Potrzebował tylko jednego dnia, żeby trafić do „topki”. Od tego mrocznego thrillera bije niepokój i napięcie
Ten thriller potrzebował zaledwie jednego dnia, by trafić do zestawienia TOP 5 najpopularniejszych seriali SkyShowtime. I nic dziwnego. Historia trzyma w napięciu i powoduje ciarki. Widzowie dosłownie oszaleli na jego punkcie.
„To jej wina” bije rekordy popularności. O czym opowiada thriller? Nowy thriller SkyShowtime, „To jej wina”, zadebiutował na platformie 15 grudnia 2025 roku i już następnego dnia znalazł się w TOP 10 najchętniej oglądanych produkcji. Obecnie serial zajmuje piąte miejsce w rankingu popularności, co czyni go jednym z najszybciej wspinających się tytułów ostatnich miesięcy na tej platformie. Widzowie dosłownie rzucili się na tę nowość. O czym opowiada? Na początku poznajemy Marissę Irvine, która przyjeżdża odebrać swojego syna Mila po jego pierwszych odwiedzinach u nowego kolegi. Drzwi otwiera jednak nieznajoma kobieta, która twierdzi, że nie zna chłopca. Właśnie tak rozpoczyna się największy koszmar kobiety. Rusza w przerażającą podróż przez tajemnice, sekrety i traumy, które prowadzą do zaskakujących odkryć. Czy Marissie uda się odnaleźć syna? W serialu nie brakuje emocji i dramatycznych zwrotów akcji, dzięki czemu produkcja trzyma widza w nieustannym napięciu. To prawdziwa gratka dla fanów mrocznych thrillerów. „To jej wina” - gwiazdorska obsada i twórcy Gwiazdorska obsada z najwyższej półki to jeden z powodów, dla których „To jej wina” przyciąga uwagę widzów. Znajdują się w niej same znane nazwiska. W głównych rolach występują Sarah Snook (znana z serialu „Sukcesja”), Dakota Fanning („Ripley”), Jake Lacy („Biały Lotos”) oraz Michael Pena („Niepowstrzymany”). Twórczynią serialu jest Megan Gallagher, a scenariusz oparty został na bestsellerowej powieści Andrei Mary. Produkcja liczy osiem odcinków i oferuje widzom emocjonującą opowieść, która łączy elementy thrillera psychologicznego i dramatu. „To jej wina” to jeden z lepszych thrillerów ostatnich miesięcy? Produkcja spotkała się z bardzo pozytywnym odbiorem zarówno wśród widzów, jak i krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes serial został pozytywnie oceniony przez 78% recenzentów oraz 73% widzów. Na portalu Filmweb dostała ocenę 6,8/10. Recenzenci chwalą ją za gęstą atmosferę, tajemnice, świetne kreacje aktorskie oraz wciągającą fabułę, która nie pozwala oderwać się od ekranu. Widzowie doceniają także realizację techniczną serialu — dopracowane zdjęcia, montaż oraz muzykę, która wzmacnia napięcie w kluczowych momentach. Wszystkie te elementy razem tworzą spójną, emocjonującą całość, która przyciąga kolejne rzesze fanów thrillerów. Gdzie i kiedy oglądać kolejne odcinki serialu „To jej wina”? „To jej wina” składa się z ośmiu odcinków. Pojawiają się one co tydzień, w każdy poniedziałek, a więc emocje są dawkowane. Serial obejrzycie oczywiście na SkyShowtime. To doskonała okazja dla widzów, którzy szukają trzymającej w napięciu historii z psychologicznym tłem i nieoczywistymi zwrotami akcji. Świetna obsada, wciągająca historia i atmosfera, która nie pozwala na chwilę wytchnienia gwarantowane! Zobaczcie zwiastun poniżej. View oEmbed on the source website
Niewiarygodnie dobry thriller z Cate Blanchett w końcu trafił do streamingu! Wbija w fotel! 96% pozytywnych recenzji!
Ten thriller z Cate Blanchett w reżyserii Stevena Soderbergha trafił do streamingu i ponownie stał się hitem. To świetne, inteligentne kino. Aż 96% recenzji jest pozytywnych!
Thriller „Szpiedzy” już w streamingu! 7 grudnia do oferty SkyShowtime trafił thriller „Szpiedzy”. Produkcja zadebiutowała w polskich kinach w maju, następnie była dostępna w wypożyczalniach VOD, a obecnie dostępna jest w abonamencie wspomnianej platformy streamingowej. To film, który zachwycił widzów i krytyków nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. To połączenie inteligentnego scenariusza, wybitnej reżyserii oraz świetnych kreacji aktorskich. „Szpiedzy” zostali okrzyknięci jedną z najbardziej wciągających produkcji szpiegowskich ostatnich lat. „Szpiedzy” - o czym opowiada film i kto w nim zagrał? W główne role wcielają się Michael Fassbender i Cate Blanchett. To naprawdę dobre połączenie i główna zaleta filmu. Fabuła opowiada historię George'a Woodhouse'a - agenta wywiadu, który staje przed dramatycznym wyborem. Gdy jego żona Kathryn zostaje oskarżona o zdradę kraju, bohater musi zdecydować, czy pozostać lojalnym wobec niej, czy wobec ojczyzny. To właśnie ten dylemat staje się osią fabuły i nadaje filmowi napięcia i dramatyzmu. Historia porusza wątki wierności, zaufania oraz granic, jakie człowiek może przekroczyć w imię tych wartości. Kreacje Fassbendera i Blanchett zostały docenione przez recenzentów jako głęboko przemyślane i poruszające. Za reżyserię filmu odpowiada Steven Soderbergh, zdobywca Oscara za film „Traffic”, znany również z takich tytułów jak „Ocean's Eleven”, „Erin Brockovich” czy „Contagion – Epidemia strachu”. Scenariusz napisał David Koepp, który wcześniej pracował nad takimi hitami jak „Jurassic Park” i „Mission: Impossible”. Jest to więc duet doskonały. W gwiazdorskiej obsadzie „Szpiegów”, oprócz Cate Blanchett i Michaela Fassbendera, znaleźli się także: Regé-Jean Page, Marisa Abela, Naomie Harris, Tom Burke i Pierce Brosnan. „Szpiedzy” to jeden z najlepszych thrillerów. Recenzje mówią same za siebie Produkcja zdobyła uznanie krytyków i widzów. Na portalu Rotten Tomatoes aż 96% recenzji było pozytywnych. To imponujący wynik. Na Filmwebie natomiast zdobyła 7 gwiazdek. Użytkownicy podkreślają intelektualną jakość filmu i znakomite aktorstwo. „Inteligentne, wciągające i świetnie zagrane. Tak powinno wyglądać kino rozrywkowe dla dorosłych” - czytamy. Ktoś inny dodaje: „Kino piekielnie inteligentne i zaskakująco zabawne”. Zamierzacie zrobić sobie seans? Warto! Poniżej przedstawiamy zwiastun. View oEmbed on the source website
„Scarpetta” z Nicole Kidman i Jamie Lee Curtis jedną z najmocniejszych premier przyszłego roku! Nie wiem jak wy, ale ja już mam ciarki
Nicole Kidman i Jamie Lee Curtis w ekranizacji bestsellerowej serii Patricii Cornwell, którą pokochało ponad 120 milionów czytelników na całym świecie. Thriller „Scarpetta” zapowiada się na jedną z najmocniejszych premier początku 2026 roku.
O czym opowiada serial „Scarpetta”? „Scarpetta” to thriller kryminalny z wątkami medycyny sądowej oparty na bestsellerowej serii książek Patricii Cornwell. Akcja serialu skupia się na Kay Scarpetcie, cenionej lekarce medycyny sądowej, która po latach wraca do rodzinnego miasta. Okazuje się, że nie będzie to sentymentalna podróż, lecz wejście w sam środek śledztwa, które zahacza o tragiczne wydarzenia sprzed niemal trzech dekad. Dawne tropy i współczesne zagrożenia splatają się w historię, w której stawka rośnie z każdym krokiem. Twórcy prowadzą opowieść na dwóch płaszczyznach czasowych. Widzowie zobaczą początki kariery Scarpetty z lat 90. i równolegle będą śledzić jej zmagania we współczesności. Ten zabieg ma odsłonić nie tylko zawodową drogę bohaterki, lecz także jej emocjonalne pęknięcia, które z czasem stają się równie istotne, jak policyjne raporty i wyniki sekcji. „Scarpetta” to ekranizacja thrillera Patricii Cornwell „Scarpetta” nie jest tylko historią o zbrodni. Serial ma pokazać, co dzieje się z osobami, które na co dzień obcują z tragediami innych. Twórcy podkreślają wagę osobistych relacji, szczególnie tych rodzinnych, które w trudnych momentach potrafią nieść i wspierać, ale też komplikować i uwierać. To thriller, w którym napięcie narasta nie tylko w laboratorium i na miejscu zbrodni. To też pierwsza ekranizacja bestsellerowej serii autorki Patricii Cornwell. Jej powieści, wydawane od 1990 roku, sprzedały się w ponad 120 milionach egzemplarzy i z roku na rok przybywa fanów twórczości tej amerykańskiej pisarki. W końcu zobaczymy bohaterkę jej książek na ekranie i jakby tego było mało, to zagra ją nie kto inny, jak wspaniała Nicole Kidman. Nie wiem, jak wy, ale ja już mam ciarki! Nicole Kidman i Jamie Lee Curtis w nowym serialu „Scarpetta” W rolę Kay Scarpetty wciela się wspomniana już Nicole Kidman. Jej siostrę, Dorothy Farinelli, zagra Jamie Lee Curtis. Za scenariusz odpowiada Liz Sarnoff, a kilka odcinków wyreżyseruje David Gordon Green. To zestaw twórców, którzy dobrze wiedzą, jak prowadzić opowieści z napięciem i psychologiczną głębią. „Scarpetta” zadebiutuje na Prime Video 11 marca 2026 roku w ponad 240 krajach na świecie, w tym w Polsce. Serial został wyprodukowany przez Amazon MGM Studios oraz Blumhouse Television we współpracy z Blossom Films, Comet Pictures i P & S Projects. Już teraz można zakładać, że będzie o nim głośno. Nie tylko ze względu na mocne nazwiska w obsadzie, ale przede wszystkim dzięki scenariuszowi, który oparto na bestsellerowej serii Patricii Cornwell, która od lat przyciąga miliony czytelników.
Ten mocny thriller ominął kina i trafił od razu na Prime Video! Trudno wrócić po nim do rzeczywistości, a łzy same lecą po policzkach
Jeśli szukasz thrillera, który nie jest pustą gonitwą, to „Ona jedzie z przodu” może ci się spodobać! Film łączy napięcie z emocjonalną historią ojca i córki.
Filmy, które nie trafiają do szerokiej dystrybucji kinowej, często przechodzą bez większego echa. Ten jednak miał szczęście. Po premierze „Ona jedzie z przodu” przejął Prime Video i dał mu drugie życie. To thriller, który nie tylko trzyma w napięciu, zaskakuje emocjonalnym ciężarem. Rzadko zdarza się, by produkcja z gatunku akcji i kryminału kończyła się łzami widowni. Tutaj to absolutnie możliwe. O czym jest „Ona jedzie z przodu”? Film otwiera scena pozornie zwykłego popołudnia: 10-letnia Polly czeka przed szkołą, aż odbierze ją mama. Zamiast niej pojawia się Nate. To jej ojciec, który właśnie wyszedł z więzienia. Mężczyzna zabiera córkę do motelu i zaczyna przygotowywać ją do czegoś, czego dziewczynka jeszcze nie rozumie: zmienia jej wygląd, farbuje włosy na blond i uczy, jak się bronić kijem bejsbolowym. Coś jest nie tak, ale Polly wciąż chce wierzyć, że ojciec wie, co robi. Prawda dociera do niej przypadkiem. W telewizyjnym serwisie informacyjnym widzi własne zdjęcie i dowiaduje się, że jej mama i ojczym zostali zamordowani. Policja szuka jej jako zaginionej dziewczynki podejrzewanej o porwanie przez ojca. Zdezorientowana i przerażona Polly zgłasza się na policję. Jej telefon odbiera funkcjonariusz John Park. Chwilę później odnajduje ją Nate. Wyjaśnia, że stoi przeciwko nim gang oznaczony tatuażami błyskawic, który mści się za przeszłe porachunki. Tylko jedno jest pewne: dziewczynka również stała się celem. Intensywna relacja, która „niesie” cały film To nie jest kolejny film o uciekającym ojcu i dziecku. Siłą tej produkcji jest niezwykły duet Tarona Egertona i Any Sophii Heger. Ich relacja jest pełna sprzeczności: bliskości, strachu, czułości, nieporozumień. Heger, mimo młodego wieku, tworzy jedną z najciekawszych dziecięcych ról ostatnich lat. Egerton z kolei świetnie pokazuje wewnętrzne pęknięcie człowieka, który dopiero uczy się być ojcem, kiedy świat wali mu się na głowę. To właśnie ta dwójka sprawia, że thriller staje się nie tylko emocjonujący, lecz także głęboko poruszający. Thriller, który potrafi zaskoczyć Nick Rowland reżyseruje tę historię z równowagą między adrenaliną a ciszą. Sceny napięcia są dobrze dawkowane, a momenty emocjonalne są prawdziwe i pozbawione patosu. Mimo że motywy gangów i ucieczki pojawiały się w kinie wielokrotnie, tutaj udało się znaleźć świeży sposób opowiadania. Bez schematów, za to z dobrym wyczuciem psychologii bohaterów. „Ona jedzie z przodu” to film, który łatwo byłoby przegapić, a absolutnie nie warto. Produkcja jest dostępna wyłącznie na Prime Video. View oEmbed on the source website
Nowy mroczny thriller Harlana Cobena niebawem na Netflix! Już teraz zapowiada się na jedną z najmocniejszych premier 2026!
Netflix ujawnia zwiastun „O krok za daleko” – nowego thrillera Harlana Cobena. Dramatyczna historia ojca, który próbuje uratować swoją córkę, trafi na platformę już niedługo. W sieci właśnie pojawił się zwiastun, który działa na emocje.
„O krok za daleko”: nowy thriller Harlana Cobena niebawem na Netflix! Netflix nie zwalnia tempa i zapowiada kolejną adaptację Harlana Cobena. Tym razem będzie to serial „O krok za daleko”, oparty na bestsellerowej powieści. Jest to kolejny thriller, który powstał we współpracy pisarza ze wspomnianą platformą. W centrum historii znajduje się Simon. Gdy jego córka Paige ucieka z domu, wszystko zaczyna się rozpadać. Mężczyzna odnajduje ją w końcu w miejskim parku. Jest wyniszczona przez narkotyki, a próba sprowadzenia jej do domu kończy się brutalną konfrontacją. Sytuacja eskaluje i Paige znika ponownie. Zmuszony do desperackiego działania, Simon rozpoczyna niebezpieczne poszukiwania córki, które prowadzą go do półświatka pełnego niebezpieczeństwa i przemocy. Odkrywa przy tym sekrety, które mogą rozbić jego rodzinę. Serial, który niedługo trafi na Netflixa, już teraz zapowiada się jako jedna z najmocniejszych produkcji przyszłego roku. Thriller „O krok za daleko” to historia przepełniona dramatem i tajemnicą. To opowieść o granicach, jakie jest w stanie przekroczyć rodzic, by ocalić dziecko. Brutalność, emocje i ciemne strony ludzkiej psychiki zostaną przedstawione w przejmujący sposób. Przedsmak możemy zobaczyć w nowym zwiastunie, który właśnie ujrzał światło dzienne. View oEmbed on the source website „O krok za daleko”: plejada gwiazd w nowej produkcji Netflixa W rolę główną wciela się James Nesbitt, znany m.in. z serialu „The Missing”. W obsadzie znaleźli się również inne znane nazwiska: Minnie Driver, Ruth Jones oraz Alfred Enoch. Na ekranie zobaczymy też: Luciana Msamatiego, Jona Pointinga, Tracy-Ann Oberman, Annette Badland, Maeve Courtier-Lilley, Ellie de Lange, Adriana Greensmitha i innych. Za scenariusz odpowiedzialny jest Danny Brocklehurst, który od lat współpracuje z Cobenem. „O krok za daleko”: kiedy premiera? Zgodnie z tradycją nowy thriller Harlana Cobena „O krok za daleko” trafi na Netflixa 1 stycznia 2026 roku. Jeśli więc waszym jedynym planem na posylwestrową zabawę jest odpoczynek, wiecie już, co robić. Tego dnia pojawi się wszystkie 6 odcinków. Thriller bez wątpienia przyciągnie uwagę miłośników mocnych i emocjonalnych historii. Zamierzacie zrobić sobie seans?
