Maffashion nie planuje mieć więcej dzieci: „Wolę, by mój syn był jedynakiem niż sierotą”
Maffashion zamieściła obszerny wpis, w którym odniosła się do głośnej śmierci ciężarnej 30-latki z Pszczyny. Influencerka wyznała szczerze, że aktualna sytuacja w kraju zniechęca ją do decydowania się na kolejne potomstwo.
W tym artykule: Śmierć ciężarnej Izabeli z Pszczyny Maffashion boi się ponownie zajść w ciążę Niedawno minął rok od wyroku Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji. Pomimo głośnych protestów Ogólnopolskiego Strajku Kobiet na ulicach wielu polskich miast TK pod przewodnictwem Julii Przyłębskiej praktycznie zdelegalizował w naszym kraju przerywanie ciąży. O tym, że tzw. ustawa antyaborcyjna będzie miała fatalne skutki mówiło się już wiele miesięcy temu. Na tragiczne doniesienia nie trzeba było długo czekać. Śmierć ciężarnej Izabeli z Pszczyny Od kilku dni w mediach mówi się o śmierci Izabeli, która w 22. tygodniu ciąży trafiła do szpitala. Lekarze zdiagnozowali u niej bezwodzie, czyli brak wód płodowych. Stwierdzony na wczesnym etapie ciąży oznacza, że płód nie może się rozwijać i nie ma szans na przeżycie. Dla kobiety oznacza natomiast ryzyko zakażenia. Tak niestety właśnie stało się w przypadku ciężarnej 30-latki. Lekarze ze szpitala w Pszczynie uznali bowiem, że nie wykonają aborcji i zaczekają aż płód sam obumrze. Po niespełna dobie Iza zmarła w wyniku wstrząsu septycznego. To dowód na to, że wyrok TK wzmógł strach wśród lekarzy - skomentował Aborcyjny Dream Team. Maffashion boi się ponownie zajść w ciążę Po śmierci Izabeli rozpoczęła się akcja solidarnościowa pod hasłem „Ani jednej więcej”, do której dołączyło już spore grono gwiazd. Głos w sprawie postanowiła zabrać m.in. znana z zaangażowania w sprawy społeczne Maffashion. Popularna influencerka i bizneswoman, a prywatnie mama rocznego Bastiana, zamieściła na swoim oficjalnym profilu na Instagramie, który obserwuje już przeszło 1,4 miliona użytkowników serwisu, obszerny wpis na temat pogarszającej się sytuacji kobiet w naszym kraju. Julia Kuczyńska wyznała, że w obecnych realiach na ten moment porzuca swoje plany o powiększeniu rodziny. TO MOGŁA BYĆ KAŻDA Z NAS! Moim marzeniem od zawsze była dwójka/trójka dzieci, z małą różnicą wieku. Obecnie już tego nie planują, bo się boje, bo nie chcę ryzykować, bo… Wolę, by mój syn był jedynakiem niż sierotą. Jeśli sytuacja w kraju nie ulegnie zmianie, mój synek nie będzie miał więc rodzeństwa. A już na pewno nie urodzonego w ojczyźnie - napisała Maffashion. Partnerka aktora i rapera Sebastiana Fabijańskiego stanowczo sprzeciwiała się polityce obecnego rządu odnośnie praw kobiet. Jako matka, córka, osoba mająca w rodzinie bliskie kobiety czy przyjaciółki mówię stanowczo NIE! NIE WYRAŻAM zgody na to, by mój kraj tak brutalnie, przedmiotowo i niesprawiedliwie traktował kobiety i ich ciała. Nie jesteśmy inkubatorami! Każdy człowiek ma prawo stanowić o sobie i swoim życiu. Koniec końców później my jako jednostki musimy stawić czoła każdej sytuacji. Jestem matką rocznego chłopca i NIE ZGADZAM SIĘ, aby w przyszłości planując rodzinę musiał podejmować pewne decyzje tylko dlatego, że został postawiony pod murem i bakiem wyboru - czytamy. Maffashion nie ukrywa, że śmierć Izabeli mocno nią wstrząsnęła. Blogerka zwróciła uwagę na to, że tragedia, która przydarzyła się 30-latce z Pszczyny mogło dosięgnąć praktycznie każdą ciężarną kobietę. To co się ostatnio wydarzyło (dotarło do opinii publicznej) ta bezsensowna i okrutna śmierć młodej kobiety. Młodszej ode mnie! Niech otworzy oczy tym, którzy nie widzą bądź odwracali dotychczas wzrok. To mogła być każda z nas! Po pierwsze ratujmy zagrożone życie! Jak ratowanie życia w takich przypadkach może być dyskusyjne i obarczone strachem? Karą? Nie pojmuję. A lekarze? Są postawieni w najgorszej z możliwych sytuacji, nie mogą nieść pomocy w obawie o naruszenie prawa. Ogromnie współczuje całej rodzinie pani Izabeli. Dołączam się do kondolencji -dodała. Martyna Wojciechowska: „Boję się o przyszłość mojej córki”. Nie milkną echa po śmierci ofiary polskiego prawa antyaborcyjnego „Co jeszcze musi się stać, żebyśmy zatrzymali to szaleństwo?!” - napisała na Instagramie wstrząśnięta Martyna Wojciechowska. To tylko jeden z wielu głosów osób poruszonych tragedią 30-letniej ciężarnej, która zmarła, bo mimo wskazań odmówiono jej aborcji.
Sejm zajmie się kolejnym projektem zaostrzającym prawo antyaborcyjne. Poronienie może być traktowane jak przestępstwo
Czy w Polsce może być jeszcze gorzej, jeśli chodzi o prawa kobiet i właściwie całkowity zakaz aborcji? Cóż, niektórzy wciąż marzą o tym, by zgotować nam Salwador w środku Europy. Fundacja Pro-Prawo do Życia chce karać kobiety nawet za poronienie.
Fundacja Pro-Prawo do Życia, czyli aktywistki i aktywiści antyaborcjoniści odpowiedzialni m.in. za jeżdżące po polskich miastach homofobiczne furgonetki czy plakaty z płodami, złożyła w Sejmie 22 września tego roku projekt ustawy, który przewiduje jeszcze większe zaostrzenie prawa antyaborcyjnego. Wkrótce projekt trafi pod obrady Sejmu. Tymczasem w Polsce kolejne kobiety umierają z powodu obowiązującego zakazu aborcji. Jedna z nich zmarła właśnie 22 września. Aborcja może być wkrótce karana jak zabójstwo, za przerwanie ciąży z gwałtu może grozić do 25 lat więzienia, podczas gdy gwałciciele dostają wyroki maksymalnie 12 lat pozbawienia wolności. A zazwyczaj po prostu unikają kary. Czego chce zakazać Fundacja Pro-Prawo do Życia? W Polsce mamy obecnie jedno z najbardziej surowych praw antyaborcyjnych w Europie, ale i na świecie. Strajk Kobiet, czyli masowe protesty w całej Polsce, które wybuchły jesienią zeszłego roku w związku ze zmianami w zapisach o możliwości przerywania ciąży, pokazały, co myślimy o odbieraniu nam wyboru co do naszej dzietności. Polki i Polacy są coraz bardziej za tym, by zliberalizować zapisy co do przerywania ciąży i pozostawić osobie w ciąży prawo do decydowania o sobie, swoim zdrowiu i życiu. A już ogromna większość była i jest za tym, by przynajmniej utrzymać obecny tzw. kompromis aborcyjny. Inna sprawa, że on w praktyce nie działa. Aborcja z powodu ciężkiej wady płodu będzie niezgodna z prawem! Trybunał Konstytucyjny wydał uzasadnienie swojego wyroku 22 października 2020 roku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że aborcja z powodu przesłanki embriopatologiczna jest niezgodna z konstytucją. To oznacza, że kobiety nie będą mogły legalnie przerwać ciąży, gdy badania wykażą duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu czy nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Dzisiaj, po tygodniach protestów na ulicach całej Polski przeciwko tej decyzji, opublikowano uzasadnienie wyroku. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/9e74aa77ab5460931c10b8dc72db8a04994f86f0-b7a5354.jpeg" width="948" height="510" alt="Aborcja z powodu ciężkiej wady płodu będzie niezgodna z prawem! Trybunał Konstytucyjny wydał uzasadnienie swojego wyroku" title="Aborcja z powodu ciężkiej wady płodu będzie niezgodna z prawem! Trybunał Konstytucyjny wydał uzasadnienie swojego wyroku" /> Tymczasem antyaborcyjna Fundacja Pro-Prawo do Życia chciałaby w naszym kraju zgotować kobietom jeszcze większe piekło niż obecne. Przygotowany przez jej członków i członkinie projekt ustawy zawiera zapisy choćby o likwidacji prawa do przerwania ciąży pochodzącej z przestępstwa (gwałt, kazirodztwo) i karaniu za przerywanie własnej ciąży (na ten moment własną ciążę wciąż można przerwać, co ostatnio na naszych łamach wyjaśniała prawniczka Sylwia Gregorczyk-Abram). Tymczasem działaczki Aborcyjnego Dream Teamu, komentując pomysły Fundacji Pro-Prawo do Życia na swoim koncie na Facebooku, przypomniały, że karanie osób za ich własne aborcje, czyli najbardziej radykalna forma kryminalizacji aborcji, nie cieszy się poparciem społecznym. Niemal wszystkie badania pokazują, że tylko około 8% badanych uważa, że należy karać osoby przerywające własne ciąże. ADT skomentowało działania fundacji jako „perwersyjny terroryzm antyaborcyjny”. Przedstawicielki i przedstawiciele Fundacji Pro-Prawo do Życia uważają, że za aborcje należy karać zarówno kobiety, lekarzy, jaki i „lobby aborcyjne” i to karami co najmniej kilku lat pozbawienia wolności! Dla antyaborcjonistek i aborcjonistów przerwanie ciąży równoznaczne jest z zabójstwem. Co więcej, wśród zapisów w projekcie