Ten film zgarnął 37 nagród i 110 nominacji (w tym dwie do Oscara)! Czarny humor nie niweluje rosnącego napięcia

„To był zwykły przypadek” wraca na pierwsze strony jako tytuł oscarowy nominowany w kategorii Najlepszy Film Międzynarodowy oraz Najlepszy Scenariusz Oryginalny. Za film odpowiada Jafar Panahi, który jest jednocześnie reżyserem i scenarzystą. Dystrybutor podkreśla też skalę festiwalowego zainteresowania: 37 NAGRÓD i 110 NOMINACJI.

Zwykła awaria, a potem rozpoznanie, które zmienia wszystko

Punktem zapalnym jest awaria samochodu podczas powrotu do domu. Małżeństwo z kilkuletnią córką zjeżdża do przydrożnego warsztatu, gdzie pomoc oferuje jeden z mechaników. Drugi, Vahid, obserwuje wszystko z dystansu. To były więzień polityczny zatrzymany w wyniku antyrządowych protestów, a tortury odbiły się na jego zdrowiu tak, że każdy krok sprawia mu ból. W przybyszu rozpoznaje swojego oprawcę, komisarza irańskiej policji.

Porwanie i pytanie, które nie daje spokoju: czy to na pewno on?

Vahid decyduje się na porwanie. Nie działa jednak jak ktoś, kto ma gotowy plan na zemstę. W kluczowym momencie pojawia się wahanie, bo jeśli się pomyli, skrzywdzi niewinnego męża i ojca. Żeby nie podjąć decyzji w pojedynkę, Vahid szuka wsparcia u innych ofiar tego samego człowieka. Wspólnie próbują rozstrzygnąć, co zrobić z porwanym. Zamiast prostego odwetu zaczyna się nerwowa próba ustalenia prawdy.

Miasto, bus i napięcie, które rośnie z każdą kolejną minutą

Bohaterowie jeżdżą po mieście zdezelowanym vanem, a sprawa wymyka się spod kontroli. W tle pojawiają się sceny, w których napięcie miesza się z niezręcznością, a humor nie znosi ciężaru wydarzeń, tylko pokazuje, jak trudno zachować spokój, kiedy stawką jest cudze życie. Jednocześnie historia cały czas trzyma się konkretu: porwany mężczyzna jest w ich rękach, a czas działa przeciwko nim. Każda decyzja pociąga za sobą następną.

„To był zwykły przypadek” – opinie widzów

W opiniach widzów o „To był zwykły przypadek” najczęściej powraca zachwyt nad tym, jak Jafar Panahi łączy polityczny ciężar z kameralną, bardzo ludzką historią. Wielu komentujących zwraca uwagę, że film stawia trudne pytania o winę, zemstę i przebaczenie, a jednocześnie nie wpada w prosty moralitet.

• Jedna z użytkowniczek napisała: „Mamy trudne dylematy moralne bez popadania w schematyczność czy uproszczenia. Mamy zaproszenie do refleksji nad zemstą, winą i przebaczeniem”.
• Inni podkreślają, że siłą filmu jest jego nieoczywisty ton. „Oczywiście, że to film ważny i politycznie wręcz kluczowy, ale najbardziej urzekło mnie opowiedzenie tej historii w lekkim, niby czarnokomediowym tonie przez 3/4 metrażu” – czytamy w jednej z recenzji.
• Widzowie doceniają też to, że pod pozorną zwyczajnością kryje się znacznie więcej. „To kino subtelne, nieoczywiste. Niektórych może znużyć swoją powolnością, ale uważny widz dostrzeże, że ta «zwyczajność» to tylko zasłona dymna” – napisała jedna z osób komentujących. Pojawiają się również bardziej krytyczne głosy, wskazujące na teatralność części scen czy zbyt dosłowne dialogi, ale nawet wtedy wielu widzów przyznaje, że film zostawia po sobie mocne wrażenie. Jeden z komentarzy podsumowuje to najlepiej:

Finał wbija w fotel!

Złota Palma, 102 min i polska premiera

„To był zwykły przypadek” został nagrodzony Złotą Palmą na festiwalu w Cannes, a jego czas trwania to 102 min. Film ma rok produkcji 2025, a w obsadzie wymieniani są Vahid Mobasseri, Maryam Afshari i Ebrahim Azizi. Polska premiera miała miejsce 20 lutego 2026 roku. Film nadal dostępny jest w kinach.