Szczere wyznanie Joanny Koroniewskiej w najnowszym odcinku SPAringu. „Przez wiele lat czułam się źle sama ze sobą”
„Kompleksy determinowały moje życie. Wiem, jak trudno z nimi żyć, dlatego chcę pomóc innym kobietom” – wyznaje Joanna Koroniewska, aktorka i influencerka. W najnowszym odcinku SPAringu opowiada swoją historię, która może być inspiracją dla każdego.
Joanna Koroniewska – długa droga do samoakceptacji „Przez wiele lat czułam się źle sama ze sobą. Dziś mam 47 i czuję się świetnie. Chciałabym tym uczuciem dzielić się z innymi” – wyznała Joanna Koroniewska w rozmowie z Katarzyną Dąbrowską. W najnowszym odcinku SPAringu aktorka opowiedziała o doświadczeniu hejtu, „złotych radach”, jakie dostawała à propos swojego wyglądu i o drodze, jaką przeszła, by mieć siłę być sobą. Glamour SPAring – rozmowy Katarzyny Dąbrowskiej Joanna Koroniewska w kolejnej odsłonie SPAringu, czyli cyklu dziewczyńskich rozmów Redaktorki Naczelnej Glamour z gwiazdami. Gościnie zapraszane są do spa, by tam, w bezpiecznej i intymnej przestrzeni mówić o sprawach ważnych, trudnych, a czasami bolesnych – o ciele, samoakceptacji, społecznych wyzwaniach stojących przed kobietami. Wszystkie odcinki możecie obejrzeć na kanale Glamour Polska na YouTube i na stronie glamour.pl.
Selena Gomez znowu zachwyca. Gwiazda pokazała się w naturalnym wydaniu i po raz kolejny dała do myślenia
Selena Gomez znów nas zachwyciła. Tym razem opublikowała przepiękne zdjęcia bez makijażu. I właśnie w takim wydaniu kochamy ją najbardziej. To zdecydowanie królowa self-love i ciałopozytywności.
W tym artykule: Selena Gomez swoimi naturalnymi zdjęciami pokazuje, że naturalność jest w modzie Fanki i fani reagują na naturalne zdjęcia Seleny Gomez To nie pierwszy raz, gdy Selena Gomez pokazuje w mediach społecznościowych prawdziwą siebie W dzisiejszych czasach pokazanie się bez filtrów i bez photoshopa jest rzadkością. Wiele gwiazd decyduje się na poprawianie lub obrabianie swoich zdjęć. Dla niektórych trudnością jest pokazanie się bez makijażu – w naturalnym wydaniu. Jednak nie dla Seleny Gomez. Wokalistka regularnie publikuje zdjęcia, na których nie ma make-upu lub jest on bardzo delikatny. Dodatkowo pokazuje również swoje ciało, takie, jakim jest. Fanki i fani gwiazdy doceniają jej transparentność i autentyczność. Dzięki takim osobom, innym może być raźniej. W końcu nikt nie jest idealny. Tym razem 31-latka opublikowała post, w którym pokazała się w naturalnym wydaniu i… oczywiście znowu zachwyciła. Zobaczcie, jak wygląda. Selena Gomez pokazała się w całkowicie naturalnym wydaniu. Internauci są zachwyceni: „Nie martwmy się pryszczami” Selena Gomez w wersji saute. Gwiazda pokazała, jak wygląda bez filtrów i grama makijażu. Zaprezentowała także swoją naturalną fryzurę. „Piękna” – komentują zachwyceni internauci. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/selena-gomez-pokazala-sie-w-calkowicie-naturalnym-wydaniu-internauci-sa-zachwyceni-nie-martwmy-sie-pryszczami-fac3d97.jpg" width="948" height="632" alt="Selena Gomez pokazała się w całkowicie naturalnym wydaniu. Internauci są zachwyceni: „Nie martwmy się pryszczami”" title="Selena Gomez pokazała się w całkowicie naturalnym wydaniu. Internauci są zachwyceni: „Nie martwmy się pryszczami”" /> Selena Gomez swoimi naturalnymi zdjęciami pokazuje, że naturalność jest w modzie Artystka podzieliła się ze swoimi fanami trzema zdjęciami, na których pozuje w bardzo delikatnym, niemal niewidocznym make-up no make-up. Za nią widzimy drewniany domek i drzewa. Być może Selena zrobiła sobie urlop i wyjechała gdzieś z dala od miasta, bliżej natury. Na zdjęciach aż bije od niej spokój i naturalność. Piosenkarka wręcz promienieje. Wygląda na to, że to właśnie w takim otoczeniu czuje się najlepiej. Publikowanie takich zdjęć przez Selenę jest niezwykle ważne. W szczególności dla młodych dziewczynek. Gwiazda pokazuje, że nie trzeba zakrywać swojego naturalnego piękna. Wręcz przeciwnie – należy je w sobie odnaleźć i celebrować je. Taki przekaz jest w dzisiejszych czasach niezwykle ważny i mało kto o nim pamięta. Selena, you are the best. Selena Gomez po raz kolejny odpowiada na komentarze na temat swojej wagi. Artystka pokazuje, jak rozprawić się z hejtem Selena Gomez nie pozwala, by negatywne komentarze w sieci wpłynęły na jej samopoczucie i postrzeganie siebie. Aktorka głośno mówi: „Nie jestem modelką i nigdy nią nie będę”. Fanki i fani reagują na naturalne zdjęcia Seleny Gomez Obserwujący piosenkarki uwielbiają, gdy ich idolka wrzuca zdjęcia bez makijażu lub w kostiumie kąpielowym i pokazuje, że kocha swoje ciało. I teraz nie było inaczej. Pod postem Seleny posypały się pozytywne komentarze. Wśród zachwyconych fanów znalazł się również Benny Blanco, który skomentował zdjęcia swojej ukochanej trzema emotikonami z oczami w kształcie serc. Wystarczyło to, żeby zdobył ponad 19 tysięcy polubień. Najpiękniejsza twarz ever. Naturalna piękność. Przepiękna. Bardzo cię kocham – brzmią komentarze pod postem. My uważamy podobnie. Selena zachwyca w każdym wydaniu. A szczególnie w tym naturalnym. To nie pierwszy raz, gdy Selena Gomez pokazuje w mediach społecznościowych prawdziwą siebie Gomez znana jest z tego, że otwarcie mówi o swoich problemach psychicznych. Podejmuje też tematy samoakceptacji i body-positivity. Nie boi się pokazać zdjęć w kostiumie kąpielowym, bez makijażu, z niedoskonałościami. Ostatnio pisałyśmy o tym, że wokalistka opublikowała dwa zdjęcia w kostiumie kąpielowym – jedno sprzed kilku lat, na którym była chudsza i drugie z niedawna. Gwiazda otwarcie przyznała, że przytyła i już nigdy nie będzie wyglądać, jak kiedyś. Dodała jednak, że dobrze jej z tym i jest dumna z tego, kim jest. Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało”: „Jestem dumna z tego, kim jestem” Selena Gomez opublikowała na Instagram Stories zdjęcia obrazujące, jak zmieniło się jej ciało na przestrzeni lat. Takiej lekcji samoakceptacji potrzebowałyśmy i potrzebowaliśmy wszyscy. Uwielbiamy Selenę i uważamy, że jest jedną z bardziej inspirujących osób w show-biznesie. You rock, girl!
Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało”: „Jestem dumna z tego, kim jestem”
Selena Gomez opublikowała na Instagram Stories zdjęcia obrazujące, jak zmieniło się jej ciało na przestrzeni lat. Takiej lekcji samoakceptacji potrzebowałyśmy i potrzebowaliśmy wszyscy.
W tym artykule: Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało” „Nowy” wygląd Seleny Gomez – krytyczne komentarze internautów i internautek i reakcja artystki Selena Gomez w poniedziałkowy wieczór udostępniła na swoim Instagram Stories zdjęcia obrazujące, jak zmieniło się jej ciało na przestrzeni lat. Podpis fotografii to ważna lekcja dla każdej i każdego z nas. Selena Gomez daje lekcję samoakceptacji, pokazując swoje „nieidealne ciało” Selena Gomez w przypływie szczerości podzieliła się swoją refleksją na temat tego, jak czuje się z tym, że jej wygląd na przestrzeni lat widocznie się zmienił. Artystka opublikowała dwa zdjęcia, na których ma na sobie kostium kąpielowy – jedno sprzed kilku lat, natomiast drugie aktualne. Pod pierwszym napisała: Dzisiaj uświadomiłam sobie, że już nigdy nie będę tak wyglądać…, pod drugim: Nie jestem idealna, ale jestem dumna z tego, kim jestem… Czasami zapominam, że dobrze jest być sobą. Artystka odpowiedziała w ten sposób na liczne negatywne komentarze na temat tego, jak bardzo, zdaniem internautów i internautek, „się zapuściła”. „Nowy” wygląd Seleny Gomez – krytyczne komentarze internautów i internautek i reakcja artystki Od pewnego czasu Selena Gomez „walczy” z osobami krytykującymi jej wygląd. Po raz pierwszy z hejterami zmierzyła się podczas instagramowego live'a, który zrobiła tuż po ceremonii Złotych Globów 2023. Odniosła się wówczas do komentarzy na temat jej wagi i tego, że suknia podkreśliła jej „niedoskonałości”. Gwiazda udowodniła, że ma do siebie ogromny dystans, a słowa hejterów nie sprawią, że nagle zacznie się odchudzać. Podkreśliła również, że zamierza walczyć o bardziej przyjazny świat – pozbawiony ocen i hejtu i będzie robić to m.in. dla swojej młodszej siostry. Jestem teraz trochę duża, bo świetnie bawiłam się na wakacjach. Racja? – zwróciła się do 9-letniej siostry, która natychmiast przyznała jej rację. W lutym 2023 roku Selena potwierdziła, że zmaga się z chorobą, która wpływa na to, jak wygląda. Wyjaśniła, że za jej aktualną wagę odpowiadają silne leki, które przyjmuje ze względu na toczeń rumieniowaty układowy: Gdy biorę leki, zazwyczaj przybieram sporo na wadzę, ponieważ zatrzymuje mi się woda w organizmie. Gdy na chwilę odstawiam tabletki, zazwyczaj zrzucam kilogramy bardzo szybko. Chciałabym powiedzieć, że rozumiem każdą osobę, która czuje wstyd z powodu tego, z czym się zmaga i jest oceniana, choć nikt nie zna prawdziwej historii. Chcę, żebyście wiedzieli, że jesteście cudowni i piękni. Mam dni, kiedy czuję się okropnie, ale wolę skupić się na swoim zdrowiu. Moje leki są dla mnie ważne i wierzę, że bardzo mi pomagają. Nie jestem modelką i nigdy nią nie będę – przyznała podczas tiktokowego live'a. Metamorfoza Seleny Gomez i jej reakcja na to, jak postrzegają ją internauci i internautki to doskonała lekcja samoakceptacji. Pamiętajcie – nikt nie ma prawa komentować waszego wyglądu i w ten sposób wpędzać was w kompleksy. Selena Gomez pokazała się w różowym bikini i naturalnym wydaniu. Gwiazda promienieje Selena Gomez podzieliła się z fankami i fanami zdjęciami z wakacji. Możemy zobaczyć na nich wokalistkę w naturalnym wydaniu. Ma na sobie różowy kostium kąpielowy, który idealnie wpisuje się w trend barbiecore. Zobaczcie.
Izabela Kuna: „Nie godzę się na starzenie, ale czuję się bardzo dobrze” [WYWIAD]
Przy okazji premiery serialu „Morderczynie” Izabela Kuna opowiedziała jakie emocje towarzyszyły jej przy budowaniu postaci , która jest ofiarą przemocy domowej, oraz o zawodowych doświadczeniach i upływającym czasie (nie tylko) w kontekście nowych, wspaniałych ról.
W tym artykule: Izabela Kuna o serialu „Morderczynie” i przemocy domowej Izabela Kuna o doświadczeniach zawodowych Izabela Kuna o starzeniu się i upływającym czasie 27 października 2023 światło dzienne ujrzał serial kryminalny „Morderczynie” inspirowany bestsellerową książką Katarzyny Bondy o podobnym tytule. Jedną z głównych ról zagrała w nim Izabela Kuna, czyli jedna z najlepszych, a zarazem jedna z najbardziej zapracowanych aktorek w Polsce. Z tej okazji gwiazda udzieliła wywiadu dla Glamour.pl, w którym opowiedziała o kreowaniu postaci Ireny Keller, o zawodowych doświadczeniach, a także o relacji z upływającym czasem. Izabela Kuna o serialu „Morderczynie” i przemocy domowej Asia Twaróg: W przypadku „Morderczyń” mamy do czynienia z serialem kryminalnym inspirowanym bestsellerową książką jednej z najpoczytniejszych autorek w kraju. To w zasadzie gotowy przepis na sukces, bo Polki i Polacy uwielbiają takie produkcje. Jestem ciekawa, co Panią zainteresowało w tym projekcie? Dlaczego przyjęła Pani tę rolę? Izabela Kuna: Dostałam tę propozycję od Kristoffera Rusa, z którym już wcześniej pracowałam. To dla mnie dobra rekomendacja. Jeśli wspominam dobrze jakąś współpracę, chętnie ją kontynuuję. Przyjęłam tę rolę również ze względu na scenariusz. Powiedzieć, że mi się spodobał, to jak nic nie powiedzieć. Byłam nim wstrząśnięta. Choć mam już w swoim dorobku bohaterki, które są ofiarami przemocy domowej, ta historia dotknęła mnie w szczególny sposób. Wiedziona intuicją, z ogromnym wsparciem Kristoffera Rusa i Agnieszki Glińskiej stworzyłam postać kobiety, której nigdy nie zagrałam, która mnie wzrusza, której współczuję i której się trochę boję. Wyobrażałam ją sobie jako bardzo zamkniętą w sobie osobę, która przez lata żyła z przemocowym mężem – policjantem, wzbudzającym szacunek, ale i strach w swoim miejscu pracy. Przyzwyczajona do takiego życia, przyjmuje je z coraz większym zamknięciem na nie, bez nadziei na zmianę, bez szans na wyjście z tej dramatycznej sytuacji, bez siły, aby zawalczyć o lepsze życie. Irena Keller lepszego życia nie zna. Mąż nie wzbudza jej szacunku, ale strach. Ma córki, które próbuje chronić , bez powodzenia. Bo nawet jeśli dorośli starają się ukryć pewne sprawy przed dziećmi, to one i tak wiedzą, że coś jest nie tak. Irena Keller jest tego świadoma, dlatego boi się jeszcze bardziej, jeszcze bardziej się wstydzi i zamyka przed wszystkimi. Spotykamy bohaterkę w momencie beznadziejnym, w sytuacji w zasadzie bez wyjścia, w piekielnym potrzasku, nic nie zapowiada tego, że ta kobieta znajdzie w sobie siłę, by zmienić swój los. Wstyd, strach, poczucie winy przygniatają ją do ziemi. I nagle dochodzi do takiego momentu, w którym musi zawalczyć o siebie, musi się podnieść, bo inaczej zginie. Ten moment wielkiej determinacji, siły, poświęcenia będzie ją wiele kosztował, ale za życie można zapłacić każdą cenę. Cieszę się, że to zrobiła. Chciałabym, żeby ludzie mieli taką siłę jak ona, żeby chcieli żyć i umieli się przeciwstawić przemocy w każdej postaci. To bardzo trudne. No właśnie, nie sposób nie rozmawiać o „Morderczyniach”, nie poruszając tematu przemocy domowej. Historie Ireny i innych bohaterek dowodzą, że może dotyczyć on każdej osoby bez względu na pozycję społeczną, wykształcenie czy wiek. Czy celem twórców i twórczyń było zwiększenie świadomości społecznej w tym zakresie? Rzucenie światła na ten problem? Myślę, że niezależnie od tego, czy pretekstem było zwiększenie świadomości, odczarowanie tabu czy jeszcze coś innego, to zwracanie uwagi na taki problem, jakim jest przemoc domowa, mówienie o tym, po prostu jest czymś dobrym i potrzebnym. To nasz obowiązek. To ciągle temat trudny, dotykający osoby z różnych środowisk. Warto przy tej okazji zastanowić się, jak dotrzeć do ofiar przemocy domowej, jak im pomóc? Co zrobić, by ludzie z takimi doświadczeniami mogli żyć dalej, lepiej? Bo rozumiem, że spakowanie jednej walizki i pójście do przyjaciółki czy przyjaciela, to rozwiązanie tymczasowe. Oczywiście, jest pewien system, ale obawiam się, że wciąż niegotowy na skuteczne podjęcie walki z tym problemem. W końcu, niestety, nadal słyszymy o sytuacjach w stylu: taki miły, sympatyczny... Mówił dzień dobry... Mówił dzień dobry, a potem zabił swoją rodzinę albo zakatował swoje dziecko. Wydaje mi się, że czasem można zauważyć problem odpowiednio wcześnie, a tym samym nie dopuścić do tragedii. Nasze ściany nie są na tyle grube, by tego nie słyszeć. Jeśli słyszę o kolejnej interwencji policji w danym domu, o tragicznym finale, mam poczucie, że system zawiódł na pewnym etapie ale zawodzą też ci, którzy są świadkami przemocy. Chodzi o to, by reagować na przemoc. To jest proces, którego musimy się nauczyć. Powtarzałam to swojej córce, a teraz mówię to swojemu synowi – jeżeli komukolwiek dzieje się krzywda i boisz się zainterweniować, co jest naturalne, znajdź osobę dorosłą, która ci pomoże i zwróci uwagę. Poszukaj kogoś. To pierwsza, wręcz najprostsza rzecz, jaka przychodzi mi do głowy. Niemniej jednak wsparcie państwa jest konieczne, ten system musi działać bez zarzutu, karać przemoc i wspierać ofiary, pomagać im żyć i uporać się z traumą. W „Morderczyniach” sprawa jest wyjątkowo trudna, bo przemocowy mąż jest policjantem, silnym, oddanym służbie obywatelem, którego wszyscy szanują. W związku z tym, co musiałoby się stać, żeby ktoś uwierzył Irenie? Nie dowiemy się tego, ponieważ bohaterka nie poprosiła o pomoc. Zamiast tego, coraz bardziej zamykała się w sobie. Aż doszło do tragedii. „Już się trochę wstydzę marzyć, nie mam śmiałości prosić o więcej” – mówi Daria Zawiałow [WYWIAD] Daria Zawiałow oddaje w ręce swoich fanek i fanów nową, czwartą w karierze płytę – „Dziewczyna pop”. W bardzo osobistych tekstach mierzy się z niełatwą przeszłością i deklaruje, że dojrzała. A najważniejszą wartością w jej życiu jest miłość. Rozmawiamy z artystką chwilę przed premierą albumu. Irena Keller to skomplikowana, wielowymiarowa postać. Wiele znosi, jest skłonna do poświęceń. Myślę, że sporo kobiet, nie tylko tych, które doświadczyły przemocy, mogłoby się z nią utożsamić, przynajmniej w pewnym stopniu. Nasz serial nie jest edukacyjny ani dokumentalny, nie zawiera instruktarza, jak się przed oprawcą bronić. Nasz serial opowiada o problemie przemocy na podstawie jednej z pozoru dobrze funkcjonującej rodziny, jakich wiele wśród nas. Ale wierzę głęboko, że po to opowiadamy takie historie, żeby ktoś kto zobaczy Irenę Keller, jej smutne życie z wielką traumą ofiary, która nie prosi o pomoc, bo się wstydzi, jeśli ktoś zobaczy Irenę Keller, jak wreszcie wstaje z kolan i walczy o siebie, o swoje życie, o życie swoich córek to może dostrzeże ten promień nadziei, że z każdej, najbardziej opresyjnej sytuacji można spróbować uciec . Że godne życie jest możliwe. Nie lubię słowa misja, ale po to opowiadamy o takich ludziach, żeby tym prawdziwym było łatwiej żyć. Na walkę o siebie nigdy nie jest za późno. Izabela Kuna o doświadczeniach zawodowych Pani bohaterka, Irena, dużo przeszła. Jestem ciekawa, czy wcielanie się w tak skomplikowane postaci z trudnymi doświadczeniami na koncie, jest dla Pani – jako aktorki obciążające psychicznie? Bardzo przeżyłam tę postać. Wspominam tę pracę jako naprawdę trudną. Za każdym razem, gdy przychodziłam na plan, zamykałam się w sobie – jak Irena. Na to miały wpływ różne rzeczy , moje osobiste doświadczenia, rzeczy, które widziałam, o których czytałam, o których po prostu wiem. Nie da się przejść obojętnie obok takich historii. Do każdej ze swoich prac podchodzę bardzo profesjonalnie, do każdej roli dobrze się przygotowuję. Wybieram propozycje,, które mnie czegoś uczą i które dla mnie coś znaczą. Postacie, które grałam – zwłaszcza jako młoda dziewczyna – były jedynymi, jakie do mnie przychodziły i jakie przyjmowałam. Nie odmawiałam, bo obawiałam się, że więcej nie zagram, poza tym tej pracy nie było aż tak dużo. Teraz, nareszcie mogę powiedzieć „nie”. Dlatego wybieram projekty uważnie. Każda z postaci, nad którą pracuję dużo mnie kosztuje. Inaczej Wanda z „Teściów” , inaczej Irena z „Morderczyń”, ale każdą traktuje serio i poświęcam jej swój czas, doświadczenie i serce. Irena Keller była dla mnie wyjątkowo boląca. I właśnie dlatego jestem niezwykle wdzięczna za tę pracę. Proszę powiedzieć, jak radzi sobie Pani w trudnych momentach zawodowych? Nauczyłam się tego, by nie przynosić pracy do domu. To kwestia skupienia, które mam w sobie od zawsze i które cały czas bardzo mocno ćwiczę. Były takie momenty, gdzie trudna sytuacja rodzinna nakładała się na trudną sytuację na planie. Myślałam, że pierwsza napędza drugą, że tak musi być, że to jedyna droga do zawodowego sukcesu. Teraz wiem, że to nieprawda. Oczywiście zdarza się, że nie mogę spać, że o czymś intensywnie myślę. Prawdopodobnie nie da się odciąć od tego całkowicie. Jednak potrafię sobie z tym radzić. Albo idę do kina, albo na jogę, albo do knajpy. Odreagowuję, rozmawiając z moim mężem albo spotykając się ze sobą, czytając albo śpiąc. Bagaż doświadczeń rodzinnych czy towarzyskich, który każdy z nas ma, przydaje się w pracy. Trzeba umieć go wykorzystać, a nie rzucać się z nim do pustego basenu na główkę i udawać, że się płynie. Mieszanie życia i filmu to niebezpieczne zajęcie. Maciej Stuhr o serialu „Belfer” i najważniejszej lekcji swojego życia: „Wiedzieć, w co się wierzy, to naprawdę dużo” [WYWIAD] W związku z premierą nowego sezonu serialu „Belfer” Maciej Stuhr ujawnił, co zmieniłby w polskim systemie edukacji oraz jak brzmi najlepsza lekcja jego dotychczasowego życia. Aktor odniósł się do ukochanej piosenki Stinga. Izabela Kuna o starzeniu się i upływającym czasie Pani doświadczenia zawodowe trochę zaprzeczają stereotypowi, że nie ma interesujących ról dla kobiet dojrzałych. Oczywiście mówię to jako obserwatorka. Proszę powiedzieć, jak to wygląda z Pani perspektywy? Jak czuje się Pani w zawodowym momencie, w którym jest teraz? Jako aktorka czuję się świetnie, jako kobieta – w miarę. Wydaje mi się, że nadal nieźle wyglądam. Dbam o siebie, ćwiczę, używam skutecznych kremów. W tym roku kończę 53 lata i, co często podkreślam, nie godzę się na starzenie. Walka z czasem dodaje mi siły. Zawodowo jestem we wspaniałym momencie. Przychodzą do mnie propozycje, które mnie rozwijają , które mogłabym sobie wymarzyć. Lubię swoje bohaterki, dzięki nim uświadamiam sobie, że jestem naprawdę dobrą aktorką, co bardzo mi się podoba. To efekt ciężkiej pracy. Jestem wdzięczna za to. Naprawdę nigdy w życiu nie grałam tylu wspaniałych ról, co teraz. Jestem za to bardzo wdzięczna. Muszę przyznać, że stereotypy nigdy się mnie nie trzymały. W żadnej mierze, w żadnym aspekcie mojego życia zawodowego czy towarzyskiego. Jak zagrałam świetną rolę, nie owocowało to w następną. Jak zagrałam w słabym filmie, nie przekreślało to dalszej mojej pracy zawodowej. To, że kończę w tym roku 53 lata i że mam tyle propozycji, to jest dla mnie największa radość, a jednocześnie marzenie na przyszłość. Lubię grać, pisać, reżyserować. Lubię pracować. Czego w takim razie mogę Pani życzyć na 53. rok życia? Rodzinnie – zdrowia, zdrowia, zdrowia, szczęścia, wszelkiej pomyślności. To takie wyświechtane życzenia, ale ja je lubię, byłoby super gdyby się spełniły. Z kolei zawodowo... Za tydzień rozpoczynam próby do spektaklu na podstawie sztuki Marka Modzelewskiego pt. „Koronacja”, ze studentami Akademii Teatralnej. To będzie ich dyplom, więc to jest dla mnie bardzo ważne i podniecające. Przede mną premiery kolejnych produkcji, w których zagrałam. Bardzo liczę na to, że spodobają się publiczności. Chciałabym, żeby życzyła mi Pani, bym dalej się rozwijała i żebym była silna. Pani Izo, w takim razie życzę zdrowia i powodzenia w tematach zawodowych, trzymam kciuki za wszystkie projekty. I bardzo dziękuję za rozmowę. Dziękuję.
