Andrzej Chyra, Olga Frycz i Mateusz Kościukiewicz w genialnym polskim filmie, o którym mało kto pamięta
„Wszystko co kocham” Jacka Borcucha miał premierę w 2009 roku, dostał najdłuższe owacje publiczności na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni i pojechał rok później na Sundance. Polska zgłosiła go do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny. W ostatnich latach praktycznie zniknął jednak z popularnych zestawień polskiego kina. Dziś czeka na widzów na TVP VOD, dostępny za darmo i bez logowania.
O czym jest „Wszystko co kocham”? Fabuła w skrócie Janek (Mateusz Kościukiewicz) ma osiemnaście lat. Mieszka z rodzicami w nadmorskim miasteczku. Jego ojciec jest oficerem marynarki wojennej, on sam zakłada zespół punkrockowy. Razem z trzema kolegami, Kazikiem (Jakub Gierszał), Diabłem i Staszkiem (Mateusz Banasiuk), gra w klubie i marzy o tym, żeby pojechać na festiwal w Jarocinie. W życiu Janka pojawia się Basia Martyniak (Olga Frycz). Jej ojciec jest działaczem Solidarności w stoczni. Ojciec Janka nosi mundur i pracuje po stronie wojska. Dla obu rodzin ten związek jest niewygodny, dla każdej z innego powodu. W kraju narastają strajki. 13 grudnia 1981 roku zostaje wprowadzony stan wojenny. Ostatnie sceny filmu rozgrywają się w jego pierwszych dniach i wpływają zarówno na rodzinę Janka, jak i na Basię. Borcuch nie ucieka w nostalgię i nie ozdabia tła. Obsada „Wszystko co kocham”, Kościukiewicz, Frycz, Gierszał i Chyra w jednym filmie Janka gra Mateusz Kościukiewicz. To była jego pierwsza duża rola filmowa, za którą dostał Złotego Orła w kategorii odkrycie roku. Olga Frycz w roli Basi Martyniak miała wtedy za sobą popularny serial „Magda M.”. Kazika gra Jakub Gierszał, Staszka Mateusz Banasiuk. Z tej trójki Gierszał najszybciej trafił do mainstreamu polskiego kina. W ojca Janka wciela się Andrzej Chyra, w matkę Anna Radwan. Dziadka gra Zygmunt Malanowicz, aktor znany m.in. z „Noża w wodzie” Romana Polańskiego. W mniejszej, ale znaczącej roli Sokołowskiej występuje Katarzyna Herman. Za zdjęcia odpowiada Michał Englert, operator wielokrotnie nagradzany, znany m.in. z „33 scen z życia”, „Sponsoringu” i późniejszej „Cichej nocy”. Scenariusz Borcuch napisał sam, częściowo na podstawie własnych wspomnień z wybrzeża. Czemu „Wszystko co kocham” trafił na Sundance? W 2009 roku film odebrał na 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni najdłuższe owacje publiczności tej edycji. Rok później był jedynym polskim tytułem zakwalifikowanym do głównego konkursu World Cinema Dramatic Competition na festiwalu Sundance w Park City. Polska zgłosiła „Wszystko co kocham” do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny. Do finałowej piątki film nie wszedł, ale samo zakwalifikowanie polskiego kina obyczajowego do takiej rywalizacji było wtedy mocnym sygnałem. W recenzjach najczęściej zwracano uwagę na trzy elementy. Po pierwsze, zdjęcia Englerta, oszczędne, blisko aktorów, z dużą rolą światła zastanego. Po drugie, ścieżkę dźwiękową utrzymaną w klimacie polskiego punkrocka z początku lat 80. Po trzecie, casting młodej obsady, którą Borcuch w dużej mierze wziął z naborów otwartych. Gdzie obejrzeć „Wszystko co kocham” za darmo? Film trafi do widzów, którzy lubią kino obyczajowe z mocnym tłem historycznym i nie potrzebują szybkich zwrotów akcji ani gęstej intrygi politycznej. Sprawdzi się też u osób z sentymentem do polskiego punkrocka, lat 80. i kina drogi bez wyraźnej puenty. Dostępny jest w na platformie TVP VOD całkowicie za darmo. Bez subskrypcji, bez logowania i bez okresów próbnych. Wystarczy wpisać tytuł w wyszukiwarkę serwisu. Jeśli planujecie weekendowy maraton polskiego kina sprzed dekady, „Wszystko co kocham” dobrze zestawia się z „Salą samobójców” Jana Komasy, „33 scenami z życia” Małgorzaty Szumowskiej i „Rezerwatem” Łukasza Palkowskiego. Razem dają obraz pokolenia, które wchodziło w dorosłość mniej więcej w tym samym czasie.
Obsypany nagrodami kryminał jest dostępny za darmo. To prawdziwy majstersztyk
Ystad wydaje się cichym miastem. Tyle tylko, że ten spokój bywa zwodniczy. „Wallander” już od pierwszej sceny wciąga widza w atmosferę duszącej ciszy i chłodnego skandynawskiego pejzażu. Serial, nagrodzony sześcioma statuetkami BAFTA, wrócił właśnie do łask, a platforma TVP VOD udostępnia go bez dodatkowych opłat.
„Wallander”: fabuła W centrum opowieści stoi Kurt Wallander, policyjny śledczy z nadmorskiego Ystad, który mierzy się z brutalnymi zbrodniami w niewielkim miasteczku. Każda sprawa zostawia na nim ślad. Z jednej strony próbuje zrozumieć motywy sprawców, z drugiej sam zmaga się z chorobą, rozpadem rodziny i ciężarem wieku średniego, który coraz trudniej udaje mu się ukryć. Fabuła jest oparta na bestsellerowych powieściach Henninga Mankella, szwedzkiego pisarza, który wykreował całe uniwersum kryminalne wokół tej postaci. To literacki fundament sprawia, że produkcja zachowuje głębię, jakiej często brakuje nawet najsprawniejszym telewizyjnym thrillerom. Zamiast gonitwy za mordercą dostajemy uważne studium człowieka, który dąży do celu nawet wtedy, gdy wszyscy dookoła już by się poddali. „Wallander”. Brytyjska śmietanka w akcji W brytyjskiej wersji serialu, realizowanej przez BBC, w rolę Kurta Wallandera wcielił się Kenneth Branagh, jeden z najbardziej uznanych aktorów i reżyserów swojego pokolenia, wielokrotnie nominowany do Oscara. Obok niego w serialu, na przestrzeni różnych sezonów, pojawili się m.in. Sarah Smart, Nicholas Hoult, Tom Hiddleston czy David Warner. Istnieje też odsłona szwedzka, w której głównego bohatera zagrał Krister Henriksson. Tamta wersja jest mocniej zanurzona w realiach Ystad i w czystym duchu nordic noir. Brytyjska natomiast postawiła na psychologiczny portret i gęsty klimat. Obie produkcje wyrastają z tej samej prozy Mankella, każda jednak opowiada ją po swojemu. „Wallander” a inne seriale. To go wyróżnia Największy atut serialu to klimat. Ystad w produkcji BBC nie jest urokliwym miasteczkiem z folderu turystycznego, tylko przestrzenią duszącej codzienności, w której pod zimnym światłem odbijają się sprawy trudne, często okrutne. Zdjęcia realizowano w Szwecji, dzięki czemu skandynawski pejzaż stał się drugim bohaterem serialu, nie zaś zwykłą dekoracją. Drugim wyróżnikiem jest sposób prowadzenia historii. „Wallander” nie goni za spektakularną akcją. Tempo jest powolne, plany długie, a cisza pracuje tu na równi z dialogiem. Widz ma czas, żeby obserwować detale, wchodzić w głowę bohatera i wyciągać własne wnioski. To produkcja wymagająca skupienia, ale właśnie dzięki temu tak mocno angażuje. Warto wspomnieć też o nagrodach. Serial zdobył sześć statuetek BAFTA, a w świecie brytyjskiej telewizji jest to wyróżnienie zarezerwowane dla tytułów najwyższej klasy. Produkcja została również doceniona na arenie międzynarodowej, otrzymując nominacje do Złotych Globów i Emmy. Czy warto obejrzeć „Wallandera”? „Wallander” to propozycja dla widzów, którzy lubią powolne, atmosferyczne kryminały z psychologicznym pogłębieniem. Jeśli interesuje was skandynawski nurt noir, aktorstwo Kennetha Branagha i historie, które rozwijają się spokojnie, bez efektownych zwrotów na siłę, ten serial trafi w wasz gust. Nie jest to produkcja, która zmieni wasze spojrzenie na gatunek kryminalny. Z pewnością jednak chętnie będziecie wracać do niej w weekendowy wieczór, żeby obejrzeć solidny thriller bez zbędnego filozofowania. TVP VOD udostępnia serial bezpłatnie. View oEmbed on the source website
Ten polski serial medyczny nie odpuszcza ani na chwilę. Mocna produkcja z Andrzejem Chyrą
Na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym nie ma miejsca na wahanie. Ten serial przenosi widzów w sam środek chaotycznego świata dyżurów, dramatycznych przypadków i decyzji podejmowanych w kilka sekund. W tym napiętym rytmie coraz większą rolę zaczyna odgrywać postać doktora Jacka Wolińskiego, wokół którego narastają pytania i niepokój, a kolejne wydarzenia tylko pogłębiają tajemnicę zamiast ją wyjaśniać.
„Sortownia” to polski thriller medyczny, który rozgrywa się na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym. Widzowie oglądają świat, w którym wszystko dzieje się naraz: dramatyczne historie pacjentów, presja czasu i trudne decyzje lekarzy, które mają natychmiastowe konsekwencje. Na pierwszy plan wysuwa się wątek doktora Jacka Wolińskiego, a kolejne wydarzenia tylko dokładają pytań, zamiast przynosić proste odpowiedzi. Andrzej Chyra w roli głównej nowego serialu medycznego W „Sortowni” w roli głównej gra Andrzej Chyra. Fabuła prowadzi widzów przez atmosferę rosnącego niepokoju wokół jego postaci - doktora Jacka Wolińskiego. Wątpliwości wracają w rozmowach, w decyzjach i w napięciu, które czuć w zespole. To nie jest serial o spokojnej pracy w szpitalu: tu każdy dyżur ma ciężar, a na oddziale pojawiają się sprawy, które zostają z bohaterami dłużej niż do końca zmiany. „Sortownia” - czego się spodziewać? Siłą „Sortowni” są pacjenci i sytuacje, które natychmiast podbijają emocje. Widzimy przypadki graniczne, agresję, strach i bezradność, a obok tego decyzje podejmowane w pośpiechu. W jednym z wątków na oddział trafia mężczyzna z nożem wbitym w brzuch, a sprawa szybko pokazuje, że pozornie oczywisty „atak” może mieć zupełnie inne tło. Serial trzyma się tempa SOR-u: tu nie ma komfortu, by długo układać fakty. Równolegle „Sortownia” prowadzi też prywatne wątki, które nie są tylko tłem. Jedna z bohaterek, Nicole, próbuje zamknąć trudny rozdział: chce odejść z nocnego klubu, wrócić do zawodu i zacząć wszystko od nowa. To przypomina, że stawka w produkcji jest podwójna: nie chodzi wyłącznie o dyżury i medyczne przypadki, ale też o decyzje, które bohaterowie podejmują poza pracą, kiedy nikt nad nimi nie stoi. „Sortownia” – opinie widzów Serial „Sortownia” wzbudza wśród widzów mieszane reakcje. Część docenia mroczny klimat produkcji i rolę Andrzeja Chyry, inni zwracają uwagę na chaotyczną narrację i nierówne tempo opowieści. W wielu komentarzach pojawia się właśnie pochwała dla głównego aktora. Jeden z widzów napisał: „Chyra stworzony do tej roli. A sam serial daje radę”. Inny dodaje: „Chyra fajnie portretuje bohatera, który… jest dobry, zły czy coś pomiędzy”. Widzowie podkreślają, że jego postać nadaje historii charakteru i przyciąga uwagę nawet w słabszych momentach fabuły. Niektórzy doceniają też stylistykę serialu. „Neo-noir pełną gębą… brudne, surowe miasto skąpane w neonowym świetle i elektroniczna muzyka w tle”. Inni zwracają uwagę na ciężki, depresyjny klimat produkcji. „Jest świeżo i interesująco, choć trochę za dużo zbliżeń na zmęczone twarze i chaotycznego montażu”. Nie da się ukryć, że „Sortownia” wyróżnia się na tle innych polskich produkcji klimatem i charakterystycznym stylem, który potrafi przyciągnąć uwagę. Kiedy i gdzie oglądać „Sortownię”? „Sortownia” to propozycja dla osób, które lubią historie rozgrywane w jednym miejscu, ale podkręcone do granic wytrzymałości: na SOR-ze liczą się sekundy, a w jednej chwili personel ratuje życie, by za moment mierzyć się z kolejną sytuacją, która zmienia układ sił na oddziale. Serial możecie oglądać na Canal+, Polsat Box Go czy w Play Now. Emitowany jest również na antenie Polsatu w czwartki o 22:55.
Ostra czarna komedia z Danielem Olbrychskim w roli prezydenta! Mieszanka absurdu i humoru, ale z ważnym przesłaniem
„Stan wyjątkowy” w reżyserii Vinko Brešan trafił do biblioteki TVP VOD. Chorwacka czarna komedia z 2019 roku łączy polityczną satyrę z surrealistyczną narracją, rozliczając narodowe traumy i mitologię państwowości. W obsadzie pojawia się także Daniel Olbrychski, który wciela się w prezydenta.
