Pierwszy „Ojciec panny młodej” pachnie latami 90., domowym ciepłem i komediami, które oglądało się całą rodziną przed telewizorem. Drugi przenosi nas do współczesnego Miami, gdzie przygotowania do ślubu stają się okazją do rozmowy o małżeństwie, tradycji i dorosłych dzieciach, które nie zawsze chcą żyć według planu rodziców. Oba filmy mają podobny punkt wyjścia, ale każdy trafia w trochę inne emocje. Który bardziej mnie rozśmieszył, a przy którym musiałam sięgnąć po chusteczki?

WIDEO…

player placeholder

„Ojciec panny młodej” 1991 i 2022. Ta sama weselna panika, dwie różne rodziny

Pomysł jest prosty i dlatego tak dobrze działa. Kochający, nieco nadopiekuńczy ojciec dowiaduje się, że jego córka wychodzi za mąż. Zamiast spokojnie cieszyć się jej szczęściem, zaczyna panikować. W filmie z 1991 roku George Banks, grany przez Steve’a Martina, prowadzi firmę obuwniczą i jest przekonany, że jego córka Annie wciąż pozostaje małą dziewczynką. Tymczasem ona wraca do domu z wiadomością o zaręczynach, a rodzinne życie zamienia się w niekończące się przygotowania do ślubu. W wersji z 2022 roku Billy Herrera, w którego wciela się Andy Garcia, również musi pogodzić się z dorosłością córki, ale jego sytuacja jest bardziej skomplikowana. Razem z żoną Ingrid przechodzi kryzys małżeński i planuje rozwód, o którym dzieci jeszcze nie wiedzą. Kiedy Sofia ogłasza, że zamierza wyjść za mąż, rodzice muszą odłożyć własne problemy na bok. W obu filmach wesele staje się więc czymś więcej niż rodzinną uroczystością. To moment, w którym ojcowie muszą zrozumieć, że nie mogą już decydować o wszystkim.

Steve Martin jako George Banks. Tego spanikowanego tatę pokochałyśmy w latach 90.

Steve Martin jest największą siłą filmu Charlesa Shyera z 1991 roku. Jego George Banks to człowiek, który kocha córkę bezgranicznie, ale na samą myśl o jej ślubie traci zdrowy rozsądek. Martwi się kosztami, nie ufa przyszłemu zięciowi i z przerażeniem obserwuje, jak skromna uroczystość zmienia się w ogromne przedsięwzięcie. Martin potrafi rozśmieszyć samym wyrazem twarzy, a jego reakcje na kolejne weselne wydatki należą do najzabawniejszych momentów filmu. Najlepsze jest jednak to, że pod wszystkimi żartami kryje się prawdziwe wzruszenie. George nie boi się przecież samego wesela. Boi się, że straci bliskość z córką i przestanie być najważniejszym mężczyzną w jej życiu. To uczucie, które rozumie się znacznie lepiej po latach. Oglądając film jako dziecko, śmiałam się z jego przesadnych reakcji. Dziś widzę w nim przede wszystkim ojca, któremu trudno zaakceptować upływ czasu.

Zobacz także:

Diane Keaton i Martin Short. Bez nich ten film nie byłby tak zabawny

Choć Steve Martin skupia na sobie większość uwagi, „Ojciec panny młodej” z 1991 roku nie miałby tego samego uroku bez Diane Keaton. Jej Nina Banks jest spokojniejsza, bardziej rozsądna i znacznie lepiej przygotowana na to, że córka rozpoczyna nowy etap życia. To ona próbuje łagodzić rodzinne konflikty i przypomina mężowi, że ślub Annie powinien być przede wszystkim szczęśliwym wydarzeniem. Keaton wnosi do filmu ciepło, które doskonale równoważy komediową energię Martina. Osobną atrakcją jest Martin Short jako Franck Eggelhoffer, ekscentryczny organizator wesela. Jego sposób mówienia, nieprzewidywalne pomysły i nieustanny entuzjazm doprowadzają George’a do rozpaczy, a widzów do śmiechu. W rolę Annie wcieliła się Kimberly Williams, dla której był to filmowy debiut. Cała obsada tworzy rodzinę, do której chce się wracać, nawet jeśli jej przygotowania do wesela przypominają chwilami katastrofę.