Ostatnie sceny filmu zostawiają widza w ciszy. Ten wstrząsający thriller z Russellem Crowe powinien zobaczyć każdy z nas!
To thriller o rozmowie, która wydarzyła się naprawdę... „Norymberga” pokazuje, co działo się za kulisami procesu nazistowskich zbrodniarzy i jak trudno było oddzielić prawdę od manipulacji, nawet w czterech ścianach gabinetu psychiatrycznego.
„Norymberga” to thriller, który nie próbuje rekonstruować historii przez wielkie symbole, lecz przez intymne starcie dwóch ludzi zamkniętych w pokoju przesłuchań. James Vanderbilt, autor scenariuszy do „Zodiaka” i „Krzyku”, sięga po wydarzenia, które ukształtowały fundamenty współczesnego prawa międzynarodowego. Filtruje je przez pojedynek psychologa z jednym z najpotężniejszych ludzi III Rzeszy. Procesy norymberskie: świat musiał spojrzeć prawdzie w oczy W listopadzie 1945 roku w sali 600 norymberskiego Pałacu Sprawiedliwości stanęli przed sądem ludzie odpowiedzialni za największe zbrodnie XX wieku: od architektów Holokaustu, przez twórców polityki eksterminacji, po czołowych propagandystów III Rzeszy. Wybrano Norymbergę nie tylko ze względów symbolicznych. To tu odbywały się nazistowskie zjazdy, tu formułowano ustawy rasowe, tu kształtowano aparat terroru. To właśnie tam, w procesie trwającym od listopada 1945 do października 1946 roku, po raz pierwszy w historii powołano trybunał zdolny sądzić zbrodnie przeciw ludzkości. Spośród oskarżonych, wśród których znaleźli się Hans Frank, Joachim von Ribbentrop, Alfred Rosenberg czy Wilhelm Keitel, dwunastu skazano na śmierć. Hermann Goering, druga osoba w nazistowskiej hierarchii, uniknął wykonania wyroku, popełniając samobójstwo. Po głównym procesie odbyło się jeszcze 12 kolejnych, dotyczących funkcjonariuszy obozów koncentracyjnych, niższych rangą oficerów SS, urzędników i tych, którzy podtrzymywali propagandowy aparat reżimu. „Norymberga”: najbardziej poruszający film 2025 roku? Film Vanderbilta nie odtwarza przebiegu procesu dzień po dniu. Zamiast tego wprowadza widza za kulisy, tam, gdzie decydowały się kwestie niewidoczne na sali sądowej: w gabinety, szpitale, pokoje przesłuchań. W centrum opowieści znajduje się relacja młodego wojskowego psychiatry, Douglasa Kelleya, z Hermannem Goeringiem. To starcie dwóch umysłów – błyskotliwego manipulatora, który potrafił porwać za sobą miliony, oraz lekarza próbującego zrozumieć, co kryje się za charyzmą człowieka odpowiedzialnego za systemową machinę śmierci. W rolach głównych zobaczymy Russella Crowe’a i Ramiego Maleka. To zestawienie budzi ogromne oczekiwania. Nic dziwnego, że już po premierze na festiwalu w Toronto film zebrał jedne z najdłuższych owacji w historii imprezy. Russell Crowe tworzy kreację gęstą, mroczną, pełną intelektualnej przewrotności. Jego Goering to człowiek, który rozumie mechanizmy władzy, wie, jak działa manipulacja i do ostatniej chwili próbuje zachować kontrolę. Rami Malek jako Kelley stanowi jego przeciwieństwo: skupiony, wyciszony, rozdarty między zawodowym obowiązkiem a moralnym lękiem przed tym, jak blisko musi podejść do człowieka, którego zbrodnie przekraczają wszelkie granice wyobraźni. Za obraz odpowiada Dariusz Wolski, operator znany z zamiłowania do światłocienia i klaustrofobicznej dynamiki kadrów. Zamiast batalistycznych panoram dostajemy trzask lamp, spojrzenia, drżenie dłoni i światło przypominające o tym, że prawda rzadko bywa czarno-biała. Psychologia zła: sedno filmu, którego nie da się rozbroić milczeniem „Norymberga” nie wzbudza wątpliwości co do winy. Ta została już przecież udowodniona. Film pyta o źródła: jak powstaje system, który pozwala na ludobójstwo? Dlaczego tak wielu ludzi poszło za retoryką Goeringa? Jak działa urok przywódcy, który łączył inteligencję, ego i brutalność w jedno? To miejsca, w których kino styka się z książką „22 Cells in Nuremberg” Douglasa Kelleya – zapisem rozmów prowadzących do wniosków, które tuż po wojnie uznano za zbyt niebezpieczne, by mówić o nich głośno. Kelley zauważał, że zło nie zawsze rodzą „potwory”, ale ludzie, którzy potrafią opakować swoje idee w język charyzmy i obietnicy. Ostatnie sceny filmu zostawiają widza w ciszy. Nie tylko dlatego, że znamy historyczne wyroki, lecz dlatego, że „Norymberga” może pogłębiać współczesne lęki. Mechanizmy, które doprowadziły do katastrofy XX wieku, nie zniknęły, tylko jedynie zmieniły formę. Film trafił do polskich kin 28 listopada 2025 roku. View oEmbed on the source website
„Mr. Mercedes” to jedna z najbardziej udanych adaptacji Kinga. Widzowie zachwyceni, aż 91% pozytywnych ocen od krytyków
To serial, o którym widzowie mówią od lat i nic dziwnego, bo „Mr. Mercedes” to jedna z najbardziej udanych adaptacji Kinga. Wrócił na Netflixa i ponownie okupuje topkę.
„Mr. Mercedes”, ekranizacja bestsellerowej trylogii Stephena Kinga, po latach wraca do łask i znów okupuje listę TOP 10 Netflixa. Nic dziwnego, bo to jedna z najmocniejszych adaptacji autora, co podkreślają zarówno krytycy, jak i widzowie. Na Rotten Tomatoes serial może pochwalić się imponującym wynikiem 91% pozytywnych recenzji, a internauci od dawna mówią o nim z entuzjazmem. Kryminał z dusznym klimatem amerykańskich przedmieść „Mr. Mercedes” od pierwszych minut zanurza widza w mroku w świecie podszytym lękiem, obsesją i nieprzepracowaną traumą. To historia Billa Hodgesa, emerytowanego detektywa, który nie potrafi pogodzić się z nierozwiązanym śledztwem sprzed lat. Sielankę jego codzienności przerywa wiadomość od sprawcy brutalnego ataku, co błyskawicznie zmienia spokojne życie w niebezpieczną grę z psychopatycznym przeciwnikiem. Brendan Gleeson tworzy tu kreację, która, jak piszą widzowie, zapada w pamięć „od pierwszej sceny”. W komentarzach pojawiają się porównania do klasycznych pojedynków detektywa z mordercą, ale z „wyraźnie inną dynamiką niż w typowych kryminałach”. Jedna z opinii trafnie to podsumowuje: „Upadły detektyw, rozkoszny złoczyńca i wyraziste postacie w tle. Wygodny Mercedes Kinga po drobnym face-liftingu”. Adaptacja, która zachwyca fanów Kinga Choć serial jest wierny literackiemu pierwowzorowi, twórcy nie bali się własnych akcentów. Internauci zgodnie podkreślają, że scenariusz oraz kreacje bohaterów to najmocniejsze elementy produkcji. „Świetny scenariusz (bohaterowie!) i zdjęcia, również – obsada i gra aktorska” – pisze jeden z użytkowników. Inny dodaje: „Świetny serial i oczywiście polecam wszystkie trzy części książek Kinga – inne niż do tej pory, ale równie wciągające”. W sieci nie brakuje też zachwytów nad wiernością adaptacji. „Jedna z lepszych adaptacji książki Kinga” – pada w kolejnej opinii. Warto jednak zaznaczyć, że widzowie dostrzegają różnice między sezonami. Pierwszą część serialu oceniono najwyżej, określając ją jako „napędzaną paliwem rakietowym”, podczas gdy drugi i trzeci sezon „jakby przygasają”, choć wciąż pozostają solidną kontynuacją. Serial, który uruchamia wyobraźnię i nie pozwala się odciąć Widzowie szczególnie doceniają gęsty klimat miasta, które, jak zauważyła jedna z komentujących osób, „dusi się po latach recesji”. Ten miejski marazm tworzy idealne tło dla opowieści o samotnym detektywie ścigającym mordercę, a scenarzyści umiejętnie łączą thriller psychologiczny z elementami kina gatunkowego. „Czuć tu posmak grozy i rzeczywistości wykrzywionej w zły sen” – czytamy w jednej z recenzji. Fani kryminałów zwracają uwagę na szczegóły: od ciętych ripost, przez analogową muzykę, po pokręcone relacje napędzające fabułę. „Fantastyczna gra aktorska, dobra analogowa muza i pokręcone relacje zapełnią niejeden wieczór” – podsumowuje internautka. Hit Kinga, który znów wrócił na top Nie ma wątpliwości, że „Mr. Mercedes” to jedna z tych adaptacji Kinga. Dziś serial znów ląduje wśród najchętniej oglądanych tytułów Netflixa, a widzowie przypominają, dlaczego kochają ten mroczny, emocjonalny i miejscami przerażająco prawdziwy świat. Jeśli chcesz zobaczyć inteligentny thriller, dopracowane kreacje aktorskie i historię, która potrafi wciągnąć od pierwszej sceny, „Mr. Mercedes” będzie idealnym wyborem.
Nowa odsłona kultowego thrillera to jedna z najmocniejszych nowości na Disney+. „Naprawdę trudno przy nim siedzieć spokojnie”
Disney+ wypuścił właśnie współczesną wersję jednego z najbardziej kultowych thrillerów lat 90., a widzowie… tracą nad sobą kontrolę. Nowa „Ręka nad kołyską” budzi w sieci tak silne emocje, że użytkownicy piszą, że krzyczą do ekranu. I choć krytycy patrzą na remake chłodnym okiem, publiczność zupełnie się tym nie przejmuje.
Disney+ wypuścił współczesną wersję „Ręki nad kołyską”, a internet natychmiast eksplodował od komentarzy. Widzowie twierdzą, że oglądają go z zapartym tchem, przerażeni tym, jak powoli i skutecznie thriller zaciska na nich emocjonalną pętlę. Nowa odsłona kultowego thrillera – czym przyciąga widzów? „Ręka nad kołyską” to remake klasyka z 1992 roku, który również można obejrzeć na Disney+. Twórcy przenoszą znany schemat do współczesności: uprzejma, niemal wzorcowa niania rozpoczyna pracę u bogatej rodziny… by krok po kroku zamienić ich życie w udrękę. Nowa wersja rozwija się powoli, zgodnie ze strukturą slow burn, czyli najpierw buduje klimat, potem powoli odsłania pęknięcia, by dopiero w finale eksplodować gatunkowymi atrakcjami. Z opinii widzów wynika, że ta metoda działa – nawet lepiej, niż wielu się spodziewało. Mimo że na Rotten Tomatoes produkcja zgromadziła jedynie 43% pozytywnych recenzji, platforma pęka w szwach od komentarzy zwykłych użytkowników, którzy twierdzą, że nie mogli oderwać się od ekranu. Jak nową „Rękę nad kołyską” odbierają widzowie? Naturalne emocje, zero obojętności Choć opinie internautów bywają skrajne, łączy je jedno: ten thriller po prostu wzbudza emocje. Jedni zarzekają się, że remake jest „spokojnie do obejrzenia”, inni piszą wprost, że motyw złowrogiej niani został już ograny tysiące razy. Wśród pierwszych recenzji pojawia się głos: „Nawet niezły remake, choć wolę wersję z 1992 roku. W każdym razie spokojnie można obejrzeć”. Inni nie pozostawiają złudzeń, że thriller ma swoje wady, ale ratuje go energia obsady — zwłaszcza Maiki Monroe: „Sztampowy i przewidywalny thriller bez żadnych rewelacji. Świetna Maika Monroe jako żądna zemsty psychopatka, do tego nieoczywisty soundtrack i trochę krwi w finale, poza tym niewiele tu rzeczy godnych zapamiętania”. Są też głosy, które zauważają różnice między remakiem a kultowym oryginałem, a jednocześnie doceniają wykonanie: „Dosyć pospolity thriller. Fabuła prościutka, twisty nie działają jak trzeba, klimat jakiś jest, ale za gardło też nie trzyma. Udany aktorsko, Maika zawsze spoko, ale to Winstead tu bryluje”. Pojawiają się również opinie, że motyw jest już do cna wyeksploatowany: „Powrót złotej ery thrillerów obyczajowych, w efekcie dostajemy remake, który daje poczucie, że motyw złowrogiej niani został już wyeksploatowany do cna”. Jednak są też tacy, którzy, mimo wszystko, bawią się dobrze: „Od samego początku wiadomo, co i jak lub można się tego szybko domyślić, bo z tym film w ogóle się nie kryje, ale nie zmienia to faktu, że całkiem dobrze się to ogląda.” Gwiazdy na ekranie: Mary Elizabeth Winstead i Maika Monroe Obsada od samego początku zwracała uwagę. Mary Elizabeth Winstead i Maika Monroe, cenione przez widzów, kojarzone z mocnymi rolami, przyciągnęły do produkcji zarówno fanów thrillera, jak i tych, którzy po prostu je uwielbiają. To dwie twarze, które naturalnie generują zainteresowanie, a ich duet, jak widać w opiniach, broni się nawet tam, gdzie fabuła bywa przewidywalna. Czy warto obejrzeć nową „Rękę nad kołyską”? Jeśli ktoś liczy na thriller, który całkowicie przewraca gatunek do góry nogami, to może poczuć niedosyt. Ale jeśli lubisz stopniowe budowanie napięcia, niepokojący klimat, a do tego aktorki, które potrafią udźwignąć nawet schematyczny scenariusz, remake jest propozycją wartą uwagi. Zwłaszcza że widzowie wciąż powtarzają jedno: przy tym thrillerze naprawdę trudno siedzieć spokojnie. Produkcję znajdziesz na Disney+. View oEmbed on the source website
Netflix serwuje historię związku, w którym ambicja rozsadza fundamenty miłości. A męskie ego staje się siłą napędową destrukcji
„Fair Play” to thriller psychologiczny, który pokazuje, jak jeden awans potrafi uruchomić lawinę emocji. Netflix serwuje historię związku, w którym ambicja rozsadza fundamenty miłości, a męskie ego staje się siłą napędową destrukcji.
