Warto nauczyć się lepiej… smucić. Autorka bestsellera znajduje dobre strony bycia nieszczęśliwym. Są takie!
Podczas badań nad szczęściem, nieumyślnie stała się ekspertką od smutku. Hellen Russell, autorka bestsellerowych książek mówi, że nie ma w nim nic złego. Wręcz przeciwnie.
GLAMOUR: Wczesne, osobiste straty doprowadziły cię do zaakceptowania smutku jako czegoś naturalnego... HELLEN RUSSELL: Wyrosłam w rodzinie, w której nie zawsze mieliśmy język do opisania żałoby, mimo że strata przewijała się przez nasze życie. Straciłam siostrę, gdy byłam bardzo młoda, potem odszedł mój tata. Przez lata próbowałam uciec przed smutkiem — pracując ciężej, zadowalając innych, tłumiąc smutek poprzez deprywację i przesadę. Ale w środku byłam wyczerpana. Nie przepracowałam niczego. I zaczęłam zauważać, że nikt wokół mnie sobie z tym nie radzi. Większość ludzi, których spotkałam, była tak zaabsorbowana dążeniem do szczęścia, że bała się odczuwać smutek. Dopiero gdy rozmawiałam o różnych kulturowych podejściach do szczęścia na świecie podczas pisania poprzedniej książki (Atlas szczęścia), zaczęłam zauważać, jak bardzo wielu z nas odczuwa dyskomfort wobec smutku — zakładając, że jakoś „przegrywamy”, gdy go odczuwamy. Potem odkryłam, że każdy wiarygodny model dobrostanu emocjonalnego obejmuje zdolność odczuwania naszych ciemniejszych emocji. W końcu i u mnie to zadziałało: smutek nie był moją osobistą porażką, lecz naturalną, normalną ludzką reakcją. Moje wczesne straty dały mi pierwszorzędowy wgląd w tę prawdę, nawet jeśli dopiero w dorosłości byłam w stanie ją nazwać. Pisanie książki „Wszystko, czego nauczyłam się o szczęściu dzięki smutkowi” było w części moją próbą, aby wreszcie usiąść z tym smutkiem i żeby go zrozumieć, a nie unikać. Dopiero konfrontując się z nim, zaczęłam czuć się kompletna. Opisujesz destrukcyjny perfekcjonizm i złudzenie trwałego sukcesu. Jak możemy nauczyć się „obniżać oczekiwania” i przyjąć perspektywę bycia „wystarczająco dobrym”? Perfekcjonizm był czymś, co przez lata nosiłam jak odznakę honoru — dopóki nie zdałam sobie sprawy, że to raczej kajdanki niż odznaka. A skłonności do niego są powiązane z depresją, lękiem, anoreksją, bulimią, zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, zespołem stresu pourazowego, przewlekłym zmęczeniem, bezsennością, niestrawnością i przedwczesną śmiercią. Same widzicie — nie ma czym się chwalić ani do czego dążyć. Problem w gonieniu za trwałym sukcesem polega na tym, że meta ciągle się przesuwa. „Wystarczająco dobrze” kiedyś brzmiało dla mnie jak rezygnacja, ale nauczyłam się, że to naprawdę wyzwalające. Oznacza wybór postępu zamiast perfekcji. Gdy pozwalamy sobie być ludźmi w wersji niedoskonałej, znajdujemy więcej miejsca na radość, kreatywność i znaczące więzi. Jak wstyd uniemożliwia nam mówienie otwarcie o trudnych, osobistych doświadczeniach? Wstyd rozkwita w ciszy. Mówi nam, że nasze zmagania czynią nas niegodnymi, podczas gdy zwykle prawda jest odwrotna: w momencie, gdy mówimy otwarcie o czymś trudnym, uświadamiamy sobie, że wielu innych dzieli to samo doświadczenie. Wstyd przekonuje nas, że jesteśmy sami, co nie jest prawdą. Część mojej pracy — i mojego własnego leczenia — polegała na nauce zastępowania sekretu rozmową. Wiele kobiet zostało nauczonych, że okazywanie złości „piękności szkodzi”. Jak możemy przekształcić stłumioną złość w potężne źródło (energii, postępu i zmian)? To prawda, jesteśmy socjalizowane, by być zgodne i ustępliwe, więc nasza złość zostaje w nas zamknięta. Ale jak mówi psychoterapeutka Julia Samuel, tłumienie złości może prowadzić do depresji. Ukierunkowana we właściwy sposób, złość jest w istocie drogowskazem: wskazuje to, co ma znaczenie. Gdy ją rozpoznajemy, złość staje się informacją i energią. Możemy ją skierować na ustanawianie granic, aktywizm, kreatywność lub po prostu odwagę powiedzenia: „Nie, to nie jest w porządku”. Twoje mechanizmy ucieczki, od anoreksji po alkohol, były strategiami „od niedoboru po nadmiar”. Czy ich wspólnym emocjonalnym źródłem jest niezdolność konfrontacji ze smutkiem? Absolutnie. Wszystkie moje „strategie”, choć wyglądały całkiem różnie na powierzchni, były próbami złagodzenia lub przechytrzenia smutku. Ograniczanie, nadmiar, przepracowanie — wszystko to były sposoby unikania uczuć, których jeszcze nie miałam umiejętności zaakceptować. Gdy nie możemy znieść smutku, szukamy skrótów (i szczerze mówiąc, próbowałam ich wszystkich — zawsze z uniwersalnie niezdrowym i niepomocnym skutkiem). Dla mnie praca polegała na nauczeniu się pozostawania w dyskomforcie na tyle długo, by zrozumieć, co mi próbuje przekazać. Dlatego pierwsza część książki dotyczy tego, jak zaopiekować się sobą, gdy jesteśmy smutni — unikając deprywacji i nadmiaru. Zmaganie się z pracą i rodzicielstwem doprowadziło cię do załamania. Dlaczego „zamierzony odpoczynek” jest niezbędny do przywrócenia harmonii psychicznej? Musiałam nauczyć się, że odpoczynek się po prostu nie dzieje — trzeba go świadomie wybierać. Żyjemy w kulturze, która wielbi produktywność, więc zatrzymanie się odbiera jako wręcz zawstydzające. Ale zamierzony odpoczynek to jasność: pozwala naszemu układowi nerwowemu zresetować się, a perspektywie powrócić. Gdy uderzyłam w ścianę, nie było to z powodu mojej słabości, tylko dlatego, że jestem zwyczajnie człowiekiem. Odpoczynek stał się moim przyciskiem ponownego uruchomienia. Po stracie córki, twoja mama dzwoniła do serwisanta naprawiającego zmywarki, tylko żeby porozmawiać z kimś, kto ją znał. Jak możemy zbudować własny system wsparcia, który pomoże nam wyłączyć nasze wewnętrzne „Radio Do Du*y FM”? Gdy mama opowiedziała mi tę historię, bardzo mnie poruszyła — bo ukazuje, jak samotna może być żałoba i jak bardzo pragniemy być rozumiani. System wsparcia nie musi być przesadnie skomplikowany czy formalny. To ten jeden człowiek, do którego możemy napisać w środku nocy; przyjaciel, który słucha bez pośpiechu; sąsiad, który „rozumie”, bo sam to przeżył. Dla mnie rozwiązaniem było stworzenie systemu koleżeńskiego z moją przyjaciółką Jill. To trochę jak przy nurkowaniu, gdzie uzgodniłyśmy, że będziemy dla siebie nawzajem „osobą”, która będzie po prostu słuchać, gdy trzeba. Gdy budujemy takie więzi, nasze wewnętrzne radio grozy (Shit FM) się wycisza. Antidotum na emocjonalne kręcenie się w kółko jest często po prostu bycie w obecności kogoś, kto nas widzi. Czy interwencje w styl życia, takie jak spacery, aktywność fizyczna i unikanie cukru oraz tłuszczów trans, powinny być pierwszą linią obrony przed depresją? Kliniczna depresja jest przewlekłą chorobą psychiczną i zazwyczaj wymaga profesjonalnej pomocy. Ale odmowa zajęcia się standardowym, nieuniknionym smutkiem (i brak wiedzy, jak sobie z nim najlepiej radzić) może prowadzić do objawów depresyjnych. Ponieważ sam smutek jest „normalny”. To tymczasowa emocja, którą wszyscy odczuwamy w chwilach, gdy zostaliśmy zranieni lub coś jest nie tak w naszym życiu. To wiadomość. Może nam powiedzieć, że coś jest nie tak — ale musimy słuchać. Jeśli nie słuchamy, prawdopodobieństwo przekształcenia się w coś innego wzrasta. Interwencje stylu życia mają potężną moc! Mogą regulować nasz nastrój, redukować stan zapalny i dawać poczucie sprawczości. Badania pokazują, że możemy radzić sobie z niskim nastrojem, a nawet zapobiegać depresji, pozostając aktywnymi i wykonując lekkie ćwiczenia. Już 20-minutowy spacer dziennie został powiązany z 30-procentowym zmniejszeniem ryzyka depresji. Randomizowane badania kontrolne pokazują, że zmiana diety znacząco wycisza objawy depresyjne (zły nastrój, trudności w koncentracji, słabą jakość snu) - zarówno u osób cierpiących, jak i niechorujących na depresję. Ale interwencje stylu życia mogą okazać się niewystarczającym panaceum. Depresja jest wielowarstwowa i choć ruch, odżywianie i czas na świeżym powietrzu mogą bardzo pomóc, powinny uzupełniać, a nie zastępować, profesjonalne wsparcie, gdy takie jest potrzebne. Jako osoba, która brała leki przeciwdepresyjne i korzystała z terapii w trudnych czasach, wiem, że te metody absolutnie mają wartość. Dzisiaj używam wszystkiego w moim emocjonalnym zestawie narzędzi, aby dalej funkcjonować i czuć się zrównoważoną. Wiem, że jeśli nie zadbam o swoje ciało, poczuję się okropnie. Wiem, że jeśli nie wyśpię się wystarczająco, następny dzień wyda mi się przytłaczający. Dlatego trzecia część książki dotyczy tego, jak zadbać o siebie, gdy jesteś smutny. Rosjanie cenią smutek, bo „poprawia koncentrację”. Jak zdobycie perspektywy (np. poprzez historię i inne kultury) pomaga nam zaakceptować, że chaos jest częścią życia? Perspektywa jest jednym z największych darów, jakie możemy sobie ofiarować. Wiele kultur postrzega smutek nie jako wadę, lecz jako element mądrości — coś, co pogłębia myśli i wyostrza obserwację. Gdy widzimy, jak inne społeczeństwa włączają smutek w codzienne życie, łatwiej nam zaakceptować, że chaos nie jest dowodem osobistej porażki; to po prostu życie robiące to, co robi. Zrozumienie tego łagodzi opór i pozwala nam nawigować niepewnością z większą łaską. A choć wiele kultur Azji Wschodniej wydaje się to intuicyjnie rozumieć, badacze z Uniwersytetu Nowej Południowej Walii mają już wyniki badań potwierdzające, że akceptacja i pozwolenie na tymczasowy smutek pomaga poprawić naszą uwagę na szczegóły, zwiększa wytrwałość i sprzyja hojności. Mówisz, że „dobry smutek” to ten, który zaakceptowaliśmy, że będzie z nami już zawsze. Jak zatem go zaakceptować? Aktywna akceptacja to nie rezygnacja, tylko to uczestnictwo. To mówienie: Ten smutek jest tutaj — co teraz mogę z nim zrobić? Zamiast walczyć lub zaprzeczać naszym emocjom, przyznajemy im miejsce, pozostajemy ciekawi i podejmujemy wybory zgodne z naszymi wartościami. Dobry smutek przypomina nam, co jest dla nas ważne. Gdy pracujemy z nim, a nie przeciwko niemu, smutek może pogłębić nasze relacje, wzmocnić odporność i sprawić, że nasze życie będzie bardziej znaczące. Strach przed zmierzeniem się z naszym smutnym „ja” może wydawać się przytłaczający, ale koszt jego nieodpuszczenia jest znacznie większy. Im dłużej zwlekamy z konfrontacją, tym gorszy się stanie. Tłumienie negatywnych myśli nie działa i sprawia, że czujemy się gorzej, Ale doświadczanie tymczasowego smutku, wbrew intuicji, czyni nas szczęśliwszymi! Moim zdaniem możemy stać się szczęśliwsi, ucząc się jak lepiej być smutnymi.
Darius Rose w szczerym wyznaniu, które chwyta za serce: „Mi się nie chciało żyć” | Z talks
W najnowszym odcinku podcastu Z talks gościłam Dariusa Rose, który otworzył się na niezwykle bolesne tematy. Opowiedział o swojej przeszłości, depresji i o tym, jak wyglądała wtedy jego rzeczywistość. Te słowa chwytają za serce.
Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Darius Rose był dziesiątym gościem cyklu Glamour „Z talks”, w którym rozmawiam z gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Odcinek (jak i każdy poprzedni) można obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. Zachęcamy! Darius Rosę o depresji: „Walka o to, żeby pójść do toalety” Jestem niezwykle wdzięczna Dariusowi, że zgodził się porozmawiać na ten tak delikatny, ale i niezwykle ważny temat, jakim jest zdrowie psychiczne. Influencer opowiedział mi swoją historię i wyznał, że zmagał się z ciężką depresją. Następnie dodał, że często mówi się o tym, że tej choroby nie widać. Jak było w jego przypadku? „Mi się wydaje, że po mnie... Moi rodzice od razu wiedzieli. Może moi znajomi niekoniecznie. Może faktycznie tak jest, że ja zawsze byłem trochę śmieszkiem. Ale moi rodzice od razu wiedzieli. Moja psychika tez tak działała, że potrafiłem się głodzić nieświadomie. Mi się nie chciało wstawać z łóżka. Ja nie chciałem po prostu żyć ze świadomością tego, co się dzieje wokół mnie” - wyznał.
Pamela Anderson szczerze o tym, czego w życiu żałuje i dlaczego zrezygnowała z makijażu. „Nie chcę już grać w tę grę”
Z Pamelą Anderson spotkałam się podczas tygodnia mody w Kopenhadze. Miała na sobie niebieskie jeansy, białą koszulę i naszyjnik z diamentami Pandory, której jest ambasadorką. Była boso i oczywiście bez makijażu.
