule: Despoci nie tylko w polityce Jak wygląda związek z despotą? Jak wyjść z relacji z despotą? Despoci nie tylko w polityce Termin „despota” można znaleźć nawet w źródłach ze starożytnej Grecji. Despoci sprawowali władzę skutecznie i bezlitośnie i nigdy nie było się bez ofiar. Co znamienne, despoci pomimo swoich niebezpiecznych autorytarnych zapędów potrafią porwać za sobą tłumy. Charyzmą, stanowczością, obietnicami, twardą ręką, ale i urokiem osobistym. Kariera despoty w dużej mierze opierała się na wykorzystywaniu syndromu gotującej się żaby, co oznacza stopniowe wyniszczanie ofiar, które nawet nie zauważają, kiedy są już stracone. To wszystko ma przełożenie również na relacje osobiste. Despoci robili karierę polityczną, ale wiele z nas wchodzi nieświadomie w związek z despotą. To droga przez mękę, gdyż wyniszcza samoocenę, a przy okazji uzależnia od oprawcy. Co zrobić, żeby facet stracił dla ciebie głowę? Dzięki tym 5 wskazówkom sprawisz, że oszaleje na twoim punkcie W twojej głowie pewnie nie raz pojawiło się pytanie: „Jak rozkochać w sobie faceta?”. Odpowiedź nie jest wcale taka trudna. A właściwie, to jest ich kilka. Przedstawiamy 5 sposobów na to, aby facet oszalał na twoim punkcie. Jak wygląda związek z despotą? Związkowy despota ma w sobie na ogół cechy narcyza, choć bywa dużo mniej subtelny w stosowanej przemocy psychicznej. Początkowo despota może przede wszystkim ujmować swoją pewnością siebie. Nie ma co się oszukiwać, takie osoby potrafią robić ogromnie przyciągać swoim magnetyzmem. Despota wygłasza stanowcze opinie i nie wstydzi się mówić wprost. Wiele osób może wziąć to za ogromną szczerość i bezpośredniość. Jawi się jako osoba, która bierze, co chce, dlatego potrafi być wspaniałym uwodzicielem. Początkowo sprawia niespodzianki, kusi słowami, komplementami i prezentami. Wie, jak zabiegać i podbić serce. Mechanizm jest bardzo podobny to działań narcyza, choć wydaje się, że despota działa mniej zniuansowanie. Gdy już zdobędzie swój cel, to z…

source-RVD304a0479b-2-a7e08e1.jpg
width: 3000
height: 2000

Tak uśmiecha się facet, gdy jest tobą zauroczony. Ukryte znaczenie chwyta za serce
type: item
date: 2024-07-29T13:01:22.000Z
subject: Relacje
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: psychologia
subject: związki
description: Z uśmiechu można wyczytać naprawdę wiele. Każdy ma swoje znaczenie, szczególnie gdy w grę wchodzą relacje romantyczne. Oto kilka rodzajów uśmiechów, które mają różne znaczenie u faceta.
encoded: W tym artykule: Pełen uśmiech z widocznymi zębami Ten szczególny błysk w oku Subtelny, ciepły uśmiech, promieniujący od wewnątrz Uśmiech to naturalna codzienna reakcja na różne sytuacje. Uśmiechamy się, gdy coś nas rozbawi, wzruszy, zainteresuje i w wielu innych sytuacjach. Uśmiech pełni bardzo ważną funkcję w relacjach romantycznych, ponieważ można po nim wiele wywnioskować. Warto zwrócić na niego uwagę, ponieważ będzie istotnym kierunkowskazem, dokąd zmierza wasza relacja, albo w jakiej jest aktualnie kondycji. Jak uśmiecha się zakochany facet? I kiedy można go zinterpretować, jako coś poważniejszego? Pełen uśmiech z widocznymi zębami Szeroki uśmiech jest niezwykle istotnym elementem ludzkiej komunikacji, ponieważ jest spontaniczny i wyraża czystą, niezmąconą radość. Kiedy widzimy szeroki uśmiech na czyjejś twarzy, od razu czujemy się lepiej w jego towarzystwie, co często skłania nas do odwzajemnienia uśmiechu. Uśmiechanie się w taki sposób to wyraz czystej przyjemności płynącej z przebywania razem z drugim człowiekiem. Taki szczery, szeroki uśmiech jest trudny do udawania. Jego autentyczność jest niezwykle cenna i pozytywnie wpływa na rozwój relacji. Świadczy o tym, że czujemy się komfortowo, bezpiecznie i naturalnie w obecności drugiej osoby. Kiedy widzimy prawdziwy uśmiech, odczuwamy, że relacja ma solidne fundamenty i dobrą perspektywę na przyszłość. To dlatego szeroki uśmiech jest tak ważny – jest symbolem szczerości, otwartości i prawdziwego zadowolenia z przebywania razem. Ten szczególny błysk w oku Uśmiech z błyskiem w oku często pojawia się na etapie zakochania, będąc wyrazem głębszego poziomu zaangażowania emocjonalnego. To znak, że zbliżamy się do kogoś na bardziej intymnym poziomie, czując się w jego obecności wyjątkowo dobrze. Gdy tylko widzimy tę osobę, nasze oczy zaczynają błyszczeć, a uśmiech pojawia się niemal od razu, będąc naturalną reakcją na jej widok. Nawet jeśli jeszcze nie jesteśmy świadomi swoich uczuć, nasze ciało już wysyła sygnały za po…