Niskie poczucie własnej wartości - objawy. Izolacja, poczucie winy i wstydu, brak wiary w siebie to tylko niektóre z nich
„Niskie poczucie własnej wartości - objawy" - jeżeli właśnie wpisałaś w okienko wyszukiwarki te słowa, trafiłaś w dobre miejsce. Najprawdopodobniej właśnie teraz zastanawiasz się, jak możesz rozpoznać, że ty (albo ktoś z twoich bliskich) boryka się z niskim poczuciem własnej wartości. W tym artykule wyróżnimy 10 sposobów, na jakie może objawiać się w codziennym życiu niska samoocena. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej.
W tym artykule: Zaniżona samoocena, a zdrowie psychiczne Oznaki niskiego poczucia własnej wartości Niskie poczucie własnej wartości - 10 objawów Jak zachowuje się osoba o niskiej samoocenie? Zaniżona samoocena, a zdrowie psychiczne Poczucie własnej wartości, zwane również samooceną, to kluczowy element życia emocjonalnego i psychospołecznego każdego człowieka. Ten termin obejmuje to przekonanie o własnej wartości, kompetencjach, umiejętnościach i znaczeniu w społeczeństwie. Jednak czy niskie poczucie własnej wartości może być uważane za chorobę lub stan, który można stwierdzić na podstawie objawów? Jest to istotne pytanie, ponieważ samo w sobie niskie poczucie własnej wartości nie jest jednostką chorobową, ale może mieć wpływ na zdrowie psychiczne i emocjonalne jednostki. Niskie poczucie własnej wartości to poważny problem, który może dotykać każdego, niezależnie od wieku czy płci. Niskie poczucie własnej wartości i jego objawy mogą znacząco obniżać poziom i komfort życia. Zrozumienie objawów zaniżonej samooceny może pomóc w rozpoznaniu i leczeniu tego trudnego stanu emocjonalnego. Poniżej przedstawiamy, jak rozpoznać jego objawy. „Odmówię, zanim się zbłaźnię”, czyli syndrom oszusta, z którym mierzy się 70% z nas. Ekspertka wyjaśnia, jak sobie z nim radzić Syndrom oszusta to zjawisko, z którym mierzy się (aż) 70% populacji. Sprawia, że czujemy się niewystarczająco dobre i dobrzy, nie doceniamy siebie. Oto, jak sobie radzić z trudnymi doświadczeniami (nie tylko) w pracy. Oznaki niskiego poczucia własnej wartości Niskie poczucie własnej wartości może być wynikiem wielu czynników. Przekładają się na nie m.in. doświadczenia życiowe, sposób wychowania, presja społeczna. Osoby z niskim poczuciem własnej wartości mogą odczuwać negatywne emocje, takie jak smutek, bezradność, lęk czy poczucie winy, które zdają się dominować ich codzienne życie. Te emocje mogą prowadzić do depresji, zaburzeń lękowych i innych problemów zdrowia psychicznego. Jednak niskie poczucie własnej wartości nie jest bezpośrednią chorobą ani zaburzeniem psychicznym. Przyczyny zaniżonej samooceny: Traumatyczne lub negatywne doświadczenia w dzieciństwie, takie jak prześladowanie, zaniedbywanie, bądź krytyka ze strony rodziny lub rówieśników, presja społeczna - oczekiwania społeczne, normy kulturowe, czy wzorce promowane przez media, niepowodzenia i porażki zarówno w życiu zawodowym jak i osobistym, brak wsparcia emocjonalnego ze strony bliskich, depresja i inne zaburzenia psychiczne takie jak zaburzenia lękowe, brak osiągnięć lub sukcesów życiowych, skłonność do nadmiernego samokrytycyzmu i analizowania każdego błędu, brak umiejętności radzenia sobie z krytyką, chroniczny stres. Niskie poczucie własnej wartości - 10 objawów Jak się przejawia niskie poczucie własnej wartości na codzienne życie osoby? Choć każda z nas jest inna, możemy wyróżnić powtarzający się schemat zachowań, który świadczy o niskim poczuciu własnej wartości. Oto 10 typowych objawów zaniżonej samooceny. Nadmierne porównywanie się z innymi Osoby o niskiej samoocenie często porównują się z innymi ludźmi. Może się wydawać, że w porównywaniu się z innymi nie ma nic złego. Niestety w przypadku osób o niskim poczuciu własnej wartości, nadmierne porównywanie się do innych osób nie prowadzi do niczego dobrego. Zapytasz dlaczego? Te osoby zawsze wyciągając wnioski na niekorzyść siebie, co nieuchronnie prowadzi do chronicznego poczucia niższości. Brak wiary w swoje umiejętności Kolejny objaw niskiego poczucia własnej wartości to brak wiary we własne umiejętności i możliwości. Wyobraź sobie, że nic co robisz, nie jest wystarczające. W takim przypadku życie nie wyglądałoby na kolorowe, prawda? A teraz uświadom sobie, że właśnie tak wygląda codzienność osób z niskim poczuciem własnej wartości. Osoba z niskim poczuciem własnej wartości może często bagatelizować swoje osiągnięcia i umiejętności, uważając je za niewystarczające. Unikanie wyzwań Osoby z niską samooceną często unikają nowych wyzwań i sytuacji. Ze względu na przekonanie o własnej niekompetencji, osoba ta może unikać nowych wyzwań i sytuacji, które wymagają pewności siebie. Unikanie wyzwań przez osoby o niskim poczuciu własnej wartości jest również silnie połączone ze strachem przed porażką. To może prowadzić do stagnacji w rozwoju osobistym i zawodowym. Trudności w nawiązywaniu relacji Niskie poczucie własnej wartości może prowadzić do trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu zdrowych relacji z innymi ludźmi. Dzieje się tak ze względu na lęki i obawy związane z odrzuceniem, ale nie tylko. Osoba z niską samooceną może mieć również trudności w budowaniu zdrowych relacji z innymi ludźmi, ponieważ obawia się, że nie jest wystarczająco dobra dla innych. Perfekcjonizm Niektóre osoby z niską samooceną mogą stawiać przed sobą niewykonalne zadania, mieć niezwykle wysokie standardy, które są niemożliwe do spełnienia i perfekcjonistyczne oczekiwania. Ten perfekcjonizm u osób z niskim poczuciem własnej wartości prowadzi do chronicznego stresu i wiecznego niezadowolenia z własnych osiągnięć. Przesadna samokrytyka Osoby z niską samooceną często są bardzo surowe wobec siebie. Często krytykują się za najmniejsze błędy i niedoskonałości. Przesadna samokrytyka ma znaczący wpływ na codzienne życie osób z niską samooceną. Budzi ona wiele wewnętrznego napięcia, ponieważ osoba z niskim poczuciem własnej wartości ciągle obawia się popełnienia błędu. Po drugie, prowadzi do utraty pewności siebie i ogranicza zdolność do podejmowania ryzyka, co z kolei utrudnia rozwijanie się i osiąganie celów życiowych. Uzależnienie emocjonalne - czym jest, jak sobie z nim radzić i czy jesteś uzależniona emocjonalnie? Test Uzależnienie emocjonalne to zagadnienie, które dotyczy wielu osób i wpływa na ich zdrowie psychiczne oraz jakość życia. W tym stanie osoba staje się silnie uzależniona od drugiej osoby emocjonalnie, co prowadzi do wyjątkowo trudnych sytuacji i problemów w utrzymaniu zdrowych relacji. W tym artykule przyjrzymy się bliżej naturze uzależnienia emocjonalnego, jego mechanizmowi, objawom oraz sposobom na uwolnienie się od tego trudnego stanu. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej. Unikanie chwalenia się sukcesami Znasz osobę, która na każdy komplement odpowiada "tak, ale"? Może sama jesteś taką osobą. Unikanie chwalenia się sukcesami to też objaw niskiego poczucia własnej wartości. Dzieje się tak, ponieważ takie osoby często się nie doceniają. Nawet jeśli w pewnych dziedzinach życia odnoszą sukcesy, nie potrafią ich dostrzec. Niskie poczucie własnej wartości może prowadzić do unikania chwalenia się swoimi sukcesami, nawet jeśli są one zasłużone. Poczucie winy i wstydu Osoby z niską samooceną często doświadczają uczucia winy i wstydu, nawet za sprawy, za które nie są odpowiedzialne. Poczucie winy i wstydu może być bardzo obciążające dla osób z niską samooceną. Często przeżywają one te uczucia nawet w sytuacjach, w których nie mają realnego powodu do ich odczuwania. Może to prowadzić do izolacji społecznej i unikania kontaktu z innymi ludźmi, aby uniknąć konfrontacji z tymi uczuciami. Lęk przed krytyką Osoby z niską samooceną często boją się krytyki innych ludzi. Za wszelką cenę będą starały się unikać sytuacji, w których mogą być narażone na ocenę. Lęk przed krytyką jest naturalną konsekwencją niskiej samooceny. Osoby o niskiej samoocenie często obawiają się oceny innych, ponieważ boją się usłyszeć negatywną opinię o sobie. Mogą unikać wyrażania swoich myśli i uczuć, aby uniknąć ewentualnej krytyki. Prowadzić to do trudności w komunikacji i budowaniu zdrowych relacji interpersonalnych. Depresja i lęki Psychika człowieka jest niezwykle skomplikowana, a wszelkie negatywne stany mogą być od siebie zależne. Niskie poczucie własnej wartości może być powiązane z depresją, lękami i innymi problemami zdrowia psychicznego. W takim przypadku warto podjąć nie tylko leczenie farmakologiczne, również psychoterapię, aby pracować nad samooceną. Jeśli rozpoznajesz te objawy u siebie lub u kogoś bliskiego, ważne jest, aby poszukać wsparcia i pomocy. Terapeuta lub psycholog może pomóc w pracy nad poprawą poczucia własnej wartości i rozwijaniu pewności siebie. Pamiętaj, że każda osoba zasługuje na miłość i szacunek, niezależnie od swojego poziomu samooceny. Toksyczna żona/partnerka - boisz się, że nią jesteś? Rozwiąż test, aby dowiedzieć się, czy powinnaś przestać być zołzą Toksyczna żona/partnerka to zło. Boisz się, że właśnie tak możesz być postrzegana? Kiedy małżeństwo jest toksyczne? Jakie są charakterystyczne zachowania toksycznej osoby w związku i jak radzić sobie z trudnym partnerem? Przeczytajcie. Jak zachowuje się osoba o niskiej samoocenie? Osoby z niskim poczuciem własnej wartości często wykazują charakterystyczne zachowania i reakcje, które odzwierciedlają ich trudności z samooceną. Oto kilka sposobów, w jakie osoba o niskiej samoocenie może zachowywać się na co dzień: Unikanie odpowiedzialności Osoba o niskim poczuciu własnej wartości może często unikać odpowiedzialności za swoje czyny i decyzje. Mogą przypisywać swoje niepowodzenia lub błędy innym lub okolicznościom, zamiast brać na siebie odpowiedzialność. Izolacja od innych ludzi Niskie poczucie własnej wartości może prowadzić do unikania kontaktów społecznych. Osoba ta może unikać spotkań towarzyskich, boi się wyjść poza swoją strefę komfortu i inicjować nowe znajomości. Brak asertywności Osoby z niskim poczuciem własnej wartości często mają trudności z wyrażaniem swoich potrzeb i opinii. Mogą unikać konfliktów za wszelką cenę, co prowadzi do braku asertywności. Przesadna skromność Osoby o niskiej samoocenie mogą być nadmiernie skromne i nie doceniać swoich osiągnięć. Nie potrafią przyjąć komplementów lub uważają, że nie zasługują na uznanie. Negatywna autoprezentacja Osoba z niskim poczuciem własnej wartości może mówić o sobie w negatywny sposób, podkreślać swoje wady i niedoskonałości, unikając rozmowy o swoich sukcesach lub pozytywnych cechach. Zaniedbywanie siebie Osoba o niskim poczuciu własnej wartości może zaniedbywać opiekę nad sobą, zarówno nad zdrowiem fizycznym, jak i emocjonalnym. Może nie dbać o swoje zdrowie, wygląd czy samopoczucie. Uzależnia swoją wartość od opinii innych ludzi Osoby z niskim poczuciem własnej wartości często uzależniają swoją samoocenę od opinii innych. Jej siła zależny od pozytywnego potwierdzenia ze strony innych ludzi. Unikanie wyzwań i ryzyka Osoby o niskiej samoocenie mogą unikać nowych wyzwań i sytuacji, które wymagają pewności siebie, ponieważ obawiają się porażki. Poczucie winy i wstydu Osoby o niskim poczuciu własnej wartości mogą często przeżywać poczucie winy i wstydu, nawet za sprawy, za które nie są odpowiedzialne. Brak wiary we własne umiejętności i możliwości Osoba z niskim poczuciem własnej wartości może nie wierzyć w swoje umiejętności i możliwości, co ogranicza ich potencjał i rozwój. Najpierw kocha, wielbi i szanuje, potem gnębi, pilnuje i wykorzystuje. Tak wygląda związek z narcyzem Związek z narcyzem, to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, jakie mam za sobą. Partner z takimi zaburzeniami osobowości początkowo wydaje się księciem z bajki na białym koniu. Jednak im dłużej z nim jesteś, tym bardziej zaczynasz zatracać siebie, twoja samoocena jest nieustannie deptana i wiecznie zastanawiasz się, co zrobiłaś źle. Jednak, czy aby na pewno, to ty ponosisz odpowiedzialność i jesteś generatorem problemów, z którymi partner musi się mierzyć? Odpowiedź brzmi NIE. Rozpoznanie tych zachowań może pomóc zarówno osobie dotkniętej niskim poczuciem własnej wartości, jak i jej bliskim w zrozumieniu i wsparciu w procesie pracy nad poprawą samooceny. Warto pamiętać, że każda osoba zasługuje na miłość, szacunek i wsparcie, niezależnie od swojego poziomu samooceny.
Lili Reinhart o problemach z zaakceptowaniem swojego ciała: „Zmarnowałam mnóstwo czasu w ostatnich miesiącach na myślenie o tym”
Lili Reinhart otworzyła się na temat swoich zmagań z negatywnym postrzeganiem własnego ciała. Gwiazda otwarcie opowiedziała o jednym ze swoich kompleksów w szczerym wpisie na Twitterze.
Lili Reinahrt, czyli aktorka znana z rozsławionej przez Netflix produkcji „Riverdale”, nie od dziś znana jest jako adwokatka tematów poruszających zdrowie psychiczne oraz samoakceptację. W niejednym z wywiadów 27-latka opowiadała o swojej walce z depresją, zaburzeniami odżywiania i otwarcie mówiła o konsekwencjach życia „na świeczniku”. Na początku zeszłego roku serialowa Betty Cooper zamieściła także długi wpis na Instagramie, w którym poruszyła temat negatywnego postrzegania własnego ciała. W ciągu ostatnich kilku miesięcy zmagałam się z obsesyjnymi myślami na temat mojego ciała i wagi, a w ciągu ostatnich kilku tygodni sytuacja stała się dość ciężka (...) Jestem tu z Wami. Patrzenie na swoje ciało z miłością zamiast z krytyką jest wyzwaniem. To praktyka, której wciąż się uczę. Nie sądziłam, że bycie w tej branży, która ma taką obsesję na punkcie kobiecych ciał, może kiedykolwiek zepsuć moją akceptację i pozytywne nastawienie... ale tak się stało. Szkoda, że nie dorastałam w czasach, w których media czciły tylko jeden rozmiar kobiet Od obszernego wpisu w mediach społecznościowych minął ponad rok, jednak zdanie Lili na temat wpływu środowiska na jej samoakceptację pozostaje niezmienne. Gwiazda kilka dni temu opublikowała na Twitterze kolejne wyznanie na temat postrzegania swojego ciała. Lili Reinhart szczerze o braku samoakceptacji Lili Reinhart postanowiła poruszyć temat negatywnego postrzegania własnego ciała i tego jak ciężko jest zaakceptować siebie w dzisiejszych czasach. Na Twitterze opublikowała obszerny wpis na ten temat. Chciałabym, żeby w mediach pokazywano więcej damskich ramion normalnych rozmiarów. Moja dysmorfia ciała oszalała, ponieważ czuję, że moje ramiona muszą być o połowę mniejsze niż obecnie. Uatrakcyjniliśmy te chudziutkie ramiona, które dla większości z nas są do osiągnięcia tylko wtedy, gdy jesteś dosłownie nastolatkami. W ostatnich miesiącach zmarnowałam mnóstwo czasu na myślenie o swoich ramionach, to szalone. Chciałam wyrzucić z siebie swoje myśli, żeby inne kobiety wiedziały, że nie są same. View oEmbed on the source website Tweety aktorki spotkały się z ciepłym przyjęciem. W komentarzach pod wpisem nie brakuje kobiet, które są wdzięczne Lili za zabranie głosu w tej sprawie. Dziękuję, że mówisz na ten temat. Mam wrażenie, że moje ramiona psują każde zdjęcie i każdy filmik.
Martyna Kaczmarek: „Moje ciało działa i pozwala mi iść przez życie, mimo że byłam dla niego okropna"
Martyna Kaczmarek była gwiazdą okładki czerwcowego numeru GLAMOUR. Prezentujemy fragment wywiadu, w którym influencerka otworzyła się na tematy związane z cielesnością i akceptacją siebie.