Bez makijażu była także na uroczystej kolacji zorganizowanej przez markę dzień wcześniej i przygotowanej na podstawie przepisów z książki kucharskiej aktorki (wszystkie dania były więc wegańskie). Teraz siedziała przy stole, na którym rozsypała charmsy Pandory. – Robię właśnie bransoletkę na urodziny dla mojej mamy – powiedziała głosem tak miłym, że moja trema minęła od razu. A biżuteria stała się pretekstem do zadania pierwszego pytania. Magdalena Matuszek/GLAMOUR: Jaki jest Twój ulubiony motyw z najnowszej kolekcji Pandory – „Talisman”? Pamela Anderson: Och! Uwielbiam ten duży wisiorek. A z tych mniejszych – ten z ptakiem i z różą. Wierzysz, że biżuteria może być dla nas talizmanem, który przynosi szczęście? Oczywiście! I szczerze mówiąc, chętnie zgarnę tyle szczęścia, ile tylko jest do zgarnięcia! Ale lubię też dzielić się swoim szczęściem, to także procentuje. Jesteś „sroczką”? Masz ulubioną biżuterię, bez której nie ruszasz się z domu? Uwielbiam biżuterię, a najbardziej taką, którą mogę założyć do białego T-shirtu i dżinsów – noszę je najczęściej, bo mnóstwo czasu spędzam w ogrodzie. Wtedy wystarczą drobne kolczyki (takie jak sztyfty Pandory z diamentami laboratoryjnymi – przyp. red.). Chociaż lubię się nią bawić – mam wrażenie, że przez ostatnich kilka lat założyłam więcej biżuterii niż przez całe życie. To mój biżuteryjny rozdział. W życiu przechodzimy różne etapy i ja właśnie jestem w tej erze. Zwłaszcza że Pandora kładzie nacisk na zrównoważony rozwój biznesu, co jest dla mnie ważne. Lubię ludzi, którzy są przewidujący i myślą o tym, jaki wpływ wywierają na świat, w którym żyją. Twoje życie zawsze było intensywne, trochę szalone i pełne zwrotów akcji. Z czego jesteś najbardziej dumna i czy czegoś żałujesz? Najbardziej dumna jestem ze swoich synów, Brandona i Dylana. Dla mnie są cudem! Są dżentelmenami, są romantyczni – pamiętam, jak jako nastolatki robili bransoletki Pandory dla swoich dziewczyn – są ambitni i mądrzy. Dziś nawet wspólnie pracujemy, co daje mi ogromną satysfakcję, bo cały czas mogę być blisko nich. Oczywiście miałam w życiu słabsze momenty. Niektóre rzeczy teraz zrobiłabym inaczej. Ale żeby się o tym dowiedzieć, musiałam przeżyć to wszystko, co przeżyłam. Dopiero doświadczenie daje właściwą perspektywę. Dziś jestem w miejscu, w którym nigdy nie myślałam, że będę. A patrząc wstecz, no cóż, zdarzały się wpadki, ale to część mojego uroku! (śmiech) Warto siebie akceptować i umieć sobie wybaczać. Innym zresztą także. Czy to dlatego przestałaś nosić makijaż? Uświadomiłam sobie, że mogę się bez niego obyć. Siedziałam w ogrodzie, w planach miałam paryski tydzień mody i kiedy uzmysłowiłam sobie, że będę tracić godziny na ułożenie włosów i makijaż, pomyślałam: „Nieee, nikt nie zauważy, że nie mam make-upu. Przecież na głowie będę miała ogromny kapelusz”. Wszyscy, nawet moi chłopcy, mówili wtedy: „Ale musisz”, a ja na to: „Wcale nie! Jestem OK!”. Ta decyzja okazała się przełomowa. Zdałam sobie sprawę, że nie chcę już grać w tę grę – ścigać się sama ze sobą, by wpisywać się w kanony piękna. Chcę akceptować siebie taką, jaką jestem
Strulax szczerze o autentyczności w internecie: „Ludzie zakładają maski do każdej sytuacji”
Kolejną gościnią naszego podcastu Z talks jest Zofia Strulak, czyli Strulax. Influencerka otworzyła się na temat samotności, swojej pracy i jej kulis. W pewnym momencie opowiedziała o autentyczności w internecie. Padły mocne słowa.
Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Strulax była dziewiątą gościnią cyklu Glamour „Z talks”, w którym rozmawiam z gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Odcinek (jak i każdy poprzedni) można obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. Zachęcamy! Strulax: „Nie ma autentyczności w internecie”. Mocne słowa influencerki Gdy zapytałam Zosię o autentyczność w internecie, nie spodziewałam się takiej odpowiedzi. Szczególnie, że ona jest właśnie „autentyczna”. Nie owija w bawełnę, pokazuje, jak jest i nie zakłamuje rzeczywistości. Tym bardziej zaskoczyły mnie jej słowa. Po dłuższym namyśle zdecydowałam jednak, że coś w nich jest. Zobaczcie. Następnie rozwinęła swoją myśl, dodając: „Nigdy, choćbyś miał kamerę nad sobą 24 na dobę, nie przekażesz w 100% tego, jaki jesteś. (…) Uważam, że autentyczność się sama broni i to czuć. Ale nie ma w 100% autentyczności w internecie”. Zgadzacie się ze Strulax?
Tylko u nas! Helena Englert dawno nie była tak szczera. Kontrowersyjne słowa o miłości na całe życie
– Życie mnie ekscytuje. Każdy jego etap. Większość moich znajomych jest ode mnie znacznie starsza. Patrzę na nich z podziwem i nie mogę się doczekać, żeby stać się taka, jak oni – mówi Helena Englert.
Helena Englert udzieliła nam wywiadu, w którym otworzyła się na tematy swojej nowej roli, miłości (nie) na całe życie, przełamywania tabu i życiowych lekcji. Helena Englert o aktorstwie, miłości i życiowych lekcjach Co u Ciebie, Heleno? Ostatnio jest bardzo spokojnie. Miałam bardzo intensywne pół roku, a teraz mam wakacje. Znajduję ukojenie w tym spokoju, chociaż zaczynam powoli tęsknić za pracą. W nowym filmie z Twoim udziałem „Seks dla opornych” jest sporo odważnych scen. Szykujesz się na krytykę? Zupełnie się tym nie przejmuję. Wychodzę z założenia, że moja praca kończy się w tym samym momencie, co okres zdjęciowy. Wszystko, co dzieje się później, jest poza moją kontrolą, więc bez sensu się tym przejmować. Poza tym bez przesady to tylko seks. Wszyscy mamy ciała, większość z nas uprawia seks. Wiele hałasu o nic. Twojej bohaterce rozmowy o seksie przychodzą bardzo łatwo. A jak to wygląda u Ciebie i Twoich rówieśników? Przyjemnie i bez ogródek. Bohaterka grana przez Ilonę Ostrowską stwierdza, że jest niezadowolona ze swojego życia seksualnego. Frustracja narastała w niej latami, aż w końcu nie wytrzymała… Jak patrzysz na to z perspektywy młodej osoby? Chyba nie wierzę w miłość na całe życie. Nie mam takiej potrzeby. Myślę, że ciekawie byłoby poznać kogoś nowego i zakochać się w wieku 40–50 lat. To zupełnie inne doświadczenie i raczej interesuje mnie, żeby zobaczyć, na czym polega różnica między młodzieńczym zakochaniem a taką dojrzałą, ugruntowaną miłością. Pewnie da się to zrozumieć na przestrzeni lat, z jedną osobą, ale nie jest to nadrzędny cel w moim życiu. Myślę, że można kogoś kochać przez całe życie, ale to nie znaczy, że trzeba być z tą osobą w związku i rezygnować z innych doświadczeń. Nigdy jednak nie wiadomo, może jutro wyjdę z domu, upadnę na pierścionek zaręczynowy i będę czyjąś żoną do końca życia (śmiech). Jak to się mówi? Jak chcesz rozbawić Boga, to opowiedz mu o swoich planach… Miałaś w szkole edukację seksualną? W gimnazjum mieliśmy jakieś dwudniowe warsztaty. Dziewczynki osobno, chłopcy osobno. Nas uczyli o układzie rozrodczym mężczyzn, a ich o naszym. Pamiętam tylko tyle, że chłopcy biegali później z kalendarzykami menstruacyjnymi po korytarzach i pytali wszystkie dziewczyny, w którym są momencie cyklu. Było to niezwykle bezproduktywne doświadczenie. U mnie coś było na WDŻ-ecie. Nie pamiętam zbyt wiele, jedynie, że zawsze przy każdej możliwej okazji ktoś rzucał głupim żartem. Moim zdaniem nauka o ciele, o seksie, o antykoncepcji – to wszystko powinno być w obowiązkowym programie nauczania. Oczywiście ta wiedza powinna zostać usystematyzowana i przekazywana przez osoby kompetentne w sposób odpowiedni do wieku uczniów. Niemniej jak mamy zrozumieć matematykę, fizykę, literaturę i wszystko inne, co nas otacza, jeżeli uprzednio nie posiądziemy wiedzy o mechanizmach, które pracują w nas samych? Ba, niejeden filozof argumentowałby, że te bezsensownie tabuizowane tematy stanowią najsilniejszy popęd napędzający całe życie na ziemi. Czemu więc nie uczymy się o tym w szkole? Dlatego że wychowywanie świadomego i rozumnego społeczeństwa tak naprawdę nie leży w interesie organów ustawodawczych. A jak zapatrujesz się na coaching? Pytam, bo bohaterka Ilony Ostrowskiej próbuje stosować rady z książki eksperta randkowego. Jezu, ja tego tak nie cierpię! Dla mnie jest to śmieszne, bo od tego są psychologowie, psychiatrzy i terapeuci z dyplomami, a nie Instagram czy poradniki o podświadomości. Przede wszystkim jednak jest to szkodliwe. Moim zdaniem to nic innego jak wyrachowane monetyzowanie cierpienia innych. Mam wrażenie, że masz bardzo sprecyzowaną opinię na ten temat. Jest taka książka, „Ucieczka od bezradności” Tomasza Stawiszyńskiego, współczesnego polskiego filozofa. Jej tytuł brzmi, jakby to była kolejna wellnessowa lub autoterapeutyczna pozycja, ale nią nie jest. To wiwisekcja tego, jak my, współcześni ludzie, radzimy sobie z bezradnością. Ta świetna filozoficzna książka opowiada m.in. o tym, jak astrologia i kult wellness zastępują nam prędko umierającą religię. Większość z nas ma potrzebę wiary w siłę większą od nas samych, a w obliczu zawodów, jakie fundują nam instytucje religijne, sięgamy do coraz to nowszych środków. Dla jednych będzie to numerologia, dla innych astrologia. Jeszcze inni wybiorą poradniki, medytację albo, niestety, porady coachów wellnessowych. Rozumiem więc, że nie jesteś zodiakarą. Mam aplikację Co-Star, bo zawsze śmiesznie sprawdzić, czy jest się z kimś kompatybilnym, ale robię to w ramach żartu. Nie sądzę, aby to miało rzeczywisty wpływ na to, kim jesteśmy. Ale byłam u wróżki. Nie jestem cyniczna i też szukam sposobu na usystematyzowanie sobie zbyt skomplikowanej rzeczywistości. Wróćmy do „Seksu dla opornych”, co chciałabyś, żeby widzowie wynieśli z tego filmu? Chyba to, że kryzysy w relacjach są ważne i mogą być niezwykle budujące. I że nie ma prostych rozwiązań, co nie oznacza, że należy poddać się i w drodze przez mękę nie wierzyć w happy ending. A jaką radę dałabyś nastoletniej sobie? Powiedziałabym jej: „Masz czas. Masz tyle czasu!”. Kiedy byłam jeszcze większą małolatą niż teraz, wiecznie miałam wrażenie, że jestem spóźniona na pociąg, który już odjechał. A to w ogóle nie jest potrzebne. Mam czas. I miałam go też w wieku 15 lat… Mam wrażenie, że im starsza będę, tym będzie fajniej. Większość moich znajomych jest ode mnie znacznie starsza. Patrzę na nich z podziwem i nie mogę się doczekać, żeby stać się taka jak oni. Mnie po prostu życie ekscytuje. Każdy jego etap. Moją największą lekcją z zeszłego roku jest to, że zawsze mogę wyjść. Nie muszę być do końca na koncercie czy na spotkaniu. Mogę wstać po 15 minutach, powiedzieć: „To nie mój dzień” i po prostu wyjść. Z wiekiem minęło mi też FOMO. Albo gdzieś jestem, albo gdzieś mnie nie ma. A jak nie wiem, czy chcę wyjść, to rzucam monetą. Jest coś, czego jeszcze można Ci życzyć? Zdrowia. To jest kolejna rzecz, która zmienia się z wiekiem (śmiech).
Jak wyglądałoby nasze życie, gdyby nie dało się go polajkować? Bestsellerowa autorka książek obala mity o idealnym życiu na Instagramie
„Nie musisz być wyjątkowa. Lepiej być „tylko” sobą” – geniuszka z Tik Toka, pisarka Brianna West o tym, dlaczego gonienie za sukcesem nas niszczy.
Bestsellerowa autorka książek o samorozwoju mówi wprost: przestań udawać kogoś, kim nie jesteś. W rozmowie z Glamour Brianna West obala mity o pasji, szczęściu i idealnym życiu na Instagramie GLAMOUR: W swojej książce piszesz coś, co w dzisiejszych czasach brzmi jak herezja – że prawdziwa magia kryje się w zwyczajności. Wszyscy nam powtarzają: bądź wyjątkowa, wyróżniaj się, zostaw swój ślad. Ty mówisz: stop. Dlaczego? BRIANNA WIEST: Bo niezależnie od tego, kim się staniesz i co osiągniesz, miara tego, jak głęboko cieszyłeś się życiem, zawsze będzie sprowadzać się do najprostszych momentów. Annie Dillard ujęła to genialnie: „To, jak spędzamy nasze dni, jest tym, jak spędzamy nasze życie”. Problem w tym, że żyjemy dla elevator speech – tej krótkiej autoprezentacji, która ma zrobić wrażenie na innych. Tymczasem prawdziwy sukces to nie coś, co można zobaczyć na Instagramie. To coś, co możesz poczuć, kiedy nikt nie patrzy. To piękne słowa, ale spójrzmy prawdzie w oczy – większość z nas i tak skończy wieczór, scrollując Instagram i porównując się z innymi. Jak przestać grać tę grę? Musisz zadać sobie brutalne pytanie: co sprawiłoby, że czułabym się dobrze, nawet gdyby nikt tego nie widział? Zapytaj swoją 90-letnią wersję z przyszłości, czego by żałowała, gdybyś tego nie zrobiła. To piękne, gdy inni nas widzą i doceniają, ale gdy staje się to naszym głównym pragnieniem, zwykle chodzi o głębszą pustkę, której nikt inny nie wypełni. Ok, ale skąd ta obsesja na punkcie bycia kimś? Piszesz, że „uwielbiamy stwarzać sobie problemy”. Brzmi, jakbyśmy byli masochistami. W pewnym sensie jesteśmy. Autosabotaż to zachowanie, które zaspokaja jakąś nieuświadomioną potrzebę. Przywiązujemy się do niego jak do toksycznego związku. Czasami to zwykłe przyzwyczajenie – wolimy, jak to ujmuję, „znajome piekło od nieznajomego nieba”. Wiemy, jak funkcjonować w chaosie, więc go podświadomie szukamy. „Przeszkoda jest drogą” – to brzmi jak cytat z kalendarza motywacyjnego. Ale ty mówisz to serio... Absolutnie serio. Za każdym razem, gdy stajesz przed trudnością, stajesz też przed szansą na wzrost. Ale uwaga – ta szansa nie jest automatyczna. Musisz ją podjąć. Jeśli czujesz, że przeżywasz breakdown, równie dobrze może to być twój breakthrough w przebraniu. Szukaj sposobów, w jakie życie próbuje cię pchnąć w stronę czegoś większego. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/60/2025/11/2025-11-05-144238-101-lekcji-ktore-zmienia-twoj-sposob-myslenia-Brianna-Wiest--Ksiazka-w-Empik-ca1afdc.png" width="520" height="753" alt="2025-11-05 14_42_38-101 lekcji, które zmienią twój sposób myślenia - Brianna Wiest _ Książka w Empik" title="2025-11-05 14_42_38-101 lekcji, które zmienią twój sposób myślenia - Brianna Wiest _ Książka w Empik" /> Wspominasz o „małpim umyśle” – tej niekończącej się analizie wszystkiego. Jak się z tego wyrwać? Ciało jest kluczem. Umysł będzie kręcił się w kółko, dopóki go nie zatrzymasz czymś fizycznym. Idź na spacer, posprzątaj, zatańcz do głupiej piosenki. Cokolwiek, co wyciągnie cię z głowy. Pamiętaj – widzisz rzeczy na poziomie swojego układu nerwowego, nie zawsze takimi, jakimi są naprawdę. Brutalnie punktujesz obsesję na punkcie wyglądu. Jak mamy docenić swoje ciała za to, co potrafią, a nie tylko za to, jak wyglądają w lustrze? Znowu wracamy do tego samego – sukces nie jest czymś, co inni widzą, ale czymś, co ty czujesz. Kiedy zaczynasz dążyć do rzeczy naprawdę dla ciebie ważnych, uczysz się doceniać swoje ciało jako narzędzie, które ci to umożliwia. To naczynie na twoje doświadczenia, nie eksponat w muzeum. Podważasz kult pasji. Wszyscy mówią „podążaj za pasją”, a ty – „nie, podążaj za celem”. Jaka jest różnica? To coś jak Instagram vs. reality. Pasja to lubienie idei czegoś. Cel to codzienne mierzenie się z rzeczywistością i dalsze działanie, nawet gdy nie jest różowo. „Każda relacja jest relacją z samym sobą” – to z kolei brzmi jak wymówka dla narcyzów. Wręcz przeciwnie. Chodzi o to, że relacja z samą sobą to fundament. Możesz widzieć innych tylko na taką głębię, na jaką znasz siebie. Masz dla nich tyle współczucia, ile dałaś sobie. I ostatecznie – pozwalasz się traktować zgodnie z tym, ile masz dla siebie szacunku. To nie narcyzm, to odpowiedzialność. W momencie paniki, gdy katastrofizujemy, co możemy zrobić? Jeśli myśli pojawiają się razem z intensywnym lękiem, nie ufaj im. Kropka. Wróć do bazy: idź na spacer, prześpij się z tym, zadzwoń do przyjaciółki. Zrób cokolwiek, co cię wyreguluje, a potem przemyśl sprawę od nowa. Lęk to kiepski doradca. Czekamy na „wielkie chwile” i przegapiamy życie. Jakie małe rytuały polecasz? To nie o konkretne rytuały chodzi, ale o świadomość. Możesz wypić poranną kawę w biegu albo zatrzymać się i pomyśleć: już nigdy nie będę w tym wieku, a żyję w spełnieniu modlitw mojej młodszej wersji siebie. To nastawienie robi różnicę, nie konkretny rytuał. „Luka między wiedzą a działaniem” – wiemy, co robić, ale tego nie robimy. Jak to przeskoczyć? Najpierw sprawdź, czy naprawdę chcesz tego, co myślisz, że chcesz. Może jest głębszy powód, dla którego nie działasz? Może to cel nie jest twój, tylko społeczny? Kiedy masz jasność, reszta to kwestia budowania nawyków. Pamiętaj – wszystko nowe będzie niewygodne, dopóki nie stanie się znajome. Działaj pomimo dyskomfortu. Na koniec – czym jest ta „żmudna praca nad sobą”, której nikt za nas nie wykona? To praca wewnętrzna – refleksja, samoświadomość, zobaczenie własnych wzorców i nawyków. To trudne, bo musisz przyznać, że nie zawsze zachowywałaś się tak, jak byś chciała. Ale kiedy włożysz wysiłek w swój dobrostan emocjonalny – jak w ćwiczenia, początkowo męczące, ale później fantastyczne – otworzysz serce i umysł. Nie chodzi o bycie idealną. Chodzi o bycie kimś, z kogo będziesz dumna.
