Trudne, brudne i marudne? Hejtując dzieci, zapominamy, że mali ludzie to też ludzie
Nie wypada dziś źle mówić o innych, chyba że chodzi o dzieci. Że głośne, zakłócają porządek i najlepiej, jakby ich nie było. Hejtując je, zapominamy, że mali ludzie to też ludzie. I że kiedyś wszyscy byliśmy dziećmi.
W tym artykule: „Wszystkie dzieci nasze są”? Adultism, czyli dzieciofobia Zakaz wstępu dla dzieci A gdyby dzieci zaczęły rządzić światem? „Wszystkie dzieci nasze są” W latach 90. Majka Jeżowska śpiewała, że „wszystkie dzieci nasze są”. Dziś brzmi to raczej jak ironiczny tekst z memu. Twoje dziecko – twój problem, matko/ojcze. I radź sobie sama/sam w wielkomiejskiej dżungli, która do jazdy wózkiem dziecięcym jest przystosowana równie świetnie jak asfalt do biegania. Gdzie wciąż ze świecą szukać przewijaków, nie wspominając o miejscach, w których można dyskretnie nakarmić dziecko czy podłączyć się do laktatora. – Tu się je – usłyszała moja znajoma, gdy była w knajpie z maluchem, który domagał się piersi. – No właśnie, pan je i moje dziecko też je – zgasiła zgorszonego gościa. – Nie tylko pani jest z wózkiem – odparł mi oburzony pan, którego poprosiłam w sklepie, by się przesunął. Ja w wózku miałam dziecko, on sześciopak piwa. – Trzeba się było zabezpieczać, toby nie było problemu – burknął. Ale jak to, przez dziewięć miesięcy byłam w stanie „błogosławionym” (cudzysłów zamierzony), by wydać na świat problem? Nie małego obywatela (obywatelkę), który będzie zarabiać na emerytury moich rówieśników, tylko problem, balast, element zakłócający porządek społeczny? Taka niestety narracja pokutuje dziś w Polsce, gdzie obrywa się zarówno „bombelkom”, jak i „madkom”. Tym pierwszym za to, że bezczelnie drą japę, tym drugim – bo wywalają cycki w miejscach publicznych (bezwstydnice), pchają się z tymi swoimi wózkami i wydaje im się, że wszystko im się należy. Listę przewinień można edytować dowolnie. Z drugiej strony statystyki i politycy biją na alarm. Przyrost naturalny w Polsce już od 10 lat jest ujemny, a w 2024 roku liczba urodzeń była najniższa od końca II wojny światowej. O tym, że Polki są egoistyczne i stawiają na karierę, słyszeliśmy wystarczająco dużo od poprzedniej ekipy rządzącej. Nowa władza zmieniła nieco retorykę i obiecała zmiany w polityce prorodzinnej i reprodukcyjnej. W tej pierwszej poszło nieźle (800+, świadczenia wspierające dla rodziców wracających do pracy), w drugiej skończyło się na obietnicach. „Życie nienarodzone” wciąż okazuje się dla rządzących cenniejsze niż to z krwi i kości. Adultism, czyli dzieciofobia Bo Polacy walczą o dzieci jedynie na etapie ich życia płodowego. Tych wchodzących pod nogi, krzyczących wniebogłosy czy zakłócających spokój, ciszę i porządek nie akceptują i najchętniej wymazaliby je z przestrzeni publicznej. Hejt na dzieci ma nawet profesjonalną nazwę: adultism (jak „ageism”, tylko wymierzony w młodych, nie starych). Mamy też swojsko brzmiącą „dzieciofobię”, o której pisze autor książki „Zakaz gry w piłkę. Jak Polacy nienawidzą dzieci” Michał R. Wiśniewski. Jego zdaniem „żyjemy w społeczeństwie zorganizowanym przez dorosłych, które na dzieci patrzy jak na coś, co nie potrafi się komunikować, daje się pokonać w walce, nie płaci podatków i nie zarabia na siebie, tylko śpi, dokucza innym i je: studnia bez dna, jeśli chodzi o pieniądze. Taki większy kot albo pies. Albo nawet nie, bo obecnie zwierzęta często traktowane są lepiej”. Cytując Dorotę Masłowską, „społeczeństwo jest niemiłe” i każdemu można dowalić, dostaje się więc i bezdzietnym, i rodzicom, i samym dzieciom. Tylko że o ile my dorośli możemy się jakoś bronić, te ostatnie są na przegranej pozycji. Dziecko ma nie odzywać się niepytane. Nie przeszkadzać dorosłym w realizacji ich własnych ambicji, nie wybijać ich ze strefy komfortu. W domu, szkole, placówkach ochrony zdrowia dzieci nie są traktowane jak ludzie, ale jak bezwolne pacynki. Bo przecież dzieci i ryby głosu nie mają. Daj babci buzi, jedz i nie dyskutuj. Dlaczego? Bo ja tak mówię. Nie posłuchasz, będzie kara. Taka ładna dzidzia, a tak brzydko się zachowuje. A fe. Zakaz wstępu dla dzieci Nie znam nikogo, kto przyznałby się do stosowania kar cielesnych, ale beka z dzieci to już co innego. Cudzych i własnych. Zapominamy tylko, że małe dziecko jest bezbronne – wobec przemocy, ale i wobec żartu, wyśmiewania czy zawstydzania. Niedotrzymania słowa, zastraszania i manipulacji. Nie zrewanżuje się ciętą ripostą, co najwyżej wybuchnie płaczem (za co jeszcze mu się oberwie, że beksa) albo zamknie się w sobie i będzie dorastać w przekonaniu, że jest niewystarczająco mądre/ładne/grzeczne. Że nie wolno okazywać strachu czy słabości. Że nie warto mówić prawdy. Że świat jest pełen zagrożeń. Że są równi i równiejsi. Że musi radzić sobie samo. Tak jak dorośli – kłamiąc, kombinując, nadużywając słabszych. We Włoszech do późnych godzin nocnych w knajpach siedzą wszystkie pokolenia, od noworodków po seniorów. I nikomu nie przeszkadzają płacz ani dziecięce krzyki. Tymczasem w Polsce przybywa hoteli i knajp, które reklamują się jako miejsca bez dzieci. Bez gwaru jak w ulu, przyklejonych do krzeseł gum do żucia i tłustych odcisków paluszków na lustrach. Niby wszystko fajnie, tylko co dalej? Hotele dla ludzi poniżej 40. roku życia? Zakaz wstępu dla rudych/łysych/ jedzących gluten? Przecież to ładnie opakowana marketingowo dyskryminacja, tyle że chodzi o dzieci, a one się nie sprzeciwią. A gdyby dzieci zaczęły rządzić światem? A gdyby tak to dzieci zaczęły rządzić światem? Moglibyśmy się od nich wiele nauczyć. Zwłaszcza że jako dorośli daliśmy plamę na wielu polach. W filmie Jaśminy Wójcik „Król Maciuś Pierwszy” (zobaczycie go na MDAG w maju) dwie małe bohaterki punktują dorosłych za ich przewinienia: wojny, katastrofę klimatyczną, kłamstwa. Dlatego dzieci tak nas irytują, bo są autentyczne i szczere. Gdy płaczą, cieszą się albo wściekają, to na serio i całymi sobą. I to właśnie prawda jest ich największą siłą. Wystarczy przypomnieć sobie, że wszyscy kiedyś byliśmy dziećmi. I możemy do tego wrócić. Nie tylko w Dzień Dziecka.
10 najgorszych anty-komplementów. Tego żaden facet nigdy nie powinien mówić kobiecie
Komplementy mogą zdziałać cuda, dlatego warto je mówić, choć nie jest to takie proste. To, co uznajemy za miłe, czasami nie będzie tak odebrane przez drugą stronę. Szczególnie grząskim gruntem jest komentowanie wyglądu, ale przykładów jest więcej. Oto najgorsze anty-komplementy, jakie facet może powiedzieć kobiecie.
W tym artykule: Anty-komplemementy – przyczyny Dlaczego taka ładna i fajna kobieta wciąż jest sama? Musisz się częściej uśmiechać, wtedy wyglądasz dużo ładniej Radzisz sobie z tym o wiele lepiej, niż myślałem, że będziesz Wyglądasz świetnie, jak na swój wiek Nie spodziewałem się, że ci się to uda. Gratulacje! Jesteś taka niezależna. Nic dziwnego, że jeszcze nikogo nie znalazłaś Na żywo wyglądasz dużo ładniej niż na zdjęciach Lubię takie kobiece kształty, nie to, co te chudziny w mediach Wyglądasz o wiele lepiej niż kiedyś Wyglądasz dzisiaj wyjątkowo pięknie. Zmieniłaś coś? W Polsce z komplementami wciąż nie czujemy się w pełni dobrze. Z jednej strony bardzo je lubimy, z drugiej nie do końca wiemy, jak reagować. Dziękujemy, ale u wielu osób w głowie pojawia się szybko pewne zaprzeczenie. Na szczęście powoli się to zmienia i komplementy słyszymy coraz częściej. To wspaniały sposób na wzmocnienie czyjejś samooceny, docenienie jej i po prostu dostrzeżenie. Często jeden komplement może komuś poprawić humor na cały dzień, albo pomóc w walce z kompleksami. Jednak świat komplementów to nieco grząski grunt, szczególnie gdy dotyczą tych używanych w relacjach damsko-męskich. Niektóre to wręcz anty-komplementy, które działają kompletnie odwrotnie, niż autor chciał. To jedno zdanie może uratować niemal każdy związek. Psychiatra z Harvardu dzieli się zaskakującą wskazówką Budowanie związków jeszcze nigdy nie było tak skomplikowane. Oscylujemy pomiędzy pragnieniem romantycznej miłości, a pragmatycznego partnerstwa. I nie jest łatwo to pogodzić, bo lista wymagań jest coraz dłuższa, a nawet z najwspanialszą osobą może dojść do kryzysu. Uznany psychiatra parom w takiej sytuacji poleca zastosowanie pewnego zdania. Anty-komplemementy – przyczyny Anty-komplementy czasami wynikają z zakamuflowanej złośliwości, małej empatii, ale i zwyczajniej nieświadomości i dawnych stereotypów. Niektórzy mężczyźni po prostu nie zdają sobie sprawy z tego, że to, co mówią, w rzeczywistości nie niesie zbyt pozytywnego przekazu, pomimo dobrych chęci. Oni oczekują uśmiechu i wdzięczności, a kończy się to zażenowaniem zawstydzeniem i skrępowaniem u kobiety. Warto przeanalizować, co tak naprawdę komunikujemy, prawiąc komplementy, szczególnie gdy dotyczą one fizyczności. Oto kilka przykładów zdań, które można uznać za anty-komplementy. Tak zachowuje się osoba, która bardzo chce, ale boi się związku, mimo że w nim trwa. Podświadomie stosuje 3 strategie Mimo że większość z nas pragnie miłości, to samo jej znalezienie nie jest gwarancją sukcesu. I nie jest to zawsze zależne od tego, z kim się wiążemy, czasami sytuację komplikują nasze własne demony, które potrafią bardzo namącić w głowie. U niektórych osób może wtedy objawić się tendencja do pewnych strategii sabotażu. Trwają w związku, ale dużym kosztem. Dlaczego taka ładna i fajna kobieta wciąż jest sama? Niby autor miał coś miłego na myśli, ale w rzeczywistości pytanie jest krępujące, bo co na nie odpowiedzieć? Wymaga pewnego wytłumaczenia się ze stanu, który nie jest w niczym gorszym od bycia w związku. Bycie singielką może być wyborem, jak każdy inny i nie ma najmniejszego powodu, żeby tłumaczyć się z tego. Pytanie może też poruszyć trudne emocje, na przykład dana osoba może mieć za sobą bolesne rozstanie lub śmierć partnera. Zadając takie pytanie, możemy wprawić kogoś w dyskomfort, ponieważ są duże szanse na to, że odpowiedź będzie trudna dla odbiorcy. Rzekomy pozytywny przekaz staje się nieistotny. Musisz się częściej uśmiechać, wtedy wyglądasz dużo ładniej To prawda, że uśmiech dodaje nam uroku, ale nigdy nie powinien być wymuszony. Wtedy nie kryje się za nim to, co powinien oznaczać, czyli zadowolenie, radość, rozbawienie. Wymuszanie uśmiechu to przykład tego, że przez wieki od kobiet oczekiwano posłuszeństwa i niesprawiania problemów. Uśmiech miał wprawiać w zadowolenie drugą osobę, pomijając uczucia kobiety. Wielu mężczyzn nie wie, że taki anty-komplement nie niesie za sobą niczego dobrego. Być może akurat zapytana ma poważne problemy, jest chora, przemęczona i naprawdę nie ma ochoty tłumaczyć się komuś z braku uśmiechu. Romantyczne gesty, które wzmocnią wasze relacje w związku. Wasza miłość wzniesie się na wyższy poziom Małe gesty w związku mają ogromną moc. Czasem znaczą nawet więcej niż duże słowa czy poważne czyny. Dlatego właśnie tak warto dbać o ten romantyzm, pamiętać o małych gestach i doceniać je. Oto kilka z nich, które sprawią, że wasza miłość wzniesie się na wyższy poziom. Radzisz sobie z tym o wiele lepiej, niż myślałem, że będziesz Czasami lepiej nie wypowiadać na głos, tego co myślimy, szczególnie gdy dotyczy ważnych dla kogoś sytuacji. Powyższa fraza to najlepszy tego przykład. Z jednej facet autor może chcieć pochwalić kogoś za jej siłę, osiągnięcia, działanie, ale z drugiej strony komunikuje, że zwyczajnie w nią nie wierzył. Wyobraźmy sobie, że ktoś przechodzi właśnie trudne rozstanie, czyjejś śmierć, czy utratę pracy. Powiedzenie, że nie wierzyło się w jej siłę i zdolności przetrwania to naprawdę duży nietakt. Wyglądasz świetnie, jak na swój wiek To książkowy przykład anty-komplementu. Chociaż często mówi się to z najlepszymi intencjami, mimo tego zdanie jest przesiąknięte ageizmem i toksycznym przekonaniem, że możesz wyglądać dobrze tylko wtedy, gdy wyglądasz młodo. Czasami osoba, która wygłasza komplement, może nie mieć zamiaru powiedzieć czegoś bolesnego, jednak wpływ jest nadal obecny – mówi terapeutka Emily Sharp. Nie spodziewałem się, że ci się to uda. Gratulacje! Te gratulacje są w zasadzie nieważne, przez pierwszą część sformułowania. To kolejny przykład braku wiary w czyjeś możliwości, który po prostu nic nie wnosi, oprócz podcinania skrzydeł już na starcie. Osoba uraczona takim anty-komplementem dowiaduje się, że jego nadawca nie wierzy w nią, a sukces uznaje, że coś, co się jej „udało”, a nie zapracowało. Najbardziej niedoceniana cecha, której należy szukać u partnera na całe życie. To najważniejszy element zdrowego związku Każdy z nas ma jakąś listę pożądanych cech, które powinien posiadać nasz wymarzony partner. Często też zapominamy o nich pod wpływem zauroczenia. Warto jednak zsynchronizować porywy serca z podpowiedziami rozumu, ponieważ w ten sposób możemy uniknąć ogromnego rozczarowania. Pewna cecha charakteru znacząco zwiększa szanse na związek na całe życie. Jesteś taka niezależna. Nic dziwnego, że jeszcze nikogo nie znalazłaś Wygląda na to, że niezależność w takim razie nie jest jednak zaletą, a wręcz ułomnością w oczach autora anty-komplementu. Spośród wszystkich rzeczy, których słuchanie jest męczące dla ambitnych ludzi, ten frazes jest prawdopodobnie najczęstszy. Teoretycznie taka uwaga komplementuje, bo niezależność to pozytywna cecha. W praktyce oznacza to, że odstrasza ona potencjalnych partnerów. Jak to o nich w takim razie świadczy? I jak mężczyzn postrzega sam nadawca komplementu? Najwyraźniej jako jednostki, które nie są w stanie funkcjonować w związku z niezależną kobietą. 10 małych, ale cudownych gestów, które mężczyźni kochają u kobiet. Od tego topnieją im serca Niektóre gesty mają dużo większe znaczenie, niż by się wydawało. W związku zwracamy uwagę na detale, które wpływają na odbiór ukochanej osoby. Oto gesty, które mężczyźni kochają i od których absolutnie mięknie im serce. Na żywo wyglądasz dużo ładniej niż na zdjęciach Być może dla autora rzeczywiście tak jest, ale czy warto to komunikować? W takim razie dajemy do zrozumienia, że zdjęcia są przekłamane, chociaż rzekomo na korzyść odbiorczyni komplementu. Co na to powiedzieć? Ewentualnie podziękowanie będzie okraszone zażenowaniem i zaowocuje tym, że ktoś zacznie przejmować się swoimi zdjęciami, dużo bardziej niż powinien. Lubię takie kobiece kształty, nie to, co te chudziny w mediach Media społecznościowe niejedną kobietę doprowadziły do dużych kompleksów na punkcie wyglądu. Choć wiele dobrego zrobił ruch body positive, to wciąż na piedestale stawia się szczupłość. W takim anty-komplemecie komunikuje się jednak pewną polaryzację i podział na chude i grube. No i czym są te kobiece kształty? Kobiece kształty posiada każda kobieta, koniec ze stereotypami! 5 rzeczy, o których facet potajemnie marzy. Nie umie o tym rozmawiać, ale liczy na partnerkę Każdy marzy o związku, w którym będziemy dogadywać się wręcz w lot. Niestety rzadko kiedy zdarza się to samo, a wręcz wymaga pracy i cierpliwości. Wielu mężczyzn wychowanych w kulturze maczyzmu ma problem z okazywaniem emocji. Po cichu marzą o kilku rzeczach ze strony partnerki, o których wstydzą się powiedzieć wprost. Wyglądasz o wiele lepiej niż kiedyś Z jednej strony ktoś widzi jakąś pozytywną ewolucję, z drugiej strony właśnie oświadcza, że kiedyś odbiorca komunikatu wyglądał niekorzystnie. A być może dotyczyło to jakiegoś newralgicznego okresu np. epizodu depresji, do którego nikt nie chce wracać. Wystarczy powiedzieć: „Wyglądasz świetnie!”. Wyglądasz dzisiaj wyjątkowo pięknie. Zmieniłaś coś? To komplement przypominający ruchy słonia w składzie porcelany. Dzisiaj, czyli zazwyczaj nie wygląda ładnie i musiała coś zmienić, ażeby tak się stało. To nie jest miłe, mimo że odbiorcy może się wydawać, że jak najbardziej tak. Takie zdanie budzi dyskomfort.
Trailer obejrzało 13 milionów osób. Twórcy serialu dokumentalnego „Łowcy Skór” zastanawiają się, dlaczego człowiek staje się mordercą
Gdy dziennikarze śledczy łódzkiego oddziału „Gazety Wyborczej” Tomasz Patora i Marcin Stelmasiak, postanowili się przyjrzeć procederowi sprzedawania przez pogotowie informacji o zgonach zakładom pogrzebowym, nie spodziewali się, że otwierają drzwi do piekła. Przesłuchania kolejnych świadków i informacje od sygnalistów naprowadziły ich na trop największej afery III RP. Według nieoficjalnych szacunków ofiarami łowców skór mogło paść nawet tysiąc osób. Dokument Max „Łowcy Skór” próbuje dotrzeć do samego jądra zła i odpowiedzieć na pytanie, co popchnęło ratowników i lekarzy do okrutnego mordowania.
