Jak stały związek wpływa na kobiece i męskie libido? Wyniki badań mogą bardzo zaskoczyć
W trendach związkowych tak naprawdę niewiele się zmienia. Wciąż większość osób marzy o wielkiej miłości na całe życie i odnalezieniu tak zwanej drugiej połowy. Brzmi dobrze, ale w praktyce długoterminowa relacja nie jest łatwa w utrzymaniu. Obejmuje to również jakże istotną jej część, którą jest seks. Jak zatem stały związek wpływa na libido?
W tym artykule: Jak zmienia się libido w związku? Jak na libido wpływa na małżeństwo? Gdy spotkamy osobę, przy której czujemy, że to jest to, mamy mniejszą lub większą nadzieję, że duże dopasowanie pozwoli nam na przejście wspólnie przez życie bez większych perturbacji. A jeśli już, to nie będą dotyczyć one stricte uczucia, a zewnętrznych okoliczności i nowych etapów. Spychamy na drugi plan fakt, ze uczucia się zmieniają na przestrzeni lat i rzadko kiedy trwają pomimo zaniedbania. Ażeby miłość trwała należy mu pomóc i ją podsycać. Dotyczy to również sypialni. Badania pokazują, że czas zupełnie odmiennie wpływa na libido u kobiet i mężczyzn. Rebound relationship może poważnie skrzywdzić. Kto i dlaczego decyduje się na związek na pocieszenie? Rebound relationship, czyli związek na pocieszenie, wzbudza sporo kontrowersji. Dla niektórych to sposób na złamane serce i poradzenie sobie ze swoimi traumami. Dla innych – forma krzywdzenia innych. Bierzemy pod lupę tę skomplikowaną relację. Jak zmienia się libido w związku? Jeśli chodzi o libido, to wiele czynników ma na nie wpływ. Wśród nich prym wiedzie stan zdrowotny i psychiczny, a także to, w jakiej kondycji jest sam związek. Naukowcy ze szpitala niemieckiego Uniwersytetu Hamburg-Eppendorf postanowili sprawdzić, jak na kontakty intymne wpływa sam staż związku. Badanie dotyczyło tylko par heteroseksualnych z długim stażem. Jak się okazało, już po czterech latach związku libido u kobiet spada o połowę, natomiast po 20 latach w związku monogamicznych z jedną osobą, spada do 15-20%. A jak to jest u mężczyzn? Zupełnie odwrotnie! Libido męskie z wyjątkiem okresy związanych z problemami zdrowotnymi, w zasadzie się nie zmienia, może jedynie zmienić obiekt pożądania. W początkowej fazie relacji na regularny seks ochotę ma 60% badanych kobiet, po 20 latach jedynie 20%. Owe libido na wstępie ma na celu zbudowanie trwałej relacji, później nie już tak istotne, a dodatkowo negatywnie wpływają na nie codzienne obowiązku i rutyna w łóżku. Duże znaczenie ma również huśtawka hormonalna związana z ciążą, połogiem i menopauzą. Zmiany w ciele mogą wprawić w kompleksy, a z biegiem lata maleje chęć przypodobania się partnerowi. Okazało się, że podczas gdy kobietom stały związek służy tylko w pierwszym etapie, później raczej im nie służy, tak mężczyznom jest w zasadzie wszystko jedno. Bez względu na długość trwania związku poziom libido był mniej więcej taki sam – podsumował dr Dietrich Klusmann, badacz prowadzący badania. Małżeństwo z ponad 70-letnim stażem ujawniło, jaka jest ich recepta na szczęśliwy związek, który przetrwa wszystko. Macie ją w zasięgu ręki Recepta na szczęśliwy związek wynika z wielu zachowań i czynników, które wzajemnie się uzupełniają? Tak, ale według małżeństwa z kilkudziesięcioletnim stażem jest coś jeszcze... Odpowiedź jest dużo prostsza, niż myślicie i macie ją (właściwie) w zasięgu ręki. Jak na libido wpływa na małżeństwo? Według badania Dr Catherine Mercer z University College London, które przeprowadziła je na 11 tysiącach brytyjskich kobiet i mężczyzn między 16. a 44. rokiem życia, małżeństwo na kobiece libido wpływa bardzo negatywnie. Potrzeby z czasem bardzo malały, a poza tym pojawiały się problemy z osiągnięciem orgazmu. Przypomnijmy, że według innych, amerykańskich badań najwyższy poziom szczęścia odnotowano u bezdzietnych singielek. Doktor Klusmann uważa, że: Różnice związane z libido u obu płci w dużej mierze wynikają z różnic w ewolucji. Stały i niczym niewzruszony poziom libido u mężczyzn ma zabezpieczyć ich przed ewentualnymi rywalami. Z kolei obniżające się libido u pań może być również celowym procesem mającym na celu większe staranie się partnera. Poza tym obie płci oczekują czego innego w związku. Podczas gdy większości kobiet zależy na czułości i poczuciu bezpieczeństwa, mężczyźni stawiają czułość daleko w tyle za cielesnością i oddaniem. Oto 4 najczęstsze problemy w związkach, które wynikają z deficytów w dzieciństwie. Sprawdź, czy cię dotyczą Współcześni młodzi rodzice wiedzą, jak ogromną rolę w rozwoju dziecka odgrywa okazywanie uczuć i komunikacja. Dekady temu świadomość była dużo mniejsza, dlatego też wiele dzieci doświadczyło różnych zaniedbań, mających pokłosie w relacjach w dorosłości. Szczególnie widać to w związkach. Według brytyjskich naukowców z Northumbria University małżeństwo wpływa również negatywnie na libido o mężczyzn. Testosteron z biegiem lat przy tej samej partnerce znacznie spada, ale jak się okazało, znacząco wzrasta z chwilą rozwodu. A to oznacza chęć adorowania i czarowania nowych partnerek. Wypowiedzi badanych wskazują również na to, że w stałych związkach mężczyznom już tak nie zależy na aspekcie wizualnym i chęci podobania się partnerce. Na testosteron fatalnie wpływa pojawienie się dziecka. Mężczyźni czują się zepchnięci na dalszy plan i wiedzą, że muszą się dostosować do potrzeb potomka i partnerki, na dłuższy czas. Pamiętajmy, że wahania libido to naturalna sprawa i w każdym związku kwestia może wyglądać nieco inaczej. Poza tym nad intymnością również można pracować, konieczna jest jednak szczera komunikacja i artykułowanie potrzeb. Nowe doświadczenia, gadżety, urozmaicenia mogą na nowo wprowadzić iskrę do waszego życia.
Związek poligamiczny: na czym polega poligamia i czy jest legalna w Polsce? Czym się różni od poliamorii i monogamii?
Czym jest poligamia i w jakich krajach jest legalna? O co chodzi w poliandrii, a o co w poligynii? Czy da się stworzyć szczęśliwy związek poligamiczny? Czytaj dalej.