Karolina Kuracińska wychowywała się bez ojca. „W przedszkolu Dzień Taty to był mój znienawidzony dzień”
To już ósmy odcinek Z talks. Tym razem naszą gościnią jest Karolina Kuracińska – modelka i influencerka. Otworzyła się na tematy mody, inspiracji, swojego międzynarodowego związku oraz dorastania bez ojca.
Karolina Kuracińska szczerze o życiu bez taty. Szczere wyznanie influencerki W naszym podcaście Z talks Karolina Kuracińska otworzyła się na trudny temat braku ojca. Tata modelki zmarł, gdy była jeszcze małym dzieckiem. Karolina opowiedziała o swoim dzieciństwie i o tym, jak podchodzi do życia w niepełnej rodzinie. Na początku przyznała, że jest to jak najbardziej normalne, chociaż sama czuje się trochę inna. Karolina wspomniała również o tym, że wychowanie bez ojca odbiło się na jej relacjach. „To jest tak zwane daddy issues” – powiedziała szczerze i dodała, że w związku potrzebuje dużo zapewnienia oraz opieki. Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Karolina Kuracińska była ósmą gościnią cyklu Z talks Glamour, w którym rozmawiam z gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Odcinek z influencerką (i wszystkie pozostałe) można już obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. Polecamy! Partnerem odcinka jest marka Nowear.
Klaudia Sadownik i Paulina Hornik zdradzają sekrety swojej przyjaźni i rozwiązują test zgodności. Zapraszamy na nowy odcinek Double Trouble!
Jeśli bywacie na TikToku lub na YouTubie, to na pewno o nich słyszeliście. Na pierwszy rzut oka są jak ogień i woda, ale być może właśnie dlatego tak dobrze się dogadują. Gościniami najnowszego odcinka Double Troublę są Klaudia Sadownik oraz Paulina Hornik. Sprawdźcie, jak poradziły sobie z „Pytaniami od serca” oraz z „Testem zgodności”.
Klaudia Sadownik i Paulina Hornik: kim są? Klaudia Sadownik zdobyła rozpoznawalność jako członkini ostatniej edycji projektu TEAM X. Później podbiła serca użytkowników TikToka, ponieważ dzieliła się do bólu zabawnymi i zaskakująco szczerymi listami Rzeczy, Przez Które Popłakała się w Tym Tygodniu. Jej barwna osobowość i poczucie humoru sprawiły, że szybko stała się jedną z najbardziej rozchwytywanych polskich influencerek. Paulina Hornik funkcjonuje w sieci już bardzo długo. Była częścią projektu Natsu World, założonego przez Natsu po projekcie TEAM X. Swego czasu brało udział w walkach freak fightowych, gdzie zmierzyła się m.in. z Lexy Chaplin. Jest kosmetolożką i tworzy treści zakresu makijażu, stylizacji i fryzur. W Double Trouble Klaudia Sadownik i Paulina Hornik odpowiadają na pytania na temat swojej przyjaźni, dzielą się wieloma zaskakującymi i zabawnymi anegdotkami, a także rozwiązują test przyjaźni. Jak sobie poradziły? Sprawdźcie! View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Double Trouble: Popularne duety opowiadają o swojej relacji w Glamour Double Trouble to format wideo, w którym znane pary i duety opowiadają o swojej relacji. Wywiad jest podzielony na dwie części. Pierwsza to „Pytania od serca”, podczas której gościnie oraz goście mają szansę spojrzeć nieco inaczej na to, co ich łączy. Z kolei w drugiej części przeprowadzamy bezkompromisowy „Test zgodności”. Sprawdźcie, jak poradzili sobie z nim goście najnowszego odcinka. Materiał jest dostępny w całości na Glamour.pl (na górze strony), a także na kanale Glamour Polska na YouTube.
Dakota Johnson w szalonym filmie o wielokącie miłosnym. Popłakałam się na nim ze śmiechu!
Trudno nie zauważyć, że Dakotę Johnson ciągnie do tematu niejednoznacznych i chaotycznych relacji miłosnych. Sławę zdobyła dzięki „50 twarzom Greya”, a zalewie kilka miesięcy temu mogliśmy oglądać ją w „Materialistach” Celine Song u boku Pedro Pascala i Chrisa Evansa. Jej najnowszy projekt również eksploruje temat związków. Otwarte małżeństwo i porzucony przyjaciel – co może pójść nie tak? Film „Skomplikowani”, w którym zagrała główną rolę i który jest dostępny w polskich kinach od piątku 3 października, został wyprodukowany przez jej firmę produkcyjną TeaTime i wywołał spore zamieszanie w Cannes. - To dla nas istotne, aby kręcić filmy o miłości, o ludziach, którzy się kochają. Zdecydowanie jest to coś, czego nam potrzeba – powiedziała nam Dakota podczas spotkania na Zoomie, przyznając, że jest niepoprawną romantyczką.
„Skomplikowani”: najbardziej absurdalna komedia roku Duet Michael Angelo Covino – Kyle Marvin zaczynał od reklam i filmów krótkometrażowych, ale „Skomplikowani” zabrali ich aż do Cannes. Covino był za kamerą, scenariusz napisali wspólnie. Oboje również byli przed kamerą. Podobnie jak Dakota Johnson, pełnili zatem więcej niż jedną rolę. Zdecydowanie jest to dla nich projekt zrodzony z pasji. Covino i Marvin chcieli nakręcić screwball comedy; to odmiana komedii romantycznej, powstała w kinie amerykańskim w latach 30. XX wieku. Screwball oznacza szalony, dziwaczny lub ekscentryczny, a ich dzieło zdecydowanie spełnia kryteria gatunkowe. „Skomplikowani” narodzili się z dwóch scen: sekwencji otwierającej wypadku oraz kłótni, a także epickiej sceny walki pomiędzy Careyem i Paulem. Znakomitą obsadę dopełnia Adria Arjona („Hit Man”) czy Nicholas Braun, gwiazdor „Sukcesji”. „Skomplikowani”: fabuła Poznajcie Carey’a (Kyle Marvin), miłego gościa na krawędzi załamania nerwowego. Przed chwilą przyjął najcięższy cios – jego ukochana żona Ashley (Adria Arjona) zażądała rozwodu. Leżący na deskach, rozsypany w proch Carey musi szybko znaleźć sposób na pozbieranie swojego życia do kupy. W nadziei na dobrą radę odwiedza zaprzyjaźnione małżeństwo Julie (Dakota Johnson) i Paula (Michael Angelo Covino), którzy od lat żyją w szczęśliwym, otwartym związku. I tu przychodzi olśnienie: skoro Ashley go już nie chce, a Paul i Julie nie hołdują wierności, po co daleko szukać pocieszenia, skoro można znaleźć je w ramionach pięknej… Julie. Plan wydaje się wprost idealny i wszystko układa się nadzwyczaj przyjemnie do chwili, gdy wybucha emocjonalna bomba. Paul dostaje szału, gdy odkrywa, że jego piękna żona świetnie się bawi z jego najlepszym przyjacielem. Z kolei Carey wciąż nie może zapomnieć o Ashley, która bez skrupułów korzysta ze świeżo odzyskanej wolności. Życie całej czwórki pogrąży się w chaosie, jeśli nie odkryją wreszcie, o co tak naprawdę chodzi w miłości. Film „Skomplikowani” jest w polskich kinach od 3 października. Cały wywiad z Dakotą Johnson znajdziecie w październikowym numerze GLAMOUR. View oEmbed on the source website
Martyna Byczkowska i Kirył Pietruczuk o sekretach z planu „1670”, ziemniakach i Cyceronie! | Zapraszamy na nowy odcinek Double Trouble
We wrześniu z drugim sezonem powrócił serial „1670”, czyli jeden z największych fenomenów polskiej kultury ostatnich! Z tej okazji do naszego studia wpadli Martyna Byczkowska oraz Kirył Pietruczuk, czyli serialowi Aniela i Maciej. Co zamówiliby dla siebie nawzajem (oprócz pomyślności dla Polski, oczywiście)? Jak lubią jeść ziemniaki? Co zaskoczyłoby widzów na temat kulis powstawania serialu? Kto bardziej utożsamia się z Cyceronem? Sprawdźcie, jak poradzili sobie z „Pytaniami od serca” oraz z „Testem zgodności”.
„1670”: fenomen serialu Netflixa Polski serial komediowo-kostiumowy w konwencji mockumentu okazał się sukcesem nie tylko w kraju, lecz także na świecie. W „1670” właściciel (mniejszej) połowy wsi Adamczycha, aspirujący do bycia najsłynniejszym Janem Pawłem w historii Polski, w chaotyczny sposób próbuje zaradzić kłótniom w rodzinie i konfliktom z chłopami. Za reżyserię odpowiadają Maciej Buchwald i Kordian Kądziela; scenariusz jest dziełem Jakuba Rużżyło. W rolę Jana Pawła wciela się znakomity Bartłomiej Topa, któremu na ekranie towarzyszy mu plejada znakomitych aktorów takich jak Katarzyna Herman, Michał Sikorski, Martyna Byczkowska, Kirył Pietruczuk, Andrzej Kłak, Dobromir Dymecki czy Filip Zaręba. Serial błyskawicznie podbił serca widzów dzięki charakterystycznym bohaterom oraz absurdalnemu poczuciu humoru. Jeszcze przed premierą drugiego sezonu dostaliśmy informację, że Netflix zdecydował się na kontynuację. I nic dziwnego – perypetie mieszkańców Adamdczychy budzą ogromne emocje i cieszą się dużą popularnością wśród widzów platformy. Drugi sezon serialu „1670” zadebiutował na platformie Netflix dnia 17 września 2025. Martyna Byczkowska i Kirył Pietruczuk: kim są? W serialu „1670” Martyna Byczkowska i Kirył Pietruczuk, czyli goście najnowszego odcinka Glamour Double Trouble, wcielają się w role Anieli i Macieja. Ona jest szlachcianką, on jest chłopem, lecz pomimo niesprzyjających okoliczności zaczynają do siebie pałać gorącym uczuciem... Relacja Anieli i Macieja szybko stała się jednym z ulubionych wątków dla fanów serialu, a na TikToku nie brakuje przeróbek ukazujących ich płomienne uczucie. Wcześniej Martyna Byczkowska zagrała w kilku głośnych i dobrze ocenianych serialach takich jak np. „W głębi lasu” na podstawie Harlana Cobena, „Absolutni debiutanci” Kamili Tarabury u boku Bartłomieja Deklewy oraz Jana Sałasińskiego czy „Skazana”, gdzie pierwsze skrzypce gra znakomita Agata Kulesza. Byczkowska ma również na koncie role w takich filmach jak „Rzeczy niezbędne”, „Skrzyżowanie”, „Nieprzyjaciel”, a ostatnio – „Chopin! Chopin!” i „LARP. Miłość, trolle i inne questy”. Prywatnie jest związana z raperem Quebo. Jeśli chodzi o Kiryła Pietruczuka, to występ w „1670” jest pierwszą jego dużą rolą, w co początkowo bardzo trudno było nam uwierzyć, ponieważ na ekranie jest absolutnie fenomenalny! Kiedy zwróciły się na niego światła reflektorów, bardzo szybko wypłynęła kwestia jego oryginalnego imienia. Jak wyjaśniał w wywiadach, pochodzi z Jeleniej Gory i jest pochodzenia łemkowskiego, jest prawosławny. O mały włos nie został piłkarzem. Rozważał karierę inżyniera, trafił także na studia filozoficzne, lecz ostatecznie skończył łódzką Szkołę Filmową i został aktorem. W nowym odcinku Double Trouble Martyna Byczkowska i Kirył Pietruczuk zdradzili m.in., jaką mają tradycję na planie „1670”. Jeśli ktoś ma akurat urodziny, to ekipa przygotowuje dla jubilata wspólny prezent. Kirył Pietruczuk nie krył swojej radości z otrzymanego podarunku. Nieco mniej wesoło urodziny spędziła Martyna Byczkowska. Double Trouble: autorski program wideo GLAMOUR Double Trouble to format wideo, w którym znane pary i duety opowiadają o swojej relacji. Wywiad jest podzielony na dwie części. Pierwsza to „Pytania od serca”, podczas której gościnie oraz goście mają szansę spojrzeć nieco inaczej na to, co ich łączy. Z kolei w drugiej części przeprowadzamy bezkompromisowy „Test zgodności”. Sprawdźcie, jak poradzili sobie z nim goście najnowszego odcinka. Materiał jest dostępny w całości na Glamour.pl (na górze strony), a także na kanale Glamour Polska na YouTube. View oEmbed on the source website
Sara James szczerze o zaburzeniach odżywiania i hejcie. „Miałam naprawdę tragiczne stany” | Z talks
Sara James jest kolejną gościnią naszego podcastu Z talks. W szczerej rozmowie z Zuzanną Zasadą otworzyła się między innymi na temat zaburzeń odżywiania. Opowiedziała też o hejcie, który ją dotyka.
Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Sara James była szóstą gościnią cyklu Glamour „Z talks”. Nasza redaktorka Zuzanna Zasada rozmawia z gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Odcinek (jak i każdy poprzedni) można obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. Zachęcamy! Sara James szczerze o hejcie: „Te komentarze są strasznie bolesne” Sara James wyznała, że od jakiegoś czasu spotyka się z hejtem dotyczącym tego, jak wygląda jej ciało. Nie wszyscy wiedzą, że gwiazda zmagała się z poważnymi zaburzeniami odżywiania. Jak sama przyznała, komentowanie ciała drugiej osoby jest dla niej kompletnie niezrozumiałe. Szczególnie, gdy ma się 17 lat i jest się w fazie rozwoju. Szczerze wyznała, że hejt ją dotyka i boli. James przekazała też widzom, że jeśli również zmagają się z podobnymi problemami, nie są w tym sami. Zaznaczyła, że zna swoją wartość i aktualnie czuje się lepiej i bardziej świadomie niż kiedykolwiek. Sara, you go! Bardzo ci kibicujemy!
Matka kontra nowa dziewczyna syna. Dawno nie widziałam tak szalonego serialu, jak nowy hit Prime Video z Robin Wright
Daniel, ukochany syn mamusi (w tej roli Robin Wright, czyli Claire Underwood z „House of Cards”), przyprowadza do domu nową dziewczynę (Olivia Cooke z „Rodu Smoka”). I się zaczyna… Czy Cherry poluje na fortunę Daniela? Czy Laura jest przewrażliwiona? Dwie strony, dwie perspektywy i sytuacja, która nieustannie eskaluje. Nowy, pokręcony thriller Prime Video „Ta dziewczyna” to prawdziwy rollercoaster, który zaskakuje na każdym kroku. Obejrzałam go w jeden wieczór! O serialu rozmawiamy z Robin Wright oraz jej serialowym mężem, Waleedem Zuaiterem.
„Ta dziewczyna”: o czym opowiada serial Prime Video? Choć serial „Ta dziewczyna” zadebiutował na platformie Prime Video 10 września, szybko stał się jedną z najchętniej oglądanych produkcji Prime Video w Polsce. To adaptacja bestsellerowej powieści Michelle Frances z 2017 roku. Jedną z głównych ról gra Robin Wright, która rozkochała w sobie widzów jako Jenny w filmie „Forrest Gump” u boku Toma Hanksa oraz jako Claire Underwood w serii „House of Cards”. Robin Wright nie tylko zagrała główną rolę w serialu Prime Video „Ta dziewczyna”, ale również wyreżyserowała trzy odcinki i pełniła rolę producentki wykonawczej. W tym thrillerze psychologicznym Laura (Robin Wright) ma wszystko – karierę, męża i cudownego syna, Daniela. Jednak jej idealne życie zostaje zaburzone, gdy Daniel przyprowadza do domu Cherry (Olivia Cooke), która zmienia wszystko. Laura jest przekonana, że Cherry coś ukrywa. Dziewczyna próbuje wpłynąć na Daniela, by podnieść swój status, czy Lura przesadza? Prawda to kwestia punktu widzenia. „Ta dziewczyna”: czy warto obejrzeć? To, co wyróżnia tę produkcję, to podwójna perspektywa. Twórcy bawią się z widzem, wodząc go za nos i podrzucając fałszywe tropy. Pierwszy odcinek rozpoczyna się z punktu widzenia Laury. Towarzyszymy jej w ciągu jej dnia, poznajemy jej życie i widzimy, jak wygląda jej relacja z mężem oraz synem, Danielem. Kluczowym punktem dnia Laury jest elegancka kolacja, podczas której Daniel przedstawia rodzicom swoją nową dziewczynę, Cherry. Jak to często bywa, kolacja jest nieco dziwna i niezręczna, a atmosfera momentami bywa naprawdę napięta. Z każdą kolejną scena widz utwierdza się w przekonaniu, że sceptycyzm Laury jest w pełni uzasadniony… A przynajmniej dopóki w połowie odcinka nie dostaniemy perspektywy Cherry, która rzuca zupełnie nowe światło na wydarzenia. To bardzo ciekawy zabieg, który nie pozwala widzowi ani chwilę odetchnąć i zmusza go do nieustannego kwestionowania tego, co widzi na ekranie. Bo kiedy tylko wyrobimy sobie opinię na temat danego wydarzenia, zmiana perspektywy wywraca wszystko do góry nogami niczym rzut kartą w Uno Flip. Z każdym kolejnym odcinkiem fabuła się zagęszcza, a panie coraz bardziej zakopują się we wzajemnej animozji. Laura jest przekonana, że Cherry chce wykorzystać Daniela oraz wżenić się w wyższy status społeczny. A kolejne, zaskakujące fakty z życia Cherry wcale nie pomagają Laurze przekonać się do nowej dziewczyny syna. Z kolei Cherry, choć rzeczywiście ma sporo za uszami, ciężko pracowała na to, by być tam, gdzie jest i rzeczywiście wydaje się być szczerze zakochana w Danielu. Kto ma rację? A kto jedynie pogrąża się we własnej paranoi? Prowadzenie dwóch różnych narracji sprawia, że ciągle zmienia się, komu właściwie kibicujemy. Ten zabieg skłania ponadto do refleksji nad tym, jak my odbieramy innych oraz tego, jak sami jesteśmy odbierani. Jaka część interakcji dzieje się w naszej głowie i jest odbiciem naszych własnych lęków i niepewności? Ostatecznie widz musi samodzielnie zdecydować, kto ma rację opowiedzieć się po jednej ze stron. Bo jedno jest pewne — ta historia nie pozostawia nikogo obojętnym. View oEmbed on the source website
Karolina Bruchnicka: „Musiałam zmierzyć się z tym, co w moim życiu trudne i bolesne”, mówi w kolejnym odcinku SPAringu.
Karolinę Bruchnicką możemy właśnie oglądać w drugim sezonie serialu „Minuta ciszy”. Jej postać – Synek – to twarda dziewczyna, która stawia czoła wielu przeciwnościom. Ta rola okazała się dla Karoliny przełomowa – musiała skonfrontować się z trudnymi doświadczeniami z przeszłości. O tym wszystkim opowiada w najnowszym odcinku SPAringu.
Karolina Bruchnicka i jej życiowa rola „Minuta ciszy” to serial o biznesie pogrzebowym. Karolina gra Synka, zawadiacką, odważną i pyskatą dziewczynę, która wraz z przyjaciółmi nieżyjącego ojca prowadzi firmę pogrzebową. W serialu występuje plejada gwiazd: Robert Więckiewicz, Aleksandra Konieczna, Piotr Rogucki. Właśnie do streamingu trafił drugi sezon produkcji. Dla Karoliny okazał się bardzo ważny, bo musiała skonfrontować się z własną przeszłością. Odkryła też, że czasami warto zrzucić maskę i pokazać swoją czulszą, wrażliwszą stronę. O tym wszystkim aktorka opowiada w najnowszym odcinku SPAringu. Glamour SPAring – rozmowy Katarzyny Dąbrowskiej SPAring to cykl dziewczyńskich rozmów. Redaktorka naczelna Glamour Katarzyna Dąbrowska zaprasza swoje gościnie do spa, by tam, w bezpiecznej, intymnej przestrzeni rozmawiać z nimi o ważnych, często intymnych, dziewczyńskich sprawach – ciele, samoakceptacji, społecznych wyzwaniach stojących przed kobietami. Rozmowy można obejrzeć na Glamour.pl i na kanale Glamour Polska na YouTube. View oEmbed on the source website
Damian Stefańczyk szczerze o wrażliwości. „Dla mężczyzny to jego największa zaleta” | Z talks
Damian Stefańczyk z kanału Damian’s Corner jest kolejnym gościem w naszym cyklu Z talks. Podcaster otworzył się między innymi na temat wrażliwości u mężczyzn. Od tej strony jeszcze go nie znacie. Zobaczcie!
Damian Stefańczyk o wrażliwości u mężczyzn: „Największa zaleta” Damian Stefańczyk, którego doskonale możecie znać z kanału Damian's Corner, jest gościem piątego odcinka naszego podcastu Z talks. Influencer, w rozmowie z Zuzanną Zasadą, otworzył się między innymi na temat relacji międzyludzkich, samoakceptacji i wrażliwości. Wyznał, że jest ona dla niego najważniejszą cechą. To piękne słowa. Damian wyznał następnie, że takie podejście wymaga jednak zmiany myślenia. Trzeba zdać sobie sprawę z tego, że nie można przypodobać się każdemu. I to też jest okay. „Czytałem artykuł, że 20% ludzi, których spotkasz statystycznie nigdy cię nie polubi. Niezależnie od tego, co zrobisz. (…) Oni cię nie polubią. Z góry. Po prostu. I to jest też bardzo wyzwalające, żeby też uświadomić sobie, że ta wrażliwość jest potrzebna w świecie” – dodał. Warto o tym pamiętać. Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Damian Stefańczyk był piątym gościem cyklu Z talks Glamour. Nasza redaktorka Zuzanna Zasada rozmawia z gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Odcinek z dziennikarzem, podcasterem i influencerem (oraz wszystkie pozostałe) można już obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. Polecamy!
Tylko u nas! Obsada „Tego lata stałam się piękna” o finale serialu. „Widzowie muszą być gotowi na wszystko”
Uwielbiany serial young adult powrócił. Tylko u nas główna obsada „Tego lata stałam się piękna” opowiedziała nieco więcej na temat tego, czego spodziewać się w finale. Zobaczcie!
Kilka pierwszych odcinków 3. sezonu „Tego lata stałam się piękna” już na nami. Jednak zdecydowana większość jeszcze na nas czeka. Jeden z największych hitów Prime Video powrócił z finałową częścią i wzbudził ogromne emocje. Z okazji premiery sezonu Lola Tung, Gavin Casalegno i Christopher Briney udzielili nam wywiadu, w którym opowiadają o relacji bohaterów i zdradzają, czego się spodziewać! 3. sezon „Tego lata stałam się piękna” już dostępny. Co wydarzy się w finale produkcji? Osoby, które miały okazję przeczytać trylogię, mniej więcej wiedzą, co wydarzy się w trzecim sezonie „Tego lata stałam się piękna”. Fabuła skupi się na dalszych losach Belly oraz braci Fisher. Dziewczyna zdecydowała się być z Jeremiahem, a ich relacja wydaje się niemal idealna. Niestety, to tylko pozory – chłopak popełni poważny błąd, który zachwieje fundamentami ich związku i sprawi, że Belly zacznie wątpić w uczucia, które do tej pory uważała za miłość. Bohaterowie dojrzewają i muszą stawić czoła nie tylko konsekwencjom swoich decyzji, ale też dokonać wyborów, które wpłyną na ich przyszłość. Belly stanie przed wyborem, który na zawsze może odmienić życie jej oraz obu braci – Jeremiaha i Conrada. W trzecim sezonie na ekranie ponownie widzimy aktorów, którzy wcielają się w główne role. Są to: Lola Tung jako Belly, Gavin Casalegno w roli Jeremiaha oraz Christopher Briney jako Conrad. Za produkcję finałowej odsłony odpowiadają showrunnerki Jenny Han – autorka literackiego pierwowzoru – oraz Sarah Kucserka. Obie, wraz z Karen Rosenfelt, Paulem Lee, Hope Hartman i Madsem Hansenem, pełnią także funkcję producentek wykonawczych. Zobaczcie, co o finale hitu mówią aktorzy. Obsada „Tego lata stałam się piękna” opowiedziała nam o finale serialu. „Zawsze będzie jakiś dramat” Glamour.pl to jedyna redakcja z polski, której udało się porozmawiać z główną obsadą „Tego lata stałam się piękna”. Lola Tung, Gavin Casalegno i Christopher Briney udzielili nam krótkiego wywiadu, w którym zdradzili nieco więcej na temat 3 sezonu hitu young adult. Zobaczcie, co powiedzieli. Aktorzy wyznali też, że podczas oglądania 11-odcinkowego sezonu „widzowie muszą być gotowi na wszystko”. „Zawsze będzie jakiś dramat. Jeśliby go nie było, serial nie byłby tak ekscytujący”– dodał Christopher Briney. Cały wywiad z gwiazdami produkcji obejrzycie poniżej. View oEmbed on the source website 3. sezon „Tego lata stałam się piękna” dostępny jest już na Prime Video. Odcinki pojawiają się co tydzień.
Dominika Dąbrowska rozstała się z mężem tuż przed ślubem! „Nie umieliśmy zaakceptować tego, jacy jesteśmy”
Gościnią kolejnego odcinka Z talks jest Dominika Dąbrowska. Influencerka otworzyła się na temat miłości, swojego związku i podejścia do życia. Od tej strony jeszcze jej nie znacie. Obejrzyjcie całą rozmowę!
Dominika Dąbrowska o rozstaniu przed ślubem: „Był trudniejszy moment” Dominika Dąbrowska jest gościnią czwartego odcinka naszego podcastu Z talks. Gwiazda, w rozmowie z Zuzanną Zasadą, otworzyła się między innymi na temat rozstania ze swoim obecnym mężem. Para zdecydowała się na ten odważny krok tuż przed ślubem. Wraz z parterem postanowili, że zrobią sobie przerwę. Jak się okazało, wyszło im to na dobre. Teraz od kilku lat są szczęśliwym małżeństwem. Rozstanie i przemyślenie sobie kilku rzeczy, sprawiło, że wrócili do siebie silniejsi i pewniejsi siebie nawzajem. Więcej na ten temat influencenka opowiedziała w nowym odcinku Z talks. Już dostępny! Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Dominika Dąbrowska była czwartą gościnią cyklu Z talks Glamour. Nasza redaktorka Zuzanna Zasada rozmawia z gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Odcinek z influencerką (i wszystkie pozostałe) można już obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. Polecamy!
Legenda świata mody. Nowojorczyk o polskich korzeniach, który ubierał największe gwiazdy Hollywood. Teraz Zac Posen projektuje ubrania, które ty też możesz mieć! „Zawsze chciałem być dzieciakiem GAPA” – mówi
W jednym z wywiadów stwierdził, że został wychowany przez branżę mody. Czego go nauczyła? Że życie nie jest sprawiedliwe. Jego kariera jest tego najlepszym przykładem. Zdarzyło mu się spaść – i to z bardzo wysokiego konia. Ale teraz Zac Posen znów triumfuje. Jako nowy dyrektor artystyczny GAP Inc. odpowiada za kolekcję GAP Studio, umiejętnie łącząc znajomość wysokiej mody z tą do noszenia na co dzień.
