„Ania z Zielonego Wzgórza” z 1985 roku i „Ania, nie Anna” z 2017 roku to dwie ekranizacje książki Lucy Maud Montgomery, które pokochały różne pokolenia widzów. Pierwsza zachwycała romantyczną atmosferą, pięknymi krajobrazami i urokiem Megan Follows. Druga, dostępna na Netfliksie, pokazuje dzieciństwo Ani w bardziej współczesny i emocjonalnie intensywny sposób. Porównujemy obie wersje, sprawdzamy, czym różnią się ich bohaterki i zastanawiamy się, która lepiej oddaje magię ukochanej powieści.
WIDEO…
„Ania z Zielonego Wzgórza” 1985 i „Ania, nie Anna” 2017. Ta sama dziewczynka, dwie różne historie
W obu ekranizacjach poznajemy rudowłosą sierotę, która przez pomyłkę trafia pod opiekę Maryli i Mateusza Cuthbertów, rodzeństwa mieszkającego na Zielonym Wzgórzu na Wyspie Księcia Edwarda. Cuthbertowie spodziewali się chłopca, który pomagałby im w gospodarstwie, ale zamiast niego przyjeżdża gadatliwa, pełna fantazji dziewczynka. Jej obecność stopniowo odmienia życie domowników. Serial z Megan Follows dość wiernie odtwarza najważniejsze wydarzenia powieści, od szkolnych przygód Ani po jej przyjaźń z Dianą Barry i rywalizację z Gilbertem Blythe’em. „Ania, nie Anna” rozwija tę historię o dodatkowe wątki, a większą uwagę poświęca doświadczeniom Ani sprzed przyjazdu na Zielone Wzgórze. Dzięki temu znajoma opowieść nabiera nowego, chwilami znacznie mroczniejszego wymiaru.
Megan Follows jako Ania Shirley. Taką rudowłosą marzycielkę zapamiętałyśmy z dzieciństwa
Kiedy w 1985 roku Megan Follows wcieliła się w Anię Shirley, stworzyła bohaterkę, która na lata stała się symbolem ekranowej adaptacji powieści Montgomery. Jej Ania była impulsywna, niezwykle rozmowna, wrażliwa i skłonna do dramatyzowania nawet najmniejszych niepowodzeń. Potrafiła zachwycić się kwitnącym drzewem, obrazić na Gilberta za jedno niefortunne słowo i wzruszyć do łez z powodu własnych marzeń. Follows znakomicie oddała zarówno komediowy temperament Ani, jak i jej potrzebę bycia kochaną. Wielką zaletą tej wersji była także chemia między aktorami. Colleen Dewhurst jako Maryla i Richard Farnsworth jako Mateusz stworzyli niezapomniany duet, a Jonathan Crombie w roli Gilberta dla wielu widzek pozostał pierwszym ekranowym zauroczeniem.
Amybeth McNulty w serialu Netflixa. Nowa Ania ma więcej odwagi i trudnych doświadczeń
W „Ani, nie Annie” z 2017 roku główną rolę otrzymała Amybeth McNulty. Jej bohaterka również jest gadatliwa, obdarzona niezwykłą wyobraźnią i nieustannie spragniona przyjaźni. Twórcy serialu postanowili jednak mocniej pokazać, dlaczego Ania tak bardzo potrzebuje akceptacji. Wspomnienia z sierocińca i wcześniejszych domów, w których dziewczynka doświadczała odrzucenia, mają wyraźny wpływ na jej zachowanie. McNulty gra Anię bardziej gwałtowną emocjonalnie, czasami zagubioną i próbującą ukryć lęk za potokiem słów. To interpretacja, która może szczególnie przemówić do współczesnych nastolatek. Serial nie odbiera Ani jej poczucia humoru ani romantycznej wyobraźni, ale pokazuje, że za jej niezwykłą energią kryje się również trudna przeszłość.
Gilbert Blythe dawniej i dziś. Jonathan Crombie czy Lucas Jade Zumann?