Andy Garcia jako Billy Herrera. Nowy ojciec panny młodej musi nauczyć się odpuszczać

Andy Garcia w filmie z 2022 roku nie próbuje naśladować Steve’a Martina. Jego Billy Herrera jest poważniejszy, bardziej uparty i znacznie mocniej przywiązany do tradycyjnego wyobrażenia o roli ojca. To odnoszący sukcesy architekt kubańskiego pochodzenia, który ciężko pracował, by zapewnić rodzinie dobre życie. Problem w tym, że przyzwyczaił się również do podejmowania najważniejszych decyzji. Kiedy córka Sofia oznajmia, że wychodzi za Adana i chce zorganizować ślub na własnych zasadach, Billy nie potrafi ukryć rozczarowania. Nie chodzi wyłącznie o przyszłego zięcia, lecz także o poczucie, że jego autorytet przestaje być niepodważalny. Garcia gra tę postać z dużą powagą, ale potrafi też pokazać jej bezradność i komiczne przywiązanie do własnych zasad. W przeciwieństwie do George’a Banksa Billy musi nauczyć się odpuszczać nie tylko córce, lecz także żonie, która coraz wyraźniej domaga się prawa do własnego życia.

Gloria Estefan jako Ingrid. W nowej wersji matka panny młodej ma znacznie więcej do powiedzenia

Jedną z największych niespodzianek filmu z 2022 roku jest Gloria Estefan. Słynna piosenkarka wciela się w Ingrid Herrerę, kobietę, która przez lata wspierała męża i wychowywała dzieci, ale w pewnym momencie zaczyna zadawać sobie pytanie, czy w tym wszystkim nie zapomniała o własnych potrzebach. Jej małżeństwo z Billym przechodzi poważny kryzys, dlatego przygotowania do ślubu córki mają dla niej szczególnie gorzki smak. Estefan świetnie wypada w scenach z Garcią. Ich bohaterowie potrafią kłócić się o drobiazgi, ale pod wzajemnymi pretensjami wciąż widać wieloletnią bliskość. W porównaniu z Niną Banks graną przez Diane Keaton Ingrid ma bardziej rozbudowany własny wątek. Nie jest wyłącznie osobą łagodzącą konflikty między ojcem a córką. Sama staje przed ważną decyzją dotyczącą przyszłości. To właśnie dzięki niej nowy „Ojciec panny młodej” potrafił mnie zaskakująco mocno wzruszyć.

Kimberly Williams czy Adria Arjona? Panny młode, które wiedzą, czego chcą

W filmie z 1991 roku Annie Banks, grana przez Kimberly Williams, jest zakochaną młodą kobietą, która chce rozpocząć wspólne życie z Bryanem MacKenzie. Jej decyzja wywołuje w domu prawdziwą rewolucję, choć sama Annie nie zamierza prowadzić wojny z rodzicami. Zależy jej przede wszystkim na tym, by ojciec zaakceptował jej wybór. W nowej wersji Sofia Herrera, grana przez Adrię Arjonę, jest bardziej stanowcza i niezależna. Wraca do Miami z wiadomością o zaręczynach z Adanem, którego gra Diego Boneta, ale ma już również własne plany zawodowe i pomysł na przyszłość. Nie zamierza podporządkowywać ich oczekiwaniom ojca. To jedna z najciekawszych różnic między filmami. Annie przede wszystkim pragnie, by rodzina cieszyła się jej szczęściem. Sofia oczekuje także szacunku dla swoich decyzji. Obie bohaterki są zakochane, ale każda inaczej rozumie dorosłość i niezależność.

Amerykańskie wesele lat 90. czy latynoska fiesta w Miami?