W tym artykule: Martyna Kaczmarek dla GLAMOUR. Przeczytaj fragment wywiadu Gdy pierwszy raz pojawiła się publicznie bez makijażu, dziennikarze pytali ją, skąd czerpie odwagę, a agencja modelingowa, wezwała na dywanik, bo świat ma konkretny pomysł na to, jak kobieta powinna wyglądać. Martyna Kaczmarek, ciałopozytywna aktywistka i autorka książki „Ciałokochanie”, przekonuje, by akceptować i lubić siebie bez względu na to, jak wyglądamy, a w naszej sesji okładkowej dumnie pokazuje nieumalowaną twarz i radośnie odsłania naturalne ciało. Martyna Kaczmarek dla GLAMOUR. Przeczytaj fragment wywiadu Angelika Kucińska: Za co lubisz swoje ciało? Martyna Kaczmarek: Za to, że nie zemściło się na mnie, choć przez wiele lat nie traktowałam go dobrze. Niestosowałam się do zasad: nie ćwiczyłam, nie odżywiałam się odpowiednio, nie nawadniałam. Mam za sobą okres, w którym mierzyłam się z zaburzoną relacją z jedzeniem i nienawidziłam mojego ciała za to, jak wygląda. To był spory kawałek mojego życia. A mimo to dziś mogę stanąć na planie sesji zdjęciowej do Glamour i zrobić szpagat albo gwiazdę. Moje ciało działa i pozwala mi iść przez życie, mimo że byłam dla niego okropna. Nie odwzajemniło tej nienawiści, nie popsuło się. Wybaczyło mi. Ciało zrobi wszystko, żeby utrzymać cię przy życiu. Jest w tym coś absolutnie niesamowitego, a my tak rzadko to doceniamy. Martyna Kaczmarek z „Top Model” szczerze o macierzyństwie. „Nie wiem, czy chcę mieć dzieci” Martyna Kaczmarek z „Top Model” otwarcie mówi: „Nie wiem, czy chcę mieć dzieci”. Influencerka zamieściła w mediach społecznościowych obszerny wpis, w którym zastanawia się nad swoją przyszłością (z lub bez potomstwa) oraz zadaje retoryczne pytanie: Dlaczego od kobiet oczekuje się rodzenia? O tym, że ciało zrobi wszystko, by utrzymać nas przy życiu, piszesz w swojej książce „Ciałokochanie”. Podajesz bardzo ekstremalne przykłady. Na szczęście większość z nas nigdy nie zostanie uwięziona w dżungli na dwa tygodnie, ale i tak każdego dnia musimy przetrwać. Nie trzeba ekstremalnych doświadczeń, by docenić moc ciała, prawda? Nie trzeba, ale świadomość, że wydarzyły się tak skrajne sytuacje, wręcz cuda, pozwala spojrzeć na naszą codzienność z dystansu i pomyśleć, że jeśli czyjeś ciało wytrzymało tak ekstremalne doświadczenie, to moje ciało też da radę. Co się musiało wydarzyć, żebyś Ty zaczęła doceniać swoje ciało? To był proces. Jako 19-letnia dziewczyna zaczęłam interesować się feminizmem, w którym mocno wybrzmiewają wątki dotyczące ciała. Czytałam, jak kanon piękna wpływa na naszą codzienność. Coraz bardziej rozumiałam, że to nie ja jestem problemem, tylko system, w którym żyjemy. Gdybym jednak miała wskazać przełomowy moment, wskazałabym psychoterapię, którą rozpoczęłam z powodu ataków paniki, a w gabinecie usłyszałam, że mam zaburzenia odżywiania. Moje zachowanie wobec jedzenia nie wpisywało mi się w typową bulimię czy anoreksję. Czasami się głodziłam, czasami rzucałam się na lodówkę, a czasem brałam tabletkę na przeczyszczenie, ale nic nie wyglądało u mnie jak w filmie o anoreksji albo bulimii, więc nie nazywałam tego zaburzeniami odżywiania. Przejście przez terapię było bardzo pozytywnym zwrotem w mojej relacji z ciałem. Wyszłaś z gabinetu i zostałaś aktywistką? Prowadziłam konto na Instagramie jeszcze w trakcie terapii i już wtedy wrzucałam posty w stylu „Każde ciało zasługuje na szorty”. Z jednej strony czułam, że jestem gotowa podzielić się moimi odczuciami, z drugiej – tworzyłam te posty, by dodać mocy sobie samej. Ja też zasługuję na szorty. A gdy skończyłam terapię, wpadłam na pomysł, by pójść do „Top Model”. Chciałam platformy, która pozwoli mi dotrzeć do bardzo wielu kobiet. Zależy mi, żeby wychodzić z feministycznym i ciałopozytywnym przekazem do masowego odbiorcy. Umiem to robić. Często słyszę, że mówię o oczywistościach. Nie, dla wielu osób w Polsce ciałopozytywność nie jest oczywista. Cały wywiad z Martyną Kaczmarek możecie przeczytać w czerwcowym wydaniu GLAMOUR (w sprzedaży od 23 maja 2023).
Lizzo wygłosiła emocjonalną przemowę, odbierając nagrodę Grammy. „Pozostańcie wierni sobie” – przypomniała nam ze sceny
Podczas rozdania nagród Grammy było wiele emocjonalnych momentów. Jednak przemowa Lizzo była szczególnie wyjątkowa. Gwiazda nie tylko podziękowała artystom i artystkom mającym wpływ na jej twórczość, lecz także przypomniała nam wszystkim, jak ważna jest samoakceptacja i bycie wiernym swoim wartościom. Efekt? Dostała owacje na stojąco.
W tym artykule: Grammy 2023: Lizzo z nagrodą za Nagranie Roku Grammy 2023: poruszająca przemowa Lizzo Za nami jedno z najważniejszych muzycznych wydarzeń w roku, czyli rozdanie nagród Grammy 2023. Odbyło się ono 5 lutego wieczorem (zgodnie z polskim czasem nad ranem 6 lutego) w Los Angeles. Jedną z nagrodzonych gwiazd była Lizzo, która jak zwykle nie zawiodła: jej przemowa poruszyła wszystkich. Grammy 2023: Lizzo z nagrodą za Nagranie Roku 34-letnia Lizzo zdobyła nagrodę w kategorii Nagranie Roku za rewelacyjny utwór „About Damn Time” podczas rozdania nagród Grammy 2023. Artystka była szczerze poruszona i zszokowana wygraną. Odbierając statuetkę z rąk Chrisa Martina z Coldplay, powiedziała ze sceny wiele ważnych słów. Ale najpierw zaczęła w swoim stylu, z humorem, mimo wzruszenia. Ja i Adele dobrze się bawimy, kibicując naszym przyjaciołom. To niesamowita noc, to takie nieoczekiwane – skomentowała przyznanie jej Grammy. Grammy 2023: poruszająca przemowa Lizzo Lizzo po pierwsze zadedykowała swoją nagrodę nieżyjącemu artyście Prince'owi (zmarł w 2016 roku). Kiedy straciliśmy Prince’a, postanowiłam poświęcić swoje życie tworzeniu pozytywnej muzyki – przyznała. Dodała też, że wówczas niestety tego typu muzyka, muzyka poprawiająca samopoczucie, nie była głównym nurtem. Czułam się w związku z tym bardzo nierozumiana – wyznała Lizzo. Pozostałam mimo wszystko wierna sobie, ponieważ chciałam uczynić świat lepszym miejscem. Musiałam więc być tą zmianą – powiedziała Lizzo. – A teraz rozglądam się wokół i masa piosenek jest o kochaniu naszego ciała i czuciu się komfortowo w swojej skórze, czuciu się cholernie dobrze i jestem po prostu dumna, że jestem tego częścią, ponieważ na świecie jest i tak dużo ciemności, strasznych rzeczy – stwierdziła. Następnie wokalistka kontynuowała swoją przemowę o mocy akceptacji, trzymaniu się swoich marzeń i byciu wierną sobie. A pokazywane na przebitkach gwiazdy, między innymi Taylor Swift czy Beyoncé, wstały ze swoich miejsc i kiwały głowami za każdym słowem Lizzo. W końcu poprosiła, by wziąć z niej przykład, kiedy czujemy, że odstajemy, nie pasujemy, jesteśmy nierozumiani. Pozostań wierna sobie. Obiecuję ci, że przyciągniesz do siebie ludzi, którzy w ciebie uwierzą i będą cię wspierać – powiedziała z pełnym przekonaniem Lizzo. Następnie gorąco podziękowała swoim producentom, swojemu całemu teamowi i rodzinie oraz chłopakowi (z którym dzień wcześniej zadebiutowała na imprezie przed Grammy) za to, że są z nią, że w nią wierzą i pozwalają się realizować. Ale na tym nie poprzestała. Lizzo nawiązała również do tego, jak w piątej klasie opuściła szkołę, żeby zobaczyć występ Beyoncé, która była dla niej inspiracją. Zmieniłaś moje życie – zwróciła się do Beyoncé. Śpiewałaś gospel w taki sposób, że poczułam się niesamowicie. Chciałam, aby ludzie czuli się w ten sposób dzięki mojej muzyce. Bardzo ci dziękuję. Jesteś artystką naszego życia – zakończyła swoje podziękowania dla Beyoncé totalnie już wzruszona. Po chwili jednak zaczęła już radośnie skakać i krzyczeć: Wygrałam pieprzoną Grammy. A publiczność klaskała i wiwatowała na stojąco. Na koniec prowadzący galę Trevor Noah stwierdził, że Lizzo powinna dostać również nagrodę Grammy za najlepsze przemówienie! Absolutnie się zgadzamy. Całą przemowę Lizzo i reakcje gwiazd na jej słowa możecie zobaczyć w wideo poniżej. View oEmbed on the source website
Billie Eilish w przejmującym wyznaniu o swoim ciele. „Czułam, że przez lata mnie zdradzało”
Billie Eilsh otworzyła się na temat swojego ciała w wywiadzie dla jednego z magazynów. Wyznała, jak się z nim czuła oraz opowiedziała o licznych kontuzjach, których doświadczyła w przeszłości. To naprawdę mocne słowa.
W tym artykule: Billie Eilish mówi o swoim ciele Billie Eilish – związek ze swoim ciałem O ciele w show-biznesie mówi się dużo. Może nawet zbyt dużo. Bardzo dobrze wie o tym Billie Eilish, która od dawna mówiła o tym, że nie chce, aby fanki oraz fani i ludzie w ogóle postrzegali i oceniali ją przez pryzmat jej fizyczności. Stąd też wzięły się luźne ubrania, które nosi od wielu lat. Teraz idolka nastolatek wypowiedziała się w końcu na temat swojego ciała i wyznała, jaki miała do niego stosunek. Te słowa naprawdę dają do myślenia. Billie Eilish krytycznie o swoim ciele: „Mam z nim straszną relację”. To znak, że sporo jest jeszcze do zrobienia w kwestii ciałopozytywności Billie Eilish w ostatnim wywiadzie szczerze przyznała się do swoich kompleksów. „Nie jestem zadowolona ze swojego ciała” – wyznała, co tłumaczy dlaczego najczęściej widzimy ją w ubraniach oversize. Gwiazda zdecydowała się opowiedzieć więcej o trudnej relacji z ciałem. To utwierdza nas w przekonaniu, że w kwestii ciałopozytywności dużo jest jeszcze do zrobienia. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/939070d202b50f1df6f69280b9a785ef6ab8bdde-4770913.jpeg" width="948" height="631" alt="Billie Eilish krytycznie o swoim ciele: „Mam z nim straszną relację”. To znak, że sporo jest jeszcze do zrobienia w kwestii ciałopozytywności" title="Billie Eilish krytycznie o swoim ciele: „Mam z nim straszną relację”. To znak, że sporo jest jeszcze do zrobienia w kwestii ciałopozytywności" /> Billie Eilish mówi o swoim ciele Młodziutka piosenkarka została gwiazdą okładki najnowszego wydania amerykańskiego „Vogue’a”. Udzieliła przy okazji szczerego wywiadu. Jednym z tematów była cielesność, a mówienie o niej było dla Billie zawsze trudne. Przechodzę przez moje nastoletnie lata nienawidzenia siebie i całego tego gó**a. Wiele z tego wynikało właśnie ze złości, którą czułam do mojego ciała – wyznała wokalistka. – Czułam, że przez lata moje ciało mnie zdradzało. Nowa sesja Billie Eilish podzieliła jej fanki i fanów. W wywiadzie towarzyszącym sesji artystka mówi mocno o slut-shamingu, byciu ocenianą: „Jeśli chcesz pokazać trochę ciała, nagle jesteś hipokrytką, jesteś łatwa… Dziecięcym marzeniem artystki był taniec, jednak ze względu na liczne kontuzje i urazy, nie mogła go nigdy zrealizować. Wtedy właśnie poszła w stronę śpiewania, jednak nadal miała złą relację ze swoim ciałem. 21-latka wyznała również, że ubrania w stylu baggy były formą ochrony przed krytyką. Billie Eilish skrytykowana za swoją figurę: „wyhodowała ciało matki grubo po trzydziestce”. 18-latka odpowiedziała na hejt Wszystko zmieniło się jednak w dniu 18-stych urodzin Billie. Wtedy gwiazda zdecydowała się na dość radykalną zmianę stylu, o czym opowiedziała magazynowi „Elle”. Będę kobietą. Chcę pokazać moje ciało – mówiła wtedy. Od tego czasu faktycznie możemy obserwować ewolucję stylu Eilish – z ogromnych workowatych spodni i koszulek do obcisłych gorsetów i sukienek. Pewność siebie piosenkarki wzrosła, a relacja z ciałem poprawiła się. Billie Eilish – związek ze swoim ciałem Autorka hitu „Bad Guy” przeszła naprawdę długą drogę do samoakceptacji i kochania swojego ciała. Jednak udało jej się wyjść z tej walki zwycięsko, czym pokazała innym młodym (i nie tylko) osobom, że można siebie pokochać. Musiałam przejść przez proces myślenia o tym w ten sposób, że moje ciało to tak naprawdę ja. I nie jest ono po to, by przysparzać mi cierpień – powiedziała. Sama prawda! Warto sobie wziąć te słowa do serca.
„Rihanna obnosi się ze swoją wagą po ciąży”?! Fat-shaming sięgnął zenitu
„Reakcja na poporodowe ciało Rihanny pokazuje, że kultura wywierania na kobietach po ciąży presji na szybki powrót do dawnej wagi, jest żywa i ma się dobrze” – zauważa Samir Hussein w brytyjskim „Glamour”. Naprawdę trudno polemizować.
W tym artykule: Rihanna: ciąża i narodziny syna Rihanna: fat-shaming po ciąży Rihanna: ciąża i narodziny syna 13 maja 2022 roku (piątek trzynastego) Rihanna i A$AP Rocky powitali na świecie swoje pierwsze dziecko. Autorka hitów „Diamonds” czy „Umbrella” i raper doczekali się syna. Imię chłopca nie zostało ujawnione. Mimo zaawansowanej ciąży gwiazda pozostawała niezwykle aktywna w przestrzeni publicznej. Niemal do samego rozwiązania pojawiała się ze swoim ukochanym na rozmaitych imprezach i innych eventach show-biznesowych, nieustanie doprowadzając internet do wrzenia swoimi niebanalnymi kreacjami. W pierwszych miesiącach macierzyństwa Barbadoska skoncentrowała się na swojej nowej życiowej roli. Zamilkła w mediach społecznościowych, przystopowała z publicznymi wyjściami. Jednak trzy miesiące po urodzeniu syna znów bryluje „na salonach”. Rihanna urodziła. Artystka po raz pierwszy została mamą – znamy płeć dziecka Rihanna urodziła i po raz pierwszy została mamą. Jakiej płci jest jej pociecha i czy sławna mama wybrała już imię? Poznajcie szczegóły. Rihanna: fat-shaming po ciąży Podczas gdy część mediów skupia się na jej oryginalnych stylizacjach, inne skupiają się na jej wadze. Jakby sam fakt, że artystka odważa się pokazywać publicznie po porodzie, był sensacją – zwraca uwagę w brytyjskiej edycji „Glamour” Samir Hussein. Jeszcze większą „sensacją” jest fakt, że 34-latka nie poddała się presji szybkiego powrotu do wagi sprzed ciąży. Jej odmowa dostosowania się do kultury „snapbacku” – która oczekuje od kobiet, by po narodzinach dziecka magicznie „wskoczyły” w stare rozmiary – niezwykle interesuje media z całego świata. Rihannie nie spieszy się z utratą wagi po urodzeniu dziecka. Ona naprawdę akceptuje swoje ciało i nie czuje presji, aby szybko zrzucić wagę – pisał w zeszłym tygodniu „US Weekly”. Oczywiście pojawiają się głosy chwalące „odwagę” piosenkarki. Co prawda zakrawa to na absurd, że zupełnie naturalny stan postrzegamy jako „odwagę“, ale i tak jest to lepsze niż nagłówki krzyczące, że „Rihanna afiszuje się ze swoją wagą po ciąży” czy że „pokochała bycie puszystą”. Reakcja na poporodowe ciało Rihanny jasno pokazuje, że wciąż jeszcze mamy do odrobienia lekcję z ciałopozytywności. Bo niby nauczyliśmy się teorii, ale jakoś nie potrafimy zastosować. To, ile ktoś waży, jaki nosi rozmiar, jakie ma kształty, w ogóle nie powinno być tematem do komentowania! Ile jeszcze razy można to przerabiać? Rihanna pierwszy raz publicznie po urodzeniu dziecka. Przyszła obejrzeć występ ASAP Rocky'ego na festiwalu Rihanna zaskoczyła uczestników Wireless Festival w Londynie. Młoda mama niespodziewanie zjawiła się na koncercie swojego partnera, który był jedną z głównych gwiazd wydarzenia. Było to jej pierwsze publiczne wyjście od czasu porodu.
Usłyszała, że jej mąż „jest dla niej zbyt atrakcyjny”. Alicia McCarvell odpowiedziała na hejt
Kanadyjska influencerka Alicia McCarvell odpowiedziała hejterkom i hejterom, którzy poinformowali ją, że jej mąż Scott „powinien być z kimś szczuplejszym”. Wideo, które opublikowała, to najmądrzejsze, co dziś znajdziesz w sieci.
W tym artykule: Alicia McCarvell: „Świat patrzy na nas i automatycznie ceni Scotta bardziej niż mnie” TikTokerka odpowiada na hejt: „To nie twoja wina, że nauczono cię myśleć w ten sposób” Alicia McCarvell: „Świat patrzy na nas i automatycznie ceni Scotta bardziej niż mnie” Gdy obejrzałam ten film, opadły mi ręce. Wydawać by się mogło, że w 2022 roku na takie zidiociałe zjawiska jak fatshaming nie powinno być miejsca, ale skądże. Hejt ze względu na wygląd ma się świetnie. Co tam dokonania, intelekt, wrażliwość, empatia, poczucie humoru, skoro wciąż najważniejsze jest to, kto ile waży? Czy naprawdę to określa czyjąś wartość? Ludzie, serio?! Jeśli nie wiecie, o czym mówię, już wyjaśniam. Kilkanaście dni temu kanadyjska influencerka Alicia McCarvell, mająca ponad 690 tysięcy fanek i fanów na Instagramie oraz 4,9 miliona obserwujących na TikToku, podzieliła się ze światem króciutkim wideo. Nie ma na nim żadnych drastycznych treści. Zero patologii. Nic kontrowersyjnego. Po prostu ona i mąż kulturysta – w ręcznikach przed lustrem, w trakcie przygotowań do imprezy, a następnie – gotowi do wyjścia. Podobnych treści są w sieci miliony (jeśli nie więcej), nie są one jednak oglądane przez miliony osób na całym świecie i nie stają się wiralami. Co zadecydowało o niezwykłej „popularności” tego akurat nagrania? Wyjaśnia to sama Alicia w kolejnym filmie. Opublikowała go chwilę przed tym, gdy materiał z mężem zyskał 25 miliona odtworzeń na TikToku, a na nią wylało się morze (bo to nie była jedna fala) hejtu. – Zgodnie ze współczesnymi standardami piękna nasz związek nie ma sensu – zauważa influencerka. I dodaje: – Świat patrzy na nas i automatycznie ceni Scotta bardziej niż mnie. W wideo będącym odpowiedzią dla wszystkich tych, którzy nie są w stanie pojąć, jak muskularny mężczyzna może być z kobietą noszącą ubrania w rozmiarze większym niż S, Alicia mówi o bardzo ważnych rzeczach: – Ponieważ ludziom nasz związek się „nie zgadza”, usiłują wymyślić jakąś narrację, żeby to wszystko składało się w całość, na przykład „pewnie nie była gruba, kiedy się poznali” czy „musi być bogata”. Scott z kolei musi zostać „umniejszony”, musi być „gejem albo fetyszystą”. Ariel Winter, gwiazda „Współczesnej rodziny”, opowiedziała o body shamingu: „Nazywali mnie grubą dziwką” W najnowszym wywiadzie gwiazda „Współczesnej rodziny” Ariel Winter przyznała, że dorastanie na oczach milionów widzów była dla niej niezwykle trudne. „Kiedy miałam 13 lat, nazywali mnie »grubą dziwką«” – opowiedziała o hejcie, jakiego doświadczała w sieci. TikTokerka odpowiada na hejt: „To nie twoja wina, że nauczono cię myśleć w ten sposób” McCarvell zwraca dalej uwagę, jak zdradliwe jest tego typu myślenie. – Panuje przekonanie, że ktoś, kto jest fizycznie wysportowany, nie może być z otyłą kobietą. A to wszystko tylko dlatego, że świat nas nauczył, że ciało jest podstawą naszej oceny. Pewna kobieta napisała raz do Scotta: „zasługujesz na kogoś, kto wygląda jak ja”. Co ciekawe, gdy latami wmawiałam sobie, że nie jestem dla niego wystarczająco dobra ze względu na moje ciało, robiłam dokładnie to samo, co zrobiła ta właśnie kobieta. Ja siebie nie doceniam, ona siebie przecenia. Obie uwierzyłyśmy, że nasza wartość leży w naszym wyglądzie. Influencerka podkreśla, że nie czuje się „zagrożona” przez inne kobiety (czy facetów!), bo wie, na czym opiera się jej (trwający od 15 lat!) związek. – Ludzie ciągle mnie pytają, czy jestem o niego zazdrosna, a ja mówię, że nie. Wszyscy są zdziwieni, a to po prostu dlatego, że uważają, iż najlepsze, co mają do zaoferowania, jest właśnie ciało. A to, jaką mam figurę, nie jest nawet blisko szczytu jego listy tego, co Scott ceni najbardziej. Mój mąż ceni mnie za to, kim jestem, ceni moją etykę pracy, mój humor i moje wielkie serce. Na żadną z tych rzeczy nie ma wpływu moje ciało, co oznacza, że gdy ktoś kieruje się swoim wyglądem, mój mąż nie widzi w tym żadnej wartości. – To nie twoja wina, że nauczono cię myśleć w ten sposób, ale twoim obowiązkiem jest się tego oduczyć – Alice kończy mocnymi słowami. Nie moglibyśmy zgodzić się bardziej. Od siebie dodamy więc tylko, że takie filmy jak ten już nigdy nie powinny powstawać. Nie powinno być takiej potrzeby. Serio, dziewczyny, chłopaki i osoby niebinarne – ogarnijmy się. Zajmijmy się problemami, które musimy rozwiązać, żebyśmy zarówno my, jak i przyszłe pokolenia mogli funkcjonować na tej planecie. Skoncentrujmy się na tym, jak być lepszymi ludźmi, a nie szukajmy sposobów, by sobie nawzajem dowalać. Jak to możliwe, że chcemy kolonizować Marsa, skoro wykładamy się na tak banalnych sprawach? Nazwał córkę Gordona Ramsaya „pyzatą”. 19-latka nie zostawiła na Stevie Allenie suchej nitki „Nie będę tolerować ludzi, którzy uważają, że publiczne komentowanie i kontrolowanie czyjejś wagi i wyglądu jest w porządku” – oświadczyła Tilly Ramsay, reagując na złośliwą wypowiedź Steve’a Allena, gospodarza brytyjskiej stacji radiowej LBC. Jej słowa wszyscy powinni wziąć sobie do serca, bo czasy, kiedy body-shaming był akceptowalny, minęły już dawno.