Chorwacka czarna komedia polityczna z 2019 roku trafiła do oferty TVP VOD. „Stan wyjątkowy” w reżyserii Vinko Brešan to film, który pod płaszczem groteski i absurdu rozlicza narodowe traumy, polityczne napięcia i mitologię państwowości. W obsadzie pojawia się także Daniel Olbrychski. „Stan wyjątkowy”: Generał, minister i trumna prezydenta Punktem wyjścia jest próba samobójcza zasłużonego generała. W innym miejscu minister zamyka się w więziennej celi i domaga się wieloletniego wyroku. W tle pojawia się także postać nieżyjącego od lat prezydenta Franjo Tuđmana i jego trumna. Dopiero z czasem elementy tej układanki zaczynają się łączyć. Brešan świadomie operuje absurdem, przestawia chronologię i pokazuje te same sytuacje z różnych perspektyw. Efekt jest momentami groteskowy, momentami gorzki. Humor staje się narzędziem do opowiedzenia o stanie państwa i społeczeństwa po wojnach lat 90. Jeden z widzów trafnie podsumował ton filmu słowami: „Ironicznie o mediach, fake newsach, romansach, zazdrostkach — czarny humor, czeski humor”. Inny zwrócił uwagę na konstrukcję całości: „Absurdalna czarna komedia, która przemyca analizę stanu psychiki weteranów wojennych i ich rodzin”. „Stan wyjątkowy”: Śmiech, który odsłania rany „Stan wyjątkowy” nie jest lekką komedią. To raczej opowieść o kraju, który wciąż mierzy się z konsekwencjami wojny i podziałów. „Wojna, której nikt nie wygrał, a przegrali wszyscy” – napisał jeden z komentujących. Ten ton powraca w wielu opiniach. Niektórzy widzą w filmie ostrą satyrę: „Świetna satyra na stosunki serbsko-chorwackie podszyta czarnym i absurdalnym humorem”. Inni podkreślają jego uniwersalność: „Ostry przejazd po narodowo-religijno-patriotyczno-historycznym pierdololo. W warunkach chorwackich i bałkańskich, ale bardziej uniwersalne. Daje do myślenia!” Jednocześnie nie brakuje głosów krytycznych: „Raczej smutna ta »komedia«”, „Nic wyjątkowego. W nieśmiesznej pętli”. Średnia ocen utrzymuje się na poziomie 6/10, co dobrze oddaje podział opinii. „Stan wyjątkowy”: Daniel Olbrychski w międzynarodowej produkcji W produkcji pojawia się również Daniel Olbrychski, wcielający się w chorwackiego prezydenta. Jego rola nie jest rozbudowana, ale stanowi ciekawy polski akcent w bałkańskiej opowieści. „Stan wyjątkowy” nie wymaga od widza szczegółowej znajomości historii regionu. Choć kontekst polityczny jest istotny, film działa także jako uniwersalna satyra na mechanizmy władzy, narodowe mity i społeczne rozczarowanie. To propozycja dla tych, którzy w kinie politycznym szukają nie tylko dosłowności, lecz także ironii i formalnej zabawy. Film jest dostępny w serwisie TVP VOD.
Czuły i bolesny jednocześnie. Jeden z najciekawszych polskich filmów ostatnich lat dostępny za darmo
Na TVP VOD dostępna jest „Córka trenera” w reżyserii Łukasz Grzegorzek – kameralny dramat z 2019 roku, który pod pozorem historii o sporcie opowiada o dojrzewaniu, ambicjach i trudnej miłości między ojcem a córką. W rolach głównych wystąpili Karolina Bruchnicka oraz Jacek Braciak.
Na TVP VOD dostępna jest „Córka trenera” – pełnometrażowy film Łukasz Grzegorzek z 2019 roku. To kameralny dramat obyczajowy, który wykorzystuje świat juniorskiego tenisa jako tło do opowieści o relacji ojca i córki, ambicji oraz procesie wchodzenia w dorosłość. W głównych rolach występują Karolina Bruchnicka i Jacek Braciak. „Córka trenera”: film drogi zamiast sportowej biografii Choć punktem wyjścia jest kariera siedemnastoletniej tenisistki Wiktorii Kornet, „Córka trenera” nie jest filmem sportowym w klasycznym rozumieniu. Grzegorzek świadomie rezygnuje z widowiskowości i dramaturgii wielkich turniejów. Zamiast tego koncentruje się na codzienności: małych ośrodkach treningowych, prowincjonalnych zawodach, tanich hotelach i wielogodzinnych podróżach samochodem. To kino drogi – zarówno dosłownie, jak i metaforycznie. Wiktoria i jej ojciec Maciej przemierzają Polskę z turnieju na turniej, ale równolegle pokonują dystans emocjonalny. Dziewczyna znajduje się w momencie przejścia między podporządkowaniem a autonomią. Ojciec, który przez lata wyznaczał jej rytm życia, zaczyna tracić kontrolę nad sytuacją. Maciej Kornet jest trenerem, który sam nie osiągnął sportowego spełnienia. Całą energię inwestuje w córkę, traktując jej talent jako projekt życia. Nie ma w nim brutalności ani jednoznacznego despotyzmu. Są natomiast upór, przekonanie o własnej racji i trudność w zaakceptowaniu dorastania dziecka. Scenariusz precyzyjnie pokazuje mechanizm tej relacji. Ojciec deklaruje, że daje córce wolność, ale w praktyce kwestionuje jej decyzje. Wiktoria z kolei długo funkcjonuje w roli „tej, która nie zawodzi”. Moment przesilenia nie przychodzi na korcie, lecz poza nim w sytuacjach, które nie mają nic wspólnego z wynikiem sportowym, a wszystko z osobistą tożsamością. „Córka trenera”: aktorstwo bez efekciarstwa Jacek Braciak buduje postać Korneta oszczędnie, bez podbijania emocji. Jego bohater jest rozdarty między miłością a ambicją, między dumą a lękiem przed utratą wpływu. Braciak nie gra „złego ojca”, lecz człowieka, który nie potrafi oddzielić troski od kontroli. Karolina Bruchnicka jako Wiktoria prowadzi swoją bohaterkę w sposób konsekwentny – od dziewczyny skupionej na realizowaniu planu ojca do młodej kobiety, która zaczyna zadawać pytania o sens własnych wyborów. Jej przemiana nie jest spektakularna, ale wiarygodna. Ważną rolę odgrywa także postać młodego tenisisty Igora, który wprowadza nową dynamikę do relacji ojca i córki. Pojawienie się trzeciej osoby ujawnia napięcia dotąd skrywane pod rutyną treningów. „Córka trenera”: o sporcie bez patosu Grzegorzek, sam mający doświadczenie tenisowe, pokazuje juniorski sport bez patosu. Zamiast narracji o „wielkim talencie”, otrzymujemy obraz systemu wymagającego wczesnej specjalizacji, rezygnacji z normalnej młodości i podporządkowania całego życia jednemu celowi. W filmie wyraźnie wybrzmiewa pytanie: czy sport jest drogą do samorealizacji, czy narzędziem realizowania cudzych ambicji? I co dzieje się w momencie, gdy młody zawodnik zaczyna dostrzegać alternatywę? „Córka trenera” ma strukturę przemyślaną i konsekwentną. To film oszczędny formalnie, oparty na dialogach i relacjach, unikający zbędnych ozdobników. Efektem jest dramat o dojrzewaniu, który nie sprowadza się do konfliktu pokoleń. To raczej studium stopniowego przesuwania granic: między opieką a kontrolą, między lojalnością a potrzebą niezależności. Dlaczego warto obejrzeć film „Córka trenera”? „Córka trenera” pozostaje jednym z bardziej dojrzałych polskich debiutów ostatnich lat. Nie epatuje emocjami, nie oferuje łatwych rozstrzygnięć. Zamiast tego proponuje precyzyjnie opowiedzianą historię o ambicji, niespełnieniu i trudnej sztuce odpuszczania. Dostępność filmu na TVP VOD to dobra okazja, by zobaczyć opowieść, która pod pozorem sportowej historii mówi przede wszystkim o rodzinie i o cenie, jaką płaci się za marzenia.
Polski film o jednym z najbardziej znienawidzonych zawodów świata. „Nie mogłam oderwać oczu od Andrzeja Chyry”
„Komornik” to bezwzględny portret człowieka wykonującego prawo, bez refleksji nad jego skutkami. W roli Lucjana Bohme wystąpił Andrzej Chyra i to jedna z najważniejszych kreacji w polskim kinie po 2000 roku.
Polskie kino rzadko bywało tak bezwzględne wobec swoich bohaterów, jak w „Komorniku” z 2005 roku. Film w reżyserii Feliksa Falka to jeden z najmocniejszych dramatów społecznych pierwszej dekady XXI wieku. Dziś ten tytuł można oglądać na TVP VOD. „Komornik”: bohater, którego trudno polubić Lucjan Bohme, w tej roli Andrzej Chyra, to komornik skuteczny, bezwzględny i przekonany o własnej racji. Działa sprawnie, wykorzystuje przepisy i luki proceduralne, nie zadaje zbędnych pytań. Falk nie tworzy z niego czarnego charakteru, ale pokazuje człowieka, który nauczył się funkcjonować w systemie opartym na egzekucji długu i chłodnej kalkulacji. Chyra gra oszczędnie, bez efekciarstwa. „Służbista, egocentryk wyzuty z emocji – popis!”, „Pan życia i śmierci” - piszą na filmweb.pl widzowie. „Komornik”: film o jednym z najbardziej znienawidzonych zawodów „Komornik” powstał w czasie, gdy dyskusja o granicach zawodu komornika była szczególnie żywa. Film pokazuje bez filtra blokowiska, zadłużone rodziny, małe firmy balansujące na krawędzi bankructwa. Kamera podąża za bohaterem w przestrzeni, w której prawo bywa narzędziem presji. Jeden z widzów zauważył: „Komornicy od kuchni. Świetny Chyra, bardzo dobry film o jednym z najbardziej znienawidzonym zawodzie świata”. Inny napisał krótko, ale celnie: „Karma wraca”. To zresztą jeden z kluczowych motywów filmu, tj. moment, w którym system zaczyna testować samego wykonawcę wyroków. Oś dramaturgiczna filmu opiera się na przemianie bohatera. Lucjan Bohme zaczyna konfrontować się z konsekwencjami własnych działań. Dla części widzów to „dramat człowieka, który staje w obliczu wewnętrznego konfliktu moralnego”. Inni piszą: „Może i wypada naiwnie, ale ja i tak kocham ten film. Andrzej Chyra to MISTRZ!!!”. Pojawiają się też głosy: „Niezły dramat przekształcający się w nie do końca wiarygodną bajkę. Chyra prześwietny jak zawsze”. Ta ambiwalencja działa na korzyść filmu. Falk nie proponuje jednoznacznego odkupienia, ale zostawia widza z pytaniem, czy przemiana jest realna, czy to jedynie reakcja na osobisty kryzys. „Komornik”: genialna rola Andrzeja Chyry Niezależnie od ocen konstrukcji scenariusza, niemal wszystkie opinie zbiegają się w jednym punkcie – rola Andrzeja Chyry jest osią filmu. „Porządne kino!!! Chyra jesteś WIELKI!!” – pisze jeden z widzów. Inny podsumowuje: „Film taki sobie, ale od Chyry nie można oderwać oczu”. To właśnie ta koncentracja na postaci sprawia, że „Komornik” przetrwał próbę czasu. Nawet jeśli, jak zauważa jeden z komentujących: „Nieliczne momenty łapią za gardło. Niedbały sposób kręcenia nie zawsze działa na korzyść”, to ciężar filmu utrzymuje się na barkach głównego bohatera. Film „Komornik” nadal wywołuje emocje! Dziś, niemal dwie dekady po premierze, „Komornik” nadal wywołuje emocje. W zbiorczych ocenach widzów film utrzymuje się na poziomie 7,3/10 przy ponad 80 tysiącach ocen. To niewątpliwie wynik, który świadczy o trwałym zainteresowaniu. To kino o władzy i odpowiedzialności, o cienkiej granicy między wykonywaniem prawa a nadużyciem. „Komornik” jest dostępny w serwisie TVP VOD. Dla tych, którzy pamiętają dyskusje sprzed lat, to powrót do ważnego tytułu. Dla młodszych widzów okazja, by zobaczyć, jak polskie kino rozliczało się z moralnym napięciem czasu transformacji.
Zapomniany dramat psychologiczny z mocną rolą Janusza Chabiora. Film z 2013 r. inspirowany prawdziwym zdarzeniem!
„Ostatnie piętro” Tadeusza Króla to psychologiczny dramat inspirowany prawdziwym zdarzeniem. Film do dziś budzi mieszane reakcje, ale rola Janusza Chabiora pozostaje jego najmocniejszym punktem.
„Ostatnie piętro” w reżyserii Tadeusza Króla to psychologiczny dramat inspirowany prawdziwym zdarzeniem. W centrum historii stoi wojskowy, którego poukładane życie zaczyna się rozpadać. Film miał ambicję zajrzeć w psychikę człowieka postawionego pod ścianą i pokazać, jak cienka bywa granica między kontrolą a obsesją. To kino kameralne, oparte przede wszystkim na postaci głównego bohatera. Problem w tym, że potencjał historii nie zawsze idzie tu w parze z wykonaniem. O czym jest film „Ostatnie piętro”? Głównym bohaterem jest kapitan Derczyński, w którego wciela się Janusz Chabior. To człowiek zasad, przywiązany do wojskowej dyscypliny i konserwatywnego porządku. W pracy funkcjonuje schematycznie, w domu próbuje trzymać rodzinę twardą ręką. Sytuacja zaczyna się komplikować, gdy mężczyzna trafia na nieprawidłowości w jednostce, a jednocześnie jego życie prywatne zaczyna się chwiać. Narastająca paranoja sprawia, że Derczyński stopniowo izoluje bliskich od świata. W końcu barykaduje się z rodziną w mieszkaniu. Punktem wyjścia dla scenariusza, było autentyczne doniesienie prasowe o żołnierzu, który zamknął się w domu z bliskimi. „Ostatnie piętro”: Janusz Chabior w roli głównej Najmocniejszym elementem filmu pozostaje Janusz Chabior. Aktor dostaje tu rzadką okazję zagrania pierwszoplanowej roli i wyraźnie ją wykorzystuje. Jego Derczyński jest sztywny, chłodny, momentami niepokojący. Chabior wiarygodnie pokazuje proces narastającego napięcia i stopniowego odklejania się bohatera od rzeczywistości. Nawet krytycy filmu często przyznają, że to właśnie on utrzymuje uwagę widza. W obsadzie pojawiają się także m.in. Agnieszka Nagórzycka, Arkadiusz Janiczek czy Ireneusz Czop, ale to Chabior pozostaje centralną postacią całej opowieści. „Ostatnie piętro” to film z dużymi ambicjami i nierównym efektem „Ostatnie piętro” próbuje dotknąć wielu tematów naraz. Jest tu wątek kryzysu psychicznego, przemocy domowej, wojskowej mentalności, a także komentarz społeczny. Problem polega na tym, że film nie zawsze potrafi zdecydować, którą drogą chce iść. Momentami przypomina studium psychologiczne, chwilami skręca w stronę thrillera, by za chwilę znów wrócić do dramatu rodzinnego. Przez to opowieść bywa niespójna, a niektóre decyzje bohaterów wydają się trudne do obrony. Jak widzowie oceniają film „Ostatnie piętro”? Opinie publiczności są wyraźnie podzielone, choć jeden element powtarza się regularnie — uznanie dla roli Janusza Chabiora: „Świetne kino psychologiczne. Pokaz prania mózgu i namiastka życia małżeńskiego z oficerem wojskowym. Chabior zagrał go idealnie”. Część odbiorców była jednak dużo bardziej krytyczna: „Film irytujący, a scenariusz nielogiczny i tak dziurawy, jak ser szwajcarski”. Ktoś ocenił produkcję jako dość niespójną i niedociągniętą koncepcyjnie: „Nie wiadomo, czy się emocjonować, czy irytować”. Są też opinie pośrednie: „Film niezły, a pan Chabior jak zwykle świetny. Scenariusz i akcja trochę drętwa, ale poza tym jest ok”. Inny zwrócił uwagę na zmarnowany potencjał: „Tak marnować potencjał to potrafią tylko chyba Polacy i może jeszcze Eskimosi?”. Mimo krytyki część publiczności była pozytywnie zaskoczona: „Średnia 5,7 (krytycy 2,3 ), a mnie się podobał, nawet zaskakująco jak bardzo”. Czy warto obejrzeć „Ostatnie piętro”? To film z wyraźnymi wadami, ale też z jednym bardzo mocnym atutem. Jeśli interesują cię psychologiczne portrety bohaterów na granicy załamania, rola Janusza Chabiora może być wystarczającym powodem, żeby dać tej produkcji szansę. „Ostatnie piętro” nie jest kinem spełnionym, ale na pewno jest to tytuł, który wywołuje dyskusje i pokazuje aktora w formie, którą warto zobaczyć. Do obejrzenia na TVP VOD.