W tym artykule: Co to jest poligamia i na czym polega? Poligamia a poliamoria – różnice Czy poligamia w Polsce jest dozwolona? Poligamia na świecie Jak związek poligamiczny odbierany jest przez osoby, które w nim trwają? Poliamoria – jak w niej funkcjonować? Poliandria – kobiety, które mają wielu mężów (partnerów) Co to jest poligamia i na czym polega? Zacznijmy od definicji. Poligamia, nazywana inaczej wielomałżeństwem, jest to sytuacja, w której jedna osoba posiada równocześnie więcej niż jednego współmałżonka. Ze względu na płeć rozróżnia się: poligynię (stan, w którym jeden mężczyzna posiada kilka żon) oraz poliandrię, czyli stan, w którym jedna kobieta posiada kilku mężów). Historia poligamii sięga starożytności, a dane, które jesteśmy w stanie zebrać z tego okresu, wskazują, że była ona legalna i akceptowana na większości terenów obecnej Europy. Tradycja ta skończyła się wraz z powstaniem Cesarstwa Rzymskiego, które wprowadziło zakaz poligamii w obrębie swoich granic. Wielożeństwo było praktykowane przez starożytnych Greków, Izraelitów, Babilończyków, Egipcjan, jak i dynastie Chin. Spotykało się je też wśród plemion Polinezji, Ameryki Południowej czy Afryki Zachodniej, a także w państwach Inków i Azteków. W obecnych czasach relacje poligamiczne występują rzadziej od związków monogamicznych, jednak są praktykowane w niektórych krajach. Temat wielomałżeństwa budzi wiele kontrowersji, a przeciwnicy poligamii twierdzą, że szczęśliwy związek może być tworzony tylko przez dwie osoby. Nie ma jednak wiarygodnych badań naukowych, które byłyby w stanie potwierdzić tę tezę, a zwolennicy małżeństw poligamicznych uważają, że niechęć do tego typu relacji wynika ze społecznej stygmatyzacji. Wszystko, co chcesz wiedzieć o niemonogamii Ile związków poliamorycznych może być w Polsce, jak tworzące je osoby funkcjonują w kraju, w którym tak trudno na głos powiedzieć, kim naprawdę się jest? O poliamorii i innych formach niemonogamicznych związków mówi się mało. Dlatego dziennikarka Patrycja Ceglińska postanowiła stworzyć ebook z reportażami o różnych formach relacji niemonogamicznych. Rozmawiała też z seksuolożką Agnieszką Szeżyńską - mamy dla was fragment tego wywiadu. Poligamia a poliamoria – różnice O popularności (bądź jej braku) relacji poligamicznych decydują w dużym stopniu uwarunkowania kulturowe i religijne. Jeśli w danym kraju prawo pozwala wchodzić w związek małżeński z więcej niż z jedną osobą, taka praktyka zazwyczaj jest powielana przez jego obywateli i obywatelki. Wówczas najczęściej dopuszczalnym i spotykanym modelem jest małżeństwo jednego mężczyzny z wieloma kobietami. Rzadko spotykany jest związek jednej kobiety z kilkoma mężczyznami. Inaczej sprawa wygląda z poliamorią (inaczej wielomiłością), czyli stanem, w którym więcej niż dwie osoby tworzą jednocześnie związek romantyczny, ale nie chcą lub nie mogą zalegalizować go za pomocą ślubu. Poliamoryści twierdzą, że relacje monogamiczne są konstruktem społecznym, który ogranicza ich wolność. Związki nie muszą dotyczyć tylko dwóch osób, a stworzenie bliskości z kilkoma partnerami zapewnia im odpowiedni poziom szczęścia i spełnienia. Podczas gdy poligamia często wiąże się z formalnymi strukturami małżeńskimi, poliamoria może przyjąć różne konfiguracje, od trójek do sieci poliamorycznych i otwartych związków, zawsze jednak z pełną i świadomą zgodą wszystkich uczestników. Czy poligamia w Polsce jest dozwolona? Poligamia (czyli małżeństwo z więcej jedną osobą) jest w naszym kraju nielegalna: podlega karze grzywny lub karze ograniczenia wolności. W kraju nad Wisłą kobieta lub mężczyzna może być w związku małżeńskim tylko z jedną osobą jednocześnie zgodnie z polskim Kodeksem Rodzinnym i Opiekuńczym, Poligamia nie jest więc praktyką akceptowaną ani legalną w polskim systemie prawno-ustrojowym. Wzięcie kolejnego ślubu – jak wiadomo – jest możliwe w przypadku wcześniejszego rozwodu lub owdowienia. Oczywiście nie brakuje w Polsce związków poliamorycznych, czyli relacji uczuciowych lub seksualnych z więcej niż jedną osobą na raz. Z perspektywy prawa, dopóki partnerzy nie chcą brać ślubu, tego typu kontakty są całkowicie legalne i występują w Polsce. Otwarty związek – co to właściwie znaczy? Jak taka relacja wygląda w praktyce? Otwarty związek interesuje coraz więcej osób. Nie każdy jednak wie, czym jest ów otwarty związek, ponieważ mylnie kojarzy się go z poligamią lub seryjną zdradą. Tak jak i inne, ten typ relacji również opiera się na pewnych zasadach. Poligamia na świecie Poligamia występuje na świecie w różnych kulturach i społecznościach, choć jej rozpowszechnienie oraz akceptacja mogą się znacznie różnić w zależności od regionu, religii, tradycji i prawa. Na świecie wielożeństwo najczęściej jest dozwolone w krajach, w których dominującą religią jest Islam. Przy czym w Islamie akceptowana jest tylko poligynia, czyli małżeństwo mężczyzny z kilkoma kobietami. Choć w pewnych krajach uznaje się ją za zgodną z prawem, współcześnie bardzo mały odsetek populacji żyje w zalegalizowanych związkach poligamicznych. Dla przykładu: w Afganistanie czy Bangladeszu na wielożeństwo decyduje się mniej niż 1 proc. mężczyzn. W jakich krajach na świecie poligamia jest legalna? Europa – związki poligamiczne są zakazane we wszystkich krajach europejskich, a złamanie tego prawa grozi grzywną, ograniczeniem lub pozbawieniem wolności. Azja – związki poligamiczne są dozwolone w następujących krajach: Arabia Saudyjska, Bahrajn, ZEA, Iran, Irak, Jemen, Jordania, Palestyna, Katar, Kuwejt, Syria, Afganistan, Bangladesz, Indonezja, Malediwy, Singapur, Malezja, Mjanma, Pakistan, Indie, Sri Lanka. Afryka – związki poligamiczne są dozwolone w krajach takich jak Sudan, Somalia, Libia, Gabon, Etiopia, Tanzania, Algieria, Burkina Faso, Czad, Gambia, Dżibuti, Komory, Egipt, Kamerun, Kongo, Mali, Maroko, Mauretania, Niger, Republika Środkowoafrykańska, RPA, Zambia, Uganda i Senegal. Ameryka Północna – związki poligamiczne nie są legalne. Ameryka Południowa – związki poligamiczne nie są legalne. Australia i Oceania – związki poligamiczne w Australii i Oceanii są zakazane, a za złamanie tego prawa grozi grzywna, ograniczenie lub pozbawienie wolności. Warto zaznaczyć, że mimo że poligamia może być legalna lub akceptowana kulturowo w niektórych miejscach, w innych jest zakazana lub podlega ograniczeniom prawno-ustrojowym. Wiele osób i organizacji na całym świecie kwestionuje etyczność poligamii, szczególnie w kontekście równości płci i praw kobiet. Jak związek poligamiczny odbierany jest przez osoby, które w nim trwają? Poligamiści i poliamoryści uważają, że związki monogamiczne są konstruktem społecznym ograniczającym wolność. Tworzenie relacji miłosnej z więcej niż jedną osobą jest według nich powrotem do korzeni, ponieważ była to często spotykana praktyka w dawnych kulturach plemiennych. Czy poliamoryści mogą tworzyć szczęśliwe związki? Jak najbardziej. Wielomiłość opiera się na wartościach takich jak wzajemne zaufanie i szacunek do drugiego człowieka. W zdrowym związku poliamorycznym każdy jest równy, dostaje od partnerów taką samą ilość uwagi i zainteresowania. W tego typu relacjach bardzo ważna jest szczerość i komunikacja. Wielomiłość może być dobrym rozwiązaniem dla osób, które nie mają potrzeby stworzenia związku na całe życie z jedną osobą. Poliamoria – jak w niej funkcjonować? Zdrowy związek poliamoryczny to taki, w którym każdy z partnerów świadomie zgodził się na stworzenie relacji z więcej niż jedną osobą, czuje się z tym komfortowo i może czerpać z niej równe korzyści. Pamiętaj, że jeśli nie czujesz się dobrze z wizją tworzenia relacji niemonogamicznej, z więcej niż inną osobą, w żadnym wypadku nie musisz się godzić na tego typu układ. Trwanie w poliamorycznej relacji, która przynosi korzyść tylko jednej stronie, może mieć negatywny wpływ na stan twojej psychiki, a także zaburzać twoje poczucie bezpieczeństwa. Związki poliamoryczne nie sprawdzą się u każdego – dlatego muszą działać na jasno ustalonych zasadach, które pasują wszystkim zaangażowanym. Poliandria – kobiety, które mają wielu mężów (partnerów) Poliandria (wielomęstwo) to rodzaj poligamii występujący na świecie rzadziej od poligynii. Związki kobiet z wieloma mężczyznami występowały zazwyczaj w małych, lokalnych społecznościach plemiennych. Najczęściej dotyczyły spraw związanych z dziedziczeniem majątku danej rodziny. W tego typu układach kobieta rzadko kiedy mieszkała pod jednym dachem ze wszystkimi mężami, i w dowolnym momencie mogła wziąć rozwód z każdym z nich. W innych przypadkach poliandria była formą zarządzania zasobami ekonomicznymi, gdzie bracia dzielili się jedną żoną, co pozwalało na efektywne wykorzystanie ograniczonych zasobów gospodarczych. Współcześnie poliandria jest rzadkością i zwykle nie jest praktykowana jako powszechna forma związku. W większości krajów poliandria jest nielegalna lub nieuznawana prawnie. Jednakże w niektórych miejscach nadal istnieją społeczności, w których praktyka ta może być obecna, choć może ulegać zmianom lub ograniczeniom ze względu na wpływ zmieniających się uwarunkowań kulturowych, społecznych i ekonomicznych.