Karolina Cwalina-Stępniak o samoakceptacji i redukcji piersi: „Akceptuję swoje ciało, dbam o nie i uważam, że w niczym mnie nie ogranicza, jednak nie podoba mi się” [Czule o ciele]
Karolina Cwalina-Stępniak, która jest znana jako „Sexy zaczyna się w głowie”, opowiedziała o relacji z własnym ciałem, samoakceptacji (a właściwie jej braku) i zdradziła, dlaczego zdecydowała się na redukcję piersi. Co więcej, ujawniła, jak okazuje sobie czułość na co dzień.
Dziewczyny, z którymi pracuję, były w szoku, jak powiedziałam im, że będziemy rozmawiać o czułości – powiedziała Karolina, gdy tylko się spotkałyśmy. A, jednak – odparłam z uśmiechem. Czułam, że przed nami zaskakująca na wielu płaszczyznach rozmowa. Karolina Cwalina-Stępniak współtworzy platformę Her Impact, jest mentorką, coachem, autorką książek i artykułów. Prowadzi profil „Sexy zaczyna się w głowie” na Instagramie, na którym najczęściej porusza tematy związane z rozwojem osobistym czy biznesem, ale również – od czasu do czasu – opowiada o swoim życiu prywatnym, w tym o relacji z własnym ciałem. Jest w tym całkowicie szczera i bezkompromisowa. Nie zgadza się z wieloma osobami, które mówią o miłości do samej siebie w mediach społecznościowych. W ramach cyklu „Czule o ciele” ujawniła, dlaczego nie akceptuje swojego wyglądu, powodach, dla których zdecydowała się na operację zmniejszenia piersi, a także o czułości na co dzień. Karolina Cwalina-Stępniak o samoakceptacji i redukcji piersi Asia Twaróg: Często powtarzasz, że nie lubisz swojego ciała. Karolina Cwalina-Stępniak: Bo nie lubię. Akceptuję swoje ciało, dbam o nie i uważam, że w niczym mnie nie ogranicza, jednak nie podoba mi się. Nie umiem spojrzeć na siebie i powiedzieć: och, kochany cellulit albo coś w tym stylu. Ukrywam swoje mankamenty, a pokazuję to, co – według mnie – jest ładne. Powiedziałaś: ładne. Czyli jednak coś w sobie lubisz. Tak, moje łydki. Niedawno polubiłam też swoje piersi. Mam za sobą operacje i zabiegi, które pozostawiły wiele blizn na moim ciele. Ktoś mógłby powiedzieć, że są straszne, jednak ja lubię je i akceptuję. W niczym mi nie przeszkadzają. Wiesz, moja relacja z ciałem jest dość skomplikowana, bo wiele z nim przeszłam. Choroba, rekonwalescencja, wahania wagi... Teraz pracuję nad tym, by moje ciało stało się zgrabniejsze, bo w takiej wersji podoba mi się bardziej. Robię to dla siebie. Co ciekawe, są w moim otoczeniu osoby, które zawsze zapewniały mnie, że wyglądam cudownie i nie powinnam się zmieniać. Natomiast gdy trochę schudłam, zaczęły mówić: Karolina, może nie wypada tego mówić, ale teraz – jak wzięłaś się za siebie – to ładniej wyglądasz. Są wśród nich te, które promują samoakceptację w mediach społecznościowych. Niestety w rzeczywistości nie lubią siebie, narzekają na swój wygląd albo starają się schudnąć za wszelką cenę. Denerwuje mnie to. Nie lubię hipokryzji. Myślę, że jesteśmy w takim momencie, że powinnyśmy i powinniśmy odczepić się od ciał innych osób. Przestać komentować ich wygląd, mówić, co mają w sobie zmienić, a czego nie. Tak, zgadzam się z tym. Czasem żartuję, że promuję anty-naturalność. Kocham się malować, farbuję włosy i noszę tak zwane doczepy, przeszłam kilka operacji plastycznych. Jakiś czas temu przestałam przekonywać do tego samego moje przyjaciółki, które są fankami naturalności. A one odczepiły się ode mnie. Przeszłaś redukcję piersi. Dlaczego zdecydowałaś się na taką operację? Zdecydowałam się na operację, ponieważ miałam wielkie piersi, które utrudniały mi funkcjonowanie na co dzień. Nie mogłam kupić ubrań, w tym biustonoszy czy piżam. Nie mogłam ćwiczyć. Poza tym nie podobały mi się. Justyna Przygońska o krytykowaniu wyglądu w social mediach: „Według pewnych osób jestem niesymetryczna, inne pozwalają sobie postawić jakąś diagnozę” [WYWIAD] Rozpoczynamy cykl ciałopozytywnych rozmów Czule o ciele. Tym razem rozmawiamy z Justyną Przygońską. Jakiś czas temu współtwórczyni The Odder Side, otworzyła się ostatnio na temat hejtu w mediach społecznościowych, na czele z Instagramem. Jak wpływają na nią negatywne komentarze? A jak czujesz się teraz, czyli kilka miesięcy po operacji? Świetnie. Uważam, że jest to najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek dla siebie zrobiłam. Pamiętam, jak podczas jednego z treningów moja trenerka, Wiktoria, poprosiła, żebym położyła się na brzuchu i podniosła ręce. To było dla mnie coś niesamowitego, bo przed operacją nie mogłam zrobić czegoś takiego. Czułam się jak małe dziecko, które dopiero uczy się chodzić. Opowiadałaś o operacji oraz o rekonwalescencji na Instagramie. Jak zareagowały osoby, które obserwują twój profil? Reakcje były bardzo pozytywne. Dostałam już kilkanaście wiadomości od dziewczyn, które też zdecydowały się na redukcję piersi. Opowiedziały mi o swoich doświadczeniach, a niektóre wysłały nawet zdjęcia w charakterystycznych stanikach ortopedycznych. Jak wiesz, ten cykl wywiadów nazywa się „Czule o ciele”. Co myślisz, gdy słyszysz to hasło? Teraz? Uważam, że jest to bardzo ładna nazwa. Choć dodałabym do niej jeszcze „szczerze”. Czyli „Czule i szczerze o ciele”. Czuję się trochę jak na terapii, bo podczas naszej rozmowy zrozumiałam, że nie denerwuje mnie promowanie samoakceptacji samej w sobie, jak sądziłam do tej pory, ale po prostu hipokryzja czy wręcz zakłamanie pewnych osób, które wypowiadają się na ten temat publicznie. Bo, oczywiście, trzeba dbać o swoje ciało, dobrze traktować, cieszyć się z tego, że jest zdrowe. Ale tylko wtedy, gdy jest to prawdziwe, a nie wykreowane na potrzeby mediów społecznościowych – lajków i zasięgów. Jak okazujesz czułość swojemu ciału na co dzień? Dbam o nie, co – w moim przypadku – oznacza, że ćwiczę, zdrowo się odżywiam, regularnie wykonuję zabiegi czy masaże, do tego używam dobrej jakości kosmetyków. Tak brzmi moja definicja czułości. Posługujesz się nazwą „Sexy zaczyna się w głowie” w mediach społecznościowych i nie tylko. „Sexy” wskazuje na wygląd, ale w twoim wypadku chodzi o coś więcej, prawda? Ta nazwa powstała, gdy poradziłam sobie z problemami zdrowotnymi. Rzeczywiście wiele osób sprowadziło to hasło to wyglądu, krytykowało je albo uważało za niepoważne. Tak naprawdę „Sexy zaczyna się w głowię” wzięło się od tego, jak zaczęłam czuć się z samą sobą, w tym ze swoim ciałem po wspomnianych już przejściach. Po prostu: ruszyłam do przodu. Teraz nie wzbudza już takich emocji, jak kiedyś.
Malwina Buss o presji idealnego wyglądu i akceptacji siebie: „Dowiedziałam się, że jestem za gruba, żeby zagrać główną rolę w serialu” [Czule o ciele]
W kolejnej odsłonie cyklu Czule o ciele rozmawiamy z Malwiną Buss. Znana aktorka opowiedziała o towarzyszącej jej presji idealnego wyglądu, (momentami wyboistej) drodze do samoakceptacji oraz o czułości na co dzień.
Malwina Buss zadebiutowała w 2007 roku – jeszcze jako nastolatka. Wystąpiła w wielu rodzimych produkcjach, w tym w „Barwach szczęścia” i „Belfrze”, a także w licznie nagradzanym filmie „Róża”. Prywatnie tworzy szczęśliwy związek z Tomaszem Włosokiem i jest mamą niespełna trzyletniej Jagody. W cyklu Czule o ciele aktorka opowiedziała o swojej drodze do samoakceptacji – o zaburzeniach odżywiania, o zmianach, jakie zaszły w jej ciele po urodzeniu dziecka, jak również o presji idealnego wyglądu, która towarzyszyła jej z racji wykonywanego zawodu. Czym jest dla niej czułość i jak okazuje ją sobie na co dzień? Malwina Buss o presji idealnego wyglądu i akceptacji siebie [WYWIAD] Asia Twaróg: Jaką masz obecnie relację ze swoim ciałem? Malwina Buss: Można powiedzieć, że jestem w takim punkcie wyjścia, jeśli chodzi o samoakceptację. Bliżej mi do tej dobrej, przyjaznej relacji ze swoim ciałem niż do tego, co złe. Niestety mam za sobą trudne momenty. Gdy byłam nastolatką, zmagałam się z zaburzeniami odżywiania. Potem zaczęłam intensywnie ćwiczyć i trzymałam się diety, liczyłam dosłownie każdą kalorię. Wpadłam w pewnego rodzaju pułapkę, bo tak naprawdę nie robiłam tego dla siebie – dla własnego dobra i komfortu. Teraz jestem na takim etapie, że nie nakręcam się. Jem to, na co mam ochotę i kiedy mam ochotę, Jeżeli ćwiczę, to też dlatego, że chcę, że sprawia mi to przyjemność. Bardzo nie lubię, gdy ktoś mi mówi, że powinnam coś robić czy nie. W takich sytuacjach zazwyczaj się buntuję. Co więcej, nie traktuje już swojego wyglądu jako wartość. Lubię siebie za to, jakim jestem człowiekiem, czym się zajmuję, a nie za to, ile ważę albo jaki rozmiar noszę. Czy te trudne momenty mogą wynikać z tego, że stałaś się rozpoznawalna w dość młodym wieku, gdy twoje ciało naturalnie się zmieniało? I że ludzie zaczęli oceniać twój wygląd? Wydaje mi się, że w tym wypadku nie chodzi o rozpoznawalność czy ocenę ze strony widzów i widzek. Dużo większy wpływ na moją relację z ciałem miało środowisko, którego stałam się wtedy częścią. Wymagano od nas, byśmy były szczupłe, piękne, perfekcyjne pod każdym względem. Pamiętam jeden z castingów, na który poszłam po urodzeniu córki. Dowiedziałam się, że jestem za gruba, żeby zagrać główną rolę w serialu. Zrozumiałabym to, gdyby chodziło o postać o ściśle określonym wyglądzie, na przykład modelkę. Ale starałam się o rolę zwykłej dziewczyny. W związku z tym moja waga nie powinna mieć takiego znaczenia. W takich sytuacjach myślisz sobie, że nie liczy się to, jaką jesteś aktorką, w jaki sposób przekazujesz swoje emocje, ale to, jak wyglądasz i ile ważysz. Niestety to bardzo krzywdzące. Środowisko powinno częściej słuchać swoich odbiorców i odbiorczyń. Może wtedy powstawałoby więcej produkcji w stylu „Dziewczyn”. Serial stworzony przez Lenę Dunham stał się hitem, bo coraz więcej osób pragnie różnorodności na ekranie, nie chce oglądać jednego – ściśle określonego wizerunku, który niestety potrafi wpędzić w kompleksy. Myślisz, że to podejście może się kiedyś zmienić? Myślę, że nasze pokolenie może to zmienić. Osoby, które są teraz w szkołach teatralnych albo właśnie skończyły studia. Im zależy na różnorodności w kinie czy w telewizji. Mam nadzieję, że za jakiś czas będzie można to pokazać. Niestety na razie w środowisku obecne jest to, powiedzmy, starsze pokolenie, które skupia się na wpisującym się w tak zwany kanon wizerunku, na promowaniu często niemożliwych do doścignięcia ideałów. Presja idealnego wyglądu w twoim zawodzie dotyczy tylko kobiet czy jest niezależna od płci? Moim zdaniem jest to zjawisko niezależne od płci. Jesteśmy w takim momencie, że my – kobiety zaczynamy głośniej mówić o trudnościach, z którymi musimy się mierzyć na co dzień, w tym w pracy, coraz częściej opowiadamy o tym, co nam nie pasuje. Natomiast mężczyźni dają nam na to przestrzeń, wspierają nas. Czasem więc tego nie widać, ale presja dotyka także ich. Przynajmniej w zawodzie aktora. Poruszyłaś już temat ciąży i urodzenia dziecka. Jestem ciekawa, czy twoje podejście do własnego ciała zmieniło się, gdy zostałaś mamą? Tak i to było dla mnie trudne doświadczenie. Bardzo długo nie lubiłam swojego ciała, nie mogłam pogodzić się z tym, jak wygląda w oraz po ciąży. Ze względu na zaburzenia odżywiania, o których już wspomniałam, bałam się, że przytyję. Tak się stało – będąc w ciąży, dowiedziałam się, że mam niedoczynność tarczycy. W związku z tym zaczęłam przybierać na wadze całkowicie niezależnie od siebie, od tego, co robię i jak dbam o siebie. Dodatkowo źle się czułam i nie miałam na nic siły, byłam permanentnie zmęczona. Miałam ogromne pretensje do samej siebie. To było bezsensowne, ale wtedy tego nie rozumiałam. Jestem w trakcie terapii. Leczę depresję, ale jednocześnie naprawiam swoją relację z ciałem. Jakiś czas temu zmieniłam swoje podejście. Uświadomiłam sobie, ile to ciało mi dało. Stworzyło człowieka. Moje ciało było domem, początkiem życia mojego dziecka. JA to zrobiłam. To brzmi banalnie, bo możemy o tym przeczytać na niemal każdym profilu młodej mamy na Instagramie. No ale taka jest prawda. Dlatego jestem pod ogromnym wrażeniem, a poza tym bardzo szanuję i wspieram każdą kobietę, która jest w podobnym momencie, jest tego świadoma. A czy to nie jest trochę tak, że zauważamy to, co zrobiły inne osoby, a nie doceniamy siebie? Absolutnie. Często nie doceniamy siebie i dotyczy to nie tylko osób, które niedawno zostały mamami, ale ogólnie naszych relacji z własnymi ciałami. Ostatnio powiedziałaś coś bardzo fajnego na swoim Instagram Stories, a mianowicie, że odobserwowałaś osoby, które z różnych względów źle na ciebie wpływały, m.in. ze względu na wygląd. Co ciekawe, nie było to tak proste jak mogłoby się wydawać. Dlaczego? Wszystko zaczęło się, kiedy byłam w ciąży. Obserwowałam wtedy wiele kobiet, które także spodziewały się dziecka – były w tym samym miesiącu, a często nawet w tym samym tygodniu co ja. Niestety po urodzeniu córki zaczęłam się do nich porównywać. Zauważałam, że niektóre dziewczyny bardzo szybko wracały do wagi sprzed ciąży, w mojej głowie wyglądały idealnie. Zastanawiałam się, co jest ze mną nie tak? Dlaczego ja nie mogę schudnąć? Wmawiałam sobie, że byłam od nich gorsza. Wpadłam w kolejną pułapkę. Patrzyłam na profile moich koleżanek, które przeżywały najlepsze momenty w swojej karierze, robiły super rzeczy i osiągały kolejne sukcesy zawodowe. A ja co? Siedziałam w domu z małym dzieckiem, byłam przemęczona, do tego uważałam, że wyglądam źle. Myślałam: gdybyś była lepszą aktorką, to na pewno poradziłabyś sobie z dzieckiem na planie. Nie rozumiałam, że byłam wtedy na zupełnie innym etapie w życiu. Najtrudniej było odobserwować profile moich znajomych. Nie chciałam, żeby ktoś się na mnie obraził. Jednak w końcu się na to zdecydowałam i naprawdę dobrze to na mnie podziałało. Polecam to każdemu. To działa też w drugą stronę, prawda? Absolutnie. Jeśli ktoś czuje się źle w związku z tym, co pokazuję na swoim profilu na Instagramie, niech kliknie „unfollow”. Dbajmy o swoje zdrowie psychiczne. Otaczajmy się ludźmi, którzy wnoszą coś pozytywnego do naszego życia – także w świecie wirtualnym. Justyna Lis o samoakceptacji w erze mediów społecznościowych: „Trudno czuć się wystarczającą w świecie, który ciągle każe nam być najlepszymi wersjami samych siebie” [Czule o ciele] Influencerka Justyna Lis opowiedziała o (momentami wyboistej) drodze do samoakceptacji, a także o tym, jak okazuje sobie czułość na co dzień. Dlaczego zdecydowała się mówić o miłości do siebie i własnego ciała na Instagramie czy TikToku? Czy to jej misja? W rodzimych mediach można przeczytać, że porzuciłaś aktorstwo na rzecz macierzyństwa. Poza tym twoi fani oraz fanki często pytają na Instagramie, czy zakończyłaś karierę. Jak to jest w rzeczywistości? To pytanie rzeczywiście pojawia się dość często. Nie porzuciłam kariery. Tak się stało, że mój partner, Tomek, stał się bardzo popularny w momencie, w którym ja zwolniłam – zaszłam w ciążę, a następnie urodziłam dziecko. Zauważyłam, że teraz nie jestem postrzegana przez niektórych ludzi jako Malwina Buss – aktorka, ale jako partnerka Tomasza Włosoka albo matka dziecka Tomasza Włosoka. To zrozumiałe, że nie wszyscy mnie kojarzą. Nie przeszkadza mi to. Jednak myślę, że przez tego rodzaju opinie kobiety w moim zawodzie często nie decydują się na macierzyństwo. Boją się, że zostaną zapomniane. Byłam aktywna zawodowo i grałam do szóstego miesiąca ciąży. Wróciłam do pracy niedługo po urodzeniu dziecka. Brałam udział w castingach, ale uświadomiłam sobie, że to nie jest mój moment. Pod względem psychicznym, jak również fizycznym. Potrzebowałam przerwy. Osoby, które piszą, że porzuciłam karierę, po pierwsze: w ogóle mnie nie znają, a poza tym chyba nie myślą o tym, jak ich słowa mogą wpłynąć na drugiego człowieka, brakuje im empatii. Zauważyłam, że ludzie w dzisiejszych czasach nie potrafią odpoczywać. Ciągle są w pracy albo myślą o pracy. Ja też bardzo długo tego nie potrafiłam. Jednak nauczyłam się tego i muszę przyznać, że najpiękniejsze rzeczy w moim życiu wydarzyły się właśnie wtedy, gdy pozwoliłam sobie na tak zwane nic-nierobienie. Wspomniałaś o Tomku Włosoku, czyli o swoim partnerze. Często pokazujecie się razem na Instagramie, zdecydowanie rzadziej publicznie. Ale wydaje się, że tworzycie bardzo cool parę i że możecie zawsze na siebie liczyć. Mam rację? Jesteś szczęściarą, bo masz Tomka – często dostaję takie wiadomości. Niestety wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że jak się poznaliśmy, to byliśmy na bardzo podobnym etapie w życiu. Dopiero po studiach, z niewielkim dorobkiem artystycznym. Takie nieopierzone kurczaczki. Od początku mocno się wspieraliśmy. To się nie zmieniło. Kochamy się bezwarunkowo, pozwalamy sobie na wszystko, nie oceniamy się. Tomek bardzo często powtarza, że nie byłby w tym miejscu, w którym jest teraz, gdyby nie ja. Bo nikt w niego tak nie wierzył jak ja, nie był przy nim. Jak wiesz, ten cykl nazywa się Czule o ciele. Powiedz, proszę, jak okazujesz sobie czułość na co dzień? Wbrew pozorom to bardzo trudne pytanie. Dopiero uczę się tej czułości. Na pewno zmieniłam sposób, w jaki mówię o sobie i swoim ciele. Kiedyś pytałam Tomka, jak w ogóle może na mnie patrzeć... Teraz oszczędzam sobie takich komentarzy. Patrzę na swoje ciało i myślę, że fajnie wygląda. Czułość dla mnie to także ruch, ale w formie oraz ilości, która mi akurat odpowiada. Trenuję tajski boks. To najlepsze, co dla siebie robię. Zyskuje na tym nie tylko moje ciało, ale również moja głowa. Po treningach czuję się jak prawdziwa bogini. Co więcej, zyskuję pewnego rodzaju poczucie bezpieczeństwa jako kobieta. Wiem, że jeśli ktoś mnie zaczepi, gdy będę gdzieś szła sama w nocy, będę potrafiła się obronić. Justyna Przygońska o krytykowaniu wyglądu w social mediach: „Według pewnych osób jestem niesymetryczna, inne pozwalają sobie postawić jakąś diagnozę” [Czule o ciele] Rozpoczynamy cykl ciałopozytywnych rozmów Czule o ciele. Tym razem rozmawiamy z Justyną Przygońską. Jakiś czas temu współtwórczyni The Odder Side, otworzyła się ostatnio na temat hejtu w mediach społecznościowych, na czele z Instagramem. Jak wpływają na nią negatywne komentarze?