W tym artykule: Serial dokumentalny „Łowcy skór” – wiwisekcja szokujących zbrodni 8000 fiolek pavulonu. O co chodziło w aferze „łowcy skór” w łódzkim pogotowiu? „Łowcy Skór”: tragedie całych rodzin po latach od tragicznych wydarzeń Zbrodnia prawie doskonała Serial dla ludzi o mocnych nerwach Łódź w czasach transformacji była podatnym gruntem dla wszelkiego rodzaju patologii. Do likwidacji poszły wielkie zakłady włókiennicze, co sprawiło, że wiele rodzin nie miało środków do życia, a włókniarki z desperacji zatrudniały się jako pracownice seksualne. Miasto biedowało, instytucje nie działały, w mieście przez długi czas rządziła „Ośmiornica" (grupa przestępcza założona przez Ireneusza Jasionowicza). Była jednak grupa przedsiębiorców, która świetnie sobie radziła i w krótkim czasie zbiła pokaźne majątki. To właściciele zakładów pogrzebowych. I to właśnie oni, chcąc jeszcze bardziej się wzbogacić, postanowili wykorzystywać informacje od pogotowia ratunkowego. Ale za te informacje musieli zapłacić. Serial dokumentalny MAX zaczyna się od momentu, gdy na trop łapówkarskiego procederu trafiają młodzi dziennikarze śledczy „Gazety Wyborczej”. Milimetr po milimetrze dochodzą do szokującej prawdy. Serial dokumentalny „Łowcy skór” – wiwisekcja szokujących zbrodni Serial dokumentalny Aleksandry Potoczek zadebiutuje na platformie MAX zadebiutuje już 30 października (wtedy udostępnione zostaną pierwsze dwa odcinki, na kolejne dwa trzeba będzie poczekać do szóstego listopada). Twórcy zaczynają od zarysowania kontekstu, ukazania brutalnych realiów miasta zmagającego się z biedą i bezrobociem i zarysowania układów, jakie panowały w lokalnym przemyśle pogrzebowym. Poznajemy osoby, które wpadły na pomysł wręczania łapówek i widzimy, jak proceder eskaluje. Sposoby, w jakie konkurowały ze sobą zakłady pogrzebowe, mógłby być kanwą filmu sensacyjnego. Na porządku dziennym były pogróżki, a jeden z właścicieli został nawet oskarżony o zlecenie zabójstwa. W grę wchodziły wielkie pieniądze. Za to w pogotowiu panowała bieda, a pracownicy często byli zatrudniani z łapanki. Na decyzyjnych stanowiskach pracowały osoby bez wykształcenia medycznego, często także z wyrokami na koncie. Gdy pojawiła się opcja dodatkowego zarobku, niewielu odmówiło. Z czasem okazało się, że pokusa tak silna, że część pracowników zaczęła przesuwać granicę. A opóźnione wyjazdy do pacjentów, to tylko wierzchołek góry lodowej. Ten przerażająco realistyczny polski horror sprawi, że nie zaśniecie. Sam zwiastun ściska za gardło Mroczne wizje, przerażająco realistyczne potwory, efekty, których nie powstydziłoby się Hollywood. Ten nowy polski horror naprawdę budzi grozę! 8000 fiolek pavulonu. O co chodziło w aferze „łowcy skór” w łódzkim pogotowiu? Pavulon, środek zwiotczający mięśnie, stał się narzędziem zbrodni w rękach pracowników pogotowia. Zbrodni niemal doskonałej i niewyobrażalnie okrutnej. Umierasz z pełną świadomością, że umierasz. Nie widzisz oprawcy, bo opadają ci powieki, których mięśnie też wiotczeją. Ale go słyszysz. I nie możesz nic zrobić — mówił w rozmowie z „Gazetą Wyborczą” Tomasz Patora, autor reportażu i książki o „łowcach skór” oraz jeden z narratorów dokumentu. Handel „skórami” trwał niemal dziesięć lat i pewnie nigdy nie zostałby ujawniony, gdyby nie sygnaliści. W serialu poznajemy między innymi Janusza Morawskiego, anestezjologa, dyrektora ds. medycznych łódzkiego pogotowia, który pierwszy zauważa, że podczas wyjazdów karetek, dochodzi do szeregu niewyjaśnionych zgonów. Spisuje on szczegółowy raport, który przekazuje swoim przełożonym. Dokument zostaje zignorowany, a kilka dni później znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Przypadkowo na trop uśmiercania pacjentów trafia Tomasz Patora. Podczas wyjścia na papierosa zagaduje lekarkę, która pęka i bez owijania w bawełnę zdradza, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami karetek. „Łowcy Skór”: tragedie całych rodzin po latach od tragicznych wydarzeń Kamera zwraca się także na rodziny ofiar, które do tej pory nie mogą pogodzić się ze stratą. Żadna ze zmarłych osób nie była w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia. Wszystkie myślały, że za chwilę wrócą do domu. Syn jednej z zamordowanych kobiet był w przeszłości ratownikiem medycznym. Gdy zobaczył karetkę, zaraz po rzekomej „reanimacji” przeżył szok. Twierdził, że zazwyczaj wnętrze wozu jest potwornie zabałaganione, a na miejscu zastał idealny porządek. To nie dawało mu spokoju. Prawdopodobnie w wyniku użycia pavulonu zmarło zabitych ponad 800 osób (kolejnych 200 z użyciem innych środków, między innymi chlorku potasu). Nowy thriller szpiegowski z Keirą Knightley nadchodzi. Spodziewajcie się spisków, romansów, intryg i… zbrodni Zbrodnia prawie doskonała Pavulon zostaje wydalony z organizmu w ciągu 4 godzin. Jego wykrycie jest niemożliwe (łódzkim śledczym nie pomogli nawet amerykańscy naukowcy). Dlatego prokurator, Kazimierz Olejniczak zdawał sobie sprawę, że czeka go najtrudniejszy proces w życiu. Szczęście się jednak do niego uśmiechnęło, bo jeden z oskarżonych i osadzonych w areszcie, sanitariusz Andrzej Nowocień, pochwalił się zbrodniami swojemu współwięźniowi, a ten zawiadomił prokuraturę. Szczegóły tych opowieści były tak makabryczne, że wstrząsnęły całą opinią publiczną. Ostatecznie udało się skazać tylko cztery osoby. Większość ofiar nie doczekała się sprawiedliwości. Serial dla ludzi o mocnych nerwach Do tej pory afera doczekała się niezliczonych publikacji prasowych i książki reporterskiej Tomasza Patory, ale pierwszy raz wzięli się za niego dokumentaliści. Dzięki temu zyskaliśmy szeroki obraz sprawy, opatrzony zarówno komentarzami śledczych, osób z przemysłu pogrzebowego jak i bliskich ofiar. Przyglądamy się z bliska mordercom i podziwiamy determinację dziennikarzy i prokuratorów. W serialu pojawia się także psychiatra sądowy i autor bestsellera „Jak człowiek staje się mordercą”, Richard Taylor, który próbuje zanalizować, co działo się w głowie osób, które dopuściły się zbrodni na taką skalę. Czy serial odpowiada na to pytanie? Musicie przekonać się sami.
Polka na liście najbogatszych ludzi na świecie. Została wyróżniona przez „Forbesa”
To są najbogatsi ludzie świata w 2024 roku. „Forbes” opublikował właśnie listę miliarderów, na której znalazło się kilku Polaków i jedna Polka. Zobaczcie, o kogo chodzi i na ile wylicza się ich (imponujący) majątek.
W tym artykule: Najbogatsi ludzie świata według „Forbesa”. Kto znalazł się na liście? Polka na liście najbogatszych ludzi na świecie według „Forbesa”. O kogo chodzi? Polacy na liście najbogatszych ludzi na świecie według „Forbesa” Magazyn „Forbes” opublikował właśnie najnowszy ranking najbogatszych ludzi na świecie. W tym roku lista osób, których majątek przekracza miliard dolarów, jest dłuższa niż kiedykolwiek. Znajduje się na niej aż 2781 osób. Co ciekawe w zestawieniu nie zabrakło też Polaków (w tym jednej Polki). Łącznie na liście jest aż 8 naszych rodaków. Zobaczcie, o kim mowa i na ile wylicza się ich majątek. Oto najbogatsi ludzie świata. Najbogatsi ludzie świata według „Forbesa”. Kto znalazł się na liście? Jak już wspomniałyśmy, tegoroczna lista jest najdłuższą w historii. Wśród 271 osób znalazło się ośmiu Polaków, w tym jedna Polka. Kto jednak zajmuje najwyższe miejsca? Najbogatszym człowiekiem na świecie jest Bernard Arnault, szef firmy LVMH, wyspecjalizowanej w towarach luksusowych. Jego majątek wycenia się na 233 miliardy dolarów. Drugie miejsce zajął Elon Musk z majątkiem 195 miliardów dolarów. Podium zamyka Jeff Bezos – założyciel Amazona. Jego majątek wynosi 194 miliardy dolarów. Do pierwszej dziesiątki zaliczają się też Mark Zuckerberg (177 miliardów dolarów), Larry Ellison (141 miliardów dolarów), Warren Buffett (133 miliardy dolarów), Bill Gates (128 miliardów dolarów), Steve Ballmer (121 miliardów dolarów), Mukesh Ambani (116 miliardów dolarów) i Larry Page (114 miliardów dolarów). Polka na liście najbogatszych ludzi na świecie według „Forbesa”. O kogo chodzi? W zestawieniu magazynu nie zabrakło także Polaków. Tylko jedna kobieta z Polski znalazła się w rankingu najbogatszych ludzi na świecie. Mowa oczywiście o Dominice Kulczyk. Bizneswoman od lat zajmuje pierwsze miejsce w rankingu najbogatszych Polek. Jej majątek wynosi imponujące 2 miliardy dolarów, czyli mniej więcej 8 miliardów złotych. W tym zestawieniu Dominika Kulczyk uplasowała się na 1623. miejscu. Gratulujemy! Ranking najbogatszych Polek 2023. Dominika Kulczyk niezmiennie na podium. Które miejsce zajęły Anna Lewandowska i Ewa Chodakowska? Jak co roku tygodnik „Wprost” opublikował ranking najbogatszych Polek. Jeśli chodzi o podium, to niezmiennie znajduje się na nim Dominika Kulczyk. Kto jeszcze znalazł się na prestiżowej liście? Polacy na liście najbogatszych ludzi na świecie według „Forbesa” Którzy Polacy znaleźli się na prestiżowej liście miliarderów? To siedmiu polskich biznesmanów. Najbogatszym Polakiem we wspomnianym rankingu jest Michał Sołowow – właściciel spółek takich jak Barlinek, Synthos czy Cersanit. Jego majątek wynosi 6,8 miliarda dolarów. W zestawieniu zajął 398. miejsce. Na liście nie zabrakło także Tomasza Biernackiego, właściciela sieci sklepów Dino. Jego majątek wynosi 5 miliardów dolarów. Biznesman uplasował się na 548. miejscu. Następnym Polakiem jest Jerzy Starak z majątkiem 4,4 miliarda dolarów. W rankingu zajął 697. miejsce. Na 1545. i 1546. miejscu znaleźli się kolejno Zygmunt Solorz – założyciel Polsatu oraz Paweł Marchewka – projektant gier. Ich majątek wylicza się na 2,1 miliarda dolarów. Dwóch ostatnich Polaków w rankingu „Forbesa” to Zbigniew Juroszek (1,8 miliarda dolarów) i Sebastian Kulczyk (1,6 miliarda dolarów). Juroszek zajął 1764. miejsce, a Kulczyk 2028. miejsce. Więcej o najbogatszych mężczyznach w Polsce przeczytacie w artykule poniżej. View oEmbed on the source website Ranking najbogatszych Polaków 2023. Na podium tajemniczy miliarder, o którym mało co wiadomo „Forbes” opublikował ranking najbogatszych Polaków 2023. Wśród nich znalazł się tajemniczy miliarder, o którym prawie nic nie wiadomo. Kto jeszcze? Przedstawiamy 20 najbogatszych Polaków 2023 roku. Gratulujemy Polakom i Polce, którzy znaleźli się w zestawieniu prestiżowego magazynu.
Aneta Korycińska, @baba od polskiego: „Młode pokolenie jest bardzo empatyczne [...] Gorzej z nauczycielami”
Nic ich nie interesuje, nie czytają książek, nie są w stanie przyswoić wiedzy, bo ich mózgi reagują już wyłącznie na pstrokate filmy z TikToka i nie chcą studiować, bo po co to komu. Co z tego jest prawdą o generacji Z? O to pytam Anetę Korycińską, nauczycielkę, polonistkę, oligofrenopedagożkę, która w mediach społecznościowych prowadzi edukacyjne profile Baba od polskiego.
Angelika Kucińska: W Stanach Zjednoczonych wyraźnie spada zainteresowanie edukacją wyższą. Dane mówią o tym, że coraz mniej osób decyduje się na studia. Oczywiście ważny jest tu kontekst ekonomiczny, bo osoby z pokolenia Z patrzą na starszych od siebie o 10-15 lat milenialsów, zarzynających się, by spłacić kredyty studenckie, więc nic dziwnego, że mają wątpliwości, czy studia to dobry pomysł. Ale może chodzi o coś jeszcze? Może młodzi nie chcą studiować nie tylko w USA i nie tylko z powodów finansowych? Aneta Korycińska: Nie chcą już od jakiegoś czasu, to nie jest nowa tendencja. Zasuwałam na studiach, bo zależało mi na stypendium, na doktoracie, i jednocześnie pracowałam, bo byliśmy biedni. Standardem były dwie i pół godziny snu. A moja młodsza o sześć lat siostra mówiła mi, że może zarobić więcej, opiekując się dzieckiem sąsiadki, niż ja, ucząc. Nie poszła na studia. Radzi sobie nie gorzej niż znajomi nauczyciele z wieloletnim stażem. Dziś młodzi ludzie często chcą studiować za granicą. Wyjeżdżają, żeby wyrwać się z domów. Ale czy kończą te studia? Niekoniecznie. Pracowałam w prestiżowym społecznym liceum, gdzie rodzice naprawdę sporo płacą za edukację dziecka, a dziecko zdaje maturę, zaczyna studia, ale kończy je najwyżej po licencjacie. Mój obecny asystent, który był moim uczniem, zrobił licencjat, a potem powiedział, że ma dość, że nie znosi studiowania, bo egzaminy go stresują. A ma takie pomysły, że gdyby nie on, moja firma by nie działała. Kiedyś było nie do pomyślenia, żeby młoda osoba bez pełnego wyższego wykształcenia zarabiała sensowne pieniądze, a dziś liczy się pomysłowość. Zresztą osoby, które przychodzą do mnie na korepetycje – a to przecież spory wydatek dla rodziców – też niekoniecznie mają w planach, by po maturze pójść na studia. Dlaczego? Stracili wiarę w sens studiowania, a może nie uważają, żeby wiedza była jakimkolwiek kapitałem? Wiedza ma dla nich dużą wartość. Interesują się, chcą wiedzieć, chcą rozmawiać. Często pozostajemy w kontakcie już po zakończonych korepetycjach. Wysyłają mi tytuły książek, które czytają. Zdjęcia z wystaw, na które chodzą. Wiedza ich kręci. Ale nie obchodzi ich studiowanie tylko po to, żeby coś skończyć i mieć papier. Nasze pokolenie lubi papiery. Sama co jakiś czas muszę sobie strzelić nowy kursik. Co chwilę zapisuję się na kolejne studia podyplomowe. Zbieram papierki, bo dają mi poczucie, że się rozwijam i robię coś dla siebie. Młodzi ludzie tak nie mają. Uczę też osoby w spektrum autyzmu. I one często w szkole słyszą, że matura jest nie dla nich. Bo mają autyzm. Wszystkie osoby w spektrum, z którymi pracuję, zdają maturę. Mało tego, te osoby przychodzą do mnie na korepetycje, wiedząc, co będą robić w życiu, a te obszary zainteresowań i aktywności są bardzo konkretne i specyficzne — jeden fascynuje się gramatyką, drugi chce pisać scenariusze do gier wideo. Często potrzebują matury, żeby ją po prostu mieć, a nie żeby pójść na studia, bo już działają zawodowo w obszarach, z którymi chcą się związać na długo. Udaje im się to. Czy ten protekcjonalny stosunek do osób w spektrum to odgórne założenie, że ich możliwości są mniejsze, to największe wyzwanie, z którym autyści mierzą się w polskiej szkole? Na pewno jest to duże wyzwanie. Szkoły zapominają, że każdy ma inaczej i warto dokładnie czytać orzeczenia z poradni psychologiczno-pedagogicznych, a nie automatycznie uznawać, że skoro orzeczenie zostało wystawione – niezależnie od jego szczegółowej treści – to dziecko na przykład nie potrzebuje uczyć się dwóch języków. Dużym problemem jest sam sposób uczenia. Wciąż dzieciom zadaje się do przeczytania lekturę, a potem robi test znajomości treści. Tylko że nikt w tym teście nie pyta o problematykę, o ważne zagadnienia, a o rozmiar rękawiczek Izabeli Łęckiej, jakby miał jakiekolwiek znaczenie. Nadal tak się uczy, bo tak uczono kiedyś. W szkole nie kładzie się nacisku na rzeczy ważne. Nie robi się przestrzeni dla dyskusji, a przecież w dyskutowaniu rozwijamy umiejętności komunikacyjne. Tego osoby w spektrum potrzebują bardzo, bo tyle razy usłyszały, że mówią coś niewłaściwego, zachowują się nieodpowiednio albo robią nieadekwatne do sytuacji miny, że w kontaktach z osobami, których nie znają, blokują się. Szkoła w żaden sposób nie odpowiada na tę potrzebę osób neuroatypowych. Również prestiżowa szkoła. Serio? Byłam przekonana, że prywatne szkoły są bardziej przystosowane do pracy z osobami o różnych potrzebach. Trochę. Na przykład w niektórych nie ma dzwonków. Ale to już nawet Lidl wpadł na to, że trzeba robić strefy wyciszenia. Takie strefy od dawna były obecne w szkołach specjalnych, od niedawna nawet zaczęły jakoś wyglądać, nie są już kątem za szafą czy składzikiem na szczotki. Ale chyba też nie chodzi o to, żeby wszystkie młode osoby w spektrum czy z niepełnosprawnością wysyłać do szkół specjalnych? Oczywiście, że nie! Na tym polega edukacja włączająca, która ma naprawdę dużą moc. Możemy się wiele nauczyć od siebie nawzajem. Pamiętam, jak jeden z moich uczniów, który jest osobą w spektrum, czytał Hamleta jako autystę. Tłumaczył, dlaczego Hamlet umiera wewnętrznie, bo coś nie zgadza się z jego systemem wartości. Że zasady, które wyznaje, są dla niego tak ważne, że woli umrzeć niż funkcjonować w świecie, który rządzi się inną moralnością. To była wspaniała, nowa interpretacja bohatera. Potrzebujemy różnych osób w szkołach publicznych właśnie po to, by prowadzić takie otwierające rozmowy o Hamlecie. Uczniowie sobie poradzą. Młode pokolenie jest bardzo empatyczne. To nie jest dla nich szokujący temat, że ktoś ma autyzm albo jest osobą transpłciową. Gorzej z nauczycielami, którzy są przeciążeni, zarabiają marnie i nie rozumieją, dlaczego mieliby się dodatkowo doszkalać albo przygotowywać osobne sprawdziany dla osób neuronietypowych. Różnorodność jest dla generacji Z oczywistością, podobnie jak potrzeba zadbania o zdrowie psychiczne. Czy szkoła dba o dobrostan młodych osób? Uważam, że rodzice powinni odkładać pieniądze z 500+ na terapię dla swoich dzieci. Taki specjalny fundusz. Bo terapia jest droga, a każdy jej potrzebuje. Moi uczniowie mówili mi o swojej potrzebie terapii, bo czuli, że mogą. Byłam i jestem przy nich sobą, mylę się, to ich ośmiela. Nawet dorastający mężczyźni, przychodzili i prosili o wsparcie, bo źle się czuli, chcieli pójść na terapię, ale wiedzieli, że w domu ta potrzeba nie zostanie zrozumiana. Nie każdy nauczyciel czy nauczycielka jest w stanie zbudować taką relację z osobami, których uczy. Może szkoły powinny zatrudniać terapeutów? Powinny i to więcej niż jedną osobę, bo jedna osoba nie poradzi sobie z całą szkołą. Choć może pokazać młodym ludziom, że jest takie narzędzie jak terapia, na czym ono polega i że jest pomocne, że działa. Czasem najtrudniejszy jest ten pierwszy krok, by pójść do obcej osoby i opowiedzieć jej o swoich lękach. To wsparcie emocjonalne jest tak samo ważnym kawałkiem systemu edukacji, jak przekazywanie wiedzy? Kiedy zaczynałam uczyć, myślałam, że będę po prostu opowiadać o tych wszystkich książkach i wierszach, które znam i które są wspaniałe. Nikt mnie nie uprzedził, że będę wychowywać cudze dzieci, tymczasem ten wychowawczy kawałek to jakieś 80 procent pracy nauczycielki. Ale mam też doświadczenie prowadzenia klasy, w której było 35 osób. Nie jesteś w stanie wszystkich zauważyć, zareagować na każdy spadek nastroju. Dlatego terapeuta w szkole jest bardzo potrzebny. Media donosiły w ubiegłym roku, że żeby dotrzeć do młodych osób, trzeba podawać im informacje tak, by ich przebodźcowane głowy były w stanie zareagować. W krótkich, zwięzłych, atrakcyjnych, sycących formach. Szkoła ma być jak TikTok. To prawda? Tak. Sama publikuję treści edukacyjne na trzech platformach, Facebooku, Instagramie i TikToku. Widzę w statystykach, że na Facebooku głównie docieram do osób starszych ode mnie. I one często się oburzają, że filmiki są szybkie, kolorowe. „A po co tyle napisów?”. „A po co to tak miga?”. Na Instagramie to samo minutowe wideo jest OK - zostaje uznane za fajne, śmieszne. Na TikToku, gdzie odbiorcy są najmłodsi, minuta to za dużo. Chyba że przyciągniesz uwagę ciekawostkami. Możesz opowiedzieć na TikToku o średniowiecznym wierszu „Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią” pod warunkiem, że zainteresujesz oglądających nieoczywistym faktem. Trzeba rzucić przynętę. Powiedzieć coś szokującego. Na przykład: „Czy wiecie, że to był analfabeta?”. Wszystko, co mówisz, przeczy powszechnemu przekonaniu, że młodych nic nie interesuje, nie chcą się uczyć, są bandą zadowolonych z siebie, najedzonych idiotów. Nie są. Do tego to pokolenie, które ma odwagę buntować się przeciwko sytuacjom czy zjawiskom, na które my jedynie narzekałyśmy. Oni już nie chcą tylko narzekać, domagają się zmiany, nowych form podawania wiedzy. To też pokolenie, które ma odwagę powiedzieć, że nie zgadza się na nadużycia, które bardzo długo były tolerowane w szkołach. Sama odchodziłam ze szkoły, bo nie było we mnie zgody na przykład na romanse dorosłych nauczycieli z dziewczynami, które dopiero co kończyły szkołę. Media pisały też o molestowaniu uczennic przez nauczyciela wychowania fizycznego. Te informacje o nadużyciach nie wyszłyby na jaw, gdyby nie uczniowie. Wcześniej, gdy nauczyciele zgłaszali różne sytuacje, o których wiedzieli od swoich uczennic i uczniów, dyrekcja nie reagowała. A dzieciakom udało się w jeden dzień zebrać 300 podpisów za odsunięciem tego nauczyciela od pracy z młodymi ludźmi, podpisywały się nawet osoby absolwenckie. To osoby uczniowskie zaproponowały też, by wprowadzić do szkoły warsztaty antydyskryminacyjne. Tylko znowu świetny pomysł skopali dorośli – bo to dorośli powinni wziąć udział w tych warsztatach, a nie wysyłać na nie młodzież, która z tolerancją nie ma problemu. Ta młodzież też dużo czyta, prawda? Doczekaliśmy fantastycznych czasów, w których modnie jest czytać książki. Młodzi czytają dużo i to potężne tomiszcza, a każde szanujące się wydawnictwo prowadzi dział young adult, literatury dla młodych dorosłych. Oczywiście, że wolałabym, żeby te książki były pisane bogatszym językiem, bo wtedy młode osoby uczyłyby się rozbudowanych struktur językowych, ale cieszę się, że w ogóle czytają. A czego potrzebują młodzi od szkoły? Czego ważnego nie daje im system edukacji? Rozmowy. Nauka nie może być nadrzędnym celem, jeśli nie zauważamy człowieka. Generacja Z jest pokoleniem, dla którego niezwykle ważna jest uważność na jednostkę. W szkole powinna być przestrzeń dla różnorodności, dla dyskusji. Szkoła powinna uczyć młodych rozmawiać ze sobą pomimo dzielących ich różnic. Żyjemy w bardzo spolaryzowanym społeczeństwie, musisz wybrać jedną z dwóch dostępnych opcji, do tego sprowadzają się wszystkie rozmowy dotyczące kwestii społecznych, a przecież chodzi o to, żeby widzieć siebie nawzajem, szanować cudze poglądy, ale też mieć swobodę wyrażania własnych. Potrzebujemy nauczyć się rozmawiać. -- Aneta Korycińska – polonistka, nauczycielka, oligofrenopedagożka. Pracowała w prestiżowym warszawskim liceum, dziś prowadzi firmę zajmującą się udzielaniem korepetycji. Pracuje z osobami w spektrum autyzmu. W mediach społecznościowych znana jako Baba od polskiego. --- Wywiad ukazał się pierwotnie we wrześniowym wydaniu magazynu GLAMOUR.
