Odszedł jeden z największych polskich pisarzy. Wiesław Myśliwski zmarł w wieku 94 lat!

Wiesław Myśliwski nie żyje. Wybitny pisarz, dramaturg i scenarzysta filmowy zmarł w wieku 94 lat. Proza Myśliwskiego wielokrotnie inspirowała twórców teatru i filmu. Jego utwory były adaptowane na scenach w całej Polsce, a charakterystyczny, rytmiczny język okazywał się równie poruszający w interpretacjach aktorskich, jak na kartach książek. Dzięki temu jego historie żyją nie tylko w literaturze, ale również w kulturze teatralnej, docierając do kolejnych pokoleń odbiorców. To właśnie ta ponadczasowość sprawia, że powieści Wiesława Myśliwskiego nie tracą na aktualności, przeciwnie, z biegiem lat zyskują nowe znaczenia i pozostają ważnym punktem odniesienia dla czytelników szukających w literaturze czegoś więcej niż tylko opowieści.

Od Dwikozów do jednego z najważniejszych pisarzy w Polsce!

Wiesław Myśliwski urodził się 25 marca 1932 r. w Dwikozach pod Sandomierzem. Uczył się w gimnazjum i liceum w Sandomierzu, a następnie studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1956 roku ukończył filologię polską. Później pracował jako redaktor w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej, a także w kwartalniku „Regiony” i dwutygodniku „Sycyna”. W latach 1971-1983 był członkiem Związku Literatów Polskich.

Powieści, które zostają na lata

Twórczość Wiesława Myśliwskiego od lat uchodzi za jedno z najważniejszych zjawisk w powojennej literaturze polskiej, nie tylko ze względu na język i styl, ale przede wszystkim na sposób opowiadania o człowieku, pamięci i przemijaniu. Jego powieści nie poddają się chwilowym modom. To książki, do których się wraca, bo z każdą lekturą odsłaniają nowe sensy. W dorobku pisarza znalazły się tytuły, które przez dekady budowały jego pozycję: „Nagi sad” (1967) – intymna opowieść o relacji ojca i syna, „Pałac” (1970) – historia zanurzona w realiach powojennej transformacji, czy przełomowy „Kamień na kamieniu” (1984), uznawany za jedną z najważniejszych polskich powieści XX wieku. Szczególne miejsce zajmuje także „Widnokrąg” (1996), nagrodzony literacką Nike, będący wielowymiarowym portretem dojrzewania i pamięci. W późniejszych latach Myśliwski potwierdził swoją klasę kolejnymi książkami. „Traktat o łuskaniu fasoli” (2006) zachwycił czytelników refleksyjną formą monologu i przyniósł mu drugą Nagrodę Nike. Następnie ukazały się „Ostatnie rozdanie” (2013) – opowieść o tożsamości i przypadku – oraz „Ucho igielne” (2018), będące literackim podsumowaniem jego twórczości i zarazem ostatnią powieścią autora.

Dwukrotna Nike i długie listy wyróżnień

Na liście jego nagród i odznaczeń pojawiają się także m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1998), Złoty Medal Zasłużonego Kulturze Gloria Artis (2005) oraz Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2012). Otrzymał również tytuł doktora honoris causa Akademii Świętokrzyskiej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach (2007), Uniwersytetu Opolskiego (2009) i Uniwersytetu Rzeszowskiego (2012).

Jego twórczość przekraczała granice języka

Książki Myśliwskiego były tłumaczone na wiele języków, a jego dramaty i proza wracały w kolejnych interpretacjach. Wymieniane są m.in. przekłady na angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, hebrajski, włoski, rosyjski, a także na holenderski, rumuński, węgierski, czeski, słowacki, bułgarski, łotewski, litewski, estoński, ukraiński i gruziński. Dla wielu osób to nazwisko oznaczało nie tylko szkolny kanon czy listę nagród, ale przede wszystkim intensywne historie i język, który zostawał w pamięci.