Justyna Lis o samoakceptacji w erze mediów społecznościowych: „Trudno czuć się wystarczającą w świecie, który ciągle każe nam być najlepszymi wersjami samych siebie” [Czule o ciele]
Influencerka Justyna Lis opowiedziała o (momentami wyboistej) drodze do samoakceptacji, a także o tym, jak okazuje sobie czułość na co dzień. Dlaczego zdecydowała się mówić o miłości do siebie i własnego ciała na Instagramie czy TikToku? Czy to jej misja?
Kontynuujemy cykl wywiadów Czule o ciele na Glamour.pl. Tym razem rozmawiamy z Justyną Lis – influencerką, która sprzeciwia się promowaniu wyidealizowanych wizerunków ciała w mediach społecznościowych. Prowadzi profile na Instagramie i TikToku, za pośrednictwem których opowiada o miłości do samej siebie, uczy jej, a także udowadnia, że nie wszystko, co widzimy w mediach społecznościowych, jest prawdziwe. Sprawdźcie, jak wyglądała jej droga do samoakceptacji. Asia Twaróg: Jak wyglądała twoja droga do samoakceptacji? Justyna Lis: Bardzo wyboiście. Dorastałam w latach, w których media społecznościowe takie jak Instagram czy YouTube stawały się coraz bardziej popularne i weszłam w ten świat - tak jak każda nastolatka i nastolatek - zupełnie nieprzygotowana. Gdy chodziłam do gimnazjum, królował jeszcze Tumblr - wtedy kolebka szkodliwych treści, które nie były odpowiednio moderowane. Mam wrażenie, że ten portal obfitował w treści pro-ana, toksycznego ruchu promującego anoreksję jako „dążenie do perfekcji" i całkowicie wypaczającego fakt, że jest to choroba. Mam ciarki, kiedy o tym myślę, tam było naprawdę mnóstwo okropnych rzeczy. I miały do nich dostęp trzynastoletnie dziewczynki. Dużo czasu spędzałam w telefonie i przed laptopem, a wtedy mało mówiło się o zagrożeniach płynących z social mediów. Nikt nie ostrzegał przed pułapką wyidealizowanego wizerunku i życia, w którą tak łatwo można wpaść w internecie. Ja w nią wpadłam. Mierzyłam się z zaburzonym obrazem ciała, bardzo długo z zaburzeniami odżywiania. Ciągle czułam się niewystarczająca i porównywałam się do innych. Zawsze chciałam być „bardziej". Dopiero kilka lat temu wyzdrowiałam i zaczęłam uczyć się siebie od nowa. Przestałam się ważyć i mierzyć. Odobserwowałam profile, które wpędzały mnie w kompleksy i osoby, do których się porównywałam. Wprowadziłam więcej cielesnej różnorodności w internetowych treściach, które sobie dostarczam. Zrozumiałam, że nie chcę przeżyć życia nieustannie próbując wpasować się w nierealistyczne standardy piękna. Że chcę żyć tu i teraz. Co najbardziej w sobie lubisz? Lubię swoją pewność siebie. Lubię to, że przestałam definiować swoją wartość przez pryzmat tego jak wyglądam. Poza tym lubię to, że jestem bardziej wyluzowana i mam dystans do siebie. Nie mam już problemu z tym, by pokazać się tysiącom osób bez makijażu, spocona po treningu albo z pryszczem na twarzy. A jeśli chodzi o wygląd, lubię swoje oczy. Dlaczego zdecydowałaś się mówić o samoakceptacji w mediach społecznościowych, na czele z Instagramem? Zrozumiałam, że chcę tworzyć treści, których brakowało młodszej mnie. Takie, które pomagają leczyć kompleksy, a nie je wywołują. Chciałam choć trochę przeciwstawić się wszechobecnemu kultowi wyglądu – tworzyć w sieci odpowiedzialnie i przestać kreować wyidealizowany wizerunek siebie. Można powiedzieć, że to Twoja misja? „Misja" to górnolotne określenie. Jednostka nie jest w stanie zmienić całego systemu, ale dopóki widzę, że to co robię ma sens i naprawdę jest w stanie pomóc kobietom, chcę to kontynuować. Jestem ciekawa, jaki masz stosunek do filtrów na Instagramie. Szczerze mówiąc, mnie trochę przerażają... Zdecydowanie brakuje regulacji w tym temacie. Mamy już dostęp do wielu badań wskazujących na to, że media społecznościowe, z Instagramem na czele, wpływają negatywnie na postrzeganie siebie i zdrowie psychiczne, a wciąż nie zostały podjęte działania, które mogłyby temu zapobiegać. Osobiście chciałabym żeby filtry zniknęły, ale myślę, że byłoby to dość trudne. Dlatego dobrym pierwszym krokiem byłoby wprowadzenie obowiązkowego oznaczania przerobionych zdjęć - czy to przez filtry, czy przez aplikacje do obróbki wizerunku. Obecnie, na przykład na TikToku, nagrywając film można z poziomu aplikacji wygładzić skórę, wybielić zęby i „zrobić makijaż", a odbiorca czy odbiorczyni nawet nie ma dostępu do informacji, że autorka bądź autor „majstrował” przy swoim wizerunku. W bio Twojego profilu na Instagramie można przeczytać „Nauczę Cię patrzeć na Twoje ciało łaskawiej”. W jaki sposób? Co poradziłabyś osobom, które mają problem z akceptacją siebie? Akceptacja to często długi i żmudny proces. Trudno czuć się wystarczającą w świecie, który ciągle każe nam być „najlepszymi wersjami samych siebie", co rozumie się przez bycie szczuplejszymi, bardziej wysportowanymi, ładniejszymi, osiągającymi sukcesy. Ja staram się pokazać, że próba dojścia do tej „perfekcji", którą ciągle sprzedają nam media, nie jest możliwa, jest błędnym kołem. I przede wszystkim szkodzi naszemu zdrowiu. Zawsze będzie ktoś ładniejszy, z pozornie ciekawszym życiem i bardziej „idealną" figurą. Próba wpasowania się w nierealne standardy piękna to droga donikąd, bo nieustannie będziemy chcieć więcej i lepiej. Od kultu wyglądu, który rządzi naszym światem, nie da się odciąć całkowicie, ale można spróbować być tu i teraz. Zamiast być „idealną", warto nauczyć się być wystarczającą. Zaprzyjaźnić się ze sobą, a nie toczyć wojnę ze swoim ciałem. Zdawać sobie sprawę z tego, że niezależnie jak będziemy wyglądać, nie zadowolimy w stu procentach innych ludzi (i nie powinnyśmy tego chcieć). Jak okazujesz sobie czułość na co dzień? Staram się po prostu odpuszczać. Odpoczywać. Słuchać swojego ciała i dostarczać mu tego, czego potrzebuje w danej chwili – nieważne, czy to gorący prysznic, coś pysznego do jedzenia czy wieczór na kanapie z jakąś komedią. Wciąż uczę się tej czułości, bo chcę być dla siebie lepsza i łagodniejsza. Justyna Przygońska o krytykowaniu wyglądu w social mediach: „Według pewnych osób jestem niesymetryczna, inne pozwalają sobie postawić jakąś diagnozę” [Czule o ciele] Rozpoczynamy cykl ciałopozytywnych rozmów Czule o ciele. Tym razem rozmawiamy z Justyną Przygońską. Jakiś czas temu współtwórczyni The Odder Side, otworzyła się ostatnio na temat hejtu w mediach społecznościowych, na czele z Instagramem. Jak wpływają na nią negatywne komentarze?
Justyna Przygońska o krytykowaniu wyglądu w social mediach: „Według pewnych osób jestem niesymetryczna, inne pozwalają sobie postawić jakąś diagnozę” [Czule o ciele]
Rozpoczynamy cykl ciałopozytywnych rozmów Czule o ciele. Tym razem rozmawiamy z Justyną Przygońską. Jakiś czas temu współtwórczyni The Odder Side, otworzyła się ostatnio na temat hejtu w mediach społecznościowych, na czele z Instagramem. Jak wpływają na nią negatywne komentarze?
Ruch body positive przybiera na sile – staje się coraz popularniejszy na całym świecie, w tym w Polsce. Jednak mimo to wiele osób nadal nie potrafi zaakceptować tego, że każde ciało zasługuje na szacunek, a jednocześnie rości sobie (niezrozumiałe dla nas i po prostu dziwne) prawo do oceniania wyglądu innych. Szczególnie za pośrednictwem mediów społecznościowych. Doskonale zdaje sobie z tego sprawę Justyna Przygońska, która – ze względu na charakter swojej pracy – wielokrotnie padała ofiarą hejtu w sieci. Współwłaścicielka The Odder Side zdobyła się na szczere wyznanie dotyczące negatywnych i nieuzasadnionych komentarzy na temat tego, jak wygląda. Tylko nam opowiedziała natomiast jak hejt wpływa na jej życie prywatne oraz zawodowe. Przeczytajcie pierwszy wywiad z cyklu Czule o ciele. Joanna Twaróg: Opublikowałaś ostatnio relację na Instagramie, w której poruszyłaś temat hejtu w mediach społecznościowych. Napisałaś tam m.in., że urodziłaś dwie dziewczynki, zdrowo się odżywiasz, ćwiczysz, ogólnie dbasz o siebie, ale mimo to jesteś krytykowana za swój wygląd. Co to są za komentarze? Justyna Przygońska: Tak, rzeczywiście przykre komentarze pojawiają się zarówno na moim Instagramie, jak i na oficjalnym profilu The Odder Side, czyli marki, której jestem współwłaścicielką. Wśród nich „jesteś obrzydliwą anorektyczką”, „wyszłaś z Oświęcimia?”, „zjedz kanapkę” i tym podobne. Według pewnych osób jestem niesymetryczna, inne pozwalają sobie postawić jakąś diagnozę, stwierdzić, że mam problemy ze zdrowiem, co nie jest prawdą – regularnie się badam, dbam o siebie. Niektóre komentarze bywają bardzo krzywdzące. Czy takie komentarze pojawiają się często? Pozytywne komentarze przeważają. Natomiast często bywa tak, że możemy otrzymać sto pochlebnych opinii, ale i tak mamy tendencję do zapamiętywania tej jednej negatywnej. Hejt spotkał cię „tylko” w sieci, czy także w życiu realnym? W sieci. Co ciekawe, czasem zaglądam na profile autorek czy autorów negatywnych komentarzy i widzę, że np. profil nie jest przez nikogo obserwowany, że został założony niedawno, więc prawdopodobnie na potrzeby szerzenia hejtu. Szczerze mówiąc, chciałabym czasem porozmawiać na żywo z takimi osobami. Dowiedzieć się, dlaczego postępują w taki sposób? Po co? Mam wrażenie, że krytykowanie innych w sieci stało się pewnego rodzaju sposobem na dawanie upustu negatywnym emocjom w możliwie najprostszy sposób – pozornie anonimowo. Jednak nie tędy droga. To nie jest w porządku. Jestem przerażona ogromem krytyki i innymi – negatywnymi słowami, które napływają od autorów i autorek tego rodzaju komentarzy. Niektóre osoby wydają się wręcz agresywne. Zgadzam się. Wiele osób uważa, że takie komentarze wynikają z troski, ale to nie jest prawda. Wydaje mi się, że są one raczej reakcją na własne, nieprzepracowane problemy. Hejterom i hejterkom brakuje empatii oraz kultury, a do tego niestety wciąż użytkownicy mediów społecznościowych uważają, że są bezkarni / bezkarne. Jak negatywne komentarze na ciebie wpływają? To ciekawe, bo wydawało mi się, że jestem odporna na hejt. Lubię swoje ciało, mam dość wysokie poczucie własnej wartości. Ale mimo to negatywne komentarze sprawiają, że jest mi przykro przez pewien czas, np. przez dwa dni. Potrafią zachwiać moją samooceną. Często pokazujesz na sobie ubrania The Odder Side. Właśnie dlatego hejt, o którym rozmawiamy, wiąże się w dużej mierze z twoją pracą na co dzień. Jestem ciekawa, czy to oddziałuje również na to, czym się zajmujesz? Na ciebie jako bizneswoman? Jestem odpowiedzialna za media społecznościowe The Odder Side, dlatego rzeczywiście często publikuję swoje zdjęcia na oficjalnym profilu marki, a następnie widzę komentarze czy wiadomości. I, oczywiście, miałam takie momenty, że zastanawiałam się, czy powinnam pokazywać na sobie projekty z poszczególnych kolekcji. Skoro wzbudza to tyle negatywnych emocji… Tłumaczę sobie to jednak w ten sposób, że przynajmniej część z nich może wynikać z pewnego niezrozumienia. My naprawdę zaczęłyśmy od projektowania ubrań dla siebie, dlatego na początku miałyśmy mocno ograniczoną rozmiarówkę. Nie myślałyśmy na początku, że marka tak ewaluuje, że się tak rozwinie. Publikowałyśmy też przede wszystkim nasze zdjęcia, a że mamy z Brigidą ten sam rozmiar, to faktycznie mogło się wydawać, że promujemy jeden obraz kobiecego ciała. Jednak wraz z rozwojem marki i rosnącym zainteresowaniem naszymi projektami zaczęłyśmy poszerzać naszą ofertę, bo tego też wymagały od nas nasze Klientki, a my ich słuchamy. Od początku też byłyśmy otwarte na dyskusje, nadal bardzo doceniamy konstruktywną krytykę. Ważne są dla nas szczere głosy od dziewczyn, które z różnych powodów nie mogą albo nie chcą kupować ubrań The Odder Side. Mimo wszystko niektóre komentarze są bardzo przykre i nas ranią. Na szczęście mamy siebie – ja mam swojego męża, córki, moją wspólniczkę i przyjaciółkę Brygidę, cały team The Odder Side. Wsparcie bliskich pozwala mi i nam w miarę sprawnie zapomnieć o złych komentarzach. Obserwując The Odder Side na Instagramie i nie tylko, mam wrażenie, że różnorodności, której – jak sama przyznałaś – mogło niektórym brakować, jest coraz więcej. Tak. Przyszło to bardzo naturalnie – wraz z rozwojem marki. Na początku potrafiłam bowiem pracować na sylwetkach podobnych do mojej, czyli drobnej, z małym biustem. Potrzeb dziewczyn noszących większe czy mniejsze rozmiary musiałam się nauczyć. Od pewnego czasu The Odder Side współpracuje z cudownymi konstruktorkami, które mają świadomość tego, że różne ciała pragną czy wręcz potrzebują czegoś innego. Teraz poszerzamy rozmiarówkę i ubieramy różne kobiety. Chcemy, by każda czuła się dobrze w naszych ubraniach. Jednocześnie pozostajemy wierne naturalności, którą uwielbiamy. Mam wrażenie, że podchodzimy do kobiecego ciała w taki dobry i czuły sposób. Bardzo się cieszę, że wspomniałaś o czułości. Jest ona bowiem hasłem przewodnim Glamour.pl oraz magazynu GLAMOUR w 2021 roku. Powiedz, proszę, jak okazujesz sobie czułość? Bardzo dużo czasu spędzam wśród ludzi – w domu, jak również w pracy. Dlatego doceniam momenty, w których mogę pobyć sama ze sobą. Mam swoje rytuały, które staram się pielęgnować. Bardzo lubię poranki z kawą – specjalnie wstaję wcześniej niż moje dzieci, żeby mieć chwilę do siebie. Ogromną przyjemność sprawiają mi też kąpiele w wannie i regularne ćwiczenia fizyczne. Wymaga to sporej dyscypliny oraz odpowiedniej organizacji czasu, ale jednocześnie daje mi to dużo satysfakcji. Uwielbiam obserwować́ zmiany, jakie zachodzą w ciele i zauważać pozytywne efekty – nie tylko pod względem wyglądu, ale i siły, czy lepszej koordynacji. Dużo motywacji do działania daje mi mąż, który jest sportowcem i sam regularnie trenuje. Jeśli tylko mam taką możliwość, to korzystam z masaży lub zabiegów na twarz i ciało. Kocham takie wyjątkowe momenty tylko dla siebie. To, co mogę robić na co dzień, to trzymanie się zdrowego, zrównoważonego trybu odżywiania, ale uważam, że bardzo ważne jest zachowywanie balansu w życiu. Dlatego zdarza mi się zjeść pizzę albo coś słodkiego. I do tego namawiam też inne kobiety. Wróćmy jeszcze na chwilę do wspomnianej już relacji, którą opublikowałaś na swoim profilu. Jakie reakcje wywołała u twoich obserwatorek i obserwatorów? Chyba nigdy nie otrzymałam tylu wiadomości, co wtedy. Dziewczyny, które obserwują mój profil na Instagramie, okazały mi mnóstwo wsparcia. Pisały, że jestem piękna i żebym nie przejmowała się hejtem. Odezwało się też wiele dziewczyn, które muszą borykać się z tym samym. I to skłoniło mnie do pewnych przemyśleń. Jeśli ja – 32-letnia kobieta, która ma dobrą relację ze swoim ciałem, przejmuje się czasami negatywnymi komentarzami, to jak muszą czuć się osoby z problemami zdrowotnymi? Cierpiące na zaburzenia odżywiania? Albo takie, które najgorsze mają już za sobą i teraz – ich zdaniem – wyglądają dobrze? Jak muszą czuć się dziewczynki oraz nastolatki? Moja starsza córka ma 5 lat, ale już myślę o tym, jak ochronić ją, a także jej młodszą siostrę przed tą ciemną stroną mediów społecznościowych. No właśnie. Czy w związku z tym masz jakieś rady dla młodych dziewczyn, które mają problem z akceptacją siebie i / lub są ofiarami hejtu w internecie? To bardzo trudne pytanie. Doskonale pamiętam, co działo się w mojej głowie, gdy byłam nastolatką. Przejmowałam się tym, jak wyglądam i bardzo chciałam przynależeć do jakiejś grupy. Cieszę się, że mam to już za sobą. Uważam, że samoakceptacja przychodzi z wiekiem. To pewien proces. Nie jestem fanką rad w stylu „nie skupiaj się na swoim wyglądzie i wszystko będzie okej” czy „nie używaj Instagramu albo TikToka, bo prawdziwe życie tak nie wygląda”, bo mimo wszystko jest to pewna – czasem bardzo ważna część życia dla młodych dziewczyn. Cudownie byłoby, gdyby miały obok siebie jakąś osobę, np. mamę albo starszą siostrę, z którą mogłyby porozmawiać o wyglądzie, budowaniu pewności siebie i poczucia własnej wartości. Myślę, że warto też poszukać czegoś interesującego, dającego dużo frajdy oraz satysfakcji. To może przynieść wiele korzyści. Glamour Girlboss Podcast: Justyna Przygońska i Brygida Handzelewicz-Wacławek z The Odder Side Posłuchaj pierwszego odcinku podcastu Glamour Girlboss, w którym Justyna Przygońska i Brygida Handzelewicz-Wacławek, czyli założycielki marki The Odder Side opowiadają o swoich doświadczeniach, budowaniu społeczności wokół marki, swojej pracy na co dzień, a także współpracy z Hailey Bieber i innymi gwiazdami.
Izzie Rodgers walczy o przestrzeń w mediach społecznościowych dla osób z trądzikiem. Zdjęcia modelki udostępnił ASOS. W sieci lawina komentarzy
Media społecznościowe to nie tylko perfekcja i doskonali ludzie - mówi Izzie Rodgers, która dodaje otuchy wszystkim tym osobom, które mają problemy skórne, pokazując się bez filtra. Udowadnia też, że wyrazisty makijaż nie jest zarezerwowany tylko dla osób o nieskazitelnej cerze czy też idealnie pokrytej podkładem. Aktywistkę doceniła ostatnio marka ASOS. Czekamy, aby więcej marek dbało o różnorodność nie tylko pod względem różnych typów sylwetki, lecz także skóry!