Aleksandra Żebrowska opublikowała nagranie, które łamie serce: „Popłakałam się dopiero wtedy kiedy leżałam w łóżku po zabiegu”
Aleksandra Żebrowska doczekała się z mężem, Michałem Żebrowskim, czwórki pociech. Cztery lata temu zdobyła się na odważne wyznanie — nie udało jej się donosić czterech ciąż. Z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka Utraconego opublikowała przejmujące nagranie ze szpitala i przypomniała wywiad z 2020 r. Przypomina, że rocznie ciążę traci 40 tysięcy kobiet.
W tym artykule: Aleksandra Żebrowska straciła cztery ciąże Celebrytka dodała ważny wpis W 2020 r. Aleksandra Żebrowska udzieliła głośnego wywiadu na łamach „Wysokich Obcasów”. Przyznała, że jej cztery ciąże skończyły się poronieniem. Tym samym stała się nieformalną rzeczniczką kobiet, które mierzyły się z podobnym cierpieniem. Wczoraj, z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka Utraconego, opublikowała wzruszające nagranie. Widać ją na szpitalnym łóżku chwilę po zabiegu. Aleksandra Żebrowska straciła cztery ciąże Poronienie to wciąż w Polsce temat tabu. Kobiety zazwyczaj ukrywają, że straciły dziecko, często obwiniając za to siebie. W szpitalach brakuje procedur i opieki psychologicznej, dlatego świadectwa osób z życia publicznego są ważne i mają szansę zmienić zaistniałą sytuację. Aleksandra Żebrowska kilka lat temu udzieliła wywiadu, w którym wyznała, jak traumatyczne były dla niej utraty kolejnych ciąż. Dostałam skierowanie do szpitala. Czekałam na USG, które miało potwierdzić poronienie zatrzymane. Przed gabinetem lekarza była kolejka. Do dzisiaj sama sobie współczuję tego siedzenia między kobietami w widocznych ciążach, między parami, które czekają na to, aby na USG poznać płeć dziecka [...] Michał odbierał w poczekalni gratulacje od jednego z przyszłych ojców: „Panie Michale, szacun za »Wiedźmina«", podczas gdy ja z czerwonymi oczami starałam się uśmiechać, żeby nikt się nie domyślił, co się stało. Życie na świeczniku i czytanie kolejnych publikacji o ciążach, było dla celebrytki dodatkowym powodem do stresu. Do tego nie potrafiła zrozumieć, dlaczego jej się to przytrafia, skoro jej mama donosiła bezproblemowo osiem ciąż. Roksana Węgiel pilnie wyjechała z Polski. Chodzi o jej zdrowie Roksana Węgiel nie mogła już dłużej bagatelizować swojego stanu zdrowia. Kilka tygodni temu zasłabła po koncercie, a w szpitalu okazało się, że to konsekwencja cukrzycy typu pierwszego. Artystka zmuszona była odwołać szumnie zapowiadaną trasę koncertową i skupić się na sobie. Teraz na jej Instagramie pojawiły się zdjęcia, z których wynika, że wyjechała z Polski. Gdzie odpoczywa piosenkarka? Celebrytka dodała ważny wpis Choć Aleksandra Żebrowska jest mamą czwórki pociech Franciszka, Henryka, Feliksa oraz Łucji, nie zapomina o straconych dzieciach. Wczoraj na Instagramie dodała nagranie ze szpitala, na którym widać, że jest zdezorientowana i przygnębiona. Opis, który dodała, łamie serce: Popłakałam się dopiero wtedy kiedy leżałam w łóżku po zabiegu — nagle otworzyły się drzwi i do malutkiego pokoiku po kolei wchodziły moje siostry — trzy albo cztery, nie pamiętam. To było chyba bardziej chlipanie ze wzruszenia, że je mam i że przyszły mnie pocieszyć pizzą. Pod postem pojawiło się wiele świadectw kobiet, które także doświadczyły poronienia: „Ja dziś poroniłam na parkingu w drodze do pracy. Nie dojechałam. Na środku ulicy siedziałam na czworaka i przeżywałam dramat. Wszystko boli, serce, dusza, głowa, oczy wszystko boli... ściskam wszystkie Was, bo wiem co to za ból” „Mój Aniołek walczył o życie 3 dni... Zmarł 6 lat temu - 15 października — w Dzień Dziecka Utraconego”. Rocznie ciążę traci około 40 tysięcy Polek. Na stronie poroniłam.pl można znaleźć kontakt do psychologów, którzy pomagają rodzicom w sytuacji utraty dziecka. Tomasz Jakubiak walczy z rzadkim nowotworem. Teraz apeluje o pomoc! Chodzi o kosztowne leczenie Niedawno Tomasz Jakubiak wyjawił, że jest chory na nowotwór. Teraz prosi fanów o pomoc. Chodzi o kosztowne leczenie.
Szybki i niezawodny internet to dziś podstawa. Jeśli szukacie rozsądnego rozwiązania dla domu: by wszyscy mieszkańcy byli zadowoleni, na łącze nie miały wpływu warunki pogodowe ani liczba korzystających z niego użytkowników, by zapewnić sobie narzędzie do pracy, a rodzinie rozrywkę na wakacje – wybierzcie światłowód. Teraz można jeszcze na nim sporo zaoszczędzić.
Czemu będzie to dobre rozwiązanie? Światłowód nie zerwie się z powodu burzy i nie zwolni, kiedy wszyscy w okolicy będą w tym samym czasie surfować po internecie. Zapewni nam też wi-fi bardzo dobrej jakości, dzięki któremu domownicy będą mogli korzystać z sieci jednocześnie na różnych urządzeniach – smartfonach, tabletach, komputerach czy nawet na telewizorze. To też świetne rozwiązanie dla tych, którzy się uczą, pracują, rozwijają pasje, grają, oglądają, dużo rozmawiają online. Nie trzeba tracić czasu na długie pobieranie plików lub buforowanie. Wszystko działa błyskawicznie. Zapewne w Waszym mieście jest bardzo wiele adresów, gdzie dociera superszybki światłowód od Orange. Monterzy zainstalują go w mieszkaniu w zaledwie kilka godzin. Warto zainteresować się tematem, bo operator niedawno wystartował z ofertą na nowy rok szkolny, a w niej m.in. z promocją na pakiet usług dla domu – internet, telewizję i telefon. Wszystko to jest na jednym rachunku, który można kontrolować i opłacać z aplikacji Mój Orange), a decydując się teraz na usługi, zyska się nawet pół roku abonamentu w prezencie. Takie oszczędności z pewnością przydadzą się na koniec wakacji i czas powrotu do nauki i pracy. 6 miesięcy abonamentu w prezncie za najszybszy światłowód W ofercie dla domu, wybierając pakiet internetu z telewizją i abonamentem komórkowym, można cieszyć się najszybszym światłowodem w Polsce (wg rankingu SpeedTest.pl w okresie 01.2023 – 06.2024), nielimitowanym internetem 5Gw smartfonie, oraz bezpłatną CyberOchroną mobilną (zabezpieczeniem przed atakami hakerskimi na urządzeniu mobilnym). Jeśli zdecydujecie się na pakiet ze światłowodem do 1 Gb/s, 2Gb/s lub 8 Gb/s, możecie zyskać pierwszych 6 miesięcy abonamentu w prezencie. A kupując światłowód w pakiecie z abonamentem komórkowym warto dobrać smartfon z superniską ratą: 20 zł/mies (36 rat). By móc wygodnie korzystać z szybkiego internetu, nawet w dużym domu, operator wypożycza wzmacniacz Smartbox Wi-Fi 6 w symbolicznej cenie 4,99 zł/mies. Zapomnijcie o problemie, że im dalej od modemu, tym gorszy zasięg, czy że gdy przemieszczacie się z pokoju do pokoju z laptopem to zrywa się internet. Będziecie zadowoleni z jakości oraz prędkości łącza. A jeśli potrzebujecie usług dodatkowych albo innych prędkości światłowodu – warto udać się do salonu Orange, zadzwonić na infolinię czy porozmawiać na czacie, by poznać szczegóły oferty i wybrać najkorzystniejszy wariant dla siebie. I nie martwić się o internet do rozrywki, nauki i pracy na następne lata. Sprawdźcie nasze oferty i dostępność światłowodu od Orange w najbliższym salonie Orange lub na orange.pl.
Etam Live Show 2024 – magia Paryża, wyjątkowi goście i francuska sztuka tworzenia bielizny
Witamy w sercu Paryża, gdzie magia mody połączyła się z francuskim savoir-faire! 24 września 2024 roku dziedziniec Monnaie de Paris zamienił się w prawdziwą scenę dla Etam Live Show, a naszą wyobraźnię porwały niezwykłe kolekcje bielizny, które zachwyciły zarówno stylem, jak i kunsztem wykonania. W tym roku Etam pokazał, jak blask paryskiej kultury może inspirować nas do odkrywania własnej kobiecości. Przygotujcie się na niezapomnianą podróż przez intymność, elegancję i energetyzującą muzykę, bo ten pokaz to nie tylko moda, to prawdziwe święto kobiecości!
W tym artykule: Monnaie de Paris podczas niezapomnianego pokazu Francuskie savoir-faire i rzemiosło Etam Echo paryskiego stylu podczas Etam w Live Show 2024 Gwiazdorski line-up – modele i artystyczne emocje na wybiegu Zanurz się w paryskim stylu – odkryj najnowszą kolekcję Etam! Monnaie de Paris podczas niezapomnianego pokazu Pokaz Etam Live Show 2024 odbył się w niezwykłej scenerii Monnaie de Paris, historycznego miejsca położonego nad brzegiem Sekwany, które odzwierciedla bogate dziedzictwo francuskiego rzemiosła. Ten wyjątkowy budynek, który niegdyś służył jako mennica, dziś zachwyca swoim niepowtarzalnym stylem i elegancją. Wnętrze Monnaie de Paris, pełne historycznych detali i majestatycznych sufitów, stworzyło idealną przestrzeń dla intymnego, a zarazem odważnego pokazu mody. Dekoracje przeniosły widzów w świat marzeń: ekstrawaganckie, różowe futra, którymi wyłożono dziedziniec, dodały odrobiny luksusu i przytulności, tworząc jednocześnie surrealistyczną atmosferę. Kręte, buduarowe labirynty stały się idealnym tłem dla niepowtarzalnych sylwetek modelek, podkreślając ich urok i wdzięk. Połączenie historycznego kontekstu z nowoczesną estetyką sprawiło, że każdy element pokazu emanował magią, która odzwierciedlała esencję paryskiego stylu życia. Francuskie savoir-faire i rzemiosło Etam Kolekcje Etam to kwintesencja francuskiego savoir-faire, które łączy tradycję z nowoczesnością. Każdy element powstaje w renomowanym Tech Center marki, gdzie utalentowani rzemieślnicy z pasją tworzą bieliznę, dbając o najdrobniejsze detale. Proces twórczy to prawdziwa podróż od wstępnych szkiców do finalnych prototypów, wymagająca setek godzin precyzyjnej pracy. To dzięki tej skrupulatności każdy model emanuje elegancją i jakością, a jednocześnie oddaje ducha współczesnej kobiecości. W tej edycji Etam współpracował z utalentowaną stylistką Victorią Sekrier, która nadała kolekcji unikatowy charakter. Jej wizja połączyła odważne trendy z klasycznymi akcentami, tworząc zestawienie, które zachwyciło widzów. Dzięki tej współpracy pokaz nie tylko zademonstrował niezwykłe umiejętności rzemieślników, lecz także ukazał, jak francuskie rzemiosło może inspirować do odkrywania siebie w najpiękniejszy sposób. Echo paryskiego stylu podczas Etam w Live Show 2024 Kolekcja Etam zaprezentowana na Live Show 2024 to prawdziwy hołd dla francuskiego rzemiosła i mody, która łączy elegancję z innowacyjnością. Każda z linii opowiada swoją historię, a ich wyjątkowe elementy zachwycają detalami. Black Line zaskakuje odważnymi, graficznymi liniami i tajemniczym tiulem, który doskonale oddaje ducha paryskiej architektury. Neonowy zielony odcień w Brat Winter przyciąga wzrok, a jego różnorodne tony są doskonałym przykładem zrównoważonego rozwoju dzięki innowacyjnemu procesowi barwienia sublimacyjnego. W Deep & Nude pudrowe kolory splatają się z głębokimi odcieniami, podkreślając kobiece sylwetki za pomocą haftowanych gorsetów i delikatnych, mikroperłowych biustonoszy. Z kolei Crystal Goddess czaruje subtelnym tiulem iluzja, ozdobionym ręcznie naszytymi kryształami, które tworzą efekt trompe-l’œil i dodają każdej stylizacji wyjątkowego blasku. Gwiazdorski line-up – modele i artystyczne emocje na wybiegu Na wybiegu Monnaie de Paris pojawiły się nie tylko znane twarze światowej mody, lecz także utalentowane polskie modelki, takie jak Sylwia Butor i Magdalena Zalejska, które dodały wyjątkowego akcentu temu wydarzeniu. Na widowni pojawili się również polscy twórcy: Angelika oraz Luka Trochonowicz, Żaneta Ochmańska-Król, Żaklina Ta Dinh, Roksana Kwiatkowska, Marcysia Ryskala, Anna Tobota, Inez Lis oraz Gabriela Bednarz. Wśród międzynarodowych gwiazd, które zaszczyciły wydarzenie swoją obecnością, znaleźli się m.in. Cole Sprouse i Ari Fournier, a także Xavier Dolan, Dina Ayada, która jest znaną piosenkarką młodszego pokolenia i Léna Situations, którzy dodali blasku temu paryskiemu spektaklowi. Na scenie zagościły także znakomite artystki, które zaintrygowały publiczność swoimi występami. Alice Taglioni rozpoczęła pokaz wzruszającą melodią, a za nią wystąpiły takie gwiazdy, jak Charlotte Cardin z hitem „Feel Good” i Ayra Starr, poruszająca tłumy swoim energetycznym „Rush”. Muzyczna atmosfera doskonale współgrała z wizualnym spektaklem, tworząc niezapomniane doświadczenie, które przeniosło wszystkich w świat paryskiego glamour. Zanurz się w paryskim stylu – odkryj najnowszą kolekcję Etam! Pokaz Etam Live Show 2024 to nie tylko niezapomniane widowisko, lecz także doskonała okazja, by wzbogacić swoją garderobę o najnowsze trendy w bieliźnie. Każdy z zaprezentowanych modeli jest już dostępny w sklepach stacjonarnych Etam oraz online na stronie etam.pl, gdzie znajdziesz pełną gamę wyjątkowych kreacji. Nie przegap okazji, by dodać odrobinę paryskiego glamour do swojej codzienności! Materiał prasowy marki Etam.
Twój partner oddala się od ciebie? W ten sposób odzyskasz jego zainteresowanie
Jeśli zauważyłaś, że zaczęliście się od siebie oddalać ze swoim partnerem, powinnaś zacząć działać. Przedstawiamy kilka sposobów, które pomogą ci w odzyskaniu jego zainteresowania.
W tym artykule: Bądź bardziej tajemnicza Daj mu więcej przestrzeni Skup się na sobie Zorganizuj niespodziankę Twoja relacja nie wygląda już tak, jak dawniej? Macie ze sobą coraz mniej kontaktu? Spędzacie razem coraz mniej czasu? A może on się dystansuje? To oznaki oddalania się od siebie. Jeśli zauważyłaś, że twój partner lub facet, z którym się spotykasz zaczął się od ciebie oddalać, nic straconego. Na szczęście istnieje kilka sposobów na to, jak przywrócić jego zainteresowanie. Oczywiście, jeśli mężczyzna nie będzie chciał dalej ciągnąć relacji, to nie zdadzą się na wiele, jednak jeśli to tylko chwilowy kryzys, mogą zdziałać cuda. Zobacz! Bądź bardziej tajemnicza Tajemnica to coś, co chcemy odkrywać, co nas intryguje. Może twój partner przestał się już tobą interesować, bo nie ma nic więcej do odkrycia? Może zdał sobie sprawę, że więcej się już przy tobie nie rozwinie? Spróbuj stać się nieco bardziej tajemnicza, poflirtuj, nie dawaj mu od razu wszystkiego, spraw, żeby był podekscytowany na każde kolejne spotkanie. Bądź mniej przewidywalna, zaskakuj go. To zadziała jak magnes. Dlaczego facet przestaje być romantyczny? Rutyna to tylko jeden z wielu powodów W związku (szczególnie długim) może zdarzyć się tak, że powoli zacznie brakować romantyzmu. Głównie to mężczyźni przestają okazywać uczucia i być romantycznymi. Jest ku temu kilka powodów. Zaczynając od rutyny, a kończąc na nieefektywnej komunikacji. Daj mu więcej przestrzeni Paradoksalnie, jeśli twój partner zaczyna się oddalać, powinnaś dać mu jeszcze więcej przestrzeni. Być może facet dystansuje się, bo ma jej właśnie za mało? Czuje się osaczony i ograniczony? Mężczyźni potrzebują przestrzeni znacznie bardziej niż kobiety. Bardzo możliwe, że to właśnie jej brak jest waszym problemem. Spróbuj dać mu trochę czasu, jednocześnie nadal pokazując, że ci zależy. Powinno mu to zaimponować i przywrócić uczucie. Skup się na sobie Jeśli mężczyzna, z którym się spotykasz nie daje ci odpowiednio dużo uwagi, pokaż, że nie robi to na tobie większego wrażenia. Zajmij się sobą, rozwijaj pasje, zacznij coś nowego. Gdy facet zauważy, że nie jesteś na każde jego zawołanie, nie czkasz na każdy telefon, masz co ze sobą zrobić i masz własne życie, z pewnością od razu się zainteresuje. Będzie chciał być częścią twojej rzeczywistości i codzienności. 6 znaków, że jesteś dla niego tylko jedną z wielu opcji. Jeśli je zauważasz, on nie traktuje cię poważnie Zastanawiasz się, czy mężczyzna, z którym się spotykasz traktuje cię poważnie? A może wcale nie jesteś jego jedynym wyborem? Oto 6 znaków, które na to wskazują. Zorganizuj niespodziankę Zdecydowana większość osób lubi (i docenia) niespodzianki. Jeśli ogień w waszym związku powoli gaśnie, a twój partner odsuwa się od ciebie, zrób coś, co go zatrzyma. Coś, co sprawi, że momentalnie odzyska zainteresowanie. Może to być szybki wypad za miasto, ugotowanie jego ulubionego dania, kolacja w restauracji, czy zorganizowanie wieczoru w inny sposób. On na pewno to doceni, a wasze uczucia odrodzą się. Czasem jedyne, co jest potrzebne, to romantyczny gest i wartościowy czas razem.
Troye Sivan w jesiennej kampanii GAP: dżinsy, które wyzwalają kreatywność
Jesień to czas, kiedy moda zyskuje nowe oblicze – pełne luzu, swobody i przestrzeni do wyrażania siebie. W tym sezonie marka GAP zaprasza do odkrywania swojego stylu poprzez taniec, ruch i modę. Nominowany do nagrody GRAMMY® gwiazdor pop Troye Sivan, będący twarzą najnowszej kampanii, pokazuje, jak dżinsy mogą stać się narzędziem do twórczej ekspresji. GAP, od lat definiujący klasyczny amerykański casual, tej jesieni jeszcze bardziej podkreśla znaczenie indywidualności i swobody wyboru.