ustawy znalazł się taki, zgodnie z którym karane powinno być też poronienie, jeśli stwierdzi się w toku śledztwa (!), że ciężarna osoba „nie dochowała ostrożności, jakiej wymaga się od osoby w jej stanie”, choć możliwe byłoby odstąpienie od kary, jednak nie od bycia uznaną czy uznanym za przestępcę z tego powodu. Cóż, brak tu słów. Bardzo stąd blisko do sytuacji, jak ma miejsce choćby w Salwadorze czy Nikaragui, gdzie osoby, u których wystąpi poronienie trafiają prosto ze szpitala do więzienia. Z gruntu są podejrzane, że w taki czy inny sposób przyczyniły się do przerwania swojej ciąży. Oczywiście można się też w takiej sytuacji nie zgłosić po pomoc medyczną, ale wtedy jest szansa, że się wykrwawi i straci życie, często osierocając będące już na świecie dzieci. Ale przecież fundamentaliści martwią się tylko o „dzieci nienarodzone”, czasem już nawet o te niepoczęte, ochrona i wsparcie innego życia już ich nie interesuje. Tak, zdecydowanie Polska coraz bardziej przestaje być krajem, gdzie można bez strachu zachodzić w ciążę czy w ogóle uprawiać seks. Zakaz i co dalej. Adwokatka komentuje, co zmieniło się po zaostrzenia prawa antyaborcyjnego „Niezgoda na zaostrzenie ustawy antyaborcyjnej łączy przeróżne środowiska. To początek nowej dyskusji na temat aborcji” – mówi adwokatka Sylwia Gregorczyk-Abram. Pytamy ją o to, co zmieniło się po publikacji wyroku. To jednak jeszcze nie koniec tego, co chcieliby nam zgotować ludzie z Fundacji Pro-Prawo do Życia. Projekt przygotowanej przez nich ustawy zawiera również propozycję zdefiniowania, że o dziecku mówi się od poczęcia do osiągnięcia pełnoletności. Jest tam też bardzo niepokojąco brzmiący zapis o tym, że „działania lecznicze wobec matki mogą wiązać się z zagrożeniem dla życia dziecka (płodu - przyp. red.), a czasami spowodować jego śmierć. W medycynie często zdarzają się sytuacje, gdy podjęcie terapii wiąże się z ryzykiem dla zdrowia lub życia pacjenta. Jeśli działania te były podjęte zgodnie z wiedzą i sztuką lekarską, to lekarz nie ponosi odpowiedzialności za wynikłe szkody. Analogicznie, jeśli działania lekarza podjęte w celu ratowania zdrowia lub życia matki były zgodne ze sztuką lekarską, nie ponosi on odpowiedzialności za szkody, jakie poniosło poczęte dziecko” - czytamy w projekcie. Twórcy i twórczynie projektu oceniają go bardzo optymistycznie, uważają, że nowe zapisy nie powinny wpłynąć negatywnie na stosowanie diagnostyki i terapii prenatalnej, jak i nie będą stwarzały zagrożenia dla zdrowia i życia osób w ciąży. Co więcej, przewidują, że wprowadzenie takich zapisów i większa otwartość na dzieci będzie prowadziła do ożywienia gospodarczego, a co za tym idzie do zwiększenia dobrobytu państwa oraz jego obywatelek i obywateli. Polki jednak wyraźnie mówią, że prawo antyaborcyjne sprawia, że boją się zachodzić w ciąże. Fanatycy i fanatyczki jednak wiedzą lepiej do spółki z rządzącymi być może zgotują nam wszystkim jeszcze większe piekło, choć wydawało się, że gorzej być nie może.
Jarosław Kaczyński o aborcji: „Każdy średnio rozgarnięty człowiek może sobie załatwić aborcję za granicą”. Słowa prezesa PiS wywołały burzę w sieci
Polityk stojący na czele Prawa i Sprawiedliwości udzielił wywiadu magazynowi „Wprost”. Został zapytany o zaostrzenie prawa aborcyjnego i Strajk Kobiet. Jego komentarz został uznany za skandaliczny.
Prezes Kaczyński to zdecydowanie jeden z zatwardziałych przedstawicieli patriarchatu. Co prawda stoi na czele partii konserwatywnej, ale w XXI wieku nawet takie formacje w innych państwach zdają się być bardziej postępowe niż Prawo i Sprawiedliwość. Zresztą wydarzenia z jesieni zeszłego roku związane z zaostrzeniem i tak bardzo surowego prawa antyaborcyjnego jak na współczesne standardy świetnie pokazują, że niektórzy politycy (ale i polityczki!) chcieliby nas cofnąć do średniowiecza a wolność i prawa kobiet traktują jako fanaberię, którą należy ukrócić. Prezes PiS lekceważąco o prawach kobiet W wywiadzie dla „Wprost”, który ukazał się wczoraj, Jarosław Kaczyński mówi bez ogródek o wyroku TK i odbieraniu kobietom prawa do decydowania o swoim zdrowiu i życiu: „W moim przekonaniu nic takiego, co by zagrażało interesom kobiet, się nie stało”. Dalej możemy przeczytać, że przecież aborcja wciąż jest dopuszczalna, jeśli ciąża wywodzi się z przestępstwa i jeżeli zagraża życiu albo zdrowiu kobiety. „Chodzi tylko o zespół Downa i Turnera, gdzie możliwość aborcji zlikwidowano. Ale też wiem, że są ogłoszenia w prasie, które każdy średnio rozgarnięty człowiek rozumie i może sobie taką aborcję za granicą załatwić, taniej lub drożej. Decyzja Trybunału ma charakter prawny i moralny, w praktyce może być różnie, ale wierzę, że i w praktyce coś się zmieni” - powiedział Kaczyński. A w sieci zawrzało, bo pokazuje to świetnie ignorancję tego polityka i to, jak bardzo nie liczy się z tym, że tzw. kompromis aborcyjny nie działa, jakie dramaty przeżywają na co dzień w Polsce osoby w ciąży, jak wiele z nich nie jest w stanie pozwolić sobie na wyjazd do innego kraju, by przerwać ciążę i to często w takiej sytuacji, kiedy polskie prawo taki zabieg teoretycznie dopuszcza, ale przecież klauzula sumienia, odsyłanie od szpitala do szpitala... Albo osoby w ciąży w ostateczności decydują się na aborcję w warunkach zagrażających zdrowiu i życiu. Do tego takie a nie inne prawo antyaborcyjne sprzyja istnieniu podziemia aborcyjnego. Zresztą dużo można mówić na ten temat, dużo zostało powiedziane od jesieni a i tak wciąż jest to mówienie na marne. W sumie nie pierwszy raz widać, jak bardzo jako kobiety jesteśmy lekceważone we własnym kraju przez rządzących i zdane na siebie. Co istotne i warte podkreślenia, także osoby głosujące na PiS potrzebują aborcji. Według badania CBOS z 2013 roku „co najmniej jednokrotne przerwanie ciąży częściej deklarują kobiety gorzej wykształcone, niezadowolone ze swojej sytuacji materialnej, mające prawicowe poglądy i nieregularnie praktykujące religijnie”. Aborcyjny Dream Team o słowach prezesa Kaczyńskiego w sprawie aborcji Do słów Jarosława Kaczyńskiego odniosły się aktywistki z Aborcyjnego Dream Teamu, które wspierają osoby potrzebujące aborcji. Na swoim instagramowym koncie @aborcyjnydream zamieściły wpis: „Każdy średnio rozgarnięty polityk wie, że zakazy aborcji nie działają. Prezes też to wie. W tym krótkim zdaniu nie tylko to przyznał, ale też pokazał, że ma kompletnie w dupie los wszystkich osób, które takie podróże aborcyjne muszą odbywać. Swoje wyborczynie też ma w dupie. Prezes wie, że takie zakazy czynią aborcje tylko trudniej dostępne, sprawiają, że całość ich organizacji spoczywa na czyichś barkach. Prezes ma dupie, że wiele z tych osób musi wyjeżdżać w atmosferze wstydu. Prezes ma dupie, że średnio zabieg i koszt wyjazdu do Holandii dla osoby w drugim trymestrze kosztuje więcej niż średnia krajowa pensja netto. Prezes ma dupie, że często osoby w drugim trymestrze ciąży, ze stwierdzonymi wadami płodu potrzebują wsparcia psychologicznego" - napisały aktywistki. W swoim poście podkreśliły również, że zmuszanie osób w niechcianych ciążach do wyjazdów w czasie pandemii, kiedy podróżowanie jest utrudnione i wiąże się z ryzykiem zarażenia wirusem, jest szczególnie okrutne. Podobnie jak spłycanie tego problemu do ironicznych żartów o rozgarnięciu. Zakaz i co dalej. Adwokatka komentuje, co zmieniło się po zaostrzenia prawa antyaborcyjnego „Niezgoda na zaostrzenie ustawy antyaborcyjnej łączy przeróżne środowiska. To początek nowej dyskusji na temat aborcji” – mówi adwokatka Sylwia Gregorczyk-Abram. Pytamy ją o to, co zmieniło się po publikacji wyroku. Aborcja w liczbach Przez ostatnie 6 miesięcy grupy działające w ramach Aborcji Bez Granic miały ręce pełne pracy. Pomogły tysiącom osób z Polski w dostępie do aborcji. 597 osób mogło przerwać ciążę w zagranicznej klinice w drugim trymestrze. Wsparcie finansowe wyniosło ponad 420 tysięcy złotych. Łącznie z pomocy Aborcji Bez Granic skorzystało ponad 17 tysięcy osób. Myślę, czuję, decyduję, czyli szczerze rozmawiamy o aborcji Kobiety przerywały ciążę, przerywają i będą przerywać. Dlatego prawo aborcyjne powinno odpowiadać ich rzeczywistym potrzebom. Ale nie tylko ustawy wymagają zmian. Zmienić należy sposób, w jaki mówimy o aborcji. Natalia Broniarczyk działa w Aborcyjnym Dream Teamie, organizacji, która walczy, by o aborcji mówić, jak należy – bez poczucia winy i wstydu.
