Japońska tajemnica „onsen beauty”. To może być najlepszy kosmetyk, jaki kiedykolwiek użyłaś!
Japonki mają sekret, który nie mieści się w słoiczku. Nie znajdziesz go na półce w drogerii ani w składzie żadnego serum. Ten sekret to woda, ale nie byle jaka. Gorąca, mineralna, wydobywająca się z głębin wulkanicznej ziemi. To onsen, japońskie gorące źródła.
Onsen — więcej niż kąpiel Japonia leży na Pacyficznym Pierścieniu Ognia, łańcuchu aktywnych wulkanów okalających Ocean Spokojny. To geologiczne przekleństwo (trzęsienia ziemi, erupcje) ma swoją jasną stronę: ponad 27 tysięcy gorących źródeł rozsianych po całym archipelagu. Więcej niż w jakimkolwiek innym kraju na świecie. Dla Japończyków onsen to nie atrakcja turystyczna. To część życia, tak naturalna, jak jedzenie ryżu czy zdejmowanie butów przed wejściem do domu. Przeciętna japońska rodzina odwiedza gorące źródła kilka razy w roku. Niektórzy co tydzień. A seniorzy w górskich wioskach? Codziennie. W anime „Spirited Away” Miyazakiego akcja toczy się w łaźni dla duchów, fantastycznej wersji tradycyjnego onsen. Łaźnia Yubaby to miejsce oczyszczenia, transformacji, uzdrowienia. Brudne duchy wchodzą zmęczone i zanieczyszczone, wychodzą odnowione. Miyazaki nie wymyślił tej metafory, ona istnieje w japońskiej kulturze od tysiącleci. Bo onsen to nie tylko kąpiel. To rytuał oczyszczenia ciała i ducha. I, jak się okazuje, jeden z najskuteczniejszych zabiegów pielęgnacyjnych, jakie istnieją. Co jest w tej wodzie? Nauka za magią Woda z gorących źródeł różni się od kranówki tak bardzo, jak espresso od wody z cytryną. Przesiąkając przez wulkaniczne skały, wzbogaca się w minerały i to właśnie one robią różnicę. Oto typy najpopularniejszych gorących źródeł: Siarka (onsen siarczanowe - „sulfur springs”) Najbardziej charakterystyczne japońskie onsen pachną jak... zgniłe jajka. Ten zapach to siarka i choć może nie kojarzy się z luksusowym spa, dla skóry jest złotem. Siarka ma silne właściwości antybakteryjne i przeciwzapalne. Reguluje produkcję sebum. Przyspiesza złuszczanie martwego naskórka. Od wieków stosuje się ją w leczeniu trądziku, egzemy, łuszczycy. Japońskie onsen siarczanowe (jak słynne Kusatsu czy Noboribetsu) przyciągają osoby z problemami skórnymi z całego kraju. W wodzie siarczanowej skóra po kąpieli jest gładka, matowa, jakby „zresetowana”. Zaskórniki wydają się mniejsze. Stany zapalne — spokojniejsze. To czysta chemia. Węglan sodu (onsen „pięknej skóry” — „bijin-no-yu”) Niektóre źródła są tak cenione dla urody, że mają własną nazwę: bijin-no-yu, czyli „woda pięknych kobiet”. To onsen o wysokiej zawartości węglanu sodu (sody oczyszczonej). Węglan sodu zmiękcza wodę i delikatnie rozpuszcza sebum oraz martwy naskórek. Efekt? Skóra po kąpieli jest miękka jak jedwab, gładka, lekko rozświetlona. Japonki mówią, że woda „poleruje” cerę i coś w tym jest. Słynne bijin-no-yu w Kawayu Onsen czy Yufuin przyciągają kobiety, które wierzą w ich upiększające działanie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2026/02/GettyImages-2168953914-b04703d.jpg" width="1024" height="683" alt="TSUCHIYU ONSEN, JAPAN - JULY 19, 2024: Hot Spring water running out from a wooden tap at Sansuiso Hotel, located in Tsuchiyu Onsen. Fukushima Prefecture, Japan, on Friday, July 19, 2024. (Photo by Noriko Hayashi for The Washington Post via Getty Images)" title="Japan geothermal technology hot springs" /> Żelazo (onsen „czerwone” — „akagane-yu”) Woda bogata w żelazo ma charakterystyczny rdzawy kolor i wyjątkowe właściwości. Żelazo wspiera mikrokrążenie, dotlenia skórę, nadaje jej zdrowy, różowy koloryt. Po kąpieli w takim źródle cera wygląda, jakby właśnie wróciła z górskiej wędrówki, jest świeża, rozgrzana i pełna życia. Krzem (onsen „jedwabiste” — „silica springs”) Krzem to składnik naturalnie występujący w skórze odpowiada za jej elastyczność i jędrność. Onsen bogate w krzem (jak te na Hokkaido) zostawiają na skórze delikatny „jedwabisty” film. Po kąpieli cera jest sprężysta, nawilżona, jakby młodsza. Wodorowęglan (onsen „musujące”) Woda z wysoką zawartością dwutlenku węgla tworzy na skórze delikatne bąbelki — jak w szampanie. To nie tylko przyjemne uczucie. Bąbelki rozszerzają naczynia krwionośne, poprawiają krążenie, przyspieszają metabolizm komórkowy. Skóra jest potem różowa, dotleniona, promienna. Na czym polega rytuał onsen Kąpiel w japońskim onsen to nie jest „wskoczenie do wanny”. To ceremonia z precyzyjnymi zasadami i każdy krok ma znaczenie dla skóry. Krok 1: Kake-yu (wstępne spłukanie) Zanim wejdziesz do gorącej wody, musisz się dokładnie umyć. To nie tylko kwestia higieny (woda w onsen jest wspólna), to przygotowanie skóry. Ciepła woda otwiera pory, usuwa powierzchniowe zanieczyszczenia, umożliwia minerałom głębszą penetrację. Japonki używają specjalnych drewnianych wiaderek (oke) do polewania się wodą. Zaczynają od stóp, idą w górę, dając ciału czas na adaptację do temperatury; Krok 2: Ara-i (dokładne mycie) Przed wejściem do wspólnego basenu myjesz całe ciało. Tradycyjnie używa się naturalnych gąbek (często z luffy) i delikatnego mydła. W onsen nie chodzi o agresywne szorowanie, chodzi raczej o oczyszczenie. Skóra ma być czysta, ale nie podrażniona. W ryokan (tradycyjnych japońskich hotelach z onsen) przy stanowiskach do mycia znajdziesz stołeczki, bo wszystko robi się na siedząco. To nie tylko wygoda. To sygnał, że należy się nie spieszyć; Krok 3: Nyūyoku (zanurzenie) Teraz dopiero wchodzisz do gorącej wody. Temperatura typowego onsen to 40-44°C - to nieco cieplej niż normalna kąpiel. Ciało zanurza się powoli, do ramion. Głowa zostaje na zewnątrz. Kąpiel trwa 15-20 minut, ale nie ciągiem. Japonki wchodzą i wychodzą z wody w cyklach: 5-10 minut w gorącej wodzie, przerwa na schłodzenie, znowu zanurzenie. To chroni krążenie przed przeciążeniem i pozwala skórze lepiej wchłonąć minerały. W „Thermae Romae" kultowej mandze i filmie o starożytnym Rzymianinie, który podróżuje w czasie do współczesnych japońskich łaźni, główny bohater Lucius jest zszokowany japońską kulturą kąpieli. Dla niego, przyzwyczajonego do rzymskich term, japońskie onsen to objawienie. Temperatura, minerały, rytuał: wszystko jest inne. I lepsze; Krok 4: Yūgiri (odpoczynek po kąpieli) Po wyjściu z wody nie wycierasz się od razu. Pozwalasz mineralnej wodzie wyschnąć na skórze, to daje jej czas na wchłonięcie składników. Potem odpoczynek. W ryokan po onsen jest się yukata (lekkie kimono), pije zieloną herbatę i... nic nie robi. Ten odpoczynek to nie luksus, tylko to część rytuału. Ciało potrzebuje czasu, żeby się ustabilizować po gorącej kąpieli. Skóra potrzebuje czasu, żeby „przetworzyć” minerały. Pośpiech jest wrogiem onsen beauty. Efekty onsen na skórze (naukowo) Japończycy wierzą w moc onsen od tysiącleci. Współczesna nauka zaczyna to potwierdzać. Badanie z 2019 roku (Journal of the Japanese Society of Balneology) wykazało, że regularne kąpiele w wodzie siarczanowej znacząco zmniejszają objawy trądziku i łojotokowego zapalenia skóry; Badanie z 2015 roku (International Journal of Biometeorology) pokazało, że kąpiele w wodzie bogatej w węglan sodu poprawiają nawilżenie skóry i zmniejszają suchość przez 24 godziny po kąpieli; Badanie z 2018 roku (Journal of Investigative Dermatology) wykazało, że woda bogata w krzem wspiera syntezę kolagenu i poprawia elastyczność skóry. Ale nauka mówi też coś innego: nie da się oddzielić efektów mineralnych od efektów... relaksu. Kąpiel w onsen obniża poziom kortyzolu (hormonu stresu), normalizuje ciśnienie krwi, poprawia jakość snu. A stres, jak wiemy, jest jednym z największych wrogów skóry. Może sekret onsen beauty leży nie tylko w minerałach, ale w całym pakiecie: gorącej wodzie, spokoju, rytuale, przestrzeni dla siebie. Onsen beauty w domu — jak odtworzyć rytuał Nie każdy może polecieć do Japonii na weekendową kąpiel w górskim onsen. Ale filozofię (i część korzyści) możesz przenieść do swojej łazienki. Sole do kąpieli z japońskich onsen Japońskie firmy od lat „butelkują” wodę z onsen w formie soli i proszków do kąpieli. To nie jest zwykła sól morska, tylko to minerały wydobyte z konkretnych źródeł, zachowujące ich właściwości. Sole siarczanowe (sulfur bath salts) - dla skóry tłustej, trądzikowej, z problemami. Mają charakterystyczny zapach (nie dla każdego!), ale działają; Sole z węglanem sodu (bijin-no-yu type) - dla każdego typu skóry, szczególnie suchej i szarej. Zmiękczają wodę, wygładzają skórę; Sole z onsen w Beppu - jedno z najpopularniejszych źródeł w Japonii. Kąpiel w domu „jak w Beppu” to japoński bestseller. DIY wersja „bijin-no-yu”, czyli kąpiel w sodzie oczyszczonej Jeśli nie masz dostępu do japońskich soli, możesz odtworzyć efekt „wody pięknych kobiet” za pomocą... sody oczyszczonej (tak, tej do wypieków) Oto przepis: Napełnij wannę ciepłą wodą (38-40°C); Dodaj 2-3 łyżki sody oczyszczonej; Zamieszaj, żeby się rozpuściła; Kąp się 15-20 minut. Soda zmiękcza wodę i delikatnie złuszcza martwy naskórek. Skóra po takiej kąpieli jest gładka i miękka. To nie jest pełne doświadczenie onsen, ale to dobry początek. Ale warto pamiętać, że soda może wysuszać skórę przy zbyt częstym stosowaniu. Raz w tygodniu wystarczy. Po kąpieli nałóż bogaty balsam. Sole Epsom magnezowa alternatywa Sole Epsom (siarczan magnezu) to nie to samo co japońskie sole onsen, ale mają własne zalety. Magnez wchłaniany przez skórę wspiera regenerację mięśni, uspokaja, pomaga w zasypianiu. Siarka, jak w onsen siarczanowych działa antybakteryjnie i reguluje sebum. Oto przepis: 1-2 szklanki soli Epsom do wanny; Opcjonalnie: kilka kropel olejku eterycznego (eukaliptus, lawenda); Kąp się ok. 20 minut. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Kąpiel węglowa (carbonated bath) Pamiętasz onsen „musujące” z bąbelkami dwutlenku węgla? Możesz odtworzyć ten efekt w domu za pomocą tabletek do kąpieli z CO2. Japońskie tabletki węglowe (tansan-nyūyoku-zai) to hit drugstore'ów w Japonii. Po wrzuceniu do wanny tworzą tysiące drobnych bąbelków, które „masują” skórę i poprawiają krążenie. Efekt: rozgrzanie, rozluźnienie mięśni, różowa i promienna cera.
Jak wstawać, gdy za oknem noc? 5 łagodnych sposobów na poranny brak energii i „depresję cery”
Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego latem zrywamy się z łóżka o 5 rano, a zimą nie możemy wygrzebać się spod kołdry? To nie lenistwo. To biologia, kochanie.
Alarm w środku nocy. Jak wstawać, gdy słońce jeszcze śpi? Budzik. 6:30. Ciemność. Taka gęsta, atramentowa, jakby świat zapomniał się obudzić. A ty razem z nim. Przycisk „drzemka” wydaje się jedynym aktem miłosierdzia w tym nieludzkim świecie. Znasz to uczucie? To nie jest zwykłe niewyspanie. To zimowy bunt organizmu. Nasz wewnętrzny zegar, ten precyzyjny szwajcarski mechanizm, który zarządza cyklem dobowym, po prostu głupieje. Mózg, widząc mrok, działa jak automat: „Ciemno? To śpij! Produkujemy melatoninę (hormon snu)!”. A my próbujemy wmówić mu, że czas na kawę, spotkanie na Zoomie i Excela. To jest wojna. Wojna domowa między twoim kalendarzem Google a twoim ciałem. Kto przegrywa bitwę o sen? Twoja cera Zgadza się. To poranne szarpanie się ze sobą, ten wewnętrzny konflikt, to czysty kortyzol. Stres. A stres, jak wiemy, nie jest przyjacielem glow. To on odpowiada za „depresję cery”, za ten szary, ziemisty koloryt, za poranną opuchliznę, którą próbujesz potem rozprasować jadeitowym rollerem. Walczysz o piękną skórę wieczorem (retinole, peptydy), a rano fundujesz jej hormonalny koktajl Mołotowa. Więc jak wygrać tę batalię o poranek? Jak przeprowadzić ten „reset systemu”, zanim dzień w ogóle się zacznie? Oto 5 sposobów, by oszukać ciemność. 1. Oszukaj słońce (albo je sobie kup) Skoro fundamentalnym problemem jest brak światła, to... dostarczmy światło. Zanim w ogóle otworzysz oczy. Najlepszy wynalazek od czasów suchego szamponu? Budzik symulujący wschód słońca. To nie jest kolejny niepotrzebny gadżet. To terapia. Na pół godziny przed alarmem lampa zaczyna emitować ciepłe światło, powoli zwiększając natężenie. Twój mózg, nawet przez zamknięte powieki, rejestruje tę zmianę. Odbiera sygnał: „Hej, zwalniamy produkcję melatoniny, czas na kortyzol (ten dobry, poranny!)”. Budzisz się łagodnie, naturalnie, bez szoku. Nie masz budzika? Zanim wstaniesz, zapal, chociaż lampkę nocną. Nigdy nie zaczynaj dnia w totalnej ciemności. 2. Dźwięk, który koi, a nie atakuje Ten fabryczny, piskliwy alarm w telefonie? To akustyczny policzek. To jak zacząć dzień od awantury. Twój układ nerwowy od razu wchodzi w tryb „walka lub ucieczka”. Serce wali, ciśnienie skacze. Zmień to. Natychmiast. Ustaw spokojną muzykę instrumentalną, podcast, który lubisz, albo (mój faworyt) dźwięki natury. Niech budzi cię coś, co przypomina, że świat jest dobrym, spokojnym miejscem. Nawet o 6 rano. 3. Telefon to lawa Wiem, co robisz zaraz po wyłączeniu alarmu. Sięgasz po telefon. Zaczynasz scrollować. Maile. Instagram. Newsy. To najgorszy start z możliwych. Po pierwsze, zalewasz mózg falą cudzych problemów i perfekcyjnych śniadań, zanim jeszcze zdążysz pomyśleć własną myśl. Po drugie, to siedlisko bakterii. Pamiętasz „acne phone”? Tak, właśnie przykładasz to wszystko do policzka. Zostaw telefon. Niech leży. Przez pierwsze 15 minut dnia bądź offline. 4. Rozciągnij się jak kot (jeszcze w łóżku) Zanim twoja stopa dotknie zimnej podłogi. Zanim w ogóle usiądziesz. Przeciągnij się. Tak porządnie, jak robią to koty. Rozciągnij ramiona nad głową, wyprostuj nogi, pokręć stopami i nadgarstkami. Zrób kilka głębokich wdechów. To lepsze niż pierwsza kawa. Ten drobny ruch rozprowadza krew, budzi mięśnie i, co najważniejsze, daje ci poczucie kontroli nad porankiem. To ty decydujesz, jak się zacznie, a nie bezduszny alarm. 5. Stwórz poranny „wabik” Mówiąc wprost: twój mózg musi mieć dobry powód, by opuścić bezpieczną, ciepłą pościel. Coś, co kochasz bardziej niż sen. Musisz stworzyć swój własny „haczyk”. To może być 10 minut z książką. Ulubiona herbata w pięknym kubku. Chwila ciszy z psem na kolanach. Albo ten moment, gdy nakładasz serum, które pachnie obłędnie (trochę jak „perfumy, które przyciągają komplementy”, ale są tylko dla ciebie). Znajdź swój mały, egoistyczny luksus. Coś, co jest tylko twoje. Wstawanie w ciemności to trochę jak randka w ciemno z nowym dniem. Nie wiesz, co cię czeka, i jest trochę strasznie. Ale z tymi trikami, zamiast iść na nią w wyciągniętym dresie, pójdziesz w małej czarnej. Gotowa na wszystko.