„Fair Play” odsłania związek, który na naszych oczach zmienia się z intymnej bliskości w pole walki. Netflix pokazuje historię pełną napięcia, ambicji i niebezpiecznych emocji, które pękają jak szkło pod zbyt dużym naciskiem. O czym jest intensywny thriller psychologiczny „Fair Play”? Na początku widzimy parę, która mogłaby reklamować idealny związek. Emily i Luke mieszkają razem w Nowym Jorku, pracują w One Crest Capital i, przynajmniej z pozoru, idą przez życie ramię w ramię. Ten iluzoryczny spokój pęka już na początku. Gdy Emily dostaje awans, Luke, przekonany, że stanowisko należało się jemu, zaczyna odczuwać złość, której korzenie sięgają głębiej niż zawodowe ambicje. To nie tylko frustracja związana z pracą. To także ukłucie pod znakiem męskiej dumy. Emily próbuje oddzielić życie prywatne od napiętej atmosfery w firmie, lecz jej wysiłki kończą się bolesnym odkryciem: Luke przestaje być partnerem, a zaczyna zachowywać się jak ktoś, kto chce ją pokonać. To właśnie w tych cichych, pozornie zwyczajnych sytuacjach thriller odsłania najwięcej. Pokazuje, jak miłość potrafi ustąpić miejsca rywalizacji, a troska zmienia się w monitoring. Kto gra w „Fair Play”? W rolach głównych występują Phoebe Dynevor, znana z „Bridgertonów”, oraz Alden Ehrenreich. Dynevor daje jedną z najlepszych ról w swojej karierze — jej Emily przechodzi od pewności siebie, przez dezorientację, aż po desperację, gdy związek zaczyna przypominać pole minowe. Ehrenreich z kolei pokazuje, jak rodzi się toksyczna męskość: jego Luke zaczyna jako czuły partner, by powoli przemieniać się w kogoś, kogo Emily nie poznaje. Chemia między aktorami jest tak intensywna, że każdy ich konflikt nabiera niepokojącej siły. To właśnie ich gra sprawia, że historia nie opiera się wyłącznie na fabularnych napięciach. Działa również jako portret emocjonalnej destrukcji. „Fair Play” uderza w tematy, o których często mówi się półgłosem: ambicja, dominacja, gaslighting, różnice w sposobie traktowania kobiet i mężczyzn w środowisku pracy. Film pokazuje, jak łatwo przemoc psychologiczną pomylić z troską, a manipulację z „reakcją emocjonalną”. To właśnie dlatego seans budzi tak skrajne emocje. Niektóre sceny zmuszają, by spojrzeć na własne relacje, granice, na to, jak subtelnie potrafi narastać dynamika oparta na władzy, a nie partnerstwie. Co sądzą widzowie? Polska sekcja internetu jak zwykle bezlitośnie szczera Opinie widzów o „Fair Play” są różnorodne. Mamy tu całą gamę komentarzy, od entuzjastycznych po bardzo krytykujące. Wielu internautów podkreśla świetną rolę Phoebe Dynevor. Jeden z użytkowników zauważa: „Świetnie pokazuje problem związku, który oparty jest zarówno na życiu prywatnym, jak i pracy. Phoebe Dynevor jest wspaniała. Gorzej niestety wypada Ehrenreich”. Inni zwracają uwagę, że obraz jest „trochę płaski i przewidywalny”, ale jednocześnie „świetnie wychodzi mu bycie okropnie irytującym. Realizuje swój cel”. Pojawiają się też jeszcze bardziej surowe słowa: „zamiast psychologicznej głębi wyjdzie raczej płycizna; do szpiku toksyczna, nieprzyjemna… i nieźle sprawdzająca się jako thriller”. Z drugiej strony znajdziemy głosy pełne uznania: „Szanuję Panią reżyser za bezpardonowy wjazd na chatę męskiego ego. Gęste, autorskie kino, bez subtelności, z wnikliwym case study. Świetnie zagrane”. Są też tacy, którzy doceniają surową obserwację relacji: „Ta para od początku jest bezduszna. Nie życzyłam im dobrze. Obserwowanie walącego się związku dwójki karierowiczów dostarczyło mi sadystycznej przyjemności”. Dlaczego warto obejrzeć „Fair Play”? Thriller Chloe Domont nie jest filmem łatwym. To intensywne, emocjonalnie gęste kino, w którym konflikt narasta centymetr po centymetrze, a widz ma nieprzyjemne poczucie, że uczestniczy w psychologicznym eksperymencie. To produkcja, która pyta, jak krucha potrafi być równowaga w relacji, kiedy ego jednego z partnerów zgrzyta o ambicje drugiego. I jak cienka jest granica między miłością a nienawiścią, gdy potrzeba kontroli zaczyna przesłaniać wszystko. „Fair Play” nieprzypadkowo trafiło do sekcji „docenione przez krytyków”. To film, który ścina z nóg nie jump scare’ami, lecz emocjonalną precyzją. Dostępny na Netflixie. View oEmbed on the source website
Ten thriller jest jednym z najczęściej oglądanych filmów na Prime Video. Widzowie mówią wprost: „Obsesja, od której nie można uciec”
Mało kto o nim słyszał, a dziś jest jednym z najczęściej oglądanych filmów na Prime Video. Thriller „Zakręt śmierci”, dla którego nie przewidziano specjalnej promocji, podbija internet. Co sprawiło, że odbiorcy tak mocno go komentują?
Zwykle to wielkie premiery zgarniają uwagę widzów. Tym razem stało się odwrotnie, to niszowy thriller wyrósł na jeden z najgorętszych tytułów Prime Video. O czym opowiada „Zakręt śmierci”? Sprawdź szczegóły i już teraz zaplanuj weekendowy seans. „Zakręt śmierci”: thriller, który rośnie w siłę bez żadnego rozgłosu W katalogu Prime Video trwa teraz prawdziwa wojna o uwagę subskrybentów. Na czele wciąż są serialowe giganty, ale pośród filmów wyłonił się nieoczekiwany pretendent. Mowa o produkcji „Zakręt śmierci”, thrillerze, który jeszcze niedawno można było łatwo przeoczyć, a dziś jest jednym z najczęściej odtwarzanych tytułów w serwisie. Bez gwiazdorskiej kampanii i bez głośnej premiery film zdobywa widownię opiniami tych, którzy już go obejrzeli. Produkcja z ubiegłego roku opowiada o Joshui McCallu, w którego znakomitą rolę wciela się Ben Foster. Razem z żoną i małym synem przeprowadza się do domu stojącego przy niebezpiecznym zakręcie drogi. Jeszcze pierwszej nocy rodzina staje się świadkiem wypadku samochodowego. Szybko okazuje się, że to miejsce ma ponurą historię, kolejne auta wypadają z drogi, a Josh, zamiast przywyknąć do nowej okolicy, zaczyna popadać w obsesję. To nie jest typowy thriller o wypadkach i pechowej lokalizacji. „Zakręt śmierci” to przede wszystkim studium psychiki człowieka, który desperacko próbuje zrozumieć chaos wokół siebie i ocalić resztki kontroli, jakie wydaje mu się, że posiada. Widzowie zwracają uwagę, że film dotyka tematów potrzeby uznania, samotności i pragnienia bycia potrzebnym, czasem za wszelką cenę. Jednocześnie nie unika komentarza o zawsze obecnym, ale często przemilczanym lęku przed nagłą tragedią. „Zakręt śmierci”: od zachwytu po irytację W komentarzach na platformach filmowych widać pełen przekrój emocji, od entuzjazmu aż po frustrację bohaterami. Wielu jednak podkreśla jedno: Ben Foster niesie ten film na swoich barkach i robi to z imponującą intensywnością. Jeden z widzów chwali thriller za klimat i powolne narastanie obsesji: „Character study z mocnym Fosterem i (bardzo) powoli rozwijającą się obsesją; gdy bycie potrzebnym przeradza się w szaleństwo. Z deka przynudza”. Inni zachwycają się grą aktorską: „Ben jest w tej roli świetny... jego obsesja była ze mną aż do końca”. Są jednak i tacy, których finał nie przekonał: „Męczący bohater jak i film, choć sama historia całkiem ciekawa. Zakończenie niezbyt siadło!!!”. Nie brakuje też widzów, którzy widzą w tym filmie coś więcej niż tylko thriller: „Dosłownie o życiu na zakręcie i potrzebie posiadania kontroli w świecie, w którym wszystko wymyka się z rąk”. Nie brakło też porównań do innych produkcji: „Naprawdę dobreee! Przypomina mi film PRZECZUCIE z 2007 roku z Sandrą Bullock. Obejrzyj”. „Zakręt śmierci”: thriller inny niż wszystkie „Zakręt śmierci” nie jest filmem, który ogląda się „przy okazji”. Albo wejdziesz w ten świat i pozwolisz, by narastające napięcie powoli skręcało cię w środku, albo odpadniesz po kilku minutach. I być może dlatego tak szybko pnie się w rankingach Prime Video: bo w czasach przewidywalnych thrillerów oferuje coś, czego brakuje wielu głośnym premierom, uczciwie opowiedzianą historię o człowieku stojącym na granicy, nie o kolejnym „potworze z lasu”.
Ten mroczny hit z Gillian Anderson wcisnął mnie w fotel. Kultowy thriller znów robi furorę
Kryminalne produkcje z Wielkiej Brytanii mają w sobie coś, co trudno podrobić: duszny klimat, bohaterów z tajemnicami i napięcie, które dosłownie wciska w fotel. Jeśli kochacie takie tytuły jak „Luther” czy „Broadchurch”, mamy dobrą wiadomość — w Polsce można już obejrzeć jeden z najbardziej elektryzujących thrillerów ostatniej dekady.
„Upadek” to serial psychologiczny, który już w chwili premiery w 2013 roku zebrał entuzjastyczne recenzje i wierne grono fanów. Mroczna opowieść o śledztwie w sprawie zabójstw kobiet oraz wyrafinowanej grze między policją a przestępcą podbiła serca widzów na całym świecie. Dziś serial dostępny jest już w Polsce, a to świetna okazja, by nadrobić ten gęsty od emocji klasyk. O czym jest „Upadek”? Intensywna gra pełna emocji Akcja przenosi nas do Belfastu — miasta, które samo w sobie tworzy niemal bohatera tej historii. Wśród wąskich uliczek i chłodnych, surowych pejzaży rozgrywa się polowanie na sprawcę serii brutalnych zabójstw kobiet. Do miasta zostaje oddelegowana Stella Gibson, wybitna śledcza z Londynu. Ma jedno zadanie: znaleźć mordercę, zanim uderzy ponownie. Szybko okazuje się, że sprawca to Paul Spector — mężczyzna prowadzący podwójne życie. Za dnia czuły mąż i ojciec, nocą — bezwzględny oprawca. Trudno wyobrazić sobie bardziej chłodne i jednocześnie fascynujące tło dla takiej opowieści. Belfast w „Upadku” to labirynt cichych ulic i ciemnych korytarzy, gdzie każde światło latarni wydaje się podejrzane, a cisza potrafi zaniepokoić bardziej niż dźwięk. Twórcy perfekcyjnie zbudowali atmosferę dusznego thrillera, w którym napięcie narasta scena po scenie. „Upadek” - obsada, która tworzy legendę gatunku Na ekranie błyszczy przede wszystkim Gillian Anderson — ikona telewizji, którą widzowie pokochali jako Danę Scully w „Z Archiwum X”. Jej Stella to bohaterka z krwi i kości: twarda, odważna, ale jednocześnie niezwykle ludzka. Ekranowym przeciwnikiem aktorki jest Jamie Dornan — w serialu zagrał jeszcze zanim świat związał go z rolą Christiana Greya. W „Upadku” daje popis umiejętności, które wyniosły go na światowe szczyty. Jego postać zapisała się w kanonie najciekawszych antagonistów w historii telewizji. Na ekranie widzimy również Bronagh Waugh, Johna Lyncha, Emmeta J Scanlana czy Niamh McGrady. „Upadek” - nagrody i zachwyty krytyków „Upadek” zdobył uznanie zarówno widzów, jak i branży filmowej — od nominacji do Satelity po IFTA i BAFTA. Chwalono nie tylko role Anderson i Dornana, ale także scenariusz, montaż oraz niepokojącą muzykę Davida Holmesa. To produkcja, która na trwałe wpisała się w kanon europejskich thrillerów psychologicznych. Gdzie obejrzeć „Upadek”? Całość obejrzycie bezpłatnie na TVP VOD. Trzy sezony, pełne mroku, tajemnic, suspensu i niesamowitych kreacji aktorskich. Idealne na długie listopadowe wieczory i binge-watching przy klimatycznym świetle. Jeśli lubicie seriale, które nie dają o sobie zapomnieć jeszcze długo po seansie — ten tytuł zdecydowanie warto dopisać do listy. View oEmbed on the source website
Matka kontra nowa dziewczyna syna. Dawno nie widziałam tak szalonego serialu, jak nowy hit Prime Video z Robin Wright
Daniel, ukochany syn mamusi (w tej roli Robin Wright, czyli Claire Underwood z „House of Cards”), przyprowadza do domu nową dziewczynę (Olivia Cooke z „Rodu Smoka”). I się zaczyna… Czy Cherry poluje na fortunę Daniela? Czy Laura jest przewrażliwiona? Dwie strony, dwie perspektywy i sytuacja, która nieustannie eskaluje. Nowy, pokręcony thriller Prime Video „Ta dziewczyna” to prawdziwy rollercoaster, który zaskakuje na każdym kroku. Obejrzałam go w jeden wieczór! O serialu rozmawiamy z Robin Wright oraz jej serialowym mężem, Waleedem Zuaiterem.
„Ta dziewczyna”: o czym opowiada serial Prime Video? Choć serial „Ta dziewczyna” zadebiutował na platformie Prime Video 10 września, szybko stał się jedną z najchętniej oglądanych produkcji Prime Video w Polsce. To adaptacja bestsellerowej powieści Michelle Frances z 2017 roku. Jedną z głównych ról gra Robin Wright, która rozkochała w sobie widzów jako Jenny w filmie „Forrest Gump” u boku Toma Hanksa oraz jako Claire Underwood w serii „House of Cards”. Robin Wright nie tylko zagrała główną rolę w serialu Prime Video „Ta dziewczyna”, ale również wyreżyserowała trzy odcinki i pełniła rolę producentki wykonawczej. W tym thrillerze psychologicznym Laura (Robin Wright) ma wszystko – karierę, męża i cudownego syna, Daniela. Jednak jej idealne życie zostaje zaburzone, gdy Daniel przyprowadza do domu Cherry (Olivia Cooke), która zmienia wszystko. Laura jest przekonana, że Cherry coś ukrywa. Dziewczyna próbuje wpłynąć na Daniela, by podnieść swój status, czy Lura przesadza? Prawda to kwestia punktu widzenia. „Ta dziewczyna”: czy warto obejrzeć? To, co wyróżnia tę produkcję, to podwójna perspektywa. Twórcy bawią się z widzem, wodząc go za nos i podrzucając fałszywe tropy. Pierwszy odcinek rozpoczyna się z punktu widzenia Laury. Towarzyszymy jej w ciągu jej dnia, poznajemy jej życie i widzimy, jak wygląda jej relacja z mężem oraz synem, Danielem. Kluczowym punktem dnia Laury jest elegancka kolacja, podczas której Daniel przedstawia rodzicom swoją nową dziewczynę, Cherry. Jak to często bywa, kolacja jest nieco dziwna i niezręczna, a atmosfera momentami bywa naprawdę napięta. Z każdą kolejną scena widz utwierdza się w przekonaniu, że sceptycyzm Laury jest w pełni uzasadniony… A przynajmniej dopóki w połowie odcinka nie dostaniemy perspektywy Cherry, która rzuca zupełnie nowe światło na wydarzenia. To bardzo ciekawy zabieg, który nie pozwala widzowi ani chwilę odetchnąć i zmusza go do nieustannego kwestionowania tego, co widzi na ekranie. Bo kiedy tylko wyrobimy sobie opinię na temat danego wydarzenia, zmiana perspektywy wywraca wszystko do góry nogami niczym rzut kartą w Uno Flip. Z każdym kolejnym odcinkiem fabuła się zagęszcza, a panie coraz bardziej zakopują się we wzajemnej animozji. Laura jest przekonana, że Cherry chce wykorzystać Daniela oraz wżenić się w wyższy status społeczny. A kolejne, zaskakujące fakty z życia Cherry wcale nie pomagają Laurze przekonać się do nowej dziewczyny syna. Z kolei Cherry, choć rzeczywiście ma sporo za uszami, ciężko pracowała na to, by być tam, gdzie jest i rzeczywiście wydaje się być szczerze zakochana w Danielu. Kto ma rację? A kto jedynie pogrąża się we własnej paranoi? Prowadzenie dwóch różnych narracji sprawia, że ciągle zmienia się, komu właściwie kibicujemy. Ten zabieg skłania ponadto do refleksji nad tym, jak my odbieramy innych oraz tego, jak sami jesteśmy odbierani. Jaka część interakcji dzieje się w naszej głowie i jest odbiciem naszych własnych lęków i niepewności? Ostatecznie widz musi samodzielnie zdecydować, kto ma rację opowiedzieć się po jednej ze stron. Bo jedno jest pewne — ta historia nie pozostawia nikogo obojętnym. View oEmbed on the source website
Brutalna historia z Podlasia, która wciąga jak najlepsze thrillery z północy. Mrok, który hipnotyzuje
Duszne, pełne napięcia i emocjonalnych zwrotów akcje historie od lat kojarzymy ze skandynawskimi kryminałami. Teraz Polska ma własny tytuł, który nie ustępuje im klimatem ani fabułą. Jeśli masz słabość do dusznych historii z północy, koniecznie zwróć uwagę na polski serial, który swoją intensywnością z powodzeniem konkuruje z produkcjami rodem ze Szwecji czy Norwegii. Mowa o „Kruku. Szepty słychać po zmroku” – opowieści, która od pierwszej minuty wciąga w świat tajemnic i brutalnych zbrodni.