Licealistka wyrzucona ze szkoły za udział w demonstracji Strajku Kobiet
Polskim uczennicom i uczniom wciąż próbuje się wybić z głowy manifestowanie swoich politycznych poglądów. Od czasu wybuchu jesienią zeszłego roku protestów przeciwko zaostrzeniu prawa antyaborcyjnego kolejne młode osoby są na celowniku prokuratury czy władz szkolnych. Tym razem 17-latka z Białegostoku została usunięta z liceum za udział w marcowej manifestacji.
Duża część polskiej młodzieży jest zaangażowana w życie społeczne jak dawno nie były inne pokolenia. Młodzi ludzie uczestniczą w strajkach klimatycznych, troszczą się o planetę, jak i o prawa człowieka. Świetnie pokazał to zeszłoroczny powszechny zryw, który uformował się wokół Strajku Kobiet w związku z zaostrzeniem prawa antyaborcyjnego w naszym kraju. Jak się okazuje młodym osobom nie są obojętne losy Ziemi, jak i Polski, tego, w jakiej rzeczywistości przyjdzie im wieść lada moment dorosłe życie. Nie wahają się też wyrażać swoich poglądów politycznych, które mają całkiem jasno sprecyzowane. Takie postawy nastoletnich osób niestety często spotykają się z niezrozumieniem w szkole. Oczywiście, nie ma się co dziwić, że w obecnej sytuacji politycznej dyrektorki i dyrektorzy mogą bać się o swoje stanowiska, więc oficjalnie nie manifestują swoich poglądów. Czy jednak mają prawo zabraniać tego swoim uczniom i uczennicom? Tłumić w zarodku ich aktywizm? Aborcja z powodu ciężkiej wady płodu będzie niezgodna z prawem! Trybunał Konstytucyjny wydał uzasadnienie swojego wyroku 22 października 2020 roku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że aborcja z powodu przesłanki embriopatologiczna jest niezgodna z konstytucją. To oznacza, że kobiety nie będą mogły legalnie przerwać ciąży, gdy badania wykażą duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu czy nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Dzisiaj, po tygodniach protestów na ulicach całej Polski przeciwko tej decyzji, opublikowano uzasadnienie wyroku. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/9e74aa77ab5460931c10b8dc72db8a04994f86f0-b7a5354.jpeg" width="948" height="510" alt="Aborcja z powodu ciężkiej wady płodu będzie niezgodna z prawem! Trybunał Konstytucyjny wydał uzasadnienie swojego wyroku" title="Aborcja z powodu ciężkiej wady płodu będzie niezgodna z prawem! Trybunał Konstytucyjny wydał uzasadnienie swojego wyroku" /> Wczoraj „Gazeta Wyborcza” i Lewica poinformowały o tym, że młoda lewicowa działaczka, 17-latka z Białegostoku, została usunięta z katolickiego niepublicznego liceum, do którego uczęszczała. Powód? Udział w demonstracji 8 marca 2021 roku, którą współorganizowała Podlaska Młoda Lewica w nawiązaniu do wspomnianej już sytuacji z prawem antyaborcyjnym w naszym kraju, którego zaostrzanie zaczęło się jesienią 2020 roku. Julita, bo tak na imię ma dziewczyna, została wtedy spisana przez policję. Odbyło się to już po zakończeniu manifestacji. Następnie nastolatka została wezwana na przesłuchanie 26 kwietnia. Dzień po nim dyrekcja liceum wezwała ją do szkoły wraz z mamą. Dyrektorka placówki zdecydowała o natychmiastowym usunięciu Julity z listy uczniów i uczennic, argumentując, że dziewczyna złamała szkolne zasady poprzez swoje zaangażowanie w działalność Młodej Lewicy i generalnie progresywne poglądy. Z facebookowej strony Wiosny możemy dowiedzieć się też, że dziewczyna z orzeczeniem o niepełnosprawności oraz o specjalnych potrzebach kształcenia na kilka tygodni przed klasyfikacją końcoworoczną musiała na szybko znaleźć nową szkołę. Nie zastosowano wcześniej wobec niej żadnych innych środków wychowawczych, od razu wyciągnięto największe możliwe konsekwencje. Julita nigdy wcześniej nie sprawiała też problemów. Działaczki i działacze Wiosny podkreślają w swoim wpisie, że szkoła nie zastosowała odpowiednich procedur zanim wyrzuciła 17-latkę ze szkoły. Najpierw powinna odbyć się rada pedagogiczna, zapaść odpowiednia uchwała. Rodzina Julity w związku z całą sytuacją poprosiła o pomoc prawniczkę, która postanowiła złożyć skargę m.in. do Rzecznika Praw Obywatelskich. Usunięcie ze szkoły nastąpiło z powodu poglądów reprezentowanych przez uczennicę, co stoi w sprzeczności z Konstytucją RP, Konwencją o Prawach Dziecka, Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, Karą Praw Podstawowych UE, gwarantujących wolność poglądów i ich wyrażania – zaznacza mec. Jaczun w rozmowie z „Gazetą Wyborczą”. Jak podaje „Gazeta Wyborcza” 17-latka miała już wcześniej spotykać się w szkole brakiem aprobaty dla swoich poglądów. Problemem było choćby to, że nosiła do szkoły tęczową torbę. Zabroniono jej tego. Zachowanie dyrekcji szkoły jest wprost skandaliczne! Zamiast wspierać obywatelską aktywność i zainteresowanie życiem publicznym, uczniom próbuje się zamknąć usta, jeśli tylko myślą bardziej na lewo niż oczekuje dyrekcja. Takie zdarzenia nie powinny nigdy mieć miejsca, a szkołom powinno zależeć przede wszystkim na dobru uczniów" - mówi Katarzyna Kotula posłanka na Sejm RP , posłanka Wiosny. Fundacja Pro-Prawo do Życia przygotowała kolejny projekt zaostrzający prawo antyaborcyjne. Poronienie będzie traktowane jako przestępstwo Czy w Polsce może być jeszcze gorzej, jeśli chodzi o prawa kobiet i właściwie całkowity zakaz aborcji? Cóż, niektórzy wciąż marzą o tym, by zgotować nam Salwador w środku Europy. Fundacja Pro-Prawo do Życia chce karać kobiety nawet za poronienie.
Prawdziwy facet jest feministą. Bez dwóch zdań. Tylko co to oznacza w praktyce i jak mężczyźni powinni wspierać kobiety w walce o ich prawa?