W tym artykule: Sposób na wyrażenie siebie Indywidualność w rytmie tańca Dżinsy jako płótno dla kreatywności Jesienne inspiracje Sposób na wyrażenie siebie Moda to coś więcej niż tylko ubrania – to sposób na wyrażenie siebie, podkreślenie swojej indywidualności i odkrywanie nowych form kreatywności. Każdy element stylizacji może opowiedzieć o nas coś wyjątkowego, pozwalając nam poczuć się pewniej i bardziej autentycznie. Współczesne trendy zachęcają do zabawy modą i odważnego eksperymentowania z własnym stylem. To wolność wyboru i przestrzeń do kreowania wizerunku, który odzwierciedla nasze emocje, nastrój czy pasje. Moda staje się więc językiem, którym możemy wyrazić to, co niewidoczne na pierwszy rzut oka. Dżins od lat jest jednym z najbardziej wdzięcznych materiałów do tworzenia stylizacji. Jego prostota i ponadczasowy charakter sprawiają, że jest to absolutny must have w każdej garderobie. To baza, na której można budować zarówno casualowe, jak i bardziej wyszukane stylizacje. Jednak mimo swojej powszechności, dżins nie musi być oczywisty. Jego uniwersalność daje przestrzeń do eksperymentowania. Doskonale pokazała to marka GAP w swojej najnowszej kampanii. Indywidualność w rytmie tańca Marka GAP tej jesieni celebruje 55-lecie swojej obecności na rynku mody dżinsowej, a kampania „Get Loose” doskonale oddaje jej istotę, pokazując, jak nieograniczone możliwości ekspresji oferuje jesienna kolekcja. „Oferujemy kolekcję luźnych fasonów, które pozwalają na wyrażanie siebie”. – powiedział Mark Breitbard, prezes i dyrektor generalny GAP. Na czele tej pełnej energii kampanii stoi Troye Sivan. Urodzony w RPA i wychowany w Australii, słynie nie tylko ze swojego unikalnego brzmienia, które łączy electro pop z delikatnymi melodiami, ale także z charakterystycznego stylu, będącego idealnym odzwierciedleniem jego osobowości i twórczości. Dzięki ponad 39 milionom obserwujących w mediach społecznościowych, szybko stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci współczesnej popkultury. „Nasza kampania z udziałem Troye Sivana doskonale oddaje ducha tej chwili, prezentując swobodę za pośrednictwem produktów GAP denim i łącząc modę z rozrywką” – dodaje Breitbard. Sivan wraz z grupą tancerzy z CDK Company występuje w choreografii do hitu Thundercat „Funny Thing”. Luźne fasony dżinsów, które prezentują artyści, to symbol wolności i kreatywności. GAP, pod okiem choreografa Sergio Reisa, łączy w tej kampanii taniec, muzykę i modę, pokazując, że ubrania mogą być zarówno komfortowe, jak i stylowe. „Udział w kampanii GAP i ich dżinsy to dla mnie idealne dopasowanie. Taniec stał się dla mnie nieodłącznym elementem życia, dającym mi pewność siebie i poczucie ponadczasowego luzu. Jestem zaszczycony, że mogę być częścią projektu, który ucieleśnia tak naturalny styl i swobodną ekspresję” – mówi artysta podkreślając, że moda to dla niego sposób na wyrażenie siebie, a dżinsy GAP idealnie wpisują się w tę filozofię. View oEmbed on the source website Dżinsy jako płótno dla kreatywności GAP w swojej najnowszej kolekcji stawia na dżinsy o luźnych krojach, które stały się znakiem rozpoznawczym marki. Modele takie jak Baggy Jeans, Loose Cargo Jeans czy Horseshoe Jeans oferują różnorodność zarówno w fasonach, jak i wykończeniach. Te klasyczne dżinsy, inspirowane modą lat 90., idealnie sprawdzą się w codziennych stylizacjach, dając pełną swobodę ruchu i komfort noszenia. Dżinsy GAP to jednak nie tylko moda – to symbol wolności i wyrażania siebie, który pozwala każdemu czuć się swobodnie w swoich ubraniach. Kolekcja dżinsów stanowi podstawę jesiennych stylizacji, jednak GAP nie ogranicza się do denimu, ale oferuje także szeroką gamę innych elementów garderoby, które uzupełniają każdy look – od casualowych t-shirtów po wygodne bluzy i kurtki oraz akcesoria, które dopełniają każdą stylizację. Marka od lat pokazuje, jak łączyć ponadczasowe elementy garderoby z nowoczesnym stylem, co sprawia, że jej kolekcje pozostają aktualne i uniwersalne niezależnie od sezonu. Jesienne inspiracje Jesienna kolekcja GAP jest już dostępna zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i online, oferując pełen wachlarz modowych inspiracji na nadchodzące chłodniejsze dni. Aby w pełni oddać ducha kampanii „Get Loose”, GAP we współpracy z Troye’em Sivanem stworzył także specjalną playlistę, która idealnie wpasowuje się w luźny, kreatywny klimat kolekcji. Playlista dostępna będzie zarówno w sklepach marki, jak i na platformie Spotify, stanowiąc doskonałe tło dla odkrywania własnego stylu. Śledź @gap i @gappolska, aby być na bieżąco z nowościami i znaleźć inspiracje, które pomogą Ci wyrazić siebie tej jesieni – od mody po muzykę. Materiał promocyjny marki GAP.
Do jej concept storu specjalnie przyjeżdżają klienci z Berlina! To jedno z najmodniejszych miejsc na mapie Warszawy
Kluczem do zrozumienia filozofii brandu jest słowo „wise", celowo zastępujące wszechobecne „smart". Marcelinie Plichcie-Wablik zależało, by nazwa jej concept storu i pracowni projektowej odzwierciedlało równowagę między rozumem a duchowością. A wszystko, by uczynić świat odrobinę lepszym.
„Wise Habit” mieści się w Warszawie przy ulicy Żelaznej 24. Przestrzeń została zaprojektowana w sposób zrównoważony, uważny, bez żadnych kompromisów. Materiały, z tynkami na ścianie włącznie są przyjazne środowisku. Można tu zaprojektować modułową kuchnię przyszłości lub wybrać mydło od lokalnego producenta. Twórczyni konceptu, Marcelina Plichta-Wablik to typ wizjonerki, która błyskawicznie wdraża nieszablonowe pomysły w życie. „Wise Habit” jest także miejscem dyskusji o przyszłości dizajnu, a wziąć w nich udział może każdy, komu zależy na dobru planety. Martav Kutkowska: „Wise Habit” to nie jest concept store, ale chyba cała filozofia… Marcelina Plichta-Wabnik: To pewien sposób myślenia o świecie, produkcie i konsumpcji. Przyglądałam się otaczającej rzeczywistości i zwróciłam uwagę, że teraz wszystko musi być „smart”. A ja wolałam stworzyć koncept, który będzie „wise”, bo to słowo odzwierciedla równowagę między duchowością i emocjonalnością a rozumem. Rozumiem „wise”, a skąd „habit”? Bo jeśli coś wejdzie nam w nawyk, no to robimy to automatycznie. I fajnie byłoby, gdybyśmy mieli nawyk kupowania mądrych, przemyślanych rzeczy, które sprzyjają planecie, a nie są w kontrze do niej. I teraz wchodzimy na poziom naszych wartości. Większość osób w naszym teamie wywodzi się ze świata designu. Wierzymy w sprawczą moc projektowania. Jeśli produkt jest zaprojektowany w zgodzie ze zrównoważony rozwojem, w centrum stawia człowieka i funkcjonalność, a nie jedynie estetykę, to planeta na tym wygrywa. Kasia Błażejewska-Stuhr wyjaśnia, czy istnieje dieta doskonała. To dieta planetarna – dobra dla nas i naszej planety To, co jemy i kupujemy, wpływa bezpośrednio na nasze życie, ale też na klimat. Codziennym wyborem, jakiego dokonujemy kupując jedzenie, możemy przyczynić się do łagodzenia skutków kryzysu klimatycznego, mówi dietetyczka kliniczna Kasia Błażejewska-Stuhr w kolejnym odcinku Glamour Academy. Mnie się design jednoznacznie kojarzy z estetyką… Tak, ale my często mylimy design ze stylingiem. Design musi być funkcjonalny i ponadczasowy. My w „Wise Habit” stawiamy na prostotę, bo ona nie wychodzi z mody. Rzeczy zaprojektowane tak, by cieszyły oko, a jednocześnie służyły nam przez lata, to naszym zdaniem klucz do trwałości przedmiotu, a tym samym zrównoważonego myślenia o produkcie. Dużą wagę przykładamy też do świadomości, bycia tu teraz, stąd kategoria produktów „Be aware” — wybór akcesoriów do medytacji, jogi, czyli rzeczy, które pomagają nam skontaktować się ze sobą, z naszą duchowością. Podsumowując: Wise Habit to design, zrównoważony rozwój i samoświadomość Powiedziałaś w jednym z wywiadów, że twoim zdaniem bez dobrego designu nie ma zrównoważonego rozwoju, co miałaś na myśli? Że o zrównoważonym rozwoju musimy zacząć myśleć już na początkowym etapie projektowania. Należy wziąć pod uwagę, jakiego materiału użyjemy, gdzie on powstanie i jak będzie dystrybuowany, dopilnować, żeby jego elementy był wymienne, był naprawialny. Jednocześnie musimy dać użytkownikowi możliwość wprowadzenia go do drugiego obiegu, myśleć o możliwości wtórnego wykorzystania niektórych jego komponentów. Projektujemy na lata, a mam nadzieję, że na pokolenia. Przestrzeń „Wise Habit” wydaje się dopracowana w każdym szczególe, możesz opowiedzieć, jak ono powstawało? To tak naprawdę dwa miejsca, showroom, w którym postawiliśmy na prostotę i biuro projektowe. Ale ta przestrzeń to nie tylko sklep, ma ona służyć także do organizacji eventów budujących świadomość społeczną i ekologiczną. Organizujemy między innymi pokazy filmów o designie, wellnessie, zrównoważonym rozwoju. Biuro, które mieści się na górze, także jest w całości wykończone i urządzone za pomocą ekologicznych materiałów. Użyliśmy naturalnych tynków z Podlasia, krzesła i stoły, przy których pracujemy, są z drugiej ręki, do wykończenia budowy ścian użyliśmy też rolek po wykładzinach, mamy panele akustyczne, które są robione ze specjalnego rodzaju grzyba. Właściwie każdy element wystroju jest mocno przemyślany. Dziewczyny z misją. Zuzanna Przywecka, Aleksanda Głuchowska i Kaja Rybicka-Gut udowadniają, że ekobiznesy są cool Greenwashing ma się świetnie – wystarczy zielony listek na pudełku, by zmylić sporo osób. Są jednak firmy, które nie nadużywają zielonych symboli, tylko krok po kroku zmieniają biznes na bardziej odpowiedzialny i przyjazny planecie. Bo tylko taki ma przyszłość. Poznajcie Zuzę, Olę i Kaję, które stoją za takimi markami. Integralną częścią „Wise Habit” jest też biblioteka materiałów zrównoważonych, to pierwsze takie portfolio w Polsce i trzecie w Europie. Zebraliśmy ponad 3000 próbek ekologicznych materiałów, by wesprzeć projektantów i architektów w budowaniu w ekologiczny i świadomy sposób. Każdy, kto chce mądrze projektować, ale nie wie, gdzie szukać materiałów, może tu przyjść i z tej bazy skorzystać. W „Wise Habit” zależy nam, by dać narzędzia do zmiany, a nie tylko o niej mówić. Konsumenci często zrzucają odpowiedzialność za kryzys klimatyczny na wielkie koncerny. Ty się chyba trochę przeciwko temu zbuntowałaś… To oczywiste, że wielkie i małe korporacje są w dużej mierze winne nadkonsumpcji, ale chciałabym, żeby każdy z nas miał w sobie odrobinę refleksji i zastanowił się, co sam może zrobić, by pomóc planecie. Wielkie marki nie będą produkować mniej, bo one są po to, żeby zarabiać. Musimy zacząć od siebie i dlatego właśnie powstało „Wise Habit”. Zdaję sobie sprawę, że w Polsce zrównoważony rozwój jest nadal luksusem, ale chciałabym, żebyśmy zrozumieli, że lepiej kupić rzecz, która przetrwa lata, niż dziesięć nietrwałych, które rozpadną się po paru miesiącach. Sama jesteś doskonałym przykładem, że się da… Tak. w 2019 r. na dwa lata zrezygnowałam całkowicie z kupowania ubrań. Teraz, nawet jeśli czegoś potrzebuję, to nie szukam w sieciówkach. Wynajduje rzeczy z lepszym składem, które przetrwają 10-15 lat. W tym wypadku znów stawiam na jakość, rzeczy, które są dzięki niej ponadczasowe i zawsze będą modne. Wspominasz, że „Wise Habit” to także projektowanie inkluzywne. Co to znaczy? To projektowanie, które w centrum stawia człowieka. Gdy coś tworzymy, zastanawiamy się, jak na produkt będą reagowali różni użytkownicy: kobiety, mężczyźni, osoby starsze, młodsze, wyższe, niższe, o różnych typach sylwetek. Chcemy, by to, co projektujemy i produkujemy odpowiadało na potrzeby jak największej grupy odbiorców. Często nie zdajemy sobie sprawy, że żyjemy w świecie, który został zaprojektowany dla mężczyzny w średnim wieku… Tak, meble są projektowane na bazie danych antropometrycznych, czyli przetworzonych danych statystycznych dotyczących naszego ciała. Dane te zostały zgromadzone przez wojsko amerykańskie w latach 70 i 80 koncentrując się jedynie na pracownikach wojskowych, wykluczając np. seniorów. Ostatnia aktualizacja pochodzi z 2012, gdzie grupa mężczyzn jest dwukrotnie wyższa niż kobiet. W Wise Habit staramy się uwzględniać jak największą część populacji. Robimy wszystko, by nikogo nie wykluczać.
A ty, myślisz o swojej emeryturze? Już teraz zacznij dbać o swoją spokojną przyszłość
Mimo że Polki przechodzą na emeryturę wcześniej niż Polacy i statystycznie żyją dłużej, to wciąż kobiety - choć mają możliwości- odkładają na emeryturę rzadziej niż mężczyźni. Jakie są tego powody i co możemy zrobić, żeby już dziś zacząć zmieniać te statystyki? Zrób pierwszy (nawet mały) krok!
W tym artykule: Spokojna przyszłość bez obawy o finanse mBank: statystyki dotyczące odkładania kobiet i mężczyzn Spokojna przyszłość bez obawy o finanse Kampania mBank pod nazwą „Kobiety żyją dłużej" to projekt, który ma na celu zwrócenie uwagi na aspekt społeczny dotyczący budowania spokojnej finansowo przyszłości. Chodzi o zadbanie przez kobiety o dodatkowe pieniądze na emeryturę. Nie jutro, nie za tydzień, a DZIŚ - jest to bowiem najlepszy czas, aby pomyśleć o tym, jak będzie wyglądać twoje życie za kilkanaście/kilkadziesiąt lat. Nie warto odkładać tego tematu na później. Wiedziałaś, że emerytury z ZUS-u będą coraz niższe (dla obecnych 30-latków to może być tylko 1/3 ich obecnej pensji)? W jeszcze gorszej sytuacji będą kobiety. Już dziś średnia emerytura kobiet jest o ok. 30% niższa od średniej emerytury mężczyzn. Konkretna kwota uzbierana na twoją emeryturę to synonim poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji. Kobiety w wieku 60 lat mają dziś dużo energii i planów na przyszłość. Pieniądze mogą umożliwić albo uniemożliwić ich realizację. A chcemy przecież żyć na własnych zasadach, bez względu na wiek. Co więc możesz zrobić, żeby czuć się pewniej w tej sferze? Działać. Często wystarczą bowiem małe kroki, które w perspektywie czasu mogą zaowocować. I wcale nie musisz mieć ogromnej wiedzy w tej dziedzinie (to jedna z podstawowych obaw pań). Regularnie odkładaj nawet niewielkie kwoty - dzięki temu zadbasz o dodatkowe pieniądze na emeryturę. Możemy pomyśleć też o inwestowaniu, które co prawda wiąże się z ryzykiem, ale daje też szansę na uzbieranie więcej, niż samym oszczędzaniem. mBank: statystyki dotyczące odkładania kobiet i mężczyzn Jak już wspomnieliśmy, w dzisiejszych czasach kobiety mają pieniądze, żeby odkładać na emeryturę, jednak z wielu powodów robią to rzadziej niż mężczyźni. Ten fakt może zadziwiać, jako że Polki przechodzą na emeryturę wcześniej niż Polacy i żyją statystycznie dłużej (przeciętnie 81,1 lat). Okazuje się, że zaledwie 33% kobiet podjęło już świadome działania, aby samodzielnie zadbać o swoje środki na życie po zakończeniu kariery zawodowej. Z czego tylko 6% zdecydowała się na inwestowanie na rynkach finansowych, a 13% wybrało IKZE czy IKE (rachunki stworzone z myślą o odkładaniu na emeryturę). Równolegle, co również istotne, większość kobiet pragnie samodzielnie dbać o finanse na emeryturę, a nie powierzać ten temat swojemu partnerowi. Jak zatem wygląda perspektywa kobiet w kwestii emerytury i inwestowania pieniędzy? Znacznie częściej niż mężczyźni skupiają się one na celach krótkoterminowych, zapominając przy tym o zadbaniu o siebie i swoją przyszłość. Nie wybierają inwestowania m.in. z niższej samooceny posiadanej wiedzy inwestycyjnej. Przeszkodą w odkładaniu na emeryturę jest też - częściej niż u mężczyzn - prozaiczny powód, jakim jest brak czasu, żeby zająć się tym tematem. To co, która z was bierze życie w swoje ręce i wygospodaruje czas, żeby zadbać o swoją przyszłość? Więcej wskazówek na ten temat znajdziesz TUTAJ. *„Kobiety żyją dłużej - badanie dot. inwestowania na emeryturę” na zlecenie mBanku, Maison & Partners, maj 2024 Próba: osoby dorosłe posiadające konto w banku, ich osobiste miesięczne dochody netto przekraczają 3000 zł. Pamiętaj, że kiedy inwestujesz możesz zyskać, ale też stracić pieniądze. Materiał promocyjny mBanku.
Jak sprawić, żeby facet za tobą zatęsknił? Dzięki tym sposobom nie będzie mógł sobie ciebie wybić z głowy
Jeśli chcesz, żeby twój crush lub facet za tobą zatęsknił, możesz mu pomóc. Powinnaś działać jednak bardzo ostrożnie i subtelnie. Dzięki tym sposobom nie tylko osiągniesz swój cel, ale też wzmocnisz waszą relację. Zobacz koniecznie!
W tym artykule: Bądź tajemnicza Daj mu przestrzeń Nie poświęcaj mu każdej wolnej chwili Postaraj się, żeby każda chwila razem była niezapomniana Czujesz, że wasza relacja potrzebuje trochę oddechu? A może chcesz, żeby mężczyzna o tobie myślał? Chcesz, żeby zatęsknił, ale spędzacie ze sobą każdą wolną chwilę? Oto, co możesz z tym zrobić. Dzięki tym sposobom on nie będzie sobie mógł ciebie wybić z głowy. Dodatkowo wasza relacja wzmocni się. Skorzystaj z naszych wskazówek. Bądź tajemnicza Tajemniczość jest naprawdę hot. Oczywiście w zdrowej ilości. Nie mówimy tu o kłamstwach i niedopowiedzeniach, a o „pozostawieniu czegoś na później”. Jeśli odkryjesz przed mężczyzną wszystkie karty za pierwszym razem, później nie będzie już tak podekscytowany, żeby się z tobą zobaczyć. Upewnij się, że zawsze będzie coś, na co on będzie czekał, co będzie chciał odkryć, czego będzie chciał się o tobie dowiedzieć. Z pewnością będzie o tobie myślał, gdy nie będziecie się widzieć i nie będzie mógł się doczekać kolejnego spotkania. Jak sprawić, by mężczyźni za tobą szaleli? Sekrety, o których nikt nie mówi Umówmy się: nie istnieje jedna magiczna formuła, która sprawi, że absolutnie wszyscy mężczyźni będą tracili dla ciebie głowę. Istnieją jednak pewne sekrety, które mogą pomóc w przyciągnięciu (i podtrzymaniu!) uwagi płci przeciwnej. Oto kilka wskazówek, które sprawią, że faceci nie będą w stanie ci się oprzeć. Daj mu przestrzeń Przestrzeń to bardzo istotna kwestia w związku. A już szczególnie dla mężczyzn. To właśnie oni potrzebują jej najbardziej. Jeśli chcesz, żeby facet za tobą zatęsknił, daj mu po prostu trochę czasu. Nie bądź na każde jego zawołanie, pozwól mu wyjść z kolegami, nie bądź do niego „przyklejona”. Nie dość, że będzie miał większą potrzebę spotkania się z tobą, to jeszcze z pewnością doceni twoje zachowanie. Nie wszystkie kobiety rozumieją to, że mężczyźni potrzebują nieco więcej czasu dla siebie. Nie poświęcaj mu każdej wolnej chwili To samo tyczy się ciebie. Jeśli masz dużo wolnego czasu, nie daj tego po sobie poznać. Zawsze bądź czymś zajęta, nawet, jeśli będzie to tylko w jego oczach. Nie bądź na każde zawołanie mężczyzny, nie pozwól sobą manipulować. Z drugiej strony, pamiętaj, że nie możesz też z tym przesadzić. Jeśli będziesz zbyt często odmawiać lub będziesz za bardzo niedostępna, on po prostu straci tobą zainteresowanie. Musisz to wyczuć i znaleźć złoty środek. Jak sprawić, żeby on zawsze o tobie myślał? To niezawodne i niezwykle proste sposoby, dzięki którym nie wyjdziesz mu z głowy Chcesz, żeby twój crush lub partner nie mógł przestać o tobie myśleć? Mamy dla ciebie kilka wskazówek. Oto, co możesz zrobić, żeby facet dosłownie nie mógł wybić sobie ciebie z głowy. Sukces gwarantowany! Postaraj się, żeby każda chwila razem była niezapomniana Gdy już jednak spędzacie razem czas, postaraj się, żeby każda chwila była cudowna. Działa to oczywiście w dwie strony. Mężczyźnie też powinno na tym zależeć. Nawet zwykły wieczór na kanapie przed telewizorem można zmienić w coś niezapomnianego. Naturalnym później jest to, że będzie się za tym wspólnym czasem tęsknić. Facet będzie wspominał to, jak dobrze się z tobą bawił i będzie chciał to powtórzyć. Jak najszybciej. Poza tym wartościowy czas razem jest podstawą w związku. Musi być wam razem dobrze.