Jak wyglądałoby nasze życie, gdyby nie dało się go polajkować? Bestsellerowa autorka książek obala mity o idealnym życiu na Instagramie
„Nie musisz być wyjątkowa. Lepiej być „tylko” sobą” – geniuszka z Tik Toka, pisarka Brianna West o tym, dlaczego gonienie za sukcesem nas niszczy.
Bestsellerowa autorka książek o samorozwoju mówi wprost: przestań udawać kogoś, kim nie jesteś. W rozmowie z Glamour Brianna West obala mity o pasji, szczęściu i idealnym życiu na Instagramie GLAMOUR: W swojej książce piszesz coś, co w dzisiejszych czasach brzmi jak herezja – że prawdziwa magia kryje się w zwyczajności. Wszyscy nam powtarzają: bądź wyjątkowa, wyróżniaj się, zostaw swój ślad. Ty mówisz: stop. Dlaczego? BRIANNA WIEST: Bo niezależnie od tego, kim się staniesz i co osiągniesz, miara tego, jak głęboko cieszyłeś się życiem, zawsze będzie sprowadzać się do najprostszych momentów. Annie Dillard ujęła to genialnie: „To, jak spędzamy nasze dni, jest tym, jak spędzamy nasze życie”. Problem w tym, że żyjemy dla elevator speech – tej krótkiej autoprezentacji, która ma zrobić wrażenie na innych. Tymczasem prawdziwy sukces to nie coś, co można zobaczyć na Instagramie. To coś, co możesz poczuć, kiedy nikt nie patrzy. To piękne słowa, ale spójrzmy prawdzie w oczy – większość z nas i tak skończy wieczór, scrollując Instagram i porównując się z innymi. Jak przestać grać tę grę? Musisz zadać sobie brutalne pytanie: co sprawiłoby, że czułabym się dobrze, nawet gdyby nikt tego nie widział? Zapytaj swoją 90-letnią wersję z przyszłości, czego by żałowała, gdybyś tego nie zrobiła. To piękne, gdy inni nas widzą i doceniają, ale gdy staje się to naszym głównym pragnieniem, zwykle chodzi o głębszą pustkę, której nikt inny nie wypełni. Ok, ale skąd ta obsesja na punkcie bycia kimś? Piszesz, że „uwielbiamy stwarzać sobie problemy”. Brzmi, jakbyśmy byli masochistami. W pewnym sensie jesteśmy. Autosabotaż to zachowanie, które zaspokaja jakąś nieuświadomioną potrzebę. Przywiązujemy się do niego jak do toksycznego związku. Czasami to zwykłe przyzwyczajenie – wolimy, jak to ujmuję, „znajome piekło od nieznajomego nieba”. Wiemy, jak funkcjonować w chaosie, więc go podświadomie szukamy. „Przeszkoda jest drogą” – to brzmi jak cytat z kalendarza motywacyjnego. Ale ty mówisz to serio... Absolutnie serio. Za każdym razem, gdy stajesz przed trudnością, stajesz też przed szansą na wzrost. Ale uwaga – ta szansa nie jest automatyczna. Musisz ją podjąć. Jeśli czujesz, że przeżywasz breakdown, równie dobrze może to być twój breakthrough w przebraniu. Szukaj sposobów, w jakie życie próbuje cię pchnąć w stronę czegoś większego. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2025/11/2025-11-05-144238-101-lekcji-ktore-zmienia-twoj-sposob-myslenia-Brianna-Wiest--Ksiazka-w-Empik-ca1afdc.png" width="520" height="753" alt="2025-11-05 14_42_38-101 lekcji, które zmienią twój sposób myślenia - Brianna Wiest _ Książka w Empik" title="2025-11-05 14_42_38-101 lekcji, które zmienią twój sposób myślenia - Brianna Wiest _ Książka w Empik" /> Wspominasz o „małpim umyśle” – tej niekończącej się analizie wszystkiego. Jak się z tego wyrwać? Ciało jest kluczem. Umysł będzie kręcił się w kółko, dopóki go nie zatrzymasz czymś fizycznym. Idź na spacer, posprzątaj, zatańcz do głupiej piosenki. Cokolwiek, co wyciągnie cię z głowy. Pamiętaj – widzisz rzeczy na poziomie swojego układu nerwowego, nie zawsze takimi, jakimi są naprawdę. Brutalnie punktujesz obsesję na punkcie wyglądu. Jak mamy docenić swoje ciała za to, co potrafią, a nie tylko za to, jak wyglądają w lustrze? Znowu wracamy do tego samego – sukces nie jest czymś, co inni widzą, ale czymś, co ty czujesz. Kiedy zaczynasz dążyć do rzeczy naprawdę dla ciebie ważnych, uczysz się doceniać swoje ciało jako narzędzie, które ci to umożliwia. To naczynie na twoje doświadczenia, nie eksponat w muzeum. Podważasz kult pasji. Wszyscy mówią „podążaj za pasją”, a ty – „nie, podążaj za celem”. Jaka jest różnica? To coś jak Instagram vs. reality. Pasja to lubienie idei czegoś. Cel to codzienne mierzenie się z rzeczywistością i dalsze działanie, nawet gdy nie jest różowo. „Każda relacja jest relacją z samym sobą” – to z kolei brzmi jak wymówka dla narcyzów. Wręcz przeciwnie. Chodzi o to, że relacja z samą sobą to fundament. Możesz widzieć innych tylko na taką głębię, na jaką znasz siebie. Masz dla nich tyle współczucia, ile dałaś sobie. I ostatecznie – pozwalasz się traktować zgodnie z tym, ile masz dla siebie szacunku. To nie narcyzm, to odpowiedzialność. W momencie paniki, gdy katastrofizujemy, co możemy zrobić? Jeśli myśli pojawiają się razem z intensywnym lękiem, nie ufaj im. Kropka. Wróć do bazy: idź na spacer, prześpij się z tym, zadzwoń do przyjaciółki. Zrób cokolwiek, co cię wyreguluje, a potem przemyśl sprawę od nowa. Lęk to kiepski doradca. Czekamy na „wielkie chwile” i przegapiamy życie. Jakie małe rytuały polecasz? To nie o konkretne rytuały chodzi, ale o świadomość. Możesz wypić poranną kawę w biegu albo zatrzymać się i pomyśleć: już nigdy nie będę w tym wieku, a żyję w spełnieniu modlitw mojej młodszej wersji siebie. To nastawienie robi różnicę, nie konkretny rytuał. „Luka między wiedzą a działaniem” – wiemy, co robić, ale tego nie robimy. Jak to przeskoczyć? Najpierw sprawdź, czy naprawdę chcesz tego, co myślisz, że chcesz. Może jest głębszy powód, dla którego nie działasz? Może to cel nie jest twój, tylko społeczny? Kiedy masz jasność, reszta to kwestia budowania nawyków. Pamiętaj – wszystko nowe będzie niewygodne, dopóki nie stanie się znajome. Działaj pomimo dyskomfortu. Na koniec – czym jest ta „żmudna praca nad sobą”, której nikt za nas nie wykona? To praca wewnętrzna – refleksja, samoświadomość, zobaczenie własnych wzorców i nawyków. To trudne, bo musisz przyznać, że nie zawsze zachowywałaś się tak, jak byś chciała. Ale kiedy włożysz wysiłek w swój dobrostan emocjonalny – jak w ćwiczenia, początkowo męczące, ale później fantastyczne – otworzysz serce i umysł. Nie chodzi o bycie idealną. Chodzi o bycie kimś, z kogo będziesz dumna.
28 lat to za wcześnie na to by ciało było ciężarem. „100 dni z Pilatesem i dostałam swoje życie z powrotem”
W pewnym momencie zaczęłam czuć, że moje ciało nie jest już sprzymierzeńcem, lecz ciężarem. I to nie tylko fizycznym, ale też psychicznym. A miałam dopiero 28 lat. Bałam się, że tak już zostanie
Czy 100 dni to dużo? Fakt, może się tak wydawać. Ale w kontekście całego życia — to tyle, co nic. Brak energii, zero motywacji i poczucie, że utknęłam. To był stan, który narastał powoli — jak szarówka jesienno-zimowych dni, które zlewały się w jeden długi. Tak mijały godziny, dni, tygodnie. Jedyną „zmienną” było to, że raz sięgałam po czekoladę, innym razem po coś słonego. W tym okresie nie czułam się dobrze w swoim ciele. Nie pamiętam już, kiedy ostatni raz naprawdę je lubiłam. Kiedy to się właściwie zaczęło? Nie było jednego punktu zwrotnego. Żadnego dramatycznego momentu, w którym powiedziałam sobie: „Stop, tak dalej nie może być”. Z początku była to wygoda, potem mnóstwo wymówek - „należy mi się”, „jest za zimno”, „i tak nie lubię sportu”. Z czasem przyszło lenistwo, a na końcu rutyna, która wciągnęła mnie całkowicie. W pewnym momencie zaczęłam czuć, że moje ciało nie jest już sprzymierzeńcem, lecz ciężarem. I to nie tylko fizycznym, ale też psychicznym. Kark i barki miałam ciągle napięte, a ból kręgosłupa sprawiał, że z trudem wstawałam z łóżka. Mój organizm przypominał mi, że nie został stworzony do siedzenia przez dziesięć godzin dziennie — ale ja nie chciałam go słuchać. Miałam przecież dopiero 28 lat. To zdecydowanie za wcześnie, by czuć się jak kobieta z bagażem — zmęczona i bez sił. Najtrudniejsze było coś innego Funkcjonowałam w stanie „pomiędzy” - nie byłam ani chora, ani zdrowa. Nie byłam szczęśliwa, ale też nie miałam depresji. Po prostu… utknęłam. Jakby moje życie toczyło się obok mnie, a ja nie miałam w nim udziału. Zamiast być główną bohaterką własnej historii, czułam się jak postać drugoplanowa, której nikt nie zauważa. Teoretycznie wiedziałam, co trzeba robić: ruszać się, uprawiać sport, choćby wyjść na spacer. Ale za każdym razem wygrywały wymówki: „za zimno”, „za ciemno”, „nie dzisiaj”, „nie mam siły”, „to i tak nic nie zmieni”. Zagubiłam się w błędnym kole wymówek i codziennych małych porażek. Ale wiedziałam jedno — muszę coś zmienić. Tym razem chciałam być konsekwentna. Bez kolejnego „od jutra”, które nigdy nie nadchodzi. Biegać nie lubię, siłownia mnie zniechęca. Ale przypomniałam sobie o studiu pilatesu tuż pod domem. Odwiedziłam je kiedyś raz — pamiętałam spokojną atmosferę, kontrolowane ruchy, brak zgiełku. Pomyślałam: „To może być moja droga”. Dzień 1 Zaczynam eksperyment i chcę być konsekwentna. Planuję sprawdzić, czy: a) potrafię się czegoś trzymać mimo słomianego zapału; b) ta zmiana doprowadzi mnie dalej niż pierwszy tydzień. Mam plan: pilates 4 razy w tygodniu, 10 tysięcy kroków dziennie, zero słodyczy i zbilansowane posiłki. Docieram na pierwszy trening. Nowe miejsce, nowe twarze — czuję się niepewnie, ale w środku coś mówi: „Nie masz nic do stracenia”. Wybieram zajęcia na reformerze, poziom podstawowy, rano — lubię zaczynać dzień z planem. 55 minut. Dziesięć razy zerkam na zegarek. Jestem dumna, że daję radę — ale też przerażona, jak bardzo moje ciało jest zastane. Dzień 7 Mięśnie, o których istnieniu nie mam pojęcia, zaczynają się odzywać. Za mną cztery sesje pilatesu, codzienne 10 tysięcy kroków, zero słodyczy. Ale nie jest łatwo — przechodząc obok sklepu, niemal odruchowo myślę o czymś słodkim. Walczę z nawykiem. Za każdym razem, gdy mówię „nie”, czuję, że odzyskuję kontrolę. To dopiero początek, ale pierwszy raz od dawna nie chcę się poddać. Dzień 10 Czuję pierwsze efekty. Ciało budzi się — z kanapy na matę, z fotela do świata. Zakwasy między łopatkami, na zewnętrznej stronie ud, nawet na piszczelach — bolesne, ale motywujące. W pracy mam więcej energii, mniej chęci na scrollowanie. 10 tysięcy kroków dziennie? Już nie brzmi jak wyzwanie. Największy wróg? Cukier. Ale radzę sobie — dzięki zamiennikom, ruchowi i świadomości, dlaczego to robię. Dzień 21 Czuję różnicę. Nie tylko w lustrze, ale i w głowie. Pilates staje się dla mnie czymś więcej niż ćwiczeniami — to chwila tylko dla mnie. Jak medytacja w ruchu Pojawiają się pierwsze zarysy mięśni brzucha. Nogi i ręce — mocniejsze, bardziej zbite. Ciało wraca do życia. Miewam momenty kryzysowe — przetrenowanie, zmęczenie, senność. Ale uczę się słuchać swojego ciała. To też część procesu. Dzień 35 Po 35 dniach pilates wchodzi mi w krew. Spodnie, które wcześniej leżały na styk, teraz są luźniejsze o 4 cm. Energia wraca, sen staje się głębszy, a ja czuję się spokojniejsza. Zaczynam rozumieć, że dokonałam ważnej zmiany. Dzień 44 Zaskakuje mnie, jak głęboko sięgają efekty. Rano wstaję z motywacją. Mam więcej spokoju, mniej overthinkingu. Mięśnie czuję już na co dzień — ręce są silniejsze, nogi stabilniejsze, a core najmocniejszy. Zdarzają się dni, kiedy chcę odpuścić — ale nie z braku motywacji, tylko ze zmęczenia. To duża różnica. Dzień 50 Jestem w połowie drogi. 50 dni budowania nowych nawyków. Pilates to nie tylko ruch — to lekcja cierpliwości, koncentracji i współpracy z ciałem. Zmienia się też moje podejście do jedzenia. Już nie traktuję go jak nagrody — to paliwo. Słodycze? Nadal brak. Dzień 67 Zmiana zachodzi nie tylko w ciele, ale i w umyśle. Mój umysł jest bardziej skoncentrowany, stres mniej mnie przytłacza. Pilates uczy mnie uważności. Codzienne ruchy stają się łatwiejsze, ciało — bardziej elastyczne i lekkie. Dzień 71 Konsekwencja to potężna siła. Zaczynam rozumieć, że w Pilatesie mniej znaczy więcej — technika, oddech i precyzja są ważniejsze niż liczba powtórzeń. Dziś robię teasera — ćwiczenie, które na początku wydaje się nie do wykonania. Duma. I zaufanie do siebie. Dzień 88 Zbliżam się do końca wyzwania. Czuję wdzięczność. Pilates daje mi energię, radość i pewność siebie. Moje ciało jest silne, gibkie, a ja czuję spokój. Każda kropla potu jest tego warta. Dzień 100 Pilates staje się terapią moich mięśni, pasją i sposobem na życie. Zaczynam kurs instruktorski — chcę pomagać innym tak, jak pomogłam sobie. Kilka miesięcy po Czytam swój dziennik z uśmiechem i ekscytacją. Kończę 10-miesięczny kurs instruktorski i prowadzę swoje klientki przez ich wellnessową drogę. Czuję, że jestem od nich etap do przodu. Wiem, przez co przechodzą i jak mogę im pomóc. Pilates uczy mnie wytrwałości, cierpliwości i akceptacji. Najważniejsze? Zacząć. Zrobić pierwszy krok. Wytrwać mimo kryzysów. Zaufać procesowi. Jeśli ja mogę — ty też możesz ;-)
„Zabiegi szczęścia”- 5 boskich rytuałów, na które warto wydać kieszonkowe. Rozpieszczają lepiej niż kąpiel i bąbelki
Od dawna w ramach prezentu życzę sobie voucher na zabieg. Dzięki temu przetestowałam już wiele wspaniałych zmysłowych rytuałów pielęgnacyjnych. Takie prezenty się pamięta.
