Czym jest zazdrość?

Zazdrość to uczucie ściśle powiązane z frustracją i niezadowoleniem z obecnego stanu rzeczy. Najczęściej objawia się ona w sytuacjach, w których pojawia się realna groźba utraty czegoś cennego. Jest to związane zarówno z relacjami międzyludzkimi, jak i przedmiotami materialnymi.

Psychologia wyróżnia nie tylko zazdrość jako formę strachu, ale również jako chęć posiadania. Można być zazdrosnym o styl życia, urodę, ubrania czy pracę, i przez to silnie pragnąć poprawy własnych warunków.

Zazdrość to uczucie o szerokim spektrum. Może ona mieć zarówno pozytywny, jak i negatywny wydźwięk. Zazdrość może zmotywować do działania i pracy nad sobą drugą osobę, jednak równie łatwo może stać się narzędziem manipulacji. Uczucie to najczęściej ma swoje korzenie w niskiej samoocenie, braku zaufania i strachu przed utratą czegoś cennego. Często zazdrości towarzyszy również poczucie, że jeśli zdobędziesz posiadany przez kogoś innego status materialny czy przedmiot, twoje życie stanie się o wiele lepsze.

Zazdrość o partnera

Zazdrość to uczucie, które najczęściej dotyka osoby będące w związkach. Jest to strach przed tym, że któregoś dnia partner odejdzie, będąc pod wpływem kogoś lub czegoś (np. religii, stowarzyszenia).

Zazdrość w związku według psychologii jest rzeczą całkowicie naturalną, o ile nie wykracza poza pewne granice. Uczucie to może przynieść nawet pewne korzyści parom przechodzącym kryzys. Partner, motywowany lękiem przed utratą drugiej połówki, staje się bardziej zaangażowany w relację i stara się zapobiec wypaleniu uczuć. Sprawa zaczyna się jednak komplikować, gdy partner staje się wręcz zaborczy i toksyczny z powodu zazdrości.

Zazdrość a psychologia

Zazdrość zaliczana jest do jednych z bardziej skomplikowanych uczuć. Bazuje na strachu, niskim poczuciu własnej wartości i braku zaufania do drugiej osoby. Według psychologii zazdrość w związkach może być zarówno czynnikiem budującym, jak i niszczycielskim. Chorobliwa zazdrość jest zaliczana do jednego z najczęstszych powodów rozstań wśród par.

Niższą formą zazdrości jest zawiść, czyli chęć posiadania tego, co druga osoba. Jest to uczucie o wiele mniej skomplikowane niż lęk przed utratą partnera czy przyjaciela. W przypadku zawistnej zazdrości dana osoba ma wrażenie, że posiadanie tego konkretnego przedmiotu wpłynie znacząco na jej życie i całkowicie je odmieni. Ta forma zazdrości bierze swoje korzenie w chciwości i nienasyconym pragnieniu, by mieć więcej i więcej.

Zazdrość a zaufanie

Zazdrość to uczucie ściśle związane z brakiem zaufania do drugiej osoby. Objawia się ono głównie wtedy, gdy z jakichś powodów dany człowiek przestaje w twoich oczach być wiarygodny. To, jakie sytuacje wzbudzają w tobie zazdrość zależy przede wszystkim od przeżyć, jakie masz za sobą. Ludzie, którzy w przeszłości zostali oszukani przez partnera czy przyjaciółkę są o wiele mniej ufni i bardziej podejrzliwi. Więcej o tym, jak odzyskać zaufanie po kłamstwie lub zdradzie w związku piszemy tutaj.

Zazdrość nie jest uczuciem, trwającym przez cały czas. Najczęściej pojawia się ona, gdy osoba ważna dla ciebie zaczyna zachowywać się nienaturalnie i odmiennie od tego, czego doświadczyłaś do tej pory. Czynniki, które wywołują pojawienie się tego uczucia często określane są jako powody do zazdrości. Powodem może stać się wszystko, od rozmów z innymi ludźmi po zdradę.

Kiedy zazdrość zaczyna być chorobliwa?

Zazdrość najczęściej towarzyszy bardzo silnym uczuciom, takim jak miłość czy przyjaźń. Niejednokrotnie uczucie panicznego lęku przed porzuceniem jest tak silna, że dana osoba zaczyna podejmować irracjonalne i krzywdzące dla drugiej strony czynności i decyzje. Takie zachowane określane jest mianem chorobliwej zazdrości.

Zazdrość staje się chorobliwa, gdy popycha człowieka do rzeczy, których w normalnej sytuacji nigdy by nie zrobił. Może to być przeszukiwanie telefonu, robienie awantur o każdą rozmowę z osobą płci przeciwnej czy nawet planowanie zemsty na partnerze lub przyjaciółce. Chorobliwa zazdrość może doprowadzić nawet do agresji i rękoczynów. Dotyczy to zarówno bliskich osób, jak i ludzi z ich najbliższego otoczenia, potencjalnie „winnych”.