„Kruk. Szepty słychać po zmroku” to serial, który już po pierwszym odcinku udowadnia, że polski thriller potrafi być intensywny, brutalny i niepokojący. Produkcja z Michałem Żurawskim w roli głównej przyciągnęła uwagę widzów i krytyków, a dziś stawiana jest obok najlepszych skandynawskich seriali kryminalnych. Historia, w której nic nie jest oczywiste Inspektor Adam Kruk zostaje wysłany do Białegostoku, by poprowadzić śledztwo w sprawie zaginięcia nastoletniego chłopca. To, co zaczyna się jak standardowa policyjna sprawa, szybko zmienia się w podróż przez mroczne zakamarki ludzkiej psychiki. Bohater musi zmierzyć się nie tylko z brutalnymi przestępcami, ale także z własną przeszłością, która w najmniej oczekiwanych momentach daje o sobie znać. Z odcinka na odcinek napięcie rośnie, a widz nie może być pewien, kto naprawdę ma czyste ręce, a kto ukrywa najmroczniejsze tajemnice. Adam Kruk nie jest typowym serialowym policjantem. To człowiek pęknięty, targany sprzecznościami, gotowy do działań dalekich od policyjnych procedur. Z jednej strony nieustępliwy śledczy, z drugiej – ktoś, kto sam walczy z demonami przeszłości. Michał Żurawski stworzył jedną z najbardziej zapadających w pamięć ról w polskiej telewizji, pokazując bohatera, którego nie sposób ani całkowicie potępić, ani w pełni rozgrzeszyć. To właśnie ta niejednoznaczność sprawia, że widzowie śledzą jego losy z taką uwagą. Podlasie, które zamienia się w bohatera Akcja „Kruka” rozgrywa się w Białymstoku i na Podlasiu, ale to nie jest sielankowa wersja tego regionu. Twórcy pokazują krajobraz pełen kontrastów – piękno natury miesza się tu z poczuciem zagrożenia. Deszczowe ulice, ciemne lasy i surowa architektura budują atmosferę, w której każdy szczegół ma znaczenie. Zdjęcia i scenografia sprawiają, że Podlasie działa jak pełnoprawny bohater tej historii, podkreślając klaustrofobiczne napięcie i duszny klimat. Serial, który zdobył serca widzów i krytyków „Kruk. Szepty słychać po zmroku” to jedna z najlepiej ocenianych polskich produkcji ostatnich lat. Krytycy chwalili serial za wielowymiarowe postaci, sugestywną atmosferę i autentyczność, a Michał Żurawski zebrał wyjątkowo dobre recenzje za rolę Adama Kruka. Widzowie porównują go do najlepszych skandynawskich thrillerów, podkreślając, że pod względem napięcia i psychologicznej głębi nie odstaje od światowych hitów. Dzięki temu „Kruk” stał się punktem odniesienia dla nowego polskiego kina gatunkowego. „Kruk. Szepty słychać po zmroku” dostępny jest online w serwisie CANAL+ Online, a wcześniejsze sezony można również znaleźć na platformie Player. View oEmbed on the source website
Ten thriller home invasion spodoba się fanom Harlana Cobena. Mroczny seans, od którego trudno się oderwać...
Na pozór zwykłe włamanie przeradza się w koszmar, a intruzi stają się celem bezwzględnego gospodarza. Właśnie tak zaczyna się film, który łączy kryminał, thriller i horror w jeden mroczny seans.
„Przypadkowy przechodzień” to produkcja, która wciąga widza od pierwszych minut i nie pozwala się rozluźnić. Jeśli cenisz nieoczywiste zwroty akcji i atmosferę narastającego niepokoju, ten film może cię zaskoczyć. „Przypadkowy przechodzień” – fabuła Toby Nealey (George MacKay) i Jay Agassi (Percelle Ascott) to młodzi grafficiarze, którzy włamują się do domów bogatych i wpływowych osób, zostawiając na ścianach swoje hasło – „I came by”. Ich działalność ma być formą protestu wobec elity i niesprawiedliwości społecznych. Jednak kolejne włamanie do posiadłości sir Hectora Blake’a (Hugh Bonneville), byłego sędziego i szanowanego polityka, zamienia się w koszmar. To, co miało być kolejną akcją, ujawnia mroczne sekrety ukryte w piwnicy dostojnego mężczyzny. Od tego momentu role się odwracają, a intruzi stają się celem bezwzględnego gospodarza. W roli Toby’ego występuje George MacKay, znany z produkcji „1917” oraz „Monachium: W obliczu wojny”. Jego przyjaciela Jaya gra Percelle Ascott („The Innocents”), a w postać sir Hectora Blake’a wciela się Hugh Bonneville, gwiazda „Downton Abbey” i „Paddingtona”. W obsadzie zobaczymy także Kelly Macdonald („Trainspotting”, „Boardwalk Empire”). Reżyserem filmu jest Babak Anvari, który wcześniej zrealizował „Under the Shadow” i „Wounds”. Za ścieżkę dźwiękową odpowiada Isobel Waller-Bridge, siostra Phoebe Waller-Bridge, autorki „Fleabag”. Jej muzyka dodatkowo podbija atmosferę niepokoju i mroku. „Przypadkowy przechodzień” – czy warto obejrzeć? „Przypadkowy przechodzień” podzielił widzów, ale z pewnością przypadnie do gustu fanom thrillerów typu home invasion, w których napięcie rodzi się w czterech ścianach zwykłego domu. To seans dla tych, którzy lubią czuć narastający lęk i napięcie oraz odkrywać sekrety skrywane pod pozorami normalności. Film „Przypadkowy przechodzień” dostępny jest na Netflix. To jedna z tych produkcji, które najlepiej ogląda się wieczorem, gdy mrok za oknem dodatkowo wzmacnia filmową atmosferę grozy. View oEmbed on the source website
Ta nowość Netflixa natychmiast trafiła do topki! Thriller z Vanessą Kirby to najlepsze, co zobaczycie ten weekend
Netflix ma kolejny hit! Nie jest to jednak zwykły thriller. To mocne kino o życiu na krawędzi, które z pewnością trafi do serc i umysłów widzów.
„Zawsze przychodzi noc” (ang. Night Always Comes) to najnowsza filmowa premiera Netflixa, która już po pierwszym dniu wskoczyła do czołówki platformy. Benjamin Caron, reżyser hitu The Serpent, serwuje widzom duszny thriller z elementami dramatu społecznego. W centrum – Vanessa Kirby w jednej z najmocniejszych ról w swojej karierze. „Zawsze przychodzi noc” – fabuła, obsada i twórcy Oparty na bestsellerowej powieści Willy’ego Vlautina film opowiada historię Lynette (Vanessa Kirby), kobiety, która ryzykuje wszystkim, aby zdobyć dom będący symbolem przyszłości jej rodziny. Podczas niebezpiecznej jednonocnej odysei Lynette jest zmuszona zmierzyć się ze swoją mroczną przeszłością, aby w końcu się od niej uwolnić. Za kamerą filmu stanął Benjamin Caron (reżyser dobrze przyjętego „The Serpent”). Scenariusz napisała Sarah Conradt. Obok Vanessy Kirby, dobrze znanej widzom m.in. z „The Crown”, na ekranie pojawiają się także: Jennifer Jason Leigh, Zack Gottsagen, Stephan James, Randall Park, Julia Fox, Michael Kelly oraz Eli Roth. „Zawsze przychodzi noc”, czyli mocne kino o życiu na krawędzi [recenzja] „Zawsze przychodzi noc” to film, który przyciąga od pierwszych minut. Intryguje nie tylko gęstą atmosferą, ale i świetną obsadą. Vanessa Kirby, znana z „The Crown”, kreuje bohaterkę tak intensywną i pełną sprzeczności, że aż trudno oderwać od niej wzrok. Jej Lynette jest jednocześnie silna i krucha, waleczna i autodestrukcyjna. I to właśnie to sprawia, że każda jej decyzja wywołuje w nas zarówno współczucie, jak i niepokój. Reżyser Benjamin Caron z ogromną precyzją prowadzi historię, gdzie kolejne spotkania Lynette z różnymi osobami z jej przeszłości zmieniają bieg wydarzeń i sprawiają, że każda kolejna scena staje się coraz bardziej elektryzująca. To kino, które nie goni za akcją, lecz powoli zaciska pętlę napięcia, aż w finale widz siedzi na krawędzi fotela. Mocnym punktem filmu jest też społeczny kontekst. Kryzys mieszkaniowy i dramat rodzin stojących w obliczu bezdusznego systemu. Caron nie boi się pokazać, że desperacja Lynette jest konsekwencją realnych problemów, a nie tylko filmowym chwytem. Szkoda jedynie, że w ostatnich scenach ten wątek zostaje nieco rozmyty, a kulminacja nie daje takiego katharsis, jakiego oczekują widzowie. Mimo drobnych niedociągnięć, „Zawsze przychodzi noc” to wciągający, mroczny i emocjonalny thriller, który z przyjemnością obejrzycie. „Zawsze przychodzi noc” – gdzie obejrzeć? Film „Zawsze przychodzi noc” dostępny jest wyłącznie na Netflixie. Zwiastun poniżej: View oEmbed on the source website
To dziwaczny, szalony i najlepszy body horror o współzależności w związku. „Argument, by zostać singlem”
Dave Franco i Alison Brie są parą w prawdziwym życiu oraz w filmie „Together”, w którym ich bohaterowie... zrastają się ze sobą. Ten dziwaczny i szalony body horror w oryginalny sposób bierze na tapetę motyw współzależności w związku. „Każdego dnia przychodziliśmy coraz bardziej poranieni i posiniaczeni, ale bawiliśmy się naprawdę świetnie” – powiedzieli nam Alison i Dave. Jeśli podobała wam się „Substancja”, to na pewno pokochacie „Together”!