Film z 1991 roku ma wszystko, za co kochamy amerykańskie komedie rodzinne z tamtej dekady: piękny dom, eleganckie przyjęcie, rodzinne rozmowy przy stole i przygotowania do ślubu, które z każdym dniem stają się coraz bardziej absurdalne. Jest w nim coś z atmosfery „Kevina samego w domu” – dużo zamieszania, wyraziste postacie i przekonanie, że nawet największy chaos można przetrwać dzięki rodzinie. Wersja z 2022 roku ma zupełnie inny temperament. Akcja rozgrywa się w Miami, a ważną częścią historii są kubańskie korzenie rodziny Herrerów oraz meksykańskie pochodzenie rodziny pana młodego. Muzyka, jedzenie, język i rodzinne tradycje wpływają na przebieg przygotowań. To nie jest tylko efektowne tło dla weselnych scen. Różnice między rodzinami pozwalają twórcom opowiedzieć o przywiązaniu do tradycji, międzypokoleniowych konfliktach i zmianach, które zachodzą we współczesnych rodzinach.

Steve Martin czy Andy Garcia? Który ojciec panny młodej wygrywa?

Po obejrzeniu obu filmów jeden po drugim trudno mi wskazać jednego zwycięzcę, bo każdy aktor ma zupełnie inne atuty. Steve Martin rozśmiesza mnie bardziej. Jego George Banks jest neurotyczny, nieporadny i tak bardzo przejęty weselem, że nawet najzwyklejsza sytuacja potrafi zamienić się w komediową katastrofę. Uwielbiam też jego ekranową relację z Diane Keaton, która nadaje całej historii wyjątkowo ciepły charakter. Andy Garcia z kolei bardziej mnie wzruszył. Jego Billy ma sporo wad, bywa uparty i niesprawiedliwy, ale właśnie dlatego jego przemiana wydaje się tak ważna. Film z 2022 roku mocniej pokazuje, że rodzina nie jest czymś niezmiennym i że nawet po wielu latach małżeństwa trzeba nauczyć się słuchać drugiej osoby. Gdybym miała wybrać film na wieczór pełen śmiechu, sięgnęłabym po wersję z 1991 roku. Jeśli miałabym ochotę na bardziej emocjonalną historię o rodzinnych relacjach, wybrałabym Garcię i Estefan.

Mało kto pamięta, że „Ojciec panny młodej” powstał jeszcze wcześniej

Choć dla wielu widzów to Steve Martin jest pierwszym i jedynym ojcem panny młodej, historia ma znacznie dłuższą filmową tradycję. W 1950 roku powstał „Ojciec panny młodej” w reżyserii Vincente’a Minnellego, ze Spencerem Tracym i Elizabeth Taylor w rolach głównych. To właśnie ten film stał się podstawą remake’u z 1991 roku. Produkcja z Andym Garcią jest więc kolejnym powrotem do pomysłu, który od ponad siedemdziesięciu lat pozostaje zaskakująco aktualny. Zmieniają się obyczaje, stroje, weselne tradycje i oczekiwania wobec małżeństwa, ale emocje rodziców obserwujących dorastanie dzieci pozostają bardzo podobne. I być może właśnie dlatego ta historia wciąż działa, niezależnie od tego, kto wciela się w tytułowego ojca.

Gdzie obejrzeć „Ojca panny młodej” z 1991 i 2022 roku?

„Ojciec panny młodej” z 1991 roku, ze Steve’em Martinem i Diane Keaton, pojawia się w cyfrowych wypożyczalniach filmów, takich jak Apple TV czy Rakuten TV. Nowsza ekranizacja z Andym Garcią i Glorią Estefan powstała dla HBO Max, dlatego to tam warto w pierwszej kolejności sprawdzić jej dostępność. Oferta polskich serwisów VOD zmienia się jednak regularnie, a wypożyczenie filmu nie jest tym samym co oglądanie go w ramach subskrypcji. Przed seansem warto więc zweryfikować aktualny katalog platform. Ja polecam obejrzeć obie wersje podczas jednego wieczoru, zaczynając od klasyka z lat 90. To świetny sposób, żeby przekonać się, jak bardzo zmieniło się kino familijne i jak niewiele zmieniły się emocje rodziców, którzy muszą pozwolić swoim dzieciom dorosnąć.

Ojciec panny młodej
Fot. materiały prasowe
Ojciec panny młodej
Fot. materiały prasowe