Mocny polski thriller inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. Genialny Marcin Kowalczyk w roli głównej
„Anatomia zła” Jacka Bromskiego to thriller inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, który prowadzi widza w świat politycznych układów i zawodowych zabójców. W jednej z kluczowych ról pojawia się Marcin Kowalczyk, a film można dziś obejrzeć bezpłatnie na TVP VOD.
„Anatomia zła” w reżyserii Jacka Bromskiego to sensacyjna opowieść zbudowana na motywach znanych z głośnych spraw kryminalnych. Łączy wątki świata przestępczego, polityki i biznesu, prowadząc historię zawodowego zabójcy, który po wyjściu z więzienia dostaje kolejne zlecenie. „Anatomia zła”: inspirowany prawdziwymi wydarzeniami Już na początku twórcy sygnalizują, że historia czerpie z autentycznych wydarzeń. W fabule można znaleźć odniesienia m.in. do zabójstwa gen. Marka Papały, zaginięcia dziennikarza Jarosława Ziętary czy tragedii w afgańskiej wiosce Nangar Khel. Te elementy budują tło opowieści o powiązaniach ludzi władzy, służb i wielkiego biznesu. Choć ambicją twórców jest szerszy komentarz do mechanizmów państwa i elit, całość kojarzy się bardziej jako klasyczny thriller z wyraźnie poprowadzoną intrygą. „Anatomia zła”: Lulek i Staszek – relacja napędzająca historię W centrum fabuły stoi Lulek, w którego wciela się Krzysztof Stroiński. Bohater to 65-letni płatny zabójca świeżo po wyjściu z więzienia. Z pozoru spokojny i wycofany, w praktyce pozostaje profesjonalistą gotowym przyjąć kolejne zlecenie. Problemy ze wzrokiem zmuszają go jednak do znalezienia wsparcia. Do współpracy wciąga Staszka, byłego snajpera z Afganistanu, granego przez Marcina Kowalczyka (znanego m.in. z „Idź przodem bracie”). Młodszy bohater wraca z misji zdegradowany i bez pomysłu na siebie. Lulek wykorzystuje jego sytuację, podszywając się pod oficera kontrwywiadu i obiecując pomoc w powrocie do służby. „Anatomia zła”: świat powiązań, w którym nikt nie jest czysty... Oś fabuły stanowi zlecenie zabójstwa komendanta Centralnego Biura Śledczego. Za operacją stoi wpływowy biznesmen, a pośrednikiem okazuje się prokurator, który wcześniej doprowadził do skazania Lulka. Film pokazuje zamknięty układ interesów, w którym granice między prawem a przestępstwem szybko się zacierają. Władza, pieniądze i osobiste interesy tworzą system zależności, z którego bohaterowie nie potrafią się wyplątać. „Anatomia zła”: sprawne kino sensacyjne z niedosytem na końcu Jacek Bromski, znany m.in. z „Uwikłania”, prowadzi historię pewną ręką. „Anatomia zła” ma czytelną konstrukcję, utrzymuje tempo i potrafi budować napięcie w kluczowych momentach. Na plus działa także relacja między dwoma głównymi bohaterami, która nadaje opowieści dynamikę. Pod względem realizacyjnym film trzyma solidny poziom. Zdjęcia, montaż i muzyka konsekwentnie wspierają sensacyjny ton historii. Finał nie wykorzystuje jednak w pełni potencjału zbudowanego wcześniej napięcia, przez co całość pozostawia pewien niedosyt. „Anatomia zła” jest obecnie dostępna na TVP VOD. View oEmbed on the source website
Kameralny, chłodny, a jednocześnie pełen emocji. Polski dramat z Cielecką i Kolak to kino trudne i wymagające
„Zjednoczone stany miłości” Tomasza Wasilewskiego to jeden z tych polskich filmów, które zdobyły uznanie na świecie, ale w kraju przeszły nieco ciszej. Kameralny dramat nagrodzony Srebrnym Niedźwiedziem można dziś obejrzeć bezpłatnie w serwisie TVP VOD.
Nie jest to tytuł, który regularnie wraca w streamingowych rankingach. A szkoda, bo „Zjednoczone stany miłości” Tomasza Wasilewskiego to jeden z najdojrzalszych polskich filmów ostatnich lat. Kameralny, chłodny w tonie, ale emocjonalnie precyzyjny. Dobra wiadomość jest taka, że produkcję można dziś obejrzeć bezpłatnie w serwisie TVP VOD. „Zjednoczone stany miłości” – fabuła Akcja filmu rozgrywa się w 1990 roku, w Polsce dopiero wchodzącej w nową rzeczywistość po upadku komunizmu. Na pierwszy rzut oka bohaterki mają wszystko, czego powinny chcieć. W praktyce każda z nich mierzy się z samotnością, frustracją albo niespełnionym pragnieniem bliskości. Agata (Julia Kijowska) prowadzi wypożyczalnię kaset wideo i tkwi w małżeństwie pozbawionym emocji. Marzena (Marta Nieradkiewicz), była królowa piękności i instruktorka fitnessu, żyje w cieniu nieobecnego męża pracującego za granicą. Renata (Dorota Kolak), nauczycielka, stopniowo przekracza granice w swojej fascynacji Marzeną. Z kolei Iza (Magdalena Cielecka) wikła się w relację, która nagle traci dla niej sens. Wasilewski prowadzi te wątki równolegle, bez łatwych puent i bez podpowiadania widzowi, co powinien czuć. To opowieść o emocjonalnym chłodzie i o tym, jak bardzo prywatne historie potrafią rozmijać się z oficjalną narracją o „nowym początku”. Obsada filmu „Zjednoczone stany miłości” W filmie występują cztery główne bohaterki, w które wcieliły się Julia Kijowska, Magdalena Cielecka, Dorota Kolak oraz Marta Nieradkiewicz. Na ekranie towarzyszą im m.in. Andrzej Chyra, Łukasz Simlat, Tomasz Tyndyk i Marcin Czarnik. Produkcja opiera się na kilku równoległych wątkach, dlatego obsada została rozpisana na kilka równorzędnych ról pierwszoplanowych oraz rozbudowany drugi plan. Film miał światową premierę na Berlinale w 2016 roku i właśnie tam Tomasz Wasilewski odebrał Srebrnego Niedźwiedzia za scenariusz. Produkcja była też nominowana do Złotego Niedźwiedzia oraz Europejskiej Nagrody Filmowej za scenariusz. To wyróżnienia, które potwierdzają, że mamy do czynienia z kinem autorskim o wyraźnej tożsamości, nawet jeśli nie jest to tytuł masowo oglądany. „Zjednoczone stany miłości” – gdzie obejrzeć? Film „Zjednoczone stany miłości” jest obecnie dostępny bezpłatnie w serwisie TVP VOD. View oEmbed on the source website
Odkryłam poruszający film z Jakubikiem i Preis! Zapomniany hit polskiego kina od twórcy „Cichej nocy”!
„Jak najdalej stąd” Piotra Domalewskiego to kameralny, ale poruszający film o nastolatce zmuszonej z dnia na dzień dorosnąć. Historia Oli, która po śmierci ojca musi polecieć do Irlandii i sprowadzić jego ciało, zamienia się w emocjonalną podróż o rodzinnych pęknięciach i emigracyjnej rzeczywistości. Film można dziś obejrzeć bezpłatnie online.
„Jak najdalej stąd” to kino drogi, które zaczyna się od mocnego uderzenia, a potem skręca w stronę bardzo osobistej historii dojrzewania. Piotr Domalewski po sukcesie „Cichej nocy” wrócił tu do tematów, które wyraźnie go interesują: pękniętych więzi rodzinnych, emigracji i młodych ludzi zmuszonych do zbyt szybkiego dorastania. W centrum opowieści stoi siedemnastoletnia Ola, grana przez Zofię Stafiej. To właśnie jej perspektywa nadaje filmowi autentyczność i emocjonalną temperaturę. O czym jest „Jak najdalej stąd”? Fabuła rusza bez długiego wstępu. Ola odbiera telefon z Irlandii z informacją, że jej ojciec zginął w wypadku. Problem w tym, że dziewczyna właściwie go nie znała. Jak sama mówi: „Mamy taki układ: on nie wie, co u mnie, a ja nie wiem, co u niego”. To właśnie ona musi polecieć do Dublina, by sprowadzić ciało ojca i zorganizować formalności. Matka nie zna angielskiego, a dodatkowo opiekuje się niepełnosprawnym synem. W ten sposób zwykły wyjazd zamienia się w trudną lekcję dorosłości. Podróż na Wyspy, staje się dla Oli czymś więcej, niż logistycznym zadaniem. To próba zrozumienia człowieka, który przez lata był w jej życiu raczej nieobecny. Piotr Domalewski znów opowiada o rodzinnych zadrach Reżyser „Cichej nocy” ponownie sięga po temat rozbitej rodziny i emigracyjnych konsekwencji. Tym razem robi to w formule kina drogi, pełnego drobnych spotkań, napięć i momentów zawieszenia. Domalewski ma wyraźne wyczucie codzienności. Sceny z pracy Oli na myjni, podróże autokarem czy rozmowy prowadzone półgłosem brzmią wiarygodnie i bez sztucznego podkręcania emocji. To jego znak rozpoznawczy. Choć film nie ma takiej dramaturgicznej precyzji jak „Cicha noc”, wciąż wyróżnia się na tle wielu polskich produkcji uważnością na zwykłych bohaterów i ich realne problemy. Zofia Stafiej przyciąga uwagę Największym odkryciem filmu jest Zofia Stafiej. Młoda aktorka niemal nie schodzi z ekranu i bardzo przekonująco buduje portret zbuntowanej, zagubionej nastolatki. Jej Ola bywa szorstka, impulsywna i nieufna, ale jednocześnie widać w niej wrażliwość i narastające pęknięcie. Na drugim planie pojawiają się m.in. Kinga Preis i Arkadiusz Jakubik, a także Cosmina Stratan i Tomasz Ziętek. Czy warto obejrzeć „Jak najdalej stąd”? To film bardziej kameralny niż efektowny, momentami nierówny, ale szczery i uważny wobec bohaterów. Najmocniej działa tam, gdzie skupia się na emocjach Oli i jej samotnej podróży przez obcy kraj. Jeśli cenisz polskie kino społeczne z mocną główną rolą i realistycznym tonem, warto dać mu szansę. „Jak najdalej stąd” można obecnie obejrzeć online za darmo na TVP VOD. View oEmbed on the source website
Żałuję, że tak późno odkryłam ten polski dramat. Całkowicie wciąga i urzeka, a Grabowska i Więckiewicz są genialni!
„Wspomnienie lata” Adama Guzińskiego to kameralny polski dramat o momencie, w którym dzieciństwo zaczyna się kończyć. Historia 12-letniego Piotrka, który podczas wakacji odkrywa tajemnice dorosłych, opowiedziana jest oszczędnie i bez sentymentalnego filtra. Film można dziś obejrzeć bezpłatnie online.
„Wspomnienie lata” to kameralny polski dramat o momencie, w którym dzieciństwo zaczyna się niepostrzeżenie kończyć. Adam Guziński opowiada tę historię oszczędnie i bez sentymentalnego lukru, skupiając się na emocjach, które wybrzmiewają między słowami. W centrum stoi 12-letni Piotrek i jedno lato, które okazuje się dla niego bolesną lekcją dorastania. Film można dziś obejrzeć bezpłatnie online, co jest dobrą okazją, by nadrobić ten mniej oczywisty tytuł polskiego kina. „Wspomnienie lata” – o czym jest film? Akcja rozgrywa się pod koniec lat 70. w niewielkim miasteczku. Piotrek spędza wakacje na miejscu między audycjami „Lata z Radiem”, kąpielami w jeziorze i rowerowymi wycieczkami. Na pierwszy rzut oka to zwyczajne, spokojne lato. Z czasem jednak w jego uporządkowany świat zaczyna wkradać się niepokój. Ojciec pracuje za granicą, a matka pod jego nieobecność wikła się w relację z innym mężczyzną. Chłopiec przypadkiem odkrywa więcej, niż powinien, i zostaje zmuszony do konfrontacji z dorosłą rzeczywistością. To właśnie utrata dziecięcej niewinności, staje się osią całej opowieści. Kino półtonów zamiast głośnych emocji Adam Guziński prowadzi historię bardzo powściągliwie. We „Wspomnieniu lata” kluczowe rzeczy rzadko są wypowiadane wprost. Napięcia rodzinne, pierwsze zauroczenie Piotrka czy atmosfera niedopowiedzeń budowane są głównie przez gesty, spojrzenia i drobne sytuacje. Reżyser unika też łatwej nostalgii za PRL. Choć w tle pojawiają się charakterystyczne elementy epoki takie jak muzyka z radia, telewizyjne wstawki czy wakacyjna prowincja, to nie służą one idealizowaniu przeszłości. To raczej realistyczne tło dla historii o emocjonalnym przebudzeniu. Momentami film bywa nierówny, a niektóre sceny wydają się mocniej podkręcone niż reszta wyciszonej narracji. Nie zmienia to jednak faktu, że całość pozostaje spójna w swoim tonie. Max Jastrzębski, Urszula Grabowska i Robert Więckiewicz W głównej roli Piotrka występuje Max Jastrzębski. W postać jego matki wcieliła się Urszula Grabowska, a ojca zagrał Robert Więckiewicz. W obsadzie znaleźli się także m.in. Paulina Walendziak oraz Jakub Gierszał w epizodycznych rolach. Widzowie oceniają „Wspomnienie lata” „Wspomnienie lata” zebrało dobre, choć niejednolite oceny. Widzowie najczęściej zwracają uwagę na kameralny charakter filmu, jego tempo oraz sposób pokazania końca dzieciństwa. Jeden z użytkowników napisał wprost: „Najmądrzej sfilmowane lato w polskim kinie od wielu lat”. Inny zwrócił uwagę na perspektywę opowieści, zauważając: „Prawdziwe wakacje nie mają tyle puent, ale przy tak oszczędnie destylowanych dramatach z perspektywy dziecięcej można wiele wybaczyć”. W wielu komentarzach powraca temat klimatu i warstwy wizualnej: „Film całkowicie mnie wciągnął i urzekł. Scenografia, zdjęcia doskonale”. Z kolei inny widz podkreśla atmosferę produkcji, opisując ją jako obraz „pełen napięcia, genialnej ciszy, płynących kadrów, ulotnej niewinności, chłodnego realizmu i nieuchronności cierpienia”. Pojawiają się też głosy bardziej krytyczne. Jeden z komentujących ocenił, że choć „fajnie pokazane lata 70., natomiast fabuła dość schematyczna”, a inny dodał: „Slow burner pełną gębą, ale angażujący. W moim odczuciu zabrakło jednak nieco większej dramaturgii”. Widzowie często chwalą również młodego odtwórcę głównej roli. W jednej z opinii czytamy: „Całość uwiarygadnia piękny i zdolny aktor pierwszoplanowy”, a w innej: „Grabowska idealna jako niewyżyta mamuśka, a Max to duży talent”. „Wspomnienie lata” jest dostępne online za darmo na TVP VOD. View oEmbed on the source website
Mocny polski film z Bogusławem Lindą! To ostatnie dzieło Andrzeja Wajdy i trudna lekcja o wolności
W swoim filmowym testamencie Andrzej Wajda opowiada o cenie niezależności. „Powidoki” śledzą losy Władysława Strzemińskiego, który odmawia podporządkowania sztuki ideologii i za tę decyzję płaci wysoką cenę. To spokojne, przejmujące kino z jedną z najbardziej przejmujących ról Bogusława Lindy, dostępne obecnie za darmo online.