Barbara Kurdej-Szatan nie może spać spokojnie. Chodzi o jej bliskich i przyjaciół
Barbara Kurdej-Szatan pochodzi z województwa opolskiego. To jedno z miejsc, gdzie aktualnie rozgrywa się największy powodziowy dramat. Aktorka postanowiła działać i robi wszystko, co w jej mocy, by wspomóc mieszkańców rodzinnych stron. Zwłaszcza że najgorsze może dopiero nadejść.
W tym artykule: Barbara Kurdej-Szatan wspiera powodzian Barbara Kurdej-Szatan o sytuacji w Opolu Barbara Kurdej-Szatan apeluje o wsparcie Polska jak długa i szeroka żyje doniesieniami z miejsc owładniętych klęską żywiołową. Nocą ewakuowana została Nysa, podobna sytuacja miała miejsce w Lewinie Brzeskim. Z dnia na dzień przybywa ofiar śmiertelnych, a tysiące ludzi tracą dorobek życia. Najbardziej dramatyczna sytuacja jest między innymi w województwie opolskim. To rodzinne strony Barbary Kurdej-Szatan. Aktorka aktywnie zaangażowała się w pomoc przyjaciołom. Barbara Kurdej-Szatan wspiera powodzian W niedzielę na Instagramie gwiazdy pojawił się wpis, który miał podnieść na duchu mieszkańców Opolszczyzny: „Sercem z Wami! Z całym południem… i moje ukochane opolskie…. Trzymajcie się…” - napisała. Niestety, już kilka godzin później sytuacja eskalowała, największa tragedia rozegrała się w Nysie, która została wezwana do całkowitej ewakuacji. Celebrytka postanowiła wykorzystać zasięgi, by zwrócić uwagę na rozmiar katastrofy i zmobilizować ludzi do zbiórki pieniędzy. Gabriela Muskała udostępniła zdjęcie pokazujące skalę powodzi. „Niech te liczby dadzą do myślenia” Gabriela Muskała opublikowała na Instagramie post nawiązujący do aktualnej sytuacji, z którą zmagają się mieszkańcy terenów dotkniętych powodzią. Aktorka pochodzi z okolic Kłodzka, które dotkliwie odczuło skutki ostatnich anomalii pogodowych. Barbara Kurdej-Szatan o sytuacji w Opolu Choć gwiazda od lat nie mieszka w rodzinnych stronach, wciąż utrzymuje kontakt z przyjaciółmi ze szkolnej ławy. W social mediach dzieli się więc także informacjami z pierwszej ręki: Jestem w kontakcie z moimi przyjaciółkami z Opola i spod Opola. Jednej woda już podchodzi pod dom, a największa fala dopiero idzie, jest strach… Drugiej koleżanka z pracy poczuła się nagle bardzo źle, karetki wszystkie zajęte. Całe szczęście, że była wtedy w pracy z innymi, którzy mogli ją natychmiast zawieźć do szpitala - możemy przeczytać na jej Instagramie. Niestety, sytuacja na południu kraju zmienia się bardzo dynamicznie, a z mediów płyną informację o kolejnych osobach zaginionych i ofiarach śmiertelnych. Barbara Kurdej-Szatan apeluje o wsparcie Barbara Kurdej-Szatan zdaje sobie sprawę, że aktualnie priorytetem są pieniądze, które pomogą rodzinom dotkniętym żywiołem stanąć na nogi. Dlatego postanowiła wykorzystać swoje zasięgi w słusznej sprawie i opublikowała linki do fundacji, które zajmują się zbiórką funduszy. Uwzględniła także opolskie schronisko dla psów, które zaopiekowało się zagubionymi, czy porzuconymi podczas żywiołu czworonogami. Pod wpisem aktorki mnożą się komentarze od przejętych obserwatorów: Moja siostra mieszka w Stroniu Śląskim, dzisiaj mieliśmy pierwszy kontakt z rodziną. To, co tam się wydarzyło przerasta nas wszystkich ja tam spędziłam moje dzieciństwo miasteczko zniszczone. Mieszkam w Nysie, pochodzę z Opola. Co się dzieje w okolicznych miejscowościach i na wioskach to jest tragedia.
Gabriela Muskała udostępniła zdjęcie pokazujące skalę powodzi. „Niech te liczby dadzą do myślenia”
Gabriela Muskała opublikowała na Instagramie post nawiązujący do aktualnej sytuacji, z którą zmagają się mieszkańcy terenów dotkniętych powodzią. Aktorka pochodzi z okolic Kłodzka, które dotkliwie odczuło skutki ostatnich anomalii pogodowych.
W tym artykule: Gabriela Muskała udostępniła mocne zdjęcie. Pokazuje skalę tragedii Powódź w Polsce – jak można pomóc? Od kilku dni cała Polska żyje powodziami, które nawiedzają południową część naszego kraju. Jednym ze zniszczonych przez wodę miast jest Kłodzko. Domy, mieszkania i inne lokale są w opłakanym stanie, a ludzie stracili wszystko, co mieli. Właśnie z tamtych okolic pochodzi Gabriela Muskała. Aktorka opublikowała na Instagramie zdjęcie, które pokazuje skalę żywiołu. Napisała też, jak można pomagać. Gabriela Muskała udostępniła mocne zdjęcie. Pokazuje skalę tragedii Na Instagramie Gabrieli Muskały pojawiło się zdjęcie, które obrazuje skalę nawałnic i wywołanych nią powodzi. Z racji tego, że aktorka jest z Kłodzka, mocno zaangażowała się w relacjonowanie rzeczywistości tego miasta (w trakcie i po powodzi, gdy woda już opadła). Teraz opublikowała zdjęcie z kłodzkiego kościoła, na którym widać, jak wysoko sięgała woda przed laty. Na ścianie widzimy, dokąd sięgała woda podczas powodzi w 1938, 1783 i 1997 roku. Były to kolejno 183 centymetry, 329 centymetrów i 344 centymetry. To naprawdę ogromne wysokości, jednak nie równają się one z tym, co wydarzyło się teraz. Poziom Nysy Kłodzkiej w ostatnich dniach wynosił prawie 685 centymetrów. Jest to ponad dwa razy więcej niż w 1997 roku. DILUVIA znaczy POTOP. Kłodzko. Kościół Franciszkanów. Nad moją głową, na ścianie, oznaczenia wysokości, do jakich doszła tu woda w kolejnych powodziach, które przez setki lat nawiedzały to miasto: 1783 r., 1938 r. i 1997 r. Poza zaznaczonymi tu, największe odnotowane powodzie w Kotlinie Kłodzkiej miały jeszcze miejsce w latach: 1310, 1475, 1598, 1883, czyli co ok. 100, 150, 200 lat. Powódź stulecia w 1997 r. nastąpiła po niespełna 60 latach od tej w 1938 r. Dzisiejszy, wodny kataklizm przyszedł po 27 latach. A przecież po drodze był jeszcze 2010 r… Przerwy w tych tragediach, związanych z wielką wodą znacząco się kurczą. Niech te liczby dadzą do myślenia tym, którzy mają (nomen omen) wpływ, na zapewnienie Obywatelom w przyszłości większej ochrony i bezpieczeństwa w momentach, w których przyroda znów postanowi pokazać swoją niszczycielską moc. Dziś woda w Kotlinie Kłodzkiej opadła. Moi dzielni Krajanie po raz kolejny zaczynają odbudowywać - czasami od zera - to, co zabrał im żywioł – napisała aktorka. Powódź w Polsce – jak można pomóc? Od czasu rozpoczęcia powodzi uruchomiono wiele zbiórek i akcji pomocowych. Oprócz wpłacania pieniędzy można również kupować najpotrzebniejsze rzeczy i przynosić je do odpowiednich punktów. O tym, w swoim wpisie, również wspomniała Muskała. Pomóc można, wpłacając na zbiórki, które uruchomiły m.in.: @siepomaga, @caritas.polska, @polski_czerwony_krzyz. Pomoc ludziom i zwierzętom: Fundacja Instytut Empatii i @schroniskopegasus. W Warszawie zorganizowana jest zbiórka dla powodzian m.in. w magazynie Stacji Uzdatniania Wody „Filtry” (brama od ul. Raszyńskiej) otwarta całą dobę. Warszawskie Urzędy Dzielnicowe: zbiórki w godz. 08.00-16.00. Dopisujcie proszę w komentarzach inne miejsca i instytucje, o których wiecie, gdzie można wpłacać pieniądze, przynosić wodę do picia, środki czystości, czy suchą żywność dla powodzian - brzmi część dalsza wpisu Muskały. Z Instastory aktorki także możecie dowiedzieć się, gdzie pomagać. A opcji jest naprawdę mnóstwo. Każdy, nawet najmniejszy, wkład się teraz liczy.
Znasz i polecasz? Głosuj na swoich kosmetycznych ulubieńców i wygraj samochód
Znajoma, przyjaciółka czy zaufana infulencerka zachwala nowy kosmetyk albo suplement diety, a ty masz ochotę natychmiast go wypróbować? Bardzo słusznie! Najlepiej sięgać po to, co przetestowane! Dlatego rusza Plebiscyt Znakomitość Roku DOZ.pl. By poznać twoje rekomendacje i stworzyć bazę najlepszych produktów. Głosuj i wygraj samochód!
W tym artykule: Znakomitość Roku DOZ.pl – kształtuj trendy i promuj ulubione produkty Głosuj i wygrywaj Znakomitość Roku DOZ.pl – kształtuj trendy i promuj ulubione produkty W gąszczu ofert nietrudno się zgubić. Każda z nas staje przed wyzwaniem – jak wybrać coś, co faktycznie działa i przynosi efekty? Szczególnie trudno zaufać tylko obietnicom producentów. Bo najlepsze rekomendacje to te, które pochodzą od osób, które już przetestowały produkty i są zadowolone z efektów. Dlatego Plebiscyt Znakomitość Roku DOZ.pl to idealna okazja, by podzielić się swoimi doświadczeniami i pomóc innym w dokonaniu najlepszego wyboru. Jeśli masz swoje ulubione kosmetyki, produkty dla dzieci czy suplementy diety, teraz możesz pokazać je innym, oddając swój głos i przyczyniając się do ich promocji. Każda z nas może wziąć udział w kształtowaniu przyszłych trendów w branży beauty oraz produktów do codziennego użytku. To od naszych głosów zależy, które produkty zostaną docenione i zauważone na większą skalę. Może twoja ulubiona marka, której używasz od lat, zasługuje na większe uznanie? Teraz masz szansę pomóc jej w zdobyciu szerszej popularności. Nie czekaj – dołącz do społeczności, która wspólnie wybiera najlepsze produkty w Plebiscycie Znakomitość Roku DOZ.pl. Wspieraj te produkty, które naprawdę robią różnicę, i podziel się swoimi odkryciami z innymi. Pierwsza edycja Plebiscytu Znakomitość Roku DOZ.pl DOZ.pl to miejsce, które od lat łączy pasjonatów branży health & beauty. Teraz, w ramach Plebiscytu Znakomitość Roku, każdy z nas ma szansę wskazać swoje ulubione produkty w aż 17 różnych kategoriach. Znajdziemy tu produkty dla najmłodszych, jak i kosmetyki do pielęgnacji skóry, które pozwalają nam dbać o swoje ciało każdego dnia. Każdy głos ma znaczenie! Twój wybór to nie tylko szansa na wyróżnienie produktów, które cenisz, ale także pomoc innym w odkrywaniu prawdziwych perełek w morzu ofert. W ten sposób tworzymy społeczność, która wzajemnie wspiera się w dokonywaniu trafnych wyborów. Głosuj i wygrywaj Każda osoba, która zaloguje się na DOZ.pl i zagłosuje na swoje ulubione produkty, może wziąć udział udział w loterii, w której do wygrania jest nowoczesny samochód – hybrydowy Ford Puma. Każdy głos zwiększa szansę na wygraną! Głosowanie trwa do 7 października 2024 roku, więc jeszcze zdążysz zastanowić się nad swoimi faworytami. Zwycięzców plebiscytu poznamy już 16 października 2024 roku podczas uroczystej gali, którą poprowadzą Gabi Drzewiecka i Olivier Janiak. W trakcie tego wyjątkowego wydarzenia statuetki Znakomitość Roku wręczą między innymi Joanna Przetakiewicz, Kasia Sokołowska i Bogna Sworowska. Nie czekaj – głosuj już teraz i podziel się swoimi ulubionymi produktami z całą Polską. Kto wie, może to właśnie twój głos pomoże odkryć nowego lidera rynku, a ty wygrasz nowiutkiego Forda Pumę i wyruszysz w nową przygodę! Organizatorem Plebiscytu jest DOZ.PL. Regulaminy dostępne są TUTAJ. Materiał promocyjny marki DOZ.
To właśnie przez tę cechę charakteru związki najczęściej się rozpadają. Wcale nie jest taka oczywista, a ma wpływ na wszystko
Powodów rozstań jest mnóstwo, jednak to właśnie przez tę jedną cechę rozpada się najwięcej związków. Sprawdź i upewnij się, że ani ty, ani twój partner jej nie przejawiacie. Ma ona wpływ na wszystko.
W tym artykule: Brak wysłuchania Brak empatii Ignorowanie potrzeb Mówienie tylko o sobie To właśnie ta cecha charakteru ma największy wpływ na rozpad związków. Egoizm, bo właśnie o nim mowa, zabija większość relacji. Oznacza on, że dana osoba koncentruje się tylko na sobie, dba o swoje potrzeby i pragnienia, kompletnie nie skupiając się na drugiej stronie. Powoduje to frustrację, poczucie odrzucenia, nieważności i bycia gorszym, niezaopiekowanym. Właśnie dlatego tak ważne jest to, aby pracować nad sobą i kontrolować egoizm. Oto, jak wpływa on na związek i jak się przejawia. Tak naprawdę wpływa on na każdy aspekt. Brak wysłuchania Egoizm objawia się brakiem słuchania, a co za tym idzie problemami w komunikacji. Aby była ona skuteczna obie strony muszą umieć zarówno mówić i wyrażać swoje uczucia, ale również i słuchać. Jeśli zauważyłaś, że twojemu partnerowi nie zależy na wysłuchaniu tego, co masz do powiedzenia, może on być egoistyczny. Bickering zabije każdy związek. Natychmiast przestań to robić, jeśli nie chcesz stracić faceta Można powiedzieć, że nie doceniamy mocy bickeringu. Jest jak powolne, systematyczne zabijanie miłości, którego nawet nie zauważamy. O co w nim chodzi? Esther Perel, słynna psychoterapeutka badająca dynamikę związków, wyjaśnia, dlaczego warto z tym skończyć. Brak empatii Empatia jest podstawą we wszystkich, nie tylko romantycznych relacjach. Osoby egoistyczne tej empatii nie mają. Nie potrafią współodczuwać, doradzać, rozumieć i utożsamiać się z drugim człowiekiem. Za bardzo skupione są na sobie. Trudno też jest być z kimś takim w związku. Wszyscy potrzebujemy empatii, a gdy nie mamy z nią do czynienia, czujemy się po prostu źle. Ignorowanie potrzeb To dość oczywisty punkt. Jeśli zauważasz, że twój partner kompletnie ignoruje twoje potrzeby, nie chce, żebyś czuła się dobrze, nie zależy mu na tym, czego pragniesz i potrzebujesz, to taka relacja nie ma prawa się udać. Wiąże się to również z brakiem umiejętności słuchania i chodzenia na kompromisy. W takich przypadkach drugiej osobie po prostu nie zależy na partnerce/partnerze. Jedyne potrzeby, które się dla niej liczą, to te własne. Mówienie tylko o sobie To dość częste zjawisko na pierwszych randkach. Dana osoba mówi tylko o sobie i nie ma potrzeby dowiadywania się niczego na temat drugiej strony. W tym przypadku najczęściej decydujemy, że drugiego spotkania nie będzie. Dlatego właśnie, jeśli zauważasz, że w twoim związku nie masz możliwości wypowiedzenia się – uciekaj. Może mieć to coraz poważniejsze konsekwencje. Toksyczny związek – objawy. Jak zakończyć toksyczny związek z partnerem? Ekspert radzi Związek dwojga ludzi powinien opierać się na prostych założeniach, takich jak równość, partnerstwo, wzajemna miłość oraz szacunek. Co, jednak jeśli jedna ze stron „kocha bardziej”, a druga wykorzystuje swoją przewagę? Jak rozpoznać toksyczny związek? Jakie są objawy toksycznego małżeństwa? Po czym rozpoznać, że twój mąż lub partner jest toksyczny? Jak przygotować się do zerwania toksycznej relacji?
Kobiety na emeryturze żyją dłużej, więc powinny mieć kontrolę nad swoimi finansami
Emerytura to czas, kiedy wreszcie robimy to, na co mamy ochotę. Możemy podróżować, realizować pasje lub wspierać dzieci i wnuki. To piękna przyszłość, dlatego już dziś warto ją zaplanować. Jak to zrobić?
Statystyki pokazują, że kobiety żyją dłużej niż mężczyźni i jednocześnie przechodzą na emeryturę wcześniej, niż panowie. Powodów tej sytuacji jest kilka i każdy z nich jest osobną, bardzo ważną kwestią. Jednak dziś zajmijmy się ich konsekwencją – wyzwaniem, jakim jest dla kobiet zadbanie o finanse na emeryturę. View Ediplayer on the source website Odkładanie na emeryturę, czyli na swoją przyszłość Lubimy odkładać pieniądze na tzw. czarną godzinę, ale czy rzeczywiście myślimy o przyszłości? Z badań ”Kobiety żyją dłużej” przeprowadzonych na zlecenie mBanku przez firmę Maison & Partners wynika, że 74 proc. kobiet myśli o emeryturze, ale już tylko co trzecia podejmuje działania, które mogą pomóc ją zwiększyć. Te, które podejmują działania rzadko wybierają produkty stworzone z myślą o emeryturze (tylko 13% oszczędza na indywidualnym koncie emerytalnym IKE czy IKZE). Jeśli chodzi o inwestowanie na rynkach finansowych, jedynie 6% kobiet decyduje się na taki krok. Dlatego powstała kampania „Kobiety żyją dłużej… również na emeryturze”. Z tej okazji odbyła się konferencja, na której znani eksperci opowiadali o możliwościach zadbania o swoją przyszłość. Wśród gości inaugurujących kampanię mBanku był m.in. dr Leszek Mellibruda, psycholog społeczny. Jak zauważył, wszyscy myślimy o przyszłości, tylko nie wszyscy potrafimy przełożyć to na realne działania. Największe znaczenie ma kwestia kultury, w której dorastamy. Np. często oczekiwana od kobiet „ugodowość” jest skorelowana z tym, że mniejsze znaczenie przypisują później pieniądzom – stwierdza. W trakcie konferencji swoją wiedzą podzieliła się Dominika Nawrocka, edukatorka finansowa, która zaprezentowała 5 kroków do zabezpieczenia emerytury. Radziła kobietom, aby zaczęły od określenia swoich przyszłych potrzeb i wydatków. Dodała też, że warto szukać możliwości do pomnażania oszczędności, a także korzystać z rad specjalistów. Bardzo się cieszę, że mBank rozpoczął kampanię, która nagłośni ten problem. Kobiety garną się do wiedzy. Trzeba im jedynie wskazać, jak wykorzystać wiedzę finansowa do zadbania o siebie na emeryturze – radzi. Nauczmy się mówić o pieniądzach i swoich sukcesach Często myślimy, że mamy jeszcze do emerytury dużo czasu i zdążymy się tym tematem zająć. Dane pokazują jednak, że im wcześniej zaczniemy o tym myśleć, tym łatwiej będzie uzbierać potrzebne fundusze. Zdaniem dziennikarki Justyny Szyc-Nagłowskiej kobiety muszą nauczyć się mówić o pieniądzach. Te, które życie rodzinne łączą z rozwojem zawodowym nazywane są „karierowiczkami”. Musimy to zmienić. Nauczyć się rozmawiać o pieniądzach, być dumne z własnych sukcesów. Pozytywnie się do tego nakręcać – mówi. Jednym ze sposobów zapewnienia sobie godnej emerytury jest skuteczne odkładanie dodatkowych pieniędzy. To ważne, by kobiety zainteresowały się tym tematem – zwłaszcza, że już dziś ich średnia emerytura jest o ok. 30% niższa od średniej emerytury mężczyzn. A przecież wszyscy chcemy cieszyć się życiem i realizować marzenia. Do dzieła! Chcesz zadbać o swoją przyszłość i zacząć odkładać na emeryturę? Zajrzyj tutaj. *„Kobiety żyją dłużej - badanie dot. inwestowania na emeryturę” na zlecenie mBanku, Maison & Partners, maj 2024. Pamiętaj, że kiedy inwestujesz możesz zyskać, ale też stracić pieniądze. Materiał promocyjny mBanku
To jedno z najbardziej irytujących zachowań facetów. Kobiety nie są w stanie tego zrozumieć i zaakceptować
Zauważyłaś, że twój partner ogląda się za innymi dziewczynami? Absolutnie nie jest to okay, ale mimo wszystko przedstawiamy 3 powody, dla których tak się dzieje. Warto zrozumieć, a potem zacząć działać.