Na jednym z niedawnych protestów zobaczyłam dziewczynę z transparentem, na którym było napisane: „Dziękujemy mężczyznom, którzy są tu z nami”. Potwornie się wkurzyłam. Bo niby za co należą się te podziękowania? Za bycie przyzwoitym, myślącym, wrażliwym człowiekiem, który rozumie potrzebę równości? Który wie, że w państwie, w którym odbiera się kobietom prawo do decydowania o swoim ciele i życiu, równie źle żyje się mężczyznom? Może jeszcze medal z ziemniaka? Jasne, to super, że mężczyźni tak licznie stawiają się na protestach, ale traktowanie ich obecności jako aktu wyjątkowego bohaterstwa, za które należą się pokłony, jest grubą przesadą. Nie należą się, sorry. A faceci powinni wziąć się do realnej roboty nad łamaniem stereotypów płciowych, demontowaniem kultury gwałtu i do walki z toksyczną męskością. Czy jesteś feministką? Świadomość na temat feminizmu wzrosła w ostatnich latach, w Polsce zwłaszcza po wydarzeniach związanych ze Strajkiem Kobiet jesienią 2020 roku. Jednak wiele osób wciąż ma opory przed nazywaniem się feministką (czy feministą), bo z tyłu głowy mają stereotypy i uprzedzenia. Kim więc jest dziś feministka? Jaka jest definicja feminizmu? Mężczyzna nie pomaga w domu, mężczyzna w nim pracuje Posłowie Konfederacji uważają, że luka płacowa to lewacki wymysł, a kobiety zarabiają mniej niż mężczyźni, bo mniej pracują. Bzdura. Kobiety pracują więcej. Poza pracą zarobkową wykonują pracę nieodpłatną, jak zajmowanie się domem, opieka na dziećmi i opieka na starszymi czy chorymi członkami rodziny. Caroline Criado Perez w swojej książce „Niewidzialne kobiety. Jak dane tworzą świat skrojony pod mężczyzn” pisze: „W skali świata 75 proc. nieodpłatnej pracy wykonują kobiety. Poświęcają na nią od trzech do sześciu godzin dziennie, podczas gdy średnia dla mężczyzn wynosi od trzydziestu minut do dwóch godzin. Ta nierównowaga zaczyna się wcześnie (już pięcioletnie dziewczynki mają znacznie więcej obowiązków domowych niż ich bracia) i zwiększa się z wiekiem”. Te wszystkie nadgodziny poważnie odbijają się na zdrowiu kobiet – badania mówią o zwiększonym ryzyku depresji czy chorób serca. Badania mówią też o tym, że kobieta po operacji serca wróci do formy szybko, ale tylko, jeśli jest singielką. Ta, która ma rodzinę, będzie odzyskiwać pełnię sił dużo dłużej, bo zajęcia domowe nie pozwolą jej na spokojną regenerację. Jaka w tym rola mężczyzn? To niby banał, że podział obowiązków domowych powinien być idealnie równy. Tyle że wszyscy to wiedzą, a statystyka swoje. W języku polskim wciąż funkcjonuje to okropne wyrażenie, że mężczyzna w domu „pomaga”. Chce dobra kobiet? Niech przestanie jedynie pomagać i zacznie faktycznie robić. Feminiści gotują, zmywają, piorą, odkurzają i chodzą z dziećmi do lekarza, a nie tylko piszą na Facebooku, że są feministami. Dyskryminacja kobiet – nawet w toalecie Choć może wydawać się to zabawne, to wcale takie nie jest. Długie damskie kolejki do toalet, przedmiot żartów, to wcale nie wina kobiet, lecz tego, że ich potrzeby nie są brane pod uwagę a świat wciąż projektowany jest pod mężczyzn. Mężczyzna nie chwali się tym, że nie gwałci Feminiści też nie gwałcą, nie molestują, nie stosują przemocy fizycznej, psychicznej i ekonomicznej. I nie obnoszą się z tym. Paradoksalnie mężczyzna, który mówi „Ale ja nie gwałcę”, nie rozwiązuje problemu, jest jego częścią. „W ten sposób niektórzy mężczyźni próbują powiedzieć «to nie ja jestem problemem» albo zmienić temat rozmowy – wolą nie poruszać kwestii zwłok, ofiar i sprawców w imię ochrony dobrego samopoczucia tychmężczyzn, którzy wobec zjawiska przemocy przyjmują postawę niezaangażowanych obserwatorów – pisze Rebecca Solnit w ikonicznej dla współczesnego feminizmu książce „Mężczyźni objaśniają mi świat”. – Pewna zirytowana kobieta zapytała mnie kiedyś: «Czego oni chcą? Ciasteczka w nagrodę za to, że nie biją, nie gwałcą i nie zastraszają kobiet?». Kobiety cały czas boją się, że mogą zostać zgwałcone lub zamordowane; może niekiedy, dla odmiany, zamiast chronić dobre samopoczucie mężczyzn, można by porozmawiać o poczuciu bezpieczeństwa kobiet?”. Kultura gwałtu nie jest kulturą, w której wszyscy mężczyźni gwałcą, bo większość tego nie robi. To kultura, w której wszystkie kobiety żyją w strachu przed przemocą seksualną, bo każda może stać się jej ofiarą. To kultura, w której poucza się młode dziewczyny i kobiety, żeby nie ubierały się zbyt wyzywająco, nie piły zbyt dużo alkoholu, nie wracały same nocą do domu – zamiast uczyć chłopców i mężczyzn, żeby nie gwałcili. Przemoc seksualna jest powszechnym zjawiskiem, a normalizują ją seksistowskie żarty, przedmiotowe traktowanie kobiet czy podwójne standardy w ocenie kobiecej seksualności (słyszał ktoś kiedyś o puszczalskim facecie?). Mężczyźni zamiast dystansować się do przemocy wobec kobiet, bo sami jej nie stosują, powinni zaangażować się w walkę z nią. Nie mówić o kobietach w sposób przedmiotowy, przywoływać do porządku innych facetów, którzy to robią. Pamiętacie reklamę Gilette, w której mężczyźni interweniowali, gdy widzieli, że inni faceci zachowują się jak rozbrykane koguciki, którym wszystko wolno: cmokać, gwizdać, obłapywać i nachalnie podrywać? Tak, to był piękny przykład demontażu toksycznej męskości i kultury gwałtu. Z Mają Staśko, influencerką i aktywistką, rozmawiamy o kulturze gwałtu i wparciu dla osób, które doświadczyły przemocy seksualnej Dziennikarka, influencerka, która naprawdę ma pozytywny wpływ na otaczającą ją rzeczywistość. Maja Staśko na co dzień działa feministycznie i pomaga ofiarom przemocy seksualnej. A gdy widzi obłudę i niesprawiedliwość, nie milczy, tylko głośno krzyczy. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/c82b41d548bb5d2c2512340e56809785cfacdf04-fabfbbe.jpeg" width="300" height="300" alt="Z Mają Staśko, influencerką i aktywistką, rozmawiamy o kulturze gwałtu i wparciu dla osób, które doświadczyły przemocy seksualnej" title="Z Mają Staśko, influencerką i aktywistką, rozmawiamy o kulturze gwałtu i wparciu dla osób, które doświadczyły przemocy seksualnej" /> Mężczyzna wie, kiedy się nie odzywać To jeszcze jeden przykład z życia. Gdy po ogłoszeniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zaostrzenia ustawy aborcyjnej kobiety masowo wyszły na ulice, zauważyłam co najmniej kilkanaście dyskusji na Facebooku o formie protestów. Oczywiście brali w nich udział mężczyźni. Zbierała się taka rada czterech czy pięciu i mędrkowali, czy protestujące kobiety nie są aby zbyt wulgarne, czy „wyp*****lać” na transparentach jest OK, czy jednak nie jest OK. Te dyskusje to podręcznikowy przykład mansplainingu, męskiego objaśniania świata kobietom. Mężczyźni kochają pouczać i tłumaczyć sprawy z ekspercką wyższością, nawet jeśli nie mają eksperckiej wiedzy w danej dziedzinie – a sprawy i prawa kobiet są właśnie taką dziedziną. Nie ich wina, bo przecież chłopców od małego zachęca się do wypowiadania własnego zdania, podczas gdy wychowanie dziewczynek polega na konsekwentnym odbieraniu pewności siebie? Absolutnie ich wina, jeśli w dorosłym życiu korzystają z przekonań, które wbiło im do głów patriarchalne wychowanie. Nawet jeśli deklarują, że są po stronie kobiet, to gdy tylko zaczynają objaśniać im świat, podważać ich opinie, wiedzę i kompetencje oraz umniejszać ich doświadczenia, zamieniają się w pucołowatych dziadów z bujnymi wąsami. Mężczyzna, któremu naprawdę zależy na tym, żeby kobiety były traktowane równo, wie, że czasem powinien zamilknąć, bo są sprawy, o których nie wie więcej. Jesteś mężczyzną i chcesz wesprzeć kobiety w ich walce o równe traktowanie? Nie pouczaj kobiet, pouczaj innych facetów. Tekst pierwotnie ukazał się w magazynie GLAMOUR nr 04/2021 Feminatywy to nie temat zastępczy. Dlaczego warto walczyć o żeńskie końcówki? Popularne były już w XVI wieku, więc to żaden współczesny wymysł. Sprawiają, że kobiety stają się widoczne w przestrzeni publicznej. Używanie feminatywów to krok do bardziej sprawiedliwego świata. Każda i każdy z nas może go zrobić! Co więcej, czas w zasadzie szukać i przyzwyczajać się do form neutralnych.