W tym artykule: Nieskazitelna skóra? To jeden z trudno osiągalnych ideałów piękna Kim jest Izzie Rodgers Świat właśnie zachwycił się Izzie Rodgers, która udowadnia, że z trądzikiem można się oswoić. Swoją drogą Izzie do tej pory zgromadziła sporo obserwujących osób na swoim instagramowym koncie @izzierodgers, na którym dzieli się swoją drogą do samoakceptacji. My Izzie obserwujemy od dawna, ale cieszymy się, że także duże marki zaczynają doceniać takie osoby! Pozytywne komentarze pod zdjęciem Izzie na koncie marki Asos udowadniają, że jesteśmy zmęczone i zmęczeni wyśrubowanymi ideałami piękna! Chcemy zobaczyć, że są na świecie osoby podobne do nas, że zasługują one na przestrzeń, szacunek, angaż w reklamie. Czekamy zatem na więcej kampanii, w których normą będzie pokazywanie osób najróżniejszych, takich, które na co dzień spotykamy na ulicy, bez upiększeń lub takich, których właśnie nie spotykamy, bo czują, że nie powinny się pokazywać w realu czy w sieci. I nic dziwnego, kiedy nie są reprezentowane i czują, że odstają od wśrubowanych norm piękna! Nieskazitelna skóra? To jeden z trudno osiągalnych ideałów piękna Sama zmagałam się z trądzikiem bardzo długo i to w zasadzie dopiero w dorosłym życiu pojawiły się u mnie problemy ze skórą. Krostki były bolesne, jednak ja najbardziej przejmowałam się tym, co pomyśli o mnie otoczenie, jak surowo mnie oceni - że źle jem, nie wiadomo co robię, że mam taką a nie inną skórę. Martwiłam się przede wszystkim tym, że nie mogę wyjść z domu bez makijażu, bo będę raziła swoim trądzikiem inne osoby, zaburzała ich poczucie estetyki. „Usłyszałam, że można się ode mnie zarazić i lepiej mnie nie dotykać” – mówi Constanza (@skinnoshame), która na Instagramie pokazuje swój trądzik Jest jedną z dziewczyn, która na Instagramie pokazuje swoją trądzikową twarz. Bo uważa, że w ten sposób można oswoić inne dziewczyny z problemem, który sprawia, że czują się mniej piękne i wartościowe. A nie powinny. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/800d65b403b3777e484fce4460d21e34413c4ee0-3f4e69a.jpeg" width="948" height="538" alt="„Usłyszałam, że można się ode mnie zarazić i lepiej mnie nie dotykać” – mówi autorka profilu @skinnoshame, która na Instagramie pokazuje swój trądzik" title="„Usłyszałam, że można się ode mnie zarazić i lepiej mnie nie dotykać” – mówi autorka profilu @skinnoshame, która na Instagramie pokazuje swój trądzik" /> Walczyłam więc usilnie z trądzikiem, nakładałam grube warstwy makijażu, stresowałam się wyglądem mojej skóry. A to było błędne koło. Stan skóry jeszcze bardziej się pogarszał. Jednak trudno było mi przestać, skoro zewsząd otaczały mnie wizerunki modelek z nieskazitelną skórą. Instagram raczkował, TikToka nie było. Dlatego dziś tym bardziej doceniam działalność takich osób jak Izzie. I dziś bez problemu wychodzę bez makijażu z domu, nawet jeśli moja skóra jest w kiepskim stanie. Maluję się wtedy, kiedy chcę. Ale droga do tego miejsca była długa i kręta. Dziś wiem również, że trądzik można leczyć (z różnymi skutkami, to nie jest szybkie i łatwe), ale nie trzeba. Poza tym on nie zniknie od razu. I że mam prawo żyć, pokazywać się bez makijażu. Nie promuję wtedy choroby. Po prostu sobie żyję. Ba, nawet siebie lubię, akceptuję swój wygląd, doceniam moje ciało za to, że pozwala mi na różne niesamowite rzeczy. Wygląd jest ważny, ale nie najważniejszy, przywiązujemy do niego wciąż zbyt dużą wagę. To wręcz obsesja. A co do innych ludzi... Wiem też już, że jeśli ktoś ocenia mój wygląd, to świadczy tylko o nim. I to kiepsko. Moje ciało, moja sprawa. Ja się do cudzego życia nie wtrącam. A zabranianie osobom z trądzikiem czy grubym pokazywania się na ulicy czy w sieci pod zarzutem promocji czegoś negatywnego to dyskryminacja i segregacja ludzi! Czas to powiedzieć głośno. Kim jest Izzie Rodgers Wróćmy jednak do Izzie. Nasza bohaterka podkreśla, że zaczęła działać aktywnie w sieci, ponieważ według niej w dzisiejszym świecie łatwo jest zapomnieć, jak wygląda prawdziwa skóra. Ma zmarszczki, pory, krostki. Jednak nie tylko makijaż pomaga nam ukryć to prawdziwe oblicze. Przede wszystkim ułatwiają nam to różnego rodzaju filtry czy apki do obróbki zdjęć. Obecnie nie trzeba już być specjalistką czy specjalistą od cyfrowej obróbki zdjęć. Każda osoba jednym kliknięciem może poprawić swój wygląd na zdjęciu, które zamieszcza następnie w sieci. I nic dziwnego. To łatwe, szybkie, w dodatku wszyscy to robią, takie zdjęcia nas otaczają. Może więc wymagać nie lada odwagi pokazanie się bez filtra. Izzie Rodgers swoimi szczerymi postami zjednała sobie mnóstwo osób (obecnie jakieś 112 tysięcy), nie tylko tych z trądzikiem. Izzie opowiada między innymi o tym, jak przez lata rozwijały się jej relacje ze skórą i jak Instagram pomógł jej w jej drodze do samoakceptacji. Jak to się jednak zaczęło? W wywiadzie dla brytyjskiego wydania Glamour, Izzie przyznała, że miała już dość ciągłego strachu. Nie mogłam już dłużej znieść tego, jak się czułam. Strasznie się bałam, wychodząc na chwilę z domu bez makijażu, że wpadnę na kogoś znajomego. Niepokój ciągle mi towarzyszył. Tak nie da się żyć, to paraliżuje. Pomyślałam: „Naprawdę muszę w końcu zrobić coś, co pomoże mi to przezwyciężyć”. Izzie przyznała, że bała się, że wpadnie też na kogoś z dawnych lat, kiedy jeszcze nie miała trądziku i ludzie będą zszokowani tym, jak obecnie wygląda. Zaczęła się zastanawiać, co robić. Wpadła więc na to, że po prostu musi oznajmić całemu światu, że teraz właśnie tak wygląda. Ma problemy skórne. Kropka. Instagram wydawał się do tego najlepszym miejscem. Oczywiście nie było to takie proste do wykonania. Zrobiłam sobie zdjęcie bez makijażu i miałam je w telefonie przez miesiąc zanim je opublikowałam. W sumie to ostatecznie mój chłopak po prostu kliknął „opublikuj”. Początki instagramowej przygody Izzie związane były przede wszystkim z jej walką o samoakceptację, zerwanie z ciągłym życiem w strachu. Ale stopniowo, im bardziej akceptowała siebie, tym więcej miała siły, by wspierać innych w walce o siebie. Odkryła też drugie oblicze Instagrama, to ciałopozytywne, bez lukru, bez upiększeń. I była w pozytywnym szoku. Co Izzie radzi osobom na początku ciałopozytywnej drogi? Chcącym nauczyć się akceptacji? Wyciszcie krytyka w głowie! Postarajcie się doceniać samych siebie. Mówcie do siebie pozytywnie! W końcu uwierzycie sobie, w te dobre słowa! Poczujecie się lepiej!
Pokaz francuskiej marki Jacquemus na jesień-zimę 2021/22 podzielił internautów. Projektant zasłużył sobie na słowa krytyki?
Simon Porte Jacquemus, najbardziej topowy francuski projektant ostatnich lat, zaprezentował właśnie kolekcję na sezon jesień-zima 2021/22. W większości wywołała zachwyt, ale nie zabrakło także słów krytyki. Po pokazie w internecie rozgorzała dyskusja na temat nierównego traktowania modelek w rozmiarze S i plus size. Słusznie?
W tym artykule: Kolekcja Jacquemus na jesień-zimę 2021/22 – Co można było zobaczyć na wybiegu? Pokaz Jacquemusa na jesień-zimę 2021/22 wywołał dyskusję o nierównym traktowaniu modelek o rozmiarze S i plus size „Mam na imię Simon, lubię niebieski i biały, paski, słońce, owoce, życie, poezję, Marsylię i lata 80.” – tak na swoim Instagramie przedstawia się Simon Porte Jacquemus, 31-letni projektant, który jest teraz na językach wszystkich fanów mody i to nie tylko w Paryżu, gdzie mieszka i tworzy, ale i na całym świecie. Nic dziwnego, to właśnie jemu zawdzięczamy słomkowe kapelusze z ogromnym rondem, pod którym w całości można się schować, a także odwrotnie proporcjonalne do nich torebki, które z powodzeniem mieszczą się na dłoni. Teraz o francuskim projektancie jest jeszcze głośniej. Dlaczego? Przed kilkoma dniami po ponad rocznej przerwie spowodowanej pandemią, swoją najnowszą kolekcję – na jesień-zimę 2021/22 – pokazał na wybiegu. A wśród gości znalazły się największe gwiazdy, m.in. Rosalia, Jeanne Damas, Rebecca Dayan, a także słynna stylistka Carine Roitfeld. Kolekcja wzbudziła zachwyt, co jest już normą w przypadku Jacquemusa. Ale projektant spotkał się także z głosami krytyki. Zarzucono mu bowiem, że nierówno traktuje modelki w rozmiarze S i modelki plus size. Ale po kolei... Kolekcja Jacquemus na jesień-zimę 2021/22 – Co można było zobaczyć na wybiegu? Zacznijmy od samej kolekcji. Zatytułowana „La Montagne” subtelnie nawiązywała do nart i innych aktywności outdoorowych. Na wybiegu mogliśmy zobaczyć więc puchowe kurtki (w tym jedną w wydaniu 3D z naszywkami w kształcie kwiatów, których płatki falowały przy każdym ruchu modela), spodnie z praktycznymi suwakami, kominiarki, sportowe kamizele i obuwie trekkingowe. Nich jednak was to nie zmyli. Kolekcja Jacquemusa na jesień-zimę 2021/22 była na wskroś miejska i nowoczesna – pełna futurystycznych fasonów i zdecydowanych (w tym asymetrycznych) cięć. I to właśnie między innymi za sprawą tych ostatnich – a właściwie... ich braku w niektórych projektach – dostało się projektantowi. Czy słusznie? Zaraz ocenicie sami. Pokaz marki Jacquemus na jesień-zimę 2021/22 był okazją, by po przerwie zobaczyć na wybiegu najbardziej topowe modelki. Pojawiły się między innymi Bella Hadid i Kendall Jenner, a także Jil Cortleve – modelka plus size, którą wcześniej mogliśmy oglądać już na pokazie Chanel (co uznano wówczas za rewolucję). Modelek plus size było zresztą więcej. Fajnie? Fajnie, bo naturalnie. Problem w tym, że – jak zauważyli internauci – zostały potraktowane inaczej niż modelki w mniejszych rozmiarach. Pokaz Jacquemusa na jesień-zimę 2021/22 wywołał dyskusję o nierównym traktowaniu modelek o rozmiarze S i plus size Na problem zwrócił uwagę Jordan Anderson – fashionista, redaktor portalu lifestylowego NSS Magazine i artysta queerowy, który dokładnie opisał w czym rzecz na swoim Insta Story. „Naprawdę NIE oczekuję teraz wiele od pokazów Jacquemusa, ale marki naprawdę powinny przestać angażować do swoich pokazów modelki plus size, skoro nie są w stanie ich ubrać spójnie z resztą kolekcji/pokazu” – napisał. I dodał: „Jedna rzecz, którą wie każdy o kobiecie Jacquemusa jest to, że o ile krój, który nosi, może być trochę niestosowny, jedno jest pewne – będzie wyglądać sexy. W tym, jak się ubiera zawsze jest dużo wyzwolenia i seksapilu. I zawsze widać trochę skóry... Dziwne jest więc, by mając tę świadomość, wypuścić na wybieg modelkę plus size, która jest zakryta materiałem dosłownie od stóp do głów. Jeśli nie wiesz, jak sprawić, by kobiety różnych rozmiarów wyglądały sexy, po prostu to powiedz” – wytknął projektantowi. Słusznie? Niewątpliwie coś w tym jest. Na wybiegu przeważały bardzo szczupłe modelki i w większości były bardzo skąpo ubrane. Tak jak Kendall Jenner, która wystąpiła na pokazie najpierw w koszuli zapiętej jedynie na jeden guzik (ten pierwszy, zaraz pod kołnierzykim), w dodatku krótkiej tak, że ledwo zakrywała biust, a następnie w równie skąpym topie. Dla odmiany, jej nieco większa koleżanka po fachu dostała w przydziale koszulową sukienkę długości midi i z długim rękawem. A do tego jeszcze grube rajstopy! Przypadek? Internauci byli podzieleni. Część z nich była oburzona faktem, że niby dlaczego ktoś, kto nosi rozmiar większy niż S nie może już pokazać trochę więcej ciała, inni zwrócili uwagę, że osoby plus size – ale nie tylko one – pokazywać ciała wcale mogą nie chcieć. Nie rozstrzygniemy tego, nie da się jednak ukryć, że wciąż pokutuje przekonanie, że nosząc duży rozmiar, ciało lepiej ukrywać. Stąd choćby popularność kostiumów jednoczęściowych, pareo, a także sukienek, które wyglądają jak namioty. Jeśli ktoś chce się schować, OK! Pytanie jednak, czy nie jest tak, że po prostu musi, bo nie ma szans znaleźć czegoś bardziej skąpego w swoim rozmiarze. Plus size czy nie plus size? Oto jest pytanie. Postanowiłyśmy poszukać odpowiedzi Czy modelki powinno się dzielić zależnie od rozmiaru, jaki noszą? Czy plus size to dobre określenie? I czy ciało w ogóle ma „normalny” rozmiar? Zostawimy to do refleksji, tymczasem wracamy na wybieg Jacquemusa, by przyjrzeć się bliżej temu, co miały na sobie pozostałe modelki plus size. Jil Kortleve ubrana była na przykład w czarną dzianinową sukienkę miękko otulającą sylwetkę i skrojoną tak, by pokazać plecy i ramiona. Inna z modelek miała zaś koszulę zapiętą (choć słowo rozpiętą jest tu bardziej właściwe) jedynie za pomocą cieniutkiego złotego łańcuszka. To pozwala nam sądzić, że w przypadku Jacquemusa teoria Jordana Andersona była wysnuta trochę na wyrost. Nie zmienia to jednak faktu, że warto się zastanowić, jak jest w większości przypadków. I jeśli trzeba, wprowadzić potrzebne zmiany. Przede wszystkim we własnej głowie.
Ciałopozytywne profile na Instagramie, które warto obserwować. Dzięki nim zrozumiesz, czym jest body positive i zaakceptujesz siebie
Ruch body positive staje się coraz popularniejszy w mediach społecznościowych i nie tylko. Wskazujemy ciałopozytywne profile na Instagramie, które pokazują prawdziwe ciała, a także pomagają w procesie samoakceptacji.
Wbrew pozorom body positive nie jest niczym nowym. Ruch ten powstał w latach 60. ubiegłego wieku w Stanach Zjednoczonych. Jego głównym celem było oswajanie z tematem otyłości, a także okazywanie wsparcia osobom, które borykały się z tym problemem. Przez lata ewaluował. Teraz polega przede wszystkim na promowaniu cielesnej różnorodności. Propagatorki oraz propagatorzy ruchu body positive przypominają, że wszystkie ciała zasługują na szacunek, że każda / każdy z nas jest wyjątkowa / wyjątkowy i może czuć się piękną / pięknym. I to niezależnie od wagi, koloru skóry, poziomu jej jędrności czy gładkości, włosów na nogach albo ich braku. Osoby, które wspierają ruch body positive, są obecne w mediach społecznościowych, na czele z Instagramem, gdzie przez lata promowano wyidealizowany, a co za tym idzie: nierealny obraz ciała. Gdzie ich szukać? Wskazujemy ciałopozytywne profile, które uwielbiamy i (naszym zdaniem) warto obserwować. Body positive na Instagramie. Gdzie szukać treści na ten temat? Wiele użytkowniczek i użytkowników Instagramu (oraz innych aplikacji) często nie zdaje sobie sprawy z tego, że zdjęcia czy filmy, które tam oglądamy, mogą mieć niewiele wspólnego z rzeczywistością. A to za sprawą odpowiedniej pozy, ustawienia aparatu, światła i / lub retuszu, które mają sprawić, że wygląda się lepiej (pamiętajmy, że dla każdego oznacza to coś innego). Promowanie jednego – ściśle określonego, a zarazem niemożliwego do osiągnięcia wizerunku może być krzywdzące, jak również niebezpieczne. Może prowadzić do zaburzeń odżywiania i innych problemów. Nie wiesz, czym jest ciałopozytywność? Mery Spolsky ci to wytłumaczy! Mery Spolsky opublikowała na Instagramie post, w którym zdradza, kiedy zaczęła akceptować swoje ciało. I radzi, jak reagować na komentarze tych, którzy próbują nam wmówić, że powinno być inaczej. Na szczęście coraz większą popularność konta na Instagramie, które pokazują prawdziwe ciała. Nie wstydzą się tego, jak wyglądają – nawet, jeśli nie wpisują się w tak zwany kanon urody. Przypominają, że różnorodność jest piękna, a zarazem bardzo potrzebna, że warto budować relację z własnym ciałem i doceniać to, co dzięki niemu jesteśmy w stanie osiągać każdego dnia. Jednocześnie nie mówią innym, jak powinni wyglądać albo w jaki sposób dbać o siebie. Co więcej, pozwalają zrozumieć, czym właściwie jest body positive. To dobrze, bo, jak się okazuje, wiele osób wciąż mylnie definiuje to zjawisko. W naszej galerii (na górze strony) znajdziesz ciałopozytywne profile na Instagramie, które naszym zdaniem warto obserwować. Wśród nich treści od propagatorek ruchu body positive z Polski, a także z innych państw. Warto również wspomnieć, że treści związane z pozytywnym podejściem do własnego ciała oraz promowaniem cielesności czekają na ciebie również na oficjalnym profilu @glamourpoland na Instagramie.
Czy faktycznie żyjemy w ciałopozytywnych czasach i czule traktujemy siebie, jesteśmy na ścieżce samooakceptacji? Jak wygląda nasz stosunek do siebie samych w trudnych pandemicznych czasach?