W tym artykule: Perfect Creation Amra Green Caviar Pan Kobido Szafirowy Gemo Thermal Mleczny Miód Perfect Creation Kocham zabiegi w Instytucie dr Ireny Eris. Kiedyś myślałam, że przelewam po prostu swoją sympatię do założycieli (pani Ireno – pozdrawiam), ale to nie tylko to. One po prostu są fantastyczne. Dobrze wymyślone, a w dodatku na hiper wyśrubowanym poziomie. Zawsze możesz spodziewać się tego samego i jest to najlepsze. Zabieg Perfect Creation (idealny zabieg przed większym wyjściem) rozpoczyna się demakijażem i złuszczaniem. Choć tak naprawdę – rozpoczyna się oklepaniem skóry gorącymi ręcznikami, co jest absolutnie rozbrajającym doznaniem. Cudowne! Do złuszczania użyta zostaje autorska mieszanka kwasu fitowego i sproszkowanej witaminy C, które po wymieszaniu zostają wyczuwalne na skórze jak drobny piaseczek (więc jest i faktor złuszczania). Towarzyszą temu piękne cytrusowe zapachy. Kolejnym krokiem po złuszczaniu jest przyjemny kojący masaż twarzy, który wykonuje się nie tylko dłońmi, ale też chłodzącymi kulami do masażu. Po masażu czas na algową maseczkę i 20-minutowy relaks. Po masce cera jest rewelacyjna, zwłaszcza że pani kosmetolog nakłada na finisz mój ukochany krem BB, który daje wrażenie, że skóra zaczyna przypominać ptasie mleczko. Rewelacja. No i last but not least – finałem zabiegu jest przetarcie pleców gorącym ręcznikiem. To uczucie, które trudno porównać z czymkolwiek. Jak tulenie się do kota i zanurzenie w gorącym źródle jednocześnie. Pyszne! View Burdaffi on the source website Amra Green Caviar Nie wiedziałam, że warszawski hotel Bristol kryje takie skarby. Kiedy zjedziecie na poziom minus jeden, znajdziecie się w stylowym buduarowym spa, a w dodatku w podziemiach budynku przy Krakowskim Przedmieściu jest (nieduży, ale zawsze) basen! W spa pracuje się na brytyjskiej marce Amra (brytyjska marka z tradycjami, którą spotkać można tylko w spa) i są tam do wyboru trzy zabiegi: kawiorowy, który działa jak kompres nawilżenia dla każdego typu skóry, diamentowy dla cery z oznakami starzenia i perłowy dla właścicielek przetłuszczającej się cery. Wybrałam ten pierwszy i okazał się to bardzo trafiony wybór. Po starannym demakijażu moja terapeutka Ewa wykonuje lekki peeling, dbając, by pomiędzy wszystkimi etapami tonizować skórę. Jej zdaniem moment, w którym przywracamy jej pH, skraca czas pracy kosmetyków na skórze (od razu mogą się lepiej wchłonąć). Coś w tym jest. Po peelingu na twarz nałożono mi maseczkę z peptydami i witaminą B (nie jest to bardzo częsty składnik w kosmetykach, więc tym bardziej jestem ciekawa). Ma przywracać równowagę płaszcza hydrolipidowego. I teraz najwspanialsze – na czas „pracy” maski na skórze pani Ewa wykonuje masaż głowy, który jest po prostu wspaniały. Jego częścią jest pociąganie za włosy, nie sądziłam, że dosłownie może to być coś tak sensualnego i wspaniałego. Kolejnym etapem zabiegu jest masaż twarzy i dekoltu na oleju z różanymi ekstraktami (świetny dla naczynkowców, bo róża uszczelnia naczynia krwionośne). Masaż twarzy nie ustępuje masażowi głowy. Jestem skołowana z nadmiaru przyjemności. Zabieg kończy się nałożeniem całego „tortu” z kosmetyków: ampułki, serum, kremu i na koniec SPF-u. I oczywiście nie jest to zwykłe nakładanie, tylko pieczołowite wmasowywanie każdego z kosmetyków. Całość – bardzo, bardzo! Pan Kobido W marce Pan Kobido pracują sami mężczyźni. Na początku myślałam, że jest to (zgrabny) nic niewart chwyt marketingowy, w końcu masaż wykonany przez profesjonalnego terapeutę płci męskiej ma w sobie dodatkowy dreszczyk. Ale okazało się, że nie chodzi tu zupełnie o marketing. Panowie po prostu masują inaczej, można powiedzieć bardziej improwizatorsko, mocniej i bez zahamowań (jakkolwiek to nie brzmi). A w tym masażu trochę o to chodzi. Jednak jeśli obawiacie się bólu – niepotrzebnie – masaż Kobido (a w zasadzie jest to autorska wersja stworzona przez założyciela marki Witka Pyrkosza) jest mocny, sensowny i bardzo, bardzo przyjemny. Z grubsza polega na takiej pracy z tkanką, aby zwiększyć ich przekrwienie, przepchać zalegające płyny i metabolity, popracować na leniwych mięśniach twarzy, a na koniec poruszyć tymi, które na co dzień nie pracują. I dać wytchnienie tym, które spinają się aż za bardzo. Np. mięśniom czoła albo tym wokół ust. W trakcie zabiegu są momenty, ogólnie mówiąc medyczne, kiedy masażysta masuje np. wnętrza ust (oczywiście w rękawiczkach), jednak nie wiąże się z tym żaden dyskomfort ani niezręczność. Jest ultraprofesjonalnie. Twarz po takim zabiegu wygląda jak po tygodniowych wakacjach. Albo no dobrze, bez przesady – po długim weekendzie. Szafirowy Gemo Thermal W ofercie spa hotelu Blue Resort Mountain zaintrygował mnie zabieg, w którego składzie wypatrzyłam szafirowy peeling i maskę malachitową. Nie mogłam tego nie spróbować, będąc tutaj – w miejscu, gdzie przez wieki wydobywano różne szlachetne kamienie i minerały (choćby do produkcji kryształowego szkła). Jest to zabieg na ciało, więc przygotuj się na przynajmniej dwukrotne wskakiwanie pod prysznic (po peelingu i po masce, które podgrzewa się pod folią). Ale to nic. Sam masaż pozwala się pięknie odprężyć, a te kosmetyki pozostawiają na skórze delikatnie opalizującą, piękną i zdrową poświatę. Na opaleniźnie wygląda to jak milion dolarów. Mleczny Miód Kiedy mieszka się w hotelu należącym do słodyczowego potentata (Movenpick w Karpaczu), nie sposób nie wybrać się na „cukierniczy” zabieg. Wybieram Mleczny Miód i już od samego czytania opisu zaczyna mi lecieć ślinka. Czytam, że czeka mnie „Rozpieszczający rytuał, który łączy czekoladowo-miodowy peeling solny z masażem całego ciała, zapewniając głęboką regenerację i luksusowe odprężenie. Peeling solny, wzbogacony aromatem czekolady, delikatnie usuwa martwy naskórek, wygładza skórę i przygotowuje ją na przyjęcie odżywczych składników”. Powiem wam tak – to wszystko prawda, a największym dobrem są ręce terapeutki, które są ze złota. Dowiaduję się, że wszyscy zatrudnieni w hotelu terapeuci są fizjo. Ma to sens – bo goście hotelowi korzystają ze sportów zimowych, nart, rowerów i górskich wędrówek, a wtedy profesjonalna praca z ciałem ma wielkie znaczenie. Co jeszcze? Kocham to, że w menu tego hotelowego minimalistycznego spa są prawie same kosmetyki z lokalnych manufaktur. Dużo miodu, ziół, pyłku pszczelego. Po masażu z wykorzystaniem czekoladowego masła z miodem i woskiem pszczelim, który cudownie odżywia i regeneruje skórę, nie wchodzę do basenu przez pół dnia. Jeśli ludzie postrzegają mnie węchem, to muszę być... niezłym ciachem.
5 polskich miejscówek, które biją Saint-Tropez na głowę. W tych miejscach odpoczniesz w długi weekend, tak jak gdzie indziej w 2 tygodnie
Mamy dla was redakcyjną listę sprawdzonych miejsc z wyśmienitymi spa, w których ktoś zatroszczy się o was najlepiej na świecie, gdzie można urządzić wielkie party, ślub lub zaręczyny. Albo takie, do których zabierzecie dzieciaki, aby (od nich) odpocząć. Tym miejscom dajemy „atest Glamour”.
W tym artykule: Biostaw pod dębami Polskie Saint-Tropez Odlot dla tych z dziećmi Deserowe spa Morze inaczej 1. Biostaw pod dębami Jeśli marzyłaś kiedykolwiek, by zamieszkać choć przez chwilę w apartamencie z wieżyczką, spacerować po dworskim ogrodzie z huśtawkami, czytać pod pergolą i ogólnie poczuć się jak w Downton Abbey, nie będzie lepszego miejsca niż to. Znany w Sudetach Hotel Dębowy mieści się w historycznym pałacyku należącym do dawnych magnatów włókiennictwa. To wspaniałe miejsce dla tych, którzy lubią niespiesznie jadać w ogrodzie (restauracja Tkalnia), i tych, którzy szukają klimatycznej przestrzeni na ślub lub event wśród malowniczych starych dębów. Jeśli kochasz klimaty Jamesa Bonda, to powiem w tajemnicy, że w pałacyku jest również… kasyno! A ja jestem wielką fanką Sense SPA i sauny z organicznie oczyszczanym biostawem w cichym zakątku ogrodu. Specjalność zakładu: Seanse saunowe w zielonej części dworskiego ogrodu z dostępem do orzeźwiającego biostawu i tężni solankowej. 2. Polskie Saint-Tropez Błogi relaks na tarasie z widokiem na malownicze jezioro Ukiel, kameralne spa z szerokim menu zabiegowym, saunami i basenem typu infinity, strefa zabaw i bogaty program animacji dla dzieci oraz prywatna plaża z mariną to tylko przedsmak atrakcji oferowanych przez hotel Przystań w Olsztynie. Świetnie skomunikowany (szybko dojedziemy tu zarówno autem, jak i pociągiem) stanowi idealną bazę wypadową na weekend także dla miłośników sportów wodnych. Można tu popływać na łódce, wypożyczyć motorówkę i rower wodny, poćwiczyć równowagę na SUP-ie. Zwolenników kąpieli leśnych czekają zaś wyprawy dookoła jeziora i podziwianie lokalnej fauny i flory. Do tego jest tu po prostu pysznie! Specjalność zakładu: hotel Przystań słynie z doskonałej kuchni, bazującej na lokalnych rybach i mazurskich przysmakach. 3. Odlot dla tych z dziećmi Jeśli masz małe dzieci i/lub przyjaciół z dziećmi, hotel „pod niebieskim misiem” będzie miejscem, któremu się oświadczysz. Dla dzieciaków – animacje od rana do wieczora, baseny, kąpiele w pianie i zjazd na nartach do basenu. Dla dorosłych – unikalne atrakcje turystyczne. Nocne spacery po Karkonoszach z latarniami i opowieściami o śląskich duchach czy zakupy w tradycyjnej hucie szkła. Szklarska Poręba ma magię. A hotel zapewnia relaks od wieku 0+. Specjalność zakładu: W duchu geologicznej tradycji okolic w spa oferowane są zabiegi na ciało z peelingiem szafirowym i maską malachitową. 4. Deserowe spa Jakie to jest wspaniałe miejsce! Minimalistyczny hotel w stylu alpejskim (dużo pokoi, a czujesz się, jakbyś była jedynym i najważniejszym gościem), podgrzewany basen na patio, przepiękne strefy basenowo-saunowe i przede wszystkim bliskość bujnej karkonoskiej przyrody. Wokół turystyczne hity: nordycka Świątynia Wang, Śnieżka, bajkowe skałki dla wspinaczy. Karpacz to mniejsze (i lepsze) Zakopane. Kuchnia jest boska, ale dla mnie numerem jeden jest pyszne deserowe Spa. Specjalność zakładu: w Spa pracują genialni fizjoterapeuci! Robią też zabiegi na ciało lokalnie produkowanymi kosmetykami z czekoladą, miodem i marcepanem. W końcu nazwa zobowiązuje! 5. Morze inaczej Wolisz bardziej nowoczesne plażowanie niż walka o parawany i ryba z frytkami? Spodobają ci się wysmakowane udogodnienia tego miejsca i designerskie pokoje, niektóre z wanną z widokiem na morze! Świetna kuchnia, strefa wellness z panoramą lasu, zewnętrzny basen, korty do squasha, sauny zewnętrzne i łóżka balijskie. Hotel dba zarówno o rodziny z małymi dziećmi, jak i o te z nastolatkami (cyfrowy multiroom do wirtualnych gier, ścianka wspinaczkowa). Spa firmuje Klinika La Perla, więc można liczyć tu nie tylko na klasyczną pielęgnację, ale i na bardzo zaawansowane technologicznie zabiegi upiększające. Specjalność zakładu: rytuał Pasychandra, który korzysta z mocy nadmorskiej rośliny runianki japońskiej. Na ciało rytuał sosnowy. Pokój ciszy z lewitującymi łóżkami.
Zbadałam mikrobiom! Czy warto wydać 649 zł, żeby poznać swoje bakterie? Odpowiedź zaskakuje bardziej niż wynik testu
Siedzę przy komputerze, przeglądając kolejne artykuły o zdrowiu jelit, gdy nagle uświadamiam sobie, że o swoim własnym mikrobiomie wiem tyle, co kot o astrofizyce. Czas to natychmiast zmienić (zwłaszcza że to już możliwe).
W tym artykule: Dlaczego postanowiłam „zajrzeć” do własnych jelit? Procedura testu – zaskakuje, że to aż takie proste Moje wyniki – niecodzienne odkrycia Co z tego wszystkiego wynika? Moje wrażenia po miesiącu Przecież to, co dzieje się w moich jelitach, wpływa na mój nastrój, odporność, a nawet na to, czy rano wstaję pełna energii, czy czuję się jak zombie. Decyzja podejmuje się sama – zamawiam test do domowego badania mikrobiomu. To wydaje mi się jeszcze łatwiejsze niż zrobienie tego w laboratorium diagnostycznym. Dlaczego postanowiłam „zajrzeć” do własnych jelit? Jak większość kobiet w pewnym wieku, zaczęłam zwracać większą uwagę na swoje zdrowie. Nie chodziło o żadne dramatyczne objawy – raczej o te małe, codzienne „niuanse”. Czasami uczucie ciężkości po posiłkach, problemy z koncentracją po obiedzie, albo to, że rano potrzebuję trzech kaw, żeby w ogóle funkcjonować. No i słodycze — uwielbiam! – Mikrobiom to jak niewidzialny dyrygent orkiestry naszego organizmu – tłumaczy mi Carina Gurtner, Scientific Content Creator myBioma. I dodaje: Reguluje trawienie, wpływa na nastrój poprzez oś jelito-mózg, a nawet determinuje, jak nasz organizm reaguje na stres. Dodatkowo, jako dziennikarka często podróżuję, jem nieregularnie i... przyznaję szczerze, czasami moja dieta składa się głównie z kawy i kanapek zjedzonych w biegu. Chciałam wiedzieć, jak to wszystko wpływa na mojego mikroskopijnego „współlokatora”. Procedura testu – zaskakuje, że to aż takie proste Generalnie takie badanie można zrobić już w większości laboratoriów diagnostycznych, ale ja wybrałam jeszcze łatwiejsze rozwiązanie – test, który można wykonać samodzielnie w domu. Test myBioma to przykład tego, jak nowoczesna medycyna może być zaskakująco nieskomplikowana. Zamówiłam zestaw online za 649 zł – cena, która początkowo wydała mi się wysoka, ale gdy pomyślałam, że za te pieniądze dostaję szczegółową analizę trilionów bakterii żyjących w moich jelitach, perspektywa się zmieniła. Kilka dni później otrzymałam eleganckie pudełko z dokładną instrukcją. Procedura była tak prosta, że mogłaby ją przeprowadzić moja babcia: pobranie próbki do specjalnego pojemnika (tak, to to, co myślisz, nie dopytuj), wypełnienie formularza online z pytaniami o dietę i styl życia, a następnie wysłanie próbki do laboratorium. – To, co kiedyś wymagało skomplikowanych procedur laboratoryjnych dostępnych tylko w centrach badawczych, dziś możemy zrobić w domu – komentuje Carina Gurtner. „Sekwencjonowanie 16S rRNA, technologia używana w tego typu testach, pozwala na precyzyjną identyfikację bakterii jelitowych”. Moje wyniki – zaskakujące odkrycia Gdy w końcu otrzymałam 21-stronicowy raport, pierwszym odczuciem było oszołomienie. To nie był zwykły wynik badania – to była książka o moim wnętrzu. Dobra wiadomość: jestem zdrowa (w większości) Moja różnorodność bakteryjna okazała się „bardzo dobra” – 366 gatunków przy średniej 202-322. To znaczy, że w moich jelitach panuje „biodegradowalna demokracja”, gdzie żaden gatunek bakterii nie przejmuje władzy autorytarnej. – Wysoka różnorodność mikrobiomu to jeden z najważniejszych wskaźników zdrowia jelit. Im więcej różnych gatunków bakterii, tym lepiej organizm radzi sobie z różnymi wyzwaniami, od infekcji po stres — wyjaśnia Carina Gurtner. Indeks dysbiozy wyniósł -0,72, co oznacza, że mój mikrobiom jest w równowadze. Nie ma dowodów na dysbiozy – brak równowagi między dobrymi a szkodliwymi bakteriami. Enterotyp 3: jestem idealną mieszanką Najbardziej fascynujące było odkrycie mojego enterotypu. Okazało się, że należę do Enterotypu 3 ("Ruminococcus"), związanego z dietą mieszaną, bogatą w węglowodany złożone. Te bakterie specjalizują się w przekształcaniu błonnika w prozdrowotne krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe. – Enterotyp to jak grupa krwi, ale dla mikrobiomu. Kształtuje się w pierwszych latach życia i wpływa na to, które pokarmy najlepiej metabolizujemy – tłumaczy Carina Gurtner. Czerwone światło: stan zapalny Tu dotarłam do mniej przyjemnej części raportu. Mój potencjał zapalny okazał się podwyższony (2/4 wskaźników). To może wpływać na błonę śluzową jelit i wskazywać na dysbiozę. Dodatkowo test wykazał wysoką skłonność do nadwrażliwości na gluten. Jak na ironię, uwielbiam precle i makaron – podstawy mojej diety w podróży służbowej. Niewygodna prawda o wadze W raporcie czytam: wysoka tendencja do nadwagi. Buuu, mój mikrobiom zawiera bakterie, które bardziej efektywnie ekstrahują energię z pożywienia. Co z tego wszystkiego wynika? Raport to nie tylko diagnoza, ale również szczegółowy plan działania. Dostałam konkretne zalecenia: Dla enterotypu 3: więcej skrobi opornej (schłodzone ziemniaki, rośliny strączkowe), dywersyfikacja źródeł białka; Dla stanu zapalnego: fermentowane produkty (kimchi, kefir), kurkuma, imbir, ograniczenie cukru i żywności przetworzonej; Test eliminacji glutenu: trzytygodniowa eliminacja, obserwacja objawów, stopniowe wprowadzanie. – Te zalecenia nie są przypadkowe. Bazują one na najnowszych badaniach dotyczących wpływu konkretnych grup bakterii na metabolizm i zdrowie – podkreśla Carina Gurtner. Ekspertka zwraca jednak uwagę na ograniczenia takich testów: „Mikrobiom to dynamiczny ekosystem, który zmienia się w zależności od diety, stresu, czy nawet pory roku. Jeden test to jak zdjęcie – pokazuje stan w danym momencie, ale nie całą historię. Warto więc traktować wyniki jako punkt wyjścia do zmian, nie jako niezmienną diagnozę. Najważniejsze to wprowadzać zmiany stopniowo i obserwować reakcję organizmu” Moje wrażenia po miesiącu Minął miesiąc od otrzymania wyników. Częściowo zmieniłam dietę – wprowadziłam więcej fermentowanych produktów, ograniczyłam gluten, dodałam kurkumę do porannej kawy. Czy czuję różnicę? Tak, ale trudno powiedzieć, ile z tego to efekt placebo, a ile rzeczywista zmiana mikrobiomu. Muszę przyznać, że poprawił mi się sen. To, że w moich jelitach żyją tryliony bakterii, które wpływają na moje samopoczucie, przestało być abstrakcyjną wiedzą z podręczników, a stało się bardzo osobistą rzeczywistością. Czy polecam taki test? Jeśli jesteście ciekawi siebie i gotowi na zmiany – jak najbardziej. Ale warto wiedzieć, że to raczej początek podróży, nie jej koniec.