Nie byłoby przesadą powiedzieć o nim: „genialne dziecko świata mody”. Już jako 16-latek dostał się na staż u Nicole Miller, ale wystarczyło 5 lat, by znacznie przebił ją popularnością. Gwiazda Zaca Posena oślepiającym blaskiem rozbłysła już w dniu jego debiutu. Kolekcja dyplomowa, będąca zwieńczeniem nauki w Saint Martins – prestiżowej londyńskiej szkoły mody, którą skończył po równie renomowanej Parsons School of Design, zachwyciła samą Naomi Campbell, co otworzyło mu wiele drzwi. Choć jako urodzone na Manhattanie dziecko prawniczki i artysty, zdążył przywyknąć do towarzystwa nowojorskiej śmietanki towarzyskiej. Doskonale się więc w niej odnalazł, kiedy sam odniósł sukces. Miał niewiele ponad 20 lat, gdy ubierał największe gwiazdy Hollywood, takie jak Natalie Portman czy Gwyneth Paltrow. Z czasem dołączyły do nich także: Jennifer Lopez, Kate Winslet, Cameron Diaz, Rita Ora czy Rihanna (którą jest jego muzą do dziś). Jako 21-latek założył sygnowaną własnym nazwiskiem markę, którą – po niemal dwudziestu latach działalności – zmuszony był zamknąć. To była dla niego gorzka pigułka, ale nie stracił nic ze swojej kreatywności. Od 2024 jest wiceprezesem wykonawczym i dyrektorem kreatywnym Gap Inc. i autorem kolekcji GAP Studio, która umiejętnie łączy wyrafinowanie wysokiej mody z wygodą tej do noszenia na co dzień. Najnowsza linia – „Summer Drop” – właśnie wyszła na światło dzienne. I z tej okazji mieliśmy możliwość porozmawiać. Zac Posen [wywiad]: „Branża mody nauczyła mnie, że życie nie jest sprawiedliwe. I to też jest ok!” Magdalena Matuszek / GLAMOUR: Jakie jest twoje pierwsze wspomnienie z marką GAP? Czy kiedykolwiek myślałeś, że będziesz projektować dla marki? Zac Posen / GAP Inc: Nigdy! Aczkolwiek GAP stanowił ważną część mojego dzieciństwa. Dorastałem na Dolnym Manhattanie. I to właśnie tam, w West Village, znajdował się jeden z pierwszych sklepów GAP – w tym także GAP Kids. To była ogromna zmiana w podejściu do sprzedawania mody. Globalna rewolucja. Tym bardziej, że w kampaniach zaczęły pojawiać się dzieci – to było czymś zupełnie nowym i świeżym. Bardzo chciałem być dzieciakiem GAPA. Teraz, kiedy zostałem dyrektorem kreatywnym GAP Inc., można powiedzieć że wreszcie nim zostałem! Jak opisałbyś styl kolekcji GAP Studio, które projektujesz? To klasyczne niezbędniki do noszenia na co dzień. Ale dzień może śmiało przerodzić się w wieczór. Bo GAP Studio to ubrania o wiele bardziej wyrafinowane i stylowe niż zwykłe basiki. Masz swoje ulubione elementy garderoby z ostatniej kolekcji? Tak! Sukienki, które pozwalają zasłonić lub odkryć ramiona. Możesz zapiąć je na guziki albo rozpiąć. Są bardzo praktyczne, a przy tym bardzo kobiece, choć można je nosić także w bardziej męskim wydaniu. Na co dzień albo na wieczór. Są bardzo wszechstronne. Każda kobieta powinna dać im szansę. Uwagę warto zwrócić także na ubrania z denimu, które można nosić od stóp do głów. Trochę w stylu pyjama glamour. Są bardzo wygodne, myślę, że ludzie nie będą chcieli ich zdejmować. Gdybyś miał dać kobietom tylko jedną radę dotyczącą stylu, jak by brzmiała? To trudne pytanie, ale powiedziałbym chyba: Noś wygodne buty! Takie, w których możesz swobodnie chodzić. To podstawa. Do tego dobrej jakości biała koszula, jeansy i pasek – trzy elementy garderoby, które stworzą doskonały look – klasyczny i elegancki. Którą gwiazdę ubierałeś najchętniej i dlaczego? Uwielbiam Rihannę! Przeszła niesamowitą ewolucję stylu. Doskonale ubiera się także Timothée Chalamet. A Lila Moss – twarz ostatniej kolekcji GAP Studio? Jest urocza i przepiękna. Reprezentuje sobą młodzieńczy cool vibe, który doskonale odwierciedla niezobowiązujący styl kolekcji GAP Studio. Choć oczywiście te ubrania sprawdzą się niezależnie od wieku. Niesamowicie było zresztą obserwować przez te wszystkie lata także mamę Lili, Kate Moss. W jednym z wywiadów powiedziałeś kiedyś, że zostałeś wychowany przez branżę mody? Czego zatem nauczyła cię o życiu? Że jedno i drugie to projekt długoterminowy. To bardzo ważne. I że zdarzają się niespodzianki, na które nie jesteś przygotowany. Nigdy nie wiesz, co przyniesie ci kolejny dzień i musisz być elastyczny, żeby jak najlepiej to wykorzystać. Dostajesz to, co wnosisz i to nigdy się nie kończy, dlatego by osiągnąć sukces, nie możesz osiąść na laurach. To są najważniejsze lekcje od branży mody, która jest przemysłem pełnym wyzwań. Co jeszcze? Że życie nie jest sprawiedliwe i to też jest ok. To jego część. Skoro już patrzymy długoterminowo, jaka według ciebie czeka przyszłość branżę mody? Będzie to skrzyżowanie indywidualizmu z technologią i sztuczną inteligencją. Ludzie będą sami projektować własną odzież. Personalizacja więc zwycięży, ale ze sporym udziałem algorytmów. Chciałabym zapytać cię także o twoje polskie korzenie – czujesz w żyłach polską krew? Tak, chociaż w Polsce nigdy nie byłem. Ale wystarczy, że spojrzę w niebieskie oczy mojego taty i czuję to dziedzictwo. Lubię też polskie jedzenie. Pierogi? Na nie mam za słaby żołądek, ale uwielbiam barszcz. Nową odsłonę kolekcji GAP Studio by Zac Posen Summer Drop kupić można od dziś. Na polskim rynku dostępna jest na gap.pl oraz w nowym sklepie GAP w Westfield Arkadia. Ceny wahają się od 349 do 699 zł.
„Zarzucano mi, że jestem zbyt pewna siebie”. Hi Hania szczerze o popularności i hejcie | Z talks
Hi Hania otworzyła się w naszym podcaście Z talks i opowiedziała o początkach „Twoje 5 Minut”, popularności (także jej ciemnych stronach), hejcie, zdrowiu psychicznym oraz o swoim związku. Posłuchajcie!
Hi Hania szczerze o hejcie. Z jakimi komentarzami się spotkała? Hi Hania, czyli Hanna Puchalska jest trzecią gościnią naszego podcastu Z talks. Influencerka, w rozmowie z Zuzanną Zasadą, otworzyła się na ważne tematy. Jednym z nich był hejt. Zobaczcie, z czym zmaga się członkini Genzie i jak sobie z tym radzi. Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Hi Hania była trzecią gościnią nowego cyklu Glamour „Z talks”. Nasza redaktorka Zuzanna Zasada rozmawia ze znanymi gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Odcinek można już obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. Sprawdźcie koniecznie!
Park Gyu-young o 3. sezonie „Squid Game”: „Zadawałam sobie pytanie, co ja bym zrobiła, gdybym była w takiej sytuacji”
Park Gyu-young, która w 3. sezonie „Squid Game” wciela się w Różową Strażniczkę, opowiedziała nam o finale produkcji. Czego nauczyła się od swojej bohaterki? I dlaczego każdy powinien obejrzeć ostatnią część hitu? Posłuchajcie!
27 czerwca na Netflixie zadebiutował trzeci i ostatni sezon „Squid Game”. Jego premiera, choć minęło już kilka dni, nadal wzbudza ogromne emocje. Nie jest to wielkim zaskoczeniem, że produkcja momentalnie znalazła się na szczycie listy TOP 10 seriali wspomnianej platformy streamingowej. Porozmawiałyśmy z Park Gyu-young z obsady hitu. Zobaczcie. Park Gyu-young w wywiadzie dla „Glamour”. Opowiedziała o 3. sezonie „Squid Game” Park Gyu-young wciela się w Różową Strażniczkę, No-eul w 3. sezonie „Squid Game”. W specjalnym wywiadzie dla „Glamour” otworzyła się na temat swojej bohaterki (i nie tylko), która w finale produkcji odgrywa naprawdę ważną rolę. Tak o niej mówi: Cały wywiad obejrzycie na górze strony lub na naszym kanale na YouTube Glamour Polska. Sprawdźcie koniecznie! 3. sezon „Squid Game” – fabuła Trzeci sezon „Squid Game” opowiada historię Gi-huna (w tej roli Lee Jung-jae), który pod koniec drugiej części stracił w grze najlepszego przyjaciela i pogrążył się w rozpaczy. Nie rezygnuje jednak z zemsty. Wszystkiemu winny jest Lider (Lee Byung-hun), który ukrywał swoją prawdziwą tożsamość, aby zinfiltrować grę. Gi-hun będzie nieustępliwie dążył do zakończenia tego, co zaczął – położenia kresu brutalnej grze. Lider podejmie w kontrze kolejny ruch, a decyzje, jakie podejmą ocalali gracze, będą prowadziły do coraz poważniejszych konsekwencji z każdą kolejną rundą. To zdecydowanie najmocniejszy ze wszystkich trzech sezonów. Przeczytajcie naszą recenzję, która dostępna jest tutaj.
Jan Wieteska w SPAringu: „Już nie chcę przepraszać, że żyję!”.
Jan Wieteska zasłynął z roli w serialu „Sexify”, jest też aktorem warszawskiego teatru Ateneum. Teraz debiutuje jako wokalista. W najnowszym odcinku SPAringu opowiada o emocjach związanych z pracą nad pierwszą płytą.
Jan Wieteska – muzyczny debiut Od dziecka był niezwykle wrażliwym chłopakiem i to przysporzyło mu wielu kłopotów i niezrozumienia wśród rówieśników. Ta cecha pomogła mu dopiero w szkole aktorskiej, okazała się niezwykle potrzebna. Teraz postanowił wykorzystać ją także w muzyce – właśnie zadebiutował z płytą pod wiele znaczącym tytułem „Przepraszam”. „Śpiewam o tym, że właśnie nie chcę już za wszystko przepraszać, chcę się docenić taki, jaki jestem. Dawniej miałem tendencję do przepraszania, że żyję” – wyznaje Jan w najnowszym odcinku SPAringu. Obejrzyjcie całą rozmowę, w której debiutujący wokalista otworzył się i opowiedział o emocjach, które zaprowadziły go do wydania niezwykle osobistej i intymnej płyty. Glamour SPAring – rozmowy Katarzyny Dąbrowskiej Jan Wieteska jest gościem kolejnego odcinka SPAringu. SPAring to cykl intymnych rozmów. Redaktorka naczelna Glamour Katarzyna Dąbrowska zaprasza swoich gości do spa, by tam, w bezpiecznej, intymnej przestrzeni rozmawiać z nimi o ważnych sprawach – ciele, samoakceptacji, społecznych wyzwaniach stojących przed każdym z nas. Rozmowy można obejrzeć na kanale Glamour Polska na You Tube i na serwisie Glamour.pl.
Julia Tychoniewicz po raz pierwszy o rozstaniu: „Nie jestem gotowa na nową miłość” | Z talks
Julia Tychoniewicz jeszcze nigdy nie była tak szczera. Otworzyła się na temat rozstania, kariery i braku jednego miejsca na ziemi. Tego jeszcze o niej nie wiecie.
Julia Tychoniewicz po raz pierwszy o rozstaniu: „Nadal się kochamy” Julia Tychoniewicz jest gościnią drugiego odcinka naszego nowego podcastu Z talks. Gwiazda, w rozmowie z Zuzanną Zasadą, otworzyła się między innymi na temat niedawnego rozstania z chłopakiem. Po raz pierwszy wyznała, że nie są już razem, jednak nadal darzą się głębokim uczuciem i szacunkiem. Gratulujemy tak dojrzałego podejścia do rozstania. Więcej na ten temat (i wiele innych) usłyszycie w odcinku z Julią. Jest już dostępny na kanale na YouTube Glamour Polska. Glamour Z talks – rozmowy z gwiazdami generacji Z Julia Tychoniewicz była drugą gościnią nowego cyklu Glamour „Z talks”. Nasza redaktorka Zuzanna Zasada rozmawia ze znanymi gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Pierwszy odcinek można już obejrzeć na Glamour.pl (na górze strony) oraz na kanale na YouTube Glamour Polska.
Obsada „Byliśmy Łgarzami” o relacji Cadence i Gata. Czy powstanie drugi sezon hitu? [wywiad]
Emily Alyn Lind i Shubham Maheshwari z obsady najnowszego hitu Prime Video „Byliśmy Łgarzami”, opowiedzieli nam o relacji między ich bohaterami. Zdradzili również, czy chcieliby wrócić na plan i zacząć nagrywać drugi sezon. Obejrzyjcie nasz wywiad.
Emily Alyn Lind i Shubham Maheshwari w wywiadzie dla Glamour.pl Mieliśmy okazję porozmawiać z aktorami, którzy wcielają się w głównych bohaterów w nowym serialu Prime Video – „Byliśmy Łgarzami”. Emily Alyn Lind i Shubham Maheshwari opowiedzieli nieco o swojej ekranowej relacji. Zapytaliśmy również o potencjalny drugi sezon. Czy jest szansa, że doczekamy się kontynuacji emocjonującej historii? Obejrzyjcie nasz wywiad, który dostępny jest w tym artykule powyżej oraz na kanale na YouTube Glamour Polska. „Byliśmy Łgarzami” – fabuła Spodziewajcie się naprawdę wielu emocji. „We Were Liars” śledzi losy Cadence Sinclair Eastman i paczki jej najbliższych przyjaciół, zwanych Łgarzami, podczas letnich wypadów na prywatną wyspę w Nowej Anglii. Należy ona do dziadka głównej bohaterki. Sinclairowie są amerykańską arystokracją słynącą z dobrego stylu, bogactwa i godnych podziwu więzi rodzinnych. Jednak po tajemniczym wypadku, który na zawsze zmienia życie Cadence, wszyscy, w tym jej ukochani Łgarze, wydają się mieć coś do ukrycia. Serial jest dosłownie definicją gatunku young-adult. Są młodzi bohaterowie, jest arystokracja, bogactwo i wystawne przyjęcia, jest również tajemnica, niedopowiedzenia i mrok. Jeśli jesteście fanami tego typu produkcji, ta będzie dla was idealna „Byliśmy Łgarzami” od 18 czerwca możecie oglądać już na Prime Video. Zamierzacie zrobić sobie seans? A może on już za wami?
„Pisali mi, że porzuciłam dziecko”. Amelia Wnęk o byciu 21-letnią mamą, „Top Model” i Dominiku
Amelia Wnęk w pierwszym tak szczerym wywiadzie otworzyła się na temat młodego macierzyństwa, modelingu, programu „Top Model”, związku i hejtu, z którym się zmagała. Tego o niej nie wiecie.
Amelia Wnęk zmagała się z ogromnym hejtem Amelia Wnęk – modelka, influencerka i uczestniczka 12. edycji programu „Top Model” była pierwszą gościnią naszego nowego cyklu Glamour „Z talks”. Od prawie roku spełnia się w roli mamy Aurory. Macierzyństwo było jej największym marzeniem. Po narodzinach córeczki szybko wróciła do pracy — i tak decyzja nie wszystkim się spodobała... Na Amelię wylał się w sieci hejt ze strony obserwujących ją internautów. Teraz szczerze wyznała, co o tym sądzi i jak się wtedy czuła. Na koniec wyjaśniła, że gdy wyjeżdża, córka zostaje pod opieką ojca, który „jest tak samo wartościowym i ważnym rodzicem”. Glamour „Z talks” – rozmowy z gwiazdami generacji Z Amelia Wnęk była pierwszą gościnią nowego cyklu Glamour „Z talks”. Nasza redaktorka Zuzanna Zasada rozmawia ze znanymi gwiazdami pokolenia Z w komfortowej i intymnej atmosferze. Pierwszy odcinek można już obejrzeć na kanale Glamour Polska na YouTube.
Rita Ora też miała „te dni”, gdy nienawidziła swoich włosów. 49 złotych – tyle kosztuje początek przygody z marką, która odmieniła jej życie
7 razy zmieniała kolor włosów w ciągu jednego roku – Rita Ora, w ekskluzywnym wywiadzie, opowiada o swojej największej słabości, i o przyjaźni, która doprowadziła ją do stworzenia niezwykłej marki. Zobaczcie.