Krzysztof Gonciarz zrobił coming out! Zdradził to, nad czym wszyscy się zastanawiali
Krzysztof Gonciarz opublikował film, w którym po raz pierwszy opowiedział o swojej orientacji seksualnej. Wiele jego widzek i widzów od dawna czekało na to wyznanie. Zobaczcie, co powiedział youtuber.
W tym artykule: Krzysztof Gonciarz wyjawił, jakiej jest orientacji seksualnej. Jego wyznanie może pomóc wielu mężczyznom Fanki i fani Krzysztofa Gonciarza reagują na jego coming out Krzysztof Gonciarz to jeden z najpopularniejszych polskich twórców internetowych. W mediach działał jeszcze zanim zrobiło się to popularne. Dzięki temu ma za sobą rzeszę szczerych i oddanych fanek oraz fanów. Nie jest też tajemnicą, że 37-latek chętnie angażuje się w sprawy społecznie ważne. Nie boi się wyrażać swoich poglądów. Chodzi na manifestacje antyrządowe, wspiera środowisko osób LGBTQ+. Widzki i widzowie Gonciarza są mu za to wdzięczni, ale to również spowodowało, że są oni ciekawi, jakiej orientacji jest ich idol. Teraz youtuber zdobył się na szczere wyznanie i dokonał coming outu. Krzysztof Gonciarz wyjawił, jakiej jest orientacji seksualnej. Jego wyznanie może pomóc wielu mężczyznom Na Instagramie 37-latka możemy znaleźć masę reelsów. To właśnie za ich pośrednictwem zdradził on swoją orientację seksualną. Gonciarz opublikował na swoim profilu wideo, w którym otworzył się na temat swojej orientacji i rozwiał wszelkie wątpliwości swoich obserwatorek i obserwatorów. Jestem biseksulany. Ale czekajcie, czekajcie. Jestem tak biseksualny, że jakbym był kobietą, to byśmy powiedzieli, że jestem hetero – wyznał youtuber. Jego słowa skłoniły do myślenia. Najbardziej nic nie wnoszący coming out, a może właśnie odwrotnie – podpisał swój filmik. Swoim coming outem Gonciarz wskazał problem, który dotyka wielu biseksualnych mężczyzn. Często są oni odbierani po prostu jako geje, podczas gdy o biseksualnych kobietach mówi się, że szukają siebie, eksperymentują, albo nawet że są hetero, co podkreśliła jedna z internautek w komentarzach. Krzysztof Gonciarz: kim jest prywatnie i zawodowo ten popularny twórca internetowy? [WIEK, DZIEWCZYNA, INSTAGRAM] Fanki i fani Krzysztofa Gonciarza reagują na jego coming out Krótki reel 37-latka skłonił jego obserwujących i obserwujące do namysłu i dyskusji. Bart Staszewski napisał: Myślę, że dla wielu mężczyzn bi każdy taki coming out pomaga w samoakceptacji. Taki mamy w Polsce klimat. Bifobia to coś, czego wiele osób nie jest nawet świadomych, a szkoda, bo swoimi błędami myślowymi i powielanymi stereotypami rani wiele osób – napisała jedna z użytkowniczek Instagrama. Posypały się też słowa gratulacji i wsparcia. No i super / Nie ma LGT bez B. Wspaniale Krzysiu tworzysz przestrzeń dla innych / To nie ma znaczenia. Jesteś przede wszystkim sobą i to jest najważniejsze – piszą fanki i fani. Mariusz Szczygieł zrobił coming out. „Nie umiem mówić publicznie, że jestem gejem” Ceniony reportażysta i laureat Nagrody Literackiej „Nike” Mariusz Szczygieł dokonał coming outu. Taką wiadomość przekazał w mediach społecznościowych magazyn LGBTQIA „Replika”, odwołując się do fragmentu nowej książki Szczygła „Fakty muszą zatańczyć”. Gratulujemy Krzysztofowi odwagi i życzymy szczęścia. Wyznanie, że jest się biseksualnym mężczyzną jest niezwykle ważne, a w Polsce szczególnie. Mamy nadzieję, że wielu chłopców i mężczyzn poczuło się dzięki temu lepiej.
Zosia Zborowska i Andrzej Wrona w ogniu krytyki z powodu ubranka, które kupili nienarodzonej jeszcze córeczce. Słusznie?
Zofia Zborowska i Andrzej Wrona oczekują narodzin swojej córeczki Nadziei. I kompletują dla niej wyprawkę. Ale najnowszy T-shirt, który kupili nienarodzonemu jeszcze dziecku nie przypadł do gustu fanom słynnej pary? Dlaczego? Już wyjaśniamy.
Jak zapewne doskonale wiecie, Zosia Zborowska i jej mąż Andrzej Wrona spodziewają się swojego pierwszego dziecka – córeczki, dla której – jak podali ostatnio – wybrali imię Nadzieja. Nieprzypadkowo zresztą, bo ma ono wyjątkowe znaczenie dla aktorki. Dziewczynka odziedziczy imię po jednej z ważnych dla Zosi Zborowskiej osób z jej rodziny. Przyszli rodzice już odliczają dni do narodzin córeczki i już kompletują dla niej wyprawkę, między innymi garderobę. Skąd wiemy? Oczywiście z Instagrama. Zdjęciem najnowszej koszulki dla małej Nadziejki pochwalił się właśnie Andrzej Wrona. Nie spodziewał się jednak, że wywoła tym w internecie prawdziwą burzę. T-shirt nie spodobał się wszystkim fanom słynnej pary. Dlaczego? Już wyjaśniamy. Zofia Zborowska i Andrzej Wrona w ogniu krytyki z powodu koszulki, którą kupili dla córeczki „No to garderobę dla Nadziejki mam już skompletowaną. Oby były też większe rozmiary, takie dla dorosłych” – napisał Andrzej Wrona pod zdjęciem, na którym trzyma biały T-shirt przygotowany dla córeczki. Post oznaczył hasztagiem #daddysgirl (z ang. – „córeczka tatusia”) i dodał: „@zborowskazofia umie w prezenty”. Jego fani nie podeszli jednak do pomysłu równie entuzjastycznie. Wręcz przeciwnie. Z powodu nadruku na koszulce na siatkarza i jego żonę wylała się fala krytyki. Parze zarzuca się seksualizację niemowlęcia. A także niedzisiejsze, patriarchalne podejście do tematu. Na koszulce widnieje bowiem napis: „Sorry boys. Daddy says No DATING” (z ang. – Wybaczcie chłopaki. Tata powiedział: Zakaz randkowania!). Zresztą zobaczcie sami, zdjęcie, które wzbudziło tyle kontrowersji czeka na was w naszej galerii u góry strony. Bo choć wielu osobom koszulka się spodobała („Cudna!” – pisali), pytali także, gdzie taką kupić, bo też by chcieli taką dla siebie (tak zareagowali m.in. Piotr i Agata Rubik), żartowali także, że to sama prawda, nie brakowało także krytycznych głosów. I to aż z trzech powodów. „Trochę mnie ciarki przechodzą jak widzę, ile osób nie ma żadnego problemu w patrzeniu na noworodki w kontekście RANDEK” – napisała jedna z fanek, zwracając uwagę na problem seksualizacji najmłodszych, z którym mamy do czynienia między innymi za sprawą tego typu nadruków. Ale nie tylko o to chodzi. Fani zarzucali także przyszłym rodzicom, że z góry założyli, jaką orientację seksualną będzie miało ich dziecko. A także, że przyjęli nieprzystającą do współczesnych czasów patriarchalną perspektywę. Bo niby dlaczego o tym, z kim – i czy w ogóle – będzie się spotykać córka ma decydować jej ojciec? „Obrzydlistwo. Po 1. seksualizacja zanim jeszcze dziecko pojawiło się na świecie, po 2., decydowanie o tym co wolno, co nie córce –wspaniale patriatchatyczny przekaz, po 3. zakładanie, że w ogóle będzie zainteresowana randkowaniem z płcią przeciwną. 2021 rok...” – możemy przeczytać w komentarzach, co w prostych punktach podsumowuje problem. Wiele hałasu o nic, myślicie? No cóż, nie mamy wątpliwości, że Zofia Zborowska i Andrzej Wrona nie chcieli zrobić nic złego, ale napis, który pojawił się na koszulce, jaką wybrali dla córeczki – pozornie błahy i żartobliwy – obnaża przestarzały sposób myślenia, który wciąż jeszcze dominuje w społeczeństwie. Jego słabe punkty już znacie.
Zanieczyszczenia wpływają na obniżenie płodności i… kurczenie się penisów! Czy ten argument skłoni wreszcie polityków do poważnego potraktowania tematu ochrony środowiska?
Zanieczyszczenie środowiska, za które odpowiedzialni jesteśmy my, ludzie, ma poważny wpływ na nasze zdrowie i życie. Nie tylko zabijamy naturę, ale też szkodzimy sami i same sobie. W tym szkodzimy między innymi naszej szeroko pojętej seksualności.