Centrum Praw Kobiet z mocną kampanią. Dorota Wellman, Katarzyna Warnke, Ola Domańska, Kasia Sawczuk czy Barbara Nowacka zachęcają do wsparcia praw kobiet
Centrum Praw Kobiet przypomina, że nasze prawa nie są nam dane raz na zawsze i jak pokazują ostatnie wydarzenia choćby wokół zakazu aborcji i konwencji antyprzemocowej - politycy chcą nam je odebrać. Wraz z sojuszniczkami CPK zachęca do wspierania organizacji, które stają po stronie kobiet w takich sytuacjach i służą niezbędnym wsparciem. Bez zbędnych pytań.
W tym artykule: Centrum Praw Kobiet - historia i działalność Kampania CPK „Doładuj prawa kobiet o 1%” Wczoraj w sieci pojawił się mocny spot, który promuje kampanię „Doładuj prawa kobiet o 1%”, czyli zachęca do przekazywania 1% podatku na Fundację Centrum Praw Kobiet. Centrum Praw Kobiet - historia i działalność Początki organizacji to przełom 1993/94 roku, kiedy to pojawił się pomysł inicjatywy. Właściwa działalność CPK rozpoczęła się w 1995 roku. Na początku jej celem były inicjatywy ustawodawcze, dążenie do zmiany prawa w celu poprawy sytuacji kobiet w Polsce. Bardzo szybko okazało się, że oprócz zmian prawnych potrzebna jest doraźna pomoc, wsparcie psychologiczne i prawne tu i teraz dla krzywdzony i dyskryminowanych osób. Do Centrum Praw Kobiet rocznie zgłaszają się tysiące kobiet, które doświadczyły przemocy i dyskryminacji. Fundacyjny telefon interwencyjny w 2020 roku dzwonił ponad dwa razy częściej niż rok wcześniej. Pandemia oznacza wzrost przemocy wobec kobiet. Kampania CPK „Doładuj prawa kobiet o 1%” Prawa kobiet nie są nam dane raz na zawsze: trzeba o nie stale walczyć, zabiegać, troszczyć się oraz je chronić. Jeśli tych działań zabraknie, możemy nasze prawa na długo utracić. Wystarczy się rozejrzeć: wprowadzenie zakazu aborcji z przyczyn embriopatologicznych jeszcze kilka lat temu wydawało się pomysłem grupy fundamentalistów – dziś jest faktem. Również dziś wypowiedzenie Konwencji antyprzemocowej jest realne jak nigdy wcześniej - mówią działaczki z CPK. Aby jednak Centrum Praw Kobiet mogło nieść po pierwsze niezbędną pomoc, a po drugie walczyć o nasze prawa, potrzebuje środków. Stąd kampania zachęcająca do tego, by doładować prawa kobiet o 1% i przekazać 1% podatku na działalność Centrum Praw Kobiet. Kampania, która jest też świetną ilustracją, podsumowaniem wszystkiego tego, czego doświadczają kobiety w naszym kraju na co dzień - od przemocy domowej po instytucjonalną. Temat praw kobiet jest dziś jednym z najważniejszych w naszym kraju. Nic zatem dziwnego, że udział w kampanii CPK zdecydowało się wziąć wiele osób: lektorką spotu została Katarzyna Warnke, a wystąpiły w nim między innymi aktorki Aleksandra Popławska, Ola Domańska, Kasia Sawczuk, Barbara Grabowska, dziennikarka Dorota Wellman czy posłanka Barbara Nowacka. Reżyserią wideo zajęła się Iwona Bielecka. W spocie zobaczymy między innymi kadry choćby z ostatnich demonstracji Strajku Kobiet wobec zaostrzenia prawa antyaborcyjnego w naszym kraju, ale i nawiązania do historii walki o prawa kobiet, również fragmenty wypowiedzi polityków, którzy są za wypowiedzeniem konwencji antyprzemocowej czy stygmatyzują kobiety za ich wybory co do swojego ciała i życia. Motywem przewodnim jest rozładowująca się bateria jako metafora tego, że w obecnych czasach w naszym kraju ciężko wywalczone prawa, wciąż nie do końca równe, są nam odbierane lub są nie respektowane. Spot możecie zobaczyć poniżej. Ostrzeżenie: zaprezentowane w nim sceny wiążą się z przemocą domową i mogą wywołać reakcje stresowe, przywołać traumę. View oEmbed on the source website Na stronie Centrum Praw Kobiet znajdziecie instrukcję, w jaki sposób możecie przekazać na jego działalność swój 1% podatku podczas rozliczenia z fiskusem.
Zakaz i co dalej. Adwokatka komentuje, co zmieniło się po zaostrzeniu prawa antyaborcyjnego
„Niezgoda na zaostrzenie ustawy antyaborcyjnej łączy przeróżne środowiska. To początek nowej dyskusji na temat aborcji” – mówi adwokatka Sylwia Gregorczyk-Abram. Pytamy ją o to, co zmieniło się po publikacji wyroku.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis pozwalający na przerwanie ciąży, gdy badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby, jest sprzeczny z konstytucją. W styczniu opublikowano uzasadnienie wyroku i w końcu sam wyrok. Co to zmieniło? Uzasadnienie z prawnego punktu widzenia nie wpływa na treść orzeczenia. Najpierw ogłoszono wyrok, potem bardzo długo czekaliśmy na opublikowanie orzeczenia, i tego samego dnia pojawiło się uzasadnienie. Interpretacja strony rządowej była taka, że należało tak zrobić, ale co do zasady wszystkie wyroki Trybunału Konstytucyjnego publikuje się niezwłocznie. Zakładam, że na opóźnienie publikacji miały wpływ kwestie polityczne oraz reakcja społeczeństwa na uznanie, że przerywanie ciąży ze względów embriopatologicznych jest sprzeczne z polską konstytucją. Możliwe, że ta zwłoka miała też związek, z przygotowywaniem gruntu do ewentualnych zmian w przyszłości. Nie wykluczam takiego scenariusza, że pojawi się jakiś projekt z prawej strony sceny politycznej, który będzie próbą rozwiązania problemu – może wróci przesłanka do usuwania ciąży z powodu nieuleczalnych wad płodu, ale o tym będzie wtedy decydowało pięciu wąsatych panów w dwóch komisjach. Czyli tak naprawdę nic się nie zmieni. W Polsce w 2018 roku odbyło się oficjalnie 1100 zabiegów usunięcia płodu, w tym z powodów embriopatologicznych usunięto 1074 ciąże. Dzisiaj można usunąć płód, o ile zagraża on życiu kobiety w ciąży. Ale kto będzie to stwierdzał? Do tej pory aborcję można było w Polsce przeprowadzić, jeżeli w grę wchodziły trzy przesłanki – ciąża była wynikiem przestępstwa, płód miał ciężkie i nieodwracalne wady, istniało zagrożenie dla zdrowia lub życia kobiety w ciąży. I teraz tak – nie ma skutecznego mechanizmu weryfikującego w tym ostatnim przypadku. Oczywiście wcześniej stwierdzał to lekarz prowadzący ciążę albo inny specjalista, ale przecież zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety można też rozważać w aspekcie psychicznym. Rozumiemy to tak, że grożąca kobiecie depresja, myśli samobójcze również wchodzą w tę przesłankę zagrożenia dla życia lub zdrowia i wtedy mógłby to stwierdzić lekarz psychiatra, i dać takie zaświadczenie lekarzowi prowadzącemu ciążę, który mógłby wykonać zabieg. Najgorsze jest to, że poruszamy się w strefie domysłów, interpretacji i nie mam wątpliwości co do tego, że lekarze w Polsce będą się teraz bardzo, bardzo bali wykonywania zabiegów przerywania ciąży, nawet w przypadku zagrożenia dla zdrowia lub życia kobiety. Pamiętamy przecież sprawę Alicji Tysiąc, w przypadku której wskazaniem do aborcji było to, że groziła jej ślepota. I nie zgodzono się na usunięcie ciąży. W Polsce zawsze było bardzo trudno korzystać z tej przesłanki. I tak, ona technicznie została, ale już wiemy, że uzasadnienie jej będzie karkołomne. Lekarze mają dzisiaj podstawy do tego, żeby się bać i odmawiać zabiegu, nawet jeżeli wiedzą, że życie kobiety w ciąży jest zagrożone? Konsekwencje, które grożą lekarzom, pielęgniarkom, które by im pomagały, personelowi medycznemu asystującemu w zabiegu to do trzech lat pozbawienia wolności. Do tego dochodzą konsekwencje dyscyplinarne, czyli np. zawieszenie prawa do wykonywania zawodu, kara finansowa. Lekarze będą się bać. Wyobrażam sobie taką sytuację,w której lekarz decyduje o terminacji ciąży ze względu na zagrożenie zdrowia i życia kobiety, wszczynane jest postępowanie karne i dyscyplinarne weryfikujące jego decyzję. W tym czasie, a może to trwać latami, może on być zawieszony w wykonywaniu zawodu. Ryzyko jest bardzo duże. Lekarze, którzy wypowiadają się w mediach, mówią wprost, że nikt nie będzie chciał brać na siebie tego ryzyka. I chociaż pozostała taka przesłanka do terminacji ciąży, to lekarze już odsyłają kobiety, które miały zaplanowane zabiegi, robili to już w październiku, jeszcze zanim orzeczenie zostało opublikowane. Jeżeli kobieta sama przerywa ciążę, to nie grożą jej konsekwencje karne, ale jeśli jej partner kupi jej tabletki aborcyjne, może być skazany za pomocnictwo... Gdyby udzielił jej jakiegokolwiek innego wsparcia w tym zakresie, również może być za nie skazany. Kodeks karny w Polsce bardzo szeroko to pomocnictwo w przestępstwie interpretuje. Jeżeli nawet zabieg zostanie wykonany za granicą, a do pomocnictwa doszło w Polsce, nadal jest ono karalne. Wsparcie, rada, również jest pomocnictwem. Kara za nie wynosi do trzech lat pozbawienia wolności. Efekt będzie taki, że przestaniemy zachodzić w ciążę i rodzić dzieci. Kobiety w Polsce będą się bały zachodzić w ciążę, bo nie chcą być torturowane, zmuszane do heroizmu, bohaterstwa i traum na całe życie. Myślę, że to już zaczyna się obracać przeciwko rządzącym, bo skala protestów, największych od 2017 roku, pokazała, że niezgoda na zaostrzenie ustawy antyaborcyjnej łączy przeróżne środowiska. To obrazuje nie tylko, jak ważny społecznie jest ten temat, lecz także, jak wielka jest skala krzywd wywołanych zabraniem przesłanki embriopatologicznej. Część środowisk konserwatywnych również uznała to za torturę. Jesteśmy na początku nowej dyskusji na temat aborcji. Myślę, że strona rządząca pracuje nad jakimś pseudokompromisowym rozwiązaniem, i dopuszczeniem aborcji w określonych przypadkach. Ale w jakiej formie zostanie to przedstawione oraz zrealizowane, nie mam dzisiaj pojęcia. EKSPERTKA: Sylwia Gregorczyk-Abram Adwokatka. Specjalizuje się w postępowaniach sądowych, prawie cywilnym i karnym. Jest współtwórczynią inicjatywy obywatelskiej „Wolne Sądy” oraz członkinią zarządu Stowarzyszenia im. Profesora Zbigniewa Hołdy. Artykuł ukazał się pierwotnie w marcowym wydaniu magazynu Glamour (nr 3/2021) dostępnym na stronie kultowy.pl.