Gdy spotykam Ritę Orę i Annę Lahey w luksusowym warszawskim hotelu, pierwszą rzeczą, którą zauważam, są ich włosy. Lśniące, pełne objętości, idealnie stylizowane, ale jednocześnie wyglądające naturalnie. Trudno uwierzyć, że jeszcze niedawno obie zmagały się z poważnymi problemami włosów. Dziś, dzięki perfumerii Douglas, w ramach ekskluzywnego wywiadu dla Glamour.pl, gwiazda muzyki pop i przedsiębiorcza wizjonerka opowiadają o swojej nowej marce. Typebea to kosmetyki do włosów oparte na badaniach naukowych, które nie tylko wyglądają pięknie na półce, ale przede wszystkim naprawdę działają. Glamour.pl: Rita, Typebea to nie pierwsza marka kosmetyczna stworzona przez gwiazdę. Co sprawiło, że zdecydowałaś się dołączyć do tego grona, i jak Typebea wyróżnia się na tle innych „celebryckich” marek? Rita Ora: To zabawne, bo nigdy tak naprawdę nie planowałam tworzyć własnej marki kosmetycznej. To wyniknęło z mojej własnej, bardzo realnej potrzeby. Przez lata kariery scenicznej moje włosy przeszły przez absolutnie wszystko: farbowanie niemal co miesiąc, prostowanie, kręcenie, przedłużanie, ścinanie... wyobraź sobie najgorszą rzecz, jaką możesz zrobić włosom – ja to zrobiłam! W pewnym momencie moje włosy były tak zniszczone, że zaczęłam się poważnie martwić, czy kiedykolwiek będą wyglądać zdrowo. To nie było już tylko pytanie o wygląd, ale o to, jak się z tym czułam. Gdy twoje włosy są stale w centrum uwagi, ich zły stan naprawdę wpływa na twoje samopoczucie i pewność siebie. To, co wyróżnia Typebea, to fakt, że nie jest to po prostu kolejna marka z moim nazwiskiem. Każdy produkt odpowiada na konkretny problem, z którym sama się zmagałam. Nie sprzedajemy marzeń czy obietnic – proponujemy rozwiązania oparte na nauce, które naprawdę działają. I to jest zasługa Anny. Anno, masz doświadczenie w stworzeniu marki suplementów Vida Glow. Odniosłąś już ogromny sukces w branży beauty. Co skłoniło Cię do współpracy z Ritą i stworzenia marki skupionej na włosach? Podobnie jak Rita, miałam swoje osobiste zmagania z włosami, choć z nieco innych powodów. W moim przypadku był to ekstremalny problem wypadania włosów, który rozpoczął się, gdy miałam 25 lat. Próbowałam dosłownie wszystkiego, co było dostępne na rynku – od suplementów po różne terapie – ale nic nie przynosiło trwałych rezultatów. Z Vida Glow nauczyłam się, jak ważne jest podejście oparte na nauce i klinicznych dowodach. Gdy zaczęłam głębiej badać temat zdrowia włosów, odkryłam, jak wielka przepaść istnieje między tym, co produkty do włosów obiecują, a tym, co faktycznie dostarczają. Większość marek skupia się na powierzchownych efektach, a nie na rozwiązywaniu problemów u jego źródła. Choć nasze problemy były różne – jej zniszczone stylizacją włosy i moje intensywne wypadanie – nasze frustracje były takie same. Chciałyśmy produktów, które po prostu zadziałają. I tak narodziła się idea Typebea. Rita, wspomniałaś, że twoje włosy doświadczyły chyba wszystkiego podczas twojej kariery. Co było dla nich najbardziej szkodliwe i co sprawiło, że postanowiłaś założyć markę? O mój Boże, zdecydowanie najbardziej szkodliwe było ciągłe farbowanie połączone z codzienną stylizacją w wysokiej temperaturze. Wyobraź sobie – dziś platynowy blond, za miesiąc czarny, potem czerwony, a do tego codzienne prostowanie i kręcenie przed każdym występem czy sesją zdjęciową. To była tortura dla moich włosów. Pamiętam moment, który był dla mnie punktem zwrotnym. Byłam w trakcie trasy koncertowej, miałam występ tego wieczoru i podczas stylizacji zobaczyłam, jak moje włosy dosłownie łamią się pod wpływem ciepła prostownicy. Byłam przerażona. To doświadczenie bezpośrednio wpłynęło na stworzenie naszego Ultimate Styling Serum, który chroni włosy przed uszkodzeniami termicznymi do 230°C. Testowałam ten produkt w najbardziej ekstremalnych warunkach – podczas tras koncertowych, pod gorącymi światłami scenicznymi, przy nieustannej stylizacji. To nie jest serum stworzone w laboratorium i przeznaczone do zwykłego użytku – ono przeszło test rock'n'rollowego życia! Anna Lahey: Dokładnie tak. Chcieliśmy stworzyć produkty, które sprawdzą się w realnych, codziennych warunkach, ale także w tych najbardziej wymagających sytuacjach, jakie Rita doświadcza na co dzień. Dlatego każda formuła była wielokrotnie testowana i udoskonalana. Anno, jako osoba, która zbudowała już jedną globalną markę opartą na nauce, jak podeszłaś do badań nad problemem wypadania włosów i tworzenia skutecznych formuł Typebea? Moje podejście zawsze zaczyna się od nauki. Z Vida Glow nauczyłam się, że konsumenci są coraz bardziej świadomi i nie wystarczy już obiecywać efektów – trzeba je udowodnić. Dlatego gdy zaczęliśmy pracę nad Typebea, najpierw zanurzyłam się w najnowszych badaniach naukowych dotyczących zdrowia włosów i skóry głowy. Kluczowym odkryciem był dla nas Baicapil™ – aktywny składnik, który w badaniach klinicznych wykazał zdolność do ograniczenia wypadania włosów nawet o 60% w ciągu zaledwie trzech miesięcy. To nie są liczby wzięte z powietrza – to rezultaty rygorystycznych badań. Jednak sama substancja aktywna to nie wszystko. Równie ważne było stworzenie formuł, które będą przyjemne w użyciu, będą miały odpowiednią konsystencję i zapach. Niektóre z naszych produktów przeszły nawet 16 rund testów, zanim osiągnęły finalną formę. Co więcej, zastosowaliśmy podejście, które nazwałam "skinifikacją włosów" – zaczęliśmy traktować skórę głowy z taką samą troską, jak skórę twarzy. Dlatego w naszych formułach znajdziesz składniki znane z pielęgnacji cery, takie jak kwas salicylowy czy hialuronowy, które wcześniej rzadko pojawiały się w produktach do włosów. Rita, jako osoba, która często zmienia fryzury i kolory włosów, który produkt Typebea jest dla Ciebie absolutnie niezbędny? Bezkonkurencyjnie – Overnight Boosting Peptide. To pierwsze serum, które naprawdę zrobiło różnicę dla moich włosów, a uwierz mi, wypróbowałam wiele z tego, co istnieje na rynku. Co najlepsze, jest niezwykle łatwe w użyciu. Nakładam je na noc, na wilgotne lub suche włosy, i to wszystko – żadnego spłukiwania, żadnych plam na poduszce. Przez lata myślałam, że moje włosy są po prostu "skazane" na bycie zniszczonymi ze względu na mój styl życia i karierę. Odkrycie, że mogę mieć zdrowe włosy mimo intensywnej stylizacji, było niesamowite. I muszę też wspomnieć o naszym szamponie Strength + Length. Jest delikatny, ale skutecznie oczyszcza, co jest rzadkością. Zazwyczaj szampony albo nie doczyszczają włosów, albo są tak silne, że je wysuszają. Nasz znalazł idealny balans. Anna Lahey: Rita była naszym najsurowszym testerem. Jeśli produkt działał na jej ekstremalne zniszczonych włosach, wiedzieliśmy, że zadziała na każdych. Jak udaje się wam stworzyć produkty, które z jednej strony dają luksusowe doświadczenie użytkowania, a z drugiej mają naukowo udowodnione rezultaty? Anna Lahey: To zawsze jest wyzwanie – znalezienie równowagi między skutecznością a przyjemnością użytkowania. Od początku założyliśmy, że nie będziemy iść na kompromisy. Chcieliśmy stworzyć produkty, które będą działać tak dobrze, jak obiecują, ale jednocześnie będą sprawiać przyjemność przy każdym użyciu – od momentu otwarcia opakowania, przez zapach, konsystencję, aż po aplikację. Dlatego tak dużo czasu spędziliśmy nad dopracowaniem każdego aspektu. Na przykład, nasze formuły są wolne od siarczanów, parabenów i silikonów, co jest świetne dla zdrowia włosów, ale stanowi wyzwanie jeśli chodzi o teksturę i pianotwórczość. Musieliśmy znaleźć sposób, by nasze produkty dawały to samo luksusowe doświadczenie bez użycia tych składników. Rita Ora: I to się naprawdę czuje! Pamiętam, jak Anna przysłała mi pierwsze próbki szamponu. Otworzyłam butelkę w łazience hotelowej podczas trasy i pierwszą rzeczą, która mnie uderzyła, był zapach – absolutnie boski. Potem nałożyłam szampon i byłam w szoku, że produkt bez siarczanów może się tak pięknie pienić. To małe rzeczy, które sprawiają, że codzienna rutyna pielęgnacyjna staje się przyjemnością. Gdy podróżujesz lub jesteś w trasie, jak wykorzystujesz produkty Typebea w swojej codziennej rutynie? Nie mam czasu na skomplikowane rytuały, szczególnie gdy jestem w trasie koncertowej i każdego dnia budzę się w innym mieście. Zawsze zabieram ze sobą całą linię Growth Range – szampon, odżywkę, Overnight Boosting Peptide i Hydra-gloss Treatment. Po intensywnym dniu, pełnym stylizacji i występów, wieczorem stosuję głębokie oczyszczanie szamponem Strength + Length, następnie odżywkę, a raz w tygodniu maskę Hydra-gloss. Zawsze kończę Overnight Boosting Peptide – to mój absolutny must-have. Gdy mam rano wywiad lub sesję zdjęciową, używam Ultimate Styling Serum przed suszeniem, aby chronić włosy przed uszkodzeniami termicznymi. A jeśli chcę uzyskać plażowy efekt, sięgam po Sea Salt Texture Mist – daje objętość i teksturę, ale w przeciwieństwie do większości produktów tego typu, nie wysusza włosów (tak w ogóle to kocham ten produkt). Najlepsze jest to, że teraz styliści, z którymi pracuję, zauważają różnicę w kondycji moich włosów. Często słyszę: „Wow, twoje włosy są w znacznie lepszym stanie niż ostatnio!”. Anno, rynek pielęgnacji włosów ma podobno osiągnąć wartość 121 miliardów dolarów do 2027 roku. Jakie trendy konsumenckie wpływają według Ciebie na ten wzrost? Obserwujemy kilka kluczowych trendów, które napędzają ten wzrost. Przede wszystkim, konsumenci stają się coraz bardziej świadomi i wyedukowani. Nie chcą już produktów, które dają tylko powierzchowne, tymczasowe efekty – szukają rozwiązań, które działają u źródła problemu i przynoszą długotrwałe rezultaty. Widzimy też rosnące zainteresowanie "skinifikacją włosów", o której wspomniałam wcześniej. Ludzie zaczynają rozumieć, że zdrowe włosy zaczynają się od zdrowej skóry głowy, podobnie jak piękna cera zaczyna się od odpowiedniej pielęgnacji skóry. Kolejnym istotnym trendem jest inkluzywność. Konsumenci oczekują produktów, które działają na różne typy włosów, a nie tylko na standardowy typ europejski. W Typebea od początku koncentrowaliśmy się na tworzeniu formuł, które będą skuteczne niezależnie od rodzaju włosów – prostych, kręconych, cienkich czy grubych. I oczywiście nie możemy zapominać o utrzymującym się zapotrzebowaniu na „czyste” składy. Konsumenci coraz częściej czytają etykiety i chcą wiedzieć, co dokładnie nakładają na swoje włosy i skórę. Dlatego nasze formuły są wolne od siarczanów, parabenów i silikonów, ale jednocześnie nie rezygnujemy z ich skuteczności. Kosmetyki Typebea będą dostępne w Polsce wyłącznie w sieci Douglas. Linia obejmuje szampon, odżywkę, maskę pielęgnacyjną, serum z peptydami na noc, serum do stylizacji oraz mgiełkę teksturyzującą. Ceny produktów zaczynają się od 49 zł za wersje podróżne i 115 zł za pełnowymiarowe produkty.
Wiktoria Nowak – przedstawicielka Generacji Z, która wystąpi na konferencji z Barackiem Obamą
„Musimy wzajemnie dmuchać w swoje skrzydła”, mówi Wiktoria Nowak, współzałożycielka projektu GenBoost w Fundacji OFF School i współtwórczyni stowarzyszenia „Dziewczyny na Wybory”. Poznajcie jej historię.