To nie jest widowiskowa biografia, lecz chłodne studium wykluczania. W „Powidokach” Andrzej Wajda opowiada o ostatnich latach życia Władysława Strzemińskiego i o mechanizmach, którymi system łamie niepokornych twórców. Film wyróżnia się oszczędną formą, mocną rolą Lindy i wciąż aktualnym wydźwiękiem. „Powidoki” to filmowy testament Wajdy Film opowiada historię Władysława Strzemińskiego, jednego z najważniejszych polskich artystów XX wieku, współtwórcy unizmu i wybitnego teoretyka widzenia. W interpretacji Wajdy poznajemy go w momencie, gdy komunistyczne władze zaczynają konsekwentnie spychać go na margines życia zawodowego i publicznego. Strzemiński sprzeciwia się narzucanemu socrealizmowi i odmawia podporządkowania sztuki ideologii. System odpowiada na to metodycznie. Artysta traci pracę, możliwość wystawiania, a z czasem także środki do życia. Wajda prowadzi tę historię oszczędnie, niemal ascetycznie, skupiając się na procesie stopniowego niszczenia człowieka, który nie chce się ugiąć. Bogusław Linda w jednej z najmocniejszych ról Największą siłą „Powidoków” jest kreacja Bogusława Lindy. Aktor gra Strzemińskiego bez efektownych gestów, za to z ogromnym skupieniem i wewnętrznym napięciem. Jego bohater jest zmęczony, schorowany, ale jednocześnie nieustępliwy. Właśnie ta mieszanka bezsilności i uporu buduje emocjonalny ciężar filmu. Linda tworzy postać tragiczną, ale nie pomnikową, raczej ludzką w swojej samotności. Na drugim planie wyróżniają się m.in. Mariusz Bonaszewski, Zofia Wichłacz i Bronisława Zamachowska. Całość dopełniają dopracowane zdjęcia Pawła Edelmana i muzyka Andrzeja Panufnika, które wzmacniają chłodny, przytłumiony ton opowieści. Film o sztuce w czasach politycznej presji Choć „Powidoki” opowiadają o powojennej Polsce, ich wydźwięk jest bardziej uniwersalny. Wajda pokazuje, jak łatwo system może próbować podporządkować sobie twórców i jak wysoką cenę płaci ten, kto mówi „nie”. Reżyser wyraźnie staje po stronie wolności artystycznej i indywidualnej niezależności. Historia Strzemińskiego jest tu nie tylko biografią, lecz także przestrogą przed sytuacją, w której państwo zaczyna ingerować w przestrzeń twórczą. Gdzie są dostępne „Powidoki”? „Powidoki” powoli budują poczucie narastającej niesprawiedliwości. Jeśli cenisz filmy oparte na prawdziwych historiach i mocnym aktorstwie, zdecydowanie warto po nie sięgnąć. Ostatni film Andrzeja Wajdy można obecnie obejrzeć za darmo na TVP VOD.
To ostatni film z Anną Przybylską. Mało kto dziś go pamięta, a niesie za sobą niezwykle cenny przekaz
„Bilet na Księżyc” nie należy dziś do najczęściej wspominanych polskich filmów, ale ma w sobie coś, co wciąż przyciąga widzów. To właśnie tutaj Anna Przybylska po raz ostatni pojawiła się na dużym ekranie.
Nie każdy polski film sprzed dekady zostaje w zbiorowej pamięci widzów. „Bilet na Księżyc” Jacka Bromskiego gdzieś po drodze przycichł, choć ma w sobie sporo uroku i bardzo mocny, emocjonalny kontekst. Dziś wraca się do niego przede wszystkim z jednego powodu. To właśnie tutaj po raz ostatni na ekranie pojawiła się Anna Przybylska. „Bilet na Księżyc” przenosi do Polski końca lat 60. Akcja filmu rozgrywa się w 1969 roku, w momencie gdy świat żyje pierwszym lądowaniem człowieka na Księżycu. W Polsce tymczasem młody Adam, zafascynowany lotnictwem maturzysta, dostaje powołanie do wojska i trafia do Marynarki Wojennej. W podróż nad morze rusza razem ze starszym bratem Antkiem. Kilkudniowa wyprawa przez kraj szybko zamienia się w serię przygód, spotkań i lekcji życia. Antek, pewny siebie bywalec nocnych lokali, postanawia „przygotować” nieśmiałego brata na dorosłość. Sytuację komplikuje spotkanie z Roksaną, tajemniczą tancerką graną przez Annę Przybylską. „Bilet na Księżyc” to nie tylko historia dwóch braci. To także barwny portret Polski przełomu lat 60. i 70. Na ekranie pojawiają się dancingi, saturatory, autobusy „ogórki”, studenckie potańcówki i wakacyjne kurorty pełne młodzieńczej energii. Bromski pokazuje tamten świat z wyraźną czułością, ale nie ucieka też od absurdu codzienności PRL. Całość ma lekki ton, podszyty nostalgią i muzyką epoki. Na ścieżce dźwiękowej znalazło się ponad 40 przebojów - od polskich klasyków po zachodni rock’n’roll. Anna Przybylska w swojej ostatniej roli Rola Roksany była ostatnim filmowym występem Anny Przybylskiej. Aktorka podchodziła do niej bardzo serio, choć, jak sama przyznawała, niektóre sceny budziły w niej jednocześnie ciekawość i stres. Reżyser Jacek Bromski nie ukrywał, że pisał tę postać z myślą o niej. Po premierze mówił wprost, że Ania Przybylska to samorodny talent. Na ekranie pojawili się również Filip Pławiak, Mateusz Kościukiewicz, Bożena Adamek, Łukasz Simlat, Andrzej Chyra czy Andrzej Grabowski. Czy warto obejrzeć „Bilet na Księżyc”? To film niedoskonały, momentami bardzo lekki w formie, ale jednocześnie pełen uroku i emocjonalnego tła. Dla jednych będzie sentymentalną podróżą do Polski sprzed dekad, dla innych ciekawym kinem drogi z wyrazistą obsadą. Jedno jest pewne: dziś „Bilet na Księżyc” ogląda się inaczej niż w dniu premiery. Przede wszystkim jako ostatnie spotkanie z Anną Przybylską na ekranie. Produkcja dostępna jest na TVP VOD.
Ten świetny polski serial nie jest znany, a szkoda. Bartosz Gelner totalnie zaskakuje w swojej roli
Nie wszystkie polskie seriale szpiegowskie robią wokół siebie głośny szum, ale ten tytuł zdecydowanie zasługuje na uwagę. „Zatoka szpiegów” przyciąga klimatem, tempem i rolą Bartosza Gelnera, o której widzowie szeroko dyskutują.
Nie wszystkie polskie produkcje szpiegowskie robią wokół siebie duży szum. „Zatoka szpiegów” jest jednak jednym z tych tytułów, które po cichu zebrały bardzo mocne opinie widzów. To serial z wyraźnym klimatem, sprawnie prowadzoną intrygą i bohaterem, którego trudno jednoznacznie ocenić. Na pierwszym planie stoi Bartosz Gelner, którego gra zrobiła wielkie wrażenie na widzach. Wciela się we Franza Neumanna, oficera Abwehry, którego życie i lojalności zaczynają się rozjeżdżać w momencie, gdy odkrywa swoje polskie korzenie. Zaciekawieni? O czym jest „Zatoka szpiegów”? Akcja serialu rozgrywa się w realiach II wojny światowej i koncentruje się na świecie wywiadu oraz tajnych operacji. Głównym bohaterem jest Franz Neumann, młody oficer Abwehry, którego życie komplikuje się w momencie odkrycia polskich korzeni. W drugim sezonie przenosimy się do 1941 roku, tuż przed atakiem Niemiec na ZSRR. Neumann zaczyna współpracować z alianckim wywiadem, a sytuację dodatkowo zagęszcza pojawienie się Sowietów. Stawka rośnie, a każda decyzja bohatera może mieć poważne konsekwencje. „Zatoka szpiegów” - obsada. Znakomita rola Bartosza Gelnera Najmocniejszym punktem produkcji jest bez wątpienia Bartosz Gelner. Aktor tworzy postać niejednoznaczną, momentami chłodną i wyrachowaną, a chwilę później wyraźnie pękającą pod presją wydarzeń. Widzowie szybko to wychwycili, co widać w komentarzach w sieci: „Po 1 sezonie pozytywne zaskoczenie - Gelner”, „Dość wyrazista postać grana przez Gelnera”, „Ogień panie Bartku”. Gelner, absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych, od lat konsekwentnie buduje swoją pozycję między teatrem a ekranem. Szersza publiczność zna go m.in. z „Sali samobójców”, „Płynących wieżowców”, a także z seriali „Szadź” czy „Sexify”. Mimo to rola Franza Neumanna mogła zaskoczyć, ale biorąc pod uwagę doświadczenie i talent młodego aktora - tylko pozytywnie. Jest naprawdę świetna. Na ekranie pojawiają się również Maria Świłpa, Karolina Komik, Michał Balicki, Karol Biskup czy Mariusz Bonaszewski. Opinie widzów o „Zatoce szpiegów” Oceny serialu są w większości bardzo dobre. W jednej z opinii czytamy: „Dawno nie oglądałem tak dobrego polskiego serialu. Brawa dla Scenografów!”. Inny użytkownik podsumowuje krótko: „Dobry serial”. Często wraca też porównanie do klasyki gatunku: „Kloss 2.0”, „Bezpośrednio kojarzy się z Klossem. Dobrze wygląda odwzorowanie tamtych czasów”. Doceniana jest również warstwa wizualna. Jak czytamy w jednej z dłuższych opinii: „Dobra obsada, ciekawa intryga obu sezonów, do tego świetnie dobrane plenery i staranna scenografia. Serial mniej historyczny, a bardziej przygodowy”. Są też głosy rozczarowania: „Przewidywalnie infantylny”, „Fajny scenarzysta się w niedzielny wieczór zorientował, że ma dedlajn na ósmą w poniedziałek...”. Mimo tych uwag odbiór pozostaje wyraźnie pozytywny, a część widzów otwarcie czeka na ciąg dalszy. Na portalu Filmweb serial oceniony został na 7,2/10. Gdzie obejrzeć „Zatokę szpiegów”? Produkcja składa się z dwóch sezonów, które możecie obejrzeć w internecie. „Zatoka szpiegów” dostępna jest bezpłatnie na TVP VOD. Zamierzacie zrobić sobie seans? Polecamy!
Polski kryminał w stylu noir z Marcinem Dorocińskim wciąga bez litości. Od pierwszej do ostatniej sceny!
Mroczny Lwów lat 30., brutalne zbrodnie i śledczy, który sam balansuje na granicy. „Erynie” to polski kryminał w stylu noir, który najmocniej wygrywa klimatem i rolą Marcina Dorocińskiego.
„Erynie” to jedna z tych polskich produkcji, które powstawały długo i z wyraźymi ambicjami. Prace trwały blisko dekadę, a projekt początkowo planowano pokazać szerokiej, międzynarodowej publiczności. Ostatecznie tytuł trafił na platformę TVP VOD, gdzie jest cały czas dostępny. Efekt jest intrygujący. Twórcy proponują mroczny kryminał w stylistyce noir, osadzony w przedwojennym Lwowie. W centrum historii stoi komisarz Edward Popielski, w którego wciela się Marcin Dorociński. I to właśnie jego kreacja jest jednym z najmocniejszych punktów całej produkcji. Serial „Erynie” na podstawie popularnych powieści Marka Krajewskiego Serial powstał na podstawie popularnych powieści Marka Krajewskiego, w tym „Erynii”, „Liczb Charona”, „Rzek Hadesu” i „W otchłani mroku”. Akcja rozgrywa się w latach 30. XX wieku, w dusznej atmosferze międzywojennego Lwowa. Punktem wyjścia jest brutalna zbrodnia, która uruchamia lawinę wydarzeń. Popielski zostaje wciągnięty w śledztwo pełne tropów prowadzących przez przestępczy półświatek, polityczne układy i religijne symbole. To historia wielowarstwowa, momentami wymagająca, ale konsekwentnie budująca napięcie. Twórcy wyraźnie stawiają na styl. Jest mrocznie, elegancko i momentami wręcz przestylizowanie, co wpisuje się w konwencję noir. Serial „Erynie”: Dorociński jako Popielski przyciąga uwagę Marcin Dorociński przygotował się do roli bardzo konsekwentnie. Aktor ogolił głowę specjalnie na potrzeby postaci komisarza Edwarda Popielskiego i trudno nie odnieść wrażenia, że była to trafna decyzja. Jego bohater to klasyczny antybohater. Z jednej strony błyskotliwy śledczy, z drugiej człowiek obciążony nałogami, chorobą i własną przeszłością. Popielski jest wyrzucony z policji, ma opinię „pijaka i degenerata”, a mimo to właśnie do niego trafiają najtrudniejsze sprawy. Dorociński dobrze odnajduje się w tej niejednoznaczności. Jego Popielski jest szorstki, zmęczony i momentami brutalny, ale jednocześnie hipnotyzujący. W obsadzie pojawiają się także Wiktoria Gorodecka, Wojciech Mecwaldowski i Eryk Lubos. Za reżyserię odpowiada Borys Lankosz, współautor scenariusza napisanego razem z Magdaleną Lankosz i Igorem Brejdygantem. Czy warto obejrzeć „Erynie” i gdzie są dostępne? Na tle popularnych polskich kryminałów „Erynie” wyróżniają się przede wszystkim stylistyką. To produkcja bardziej klimatyczna niż dynamiczna, mocno osadzona w realiach historycznych i w konwencji noir. Dla widzów szukających mrocznej, gęstej atmosfery będzie to propozycja bardzo interesująca. Osoby nastawione na szybkie tempo i prostą intrygę, mogą odebrać serial jako wymagający. Aktualnie można go obejrzeć na TVP VOD.