W tym artykule: Biologia Chęć potwierdzenia swojej atrakcyjności Nuda w związku i brak zainteresowania Mężczyźni to wzrokowcy. Lubią patrzeć na kobiety, a czasami nawet, jeśli są w związku. To oczywiście nie jest w porządku, jednak zdarza się. Często faceci deklarują swoim partnerkom miłość, oddanie, zaangażowanie, a i tak nie są w stanie oprzeć się oglądaniu za innymi kobietami. Czym jest to spowodowane? I czy jest to powód do zerwania? Odpowiadamy. Oto 3 powody, dla których mężczyźni oglądają się za innymi kobietami. Biologia Pierwszy powód, to taki, z którym nie można za bardzo nic zrobić. Tak jak już wspomniałyśmy, mężczyźni są wzrokowcami oraz są biologicznie uwarunkowany w taki, a nie inny sposób. Naturalnym dla nich jest patrzenie na kobiety, które im się podobają. Są tak „zaprogramowani”. Często nie zdają sobie nawet sprawy, że ich partnerka to widzi lub że jej to przeszkadza. Jeśli należysz do tej grupy, porozmawiaj z partnerem. Daj mu do zrozumienia, że nie czujesz się z tym dobrze. Powinien wtedy zacząć zwracać na to uwagę i przestać. W końcu nie chce cię ranić. A to, że patrzy na inne, wcale nie musi oznaczać, że nic do ciebie już nie czuje. Faceci nigdy nie przyznają ci się do tych rzeczy. To ich tajemnice, które chcą zachować tylko dla siebie Mężczyźni są dość tajemniczy i jak kobietę można raczej pociągnąć za język, tak mężczyzna będzie zazwyczaj milczał. Nawet w sprawach dla niego trudnych lub ważnych. Zobacz, do czego twój partner ci się nie przyzna. Oto 5 rzeczy, o których nie będzie chciał mówić. Chęć potwierdzenia swojej atrakcyjności Faceci, tak samo zresztą, jak kobiety, chcą mieć potwierdzenie swojej atrakcyjności. Chcą wiedzieć, że też się komuś podobają. Komuś innemu niż ich partnerka. To również naturalne. Dlatego właśnie, patrzeniem na atrakcyjne dla nich kobiety, zachęcają je do flirtu, oddania spojrzenia itd. Czasem jedyne, czego im potrzeba, to po prostu potwierdzenia, jednego spojrzenia czy uśmiechu. Nuda w związku i brak zainteresowania I ostatni punkt, taki, z którym najtrudniej (a może właśnie najłatwiej) jest coś zrobić, bo wymaga pracy obu osób. Być może do waszego związku wkradła się nuda, rutyna, nie czujecie do siebie już tego samego, a twój partner nie patrzy na ciebie w ten sam sposób. Nie jesteś już dla niego aż tak atrakcyjna. Szuka wtedy alternatywy, interesują go inne kobiety. Nie jest to jeszcze powód do zakończenia relacji, a pretekst do jej poprawy. Przede wszystkim – komunikacja. Porozmawiajcie o tym, co u was nie funkcjonuje i jak chcielibyście to zmienić. Być może potrzebna będzie terapia dla par, ale możliwe też, że przezwyciężycie kryzys sami. One zdarzają się w związkach i są normalne. Warto tylko, aby dwie strony były zaangażowane i chciały odbudować uczucie. 6 znaków, że jesteś dla niego tylko jedną z wielu opcji. Jeśli je zauważasz, on nie traktuje cię poważnie Zastanawiasz się, czy mężczyzna, z którym się spotykasz traktuje cię poważnie? A może wcale nie jesteś jego jedynym wyborem? Oto 6 znaków, które na to wskazują.
Polska Olimpijka zdobyła złoto i właśnie straciła medal. Skandal wokół jej występu
Jeszcze wczoraj cieszyliśmy się złotym medalem Róży Kozakowskiej zdobytym na Paraolimpiadzie w Paryżu. Dzisiaj jednak dowiedzieliśmy się, że ostatecznie sportowczynię zdyskwalifikowano. Polski Komitet Paraolimpijski informuje jednak, że to jeszcze nie koniec i chce dokładniej sprawdzić sprawę. Mimo tego Polka daje nam ogromne powody do dumy, a jej historia i odwaga poruszają do głębi.
W tym artykule: Złoto, a później dyskwalifikacja Róża Kozakowska doznała przemocy domowej ze strony ojczyma Róża Kozakowska należy do grona najbardziej utytułowanych polskich paraolimpijek. Na trwającej Paraolimpiadzie w Paryżu startowała w konkursie rzutem maczugą. To kolejna dyscyplina w jej karierze. Początkowo trenowała w dyscyplinach biegowych. Przez urazy, których doznała w wyniku przemocy domowej, musiała je porzucić. Złoto, a później dyskwalifikacja Róża Kozakowska w piątek zdobyła złoty medal w kategorii rzutu maczugą na Paraolimpiadzie w Paryżu. Niestety niewiele później podważono jej wynik. Polski Komitet Paraolimpijski odwołał się od decyzji, niestety nie spotkało się to z akceptacją ze strony Komisji Odwoławczej. Co gorsza, sportowczyni nabawiła się kontuzji barku, ale to jeszcze nie oznacza końca udziału w wydarzeniu. Wiemy, że Róża jest osobą wręcz niezłomną, a jej sportowa kariera to wręcz walka z ciągłymi przeciwnościami. Tuż po konkursie powiedziała: Ból był potworny. Wiem o bólu wszystko, ale ten nawet mnie zaskoczył. Mimo wszystko postanowiłam rzucić jeszcze raz, bo bałam się, że zawiodę wszystkich tych, którzy mi kibicują, pomagają mi i są ze mną. Rzuciłam jeszcze raz, choć ledwo mogłam utrzymać maczugę. Gdybym wiedziała, że pobiłam rekord świata, to już bym się na to nie targnęła. I ręka znów wyleciała z barku. Gdyby nie skóra, pewnie poleciałaby razem z maczugą. Ból jak siekiera w nodze! To ostatnie zdanie jest odwołaniem do traumatycznych przeżyć z jej przeszłości. Róża Kozakowska doznała przemocy domowej ze strony ojczyma O swojej przeszłości Róża Kozakowska opowiedziała w programie „Alarm” na antenie TVP 1 jeszcze w 2001 roku. Doświadczyła przemocy domowej ze strony ojczyma. Dał nam popalić w życiu niemało. Nieraz tak mnie zmaltretował, że ledwo uszłam z życiem. Byłam zawsze poniewierana. Nigdy nawet nie słyszałam mojego imienia. Nie mogłam siedzieć na kanapie, bo słyszałam, że "taki badziew" na to nie zasługuje - opowiadała drżącym głosem w programie. Ojczym nie doceniał jej sukcesów sportowych, a wręcz chciał brutalnie przerwać jej karierę, kiedy to startowała jeszcze w dyscyplinach biegowych. Pamiętam taki dzień, jak wróciłam z pucharem. On wtedy krzyczał „Nie będziesz biegać! Wybiję ci to!” i wtedy wbił mi siekierę w kolano. Koniecznie chciał, abym nie chodziła, ale jak widać, chodzę. Widocznie tam na górze stwierdzili, że mam jeszcze wiele do zrobienia i nie może mnie taki zwykły człowiek po prostu skatować. Na szczęście, ojczym ostatecznie trafił do więzienia, dzięki czemu Kozakowska mogła skupić się na treningach przed igrzyskami w Tokio. Oprócz przemocy paraolimpijka borykała się również z problemami mieszkaniowymi. Rodzina żyła w skrajnie złych warunkach, ale z czasem Róża zamieszkała w kontenerze przystosowanym do mieszkania. Karierę w biegach i skokach w dal musiała zakończyć, ponieważ były dla niej zbyt obciążające. To nie oznaczało jednak, że zamierzała całkowicie wycofać się ze sportu. Spróbowała swoich sił w pchnięciu kulą i rzucie maczugą, gdzie okazała się być świetna. W 2021 roku wzięła udział w igrzyskach w Tokio, zdobywając dwa medale. W Paryżu była bliska złota, jednak zakwestionowano wielkość poduszki, jaką miała pod głową podczas rzutu maczugą. Jeśli kontuzja barku okaże się mniej poważna, mimo dyskwalifikacji w rzucie maczugą, wciąż ma szansę na kolejne medale w pchnięciu kulą. Trzymamy za nią mocno kciuki!
Tajemnicze zaginięcie Izabeli P. rozwiązane? Najnowsza informacja w sprawie zaskakuje
Sprawa zaginięcia Izabeli P. wstrząsnęła całym krajem. Poszukiwania trwały 11 dni, podczas których pojawiały się zaskakujące informacje rzucające nowe światło na tę sprawę. Wczoraj poinformowano, że Izabela się odnalazła, ale pytań jest coraz więcej. Jej wypowiedź na temat rodziny była naprawdę zaskakująca. Dziś pojawiły się kolejne doniesienia.
W tym artykule: Okoliczności zaginięcia Izabeli P. Izabela P. sama zgłosiła się do swoich znajomych Co robić w kryzysie psychicznym: jak go rozpoznać i gdzie się zwrócić? 9 sierpnia Izabela P. miała odebrać swojego ojca ze szpitala. Jechała po godzinie 19:00 autostradą A4 z Bolesławca do Wrocławia, ale po drodze coś się stało. Zadzwoniła do ojca, informując go, że samochód się zepsuł i nie może przyjechać. Nie wezwała jednak pomocy drogowej – organizacją lawety telefonicznie zajął się jej ojciec. Bliscy, których poproszono o pomoc, dotarli na miejsce około 21:00, jednak zastali tam tylko opuszczone auto. Izabela zostawiła w nim telefon i dokumenty, a psy policyjne nie podjęły żadnego tropu. Nikt nie wiedział, gdzie się znajduje ani czy żyje, a policja apelowała o pomoc w śledztwie. We wtorek, 20 sierpnia kobieta odnalazła się. Okoliczności zaginięcia Izabeli P. Policja rozważała kilka hipotez, a liczba teorii narastających wokół sprawy zaginięcia Izabeli od różnych zainteresowanych osób była jeszcze większa. Wiele z nich koncentrowało się wokół istotnego aspektu życia zaginionej, mianowicie jej przynależności do zboru Świadków Jehowy. Członkowie tej grupy szybko rozpoczęli poszukiwania na własną rękę. Hermetyczny charakter wspólnoty skłonił wiele osób do wniosku, że Izabela mogła próbować z niej uciec. Nie mieszkała razem z mężem, a rozwód w tej społeczności jest bardzo utrudniony i wiąże się z wykluczeniem oraz zerwaniem kontaktów z rodziną. Wielu byłych Świadków Jehowy po opuszczeniu wspólnoty twierdzi, że życie w niej przypomina sektę. Mąż Izabeli aktywnie zaangażował się w poszukiwania i regularnie występował w mediach, podkreślając swoją troskę. Po 11 dniach kobieta odnalazła się – zapukała do drzwi znajomych w Bolesławcu. Izabela P. sama zgłosiła się do swoich znajomych Od razu przetransportowano ją na oddział ratunkowy Szpitala św. Łukasza w Bolesławcu (woj. dolnośląskie). Media informowały, że była osłabiona i wygłodzona, choć nie był to stan zagrażający życiu. W chwili obecnej jest w trakcie diagnostyki. Ta diagnostyka potrwa kilka godzin, zanim spłyną wszystkie wyniki badań i wtedy będziemy podejmować decyzje, czy dana pacjentka będzie wymagała hospitalizacji, czy też nie. Po badaniu fizykalnym zostały zlecone wszystkie wyniki badań laboratoryjnych, ale również lekarz stwierdził zaburzenia chodu, więc została zlecona jeszcze tomografia. Zanim wszystkie badania zostaną ocenione, potrzebujemy jeszcze chwili czasu. Nie obserwujemy u pacjentki żadnych zmian, takich, które by prowadziły do wygłodzenia czy też do odwodnienia skrajnego – powiedział we wtorek po południu szef placówki w rozmowie z lokalnym portalem Istotne.pl. Lekarz podkreślił, że kobieta rozmawia z personelem medycznym, odpowiada na pytania o swój stan, jednak nie mówi nic na temat tego, co się z nią działo w ciągu ostatnich 11 dni, za to wypowiedziała się na inny temat. Pani Izabela złożyła oświadczenie na policji, że nie chce kontaktu z rodziną i nie chce, by media informowały o miejscu jej przebywania – powiedziała Ewa Węglarowicz-Makowska z Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze, rzeczniczka w rozmowie z polsatnews.pl. Dzisiaj anonimowy informator w rozmowie z Onetem podzieliła się zaskakującą informacją. Nie miała na ciele żadnych śladów, które świadczyłyby o stosowaniu przemocy. Ona chyba świadomie po prostu tak poczyniła. Wie, co zrobiła. Chodziła po różnych miejscach, chciała być sama. Miała być gdzieś w lesie i pić wodę z jakiegoś zbiornika. Od policji wiadomo, że Izabela stanowczo zaprzeczyła, aby od 9 sierpnia 2024 r. do 20 sierpnia 2024 r. była przez kogoś więziona lub też w jakikolwiek inny sposób skrzywdzona. Co robić w kryzysie psychicznym: jak go rozpoznać i gdzie się zwrócić? Prawdopodobnie przechodzisz psychiczny kryzys, jeśli: czujesz się stale przygnębiony/przygnębiona, nie dajesz sobie rady z codziennością, przeżywasz kryzys emocjonalny, znajdujesz się w sytuacji „bez wyjścia”, nie radzisz sobie ze stresem, nie chce Ci się żyć, jesteś ofiarą przemocy, zamartwiasz się o swój stan zdrowia, myślisz, że „jest coś z Tobą nie tak”. Jeśli znajdujesz się w kryzysie psychicznym, nie bój się prosić o pomoc. Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji tel. 22 594 91 00 czynny w każdą środę i czwartek w godz. 17.00-19.00 Telefon zaufania dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym tel. 116 123 czynny od poniedziałku do piątku w godz. 14:00-22:00 (połączenie bezpłatne) Linia bezpośredniego wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego tel. 800 70 2222 czynny całą dobę, 7 dni w tygodniu (połączenie bezpłatne) Pod tym telefonem dyżurują psycholodzy Fundacji ITAKA udzielający porad i kierujący dzwoniące osoby do odpowiedniej placówki pomocowej w ich regionie.
Jak nie kłócić się o pieniądze w związku? Zaplanujcie Money Meetings
Konflikty związane z pieniędzmi należą do najczęstszych powodów rozwodów. Bo nie potrafimy o nich rozmawiać i robimy to za rzadko. Może więc pora wpisać w kalendarz Money Meetings?
W tym artykule: W związkach najczęściej kłócimy się o pieniądze Nie potrafimy rozmawiać o finansach Money talks rozwiązaniem na finansowe kłótnie Randki z Excelem to sposób na bezpieczną relację W związkach najczęściej kłócimy się o pieniądze Nie potrafimy rozmawiać o pieniądzach, nierzadko też nie potrafimy nimi zarządzać. Trudno nam negocjować lepsze stawki, upominać się o zaległe należności, wstydzimy się zapytać innych, ile zarabiają. Niestety to dotyczy wciąż głównie kobiet. Nie wiemy, jak poukładać osobiste, ale i wspólne finanse, bo pieniądze to tabu, także w wielu związkach. Zdarza się, że w małżeństwach z wieloletnim stażem żony nie mają pojęcia, ile zarabia ich mąż ani jakie rachunki płaci. Są też takie związki, w których wszystko jest wspólne, jak również takie, w których zakupy rozliczane są co do grosza. Memy o kobietach chowających zakupy przed partnerami przestają być zabawne, gdy czyta się prawdziwe historie – o odrywaniu metek, ukrywaniu nowych ubrań. Wstydzimy się lub boimy, że ktoś oceni nas przez pryzmat tego, jak i ile zarabiamy oraz wydajemy. Nawet we własnych związkach. Zaledwie ponad połowa Polaków i Polek regularnie i otwarcie rozmawia ze swoimi osobami partnerskimi o pieniądzach, 5 proc. unika tematu całkowicie, jak wynika z badania „Związek a finanse” przeprowadzonego przez Santander Consumer Bank. Spora część rodaków rozmawia o pieniądzach tylko wtedy, gdy w grę wchodzi wydanie większej sumy lub gdy robi się naprawdę źle i związek wisi na włosku. 9 proc. w ogóle nie porusza tego tematu, bo nie czuje potrzeby. Za to aż 64 proc. Polaków i Polek kłóci się o pieniądze, co wykazało badanie dla Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor z 2021 roku. Oto 8 nieoczywistych zdań, które wypowiadają nieszczęśliwe osoby. Po tym je rozpoznasz Nikt nie odczuwa ciągle szczęścia, bo to zwyczajnie niemożliwe. Smutek jest normalną i ważną emocją, dzięki której dostrzegamy wyraźniej te wspaniałe momenty w naszym życiu. Najważniejszy jest balans pomiędzy odczuwaniem smutku a szczęścia. Niektórzy jednak nie zdają sprawy z tego, jak bardzo są nieszczęśliwi. Można to wyczytać między wierszami. Nie potrafimy rozmawiać o finansach Czasy niepewności ekonomicznej, wysokiej inflacji, rosnących cen mieszkań potęgują atmosferę napięcia wokół pieniędzy. Od czasów pandemii kłócimy się o nie coraz bardziej. Spory wybuchają z powodu nieliczenia się z opinią partnera, rozrzutności drugiej osoby (np. przeznaczania za dużo na hobby i używki), zbyt niskich dochodów oraz nieuzgadniania wydatków, a także nieumiejętności oszczędzania. Analizy pokazują również, że częściej ostra wymiana zdań pojawia się tam, gdzie żyje się skromniej. Co mówią nam kłótnie o pieniądze? Jak zaznaczają eksperci – obnażają różnice charakterów, priorytetów, systemów wartości oraz strukturę władzy w związku. 30 proc. relacji kończy się rozstaniem lub rozwodem, jeśli parze nie uda się znaleźć finansowego kompromisu. Bzdurą jest więc opinia, że rozmowy o pieniądzach zabijają romantyzm. To ciągłe kłótnie i „nieprzegadanie” tematu zabiły niejeden związek. Już przeprowadzone wiele lat temu w Stanach Zjednoczonych badanie („Love & Money Survey” na zlecenie TD Bank) wykazało, że pary – niezależnie od wieku – są szczęśliwsze, jeśli rozmawiają o pieniądzach regularnie. 78 proc. osób w związkach, które poruszają ten temat co tydzień, jest bardziej usatysfakcjonowanych relacją w porównaniu z 50 proc., które sprawy finansowe omawiają rzadziej niż co kilka miesięcy. 5 oznak, że twój crush nie czuje tego samego, co ty. Nie trać czasu, bo (niestety) nic z tego nie będzie Obawiasz się, że crush nie czuje tego samego, co ty? Jeśli zauważasz te oznaki, to – niestety – masz rację. Niektóre mogą okazać się niezwykle bolesne, natomiast nie pozostawiają złudzeń. On po prostu nie jest tobą zainteresowany. Money talks rozwiązaniem na finansowe kłótnie Relacje z pieniędzmi budujemy już najczęściej w domach rodzinnych. Stamtąd biorą się nasze poczucie niepewności, obsesje oszczędzania albo emocjonalne kupowanie. Dogadzamy sobie tym, czego nie mieliśmy. Nie każdy też wyniósł z domu umiejętność otwartego rozmawiania o zarobkach, dla niektórych może to być triggerujący temat. Bądźmy więc dla siebie wzajemnie wyrozumiali. Ilia Makówka, osoba ekspercka ds. zarządzania finansami, mówi mi, że osoby socjalizowane do roli kobiety dostają bardzo sprzeczne komunikaty w sprawie pieniędzy. Z jednej strony słyszą: „Bądź hiperodpowiedzialna za innych”, co często robią, a z drugiej – „Z kasą jesteś jak dziecko”. W efekcie sobie nie ufamy, a najważniejsze to pamiętać, że mamy taką część siebie, która jest dorosłą, mądrą osobą, w pełni zdolną do podejmowania dobrych dla siebie, wyważonych decyzji. Brak tego przeświadczenia jest częsty, nie z naszej winy, a bez niego jest trudno – dodaje Makówka. „Ważne jest, by rozmowy o pieniądzach prowadzić w atmosferze szacunku i otwartości, nie oceniając przy tym nawyków finansowych osoby, z którą jesteśmy, ale starać się zrozumieć jej perspektywę. To pozwoli na budowanie zdrowej i wspierającej relacji, w której pieniądze będą służyć jako narzędzie rozwoju, a nie źródło sporów” – tłumaczy Agata Stola, seksuolożka i terapeutka par, współautorka książki „Sztuka bycia razem”. Z mojego doświadczenia wynika, że najważniejsze w rozmowach o pieniądzach w związkach jest odsupłanie tej części rozmowy, która jest o emocjach i potrzebach, od tej, która jest o liczbach i finansowych realiach, w których jesteśmy, bo one są bardzo konkretne – mówi Ilia Makówka. Nie chodzi jednak o to, by całkowicie wyeliminować emocje, ale żeby je zaopiekować w taki sposób, by dało się wspólnie podejmować decyzje ugruntowane w rzeczywistości. Czyli jeśli jedna osoba jest w wypaleniu zawodowym i desperacko marzy o wakacjach all-inclusive, a druga boi się bezrobocia tej pierwszej i martwi się o kasę, więc na te wakacje niezbyt chce jechać, to rozmowa nie jest tylko o wakacjach, ale też o poczuciu bezpieczeństwa obydwu osób. I w takiej zniuansowanej rozmowie może się pokazać więcej rozwiązań niż tylko pojechać albo nie pojechać na all-inclusive. Zobaczenie potrzeb obydwu osób i dodanie do tego w neutralny sposób konkretnej informacji o tym, co jest możliwe bez ryzykowania bezpieczeństwa, to jest dopiero moment, w którym możemy się porozumieć. Dlatego ważne jest nie tyle planowanie i przemyślenie naszej sytuacji finansowej, ile zrozumienie emocji drugiej osoby. Bo wokół pieniędzy zawsze jest ich dużo. Znaki, że twój partner jest z tobą z przyzwyczajenia. Tak naprawdę nic innego go przy tobie nie trzyma Niektóre związki istnieją tylko dlatego, że dwie osoby (lub nawet i jedna) są do siebie po prostu przyzwyczajone. Nie ma tam namiętności, miłości, żadnego uczucia. Przedstawiamy kilka znaków, które wskazują na to, że twój partner jest z tobą dla wygody. Lepiej jak najszybciej zakończyć tę relację. Agata Stola radzi więc, by rozmowę o nich przeprowadzić na początku związku. „Najczęściej różnice w relacji z finansami są już widoczne na pierwszych randkach” – mówi. Nie jest to łatwe, ale niestety to właśnie wtedy najlepiej byłoby doprecyzować pewne fundamentalne kwestie. Dlaczego? Ponieważ pieniądze, podobnie jak seks, pełnią w relacji wiele ważnych i różnych funkcji. Mogą być źródłem przyjemności, ale też przemocy czy sposobem kontroli. Taka otwartość od samego początku może pomóc uniknąć wielu nieporozumień i konfliktów w przyszłości. Pieniądze z jednej strony mogą być symbolem niezależności i bezpieczeństwa, a z drugiej prowadzić do napięć i konfliktów, szczególnie jeśli osoby partnerskie mają bardzo różne podejścia do wydatków, oszczędzania czy inwestowania. Randki z Excelem to sposób na bezpieczną relację Wraz z trwaniem relacji trudnych momentów i decyzji związanych z pieniędzmi będzie coraz więcej. Dlatego warto ustalić, czy mamy wspólne konto, czy dwa oddzielne, a może jedno dodatkowe, na które wpłacamy tyle samo albo proporcjonalnie do zarobków? Czy ważna jest dla nas niezależność finansowa, czy wolimy spowiadać się sobie wzajemnie ze wszystkich wydatków i mamy dostęp do swoich kont? Z czasem – czy pomagamy rodzicom? Rodzeństwu? Jak będziemy dzielić pieniądze, kiedy pojawią się dzieci? Czy potrafimy się dogadać, gdy żyjemy od pierwszego do pierwszego? Co zrobimy, jeśli zabraknie nam pieniędzy? A jeżeli zarabiam więcej i łożę więcej na nasze gospodarstwo domowe, to czy mogę sobie pozwolić na więcej? Co z długami? By na bieżąco odpowiadać sobie na najbardziej naglące pytania, wiele par umawia się na tzw. money meetings, czyli cotygodniowe lub comiesięczne rozmowy (dla niektórych randki w Excelu) na temat budżetu domowego. Wtedy też podejmowane są decyzje, rozdysponowywane środki. Jak rozpoznać, że nie jesteś priorytetem twojego partnera? Te zachowania go zdradzają Bycie w związku oznacza przewartościowanie swoich priorytetów. Oznacza to też, że druga osoba staje się dla ciebie najważniejsza. Na tym właśnie polega zdrowy związek. Przedstawiamy oznaki, które wskazują na to, że nie jesteś priorytetem swojego partnera. Tak nie powinno to wyglądać. Do takich regularnych spotkań zachęca Agata Stola. „Rutyna z tym związana pomaga utrzymać otwartość i zrozumienie w relacji, jest to część zdrowej komunikacji oraz wspólnego budowania przyszłości” – podkreśla. Omawianie kwestii finansowych daje także poczucie bezpieczeństwa w postaci wiedzy – wiemy, ile zarabiamy, ile wydajemy i na co, gdzie są pieniądze, jaki jest do nich dostęp, jak wygląda nasze zadłużenie, czy powinniśmy wspólnie zbierać na jakiś cel. „Rozmowa o pieniądzach może wydawać się trudna, ale jest niezbędna, aby uniknąć relacyjnych konfliktów. Najlepiej wybrać na to spokojny moment, gdy obie strony są zrelaksowane. Dobrym sposobem na rozpoczęcie jest podzielenie się własnymi doświadczeniami i planami finansowymi, co powinno zachęcić drugą stronę do większej otwartości. Ważne, aby używać neutralnego języka, unikać oceniania i być gotowym/gotową na kompromis” – dodaje Stola. Artykuł pochodzi z czerwcowego wydania magazynu GLAMOUR.