O czym opowiada horror „Together”? Od 22 sierpnia w polskich kinach można zobaczyć horror „Together”, który zachwycił krytyków na całym świecie. Debiut australijskiego reżysera Michaela Shanksa jest inspirowany jego własnym związkiem. Każdy z nas zna taką parę. Zawsze razem. Papużki nierozłączki. Tam, gdzie jest jedno, tam jest i drugie… Millie i Tim są razem od zawsze i nie wyobrażają sobie, aby było inaczej. Rutynę zaburza awans Millie, który sprawia, że bohaterowie wyprowadzają się do pięknego domu w idyllicznej małej miejscowości. Przeprowadzka jest trudna dla Tima, ale to przecież normalne. Oboje są przekonani, że niedługo wszystko się unormuje i zaczną swoje nowe, wspaniałe życie. Podczas zwiedzania okolicy trafiają do okolicznej jaskini, co zapoczątkowuje serię dziwacznych incydentów. Ich ciała zaczynają się ze sobą zrastać. „Together” eksploruje grecki mit o bratnich duszach. Według niego ludzie pierwotnie mieli cztery nogi, cztery ręce i dwie twarze. Zeus podzielił ich na dwie części, w efekcie czego każdy z nas poszukuje swojej drugiej połówki. Piękne lub… przerażające. Film jedzie po bandzie, zadając pytania o toksyczne związki oraz zaskakując szokującymi scenami. Wielokrotnie otwierałam usta ze zdumienia! Dave Franco i Alison Brie o filmie „Together” Przed premierą mieliśmy szansę wziąć udział w spotkaniu Dave’a Franco i Alison Brie z międzynarodową prasą. Oboje są aktorami, razem żyją, razem pracują, razem występują w filmach. W przypadku „Together” nie tylko zagrali główne role, ale również byli producentami. Plan był bardzo intensywny. Aż trudno uwierzyć, że udało im się nakręcić wszystko w zaledwie 21 dni! O wyzwaniach, miłości do gatunku oraz swoim własnym związku opowiedzieli nam w wirtualnym spotkaniu na Zoomie. Jesteście parą, która gra parę. Czy dzięki temu było wam łatwiej, czy trudniej? Alison: To okazało się bardzo przydatne, często w nieoczekiwany sposób. Nakręciliśmy ten film bardzo szybko. Nasza komunikacja niewerbalna jest bardzo dobra, co oszczędziło nam wiele czasu pomiędzy ujęciami. Mieszkamy razem, więc mogliśmy ćwiczyć kwestie w domu. Jeśli mieliśmy wątpliwości na temat emocjonalnej warstwy danej sceny, to mogliśmy je przegadać noc przed zdjęciami. Dzięki temu zawsze przychodziliśmy na plan przygotowani. Dave: Zgadzam się. W filmie jest wiele intymnych scen i nie czułbym się komfortowo, gdybym miał je kręcić z kimś innym. Alison: Przez cały dzień byliśmy ze sobą złączeni, chodziliśmy razem do toalety. Każdego dnia wracaliśmy z planu i zastanawialiśmy się, jak moglibyśmy to robić z kimkolwiek innym. Jak mógłbyś nakręcić ten film z ludźmi, którzy nie są parą? Myślę, że nasz związek, nasza historia miały duży wpływ na kształt tego filmu. To był nasz wkład. Były więc same pozytywy. W filmie jest bardzo dużo scen fizycznych. Jak często korzystaliście z pomocy kaskaderów i ile tak naprawdę zrobiliście sami? Alison: Gdy kręciliśmy scenę na podjeździe, miałam do pomocy trzech kaskaderów i każdy miał swój wkład w scenę. Czyli ja jestem ciągnięta po chodniku, a w tym samym czasie moja dublerka-akrobatka przelatuje przez ławkę. Mieliśmy asystenta, który grał moje ramię, ponieważ nie mieliśmy trzech godzin, aby zakładać mi protezę. To był wysiłek grupowy. Ja i Dave nigdy nie pracowaliśmy tak ciężko i intensywnie, jak podczas kręcenia „Together”. Kiedy trzeba było się rzucić na ziemię, to się rzucaliśmy. Dave był cały w siniakach, jego ręce krwawiły od wspinania się po linie. Każdego dnia przychodziliśmy coraz bardziej poranieni i posiniaczeni, ale bawiliśmy się naprawdę świetnie. Dave: Zrobiliśmy sami jakieś 98%. Myślę o scenie pod prysznicem, w której jestem całkowicie nagi. Mój bohater jest nieprzytomny, miotam się po kabinie prysznicowej i to naprawdę boli. Ale byliśmy tak podekscytowani tym filmem, że napędzało nas to podczas kręcenia tych wszystkich trudnych i wymagających scen. Wiedzieliśmy, że robimy coś wyjątkowego. Coś, czego ludzie prawdopodobnie jeszcze nie widzieli. Czy mieliście później koszmary? Alison: Niespecjalnie. Byliśmy tak wykończeni, że po prostu zasypialiśmy. Kręcenie horrorów sprawia mi ogromną frajdę, zwłaszcza że często się boję, kiedy je oglądam. Kocham horrory, ale często mam po nich koszmary. Kręcenie horroru to coś zupełnie innego. Jest zabawne, ponieważ przypomina podglądanie przedstawienia. To tak, jakbyś oglądał kulisy magicznej sztuczki. Nie jest strasznie, ponieważ jesteś częścią tego, jak powstaje. Jesteście szczęśliwym małżeństwem od wielu lat. Co zyskaliście w trakcie trwania waszego związku? A co straciliście? Alison: Myślę, że były same zyski. Dave uczynił moje życie lepszym, zawsze świetnie się bawiliśmy. Jesteśmy razem od ponad 13 lat, to nasz piąty wspólny projekt. Wciąż uczymy się nowych rzeczy o sobie nawzajem i podejmujemy coraz większe wyzwania na polu zawodowym, co doskonale widać na przykładzie tego filmu. Wystąpiłam w dwóch jego projektach. Cudownie jest widzieć, jak Dave się rozwija. On również bardzo pomógł mi się rozwinąć. Super, że jest to coś, co możemy robić razem. Dave: Zgadzam się. Bardzo się wspieramy, dajemy sobie dużo inspiracji. Zwłaszcza w ostatnich latach, gdy oboje pracujemy więcej za kamerą – reżyserując, pisząc, produkując. Kiedy podejmuje się nowych projektów i możemy na sobie polegać, to jest to zdecydowanie mniej przerażające. Dave, wyreżyserowałeś horror „Lokum”, w którym zagrała Alison. Choć „Lokum” i „Together” różnią się od siebie, to mają jeden wspólny motyw. W obu filmach para poddawana jest próbie. Skąd zainteresowanie tym tematem? Dave: Ciągnie mnie do historii, które w zasadzie są chaotycznymi dramatami o związkach. Nie wiem, dlaczego, ponieważ mój związek jest bardzo zdrowy. To chyba bierze się stąd, że kocham filmy, które skupiają się na rozwoju postaci oraz tym, jak bohaterowie komunikują się ze sobą. Poza tym kocham horror. To jedyny gatunek, w którym widzowie zawsze mogą spodziewać się dziwactw oraz eksperymentów. Kiedy jesteś reżyserem i kręcisz horror, to daje ci to wolną rękę do próbowania różnych ekscytujących technik. Alison: To, co jest ekscytujące w horrorze to to, że wykorzystuje powszechne motywy, jak monogamia czy skomplikowane związki, i przesuwa granice do maksimum, dochodząc do najbardziej szalonych wniosków. Na pewno jest to coś, co robimy w tym filmie. Dave, czy planujesz nakręcić kolejny film? I jeśli tak, to czy ty, Alison, jesteś skłonna w nim zagrać? Alison: To bardzo interesujące pytanie, ponieważ oboje skończyliśmy właśnie nasze scenariusze. Dave nakręci thriller, a ja wyreżyseruję horror komediowy. Napisałam scenariusz z Alice Stanley Jr. Jak więc widzisz, oboje planujemy dalej tworzyć w obrębie gatunku. Dave: To zabawne, że o to pytasz. Kochamy horror i będziemy kręcić horrory tak długo, jak ludzie nam na to pozwolą. Czy potrzeba specjalnych umiejętności, aby grać w horrorach? Dave: Chyba nie. Mam bardzo duży szacunek do aktorów, którzy grają w horrorach. W tym gatunku stawki zawsze są bardzo wysokie, poza tym ciągle odgrywasz skrajne emocje. Praca na planie tego filmu była bardzo wyczerpująca, zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Super, że mogliśmy zagrać każdą możliwą emocję, ale było to bardzo obciążające. Alison: Kiedy zachowujesz się, jakbyś była przestraszona albo ranna, to twój mózg zaczyna wierzyć, że naprawdę tak jest. To potwornie męczące. Także jeśli chodzi o specjalną umiejętność, to na pewno trzeba mieć dużo energii (śmiech). Dave: To niesamowite, że filmy takie jak „Substancja” zaczynają być doceniane przez Akademię. Demi Moore otrzymała nominację i coraz częściej aktorzy z horrorów zaczynają być traktowani poważnie. To wspaniałe. Czy postrzegacie zakończenie jako happy end? Alison: Każdy, kto ogląda ten film, wyciąga z niego zupełnie coś innego. W zależności od tego, jaki jest jego status związku, a także jakie są jego osobiste obawy związane z monogamią i współzależnością. Istnieje wiele interpretacji zakończenia. Bardzo podoba mi się, że film nie ocenia swoich bohaterów i zostawia interpretację widzom. Spotkaliśmy singli, którzy stwierdzili, że ten film jest argumentem, aby zostać singlem. Spotkaliśmy również parę, która powiedziała, że ten film pomógł im się pogodzić. Każdy ma inne przemyślenia i jest to naprawdę ekscytujące. View oEmbed on the source website
Tego horroru nie da się wymazać z pamięci. Widzowie ostrzegają: dosłownie miażdży!
Brutalne morderstwa, tajemnicze znaki i mrok, który zdaje się nie mieć końca. To nie jest kolejny zwyczajny kryminał – to podróż do samego jądra zła.
W tym artykule: 1. „Zbaw nas ode złego” – fabuła, obsada i twórcy 2. „Zbaw nas ode złego” – recenzja 3. „Zbaw nas ode złego” – gdzie obejrzeć? Reżyser „Egzorcyzmów Emily Rose” powraca z filmem, który łączy policyjne śledztwo z opowieścią o demonach. „Zbaw nas ode złego” trzyma w napięciu od pierwszej minuty i zostawia widza z uczuciem niepokoju, którego trudno się pozbyć. „Zbaw nas ode złego” – fabuła, obsada i twórcy Głównym bohaterem jest Ralph Sarchie, nowojorski policjant, który myślał, że widział już wszystko. Jednak nowa sprawa – seria brutalnych i niewytłumaczalnych zbrodni – burzy jego przekonania. Choć sam podchodzi sceptycznie do kwestii nadprzyrodzonych, decyduje się współpracować z księdzem Mendozą. Duchowny przekonuje go, że za morderstwami nie stoją zwykli przestępcy, ale demony. Ponura sceneria Nowego Jorku, ciasne korytarze, piwnice i ciemne zaułki budują atmosferę, w której granica między światem realnym a metafizycznym coraz bardziej się zaciera. To właśnie tutaj rozgrywa się dramatyczna walka dobra ze złem. Za reżyserię odpowiada Scott Derrickson, twórca m.in. „Egzorcyzmów Emily Rose”. W roli głównej wystąpił Eric Bana. Na ekranie towarzyszą mu: Edgar Ramirez („American Crime Story: Zabójstwo Versace”), Olivia Munn („Znajomi i sąsiedzi”), Sean Harris („Rodzina Borgiów”) oraz Chris Coy („Chrzest ogniem”). Całość inspirowana jest książką byłego policjanta Ralpha Sarchiego. „Zbaw nas ode złego” – recenzja „Zbaw nas ode złego” to film, który na pierwszy rzut oka wydaje się klasycznym horrorem z elementami opętania, ale w rzeczywistości łączy w sobie kryminał i thriller psychologiczny. Eric Bana wciela się w nowojorskiego policjanta Ralpha Sarchie, który w trakcie prowadzenia spraw natrafia na serię niepokojących, niewytłumaczalnych zjawisk. Reżyser Scott Derrickson, znany z zamiłowania do mrocznej tematyki, zestawia brutalną codzienność policyjnej pracy z grozą nadprzyrodzonego, dzięki czemu fabuła balansuje pomiędzy realizmem a atmosferą rodem z klasycznych opowieści grozy. Mocną stroną filmu jest klimat – mroczny, ciężki, momentami przytłaczający. Derrickson doskonale operuje światłem i dźwiękiem, tworząc napięcie już w pierwszych scenach. Zamiast tanich jump scare’ów, dostajemy niepokojące poczucie, że granica między światem realnym a demonicznym powoli się zaciera. Eric Bana w roli sceptycznego, zmęczonego życiem policjanta wypada przekonująco. Choć film nie jest pozbawiony schematów gatunkowych, to jednak potrafi utrzymać uwagę widza dzięki połączeniu surowego kryminału z horrorem. Nie przeraża w sposób skrajny, ale skutecznie buduje atmosferę narastającej grozy i niepokoju. To produkcja, która spodoba się zarówno fanom opowieści o siłach nadprzyrodzonych, jak i widzom szukającym mrocznego thrillera. „Zbaw nas ode złego” – gdzie obejrzeć? Film dostępny jest na platformie Netflix. Można go także wypożyczyć lub kupić na Amazon Prime Video oraz Apple TV+. View oEmbed on the source website
O tym światowym hicie w Polsce powinno być głośniej. Serial pełen kłamstw, zdrad i sekretów wciąga jak wir!
To tylko z pozoru opowieść o nastolatkach. Wciągający thriller pokazuje, jak cienka granica oddziela przyjaźń od zdrady, a pozory od prawdy...
W tym artykule: 1. „Cruel Summer” – fabuła, obsada i twórcy 2. „Cruel Summer” – recenzja 4. „Cruel Summer” – gdzie obejrzeć? Produkcja, która podbiła serca widzów w USA i Europie Zachodniej, w Polsce wciąż pozostaje nieco w cieniu. Tymczasem to jeden z najbardziej nieoczywistych seriali młodzieżowych ostatnich lat – pełen napięcia, twistów i bohaterów, którym trudno zaufać. „Cruel Summer” – fabuła, obsada i twórcy Pierwszy sezon przenosi widzów do lat 90., gdzie poznajemy dwie nastolatki: Kate Wallis (Olivia Holt), szkolną gwiazdę, która znika bez śladu, oraz Jeanette Turner (Chiara Aurelia), nieśmiałą rówieśniczkę, która nagle staje się ulubienicą szkoły. Pojawiają się podejrzenia, że Jeanette mogła wiedzieć więcej o zaginięciu, niż początkowo przyznawała. Narracja prowadzona jest z różnych perspektyw i w kilku liniach czasowych, co sprawia, że każdy odcinek dostarcza nowych pytań i hipotez. Drugi sezon zabiera nas do 1999 roku i skupia się na historii trójki przyjaciół: Megan (Sadie Stanley), Isabelli (Lexi Underwood) i Luke’a (Griffin Gluck). Z pozoru beztroskie lato nad morzem szybko przeradza się w mroczną grę pełną sekretów, kłamstw i zdrad. Każdy z bohaterów ma coś do ukrycia, a prawda wychodzi na jaw dopiero w finale. Serial powstał z inicjatywy stacji Freeform, a jego producentką wykonawczą jest Jessica Biel. Twórcą oryginalnej koncepcji był Bert V. Royal, a za kolejne odcinki odpowiadali różni scenarzyści i reżyserzy. W obsadzie pierwszego sezonu znaleźli się m.in. Olivia Holt (Kate Wallis), Chiara Aurelia (Jeanette Turner), Michael Landes, Harley Quinn Smith i Froy Gutierrez. „Cruel Summer” – recenzja „Cruel Summer” to thriller młodzieżowy, który od pierwszego odcinka przyciąga intrygujcą narracją. Akcja rozgrywa się w latach 90., a historia pokazana jest z perspektywy trzech kolejnych lat, co stopniowo odsłania prawdę o zaginięciu jednej z bohaterek i zmianie statusu społecznego drugiej. Mocną stroną serialu jest nietypowa konstrukcja – te same wydarzenia oglądamy z różnych punktów widzenia, a każda wersja zdaje się podważać poprzednią. Widz jest zmuszony nieustannie zastanawiać się, komu wierzyć. Atutem są także świetnie uchwycony klimat lat 90. oraz rosnące napięcie. Choć momentami fabuła potrafi nieco ugrzęznąć w melodramatycznych wątkach, całość broni się pomysłowością i intrygującym twistem. To pozycja obowiązkowa dla fanów seriali z tajemnicą i psychologiczną grą w tle. Z każdym odcinkiem atmosfera robi się coraz mroczniejsza, a bohaterowie ujawniają swoje prawdziwe oblicza. „Cruel Summer” udowadnia, że prawda nigdy nie jest tak oczywista, jak mogłoby się wydawać. „Cruel Summer” – gdzie obejrzeć? Serial dostępny jest na platformie Amazon Prime Video, gdzie można obejrzeć dotychczasowe dwa sezony. Trzeci sezon, zapowiedziany po wznowieniu serii, również ma trafić do katalogu Prime. View oEmbed on the source website
Ten polski kryminał z Adamczykiem to idealny film na lato. Nowość w streamingu totalnie was pochłonie!
Polskie kino coraz chętniej sięga po gatunkowe mieszanki – i tym razem wyszło z tego coś zaskakująco lekkiego. Ten film łączy elementy klasycznej intrygi z dużą dawką humoru. Sprawdźcie, o jaki tytuł chodzi.
W tym artykule: 1. „W jak morderstwo” – fabuła, obsada i twórcy 2. „W jak morderstwo” – recenzja i opinie widzów 3. „W jak morderstwo” – gdzie obejrzeć? To opowieść, w której morderstwo jest tylko pretekstem do zabawy konwencją, a bohaterowie z przymrużeniem oka prowadzą nas przez kolejne tropy. Poznajcie „W jak morderstwo”. „W jak morderstwo” – fabuła, obsada i twórcy Magda, mieszkanka spokojnej Podkowy Leśnej, przypadkowo trafia w lesie na ciało zamordowanej kobiety. Szybko odkrywa, że ofiara nosi wisiorek przypominający ten, który przed laty należał do jej zaginionej przyjaciółki. Zaintrygowana postanawia sama rozwikłać zagadkę. Jej prywatne śledztwo prowadzi przez sieć plotek, skrywanych romansów i dziwacznych postaci. Choć temat jest poważny, film utrzymuje lekki ton, balansując między kryminałem a komedią. W roli głównej występuje Anna Smołowik. Towarzyszą jej Paweł Domagała jako komisarz Jacek Sikora oraz Piotr Adamczyk w roli Roberta Mazura. W obsadzie znaleźli się także Rafał Królikowski, Dorota Segda, Szymon Bobrowski, Przemysław Stippa, Emma Giegżno oraz Sandra Staniszewska-Herbich. Film wyreżyserował Piotr Mularuk, który wraz z Katarzyną Gacek jest także współautorem scenariusza. Za stronę wizualną odpowiadał operator Adam Bajerski, a oprawę muzyczną stworzyli Jan P. Muchow i Paweł Lucewicz. „W jak morderstwo” – recenzja i opinie widzów „W jak morderstwo” to jedna z tych produkcji, które udowadniają, że polskie kino potrafi bawić się konwencją kryminału, nie rezygnując przy tym z lekkości i humoru. Punktem wyjścia jest klasyczne „amatorskie śledztwo”, ale twórcy umiejętnie mieszają tropy tak, że widz ani na chwilę się nie nudzi. Film ma w sobie coś z cozy crime. Urzeka klimatem małego miasteczka, gdzie wszyscy się znają, a mimo to każdy może skrywać mroczny sekret. Jego atutem jest balans pomiędzy kryminałem a komedią. Choć punkt wyjścia jest dramatyczny, dialogi i sytuacje pełne są ironii i ciepłego humoru, dzięki czemu całość ogląda się naprawdę przyjemnie. Scenariusz nie jest może wolny od przewidywalnych rozwiązań, ale nadrabia to atmosferą, dobrymi kreacjami aktorskimi i tempem narracji. „W jak morderstwo” sprawdzi się idealnie jako film na wieczór, kiedy chcemy wciągnąć się w zagadkę kryminalną, ale bez ponurej atmosfery typowej dla skandynawskich thrillerów. To lekkostrawne kino z twistem, które potrafi poprawić humor. Na Filmwebie opinie widzów są skrajnie różne, jednak wiele osób docenia lekki klimat produkcji. „W jak morderstwo” – gdzie obejrzeć? Film „W jak morderstwo” jest dostępny na platformie Netflix. View oEmbed on the source website
Wielki powrót na Prime Video! Brutalny, hitowy serial z Chrisem Prattem w końcu doczeka się prequela!