Myślała, że po studiach wróci do Koszalina poprowadzić rodzinny biznes. Niebawem zobaczymy ją jednak na konferencji Impact'25, na której wystąpi także Barack Obama. Wiktoria Nowak na swoim koncie ma współtworzenie jednej z największych akcji profrekwencyjnych w Polsce „Dziewczyny na Wybory”, w październiku 2023. Obecnie pracuje w Fundacji OFF School, jako współzałożycielka GenBoost, projektu poprzez który stara się budować międzypokoleniowe mosty. Ismena Dąbrowska: Mówisz o sobie, że od zawsze jesteś społecznikiem. Od czego to się zaczęło? Wiktoria Nowak: Moi rodzice mają nad morzem hotel i zawsze byłam dzieciakiem, które należało do wszystkich gości (śmiech). Ciągnęło mnie do innych ludzi. Jako nastolatka zaczęłam pomagać w prowadzeniu biznesu, zresztą do dziś to mi się zdarza; uważam, że nic tak nie uczy życia jak dobre gastro. Wtedy nabyłam umiejętność rozmowy z ludźmi, zagadywania ich, rozumienia. Obserwowałam moich rodziców, którzy paradoksalnie też wykonują pracę podobną do mojej dzisiejszej – zmieniają ludziom różne momenty ich życia, sprawiają, że jest im po prostu lepiej. Jednak iskierkę działaczki poczułam w gimnazjum, gdzie na przykład gdy mieliśmy mundurki to walczyłam o kolorowe piątki. Ale to były jakieś drobne podrygi, byłam dosyć nieśmiałym dzieckiem. Byłaś nieśmiała? I to jak! Chodziłam do bardzo dobrej szkoły, gdzie nie czułam się mózgiem, więc uciekałam trochę w tę nieśmiałość. Potem poszłam do liceum, gdzie otworzył się przede mną wielki świat. Trafiłam do najlepszej w tamtym momencie szkoły w Koszalinie i miałam poczucie, że teraz dopiero zacznie się moje życie (śmiech). I trochę tak było. Mój kolega został przewodniczącym liceum i wtedy pomyślałam, że to naprawdę fajne, że może też mogłabym spróbować. Kiedy kończył kadencję i zapytał czy chcę startować zestresowałam się, bo w szkole było osiemset osób, nagle wszyscy by mnie znali. Ostatecznie wystartowałam, ale szybko zderzyłam się z tym, że nawet kampanie szkolne potrafią być brutalne. Dostało mi się, że jestem kobietą, zaczęły pojawiać się głupie plotki, przerabiano moje plakaty. Pamiętam taki trudny moment, kiedy siedziałam zapłakana w składziku, bo całą noc z mamą piekłam babeczki dla tych ludzi. Czułam, że to wszystko jest dla mnie trochę za trudne, ale jedna z nauczycielek zapytała mnie, czy naprawdę zamierzam się poddać i udowodnić wszystkim, że mogą tak o mnie mówić? Nie mogłam na to pozwolić. Finalnie wygrałaś. Tak i po raz pierwszy zdałam sobie sprawę z tego, że mogę, że jak chcę to potrafię i że jest tyle cudownych młodych kobiet, które nie mają takiej osoby, która w krytycznym momencie podejdzie do nich i powie „dasz radę”. Miałam też ogromne wsparcie rodziców, za co jestem bardzo wdzięczna. Wiem, że wielu młodym ludziom tego brakuje i ich to powstrzymuje. Zostanie przewodniczącą dodało ci wiatru w żagle? Tak, bo zaczęłam organizować różne rzeczy, eventy na trzysta osób, odkryłam w czym jestem dobra i jak buduje się społeczność. Po liceum dostałam się na Uniwersytet Warszawski, celowałam w stolicę, bo wiedziałam, że muszę być w centrum wydarzeń. Od razu dołączyłam do Samorządu Studenckiego i przez pierwsze dwa lata bardzo ciężko pracowaliśmy. Organizowaliśmy Juwenalia, różne wydarzenia, kino na dachu biblioteki uniwersyteckiej, Forum Uniwersytetów Polskich itp. Potem przegraliśmy wybory. Musiałam coś ze sobą zrobić, znaleźć zajęcie. Pojechałam na Campus Polska Przyszłości, gdzie poznałam grono świetnych dziewczyn z którymi później, całkiem spontanicznie zorganizowałyśmy kampanię profrekwencyjną Dziewczyny na Wybory. Chcesz mi powiedzieć, że to było całkiem spontaniczne? Serio! To był sam początek wszystkich inicjatyw związanych z wyborami. Na imprezie postanowiłyśmy, że nagramy rano wspólnie spot. Dobrze, że wstałam, bo tak zaczęła się najpiękniejsza przygoda mojego życia (śmiech). Do naszego nagrania zaczęły z własnej inicjatywy dołączać znane osoby, dogrywać swoje spoty. Inicjatywa rosła, chodziłyśmy do telewizji, wszystko się kręciło, a ja czułam, że my naprawdę coś zmieniamy. Pamiętam jak poszłam do TVN24 po raz pierwszy. Moi rodzice byli przerażeni (śmiech). Dlaczego? Że coś palnę (śmiech). Wiem, że są bardzo dumni, ale równie przerażeni, że ich mała dziewczynka zaczęła być medialna. Wyjeżdżając z Koszalina byłam przekonana, że wrócę i będę prowadzić z nimi hotel. Wybory okazały się jednak sukcesem i to młode kobiety zmieniły rząd. Jaka była twoja reakcja? W końcu dołożyłaś do tego swoją cegiełkę. Jak o tym mówisz to mam ciarki, co idealnie pokazuje, jak się wtedy czułam. Byłam w komisji wyborczej i kiedy wyszłam stamtąd o dwunastej kolejnego dnia, odpaliłam telefon i zobaczyłam te prognozowane 75 proc. to się rozpłakałam. Ogromnie mnie to poruszyło, bo włożyłyśmy w to masę pracy. Teraz trochę martwi mnie to, co wydarzyło się z tą siłą, która wtedy mogła przesuwać mury. Zaczynamy kampanię profrekwencyjną na wybory prezydenckie, jedną z niewielu apolitycznych, i boję się, że straciliśmy trochę ten potencjał. O to właśnie chciałam zapytać, bo chociaż to dzięki młodym kobietom odsunięto PiS od władzy, nowy rząd niewiele dla nas zrobił. Boli mnie to, ale jako osoba, która interesuje się polityką rozumiem złożoność mechanizmów, które się dzieją, że to nie jest takie oczywiste, by przepchnąć ustawę, którą później i tak odrzuciłby prezydent. Prawda jest jednak taka, że to wszystko na czym nam zależy, jak dekryminalizacja aborcji, przykład jeden z wielu, nawet nie trafia na ręce prezydenta. Widzę jednak jaka jest frustracja, że nic się nie zadziało, że nic nie słychać, bo po tych stu dniach, stu konkretach nie zostało powiedziane – słuchajcie to potrwa, to jest proces, ale bądźcie dalej zaangażowani. Przykre jest to, że tak szybko zapomniano o tym skąd to wszystko się wzięło, że obudziliśmy potencjał kobiet, wiele z nich zrozumiało, że ma głos, że może coś zmienić, a teraz czują, że chyba jednak nic się nie zmieniło. Ważne jest zrozumienie skomplikowanych procesów legislacyjnych, ale musimy trzymać ten entuzjazm i uważność. Dlaczego więc to jest tak ważne żeby młode dziewczyny angażowały się, nie rezygnowały i głosowały? To jest coś nad czym ostatnio myślę. Jesteśmy blisko wyborów prezydenckich, ale to nie jest nawet historia o tym. Bo jeśli wymówką żeby nie głosować jest fakt, że nie podobają nam się rządy czy nie ma idealnego kandydata to znak, że gdzieś wcześniej zawaliliśmy w edukacji młodego społeczeństwa w kontekście posiadania praw wyborczych. Akcje profrekwencyjne mają sens, działają, ale nie zastąpią tego, czego powinniśmy się nauczyć już dawno. Kobiety nie wykorzystują swoich praw, nie znają ich na przykład na rynku pracy, o którym się kształcę. Więc tu nie chodzi tylko o politykę, ale o pokazanie, że działając razem mają realne szanse coś zmienić. Kiedyś podczas ogólnoświatowego zjazdu Vital Voices spotkałam Geraldine Laybourne, która powiedziała mi, że jeśli mam już rozwinięte skrzydła, to teraz muszę dmuchać w skrzydła innych kobiet. Chociaż nadal się rozwijam, to pewne przekonania mam już ugruntowane, więc ważne jest żeby dmuchać w skrzydła tym dziewczynkom, które dopiero je formułują. Wiele z nich pisze do mnie z pytaniem czy mogłyby zadzwonić do mnie i porozmawiać. To mnie bardzo porusza i cieszy, ale też martwi, bo to znaczy, że nie ma za dużo kobiecych autorytetów skoro odzywają się do mnie, bo właściwie ja się takim autorytetem nie czuje (śmiech). Albo są, a ich nie widać. Bardzo ważne jest więc żeby mówić o kobietach, głosować na kobiety żeby mogły faktycznie być obecne w polityce, ale też innych obszarach życia publicznego. Kampania okazała się ogromnym sukcesem, jak później potoczyły się twoje losy? Zaczęłam szukać pracy i okazało się, że to wcale nie takie łatwe. Nagle wszystkie te emocje, wielkie ekrany, konferencje się skończyły. Nastała cisza. To była najtrudniejsza jesień mojego życia. I wtedy całkiem przypadkiem połączono mnie z Grzegorzem Święchem, który akurat szukał kogoś do pomocy przy projekcie Dom Spokojnej Młodości. Tak trafiłam do Fundacji Off School. Na początku robiłam małe projekty, w międzyczasie zaczął rodzić się GenBoost, który tak naprawdę dał mi też odpowiedź na to, dlaczego nie potrafiłam znaleźć wcześniej pracy. Młodzi ludzie zwyczajnie nie mają do zaoferowania pełnego etatu. Wciąż studiuję magisterkę i dwa razy w tygodniu mam zajęcia, co już wyklucza mnie u wielu pracodawców. Zaczęłam więc coraz bardziej zagłębiać się w te tematy, jestem zresztą na kierunku Organizowanie Rynku Pracy, więc już długo mnie to interesuje. Licencjat pisałam o dyskryminacji ze względu na płeć i luce płacowej. GenBoost narodził się w odpowiedzi na dyskusje, które toczyły się o pokoleniu Z, ale bez jego udziału. Nikt z przedstawicieli tej generacji nie był zapraszany do rozmów, na konferencje, przez co powielano szkodliwe stereotypy. W ramach tego projektu to my młodzi edukujemy firmy z komunikacji z młodym pokoleniem. Rozmawiamy o tym, jakie są oczekiwania obu stron, wymagania, jak postrzegamy pewne kwestie. O generacji Z mówi się niezbyt miło w kontekście rynku pracy. Że nie chce im się pracować, że są leniwi, roszczeniowi. I strasznie mnie to wkurza, bo to często są niczym niepodparte stereotypy. Moje pokolenie wchodzi na rynek z zupełnie innym zestawem kompetencji. Głośno mówimy o swoich wymaganiach, chcemy wiedzieć dokładnie, co mamy robić, potrafimy upominać się o podwyżki, rozmawiać o awansach i wynagrodzeniach. Ale trzeba też mieć na uwadze, że Zetki wychowane zostały przez rodziców, którzy są z pokolenia potencjalnych szefów. Jestem więc prawie pewna, że jak przyjdzie do nich ich dziecko, które jest w moim wieku i powie: mamo, tato, ta praca jest spoko, ale jednak chciałabym ją zmienić. To co powiedzą? Próbuj, świat należy do ciebie. A potem zdarza się analogiczna sytuacja, gdy przychodzi młody pracownik, mówi to samo, ale w oczach szefa jest roszczeniowy, nielojalny. Podwójne standardy. Moje pokolenie jest przebodźcowane, dorastało w świecie z nieograniczonym dostępem do technologii, gdzie codziennie informacje bombardują nas od rana do wieczora. Dodatkowo zostaliśmy wychowani przez rodziców, którzy chcieli dla nas jak najlepiej. Chcieli dać nam to, czego sami nie mieli, stąd te wszystkie zajęcia dodatkowe, każda chwila wypełniona aktywnością. Nic dziwnego, że gdy w wieku 20 lat taki człowiek idzie do pracy i przez osiem godzin ma siedzieć przy biurku to mu się to nie podoba. Ale to sygnał, by bardziej go zaangażować, pokazać, nauczyć. Dla mojego pokolenia najważniejsze jest znalezienie sensu w pracy. Dla wielu pracodawców będzie to jednak kolejny obowiązek, rzecz do zrobienia, coś na co nie ma czasu. Kiedy obecni pracodawcy zaczynali karierę bezrobocie wynosiło zdecydowanie więcej niż teraz. To się zmieniło. Mało kto już spędza w jednej firmie 20 lat. Młode pokolenie stawia siebie na pierwszym miejscu, co jest trudne do zrozumienia dla starszych, którzy nadużywali się w imię pracy, chorzy przychodzili do biura, bo na ich miejsce czekało dwudziestu innych. Oczywiście, jak każda inna generacja tak i Zetki przystosują się w pewnym momencie trochę do realiów rynkowych, ale już teraz wniosły dużo świeżości, która polega na mówieniu bardziej otwarcie o tym, na czym nam zależy, ale też na tym, że świat się nie zawali jeśli jednego dnia zostanę w domu bo mam gorączkę. Dla młodych najważniejsze jest też to, jakim jesteś człowiekiem, czy jesteś godnym zaufania partnerem. Nie ma znaczenia czy jesteś CEO. Chodzi o traktowanie siebie wzajemnie z szacunkiem. Co więc musi się zadziać międzypokoleniowego żeby to wszystko działało? Wyczulić się na to, że na rynku jest teraz inne pokolenie z zupełnie innym podejściem do pracy. Chodzi o zrozumienie, że pewne zachowania nie biorą się z tego, że ktoś jest roszczeniowy, tylko, że potrafi stawiać granice, a to, że szuka w was kolegi lub koleżanki nie wynika z tego, że nie szanuje waszego tytułu, ale ceni sobie partnerskie relacje z pracodawcą. Jednak domyślam się, że cała odpowiedzialność za zmiany nie spoczywa tylko na starszym pokoleniu. Nie spoczywa, obie strony muszą się dogadać. Dlatego najpierw edukujemy osoby zarządzające, zbieramy feedback i przekazujemy go młodym. Stwarzamy przestrzeń do dialogu, bo chociaż się różnimy, mamy trochę inne wartości to chcemy wzajemnie zrozumieć skąd to wszystko się bierze. To wymaga empatii, dostrzeżenia w sobie ludzi i postawienia się na miejscu drugiej osoby. O tym będziesz mówić więcej na konferencji Impact'25? Tak, o przyszłym rynku pracy i o nowych pokoleniach, jak to wszystko będzie się zmieniać. Niesamowicie mnie to cieszy, że tam będę. I że będzie Barack Obama (śmiech). Na samym początku powiedziałaś, że byłaś nieśmiałą osobą, a za moment wystąpisz na konferencji wśród takich nazwisk. Jak patrzysz na tamtą siebie? Czule na nią patrzę, bo wtedy jeszcze była to Wiktoria, która była dla siebie łagodniejsza, otwarta na wszystko, dawała sobie przestrzeń na popełnianie błędów. Tego jej dzisiaj brakuje. Patrzę na tamtą Wiktorię jako na osobę, która wiedziała co robi, która odkryła w sobie umiejętność zrzeszania ludzi. Że ich lubi, lubi z nimi spędzać czas i że oni też ją lubią. Cieszę się, że jesteśmy dzisiaj tu, gdzie jesteśmy. Ogromną część tego zawdzięczam jednak niesamowitym osobom, które poznałam, które mnie wsparły i powiedziały dużo mądrych słów. Wszystkim tym młodym kobietom, które są na początku życzę żeby także spotkały je na swojej drodze. Więcej o pokoleniu Z na rynku pracy Wiktoria Nowak opowie podczas wydarzenia Impact'25, które odbędzie się 14-15 maja w Poznaniu.
Jej wizerunek wzbudza wiele emocji. Marcysia Ryskala szczerze o tym, jak radzi sobie z nieprzychylnymi komentarzami [wywiad]
„Robię wszystko w zgodzie ze sobą” – przyznała Marcysia Ryskala w najnowszym wywiadzie dla Glamour. Influencerka otworzyła się na tematy związane z zabawą swoim wizerunkiem, hejtem i pokazywaniem życia prywatnego w sieci. Jej słowa mogą zaskoczyć.
Marcysia Ryskala należy do grona najpopularniejszych influencerek w Polsce. Kilka lat temu kojarzono ją przede wszystkim z platformą YouTube. Natomiast teraz koncentruje się przede wszystkim na rozwoju swoich kanałów w mediach społecznościowych – na Instagramie i TikToku. Osiągnęła niekwestionowany sukces. Jednak nie ma zamiaru osiadać na laurach. Dokładnie 20 marca do sprzedaży trafił kwietniowy numer Glamour z twórczynią internetową na okładce. Przy okazji sesji zdjęciowej do magazynu porozmawialiśmy z nią o eksperymentach z wizerunkiem (których zdecydowanie się nie boi) oraz komentarzach dotyczących jej wyglądu i nie tylko. Co więcej, gwiazda ujawniła, dlaczego od pewnego czasu nie pokazuje swojego życia prywatnego tak dużo jak kiedyś, a także, czy... nie tęskni za nagrywaniem filmów na YT. Jak się okazuje, ma poważne plany z tym związane.
Miuosh wspomina trudne początki w Must Be the Music. „Katorga. Prawie straciłem przytomność”
Miuosh gościem 26. odcinka Glamour Sound On! Juror „Must Be the Music” wspomina (momentami bardzo wymagającą) pracę na planie programu, ocenia kondycję polskiej branży muzycznej i... utwory innych artystów. Które z nich to disco polo?