Jak donosi vice.com, powołując się na prace dr Shanny H. Swan, ekspertki od tego, jak zanieczyszczenie środowiska wpływa na nasze zdrowie, skażenie powietrza, wody czy jedzenia i innych produktów chemikaliami sprawia, że pojawiają się problemy z płodnością u kobiet i mężczyzn (spada m.in. liczba plemników), zaburzenia erekcji. Skażenia mają też wpływ na wielkość męskich genitaliów: jąder i penisów. Cóż, wydaje się, że jesteśmy jako ludzkość na najlepszej drodze do samounicestwienia. Wpływ zanieczyszczenia środowiska na zdrowie reprodukcyjne BPA, parabeny, ftalany i inne substancje, które wciąż dość powszechnie występują w kosmetykach, środkach czyszczących, żywności, elektronice, plastikowych przedmiotach (choćby zabawkach) kumulują się zarówno w naszym organizmie, jak i w środowisku, mając negatywny wpływ. Trudno uciec od tych szkodliwych substancji, bo są praktycznie wszędzie, nawet w paragonach, które dostajemy w sklepach. Niestety prowadzą na przykład do zaburzeń gospodarki hormonalnej, a to z kolei prowadzi do wspomnianych kłopotów z płodnością, ale może też wpływać na wcześniejszy poród, sprzyjać otyłości i wielu innych problemom, o czym jeszcze nie wiemy. Doktor Swan bada wpływ substancji chemicznych, które zaburzają stan ludzkiego organizmu i stan przyrody. Wynikami swoich prac dzieli się między innymi w książce Count Down: How Our Modern World Is Threatious Sperm Counts, Altering Male and Female Reproduction Development, and Infiling the Future of Human Race. Według naukowczyni niektóre dwudziestokilkulatki są zdecydowanie mniej płodne niż ich babki w wieku ponad trzydziestu lat. Podobnie kiepsko jest z liczbą plemników u mężczyzn: współcześni młodzi mężczyźni mają prawie o połowę mniej nasienia niż ich dziadkowie. Poza tym plemników bywa nie tylko mniej, ale są też gorszej jakości, np. są mniej ruchliwe. Leczenie niepłodności usunięte z Narodowego Programu Zdrowia Liczba urodzeń w naszym kraju z roku na rok spada a społeczeństwo się starzeje. Mimo tego rząd nie zachęca nas do rodzenia – słaba opieka okołoporodowa czy zaostrzenie zakazu aborcji sprawiają, że Polki i Polacy coraz rzadziej decydują się na dzieci. W dodatku teraz osoby, które borykają się z niepłodnością, nie będą mogły liczyć na państwowe wsparcie, ponieważ cele operacyjne w Narodowym Programie Zdrowia na lata 2021-2025 nie zawierają dotychczas realizowanego punktu, czyli poprawy zdrowia prokreacyjnego. Jeśli zaś chodzi o zmniejszanie się rozmiaru męskich narządów płciowych, czyli penisa i jąder, to w dużej mierze wpływ na to ma działanie substancji chemicznych skumulowanych w organizmie matki na rozwijający się męski płód. Generalnie substancje te mogą wpływać na wady rozwojowe narządów płciowych, choć na pewno potrzeba jeszcze kolejnych badań, które pokażą nam czarno na białym, jak dużym zagrożeniem dla naszego zdrowia jest obecne skażenie środowiska i regularny kontakt ze szkodliwymi chemikaliami. Warto odnotować, że chemikalia w dzisiejszych czasach działają na nas już od początku życia płodowego, a następnie ich poziom w ludzkim organizmie stopniowo zwiększa się przez całe życie. Swan odkryła, że substancje chemiczne mogą wpływać również na libido, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Zwłaszcza osoby, w których organizmach jest dość wysoki poziom bisfenolu A (BPA), mają problemy związane z seksualną sferą, w tym właśnie skarżą się na obniżone odczuwanie pożądania. Co prawda najbardziej narażone i narażeni na duży kontakt z bisfenolem są np. pracownice i pracownicy fabryk, gdzie ta substancja jest wykorzystywana, ale znajduje się ona też w tak bardzo codziennych przedmiotach jak butelki plastikowe, woreczki z ryżem czy kaszą, szczoteczki do zębów, zabawki. Bez wątpienia więc nasz gatunek można uznać za zagrożony (choć i najbardziej zagrażający planecie i samemu sobie): mniejsza ochota na seks, obniżona płodność i sprawność naszych narządów płciowych oraz przychodzenie na świat ludzi, których organizmy coraz bardziej obciążone są szkodliwymi substancjami nic dobrego nie wróży. Zdecydowanie to czas i pora, by się opamiętać i zacząć bać bardziej o siebie, jak i o świat, eliminując chemikalia za wszelką cenę.
Po co kobietom orgazm? Naukowcy nie są w tej kwestii jednomyślni
Badacze tłumaczą potrzebę występowania kobiecego orgazmu, sięgając po różne dowody. Która teoria naukowa jest wam bliższa?
Świetlista skóra, pełniejsze usta czy lśniące włosy – to wszystko (i wiele więcej!) zasługa orgazmu. Możemy więc prawidłowo dbać o swoją skórę, stawiać na świadomą pielęgnację, stosować odpowiednią dietę i suplementację, ale seks i odczuwanie rozkoszy podczas zbliżenia z partnerem także może mieć zbawienny wpływ na funkcjonowanie naszego organizmu. Pozytywne efekty orgazmu to jedno. Bo być może wiele razy zastanawiałyście się, po co w zasadzie ten orgazm występuje. Z ewolucyjnego punktu widzenia z mężczyznami sprawa jest dość oczywista, ale jeśli chodzi o orgazm, to kobiety są dla naukowców prawdziwym wyzwaniem. Co jakiś czas świat obiegają nowe rewelacje związane z doświadczaniem rozkoszy. Jeśli chodzi o ssaki, a wśród nich także naszych bezpośrednich przodków, wiemy, że raczej nie szczytują w taki sposób jak my. Pewne jest natomiast to, że w trakcie seksu, z którym zresztą sprzęgnięta jest u nich owulacja, wydziela się w ich mózgach hormon zbliżony do naszego. Jeśli dociekaliście kiedyś źródła niektórych powiedzonek, np. tych dotyczących królików i ich rozmnażania, wystarczy nadmienić, że u samiczek łechtaczka jest organem wewnętrznym, a więc pobudzana jest przy każdym zbliżeniu. Zobacz także: Orgazm jest dobry dla naszego ciała. Oto 5 jego pozytywnych skutków Po co kobietom orgazm? Wracając jednak do ludzi, jedna z koncepcji dotyczących kobiecego orgazmu jest zakorzeniona w teorii ewolucji. Zgodnie z nią, rozkosz płynąca ze zbliżenia ma być zachętą do kolejnego. W praktyce – do spłodzenia kolejnego potomka. O ile w przypadku męskiego orgazmu, bylibyśmy w stanie uznać tę teorię za sensowną, o tyle w odniesieniu do kobiet zdaje się jednak trochę naciągana. Zgodnie z inną, konkurencyjną, orgazm miałby zwiększać szansę zajścia w ciążę – skurcze macicy wedle tej teorii miałyby być pomocne w transporcie nasienia w odpowiednie miejsce, czyli w stronę szyjki. Jak dla nas, przyjemność sama w sobie jest wystarczającym wytłumaczeniem. Zobacz także: Naukowcy odkryli, ile seksu w tygodniu uprawiają szczęśliwe pary
Koronawirus a seks: Czy koronawirusem można zarazić się podczas seksu?
Czy koronawirusem można zarazić się podczas stosunku? O koronawirusa i seks postanowiliśmy zapytać eksperta. Czy uprawiając seks narażamy się na zarażenie koronawirusem? Rozwiewamy wątpliwości.
