24 lata przed Katniss. Zanim narodził się symbol, był chłopak z Dwunastki
„Ogień się rozprzestrzenia. A jeśli my spłoniemy, to wy spłoniecie razem z nami” – mówi głosem Katniss Everdeen uczestniczka październikowych protestów w Paryżu w wiralowym TikToku. Historia napisana przez Suzanne Collins dalej jest aktualna i oferuje to, czego dziś nam brakuje – nadzieję. Dystopijna seria książek i filmów „Igrzyska śmierci” opowiada o drodze do rebelii w totalitarnym państwie Panem, organizującym Głodowe Igrzyska – walki na śmierć i życie między nastoletnimi przedstawicielami dystryktów. Filmy uczyniły gwiazdy z Jennifer Lawrence i Josha Hutchersona, wcielających się w role przedstawicieli Dystryktu 12, Katniss Everdeen i Peety Mellarka oraz zgromadziły ponad trzy miliardy dolarów w box office.
Rewolucja, której symbolem jest Katniss, nie udałaby się, gdyby nie Haymitch – mentor Katniss i Peety, a także zgorzkniały i cyniczny alkoholik. To właśnie on jest głównym bohaterem filmu „Wschodu słońca w dniu dożynek”, który możemy oglądać w kinach od 20 listopada. Akcja toczy się 24 lata przed Katniss i wydarzeniami znanymi z pierwszych „Igrzysk śmierci”, gdy nastoletni Haymitch bierze udział w najbardziej brutalnej edycji turnieju w historii. Dorosłego Haymitcha gra Woody Harrelson, nic więc dziwnego, że oczekiwania fanów serii były spore. „Kto to jest?”, pytali, gdy gruchnęła wieść, że rolę dostał Joseph Zada. Chwilę później wyszedł serial „Byliśmy łgarzami” i wszyscy wiedzieliśmy już, że ten chłopak naprawdę potrafi grać. Na ekranie partneruje mu Mckenna Grace jako Maysilee – charakterna trybutka Dystryktu 12, wylosowana do udziału w 50. Igrzyskach. Śmiało można powiedzieć, że jest to rola, którą Mckenna sobie wymanifestowała - kiedyś robiła fanowskie edity z Peetą Mellarkiem, dziś gra w filmie z serii. Oprócz nich w obsadzie znajdują się m.in. Ralph Fiennes, Kieran Culkin, Glenn Close czy Elle Fanning.
Joseph Zada o roli Haymitcha. „Wychodziłem z planu wykończony”
Byli nastolatkami, gdy po raz pierwszy odkryli „Igrzyska śmierci”. Joseph Zada i Mckenna Grace nie ukrywają, że dołączenie do kultowej serii jest dla nich spełnieniem marzeń. O swoich postaciach mówią z ogromnym szacunkiem i widać, że zależy im, aby dać fanom takiego Haymitcha i Maysilee, na jakich zasługują. Cały wywiad z Josepehm Zadą i Mckenną Grace możecie znaleźć w nowym, grudniowym numerze GLAMOUR.
Czy świadomość grania w tak trudnej i smutnej historii miała wpływ na Ciebie i Twoją grę aktorską?
Joseph: Kiedy jesteś na planie, cały czas musisz być równie mocno skoncentrowany na każdej scenie i posiadać równie dużo energii. Dlatego każdego dnia wychodziłem kompletnie wykończony.
To prawda, że przyjechałeś na plan wcześniej, niż Ci kazali?
Joseph: Tak, trzy tygodnie wcześniej i od razu wziąłem się za sceny kaskaderskie, bo nigdy wcześniej nie miałem z nimi do czynienia. Chciałem nauczyć się tego, jak najszybciej, bo wiedziałem, że gdy zaczniemy kręcić, nie będę miał czasu na ćwiczenia. Musiałem wiedzieć, jak moje ciało reaguje, żeby nic mnie nie zaskoczyło. Ćwiczyłem codziennie ok. 5-6 godzin przez sześć tygodni. A dalej medytujesz, aby lepiej przygotować się do grania emocjonalnych scen?
Joseph: Zanim zacząłem pracę nad tym filmem, zrobiłem kurs medytacji transcedentalnej. Gdy zaczęliśmy kręcić, nie miałem już czasu. Zapytaj Mckennę, czy spałem na planie.
Mckenna: On ciągle śpi! Mam na telefonie jakieś 60 zdjęć Josepha śpiącego w różnych pozycjach… Podczas zdjęć mieszkaliśmy w jednym domu. Mieliśmy swoje oddzielne przestrzenie, ale wszystko było słychać. Co wieczór zmuszałam go, żeby zjadł z nami obiad. Byłam tym zmęczona (śmiech). Potem graliśmy do rana w szachy.
Ile mieliście lat, gdy odkryliście „Igrzyska śmierci”?
Joseph: Około 10. Początkowo moja mama była przeciwna, ale w końcu powiedziała, że pozwoli mi obejrzeć filmy, jeśli najpierw przeczytam książki. Pierwsze dwie przeczytałem w jednym tygodniu. Obejrzałem oryginał, a potem poszedłem do kina na drugą część. Byłem na to o wiele za młody, ale to było coś niesamowitego.
Mckenna: Miałam 11-12 lat i kręciłam horror „Annabelle wraca do domu”. W czasie pomiędzy scenami uczyłam się. Razem z moją nauczycielką czytałyśmy „Igrzyska śmierci” , miałam nawet plakat z filmu w moim pokoju. Później obejrzałam filmy i wpadłam w totalną obsesję. Na planie była lalka Annabelle i wiele innych przerażających rekwizytów, więc gwizdałyśmy do siebie melodię Kosogłosa. Mama nawet zrobiła mi łuk, żebym przypominała Katniss. Nie jest też sekretem, jak wielką jestem fanką Peeta Mellarka…
Znając książki, jakich scen w filmie nie mogliście się doczekać?
Mckenna: Przerażała i ekscytowała mnie scena konfrontacji z Drusillą. Byłam przerażona, bo gra ją Glenn Close. Jak mam uderzyć Glenn Close? Ostatecznie wyszło szalenie, dramatyczne i dziko. No i scena wyłonienia trybutów, ponieważ to charakterystyczny element każdego filmu z serii. Nie mogłam uwierzyć, że gram tę postać, że zaraz wyczytają moje imię i że wejdę na scenę. Powtarzałam sobie: „Nie zepsuj tego, nie zepsuj tego”.
Joseph: To „Igrzyska śmierci”, więc wiadomo, że jest kilka śmierci. One zawsze są najbardziej przerażające, bo chcesz oddać im to, co należne. Na pewno byłem bardzo podekscytowany kręceniem pierwszych scen, przed rozpoczęciem turnieju, ponieważ jestem w nich po prostu szczęśliwy. To jednak tylko trzy dni na 90 dni zdjęć.