Nie sposób porównywać obu ekranizacji bez wspomnienia o Gilbercie Blythe’ie. W wersji z 1985 roku zagrał go Jonathan Crombie, którego uśmiech i chłopięcy wdzięk podbiły serca widzek. Jego relacja z Anią rozwijała się powoli, od szkolnych sprzeczek i rywalizacji po coraz głębszą sympatię. To jeden z najbardziej pamiętnych wątków romantycznych telewizji lat 80. W „Ani, nie Annie” Gilberta gra Lucas Jade Zumann. Nowa wersja poświęca więcej uwagi jego własnym doświadczeniom i pozwala mu funkcjonować nie tylko jako obiekt uczuć Ani. Ich relacja ma bardziej współczesną dynamikę, choć nadal opiera się na nieporozumieniach, wzajemnym podziwie i uczuciu, do którego trudno się przyznać. Dla widzek wychowanych na Crombiem nowy Gilbert może być zaskoczeniem, ale młodsze pokolenie ma w nim własnego romantycznego bohatera.
Maryla i Mateusz Cuthbertowie. Która wersja bardziej wzrusza?
W obu serialach równie ważni jak Ania są Maryla i Mateusz Cuthbertowie. W ekranizacji z 1985 roku Colleen Dewhurst i Richard Farnsworth stworzyli postacie pełne ciepła, choć wyrażające uczucia w zupełnie odmienny sposób. Maryla początkowo wydaje się surowa i nieprzystępna, podczas gdy Mateusz niemal od pierwszego spotkania darzy Anię ogromną sympatią. W serialu Netfliksa wcielają się w nich Geraldine James i R.H. Thomson. Ich bohaterowie również stopniowo otwierają się na dziewczynkę, ale twórcy mocniej pokazują samotność, lęki i doświadczenia starszego rodzeństwa. Obie wersje potrafią wzruszyć, choć robią to inaczej. Klasyczna ekranizacja stawia na delikatność i niedopowiedzenia, a współczesna częściej pozwala bohaterom otwarcie mówić o emocjach.
Romantyczna bajka czy opowieść o dorastaniu? Największa różnica między serialami
„Ania z Zielonego Wzgórza” z Megan Follows ma atmosferę, którą trudno podrobić. Malownicze krajobrazy, nastrojowa muzyka, kostiumy i spokojne tempo sprawiają, że oglądanie jej przypomina powrót do ulubionej książki z dzieciństwa. „Ania, nie Anna” jest znacznie bardziej współczesna w sposobie opowiadania. Serial porusza kwestie odrzucenia, przemocy, nierówności społecznych i poszukiwania własnej tożsamości. Wprowadza także wątki, których nie znajdziemy w tej postaci w oryginalnej powieści. Dla części wielbicielek Montgomery to interesujące rozwinięcie historii, dla innych zbyt dalekie odejście od literackiego pierwowzoru. Właśnie dlatego obie produkcje wywołują tak odmienne reakcje. Starsza pozwala zanurzyć się w nostalgii, nowsza zachęca do spojrzenia na znanych bohaterów z innej perspektywy.
Która Ania Shirley jest lepsza? Megan Follows czy Amybeth McNulty?
Odpowiedź zależy przede wszystkim od tego, czego szukamy w ekranizacji. Jeśli kochamy klasyczną powieść Lucy Maud Montgomery i chcemy wrócić do świata, który pamiętamy z dzieciństwa, wersja z Megan Follows pozostaje wyjątkowa. Ma niepowtarzalny urok, niezapomnianą obsadę i romantyczną atmosferę, której trudno się oprzeć. „Ania, nie Anna” z Amybeth McNulty może natomiast zachwycić osoby, które lubią bardziej rozbudowane portrety psychologiczne i historie poruszające współczesne problemy. Najpiękniejsze jest jednak to, że obie ekranizacje można oglądać razem z kolejnym pokoleniem. Mamy mogą pokazać córkom swoją ukochaną Anię, a córki przekonać mamy, dlaczego tak bardzo pokochały nową wersję.
Gdzie obejrzeć „Anię z Zielonego Wzgórza” i „Anię, nie Annę”?
„Ania, nie Anna” z Amybeth McNulty jest dostępna na Netfliksie w ramach subskrypcji. Serial liczy trzy sezony i łącznie 27 odcinków. Klasyczna „Ania z Zielonego Wzgórza” z Megan Follows z 1985 roku nie ma obecnie potwierdzonej dostępności w polskich serwisach streamingowych.