Koronawirus a seks: Czy koronawirusem można zarazić się podczas seksu? Epidemia koronawirusa wyraźnie zwiększyła nasz apetyt na seks. Na zwiększone zainteresowanie tematem wskazują choćby statystyki Google – znacznie częściej wyszukujemy filmów o tej tematyce, wzrosły także wyniki sprzedaży erotycznych gadżetów. No cóż, mamy teraz więcej czasu dla swoich partnerów – w końcu spędzamy go domu. Jednak czy uprawianie seksu w czasach epidemii koronawirusa jest bezpieczne? Postanowiliśmy o to zapytać eksperta. Czy koronawirusem można zarazić się podczas seksu? Na to pytanie odpowiedział nam dr n. med Paweł Grzesiowski, wykładowca w Szkole Zdrowia Publicznego CMKP i prezes fundacji Instytut Profilaktyki Zakażeń. Gry erotyczne dla młodych par, czyli jak urozmaicić swój związek – top 5 najlepszych planszówek >>> Czy uprawiając seks, można się zarazić koronawirusem? „Podczas seksu nie można przenieść koronawirusa, ponieważ do zakażenia nie dochodzi drogą płciową” – podkreśla doktor. „Ale można przenieść go podczas pocałunków, dotykania, kontaktu twarzą w twarz” – zauważa. Co to oznacza w praktyce? No cóż, zapomnijcie o przygodach na jedną noc i nowym znajomościom z Tindera. To powinno być oczywiste, bo, jak wiadomo, podczas epidemii koronawirusa, należy unikać kontaktów z ludźmi. Nie znaczy to jednak, że nie można uprawiać seksu ze swoim partnerem. O ile oczywiście jest zdrowy. W przypadku jakiegokolwiek podejrzenia, że partner może być zarażony, lepiej powstrzymać się od aktywności seksualnej. Choć oczywiście ryzyko zarażenia się i tak jest duże, jeśli przebywamy razem. Punkt G – czyli co zrobić, aby czerpać jeszcze większą radość z kontaktów z partnerem lub partnerką? >>>
Sam Smith podjął decyzje, do której przymierzał się już od dawna. Chodzi o tożsamość płciową brytyjskiego wokalisty.
Wiosną tego roku Sam Smith zdobył się na bardzo szczerze wyznanie. „W moim ciele i umyśle zawsze była wojna o to, jak się definiuję (…) Może nie jestem mężczyzną, może nie jestem kobietą, może po prostu jestem sobą” - powiedział w rozmowie z Jameelą Jamil. Od tamtej pory 27-letni muzyk, zdeklarowany homoseksualista (związany był m.in. z aktorem Brandonem Flynnem), zaczął dość wyraźnie podkreślać swoją niebinarność. Bo właśnie tak określa się tożsamość płciową osób funkcjonujących ponad podziałem na kobiety i mężczyzny. Czyli mogą one równie dobrze identyfikować się jako osoby o dwóch lub więcej płciach niemające żadnej płci lub identyfikujące się jako trzecia płeć. Jeśli obserwujecie Sama Smitha na Instagramie, na pewno zauważyliście, że artysta chętnie pokazuje się tam w szpilkach, sukienkach czy z pomalowanymi paznokciami. A teraz za pośrednictwem swojego profilu zwrócił się do swoich fanów i followersów z apelem. View oEmbed on the source website Zobacz także: Janelle Monáe dokonała coming outu! „Jestem panseksualistką” Sam Smith oficjalnie o swojej tożsamości płciowej „Ten dzień jest dniem bardzo szczęśliwym. Dzisiaj postanowiłem, by wszyscy zwracali się do mnie zaimkami oni/ich” - tak Sam zaczął swój wpis z piątku, 13 września. „Całe życie toczyłem walkę z moją tożsamością płciową. Będę celebrował to, kim jestem w środku i na zewnątrz. Mam niezwykły przywilej, że otaczają mnie osoby, które wspierają mnie w tej decyzji, szczególnie, że bardzo przejmuję się tym, co myślą o mnie inni. Ale pieprzyć to! Zdaję sobie sprawę z tego, że ta decyzja będzie skutkowała wieloma pomyłkami innych osób, a także niepewności, a jaki sposób mają się do mnie zwracać personalnie. Proszę jednak, abyście się postarali. Mam nadzieję że zobaczycie mnie takim, jakim ja widzę siebie. Dziękuję. PS Nie jestem jeszcze na tym etapie, by elokwentnie mówić o tym, co to znaczy być niebinarnym, ale nie mogę doczekać się dnia, w którym będą na to gotowy” - napisał Sam. Niezwykle szczery i odważny wpis sama spotkał się z mnóstwem ciepłych i entuzjastycznych reakcji, zarówno ze strony jego fanów, jak i wielu znanych osób.
Orgazm? „Wiele kobiet mówi, że dalej już nic nie ma”, czyli jak to jest u nas z przyjemnością, jakie są rodzaje orgazmów i co zrobić z ich brakiem tłumaczy seksuolożka Agata Loewe
„Okazuje się, że tolerancję na przyjemność mamy dosyć niską”, mówi seksuolożka Agata Loewe, z którą Marta Szarejko rozmawiała o orgazmach na potrzeby książki „Seksuolożki”.
Znam osoby, które w Excelu liczą sobie orgazmy. Po co? Żeby zachować symetrię w związku, mieć porównanie. Każdy musi mieć tyle samo, dopiero wtedy można mówić o równouprawnieniu. Tylko czy naprawdę można zestawić jeden orgazm z drugim w tabelce? I czym on jest dla niej i dla niego? No właśnie czym? Definicja seksuologiczna mówi, że to szczytowy moment przeżywania przyjemności seksualnej. W różnych językach znaczy on co innego – po francusku to na przykład mała śmierć. Ostatecznie definiowanie orgazmu mija się z celem, bo tak naprawdę dla każdego oznacza co innego. Ale po czymś chyba możemy go rozpoznać? Klasyczne symptomy to rytmiczne skurcze mięśni dna miednicy, skurcze zwieraczy cewki moczowej i odbytu, połączone z napięciem mięśni całego ciała. Dla niektórych to zawroty głowy, mrowienie w dłoniach, stopach, przyspieszony oddech, na baczność postawione sutki. Do tego przejściowe poczucie bardzo intensywnej przyjemności na granicy ze zmianą stanu świadomości. Wiele kobiet mówi, że dalej już nic nie ma. To dlaczego upierasz się, że to subiektywne? Bo bywa różnie! Są kobiety, które uważają, że wystarczy trochę się postarać i można mieć serię orgazmów z rzędu – fake it until you make it! Udawaj, to wreszcie go poczujesz. I są takie, które wykonują mnóstwo zabiegów, żeby go mieć – czytają gazety, chodzą na warsztaty, kupują wibratory, zmieniają partnerów, ćwiczą jogę i oddychanie, ale ciągle nic. (Seks)lektury: książki o seksualności, które warto przeczytać Dlaczego? Niektóre dziewczyny nie znają swojego ciała – nigdy nie dotykały się z czułością. Nie lubią swojej pochwy, nigdy jej nie widziały, nie myślą o niej jak o źródle przyjemności. Inne wciąż są pod wpływem przekonań wyniesionych z domu, niekiedy religijnych. Uważają, że przyjemność im się nie należy, że seks musi budzić poczucie winy, że to grzech. Jeszcze inne drżą na wspomnienie kogoś z przeszłości, kto przekroczył w jakiś sposób ich granice. I nawet jeśli mają wiedzę i dobre doświadczenia z domu rodzinnego, to to wspomnienie blokuje je na tyle, że orgazmu nie mają. Myślę, że dopiero koło trzydziestki kobiety zaczynają się swoim orgazmom, albo ich brakowi, przyglądać. Temu, co on w ich relacji znaczy, co symbolizuje. Zauważają, że nie domagają się go wystarczająco albo że całe życie go udawały. Ewentualnie że przyzwyczaiły swojego partnera i siebie do tego, że go po prostu nie ma. Czasem uznają, że jeśli partner doszedł pierwszy, to trudno, stracone, dla nich już nic nie będzie. Niektóre kobiety raczej nie mówią o swoich potrzebach, a jeśli już powiedzą o nich partnerowi, to zdarza się, że on wypali: „Dlaczego wcześniej o tym nie mówiłaś?!” Albo: „Nie jestem w tym dobry”? To znajdź sobie kogoś innego, proszę bardzo! Na szczęście są też tacy – i z nimi częściej mam do czynienia – którzy cieszą się, że ich partnerka o tym mówi. I że chce zmiany. Seksualne statystyki: uprawiamy coraz mniej seksu. Z czego to wynika? Mam wrażenie, że mężczyźni często są w klinczu – z jednej strony nie wierzą w to, że kobiety udają, a z drugiej jak już się zdarzy, że któraś z nich nie ma orgazmu, to oni wpadają w stupor, nie wiedzą, co z tym zrobić. Nie tylko z tym, że ona nie ma orgazmu, ale też z tym, że go nie udaje! I szybko tracą poczucie własnej wartości. Dlatego wydaje im się, że natychmiast trzeba partnerkę symbolicznie zdewaluować – na przykład więcej się do niej nie odezwać, bo ona przypomina o wielkiej porażce i konfrontuje ich z tą straszną rzeczywistością, z którą nie wiedzą jak się uporać. Albo zniszczyć komentarzami, że coś jest z nią nie tak. Że jest oziębła. Myślę, że cały ten kobiecy pęd ku orgazmowi wynika wyłącznie z komercji. Jest taki film Orgasm Inc., o tym, jak orgazm stał się produktem. No bo przecież od lat