Ta polska tragikomedia z Więckiewiczem to ukryta perełka VOD. Osobista, autentyczna, o słodko-gorzkim zabarwieniu
Nie jest to łatwe kino o rodzinie i właśnie dlatego działa. „Jak pies z kotem” pokazuje relację braci z brutalną szczerością, ale też z humorem, który momentami rozbraja napięcie. Dostępny na TVP VOD.
Są filmy, które opowiadają o rodzinie w sposób wygładzony i bezpieczny. „Jak pies z kotem” robi dokładnie odwrotnie. Janusz Kondratiuk pokazuje relację braci bez sentymentalnej taryfy ulgowej, za to z humorem, który momentami rozbraja bardziej niż dramat. To historia bardzo osobista, oparta na doświadczeniach samego reżysera. Dzięki temu film nie brzmi jak uniwersalna przypowieść o rodzinie, tylko jak zapis czegoś, co naprawdę się wydarzyło. „Jak pies z kotem”: film o braciach, którzy różnili się jak ogień i woda Punktem wyjścia jest prawdziwa historia braci Kondratiuków. Choć obaj zapisali się w historii polskiego kina, ich relacje przez lata były skomplikowane. Wszystko zmienia się, gdy Andrzej poważnie choruje, a Janusz decyduje się nim zaopiekować. Ta decyzja uruchamia lawinę emocji. Wspólne mieszkanie, stare żale i codzienność związana z chorobą stają się osią opowieści. Scenariusz powstał nie tylko na bazie wspomnień reżysera, lecz także autentycznych rozmów nagrywanych z bratem przed jego śmiercią. To właśnie dlatego film ma w sobie tak dużo wiarygodności. „Jak pies z kotem”: humor i śmierć w jednym kadrze Choć temat jest poważny, Kondratiuk konsekwentnie unika ciężkiego tonu. „Jak pies z kotem” to tragikomedia pełna kontrastów. Obok scen bolesnych pojawiają się momenty absurdalne, a napięcie często rozładowuje humor sytuacyjny. Reżyser mówił wprost: „Kiedyś rodziny opiekowały się chorymi do końca, było w tym coś głęboko ludzkiego i humanistycznego. Dziś, ze strachu przed śmiercią, często oddaje się chorych w miejsca, gdzie umierają w samotności, a temat znika z pola widzenia. Coraz więcej ludzi żyje samotnie, o wielu nikt nie pamięta. Chciałem pokazać, że duża, mądra rodzina to coś ważnego – potrafi pomagać, wspierać, i wtedy dzieje się znacznie więcej”. Jednym z największych atutów filmu jest obsada. W rolę Andrzeja wciela się Olgierd Łukaszewicz, tworząc postać jednocześnie trudną i bardzo ludzką. Partnerują mu m.in. Robert Więckiewicz i Aleksandra Konieczna. Ich praca została doceniona również przez branżę. Podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni nagrody aktorskie otrzymali Olgierd Łukaszewicz oraz Aleksandra Konieczna, a sam film uhonorowano Złotą Taśmą Koła Piśmiennictwa Filmowego SFP. Opinie widzów o filmie „Jak pies z kotem” Odbiór filmu wśród widzów jest w większości bardzo dobry, choć, jak to bywa przy tak osobistym kinie, pojawiają się też głosy bardziej krytyczne. Wiele osób podkreśla autentyczność historii. Jeden z widzów napisał: „Szczera autobiografia, która ma do opowiedzenia uniwersalną historię o miłości i rodzinnych więzach. Genialnie zagrany”. Podobny ton ma kolejna opinia: „Pozytywne zaskoczenie. Kondratiuk opowiada historię swojej relacji z umierającym bratem. Film jest osobisty, autentyczny, o słodko-gorzkim zabarwieniu. Warto”. Bardzo często chwalone jest aktorstwo. W komentarzach pojawiają się głosy: „Bardzo gorzki, Olgierd i Aleksandra genialne role!” oraz „Jak dobrze zobaczyć wreszcie prawdziwych aktorów w prawdziwym filmie. Bardzo osobisty, bardzo angażujący emocjonalnie. A jednocześnie pełen ciepła i humoru”. Część widzów zwraca jednak uwagę na niedociągnięcia scenariuszowe czy montażowe: „Aktorstwo wznosi ten film o poziom wyżej, bo w samej fabule wyraźnie widać, że sporo wycięli w montażu”. Nie brakuje też bardziej chłodnych reakcji: „Lepszy niż się spodziewałem, dobrze zagrany. Ale i tak pewnie nigdy do niego nie wrócę”. Gdzie obejrzeć film „Jak pies z kotem”? Dlaczego warto dać szansę tej produkcji? „Jak pies z kotem” nie jest historią o idealnej rodzinie. To opowieść o relacji trudnej, pełnej zgrzytów, ale bardzo prawdziwej. Film pokazuje, że bliskość czasem rodzi się dopiero wtedy, gdy wydaje się już za późno. Dostępny na TVP VOD. View oEmbed on the source website
„Ołowiane dzieci” rozpaliły dyskusję. Teraz czas na „Doktórkę”, czyli prawdziwą historię Szopienic z lat 70.
Serial „Ołowiane dzieci” ponownie skierował uwagę widzów na historię dr Jolanty Wadowskiej-Król. Osoby, które chcą poznać ją bliżej i oddzielić fakty od fabularnej interpretacji, mogą sięgnąć po dokument „Doktórka”, dostępny bezpłatnie w TVP VOD.
Serial „Ołowiane dzieci” rozpalił dyskusję w Polsce i za granicą, przyciągając uwagę widzów historią walki o zdrowie najmłodszych mieszkańców Śląska. Produkcja Netfliksa nie tylko zdobyła popularność, ale też ponownie skierowała reflektory na postać dr Jolanty Wadowskiej-Król. Jeśli jednak po seansie chcesz sięgnąć po materiał bliższy faktom, warto zwrócić uwagę na film dokumentalny „Doktórka”. Produkcja jest już dostępna bezpłatnie w serwisie TVP VOD i pozwala lepiej zrozumieć prawdziwe kulisy tej historii. „Ołowiane dzieci” rozpaliły dyskusję. Teraz czas na „Doktórkę” Choć serial Netfliksa jest fabularną interpretacją wydarzeń z lat 70., jego ogromną zasługą pozostaje ponowne nagłośnienie sprawy skażenia ołowiem w Szopienicach. To właśnie dzięki popularności produkcji wielu widzów po raz pierwszy usłyszało o działalności śląskiej pediatry. W odpowiedzi na rosnące zainteresowanie Telewizja Polska udostępniła w TVP VOD dokument „Doktórka”, który można obejrzeć za darmo. Film nie ogranicza się do klasycznej biografii. Pokazano tu szerszy kontekst społeczny, przemysłowy i polityczny, w którym rozgrywała się walka o zdrowie dzieci. Jak czytamy w opisie produkcji, to opowieść nie tylko o jednej lekarce, lecz także o relacji człowieka z przemysłem oraz o długofalowych konsekwencjach decyzji podejmowanych dekady temu. Kim była dr Jolanta Wadowska-Król? Dr Jolanta Wadowska-Król była pediatrą, która w latach 70. jako jedna z pierwszych rozpoznała masowe zatrucia ołowiem wśród dzieci mieszkających w pobliżu huty Szopienice w rejonie Katowic. Jej działania doprowadziły do przebadania tysięcy najmłodszych pacjentów i objęcia wielu z nich leczeniem. W realiach PRL-u taka determinacja oznaczała jednak konflikt z systemem. Lekarka mimo nacisków i niechęci części aparatu państwowego konsekwentnie nagłaśniała problem, stawiając bezpieczeństwo dzieci ponad własny komfort. Przez lata jej działalność pozostawała niedostatecznie doceniona. Dopiero reportaż „Matka Boska szopienicka” z 2013 roku przywrócił pamięć o jej pracy szerszej opinii publicznej. Z czasem dr Wadowska-Król otrzymała szereg wyróżnień, m.in.: nagrodę „Zielony Czek” Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach, odznakę honorową „Za Zasługi dla Ochrony Praw Człowieka” od Rzecznika Praw Obywatelskich i tytuł Honorowego Obywatela Miasta Katowice. Choć z powodów politycznych nie obroniła doktoratu w czasach PRL, w 2021 roku Uniwersytet Śląski przyznał jej tytuł doktora honoris causa. Lekarka zmarła dwa lata później. Gdzie obejrzeć „Doktórkę”? Film dokumentalny „Doktórka” jest dostępny bezpłatnie w serwisie TVP VOD. To propozycja szczególnie dla widzów, którzy po „Ołowianych dzieciach” chcą oddzielić fakty od fabularnej interpretacji i lepiej poznać prawdziwą historię śląskiej lekarki.
Niemiecki serial sci-fi powstał tuż przed COVID-19! The Guardian stwierdził, że „przewidział pandemię”
W Niemczech ma status kultowego, w Polsce dopiero zyskuje widzów. „Wyspa” to serial sci-fi, który wyprzedził rzeczywistość o kilka miesięcy.
Ten tytuł w Niemczech dorobił się statusu kultowego. Od niedawna można go oglądać również w Polsce na TVP VOD. „Sløborn”, znany u nas jako „Wyspa”, opowiada o epidemii, która wybucha na odciętej od świata wyspie. Serial powstał tuż przed pandemią COVID-19 i dziś ogląda się go jak niepokojący zapis tego, co miało dopiero nadejść. Pierwszy sezon niemiecko-duńskiej produkcji zadebiutował w 2020 roku. Akcja rozgrywa się na fikcyjnej wyspie Sløborn, położonej na Morzu Północnym. Twórcy pokazują tam scenariusz gwałtownego wybuchu choroby zakaźnej, który, co szczególnie uderzające, został sfilmowany jeszcze w 2019 roku. Dla wielu widzów widok maseczek, izolacji i społecznego chaosu okazał się szokująco znajomy. O czym jest „Wyspa” i gdzie kręcono serial? Początkowo mieszkańcy wyspy żyją zwyczajnym, spokojnym rytmem. Przełom następuje, gdy do brzegu dobija opuszczony statek z ciałami na pokładzie. Wraz z nim na Sløborn trafia śmiercionośny wirus przenoszony przez gołębie, który zaczyna szybko rozprzestrzeniać się wśród lokalnej społeczności. Centralną postacią historii jest piętnastoletnia Evelin. Dziewczyna mierzy się z osobistym dramatem. Jest w ciąży ze swoim nauczycielem, a jej rodzina właśnie się rozpada. Na tle prywatnych problemów narasta zbiorowa panika, a walka o przetrwanie stopniowo rozbija dotychczasowy porządek. Choć wyspa Sløborn jest fikcyjna, zdjęcia do serialu realizowano w realnych lokalizacjach. Ekipa pracowała m.in. w Pucku, Jastarni, Gdyni oraz na Półwyspie Helskim. Nadbałtyckie krajobrazy stały się tłem dla opowieści o społeczności wystawionej na skrajnie trudną próbę. Kontrowersje przed premierą Tuż przed emisją pierwszego sezonu niemiecka stacja ZDF rozważała przesunięcie premiery serialu. Powodem była jego niepokojąca aktualność. Gdy pandemia COVID-19 zaczęła ogarniać Europę i świat, serial o epidemii, nakręcony kilka miesięcy wcześniej, mógł okazać się zbyt intensywny emocjonalnie dla widzów. Reżyser Christian Alvart podkreślał, że podczas pracy nad projektem konsultował się z wirusologami i ratownikami medycznymi. Chciał jak najwierniej oddać reakcje państwa i społeczeństwa na zagrożenie epidemiologiczne. Sceny izolacji, kwarantanny i narastającego chaosu okazały się zaskakująco bliskie rzeczywistości. Brytyjski dziennik The Guardian nazwał „Sløborn” serialem, który w pewnym sensie „przewidział pandemię”. Ostatecznie decyzja o emisji została podtrzymana, a „Wyspa” zaczęła funkcjonować nie tylko jako thriller, lecz także jako mocny komentarz społeczny, który z czasem nabrał jeszcze większego znaczenia. „Wyspa” w TVP VOD Dzięki TVP serial trafił do polskich widzów. Wszystkie trzy sezony „Wyspy” są obecnie dostępne bezpłatnie na platformie TVP VOD. To propozycja dla tych, którzy lubią seriale sci-fi osadzone blisko rzeczywistości – i takie, które zostają w głowie na długo po seansie. View oEmbed on the source website
Szpiegowski serial o Polsce lat 90. i tajnej operacji, od której może zależeć bezpieczeństwo całej Europy. Mocna premiera TVP1!
„Wojna zastępcza” to nowy serial TVP, który przenosi widzów do początku lat 90., gdy Polska dopiero budowała swoją nową tożsamość, a rosyjskie wojska wciąż stacjonowały na jej terenie. W centrum historii znajdują się młodzi agenci UOP i tajna operacja, od której może zależeć bezpieczeństwo całej Europy.