Pogadajmy o polityce jak kobieta z kobietą
W ostatnim czasie obserwujemy rosnące zaangażowanie polityczne kobiet. Marsze, strajki, demonstracje. W Dzień Kobiet nawet na Instagramie było widać, że wiele dziewczyn zamiast tradycyjnego tulipanka upominało się o prawa kobiet. Można więc odnieść wrażenie, że dziewczyny są mega wkręcone w politykę i świetnie się w niej orientują. Prawda jest jednak nieco inna.
No bo zobaczcie. To „przebudzenie polityczne” kobiet zaczęło się tak naprawdę w październiku i dotyczy jednej konkretnej sprawy – prawa do legalnej i bezpiecznej aborcji, które zostało zakwestionowane przez rząd. Do tego dochodzą też czasami inne postulaty, ale wszystkie one mają jeden wspólny mianownik: dotyczą spraw światopoglądowych, np. rozdziału państwa od Kościoła czy poszanowania praw osób LGBT+. I ja popieram te żądania. Zastanawiam się tylko, dlaczego z tym samym zapałem nie dyskutujemy o innych kwestiach, które równie mocno (jeśli nie bardziej) wpływają na nasze życie. Podam wam kilka przykładów. Na początek: gdzie mieszkacie? Jeszcze z rodzicami, a może już w mieszkaniu wynajętym na spółkę z koleżankami/chłopakiem? Ile z was stać na samodzielny wynajem kawalerki lub wzięcie kredytu na mieszkanie? Jak wynika z danych Eurostatu za 2019 rok, aż 44% młodych Polaków w wieku 25-34 lat nadal mieszka z rodzicami. Nie z wyboru, ale właśnie z braku wyboru – koszty wynajmu są w Polsce bardzo wysokie. Jak pokazuje opracowanie HRE Investments ze stycznia 2020 roku, na wynajem mieszkania z jedną sypialnią w Warszawie przeznaczamy aż 47% pensji (od siebie dodam, że ja też wynajmowałam kawalerkę w Warszawie i szło na to aż 60% mojej pensji, a było to raptem 30m2 na Stegnach). Uważacie, że Berlin jest drogi? Tam kawalerka to koszt raptem 28% pensji, a w kojarzonym z luksusem szwajcarskim Zurychu – tylko 22%. Druga kwestia – ile z was w zeszłym roku straciło pracę, zarabia mniej lub czuje, że ich pozycja w pracy jest niestabilna? Kryzys związany z koronawirusem najbardziej uderza w właśnie w młode osoby, z dwóch powodów. Po pierwsze, szczególnie odczuwają go branże bazujące na młodych: turystyka, gastronomia, hotelarstwo, itp. Po drugie, to właśnie młodych najłatwiej jest zwolnić, kiedy trzeba redukować etaty, bo to oni najczęściej pracują na umowach cywilnoprawnych lub zostali zmuszeni do samozatrudnienia. Eksperci alarmują, że już teraz powinny powstawać systemy wsparcia dla młodych, szczególnie dla tego pokolenia, które dopiero wchodzi na rynek pracy. Mam jednak wrażenie, że nikt szczególnie nie naciska na rząd w tej sprawie. Trzecia kwestia – kiedy musicie iść do lekarza, np. do ginekologa, to idziecie do prywatnego gabinetu czy korzystacie ze świadczeń w ramach NFZ? Ile z was w ogóle korzysta z publicznej służby zdrowia, poza nagłymi sytuacjami, gdy mamy np. przeziębienie czy grypę i idziemy do lekarza rodzinnego po zwolnienie? Bo jak tak patrzę po znajomych, to mam wrażenie, że wszyscy już dawno położyli krzyżyk na państwowej służbie zdrowia i kiedy tylko mogą, korzystają z usług prywatnych. Zresztą kolejki do specjalistów są często absurdalnie długie i np. na fizjoterapię trzeba czekać kilka lat – jakby po tym czasie chcieć rehabilitować złamaną nogę, to trzeba by ją złamać jeszcze raz;) Wydaje wam się, że to jest normalne lub tak po prostu „jest”? Nie! Powinniśmy domagać się wydolnego i profesjonalnego systemu opieki zdrowotnej, który jest w stanie zająć się wszystkimi. Problemy można by jeszcze długo wyliczać: brak jakichkolwiek oszczędności emerytalnych, wykluczenie komunikacyjne, które dotyka prawie 14 mln Polaków (polecam książkę Olgi Gitkiewicz Nie zdążę), itd. Wiecie, co one wszystkie mają ze sobą wspólnego? To też są „kwestie kobiece”, bo dotykają kobiet żyjących w Polsce. Jednak przywykliśmy, że „kwestie kobiece” to wyłącznie aborcja, antykoncepcja, in vitro, edukacja seksualna. Tak jakby tylko to nas dotyczyło. Strasznie mnie to denerwuje i chcę z tym walczyć, dlatego miesiąc temu założyłam podcast Dziewczyna i polityka. Chcę edukować dziewczyny właśnie w tych innych, „zapomnianych” obszarach. Co tydzień biorę na tapetę jeden temat i „mówię jak jest” na ten moment i co można by zmienić, pokazując też najlepsze przykłady zza granicy. Chciałbym zainspirować dziewczyny do większego zainteresowania polityką we wszystkich jej dziedzinach, do wyrobienia sobie zdania na różne tematy, dzięki czemu będą mogły podjąć bardziej świadomą i przemyślaną decyzję przy urnie wyborczej. Chcę też, aby więcej młodych kobiet zaczęło chodzić na wybory i działać politycznie. Bo choć możemy mieć ostatnio wrażenie, że kobiety bardzo się rozpolitykowały, to nadal mamy ogromy deficyt kobiet tam, gdzie polityka powstaje. W Sejmie kobiety stanowią raptem 28,3% grona poselskiego, w Senacie jest ich 24%. W polskich partiach politycznych kobiety stanowią tylko 31,1%. No więc nie ma się co dziwić, że potem i na listach wyborczych są niedoreprezentowane, bo kandydatów i kandydatki do startu w rozmaitych wyborach rekrutuje się najczęściej wśród członków i członkiń swojej partii. Jeśli już uda im się dostać do Sejmu, to goszczą w mediach dużo rzadziej niż ich koledzy – jak wynika z badania „Media bez kobiet” z 2015 roku, kobiety stanowiły tylko 13% gości najpopularniejszych programów publicystycznych. Spójrzmy też na wieczór wyborczy po ostatnich wyborach prezydenckich – w TVN24 na 22 komentatorów była… jedna kobieta. W Polsat News identycznie. W TVP na 19 osób – dwie. Jeśli kobiety otrzymują z mediów taki przekaz, że politykę robią i dyskutują o niej mężczyźni, to nic dziwnego, że często wydaje im się ona obca i niedostępna. Przed ostatnimi wyborami prezydenckimi, latem 2020 roku dr Elżbieta Korolczuk zainicjowała akcję #DziewczynyZdecydują, mającą zachęcić najmłodsze wyborczynie do głosowania. Okazuje się, że w grupie wiekowej 18-30 lat wybory opuszcza aż co trzecia młoda dziewczyna i tylko co dziesiąty młody chłopak. Dlatego właśnie uważam, że musimy przywrócić dziewczynom głos – i ten dosłowny, do odważnego wyrażania swojego zdania na tematy polityczne, i ten metaforyczny, który wrzucamy do urny. Mam nadzieję, że mój podcast może się do tego przyczynić. Pogadajmy o polityce jak kobieta z kobietą i niech to zabrzmi dumnie. Nasz ekspert Daria Trapszo Absolwentka politologii na UAM i stosunków międzynarodowych na UW. Po kilku latach w marketingu politycznym i kilku latach w public relations zdecydowałam się założyć coś swojego – podcast „Dziewczyna i polityka”, w którym co tydzień omawiam jeden obszar polityki. Dostępny jest na Spotify i Google Podcasts, nowe odcinki pojawiają się zawsze we wtorki o 8:00 rano. Jestem też na Instagramie pod nazwą @dziewczyna_i_polityka.