sprzedaje się go jako coś, co każdy powinien mieć. Kobiece pisma pełne są porad w stylu: 100 sposobów na to, jak dać mu orgazm. Albo: 15 zaskakujących efektów ubocznych orgazmu. Ewentualnie: Pozycja w seksie, która zapewni orgazm kobiecie w ciąży. Sama idea jest fajna, bo faktycznie byłoby wspaniale, gdyby każdy mógł mieć orgazm. Ale z tego zrobił się przymus: musisz, a nie możesz. A jeśli nie masz? Przychodzi do ciebie kobieta, ma 32 lata, i mówi: „Nie mam orgazmów, nigdy ich nie miałam. A chciałabym, bo czuję, że to ciekawa sfera, chcę ją poznać”. To otwiera przestrzeń do wielu rozmów – początkiem jest zwykle zdefiniowanie oczekiwań wobec relacji. I seksu, czyli też orgazmu. Ale jeśli ktoś go nie zna? To jak ma go zdefiniować? Pisała o tym Stella Resnick w książce Pleasure zone – jak wiele osób dziś wyklucza ze swojego życia przyjemność. Wydawałoby się, że jest odwrotnie – żyjemy w narcystycznych czasach, tymczasem często zwłaszcza kobiety myślą, że nie może być za dobrze, bo to jest podejrzane. Albo jeśli teraz jest dobrze, to za chwilę na pewno będzie źle. Poza tym przyjemność wiąże się z odpuszczeniem kontroli, a z tym kobiety często mają problem. Jeśli więc klientka mówi mi, że nie pamięta, kiedy ostatnio zjadła z przyjemnością jakiś posiłek albo kiedy ostatni raz zrobiła dla siebie coś miłego: bez presji czasu czytała książkę, kupiła sobie sukienkę, wyszła na wino z przyjaciółmi albo wybrała się gdzieś sama na weekend, to natychmiast jest dla mnie trop, chcę dowiedzieć się więcej. Bo jeśli nie robimy dla siebie czasem czegoś bezinteresownie przyjemnego, to jak mamy nagle odpuścić wszystko w łóżku i czuć dziką przyjemność? Zawsze mnie zaskakuje, jak niewiele kobiet robi coś tylko dla siebie. Jeśli już, to w trybie pragmatycznym: kupują lepszy kosmetyk, bo to jest do czegoś potrzebne – na przykład idą na służbową imprezę. To instrumentalne podejście, nastawione na zewnętrzną reakcję, a nie poznawanie siebie, swojego ciała. Okazuje się, że tolerancję na przyjemność mamy dosyć niską, ludzie czują się niekomfortowo, kiedy są dopieszczani. Tolerancja na przyjemność – jak to brzmi! Dlatego na początku pytam klientkę, jak ona traktuje inne przyjemności w życiu, takie pozaseksualne. I polecam trening przyjemności, związany z jedzeniem, ubieraniem się, zapachami, pójściem do kina, teatru, fajnej księgarni albo kawiarni z kimś bliskim. Proste przyjemności. A potem przekładamy to na masturbację: bo klientka musi wziąć odpowiedzialność w swoje ręce, dosłownie. Dla wielu kobiet to ogromny problem, takie zadanie z samomiłości. Mają dużo argumentów za tym, żeby się nie masturbować, bardzo dynamicznie potrafią tłumaczyć, dlaczego nie muszą tego robić. „Ja naprawdę tego nie potrzebuję! Nie lubię, nie chcę, nic tam nie czuję, nie daje mi to żadnej przyjemności”. A nawet nie próbowały. Tymczasem kiedy dotyka je partner, natychmiast coś czują! Zalecam taki trening i różne zadania dookoła niego – o różnych porach, w ciemności, w jasnym świetle, przy muzyce albo w całkowitej ciszy, zmieniając oddech, krzycząc w trakcie, próbując różnych technik i dotykając różnych części ciała. Tam jest masa niuansów, które pokazują, że nie ma jednego trybu masturbacji. W kontekście kobiet, które nie doświadczyły orgazmu, mówi się, że nie znalazły jeszcze skutecznego sposobu stymulacji, więc muszą odkryć taki, który im najbardziej pasuje – mówię o wszystkich zmysłach. Niektóre dziewczyny są przebodźcowane i działa na nie tylko delikatna stymulacja. Inne potrzebują bardzo mocnych ruchów, delikatne mizianie w niczym nie pomoże. Sekspozytywny alfabet by G’rls ROOM – S jak strefy erogenne u kobiet I one naprawdę trenują masturbację w domu? Tak. Na początku zwykle jest opór, więc rozmawiamy o relacji, w której one są. I wychodzi na przykład, że kobieta nie ma w domu miejsca na intymność, prywatność. Wszędzie dzieci, zwierzęta, po prostu nie ma gdzie się masturbować! Albo spędza 90% czasu w pracy. Zostaje jej 10%, więc wykorzysta go na spotkania z przyjaciółmi i najpotrzebniejsze rzeczy w stylu: lekarz, siłownia, zakupy, a nie na masturbację. Czasem wychodzi, że w związku jest kryzys albo przemoc. Ewentualnie nagle wyłania się mgliste wspomnienie, że partner po dwóch tygodniach związku przespał się z inną i ona co prawda deklaratywnie mu wybaczyła, ale tak naprawdę wciąż straszliwie ją to boli i nie umie się na niego otworzyć. Niektóre kobiety w trakcie terapii przyprowadzają na któreś spotkanie swoich partnerów i jeśli o nich chodzi, to mam pozytywne obserwacje. Są zmotywowani, bardzo im zależy. Pytają, co mają robić, ale nie naciskają, nie tworzą presji. Niektórzy są skruszeni, mają poczucie winy, zastanawiają się, co z nimi nie tak, że nie potrafią kobiecie dać orgazmu. Albo przychodzą i mówią, że chcą pomóc jej się otworzyć, że widzą w niej zahamowania, ale jednocześnie potencjał na rozwój. Czasami ten orgazm nie jest celem sam w sobie, tylko oni chcą, żeby ona się otworzyła, lepiej poczuła, miała więcej przyjemności, próbowała różnych rzeczy. Bo cały ambaras, żeby para była mniej więcej tak samo aktywna, żeby nie było jakiejś katastrofalnej asymetrii. Dobrze też, jeśli mają podobną kreatywność. Jeśli tylko jedno chce próbować nowych rzeczy, a drugie kręci nosem i ciągle jest na nie, to raczej nic z tego nie będzie. Oboje będą sfrustrowani, tylko z różnych powodów. Zauważyłam, że często zdarza się taki scenariusz: przez pierwsze miesiące związku robimy wszystko: ona jest dzika, on namiętny, mija pół roku, zaczynamy planować przyszłość i okazuje się, że właściwie zamiast miejsc publicznych wolę własne łóżko, i to w jednej pozycji, najlepiej pod kołdrą, raz na jakiś czas, byle nie za często. Nagle się okazuje, że partner nie wie, kim była jego partnerka przez ostatnie miesiące. No tak, jest podejrzenie, że trochę aktorzyła. Nawet nie, bo ona wcześniej naprawdę miała ochotę na eksperymenty! Tylko z czasem to się zmieniło. A potem nie wiadomo kiedy i nie wiadomo jak orientujemy się, że nie tylko nie ma orgazmów, ale nawet zwykłej przyjemności. Z drugiej strony zawsze myślę: bez przesady. Według niektórych badań 70 procent kobiet ma problemy seksualne, zależy jaką metodą je zrobisz. Wystarczy, że zadasz pytanie – czy zdarzyło ci się podczas stosunku nie mieć orgazmu? Albo: czy bywa, że podczas stosunku czujesz ból? Która kobieta na oba pytania odpowie „nie”? Kobietom ciągle się mówi, że muszą coś poprawić, że muszą w czymś być lepsze, powielany jest przymus ideału: nie dość, że masz być superefektywna w pracy, robić karierę i zadbać o dom, to dodatkowo masz pięknie wyglądać i być gotowa seksualnie. A jak już do tego seksu dochodzi, to masz mieć z niego przyjemność. Zawsze. Oczywiście fajnie, gdyby tak było. Ale to niemożliwe. Odpowiada mi takie podejście, że orgazm czasem jest, czasem nie i nie ma co się spinać i za każdym razem omawiać, dlaczego tak się stało. Bez niego też może być przyjemnie. Takie podejście możesz mieć, kiedy dobrze znasz swoje ciało i wiesz, że jeśli akurat nie ma orgazmu, to nie znaczy, że cały stosunek się nie liczy. Dlatego jeśli nie wykonasz tego wysiłku, żeby poznać swój potencjał, dowiedzieć się, co sprawia ci przyjemność, to łatwo o scenariusz zniknięcia orgazmu. I tyle. Niestety wciąż popularniejszy jest model oddawania wszystkich swoich upodobań partnerowi. Pamiętasz Uciekającą pannę młodą? Dobry jest przykład jajecznicy – główna bohaterka, którą gra Julia Roberts, sama nie wie, jakie jajka lubi, więc kopiuje upodobania kulinarne kolejnych chłopaków. Z seksem tak samo. Rozumiem, że to jest dla kobiety wygodne, bo w takiej sytuacji ona właściwie nic nie musi, ale to wyklucza przecież satysfakcję, wolność. Takie myślenie często zakorzenione jest w przekazach z domu – jeśli matka powtarza, że kobieta nie powinna się wychylać, wychodzić przed szereg czy buntować się, że cały jej los i bezpieczeństwo zależy od faceta, to w sumie nic dziwnego, że ona się do niego przykleja i z nim frunie, nie mając pojęcia jaka jest. W końcu to on podejmuje wszystkie ważne decyzje, do tego jest wychowywany. To