Telewizja Polska tej wiosny sięga po gatunek, który w polskich realiach wciąż budzi ogromne emocje. „Wojna zastępcza” to serial szpiegowski osadzony w czasie pierwszych lat transformacji ustrojowej, gdy Polska formalnie była już wolna, ale w praktyce nadal funkcjonowała w cieniu dawnych układów i wpływów. O czym opowiada serial szpiegowski „Wojna zastępcza”? W centrum historii znajduje się czwórka młodych ludzi: Zuza, Budyń, Gutek i Artur, w których wcielają się Waleria Gorobets, Piotr Witkowski, Karol Bernacki oraz Mateusz Więcławek. Poznają się w chwili, gdy trafiają do elitarnej szkoły wywiadu w Kiejkutach, który jest jedynym takim miejscem w kraju. Nie mają za sobą wojskowej przeszłości. Zostają wybrani ze względu na osobowość, inteligencję i predyspozycje, które w nowej rzeczywistości okazują się cenniejsze, niż doświadczenie z koszar. Akcja rozgrywa się w czasie, gdy rosyjskie wojska wciąż stacjonują na terenie Polski, a Związek Radziecki właśnie się rozpada. W tej niepewnej rzeczywistości rosyjscy oficerowie, generał Dubynin, pułkownik Zarudin i podoficer Wiktor, opracowują plan ukrycia i sprzedaży dwóch głowic nuklearnych z tajnych baz atomowych. Równolegle do Polski przybywa Nastia, agentka wysłana z Moskwy, której zadaniem jest śledzenie działań rosyjskich wojskowych. W tej roli zobaczymy Paulinę Gałązkę. Jej misja komplikuje się w momencie, gdy na jej drodze staje Artur, ulubieniec swojego przełożonego, Sadowskiego, w którego wciela się Mirosław Haniszewski. Uczucie, które zaczyna się między nimi rodzić, staje się równie niebezpieczne, jak sama operacja. Szpiegostwo, polityka i prywatne wybory „Wojna zastępcza” pokazuje moment historyczny, w którym granice lojalności są wyjątkowo płynne. To opowieść nie tylko o tajnych operacjach i geopolitycznych napięciach, ale też o młodych ludziach, którzy muszą podejmować decyzje w świecie, gdzie nie istnieją proste odpowiedzi. Za reżyserię serialu odpowiada Denis Delić, który stawia na realistyczne oddanie klimatu początku lat 90. – od scenografii, przez kostiumy, po atmosferę niepewności, jaka towarzyszyła tamtemu czasowi. W obsadzie pojawiają się również Cezary Żak oraz Dawid Dziarkowski i Adam Wietrzyński jako rosyjscy oficerowie. Kiedy premiera serialu szpiegowskiego „Wojna zastępcza”? Produkcja imponuje skalą realizacji. Na planie słychać było kilka języków – od rosyjskiego i ukraińskiego, przez bośniacki i angielski, po polski. Na potrzeby scenariusza zmodyfikowano nawet islandzki. W realizację zaangażowano ponad dwustu statystów, a ekipa pracowała w około 80 różnych lokalizacjach. Zdjęcia trwały łącznie 105 dni. Reżyser Denis Delić podkreślał, że twórcy starali się możliwie wiernie oddać atmosferę początku lat 90., odwołując się również do własnych wspomnień z tamtego okresu. Zależało im na tym, by opowieść była czytelna nie tylko dla polskiego widza, ale także dla młodszej publiczności i odbiorców zagranicznych. Serial będzie można oglądać od 8 marca o godz. 20:25 na antenie TVP1.
Najbardziej intymny polski dramat ostatnich lat, a Popławska genialna! „Padam na kolana i biję pokłony. SZTOS!”
Polski dramat inspirowany prawdziwymi wydarzeniami znów trafił na listy polecanych tytułów TVP VOD. Magdalena Popławska w „53 wojnach” dosłownie wbija w fotel.
„53 wojny” to historia kobiety balansującej między miłością a lękiem Tytułowe „53 wojny” to liczba misji Witka, korespondenta wojennego, dla którego front staje się nie tyle obowiązkiem, ile sposobem na życie. W jego cieniu pozostaje Ania, która każdego dnia czeka na kolejny telefon, wiadomość, znak, że mąż wciąż żyje. Film inspirowany jest książką Grażyny Jagielskiej, ale reżyserka Ewa Bukowska nie rekonstruuje jej historii wprost. Tworzy własny obraz kobiety balansującej między miłością a lękiem, między próbą normalności a nieprzerwanym czuwaniem. Widzowie trafnie uchwycili emocjonalny ciężar tej opowieści. „Czekanie na śmierć i jej codzienne przeżywanie” – napisał jeden z użytkowników, zaznaczając, że film trafnie oddaje napięcie, jakie towarzyszy tej codzienności. Genialna rola Popławskiej! „Padam na kolana i biję pokłony. SZTOS!” Magdalena Popławska tworzy kreację, która nie potrzebuje podniesionego głosu, by wstrząsnąć widzem. Jej Ania rozpada się na naszych oczach – bardzo powoli, w rytmie kolejnych wiadomości z wojny, w narastającej ciszy mieszkania, w samotności, której nie sposób zapełnić. Widzowie również widzą tę siłę: „Popławska genialnie zagrała!”, „Padam na kolana i biję pokłony. SZTOS!”. Inni dostrzegali w jej grze coś jeszcze: „Ujmuje intymną, surrealistyczną konwencją… Chwycił mnie od pierwszej sceny i nie puścił”. Nie brakowało głosów krytycznych wobec samej formy, np. „Nieco przeszarżowana rola Popławskiej – męcząca od pewnego momentu”, zaznacza jeden z widzów. Jednak nawet te mniej pozytywne opinie potwierdzają, jak intensywnie ta kreacja działa na odbiorcę. Witek nie jest klasycznym antagonistą. To człowiek rozdarty między rodziną a potrzebą adrenaliny, której nie potrafi porzucić. Każdy jego wyjazd uruchamia w Ani kolejną falę lęku, kolejne napięcie, kolejne załamanie. Obiecuje sobie, że odejdzie, jeśli mąż znów poleci. Nigdy tego nie robi. Spirala emocji zaciska się coraz mocniej, a reżyserka pokazuje, jak cienka jest granica między troską a autodestrukcją. Jeden z użytkowników trafnie podsumował ten stan: „Zupełnie inny polski film, zupełnie nowa tematyka i mistrzowska gra Popławskiej. Patent z dźwiękami sprawia, że i widz czuje to osaczenie…”. Gdzie obejrzeć „53 wojny”? Produkcja dostępna jest na TVP VOD. To propozycja dla widzów, którzy szukają kina o silnych emocjach i trudnych relacjach, przenoszącego ciężar wojny do przestrzeni domowych – tam, gdzie z pozoru panuje spokój, ale w rzeczywistości tli się nieustanna walka. View oEmbed on the source website
Helena Englert pojawi się w… „Rodzince.pl”! Jej postać może sporo namieszać
Co za wieści! W mediach krążą informacje, że Helena Englert dostała angaż w nowych odcinkach reaktywowanej „Rodzinki.pl”! Kogo zagra i czego się spodziewać? Czytajcie dalej!
Już jakiś czas temu dowiedzieliśmy się, że uwielbiany serial „Rodzinka.pl” powraca po kilkuletniej przerwie. Ku uciesze widzów, w obsadzie pojawią się wszyscy aktorzy znani z poprzednich sezonów. Nie zabraknie też nowych twarzy, w tym… Heleny Englert. Poznajcie szczegóły. Helena Englert w „Rodzince.pl”. W kogo się wcieli? Jak donosi Pudelek.pl w najnowszych odcinkach „Rodzinki.pl” zobaczymy Helenę Englert. Córka Jana Englerta wcieli się w postać, która może sporo namieszać. Wspomniany portal przekazał, że aktorka zagra nową dziewczynę Kuby (granego przez Adama Zdrójkowskiego). Przypomnijmy, że dotychczas w jego partnerkę wcielała się Julia Wieniawa. Co w takim razie z jej postacią? Też pojawi się w serialu, jednak w zupełnie innej „roli”... Co o tym sądzicie? Uważamy, że Helena idealnie pasuje do tej roli. Gratulujemy i jeszcze bardziej nie możemy doczekać się premiery. „Rodzinka.pl” – czego spodziewać się w nowej odsłonie? Nowe odcinki uwielbianego serialu zbliżają się wielkimi krokami. Nie znamy zbyt wielu szczegółów na temat fabuły, jednak możemy się spodziewać, że będą to po prostu perypetie rodziny Boskich. Wiemy natomiast, że szykuje się nowy, niespodziewany romans. Podobno gorące uczucie połączy najstarszego syna Natalii i Ludwika – Tomka (Maciej Musiał) i byłą dziewczynę Kuby – Paulę (Julia Wieniawa). Spodziewaliście się? Premiera „Rodzinki.pl” zaplanowana jest na jesień 2025 roku, a dokładnie na wrzesień. Zostało więc już naprawdę niedużo czasu. Produkcję obejrzycie w TVP. Najprawdopodobniej będzie dostępna też w streamingu na VOD TVP. Czekamy!
Konflikt na linii Justyna Steczkowska-TVP zaognia się. „Telewizja Polska złamała mi serce”
Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu
Justyna Steczkowska znalazła się w centrum medialnej burzy po aferze związanej z Telewizją Polską. Artystka zarzuciła publicznemu nadawcy „brak szacunku” i zapowiedziała szczery wywiad, w którym zamierza ujawnić, jak została potraktowana po Eurowizji.
Justyna Steczkowska: „Telewizja Polska złamała mi serce” Justyna Steczkowska zamieściła na swoim profilu na Instagramie wymowny wpis. „Telewizja Polska złamała mi serce brakiem szacunku do naszej pracy” – napisała na Instastories. Tajemnicze słowa artystki wywołały poruszenie wśród fanów, którzy zaczęli dochodzić tego, co się stało. Choć sama piosenkarka pozostawiła to bez komentarza ani wyjaśnienia, okazuje się, że powodem konfliktu ma być brak zaproszenia piosenkarki na 62. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu organizowany przez Telewizję Polską. Do sytuacji odniósł się Bartek Fetysz – tłumacz Justyny Steczkowskiej, który był członkiem polskiej delegacji na Eurowizji 2025 w Bazylei. „Telewizja Polska, trzy dni temu, opublikowała piękny zwiastun Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Trwać będzie trzy dni całe, zaproszono wszystkich, którzy zasługi mają w polskiej muzyce rozrywkowej. Ale największą komedią jest brak zaproszenia dla Justyny Steczkowskiej (...)” – zaczął swój wpis na Instagramie. Moje morale nie pozwalają mi milczeć w takiej sytuacji, chociaż zdaję sobie sprawę z tego, że może w przyszłości TVP nie zaprosi mnie do ponownej współpracy. Chciałbym wiedzieć, jakim cudem, Artystka, która poświęciła tyle czasu i energii na dowiezienie takiego show, nie jest głównym i najjaśniejszym punktem tego festiwalu? #sorrynotsorry, ale w tym roku to Justyna zjednała tysiące Polaków i brak zaproszenia jej do Opola to potwarz dla jej profesjonalizmu, pracowitości i włożonego serca w eurowizyjny projekt. Dla mnie – szczyt bezczelności, bo zamiast należnej jej korony za trzydziestolecie pracy artystycznej, które w tym roku obchodzi, otrzymała wilczy bilet i to woła o pomstę do... Ano właśnie, do kogo? Bo ktoś za tą decyzją stoi – podsumował. Justyna Steczkowska zapowiada szczery wywiad. „Opowiem, jak zostaliśmy potraktowani” Justyna Steczkowska zamieściła 1 czerwca post na swoim Instagramie z okazji Dnia Dziecka, w którym podzieliła się zdjęciami swoich synów i córki. W tym samym poście postanowiła jednak odnieść się do zaistniałej sytuacji z TVP. Zapowiedziała szczery i obiektywny wywiad o tym, z czym spotkała się po Eurowizji ze strony Telewizji Polskiej, a także poprosiła fanów o wsparcie. P.s. w sprawie TVP i braku szacunku do pracy całego zespołu proszę Was o chwilę cierpliwości. Zbieram się w sobie, żeby udzielić wywiadu, w którym opowiem, jak zostaliśmy potraktowani. Szczerze i obiektywnie. Ale teraz to, czego naprawdę potrzebuję, to Waszego wsparcia… żebym na nowo znalazła w sobie siłę i chęć do pracy i posklejała serce♥️ Dziękuję Wam za wszystko, bo Wasze słowa nie raz podnosiły mnie na duchu i dmuchały w skrzydła… Żebym mogła lecieć razem z Wami „TAK WYSOKO JAK SIĘ DA…” :) – napisała Justyna Steczkowska.
Ten serial kryminalny z Michałem Czerneckim był hitem. Teraz powraca
Ten polski serial zadebiutował w zeszłym roku i momentalnie stał się hitem. Produkcja kryminalna, która podbiła serca widzów, doczeka się drugiego sezonu. I to jeszcze w 2025!
„Profilerka” powraca z drugim sezonem Jeśli lubicie polskie (i nie tylko) seriale kryminalne ten może wam się spodobać. „Profilerka” pojawiła się na antenie TVP jesienią zeszłego roku i od razu stała się hitem. Oglądalność pierwszego sezonu wyniosła 1,08 mln widzów. Niedawno dowiedzieliśmy się, że produkcja powraca z drugim sezonem. W kolejnej części zobaczymy dobrze nam już znaną obsadę, ale pojawią się też nowi aktorzy. Fabuła także nie zawiedzie. Zapowiada się naprawdę ciekawie. Zobaczcie czego się spodziewać i poznajcie pierwsze szczegóły. 2. sezon „Profilerki” – czego się spodziewać? Wiemy już, na czym skupi się fabuła polskiego kryminału. W nowym sezonie Julia Wigier wraca do Gdyni, która jest jej rodzinnym miastem. Będzie tam próbowała ostatecznie rozwiązać zagadkę tragicznej śmierci jej matki. To śledztwo ujawni jednak nowe, niepokojące fakty. Bohaterka odkryje, że Karolina Barska była obiektem zainteresowania SB. Czy ma to związek z morderstwem? W tym samym czasie w Komendzie Stołecznej powstaje specjalny zespół, którego zadaniem jest schwytanie groźnego przestępcy, Olgierda Wolińskiego. Zabójca uciekł ze szpitala w Augustowie i znika. Jest nieuchwytny. Na czele wspomnianego zespołu staje oczywiście Karol Nadzieja, który powraca z Augustowa, aby zakończyć tę sprawę raz na zawsze. Czy wraz z Julią uda im się odnaleźć niebezpiecznego Wolińskiego? Drugi sezon „Profilerki” będzie składał się z 13 odcinków i również będzie emitowany na antenie TVP. Data premiery planowana jest na wrzesień 2025 roku. Tymczasem pierwszy sezon produkcji kryminalnej możecie obejrzeć w streamingu za darmo na TVP VOD. 2. sezon „Profilerki” – obsada i twórcy Jeśli chodzi o obsadę, to w rolach głównych powrócą oczywiście Michał Czernecki i Wiktoria Gorodeckaja. Z pierwszego sezonu ponownie będziemy mogli oglądać też Mateusza Banasiuka, Jędrzeja Hycnara, Aleksandrę Justę i Ewę Telegę. Do tej ekipy dołączają nowe twarze. Na ekranie zobaczymy kilka naprawdę znanych nazwisk, w tym Przemysława Bluszcza, Marcina Czarnika, Roberta Czebotara, Mirosława Haniszewskiego, Annę Karczmarczyk, Magdalenę Lamparską, Elizę Rycembel, Józefa Pawłowskiego, Przemysława Sadowskiego, Martę Sisłowicz i innych. Za reżyserię drugiego sezonu „Profilerki” odpowiedzialny jest Tomasz Szafrański („Leśniczówka”, „Diabeł”, „Druga szansa”, „BrzydUla”). Scenariusz napisała Grażyna Molska („Wygrany”, „Bezmiar sprawiedliwości”). Zapowiada się naprawdę ekscytująco. „Profilerka” – opinie Pierwszy sezon serialu został oceniony dość dobrze. Na platformie Filmweb zdobył on 6,9/10. Zobaczcie, co o „Profilerce” piszą widzowie.