GA-2025-01-13T132101.182-9c38c14.jpg
width: 1920
height: 1426

Fruity boy to obiekt westchnień milionów współczesnych kobiet. Co ma w sobie facet w typie Harry'ego Stylesa?
type: item
date: 2024-07-27T17:42:45.000Z
creator: Aleksandra Biszczad
subject: Glamour Academy
subject: News
subject: Relacje
subject: glamour academy
subject: Glamour Academy Nowa męskość
subject: Lifestyle
subject: mężczyźni
subject: psychologia
subject: relacje
subject: Społeczeństwo
subject: związki gwiazd
description: Po granola boy'u w mediach społecznościowych furorę robi kolejny typ faceta: fruity boy. Nazwa ta była już znana, jednak obecnie ma inne znaczenie. To zupełnie nowy wzorzec męskości, który wprost urzeka i przełamuje wszystkie toksyczne stereotypy. Czym charakteryzuje się owocowy chłopak?
encoded: W tym artykule: Kim jest fruity boy? Łamie standardy kobiecości i męskości Nie tak dawno zachwycałyśmy się granola boy i golden retriwer boy, ale w kontraście przy okazji zaistniał doberman boy. Każdy z tych typów mężczyzn to bardzo dobra informacja dla kobiet. To co, powszechnie było uznawane za męskość, odchodzi do lamusa. Dzięki temu mężczyźni mogą w końcu okazać emocje i nie tracić na tym w oczach społeczeństwa. Kobiety za to przestają być formatowane do szukania kogoś mniej lub bardziej maczo. Budujemy związki na nowych, niezwykle wyzwalających emocjonalnie zasadach. Bycie sobą jeszcze nigdy nie było tak ważne i cenne, co oczywiście wciąż nie chroni przed potencjalnie złamanym sercem. Przykładem nowego wzorca męskości jest fruity boy, który dopiero co został nazwany, ale jak się okazuje, lgniemy do takich mężczyzn od dłuższego czasu. Granola boy – typ chłopaka, o którym marzy każda z nas. Dlaczego szalejemy na punkcie mężczyzn z granola boy energy? Granola boy to najbardziej pożądany typ mężczyzny wśród kobiet. Łatwo stracić dla nich głowę, jeszcze łatwiej zakochać się na amen. Co sprawia, że facetom z granola boy energy tak trudno się oprzeć? Kim jest fruity boy? Fruity boy to charakter, ale i styl bycia. Łatwo go rozpoznasz, ponieważ ma w sobie pewien vibe z lat 90., nawet 80., choć interpretuje go zupełnie po swojemu. Znakiem rozpoznawczym są wąsy i zarost, choć oczywiście nie tyczy się to każdego. Niektórzy mogą pomyśleć, że nie są zbyt twarzowe, ale fruity boy nie kieruje się tym, co wcześniej było uznawane za atrakcyjne. Jego styl to w sumie brak stylu, pełen luz i zabawa tym, co kobiece i damskie w klasycznym ujęciu. Kolorowe wzorzyste koszule, które jeszcze parę lat temu uchodziły za kicz, krótkie spodenki, długie frotowe skarpetki, płócienna pakowna torba i upodobanie do przeróżnych, w tym pastelowych, kolorów. Lubi biżuterię i niebanalne buty, a i nie stroni od malowania paznokci. Niegdyś określenie fruity boy było używane w stosunku do osób homoseksu…