W tym artykule: Miuosh w „Must Be the Music” Miuosh ocenia teksty utworów polskich artystów. Pomylił sanah z... disco polo Jakim ojcem jest Miuosh? Miuosh w Glamour Sound On Jest cenionym muzykiem, wielowymiarowym artystą, a prywatnie – szczęśliwym ojcem i partnerem. Uchodzi za najbardziej surowego jurora w programie „Must Be the Music”, który po blisko dekadzie powraca do telewizji Polsat. Słynie ze swojej szczerości i bezkompromisowości. Jak sam mówi, nie da się go kupić historią. W najnowszym – już 26. odcinku Glamour Sound On gościmy Miuosha i rozmawiamy nie tylko o nowej edycji show Polsatu, ale również o kondycji polskiej branży muzycznej, ojcostwie, social mediach oraz nadchodzącym koncercie na Stadionie Śląskim w Chorzowie. Takiego go jeszcze nie znacie. Miuosh w „Must Be the Music” Dlaczego Miuosh wzbudza tak duży strach wśród uczestników i uczestniczek „Must Be the Music” i nie tylko? Czy rzeczywiście jest taki surowy? Tak naprawdę szuka prawdy w muzyce. Niezwykle ważne są dla niego także umiejętności. Praca nad takim programem jak „Must Be the Music” to spore wyzwanie. Miuosh wyznał, że pierwszy dzień na planie był dla niego naprawdę trudny, a jego organizm „fatalnie” zareagował na to, co działo się wokół niego. Wracając do hotelu, artysta prawie stracił przytomność. Na szczęście szybko przyzwyczaił się do nowej rzeczywistości. Miuosh ocenił teksty utworów polskich artystów. Pomylił sanah z... disco polo Miuosh nie ukrywa, że ceni sobie dobre teksty. Właśnie dlatego przygotowaliśmy dla niego wyjątkowy challenge. Po usłyszeniu kilku wersów, pochodzących z polskich piosenek, artysta musiał ocenić, czy jest to disco polo, czy nie. Pomylił się m.in. jednym z utworów z repertuaru sanah. Jeśli jesteście ciekawi, jak mu poszło, obejrzyjcie odcinek Glamour Sound On z jego udziałem. Jakim ojcem jest Miuosh? Miuosh bardzo dba o prywatność – swoją, a także swoich najbliższych, w tym partnerki oraz córki. Nie korzysta z mediów społecznościowych i nie jest fanem pokazywania życia osobistego w sieci. Choć zwykle stroni od tych tematów, tym razem zrobił wyjątek. W wywiadzie dla Glamour.pl opowiedział o relacji ze swoją córką. Miuosh w Glamour Sound On Odcinek Glamour Sound On z Miuoshem jest dostępny także na YouTube. Zasubskrybuj kanał Glamour Polska, by nie przegapić kolejnych wywiadów z tej serii. Glamour Sound On to format wideo, do którego Asia Twaróg zaprasza najbardziej cool artystów i artystki z polskiej branży muzycznej. Do tej pory rozmawiała m.in. z Natalią Szroeder, Zalią, duetem Kwiat Jabłoni, Dawidem Tyszkowskim, Sarą James, Jannem czy Margaret.
Reakcja Dody na swoje stare zdjęcia powala! „Te buty wyrwałam rosyjskiej milionerce z zębów”
Doda jest gwiazdą lutowego numeru Glamour. To jej trzecia sesja okładkowa w tym magazynie. Nie byłybyśmy sobą, gdybyśmy przy tej okazji nie zajrzały do naszego archiwum. Sprawdźcie, jak artystka zareagowała na numery z 2011 i 2013 roku. „Nie dziwie się, że stałam się ikoną takich złotych tekstów” – komentuje swoje wywiady sprzed lat. Zobaczcie wyjątkowe wideo.
Lutowy numer Glamour z Dodą na okładce w sprzedaży od 29 stycznia 2025. To wydanie jest dostępne stacjonarnie oraz online (szukajcie na kultowy.pl). Spektakularnej sesji zdjęciowej towarzyszy niezwykle szczery wywiad, w którym artystka otwiera się na tematy związane z show-biznesem, zakończeniem kariery i prawdziwą miłości.
Anna Lewandowska o nowej kolekcji z 4F, biznesowych planach i modzie. „Dla mnie najważniejsze jest, żeby czuć się wygodnie i dobrze” [WYWIAD]
W sprzedaży pojawiła się nowa kolekcja Anny Lewandowskiej, która powstała we współpracy z marką 4F. Z tej okazji udało nam się porozmawiać z gwiazdą. Opowiedziała o innowacyjnych ubraniach z kolekcji, sportowych planach i o tym, czym dla niej jest moda. Przeczytajcie koniecznie.
W tym artykule: Anna Lewandowska o kolekcji z 4F, modzie i stylu Anna Lewandowska zaprezentowała kolejną, siódmą już, odsłonę kolekcji, którą stworzyła wraz z marką 4F. To innowacyjne, wygodne i stylowe ubrania, które możecie nosić zarówno na siłownię, jak i na co dzień. Jak mówi sama gwiazda – dla niej najważniejsza jest wygoda i tworząc kolekcję, to właśnie na niej skupiła się najbardziej. Nie zabrakło też oczywiście dobrego stylu. Najnowsza kolekcja 4F i Ani Lewandowskiej to połączenie sportu i lifestyle’u. Ubrania te możecie dowolnie mieszać, tworząc przy tym stylizacje na każdą okazję. Między innymi o tym opowiedziała nam Lewandowska. Wspomniała również o modzie oraz o tym, jaką rolę odgrywa ona w jej życiu. Czym różni się jej barceloński styl od tego warszawskiego? Anna Lewandowska o kolekcji z 4F, modzie i stylu Spotkałyśmy się z okazji premiery twojej kolekcji z 4F. To już wasza siódma współpraca. Jak się czujesz będąc, już po raz kolejny, współtwórczynią kolekcji sportowych dla tej marki? Bardzo się cieszę z kolejnej wyjątkowej kolekcji stworzonej wspólnie z 4F. To jest ważny aspekt mojego życia, bo nie ukrywam, że na co dzień, szczególnie w Barcelonie wybieram sportowe stylizacje, a w mojej szafie przeważają ubrania od 4F. Interesuje się modą, choć oczywiście nie zajmuję się tym zawodowo, ale znam trendy i cieszę się z produktów, które możemy zaproponować naszym klientkom. Anna Lewandowska została ambasadorką 4F! Od teraz Anna Lewandowska trenuje w strojach z metką 4F! Wspomniałaś o modzie, a jest to temat, który bardzo mnie interesuje. U ciebie na Instagramie ta moda jednak się przewija, jeździsz też na Fashion Weeki. Jak ona cię wyraża? Czym ona dla ciebie jest? Dla mnie moda, Fashion Weeki i tego typu eventy, to jest przede wszystkim networking i okazja do poznania nowych, pełnych pasji ludzi. Lubię też oczywiście obserwować trendy, które staram się potem łączyć z jakimiś moimi pomysłami. Zaraz otwieram studio w Barcelonie – przy jego tworzeniu walor estetyczny i designerski miał dla mnie duże znaczenie. Będziemy mieć nawet specjalną ekspozycję kolekcji 4F, tak, aby Hiszpanie mogli poznać lepiej markę. Wracając do kolekcji. Co sprawia, że produkt sportowy jest tym idealnym? Jak on powinien wyglądać? Zarówno w kontekście stylu, jak i praktyczności. Dla mnie najważniejsze jest, żeby czuć się wygodnie i dobrze. Wtedy czuje się też stylowo. Jeśli czujemy się w jakiejś stylizacji komfortowo, to dodaje nam ona pewności siebie i pozwala cieszyć się z aktywnym stylem życia bez kompromisów. Nawet moja stylistka mówi, jak mamy jakieś sesje: „Dla Anki zawsze to, co jest wygodne, bo ona inaczej się wtedy porusza”. Mam nawet inną mimikę twarzy. Zdecydowanie dla mnie najważniejsze jest to, żeby ubrania były wygodne i sprawdzały się w każdej sytuacji – od treningu po aktywności z moimi dziewczynkami. Materiał, z którego wykonane są nasze produktów również jest bardzo ważny. Nad tym aspektem długo pracowaliśmy, bo położyliśmy duży nacisk na jakość. Zastosowaliśmy zaawansowane technicznie materiały, które dają komfort użytkowania i sprawdzają się w różnych warunkach. Widziałam, że wasze nowe kurtki zrobione są z materiału, który nie przesiąka, a powoduje, że woda po nim spływa. Czyli liczy się też funkcjonalność. Oczywiście. Nasze ubrania wyróżniają się technologiami takimi jak 4FSkin czy 4FDry, które łączą te różne wymagania – funkcjonalność i komfort w jednym. Pojawiają się również bezszwowe legginsy, które są zaprojektowane tak, aby dać maksymalną swobodę podczas ruchów. Kobieta, która ćwiczy w moich rzeczach może poczuć wygodę, ale i inne atuty. W zależności od wykorzystanego materiału w ubraniach ciało wygląda inaczej. Czasami nie zwracamy na to uwagi. Niektórzy mówią: „Dobra, ubieram się w coś na trening, nieważne w co, nieważne, jak w tym wyglądam, bo ćwiczę. Potem założę coś ładnego”. A właśnie dla mnie ma to znaczenie. Fajnie jest czuć się i wyglądać dobrze podczas treningu i być w tym wszystkim stylowym. Jaki element tej kolekcji jest twoim ulubionym? Mam dużo takich elementów. Na pewno krótkie spodenki, ponieważ wyglądają trochę boksersko. A kickboxing jest mi bardzo bliski. Więc te spodenki dodają mi pazura. Uwielbiam wszystkie topy na jedno ramię - moje ukochane. Pojawiły się też spodnie oversize, inspirowane bachatą. W przyszłym sezonie będzie również obcisły kombinezon, idealny na zajęcia taneczne. Bardzo lubię też kolorystykę naszej kolekcji – oliwkowe kompozycje, nasz must have każdej kolekcji, czyli czerń oraz fioletowe odcienie. Mieszkasz w Barcelonie już od jakiegoś czasu. Jakie różnice w kontekście modowym widzisz pomiędzy Barceloną a Warszawą? Jeśli chodzi o Barcelonę, to jest tam taki surferski beach style - dużo kolorów. Ja poza rzeczami treningowymi, to na przykład w czerni nie chodzę. Jeśli przyjeżdżam do Warszawy, to totalnie zmieniam garderobę - panuje bardziej miejski styl. Bardzo lubię takie luźnie niezobowiązujące stylizacje. Cenię i regularnie noszę polskie marki. Uwielbiam rozszerzane spodnie, oversizowe marynarki, longsleevy, ciężkie buty. A w Barcelonie totalnie coś innego. Oversize, krótkie spodenki, długie skarpety, sportowe buty. Tam jestem bardziej sportowa. Mój tryb życia wygląda tak: rano odwożę dzieci, później jadę na lekcje hiszpańskiego albo mam calla, to już jestem przebrana w strój 4F, po treningu zmieniam najczęściej top lub spodnie na tańce, potem idę do kawiarni usiąść z komputerem i popracować, więc już zostaje w tym sportowym looku, później wracam, odbieram dzieci, idę na plażę – to też w sportowym. Lubię, jak jedna stylizacja pasuje do wielu okazji. Stąd nowa kolekcja dedykowana jest kobietom, które, jak ja, są aktywne w ciągu całego swojego dnia. Każdy z jej elementów, niezależnie, czy z jest on z części treningowej, czy sportstyle’owej, można dowolnie miksować, zachowując jednocześnie modny aspekt. Anna Lewandowska znalazła idealny płaszcz na jesień. To hit tego sezonu – przebił nawet trencz Płaszcz na jesień to must have, jeśli chodzi o tę porę roku. Idealny model znalazła Anna Lewandowska. Jest supermodowy, a do tego w najbardziej hot kolorze sezonu. Zobaczcie, jak go stylizować. Które miasto inspiruje cię bardziej modowo? Warszawa czy Barcelona? Nie mogę tego porównać. Na pewno modowo bardziej mogę wyrazić się w Polsce - na eventach, na wywiadach, spotkaniach. Mogę założyć obcasy. W Barcelonie nie noszę obcasów. Chyba nigdy mi się nie zdarzyło. Może na sylwestra je założyłam, ale po 15 minutach i tak zdjęłam. Jeśli chodzi o modę generalnie, to oczywiście inspiruje Paryż, dlatego jeżdżę tam na Fashion Weeki. Cieszę się, że wpływ różnych elementów, doświadczeń i moje DNA można odnaleźć w najnowszej kolekcji. Na przykład top sportowy na jedno ramię, który można założyć do spodni czy pod marynarkę. Jak zaczęłam tańczyć, to przygotowałam moją garderobę pod bachatę – topy, ubrania na jedno ramię itd. Ale potem stwierdziłam, że tak naprawdę sama mogę je stworzyć z 4F. I to jest fajne, bo moje ubrania można założyć na zajęcia taneczne, na spotkanie do marynarki, na trening czy na event i zawsze wyglądają dobrze.
Andziaks szczerze o młodym macierzyństwie: „Nie mogę się doczekać drugiego dziecka” [Tylko u nas]
Andziaks została gwiazdą okładki najnowszego, czerwcowego wydania „Glamour”, w którym otworzyła się na wiele ważnych dla niej tematów. Jednym z nich było macierzyństwo. Influencerka szczerze opowiedziała o byciu młodą mamą.
W tym artykule: Andziaks o młodym macierzyństwie: „Nie mogę się doczekać drugiego dziecka” Andziaks o relacji ze swoim ciałem po ciąży Andziaks to jedna z najpopularniejszych influencerek w Polsce. W internecie pokazuje swoje życie, a jej profile w mediach społecznościowych śledzi już ponad milion osób. 4 lata temu Angelika Trochonowicz została mamą po raz pierwszy. Teraz, w najnowszym wywiadzie, który ukazał się w czerwcowym wydaniu „Glamour”, 27-latka otworzyła się na temat młodego macierzyństwa. Zobaczcie, co powiedziała. Andziaks o młodym macierzyństwie: „Nie mogę się doczekać drugiego dziecka” Influencerka została mamą w bardzo młodym wieku, jednak przyznała nam, że młode macierzyństwo jest dla niej czymś wspaniałym. Mało tego, Angelika pragnie drugiego dziecka, o czym opowiedziała nam w wywiadzie. Młode macierzyństwo jest wspaniałe, bardzo się cieszę, że tak szybko zdecydowałam się na dziecko. Charlotte daje mi ogrom miłości – wyznała Trochonowicz. - Nie mogę się doczekać drugiego dziecka. Ciąża to był dla mnie przepiękny stan, pamiętam, gdy sobie leżałam, głaskałam się po brzuchu i czekałam na córeczkę. Nie pamiętam już w ogóle tych niedogodności: mdłości, bólu kręgosłupa, nieprzespanych nocy. Czasem słyszę od dziewczyn, że nie chcą mieć dzieci, że boją się ciąży czy porodu, a ja im powtarzam, że to jest warte wszystkich wyrzeczeń – dodała. Andziaks w przejmującym wyznaniu o bolesnej relacji z nieobecnym ojcem: „Całe życie czekałam, żeby on się do mnie odezwał” W czerwcowym wydaniu „Glamour” Andziaks otworzyła się na najtrudniejszy dla niej temat – ojca. W przejmującym wyznaniu opowiedziała, jak wyglądało dorastanie bez taty. Jej słowa chwytają za serce. Andziaks przyznała też, że razem z Luką, czyli mężem, byli wiecznymi dziećmi. Pojawienie się dziecka spowodowało, że obydwoje musieli dorosnąć i nauczyć się odpowiedzialności. Staliśmy się poważniejsi – mówi influencerka. - Co nie znaczy, że straciliśmy całą swoją beztroskę, nadal podróżujemy, bawimy się, po prostu teraz jest z nami Charli. 27-latka dodała również, że dziecko zbliżyło ją do swojego ukochanego. Andziaks o relacji ze swoim ciałem po ciąży Wiele kobiet boi się, że po ciąży nie wróci do swojej dawnej wagi, ich ciało zmieni się nieodwracalnie. Andziaks wyznała nam, jak podeszła to sprawy zmiany ciała po ciąży. Jej słowa są niezwykle ważne. Nie wróciłam od razu do wyjściowej wagi, ale nie rozpaczałam z tego powodu. To nie był dla mnie priorytet. Czułam wdzięczność, że dzięki temu ciału powstała moja córka. Podchodziłam do tego na luzie, nie użalam się nad sobą – powiedziała Angelika. Czerwcowy numer „Glamour” z Andziaks na okładce dostępny jest w sprzedaży od dzisiaj – 23 maja. Przeczytacie w nim całą rozmowę z influencerką i dużo więcej. 6 powodów, dla których warto mieć czerwcowy numer GLAMOUR z Angeliką Trochonowicz (Andziaks) na okładce Sprawdźcie, dlaczego warto sięgnąć po czerwcowe wydanie magazynu GLAMOUR z Angeliką Trochonowicz, czyli Andziaks, na okładce. W środku m.in. piękna sesja zdjęciowa i przejmujący wywiad z popularną influencerką.