Marcin Dorociński zagra Stanisława Wokulskiego w nowej ekranizacji powieści „Lalka”. „Jestem zaszczycony”
„Kultowa powieść, superprodukcja z gwiazdorską obsadą” – najsłynniejszy romans polskiej literatury, „Lalka” Bolesława Prusa, powróci na ekrany po niemal 50 latach i w zupełnie nowej odsłonie. Twórcy ujawnili, że w główną rolę Stanisława Wokulskiego wcieli się Marcin Dorociński.
To będzie trzecia ekranizacja powieści „Lalka” Bolesława Prusa. Pierwszą – w postaci filmu – wyreżyserował w 1968 roku Wojciech Jerzy Has. W głównych rolach wystąpili wówczas Mariusz Dmochowski jako Stanisław Wokulski oraz Beata Tyszkiewicz Jako Izabela Łęcka. Druga, z 1977 roku była dziewięcioodcinkowym serialem, a na ekranach pojawili się Jerzy Kamas i Małgorzata Braunek w wiadomych rolach i Bronisław Pawlik jako Rzecki. Nowa ekranizacja „Lalki” zostanie wyprodukowana z rozmachem, bowiem twórcy zapowiadają zarówno film kinowy, jak i serial telewizyjny, który będzie pełną wersją produkcji. Główną rolę Stanisława Wokulskiego zagra Marcin Dorociński. Marcin Dorociński zagra Wokulskiego w nowej ekranizacji „Lalki” Radosław Drabik, producent zapowiedzianych ekranizacji powieści „Lalka”, przyznał, że decyzja o obsadzeniu Marcina Dorocińskiego w głównej roli Stanisława Wokulskiego była jednogłośna. „Już od pierwszego spotkania z reżyserem Maćkiem Kawalskim byliśmy zgodni co do odtwórcy głównej roli. Jesteśmy dumni, że Marcin Dorociński wcieli się w jedną z najsłynniejszych postaci polskiej literatury. Jestem więcej niż pewien, że to będzie najwspanialszy Wokulski w historii polskiego kina i życiowa rola Marcina” – powiedział producent. Marcin Dorociński to jeden z najbardziej cenionych polskich aktorów, znany nie tylko z ról w polskich filmach, takich jak „Rewers”, „Róża” czy „Pitbull”, ale również zagranicznych produkcji. Aktor wystąpił m.in. w serialu Netflixa „Gambit królowej” oraz filmie „Mission: Impossible – Dead Reckoning”. Teraz ma szansę stworzyć jedną z najważniejszych kreacji w swojej karierze, a sam wyraża nadzieję, że sprosta olbrzymim oczekiwaniom. Producenci o nowej ekranizacji „Lalki” z Marcinem Dorocińskim Producentami dwóch zapowiedzianych ekranizacji „Lalki” są Telewizja Polska i Gigant Films. Za kamerą stanie reżyser i scenarzysta Maciej Kawalski, a za zdjęcia odpowiada Piotr Sobociński jr., znany z takich produkcji jak „Boże Ciało”, „Wesele” i „Wołyń”. Arkadiusz Pawlik, dyrektor Agencji Kreacji Filmy i Serialu Telewizji Polskiej, uważa, że nowa ekranizacja powieści będzie ważnym momentem nie tylko dla Telewizji Polskiej, ale całej polskiej kinematografii. „Jest to ogromna szansa na pokazanie, że klasyka literatury może być opowiadana na nowo w sposób nowoczesny, atrakcyjny wizualnie i angażujący emocjonalnie. Marcin Dorociński to aktor, który swoją charyzmą i talentem potrafi przyciągnąć widzów w Polsce i na świecie, dlatego jesteśmy przekonani, że jego kreacja Wokulskiego stanie się niezapomniana. Wspólnie z Gigant Films tworzymy produkcję, która, mamy nadzieję, zapisze się na długo w historii polskiego kina” – opowiada o nowym projekcie. Kto zagra Izabelę Łęcką u boku Marcina Dorocińskiego w nowej ekranizacji „Lalki”? Wiele wskazuje na to, że rola Izabeli Łęckiej została już obsadzona. „Na razie nie zdradzamy, kto zagra Izabelę Łęcką, ale obiecujemy wspaniałą, jakościową rozrywkę” – powiedział Radosław Drabik, producent filmu i serialu Lalka. Choć imię i nazwisko aktorki pozostaje na razie owiane tajemnicą, to internauci i internauci dzielą się swoimi typami na obsadzenie roli ukochanej Stanisława Wokulskiego. W wielu komentarzach pojawia się m.in. Vanessa Aleksander, jednak są to jedynie życzenia widzek i widzów, a nie oficjalne informacje podane przez producentów. Premira nowej ekranizacji powieści „Lalka” Zdjęcia do nowej ekranizacji „Lalki” z Marcinem Dorocińskim w roli głównej mają rozpocząć się w sierpniu 2025 roku. Hasztagi pod postami na oficjalnym profilu ekranizacji na Instagramie (@lalka.film) wskazują, że premiery możemy spodziewać się w 2026 roku.
Justyna Steczkowska o występie na Eurowizji i problemach z organizatorami: „Teraz już walczy z nimi Telewizja Polska”
Justyna Steczkowska z piosenką „Gaja” będzie reprezentowała Polskę na Eurowizji 2025. Na niespełna dwa miesiące przed konkursem artystka mierzy się z problemami. Organizatorzy konkursu nie chcą wyrazić zgody na kluczowy element jej występu. Do akcji wkroczyła Telewizja Polska.
Justyna Steczkowska jest w fazie intensywnych prób do jednego z najważniejszych występów w swojej karierze. Jak sama przyznaje, niemal każdego dnia pracuje ze swoim zespołem nad przygotowaniem swojego występu na Eurowizję 2025. Niedawno artystka ujawniła, że organizatorzy Eurowizji w Bazylei nie dają zielonego światła na widowiskowy i kluczowy element jej show w formie, jakiej zaprezentowała go podczas Wielkiego Finału Polskich Kwalifikacji do Eurowizji. Przedmiotem zamieszania jest sceniczne podwieszenie, które pozwala artystce unosić się nad sceną. Organizatorzy konkursu argumentują swoje stanowisko kwestiami bezpieczeństwa oraz ograniczeniami technicznymi związanymi z konstrukcją wielkiej eurowizyjnej sceny w St. Jakobshalle w Bazylei. „Tomek, nasz producent, walczy o to, żeby to się jednak udało. Cały czas te rozmowy idą trochę jak po grudzie. Nie ma gdzie tego podwiesić, bo tam jest mnóstwo lamp. To jest wielkie show, 100 razy bardziej niż to, co widzieliście państwo tutaj (red. podczas Wielkiego Finału Polskich Kwalifikacji do Eurowizji 2025). Większa scena, większa ilość świateł, wizualizacje – wszystko to jest potężne” – powiedziała w lutym Justyna Steczkowska na kanapie Dzień Dobry TVN. Eurowizja 2025. Telewizja Polska walczy o występ Justyny Steczkowskiej Okazuje się, że na 50 dni przed występem Justyny Steczkowskiej na Eurowizji – co wbrew pozorom wcale nie jest tak wiele – sytuacja pozostaje nierozwiązana. Artystka przyznała, że organizatorzy zaproponowali jej zespołowi nowe rozwiązanie, jednak nie jest ono satysfakcjonujące. Okazuje się, że o zgodę na sceniczne podwieszenie Justyny Steczkowskiej walczy już nie tylko jej producent, ale także przedstawiciele TVP. Zapytana przez dziennikarza o to, czy trzeba będzie szukać nowego rozwiązania, Justyna Steczkowska odpowiedziała: „Ja po prostu myślę tylko, że muszą się zgodzić. Ja nie przyjmuję innych myśli do siebie”. Artystka dodała również, że „Telewizja Polska, dała jej ekipie swobodę artystyczną, bardzo się stara i jest jej za to wdzięczna, bo nie zawsze tak było”. Eurowizja 2025 – kiedy wystąpi Justyna Steczkowska? 69. Konkurs Piosenki Eurowizji odbędzie się w dniach 13, 15 i 17 maja w St. Jakobshalle w szwajcarskiej Bazylei. Polska została wylosowana do 1. półfinału Eurowizji 2025, co oznacza, że Justynę Steczkowską z piosenką „Gaja” zobaczymy i usłyszymy we wtorek 13 maja. Jeśli awansuje do Wielkiego Finału, to po raz drugi zaprezentuje się na eurowizyjnej scenie w sobotę 17 maja. Zdecyduje o tym głosowanie telewidzów. Inaczej niż w poprzednich latach, kiedy konkurs można było oglądać na kanale TVP 1, Eurowizję 2025 będzie można oglądać na żywo na antenie TVP 2. View oEmbed on the source website
Eurowizja 2025. To oni chcą reprezentować Polskę. Oto lista 10 finalistów preselekcji
Poznaliśmy oficjalną listę dziesięciu artystek i artystów, którzy powalczą o reprezentowanie Polski na Eurowizji 2025 w Bazylei.
Choć 69. Konkurs Piosenki Eurowizji 2025 odbędzie się dopiero w maju, to eurowizyjny sezon już się zaczął. 38 krajów, które potwierdziły udział w tegorocznej edycji, wybiera swoich reprezentantów, którzy powalczą o zwycięstwo w szwajcarskiej Bazylei. Zgodnie z zapowiedzią, Telewizja Polska przedstawiła właśnie podczas spotkania prasowego listę 10 artystek i artystów, którzy przeszli do finałowego etapu preselekcji i będą ubiegać się o reprezentowanie naszego kraju na Eurowizji 2025. Zgodnie z regulaminem, w Konkursie Piosenki Eurowizji mogą wziąć udział wyłącznie artyści, którzy będą mieli ukończone 16 lat przed 1 maja 2025 r. Ta sama zasada dotyczy głównych wokalistów zespołów muzycznych, a liczba ich członków może wynosić maksymalnie 6 osób. Z kolei jeśli chodzi o utwór konkursowy, nie tylko nie może przekroczyć 3 minut, ale musi być premierowy i nigdzie nieopublikowany przed 1 września 2024 roku. Eurowizja 2025: lista 10 uczestników „Wielkiego Finału Polskich Kwalifikacji” Oto lista dziesięciu artystek i artystów, którzy zakwalifikowali się do finałowego etapu polskich kwalifikacji do Eurowizji 2025 w Bazylei. Kuba Szmajkowski – „Pray” MARIEN – „Can’t Hide” Justyna Steczkowska – „Gaja” Daria Marx – „Let It Burn” CHRUST – „Tempo” Dominik Dudek - „Hold the Light” TYNSKY – „Miracle” Sonia Maselik – „Roumors” Sw@da x Niczos – „Lusterka” Janusz Radek – „In Cosmic Mist” 10 finalistek i finalistów polskich preselekcji, którzy powalczą o reprezentowanie Polski na Eurowizji 2025, wyłoniła 12-osobowa komisja w składzie: Karol Paciorek, Tycjana Acquasanta, Grzegorz Frątczak, Maciej Kancerek, Paweł Karpiński, Piotr Klatt, Kamil Kozbuch, Barbara Popiołek, Konrad Szczęsny, Anna Ceynowa, Marcin Wojciechowski i Paulina Sawicka. Eurowizja 2025. Sara James zrezygnowała W ostatnim czasie pojawiało się coraz więcej doniesień medialnych o tym, że do polskich preselekcji swoją piosenkę zgłosiła Sara James. Z jej udziałem wiązano wielkie nadzieje na końcowy sukces Polski na Eurowizji 2025 w Bazylei. Spekulacje okazały się prawdą, co artystka młodego pokolenia potwierdziła w swoim oficjalnym oświadczeniu na Instagramie, informując o wycofaniu się z konkursu. Powodem jej decyzji była chęć zmiany zgłoszonego przez nią utworu „Tiny Heart” na „Psycho”, co uniemożliwił regulamin konkursu. Kiedy „Wielki Finał Polskich Kwalifikacji” do Eurowizji 2025? Reprezentantkę, reprezentanta lub reprezentantów (zespół) Polski wyłoni organizowany przez Telewizję Polską koncert finałowy, który odbędzie się 14 lutego o godzinie 21:00 w siedzibie TVP w Warszawie. Wydarzenie będzie transmitowane na żywo na antenie TVP 1. Kto wybierze reprezentanta Polski na Eurowizję 2025 w Bazylei? Po kontrowersjach z dwóch ubiegłych lat, związanych z wyborem reprezentanta Polski na Eurowizji, TVP zrezygnowała z profesjonalnego jury i w 100% oddała decyzję telewidzom, którzy wybiorą reprezentanta Polski drogą głosowania SMS. Wyjątkiem może być sytuacja, kiedy między pierwszym i drugim uczestnikiem będzie remis, co wydaje się jednak mało prawdopodobne. Wtedy reprezentanta spośród nich wyłoni zapasowe jury.
Monika Mazur prowadziła podwójne życie przez 2 lata. Mąż gwiazdy TVP dowiedział się i ujawnił prawdę w mocnym oświadczeniu
Kolejne rozstanie w show-biznesie. Tym razem to Monika Mazur i Tomasz Chrapusta. Były mąż aktorki zabrał głos i wyznał całą prawdę. Nie zabrakło gorzkich słów.
W tym artykule: Monika Mazur zdradzała męża. Opowiedział o wszystkim na Instagramie Monika Mazur i Tomasz Chrapusta – związek Od kilku tygodni show-biznes żyje rozstaniem Agnieszki Kaczorowskiej i Macieja Peli. Niedawno dowiedzieliśmy się także o rozstaniu Dody i Dariusza Pachuta. Teraz do tego grona dołączyli również Monika Mazur i Tomasz Chrapusta. Ich rozwód owiany jest skandalem. Aktorka miała bowiem prowadzić podwójne życie przez 2 lata. Były mąż gwiazdy TVP przerwał milczenie i odniósł się do całej sprawy na Instagramie. Przekazał całą prawdę. Monika Mazur zdradzała męża. Opowiedział o wszystkim na Instagramie To koniec związku Moniki Mazur i Tomasza Chrapusty. Były mąż aktorki odniósł się do rozstania i wyjawił prawdę. Wyznał, że są już po rozwodzie, do którego doszło jesienią. Oskrażył Mazur o prowadzenie podwójnego życia. Monika Mazur prowadziła podwójne życie ponad dwa lata – dopuściła się zdrady fizycznej, emocjonalnej, kłamała i nie była lojalna – czytamy w oświadczenia Chrapusty. Mężczyzna wspomniał również o swoim synu i o tym, że chciał go chronić. Chciał sprawić, żeby ten trudny czas był dla niego mimo wszystko łatwiejszy. Na koniec napisał, że zaczyna nowy rozdział w życiu, skupia się na dziecku i przyszłości. Wszystko wskazuje na to, że ta sprawa jest już zakończona i związek aktorów nie ma już żadnych szans. Nadeszło nowe – zakończył wpis. Całe oświadczenie Tomasza Chrapusty przeczytacie poniżej. Maciej Pela dodał wymowny wpis po rozstaniu z Agnieszką Kaczorowską. Chce odciąć się od „złych rzeczy” Od dwóch tygodni show-biznes żyje rozstaniem Agnieszki Kaczorowskiej i Macieja Peli. Tancerz po raz kolejny już, odniósł się do obecnej sytuacji. Tym razem wyznał, jak odstresowuje się w tym trudnym dla niego czasie. Na razie Monika Mazur nie zabrała głosu w sprawie. Możemy jednak przypuszczać, że niedługo się to zmieni. Monika Mazur i Tomasz Chrapusta – związek Ex-para poznała się na studiach aktorskich w 2012 roku i była w związku przez 11 lat. W 2019 roku Mazur i Chrapusta wzięli ślub. Niedługo później na świecie pojawił się ich synek – Leonard. Chłopiec ma 4 lata. Byli zakochani od czasu do czasu pojawiali się wspólnie na eventach branżowych czy ściankach. Ich zdjęć nie brakowało również w mediach społecznościowych. Wszystko wskazuje na to, że związek Moniki i Tomasza jest już przeszłością. Powodem rozstania miała być zdrada aktorki.