3-86-f518683.jpg
width: 3264
height: 2453

Niezwykle rzadka cecha, która sprawia, że ludzie są najszczęśliwsi w związkach. Gwarantuje spełnienie
type: item
date: 2024-07-23T13:21:25.000Z
creator: Aleksandra Biszczad
subject: News
subject: Relacje
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: Społeczeństwo
subject: Zdrowie
subject: związki
description: Związek na całe życie jest marzeniem wielu osób, jednak mimo tego statystyki rozwodów wciąż rosną. I nie to do końca jest zła informacja. Rozwodzimy się, bo nie chcemy tkwić w toksycznych relacjach, ale z drugiej strony może mamy nieco złudne wyobrażenie o miłości. Zatem jak zbudować szczęśliwy związek? Warto zacząć o wiele wcześniej, zanim kogoś poznamy.
encoded: W tym artykule: Mit, który odbiera nam sprawczość Jak zbudować szczęśliwy związek? Zacznij od siebie Komedie romantyczne zazwyczaj kończą się na happy endzie. Wierzymy, że dalej bohaterów czeka po prostu szczęście, ponieważ pokochali się i obiecali coś sobie, często na ślubnym kobiercu. Bohaterki takich filmów wcześniej na ogół czują się w jakiś sposób niepełne, dlatego odnalezienie tego jednego jedynego jest niejako gwarancją spełnienia i pożegnania z samotnością i pustką. To duże oczekiwania i przerzucanie odpowiedzialności za swój dobrostan, a także droga do zrujnowania dobrze zapowiadającej się relacji. Jak zbudować szczęśliwy związek? Praca powinna zacząć się dużo wcześniej, już na etapie bycia singielką/singlem. Szczodry związek to najlepsze, co może nas spotkać (I nie chodzi o pieniądze!). Odpowiedz na te 4 pytania, a dowiesz się czy twój taki jest W Polsce hojność czy szczodrość kojarzą się na ogół z pieniędzmi, jednak podarunkiem mogą być też rzeczy zupełnie niematerialne. „The New York Times” opublikował quiz składający się z czterech pytań, które naukowcy z University of Virginia's National Marriage Project wykorzystali do zmierzenia szczodrości w związku. Im wyższy poziom, tym silniejszy i szczęśliwszy związek. Ale co to tak naprawdę znaczy? Mit, który odbiera nam sprawczość Określenie druga połówka jest bardziej znaczące, niż by się wydawało. Mamy z nim do czynienia często i to od najmłodszych lat. Zaszczepia w nas przekonanie, że nie jesteśmy pełni, dopóki nie spotkamy kogoś odpowiedniego. Myślimy, że jesteśmy niekompletni, czyli w stanie zawieszenia, oczekiwania, uczuciowym czyśćcu aż do momentu, gdy ktoś sprawi, że staniemy się całością. To bardzo szkodliwy mit, który wręcz odbiera nam sprawczość, bo czy zawsze spotkanie miłości jest zależne od naszych chęci i starań? To głębokie przekonanie, że brakuje nam drugiej osób do szczęścia, niesie za sobą duże oczekiwania wobec niej. Ten jeden jedyny ma za zadanie zapewnić nam happy end z kontynuacją na cał…