Od cyberchondrii i technostresu po fago i ilinx. Oto 11 nowych emocji, o których istnieniu nie miałaś dotąd pojęcia!
Są dziwne, ale megaprawdziwe. Emocje, które dopiero próbujemy nazywać, bo wcześniej nie istniały. Od agresji drogowej po kwoczenie. Znajdziesz je na mapie tego, co czujemy w XXI wieku.
W tym artykule: Agresja na drodze Dwuznacznofobia Cyberchondria Fago Homefullnes Ilinx Kwoczenie Nabzdyczenie Rutyna cierpienia Song Technostres Nasza mapa uczuć jest znacznie bardziej złożona i intrygująca, niż moglibyśmy przypuszczać. Jej granice stale się poszerzają wraz z rozwojem cywilizacji i zmianami społecznymi. Choć wydaje się, że znamy już wszystkie zakamarki ludzkiej duszy, jest z nimi jak z AI – ciągle się rozbudowują. Tiffany Watt Smith w książce „Alfabet ludzkich uczuć” odkrywa zupełnie nowy krajobraz emocjonalny. Współczesność przynosi nam nieznane wcześniej zjawiska – weźmy „cyberchondrię”, doskonały przykład tego, jak rozwój technologii nie tylko zmienia nasze życie, ale także tworzy nowe przestrzenie dla doświadczeń emocjonalnych. Poznaj 11 nowych emocji, o których istnieniu możliwe, że nie miałaś dotąd pojęcia! Agresja na drodze To zjawisko, które pojawiło się w mediach pod koniec lat 80. Mówi o gwałtownych zachowaniach kierowców: niecierpliwym oczekiwaniu na zmianę świateł, zajmowaniu cudzych miejsc parkingowych, zajeżdżaniu drogi innym pojazdom, a nawet agresji fizycznej i ... decybelowej! Główną przyczyną jest nie tyle stres związany z korkami, ile poczucie anonimowości i izolacji w samochodzie. Kierowcy tracą wtedy zdolność postrzegania innych jako ludzi, a to prowadzi do tych paranoidalnych reakcji. Dwuznacznofobia Jest to emocja wymyślona przez amerykańskiego pisarza Davida Fostera Wallace'a. Opisuje dyskomfort związany z niedookreślonością. Przykładem może być przesadnie szczegółowy przepis kulinarny – siedmiostronicowy opis przygotowania cielęciny w jogurcie, zawierający cztery szczegółowe rysunki. Jezu, jak to zrobić, za dużo szczegółów, a nic z nich nie wynika. Cyberchondria To specyficzny rodzaj strachu o własne zdrowie, który pojawia się po przeglądaniu informacji medycznych w internecie. Charakteryzuje się tym, że zaczynasz dostrzegać u siebie „symptomy” choroby, o której właśnie przeczytałaś w sieci. Może prowadzić do nieuzasadnionych lęków i nadmiernego zamartwiania się. Jest to stosunkowo nowe zjawisko, bezpośrednio związane z łatwym dostępem do informacji medycznych online. Fago Uczucie pochodzące z kultury mieszkańców pacyficznej wyspy Ifalik. Fago to złożone uczucie łączące współczucie, smutek i miłość. Pojawia się, gdy widzimy osobę w potrzebie lub odczuwamy silny lęk przed utratą bliskiej osoby. Pojawia się, gdy miłość do drugiego człowieka staje się przytłaczająca i uświadamiamy sobie kruchość życia. To uczucie, które można instynktownie rozpoznać, ale trudno znaleźć dla niego odpowiednik w innych kulturach. Homefullnes To uczucie bycia w domu, opisane przez poetę Johna Clare'a. Jest to mieszanina ulgi, przynależności i zadowolenia z kończącej się podróży. Możesz je odczuwać wysiadając z samolotu po wakacjach, lub wracając z zakupami do własnego mieszkania. Często mówią o nim Zetki. Jednak samo fizyczne miejsce nie gwarantuje tego uczucia – można też czuć się „bezdomnym” we własnym domu. Nic zatem nie jest tak proste jak by się chciało. Ilinx Termin wprowadzony przez francuskiego socjologa Rogera Caillois, pochodzący od greckiego słowa oznaczającego wir. Opisuje „organiczny stan oszołomienia” wywołany ruchem obrotowym, opadaniem i utratą kontroli. Wiąże się z podniecającym pragnieniem destrukcji, jak chęć wyrzucenia kartek przez okno czy rozsypania kulek po podłodze. Czułaś to kiedyś? No ba! Kwoczenie To złożone uczucie związane z pragnieniem posiadania dziecka. Pierwotnie termin był używany w odniesieniu do ptactwa, a dopiero od lat 80. XX wieku zaczęto stosować go w odniesieniu do ludzi. To coś więcej niż „tykanie zegara biologicznego” – może objawiać się jako bolesne poczucie braku, podobne do tęsknoty za ukochanymi osobami. Łączy nadzieję na przyszłą miłość z niepokojem związanym z poczuciem stagnacji życiowej. Wbrew stereotypom, uczucie to nie dotyczy wyłącznie kobiet. Nabzdyczenie To brytyjskie określenie na stan lekkiego obrażenia się. Pojawia się, gdy tracimy nasze miejsce w hierarchii lub gdy czujemy się niedocenieni. Charakteryzuje się wydętymi ustami i wyniosłym spojrzeniem. Termin pochodzi z XVII wieku (ang. miffed) i łączy zewnętrzną warstwę obrażonej dumy z wewnętrznym poczuciem skołowania i rozczarowania. Rutyna cierpienia Termin użyty przez poetkę Emily Dickinson do opisania stanu odrętwienia po bolesnych doświadczeniach życiowych. Charakteryzuje się mechanicznym zachowaniem i pewną ceremonialnością w odczuwaniu. Dickinson nazywa to „ołowianą godziną” i zauważa, że proces przechodzenia przez ból ma swoje etapy: najpierw „ziąb”, potem „odrętwienie”, a na końcu przygnębiające „jest mi absolutnie wszystko jedno”. Song Jest to określenie używane przez mieszkańców wyspy Ifalik, opisujące szczególny rodzaj gniewu odczuwany, gdy ktoś łamie podstawowe zasady sprawiedliwego podziału dóbr w społeczności. W przeciwieństwie do kultur zachodnich jest uznawane za uzasadnioną reakcję, która pomaga w utrzymaniu społecznej harmonii i współpracy. Technostres To rodzaj frustracji i gniewu związany z urządzeniami elektronicznymi. Wynika z paradoksu – urządzenia, które teoretycznie mają nam służyć i ułatwiać życie, często sprawiają wrażenie sprawowania nad nami władzy. Zmuszają nas do wchodzenia w negocjacje, podejmowania współpracy na ich warunkach czy czytania instrukcji obsługi. Nawiązuje to do Arystotelesa, który twierdził, że gniew jest naturalną reakcją, gdy zostajemy znieważeni przez kogoś, kogo uważamy za „gorszego od siebie”. Być może właśnie dlatego komputery wzbudzają w nas „tyle morderczych zapędów” – bo teoretycznie męczą nas, generują elektrosmog i powinny być naszymi „elektronicznymi sługami”. A zamiast tego często to one zdają się mieć nad nami kontrolę. Zgadzacie się z tym? Po więcej zajrzyjcie do tej książki:
„Smog decybelowy” dotyczy każdego z nas. Ta współczesna plaga po cichu niszczy zdrowie fizyczne i psychiczne
To paradoks, że świat pełen hałasu zabija po cichu. Nasze zdrowie fizyczne i psychiczne. „Smog decybelowy” jest wyjątkowo podstępny i dotyczy każdego z nas.
W tym artykule: Smog decybelowy — ukryty wróg w naszym środowisku Kiedy hałas staje się przemocą Kto jest najbardziej narażony na „smog decybelowy” Mapy hałasu — jak zmierzyć niewidoczne zagrożenie Bezpieczne vs. niebezpieczne poziomy hałasu Gdzie szukać ciszy? „Terroryści akustyczni” i jak ich ukarać Znalezienie równowagi akustycznej w naszym świecie Jakiś czas temu pisałam o smogu świetlnym. W kolejnym „odcinku” straszenia tym, co robi nam współczesny świat — chcę opowiedzieć o tym, co słyszymy. W naszym coraz bardziej zurbanizowanym świecie zmagamy się z wszechobecnym, choć w dużej mierze niewidocznym, zagrożeniem: zanieczyszczeniem hałasem, czyli tzw. smogiem decybelowym. Ta współczesna plaga po cichu infiltruje nasze życie. Wpływa na zdrowie, zdolności poznawcze i ogólną jakość życia. Często czujemy się źle, a nie wiemy dlaczego. Nie rozpoznajemy nawet źródła naszego dyskomfortu. Smog decybelowy — ukryty wróg w naszym środowisku „Typowe objawy to: szumy i bóle uszu, przyspieszony puls, niepokój, drażliwość i problemy z koncentracją prowadzące do zmęczenia oczu i bólu głowy, zwłaszcza w okolicach skroni” - wyjaśnia Allan Grinde* z Instytutu Ekologii Akustycznej. Hałas to stresor środowiskowy, więc tłum i bodźce wizualne dają podobne skutki. Jak rozpoznać, że to właśnie hałas powoduje dyskomfort, a nie inne czynniki, jak np. zmęczenie? Grinde sugeruje prosty test: Inny wymowny znak: gdy po ciężkim dniu nie mamy ochoty na muzykę czy serial – nasz mózg desperacko szuka ciszy, by zregenerować siły przed przetwarzaniem kolejnych bodźców. Kiedy hałas staje się przemocą Zanieczyszczenia hałasem jest formą przemocy. „Hałas to forma przemocy akustycznej” - stwierdza Allan Grinde. „Naruszając spokój, powoduje ciągły stres, szczególnie gdy jest nagły i niespodziewany, jak z modyfikowanych wydechów osiągających nawet powyżej 150 dB”. Kto jest najbardziej narażony na „smog decybelowy” Choć hałas szkodzi każdemu, pewne grupy demograficzne są szczególnie podatne na jego negatywne skutki. Rozwijające się mózgi dzieci i nastolatków, charakteryzujące się wysoką plastycznością, są wyjątkowo wrażliwe. Grinde cytuje badania pokazujące, że „maluchy z cichszych okolic miasta przyswajają o 50% więcej słów niż rówieśnicy z głośniejszych części”. U seniorów hałas nasila problemy związane z wiekiem: pogarsza słuch, sen, koncentrację, pamięć i zdrowie serca. Osoby neuroróżnorodne, np. z ADHD, również dotkliwiej odczuwają negatywny wpływ hałasu. Mapy hałasu — Jak zmierzyć niewidoczne zagrożenie „Istnieją strategiczne mapy hałasu, które muszą tworzyć m.in. miasta powyżej 100 tys. mieszkańców, zarządcy głównych dróg, linii kolejowych i lotnisk” - wyjaśnia Allan Grinde. „Wynika to z przepisów UE i polskiego Prawa ochrony środowiska. Mapy identyfikują źródła hałasu, oszacowują liczbę narażonych mieszkańców i proponują działania ochronne. Aktualizuje się je co 5 lat, a udostępnia np. na stronach GDDKiA”. Do użytku osobistego mój ekspert poleca kilka aplikacji: Noise Capture od organizacji Noise Planet – mierzy hałas w czasie rzeczywistym, pozwala opisać jego rodzaj (drogowy, koncertowy itp.) i wysłać dane do globalnej mapy hałasu. Decibel X (Android) z funkcjami i analizą danych. Sound Meter — darmowa aplikacja dla iOS. Bezpieczne vs. niebezpieczne poziomy hałasu Według standardów Światowej Organizacji Zdrowia bezpieczny poziom hałasu w ciągu dnia to maksymalnie 55 dB, a w nocy 45 dB. Długotrwałe narażenie na dźwięki już powyżej 70 dB zwiększa ryzyko problemów zdrowotnych. Dla porównania najgłośniejsze przestrzenie miejskie – koncerty, protesty, lotniska, ruchliwe ulice i strzelnice – mogą osiągać od 100 dB do nawet 150 dB (strzelnice). Wybuchy petard generują podobne poziomy. Szczególnie niepokojącym źródłem ekstremalnego hałasu są modyfikowane wydechy pojazdów, które mogą generować hałas przekraczający próg bólu (120 dB) i powodować czasową lub nawet trwałą utratę słuchu u osób znajdujących się w pobliżu. Gdzie szukać ciszy? Gdzie mieszkańcy miast mogą znaleźć wytchnienie od ciągłego bombardowania dźwiękami? Kościoły, biblioteki i muzea to dobre adresy. „Niestety w Polsce, jak stwierdził TSUE, brakuje miejsc chronionych akustycznie” - zauważa Grinde. „Helsinki pokazują, że cisza może być atutem turystycznym – tamtejsza ścieżka ciszy zawiera m.in. Świątynię Ciszy, cichą bibliotekę Oodi, wyciszony akustycznie park Uutela czy ogród botaniczny Kaisanie”. Unia Europejska wymaga tworzenia stref chronionych akustycznie, jak parki. Cisza to rosnący luksus, więc takie strefy powinny być nie tylko w pociągach, ale i np. w coraz głośniejszych szpitalach. „Terroryści akustyczni” i jak ich ukarać Szczególne zagrożenie stanowią osoby, które mój ekspert nazywa „terrorystami akustycznymi” – osoby celowo generujące hałas, np. poprzez modyfikowanie wydechów pojazdów. „Policja może nakładać mandaty za przekroczenie norm hałasu. Opcją są kamery dźwiękowe – popularne w Paryżu, Londynie, Amsterdamie czy Nowym Jorku. Można nagrać sprawców i zgłosić na policję (wydział Stop Agresji Drogowej), ale procedura jest długa – trzeba złożyć zeznania i czekać na rozwój sytuacji”. Znalezienie równowagi akustycznej w naszym świecie Rozwiązaniem nie jest całkowite wyciszenie świata, ale zrównoważenie naszego środowiska akustycznego – akceptując gwar, ale i doceniając potrzebę wyciszenia. Jak mówi dr Robert Losiak z Uniwersytetu Wrocławskiego: Ochrona przed zanieczyszczeniem hałasem może obejmować rozsądne wykorzystanie technologii. W głośnym otoczeniu (komunikacji miejskiej, open space) słuchawki z aktywnym wyciszaniem ANC to dobry pomysł. Ale długie noszenie, zwłaszcza dousznych, może szkodzić słuchowi. Wtedy lepiej wybrać nauszne z regulacją ANC, ponieważ nagła redukcja hałasu powoduje uczucie ciśnienia w uszach. Nie izolujmy się też całkiem, by słyszeć ostrzegawcze dźwięki na ulicy! W miarę jak nasz świat staje się coraz głośniejszy, a my bardziej przebodźcowani, być może powinniśmy zastanowić się, czy strefy ciszy powinny być wyjątkiem, czy regułą. Co powiesz na lasoterapię? Ja tam akurat do niej bardzo zachęcam. *Allan Grinde jest społecznikiem i edukatorem, oraz prezesem fundacji społecznej Orion i Instytutu Ekologii Akustycznej.