bardzo trudna praca – zobaczyć, jak wiele obszarów w swoim życiu oddało się innym. Nie tylko partnerowi, ale też rodzicom albo własnym dzieciom. Temu zewnętrznemu Innemu, dla którego trzeba wszystko zrobić, żeby był szczęśliwy. Czyli przychodzi do mnie dorosła osoba, która nie ma osadzonego, stabilnego ja – metrykalnie jest dojrzała, ale w ogóle nie wie, jaka jest i czego chce. Więc musi zacząć poznawać siebie od podstaw. A seksualność jest tylko jednym z obszarów, bo ona nawet nie wie, co lubi robić w wolnym czasie. Kiedy one do ciebie przychodzą? Najczęściej po rozstaniu albo kiedy zaczynają nowy związek. Ewentualnie wtedy gdy partner stawia ultimatum: jeśli nie zmienimy czegoś w naszym życiu seksualnym, odchodzę. Możliwe też, że partner zaczyna zdradzać. Ona nie chce go stracić, porównuje się do innych albo fantazjuje na temat kobiet z filmów porno, które jej zdaniem on ogląda. I chce być taka jak one: ekstatyczna, podniecająca, głośna. Nie jestem pewna, czy to uczciwe podejście – stawianie takiego ultimatum. Czasami to jest jasna deklaracja, prosty komunikat – zadaję wtedy pytanie kobiecie, czy ona to robi dla siebie, czy dla niego. Bywa, że nikt nie musi stawiać ultimatum. Kobiety czują, że są nieuczciwe, udając orgazm, albo widzą, że partner się bardzo stara, a one nie mogą, albo nie chcą tego puścić, oddać kontroli, poczuć przyjemności. Kiedy właściwie odkryto kobiecy orgazm? Przed 2001 rokiem, kiedy Rosemary Basson opracowała nowy cykliczny model reakcji seksualnej kobiety, twierdzono, że orgazm kobiecy dokładnie tak, jak w schemacie męskim jest liniowy. I że jest ukoronowaniem seksu. Podniecenie narasta do szczytowego momentu, a potem następuje odprężenie. Basson pokazała, że to fatalne uproszczenie, że konsekwencją narastającego podniecenia jest satysfakcja seksualna, której nie musi wcale towarzyszyć orgazm. Czyli on wcale nie musi być warunkiem przyjemności. Ani żadnym celem, najważniejsze jest zadowolenie. Orgazm może się pojawić, ale nie jest konieczny, żeby kobieta czuła się świetnie w łóżku. Ciekawe jest też to, że orgazm u kobiet może wystąpić przed osiągnięciem maksymalnego podniecenia. Dodatkowo kobiety potrafią osiągnąć kilka orgazmów z rzędu i nie potrzebują określonego czasu na odpoczynek między nimi. Wręcz przeciwnie – po orgazmie mogą odczuwać jeszcze większe podniecenie. Znam dziewczyny, które wchodzą na pewien poziom podniecenia i potem jest już tylko bum bum bum – dochodzą wielokrotnie, nie mogą przestać! Można orgazmy jakoś podzielić i nazwać? Jakie są rodzaje orgazmu? Moje klientki opowiadają o różnych typach. Pierwszy to ten porównywany przez nie do stereotypowego orgazmu męskiego – po podnieceniu następuje rozładowanie. Drugi typ to orgazmy pogłębione – to bardzo silne doznanie fizyczne i psychiczne. Ktoś, kto je zna, wie, że aby je przeżyć, trzeba wejść w inny stan świadomości. To wymaga odprężenia – dobrze zacząć od pieszczenia łechtaczki, która warunkuje obrzmienie całego obszaru warg sromowych, okolic obszaru G wewnątrz pochwy, odbytu i zbudowania tak zwanej platformy orgazmicznej. Dzięki temu rozkosz zaczyna się rozlewać na całe ciało. Sekspozytywny alfabet by G'rls ROOM - Ł jak łechtaczka. Czyli wszystko, co powinnyście wiedzieć o clitoris Ciało staje się jedną wielką strefą erogenną. To może być doświadczenie graniczne. Brzmi lepiej niż orgazm wielokrotny. Nie ma co stawiać na ilość, to bardzo męcząca fizycznie operacja. Orgazm pogłębiony to nie jest umiejętność przechodzenia z jednego orgazmu w drugi, tylko podnoszenie i rozprowadzanie energii seksualnej. To jakby uwalnianie całej rozkoszy ukrytej w ciele. Czasem rozróżnia się orgazmy łechtaczkowe i pochwowe, ale to już lekko archaiczne kategorie, bo wiemy, że te drugie właściwie nie istnieją – za wszystko odpowiadają zakończenia nerwowe łechtaczki. Generalnie orgazmy bardziej zależą od tego, co w głowie niż od techniki stymulacji i obszaru, którego dotykamy. A punkt G, A i strefa AFE? Punkt G to cały obszar, o który ciągle trwa walka. Nie ma zgody wsród naukowców co do jego istnienia, nieustannie się go kwestionuje. W każdym razie nazywany jest strefą, bo to nie jest punkt, jakiś guzik, który można wcisnąć, tylko obszar, który nabrzmiewa, kiedy się go masuje i stymuluje. Jakby się miało lekko chropowate wybrzuszenie na przedniej ścianie pochwy, mniej więcej dwucentymetrowe. Punkt A, albo strefa AFE, to obszar za punktem G, na przedniej ścianie pochwy, ale głębiej – tuż przy szyjce macicy. Pobudza się ją przy głębokiej penetracji. Ciekawostka: dzięki celebracji obszaru G można uzyskać wytrysk. Deborah Sundahl, specjalistka od obszaru G mówi, że w starożytnych społeczeństwach naturalne było to, że kobiety ejakulowały. Tak jak mężczyźni ejakulują i potrafią oddzielić orgazm od wytrysku, tak robiły kobiety. Tylko że u mężczyzn to się połączyło, a u kobiet nie. Dlatego na nowo musimy się tego uczyć, żeby orgazm był połączony nie tylko z doznaniem całkowitego puszczenia, uwolnienia, rozprzężenia, ale też z wypuszczeniem naszych soków. Nie wiemy jednak, czy to prawda. Przyjmuje się, że istnieją dwa rodzaje wytrysków? Tak. Pierwszy wytrysk to lubrykacja na poziomie wstępnego podniecenia – przy erotycznym nastroju, flircie, sekstingu, pettingu, pocałunkach. Gdy kobieta jest pobudzona, nabłonek przy wejściu do pochwy obrzmiewa i przez setki małych przewodzików wydziela śliski, przejrzysty płyn. Wargi sromowe też posiadają gruczoły, które produkują śluz. Zadaniem lubrykacji jest ułatwienie stosunku seksualnego i ewentualnego zapłodnienia. Drugi to wytrysk z gruczołów przy cewce moczowej, który pojawia się w wyniku pobudzenia obszaru G. Ale ważniejsze od opisywania punktów i stref jest moim zdaniem to, co powiedziała Basson – że kobieca motywacja do seksu dalece wykracza poza to, co nazywamy męskim pożądaniem. Według niej o tym, czy mamy ochotę na seks, czy nie, przede wszystkim decydują emocje. A orgazm nie jest doznaniem natury fizjologicznej, bo jego przeżywanie nasila u kobiet poczucie więzi, bliskości, intymności z partnerem. Ale czy to nie jest stereotyp? Wszystkie opowieści o tym, że kobieta potrzebuje specjalnej atmosfery, klimatu? Że musi coś czuć do mężczyzny, z którym idzie do łóżka? Wydaje mi się, że niektóre dziewczyny po prostu lubią seks, i miłość czy nawet bliskość nie jest żadnym warunkiem orgazmu. Z tego, co mówią moje klientki w gabinecie, wynika, że nie dla wszystkich to jest stereotyp. Oczywiście, różnie bywa – niektóre dziewczyny czują większe pożądanie, jeśli nie ma miłości, są najbardziej dzikie podczas romansów. Inne odwrotnie: mogą mieć seks tylko z kimś, kogo kochają. Co jeszcze wpływa na orgazm? Wiek, wykształcenie, status majątkowy – wszystko może na niego wpływać. Ale nie musi. Ważne, żeby kobieta zrezygnowała z kontroli i znała swoje ciało. I była w dobrej relacji, z mądrym partnerem albo partnerką. Orgazm bierze się z pożądania, a ono wymyka się takim kategoriom jak pieniądze czy liczba skończonych fakultetów. Wymyka się nawet osobowości. Jak kobiety opisują swoje orgazmy? Kiedy tylko zaczynają o nich mówić zmienia im się twarz, pojawia się na niej blask, świecą się oczy. Są wdzięczne, jeśli zdołały się ich nauczyć, i dziękują, chociaż mój udział w tym procesie był mikroskopijny. Każdy orgazm celebrują jak sukces, bo on je zbliża do partnerów, ale też dzięki nim dowiadują się dużo o sobie. Więc w momencie, kiedy zaczyna im się to udawać, jest wielka radość. A czasem mówią: I o to było tyle zachodu? Przyjemne, fajne, ale bez przesady! Agata Loewe (na zdjęciu poniżej w obiektywie Michała Boreckiego) – psychoterapeutka, seksuolożka, założycielka Instytutu Pozytywnej Seksualności. Członkini Światowej Organizacji Zdrowia Seksualnego WAS. Od 2009 roku współpracuje z instytucjami działającymi na rzecz równości w zakresie płci i dostępu do praw seksualnych. Prowadzi prywatną praktykę, organizuje zajęcia dla osób, które chcą lepiej rozumieć swoją seksualność. Wywiad ukazał się w książce Seksuolożki autorstwa Marty Szarejko wydanej nakładem wydawnictwa Znak Horyzont.