Choć od premiery minęły trzy lata, widzowie znów masowo wracają do „Listy śmierci” – militarnego thrillera, który wywołał burzę w mediach i z miejsca zyskał status jednego z najbardziej kontrowersyjnych seriali Prime Video. Produkcja z 2022 roku, w której główną rolę gra Chris Pratt, cieszy się nową falą popularności dzięki nadchodzącej premierze prequela.
W tym artykule: 1. „Lista śmierci” – fabuła, obsada i twórcy 2. Prequel serialu „Lista śmierci” – co wiadomo o „The Terminal List: Dark Wolf”? 3. „The Terminal List: Dark Wolf” – gdzie obejrzeć? Już 27 sierpnia na platformie Prime Video zadebiutuje „The Terminal List: Dark Wolf”, czyli opowieść przedstawiająca wydarzenia poprzedzające te przedstawione w dreszczowcu „Lista śmierci” (org. The Terminal List). Fani nie czekają bezczynnie – tuż przed premierą chętnie odświeżają sobie oryginał, a zachęceni prequelem nowi widzowie nadrabiają hit z 2022 roku. W sieci wrze! „Lista śmierci” – fabuła, obsada i twórcy Serial „Lista śmierci” opowiada historię komandosa Jamesa Reece’a, który jako jedyny przeżywa zasadzkę, w której ginie cały jego oddział. Gdy odkrywa, że śmierć żołnierzy nie była przypadkiem, poprzysięga zemstę. W jego arsenale znajduje się nie tylko broń, ale przede wszystkim 20 lat wojskowego doświadczenia i determinacja, która nie zna granic. To historia brutalna, gęsta od napięcia i emocji. Nie ma tu miejsca na półśrodki. Główny bohater, Reece działa bezkompromisowo, a każda decyzja prowadzi go w coraz mroczniejsze rejony. Prequel serialu „Lista śmierci” – co wiadomo o „The Terminal List: Dark Wolf”? W prequelu zatytułowanym „The Terminal List: Dark Wolf” cofniemy się do czasów, zanim James Reece rozpoczął swoją prywatną vendettę. Akcja toczy się na 5–7 lat przed wydarzeniami z „Listy śmierci”. W nowej produkcji zobaczymy drogę Bena Edwardsa (Taylor Kitsch) od lojalnego Navy SEAL-a do bezwzględnego człowieka CIA, jego zmagania się z moralnymi kosztami wojny i tajnymi misjami. Twórcami serialu są Jack Carr (autor książki) i David DiGilio (showrunner oryginalnej serii), a także m.in. Antoine Fuqua, Taylor Kitsch i Chris Pratt. Choć do premiery pozostało jeszcze kilka tygodni, komentarze na platformie X (Twitter) pokazują, że wielu fanów już rozpoczęło powtórkowy seans: „Oglądam »Listę śmierci« jeszcze raz, żeby przygotować się na »Dark Wolf«!”, „Ten serial nie zestarzał się ani trochę. Nadal miażdży”, „Chris Pratt w swojej najlepszej, najmroczniejszej roli” – czytamy. „The Terminal List: Dark Wolf” – gdzie obejrzeć? Zarówno oryginalną „Listę śmierci”, jak i nadchodzący prequel „Dark Wolf”, znajdziecie na platformie Amazon Prime Video. View oEmbed on the source website
Trzymający w napięciu thriller psychologiczny z Julianne Moore i Sydney Sweeney podbija streaming. Ogląda się go z gulą w gardle
Trzymający w napięciu thriller psychologiczny „Kresy szczerości” („Echo Valley”) z Julianne Moore i Sydney Sweeney to produkcja, którą naprawdę warto obejrzeć. Ta mroczna, emocjonalna opowieść o matce i córce wciąga bez reszty.
„Kresy szczerości”(org. Echo Valley) to film, który łączy w sobie elementy thrillera i kameralnego dramatu rodzinnego. Historia rozgrywa się na odizolowanej farmie w Pensylwanii i stawia bohaterki w obliczu dramatycznych wydarzeń, które każą im zmierzyć się z moralnymi dylematami. Znakomity duet aktorski – Julianne Moore i Sydney Sweeney – sprawia, że silne napięcie nie opuszcza widzów aż do finału. To trzeba obejrzeć. „Kresy szczerości” (Echo Valley) – fabuła, obsada i twórcy Film opowiada historię Kate Garretson (Julianne Moore), kobiety, która po śmierci swojego partnera odcina się od świata. Żyje samotnie na farmie w Pensylwanii, opiekuje się końmi i prowadzi lekcje jazdy konnej. Jej córka, Claire (Sydney Sweeney), od lat zmaga się z uzależnieniem i problemami, które oddaliły ją od matki. Pewnego dnia Claire wraca do domu cała we krwi, która nie należy do niej. Od tego momentu Kate staje przed dramatycznym wyborem. Musi zdecydować, jak daleko może się posunąć, by chronić swoje dziecko. Oprócz Julianne Moore i Sydney Sweeney w filmie występują także m.in. Domhnall Gleeson, Kyle MacLachlan, Fiona Shaw i Edmund Donovan. Reżyserem filmu jest Michael Pearce (zdobywca nagrody BAFTA dla najlepszego reżysera za film „Pod ciemnymi gwiazdami”). Scenariusz napisał Brad Ingelsby (autor hitowego miniserialu „Mare z Easttown”). Produkcja powstała we współpracy Apple Studios, należącego do Ridleya Scotta Scott Free Productions oraz The Walsh Company. Intymny thriller z mocnym przekazem. „Kresy szczerości” – recenzja „Kresy szczerości” to przykład thrillera psychologicznego, w którym akcja i emocje są splecione w równym stopniu, a napięcie rodzi się bardziej z relacji między bohaterkami niż z klasycznych pościgów czy strzelanin. Michael Pearce, reżyser znany z umiejętnego budowania dusznej atmosfery, korzysta tu z oszczędnych środków wyrazu. Wiele scen opiera się na ciszy, spojrzeniach i niewypowiedzianych słowach, co nadaje historii intymny, klaustrofobiczny charakter. Julianne Moore zachwyca mieszanką subtelności i wewnętrznej siły, Sydney Sweeney chwyta za serce energią i nieprzewidywalnością, budując postać balansującą między kruchością a destrukcją. To zdecydowanie jedna z najbardziej dramatycznych i dojrzałych ról w jej karierze, a duet z Moore jest hipnotyzujący w swojej intensywności. Film trzyma w napięciu nie tyle przez gwałtowne zwroty akcji, ile przez moralne pytania, które stawia. Jak daleko można się posunąć w imię miłości? Czy ochrona najbliższej osoby usprawiedliwia łamanie prawa? Scenariusz Brada Ingelsby’ego (Mare z Easttown) mistrzowsko dawkuje informacje, sprawiając, że widz przez długi czas nie jest pewien, komu może zaufać. Atmosferę potęgują surowe zdjęcia odizolowanej, mokrej od deszczu i przesyconej ciszą farmy, która wygląda jednocześnie zupełnie niepozornie i niesamowicie mrocznie. Miejsce staje się niemal trzecim bohaterem opowieści, wzmacniając poczucie izolacji i pułapki. „Kresy szczerości” ogląda się z narastającym poczuciem niepokoju, które eksploduje w finale, zaskakując kierunkiem, w jakim historia podąża. Choć niektórzy recenzenci zarzucają filmowi pewną nierówność tonu i przejście z kameralnego dramatu w pulpowy thriller, to dla wielu widzów będzie to mieszanka, która działa na emocje i trzyma w napięciu do ostatnich minut. „Kresy szczerości” – gdzie obejrzeć? Film dostępny jest na platformie Apple TV+ w polskiej wersji językowej pod tytułem „Kresy szczerości”. Można go oglądać z polskimi napisami lub lektorem. View oEmbed on the source website
Ten serial Apple TV+ wciąga i porywa jak „Dark”, a Elisabeth Moss znowu zachwyca na ekranie
Wszystko wskazuje na to, że mamy do czynienia z mocnym thrillerem. Jeśli nie widzieliście tego serialu z Elisabeth Moss, najwyższy czas nadrobić zaległości.
W tym artykule: 1. „Lśniące dziewczyny” – fabuła, obsada i twórcy 2. „Lśniące dziewczyny” – obsada i twórcy 3. „Lśniące dziewczyny” – gdzie obejrzeć? „Lśniące dziewczyny” z Elisabeth Moss zaskakuje konwencją, łącząc motywy podróży w czasie, psychologii traumy i dziennikarskiego śledztwa. Czy ta układanka się spina? Zobaczmy. „Lśniące dziewczyny” – fabuła, obsada i twórcy Akcja serialu rozgrywa się w Chicago i koncentruje się na Kirby Mazrachi, introwertycznej archiwistce pracującej w redakcji gazety. Kilka lat wcześniej Kirby przeżyła brutalny atak nieznanego sprawcy. Choć fizycznie doszła do siebie, wciąż zmaga się z niestabilną rzeczywistością – jej wspomnienia są niespójne, a szczegóły życia codziennego zmieniają się bez ostrzeżenia: mieszkanie wygląda inaczej, relacje z ludźmi są inne, a nawet jej własna tożsamość bywa niejasna. Kirby dowiaduje się, że w mieście doszło do morderstwa kobiety w okolicznościach bardzo przypominających jej własny atak. Zaczyna podejrzewać, że to sprawka tego samego człowieka – i że ten wciąż działa. Wspólnie z dziennikarzem śledczym Danem Velazquezem rozpoczyna nieformalne dochodzenie. Oboje stopniowo odkrywają, że ofiar było więcej, a wszystkie kobiety łączy subtelny, ale przerażający wzorzec. Tymczasem widz poznaje również sprawcę – Harpera Curtisa – tajemniczego mężczyznę z przeszłości, który dzięki pewnemu domowi (pełniącemu rolę niemal magicznego portalu) potrafi przemieszczać się w czasie. Harper tropi i „oznacza” swoje ofiary na przestrzeni dekad, wracając do nich wtedy, gdy najmniej się tego spodziewają. Dla niego czas jest elastyczny, ale dla Kirby – która jako jedyna z jego ofiar przeżyła – skutki tej elastyczności są katastrofalne. Jej życie przypomina układankę, w której nieustannie zmieniają się kawałki. Fabuła splata dwa wątki: śledztwo Kirby i Dana oraz działania Harpera, układając je w niepokojącą, ale emocjonalnie poruszającą historię o przemocy, pamięci, kobiecej sile i potrzebie prawdy. Główna rola przypadła Elisabeth Moss, aktorce znanej m.in. z „Opowieści podręcznej” i „Mad Men”. Moss jest również producentką serialu. Obok niej występują Wagner Moura („Narcos: Meksyk”), Jamie Bell („Billy Elliot”) jako morderca Harper Curtis oraz Phillipa Soo jako Jin-Sook. Serial powstał na podstawie powieści Lauren Beukes. Za kamerą stanęły m.in. Michelle MacLaren („Breaking Bad”) i Daina Reid. „Lśniące dziewczyny” – recenzja i opinie widzów „Lśniące dziewczyny” („Shining Girls”) to mroczny, zaskakująco oryginalny thriller psychologiczny z elementami science fiction, który zadebiutował na platformie Apple TV+ w 2022 roku. Główną rolę gra Elisabeth Moss, znana z „Opowieści podręcznej” i „Mad Men”, która ponownie udowadnia, że potrafi unieść emocjonalnie skomplikowaną i wielowymiarową postać. Serial oparty jest na powieści Lauren Beukes i przenosi widza do ponurego Chicago, gdzie przeszłość i teraźniejszość nieustannie się przenikają. Moss wciela się w Kirby Mazrachi, byłą dziennikarkę, która przeżyła brutalny atak nieznanego sprawcy. Choć fizycznie doszła do siebie, jej życie pozostaje rozbite – rzeczywistość wokół niej zmienia się bez ostrzeżenia: raz ma kota, innym razem psa, zmieniają się meble, szczegóły wspomnień, a nawet miejsce pracy. Kiedy w mieście dochodzi do morderstwa przypominającego atak, którego była ofiarą, Kirby podejmuje śledztwo wraz z reporterem Danem Velazquezem. Stopniowo odkrywają, że mają do czynienia z seryjnym zabójcą, który nie tylko działa od dekad, ale też – jak się okazuje – potrafi przemieszczać się w czasie. To właśnie ten element nadprzyrodzony wyróżnia „Lśniące dziewczyny” na tle innych thrillerów. Nielinearność akcji nie jest tu stylistycznym kaprysem, lecz integralną częścią opowieści – odzwierciedla chaos i dezorientację, jakiej doświadcza główna bohaterka. Dla widza oznacza to konieczność skupienia i cierpliwości, ale nagrodą jest historia, która z każdą kolejną minutą odsłania nowe, niepokojące warstwy. Elisabeth Moss gra fenomenalnie – nie epatuje emocjami, ale potrafi pokazać ból, determinację i zagubienie w jednym spojrzeniu. „Lśniące dziewczyny” to serial klimatyczny, niepokojący, oparty na subtelnych niuansach. Z jednej strony opowiada o zbrodni, z drugiej – o traumie, kobiecej sile i walce o odzyskanie kontroli nad własnym życiem. Nie oferuje łatwych odpowiedzi ani klasycznego domknięcia w stylu kryminału – zamiast tego zostawia z poczuciem niepokoju i refleksji. „Lśniące dziewczyny” – gdzie obejrzeć? Serial „Lśniące dziewczyny” (oryg. Shining Girls) dostępny jest na platformie Apple TV+. Całość składa się z 8 odcinków. View oEmbed on the source website
O tym polskim dreszczowcu powinno być głośnej! Trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej minuty
To miał być zwykły news. Artykuł, który otworzy drzwi do wielkiej kariery. Ale zamiast czerwonego dywanu – pojawił się strach, paranoja i ktoś, kto wie o niej zdecydowanie za dużo...