Ta nowa psychoterapia przypomina, że jesteśmy częścią większej całości. Jej popularność wystrzeliła w kosmos
Choć w nazwie ma coś z ekologii, nie chodzi w niej o leczenie ziołami czy beztroskie pląsanie boso po trawie. Chodzi o zmianę perspektywy – uświadomienie sobie, że natura, klimat i otaczający nas świat mają i będą miały ogromny wpływ na nasze samopoczucie.
W tym artykule: Świat płonie, a my mamy czuć się dobrze? Czym jest ekopsychoterapia? Potrzeba wspólnoty, by odnaleźć szczęście Wśród nowoczesnych metod troski o zdrowie psychiczne coraz większe uznanie zyskuje… ekopsychoterapia. O tej koncepcji opowiedział mi Matthew Henson, irlandzki psychoterapeuta egzystencjalny, który był gościem 5. Kongresu Medycyny Integralnej. Od razu znaleźliśmy wspólny język – od dawna wierzę, że natura ma ogromny potencjał uzdrawiający, a my niepotrzebnie go ignorujemy. Matthew podkreśla, że tradycyjna psychoterapia, choć popularna, tworzy pewną bańkę. Spotkania w gabinecie to często izolacja od realnego świata, podczas których skupiamy się wyłącznie na swoich troskach. Celem jest poprawa samopoczucia osoby, która dzieli się swoimi problemami. – To podejście zbyt antropocentryczne i często dostępne tylko dla ludzi zamożniejszych – mówi Henson. – No i co, jeśli „czucie się lepiej” to za mało? Świat płonie, a my mamy czuć się dobrze? Nie jesteśmy wyłącznie sumą myśli i emocji. Jesteśmy również ciałem, somatyką, a nawet holobiomem – tworem naszych komórek i mikrobiomu. Nasze życie to sieć zależności od pogody, klimatu, czy sytuacji społeczno-ekonomicznej. W obliczu chaosu – wojen, inflacji, pożarów lasów i ekstremalnych zjawisk pogodowych – trudno oczekiwać, byśmy czuli się dobrze. Atakuje nas hałas, światło, bezsenność. Czasem nasze problemy wewnętrzne tracą na znaczeniu, bo cierpimy w zgodzie z otaczającym nas światem. Czym jest ekopsychoterapia? Ekopsychoterapia, podobnie jak ekopsychologia (Wild Therapy), stawia sobie za cel obalenie antropocentrycznego spojrzenia na nasze problemy. Chodzi o to, by nie tylko analizować swoje wnętrze, ale także poczuć głębokie połączenie z przyrodą. Terapia oparta na doświadczeniach w naturze, takich jak spacer po lesie, praca w ogrodzie czy obserwacja ptaków, pomaga dostrzec nową perspektywę. – Czasem wystarczy stanąć wśród drzew, by zdać sobie sprawę ze skali naszych problemów (że tak naprawdę nie znaczą wiele) – podkreśla Henson. Potrzeba wspólnoty, by odnaleźć szczęście Dr Julia E. Wahl, polska psycholożka, zwraca uwagę na terapię skoncentrowaną na współczuciu i łączeniu się z innymi. W dzisiejszym zdehumanizowanym świecie taka forma terapii ma wyjątkowy sens. Wahl zachęca do budowania więzi z sąsiadami, patrzenia ludziom w oczy, a nie w ekrany, i okazywania empatii nawet w przelotnych relacjach. – Skrajny indywidualizm jest wielką pułapką – ostrzega. – Dziś nie chodzi o to, by być kimś, ale o to, by być częścią czegoś większego – dodaje dr Wahl.
Tę czynność wykonujemy od pierwszego momentu życia, ale jej nie doceniamy. Oto klucz do równowagi ciała i umysłu
Zdrowy oddech to klucz do równowagi ciała i umysłu. Tę czynność wykonujemy od pierwszego momentu życia i w ogóle nie doceniamy jej znaczenia. A szkoda, bo może cuda.
W tym artykule: Prawidłowe oddychanie – na czym polega „zdrowy” oddech? Zdrowy oddech jest narzędziem regulacji emocji (dużo lepszym od wina i zakupów) Przepona — centrum zarządzania ciałem Jak poprawić jakość swojego oddechu? Korzyści zdrowego oddychania, czyli za co możemy być sobie wdzięczni Choć wydaje się tak prosta i naturalna, zdrowy oddech ma fundamentalny wpływ na nasze zdrowie fizyczne, psychiczne i emocjonalne. Nie chodzi tylko o dostarczanie tlenu do organizmu, ale także o regulację pracy układu nerwowego, poprawę koncentracji, samopoczucia i ogólnej wydolności. Prawidłowy oddech potrafi działać jak najlepszy reset naszego nerwu błędnego. Jak więc oddychać, aby czerpać z tego maksymalne korzyści? Prawidłowe oddychanie – na czym polega „zdrowy” oddech? Oto kluczowe kryteria: Oddychanie przez nos jest filtrem Nos działa jak naturalny filtr, który oczyszcza, ogrzewa i nawilża powietrze. Oddychanie ustami, zwłaszcza w czasie snu może prowadzić do zaburzeń równowagi układu nerwowego i wzrostu poziomu kortyzolu – hormonu stresu​. Sprawia, że nasz sen jest gorszej jakości. Dobre oddychanie jest przez nos! Oddychanie przeponą to darmowy trener Przepona, główny mięsień oddechowy, powinna pracować jak sprężyna. Rytm i głębokość działa jak aspiryna Spokojny, rytmiczny oddech dostosowany do potrzeb organizmu to podstawa. Zbyt płytkie lub szybkie oddychanie może prowadzić do niedotlenienia tkanek i zwiększonej produkcji dwutlenku węgla, co objawia się np. bólem głowy, uczuciem zimna czy napadami lęku. Od oddechu może zależeć nawet to … czy chudniesz, albo wręcz przeciwnie masz problem ze zrzuceniem wagi. Zdrowe oddychanie może być też kluczem do rzucenia słodyczy. Zdrowy oddech jest narzędziem regulacji emocji (dużo lepszym od wina i zakupów) Oddech jest nierozerwalnie związany z naszym układem nerwowym. Głębokie, świadome oddychanie aktywuje układ przywspółczulny, odpowiedzialny za relaksację i regenerację. Dzięki temu można skutecznie obniżyć poziom stresu, poprawić sen oraz zwiększyć naszą odporność i elastyczność psychiczną​. Przepona — centrum zarządzania ciałem Praca przepony zdecydowanie wykracza poza oddychanie. Ten spory mięsień o kształcie kopuły jest połączony z nerwem błędnym, który reguluje funkcjonowanie wielu narządów. Właściwa praca przepony wspiera ukrwienie, a nawet wpływa na hormonalną równowagę organizmu. Co więcej, jej niedostateczna aktywność może prowadzić do problemów takich jak nietrzymanie moczu u kobiet czy spadek potencji u mężczyzn​. Słabo, co? Jak poprawić jakość swojego oddechu? Świadomość oddechu: Zacznij zwracać uwagę na sposób, w jaki oddychasz w różnych sytuacjach – w spoczynku, podczas stresu czy wysiłku. W zdrowego człowieka normą jest ok. 14-16 oddechów na minutę. Więcej — może oznaczać duszności. Ćwiczenia oddechowe: Proste techniki, takie jak głębokie oddychanie przeponowe, mogą przynieść ogromne korzyści. Usiądź wygodnie, połóż dłoń na brzuchu i spróbuj oddychać w sposób, który porusza dolną część ciała, a nie klatkę piersiową. Unikanie oddychania ustami: Świadome oddychanie przez nos powinno stać się nawykiem. Jeśli masz problemy z drożnością nosa, rozważ konsultację z laryngologiem. Poprawa postawy: Oddychanie jest nierozerwalnie związane z prawidłową postawą ciała. Zgarbiona sylwetka ograniczać ruch przepony. Dlatego warto zadbać o wygodne miejsce pracy i regularne rozciąganie w ciągu dnia. Korzyści zdrowego oddychania, czyli za co możemy być sobie wdzięczni Poprawa koncentracji i redukcja stresu Wsparcie dla układu odpornościowego Zwiększenie wydolności fizycznej i psychicznej Poprawa jakości snu Łagodzenie napięć mięśniowych i bólu Temat zdrowego oddychania warto zgłębić, korzystając z wiedzy ekspertów. Na przykład trenerzy oddechu oferują warsztaty i sesje indywidualne, które uczą technik poprawiających oddech i samopoczucie​. Oddychanie to coś więcej niż tylko funkcja życiowa – to narzędzie, które może odmienić Twoje zdrowie i jakość życia. Zacznij świadomie oddychać już dziś, a efekty zaskoczą Cię szybciej, niż się spodziewasz. P.S. Kremy dotleniające skórę to osobny temat wart zgłębienia ;-) View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website
Każda kobieta powinna to zrobić przynajmniej raz w życiu. 12 metod na lęk i stres, o których nie miałaś pojęcia
Dla wielu „reset po pracy” kojarzy się z sofą, filmem i ciepłym napojem, ale jest kilka zdrowszych sposobów na regenerację i wyciszenie umysłu.
W tym artykule: 432 Hz dla serca Mikrowyprawy Pudełko wspomnień Analogowe wyciszenie Reset wodny na zimno Nogi do góry Dobry uczynek Ekspresywne pisanie Dotyk ukojenia Zaśpiewaj swoje myśli Minimedytacja ugruntowania Obcowanie z pięknem Czasami wracamy do domu „tylko” zmęczone obowiązkami, ale bywa i tak, że czujemy frustrację, bezsilność, czy wściekłość. Oto moich 12 ulubionych metod, które mogą wtedy przynieść autentyczną ulgę. 432 Hz dla serca Dźwięki potrafią działać kojąco na nasze ciało i umysł. Słuchanie muzyki w częstotliwości zbliżonej do 432 Hz – naturalnego rytmu spoczynkowego serca – wprowadza umysł w stan spokoju. Wystarczy wpisać „muzyka uzdrawiająca 432 Hz” na YouTube, czy Spotify, a ciało szybko poczuje błogi relaks. Takie dźwięki obniżają ciśnienie, uspokajają oddech i rozluźniają mięśnie. Mikrowyprawy Jeśli nie masz pilnych obowiązków w domu (zwierzaki!), pozwól sobie wrócić inną drogą. To idealny reset po pracy. Przejdź przez nieznane uliczki, zajrzyj do lokalnej kawiarni lub otwartej galerii sztuki. Taka „mikrowyprawa” wycisza umysł i pozwala na chwilę zapomnieć o codziennych obowiązkach. Wyłącz telefon i po prostu delektuj się nową perspektywą. Bądź turystką we własnej dzielnicy. Pudełko wspomnień Zanurz się w przeszłości! Wszyscy mamy drobne skarby z dzieciństwa – pamiątki, stare zdjęcia czy albumy. Może to czas, by znów sięgnąć po stare hobby? Malowanie, rysowanie, a może powrót do gier, które dawniej sprawiały ci radość? To chwile, które pozwalają na regenerację i odnalezienie tej młodzieńczej części siebie. Analogowe wyciszenie Zanim sięgniesz po smartfona, by sprawdzić media społecznościowe, zapytaj samą siebie – czego szukasz? Może po prostu jesteś totalnie znudzona? Wyłącz powiadomienia, wycisz dźwięk i spędź wieczór offline. Ciesz się chwilą nudy, relaksując się bez presji zewnętrznych bodźców. Zobaczysz jakie to na początku… trudne! Przyzwyczajajmy się pomału, bo relaks przyszłości – będzie właśnie tak wyglądał (przeczytajcie też o jaskiniach przyjemności)! „Jaskinie przyjemności” to relaks przyszłości. Zacznij budować swoją już dzisiaj po południu Jaskinie przyjemności i jednodniowe wagary. Oraz inne pomysły na relaks przyszłości, które zdradziła nam futurolożka (nie ma nic wspólnego z wróżką). Reset wodny na zimno Wypróbuj metodę zimnej wody. Wlej lód do miski z wodą, weź głęboki oddech i zanurz w niej twarz na kilkanaście sekund. Schładzanie stymuluje nerw błędny, co pomaga uspokoić serce i usprawnić krążenie. To prosty i zdrowy sposób na relaks. Ale taż na opanowanie uporczywych myśli i skumulowane stresy. Nogi do góry W jodze pozycje odwrócone redukują napięcia i bóle pleców. Połóż się na podłodze, unieś nogi i oprzyj je o ścianę, formując ciało w kształt litery „L”. Siedem minut w tej pozycji to przyjemna drzemka dla umysłu i ukojenie dla ciała. Można czytać! Dobry uczynek Kiedy czujesz, że życie wymyka się spod kontroli, aby zwyczajnie Cię zasmuca — pomyśl o uczynieniu czegoś dobrego. Napisz serdeczną wiadomość do bliskiej osoby, wykonaj miły telefon lub zrób drobny datek na cel, który jest ci bliski. Takie gesty przywracają poczucie sprawczości. Ekspresywne pisanie Opisywanie myśli to doskonały sposób na ich uporządkowanie i rozładowanie emocji. Wyciągnij zeszyt i pisz o wszystkim, co Cię trapi lub inspiruje. Bez presji, bez poprawności – tylko ty i kartka. Czasem spojrzenie na własne myśli pomaga w odzyskaniu równowagi. Poza tym to cudowna gimnastyka dla myślenia prawopółkulowego, które wpływa na wyobraźnię, myślenie intuicyjne i kreatywność. „Prawopółkulowców” cechuje też ponadprzeciętna fantazja. A w dzisiejszych czasach bardzo cenny zasób. Dotyk ukojenia Jeśli potrzebujesz ciepła, ukojenia i dotyku połóż rękę na sercu, a drugą na brzuchu. Poczuj ciepło własnego dotyku i pozwól sobie na chwilę samowspółczucia. To prosty gest, który koi i daje poczucie bezpieczeństwa. A jeśli masz kogoś bliskiego w pobliżu, poproś o przytulenie. Zaśpiewaj swoje myśli Masz w głowie natrętne, negatywne myśli? Zaśpiewaj je, najlepiej na melodię energicznej piosenki. Śpiewanie nieprzyjemnych myśli pomaga złagodzić ich intensywność i nadaje im humorystyczny ton. Ta metoda pozwala spojrzeć na problemy z dystansem. Kiedy śpiewasz „jestem przegrywem” tańcząc radośnie do lustra – co sobie myślisz? No właśnie! Minimedytacja ugruntowania Czujesz natłok myśli? Stań lub usiądź boso, poczuj podłoże pod stopami i zapytaj siebie: co czuję, o czym myślę, co robię? Taka krótka wersyfikacja pomaga „wypaść z pralki”. To ćwiczenie pomaga odnaleźć balans, uspokoić umysł. Jakkolwiek new agoe’owo nie brzmi – działa. Stosują to Angelina Jolie i Jennifer Lopez. Kąpiel solankowa – na co pomaga i czy faktycznie warto? Przybliżamy działanie mineralnych kąpieli zdrowotnych Kąpiel solankowa - zapewne niejednokrotnie słyszeliście o jej właściwościach leczniczych. Przygotowywaliście już je samodzielnie w domu, dosypując soli do wanny? Czy robiliście to jednak w pełni świadomie? Kąpiele solankowe mają mnóstwo zalet, ale... nie są dla każdego. Obcowanie z pięknem Sięgnij po album ze sztuką, zerwij lub kup świeże kwiaty, usiądź na balkonie i zachwyć się zachodem słońca. Otaczanie się pięknem działa na umysł uspokajająco i przypomina, że życie ma swoje pełne wdzięku, inspirujące chwile. A zachwyt jest emocją przeciwstawną do stresu.