fot-getty-images-gotham-b9c4028.png
width: 1920
height: 1080

Szczodry związek to najlepsze, co może nas spotkać (I nie chodzi o pieniądze!). Odpowiedz na te 4 pytania, a dowiesz się czy twój taki jest
type: item
date: 2024-07-23T10:52:26.000Z
creator: Aleksandra Biszczad
subject: News
subject: Relacje
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: zdrowie psychiczne
subject: związki
description: W Polsce hojność czy szczodrość kojarzą się na ogół z pieniędzmi, jednak podarunkiem mogą być też rzeczy zupełnie niematerialne. „The New York Times” opublikował quiz składający się z czterech pytań, które naukowcy z University of Virginia's National Marriage Project wykorzystali do zmierzenia szczodrości w związku. Im wyższy poziom, tym silniejszy i szczęśliwszy związek. Ale co to tak naprawdę znaczy?
encoded: W tym artykule: Szczodry związek – meandry braku obiektywizmu Jak często wyrażasz uczucia swojemu partnerowi? Jak często wyrażasz szacunek lub podziw swojemu partnerowi? Jak często okazujesz drobne czułe gesty dla swojego partnera? Jak często wybaczasz swojemu partnerowi jego błędy? Niedawne badanie przeprowadzone przez „The Ascent” pokazuje, że ludzie o wysokiej hojności są o 23% bardziej zadowoleni ze swojego życia, w tym ze swoich związków, pracy, majątku i nie tylko. Naukowcy zaczęli zatem zastanawiać się, jak dokładnie działa hojność w relacjach miłosnych. „Generous relationship” nie tak łatwo przetłumaczyć na polski, ale można powiedzieć, że chodzi o rodzaj wielowymiarowej szczodrości/hojności emocjonalnej w związku, ale zdecydowanie szczodry związek nie sprowadza się do kupowania prezentów. Wszystko wskazuje na to, że emocjonalna hojność czy szczodrość to przepis na szczęśliwy związek. „The New York Times” opublikował quiz opracowany przez naukowców z University of Virginia's National Marriage Project, składający się z czterech pytań do samodzielnego określenia poziomu szczodrości. Chcesz prawdziwie, głęboko się zakochać? Lowkey movement to trend randkowy, który pozwoli ci w pełni otworzyć się na miłość Lowkey movement to nowy trend związkowy, który promuje autentyczność, intymność i prywatność w relacjach romantycznych. Jeśli chcesz naprawdę się zakochać, musisz po niego sięgnąć. Szczodry związek – meandry braku obiektywizmu Wiele osób ma problem z oceną tej cechy osobowości i przejawia tendencję do przeceniania swojej szczodrości, z kolei inni są nadmiernymi "dawcami", pozwalającymi swojej drugiej połówce na wykorzystywanie. Nie jest łatwo obiektywnie określić, jak zachowujemy się w danej relacji, ale poniższe pytania mogą rozwiać wiele wątpliwości. Dzięki odpowiedziom dowiesz się, czy twój związek jest szczodry, ale ponadto, czy twoja szczodrość nie jest zbyt duża, lub tylko wydaje ci się, że nią obdarzasz. Odpowiadaj w pięciostopniowej skali: nigdy, rzadk…