Eurowizja 2023. Zaskakujące słowa Blanki na konferencji prasowej: „Dziękuję hejterom”
Po awansie do wielkiego finału Konkursu Piosenki Eurowizji 2023 Blanka odpowiedziała na kilka pytań dziennikarzy. Gdy reprezentantka Polski wspomniała o fali hejtu, którą wylała się na nią w sieci, na sali rozległa się burza oklasków.
W tym artykule: „Bejba” w finale Eurowizji 2023 Blanka o hejterach „Bejba” w finale Eurowizji 2023 Eurowizja 2023 wkracza w decydującą fazę. Za nami są już obydwa półfinałowe koncerty, które zdecydowały o kształcie wielkiego finału. Obyło się bez większych zaskoczeń. W grze o zwycięstwo wciąż pozostają najwięksi faworyci tegorocznego konkursu, czyli Szwecja i Finlandia, a także m.in. typowane do zajęcia wysokich miejsc Norwegia i Izrael. W finałowej stawce znalazła się także Polska. Występująca z ramienia TVP Blanka zaprezentowała na scenie w Liverpoolu odświeżoną wersję swojego hitu „Solo”. Urozmaicony efektownym układem choreograficznym oraz wieloma efektami multimedialnymi i pirotechnicznymi występ zrobił spore wrażenie na widzach. Brawo! Ambitna dziewczyna! Super prezencja sceniczna, choreografia, kontakt z publicznością, emocje, charyzmatyczni tancerze, scenariusz... Bardzo fajnie się ogląda – skomentowała jedna z czytelniczek Glamour.pl. Internauci zwrócili również uwagę na fakt, że od czasu preselekcji sporej poprawie uległ także wokal Blanki. Słuchajcie, to naprawdę nie wyglądało i nie brzmiało źle. Aż nóżka latała. I trzeba przyznać, dziewczyna przepiękna i wyglądała obłędnie, a to też swoje robi – czytamy na Facebooku. Eurowizja 2023: Blanka z „Solo” zrobiła wielki show. Zobacz występ [WIDEO] „Solo” wybrzmiało na eurowizyjnej scenie w Liverpoolu. Reprezentująca Polskę Blanka Stajkow zaprezentowała się w drugim półfinale tegorocznego Konkursu Piosenki Eurowizji. Jak jej poszło? Mamy nagranie z występu. Blanka o hejterach Krótko po ogłoszeniu wyników czwartkowego półfinału dziesięcioro uczestników z największą liczbą głosów wzięło udział w konferencji prasowej. Dziennikarka z Polski zapytała Blankę o najwspanialsze oraz najtrudniejsze momenty podczas przygotowań do występu na Eurowizji 2023. Artystka przyznała, że kluczowe było dla niej wsparcie ze strony fanów oraz bliskich. Myślę, że najbardziej niesamowitym momentem było to, kiedy zaczęłam odczuwać wsparcie od fanów. Zaczęłam dostawać wiele niesamowitych wiadomości. Także wsparcie, które otrzymałem od całej mojej rodziny. Oddali mi całe swoje serce i to jest niesamowite – oznajmiła. Blanka nie ukrywa jednak, że udoskonalenie konkursowego show kosztowało ją i jej ekipę mnóstwo pracy. Z drugiej strony największym wyzwaniem było to, ile godzin musieliśmy spędzić na próbach. Pracowaliśmy naprawdę, naprawdę ciężko, aby Polska, mój kraj, była dumna – powiedziała. Następnie jeden z zagranicznych dziennikarzy zapytał Blankę, czy sądzi, że jej udany występ i awans do finału zamknie usta wszystkim, którzy uważali, że nie zasługuje na udział w konkursie. Cóż, chcę podziękować wszystkim hejterom – oznajmiła wykonawczyni przeboju „Solo”, a na sali rozległa się burza oklasków. Nie jest tajemnicą, że Blanka, która zdobyła bilet do Liverpoolu podczas owianych aurą skandalu preselekcji przeprowadzonych przez TVP, od wielu tygodni zmaga się ze zmasowanym hejtem w internecie. Młoda wokalistka ponownie wyraziła nadzieję, że w końcu uda się jej zyskać przychylność rodaków. Mam nadzieję, że sprawię, że mój kraj będzie naprawdę dumny podczas finału – dodała. Zaskoczeni? View oEmbed on the source website
Eurowizja 2023 – kiedy i gdzie oglądać konkurs w telewizji i online? Sprawdź plan transmisji
Godziny dzielą nas od rozpoczęcia Eurowizji 2023. Sprawdź, gdzie obejrzeć konkurs i kiedy na scenie pojawi się Blanka, wykonawczyni hitu „Solo” i tegoroczna reprezentantka Polski.
W tym artykule: Gdzie odbędzie się Eurowizja 2023? Eurowizja 2023 – kiedy w telewizji? Eurowizja 2023 – gdzie oglądać w telewizji? Eurowizja 2023 – plan transmisji Eurowizja 2023 – gdzie oglądać online? Gdzie odbędzie się Eurowizja 2023? Eurowizja 2023 odbędzie się w Liverpool Arena w Liverpoolu. Wielka Brytania zorganizuje jeden z najstarszych konkursów muzycznych na świecie już po raz ósmy. W poprzednich latach gospodarzami Konkursu Piosenki Eurowizji był Edynburg, Brighton, Birmingham i czterokrotnie Londyn. Pierwotnie Eurowizję 2023 gościć miała Ukraina, czyli ubiegłoroczny triumfator imprezy. Niestety, ze względu na toczącą się za naszą wschodnią granicą wojnę, Europejska Unia Nadawców zdecydowała się przekazać prawa do organizacji konkursu Brytyjczykom, którzy przed rokiem zajęli drugie miejsce. Po obiektywnej analizie Grupa Referencyjna EBU z głębokim żalem stwierdziła, że ​​w obecnych okolicznościach telewizja ukraińska nie może zagwarantować bezpieczeństwa i zapewnić gwarancji operacyjnych wymaganych od nadawcy do organizacji i produkcji konkursu zgodnie z jego regulaminem – przekonywały władze IBU. W tegorocznym Konkursie Piosenki Eurowizji wystąpi łącznie 37 reprezentacji. W wielkim finale zobaczymy 26 artystów. Dwudziestkę wyłonią dwa koncerty półfinałowe, a pozostałe sześć miejsce zajmą przedstawiciele tzw. „Wielkiej Piątki” – Włosi, Niemcy, Francuzi, Hiszpanie i Brytyjczycy oraz ubiegłoroczni zwycięzcy – Ukraińcy. Eurowizja 2023 – jak głosować z Polski? Poznaj zasady głosowania i oddaj głos na Blankę z utworem „Solo” Czy i jak można oddać głos na Polskę, czyli Blankę z utworem „Solo”? Poniżej przedstawiamy zasady głosowania podczas tegorocznego Konkursu Piosenki Eurowizji w Liverpoolu. Eurowizja 2023 – kiedy w telewizji? Pierwszy półfinał – wtorek, 9 maja (godz. 21:00) Drugi półfinał z udziałem Polski – czwartek, 11 maja (godz. 21:00) Finał – sobota, 13 maja (godz. 21:00) 67. Konkurs Piosenki Eurowizji zaplanowano na drugi tydzień maja. Pierwszy koncert półfinałowy, w którym o awans do finału powalczy 15 reprezentacji, odbędzie się we wtorek, 9 maja. Dwa dni później, czyli 11 maja, na scenie zobaczymy Blankę Stajkow, wykonawczynię hitu „Solo” i tegoroczną reprezentantkę Polski. 23-latka zaprezentuje się jako dziewiąta w drugim półfinale Eurowizji 2023, tuż po występie Greka Wiktora Wernikosa, a przed słoweńskim zespołem Joker Out. Jeśli polska propozycja przypadnie do gustu europejskiej publiczności, Blanka ponownie pojawi się w Liverpool Arena 13 maja podczas wielkiego finału. Zarówno wtorkowy, jak i czwartkowy koncert półfinałowy rozpocznie się o 21:00. Na tę samą godzinę zaplanowano także sobotni finał. Eurowizja 2023 – gdzie oglądać w telewizji? Eurowizja 2023, tak jak w poprzednich latach, będzie emitowana przez publicznego nadawcę. Na żywo oba koncerty półfinałowe i wielki finał pokaże telewizyjna Jedynka i TVP Polonia, a powtórkę dzień później wyemituje TVP Rozrywka. Szczegółowy plan transmisji do sprawdzenia poniżej. Eurowizja 2023: o czym śpiewa Blanka? Polska wersja „Solo” stała się hitem w sieci Blanka zwyciężyła w polskich preselekcjach do Eurowizji. W Liverpoolu wykona utwór „Solo”, który wywołał mieszane uczucia i podzielił fanów konkursu. Czy mimo niezbyt przychylnych opinii, nasza reprezentantka zdobędzie uznanie europejskiej publiczności? Eurowizja 2023 – plan transmisji Pierwszy półfinał – 9 maja (wtorek), godz. 21:00 (TVP 1, TVP Polonia) Powtórka pierwszego półfinału – 10 maja (środa), godz. 21:40 (TVP Rozrywka) Drugi półfinał z udziałem Polski – 11 maja (czwartek), godz. 21:00 (TVP 1, TVP Polonia) Powtórka drugiego półfinału – 12 maja (piątek), godz. 21:40 (TVP Rozrywka) Finał – 13 maja (sobota), godz. 21:00 (TVP 1, TVP Polonia) Powtórka finału – 14 maja (niedziela), godz. 21:25 (TVP Rozrywka) Eurowizja 2023 – gdzie oglądać online? Eurowizję 2023 będą mogli śledzić także internauci. Za darmo 67. Konkurs Piosenki Eurowizji obejrzymy za pośrednictwem oficjalnego profilu Eurovision Song Contest na YouTube oraz platformy TVP Stream, umożliwiającej oglądanie wybranych kanałów Telewizji Polskiej. Relacja z obu koncertów półfinałowych oraz finału do sprawdzenia również na Glamour.pl.
„The Voice Kids”: Kto zastąpi Dawida Kwiatkowskiego? Ujawniono nazwisko nowej jurorki
Dawid Kwiatkowski ogłosił, że odchodzi z „The Voice Kids”, co wywołało nie tylko spore zaskoczenie wśród widzek i widzów programu, ale również lawinę spekulacji dotyczących tego, kto go zastąpi. W mediach pojawiły się już nieoficjalne informacje na ten temat. Ujawniono nazwisko nowej gwiazdy muzycznego show.
W tym artykule: „The Voice Kids”: Dawid Kwiatkowski odchodzi z programu „The Voice Kids”: Kto zastąpi Dawida Kwiatkowskiego? „The Voice Kids” to jeden z najpopularniejszych programów typu talent show w Polsce. To właśnie tam zaczynały takie młode gwiazdy jak Roksana Węgiel, Sara James czy Marcin Maciejczak. Pod koniec kwietnia 2023 emitowano finałowy odcinek szóstej edycji, podczas której wygrała Martyna Gąsak. Natomiast kilka dni później Dawid Kwiatkowski – jeden z jurorów i trener tegorocznej laureatki – ogłosił, że odchodzi z programu. Ta wiadomość zaskoczyła wiele osób. Poza tym wywołała lawinę spekulacji dotyczących tego, kto zastąpi go na charakterystycznym – czerwonym fotelu. „The Voice Kids”: Dawid Kwiatkowski odchodzi z programu Po ponad pięciu latach Dawid Kwiatkowski zdecydował się na odejście z „The Voice Kids”, o czym poinformował za pośrednictwem swojego profilu na Instagramie. W obszernym wpisie podzielił się kilkoma wspomnieniami z popularnego programu, podziękował pozostałym trenerom i trenerkom, a także młodym talentom, z którymi współpracował. Do tego wyjaśnił powody swojej decyzji. Kilka tygodni temu dostałem propozycję wzięcia udziału w kolejnej edycji i pewnym głosem powiedziałem Dominikowi, mojemu menadżerowi, że już nie chcę, że już wystarczy. Serce mówi mi „Well done Dawid, Twoja misja w tym programie się zakończyła”, a serca słucham jak babci. Moje muzyczne plany i cele na przyszłe lata będą wymagały ode mnie większego skupienia na komponowaniu muzyki, co oznacza, że moja drużyna nie miałaby trenera na wyciągnięcie ręki tak, jak dotychczas, a jestem ostatni do robienia czegoś na pół gwizdka. Oglądając ten program w telewizji Wam, widzom, może wydawać się on bardzo lekki, ale jego tworzenie bynajmniej do lekkich nie należy – brzmi fragment postu opublikowanego przez Dawida Kwiatkowskiego na Instagramie. TYLKO U NAS: Sara James reprezentantką Polski na dorosłej Eurowizji? Piosenkarka zabrała głos W rozmowie z GLAMOUR Sara James ujawniła, czy rozważa reprezentowanie Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji. Sprawdzamy też, co na ten temat mówi regulamin. „The Voice Kids”: Kto zastąpi Dawida Kwiatkowskiego? Pozostaje więc pytanie: kto zastąpi Dawida Kwiatkowskiego w kolejnej edycji „The Voice Kids”? W rodzimych mediach pojawiły się już (nieoficjalne) informacje z tym związane. Jak dowiadujemy się z serwisu „Pudelek”, pod uwagę brano podobno Kubę Szmajkowskiego oraz wspomnianego już absolwenta muzycznego show – Marcina Maciejczaka. Natomiast osoba związana z produkcją programu ujawniła, że nową jurorką zostanie Marina Łuczenko-Szczęsna – wokalistka, a prywatnie żona Wojciecha Szczęsnego. Nowym jurorem „The Voice Kids" będzie Marina Łuczenko – zdradził informator wspomnianego serwisu. W tym wypadku nie pozostaje nam nic innego jak czekać na potwierdzenie medialnych doniesień przez gwiazdę i / lub twórczynie czy twórców „The Voice Kids”.