Julia Kamińska na Telekamerach pokazała, że jest jedną z nas! Co zrobiła?
Na gali Telekamery 2021 Julia Kamińska odebrała nagrodę za najlepszy serial, czyli 2. sezon „Brzyduli”. Pojawienie się na tym wydarzeniu było dla niej świetną okazją do zsolidaryzowania się z polskimi kobietami. Co zrobiła aktorka? Będziecie z niej dumne!
Telekamery to jedna z najważniejszych imprez w polskim show-biznesie. Podczas gali wręczane są nagrody dla najpopularniejszych produkcji telewizyjnych, a także aktorom w nich występujących. W tym roku statuetkę otrzymał m.in. serial BrzydUla, którego 2. sezon można aktualnie oglądać na antenie stacji TVN7. Nagrodę w imieniu twórców, czyli przede wszystkim scenarzysty Piotra Jaska, odebrała Julia Kamińska (która prywatnie jest jego życiową partnerką). Dla aktorki była to doskonała okazja, by okazać swoją solidarność z polskimi kobietami i wesprzeć najważniejszą obecnie kobiecą inicjatywę w Polsce, czyli Ogólnopolski Strajk Kobiet. W jaki sposób? Urodowe sekrety gwiazd: Jak dba o siebie Julia Kamińska? [WYWIAD] Tym razem o kwestie związane z pielęgnacją i makijażem pytamy Julię Kamińską, odtwórczynię roli głównej w popularnym serialu „Brzydula”! Sprawdź, jakich kosmetyków używa aktorka i poznaj jej codzienne rytuały. Na czerwonej posągowej sukni Julii można było dostrzec przypinkę z logo Ogólnopolskiego Strajku Kobiet, czyli kobiecym popiersiem i czerwoną błyskawicą. Nie jest to żadne zaskoczenie, gdyż aktorka od początku wspiera OSK, czyli od października 2016 i słynnego Czarnego Protestu, czym dzieli się w swoich mediach społecznościowych. - Bycie feministką oznacza dla mnie przekonanie i chęć uświadamiania innych, że wszyscy są sobie równi. To w dużej mierze walka o prawa kobiet, ale nie tylko. To również walka o to, by mężczyźni nie wstydzili się okazywać swoich uczuć. Wydaje mi się, że to ważne, bo na każdym kroku spotykamy się z krzywdzącymi stereotypami – mówiła aktorka pięć lat temu w wywiadzie dla serwisu Plejada.pl. W tej samej rozmowie podkreśliła, że w najbliższym czasie nie planuje mieć dzieci, ale bardzo chciałaby je mieć. - Mam nadzieję, że gdy zajdę w ciążę, będę się czuła bezpiecznie w swoim kraju. Że żaden lekarz nie zatai przede mną faktu, że moje dziecko jest chore, że nie będzie obawiał się wykonania ryzykownych badań, że prawa człowieka będą moimi prawami. Oprócz wspierania OSK Julia Kamińska jest też bardzo zaangażowana w działania na rzecz środowiska LGBTQ+. Aktorka jest jedną z ambasadorek organizacji Kampania Przeciwko Homofobii, a tym samym promuje m.in. inicjatywę Tęczowy Piątek, która ma na celu szerzenie tolerancji, równouprawnienia i pewności siebie wśród młodych ludzi. 30-letni Michał Demski to kolejna ofiara homofobii. Dlaczego śmierć Wiktora, Milo, Kacpra i Dominika wciąż niczego nas nie nauczyła? 30-letni Michał Demski był modelem. I gejem, przez co przemoc ze strony osób nastawionych wrogo do społeczności LGBT była dla niego chlebem powszednim. Dzisiaj nie ma go już między nami, jak kilku innych młodych ludzi, którzy odebrali sobie życie z tego samego powodu. Jak długo w Polsce nienawiść wobec osób o odmiennej orientacji seksualnej będzie doprowadzała do kolejnych tragedii? Rozmawiamy o tym z Joanną Skonieczną, ekspertką ds. zdrowia i edukacji stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/067ca2119ca28fff6750d653d434f763dc071cb6-6b5cebe.jpeg" width="300" height="300" alt="30-letni Michał Demski to kolejna ofiara homofobii. Dlaczego śmierć Wiktora, Milo, Kacpra i Dominika wciąż niczego nas nie nauczyła?" title="30-letni Michał Demski to kolejna ofiara homofobii. Dlaczego śmierć Wiktora, Milo, Kacpra i Dominika wciąż niczego nas nie nauczyła?" />
8 marca „Dniem bez kompromisów” – demonstracje Strajku Kobiet w całej Polsce
„8 Marca to dzień gniewu i walki. Dzień siostrzeństwa i solidarności. Dzień zmieniania świata, dzień robienia rzeczy” – piszą aktywistki ze Strajku Kobiet i nawołują do aktywnego świętowania Dnia Kobiet i zbierania podpisów pod projektem ustawy „Legalna aborcja bez kompromisów”.
Aktywistki ze Strajku Kobiet zachęcają do wyjścia dzisiaj na ulice i domagania się naszych praw. Przede wszystkim zachęcają do tego, aby zbierać podpisy pod obywatelskim projektem ustawy legalizującej aborcję w naszym kraju. Każdy podpis się liczy, więc zebranie nawet kilku będzie miało znaczenie i będzie najlepszym prezentem, jaki możemy sobie zrobić - podkreślają działaczki. „Legalna aborcja bez kompromisów” to projekt, który został przygotowany w obliczu praktycznie całkowitego zakazu aborcji w Polsce przez aktywistki z kilku organizacji, m.in. Ogólnopolskiego Strajku Kobiet, Aborcyjnego Dream Teamu czy Centrum Praw Kobiet oraz posłanki Lewicy. „Legalna aborcja bez kompromisów”: co jest w projekcie ustawy? Jak jeszcze można dzisiaj świętować? Choćby zbierając podpisy pod petycjami i inicjatywami uchwałodawczymi, kierowanymi do samorządów, upominając się o tak ważne kwestie jak dofinansowanie procedury in vitro, szczepień przeciwko HPV, tworzenie gabinetów ginekologicznych bez klauzuli religijnej i przystosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, jak i przeciw drastycznym treściom w przestrzeni publicznej oraz w sprawie zmiany nazw ulic, w tym na place i ronda Praw Kobiet. W Warszawie demonstracja zacznie się dziś o 16:00 na Rondzie Praw Kobiet (Rondo Dmowskiego). Prawdopodobnie udział w wydarzeniu weźmie przynajmniej kilka tysięcy osób.
Tęcza nie obraża! Zapadł wyrok w sprawie aktywistek
W Sądzie Rejonowym w Płocku zapadł dziś wyrok w sprawie „tęczowej” Matki Boskiej Częstochowskiej. Aktywistki posługujące się jej wizerunkiem zostały uniewinnione.
