Bohaterką naszej ostatniej w tym roku okładki jest Roxie, czyli Roksana Węgiel-Mglej. Piosenkarka zaprosiła nas do swojego podwarszawskiego domu w lesie, gdzie mieszka z mężem Kevinem
i szczerze opowiedziała o nie zawsze łatwych decyzjach, które musiała podjąć, aby być tu, gdzie jest teraz.
Czy to, że wyszłaś za mąż w bardzo młodym wieku, mając 19 lat, też wynikało z przywiązania do tradycyjnych wartości?
Moje życie pewnie potoczyłoby się inaczej, gdybym funkcjonowała jak moi rówieśnicy. A ja od 12. roku życia miałam indywidualny tok nauczania i mnóstwo pracy, otaczali mnie też ludzie dużo ode mnie starsi. Dla takiego dzieciaka to ogromny przeskok. Bardzo szybko musiałam dojrzeć. Myślę też, że jestem z natury starą duszą. Nie powiedziałabym jednak, że moje decyzje, w tym ta o ślubie, wynikały z tradycjonalizmu. Po prostu robiłam to, co czułam. Nawet kiedy na początku naszego związku wiele osób było przeciwko nam, byłam na tyle uparta, że nic ani nikt nie był w stanie mnie powstrzymać.
Na decyzję o ślubie wpłynęła też wiara?
Oboje z Kevinem (Mglejem, mężem i menedżerem Roxie – przyp. red.) jesteśmy wierzący i było dla nas naturalne, że skoro się kochamy i chcemy spędzić ze sobą całe życie, to bierzemy ślub. Dla mnie wiara była ważna od najmłodszych lat. Pamiętam, że mocno przeżywałam Pierwszą Komunię Świętą i od tamtego momentu trzymam się blisko Boga.
A czy kiedykolwiek miałaś poczucie, że wiara utrudnia ci karierę?
Nigdy. Jasne, w internecie jest dużo hejtu, także ze względu na wiarę, ale się tym nie przejmuję. Mówię o tym głośno również dlatego, że być może moje słowa wesprą inne osoby wierzące, które nie mogą o tym swobodnie porozmawiać ze swoimi bliskimi. U mnie w domu zawsze mówiło się na ten temat otwarcie. Dlatego kiedy wygrałam Eurowizję Junior, podziękowałam Bogu. Mam poczucie, że wiara mi pomaga i wszystko, co mam, zawdzięczam Bogu. Uważam, że bardzo dużo, jeśli chodzi o osiąganie sukcesów, dzieje się w naszej głowie. Myślami kreujemy rzeczywistość. Dla mnie modlitwa też jest pewnego rodzaju manifestacją – po prostu rozmawiam z Bogiem.
Jak zatem reagujesz, kiedy ktoś podważa twoją wiarę, zestawiając ją z twoim wizerunkiem?
Nie jestem osobą, która będzie chodziła w golfach i na siłę się zakrywała. Lubię się fajnie ubrać, interesuję się modą, a ludzkie ciało nie jest dla mnie czymś wstydliwym. Uważam natomiast, że trzeba dostosować strój do sytuacji. Jestem wierząca, chodzę do kościoła, ale przychodzę tam dla Boga i ubieram się odpowiednio. Nie wydaje mi się też, żeby moje stylizacje były w kontrze do wiary. Dla mnie to wyraz artystyczny i element wizerunku. Kiedy ubieram się bardziej kobieco, wzbudza to po prostu większe kontrowersje, bo lepiej się klika.
Cały wywiad ukazał się w Glamour 12/2026.
WIDEO…
