Co to jest arogancja?

Arogancja to – zgodnie z definicją słownikową – zuchwała pewność siebie, połączona z lekceważeniem innych. Człowiek arogancki będzie więc w każdej sytuacji traktował swoje otoczenie z wyższością, pogardzał cudzymi opiniami, dyskredytował osiągnięcia znajomych czy kolegów z pracy. Wszystko to oczywiście z przeświadczeniem, że on sam zdołał już osiągnąć szczyt doskonałości we wszystkich dziedzinach życia.

Trudno zaprzeczyć, że w niektórych środowiskach aroganckie zachowanie spotyka się częściej niż w innych. Może to dotyczyć zwłaszcza pewnych eksponowanych stanowisk firmowych czy też – mówiąc bardziej ogólnie – świata biznesu bądź mediów. Nie oznacza to oczywiście, że „zwykli” ludzie nigdy nie zetkną się w swoim codziennym życiu z postawami takimi jak tupet czy bezczelność. Umiejętność właściwego interpretowania podobnych zachowań oszczędzi nam z pewnością wielu nerwów.

Asertywność – co to znaczy? Pytamy psychoterapeutkę, jak być asertywnym >>>

O czym świadczy arogancja?

Arogancję kojarzy się często z pewnością siebie. Niektórzy sądzą wręcz, że aroganckie postawy są godne naśladowania – zwłaszcza w dzisiejszym świecie, bardzo wysoko ceniącym przecież własny styl i przebojowość. Psychologowie podkreślają jednak, że pomiędzy arogancją a pewnością siebie nie powinno się w żadnym wypadku stawiać znaku równości. A nawet więcej: że te dwie postawy są w istocie przeciwstawne. 

W czym zatem tkwi różnica? Pewność siebie to cecha pozytywna; przejawianie jej świadczy o tym, że dana osoba potrafi spojrzeć realistycznie na własne możliwości, posiada także dogłębną świadomość zalet i wad swojego charakteru. Nie boi się krytyki ze strony innych ludzi, umie przyznawać się do błędów, na co dzień wykazuje optymizm wobec świata.

Z arogancją rzecz ma się zgoła inaczej. W tym wypadku postawa wyższości stanowi w istocie sposób na tuszowanie własnych kompleksów, zaś nachalne podkreślanie wagi swoich osiągnięć świadczy tak naprawdę o niepewności co do ich znaczenia. Warto przy okazji podkreślić, że arogant ma zazwyczaj niezwykle hierarchiczne wyobrażenie o świecie – gardzi tymi, których uznaje za gorszych od siebie, a płaszczy się przed ludźmi stojącymi nad nim.   

Jak nie być arogancką?

Arogancja nie jest cechą, która rodzi się z dnia na dzień. Stanowi wynik złożonych doświadczeń i wyborów, podejmowanych już od dzieciństwa. W pewnym stopniu uchronić może nas przed nią odpowiednie wychowanie, choć oczywiście nie jest to gwarancja.

Zobacz także:

Jeśli jednak wiemy, co to znaczy, że ktoś jest arogancki, powinno nam być łatwiej powstrzymywać się od tego typu zachowań. Przede wszystkim starajmy się wytworzyć i na co dzień kultywować pozytywny stosunek do samych siebie, a także do innych ludzi i świata. Pielęgnujmy w sobie wyrozumiałość dla ludzkich błędów, doceniajmy własne i cudze sukcesy. Taka postawa stanowi najskuteczniejsze antidotum na chorobliwą arogancję.

Jak reagować na aroganckie zachowanie?

Nawet jeśli we własnym życiu dobrze opanujemy sztukę optymizmu i otwartości, wszędzie możemy się oczywiście natknąć na arogantów. Warto więc już zawczasu zadać sobie pytanie, jak się zachować w kryzysowej sytuacji. Z pomocą przyjdzie nam tutaj asertywność, będąca zresztą całkowitym zaprzeczeniem arogancji. Postawa asertywna zakłada, że szanujemy i respektujemy wolę innych ludzi, jednocześnie strzegąc granic naszego własnego świata. Kiedy więc widzimy i czujemy, że ktoś te granice przekracza, zawsze mamy prawo powiedzieć „nie”.

5 typów facetów, których powinnaś unikać jak ognia >>>

Postępowanie z ludźmi aroganckimi nie jest łatwe, bo osoby te niejako z definicji depczą wszelkie dopuszczalne granice współżycia społecznego. Receptą powinno się tu okazać utrzymywanie jak największego dystansu, połączonego z obojętnością wobec ich wyzywającego zachowania.

Co to jest deja vu >>>