Kobiety rzadko decydują się na ten zawód. A mogłyby zmieniać świat na lepsze i jeszcze nieźle przy tym zarobić!
Doktorka brzmi niepoważnie, inżynierka – jakoś dziwnie. Neurochirurżka? Przecież tego się nawet nie da wymówić. Nasz stosunek do żeńskich końcówek więcej mówi o miejscu kobiet w kulturze niż o samych słowach i ich dyskusyjnym wdzięku. Prychanie na profesorki i doktorki, łamanie sobie języka na chirurżkach to konsekwencja nieobecności kobiet w nauce.
W tym artykule: Dlaczego przedszkolaka nie dziwi naukowczyni, a nastolatka już zaskakuje? Niewidzialne kobiety nauki, czyli historie skasowane Co nam robi brak idolek? Nie ma przyszłości bez informatyczek Język kształtuje rzeczywistość, może ją zmieniać, na pewno ją odzwierciedla. Słowa, których używamy, mówią wszystko o nas, naszych przekonaniach, doświadczeniach, kulturze, w której wzrastaliśmy. Żyjesz tak, jak to sobie opowiesz. Masz taki świat, jak go sobie opiszesz. Istnieje tylko to, co jest nazwane. Nie masz nazwy – nie istniejesz. I w drugą stronę: nie istniejesz, nie ma potrzeby tworzenia słowa, które by cię nazwało. Dlatego wielokrotnie rozumiałam oburzenie, że te wszystkie profesorki, doktorki i naukowczynie brzmią nienaturalnie. Tak, brzmią nienaturalnie. Mają prawo. Przez setki lat przecież odmawiano kobietom wstępu na uczelnie wyższe, ignorowano ich potencjał intelektualny, blokowano kariery akademickie i naukowe. Nie używano słowa „profesorka”, bo kobieta nie miała prawa zdobywać tytułów naukowych – tylko dlatego, że była kobietą. Dlaczego przedszkolaka nie dziwi naukowczyni, a nastolatka już zaskakuje? MIT (Massachusetts Institute of Technology), najbardziej prestiżowa uczelnia technologiczna na świecie, zaczęła przyjmować kobiety w 1882 r. Podobnie zresztą jak wiele innych uczelni na całym świecie. Niecałe 140 lat temu, zaledwie, świat akademicki otworzył się na kobiety. Inna sprawa, że trzeba było kolejnych stu lat, aby liczby studiujących mężczyzn i studiujących kobiet wyrównały się, bo wcześniej studentki stanowiły niewielki odsetek wszystkich studiujących osób. Dziś to studentek jest więcej, to kobiety częściej zdobywają wyższe wykształcenie. Mimo to wciąż rzadziej wybierają kierunki technologiczne czy przedmioty ścisłe. Bo wydaje im się, że nie powinny? Bo tego uczą nas w szkołach. „(…) po dekadach badań z cyklu narysuj naukowca, w których przytłaczająca większość dzieci rysowała mężczyzn, niedawną metaanalizę tych badań fetowano w mediach jako dowód na to, że nareszcie stajemy się mniej seksistowscy” – pisze Caroline Criado Perez w znakomitej książce „Niewidzialne kobiety. Jak dane tworzą świat skrojony pod mężczyzn”. „Podczas gdy w latach 60. XX w. tylko 1 proc. dzieci rysowało naukowczynie, dziś czyni to 28 proc.”. To chyba dobrze? Dobrze, dopóki nie przyjrzymy się tym badaniom bliżej. „Na początku edukacji szkolnej dzieci rysują mniej więcej tyle samo naukowców płci męskiej co żeńskiej; dziewczynki i chłopcy robią to podobnie” – kontynuuje Caroline Criado Perez. „U siedmio- i ośmioletnich dzieci naukowcy płci męskiej już znacznie przewyższają liczebnie naukowców płci żeńskiej. 14-latki rysują czterokrotnie więcej naukowców niż naukowczyń. Zatem, choć rysuje się więcej naukowców płci żeńskiej, wzrost ten zawdzięczamy w dużej mierze młodszym dzieciom, którym system oświaty nie zdążył jeszcze wpoić stereotypów płciowych”. W skrócie: naukowczyni nie będzie nas dziwić, dopóki nie pójdziemy do szkoły, w której nam wmówią, że dziewczyny są słabe z matematyki. Niewidzialne kobiety nauki, czyli historie skasowane Powszechne przekonanie, że kobiety nie nadają się do przedmiotów ścisłych, wzmacnia deficyt przykładów na to, że jednak nadają się. Przykładów nie ma? Przykłady zawsze były, tylko konsekwentnie jest ignorowano, usuwano. Zasługi kobiet dla nauki przejmowali mężczyźni i dopiero od jakiegoś czasu sukcesywnie odzyskujemy słynne naukowczynie, odkręcamy przekłamane historie. A trochę ich jest. To Nettie Stevens odkryła, że płeć determinują chromosomy – w podręcznikach wciąż można przeczytać, że autorem tego odkrycia jest Thomas Hunt Morgan. To Cecilia Payne-Gaposchkin odkryła, że Słońce składa się głównie z wodoru (absolutny przełom w astronomii), a nadal to odkrycie przypisuje się przełożonemu Gaposchkin, oczywiście mężczyźnie. Elizebeth Smith Friedman, pierwsza dama współczesnej kryptografii, przysłużyła się zwycięstwu aliantów w II wojnie światowej w takim samym stopniu jak jej mąż, z którym dekodowała zaszyfrowane komunikaty nazistów, ale cały splendor spadł na małżonka, a o niej z należytą uwagą mówi się dopiero od niedawna. Ofiarą dyskryminacji ze względu na płeć pozostaje też Rosalind Franklin, której praca doprowadziła Jamesa Watsona i Francisa Cricka do odkrycia DNA, za co panowie zgarnęli Nagrodę Nobla. Sukcesy miewają wielu ojców, ale te naukowe często mają po prostu jedną matkę. Co nam robi brak idolek? Kasowanie kobiet z historii nauki zniechęca kolejne pokolenia dziewczyn do edukacji czy robienia karier akurat w tym obszarze. Nie wiedzą, że komuś przed nimi się udało – nie wierzą, że można. Brakuje im idolek, wzorów do naśladowania. Dziś wpływa to na przykład na zainteresowanie młodych kobiet karierą w branży high tech – jak możemy przeczytać w raporcie „Potencjał kobiet dla branży technologicznej” przygotowanym wspólnie przez Fundację Edukacyjną Perspektywy i markę Siemens. „Po przepytaniu tysiąca maturzystek, dlaczego jedne z nich poszły na studia techniczne, a inne nie oraz zbadaniu co je różni, gdzie jest ten czynnik krytyczny, okazało się, że te dziewczyny, które wybrały kierunki techniczne, pięć razy częściej napotkały w swoim otoczeniu wzór kobiety inżyniera. One po prostu wiedziały, że mogą iść tą ścieżką. Miały inspirację, role model. Jeżeli nie widzisz wokół siebie takiego wzorca, to trudno jest sobie wyobrazić siebie w przyszłości w jakiejś roli” – wyjaśnia Marlena Piotrowska z Fundacji Edukacyjnej Perspektywy. „Dlatego też wierzymy, że kluczowe jest dla zmiany postrzegania kobiet w branży technologicznej pokazywanie przykładów kobiet dobrze wykształconych i spełniających się zawodowo. W ramach jednego z naszych programów „IT for SHE", który organizujemy we współpracy z firmami high tech, studentki kierunków informatycznych jeżdżą po małych miejscowościach, gdzie uczennice szkół podstawowych mogą je zobaczyć, przekonać się, że są w tym kraju kobiety, które znają się na nowych technologiach, ciekawie o nich opowiadają i odnoszą sukcesy. Oczywiście nie wykluczamy chłopców, bo to bardzo ważne, aby cała społeczność poznała nasze wolontariuszki i mogła się inspirować ich przykładem. Do tej pory w zajęciach uczestniczyły już tysiące dzieciaków ze wsi i małych miasteczek” – mówi Marlena Piotrowska. Nie ma przyszłości bez informatyczek Fundacja Edukacyjna Perspektywy jest również odpowiedzialna za coroczną kampanię „Dziewczyny na politechniki!”, która zachęca licealistki do podejmowania studiów na uczelniach technicznych – z coraz większym powodzeniem. Pytam Marlenę Piotrowską, koordynatorkę akcji, czy naprawdę potrzebujemy jeszcze zachęcać dziewczyny i przekonywać je, że studia na politechnikach są również dla nich. „Akcja Dziewczyny na politechniki! jest wspólnym projektem Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych i Fundacji Edukacyjnej Perspektywy. Jej celem jest zachęcenie uczennic szkół ponadpodstawowych do podejmowania studiów inżynierskich, zwłaszcza na kierunkach stricte technicznych – tych najbardziej potrzebnych, przyszłościowych i intratnych, otwierających wiele możliwości na międzynarodowym rynku pracy. Na takich studiach kobiet jest wciąż za mało, mimo że część z nich - ta, która osiąga dobre wyniki z przedmiotów ścisłych i ma wszechstronne zainteresowania, mogłaby tam właśnie najpełniej rozwinąć swoje skrzydła. Dziewczyny wciąż chętniej wybierają studia humanizujące, uznawane za bardziej kobiece, niekoniecznie zapewniające dobrą pozycję na rynku pracy, niekoniecznie też kluczowe dla rozwoju państwa i budowania gospodarki opartej na wiedzy” – wyjaśnia Marlena Piotrowska. „Wynika to z jednej strony z ogólnej tendencji młodych ludzi do odchodzenia od uznawanych za wymagające studiów technicznych (jest to zjawisko obserwowane na całym świecie), z braku rzetelnej informacji o potrzebach gospodarki i rynku pracy oraz z braku dobrego systemu poradnictwa zawodowego na poziomie szkół ponadpodstawowych. Nie pomaga tu też funkcjonujący wciąż w społeczeństwie przestarzały wizerunek nauk technicznych jako tych niezwykle trudnych, żmudnych i brudnych, wymagających często tężyzny fizycznej i ponadprzeciętnej odporności psychicznej. Z drugiej strony w społeczeństwie wciąż pokutuje stereotypowy podział zawodów na męskie i żeńskie. Jak pokazują wyniki badania przeprowadzonego przez Fundację Edukacyjną Perspektywy, kobiety na uczelniach technicznych to dalej pewne novum. Zwłaszcza na wydziałach stricte inżynierskich. Bardzo mało kobiet decyduje się na karierę naukową w naukach technicznych, a już naprawdę nieliczne trafiają do władz takich uczelni”. Kto na tym traci? Wszyscy. Kobiety odbierają sobie szansę zdobycia zawodów, w których możliwość rozwoju łączy się z misyjnością i finansami. Mówiąc wprost: to z dyplomem uczelni technicznej można zmieniać świat na lepszy i jeszcze nieźle przy tym zarobić. Akcja „Dziewczyny na politechniki!” działa już od 18 lat. Co zmieniło się w tym czasie? Czy nowe pokolenie nastolatek bardziej wierzy w swój potencjał w branży technologicznej? „Mamy coraz więcej przykładów kobiet, które wybierają techniczną bądź ścisłą ścieżkę kariery. To zachęca i inspiruje” – potwierdza Marlena Piotrowska. „Dodatkowo, co oczywiste, w ogromnym tempie zmienia się rynek pracy, który oparty jest obecnie o nowe technologie i ten trend na pewno się nie zmieni. Już teraz niedobór specjalistów w tym obszarze w skali Europy i świata jest ogromny, a ta luka będzie się stale powiększać. Kobiety stanowią niewykorzystany potencjał. Dlatego, również z przyczyn ekonomicznych, są wspierane do włączania się w branże jeszcze do niedawna uważane za męskie. W ostatnich latach obserwujemy wysyp programów, inicjatyw, których celem jest zachęcanie kobiet do rozwoju w obszarze nowych technologii. Ten trend działa co najmniej dwutorowo. Po pierwsze – pomaga podjąć decyzję i wytrwać w branży kobietom, które być może nie zdecydowałby się na to bez takiego wsparcia. Po drugie – stanowią przekaz dla społeczeństwa, dla kobiet, mężczyzn, nauczycieli, rodziców, twórców polityk publicznych, że kobiety na męskich stanowiskach są pożądane. Sprawiają, że obraz kobiety inżyniera, kobiety informatyczki, kobiety projektującej i budującej roboty staje się powoli czymś naturalnym”. Bo powinien być.
Czy ludzkość uratuje zmutowana bakteria? 5 odkryć naukowych, które mogą zmienić świat na lepsze
Czy zmutowana bakteria zatrzyma szkodliwą nadprodukcję plastiku? Czy drukowane domy okażą się remedium na kryzys migracyjny? I jak wymusić deszcz w miejscach niszczonych suszami? Oto kilka ostatnich odkryć naukowych, które mogą zmienić świat na lepszy. OK, i jedno, które jest po prostu bardzo cool.
W tym artykule: Bakteria na diecie z plastiku Gliniany dom prosto z drukarki Będę za trzy zeptosekundy Chmury zasiane? Czarna dziura jest fotogeniczna Bakteria na diecie z plastiku Ideonella sakaiensis. Warto zapamiętać tę nazwę, zresztą brzmi całkiem wdzięcznie. Tak nazywa się szczep bakterii produkujących enzymy rozbijające tworzywa sztuczne – kilka lat temu skutecznie wyizolowany w jednej z japońskich fabryk zajmujących się recyklingiem plastiku. Okazało się wówczas, że Ideonella sakaiensis to jedyny mikroorganizm, który dosłownie żywi się plastikiem (kilka innych potrafi plastik zjadać, ale robią to przy okazji, dla tego konkretnego szczepu plastik jest głównym źródłem energii). Odpowiednio zmutowana bakteria (nad mutacjami pracowano przez ostatnich pięć lat) potrafi w kilka godzin rozprawić z solidną ilością plastiku, więc jak na razie jest naszym największym sprzymierzeńcem w walce z jego nadprodukcją, szkodliwą dla środowiska. Z tak przetrawionego plastiku można wyprodukować wysokiej jakości butelkę PET, a to znaczy, że do produkcji plastiku nie trzeba już wykorzystywać ropy naftowej. I, co przełomowe, taki recykling jest możliwy na skalę przemysłową. Marne szanse, żebyśmy doczekali się skutecznych odgórnych regulacji redukujących produkcję tworzyw sztucznych, więc jedyna nadzieja właśnie w przemysłowym recyklingu. Gliniany dom prosto z drukarki Niby żadna nowość, bo prototypowe domy powstające w technologii druku 3D powstają od kilku dobrych lat. To dlaczego ten, który kilka miesięcy temu stanął w niewielkiej włoskiej miejscowości Massa Lombarda jest tak ważny? TECLA, projekt studia Mario Cucinella Architects, został w całości wydrukowany z gliny. Tani, łatwo dostępny materiał sprawia, że takie gliniane domy mogą z łatwością powstawać w wielu miejscach na świecie – w kilka tygodni (sam druk trwa ok. 10 dni, trzeba doliczyć czas wysychania gliny, uzależniony do warunków klimatycznych), niskim kosztem. Tanie domy drukowane w technologii 3D mogą być szczególnie pomocne w walce z kryzysem bezdomności i migracjami ludności, które w związku z kryzysem klimatycznym będą coraz częstsze. I choć misja jest ważniejsza od estetyki, to warto przypomnieć, że Włosi potrafią w design, więc TECLA nie tylko zmienia świat, ale i przy tym świetnie wygląda. Będę za trzy zeptosekundy Podziel sekundę na miliard części, a potem jedną z tych części podziel jeszcze na tryliard kolejnych części. Tryliardowa część miliardowej części sekundy to właśnie zeptosekunda, najkrótsza z do tej pory odkrytych jednostek czasu. Kto poświęcił trochę wspomnianego czasu na odkrycie zeptosekundy? Niemieccy fizycy, którzy jesienią 2020 r. wykonali zdjęcie rentgenowskie cząstki wodoru, by sprawdzić, jak szybko przechodzi przez nią światło. Po co? Ten cały eksperyment pozwala naukowcom jeszcze lepiej rozumieć tzw. fotoemisję, czyli emisję elektronów (zjawiskiem zajmował się m.in. Albert Einstein), a to wiedza, która zdecydowanie przyda się w dalszym rozwoju komputerów kwantowych i generalnie może przysłużyć się rewolucji technologicznej. Chmury zasiane? To nie jest nowa technologia, opracowano ją w drugiej połowie lat 40. ubiegłego wieku. Ale jeszcze do niedawna naukowcy nie mieli żadnych dowodów, że zasiewanie chmur jodkami srebra działa w warunkach innych niż laboratoryjne. Dopiero przeprowadzone kilka lat temu w Sanach Zjednoczonych zasiewanie pokazało widoczną różnicę pomiędzy zewnętrzną ingerencją w pogodę a naturalnymi zjawiskami. Zasiewanie ma prosty cel – wymusić opady deszczu lub śniegu. Skuteczne cykle zasiewania przeprowadzono całkiem niedawno m.in. w USA i Dubaju. To przełomowa, choć wciąż kontrowersyjna technika manipulowania pogodą. Niektórzy badacze nie mają pewności, że wymuszenie deszczu w jednym rejonie nie spowoduje braku opadów w innych. Inni są zgodni, że to efektywny sposób walki z suszami występującymi w coraz większej liczbie miejsc na świecie. Czarna dziura jest fotogeniczna Wszyscy o niej słyszeli, nikt jej nie widział? Nie ma w naszym uniwersum niczego bardziej fascynującego niż czarna dziura. Nieodgadniona, niebezpieczna, tam nie działają żadne znane nam prawa fizyki. A jak wychodzi na zdjęciu? Już wiemy! Projekt Event Horizon Telescope zrzesza ponad dwustu naukowców pracujących w obserwatoriach rozmieszczonych na całym świecie, od Hawajów po Biegun Południowy. Globalna współpraca badaczy zaowocowała solidną porcją danych z obserwacji czarnej dziury. Tak solidną, że przygotowanie obrazka na podstawie tych danych zajęło naukowcom ponad dwa lata, ale udało się. Pierwsze zdjęcie czarnej dziury opublikowano wiosną 2019 r. Dlaczego to taki przełom? Wcześniej mogliśmy sobie jedynie wyobrażać, oczywiście na podstawie naukowych hipotez, jak wyglądają czarne dziury. Wreszcie wiemy, że te kosmiczne dziwadła pożerające wszystko naprawdę istnieją.