Aktywistki oskarżone o obrażę uczuć religijnych Aktywistki Elżbieta Podleśna, Anna Prus i Joanna Gzyra-Iskandar zostały oskarżone o obrazę uczuć religijnych w związku z rozpowszechnieniem naklejek z Matką Boską Częstochowską z tęczową aureolą w okolicach kościoła św. Dominika w Płocku w nocy z 26 na 27 kwietnia 2019 r. W lipcu 2020 roku aktywistki zostały postawione w stan oskarżenia a prokuratura wnioskowała o sześć miesięcy ograniczenia wolności. Podczas dwóch rozpraw sądowych w Płocku odbyły się solidarnościowe demonstracje z oskarżonymi. Jedna z nich, Joanna Gzyra-Iskandar, podczas rozprawy wymieniła kilka młodych osób, które w ostatnich miesiącach popełniły samobójstwo z powodu szerzącej się w naszym kraju homofobii. Według działaczy na rzecz praw człowieka proces aktywistek to dobitne podkreślenie tego, że z homofobią mamy do czynienia i to ze strony aparatu państwowego, który takim zjawiskom powinien przeciwdziałać. Zapadł wyrok w sprawie „tęczowej” Matki Boskiej Sąd uznał, że oskarżone aktywistki nie dopuściły się obrazy uczuć religijnych, bo to nie było ich celem. Sędzia Agnieszka Warchoł podkreśliła, że aktywistki chciały swoim działaniem zwrócić uwagę na problem homofobii. W uzasadnieniu wyroku pojawiło się stwierdzenie, że przyrodzona godność należy się każdemu niezależnie od wyznania, narodowości, koloru skóry czy orientacji seksualnej. Sąd powoływał się również na to, że w katechizmie Kościoła katolickiego nie znajduje się zapis wykluczający osoby homoseksualne. Za to jest tam mowa o miłości, wzajemnym szacunku i zrozumieniu. Zatem kolory tęczowej flagi nie mogą znieważać. Więc wizerunek Matki Boskiej nie został sprofanowany. Kaja Godek zapowiada odwołanie od wyroku W całą sprawę aktywnie zaangażowała się Kaja Godek znana ze swoich działań na rzecz zakazu aborcji w naszym kraju. Dziś wyraziła ona niezadowolenie z wyroku w sprawie aktywistek za pośrednictwem swoich mediów społecznościowych. Zapowiedziała złożenie apelacji. Według niej to katolicy i katoliczki są najbardziej dyskryminowaną grupą społeczną w Polsce. Papież Franciszek popiera związki partnerskie tej samej płci! Papież Franciszek po raz kolejny wyraził swoje zdanie na temat osób nieheteronormatywnych. Tym razem podkreślił, że także „są dziećmi Bożymi", a ich związki powinny być prawnie chronione. Dla porównania – w Polsce przedstawiciele tego samego kościoła społeczność LGBT określają mianem „zarazy”...
Kinga Duda skomentowała wyrok Trybunału Konstytucyjnego!
W ubiegłym tygodniu Trybunał Konstytucyjny orzekł, że aborcja z powodu przesłanki embriopatologicznej jest niezgodna z konstytucją, co wywołało falę protestów w całej Polsce. Dziś głos w tej sprawie zabrała Kinga Duda.
22 października 2020 roku – na długo zapamiętamy tę datę. W ubiegły czwartek Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok, według którego przesłanka embriopatologiczna jest niezgodna z konstytucją i zaostrzył ustawę antyaborcyjną. Tym samym skazał kobiety w Polsce na cierpienie, jakie w skrajnych przypadkach wiąże się z patrzeniem na śmierć własnego dziecka. Decyzja TK wywołała falę protestów w całym kraju. Kobiety (i wspierający je mężczyźni) wyszły na ulicę, by walczyć o swoje prawa. Sprzeciw widać także w mediach społecznościowych – swoje stanowisko w sprawie zajmują popularne gwiazdy i nie tylko. Dziś natomiast wyrok Trybunału Konstytucyjnego skomentowała Kinga Duda. Kinga Duda skomentowała wyrok Trybunału Konstytucyjnego Kinga Duda opublikowała na Twitterze oficjalne oświadczenie, w którym skomentowała wyrok Trybunału Konsytucyjnego i zakaz aborcji w przypadku ciężkiej wady płodu. Córka prezydenta RP Andrzeja Dudy, zaznaczyła, że nie ma obowiązku dzielenia się swoimi poglądami i przemyśleniami z opinią publiczną. W tym wypadku postanowiła jednak zrobić wyjątek. W dalszej części oświadczenia czytamy, że Kinga Duda nie wyobraża sobie, co musi czuć kobieta w ciąży, która dowiaduje się, że jej dziecko jest ciężko chore, a jego życie jest zagrożone. Jak sama przyznała, zgodnie z własnymi przekonaniami nie zdecydowałaby się na przerwanie ciąży. Uważa jednak, że każda kobieta ma prawo do własnej decyzji. Nie potrafię w pełni postawić się w sytuacji, w jakiej znajduje się kobieta, która oczekując dziecka, dowiaduje się, że stwierdzono u niego ciężkie i nieodwracalne uszkodzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą jego życiu. Wierzę, że zgodnie z moimi osobistymi przekonaniami, ja nie zdecydowałabym się na przerwanie ciąży. Nie uważam jednak, że inne kobiety mają myśleć i działać w taki sam sposób jak ja. Każdy człowiek ma wolną wolę – czytamy w oświadczeniu Kingi Dudy opublikowanym na Twitterze. Kinga Duda zwróciła także uwagę na to, że rozwiązanie, które obowiązywało do tej pory, czyli tak zwany kompromis aborcyjny, dawało wybór, a nie zmuszało kogokolwiek do przerwania ciąży. I właśnie dlatego córka prezydenta RP i jego doradczyni społeczna nie zgadza się z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego oraz wiążącym się z nim zaostrzeniem prawa aborcyjnego. Treść całego oświadczenia opublikowanego na profilu @dudakinga na Twitterze znajdziecie poniżej. Co ważne, autentyczność tekstu i profilu została potwierdzona już przez Błażeja Spychalskiego, rzecznika prasowego prezydenta RP i sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta. View oEmbed on the source website Dawid Podsiadło zwrócił się do Kingi Dudy i odniósł się do jej słów z wieczoru wyborczego. Kancelaria Prezydenta skomentowała całą sytuację >>>
Strajk kobiet w czasie pandemii koronawirusa. Jak zaprotestować w domu przeciw zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej?
Pandemia koronawirusa nie powstrzymała kobiet i mężczyzn, którzy są przeciwni zaostrzeniu przepisów antyaborcyjnych. Organizatorzy Ogólnopolskiego Strajku Kobiet przekonują, że protestować można również w domu i przy zachowaniu wszelkich środków ostrożności. W jaki sposób?
Jutro, czyli 15 kwietnia 2020 roku, odbędzie się pierwsze czytanie projektu obywatelskiego „Zatrzymaj aborcję”, który dotyczy zaostrzenia ustawy antyaborcyjnej. Obecnie w Polsce aborcja jest możliwa w trzech przypadkach – gdy zagrożone jest życie matki, w przypadku ciężkiego lub nieodwracalnego uszkodzenia płodu, a także jeśli ciąża jest wynikiem gwałtu. Natomiast autorzy projektu (na czele z konserwatywną aktywistką Kają Godek) domagają się usunięcia fragmentu ustawy związanego z badaniami i przesłankami medycznymi, które wskazują na upośledzenie płodu lub nieuleczalną chorobę. Właśnie dlatego dzisiaj w całym kraju odbywają się protesty. W związku z pandemią koronawirusa jakiekolwiek zgromadzenia nie wchodzą w grę. Ale organizatorki i organizatorzy Ogólnopolskiego Strajku Kobiet przekonują, że protestować można również we własnym domu albo stojąc w kolejce do sklepu spożywczego. Sprawdźcie, co robić! Strajk Kobiet – jak protestować w czasie pandemii? Co możesz zrobić, jeśli nie chcesz wychodzić na ulicę? >>> Strajk kobiet w czasie pandemii koronawirusa. Jak zaprotestować w domu przeciw zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej? Jak protestować we własnym domu i przy zachowaniu wszelkich środków bezpieczeństwa? Szczegółowe informacje na ten temat znajdziemy w mediach społecznościowych Ogólnopolskiego Strajku Kobiet. Osoby, które chcą się zaangażować, mogą wywiesić na swoim balkonie czarną parasolkę. W sieci znajdziecie również plakaty informujące o proteście, które można pobrać za darmo, wydrukować i powiesić w oknach. Organizatorki i organizatorzy Ogólnopolskiego Strajku Kobiet zachęcają również do tego, aby namalować szminką piorun na szybie albo stworzyć transparent ze znakiem Wenus. Sprawdźcie poniżej. Jeżeli wybieracie się na zakupy spożywcze, możecie wziąć ze sobą plakat i parasolkę. Dzięki temu wyrazicie swoje zdanie na temat zaostrzenia ustawy antyaborcyjnej np. stojąc w kolejce do sklepu. Do grona osób, które wspierają Ogólnopolski Strajk Kobiet, należy Anja Rubik. Modelka opublikowała na swoim Instagramie zdjęcie z czerwonym piorunem na dłoni i podała swoim obserwatorom kilka istotnych wskazówek dotyczących protestu. Pamiętajcie, że internet ma prawdziwą moc – liczy się każde zdjęcie i wideo, które zamieszczamy w naszych mediach społecznościowych. Do Sejmu wrócił projekt zaostrzenia ustawy antyaborcyjnej, który zakazuje aborcji w przypadku zagrożenia życia płodu >>>