W tym artykule: 1. „Ukryta sieć” – fabuła, obsada i twórcy 2. „Ukryta sieć” – recenzja 3. „Ukryta sieć” – gdzie obejrzeć? „Ukryta sieć” to thriller, który wchodzi pod skórę. Jeśli zamiast pościgów i wybuchów stawiacie na pełną napięcia grę o wszystko, koniecznie dajcie mu szansę. „Ukryta sieć” – fabuła, obsada i twórcy Julita, młoda dziennikarka z ambicjami, wpada na trop śmierci celebryty, która – wbrew oficjalnej wersji – wcale nie wygląda na wypadek. Zamiast odpuścić, zaczyna drążyć. Każdy nowy szczegół nie tylko przybliża ją do odkrycia prawdy, ale też coraz bardziej wystawia na niebezpieczeństwo. Z czasem okazuje się, że to, co miało być lokalnym skandalem, sięga znacznie dalej. Ktoś ją obserwuje. Ktoś wie, gdzie była, co napisała i co myśli. Gdy zaczynają znikać pliki, pojawiają się pogróżki, a znajomi odwracają wzrok, Julita musi zdecydować: prawda czy bezpieczeństwo? To nie jest już tylko dziennikarskie śledztwo. To wojna o własne życie. W roli Julity występuje Magdalena Koleśnik – aktorka, która po świetnie przyjętej roli w „Sweat” po raz kolejny pokazała, że potrafi udźwignąć trudne emocje. Towarzyszą jej m.in. Piotr Trojan, Roma Gąsiorowska, Jacek Koman, Aleksandra Konieczna i Andrzej Seweryn. Za reżyserię odpowiada Piotr Adamski („Eastern”), a scenariusz powstał na podstawie powieści Jakuba Szamałka. Warto jednak zaznaczyć, że filmowa adaptacja została częściowo złagodzona – pominięto niektóre wątki polityczne i najostrzejsze elementy kryminału, które w książce budziły spore emocje. „Ukryta sieć” – recenzja „Ukryta sieć” to thriller z ambicjami. Opowiada historię młodej dziennikarki Julity (Magdalena Koleśnik), która, kierowana nie tylko zawodową ciekawością, ale i wewnętrzną potrzebą walki o prawdę, wikła się w niebezpieczne śledztwo. Magdalena Koleśnik po raz kolejny udowadnia, że należy do najciekawszych aktorek młodego pokolenia. Jej Julita to postać krucha, ale zdeterminowana – pełna sprzeczności, które Koleśnik potrafi oddać z dużym wyczuciem. Towarzyszą jej m.in. Piotr Trojan (jak zwykle charyzmatyczny), Roma Gąsiorowska, a także nestorzy polskiego kina: Jacek Koman, Aleksandra Konieczna i Andrzej Seweryn – każde z nich wnosi do filmu ciężar doświadczenia i pogłębienie fabularnych wątków. Piotr Adamski, znany z „Eastern”, ponownie pokazuje, że potrafi operować napięciem i subtelnie budować atmosferę zagrożenia. „Ukryta sieć” unika tanich chwytów – zamiast dynamicznych pościgów czy wybuchów, dostajemy thriller oparty na psychologicznym napięciu, nieufności i poczuciu bycia obserwowanym. Film umiejętnie balansuje między gatunkiem kryminału a społecznym komentarzem o kruchości prywatności w cyfrowym świecie. „Ukryta sieć” to solidny, inteligentny thriller, który potrafi zaintrygować i trzymać w napięciu do samego końca. Choć nieco ugrzeczniona względem literackiego pierwowzoru, filmowa wersja wciąż stawia ważne pytania o cenę prawdy i granice prywatności. Znakomite aktorstwo, dobrze wyreżyserowane napięcie i aktualna tematyka sprawiają, że to pozycja warta uwagi. „Ukryta sieć” – gdzie obejrzeć? Film „Ukryta sieć” jest dostępny na platformie Amazon Prime Video. View oEmbed on the source website
O tym nowym thrillerze mówią teraz absolutnie wszyscy! Ta epicka opowieść to murowany hit!
Walka o przetrwanie dawno nie była tak dosłowna. Gdy samolot z więźniami rozbija się na środku mroźnej Alaski, zaczyna się brutalna gra – nie tylko z naturą, ale i z własnymi demonami. O tej produkcji za chwilę będzie głośno!
W tym artykule: „Ostatnia rubież” – fabuła, obsada i twórcy „Ostatnia rubież” – zapowiedź, czy warto obejrzeć? „Ostatnia rubież” – gdzie obejrzeć? „Ostatnia rubież” to nowy serial Apple TV+, który ma wszystko, co kochają fani dobrych thrillerów: nieoczywiste intrygi, ekstremalne warunki, mroczne tajemnice i gwiazdorską obsadę. Premiera już w październiku! „Ostatnia rubież” – fabuła, obsada i twórcy Frank Remnick to funkcjonariusz patrolujący odludne tereny Alaski. Jego samotna, rutynowa służba zostaje brutalnie przerwana, gdy w dziczy rozbija się samolot transportujący niebezpiecznych więźniów. Katastrofa uruchamia lawinę dramatycznych wydarzeń – zbiegowie rozpraszają się po okolicy, a Frank musi stawić im czoła bez wsparcia, w ekstremalnych warunkach. Szybko okazuje się, że wypadek mógł nie być przypadkiem. Remnick zaczyna podejrzewać spisek, którego celem jest destabilizacja całego regionu. Serial miesza klasyczne napięcie thrillera z wątkami survivalowymi i psychologicznymi. To historia o granicach moralności, samotności i bezwzględnych decyzjach podejmowanych w sytuacjach bez wyjścia. W główną rolę wciela się Jason Clarke – znany m.in. z „Ewolucji Planety Małp”, „Wroga numer 1” czy „Everestu”. Na ekranie partnerują mu m.in. Dominic Cooper („Kapitan Ameryka”, „The Gold”), Haley Bennett („Siedmiu wspaniałych”), Simone Kessell oraz Dallas Goldtooth. Twórcami serialu są Jon Bokenkamp i Richard D’Ovidio, a reżyserię powierzono Samowi Hargrave’owi. „Ostatnia rubież” – zapowiedź, czy warto obejrzeć? Ten thriller katastroficzny ma szansę powtórzyć sukces takich hitów jak „Czarnobyl” czy „Yellowjackets”. Już 10 października 2025 roku na platformie Apple TV+ zadebiutuje nowy, pełen akcji serial dramatyczny „Ostatnia rubież” (org. The Last Frontier). To 10-odcinkowy thriller stworzony przez Jona Bokenkampa („Czarna lista”) i Richarda D’Ovidio („Połączenie”), z Jasonem Clarke’em („Wróg numer jeden”) w roli głównej i jednocześnie w roli producenta wykonawczego. Akcja serialu rozgrywa się w surowych, odludnych krajobrazach Alaski. Frank Remnick (Clarke) to jedyny amerykański marszałek strzegący spokoju w tym odciętym od świata rejonie. Spokój kończy się gwałtownie, gdy w dzikiej głuszy rozbija się samolot przewożący więźniów. Dziesiątki groźnych przestępców ucieka, a Remnick musi bronić lokalnej społeczności przed zagrożeniem, które szybko wymyka się spod kontroli. Wkrótce zaczyna podejrzewać, że katastrofa nie była przypadkiem, a jedynie początkiem dużo większego i niebezpiecznego planu… Jeśli lubicie surowe, odcięte od świata scenerie, napięcie rodem z najlepszych thrillerów oraz bohatera z przeszłością, który staje w obronie wspólnoty, „Ostatnia rubież” może być idealną propozycją na jesienne wieczory. Apple TV+ znane jest z wysokiej jakości produkcji, a sam projekt ma duży potencjał, by wciągnąć widzów od pierwszych minut. „Ostatnia rubież” – gdzie obejrzeć? Serial „Ostatnia rubież” zadebiutuje 10 października 2025 roku na platformie Apple TV+. W dniu premiery widzowie otrzymają dwa pierwsze odcinki, a kolejne będą pojawiać się co piątek aż do 5 grudnia. Całość będzie liczyć 10 odcinków. View oEmbed on the source website
Cate Blanchett zagrała tu najodważniejszą rolę w karierze. Ten film wciąż wywołuje ciarki!
To jedna z tych historii, które balansują na granicy moralnej przepaści. Ona – dorosła kobieta, nauczycielka plastyki. On – jej piętnaście lat młodszy uczeń. W tle ktoś, kto wie o wszystkim i nie cofnie się przed niczym, by przejąć kontrolę. O tym thrillerze nie pozwolimy wam zapomnieć.
W tym artykule: „Notatki o skandalu” – fabuła, obsada i twórcy „Notatki o skandalu” – recenzja „Notatki o skandalu” – opinie widzów i krytyków „Notatki o skandalu” – nagrody i nominacje „Notatki o skandalu” – gdzie obejrzeć? „Notatki o skandalu” to psychologiczny thriller, w którym odnajdziecie więcej głębi niż mógłby wskazywać na to jego opis. Obejrzyjcie – jestem pewna, że nie pożałujecie. „Notatki o skandalu” – fabuła Sheba Hart (Cate Blanchett) rozpoczyna pracę jako nauczycielka w londyńskim liceum. Jest młoda, pełna pasji. Szybko przyciąga uwagę uczniów i grona pedagogicznego. Zainteresowanie okazuje jej również Barbara Covett (Judi Dench) – samotna nauczycielka historii, która szybko angażuje się w znajomość z Shebą, z początku udając lojalną przyjaciółkę. Kiedy Barbara odkrywa, że Sheba utrzymuje zakazaną relację z 15-letnim uczniem (Andrew Simpson), zamiast zareagować – postanawia to wykorzystać. Zapiski z jej dziennika, które poznajemy w trakcie seansu, odsłaniają mroczny świat obsesji, zależności i emocjonalnej manipulacji. Wkrótce okazuje się, że największe zagrożenie dla Sheby nie pochodzi z zewnątrz, lecz z jej najbliższego otoczenia. Za reżyserię filmu odpowiada Richard Eyre, który przeniósł na ekran powieść Zoë Heller, zaadaptowaną przez Patricka Marbera. W postać Sheby Hart wciela się Cate Blanchett, w rolę jej „rywalki”, Barbary Covett – Judi Dench. „Notatki o skandalu” – recenzja „Notatki o skandalu” to niepokojąca, wyrafinowana opowieść o obsesji, samotności i granicach moralności, które zacierają się, gdy emocje wymykają się spod kontroli. Film, oparty na powieści Zoë Heller, hipnotyzuje od pierwszych minut – nie tylko wciągającą fabułą, ale przede wszystkim magnetycznym duetem aktorskim Judi Dench i Cate Blanchett. Judi Dench jako Barbara Covett tworzy poruszający portret kobiety zniszczonej przez emocjonalną pustkę i potrzebę bliskości. Jej narracja, podszyta chłodną ironią i skrywanym bólem, prowadzi widza przez świat, w którym samotność staje się potężnym narzędziem manipulacji. Cate Blanchett, wcielając się w Shebę Hart – nauczycielkę uwikłaną w kontrowersyjny romans z uczniem – subtelnie balansuje między naiwnością a dramatem własnych wyborów. To film, który nie daje prostych odpowiedzi, lecz zmusza do zadania sobie trudnych pytań: o motywacje, o granice empatii, o to, jak łatwo potrafimy sądzić innych, nie dostrzegając własnych cieni. Reżyser Richard Eyre prowadzi tę psychologiczną grę z precyzją i dbałością o każdy szczegół – od dusznej atmosfery klas szkolnych, po emocjonalne napięcie w relacjach między bohaterkami. „Notatki o skandalu” to nie tylko thriller psychologiczny, ale i intymne studium ludzkich pragnień i samotności. Film pozostaje w pamięci na długo po seansie – jak sekret, który ktoś właśnie szepnął ci do ucha. „Notatki o skandalu” – opinie widzów i krytyków Film zebrał bardzo dobre recenzje – zarówno od krytyków, jak i widzów. Na Rotten Tomatoes utrzymuje się wysoka średnia 87%, a w serwisie Filmweb oceniany jest 7,4/10 (przy ponad 37 tys. głosów). Krytycy docenili „Notatki o skandalu” za inteligentny scenariusz i odwagę w podejmowaniu trudnych tematów – nie tylko zakazanego romansu, ale też manipulacji emocjonalnej, toksycznej przyjaźni i samotności. Richard Roeper określił film jako „whip-smart, sharp and grown up” („błyskotliwy, inteligentnie napisany i dojrzały”), a dziennik „The Guardian” nazwał adaptację „wykwintną” i „zagranym z precyzją pojedynkiem aktorskim”. „Notatki o skandalu” – nagrody i nominacje Film zdobył uznanie także w sezonie nagród. Otrzymał cztery nominacje do Oscara: dla Judi Dench (Najlepsza aktorka), Cate Blanchett (Najlepsza aktorka drugoplanowa), Patricka Marbera (Najlepszy scenariusz adaptowany) oraz Philipa Glassa (Najlepsza muzyka oryginalna). Na gali BAFTA film nominowano m.in. w kategorii najlepszy brytyjski film roku. Cate Blanchett została także doceniona przez m.in. Critics’ Choice Awards, Golden Globes, SAG oraz liczne organizacje krytyków (Toronto, Phoenix, Florida), zdobywając nagrody za swoją drugoplanową rolę. „Notatki o skandalu” – gdzie obejrzeć? Film „Notatki o skandalu” znajdziecie na Disney+. Możecie go również, za opłatą, wypożyczyć na Prime Video.
Ten gorzki thriller pokochacie albo natychmiast wyłączycie. Za rolę oszustki w garsonce Rosamund Pike zgarnęła Złoty Glob
Niektórzy widzowie uznali ten film za genialny thriller z wyrazistą bohaterką. Inni – za feministyczną laurkę i moralnie wątpliwy eksperyment. Pewne jest jedno: „O wszystko zadbam” nie przechodzi bez echa.
W tym artykule 1. „O wszystko zadbam” – fabuła, obsada i twórcy 3. „O wszystko zadbam” – recenzja 4. „O wszystko zadbam” – opinie widzów 5. „O wszystko zadbam” – gdzie obejrzeć? Rosamund Pike wciela się tu w rolę bezwzględnej opiekunki prawnej, która wie, jak legalnie zabierać wszystko. Choć ma coś z czarnej komedii, produkcja dotyka bardzo realnego problemu wykorzystywania seniorów. Efekt? Zaskakująco trafny, momentami szokujący, mocno angażujący dramat psychologiczny na pograniczu thrillera. „O wszystko zadbam” (org. I Care a Lot) – fabuła, obsada i twórcy Marla Grayson (Rosamund Pike) to kobieta sukcesu – idealnie ubrana, elokwentna, pozornie bez zarzutu. W rzeczywistości prowadzi jednak przestępczy proceder: jako opiekunka prawna przejmuje majątki starszych, samotnych osób, umieszczając je w ośrodkach i odcinając od świata. Wraz z partnerką Fran (Eiza González) trafiają na pozornie łatwy cel – zamożną emerytkę Jennifer Peterson. Szybko okazuje się, że Jennifer nie jest bezbronną staruszką, a jej przeszłość skrywa powiązania z niebezpiecznym światem mafii. Kiedy na scenę wkracza Roman (Peter Dinklage), rozpoczyna się walka nie tylko o majątek, ale i o życie. Film wyreżyserował i napisał J Blakeson, opierając się na prawdziwych historiach nadużyć wobec seniorów, choć sama fabuła jest fikcyjna. W roli Marli Grayson błyszczy Rosamund Pike, za co została nagrodzona Złotym Globem. Towarzyszą jej Peter Dinklage, Eiza González, Dianne Wiest, Chris Messina i Isiah Whitlock Jr. Producentami byli m.in. Teddy Schwarzman i Michael Heimler. „O wszystko zadbam” – recenzja „O wszystko zadbam” to film, który potrafi zaskoczyć – nie tyle fabułą, co tonem i odważnym podejściem do tematu moralności. Reżyser J Blakeson tworzy opowieść o bezwzględnej opiekunce prawnej, która potrafi zrobić biznes nawet z ludzkiego zniedołężnienia. Brzmi odpychająco? A jednak trudno oderwać wzrok. Rosamund Pike w roli Marli Grayson ponownie wciela się w postać chłodnej, eleganckiej i wyrachowanej kobiety. Choć daleko jej do Amy z „Zaginionej dziewczyny”, widać, że znakomicie odnajduje się w takich rolach. Jej bohaterka przeraża i w pewnym sensie zachwyca. Kibicujemy jej, mimo że jest postacią moralnie wątpliwą. Film odważnie miesza gatunki: jest tu trochę satyry społecznej, thrillera, a nawet czarnej komedii. W drugiej połowie akcja przyspiesza i skręca w bardziej sensacyjne rejony, co nie każdemu przypadnie do gustu (trudno jednak odmówić filmowi rozmachu). Partnerujący Pike Peter Dinklage jako tajemniczy gangster dodaje historii dodatkowego napięcia i nieprzewidywalności. I choć nie jest to film doskonały – momentami przerysowany i z nieco naciąganą logiką – „O wszystko zadbam” broni się stylem, świetnym aktorstwem i prowokującym morałem. To gorzka refleksja nad systemem, który pozwala zamieniać ludzi w towar. „O wszystko zadbam” – opinie widzów Film wzbudził silne emocje i podzielił widzów. Ocena ogólna na Filmwebie to 6,2/10, ale komentarze są skrajnie różne. Niektórzy chwalą świetne dialogi i rolę Pike, inni krytykują fabularne uproszczenia. Paweł Wilczyński (7/10): Aleksandra Krajewska (6/10): Są też ostrzejsze komentarze. Jeden z użytkowników pisze: „O wszystko zadbam” – gdzie obejrzeć? Film „O wszystko zadbam” jest dostępny na platformie Netflix. Zadebiutował 19 lutego 2021 roku i od razu trafił do TOP 10 najczęściej oglądanych tytułów. Można go obejrzeć z polskim lektorem lub napisami. View oEmbed on the source website
Ten film to totalny majstersztyk! Łączy w sobie mrok thrillera, napięcie dramatu psychologicznego i humor czarnej komedii
To jeden z tych filmów, które po latach wracają do streamingu. I z miejsca przykuwają uwagę widzów. Ten thriller cały czas wzbudza emocje, mimo że od premiery minęło już prawie dziesięć lat.