Korzysta z niej Angelina Jolie i Jennifer Lopez. Pradawna technika, która pomaga niemal na wszystko
Medytacja na wakacjach? Great idea! Na wyjeździe, bez stresu, możesz spróbować nauczyć się tej starej sprawdzonej techniki, która pomaga niemal na wszystko.
W tym artykule: Usiądź i świadomie oddychaj Przyroda wzmaga uważność Nauczysz mózg regeneracji Wyregulujesz hormony Zniwelujesz objawy wypalenia Zalety medytacji Gwiazdy, które medytują Usiądź i świadomie oddychaj Medytacja to nie jest żadna sztuka tajemna i nie ma w niej żelaznych zasad, których trzeba się trzymać. Zaleca się do niej „spokojne okoliczności”. Zatem opcja „medytacja na wakacjach” wydaje się idealna! Nauczyciele tej starej techniki zalecają, aby usiąść w odosobnionym miejscu, w wygodniej pozycji. Przymknąć oczy i zanurzyć się „w sobie” np. obserwując oddech. To nic, że do głowy przypędzi setka myśli. Spokojnie odstawiamy je na później i zaczynamy znowu skupiać się na oddychaniu. Latem możesz zrobić to wszędzie – wyjdź wieczorem do ogrodu, usiądź na balkonie po obiedzie albo po prostu idź na plażę. Przyroda wzmaga uważność Medytowanie w naturze jest o wiele łatwiejsze i przyjemniejsze, niż w czterech ścianach. Kiedy zamykamy oczy, pozostałe zmysły (węch, słuch, dotyk) automatycznie się uaktywniają. Jeśli zmysły doświadczą delikatnych, powtarzalnych, nienachalnych bodźców, które będą np. jak „tapeta z dźwięków”. Łatwiej im wtedy spowolnić rozszalały mózg. Dlatego dźwięk fal uderzających o brzeg, szum liści w koronach drzew, zapach ogrodu po deszczu jest najlepszym „wyciszaczem” dla wszystkich zmysłów. Powinno być ci ciepło i wygodnie (koc, sweter, skarpetki). Wypij ciepły napój bez kofeiny, przymknij oczy i wolno oddychaj. Czakra serca – czym jest, gdzie się znajduje i jak ją odblokować? Ćwiczenia i rytuały, które czynią cuda Czakra serca znajduje się w okolicy serca i jest powiązana z energią miłości, empatii, współczucia i akceptacji. Jak ją odblokować i co można dzięki temu osiągnąć? Sprawdźcie koniecznie. Nauczysz mózg regeneracji Amerykański psycholog i badacz w dziedzinie ludzkiej uwagi, Michael I. Posner przeprowadził wiele eksperymentów, które wprowadzały mózg w stan wibracji Theta. Te fale o częstotliwości 8 Hz wytwarzają się właśnie w czasie medytacji. Jego badania pokazały, że podawanie fal Theta do mózgu (np. za pomocą laserowych implantów) sprawia, że regeneruje się mielina. Wzrasta też masa jego istoty białej. To namacalny dowód na to, że medytacja potrafi regenerować mózg. I bardzo obiecujący w kontekście badań nad chorobami neurodegradacyjnymi. Wyregulujesz hormony Codzienny seans medytacyjny – nic szczególnie wymagającego, zwykłe pół godziny uważności i skupienia na oddechu – oddziałuje w korzystny sposób na nasz układ immunologiczny. Powolny oddech przełącza układ współczulny (odpowiedzialny za działanie) na ten drugi – przywspółczulny, który pilnuje, byśmy odpoczywali. W efekcie obniża się od razu poziom kortyzolu. A kortyzol, choć potrzebny, jest jednak tym nielubianym hormonem. W przewlekłym stresie, kiedy sączy się do krwioobiegu nieustannie, powoduje szereg zaburzeń na tle endokrynologicznym i nie tylko. Energia Chi, czyli nasza życiowa siła. Czym jest i jak ją wzmacniać na co dzień? Według filozofii chińskiej, przez ciało człowieka nieprzerwanie przepływa energia Chi, która jest jego siłą napędową. Co ważne, jej blokada może bardzo negatywnie wpływać na funkcjonowanie organizmu, zarówno w obszarze psychicznym, jak i fizycznym. Czym dokładnie jest energia Chi i jak ją wzmacniać na co dzień? Podpowiadamy. Zniwelujesz objawy wypalenia Dr Rachel Chappel z Luizjany na konferencji Holistic Menthal Health udowadniała, że na wszystkie etapy wypalenia zawodowego (wyczerpanie emocjonalne, odsunięcie się od grupy i cynizm oraz obniżone poczucie osobistych osiągnięć) pomagają seanse medytacyjne. Przy tym stanie istotny jest czas na regenerację sił mentalnych i duchowych. Techniki oddechowe ją zapewniają! 20 minut praktyki, 3 razy w tygodniu, bardzo wzmacnia ludzką uwagę. Zalety medytacji Regularna praktyka medytacji pomaga obniżyć poziom kortyzolu, hormonu stresu, co może prowadzić do zmniejszenia napięcia. Praktyka mindfulness (uważność) może zwiększyć poziom serotoniny i dopaminy, co poprawia nastrój i ogólne samopoczucie​​​​. Regularna medytacja poprawia zdolność koncentracji i skupienia. Pomaga w treningu umysłu, co może zwiększyć efektywność w codziennych zadaniach​​. Medytacja pomaga w lepszym zrozumieniu siebie, swoich emocji i myśli. Może to prowadzić do większej samoakceptacji. Regularna praktyka medytacji może wzmocnić układ odpornościowy. Badania wykazały, że medytacja może zwiększać liczbę przeciwciał we krwi, co pomaga w walce z infekcjami i chorobami​​. Medytowanie pomaga w relaksacji przed snem, co może poprawić jakość snu. Może to prowadzić do głębszego i bardziej regenerującego snu​​. Trening medytacji może pomóc w zmniejszeniu odczuwania bólu. Poprzez techniki medytacyjne można nauczyć się kontrolować reakcje na ból i zmniejszać jego intensywność​​. Medytacja, zwłaszcza metta (medytacja miłującej dobroci), może zwiększać poziom empatii i współczucia wobec innych. To prowadzi do lepszych relacji międzyludzkich i większej satysfakcji z życia społecznego​​. Medytacja jest uniwersalnym narzędziem, które może przynieść korzyści na wielu płaszczyznach życia. Bez względu na to, czy jesteś początkującym, czy doświadczonym praktykiem, wielki koszyk korzyści jest dla każdego! Rytuał oczyszczenia – na czym polega i jak go wykonać? Oto najlepsze sposoby, by uwolnić się od negatywnej energii Rytuał oczyszczenia, o którym mogliście już słyszeć, jest sposobem na to, by uwolnić się od negatywnej energii. Jeśli czujecie, że może wam pomóc, ten artykuł jest dla was. Gwiazdy, które medytują Wiele popularnych gwiazd decyduje się na wprowadzenie medytacji do swojego codziennego życia. Jedną z nich jest Angelina Jolie. Aktorka wciąż jest bardzo aktywna, chociaż nie pojawia się już w produkcjach filmowych. Jej głównym zajęciem jest teraz działalność charytatywna i opieka nad szóstką dzieci! Praktykuje medytację podczas zabawy z nimi, ponieważ ciężko jej wygospodarować czas dla siebie. Medytację znajduję w siedzeniu na podłodze i malowaniu przez godzinę z dziećmi lub pójściu na trampolinę. Robisz to, co kochasz, co sprawia, że jesteś szczęśliwy. Również Jennifer Lopez jest miłośniczką medytacji. Stara się codziennie poświęcić 20 minut rano i wieczorem na skupienie i rozluźnienie. To jej sposób na pozbycie się stresu oraz napięcia. W jednym z wywiadów przyznała, że nauczyła się niedawno medytacji transcendentalnej.
Potrzebujemy ich bardziej niż Wi-Fi! Dzięki nim zawsze osiągniemy cel. Opuść głowę i zobacz, co to
Stopy są totalnie zaskakujące. Misterne i plastyczne połączenie kości, ścięgien i skóry gwarantuje, że każdy, niezależnie od wagi i wieku jest w stanie się bez problemu przemieszczać. Rzadko im za to dziękujemy.
W tym artykule: Co lubią nasze stopy? Stopy wysyłają do nas różne ważne sygnały Jak zadbać o stopy latem? Japońska refleksologia stóp jest niezwykła Rzadko myślimy o tym co by było, gdyby odebrano nam tę możliwość – może dopiero wtedy, gdy lądujemy w ortezie ze złamaniem kości śródstopia. Stopy to też rodzaj życiowego pamiętnika – utrwalają się w nich wszystkie kłopoty z postawą, nadwagą, wadami i urazami Przestawiają wtedy w swojej skomplikowanej mechanice kilka rzeczy (to się nazywa kompensacja) i bez gadania niosą nas dalej. Od stóp zaczyna się nasza postawa, to w nich umocowane są taśmy powięziowe, które kończą się na czubku głowy. Można zatem uporczywy ból głowy zniwelować masażem stóp lub prostym ćwiczeniem osteopatycznym. Szeroko pojęta medycyna wschodu wierzy, że stopy (podobnie jak dłonie, uszy i twarz) mają w sobie zaszyfrowaną mapę wszystkich organów, z której można odczytać, co nam dolega i co nas (dosłownie) boli. Skoro to tak kluczowy narząd ruchu, należałoby o niego dobrze dbać. Co lubią nasze stopy? Przede wszystkim wygodne dobrze wyprofilowane buty (i nie, szpilki do nich nie należą) z elastyczną amortyzującą podeszwą. Lubią kontakt z podłożem (trawa, kamienie, surowe deski), zmiany temperatur i brodzenie w zimnej wodzie. Lubią akupresurę i refleksologię. Naturalne tkaniny, przestrzeń, brak ucisku i pozycje odwrócone (do góry... nogami). Chodzenie, poruszanie się na własnych nogach, jest czynnością niezwykłą i niedocenianą. Kiedy idziemy, nie generujemy hałasu. Możemy wsłuchać się w dźwięki przyrody albo miasta, chłonąć temperaturę, dotyk powietrza, wonie i kolory. Chodzenie to terapia uważności w czystej postaci. Spacerując, maszerując, biegając, poprawiamy odporność i skupienie. Regulujemy wagę, nastrój i zdrowe relacje ze snem. Poprawiamy pamięć i tworzymy nowe połączenia w mózgu. Ruch, najprostszy, najstarszy lek na świecie i podstawa piramidy zdrowia. Naprawdę potrzebujemy go bardziej niż Wi-Fi! Stopy wysyłają do nas różne ważne sygnały Jeśli po dłuższym chodzeniu bolą, to warto przyjrzeć się swojej postawie lub wymienić buty. Jeśli zaczynają być nadmiernie suche i mało responsywne na dotyk – koniecznie zbadajcie poziom cukru. Jeśli „łapią” infekcje grzybicze, czas na przyjrzenie się własnemu układowi immunologicznemu. Jak zadbać o stopy latem? Jest kilka drobnych pielęgnacyjnych tricków, które pomogą stopom, zwłaszcza latem, zachować zdrowie i przyjemny dla oka wygląd. Przede wszystkim profesjonalne obuwie, jeśli uprawiasz sport (paznokcie schodzące po maratonie, to co najmniej pół roku estetycznej męki dla widzów). W sezonie „klapkowym” stopy są w nieustannym kontakcie z wysuszającym pyłowym podłożem, tracą wilgoć i zarastają zrogowaciałym naskórkiem (to ich mechanizm obronny). Wtedy warto włączyć do codziennej pielęgnacji, wieczorną kąpiel stóp w letniej wodzie z solą. Złuszczać naskórek częściej, ale w delikatny sposób. Jeśli będziesz robić to agresywnie, naskórek będzie szybciej przyrastać, więc efekt będzie odwrotny. Najważniejszy jednak, jest mocno odżywczy, zmiękczający i nawilżający krem (najlepiej z mocznikiem)! Te poniżej są sprawdzone. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Podczas wieczornego nałożenia kremu lub wmasowania olejku, przyda się wykonanie prostego uciskowego masażu. Potrzymanie stóp w górze po ciężkim lub upalnym dniu, to z kolei sprawdzony patent na „zdjęcie” opuchnięć. Spacerowanie po nierównej powierzchni (np. kamykach), to idealny masaż rozluźniający taśmy powięziowe. Nie bójmy się go, choć bywa czasami dosyć dotkliwy i niekoniecznie przyjemny. Japońska refleksologia stóp jest niezwykła W przeciwieństwie do chińskiej techniki, która polega na bardzo mocnym punktowym ucisku punktów refleksologicznych to głównie rozcieranie, rozgrzewanie i rozluźnianie wszystkich struktur w stopach. Masaż ten jest relaksującym 70-minutowym rytuałem, który rozpoczyna się od aromatycznej kąpieli stóp, a kończy opracowaniem łydki i sięga aż nad kolano. Techniki tej uczyłam się w Paryżu od genialnej Sensei, Hidemi Morimasa. Joanna Winiarska: Czego możemy się spodziewać po takiej refleksologii, oprócz totalnego relaksu? Adrianna Gałązka (@japonski_lifting_3d): Liftingu twarzy! I nie żartuję. Kiedy pracujemy z taśmami powięziowymi widzę, jak zmieniają się (łagodnieją i unoszą się) rysy twarzy moich klientek. Unosi się brew, policzek, „chomiczki”. Prostuje sylwetka, delikatnie opuszcza ramię, wypłaszcza brzuch. Uwielbiam moment, kiedy masuję najpierw jedną stopę i proszę klientkę, aby się przeszła. Noga wydaje się (i jest!) lżejsza, szczuplejsza i dłuższa, a stopa zupełnie inaczej przylega do podłoża! Czy refleksologia ma działanie lecznicze? Masażem stóp nie leczymy chorób, choć we wschodniej filozofii pracując na meridianach, usprawniamy pracę narządów. Możemy realnie, w sposób mechaniczny, poprawić takie dysfunkcje jak haluksy, nadmiernie wysokie podbicie czy płaskostopie. Co warto z takiego masażu wziąć dla siebie? Istotne jest rozluźnianie całej struktury stopy na co dzień. Wtedy staje się od razu bardziej przyczepna do podłoża. Łatwo wyczuć, że dotyka podłoża w trzech punktach – piętą i nasadami dużego i najmniejszego palca. Zaczynamy mieć świadomość aparatu ruchu, nabieramy lekkości chodu. I jeszcze coś – pod kolanem po zewnętrznej stronie jest małe wgłębienie, nazywane przez Japończyków punktem długowieczności. Pouciskaj go i zobacz, co poczujesz.
Budzisz się o 3 nad ranem? „No i ekstra” – mówi ekspert, który „uczył spać” Cristiano Ronaldo.
Budzenie się o 3 nad ranem owiane jest jakimś mitem. Jedni mówią – to stres, inni – wątroba, jeszcze inni – magia, smartfony, synchroniczność. Nick Littlehales mówi „to normalne”. I to ja rozumiem.