kadr-z-serialu-the-office-d2b9913.png
width: 1920
height: 1080

4 pozornie miłe zdania, które w rzeczywistości są osądzające. Jeśli twój partner je stosuje, to może być toksykiem
type: item
date: 2024-07-20T20:17:12.000Z
subject: News
subject: Relacje
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: psychologia
subject: Społeczeństwo
description: Pozornie nie macie większych problemów. Nie kłócicie się, nie krytykujecie, wspieracie, ale czujesz bliżej nieokreślony dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu. Być może wynika to z komentarzy partnera, których intencje trudno rozpoznać.
encoded: W tym artykule: Zmieni ci się/przejdzie ci Jeśli tobie się podoba to mi też Nie obraź się, ale... Przesadzasz O toksykach wiemy coraz więcej, ale niestety wielu z nich doskonale się maskuje, dlatego czasami trudno stwierdzić czy mamy z nim rzeczywiście do czynienia, czy może jednak nadinterpretowujemy sytuację. Związek to relacja, w której następują różne etapy, rządzące się swoimi prawami. Pierwsza faza na ogół jest słodka i nader optymistyczna, dlatego łatwo o niedostrzeżenie tak zwanych red flagów. Na dalszym etapie znajomości może spotkać nas zimny prysznic, w którym poznajemy partnera takim, jakim jest. Czasami przemoc psychiczna jest tak zawoalowana, że nawet nie wiemy, że jej doświadczamy. Podobnie działają toksycy, którzy formułują komunikat o ukrytym znaczeniu, choć pozornie miły. Oto kilka najczęstszych tego typu zdań. 3 sposoby na stworzenie szczęśliwej relacji z kimś, kto jest niepewny siebie. To może się udać! Wiele osób ma problemy z pewnością siebie, a mają one różne podłoże. Bardzo często wpływa to negatywnie na związek, a nawet doprowadza do rozstania. Czy da się stworzyć udaną relację z osobą z niskim poczuciem wartości? Jest to możliwe, ale pod pewnym warunkiem. Zmieni ci się/przejdzie ci Nawet, jeśli nie umiesz dokładnie wytłumaczyć, co się stało, to czujesz, że komentarz partnera ma drugie dno. To pewien podskórny dyskomfort, który co jakiś czas powraca, a ty dosłownie gaśniesz w związku. Wiele osób może pomyśleć, że to przesadne czepialstwo, ale słowa „zmieni ci się/przejdzie ci” mają naprawdę mocny wydźwięk, o ile się nad tym zastanowimy. W ten sposób komunikuje się brak wiary w czyjeś zainteresowania lub podważa się opinie, decyzje czy poglądy. Takie zdanie nic nie wnosi, oprócz negatywnego ładunku. Osoba, która to mówi, tak naprawdę przekazuje: „To twoje zainteresowanie nie potrwa długo, ponieważ jest nieważne, a ty znowu zmienisz zdanie”. W związku takie słowa są niewspierające i oddalają od siebie. Nie wszystko musimy rozumieć i oceniać sw…

kadr-z-filmy-droga-do-szczescia-0fc3a0a.png
width: 1920
height: 1080

3 sposoby na stworzenie szczęśliwej relacji z kimś, kto jest niepewny siebie. To może się udać!
type: item
date: 2024-07-19T20:30:32.000Z
subject: News
subject: Relacje
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Wiele osób ma problemy z pewnością siebie, a mają one różne podłoże. Bardzo często wpływa to negatywnie na związek, a nawet doprowadza do rozstania. Czy da się stworzyć udaną relację z osobą z niskim poczuciem wartości? Jest to możliwe, ale pod pewnym warunkiem.
encoded: W tym artykule: Przyczyny braku pewności siebie Nauka komunikowania i słuchania Metoda 5-5-5 uzdrowi kłótnie Słowo pisane Coraz więcej mówi się o toksycznych osobach w związku. Dzięki temu wiemy, jakie zachowania powinny nas zaalarmować i czego zdecydowanie nie można tolerować. Czasami jednak łatkę toksyka można przykleić osobie, która co prawda ma pewne problemy, ale ma też potencjał i chęć do pracy nad nimi. Taką sytuacją jest relacja z osobą niepewną siebie. Związek taki potrafi być naprawdę męczący i niezdrowy, ale jeśli chcemy walczyć, to są pewne proste sposoby na poprawę sytuacji. 5 zachowań faceta, przez które czujesz się niedostrzegana w związku. Terapeuci ostrzegają: nie można się na to godzić Samotność w związku to jeden z najbardziej destrukcyjnych stanów. Niby z kimś jesteśmy, ale w praktyce więź nie istnieje. Czasami trudno określić, czy właśnie to odczuwamy, jeśli inne płaszczyzny w miarę funkcjonują. Terapeuci wyszczególnili 5 aspektów, przez które kobieta może czuć się niedostrzegana w związku. Przyczyny braku pewności siebie Brak pewności siebie może mieć różne podłoże. Czasami wynika ze złych doświadczeń np. zdrady, dlatego też osoba tym dotknięta może czuć się niewystarczająca czy też nieatrakcyjna. Geneza problemu może też sięgać znacznie dalej, do dzieciństwa. Jeśli dziecko nie otrzyma bezwarunkowej miłości, a jedynie chłód, krytykę, chwalenie wyłącznie za wyniki, to może zakodować, że nie zasługuje na bezinteresowną miłość. Nazywa się to lękowym stylem przywiązania. Z tym pierwszym wzorcem przekazanym przez rodziców wkracza się w dorosłość i przenosi go na relacje miłosne. Początkowo objawy mogą nie być tak bardzo widoczne. Jednak z czasem, gdy pewne różowe okulary opadną, wybrzmiewają z pełną mocą. Zazdrość, chęć kontroli, manipulacja, branie na litość, impulsywność, poświęcanie się, brak zdrowej komunikacji, zatajanie swoich potrzeb. To tylko kilka z możliwych problemów, które mogą pojawić się w związku z osobą o niskim poczuciu wartości. Ja…