Miałam napisać tekst o tym, czemu w pandemii wracamy nawet po klika razy do starych, znanych i lubianych przez nas filmów czy seriali. Podobno dzieje się tak głównie ze względu na poczucie bezpieczeństwa oraz przyjemności z powrotu do czasów sprzed COVID-19. Moje myślenie skręciło jednak w zupełnie inną stronę, chociaż może nie zupełnie, bo zaczęłam myśleć o relacji z ciałem w kontekście choroby, zmiany wyglądu i dalej zbliżającego się lata. Trzeba przyznać, że siedzenie w domu związane z pandemią, mniej aktywności na świeżym powietrzu, zamknięte obiekty sportowe, stres i obniżenie nastroju nie służą najlepiej naszej kondycji i ogólnej samoakceptacji. Ostatnio poruszyła mnie rozmowa z moją przyjaciółką – wspaniałą, mądrą, ambitną, przepiękną dziewczyną – o zmianach, jakie zaszły w naszych ciałach na przestrzeni ostatnich lat. Rozmowa zakończyła się prostą konkluzją, że niestety nie mamy już 20 lat i wszystko, co zjemy, gdzieś nam się odkłada, a jeden kieliszek wina to już i tak za dużo. Później pojawił się temat zbliżających się wakacji i oczywiście kostiumów kąpielowych. I od tego momentu mam w głowie istne gwiezdne wojny. Nie mogę przestać myśleć o tym, że z jednej strony ludzie, którymi otaczam się w codziennym moim życiu, których obserwuje na Instagramie, którzy mnie inspirują i często skłaniają do refleksji – większość z nich mówi z uznaniem o ciałopozytywności, a z drugiej strony wszyscy jesteśmy przerażeni na samą myśl o naszych ciałach i pokazaniu ich bez ubrania. To się też oczywiście przekłada na temat szeroko pojętej seksualności, ale teraz nie o tym. Żeby nie było, że jestem hipokrytką, bo te teksty czytają moi bliscy – ja sama mam problem z moim ciałem, miewam lepsze i gorsze dni, mówię głośno, że utyłam i powinnam coś z tym ciałem zrobić, ale… Zmiana myślenia o ciele i relacji z nim jest mi bardzo bliska. Wiele lat zajęło mi dostrzeżenie, że moje ciało i to jak ono wygląda mnie nie definiuje. Ogromnie dużo dał mi czas, kiedy mieszkałam w Danii. Duńczycy, a w szczególności Dunki, mają w sobie niesamowite pokłady zrozumienia i akceptacji dla swoich ciał. Oczywiście, są osoby, które mocno ingerują w swój wygląd, ale wszystko jest dla ludzi, więc czemu nie. Mnie natomiast w Duńczykach i Dunkach absolutnie porwała ich swoboda, naturalność, akceptacja różnic, zmian jakie zachodzą w ciałach, swoboda w mówieniu o seksie, w odczuwaniu przyjemności i kontakt z naturą. Dzięki życiu w Kopenhadze dałam sobie przyzwolenie na bycie sobą. Okazałam sobie szacunek, wdzięczność i czułość, na które nigdy wcześniej nie mogłam się zdobyć. Wróciłam po 2 latach do Warszawy i moje nastawienie od razu uległo zmianie. Na szczęście nie całkowicie, bo nadal mam w sobie tą pewność siebie i akceptację. Boli mnie natomiast to, jak bliskie mi osoby mówią o sobie w negatywny sposób. Staram się to wyłapywać i na te tematy rozmawiać, bo mam ochotę płakać i krzyczeć za każdym razem, jak słyszę „no, niby wszystko okej, ale jestem gruba”, „jestem na pudełkach, ale nie widzę różnicy”, „nie mogę zjeść tej pizzy, bo za dużo już dzisiaj zjadłam” etc. Mi też się to zdarza, zresztą chyba nie ma osoby, która byłaby w pełni zadowolona z tego, jak wygląda. Czemu jednak, zwłaszcza w tak trudnym dla nas wszystkich czasie, nie zaczniemy uczyć się empatii w stosunku do nas samych? Czuła dla siebie, czuła na siebie Czułość. Czułości do siebie samych. „Tego się nie wygugluje, trzeba się ze sobą dogadać, meblować codzienność tak, żeby to nam smakowała, stawać po swojej stronie” – mówi Natalia de Barbaro, psycholożka, autorka bestsellerowej książki „Czuła przewodniczka” i warsztatów dla kobiet „Własny pokój”. Tyle się mówi teraz o tym, że świat zwolnił, zmieniamy naszą codzienność w duchu slow life, wybieramy hodowane lokalnie produkty spożywcze, rezygnujemy z mięsa, zwracamy się ku naturalnym kosmetykom, przyklaskujemy minimalizmowi, jesteśmy coraz bardziej świadomi i świadome, jak nasze działania wpływają na planetę. I niby za tym wszystkim idzie zmiana podejścia do nas samych, ale cały czas mam wrażenie, że gdzieś temat akceptacji naszych ciał nam ucieka. Lata wychowywania w duchu „chude jest piękne” odbijają nam się czkawką. Sama staram się żyć zgodnie z zasadą, że nie oceniam, jak ktoś się prezentuje, bo to zwyczajnie nie moja sprawa, ale muszę przyznać, że i mi to czasami nie wychodzi, za co bardzo przepraszam. Zdarza się, że usłyszę w swojej głowie myśl – „oj, ale się zaniedbała”, „czy ja też tak wyglądam? Chyba mogłaby schudnąć”. Walczę z takim ocenianiem (z powodzeniem!), chociaż uważam, że naprawdę krytyczna, to i tak jestem najbardziej sama w stosunku do siebie. Kiedyś nie przepadałam za tym, jak wyglądałam, mimo że byłam szczuplejsza, niż jestem teraz. Ale to wynikało nie z samej relacji z ciałem, co właściwie z brakiem tej relacji i poczuciem absolutnej niepewności. Dużo się musiało zadziać w moim życiu, ale nareszcie wiem, że to, jak moje ciało wygląda, nie jest najważniejsze. Oczywiście, zdarzają się gorsze dni, kiedy siedzę w dresie i jęczę, że powinnam schudnąć, bo lockdown mnie nie oszczędził, ale na koniec dnia w sumie mam to w nosie. Jestem zdrowa, silna, jestem szczęśliwa, a to wynika przede wszystkim z ułożenia sobie wielu tematów w głowie i zrozumienia, że moje ciało mnie nie definiuje. I tu wracam do ciałopozytywności, którą można sprowadzić po prostu do akceptacji swojego ciała. Nie musimy go absolutnie kochać. Nie chodzi też o to, żeby na siłę lubić te części, które po prostu nam się nie podobają. Możemy chcieć coś zmienić chirurgicznie, możemy wylewać siódme poty na siłowni, ale też możemy nie robić nic i czuć się z tym dobrze. Chodzi o to, żeby być dla siebie wyrozumiałą i dobrą, delikatną i czułą. Jak niewielu/niewiele z nas świadomie podchodzi do swoich potrzeb? Jak nieliczni ze zrozumieniem patrzą na siebie i dają sobie czas oraz przestrzeń na pracę z głową i ciałem? Każde ciało jest inne, niektóre są chudsze, inne grubsze, z cellulitem, fałdką, ale i wieloma fałdkami, z gładką skóra i taką z bliznami, rozstępami, piegami etc. Ale każde ciało potrzebuje czułości. Wspaniale, że w mediach coraz częściej pokazywane są różne sylwetki, a dyskusja o różnościach wybrzmiewa coraz głośniej. Ciało idealne nie istnieje, a katowanie się i karanie za to, że daleko nam do „ideału” nie powinno mieć miejsca. Skończmy z opresyjnym promowaniem nierealnym kanonów piękna. Ogromnie boli mnie, kiedy słyszę „nawet lubię swoje ciało, ale ja to bym się w kostiumie teraz nie pokazała”. Ileż my czasu i energii marnujemy na myślenie o jedzeniu, niejedzeniu, co nam wolno, czego nie, kiedy coś zjeść i gdzie się to nam odłoży. Zwłaszcza teraz nasze życie jest wystarczająco trudne i jak widać bardzo kruche. Nie dodawajmy sobie niepotrzebnie kolejnych zmartwień i powodów do frustracji. Zacznijmy być dla siebie dobre i dobrzy.
Demi Lovato o filtrach na Instagramie: „Jak nastolatki mają zaakceptować siebie z tym g*****?”
Demi Lovato opublikowała na Instagramie post, w którym krytykuje filtry dostępne w aplikacji, które jej zdaniem są bardzo krzywdzące szczególnie dla młodych kobiet. „Dzięki Bogu, że nie było takich rzeczy, kiedy miałam 13 lat” – napisała wokalistka.
W tym artykule: Demi Lovato rezygnuje z filtrów na Instagramie. „Dzięki Bogu, że nie było takich rzeczy, kiedy miałam 13 lat” Demi Lovato sporo schudła. Wokalistka zdradziła szczegóły Demi Lovato to jedna z tych gwiazd, które w mediach społecznościowych szerzą ideę body positive. Wokalistka, która jak na swój młody wiek (ma 28 lat) sporo przeszła, nie ma problemu z dodawaniem na Instagram zdjęć bez makijażu czy kadrów, na których widać jej cellulit. W jednym z postów Demi przyznała, że długo miała problem z tym, żeby zaakceptować siebie dlatego był czas, że wszystkie jej zdjęcia w kostiumie kąpielowym były retuszowane. Dzisiaj jednak czuje się dumna ze swojego ciała i nie zamierza spełniać cudzych standardów. Dlatego jeden ze swoich najnowszych postów postanowiła poświęcić filtrom na Instagramie, które jej zdaniem są bardzo szkodliwe zwłaszcza dla młodych dziewczyn. „Jak nastolatki mają zaakceptować siebie z tym g*****?” – napisała wokalistka. Demi Lovato zdradziła szokujące fakty o swoim zdrowiu: „Mój mózg jest nadal uszkodzony” Już w marcu światło dzienne ujrzy film dokumentalny o Demi Lovato, który skupi się na najtrudniejszym momencie jej życia – kiedy przedawkowała narkotyki w 2018 roku. W zwiastunie nadchodzącej produkcji zdradziła kilka szokujących informacji dotyczących jej stanu zdrowia z przeszłości oraz skutków, z którymi nadal się zmaga. Demi Lovato rezygnuje z filtrów na Instagramie. „Dzięki Bogu, że nie było takich rzeczy, kiedy miałam 13 lat” „Dzięki Bogu, że nie było takich rzeczy, kiedy miałam 13 lat” – dodała Demi Lovato, która celowo wrzuciła wideo z użyciem filtra i opatrzyła je kilkoma opisami, wskazującymi na to, że nie wygląda tak w rzeczywistości: „Moja skóra nie jest taka gładka”, „To nie są moje prawdziwe oczy” i „Potrzebuję mniejszego nosa?!”. Tym samym zwróciła więc uwagę, jak niebezpieczne mogą być zniekształcające nasz prawdziwy wygląd nakładki i przeprosiła swoich followersów za to, że sama z nich korzystała. To spotkało się z bardzo ciepłym przyjęciem z jej strony obserwatorów, którzy napisali, że powinna czuć się piękna i nie potrzebuje żadnych filtrów. Demi Lovato sporo schudła. Wokalistka zdradziła szczegóły Z kolei w innym poście Demi nawiązała do swojej wagi. Artystka przyznała, że gdy przestała w końcu liczyć kategorie, zamęczać się na treningach i restrykcyjnie ograniczać,, a tym samym nie poddawać się presji, że trzeba być na jakiejś diecie, zaczęła się czuć lepiej ze sobą. Jej ciało nie pozostało temu obojętne, szczególnie, że przez wielu lat poddawane było presji "chudości". Demi latami zmagała się z zaburzeniami odżywiania, co przyczyniło się do jej złego stanu psychicznego, a w efekcie problemu z używkami. W 2018 roku Lovato trafiła do szpitala w wyniku przedawkowania narkotyków po sześciu latach abstynencji. A następnie na odwyk, którego efektu utrzymują się do dziś. Wygląda na to, że 28-latka w końcu wyszła na prostą, stała się bardziej świadoma swojego ciała oraz jego ograniczeń.
Kate Winslet wyznała, że była krytykowana za swój wygląd: „To zniszczyło moją pewność siebie”
Kate Winslet zdobyła się na szczere wyznanie dotyczące tego, jaki wpływ na jej samopoczucie miał komentarze dotyczące jej… wagi.
W tym artykule: Kate Winslet wyznała, jak krytyczne komentarze w mediach wpłynęły na jej psychikę, gdy była jeszcze nastolatką Kate Winslet – najważniejsze role, które trzeba znać W niedawnym wywiadzie udzielonym magazynowi The Guardian Kate Winslet powiedziała, że była krytykowana ze względu na swój wygląd, a konkretnie wagę. To bardzo mocno wpłynęło na stan psychiczny gwiazdy i jej poczucie własnej wartości. „Gdy miałam 20 lat, ludzie dużo mówili o mojej wadze. Zostałam też w pewnym sensie wezwana do skomentowania mojego fizycznego “ja”. Wtedy dostałam etykietkę szczerej i bezczelnej, ale ja tylko się broniłam. To zniszczyło moją pewność siebie” – wyznała Winslet. Kate Winslet wyznała, jak krytyczne komentarze w mediach wpłynęły na jej psychikę, gdy była jeszcze nastolatką W ramach tej samej rozmowy Kate Winslet przyznała się, że ostatnio wróciła do artykułów, jakie pisano na jej temat pod koniec lat 90., kiedy była jeszcze nastolatką. „To było śmieszne, a zarazem szokujące i okrutne, jak bezwzględni byli wobec mnie dziennikarze tabloidów (…) Komentowali mój rozmiar, szacowali, ile ważę, zastanawiali się, na jakiej diecie jestem” – ujawniła aktorka. Dodała, że to drastycznie obniżyło jej pewność siebie i sprawiło, że nie chciała rozwijać swojej kariery w Hollywood, bo bała się, z jak bardzo negatywnymi opiniami tam będzie się mierzyć, skoro w rodzinnej Anglii media były wobec niej tak bezwzględne. W przypadku Winslet przełomem w samoakceptacji było macierzyństwo. Gdy miała 25 lat urodziła się jej córeczka Mia i „wszystkie lęki wyparowały”. Co ciekawe, Mia rok temu także rozpoczęła karierę aktorską, zaczynając tym samym w podobnym czasie, co jej mama – zagrała w filmie Shadows, włoskim thrillerze dramatycznym w reżyserii Carlo Lavagny. Jennifer Lawrence o swoim nagim przesłuchaniu „Zmuszono mnie do schudnięcia 7 kg w ciągu 2 tygodni" Kate Winslet – najważniejsze role, które trzeba znać 45-letnia dziś Kate Winslet to jedna z najzdolniejszych aktorek swojego pokolenia. Przygodę z aktorstwem rozpoczęła w wieku 11 lat. Na małym ekranie zadebiutowała w 1991 roku w produkcji Dark Season, a na dużym trzy lata później w obrazie Heavenly Creatures. Popularność przyniosła jej kreacja Marianne Dashwood w Rozważnej i romantycznej (1995), za którą otrzymała nominację do Oscara, a później postać Rose w – jak się szybko okazało – hicie wszech czasów, filmie Titanic (1997), gdzie zagrała u boku Leonardo DiCaprio. Na planie produkcji Jamesa Camerona zaczęła się przyjaźń tej dwójki, która 11 lat później spotkała się ze sobą na planie Drogi do szczęścia (2008) w reżyserii Sama Mendesa (Winslet była wtedy jego żoną). 2009 rok przyniósł Winslet Oscara za rolę w Lektorze Stephena Daldy’ego. Winslet wcieliła się w nim bileterkę Hannah, która romansuje z 15-letnim Michaelem. Leonardo DiCaprio i Kate Winslet uratowali życie ciężko chorej kobiecie Ostatni film z udziałem Kate to Amonit (2020), w którym partneruje jej Saoirse Ronan. W produkcji jest także Avatar 2 z Winslet w obsadzie, a już niebawem, bo 19 kwietnia w HBO i na platformie HBO Go pojawi się serial Mare z Easttown, w którym aktorka wciela się w policjantkę z małego miasteczka w Pensylwanii prowadzącą śledztwo dotyczące morderstwa. View oEmbed on the source website
Elomi: marka w stylu GLAMOUR. Niech żyje duży biust!
Bielizna jest jak druga skóra. Więc powinnyśmy się w niej czuć komfortowo i pewnie – bez względu na to, jaki rozmiar nosimy i nasze niedoskonałości. Taką filozofie wyznaje również Elomi, dlatego jest to zdecydowanie marka w stylu GLAMOUR!
W tym artykule: Elomi – marka, która wspiera kobiety bez względu na ich wiek, sylwetkę czy rozmiar Macie duży biust? Marka Elomi ma wasz rozmiar! Przeprowadzone jakiś czas temu w Polsce badania dowodzą, że ponad 60 procent Polek ma duże piersi. A z tym często wiążą się niestety kompleksy, na co niemały wpływ ma dobór biustonosza. Choć coraz więcej marek, w tym także sieciówek, zwraca więc uwagę na to, by w swojej ofercie mieć bieliznę dostępną w szerokiej rozmiarówce, to jednak posiadaczki obfitych piersi nie zawsze znajdą w nich coś dla siebie. Na szczęście są brandy, które od dawna skupiają się nie tylko na większych rozmiarach, ale także na budowaniu pewności siebie wśród swoich klientek. Jednym z nich jest Elomi, marka w stylu GLAMOUR. Elomi – marka, która wspiera kobiety bez względu na ich wiek, sylwetkę czy rozmiar Czym Elomi zwróciła naszą uwagę? Tym, że każde kobiece ciało jest dla niej piękne i wyjątkowe, bez względu na rozmiar, sylwetkę czy wiek. Podobnie jak my gloryfikuje ciałopozytwyność i zwraca uwagę na to, że pełniejsza figura nie powinna być czymś co spędza nam sen z powiek, ale sprawia, że czujemy się piękne, atrakcyjne i wartościowe. Świetnym przykładów jest jest z kampanii marki Live Limitless Challenge, która powstała, by inspirować kobiety do próbowania nowych rzeczy. Do projektu zaproszono znaną amerykańską psycholog dr. Denise McDermott, która pomogła opracować 30 mini wyzwań. Wśród nich znalazło się m.in. wyjście spoza swojej strefy komfortu, powiedzenie „nie” presji pójścia na siłownię, czyli by ćwiczyć wtedy, kiedy naprawdę mamy na to ochotę, znalezienie czasu dla tych, którzy nas inspirują, a także wybranie odpowiedniego biustonosza. Macie duży biust? Marka Elomi ma wasz rozmiar! W przypadku marki Elomi nie jest to trudne, gdyż oferuje ona biustonosze w rozmiarach w obwodzie od 70 do 110 i miseczkach od D do P (w Polsce często stosowana jest rozmiarówka brytyjska prezentująca rozmiary jako 32-48 oraz rozmiar miseczek D do KK), zaś majtki dostępne są od rozmiaru M do 4XL. Fasony? Jakie tylko chcecie? Od klasycznych modeli (gładkich, z koronką, we wzory), przez braletki po staniki sportowe. Elomi to bowiem także specjalna linia Active, wykorzystująca technologię non-compression, dzięki której biust ma odpowiednie podtrzymanie, jest ładnie wymodelowany, a piersi są oddzielone od siebie. Zakres rozmiarów i wachlarz kolorystyczny jest równie imponujący w przypadku strojów kąpielowych Elomi. Występują one w rozmiarach od 34-44 w miseczkach DD do JJ (rozmiary brytyjskie), 75-100 w miseczkach E do N (rozmiary europejskie). W najnowszej kolekcji na sezon wiosna-lato 2021, który mamy nadzieję pozwoli nam skorzystać z uroków plaży, morza i innych wodnych okoliczności, klasyka miesza się ze wzorami. Jest więc granat,ale i marynarskie paski, zwierzęce nadruki oraz motywy florystyczne, jak liście palmowe. Jeżeli chodzi o biustonosze, to wśród tegorocznych nowości Elomi na uwagę zasługuje model Brianna, który łączy w sobie delikatną nieodznaczającą się koronkę z przezroczystym tiulem. A także biustonosz z termicznie formowaną miseczką, wykorzystujący innowacyjny materiał Aerocool, dzięki czemu jest ultralekki i przewiewny. Więcej o marce Elomi oraz jej projektach możecie dowiedzieć się z bloga Życie na Plus. Materiał powstał we współpracy z marką Elomi.
Dotychczas niepożądany, teraz to najbardziej cool kolor włosów! Czas porzucić kompleksy. Przykład dają dziewczyny z branży mody
Do niedawna, kiedy zauważyłyśmy u siebie siwe włosy, wpadałyśmy w panikę i od razu umawiałyśmy się na wizytę u fryzjera. Teraz, jeśli farbować, to właśnie na taki kolor! Do siwych włosów przekonały się nawet dziewczyny z branży mody, udowadniając, że ten kolor włosów jest naprawdę cool! I słusznie.
Dziewczyny z branży mody udowadniają, że siwe włosy są cool! To modny kolor włosów na 2021 rok Świat mody nareszcie wyluzował. A może w końcu dostrzegł piękno w tym, co – choć dotychczas skrzętnie ukrywane – jest przecież zupełnie naturalne. Skończyły się czasy, kiedy cały dzień trzeba było przetwać na liściu sałaty, biegając po mieście w szpilkach i dopasowanych ubraniach (to właśnie między innymi dlatego dziś Carrie Bradshaw byłaby już... niemodna). Polubiłyśmy wygodne dresy i sneakersy, a także rozstępy, cellulit i wałeczki na brzuchu. A wraz z pojawieniem się na wybiegu modelek, które dawno już skończyły 25 lat, takich jak Maye Musk czy Carmen Dell'Orefice, przestałyśmy przejmować się upływającym czasem. Do tego stopnia, że siwe włosy, które do niedawna uchodziły za niepożądane, stały się jednym z najmodniejszych trendów na 2021 rok! Nie tylko więc, nie musimy nerwowo ich maskować, ale wręcz jeśli farbować to na taki kolor! Nie wierzycie? Od niedawna w samej tylko Wielkiej Brytanii aż 10 tysięcy osób miesięcznie szuka w Google informacji na temat farbowania włosów na siwo! A następnie pomysł wprowadzają w życie. To właśnie ten kolor włosów dominował na ulicach Londynu (i innych stolic mody) podczas ostatnich fashion weeków. By się przekonać, zajrzyjcie do naszej galerii. Na siwo włosy farbują też gwiazdy. Jakiś czas temu zrobiła to Bella Hadid i namówiła do tego przyjaciółkę, a wideo wrzuciły na Tik Toka: View oEmbed on the source website Ale nie ona pierwsza wpadła na ten pomysł. Do miłośniczek włosów w odcieniach szarości zaliczają się także: Hailey Bieber, Winnie Harlow, Kim Kardashian czy Cara Delevingne. W 2021 roku trend tylko urośnie w siłę, zapewniają fryzjerzy. Jeśli i wy zdecydujecie się na ten krok, pamiętajcie, by postawić na siwe włosy w odcieniach szarości, która – jak u Belli Hadid – przechodzi wręcz w fiolet. To właśnie takie włosy są teraz najbardziej hot! Warto jednak wiedzieć, że by osiągnąć ten efekt, najpierw trzeba rozjaśnić włosy do jasnego blondu, i dopiero następnie przefarbować na siwy. Niewątpliwie brunetki będą więc miały utrudnione zadanie. Zanim podejmiecie jednak decyzję, by „zrobić się na szaro” weźcie pod uwagę, że farbowanie na tak jasny kolor, może poważnie osłabić włosy/ Dlatego też nie obejdziecie się później bez odpowiedniej pielęgnacji. Fryzjerzy zalecają więc, by zaprzyjaźnić się nie tylko z odżywką, ale i maską do włosów. Modne kolory włosów na 2021 rok? Wśród 7 najmodniejszych jest kilka zaskoczeń >>>
Deynn pokazała zdjęcia z fałdkami na brzuchu. „Nie zawsze jestem w super sztos fit formie” – mówi
Za sprawą swojego ostatniego posta na Instagramie słynna trenerka przekonuje, że czasem można sobie trochę odpuścić. I nie ma w tym nic złego. Tym samym dodała otuchy tysiącom kobiet.