W tym artykule: Dlaczego budzimy się o 3 nad ranem? To mit, że dobry sen powinien być monoblokiem Czym jest ortosomnia i czy należy się jej bać? Budzenie się o 3 nad ranem – co oznacza dla naszego organizmu według tradycyjnych teorii zdrowotnych? Praktyczne porady na nocne przebudzenia Kiedy szukać pomocy specjalisty? Kim jest Nick Littlehales, że mu ufam? Byłym brytyjskim golfistą i trenerem snu, który pracuje ze sportowcami. To dzięki niemu piłkarze Manchesteru United wysypiają się przed meczami jak niemowlęta, a wspinacze są w stanie zasnąć w wiszącym na skale namiocie kilkaset metrów nad ziemią. Autorem książki „Śpij dobrze”. Spotkałam go niedawno na 5 Kongresie Medycyny Integralnej i od razu wprost zapytałam o to, co wszystkich nas męczy, czyli… Dlaczego budzimy się o 3 nad ranem? Dlatego, że po tej godzinie już nie występują fazy snu głębokiego – tłumaczy Nick. Śpimy w cyklach 90-minutowych. Ważne, aby długość naszego snu była wielokrotnością tej liczby. Regeneracyjnych faz snu głębokiego doświadczamy w pierwszej połowie nocy. Mniej więcej od 2:30 nad ranem śpimy już płytko (wtedy zaczynamy więcej śnić) i jeśli obudzimy się o tej godzinie – w sumie żadna strata. Możemy wstać i coś porobić. I ponownie położyć się do łóżka np. o 5 rano, kiedy znowu poczujemy senność i możemy pospać jeszcze 2-3 godziny. To mit, że dobry sen powinien być monoblokiem Kiedyś (przed czasami elektryfikacji) ludzie spali intuicyjnie i rzadko, bo tylko raz na dobę. Był tzw. pierwszy sen i drugi sen. Niektórzy spali nawet 3 lub 4 razy na dobę. Nasz mózg to pamięta i ma się z tym dobrze. Dzisiaj nauczyliśmy się spać po zachodzie słońca w jednym ciągu i sami narzucamy sobie mnóstwo zobowiązań z tym związanych. „Śpij minimum 8 godzin”, „Odstaw smartfon przed snem”, „Nie najadaj się”. „Zaciemnij i wychłodź sypialnię”. „Broń się przed smogiem świetlnym”. Im bardziej chcemy dobrze spać, tym bardziej śpimy źle, bo zjada nas stres, że nie możemy spać. Witajcie w "anty Kubusiu Puchatku"! Prowadzi to do zaburzeń relacji ze snem, a nawet do ortosomni. Brzmi niedobrze prawda? I nie oznacza nic miłego! Czym jest ortosomnia i czy należy się jej bać? To stosunkowo nowe pojęcie, które pojawiło się w odpowiedzi na rosnące zainteresowanie monitorowaniem snu za pomocą różnych urządzeń technologicznych, takich jak smartwatche i fitness trackery. Mówiąc wprost, to obsesyjne dążenie do osiągnięcia „idealnego” snu. Objawy ortosomnii Ortosomnia charakteryzuje się nadmiernym zaangażowaniem i zmartwieniem na punkcie własnych wzorców snu, które są monitorowane za pomocą urządzeń śledzących sen. Osoby cierpiące na to zaburzenie mogą spędzać dużo czasu, analizując dane dotyczące ich snu, co paradoksalnie może prowadzić do stresu i niepokoju. A to zakłóca sen i pogarsza jego jakość. Często skupiają się na minimalnych szczegółach statystyk snu, co może prowadzić do niezdrowego związku z własnymi nawykami snu, Witajcie w błędnym kole! Skutki ortosomnii Ironią ortosomnii jest to, że obsesyjne dążenie do poprawy snu za pomocą technologii często prowadzi do pogorszenia się jakości snu. Niepokój i stres związane z ciągłym monitorowaniem i analizowaniem danych o śnie mogą prowadzić do bezsenności i innych zaburzeń snu. To, co miało pomóc w optymalizacji snu, staje się źródłem problemów. Jak radzić sobie z obsesją na punkcie snu? Używaj urządzeń monitorujących sen jako ogólnego wskaźnika wzorców snu, ale nie zawieszaj się na nich całkowicie, ani nie traktuj ich danych jako absolutnych i niepodważalnych. Pamiętaj, że te urządzenia mogą nie być zawsze w 100% dokładne. Skup się na jakości snu. Zamiast koncentrować się na liczbowych wynikach snu, zadbaj o ogólne samopoczucie. Jeśli czujesz się wypoczęty i pełen energii po przebudzeniu, prawdopodobnie masz dobry sen, bez względu na to, co mówią statystyki. Olać je! Ogranicz ekspozycję na ekrany przed snem. Zamiast sprawdzać dane o śnie na urządzeniach elektronicznych w łóżku, lepiej poświęć ten czas na relaksujące czynności. Wszystko, co lubisz – muzyka, książki, aromaterapia, świece zapachowe, czułość, zabawy ze zwierzakami. Jeśli obawy o sen stają się przytłaczające i negatywnie wpływają na codzienne życie, warto zasięgnąć porady lekarza medycyny snu lub psychoterapeuty. Budzenie się o 3 nad ranem – co oznacza dla naszego organizmu według tradycyjnych teorii zdrowotnych? Różnorodne przyczyny, od fizjologicznych po psychologiczne, każdy specjalista tłumaczy po swojemu. Według tradycyjnej medycyny chińskiej nasz organizm działa według określonego „zegara organów”, który reguluje różne funkcje ciała w różnych godzinach. Godziny od 1:00 do 3:00 nad ranem przypisuje się wątrobie, której zadaniem jest oczyszczanie organizmu z toksyn. Według tej teorii jeśli budzimy się w tym czasie, może to oznaczać, że nasza wątroba jest przeciążona lub nie funkcjonuje prawidłowo. Możliwe, że dieta bogata w tłuste pokarmy lub zażywanie dużych ilości leków obciąża ten organ, co prowadzi do nocnych przebudzeń. Innym fizjologicznym wyjaśnieniem jest poziom cukru we krwi. Niski poziom glukozy, który może wynikać z długiego okresu bez jedzenia (jak właśnie podczas snu), może spowodować wybudzenie, ponieważ organizm włącza mechanizmy awaryjne, aby zwiększyć produkcję glukozy. Niektórzy łącza nocne wybudzenia z piciem alkoholu przed snem. Choć ułatwia zasypianie, to skraca ilość faz snu głębokiego, dlatego często budzimy się po nim w środku nocy i nie możemy już zasnąć. A kac na pewno w tym nie pomaga. Zawsze uważano, że stres i zdrowie psychiczne mają ogromny wpływ na jakość naszego snu. Lęk, stresujące wydarzenia dnia codziennego czy problemy zdrowotne mogą przyczyniać się do zaburzeń. Niektórzy lekarze uważają, że budzenie się o godzinie 3 nad ranem może być wynikiem lęku lub depresji (kołowrotek myśli). Jest to rodzaj nerwowego nawyku, nad którym można spokojnie popracować, np. poprzez medytację, regularną aktywność fizyczną czy konsultacje z psychoterapeutą. Praktyczne porady na nocne przebudzenia Zadbaj o higienę snu: Utrzymuj regularne godziny snu, unikaj kofeiny i ciężkich posiłków przed snem. Stwórz w sypialni spokojne i komfortowe środowisko – ciemne, chłodne i ciche. Relaks przed snem: Praktyki relaksacyjne takie jak medytacja, głębokie oddychanie czy czytanie książki mogą pomóc uspokoić umysł i przygotować ciało do snu. Zmiany dietetyczne: Zmniejszenie spożycia alkoholu i ciężkostrawnych potraw na kilka godzin przed snem może pomóc w utrzymaniu ciągłości snu. Zwiększenie spożycia białka i zdrowych tłuszczów w ciągu dnia może również stabilizować poziom cukru we krwi. Kiedy szukać pomocy specjalisty? Jeżeli budzenie się o 3 nad ranem staje się regularne i zaczyna wyraźnie wpływać na Twoje samopoczucie, zdrowie psychiczne czy efektywność w ciągu dnia, może to być sygnał, że warto skonsultować się z lekarzem specjalistą w dziedzinie medycyny snu lub z endokrynologiem. Ale jak mówi Nick Littlehales, zacznij od prostych rzeczy. Po przebudzeniu i wstaniu z łóżka od razu wystaw twarz na promienie słoneczne (kawka na balkonie, czemu nie?). W ciągu dnia koniecznie rusz się z domu, aby dotlenić ciało. Normalny ruch i ekspozycja na światło dnia są najszybszymi i darmowymi regulatorami naszego rytmu snu.
„Smog świetlny” niszczy naszą cerę – nawet, gdy siedzimy w domu. Jest tylko jeden sposób, by uniknąć fatalnych skutków
W Polsce prawdziwej nocy już nie ma. Zanieczyszczenie światłem jest tak intensywne, że prawdopodobnie bardziej niż smog, wpływa na stan naszej cery i zdrowia.
W tym artykule: Jak zanieczyszczenie światłem wpływa na skórę? Nadmierna ekspozycja na światło, pogarsza zdrowie Konsekwencje świetlnego zanieczyszczenia m.in. dla zwierzaków Marnotrawienie energii i sprawy klimatu Nowy termin, ale już niepokoi. O „zanieczyszczeniu światłem” nazywanym też „smogiem świetlnym” mówią naukowcy, astronomowie (którzy nie mogą prowadzić przez to swoich badań) i dermatolodzy. Najbardziej niepokoją mnie jednak badania naukowców chińskiego ośrodka uniwersyteckiego Zhejiang w Chinach, z którego wynika, że nadmierna ekspozycja na światło przez całą dobę bez przerwy, zwiększa ryzyko chorób mózgu, w tym udaru. Aż o 43%! Straszne, prawda? W skrócie chodzi o to, że miasta i aglomeracje nigdy nie gasną, a sztuczne światło towarzyszy nam w zasadzie non stop. Jednak, gdy żyjemy w większych miastach i mamy 20 lat, udar to ostatnie o czym myślimy. Nie interesuje nas mapa zanieczyszczenia światłem, za to cieszą nas dobrze oświetlone ulice i perony metra. Kolorowe neony, zachęcające wnętrza całodobowych sklepów, przytulnie „ogrzane światłem” kafejki i kluby. Świetliki, latarnie, świetlówki, ledy. Dają wrażenie bezpieczeństwa i przyjemne poczucie, że życie w mieście nigdy nie zamiera. Gdy chcemy poobserwować sierpniowe spadające gwiazdy, musimy wsiąść w samochód i oddalić się od miasta na prawie 100 km. Co może być złego w ciepłym, przyjemnym i bezpiecznym świetle? Przede wszystkim to, że nigdy nie gaśnie. I więcej – o czym już wam mówię – dlaczego zanieczyszczenie świetlne powinno martwić, nie cieszyć. Jak zanieczyszczenie światłem wpływa na skórę? Bardziej niż myślisz. Skóra podlega rytmom dobowym i cyklom związanym z melatoniną. Kiedy zawartość promieniowania spada, komórki dostają sygnał do regeneracji. To czas, kiedy mogą usunąć szkodliwe produkty przemiany materii i naładować swoje baterie na kolejny cykl. Jeśli będą cały czas naświetlane różnymi źródłami światłą (słonecznego, sztucznego, jarzeniowego i emitowanego przez elektronikę) rozregulują swój cykl dobowy. Efektem może być cera matowa, pozbawiona blasku o szarym kolorycie. W takiej sytuacji, zawsze warto sięgać po kosmetyki mocno regenerujące, np. z komórkami macierzystymi. View Burdaffi on the source website Druga rzecz, to przebarwienia. Narażanie się na promieniowanie podczerwone i niebieskie światło emitowane przez ekrany, znacząco zwiększa ryzyko ich powstania – mówią dermatolodzy. Teraz nie musisz już wychodzić na słońce, by dorobić się kolejnych. Godziny spędzone nad smartfonem, również mogą sprawić, że na skórze pojawią się brązowe plamki. W dodatku bardzo trudne do usunięcia. Niefajnie. Dlatego lekarze i kosmetolodzy tak nalegają, aby używać kosmetyków z filtrami, nawet jeśli zostajemy w domu. Ja już się przekonałam do tego pomysłu, choć zajęło mi to kilka lat (a ten filtr poniżej serio, bardzo lubię!) View Burdaffi on the source website Nadmierna ekspozycja na światło, pogarsza zdrowie Zanieczyszczenie światłem wpływa niestety niekorzystnie na naszą kondycję. Oprócz niepokojącego badania chińskich naukowców dotyczącego udarów, są jeszcze inne. Jakie? Zaburza wewnętrzny zegar biologiczny, co może niestety prowadzić do rozregulowanie wydzielania hormonów – a to one odpowiadają za pracę tarczycy, zespół policystycznych jajników i insulinooporność. Za trądzik i przebarwienia. Za objadanie się i niemożliwość utraty wagi. Wpływa na kłopoty zaśnięciem i częste wybudzanie w trakcie nocy. A brak fazy snu głębokiego sprawia, że mózg się nie regeneruje. Pogarsza samopoczucia, zatem nie sprzyja leczeniu depresji i stanów obniżonego nastroju. Zwiększa ryzyko niektórych typów nowotworów. Słabo. Aby zminimalizować te negatywne skutki, eksperci namawiają do z używania grubszych zasłon lub rolet w oknach sypialni. Do naturalnego wygaszania światła wieczorem (zostawianie tylko małych lampek). Do unikania pracy przed monitorami komputerów tuż przed snem oraz stosowanie aplikacji i filtrów minimalizujących udział światła niebieskiego w urządzeniach elektronicznych.​ Konsekwencje świetlnego zanieczyszczenia m.in. dla zwierzaków Zanieczyszczenie światłem może dezorientować wiele gatunków zwierząt, w tym ptaki migrujące, owady nocne oraz gatunki morskie. Czy wiecie, że z powodu nadmiernie i nieustannie roziskrzonego nieba, cierpią też żółwie morskie, które zależą od naturalnego oświetlenia. Jest im potrzebne do nawigacji i składania jaj​. Nie myślimy o tym, bawiąc się pod sceną na festiwalu, czy siedząc na rozświetlonym stadionie. Zanieczyszczenie światłem, może prowadzić do zaburzenia całych ekosystemów. Zakłócać cykle życiowe roślin, które są zależne od naturalnego rytmu dnia i nocy. Marnotrawienie energii i sprawy klimatu I na koniec pytanie. Czy rzeczywiście potrzebujemy, aby w nocy światło latarni wpadało nam do sypialni, a autostrady za miastem były aż tak rzęsiście rozświetlone? Nieefektywne systemy oświetleniowe prowadzą do marnowania dużych ilości energii elektrycznej. A to zwiększa emisję gazów cieplarnianych i ma negatywny wpływ na zmianę klimatu. Nie trzeba tego tłumaczyć. Z danych wynika, że blisko 1/3 energii elektrycznej potrzebnej do zasilania oświetlenia ulicznego, jest marnowana. Źródłami sztucznego światła mogą być między innymi lampy domowe, uliczne oświetlenie, ekrany elektroniczne takie jak: telewizory, komputery, smartfony, a także reklamy świetlne i oświetlenie używane w przestrzeniach publicznych, biurowych czy przemysłowych. Sztuczne światło obejmuje różnorodne typy oświetlenia, w tym żarówki LED, halogenowe i świetlówki. Wyłączaj je świadomie. Brak ciemności nie jest dla nas dobry. Niech nastanie ciemna strona... nocy.
Brałam zimny prysznic codziennie przez 6 miesięcy. Tak zaskakujących efektów się nie spodziewałam
Jeśli zastanawiasz się nad braniem zimnych pryszniców, to ten artykuł jest dla ciebie. Efekty okazały się dla mnie kompletnym zaskoczeniem. Zimny prysznic to lepszy ten sen i koncentracja? Sprawdźmy to!