O Karolinie Niekłań zrobiło się głośno, gdy bezkonkurencyjnie zgarnęła koronę Polskiej Miss w 2022 roku. Tytuł najpiękniejszej podkręcił tempo jej kariery i Karolina Niekłań zaangażowała się w kolejne projekty. Będąc pod opieką agencji modelingowej Anger Models, pojawiła się w kampaniach modowych światowych marek.
Największe brandy, z którymi Karolina Niekłań miała przyjemność współpracować to m.in.: DeeZee, Sinsay i Diverse. Praca z tymi markami była dla niej dużym wyzwaniem, cennym doświadczeniem oraz ekscytującą przygodą. Chciała tchnąć życie w noszone kreacje i jednocześnie oddać własne emocje. Pojawiły się propozycje sesji okładkowych. W „L’Officiel India” Karolina Niekłań hipnotyzuje spojrzeniem i prezentuje outfity, które swobodnie czerpią ze sportowej estetyki. Plisowana tenisowa spódniczka, puchowe kurtki o pudełkowym kroju i grube skarpety odważnie połączone ze szpilkami. To wszystko na tle urbanistycznego krajobrazu, który dodaje stylizacjom wielkomiejskiego pazura. Podczas sesji okładkowej dla „L'Officiel India” czułam, że jestem na właściwym miejscu. Poprzez te zdjęcia chciałam opowiedzieć historię o dziewczynie, która ma siłę, rządzi miejską dżunglą i śmiało sięga po swoje marzenia – zdradza modelka. Na łamach bułgarskiego „Elle” Karolina Niekłań odważnie eksperymentuje z modą i staje przed obiektywem w trzech kreacjach. Są do siebie podobne formą i strukturą – sukienki są fantazyjnie pierzaste, pełne objętości, układają się w gęste fale, przypominające egzotyczne rafy koralowe. Różnią się jednak kolorem – Karolina Niekłań pojawia się w głębokiej czerwieni (pociągniętej dalej za sprawą równie krwistych rajstop i butów), ciepłym złocistopomarańczowym odcieniu (pięknie podkreślającym opaleniznę modelki) oraz ponadczasowej, łagodnej bieli (przełamanej przez masywne złote kolczyki, imitujące kwiaty). Gładko zaczesane włosy, drapieżne spojrzenie i lekki, opalizujący makijaż – Karolina Niekłań łączy estetyczną brawurę haute couture z clean girl look. Karolina Niekłań pozowała również dla „Beauty Forum” – trafiając na okładkę stała się ucieleśnieniem kanonu urody, któremu jest wierne to czasopismo. Zadziorne loki, ostre kości policzkowe i zmysłowe siren eyes – to znaki szczególne Karoliny Niekłań w tej sesji. Z kolei na ujęciach dla MISBHV prezentowała luźny, casualowy street look, oparty na sportowych inspiracjach i podkręcony wyrazistymi dodatkami. Karolina Niekłań nie zwalnia i pojawia się w kolejnych projektach. Przed nią kolejne współprace modelingowe. Modeling to dla mnie nie tylko praca – to przede wszystkim pasja. Uwielbiam bawić się modą, podróżować po całym świecie, poznawać ludzi i tworzyć przed obiektywem nowe opowieści. Mam niezaspokojony apetyt na życie, na modę, na wszystko. model – Karolina Niekłań (@karolina.nieklan) image – Jen Sheroky (@jen_sheroky) / The Raw Pictures (@the.raw.picures) styling – Xenia Belskaya (@xeniabelskaya) / The Raw Pictures (@the.raw.picures) make up – Izabela Magda (@izabelamagda_makeupartist) hair – Kateryna Yefremova (@rustle.hair) assistant – Bianka Gajdzińska (@biankagajdzinska) dresses – Aleksandra Jendryka (@aleksandra.jendryka) dresses – Krystian Szymczak (@kry_szy) magazine – Elle Bulgaria (@elle.bg) mgmt – Anger Models (@anger_models) Materiał promocyjny Recla Media.
Znaki, że twój partner jest z tobą z przyzwyczajenia. Tak naprawdę nic innego go przy tobie nie trzyma
Niektóre związki istnieją tylko dlatego, że dwie osoby (lub nawet i jedna) są do siebie po prostu przyzwyczajone. Nie ma tam namiętności, miłości, żadnego uczucia. Przedstawiamy kilka znaków, które wskazują na to, że twój partner jest z tobą dla wygody. Lepiej jak najszybciej zakończyć tę relację.
W tym artykule: Nie wykazuje żadnej inicjatywy Nie planuje z tobą przyszłości Nie angażuje się emocjonalnie Nie skupia się na tobie Po jakimś czasie ogień w związku nieco gaśnie, a chemia między partnerami nie jest już tak intensywna, jak na początku relacji. Nie można jednak dopuścić do tego, aby ten ogień zgasł całkowicie. Oznacza to początek końca. W tym wypadku dwie osoby są ze sobą po prostu z przyzwyczajenia. Nie chcą się rozstawać, bo mimo wszystko razem jest im wygodnie. Czasem zdarza się też tak, że tylko jedna ze stron odczuwa brak zainteresowania. Nie decyduje się na rozstanie, ponieważ boi się lub – ponownie – jest jej po prostu wygodnie. Przedstawiamy znaki, które wskazują na to, że znajdujesz się w takiej sytuacji. Jeśli zauważasz je w swoim związku, twój partner nie jest z tobą, ponieważ cię kocha. Najprawdopodobniej przyzwyczaił się do ciebie i nie ma potrzeby zmiany czegokolwiek. Nie wykazuje żadnej inicjatywy To pierwszy znak, który wskazuje na to, że twój partner nie czuje już potrzeby starania się, wkładania pracy w wasz związek. Jest on po prostu jednostronny. Zdrowa i harmonijna relacja wymaga pracowania na nią. Dlatego właśnie pierwszym sygnałem, który powinien dać ci do myślenia jest to, że twojemu partnerowi się nie chce. Nic nie planuje, nie wychodzicie razem, nie wyjeżdżacie. On nie potrzebuje żadnych rozrywek, bo przyzwyczajony jest do spokojnego, nudnego wręcz, związku z tobą. Jednak na dłuższą metę, to nie zadziała. 5 zachowań faceta, przez które czujesz się niedostrzegana w związku. Terapeuci ostrzegają: nie można się na to godzić Samotność w związku to jeden z najbardziej destrukcyjnych stanów. Niby z kimś jesteśmy, ale w praktyce więź nie istnieje. Czasami trudno określić, czy właśnie to odczuwamy, jeśli inne płaszczyzny w miarę funkcjonują. Terapeuci wyszczególnili 5 aspektów, przez które kobieta może czuć się niedostrzegana w związku. Nie planuje z tobą przyszłości Wspomniałyśmy o tym w pierwszym punkcie, jednak wymaga to rozwinięcia. Planowanie jest wyrazem zainteresowania przyszłością danego związku. Pary, które widzą się razem ustalają, gdzie zamieszkają, gdzie pojadą na wakacje, kiedy będą chciały mieć dzieci itd. Jeśli twój partner nie wychodzi z inicjatywą planowania tych rzeczy, oznacza to, że wcale nie chce ich planować. Dobrze mu tak, jak jest i nie chce niczego zmieniać. A w tym przypadku nie jest to dobre. Nie angażuje się emocjonalnie Zaangażowanie emocjonalne jest kluczowe, jeśli chodzi o związki. W końcu oznacza ono wsparcie, miłość, bliskość, empatię i wszystkie inne ważne aspekty, które powinny pojawić się w relacji. Jeśli twój partner nie jest do ciebie przywiązany, nie okazuje ci uczuć, nie wkłada w wasz związek żadnych emocji, to prawdopodobnie nie czuje takiej potrzeby. Jest mu wygodnie, tak, jak jest – po linii najmniejszego oporu. Nie skupia się na tobie I na koniec jedna z najważniejszych kwestii. Czy widzisz zaangażowanie z jego strony? Czy jesteś jego priorytetem? Czy wspiera cię? Skupia się na tym, co mówisz i słucha cię? Jeśli odpowiedź na te pytania brzmi nie, to warto się zastanowić nad przyszłością waszego związku. Mężczyzna, który nie skupia się na swojej partnerce robi to, bo jest mu wygodnie. Nie musi wkładać w związek żadnej pracy. To nie powinno tak wyglądać. 5 oznak, które świadczą o tym, że on się odkochuje. Te sygnały mogą zwiastować koniec związku Podejrzewasz, że on się odkochuje? Te sygnały mogą to potwierdzać. Jeśli je zauważasz, prawdopodobnie twój partner już nic do ciebie nie czuje, co z kolei może prowadzić do rozstania.
Jak rozpoznać, że nie jesteś priorytetem twojego partnera? Te zachowania go zdradzają
Bycie w związku oznacza przewartościowanie swoich priorytetów. Oznacza to też, że druga osoba staje się dla ciebie najważniejsza. Na tym właśnie polega zdrowy związek. Przedstawiamy oznaki, które wskazują na to, że nie jesteś priorytetem swojego partnera. Tak nie powinno to wyglądać.
W tym artykule: Nie planuje z tobą przyszłości Nie jest zaangażowany emocjonalnie Nie dotrzymuje obietnic Nie jest chętny do pracy nad związkiem W związku najważniejsze jest to, aby działać razem. I nie chodzi o to, że wszystko wykonywać macie wspólnie i nie możecie mieć własnego życia. To jest bardzo niezdrowe. Jednak warto zachować balans. Mimo wszystko to druga osoba z pary powinna być dla nas najważniejsza. To z nią chcemy spędzić życie, więc to oczywiste, że jest ona naszym priorytetem. Niestety nie zawsz tak to wygląda. Przedstawiamy znaki i zachowania twojego partnera, które wskazują, że on ma w głowie zupełnie coś innego niż ciebie. Nie planuje z tobą przyszłości To pierwszy i podstawowy znak, który mówi o tym, że twój partner nie bierze waszego związku na poważnie. Jeśli potrafi zaplanować swój dzień, tydzień, miesiąc i nie uwzględnia cię w nich, to absolutnie jest coś nie tak. Nie organizuje randek, spacerów, wyjść do restauracji. Potrafi zaplanować wyjazd z kolegami, ale nie z tobą? To oczywiste, że nie jesteś dla niego najważniejsza. Jeśliby tak było, chciałby, żebyś była obecna w jego życiu i spędzała z nim jak najwięcej czasu. 5 sygnałów, które wskazują, że twojemu partnerowi już na tobie nie zależy. To objawy początku końca Zauważyłaś, że w twoim związku coś się zmieniło? Twój partner nie zachowuje się tak, jak dawniej? Być może oznacza to, że przestało mu zależeć. Sprawdź, czym się to objawia. Nie jest zaangażowany emocjonalnie Zaangażowanie emocjonalne jest niezwykle ważne. W końcu oznacza ono bliskość, czułość, po prostu miłość. Jeśli tego brakuje, związek nie funkcjonuje dobrze. Zauważyłaś, że twój partner stał się w stosunku do ciebie bardziej oschły? A może nieobecny? Nie przejmuje się twoimi problemami, nie chce ci pomóc, porozmawiać z tobą lub chociaż wysłuchać? Wszystko wskazuje na to, jakbyś stała mu się obojętna. Jeśli traktowałby cię jako priorytet robiłby wszystko, żebyś była szczęśliwa i czuła się dostrzeżona. Nie dotrzymuje obietnic To z pozoru mała, jednak bardzo bolesna oznaka, która wskazuje na brak zainteresowania drugą osobą. Niedotrzymywanie obietnic to brak szacunku dla drugiej strony oraz pokazanie, że absolutnie nie jest ona naszym priorytetem. Jeśli twój partner zapomina o waszych wspólnych planach lub składa ci obietnice, z których później się nie wywiązuje, powinna zapalić ci się w głowie czerwona lampka. Nie ma sensu być z kimś, na kim tylko się zawodzisz. Nie jest chętny do pracy nad związkiem To poważny znak, ponieważ świadczy on o poddaniu się, braku zainteresowania związkiem. W relacje (szczególnie romantyczne) trzeba wkładać pracę. I to nie tylko w nią, ale także i pracować na sobą. Brak takiej chęci oznacza obojętność. A to jest bardzo niebezpieczne. Pokazuje ona, że komuś nie zależy. Jeśli facetowi na tobie zależy, zrobi wszystko, aby z tobą być, a, jeśli coś będzie się psuło, on będzie chciał to naprawić. 6 oznak, że twój związek jest jednostronny. Wskazują, że twój partner nie jest tobą zainteresowany W związku bardzo ważny jest balans. Istotne jest to, aby dostawać, ale i dawać. Przedstawiamy znaki, które wskazują na to, że relacja, w której się znajdujesz to jednostronny związek.
Powrót legendy! Converse wraca z kultowym modelem trampek do kolan - Chuck Taylor All Star XXHi to kwintesencja lat 2000
Ekstra wysokie, wyjątkowo odważne, na maksa kultowe i bardzo pożądane - takie są nowe/stare Converse Chuck Taylor All Star XXHi. Klasyczna sylwetka wraca po 18 latach!
Chuck Taylor All Star XXHi, po raz pierwszy zaprezentowane na stopach celebrytów, muzyków i trendsetterów w 2006 roku, nazywane przez fanów po prostu „Knee-High”, błyskawicznie zyskały miano kultowych. Od pojawienia się na rynku cieszyły się nieustającym zainteresowaniem, a fani i fanki na całym świecie domagali się wznowienia tego klasyka. Wsłuchując się w ich głosy, Converse zdecydował się ponownie wprowadzić na rynek model Chuck Taylor All Star XXHi, przekładając nostalgię na nowoczesny język projektowania. Converse Knee-High zachowują oryginalny design swojego pierwowzoru z 2006 roku, dumnie prezentując dziedzictwo Chuck Taylor i All Star. Podstawą modelu jest wyraźnie wydłużona, 35-centymetrowa płócienna cholewka, która otula łydkę i sięga poniżej kolan. Do tego zestaw bardzo długich sznurówek, które pozwalają na dowolną stylizację i dopasowanie do ulubionej długości oraz ułatwiający zamykanie zamek błyskawiczny z tyłu buta. Legenda powróciła! Buty Converse Chuck Taylor All Star XXHi dostępne są w klasycznych kolorach: czerni i bieli na www.converse.pl, w sklepach stacjonarnych Converse i w sklepach Partnerów. Materiał promocyjny marki Converse.
Decyzja Ministerstwa Zdrowia zdruzgotała kobiety. Nadzieje na zmiany w prawie znowu zostały odebrane
Nie da się ukryć, że za sukcesem frekwencyjnym w ostatnich wyborach, w dużej mierze, stoją kobiety. Wielu polityków dawało nam nadzieję na zmiany w prawach reprodukcyjnych. Stopniowo okazuje się, że szans na to, jest coraz mniej. Ostatnia decyzja Ministerstwa Zdrowia to kolejne rozczarowanie, chodzi o rejestr ciąż.
W tym artykule: Opresyjne ograniczanie praw kobiet Rejestr ciąż zostaje Rejestr ciąż został wprowadzony w roku 2022 i z miejsca wzbudził oburzenie. Oprócz zaostrzonego prawa aborcyjnego była to kolejna cegiełka w ograniczaniu praw kobiet. Na tle Europy Polska, pod względem praw kobiet, wypada bardzo źle. Poprzednia władza zdecydowała się również na wdrożenie systemu rejestru ciąż, który jawił się jako kolejny sposób na ingerowanie w życie kobiet. Obalenie rządów PIS-u było niejako obietnicą zmian na lepsze. Jak się okazuje, nie zmienia się zbyt wiele. Czy jesteś feministką? Świadomość na temat feminizmu wzrosła w ostatnich latach, w Polsce zwłaszcza po wydarzeniach związanych ze Strajkiem Kobiet jesienią 2020 roku. Jednak wiele osób wciąż ma opory przed nazywaniem się feministką (czy feministą), bo z tyłu głowy mają stereotypy i uprzedzenia. Kim więc jest dziś feministka? Jaka jest definicja feminizmu? Opresyjne ograniczanie praw kobiet Wprowadzenie rejestru ciąż wzbudziło ogromne kontrowersje. Odnotowanie tej informacji w dokumentacji medycznej dawało lekarzom (i nie tylko), uprawnienia do ingerowania w prywatne decyzje takie jak aborcja. Poronienie w domu mogło zostać zinterpretowane jako niedozwolona aborcja, co mogło mieć konsekwencje prawne. W praktyce dochodziło przez to do sytuacji takich, jak w przypadku Izabeli z Pszczyny, której odmówiono adekwatnej pomocy. Lekarz uznał, że zbyt wczesne wywołanie poronienia, będzie uznane za nielegalną aborcję, co dla Izabeli okazało się wyrokiem śmierci. Lekarze z jednej strony mogli kierować się własnym światopoglądem, z drugiej zwlekać z pomocą pacjentce z obawy przed odpowiedzialnością karną. Ruszyła fala gigantycznych protestów, które miały wsparcie u ówczesnej opozycji. Wydawało się, że obalenie rządu PIS-u, to szansa na duże zmiany w prawie aborcyjnym, zgodnie z obietnicami polityków. Tak się jednak nie dzieje. Więzienie za picie alkoholu w ciąży? To nowy pomysł Rzecznika Praw Dziecka Rzecznik Praw Dziecka Mikołaj Pawlak chciałby zmiany w Kodeksie karnym, zgodnie z którą kobietom w ciąży spożywającym alkohol groziłaby kara pozbawienia wolności. Rejestr ciąż zostaje Ministerstwo Zdrowia postanowiło utrzymać rejestr ciąż. System Informacji Medycznej (SIM) zawiera informacje służące wyłącznie zapewnieniu bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentom/pacjentkom. Decyzję o udostępnieniu własnych danych medycznych podejmuje pacjent/pacjentka. Wyjątkiem jest lekarz, pielęgniarka lub położna podstawowej opieki zdrowotnej, wybrani przez pacjenta/pacjentkę https://twitter.com/MZ_GOV_PL/status/1820861931751870603 Sprawę skomentował na Instagramie prawnik Kamil Stępniak i trudno się z nim nie zgodzić: Ówczesna opozycja grzmiała o zagrożeniu dla praw kobiet i opresyjnym państwie, prokuratorach, którzy będą ścigali kobiety. Teraz optyka już się zmieniła. Po przejęciu władzy jest to zabieganie o dobrobyt kobiet.
Aleksandra Mirosław wygrała złoto w Paryżu! Nie uwierzycie, jak żyje i czym się zajmuje na co dzień
Mamy powody do dumy. Aleksandra Mirosław właśnie zdobyła olimpijskie złoto. Tym samym we wspinaczce na czas poprawiła wynik do 6,06 sekundy. Oprócz sportu na co dzień Polka zajmuje się czymś zupełnie innym.
W tym artykule: Aleksandra Mirosław zdobyła złoto w Paryżu Aleksandra Mirosław pracuje w Wojsku Polskim Aleksandra Mirosław ma na koncie wiele sportowych sukcesów. Dwukrotnie zdobyła mistrzostwo świata we wspinaczce (Innsbruck 2018 r., Hachioji 2019 r.), jest medalistką mistrzostw Europy we wspinaczce na szybkość. Wiele razy uczestniczyła w World Games i brała udział w Olimpiadzie w Tokio. Teraz zgarnęła złoto na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu. Tym samym, poprawiła swój wynik sprzed czterech lat. Iga Świątek odebrała medal i ogłosiła wielką zmianę. Powiedziała to otwarcie Iga Świątek wygrała brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu. Polka wyznała, że kolor krążka nie ma dla niej znaczenia, bo wie, że dała z siebie wszystko. W sobotę stanęła na podium i odebrała nagrodę. Po ceremonii udzieliła wywiadu, w którym ujawniła, jakie ma plany na najbliższe tygodnie. Aleksandra Mirosław zdobyła złoto w Paryżu Polka w Paryżu dwukrotnie pobiła swój rekord świata we wspinaczce na czas, ustanowiony w Rzymie w 2023 roku i wynoszący 6,24 sekundy. Najpierw poprawiła wynik o trzy setne sekundy, a chwilę później ponownie zadziwiła wszystkich, osiągając czas 6,06 sekundy. To naprawdę imponujące! Jej trenerem jest mąż, Mateusz Mirosław. Oboje podkreślają, że potrafią godzić karierę z życiem prywatnym i to on jest jej największym fanem. Gdyby nie Mateusz, na pewno byłabym w tym miejscu, w którym jestem teraz. Przede wszystkim był jedyną osobą, która wierzyła w sukces od początku do końca, pomimo porażek. Co zaskakujące, pochodząca z Lublina Aleksandra Mirosław na co dzień zajmuje się czymś zupełnie innym. Aleksandra Mirosław pracuje w Wojsku Polskim Aleksandra Mirosław zawodowo pracuje w Wojsku Polskim, jest starszą szeregową specjalistką w Centralnym Wojskowym Zespole Sportowym. Przed tym pracowała jako nauczyciel WF-u w lubelskiej szkole i w sklepie sportowym. Wszystko zmieniły Igrzyska w Tokio, wtedy postanowiła zająć się wspinaczką już profesjonalnie. I wychodzi jej to znakomicie. Niedawno w rodzinnym Lublinie powstał mural, który oddaje realistycznie 1:1 trasę wspinaczki sportsmenki na ścianie o wysokości 15 metrów.