Deynn udostępniła na Instagramie zdjęcia z fałdkami na brzuchu, tym samym dodając otuchy tysiącom kobiet Na Instagramie obserwuje ją ponad 1,5 miliona kobiet, które podziwiają ją między innymi za piękną, wysportowaną sylwetkę – płaski brzuch o widocznie zarysowanych mięśniach i smukłą talię. Okazuje się jednak, że słynna trenerka fitness nie zawsze wygląda tak perfekcyjnie. I co najważniejsze – nie robi sobie z tego powodu wyrzutów, do czego postanowiła przekonać swoje obserwatorki. Jak? Za sprawą swojego ostatniego posta na Instagramie. Nie minął dzień, odkąd influencerka udostępniła na swoim profilu galerię zdjęć, na których eksponuje brzuch, który różni się od tego, do którego zdążyła nas już przyzwyczaić – Deynn trzyma się za fałdki tłuszczyku i dumnie eksponuje boczki (i wciąż wygląda pięknie!). Najbardziej spektakularne makijaże Deynn. Zobaczcie influencerkę ucharakteryzowaną na Leonardo DiCaprio, Baby Doll i wiele innych! >>> „Czasami jest lepiej, czasami gorzej ale ej... jesteśmy kobietami, a nie robotami!” – napisała pod zdjęciami, na których przyznaje się do gorszej formy. „Wiem, że na tym zdjęciu nie ma nic nadzwyczajnego, bo wyglądam na nim jak normalna zdrowa kobieta... ale to tak gdybyście myśleli, że zawsze jestem w super sztos fit formie. Lepiej czuję się z kratą na brzuchu, ale w ogóle nie przeszkadza mi to gdy forma mi trochę ucieknie albo coś wylewa się z leginsów. Who cares. ŻYCIE” – dodała. Tym samym przekonując, że nie zawsze musimy być idealne, a słabsza forma nie jest powodem do wstydu. Post, który doczekał się już ponad 270 tysięcy polubień, dodał otuchy wielu dziewczynom. „Myślę, że większość kobiet po kwarantannie ma taką formę. Super, że się odważyłaś na takie zdjęcie!”, „Szacun!”, „Jesteś wspaniałą dziewczyną” – pisały w komentarzach. W końcu każdemu może zdarzyć się gorszy dzień (a nawet okres w życiu). I nie ma w tym absolutnie nic złego. Post Deynn i reakcja jej fanek jest tego najlepszym przykładem. Samoakceptacja rządzi! Deynn Beauty – internautki są zachwycone kosmetykami, które stworzyła Marita Sürma. Co znajdziemy w ofercie? >>>
Glamour Unicorn – projekt jakiego w polskim internecie jeszcze nie było!
Redakcje GLAMOUR i Glamour.pl połączyły siły. Co z tego wyszło? Absolutnie wyjątkowe nowe miejsce w polskim internecie – Glamour Unicorn!
Glamour Unicorn to projekt jakiego jeszcze nie było! Został tworzony wspólnie przez redakcję magazynu Glamour oraz serwisu Glamour.pl, by poruszać jeszcze więcej ważnych dla Was tematów. Takich, o których inni nie mają odwagi pisać. Łączy w sobie wszystko to, co najlepsze w princie i digitalu. Glamour Unicorn możecie czytać, oglądać i słuchać tylko na telefonach. Znajdziecie tutaj wyjątkowych bohaterów, świetne teksty, porady ekspertów i ciekawe rozmowy. Pierwsze wydanie Glamour Unicorn poświeciliśmy samoakceptacji. Porozmawialiśmy o niej z ambasadorami kampanii Love Fearlessly marki Converse, która namawia do pokochania samego siebie: Kate Zacharzewską, Radkiem Pestką, Red Lipstick Monster, Polą Bogdańską oraz Tycjaną. Efektem spotkania z nimi są nie tylko poruszające, szczere rozmowy, ale także sesja zdjęciowa autorstwa duetu Kulesza & Pik oraz absolutnie wyjątkowa, ruchoma okładka. W pierwszej odsłonie Glamour Unicorn postanowiliśmy wspólnie z ekspertami odpowiedzieć na kilka niezwykle ważnych pytań, m.in. dlaczego tak wiele kontrowersji wzbudza kobiece owłosienie, czym jest body shaming oraz jak sobie z nim radzić, skąd taka presja na młodych matkach i czym tak naprawdę jest plus size. Podpowiedzieliśmy także, które filmy pomogą Wam w polubieniu siebie oraz jakie kosmetyk podkreślą Waszą wyjątkowość. Wszystko to oczywiście za darmo! Dostęp do Glamour Unicorn ma każdy. Nowe teksty będą pojawiać się co miesiąc, a każde kolejne wydanie poświęcimy innemu, ważnemu tematowi. Projekt ten tworzymy z myślą o naszych czytelniczkach i czytelnikach (bo czytają nas także faceci), dlatego czekamy na Wasze opinie i podpowiedzi, jakie tematy moglibyśmy poruszać na Glamour Unicorn. Czekamy na Was na Glamour Unicorn!
Nowa ciałopozytywna kampania Levi’s. W takim kierunku powinny iść dzisiaj wszystkie marki!
W nowej kampanii promującej kolekcję Bodywear marka Levi's hołduje ciałopozytywności. Potrzebujemy więcej takich akcji jak ta!
Coraz więcej marek otwiera się na dyskusję o ciałopozytywności i samoakceptacji. Ich kampanie stają się swego rodzaju manifestami i przekonują nas, że trzeba stawiać na ubrania, w których czujemy się dobrze, ale przede wszystkim musimy czuć się dobrze z samym sobą. Kolejnym brandem, który poszedł w tym kierunku jest Levi’s. A najnowsza kampania kolekcji Bodywear jest tego najlepszym przykładem. Bohaterkami kampanii Levi’s promującej kolekcję Bodywear są trzy modelki, ale też dziewczyny, które nie wstydzą się ani głośno mówić o swoim ciele, ani go pokazywać. Dowodem na to są ich konta na Instagramie – totalnie ciałopozytwne, co w instagramowej społeczności ciągle pozostaje sporą niszą, ale coraz prężniej rozwijającą się. To Helena (@helenabeckmann), która w kampanii Levi’s mówi, że nie ma dla niej tematów tabu, a także, że daleka jest od oceniania innych, co tak często wielu z nas się zdarza, zwłaszcza na Instagramie. Z kolei Emily dzieli się przemyśleniami na temat swojego działa (@darth_bador). - Moje szczęście sprawia, że lepiej czuję się ze swoim ciałem, niezależnie od tego, czy mam dobry, czy zły dzień - mówi. Samoakceptacja w czasach mediów społecznościowych. Jak nie oszaleć w dobie ideałów z Instagrama? >>> W podobym tonie wypowiada się Llona (@issawatermalone), kolejna bohaterka: - Zdaję sobie sprawę, sprawę że teraz naprawdę ciesze się swoim ciałem. Nie dlatego, że jest idealne, ale dlatego, że czuję się w nim komfortowo. I nie są to słowa rzucane na wiatr. By to sprawdzić, wystarczy wejść na ich profile wypełnione naturalnymi zdjęciami, którym jakiekolwiek filtry nie są potrzebne. A także obejrzeć zdjęcia z najnowszej kampanii. Znajdziecie je w GALERII >>> Lubicie markę Levi's? Świetnie się składa, bo mamy dla was bon rabatowy na zakupy do wykorzystania już w najbliższy weekend!
Dziewczyńskie Spotkanie z marką Mary Kay: Jak budować pewność siebie? Zapisz się już teraz!
Pewność siebie niestety nie jest cechą wrodzoną. U każdej z nas przychodzi w zupełnie innym momencie życia, bo potrzebujemy jej do różnych celów. Jednak bez względu na te zmienne, jest jednak kilka sposobów nabywania pewności siebie, które warto wypróbować. Jeden z nich jak najszybciej!
Musisz być bardziej pewna siebie! - w wielu z nas taka złota rada częściej wywołuje zupełnie niepotrzebną frustrację niż potrzebę działania, zwłaszcza, jeśli zdajemy sobie sprawę, że nie jest to nasza mocna cecha. I wcale nie musi być, bo pewność siebie nie jest czymś, z czym się rodzimy, a nabywamy – każda z nas w zupełnie innym momencie naszego życia. To niekiedy bardzo długi i żmudny proces, do którego powinno dochodzić się w tempie odpowiednim dla każdej z nas. Presja i oczekiwania innych nie są dobrymi sprzymierzeńcami. Jak zatem budować pewność siebie? Co przybliży nas co osiągnięcia wyznaczonego celu? Rób to, w czym jesteś dobra i stawaj się coraz lepsza Robisz coś, co sprawia ci dużo satysfakcji? To znaczy, że daje ci też pewność siebie! Jeżeli widzisz, że swoje działania przynoszą zadowalające rezultaty, ale w pierwszej kolejności dla ciebie, a nie dla innych, to znaczy że jesteś w tym dobra i możesz być jeszcze lepsza. Widzisz, że swoją wiedzą lub umiejętnościami możesz dzielić się z innymi, a bardzo często ktoś przychodzi do ciebie po pomoc? Nic tak nie buduje pewności siebie, jak pomoc innym. Otaczaj się ludźmi, którzy motywują cię do działania Na pewno znałaś lub znasz osoby, które są bardzo pewne siebie. Bardzo prawdopodobne, że ta wiedza wywoływała bądź wywołuje u ciebie zadrość. Nie ma nic gorszego. Musisz zmienić swoje podejście i nie traktować osób, które są pewniejsze od ciebie, jako wrogów czy zagrożenie, ale jako motywację do działania. Szczególnie, jeśli czujesz, że są oto osoby pomocne, zaangażowane i nie dążące do zrealizowania swoich celów kosztem innych. Zasięgnij porady ekspertów – przyjdź na Dziewczyńskie Spotkanie z marką Mary Kay! Chcesz budować pewność siebie, ale nie wiesz od czego zacząć? Chętnie dowiesz się, co na ten temat myślą eksperci? Przyjdź na kolejne Dziewczyńskie Spotkanie, które tym razem organizujemy z marką Mary Kay! Co ta znana kosmetyczna marka ma wspólnego z pewnością siebie? Bardzo dużo! Być może nie zdawałaś sobie sprawy z tego, że tym, co zwiększa pewność sobie i samoocenę u kobiet jest czerwona szminka. Jak to możliwe? Już 10 marca przyjdź do warszawskiej Elektrowni Powiśle i posłuchaj, co na ten temat powie konsultantka marki Mary Kay, dyplomowana mistrzyni makijażu oraz stylizacji, Marta Chowańska. Marta od 10 lat związana jest z branżą beauty, specjalizuje się w doborze specjalistycznej pielęgnacji i luksusowym makijażu, ale jej misją jest również wydobywanie kobiecości i potencjału, jaki w drzemie w kobietach, zachęca do dbania o siebie i rozwoju osobistego. Robi to na szkoleniach i warsztatach w całej Polsce, a 10 marca w Elektrowni Powiśle zrobi to na Dziewczyńskim Spotkaniu. Podjęłam osobiste wyzwanie noszenia czerwonej pomadki codziennie przez miesiąc. Nie tylko zmieniło to mnie, ale zainspirowałam swoje otoczenie! Czerwona pomadka ma siłę, nie ma drugiego koloru, który byłby tak klasyczny i bezkompromisowy zarazem. Najważniejszy jest dobór odpowiedniego odcienia. Przetestowałam wszystkie i znalazłam trzy najlepsze. Nie rozstaję się z nimi! - mówi Marta. Kolejną ekspertką, której nie zabraknie na tym wyjątkowym wydarzeniu będzie Sylwia Miller, psycholożka i psychoterapeutka. Psychologia jest nie tylko jej pracą, ale również pasją. Zaś psychoterapię traktuje jak spotkanie, które pozwala lepiej zrozumieć siebie, dotrzeć do istoty problemu i poradzić sobie z nim. Sylwia będzie z nami, by odpowiedzieć na wszystkie pytania i rozwiać wszelkie wątpliwości. Jeśli makijaż może dodać pewności siebie, to moda również. W tym temacie podczas Dziewczyńskiego Spotkania radą posłuży Agnieszka Dubas, stylistka i szefowa działu mody GLAMOUR. Agnieszka podpowie, jak ubraniem zwiększyć swoją samoocenę. Oraz jak sprawić, by stylizacja, w myśl, że to nie szata zdobi człowieka, jak najlepiej odzwierciedlała i podkreślała naszą osobowość, a nie tworzyła błędnego wyobrażenia innych (oraz nas samych) na nasz temat. Na nasze spotkanie zaprosiliśmy także Kamilę Kołpacką. Kamilę możecie kojarzyć z jej profilu na Instagramie @kbrazilka, a także marki Letter Bag, której jest założycielką. Kibicujemy jej od dawna, ponieważ totalnie popieramy to, czym dzieli się ze swoimi followersami. A mianowicie naturalnością, ciałopozytywnością i dobrą energią. Panel z tymi wszystkimi wspaniałymi bohaterkami poprowadzi Kasia Dąbrowska, redaktor naczelna GLAMOUR. A na uczestniczki spotkania będą czekały również niespodzianki! Jak dostać się na Dziewczyńskie Spotkanie z marką Mary Kay? Zapisz się przez formularz poniżej, odpowiedz na krótkie pytanie, potwierdź rejestrację, a następnie wyczekuj od nas wiadomości z zaproszeniem na spotkanie. Liczba osób jest ograniczona (zaplanowaliśmy kameralne spotkanie w gronie 30 dziewczyn), więc zapiszcie się już teraz! Uczestniczki spotkania wyłonimy na podstawie najciekawszych odpowiedzi na zadane przez nas pytanie. Do zobaczenia!
Nowa kampania Sprite walczy z hejtem i promuje różnorodność. Takich projektów powinno być więcej!
„Trwa sezon hejterów. Żyj rześko” to hasło przewodnie nowej kampanii Sprite, która przypomina, że bycie sobą i różnorodność w dzisiejszych czasach są bezcenne.
Hejt - kto z nas go nie doświadczył. Od kiedy nasza codzienność w dużej mierze przeniosła się do mediów społecznościowych, nietrudno się z nim zderzyć. Ale i poza światem wirtualnym bardzo często jesteśmy narażeni na przykre sytuacje i akty agresji ze względu na odmienność, a bywa, że także dążenie do realizacji marzeń. Na szczęście mówi się o tym coraz więcej i coraz głośniej. A takie kampanie, jak ta, którą wypuściła marka Sprite, są niezwykle pomocne w mówieniu stanowczego "NIE" hejtowaniu, poniżaniu, wyśmiewaniu i innym negatywnym praktykom nasilającym się głównie wśród młodych ludzi. Globalna kampania Sprite pod intrygującym hasłem „Trwa sezon hejterów. Żyj rześko” to seria spotów, do których zaproszono nie profesjonalnych aktorów, a osoby, które najlepiej wiedzą, czym jest brak akceptacji ze strony innych. Wśród twarzy kampanii znaleźli się m.in. artyści, sportowcy, społecznicy, np. polski tancerz latynoamerykański, wytatuowana „rave girl”, mistrzyni olimpijska w pływaniu Rocio Velazquez, surferka Liz Romer ze Szwecji czy zawodniczki damskiej drużyny piłkarskiej CE Sant Gabriel z Barcelony. Wszyscy oni zetknęli się z krytyką dotyczącą różnych aspektów ich życia, np. cech fizycznych, niestandardowego hobby czy orientacji seksualnej. I wszyscy pokazują, że można i warto robić to, co się kocha, podążać za swoją pasją i być wiernym sobie, niezależnie od ocen. Od czasu publikacji spoty kampanii Sprite „Trwa sezon hejterów. Żyj rześko” wywołały w sieci burzę. Wśród wpisów pojawiło się oczywiście mnóstwo negatywnych komentarzy, które niestety potwierdzają, że „trwa sezon hejterów”. Jak go przetrwać? Konfrontując się z nim właśnie w taki sposób, jak bohaterowie kampanii Sprite. Czyli przypominając sobie, że jesteśmy warci tyle, na ile sami siebie wycenimy. A opinie innych, nie mające na celu nic poza sprawieniem przykrości, powinny tylko utwierdzać nas w przekonaniu, że wiara w siebie i bycie sobą to dzisiaj zdecydowanie najcenniejsza wartość. Mamy nadzieję, że takich kampanii, jaką wypuścił Sprite, będzie coraz więcej. View oEmbed on the source website
Ruszają Dziewczyńskie Spotkania Glamour x G'rls Room! Zaczynamy od tematu: „Samoakceptacja”
Zapraszamy na pierwsze z comiesięcznych dziewczyńskich spotkań Glamour i G'rls Room w studiu Oh La La! To pierwszy tego typu cykl o dziewczynach, stworzony dla dziewczyn przez dziewczyny.
Kiedy narodził się ten pomysł, dopiero zaczynałyśmy naszą współpracę z dziewczynami z G'rls Room. Ale od razu czułyśmy, że zrobimy to razem. Od samego początku zależało nam na stworzeniu przestrzeni do rozmów, wolnej od uprzedzeń, otwartej, tolerancyjnej, pełnej szacunku i zrozumienia. A także wiedzy, w dodatku wiedzy eksperckiej. Bo przeglądając niektóre grupy na Facebooku wielokrotnie utwierdzałyśmy się w przekonaniu, że to nie są miejsca, w których należy szukać odpowiedzi na najtrudniejsze pytania dotyczące relacji, seksu czy zdrowia. A to właśnie tam najczęściej ważnymi sprawami (często bardzo bolesnymi), dzielą się ze sobą nastolatki, dwudziestolatki czy trzydziesto-, a nawet czterdziestolatki. I próbują sobie pomóc, doradzić, ale nie ujmując żadnej aktywnej tam dziewczynie – niektóre kwestie wiążą się z ogromną odpowiedzialnością, gdy chodzi o czyjąś psychikę lub ciało. Same pisałyście do nas w tych sprawach wielokrotnie, dając nam kolejny dowód na to, że szukacie i oczekujecie pomocy i wsparcia. Dlatego Dziewczyńskie spotkania Glamour i G'rls Room powstały z myślą o Was, choć my same jesteśmy dziewczynami i zmagamy się z podobnymi problemami. Chcemy z Wami rozmawiać o cielesności, dyskutować o tym, czym jest dziś sisterhood i poszerzyć swoją i Waszą wiedzę na temat zdrowia seksualnego. Zainspirować Was i pozwolić się rozwinąć pod okiem fantastycznych i doświadczonych terapeutek, ekspertek, aktywistek. Wiemy, jak trudno znaleźć w dzisiejszym zalewie informacji merytoryczne porady i przestrzeń, w której zwyczajnie można czuć się bezpiecznie. Dlatego tak ważne było dla nas znalezienie miejsca, które w przyjaznej, ale bardzo intymnej i ciepłej atmosferze pozwoli nam na szczere rozmowy bez tabu. Bez siadania sztywno na krzesłach, formy wykładowej, dzielenia na prelegentów i uczestniczki. Chcemy żebyście czuły się swobodnie, rozmawiały z nami, zadawały pytania ekspertom, dyskutowały, także z innymi dziewczynami. Bo budowanie dziewczyńskiej wspólnoty to kolejna idea tych spotkań. Naszym pierwszym wyborem jeżeli chodzi o lokalizację było warszawskie studio Oh La La, najbardziej dziewczęce miejsce z treningami dbającymi zarówno o ciało, jak i duszę. To tam raz w miesiącu będziemy widywać się z Wami w ramach Dziewczyńskich spotkań Glamour x G'rls Room. Jak wziąć w nich udział? (Seks)lektury: książki o seksualności, które warto przeczytać Dziewczyńskie spotkania Glamour x G'rls Room – rejestracja Pierwsze spotkanie odbędzie się już 10 maja, w piątek o godzinie 18:00, we wspomnianym studio Oh La La, przy ul. Pankiewicza 3 w Warszawie. Temat: Samoakceptacja – ciało (i życie) w dobie social mediów. Tak naprawdę to dzięki Wam zaczynamy nasz cykl właśnie takim tematem. To z tym najczęściej do nas pisałyście, dyskutowałyście o tym na naszym Instagramie. Podczas tego spotkania porozmawiamy m.in. o rozstępach, relacji z ciałem i kompleksach w ogóle. Będzie to czas dla każdej z Was – do przemyśleń i dostrzeżenia w sobie dobrych stron, podzielenia się swoimi odczuciami i rozmowy z innymi o tym, jak polubić siebie. Pomocne będą przy tym nasze cudowne ekspertki Kaya Szulczewska (@ciałopozytyw), która o życiu w zgodzie ze sobą i swoim ciałem wie prawdopodobnie wszystko, oraz Kamila Raczyńska-Chomyn (@dobreciało), której Dobre Ciało na Facebooku oraz powstała w ramach profilu grupa (jedna z naszych ulubionych!), pokazują że siostrzeństwo istnieje i ma się dobrze, a o ciało można dbać na wiele różnych sposobów. Wstęp jest całkowicie bezpłatny i w spotkaniu może wziąć udział każda dziewczyna, która chce zgłębić takie tematy jak samoakceptacja, cielesność, seksualność czy relacje w czasach social mediów (a wszystko to w holistycznym ujęciu) lub po prostu przyjść z ciekawości i dowiedzieć się czegoś o sobie. Co ważne – chcemy na nowo zdefiniować to słowo, określenie. Dziewczyną jesteś bez względu na wiek, doświadczenie życiowe. Może nią być i 17-latka i 37-latka. Wszystkie jesteście mile widziane! Śmiało też bierzcie ze sobą przyjaciółki, siostry, kuzynki, wszystkie znajome potrzebujące eksperckiej wiedzy na wszystkie tematy dotyczące dziewczyńskiego życia. Wystarczy, że wypełnicie poniższy formularz, potwierdzicie udział klikając w link, który przyjdzie w e-mailu i później przy wejściu zostaniecie „odhaczone” na liście. Ilość miejsc jest ograniczona, zależy nam na kameralnej i przyjaznej atmosferze, więc zachęcamy do zapisów już teraz, bez odkładania na potem! Dla dziewczyn, z dziewczynami, o dziewczynach. Bądźcie z nami :) AKTUALIZACJA! Dziewczyny, ze względu na OGROMNE zainteresowanie, zmuszone byłyśmy zamknąć rejestrację z uwagi na to, że wszystkie miejsca rozeszły się ekspresowo, a chcemy zachować kameralną formę spotkań. Ale już za miesiąc okazja do kolejnego spotkania i temat „tolerancja”! Stay tuned :)