W tym artykule: Zimny prysznic – czy naprawdę ma aż tyle korzyści? Jak rozpocząć nawyk brania zimnego prysznica? Brałam zimny prysznic codziennie przez 6 miesięcy – moje obserwacje Czy jest coś wspanialszego niż gorąca kąpiel po pracy? Do tego kilka świec, bąbelki i relaksująca muzyka. A co powiesz na zimny prysznic? To zdecydowany kontrast. Jednak korzyści płynące z kąpania się w zimnej wodzie są ogromne i mogą zmienić życie. Podobno Kim Kardashian i Kendall Jenner są fankami terapii zimną wodą. A już gdy byłam mała, mój tata zawsze mówił, że bierze zimny prysznic, aby wzmocnić układ odpornościowy. I faktycznie, nie pamiętam, żebym kiedykolwiek widziała go chorego. Jednak zawsze ignorowałam jego rady. Aż do teraz. Aby więc poprawić swoje samopoczucie, koncentrację i po prostu poczuć się lepiej przez ostatnie 6 miesięcy próbowałam przekonać się do zimnych pryszniców. Chciałam sprawdzić, czy naprawdę działają. Oto, co zauważyłam. Zimny prysznic – czy naprawdę ma aż tyle korzyści? Zanim jednak zdecydowałam się na „cierpienia", chciałam dowiedzieć się, co mówi na ten temat nauka. Doktor Franz Laqua, lekarz rodzinny i balneolog powiedział mi: W medycynie uznaje się, że zimna woda wzmacnia układ odpornościowy. Mięśnie szybciej się regenerują, a tkanka łączna zostaje wzmocniona. Zimna woda pobudza też krążenie, obniża ciśnienie krwi i reguluje tętno. Każdy, kto świadomie decyduje się na zimne prysznice, nie tylko wzmacnia układ odpornościowy, ale generalnie przyczynia się do polepszenia stanu swojego zdrowia – dodaje trener fitness Markus Führer. Piłam imbirowego shota codziennie przez miesiąc. Ilość korzyści, która z tego wynikła przerosła moje wszelkie oczekiwania Co dzieje się z organizmem, jeśli codziennie będzie się pić shota imbirowego? Sprawdziłam to i porozmawiałam z ekspertką o korzyściach. Wim Hof, sportowiec, znany jako „The Iceman” napisał na ten temat kilka książek. Jego najnowsza, zatytułowana „Never Sick Again: Healthy, Strong and Efficient Through the Power of Cold”, opisuje zalety zimnej wody. Oprócz wzmocnienia układu odpornościowego obejmują one jeszcze dobre samopoczucie i lepszy poziom zdrowia psychicznego. Wim Hof mówi, że sam, każdego ranka bierze trzyminutowy zimny prysznic. Jak rozpocząć nawyk brania zimnego prysznica? Do zimnych pryszniców nie ma raczej przeciwwskazań. Warunkiem jest oczywiście zdrowie. Jeśli cierpisz na niektóre schorzenia, nie rekomendowałbym terapii zimną wodą – ostrzega dr Franz Laqua. – Należą do nich choroby serca, niektóre alergie, nowotwory czy obrzęk limfatyczny. Zawsze lepiej jest dowiedzieć się wcześniej, czy nie masz jakichkolwiek przeciwskazań. Jeśli nie, to dr Laqua mówi: Każdy może brać zimny prysznic. Najpierw najlepiej jest jednak tylko kończyć codzienny prysznic w zimnej wodzie. Według lekarza woda nie powinna wręcz „uderzać” w skórę. Natrysk nie może być zbyt intensywny. Powinna raczej powoli i delikatnie spływać. Zacznij od nóg i rąk – myj się zawsze w kierunku serca. Można wykonywać też tylko częściowe natryski, na przykład na nogi lub twarz. Idąc za radą doktora rozpoczynam eksperyment i przekręcam kran w stronę koloru niebieskiego. Doskonale pamiętam swój pierwszy raz 6 miesięcy temu – czułam się, jakby kłuło mnie tysiąc szpilek. Moje ciało momentalnie weszło w stan gotowości, a ja wstrzymałam oddech. Zaczynam od nóg, przez ręce, a kończę na głowie. Wtedy udało mi się wytrzymać tylko kilka sekund. A jednak po wszystkim poczułam się całkowicie ożywiona, świeża, a nawet ciepła. Jednak dla lepszego efektu musiałam przemóc się i wytrzymać dłużej. Führer powiedział mi, że najważniejsza jest kontrola oddechu. I rzeczywiście – dzięki spokojnemu oddechowi, pod zimnym prysznicem udawało mi się wytrzymać coraz dłużej. W końcu doszłam nawet do dwóch minut. Co warto dodać do wody, by mieć promienną skórę (a nawet pozbyć się trądziku)? Dzięki tym prostym przepisom, zauważycie różnicę Woda to podstawa! Nie tylko w diecie, ale i w pielęgnacji skóry. Nie lubicie? Wystarczy dodać do wody odpowiednie składniki – warzywa lub owoce. Podpowiadamy jakie, by nie tylko podkręcić smak wody, ale i cieszyć się piękną cerą. Tylko tyle i aż tyle, zobaczycie. Tym bardziej, że nie ma lepszego sposobu na orzeźwienie, nawet w największe upały. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2024/10/d1c2c4bd31bbec0960c198a22c7f2d9fbaec03d1-f6d5084.jpeg" width="461" height="700" alt="Co warto dodać do wody, by mieć promienną skórę (a nawet pozbyć się trądziku)? Dzięki tym prostym przepisom, zauważycie różnicę" title="Co warto dodać do wody, by mieć promienną skórę (a nawet pozbyć się trądziku)? Dzięki tym prostym przepisom, zauważycie różnicę" /> Brałam zimny prysznic codziennie przez 6 miesięcy – moje obserwacje Jeśli miałabym podsumować mój eksperyment jednym słowem, powiedziałabym, że był on niesamowity. Gdy już się przełamiesz i włączysz zimne prysznice do swojej codziennej rutyny, zobaczysz, jak ogromne korzyści one przynoszą. Przede wszystkim natychmiastowe uczucie dobrego samopoczucia tuż po. Opisałabym je jako przyjemne ciepło rozchodzące się po całym ciele, które utrzymuje się przez kilka godzin. Dodatkowo duma z pokonania zimna. I zastrzyk pozytywnej energii (uwalniają się hormony szczęścia). Ale najwspanialszą rzeczą w tym eksperymencie jest fakt, że przez to pół roku nie zachorowałam. Pomimo tego, że mam w domu małe dziecko, które ciągle choruje, mnie nie złapała żadna infekcja. Dla mnie wygląda to tak: zimne prysznice = mniej chorowania. Jeśli ty też chcesz spróbować, musisz pamiętać o jednej rzeczy. Po prysznicu zadbaj o ponowne rozgrzanie ciała. Wypij ciepłą, nie gorącą herbatę, ubierz się ciepło, zaplanuj odpoczynek – radzi Führer. A co potem? Może lodowe kąpiele? A może morsowanie? Piłam sok z buraka codziennie przez miesiąc. Dał mi największy zastrzyk energii, jakiego kiedykolwiek doświadczyłam Zima nadchodzi powoli, ale nieubłaganie. A gdy dni stają się krótsze i ciemne, po raz kolejny szukamy idealnego stymulatora, który pomoże nam przetrwać dzień. Redaktorka Bianca London (i samozwańcza miłośniczka kawy) wypróbowała najmodniejszy obecnie napój, czyli sok z buraka i wyciąga wnioski po miesiącu testów. Ten artykuł pojawił się pierwotnie na glamour.de
Projekt Selflove – nowy wymiar samomiłości. Zadbaj o swoje ciało i umysł, dzięki wspaniałym eventom i wyjazdom, na których skupisz się tylko i wyłącznie na sobie
Znajdowanie czasu wolnego i dbanie o siebie jest niezwykle istotne. Nie tylko dla naszej głowy, ale również i ciała. Z pomocą przychodzi nam Projekt Selflove, który organizuje eventy i wyjazdy związane z tematyką wellbeingu. Koniecznie sprawdźcie!
W tym artykule: Projekt Selflove – czym jest? Odnajdź swój balans i zadbaj o umysł i ciało. Pomoże ci w tym Projekt Selflove Projekt Selflove x Glamour – czyli yoga na Wiśle Projekt Selflove – czym jest? Selflove Projekt tworzą siostry – Zosia i Ola Jędrzejewskie. Kolektyw, który działa jako agencja eventowa, zrzesza specjalistów z wielu dziedzin wellbeingu i nie tylko. Jego celem jest organizacja wydarzeń związanych z dobrym samopoczuciem, samomiłością, dbaniem o siebie i balansem. W każdą słoneczną sobotę sierpnia i września Projekt Selflove organizuje jogę na pływającej plaży w Warszawie – Kalimie, pod patronatem Glamour. Odnajdź swój balans i zadbaj o umysł i ciało. Pomoże ci w tym Projekt Selflove O co chodzi w projekcie? Dziewczyny z Selflove organizują wyjazdy regeneracyjne, na których możecie odnaleźć balans, spokój ducha i dowiedzieć się czegoś o sobie. Odbywają się one kilka razy do roku – w wyjątkowych miejscach i kobiecym gronie. Oprócz wyjazdów Zosia i Ola organizują również eventy. Te spotkania natomiast mają miejsce w najlepszych lokalizacjach w Warszawie. Joga na dachu wieżowca? Dlaczego nie? Na plaży stojącej na wodzie? Oczywiście! To właśnie pod naszym patronatem odbywają m się zajęcia prowadzone na pierwszej pływającej plaży w Warszawie. Slow life - filozofia, która pomaga osiągnąć równowagę. 10 zasad i 10 wymiernych korzyści z życia w stylu slow It's time to slow down. W tym artykule opowiemy wam o slow life - sztuce życia bez pośpiechu, w harmonii ze sobą i światem. Na czym polega? Jak zacząć życie w stylu slow i jakie korzyści można dzięki temu uzyskać? Sprawdźcie koniecznie. Projekt Selflove x Glamour – czyli yoga na Wiśle Wyobraźcie to sobie: Piękna słoneczna sobota, świeże powietrze, joga na plaży na barce Kalima. To właśnie tam, przez wszystkie soboty sierpnia odbywały się zajęcia pod naszym patronatem. Uczestniczki mogły doświadczyć niesamowitych wrażeń, ćwicząc yogę na plaży, która… dryfowała! Było magicznie. Zdjęcia z tego wydarzenia możecie zobaczyć na dole tego artykułu w naszej galerii. Na tym nie koniec naszych działań. Stay tuned, bo we wrześniu wraz z Projektem Selflove mamy dla was niespodziankę! Śledźcie nasz instagramowy profil @glamourpoland.
Lasoterapia. W czym kąpiele leśne są lepsze od tych zwyczajnych?
Lasoterapia działa na mózg. Za pomocą koloru, zapachu, wilgotności i gry światła. Są jak antydepresanty i impreza w jednym. Shinrin Yoku powraca (albo nigdy nie odeszło).
W tym artykule: Lasoterapia - czym jest i jak działa? Terapia zapachem. Czym są zapachy funkcjonalne? Zieleń, mech, paczula, skoszona trawa, roztarte w placach zioła, rozchylona szyszka. Wszystko to pięknie pachnie, ale i działa na nasz system poznawczy. Jak konkretnie? Jeszcze nie do końca wiemy, ale badanie Genewskiej Skali Emocji i Zapachów pozwala się już przyglądać co robią z naszym mózgiem poszczególne zapachy natury. Jak wygląda lasoterapia w praktyce? Lasoterapia - czym jest i jak działa? Osoby na co dzień mieszkające blisko natury (w odosobnionych domach nad wodą lub w lesie) inaczej postrzegają upływ czasu, nie ulegają tak mocno presji tłumu, ani narzuconemu pośpiechowi. Są lepiej zestrojeni z rytmem dobowym i rytmem natury. Odczuwają mniejszy poziom stresu, a jeśli już sytuacje stresowe im się przydarzają (bo komu nie) potrafią szybciej zupełnie naturalnie wyregulować swój układ nerwowy. Zapachy odgrywają tu niebagatelną rolę. Przebywając na co dzień w naturze dostarczamy sobie harmonijnie sezonowych komponentów zapachów, które działają terapeutycznie — olejów eterycznych z leśnej ściółki, łąki, ziół, wody. Nawet zapachu gleby, w którego składzie są cenne dla systemu nerwowego bakterie. Spędziłam cztery dni na obozie jogi i powiem Wam jak było. PS Pojechałabym tam kolejny raz! Terapia zapachem. Czym są zapachy funkcjonalne? Zapachy potrafią na nas wpływać w czasie realnym, ale też poprzez przywoływanie wspomnień. Forma aerozolu działa natychmiast! Dlatego w psychiatrii od lat trwają badania nad lekami w sprayu. Antydepresanty przyszłości, zamiast w tabletkach będziemy aplikować sobie w formie sprayów do nosa, czy pod język. Ale to jeszcze chwilę. Póki co rynek zainteresował się stworzeniem tzw. zapachów funkcjonalnych (tu prekursorem jest marka The Nue Co., której produkty znajdziesz w internetowym butiku thesilencio.com). Powinniśmy wykorzystywać zmysł węchu jako naszego sprzymierzeńca w trudnych czasach niepokoju i nerwowości. Bo przecież nos ze swoimi 450 receptorami węchowymi przekazuje sygnał zapachowy do układu limbicznego w mózgu, miejsca, które przyczynia się do kontrolowania nastroju, pamięci, zachowań i emocji. Twórcy zapachów funkcjonalnych skupili się na poszukiwaniu unikalnych zestawów woni, które wywołują konkretne uczucia. Wykorzystano do tego Genewską Skalę Emocji i Zapachów, które pozwala "zmapować" jak zapachy wpływają na różne części mózgu. Co ciekawe — zapamiętujemy tylko 1% z tego czego dotykamy, 2% z tego co słyszymy, 5 % z tego co widzimy i 15% z tego co smakujemy, ale aż 35% tego co czujemy, dlatego nos potrafi być niezłym „terapeutą”.
8 powodów, dlaczego spóźnia się okres (i nie jest to ciąża)
Nasz cykl hormonalny to delikatna sprawa i łatwo go rozregulować, czego dowodem jest ten moment gdy spóźnia się okres. Jeśli jesteś pewna, że nie jesteś w ciąży, sprawdź jakie są pozostałe możliwości.
W tym artykule: 1. Wróciłaś z urlopu i spóźnia Ci się okres 2. Dostałaś nowe leki 3. Trenujesz jak szalona 4. Spóźnia się okres, bo często się stresujesz 5. Chorujesz na zespół policystycznych jajników 6. Nie masz 40-tki, ale za to menopauzę :-( 7. Gwałtownie schudłaś, a to spowodowało, że opóźnia się okres 8. Założyłaś wkładkę 1. Wróciłaś z urlopu i spóźnia Ci się okres ...i (powtarzamy jeszcze raz) - masz absolutną pewność, że brak okresu to nie wynik gorącego flirtu. Na wszelki wypadek zacznij od testu ciążowego Co może rozregulowywać cykl? Zmiana strefy czasowej oraz jet lag są częstym powodem przesunięcia miesiączki. Rozregulowanie trybu snu Przesunięcie rytmu dobowego wpływa na produkcję melatoniny i powiązanych z nią hormonów. Takie opóźnienia mogą potrwać od 3 dni do tygodnia. 2. Dostałaś nowe leki Tabletki hormonalne, które bierzesz np. na trądzik lub choroby tarczycy mogą zaburzyć rytm owulacji. Zawsze kiedy lekarz przepisuje Ci nowe hormony zapytaj czy jest takie ryzyko, że efektem będzie opóźniona miesiączka. Po mniej więcej 3 miesiącach zażywania leków organizm się do nich adaptuje i tryb miesiączkowania powinien wrócić do normy. 3. Trenujesz jak szalona Większość kobiet, które zaczęły intensywnie biegać lub ćwiczyć (mówimy tu o takim poziomie wysiłku jak przygotowanie do maratonu czy regularnie uprawiany crossfit) zauważyło, że spóźnia im się okres. Może to trwać nawet do 4 miesięcy. Jeśli dłużej, nie zwlekaj tylko koniecznie odwiedź lekarza. Po prostu ekstremalny wysiłek sportowy zatrzymuje procesy hormonalne według zasady organizmu: „walcz albo zgiń”. Wysyła twojemu ciału komunikat „teraz nie masz siły na ciążę” i stopuje potencjalne przygotowania do niej. Dlatego tak często dziewczyny uprawiające wyczynowo sporty mają kłopoty ze spóźniającą się miesiączką. Swoją drogą ciekawe czy himalaistki miesiączkują (jeśli tak, współczujemy im logistyki). 4. Spóźnia się okres, bo często się stresujesz Kto się nie stresuje – zapytasz. Mówimy o sytuacjach ekstremalnych. Przeżywasz burzliwe rozstanie, szef mobbinguje Cię w pracy, ktoś z bliskich zachorował - tak silne przeżycia rozstrajają delikatny układ hormonalny. Twoje ciało wytwarza zbyt wiele kortyzolu, który w nadmiarze nie jest dobrym hormonem. Wręcz ma jak najgorszą sławę. Może blokować wytwarzanie tych płciowych - więc twój cykl zaczyna przypominać rollercoaster, a twarz trądzikowy armagedon. 5. Chorujesz na zespół policystycznych jajników Trudno, pech. Ale przynajmniej wiesz, że przy tym schorzeniu regularne okresy to marzenie ściętej głowy i mamy nadzieję, że już tak bardzo się tym nie przejmujesz. Podobne objawy mogą dawać rozwijające się mięśniaki. Przypominamy tak tylko dla formalności - po 25 roku życia USG raz w roku jest obowiązkowe. Ale wiesz to, prawda? 6. Nie masz 40-tki, ale za to menopauzę :-( Przykra sprawa, ale przedwczesna menopauza zaczyna dotyczyć coraz większej ilości młodych kobiet. Może rozpocząć się jeszcze przed 30-tką. Jeśli miesiączka nie pojawia się sporadycznie (raz na kilka miesięcy) i nie towarzyszą temu żadne inne objawy idź do lekarza i powiedz o swoich wątpliwościach. Zapewne zleci Ci oznaczenie poziomu kobiecych hormonów. Najlepszym sposobem aby rozwiać wszelkie wątpliwości będzie badanie tzw. hormonu anty mullerowskiego, który wskazuje na tzw. rezerwy jajnikowe (czyli realnie pokazuje jakie masz szanse na ciążę). 7. Gwałtownie schudłaś, a to spowodowało, że opóźnia się okres Kobiece hormony decydujące o naszym cyklu „mieszkają” w tkance tłuszczowej, nawet u bardzo szczupłych osób w tych rezerwach w wewnętrznej stronie ud. Jeśli bardzo drastycznie schudłaś ich ilość spada tak gwałtownie, że jajniki otrzymują sygnał „stop”. To sygnał dla organizmu, że musi przejść w tryb gromadzenia zapasów, a nie nastawiać się na prokreację. 8. Założyłaś wkładkę Z reguły oznacza to miesiączki idealne jak w zegarku. Ale u części kobiet, tych, które przed założeniem spirali miesiączkowały krótko i niezbyt silnie, założenie wkładki może sprawić, że krwawienie w ogóle ustanie lub będzie minimalne. Zobacz także: Autorka książki „Tak, mam okres. A co?” rozprawia się z mitami na temat miesiączki >>>