Wojna widziana oczami dziecka... Ten polski dramat kruszy najtwardsze serca!

Czerwiec 1939 roku, jedenastoletni Marek od kilku lat planuje z rodzicami wyjazd do Wenecji. Tym razem ma wreszcie zobaczyć miasto na żywo, ale wybuch wojny zamienia wakacje w ucieczkę z domu. „Wenecja” Jana Jakuba Kolskiego z 2010 roku pokazuje początek II wojny światowej z perspektywy dziecka, które nie zamierza pożegnać się z marzeniem. Obejrzysz na TVP VOD za darmo.

O czym jest „Wenecja”? Lato 1939, dwór ciotek i piwnica zamieniona w miasto na wodzie

Czerwiec 1939 roku. Jedenastoletni Marek (Marcin Walewski) zna Wenecję z opowieści rodziców i reprodukcji obrazów. Co roku rodzina obiecuje mu wyjazd i co roku wyprawa odwoływana jest w ostatniej chwili. Tym razem matka zapewnia, że plan wreszcie się uda. Ojciec dostaje jednak powołanie do wojska, a Marek razem z matką wyjeżdża z miasta do dworu ciotki Weroniki na prowincji. Do dworu zjeżdżają też dwie pozostałe siostry matki, Klaudyna i Barbara. Cztery kobiety z miejskimi kuframi i papierośnicami zostają na wsi z chłopcem, który nie zamierza zrezygnować z Wenecji. Marek zaprzyjaźnia się z dwoma rówieśnikami z okolicy. Razem zalewają wodą piwnicę dworu, znajdują blaszaną balię, robią z niej gondolę i przez kilka tygodni urządzają w piwnicy własne miasto na wodzie. Jeden z chłopców zakłada pasiastą koszulkę i czerwoną szarfę gondoliera. Wojna toczy się nad ich głowami, oni mieszkają w równoległym świecie.

Magdalena Cielecka, Agnieszka Grochowska, Julia Kijowska. Obsada „Wenecji” Kolskiego

Marcin Walewski, dziecięcy debiutant, dostał za rolę Marka indywidualną nagrodę aktorską na 35. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Magdalena Cielecka zagrała Joannę, matkę chłopca. Agnieszka Grochowska wcieliła się w Barbarę, najmłodszą z sióstr. Grażyna Błęcka-Kolska, prywatnie żona reżysera, zagrała Weronikę, gospodynię dworu. Julia Kijowska zagrała Klaudynę. Za scenariusz i reżyserię odpowiada Jan Jakub Kolski, znany z „Jasminum”, „Pornografii” i „Historii kina w Popielawach”. Zdjęcia robił Artur Reinhart, scenografię przygotowała Joanna Macha. Producentem jest Akson Studio, koproducentami Telewizja Polska i Studio Filmowe Tramway. Budżet wyniósł 7 milionów złotych, czas trwania to godzina i pięćdziesiąt pięć minut. Polska premiera odbyła się 11 czerwca 2010 roku.

Trzy nagrody w Gdyni i zdjęcia, dla których ten film się pamięta

Artur Reinhart zrealizował „Wenecję” w odcieniach brązu, beżu i miodu, bez zimnych szarości typowych dla polskiego kina o wojnie. Plenery wokół dworu są kręcone w długich, statycznych ujęciach, a zalana piwnica wygląda jednocześnie wiarygodnie i nierealnie. Joanna Macha zbudowała w niej fasady weneckich pałaców z drewna, lampiony i kanał, po którym dziecko płynie w blaszanej balii. To dwa powody, dla których film zdobył w Gdyni nagrody za zdjęcia i scenografię. Kolski adaptował opowiadanie „Sezon w Wenecji” Włodzimierza Odojewskiego, jednego z najbardziej cenionych pisarzy emigracyjnych. Reżyser nie trzymał się litery prozy, dopisał wątek piwnicy i rozbudował rodzinę o trzy ciotki. W efekcie wybuch wojny widać w filmie nie przez front, lecz przez zachowanie kobiet, które próbują udawać przed Markiem, że wszystko jest pod kontrolą. Marcin Walewski prowadzi cały film, jest w prawie każdej scenie i nie ma w jego grze fałszu ani przesadnego dziecięcego uroku. To rzadki przypadek, kiedy jury w Gdyni nagradza dziesięciolatka, a decyzja nikogo nie dziwi.

Gdzie obejrzysz „Wenecję” za darmo?

Film sprawdzi się, jeśli lubisz polskie kino kameralne, fabuły rodzinne i mocną pracę operatora. Akcji wojennej w stylu „Hubala” czy „Czterech pancernych” tu nie ma, dostajesz natomiast dwie godziny opowieści o dziecku, które samo organizuje sobie świat, bo dorośli wokół niego sobie nie radzą. „Wenecja” znajduje się w katalogu TVP VOD pod adresem vod.tvp.pl. Dostęp jest bezpłatny i nie wymaga subskrypcji.