W tym artykule: 1. „Split” – fabuła 2. „Split” – obsada i twórcy 3. „Split” – opinie 4. „Split” – czy warto obejrzeć? 5. „Split” – gdzie obejrzeć? Produkcja, którą wielu uznało za najlepszy film M. Nighta Shyamalana od czasów „Szóstego zmysłu”, właśnie trafiła do biblioteki Netflixa. Czy nadal robi tak piorunujące wrażenie? Jeden seans wystarczy, by poczuć znajomy dreszcz niepokoju. Oto „Split”. Poznacie szczegóły. „Split” – fabuła Trzy nastolatki zostają porwane i uwięzione przez tajemniczego mężczyznę. Wkrótce odkrywają, że ich oprawca cierpi na poważne zaburzenie dysocjacyjne tożsamości – w jego ciele żyje kilkadziesiąt różnych osobowości. Niektóre z nich są łagodne, inne – wyjątkowo niebezpieczne. Dziewczyny próbują odnaleźć sposób na przetrwanie, poznając kolejne wcielenia porywacza. W tym czasie jego terapeutka zaczyna podejrzewać, że coś jest nie tak… Ale czy zdąży zareagować, zanim do głosu dojdzie najmroczniejsza z osobowości? „Split” – obsada i twórcy W główną rolę Kevina wcielił się James McAvoy, który zagrał tak naprawdę kilkanaście postaci z zupełnie różnymi cechami – od dziecka po apodyktyczną kobietę. Jego metamorfozy są hipnotyzujące i trzymają widza w ciągłym napięciu. Na ekranie partneruje mu Anya Taylor-Joy jako Casey – jedna z porwanych dziewczyn, której przeszłość okazuje się kluczem do przetrwania. W filmie występują również Haley Lu Richardson, Jessica Sula, Izzie Coffey czy Betty Buckley jako dr Fletcher – terapeutka próbująca zrozumieć złożony umysł swojego pacjenta. Za reżyserię i scenariusz odpowiada M. Night Shyamalan, twórca takich hitów jak „Szósty zmysł” czy „Niezniszczalny”. W przypadku „Splitu” wraca on do formy – z pomysłem, napięciem i charakterystycznym dla siebie klimatem. Brutalne, hipnotyzujące, chwytające za gardło. To nordyckie kino zemsty wbija w fotel! To nie tylko widowiskowe fantasy, ale też psychologiczna opowieść o bólu, dziedzictwie i obsesji zemsty. Ten film z 2022 roku po prostu trzeba obejrzeć! „Split” – opinie Użytkownicy portalu filmowego Filmweb chwalą „Split” za intensywną atmosferę i kreację Jamesa McAvoya, który ukazuje wachlarz osobowości w sposób sugestywny i przerażający. We wspomnienia innym serwisie produkcja zdobyła 7,3/10 gwiazdek. Przeczytajcie kilka recenzji. Krytycy również docenili produkcję. Łukasz Muszyński z Filmwebu przyznał ocenę 7/10, pisząc: Jakub Dębski z Kinowego Ekspresu również ocenił film na 7/10: „Split” – czy warto obejrzeć? Zdecydowanie tak. „Split” to film, który przykuwa uwagę od pierwszych minut, a dzięki świetnej roli McAvoya, nie pozwala oderwać się od ekranu. To produkcja balansująca między thrillerem a dramatem psychologicznym, z mocnymi wątkami o traumie i przetrwaniu. To także jeden z tych filmów, które warto zobaczyć nawet po latach – zarówno jako samodzielną historię, jak i część trylogii (z „Niezniszczalnym” i „Glassem”). „Split” – gdzie obejrzeć? Film „Split” jest dostępny na platformie Netflix. Jeśli szukacie mrocznego, wciągającego thrillera na wieczór – ta pozycja powinna znaleźć się na waszej liście. Poniżej przedstawiamy zwiastun produkcji. View oEmbed on the source website
Hiszpański thriller twórców „Domu z papieru” z Maciejem Stuhrem zaraz w streamingu! Zapiszcie tę datę!
Nowy hiszpański thriller twórców „Domu z papieru” lada moment pojawi się w streamingu. Jedną z ról zagra w nim polski aktor, Maciej Stuhr, dla którego będzie to debiut w tego rodzaju produkcji.
W tym artykule: „Blizna” – nowy thriller twórców „Domu z papieru” „Blizna” – fabuła i obsada „Blizna” – data premiery, gdzie obejrzeć? Połączenie wypełnionego akcją i emocjami kina w stylu „Nikity” z historią coming-of-age – tak serial „Blizna” opisują twórcy. Produkcja już niebawem pojawi się w streamingu. Poznajcie szczegóły. „Blizna” – nowy thriller twórców „Domu z papieru” Jeśli należycie do fanów hiszpańskich seriali, to ta produkcja z pewnością się wam spodoba. Thriller oparty na bestsellerowej powieści Juana Gomeza-Jurady pod tytułem „Blizna” jest prequelem bestsellerowej trylogii, do której wlicza się „Czerwona królowa” (jej ekranizację możecie oglądać na Prime Video). Dziennik „USA Today” nazwał „Bliznę” dziełem, które wyznacza nowe standardy thrillerów. Liczymy więc na to, że jej ekranizacja będzie równie dobra. Tym bardziej, że w gronie scenarzystów znaleźli się m.in. twórcy „Domu z papieru”. „Blizna” – fabuła, obsada i zwiastun Główną bohaterką serialu jest Irina, która przeprowadza się z Ukrainy na południe Hiszpanii. W wieku dziewięciu lat dziewczyna przeżyła zamach na swoją rodzinę. Teraz jej celem stała się marbelska mafia, której członkowie zabili jej rodziców i porwali jej siostrę. Irina jest żądna zemsty i zrobi wszystko, aby jej dokonać. Na swojej drodze poznaje Simona, młodego programistę, który podobnie jak ona mierzy się z demonami przeszłości... W „Bliźnie” zobaczymy również polski akcent. W hiszpańskiej produkcji wystąpi Maciej Stuhr. To niewątpliwy sukces polskiego aktora. View oEmbed on the source website „Blizna” – data premiery, gdzie obejrzeć? Serial dostępny będzie w streamingu na Canal +. Premiera Premiera już 19 lipca.
Ten hiszpański thriller Netflixa od pierwszej sceny trzyma w napięciu. „Mocna końcówka i fenomenalna gra aktorska”
To nie jest film, który można oglądać jednym okiem. „Ratownik” wymaga od widza uwagi, zaangażowania i gotowości na psychologiczne turbulencje. Już pierwsze sceny budują napięcie, które z każdą minutą przybiera na sile.
W tym artykule: 1. Fabuła „Ratownika” – historia mężczyzny, który traci wszystko 2. Obsada thrillera „Ratownik” 3. „Ratownik” – opinie widzów Hiszpańska produkcja dostępna na Netflixie nie tylko gra na emocjach, ale też bezlitośnie testuje granice empatii. Kiedy główny bohater przechodzi gwałtowną przemianę, trudno jednoznacznie określić, czy jest ofiarą, czy katem. I właśnie w tym tkwi siła „Ratownika”. Fabuła „Ratownika” – historia mężczyzny, który traci wszystko Głównym bohaterem filmu jest Angel Hernandez – ratownik medyczny, który z pozoru żyje według szlachetnych zasad. Ratuje ludzkie życie, pracuje w stresie i chaosie, a jego zawód niesie ze sobą powagę i odpowiedzialność. Ale za tą fasadą kryje się mrok. Angel ma obsesję na punkcie kontroli, a w relacjach z najbliższymi przejawia dominujące, wręcz toksyczne cechy. Kluczowym punktem zwrotnym jest wypadek – podczas jednej z akcji karetką dochodzi do zderzenia z ciężarówką. Angel traci władzę w nogach, a wraz z nią traci resztki stabilności psychicznej. Przykutego do wózka, pogrążonego we frustracji i podejrzliwości, zaczynają prześladować paranoje, szczególnie w relacji z partnerką. Film pokazuje jego wewnętrzny rozpad z przerażającą dokładnością. Obsada thrillera „Ratownik” W roli Angela wystąpił Mario Casas – jeden z najbardziej rozpoznawalnych hiszpańskich aktorów. Jego interpretacja tej skomplikowanej postaci balansuje między współczuciem a przerażeniem. Casas pokazuje, jak cienka jest granica między zranionym człowiekiem a potencjalnym oprawcą. Obok niego występuje Déborah François jako Vane – partnerka Angela, która staje się mimowolną ofiarą jego psychicznej przemiany. Na ekranie pojawiają się także Guillermo Pfening i Celso Bugallo, którzy dopełniają fabułę i pomagają zbudować duszną atmosferę niepokoju. „Ratownik” – opinie widzów Widzowie nie mają wątpliwości: „Ratownik” robi wrażenie. Szczególnie pierwsza połowa filmu zyskała pochwały za precyzyjne budowanie napięcia i wiarygodne ukazanie stopniowej dezintegracji psychicznej bohatera. Dla wielu to poruszające studium samotności, żalu i potrzeby kontroli. Druga połowa budzi już więcej kontrowersji – część odbiorców zarzuca „Ratownikowi” przejście w stronę kiczu i brutalności rodem z kina klasy B. Zakończenie także dzieli – dla jednych zaskakujące i symboliczne, dla innych zbyt przerysowane. Jedno jest pewne, ten film nie pozostawia obojętnym. To propozycja dla tych, którzy lubią produkcje zmuszające do refleksji i balansujące na granicy thrillera i dramatu psychologicznego. „Ratownik” nie tylko wciąga, ale też drażni, prowokuje i zostawia z pytaniami. View oEmbed on the source website
Ten thriller jest hitem Prime Video, ale… lepiej go nie włączajcie. Czegoś tak złego nie widziałam od lat
Na liście najchętniej oglądanych produkcji Prime Video znalazł się nowy thriller z Jordaną Brewster i Scottem Speedmanem. Widzowie tłumnie klikają „play”, licząc na dreszcze emocji i fabularne twisty. Czy rzeczywiście warto dać się wciągnąć w tę historię?
W tym artykule: 1. „Nie otwieraj!” – fabuła, obsada i twórcy 2. Wszystko bez znaczenia, czyli recenzja „Nie otwieraj!” 3. Czy warto obejrzeć „Nie otwieraj!” na Prime Video? Choć początek brzmi obiecująco – młode małżeństwo, tajemnicza posiadłość i zakazana piwnica – to niestety bardzo szybko okazuje się, że za zamkniętymi drzwiami czai się… głównie nuda. „Nie otwieraj!” – fabuła, obsada i twórcy „Nie otwieraj!” to amerykański horror z 2024 roku w reżyserii Jonathana Helleringa. Film opowiada historię małżeństwa, Johna i Sery, którzy postanawiają rozpocząć nowe życie w opuszczonym domu nad rzeką. Początkowo cieszą się spokojem i odosobnieniem, jednak z czasem zaczynają dostrzegać niepokojące zjawiska – tajemnicze dźwięki, niewyjaśnione cienie oraz wrażenie bycia obserwowanymi. Wkrótce okazuje się, że dom skrywa mroczną tajemnicę, a para musi zmierzyć się z nadprzyrodzoną siłą, która zagraża ich życiu. W głównych rolach występują Scott Speedman jako John, Jordana Brewster jako Sera oraz Laurence Fishburne jako Emmett. Na ekranie pojawiają się także Katie O'Grady jako Kathryn Conrad i Chris Conner jako Paul MacManus. Za scenariusz odpowiadają T.J. Cimfel i David White, a producentem filmu jest Richard Saperstein. Wszystko bez znaczenia, czyli recenzja „Nie otwieraj!” Historia Johna i Sery, młodego małżeństwa próbującego odzyskać równowagę po osobistej tragedii, rozgrywa się w luksusowej posiadłości, którą otrzymują w prezencie. Jest jeden warunek – drzwi do piwnicy muszą pozostać zamknięte. Ten pozornie nieznaczący zakaz uruchamia lawinę podejrzeń, napięcia i – niestety – kolejnych, nudnych scen. Zamiast trzymającej w napięciu intrygi, dostajemy rozwleczoną opowieść o niedopowiedzeniach i emocjonalnym dystansie między bohaterami. Reżyser próbuje stworzyć atmosferę tajemnicy, ale brakuje mu narzędzi – zarówno scenariusz, jak i tempo opowieści skutecznie tłumią jakąkolwiek ciekawość widza. Zamknięta piwnica miała być czymś więcej niż tylko fizyczną przestrzenią. W zamyśle twórców to metafora skrywanych tajemnic i napięć w związku – coś, co pod powierzchnią powoli niszczy relację Johna i Sery. Niestety, symbolika ta została potraktowana zbyt dosłownie i ostatecznie nic z niej nie wynika. Drzwi, które miały otwierać drogę do prawdy, okazują się po prostu pustym rekwizytem. Film nie podejmuje żadnej głębszej refleksji nad relacjami czy psychologicznymi mechanizmami, które mogłyby wynieść tę historię ponad przeciętność. Wszystko pozostaje na poziomie zarysowanych pomysłów, które nie mają szansy się rozwinąć. Największym problemem „Nie otwieraj!” jest brak napięcia, które w thrillerze powinno być podstawą. Sceny urywają się w nieodpowiednich momentach, tempo akcji jest chaotyczne, a kolejne „zwroty” fabularne przewiduje się z dużym wyprzedzeniem. Do tego dochodzą postaci, które wypowiadają się półsłówkami i zachowują, jakby celowo chciały wprowadzić widza w błąd. Nie da się ukryć – „Nie otwieraj!” przyciąga uwagę. Plakat, tytuł i opis obiecują coś na pograniczu horroru i thrillera psychologicznego. To wystarczy, by zadziałał efekt „pierwszego kliknięcia”. Wielu widzów rozpoczyna seans z nadzieją, że za chwilę wydarzy się coś naprawdę mocnego. Niestety, im dalej w las, tym mniej powodów, by zostać do końca. Film wspiął się wysoko w rankingach popularności, ale nie dlatego, że jest dobry. Raczej dlatego, że wygląda na dobry. A to znacząca różnica. Czy warto obejrzeć „Nie otwieraj!” na Prime Video? „Nie otwieraj!” ma dobry pomysł wyjściowy, ale nie robi z niego niczego interesującego. To jedna z tych produkcji, które mogłyby być świetnym odcinkiem serialu, ale jako pełnometrażowy film nie mają sensu. „Nie otwieraj!” to przykład filmu, który miał potencjał, ale został zmarnowany przez nijaki scenariusz, brak napięcia i zbyt wiele niedopowiedzeń bez znaczenia. Choć jego popularność w serwisie Prime Video może sugerować sukces, to finalnie okazuje się kolejnym tytułem, który szybko wpadnie w zapomnienie. Czasem lepiej zostawić drzwi zamknięte – zwłaszcza, jeśli po drugiej stronie nic ciekawego się nie kryje.