Chorobliwa zazdrość, zwłaszcza gdy nie jest leczona poprzez terapię prowadzi najczęściej do zniszczenia więzi między dwójką ludzi. Partnerzy zazdrosnych osób, mając dość ciągłych kłótni i awantur w końcu decydują się na zakończenie związku. Często osoby chorobliwie zazdrosne po zerwaniu relacji mszczą się na byłym partnerze, uznając zerwanie za potwierdzenie ich teorii.

Zazdrość może przybrać również postać chorobliwej zawiści, zwłaszcza w przypadku otwartej rywalizacji między dwiema osobami. Tak silne uczucia najczęściej motywowane są poczuciem krzywdy i niesprawiedliwości, jaka dotknęła zawistnego człowieka. Czuje się on niedoceniony i zazdrości drugiej osobie np. awansu, dlatego postanawia się zemścić. Chorobliwa zawiść to bardzo niebezpieczne uczucie. Często staje się ono przyczyną realnych krzywd wyrządzonych drugiemu człowiekowi.

Jak pokonać i zwalczyć zazdrość o partnera?

Zazdrość może zrujnować życie zarówno samego zazdrośnika, jak i osób z jego najbliższego otoczenia. Ważne jest, by nieustannie pracować nad sobą i starać się zwalczyć to uczucie. Co jeszcze może pomóc? Jak pokonać zazdrość?

Aby wyeliminować zazdrość z twojego życia, musisz przede wszystkim uwierzyć w siebie. (Przeczytaj ten artykuł: Zostań swoją przyjaciółką! Te rzeczy dzieją się, gdy jesteś w dobrej relacji z samą sobą) Niskie poczucie własnej wartości sprawia, że czujesz się zagrożona na swojej pozycji i boisz się o trwałość relacji. Z kolei nieustanne porównywanie się z innymi prowadzi do tego, że nigdy nie czujesz się w pełni usatysfakcjonowana i szczęśliwa. Osoby pewne siebie rzadko borykają się z zazdrością. Dzieje się tak, ponieważ nigdy nie wątpią one w to, że nikt nie jest w stanie zniszczyć ich relacji z daną osobą.

Kolejnym sposobem na zwalczanie zazdrości jest szczera rozmowa z partnerem. Warto na spokojnie usiąść i podzielić się z ukochaną osobą wątpliwościami, które cię dręczą. Najlepiej, byście razem postarali się znaleźć rozwiązanie, które usatysfakcjonuje obie strony. W razie potrzeby warto również skorzystać z pomocy specjalistów, takich jak psycholog czy terapeuta i zdecydować się na terapię dla par. Osoba taka spojrzy na waszą sytuację z boku i będzie w stanie doradzić, co powinniście robić dalej.

Terapia może być również pomocna, jeśli twoja zazdrość ma korzenie w poprzednich związkach. Dzięki rozmowie z profesjonalistą będziesz w stanie rozdzielić przeszłość od teraźniejszości i działać bardziej racjonalnie. Istotne jest również to, byś ty sama starała się panować nad swoim umysłem. Psycholog może doradzić ci, jak najlepiej odwrócić uwagę od dręczących myśli i podejrzeń.

To właśnie skoncentrowanie swojej siły i uwagi na czymś innym niż podejrzenia może pomóc ci w walce z zazdrością w małżeństwie czy związku. Warto pomyśleć o nowym kursie, dodatkowych zajęciach czy nauce języka. Duża ilość zajęć wymagających koncentracji pomoże ci zredukować zazdrość i zapomnieć o zmartwieniach choć na chwilę. Poza tym, zdobywanie nowych umiejętności wpłynie bardzo korzystnie na twoje poczucie własnej wartości i pewność siebie.

W walce z zazdrością o partnera może pomóc również sukcesywne rozładowywanie napięcia i stresu. To właśnie nagromadzenie emocji najczęściej prowadzi do wybuchu i w rezultacie kolejnej awantury. Warto więc temu przeciwdziałać. Możesz w tym celu rozpocząć medytację lub spróbować potrenować w domu jogę. Jeśli jesteś bardziej aktywną osobą, możesz pomyśleć o zajęciach tanecznych (np. zumba) lub sztukach walki (np. kickboxing). Aktywność fizyczna, oprócz pozbycia się emocji pozwala również na produkcję endorfin, zwanych także hormonami szczęścia. Dzięki nim będziesz bardziej zrelaksowana i spokojna, co z pewnością przełoży się na redukcję poziomu zazdrości.

Jak jeszcze możesz pokonać zazdrość w związku? Postaraj się przed każdą gwałtowną reakcją wziąć głęboki oddech i spojrzeć na sprawę z dystansu. Daj sobie 5-10 minut na zastanowienie się nad tym, czy faktycznie sytuacja, o którą chodzi powinna wzbudzać zazdrość. Przemyśl również to, czy twoja reakcja nie jest efektem uprzedzeń i przykrych doświadczeń z przeszłości. Jeśli nawet uznasz, że twój partner czy przyjaciółka zachowuje się nieodpowiednio, postaraj się porozmawiać o tym w spokojny sposób. Wyważona rozmowa lepiej niż kłótnia czy awantura pomoże im zrozumieć emocje, jakie tobą targają.