Zapisz się już teraz (później może nie być miejsc!) na trzecie wydarzenie z cyklu Dziewczyńskie Spotkania Glamour x Grl's Room. Temat: antykoncepcja i cykl menstruacyjny
Tym razem zagłębimy się w niezwykle kobiece tematy i z ekspertkami porozmawiamy o cyklu menstruacyjnym oraz antykoncepcji. Rozwiejemy w tych kwestiach wszystkie trapiące Was wątpliwości. Rejestracja na trzecie Dziewczyńskie Spotkanie Glamour x Grl's Room właśnie ruszyła.
Kiedy organizowałyśmy pierwsze wydarzenie z cyklu Dziewczyńskie Spotkania Glamour x Grl's Room żartowałyśmy i jednocześnie przekonywałyśmy siebie nawzajem, że nawet jeżeli przyjdzie jedna osoba – warto dla niej to robić. Naprawdę byłyśmy śmiertelnie przerażone, że nie pojawi się nikt, chociaż zapisy musiałyśmy zamknąć w zaledwie kilka godzin od startu rejestracji. Z drugim spotkaniem było podobnie. To nie są i nie mają być spotkania masowe. Zależy nam na intymności, na stworzeniu kameralnej i przyjaznej atmosfery, która pozwala na swobodną rozmowę również na trudne tematy. To właśnie klimat tych spotkań, poza frekwencją i zainteresowaniem, zaskoczył nas najbardziej. Po drugim, na którym poruszałyśmy temat tolerancji, zostałyście jeszcze długo po „oficjalnej” części. Nie przestawałyście rozmawiać, dzieliłyście się własnymi przeżyciami, pytałyście i słuchałyście. Pokazałyście po raz kolejny, że siostrzeństwo istnieje i ma się dobrze. Ale nieustająco trzeba o nie dbać, rozwijać je. Dlatego już w najbliższą środę widzimy się po raz trzeci! „Nie chcesz mieć dzieci? Jeszcze ci się zmieni!”, czyli czego nie mówić dziewczynom, które nie chcą mieć dzieci Dziewczyńskie spotkanie Glamour x Grl's Room: temat antykoncepcja Zapraszamy Was na trzecie wydarzenie z naszego najbardziej dziewczyńskiego cyklu. Organizowane przez dziewczyny i dla dziewczyn. Termin: 17.07.2019 (środa), godzina 19:00 Miejsce: siedziba wydawnictwa Burda Media Polska, ul. Marynarska 15, 02-674 Warszawa (budynek New City, piętro 10) OBOWIĄZUJE REJESTRACJA! Tym razem skupimy się na temacie antykoncepcji i cyklu menstruacyjnym. Porozmawiamy o tym, jak lepiej poznać swoje ciało i oswoić fizjologię. Ekspertki pomogą nam odpowiadając na najważniejsze pytania dotyczące cyklu kobiety, zmian hormonalnych z nim związanych, oraz ogólnie miesiączki – jak sobie z nią radzić, co należy wiedzieć. Będzie też o płodności, jak nią zarządzać, jak się zabezpieczać i jak wybrać dla siebie najlepszą metodę (nie kategoryzując od razu na lepszą czy gorszą). Rozprawimy się z popularnymi i krzywdzącymi mitami. By zrobić to jak najbardziej merytorycznie zaprosiłyśmy na nasze trzecie Dziewczyńskie Spotkanie Glamour x Grl's Room dwie fantastyczne ekspertki. Będą z nami: Basia Baran, edukatorka seksualna zaangażowana w projekt Anji Rubik #SEXEDPL, a także ginekolożka Milena Sęp. REJESTRACJA: Poniżej znajdziecie formularz darmowej rejestracji, która jest obowiązkowa. Po wypełnieniu otrzymacie e-maila, w którym znajdziecie link potwierdzający udział. Do zobaczenia!
Ruszyły zapisy na drugie Dziewczyńskie Spotkanie Glamour x G'rls Room! Temat: „Tolerancja”
Czerwiec to miesiąc, w którym celebrujemy różnorodność płciową i seksualną, pokazujemy nasze wsparcie dla społeczności, często wykluczanych i niezrozumianych, ale także otwartość na innych. Dlatego już w piątek zapraszamy Was na spotkanie o tolerancji.
Pierwsze spotkanie przeszło nasze najśmielsze oczekiwania. Zarówno pod względem Waszego zainteresowania, jak i zaangażowania w temat. Byłyście otwarte na dyskusję, chętne do dzielenia się swoimi przeżyciami i przemyśleniami, ale też nie szczędziłyście sobie wzajemnie wsparcia. Pokazałyście, czym jest prawdziwe siostrzeństwo i że takie spotkania mogą nieść ze sobą wiele dobrego. Dałyście nam też znać, że to dla Was szalenie ważne, by na forum rozmawiać o ważnych i często trudnych tematach. Jednym z nich jest „Tolerancja”. Już w najbliższy piątek (14.06) spotkamy się, by porozmawiać, czym tak właściwie dzisiaj jest? Co to pojęcie dla nas oznacza, na jakie wsparcie (lub jego brak) mogą liczyć w naszym kraju o „innej” niż ogólnie przyjęta tożsamości seksualnej, wierze lub innym niż polskie pochodzeniu? Spróbujemy zrozumieć, czym dziś powinna być tolerancja i tym samym uczcić pride month, miesiąc dumy i celebrowania różnorodności. Zależy nam na kameralnej atmosferze, która sprzyja konstruktywnej dyskusji, dlatego ilość miejsc jest ograniczona. Spotkanie jest całkowicie bezpłatne, ale obowiązuje na nie rejestracja (formularz poniżej). Tym razem na drugie Dziewczyńskie Spotkanie Glamour x G'rls Room zapraszamy Was do siedziby naszego wydawnictwa Burda Media Polska, ul. Marynarska 15 w Warszawie (piętro 10). Zaczynamy o godzinie 18:00! Jak poprzednio zaprosiłyśmy świetne dziewczyny, które zgodziły się wziąć udział w tej – powiedzmy sobie szczerze – niełatwej dyskusji. No bo czym tak właściwie jest dzisiaj tolerancja? Czy odpowiedź na to pytanie jest prosta? O to zapytamy Cecylię Jakubczak, odpowiadającą za PR i komunikację Kampanii Przeciw Homofobii, aktywistkę Ewę Bujacz (@lewogram), Martę Dyks, modelkę, która otwarcie i publicznie wspiera środowisko LGBTQIA+, a także psychoterapeutkę Annę Czarnecką. Poruszymy tematy stereotypów, społeczeństwa otwartego i porozmawiamy o różnorodności, w której tkwi nasza siła. Bądźcie z nami! Do zobaczenia, dziewczyny z magazynów Glamour i Grl's Room.