kadr-z-serialu-normalni-ludzie-hbo-70376f4.png
width: 1920
height: 1080

Zespół Quasimodo rujnuje im życie. Szczególnie często dotyczy kobiet, które śledzą media społecznościowe
type: item
date: 2024-07-15T14:15:05.000Z
subject: Lifestyle
subject: News
subject: psychologia
subject: Społeczeństwo
subject: zdrowie psychiczne
description: Choć zaburzenie to zauważono dekady temu, to dopiero teraz dotyczy ono coraz więcej osób. Zespół Quasimodo rujnuje radość z życia i popycha do niebezpiecznych zachowań. W dobie mediów społecznościowych szczególnie często dopada on kobiety.
encoded: W tym artykule: Zespół Quasimodo – czym jest? Zespół Quasimodo a social media Obsesja piękna to nic nowego. Dotyczyła ona już wieki temu zarówno władczyń, jak i zwykłych kobiet. Od płci pięknej wymagano właśnie piękna, które było wręcz walutą i przepustką do lepszego życia, zatem nic dziwnego, że kobiety tak bardzo bały się jego utraty. Współcześnie obsesja piękna wygląda już inaczej, gdyż mamy do dyspozycji szereg metod, opóźniających starzenie i tych upiększających. Mimo tego wiele osób cierpi na zespół Quasimodo. Gwiazda „Bridgertonów” opowiedziała o problemie FOBI. Przez to trudno cieszyć się z wakacyjnych spotkań Wakacje to czas spotkań na świeżym powietrzu. Dla wielu osób są one bardzo przyjemne, dlatego chętnie wykorzystują każdą okazję do wyjścia. Jednak dla pewnej grupy są one wyzwaniem, często niezrozumiałym dla innych. Tak właśnie przejawia się FOBI. Zespół Quasimodo – czym jest? Zespół Quasimodo, znany również jako dysmorfofobia lub zaburzenie dysmorficzne ciała to psychiczne zaburzenie, w którym osoba ma negatywne i zniekształcone przekonanie o defektach swojego wyglądu. Te wady mogą być wyimaginowane lub, jeśli istnieją, są zazwyczaj drobne i nieproporcjonalnie wyolbrzymiane przez cierpiącego. Osoby z zespołem Quasimodo patrząc w lustro, nie dostrzegają prawdy, ponieważ wewnętrzny krytyk podpowiada im, że są brzydkie i gorsze od innych. Często przeżywają ogromny stres związany ze swoim wyglądem, co może prowadzić do unikania społecznych sytuacji i obsesyjnego sprawdzania swojego wyglądu w lustrze. Nazwa pochodzi oczywiście od sympatycznego bohatera bajkowego. Jakie są najbardziej charakterystyczne zachowania dla zespołu Quasimoda? dostrzeganie u siebie wad fizycznych, których nie ma, wyolbrzymianie minimalnych mankamentów, spędzanie dużej ilości czasu przed lustrem, analizując swój wygląd, część osób może zachowywać się odwrotnie i obsesyjnie unikać luster, lęk przed oceną może prowadzić do unikania ludzi, sięganie po kolejne zabiegi z zakresu medycyny…

na-czym-polega-zespol-quasimodo-575e642.png
width: 1920
height: 1080