Po niemal czterech dekadach „Naga broń” wróciła do kin w nowej odsłonie. Tym razem w centrum wydarzeń znalazł się Liam Neeson, aktor kojarzony przede wszystkim z dramatami i filmami akcji, a u jego boku pojawiła się Pamela Anderson. Czy współczesna komedia potrafi odtworzyć szaleństwo oryginału? I czy Neeson, podobnie jak kiedyś Nielsen, potrafi rozśmieszać widzów bez zmiany wyrazu twarzy?

WIDEO…

player placeholder

„Naga broń” z 1988 roku. Komedia, która nie brała niczego na poważnie

Oryginalna „Naga broń: Z akt Wydziału Specjalnego” powstała na podstawie pomysłów twórców serialu „Police Squad!”, w którym Leslie Nielsen po raz pierwszy wcielił się we Franka Drebina. Film Davida Zuckera był parodią policyjnych thrillerów, ale zamiast ograniczać się do kilku dowcipów, zamieniał niemal każdą scenę w serię komicznych pomyłek. Drebin prowadził śledztwo dotyczące zamachu na królową Elżbietę II, przy okazji niszcząc wszystko, czego dotknął. Widzowie pokochali ten specyficzny humor: pełen gagów sytuacyjnych, absurdalnych dialogów i drobiazgów ukrytych w tle. Sukces filmu zaowocował dwiema kontynuacjami, a postać Drebina na zawsze związała się z nazwiskiem Nielsena.

Leslie Nielsen jako Frank Drebin. Mistrz komedii z kamienną twarzą

Największym atutem oryginału był Leslie Nielsen. Aktor przez lata występował w poważnych produkcjach, dlatego jego komediowa przemiana okazała się tak skuteczna. Jako Frank Drebin zachowywał się tak, jakby uczestniczył w śmiertelnie poważnym śledztwie, nawet gdy wokół niego rozgrywały się wydarzenia przeczące wszelkiej logice. Nie mrugał porozumiewawczo do widzów i nie próbował podkreślać puent. Im bardziej absurdalna była sytuacja, tym większą powagę zachowywał. Właśnie ten kontrast sprawił, że stworzył jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w historii komedii. Trudno było wyobrazić sobie nową „Nagą broń” bez Nielsena, dlatego twórcy remake'u postanowili nie obsadzać nikogo w dokładnie tej samej roli.

Zobacz także:

Liam Neeson przejmuje pałeczkę. Kim jest Frank Drebin Jr.?

W filmie z 2025 roku Liam Neeson wciela się we Franka Drebina Jr., syna bohatera granego przez Lesliego Nielsena. To sprytny sposób na nawiązanie do klasyki bez udawania, że można zastąpić jej największą gwiazdę. Neeson ma zresztą z Nielsenem więcej wspólnego, niż mogłoby się wydawać. Przez lata budował wizerunek twardego bohatera kina akcji, szczególnie dzięki serii „Uprowadzona”. W nowej „Nagiej broni” wykorzystuje właśnie tę powagę, żeby rozśmieszać. Jego Drebin Jr. traktuje każdą misję z pełnym zaangażowaniem, choć podejmowane przez niego decyzje bywają równie niedorzeczne jak działania ojca. Różnica polega na tym, że współczesny film częściej bawi się wizerunkiem Neesona jako niepokonanego ekranowego twardziela.

Pamela Anderson w nowej „Nagiej broni”. Czy zastąpiła Priscillę Presley?

W oryginalnej trylogii ważną rolę odgrywała Jane Spencer, ukochana Franka Drebina, grana przez Priscillę Presley. Jej bohaterka wnosiła do historii romantyczny wątek, ale równie chętnie uczestniczyła w komediowych nieporozumieniach. W nowej wersji kobiecą gwiazdą jest Pamela Anderson, która wciela się w Beth Davenport, pisarkę związaną z zagadkową sprawą prowadzoną przez Drebina Jr. Anderson nie gra więc Jane ani nie odtwarza dosłownie postaci Presley. Jej Beth jest bardziej bezpośrednia, świadoma własnego uroku i potrafi dotrzymać kroku ekscentrycznemu policjantowi. Dla aktorki, którą wielu widzów wciąż kojarzy przede wszystkim ze „Słonecznym patrolem”, to także okazja do zaprezentowania komediowego talentu i kolejny etap ekranowego powrotu.

Absurd, slapstick i żarty w tle. Czy humor nadal działa?

Oryginalna „Naga broń” nie dawała widzom chwili wytchnienia. Dowcipy pojawiały się w dialogach, ruchach bohaterów, scenografii, a nawet w pozornie nieistotnych szczegółach drugiego planu. Nowa odsłona, wyreżyserowana przez Akivę Schaffera, próbuje zachować tę samą energię. Nadal oglądamy policyjne śledztwo, które wymyka się spod kontroli, nieprawdopodobne zbiegi okoliczności i bohaterów zachowujących śmiertelną powagę w najbardziej niedorzecznych sytuacjach. Zmieniły się jednak realia. Twórcy sięgają po współczesne technologie i konwencje filmów akcji, a niektóre żarty opierają na znajomości ekranowego wizerunku Neesona. Największą zaletą nowej wersji jest to, że nie próbuje zamienić „Nagiej broni” w realistyczną komedię kryminalną. Pozwala sobie na absurd, z którego słynął oryginał.

Leslie Nielsen czy Liam Neeson? Dwie twarze tego samego humoru

Porównanie obu aktorów jest nieuniknione, ale niekoniecznie musi kończyć się wskazaniem zwycięzcy. Leslie Nielsen miał niezwykły dar sprawiania, że najbardziej absurdalne dialogi brzmiały całkowicie naturalnie. Jego Frank Drebin był niezdarnym policjantem, który nawet największą katastrofę potrafił uznać za drobne nieporozumienie. Liam Neeson wnosi do tej samej konwencji doświadczenie bohatera kina akcji. Widzowie znają jego surowy głos, poważne spojrzenie i determinację, dlatego obserwowanie go w komediowych sytuacjach daje dodatkową przyjemność. Nielsen pozostaje niedoścignionym oryginałem, ale Neeson nie próbuje go kopiować. Właśnie dzięki temu nowa „Naga broń” może zainteresować zarówno fanów klasyki, jak i widzów, którzy nigdy wcześniej nie spotkali Franka Drebina.

Gdzie obejrzeć „Nagą broń” z Leslie Nielsenem i Liamem Neesonem?

Oryginalna „Naga broń: Z akt Wydziału Specjalnego” z 1988 roku oraz nowa „Naga broń” z 2025 roku to dwa osobne filmy, dlatego warto zwrócić uwagę na rok produkcji podczas wyszukiwania ich w serwisach VOD. Dostępność obu tytułów w Polsce może zmieniać się między platformami, a część ofert obejmuje wyłącznie wypożyczenie lub zakup cyfrowy. Najlepiej sprawdzić aktualny katalog wybranego serwisu przed seansem. Jeśli nie widzieliście jeszcze żadnej wersji, proponujemy zacząć od klasyki z Leslie Nielsenem, a później zobaczyć, jak Liam Neeson i Pamela Anderson odnaleźli się w świecie jednego z najbardziej absurdalnych policyjnych śledztw w historii kina.

Naga broń
Fot. materiały prasowe